กฎหมาย
กำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่จังหวัดลำพูน พ.ศ. ๒๕๖๑

อาศัยอำนาจตามความในมาตรา ๕ วรรคหนึ่ง (๓) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ และมาตรา ๘ วรรคหนึ่ง (๑๐) แห่งพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร พ.ศ. ๒๕๒๒ ซึ่งแก้ไขเพิ่มเติมโดยพระราชบัญญัติควบคุมอาคาร (ฉบับที่ ๓) พ.ศ. ๒๕๔๓ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย โดยคำแนะนำของคณะกรรมการควบคุมอาคารออกกฎกระทรวงไว้

ข้อ ๑ ในกฎกระทรวงนี้ “อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง” มหายความว่า อารามที่ใช้เพื่อประโยชน์ในการขายปลีก หรือขายส่ง หรือทั้งขายปลีกและขายส่ง ซึ่งสินค้าอุปโภคและบริโภคหลายประเภทที่ใช้ในชีวิตประจำวัน แต่ไม่หมายความรวมถึงตลาดตามกฎหมายว่าด้วยการสาธารณสุข และอาคารที่มีกิจกรรมหลักเพื่อใช้ดำเนินการเพื่อส่งเสริมหรือจำหน่ายสินค้าซึ่งเป็นผลิตผลหรือผลิตภัณฑ์ของชุมชน

“ระดับพื้นดิน” มหายความว่า ระดับพื้นดินที่ก่อสร้างกรณีไม่มีการถมดิน หรือระดับพื้นดินที่ก่อสร้างกรณีมีการถมดินสูงกว่าระดับถนนที่อยู่ใกล้เคียง

ข้อ ๒ การคำนวณพื้นที่ใช้สอยอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง ให้คำนวณเฉพาะพื้นที่อาคารที่ใช้ประโยชน์เพื่อประกอบกิจการพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง โดยไม่นำพื้นที่เก็บสินค้า พื้นที่สำนักงาน และพื้นที่ส่วนอื่นที่อยู่ภายในอาคารมารวมคำนวณด้วย

ข้อ ๓ กำหนดให้ว้องที่จังหวัดลำพูน ซึ่งมิใช่พื้นที่ตามกฎกระทรวงกำหนดบริเวณห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่ตำบลเหลือง่า ตำบลอุโมงค์ ตำบลมะเขือเจ๋า ตำบลโนเมือง ตำบลบ้านกลาง ตำบลเวียงยาง ตำบลต้นธง และตำบลป่าสัก อ่างทองเมืองลำพูน จังหวัดลำพูน พ.ศ. ๒๕๔๗ เป็นบริเวณห้ามก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่ง โดยห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้อยู่อาศัย

รวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตรขึ้นไป เว้นแต่
การก่อสร้างอาคารตามที่กำหนดในข้อ ๔ และข้อ ๕

ข้อ ๔ ภายในพื้นที่ดังต่อไปนี้ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้ำปลีกค้ำส่ง
ตามที่กำหนดในวรรคสอง

(๑) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลทุ่งหัวช้าง
(๒) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลบ้านธิ
(๓) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลบ้านโฮ่ง
(๔) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลป่าซาง
(๕) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลม่วงน้อย
(๖) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลแม่แรง
(๗) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลบ้านแป้น
(๘) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลริมปิง
(๙) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลอุโมงค์
(๑๐) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลทากาศ
(๑๑) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลทาสนเส้า
(๑๒) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลแม่ตืน
(๑๓) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลวังดิน
(๑๔) ในท้องที่เขตเทศบาลตำบลวังผาง

อำเภอเมืองลำพูน
อำเภอเมืองลำพูน
อำเภอแม่ทา
อำเภอลี้
อำเภอเวียงหนองล่อง
ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้ำปลีกค้ำส่ง ดังต่อไปนี้

(๑) อาคารพาณิชยกรรมประเภทค้ำปลีกค้ำส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการ
ในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร เว้นแต่
จะเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนด ดังต่อไปนี้

(ก) ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารต้องอยู่ติดถนนสาธารณะที่มีช่องทางจราจรไม่น้อยกว่า 4 ช่องทาง
หรือมีขนาดเชตทางไม่น้อยกว่า 20 เมตร และต้องบรรจบกับถนนสาธารณะที่มีขนาดเชตทางเท่ากัน
หรือมากกว่า

(ข) แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็น

(จ) มีที่ว่างด้านหน้าของอาคารห่างจากริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๕๐ เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านที่ติดกับแปลงที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร

