פאלאשן

אידן פון עטיאפישער אפשטאם - אויך באקאנט מיט די ווערטער ביתא ישראל זענען אן אלטע גרופע אידן וואס זענען אנטלאפן נאכן חורבן בית המקדש הראשון, דער נאמען ביתא ישראל וואס האט איר מוצא אינעם 4טן יארהונדערט אדער פאלאשאס (אין אמהאריש "). גלות" אָדער "פרעמד"), וואָס קענען זיין באַטראַכט ווי אַ פּעדזשאָראַטיוו זענען אַן אלטע גרופּע פון ​​די ייִדיש גלות. בערך 80% פון זיי (מער ווי 100,000) וואוינען היינט אין ארץ ישראל, וואו זיי האבן אנגעהויבן עמיגרירן אין מיטן 20סטן יארהונדערט א דאנק דעם געזעץ פון צוריקקער פון 1950. 
די געמיינדע האט אירע חשבונות בעשאַס די מלכות פון אַקסום און אין די עטהיאָפּיאַן אימפעריע, אָבער אין די לעצטע צייט האט זי געלעבט אין די געגנטן פון אַמהאַראַ און טיגרייַ. ס׳רובֿ עטיאָפּישע ייִדן האָבן זינט דעמאָלט עמיגרירט קיין ישׂראל. ווען אלדד דער דניתא איז אנגעקומען קיין סירענע און גערעדט פון אן אומאפהענגיק אידישן מלכות ביתא ישראל, און געטענהט אז ער איז א בירגער פון מדינת ביתא ישראל. די מלכות פון סימיען. עס ווערט באמערקט, אז אין דער צייט האבן די אידן פון עטיאפיע געהאט דאווענען און רעליגיעזע צערעמאניעס אויף העברעאיש. און זיי זענען געווען וויסנד פון די אלטע פּראַקטיסיז פון האַלאַדזשאַ וואָס ינוואַלווד נידה און הלכות פון ריינקייַט וואָס אנדערע אידן האָבן נישט וויסן אין דער צייט. אינעם 10טן יארהונדערט האבן די אידן אונטער דער יידישער הערשאפט אפגעשטויסן די אביסינישע אינוואזיע. דערנאָך האָבן זיי פאַרנומען דעם מלכות פון אַקסום מיט דער הילף פון זייערע גויאישע  

לויט די רבנים, זענען די פאלאשע כתות געווען די נאנטסטע צו די צדוקים און קארים, אבער ווען זיי זענען עלה קיין ארץ ישראל האבן זיי שטארק נאכגעפאלגט די רבנישע אידישקייט.
בונד, און די אידישע רעבעלן האבן ארויפגעלייגט זייער הערשאפט איבער דעם ראיאן פאר 40 יאר.

סוף 12טן יאָרהונדערט, דערמאָנט דער טראַוולער בנימין דע טודעלאַ די ייִדישע קהילה אין עטיאָפּיע און זאָגט: "זיי האָבן נישט קיין אינטערנאַציאָנאַלן לאַסט", דאָס הייסט, זיי זענען די וואָס קעמפן כּסדר קעגן דעם קריסטלעכן מלכות אַביסין. אינעם 13טן יאָרהונדערט האָט דער טראַוולער מאַרקאָ פּאָלאָ גערעדט וועגן דעם אָנוועזנהייט פון אידן, וועלכע האָבן גערעדט אַ פאָרם פון העברעאיש מיט אַ כאַפּנדיקן אַקצענט, און כסדר געקעמפט קעגן די מוסולמענער און קריסטן פון דער געגנט. אין דעם ראיאן סוף 13טן יארהונדערט האט די עטיאפישע אימפעריע איבערגענומען די מאכט און אנגעהויבן זיך פארשטעלן, קעמפן מלחמות און פארשפרייטן קריסטנטום צווישן די פגאנישע, מוסולמענישע און אידישע קעניגרייך פון יענער צייט. אינעם 14טן יאָרהונדערט האָט זיך אָנגעהויבן די טעטיקייט פון קריסטלעכע מיסיאָנערן צווישן די ("שבֿה שאווה" קינדסקינדער פֿון די ייִדן פֿון ביתא־ישׂראל) וואָס האָבן געוואוינט אַרויס פֿון דעם לאַנד פֿון די ייִדן און אויפֿגעשטעלט נעבן זיי טעמפלען און מאָנאַסטערן; אָבער, מע זאָגט, אַז די ייִדן האָבן כּסדר פֿאַרברענט און גערויבט די דאָזיקע מאָנאַסטערן, און נאָך פֿאַרגרעסערט די שפּאַנונג צווישן די ייִדן און דעם עטיאָפּישן קייסער.
קליין|רפאל בן הדאנע געוועזענער כהן גדול פון די עטיאפישע אידן
די קהילה פירט שוין בערך צוויי טויזנט יאָר אן אייגנאַרטיקע פאָרם פון יידישקייט, אריינגערעכנט איר געטריישאפט צו שטרענגע דיעטישע געזעצן, שמירת שבת, א רעליגיעזע טראדיציע און די כבוד פון די שריפטן אין דעם אלטען יידישן שפראך דיאלעקט פון געעז. אין די לעצטע יאָרן איז די קהילה אינטעגרירט געוואָרן אין דער מאָדערנער געזעלשאַפֿט פֿון ישׂראל.

