Catòłeghi tradisionałisti

miniatura|Altar parecià par ła mesa in latin o tridentina.
I **catòłeghi tradisionałisti** i ze chiłi che i profesa ła fede catòłega ma i ze łigai e forme łiturzeghe e insegnamenti de prima del Cosejo Vategan II (1962-1965).
I tradisionałisti, in zenere, i refiuta łe reforme de'l Consejo e i sostien che łe ze distacà da ła tradision de ła Ceza catòłega considerà moderniste e in contrasto co l'enciclica *[[Pascendi Dominici gregis]]* deł  1907 de papa San Pio X.

## Etimołozia
I catòłeghi tradisionałisti i se definise "catòłeghi" o "catòłeghi tradisionałisti" refasendose a ła łetera apostołega de papa San Pio X *[[Notre charge apostolique]]* (1910) che ła dize: «I veri amighi del popoło no i ze i revołusionari, ne novaduri, ma i tradisionałisti.

## Corenti
I ze distinti in varie corenti chiłi in comunion col Vatican Summorum Pontificum e chiłi distacà come i tradisionałisti lefebvriani (Fraternità saserdotałe San Pio X e Union saserdotałe Marcel Lefebvre), sedeprivasionisti (rapresentà dal'Istituto Mater Boni Consilii) e sedevacantisti.

## Prateghe tradisionałiste
[thumb|upright=0.7|Eł [rozario.]]
[thumb|upright=0.7|Eł ''[Catechismo di Pio X|Catechismo della Dottrina Cristiana* de [[papa Pio X]].]]
* Pie prateghe de ogni dì come łe [[orasion]] de matina, de ła sera, ła recitatasin del santo [[rozario]].
* Nare a ła [[mesa tridentina]], ciamà anca "mesa in łatin" o "mesa de San Pio V", con digiun; łe femene łe mete el veło. I *sedevacantisti* e i *sedeprivazionisti* no i dopra el mesałe del 1962 de [[Papa Giovani XXIII|Joani XIII]] (come che i fa i altri tradisionałisti) ma i dopra łe *rubrighe de San Pio X*, sensa nominar el nome del papa in tel canone de ła mesa (*no una cum*).
* Ze difondesta ła pratega di organisare, inte i periudi de łe vacanse in [[istà]] e [[Nadal|nadałisie]], canpi par tuziti e tozete (separà). Sti canpi se fà mumenti de spirituałità (Mesa, orasion comunitarie, recita de rozario etc.), el studio del [[catechismo]] e łezere łibri [[Spirituałità|spirituałi]].
* I fa periodicamente i [[Exercitia spiritualia|ezercisi spirituałi]] de [[Ignasio de Loyola]], in particołar te ła forma "condensà", ełaborà inte el [[XX secoło|XX secolo]] da eł prete [[Francisco de Paula Vallet]].
* Ła  łetura de łibri o reviste tradisionałiste come *Sodalitium*, *La Tradizione Cattolica*, *The Remnant * e ałtre riviste.

== Criteghe a ła Ceza de'l Vategan II ==
=== Łiturzeghe ===

[[Imàjine:Missale Romanum - Consecration.JPG|thumb|left|upright=0.7|Pazena in [[Łéngua latina|łatin]] de on mesałe de eł 1956 de ła forma de consacrasion de l'[[Eucarestia]].]]
* Łe critegne [[Liturzia|liturzeghe]] łe ze de gaver sostiesto ła [[Mesa tridentina]] (ciamà anca* Mesa de San Pio V*) in [[łéngua latina]] con ła [[reforma liturzega]] in [[łéngua vernacołare]] struturada diversamente co zontade e omision respeto a łe vecie łiturzie a voze alta e canbià łe forme de consacrasion inte el canone de ła mesa, sełebrando co na toła divanti el popoło dandoghe on aspeto de na sena fraterna; de on memoriałe co ła diminusion de ła prexensa reałe del'[[eucarestia]]; ała comision de *Consilium ad exsequendam Constitutionem de Sacra Liturgia* el segretario el xe stà [[Annibale Bugnini]]. Va recordà che ła reforma ła ze sta fata in *ciave ecumenega* co siè [[Pastor (rełijon)|pasturi]] [[Protestantesimo|protestanti]] ciamà da [[Papa Pagoło VI|Pauło VI]]. [[Max Thurian]] el ga dito:« on dei fruti del nòvo *Ordo* el sarà magari che łe comunità no catoòghè łe połarà sełebrar ła santa sena co łe istese parołe de ła  Ceza Catòłega. Teołozegamente ze posibiłe». Sta reałizasion de ła nòva mesa ła ze contraria a cheło che ga stabiłesto el [[Conciłio de Trento]] par mezo de ła boła *Quo primum tempore* che ła vieta in perpetuo modifeghe a el mesałe roman.
: Vałutasion intrà le varie pozision tradisionałiste:
:- Segondo l'arsivescovo [[Marcel Lefebvre]], che el ga fondà ła Fraternità saserdotałe San Pio X el aferma l'[[ortodosia]] de ła mesa tridentina, ma ła mesa nòva no ła ze invałida ma ła porta a l'[[erezia]].
:- I sedeprivasionisti i pensa che ła sipia invałida.
:- Anca par i sedevacantisti che ła ze invałida.