(ฉ) มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคารห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๕ เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงแนวเส้นที่แบ่งระหว่างสถานที่ดังกล่าว

(ช) อาคารที่ขออนุญาตก่อสร้างต้องมีระยะห่างจากแนวเส้นที่แบ่งระหว่างสถานที่ดังกล่าว ศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอ ศาสนสถาน โบราณสถาน และสถานศึกษาไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงแนวเส้นที่แบ่งระหว่างสถานที่ดังกล่าว

(ช) มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๒๐ ตารางเมตร เศษของ ๒๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๒๐ ตารางเมตร

(ฌ) พื้นมูลฝอยต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร และต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตร แต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน ๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวไม่น้อยกว่า ๑๐ เมตร และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวก

(+) การพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยการรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังเกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินถึงพื้นดาดฟ้า สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยาให้วัดจากระดับพื้นดินถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด

ข้อ 5. ในพื้นที่ดังต่อไปนี้ ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทค้าปลีกค้าส่งตามที่กำหนดในวรรคสอง

- (1) ในทองที่ตำบลนครเจ็ด
case study
- (2) ในทองที่ตำบลาน้ำดิบ
case study
- (3) ในทองที่ตำบลบ้านเรือน
case study
- (4) ในทองที่ตำบลมะกาอก
case study
- (5) ในทองที่ตำบลต้นธง
case study
- (6) ในทองที่ตำบลเหมืองง่า
case study
- (7) ในทองที่ตำบลบ้านกลาง
case study
- (8) ในทองที่ตำบลบ้านแป้น
case study
- (9) ในทองที่ตำบลป่าสัก
case study
- (10) ในทองที่ตำบลมะเขือแจ้ง
case study

(๑๓) ในท้องที่ตำบลหนองหนาม
(๑๔) ในท้องที่ตำบลเหมืองจี้
(๑๕) ในท้องที่ตำบลดงดำ
(๑๖) ในท้องที่ตำบลนาทราย
(๑๗) ในท้องที่ตำบลป่าไผ่
(๑๘) ในท้องที่ตำบลแม่ลาน
(๑๙) ในท้องที่ตำบลลี้
(๒๐) ในท้องที่ตำบลศรีวิชัย

อำเภอเมืองลำพูน
อำเภอเมืองลำพูน
อำเภอลี้
อำเภอลี้
อำเภอลี้
อำเภอลี้

ห้ามบุคคลใดก่อสร้างอาคารพาณิชยกรรมประเภทด้านปลีกค้าส่ง ดังต่อไปนี้

(๑) อาคารพาณิชยกรรมประเภทด้านปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังตั้งแต่ ๓๐๐ ตารางเมตร แต่ไม่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร เว้นแต่จะเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดในข้อ 4 วรรคสอง (ก)(ข) ถึง (ฉ)

(๒) อาคารพาณิชยกรรมประเภทด้านปลีกค้าส่งที่มีพื้นที่ใช้สอยอาคารรวมกันเพื่อประกอบกิจการในอาคารหลังเดียวกันหรือหลายหลังเกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร เว้นแต่จะเป็นไปตามเงื่อนไขที่กำหนดดังต่อไปนี้

(ก) ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารต้องมีระยะห่างจากเขตผังเมืองรวมเมืองลำพูนไม่น้อยกว่า 5 กิโลเมตร

(ข) ที่ดินแปลงที่ตั้งอาคารต้องอยู่ติดถนนสาธารณะที่มีขนาดเส้นทางไม่น้อยกว่า 40 เมตร

(ค) แนวศูนย์กลางปากทางเข้าออกของรถยนต์ต้องอยู่ห่างจากทางร่วมทางแยกที่เป็นทางบรรจบกันของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า 500 เมตร และมีทางคู่ขนานกับถนนสาธารณะเชื่อมต่อกับทางเข้าออกของรถยนต์

(ง) มีที่ว่างไม่น้อยกว่าร้อยละแปดสิบของพื้นที่ดินที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคาร และมีที่ว่างที่จัดให้เป็นสวน หรือบริเวณปลอดไฟไหม้ หรือนันทนารมไม่น้อยกว่าร้อยละยี่สิบของพื้นที่ว่างดังกล่าว

(จ) มีอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมกับพื้นชั้นของอาคารทุกหลังต่อพื้นที่ใช้เป็นที่ตั้งอาคารไม่เกิน 0.8 ต่อ 1

(ฉ) มีที่ว่างด้านหน้าของอาคารห่างจากริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า 75 เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงริมเขตทางด้านบนได้วัดกับแปลงดินจนใต้เป็นรูปร่างการ

