Sovet davrida Qozogʻiston tarixshunosligi

**[[Sovet Sotsialistik Respublikalari Ittifoqi|Sovet]] davridagi Qozogʻiston tarixnavisligi** — Qozogʻistonning 20-asr tarixi turli voqealarga boy boʻlib, eng muhimi sovet mafkuraviy tazyiqlaridan xalos boʻlishga intilish ichki yilnomalarning asosiy qismini tashkil etadi. Tarixiy nuqtai nazardan bu birinchi navbatda inson tabiatining uzoq muddatli ko'rinmas sinovi yilnomasi, shuningdek, ushbu vaziyatdan chiqish va milliy-davlat suverenitetiga erishishning optimal Qozog'iston modelidir. Boshqa tomondan, marksistik ta'limotga asoslangan sovet davrining mahalliy tarixnavisligi fanning rivojlanish darajasiga to'liq mos keladigan dunyoqarashni aks ettira olmaydi, chunki u o'ziga xos ilmiy va siyosiy hodisa edi. Sovet tuzumi va uning mafkuraviy va siyosiy ehtiyojlarini qondirishga qaratilgan. Avvalo, sovetlashtirish va sovet modernizatsiyasining ushbu davri so'nggi o'n yillikda paydo bo'lgan tarixiy-intellektual yo'nalishlardan biridir ["axborot" (A.Toffler), "texnotronik" (3.Bjezinskiy), "Postmetafizik tafakkur" (Yu. Habermas), "Axborot muhandisligi" (J. Martin), "Sivilizatsiya-munozarali" (S. Xuntington)] talqin qilishning uslubiy yondashuvlari nuqtai nazaridan.

1917-yilda qozoqlar ikkita inqilobga guvoh bo'ldilar: fevral burjua-demokratik va Oktabr sotsialistik inqiloblari. 

Birinchisi, monarxiya va Rossiya imperiyasini ag'darib tashlashga imkon berdi. Fevral inqilobi natijasida mamlakatda qo'sh hokimiyat oʻrnatildi. Bu Qozog'iston uchun juda muhim edi. Sovet tarixshunosligida Muvaqqat hukumat faoliyati bir xil qora rangda tasvirlangan boʻlsa, hozirgi Qozogʻiston tarixshunosligida bu masalaga boshqa nuqtai nazardan qarash mumkin. Bir qator qozog'istonlik olimlar, xususan, akademik M. K.Qoʻziboyev. Uning asarlari fevral burjua-demokratik inqilobining ijobiy natijalariga, xususan, Qozog'iston uchun Muvaqqat hukumat faoliyatiga bag'ishlangan.

Sovet davri Alash va Alashoʻrda bayrogʻi ostida millat birligini mustahkamlashga intilish va qozoq avtonom harakatining magʻlubiyati 1-jahon urushi natijasida vayron boʻlgan xalq xoʻjaligini urushdan keyin qayta qurish, milliy ozodlik qoʻzgʻoloni bilan ajralib turdi. 1916-yil, 1917-yil inqilob va fuqarolar urushi. 1917-yilgi Oktabr inqilobi va undan keyingi 1918-1920-yillardagi fuqarolar urushi Qozogʻiston taraqqiyotining ijtimoiy-siyosiy va iqtisodiy tizimini belgilab berdi. Qozoq davlatchiligining shakllanishi, yerlarning ro'yxatga olinishi va Sovet respublikalari tarkibidagi hududiy chegaralarning belgilanishi muhim bosqichdir. Darhaqiqat, 20-30-yillarda qozoq turmush tarzi an’anaviy tizimining yemirilishi va uning respublikani sotsialistik qayta qurishning umumiy jarayoniga qoʻshilishi fojia edi. Rossiya imperiyasining sharqidagi sobiq mustamlakalar sanoatlashgan respublikalarga aylanganiga qaramay,real odamlar va voqealar taqdiriga bogʻliq boʻlgan bu oʻzgarishlarning asl qiymatini qayd etish zarur.

Qozogʻistonning rivojlangan milliy respublikalardan biriga aylanishida barcha millat va elatlarning, jumladan, beixtiyor deportatsiya qilingan va bu hududni ikkinchi vataniga aylantirganlarning ham hissasini e’tibordan chetda qoldirib boʻlmaydi. 1941-1945-yillardagi Ulugʻ Vatan urushida fashist bosqinchilari ustidan umumiy gʻalaba qozonilishida Qozogʻistonning hissasi ham katta. 50-80-yillardagi respublika tarixini chizar ekanmiz, nafaqat iqtisodiyot, fan va madaniyat sohasidagi yutuqlarni, balki Orol va Balxash, Semipalatinsk yadro poligonlarining ekologik muammolarini ham unutish oson emas."Kommunizm qurilishi" oqibatlari. Qozog'iston tarix fanining zamonaviy rivojlanishini tahlil qilar ekanmiz, shuni ta'kidlash kerakki, Qozog'iston tarixining sovet davridagi eng dolzarb masalalariga e'tibor qaratish lozim.

