{"natural_text": "ประกาศคณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย\nเรื่อง หลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขในการกำหนดมาตรฐานขั้นต่ำในการบริหารจัดการ\nความเสี่ยงของบริษัทประกันวินาศภัย ในส่วนที่เกี่ยวข้องกับการฉ้อฉล\nพ.ศ. ๒๕๖๑\n\nความเสี่ยงด้านการฉ้อฉลถือเป็นความเสี่ยงสำคัญด้านปฏิบัติการที่อาจส่งผลกระทบต่อรายได้\nเงินกองทุน ชื่อเสียง หรือการดำรงอยู่ของบริษัทประกันภัย รวมถึงความเชื่อมั่นของประชาชน\nที่มีต่อธุรกิจประกันภัย ดังนั้น เพื่อให้บริษัทมีระบบการและมาตรการในการบริหารจัดการความเสี่ยง\nด้านการฉ้อฉล จึงเห็นควรกำหนดแนวทางในการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านการฉ้อฉล เพื่อให้บริษัท\nสามารถยับยั้ง ป้องกัน ตรวจสอบ รายงาน จัดการ และเยียวยาความเสียหายจากการฉ้อฉล ได้อย่าง\nมีประสิทธิภาพ\n\nอาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๓๗ (๑๒) แห่งพระราชบัญญัติประกันวินาศภัย พ.ศ. ๒๕๓๕\nซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติ

{"natural_text": "\"การฉ้อฉลภายนอก\" หมายความว่า การฉ้อฉลต่อบริษัท ผู้เอาประกันภัย ผู้รับประโยชน์\nผู้มีสิทธิเรียกร้องตามสัญญาประกันภัย หรือผู้เสียหาย โดยผู้เอาประกันภัย ผู้รับประโยชน์ ผู้มีสิทธิ\nเรียกร้องตามสัญญาประกันภัย ตัวแทนประกันวินาศภัย นายหน้าประกันวินาศภัย บุคคลที่บริษัท\nมอบหมาย หรือบุคคลอื่นซึ่งมิใช่กรรมการ ผู้บริหาร พนักงาน หรือลูกจ้างของบริษัท\n\n\"นโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านการฉ้อฉล” หมายความว่า นโยบายที่แสดงให้เห็นถึง\nกระบวนการและมาตรการในการบริหารความเสี่ยงด้านการฉ้อฉล ทั้งการฉ้อฉลภายใน และการฉ้อฉล\nภายนอก\n\n“คณะกรรมการบริษัท” หมายความว่า คณะกรรมการของบริษัทตามกฎหมายว่าด้วยประกัน\nวินาศภัยและให้หมายความรวมถึงคณะกรรมการบริหารสาขาของบริษัทประกันวินาศภัยต่างประเทศที่ได้รับ\nใบอนุญาตให้ประกอบธุรกิจประกันวินาศภัยในราชอาณาจักรตามกฎหมายว่าด้วยประกันวินาศภัย\nซึ่งต้องมีผู้จัดการสาขาเป็นกรรมการรวมอยู่ด้วย\n\n\"ผู้บริหาร\" หมาย

{"natural_text": "ด้านการฉ้อฉลอย่างน้อยปีละครั้งหรือทุกครั้งที่เกิดเหตุการณ์อันอาจส่งผลกระทบต่อความมั่นคงทางการเงินหรือความน่าเชื่อถือของบริษัทย่อยมีนัยสำคัญ\n\nการจัดทำนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านการฉ้อฉลตามวรรคหนึ่ง บริษัทอาจกำหนดเป็นส่วนหนึ่งของความเสี่ยงด้านปฏิบัติการตามนโยบายบริหารความเสี่ยงแบบองค์รวมของบริษัทหรือจะจัดทำขึ้นเป็นการเฉพาะก็ได้\n\nทั้งนี้ บริษัทต้องจัดส่งนโยบายการบริหารความเสี่ยงด้านการฉ้อฉลในรูปสื่ออิเล็กทรอนิกส์ให้สำนักงานภายในสามสิบวันนับตั้งแต่วันที่ประกาศนี้มีผลใช้บังคับ และภายในสามสิบวันนับจากวันที่คณะกรรมการบริษัทอนุมัติการเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญ\n\nข้อ ๗ บริษัทต้องจัดทำจรรยาบรรณของพนักงาน และสร้างวัฒนธรรมองค์กรที่เน้นจริยธรรมและความซื่อสัตย์ ซึ่งมีคณะกรรมการบริษัทและผู้บริหารให้การสนับสนุนรวมทั้งเป็นแบบอย่างที่ดีผ่านการปฏิบัติตามนโยบายและกระบวนการต

{"natural_text": "ข้อเท็จจริงเกี่ยวกับลูกค้า (Customer Due Diligence: CDD) ตามประเภทการรับประกันภัย\nและมาตรการดำเนินการกรณีตรวจสอบความผิดปกติ\n\n(๓) จัดทำหลักเกณฑ์และวิธีการในการบริหารจัดการการชดใช้เงินหรือค่าสินไหมทดแทน\nตามสัญญาประกันภัยที่ชัดเจน เพื่อลดความเสี่ยงด้านการฉ้อฉลในการเรียกร้องการชดใช้เงินหรือ\nค่าสินไหมทดแทนตามสัญญาประกันภัย\n\n(๔) จัดทำหลักเกณฑ์และวิธีการในการพิจารณาคุณสมบัติและความเหมาะสมของตัวแทน\nประกันวินาศภัยและนายหน้าประกันวินาศภัย พร้อมทั้งตรวจสอบประวัติ ประเมินคุณสมบัติและ\nความเหมาะสม รวมถึงการปฏิบัติตามหลักจรรยาบรรณอย่างพอเพียง โดยคำนึงถึงการปฏิบัติหน้าที่ของ\nตัวแทนประกันวินาศภัยและนายหน้าประกันวินาศภัยตามกฎหมายและแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้อง เพื่อเป็น\nการยับยั้งและป้องกันการฉ้อฉลโดยตัวแทนประกันวินาศภัยและนายหน้าประกันวินาศภัย\n\n(๕) ติดตามตรวจสอบผลการดำเนินงานหรือแนวโน้มการดำเนินธุรกิจ รวมทั้งพฤติกรรม\nที่อาจก่อ

ข้อ ๑๔ บริษัทต้องจัดทำฐานข้อมูลเกี่ยวกับการฉ้อฉลภายในและการฉ้อฉลภายนอก เพื่อประโยชน์ในการติดตามการฉ้อฉลและเพิ่มประสิทธิภาพการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านการฉ้อฉลของบริษัท

ข้อ ๑๕ บริษัทต้องมีการควบคุม ติดตามและประเมินผลการบริหารจัดการความเสี่ยงด้านการฉ้อฉล ให้เป็นไปตามหลักเกณฑ์ วิธีการ และเงื่อนไขที่กำหนดไว้ในประกาศฉบับนี้อย่างเคร่งครัด

ข้อ ๑๖ บริษัทต้องจัดทำสรุปรายงานการปฏิบัติตามมาตรการบริหารความเสี่ยงด้านการฉ้อฉลที่ผ่านการกลั่นกรองจากคณะกรรมการบริหารความเสี่ยงตามประกาศการบริหารจัดการความเสี่ยงและเสนอต่อคณะกรรมการบริษัทเพื่อพิจารณาอย่างน้อยปีละครั้ง

ประกาศ ณ วันที่ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๖๑

ประสงค์ พูนธเนศ
ปลัดกระทรวงการคลัง
ประธานกรรมการ
คณะกรรมการกำกับและส่งเสริมการประกอบธุรกิจประกันภัย