# ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำหมาน
## เรื่อง การควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์

พ.ศ. ๒๕๖๑

โดยที่เป็นการสมควรตราข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำหมาน วาด้วยการควบคุมการเลี้ยง
หรือปล่อยสัตว์

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๗๑ แห่งพระราชบัญญัติสภาตำบลและองค์การบริหารส่วนตำบล
พ.ศ. ๒๕๓๗ และที่แก้ไขเพิ่มเติมประกอบมาตรา ๒๙ แห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕
และที่แก้ไขเพิ่มเติม องค์การบริหารส่วนตำบบน้ำหมานโดยความเห็นชอบของสภาองค์การบริหาร
ส่วนตำบบน้ำหมานและนายอำเภอเมืองเลย จึงตราข้อบัญญัติไว้ ดังต่อไปนี้

ข้อ ๑ ข้อบัญญัตนี้เรียกว่า "ข้อบัญญัติองค์การบริหารส่วนตำบบน้ำหมาน เรื่อง การควบคุม
การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์" พ.ศ. ๒๕๖๑"

ข้อ ๒ ข้อบัญญัตนี้ให้ใช้บังคับในเขตกองค์การบริหารส่วนตำบบน้ำหมานตั้งแต่เมื่อได้ประกาศไว้
โดยเปิดเผย ณ ที่ทำการองค์การบริหารส่วนตำบบน้ำหมานแล้วเจ็ดวัน

ข้อ ๓ บรรดาข้อบัญญัติ ประกาศ ระเบียบ หรือคำสั่งอื่นใดในส่วนที่ได้ตราไว้แล้วในข้อบัญญัตนี้
หรือซึ่งขัดหรือแย้งกับข้อบัญญัตนี้ให้ใช้ข้อบัญญัตนี้แทน

ข้อ 4 ในข้อบัญญัตนี้

"การเลี้ยงสัตว์" มหายความว่า การมีสัตว์ไว้ในครอบครอง และดูแลเอาใจใส่บำรุงรักษา
ตลอดจนให้อาหารเป็นอาชีพ เลี้ยงสัตว์ในสถานที่เลี้ยงสัตว์

"การปล่อยสัตว์" มหายความว่า การเลี้ยงสัตว์ในลักษณะที่มีการปล่อยให้อยู่นอกสถานที่
เลี้ยงสัตว์โดยปราศจากการควบคุม รวมทั้งการสลากการครอบครองสัตว์

"สถานที่เลี้ยงสัตว์" มหายความว่า กอกสัตว์ กรงสัตว์ ที่ขังสัตว์ หรือสถานที่
ในลักษณะอื่นที่ใช้ในการควบคุมสัตว์ที่เลี้ยง

“เจ้าของสัตว์” มหายความรวมถึงผู้ครอบครองสัตวด้วย

"ที่หรือทางสาธารณะ" หมายความว่า สถานที่หรือทางซึ่งมิใช่เป็นของเอกชนและประชาชน
สามารถใช้ประโยชน์หรือใช้สัญจรได้

"เจ้าพนักงานท้องถิ่น” หมายความว่า นายกองค์การบริหารส่วนตำบลนำหมาน

"เจ้าพนักงานสารธารณสุข” หมายความว่า เจ้าพนักงานซึ่งได้รับการแต่งตั้งจาก
รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุขให้ปฏิบัติการตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕

“เจ้าพนักงานเจ้าหน้าที่” หมายความว่า ผู้ซึ่งได้รับการแต่งตั้งจากเจ้าพนักงานท้องถิ่น
ให้ปฏิบัติหน้าที่ตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ และข้อบัญญัตนี้

ข้อ ๕ ข้อบัญญัตนี้ไม่ใช่บังคับแก่
(๑) การเลี้ยงและการปล่อยสัตว์ของทางราชการ
(๒) การเลี้ยงสัตว์ของผู้ได้รับอนุญาตให้ประกอบกิจการที่เป็นอันตรายแก่สุขภาพ

