Meena Kumari

**Meena Kumari** (; 1933-yil 1-avgust — 1972-yil 31-mart) hind filmlarida ishlagan hind aktrisasi va shoiri edi. Xalq orasida „Fojea qirolichasi“ nomi bilan tanilgan Kumari 1939-1972 yillarda faol boʻlgan. Kumari tanqidchilar tomonidan hind kinosining „tarixiy jihatdan tengsiz“ aktrisasi sifatida taʼriflangan. 33 yillik faoliyati davomida u 1972-yilda bevaqt vafot etguniga qadar 90 dan ortiq filmlarda rol ijro etgan.

Mina Kumari „Eng yaxshi aktrisa“ nominatsiyasida toʻrtta Filmfare mukofotini qoʻlga kiritdi. U 1954-yilda „*[[Bayju Bavra]]“* uchun „Eng yaxshi ayol roli“ sifatida oʻzining birinchi Filmfare mukofot sohibi boʻlgan va „*[[Parineeta]]“* (1955) filmi uchun ikkinchi Filmfare mukofotida ketma-ket gʻalaba qozongan. Kumari 10-Filmfare mukofotlarida „Eng yaxshi ayol roli“ uchun uchta nominatsiyani olib, tarixda iz qoldirgan va „*[[Sahib Bibi Aur Ghulam]]“* filmidagi ijrosi uchun nominatsiyalarda g‘olib chiqqan. 13-Filmfare mukofotlarida (1966) u „*[[Kaajal]]“* filmi uchun eng yaxshi aktrisa sifatida soʻnggi mukofotini qoʻlga kiritdi. Tanqidchilar koʻpincha uning „*[[Sahib Bibi Aur Ghulam]]“*dagi obrazi uning hayotiy hikoyasiga oʻxshashligini taʼkidlashadi.

## Faoliyati

Meena Kumari aktyorlik faoliyatini toʻrt yoshida boshlagan. U dastlab Vijay Bhatt prodyuserliklarida; „*Leatherface“* (1939), „*Adhuri Kahani“* (1939), „*Puja“* (1940) va „*Ek Hi Bhool“* (1940) filmlarida suratga tushgan. Vijay Bhatt *Ek Xi Bhool* (1940) filmini suratga olish jarayonida Mahjabinni „Baby Meena“ sifatida qayta tanlaydi.

Baby Meena „*Nai Roshni“* (1941), „*Bahen“* (1941), „*Kasauti“* (1941), „*Vijay“* (1942), „*Garib“* (1942), „*Pratiggya“* (1943) va „*Lal Xaveli“* (1944) nomli filmlarda suratga tushgan.
Mina, „*[[Ramnik Production]]“* kompaniyasining „*Bachchon Ka Khel“* (1946) filmida Mina Kumari nomi ostida rol ijro etgan. Kumarining hayotidagi eng katta zarbalardan biri 1947-yil 26-martda vafot etgan onasining oʻlimi edi. „*Duniya Ek Sarai“* (1946), „*Piya Ghar Aaja“* (ilgari „*Jalan“* deb nomlangan) (1948) va „*Bichchade Balam“* (1948) uning nafaqat rol ijro etgan, balki qoʻshiq kuylagan dastlabki filmlaridan biri edi. 1940-yillarning oxiriga kelib, u oʻz eʼtiborini mifologiya yoki fantastik janrlarga tegishli filmlarga qaratdi. „*Veer Ghatotkach“* (1949), „*Shri Ganesh Mahima“* (1950), „*Laxmi Narayan“* (1951), „*Hanuman Patal Vijay“* (1951) va „*Aladdin Aur Jadui Chirag“* (1952) shular jumlasidan. „*Magroor“* (1950), „*Hamara Ghar“* (1950), „*Sanam“* (1951), „*Madhosh“* (1951), „*Tamasha“* (1952) kabi boshqa filmlarda asosan ansambl bilan ishtirok etgan. Meena Kumarining yuksalishi uning ustozi Vijay Bhattning „*Baiju Bawra*' (1952) musiqiy asari bilan birga keldi.

## Soʻnggi kunlari va vafoti

*“Pakeezah"* efirga ilk boe uzatilgandan uch hafta oʻtgach, Meena Kumari jiddiy kasal boʻlib qoldi. 1972-yil 28-martda u Sent-Elizabeth qariyalar uyiga qabul qilingan.

Ikki kundan keyin u komaga tushdi va koʻp oʻtmay 1972-yil 31-martda vafot etdi. U 38 yoshda edi. Uning o‘limiga jigar sirrozi sabab bo‘lgani aniqlangan. Erining xohishiga koʻra, u Narialwadi, Mazagaon, Bombayda joylashgan Rehmatobod qabristoniga dafn qilindi. Kumari qabr toshi uchun quyidagi nasrni soʻradi: „U hayotni singan skripka bilan, singan qoʻshiq bilan, singan yurak bilan tugatdi, lekin hech qanday pushaymon boʻlmadi.“ Uning xohishiga koʻra, 1993-yil 11-fevralda Bombeyda vafot etganida, eri uning yoniga dafn etilgan.

## Mukofotlari

## Manbalar