open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aleksandr Ribnik

**Aleksandr Mixaylovich Ribnik** (1922-yil 5-fevral, Yefremov – 2013-yil 29-sentyabr, Hayfa) – sovet, oʻzbek, isroillik teatr tanqidchisi. Sanʼatshunoslik fanlari nomzodi, professor.

## Hayoti
Aleksandr Mixaylovich Ribnik 1922-yil 5-fevralda Rossiyaning Yefremov shahrida tugʻilgan. Bolaligi va yoshligi Moskvada oʻtgan. 1940-yilda Rossiya teatr sanʼati institutining teatrshunoslik boʻlimiga oʻqishga kirgan.

Institutning birinchi kursini tamomlagandan soʻng, 1941-yil avgust oyida ixtiyoriy ravishda Moskva komsomol aʼzolarining qiruvchi batalyoniga qoʻshildi. 29-oktyabrda u Moskva yaqinidagi janglarda ogʻir yaralangan. 1941-yil noyabr oyida tuzalib ketganidan soʻng, Ulugʻ Vatan urushi frontlarida Qizil Armiya safida jang qildi (pulemyotchi, otryad boshligʻi va razvedka vzvod komandirining yordamchisi). 1942-yil sentyabr oyida yana ogʻir yarador boʻldi. Tuzalib ketgach, 1943–1944-yillarda V.M.Molotov nomidagi Dengiz Aviatsiya Texnikumida (VMATU) oʻqidi. 1944-yildan Boltiq floti havo kuchlarining 53-aralash aviatsiya polkida fotolaborator boʻlib xizmat qildi.

Aleksandr Mixaylovich Ribnik 1946-yil sentyabr oyi boshida kichik serjant unvoni bilan demobilizatsiya qilindi. 1950-yilda GITISni tugatdi va GITISning kunduzgi aspiranturasiga oʻqishga kirdi. 1951-yildan GITIS va Nemirovich-Danchenko nomidagi maktabda dars bera boshladi.

1954-yilda Toshkentga koʻchib keldi. 1954–1957-yillarda Hamza nomidagi Toshkent sanʼatshunoslik institutining Teatr va xoreografiya kafedrasi mudiri, 1957–1992-yillarda esa direktori oʻrinbosari boʻlib ishladi. Shu bilan birga 1955–1995-yillarda A.N.Ostrovskiy nomidagi Toshkent teatr va rassomlik institutida ham dars berdi. U 1961-yilda KPSS aʼzoligiga qabul qilindi.

Aleksandr Mixaylovich Ribnik 1995-yilda Isroilga joʻnab ketdi. Hayfada ilmiy maʼruzalar oʻqidi va bir qator maqolalar ham chop etdi.

U 2013-yil 29-sentyabrda Isroilning Hayfa shahrida vafot etdi.

## Oilasi
Qizi – Tatyana Aleksandrovna Ribnik, teatr mutaxassisi.

## Mukofotlari
* Qizil Yulduz ordeni (1945-yil 13-aprel).
* „1941–1945-yillarda Germaniya ustidan qozonilgan gʻalaba uchun“ medali (1946-yil 18-avgust).
* Birinchi darajali Vatan urushi ordeni (1986-yil 1-avgust).

## Manbalar

## Havolalar
* 
* 
*
Edem Muradasilov

**Edem Yagyayevich Muradasilov** (1960-yil 20-may, Chirchiq, Toshkent viloyati, OʻzSSR) – sovet eshkakchisi, 1980-yillarning birinchi yarmida SSSR terma jamoasi safida baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha xalqaro musobaqalarda qatnashgan. Jahon chempionatlarining kumush va bronza medallari sovrindori, „Doʻstlik-84“ xalqaro turniri kumush medali sovrindori, Butunittifoq chempionatining koʻp karra chempioni, respublika va xalqaro ahamiyatga molik regatalar gʻolibi. Musobaqalarda uni Dinamo sport jamiyati sharafini himoya qilgan, xalqaro toifadagi sport ustasi.

## Tarjimai holi
Edem Muradasilov 1960-yil 20-mayda O‘zbekiston SSR Toshkent viloyati Chirchiq shahrida tugʻilgan. U yoshligidanoq eshkak eshish bilan faol shugʻullana boshlagan, mahalliy eshkak eshish seksiyasida tahsil olgan va keyinchalik Dinamo sport jamiyatining aʼzosi boʻlgan.