ข้อ 5 ให้พื้นที่ในเขตกองคำบริหารส่วนตำบลานำหมานเป็นเขตควบคุมการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์
ดังต่อไปนี้
(๑) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตห้ามเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยเด็ดขาด
(๑.๑) ในเขตพื้นที่ถนนสาธารณะทุกสายซึ่งองค์การบริหารส่วนตำบลนำหมาน
รับผิดชอบดูแล
(๑.๒) ริมถนนสายเลย – ด่านช้าย
(๑.๓) บริเวณสถานที่ราชการทุกแห่ง
(๑.๔) บริเวณรอบคลอง หนอง บึง ที่เป็นแหล่งน้ำอุปโภคบริโภคของชุมชน
(๒) ให้พื้นที่ต่อไปนี้เป็นเขตที่การเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์ต้องอยู่ภายใต้มาตรการอย่างใดอย่างหนึ่ง
ดังนี้
(๒.๑) สถานประกอบกิจการที่เลี้ยงสุกรตั้งแต่ ๑๐ ตัวขึ้นไป ต้องอยู่ห่างชุมชน
ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร หรือมีแนวพื้นที่วางไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร จากโรงเลี้ยง และต้องจัดทำ
ระบบกำจัดมูลสุกรอย่างน้อย ๑ กัง
(๒.๒) สถานประกอบกิจการที่เลี้ยงไก่หรือเป็ดตั้งแต่ ๕๐ ตัวขึ้นไป ต้องอยู่ห่างชุมชน
ไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร หรือมีแนวพื้นที่วางไม่น้อยกว่า ๒๐ เมตร จากโรงเลี้ยง และต้องให้มีภาชนะรองรับมูลฝอย พรมทั่งนำไปกำจัดอย่างถูกต้องตามหลักสุขาภิบาล และไม่มีน้ำท่วมขัง

(๒.๓) สถานประกอบกิจการที่เลี้ยงโคหรือกระบือตั้งแต่ ๒๐ ตัวขึ้นไป ต้องอยู่ห่าง
ชุมชนไม่น้อยกว่า ๑๐๐ เมตร หรือมีแนวพื้นที่ว่างไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร จากโรงเลี้ยง และต้องจัดทำ
ระบบกำจัดมูลโคหรือกระบืออย่างน้อย ๑ ถัง

(๒.๔) ที่พักอาศัยหรือสถานประกอบกิจการที่เลี้ยงสุนัขตั้งแต่ ๕ ตัวขึ้นไป
ต้องควบคุมดูแลสุนัชมิให้ก่อเหตุเดือดร้อนรำคาญ เช่น ก่อให้เกิดเสียงดังเป็นเวลานาน และต้องกำจัด
สิ่งปฏิกูลอันเกิดจากสุนัขในที่หรือทางสาธารณะ หรือโดยที่อื่นในเขตกิจการบริหารส่วนตำบลน้ำหม่าน
โดยทันที

ข้อ ๗ นอกจากการเลี้ยงสัตว์ตามปกติวิธีแล้ว เจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามต่อไปนี้

(๑) จัดให้มีสถานที่เลี้ยงสัตว์ที่มั่นคง แข็งแรงตามความเหมาะสมแก่ประเภทและชนิด
ของสัตว์ มีแสงสว่างและการระบายอากาศที่เพียงพอ มีระบบการระบายน้ำและส่งโซโครกที่ถูกสุขลักษณะ

(๒) รักษาสถานที่เลี้ยงสัตว์ให้สะอาดอยู่เสมอ

(๓) กำจัดซากสัตว์และมูลสัตว์ให้ถูกสุขลักษณะ

(๔) จัดให้มีการสร้างเสริมภูมิคุ้มกันโรคสัตว์ เพื่อป้องกันมิให้โรคนี้สัตว์ติดต่อคน

(๕) ให้เลี้ยงสัตว์ภายในสถานที่ของตน

(٩) ไม่เลี้ยงสัตว์ในสถานที่ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นกำหนดห้ามไว้