=== Altre ===
* In zenare par i tradisionałisti el Vategan II el vien considerà come ła [[revołusion franseza]] co i moti [[Liberté, Égalité, Fraternité]]. 
* El dirito de ła łibertà rełijoza *verto* del 7 de disenbre 1965 co ła declarasion conciłiare *Dignitatis Humanae*, che respeto a ła dotrina de prima ła ze condanà.
* I nòvi [[Catechismo|catechismi]] i vien definji in contradision co chiłi de prima.
* Vien critegà l'autorizasion ai catołeghi de proseder a ła pratega de ła [[cremasion]] contro ła tradision cristiana de sepełire i morti come ópara de carità corporałe.
* Vien critegà l'[[arte]] rełijoza moderna.
* Vien critegà el nòvo [[Codex Iuris Canonici (1983)|Codeze de dirito canònego]] (1983) de [[Papa Giovani Pagoło II|Joani Pauło II]] contro el [[Codex Iuris Canonici (1917)|Codeze Pian Benedetin]] (1917) aprovà da papa [[Papa Benedetto XV|Benedeto XV]].

* Vien critegà l'aver permeso ai preti de vestirse in borgheze invese de indosare ła tonega.
* Vien critegà de aver tirà via l'astinensa de [[magnar]] [[carne]] ogni venere.
* Ł'[[ecumenismo]] co łe altre rełijion co incontri inter-rełijozi i vien visti contro na contradision de l'insiglega de [[Papa Pio XI|Pio XI]] *Mortalium Animos* e del primo comandamento.
* Da i* sedeprivasionisti* e *sedevacantisti* vien considerà dubio o mejo invałido el nòvo rito de ordinasion episcopałe de Pauło VI (*Pontificalis Romani*) del 1968.
* Se sospeta che dei ecleziasteghi i cołabora co ła [[masoneria]] [[Scomùnega|scomunegà]] da ła [[Ceza Catòłega]]..

== Notasion ==


== Bibliografia ==
*  Giovanni Miccoli, *La Chiesa dell'anticoncilio. I tradizionalisti alla riconquista di Roma*, Bari, Laterza, 2011.
*  Francesco Saverio Venuto, *La recezione del Concilio Vaticano II inte el dibattito storiografico dal 1965 al 1985. Riforma o discontinuità?*, Effatà Editrice, 2011.
*  Con testi di Mons Guérard des Lauries, *Il problema dell'Autorità e dell'episcopato*, Centro Librario Sodalitium, 2005, ISBN 88-89596-11-2.
*  Elena Percivaldi, *Gli antipapi. Storia e segreti*, Roma, Newton Compton Editori, 2014, ISBN 978-88-541-7152-7.
*  Luigi Villa , *La "Nuova Chiesa" di Paolo VI*, Brescia, Editrice Civiltà, 2003. 
*  Luigi Villa , *Paolo VI beato?*, Brescia, Editrice Civiltà, 2001
*  [[Ida Magli]], *La Dittatura europea*, Milano, BUR, 2010.
*  Sodalitium.

== Altri projeti ==

== Linganbi foresti ==

* *gloria.tv* *Sito de videi tradisionałisti''.
*  
*  
*