## Oktabr inqilobi va fuqarolar urushi tarixini o'rganish
Qozogʻiston tarix fanining paydo boʻlishi va shakllanishi 20-yillardagi milliy Sovet davlatining tugʻilishi,Qozogʻiston partiya tashkilotlarining tashkil topishi kabi aniq voqealar bilan chambarchas bogʻliq.Yuqoridagi barcha hodisalarni I.M.Qoʻzibayevning “Qozogʻiston tarixnavisligi:tarix saboqlari” asari (A.,1990). Respublikamiz ilmiy sohasi tashkiliy tuzilmasining asosiy bosqichlari va shakllarini qayd etaylik.Istpart (Oktabr inqilobi va Kommunistik partiya tarixi) RSFSR Xalq Komissarlari Sovetining 1920-yil 21-sentabrdagi qarori bilan Xalq Maorif Komissarligi,soʻngra 1921-yil 1-dekabrda Xalq Komissarlari qoshida tashkil etilgan. RK (b) P.Komissiyasi) Qozogʻistonda ijtimoiy fanlar boʻyicha birinchi ilmiy muassasa edi.1921 -yil 24-noyabrda tashkil etilgan Semipalatinsk Istparti Qozogʻiston viloyatida birinchilardan boʻlgan.1924 yilga kelib Akmola,Aqto'be, Uralsk,Qo'stanay,Bokey,Jetisu viloyatlarida o'lkaviy partiya tarixi institutlari ochildi. Shu bilan birga Turkiston Partiya tarixi instituti oʻsha davrda Turkiston SSR tarkibiga kirgan Qozogʻiston tumanlarida inqilobiy harakat tarixini oʻrgandi. Sibir, Omsk va boshqa chegaradosh viloyatlardagi xuddi shunday komissiyalar ham tadqiqotga hissa qoʻshgan. 1920-yillarda ham fanlar akademiyasi muassasalari tomonidan ilmiy tadqiqotlar olib borilgan. Biroq, bu boradagi ishlar avvalgi yillarga qaraganda kengroq va maqsadli tus oldi.

Bunday ilmiy muassasalar qatorida qozoqlarning soni va joylashuvini oʻrganuvchi Rossiya milliy tuzilmani oʻrganish komissiyasining Turkiston va Sibir boʻlimlari;SSSR Fanlar akademiyasi qozoq ekspeditsiyasining antropologik otryadi; Davlat moddiy madaniyat tarixi akademiyasi;Sharq madaniyati,antropologiya va etnografiya muzeylarini alohida ta'kidlash lozim.Shu bilan birga,eng katta qismi tarixiy-etnografik yo'nalishda faoliyat ko'rsatgan Qozog'istonni o'rganish jamiyatining faoliyati o'sdi va chuqurlashdi.Partiya tarixi institutlari bilan bir qatorda ijtimoiy fanlar sohasidagi ishlarni Qozogʻiston SSR Maorif Xalq Komissarligining ilmiy,ta’lim va san’at sohasidagi faoliyatga rahbarlik qiluvchi Akademik Markazi ham muvofiqlashtirdi.

Shunday qilib, XX asrning 20-yillarida qozoq o'lkasi tarixini o'rganishning ilmiy va ilmiy-tashkiliy tamoyillariga asos solindi.Bu jarayon Qozogʻistonda partiya tashkilotlarining shakllanishi bilan chambarchas bogʻliq holda amalga oshirilganligi sababli aniq sinfiy-mafkuraviy,partiyaviy xususiyatga ega edi.Aynan shu omil tarixiy voqealarni tanlashda,SSSR parchalanishidan oldingi davrdagi alohida tarixiy shaxslar va butun voqea va hodisalarning roli va ahamiyatini baholashda hal qiluvchi rol o'ynadi.Shuning uchun birinchi tarixiy asarlar Qozog'iston hududidagi inqilobiy muammolarga,fuqarolar urushi tarixiga bag'ishlangan.

1920-1930-yillardagi nashrlarda xotiralarning salmoqli qismini fuqarolar urushi va Sovet hokimiyati uchun kurashning faol ishtirokchilari yozgan,ular keyinchalik partiya va sovet organlarining taniqli arboblariga aylangan.