(ช) มีที่ว่างด้านข้างและด้านหลังของอาคารห่างจากเขตก็คือในของผู้อื่นหรือริมเขตทางของถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า 20 เมตร โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงเขตก็คือในของผู้อื่นหรือริมเขตทาง

(ช) อาคารที่ขออนุญาตก่อสร้างต้องมีระยะห่างจากแนวเขตที่ดินซึ่งเป็นที่ตั้งอาคาร
ศูนย์ราชการหลักของจังหวัดหรืออำเภอ สถานสถาน โบราณสถาน และสถานศึกษาไม่น้อยกว่า ๕๐๐ เมตร
โดยวัดระยะจากขอบนอกสุดของอาคารถึงแนวเขตที่ดินของสถานที่ดังกล่าว
(ณ) มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน ต่อพื้นที่อาคาร ๒๐ ตารางเมตร สำหรับ
๑,๐๐๐ ตารางเมตรแรก ส่วนที่เกิน ๑,๐๐๐ ตารางเมตร ให้มีที่จอดรถยนต์ไม่น้อยกว่า ๑ คัน
ต่อพื้นที่อาคาร ๔๐ ตารางเมตร เศษของ ๔๐ ตารางเมตร ให้คิดเป็น ๔๐ ตารางเมตร
(ญ) พื้นที่พักมูลฝอยต้องมีระยะห่างจากเขตที่ดินของผู้อื่นหรือถนนสาธารณะไม่น้อยกว่า
๑๐ เมตร และต้องมีระยะห่างจากสถานที่ประกอบอาหารและสถานที่เก็บอาหารไม่น้อยกว่า ๔ เมตร
แต่ถ้าที่พักมูลฝอยมีขนาดความจุเกิน ๓ ลูกบาศก์เมตร ต้องมีระยะห่างจากสถานที่ดังกล่าวไม่น้อยกว่า
๒๐ เมตร และสามารถขนย้ายมูลฝอยได้โดยสะดวก
การวัดความสูงของอาคารให้วัดจากระดับพื้นดินถึงพื้นดาดฟ้า สำหรับอาคารทรงจั่วหรือปั้นหยา
ให้วัดจากระดับพื้นดินถึงยอดผนังของชั้นสูงสุด
ข้อ 5 ในบริเวณพื้นที่ที่กำหนดตามข้อ 3,4 และข้อ 5 หากบุคคลใดดำเนินการ
หรือเปลี่ยนการใช้อาคารใด ๆ เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ 3,
ข้อ 4 และข้อ 5.
ข้อ 7 อารามที่มียู่แล้วในบริเวณพื้นที่กำหนดตามข้อ 3,4 และข้อ 5 ก่อน
หรือในวันที่กฎหมายระบบนี้ใช้งบประมาณให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้
หรือเปลี่ยนการใช้อาคารดังกล่าวให้เป็นอาคารชนิดหรือประเภทที่มีลักษณะต้องห้ามตามที่กำหนดในข้อ 3,
ข้อ 4 และข้อ &.
ข้อ & การทำรับใบอนุญาตหรือใบรับแจ้งการก่อสร้าง ธัดแปลง การเปลี่ยนการใช้
ตามกฎหมายว่าด้วยการควบคุมอาคาร หากได้รับอนุญาตตามกฎหมายเฉพาะว่าด้วยกิจการนั้น
ก่อนวันที่กฎกระทรวงนี้ใช้งบประมาณและยังก่อสร้าง ธัดแปลง การเปลี่ยนการใช้นี้ไม่แล้วเสร็จ
ให้ได้รับยกเว้นไม่ต้องปฏิบัติตามกฎกระทรวงนี้ จะขอเปลี่ยนแปลงการอนุญาตหรือการแจ้งให้เป็น
การชัดตอกฎหมายใหม่ได้

หมายเหตุ :- เหตุผลในการประกาศใช้กฎกระทรวงฉบับนี้ คือ โดยที่สมควรห้ามก่อสร้าง ดัดแปลง
หรือเปลี่ยนการใช้อาคารบางชนิดหรือบางประเภท ในพื้นที่บางส่วนในท้องที่จังหวัดลำพูน เพื่อประโยชน์
ในด้านการป้องกันอัคคีภัย การรักษาคุณภาพสิ่งแวดล้อม การผังเมือง การสถาปัตยกรรม และการอำนวยความสะดวก
ความสะดวกแก่การจราจร จึงจำเป็นต้องออกกฎกระทรวงนี้