ข้อ ๘ ในกรณีที่มีเหตุควรสงสัยว่าสัตว์ที่เลี้ยงนั้นมีโรคอันอาจอันตรายแก่สุขภาพของบุคคลทั่วไป
ให้เจ้าของสัตว์แยกสัตว์นั้นไว้ดูหาก และแจ้งให้องค์การบริหารส่วนตำบสน้ำหมานทราบและต้องปฏิบัติตามคำแนะนำของ สัตแพทย์หรือนายทะเบียนผู้ซึ่งได้รับมอบหมาย

ข้อ ๙ เจ้าของสัตว์จะต้องควบคุมดูแลสัตว์ของตน มิให้ก่ออันตราย หรือก่อเหตรำคาญแก่ผู้อื่น
ข้อ ๑๐ ในกรณีที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือพนักงานเจ้าหน้าที่ หรือเจ้าพนักงานสารธารณสุข
หรือ สัตวแพทย์พบ สัตว์ในที่หรือทางสาธารณะซึ่งอยู่ในเขตองค์การบริหารส่วนตำบสน้ำหมาน และบริเวณริมน้ำหรือเขตควบคุมการเลี้ยงหรือปล่อยสัตว์โดยไม่ปรากฏเจ้าของให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นหรือผู้ได้รับมอบหมายจากเจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจจับสัตว์และนำสัตว์ไปกักไว้ในที่สำหรับสัตว์
ที่เจ้าพนักงานท้องถิ่นจัดไว้ในระหว่างการจับสัตว์ หาก สัตว์วิ่งหนีเกิดอุบัติเหตุอื่นใดทำให้ สัตว์บาดเจ็บทางองค์การบริหารส่วนตำบสน้ำหมาน จะไม่รับผิดชอบใด ๆ ทั้งสิ้น

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖ ง

ราชกิจจานุเบกษา

หน้า ๗๙

# ข้อ ๑๑ เมื่อได้จับและนำสัตว์มากักขังไว้ตามความในข้อ ๑๐ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นปิดประกาศไว้
## ณ สำนักงานองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำหมาน แจ้งให้ผู้เป็นเจ้าของทราบและมารับสัตว์คืนภายในเวลา

๓๐ วันนับแต่วันประกาศ เมื่อพ้นกำหนดแล้วยังไม่มีผู้ใดมาแสดงหลักฐานการเป็นเจ้าของผู้รับสัตว์คืน
ให้สัตว์นั้นตกเป็นขององค์การบริหารส่วนตำบลน้ำหมาน

ข้อ ๑๒ กรณีที่กักสัตว์ไว้อาจก่อให้เกิดอันตรายแก่สัตว์นั้นหรือสัตว์อื่น หรือต้องเสียค่าใช้จ่าย
เกินสมควร เจ้าพนักงานท้องถิ่นจะจัดการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์นั้นตามควรแก่กรณีก่อนถึงกำหนดเวลา
๓๐ วันก็ได้เงินที่ได้จากการขายหรือขายทอดตลาด เมื่อได้หักค่าใช้จ่ายในการขายหรือขายทอดตลาด
และค่าเลี้ยงสัตว์แล้วให้เก็บรักษาเงินนั้นไว้แทนตัวสัตว์เพื่อให้คืนแก่เจ้าของสัตว์

กรณีที่สัตว์นั้นตายหรือเจ็บป่วย หรือไม่ควรจำหน่ายต่อไป หรือเป็นโรคติดต่อที่อาจเป็นอันตราย
แก่สัตว์อื่น ๆ หรือเมื่อสัตวแพทย์ได้ตรวจสอบและได้ให้ความเห็นเป็นลายลักษณ์อักษรแล้วเจ้าพนักงานท้องถิ่น
มีอำนาจทำลายได้

ในกรณีที่มิได้มีการขายหรือขายทอดตลาดสัตว์ตามวรรคหนึ่ง และเจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์คืน
ภายในกำหนดตามข้อ ๑๑ เจ้าของสัตว์ต้องเป็นผู้เสียค่าใช้จ่ายสำหรับการเลี้ยงดูสัตว์ให้แก่องค์การบริหาร
ส่วนตำบลบำหม่าน ตามจำนวนที่ได้จ่ายจริงด้วย