Mualliflarning nashrlarida 1917-yil arafasida Qozogʻistondagi ijtimoiy-iqtisodiy va siyosiy vaziyat, aholining turli qatlamlarining 1917-yilgi ikki inqilobga munosabati,“qizillar” va “oqlar”ning qurolli toʻqnashuvi haqida qiziqarli materiallar oʻrin olgan.1918-1920-yillarda qimmatli ma'lumotlar,shuningdek,mahalliy Sovetlarning "proletariat diktaturasi" davlat organi sifatida shakllanishi jarayoni haqida ma'lumot.Shuningdek,u nashrlarda Qozon inqilobining markazda g'alaba qozonishi va Rossiyaning milliy chekka hududlarida,shu jumladan Qozog'istonda Sovet hokimiyatining o'rnatilishi mehnatkashlarning pirovard manfaatlariga mos keladigan qonuniy hodisa ekanligini va shuning uchun ham Rossiya Federatsiyasining 2000-yil 19-dekabrda Rossiya Federatsiyasining 2000-yil 19-dekabrdagi 2013-yil 19-dekabrdagi 2013-yil 19-dekabrdagi 2012-yilgi davlat hokimiyati va boshqaruvi organlari tomonidan qo'llab-quvvatlanishini ta'kidladi xalq va inqilobga qarshi qaratilgan nazariy qarashlar va amaliy choralar aksilinqilobiy edi, degan tezisni isbotlang.Va bu aniq savol A.Baytursinov va bir qator Alashoʻrda rahbarlari bu fikrga qoʻshilmadilar. Masalan, A.Baytursinov RSFSR Milliy Ishlar Xalq Komissarligining «Millatlar hayoti» (1919-yil 3-avgust) jurnalida chop etilgan «Revolyutsiya va qozoqlar» nomli maqolasida shunday yozadi:Bu tushunarsiz tuyuldi... Ular ikkinchi inqilobga qarshi turishga majbur boʻldilar. xuddi shunday qo'rquv ular birinchi inqilobni kutib olishdi ». Uning tushuntirishicha, fevral inqilobi qozoqlarni “chor hukumati zulmi va zoʻravonligidan ozod qildi” va... oʻz-oʻzini boshqarish haqidagi muqaddas orzularining amalga oshishiga umidlarini mustahkamladi. Ikkinchi inqilobning qirgʻizlar uchun tushunarsiz boʻlishining sababi esa oddiy bir fakt bilan izohlanadi: qozoqlarda kapitalizm ham, sinfiy boʻlinish ham yoʻq, hatto ularning mulki ham boshqa xalqlardagidek aniq belgilanmagan, koʻplab xalq iste’mol tovarlari jamoat mulki hisoblanadi. Biroq 20-30 yillardagi Oktabr inqilobi va fuqarolar urushi tarixshunosligida bunday qarash va qarashlar asosiy gʻoya boʻlmagan va bu holat 80-yillarning oxirigacha davom etgan. 20-30-yillardagi maqolalarning hammasi ham mazmuni va tarixiy voqealarni yoritish jihatidan birdek ahamiyat kasb etmagan. Ularning aksariyati Qozog'istonning alohida, mahalliy tumanlariga yoki fuqarolar urushi va Sovet tuzumi va Qozog'istonda uning o'rnatilishi jarayonining ayrim voqealariga bag'ishlangan.

Bir vaqtlar T.E.Eleuov toʻgʻri ta’kidlaganidek,20-yillar adabiyotining kamchiliklaridan biri rekvizitlarning zaifligi edi. O'sha paytda Oktabr inqilobi va fuqarolar urushi hujjatlari nashr etilmagan.Ko'pgina hollarda tadqiqotchilar inqilob va fuqarolar urushi rivojlanishini tavsiflovchi faktlarning butun majmuasini hisobga olmagan holda,o'sha paytda mavjud bo'lgan individual ma'lumotlar asosida o'z xulosalarini chiqarishga majbur bo'ldilar.Qozogʻistonda Oktabr inqilobi va fuqarolar urushi tarixini oʻrganish 40-50-yillarda, ayniqsa Ulugʻ Vatan urushidan keyin maʼlum darajada qayta tiklandi.1943-yil va 1949-yillarda nashr etilgan Qozogʻiston tarixi boʻyicha umumiy xulosalarda, shuningdek,“Qozogʻiston SSR tarixi (sotsializm davri)” kitobining ikkinchi jildida sovet hokimiyati taraqqiyoti va taraqqiyotini koʻrsatuvchi maxsus boblar bor edi mintaqada fuqarolar urushining g'alabasi.1917-1920-yillardagi Qozogʻiston tarixiga oid hujjatlar va materiallar toʻplamlari chop etildi. Qozogʻistonning turli viloyatlarida sovet hokimiyatining oʻrnatilishi tarixi va ulardagi fuqarolar urushining borishi hamda bu jarayonlarning oʻziga xos xususiyatlari oʻrganildi.Qozoq qishlog'ini sovetlashtirish muammolariga bag'ishlangan birinchi asarlar inqilob va qishloq xo'jaligi muammolari o'rtasidagi bog'liqlikni ochib berdi.