סוף 12טן יאָרהונדערט דערמאָנט דער טראַוולער בנימין דע טודעלע די אידישע קהילה אין עטיאפיע און זאָגט: “זיי האָבן נישט קיין אינטערנאציאנאלע משאות”, דאָס הייסט, זיי זענען די וואָס קעמפן כּסדר קעגן דעם קריסטלעכן מלכות אַביסין. . אינעם 13טן יאָרהונדערט האָט דער טראַוולער מארקאָ פּאָלאָ גערעדט וועגן דעם אָנוועזנהייט פון אידן, וועלכע האָבן גערעדט אַ פאָרם פון העברעאיש מיט אַ כאַפּנדיקן אַקצענט, און כסדר געקעמפט קעגן די מוסולמענער און קריסטן פון דער געגנט. אין דעם ראיאן סוף 13טן יארהונדערט האט די עטיאפישע אימפעריע איבערגענומען די מאכט און אנגעהויבן זיך פארשטעלן, קעמפן מלחמות און פארשפרייטן קריסטנטום צווישן די פגאנישע, מוסולמענישע און אידישע קעניגרייך פון יענער צייט. אינעם 14טן יאָרהונדערט האָט זיך אָנגעהויבן די טעטיקייט פון קריסטלעכע מיסיאָנערן צווישן די ("שבֿה שאווה" קינדסקינדער פֿון די ייִדן פֿון ביתא־ישׂראל) וואָס האָבן געוואוינט אַרויס פֿון דעם לאַנד פֿון די ייִדן און אויפֿגעשטעלט נעבן זיי טעמפלען און מאָנאַסטערן; אָבער, עס איז געזאגט אַז די אידן קעסיידער פארברענט און רויב די מאַנאַסטעריז, נאָך ינקריסינג די שפּאַנונג צווישן די אידן און די עטיאָפּיאַן קייסער.

די ביתא ישראל האָט צום ערשטן מאָל געמאַכט אַ ברייטע קאָנטאַקט מיט אַנדערע אידישע קהילות אין שפּעט 20סטן יאָרהונדערט, דערנאָך האָט זיך אָנגעהויבן אַ פולשטענדיקע רבנישע וויכוח וועגן זייער אידישקייט. נאך הלכתישע און קאנסטיטוציעלע דיסקוסיעס, האבן די מדינת ישראל אויטאריטעטן אין 1977 באשלאסן אז די ביתא ישראל איז קוואליפיצירט אויף אלע פראנטן פאר דעם ישראל געזעץ פון צוריקקער. אזוי האט די מדינת ישראל רעגירונג, מיט שטיצע פון ​​די פאראייניגטע שטאטן, אנגעהויבן א גרויסן אנשטרענגונג צו פירן טראנספארט אפעראציעס און ברענגען די ביתא ישראל קיין ישראל אין עטליכע כוואליעס  . די אקטיוויטעטן האבן אריינגערעכנט אפעראציע ברידער, וועלכע האבן עוואקואירט די ביתא ישראל געמיינדע אין סודאן צווישן 1979 און 1990 (אַרייַנגערעכנט אָפּעראַציע משה אין 1984 און אָפּעראַציע יהושע אין 1985), און אָפּעראַציע שלמה אין 1991.

קאַטעגאָריע:יידן לויט וואוינארט
קאַטעגאָריע:עטיאפיע