ข้อ ๑๓ ในกรณีที่เจ้าของสัตว์มาขอรับสัตว์ซึ่งเจ้าพนักงานท้องถิ่นมักไว้ เจ้าของสัตว์ต้องเสีย
ค่าเลี้ยงดูสัตว์เป็นรายตัวในอัตรา ดังต่อไปนี้
<table border="1">
<tr>
<td>(๑)</td>
<td>ช้าง</td>
<td>วันละ</td><td>๕๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(๒)</td>
<td>ม้า</td>
<td>โค</td>
<td>กระบือ สุกร</td>
<td>วันละ</td><td>๑๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(๓)</td>
<td colspan="4">แพะ กะ</td>
<td>วันละ</td><td>๑๐๐ บาท</td>
</tr>
<tr>
<td>(4)</td>
<td colspan="3">สัตว์ อื่น ๆ นอกจาก (1) - (3)</td>
<td></td>
<td>วันละ</td><td>50 บาท</td>
</tr>
</table>
ข้อ ๑๔ หากเจ้าของสัตว์ปฏิบัติตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ กฏกระทรวงหรือประกาศที่ออกตามพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ หรือน้อยบัญญัตนี้
หรือคำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นที่กำหนดไว้เกี่ยวกับการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่น มีอำนาจลงโทษให้เจ้าของสัตว์แก่หรือปรับปรุงให้ถูกต้อง หรือทำการเลี้ยงสัตว์หรือปล่อยสัตว์คน จะกล่าวหา

เล่ม ๑๓๖ ตอนพิเศษ ๑๖ ง

หน้า ๘๐

ราชกิจจานุเบกษา

๑๗ มกราคม ๒๕๖๒

หรือมีเหตุอันสมควรสงสัยว่าจะก่อให้เกิดอันตรายอย่างร้ายแรงต่อสุขภาพของประชาชน เจ้าพนักงานท้องถิ่น
จะสั่งให้ผู้นั้นหยุดเลี้ยงสัตว์ทันทีเป็นการชั่วคราวจนกว่าจะเป็นที่พอใจแก่เจ้าพนักงานท้องถิ่นว่าปราศจาก
อันตรายแล้วก็ได้

คำสั่งของเจ้าพนักงานท้องถิ่นตามวรรคหนึ่ง ให้กำหนดระยะเวลาที่ต้องปฏิบัติตามคำสั่งไว้
ตามสมควรแต่ต้องไม่น้อยกว่าเจ็ดวัน เว้นแต่กรณีให้หยุดดำเนินกิจการทันที

ข้อ ๑๕ ให้เจ้าพนักงานท้องถิ่นมีอำนาจแต่งตั้งข้าราชการหรือพนักงานส่วนท้องถิ่นเพื่อให้ปฏิบัติหน้าที่
ตามมาตรา ๔๔ วรรคหนึ่งแห่งพระราชบัญญัติการสาธารณสุข พ.ศ. ๒๕๓๕ ในเขตอำนาจของ
องค์การบริหารส่วนตำบลน้ำหมาน ในเรื่องใดหรือทุกเรื่องก็ได้

ข้อ ๑๖ ผู้ใดฝ่าฝืนหรือไม่ปฏิบัติตามข้อบัญญัตนี้ต้องระวางโทษปรับไม่เกิน ๒,๐๐๐ บาท

ข้อ ๑๗ ให้นายกองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำหมานเป็นผู้รักษาการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
และให้มีอำนาจออกระเบียบ ประกาศ หรือคำสั่ง เพื่อปฏิบัติการให้เป็นไปตามข้อบัญญัตนี้
# ประกาศ ณ วันที่ ๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๕๖๑
## ชาติชาย จิตรอารีย์
### นายกองค์การบริหารส่วนตำบลน้ำหมาน