40-50-yillar muammosiga bagʻishlangan koʻpgina asarlar taqriz shaklida va asosan jurnal va gazeta maqolalari koʻrinishida nashr etilgan boʻlib,ularda tahlil va umumiy xulosalar kam,maʼlumotlar bazasi zaif edi.Arxiv manbalari, birinchi navbatda qozoq tilidagi davriy nashrlar yetarli darajada foydalanilmagan (afzalroq,umuman ishlatilmagan). Shuning uchun Qozog'iston tarixining 1917-1920-yillardagi ko'plab sahifalari mahalliy (Qozog'iston-Turkiston) hisobga olinmagan holda Rossiyaning markaziy mintaqalarida Oktabr inqilobi va fuqarolar urushi voqealarini tasvirlash sxemasiga muvofiq yozilgan) farqlar.

Qozogʻiston va Oʻrta Osiyo tarixchilari 60-80-yillarda ikki inqilob va fuqarolar urushi tarixini oʻrganishda sezilarli yutuqlarga erishdilar.Bu davrda koʻplab maqolalar bilan bir qatorda Qozogʻiston va umuman Qozoq-Turkiston oʻlkasidagi inqilob va fuqarolar qarshiligi tarixining muhim masalalarini oʻrganuvchi jiddiy monografiyalar ham nashr etildi. Bunday holda, S.N.Pokrovskiy, T.E.Eleuov, P.M.Paxmurnyyning, V.K.Grigoryev, A. S. Elagin, K. Nurpeisov, S. Z. Zimanov monografiyalari., Qozogʻiston va Oʻrta Osiyo tarixchilarining jamoaviy ishlari. chaqirish mumkin.

## Manbalar

# Козыбаев М.К. Казахстан на рубеже веков: размышления и поиски. Кн. 1, 2. Алматы, 2000
# ↑ Әйтиев Ә. Тарихи күн // Кызыл Қазақстан, 1921, №3; Соныкі. Октябрь төңкерісі жіәне ұлт мәселесі // Қызыл Қазақстан. 1923, №1; Соныкі. Из истории общественно-политического движения в Уральской области // Степные зори. Оренбург. 1923. Книга 1; Меңдеіиев С. Қазақ Республикасынын үш жыл жасауы // Қызыл Қазақстан. 1923, №22; Соныкі. Киргизская автономная Республика // Жизнь национальностей. 1923, №1; Соныкі. Ленин (және] шығыстың еңбекшілері // Қызыл Қазақстан. 1924, №1—2; Жолдыбаев М. Октябрь төңкерісі және Қазақстан // Қызыл Қазақстан. 1922, №12; Тоғжанов Г. ¥лт мәселесі һөм Кенес өкіметі // Тілші. 1923, №1; Сейфуллин С. Өткен істердің қорытындысы // Қызыл Қазақстан. 1923. №23; Соныкі. Тар жол, тайғақ кешу. Қызылорда. 1927. (Переиздания: на казахском языке — А., 1936, 1960, 1977, на русском под названием «Тернистый путь» — А., 1975); Рыск,улулы Т. Төңкеріс және қазақ халқы // Еңбекші қазақ. 1926, 8 маусым; Соныкі. Революция и коренное население Туркестана. Ташкент. 1925. (Переиздание: Рыскулов Т. Собрание сочинений в трех томах. Том 1. А., сол кезде1997, 49-324-6.); Соныкі.Октябрь в Туркестане // Казахстанская правда. 1936, 25-29 сәуір; Соныкі.Октябрьге әзірлену күресінде // Социалды Қазақстан. 1935. 5 қараша.Соныкі. Против извращения истории казахского народа// Большевик Казахстана. 1936, №1—2; Бекұлы О. Азамат соғысында біз қалай жеңіп шықтық / Қызыл Қазақстан. 1928, №1-2
# ↑ Елеуов Т. Установление и упрочение Советской власти в Казахстане. А., 1961, 24-6
# ↑ Пұл да сонда, 25-6
# ↑ История Казахской ССР с древнейших времен до наших дней. Под редакцией М. Абдыкадырова и A.M. Панкратовой. А., 1943; История Казахской ССР. С древнейших времен до наших дней. Издание 2-е, т. 2. Под редакцией И. Омарова и A.M. Панкратовой. А., 1949; История Казахской ССР (Эпоха социализма). А., 1959