U 1981-yilda kattalar oʻrtasidagi xalqaro darajadagi birinchi jiddiy muvaffaqiyatga erishdi, u birinchi marta SSSR chempioni boʻldi va Sovet terma jamoasiga qoʻshildi, shundan soʻng u Angliyaning Nottingem shahrida boʻlib oʻtgan jahon chempionatida qatnashdi. U yerdan kumush va bronza medallarini olib keldi, sherigi Vigantas Chyakaytis bilan ikki kishilik kanoeda eshkak eshish dasturida mos ravishda 500 va 1000 metr masofaga gʻolib chiqdi. Bir yil oʻtgach, u yana Butunittifoq chempionatida eng zoʻr boʻldi va Yugoslaviyaning Belgrad shahrida boʻlib oʻtgan jahon chempionatida qatnashdi, u yerda sherigi Vasiliy Beryoza bilan birgalikda oʻn kilometrlik kanoeda eshkak eshish boʻyicha bronza medalini qoʻlga kiritdi.

1983 va 1984-yillarda Muradasilov bir ming va oʻn ming metrga eshkak eshish boʻyicha Sovet Ittifoqi chempionligini davom ettirdi. Terma jamoa aʼzosi sifatida u Los-Anjelesdagi Yozgi Olimpiada oʻyinlarida ishtirok etishi kerak edi, ammo sotsialistik lager mamlakatlari siyosiy sabablarga koʻra ushbu musobaqalarni boykot qildilar va buning oʻrniga u Sharqiy Berlinda boʻlib oʻtgan „Doʻstlik-84“ muqobil turnirida qatnashdi va u yerda eshkakchi Ivan Kovalchuk bilan birgalikda 1000 metr masofaga kanoeda eshkak eshish boʻyicha ikki kishilik dasturda Olaf Xoykrodt va Aleksander Shukdan iborat Germaniya Demokratik Respublikasi jamoasidan ortda qolib, kumush medal sohibi boʻldi.

Katta sport yutuqlari uchun unga „Xalqaro toifadagi SSSR sport ustasi“ faxriy unvoni berilgan. Sport faoliyatini yakunlab, murabbiylikka oʻtib, hozirda Ukrainaning Yujne shahridagi „Ximik“ jismoniy tarbiya va sport klubida baydarka va kanoeda eshkak eshish boʻyicha murabbiy boʻlib ishlaydi.

## Manbalar

## Havolalar
* Эдем Мурадасилов — yirik xalqaro musobaqalardagi medallari
* Списки чемпионов и призёров по гребле на байдарках и каноэ (1936—2007)
Nikolay Shmidt

**Nikolay Reingoldovich Shmidt** (1906-yil 31-oktyabr, Kiyev – 1942-yil 26-avgust, Toshkent) – sovet radio havaskori, aloqa xodimi, Arktikada halokatga uchragan Italiya dirijablining (1928) halokat signalini qoʻlbola qabul qilgich bilan birinchi boʻlib ushlaganligi bilan tanilgan.

## Biografiya
1920-yilda Vladivostokdagi maktabda oʻqiyotganda radiotexnikaga qiziqib qoldi va 14 yoshida oʻzining birinchi radio uzatgichini yigʻdi. Oʻsmirning radio uzatgich bilan oʻtkazgan tajribalari yapon bosqinchi kuchlari vakillarida shubha uygʻotdi va Nikolay Shmidt radiotexnika tajribalarini vaqtincha toʻxtatdi.

1924-yilda Nijniy Novgorodda Shmidt radio xabarlarni uzatish va qabul qilish boʻyicha ishlarni davom ettirdi. 1925-yildan boshlab avval Zavetlujye qishlogʻida (hozirgi Petretsovskiy qishloq posyolkasining bir qismi), keyin Shimoliy Dvina viloyati, Voxma qishlogʻida proyektor boʻlib ishlagan.

1928-yil 3-iyunda Voxma qishlogʻidan „Italiya“ dirijablining ekipajidan avariya signalini olish uchun qisqa toʻlqinli bir quvurli qabul qilgichdan foydalandi. Italiyaliklarni qutqarish ishtirokchisi sifatida u oltin soatlar, OSOAVIAKHIM Markaziy Kengashining esdalik nishoni va Radio Doʻstligi Jamiyatining diplomi bilan taqdirlandi.

Keyinchalik SSSR Aloqa xalq komissarligida, Oʻzbekiston SSR Aloqa xalq komissarligi ilmiy-sinov stansiyasida ishlagan.

1941-yil dekabr oyida Sovet Ittifoqiga qarshi tashviqot va josuslikda ayblanib hibsga olingan. Ayblovda Shmidtning uyida radio uskunalari va qabul qilgichlar va uzatgichlarning tarkibiy qismlari topilganligi (urush boshlanganidan keyin fuqarolarga ularni topshirish buyurilgan) asosiy dalil sifatida koʻrsatilgan. Bundan tashqari, u hukumatning kadrlar siyosati haqida tanqidiy bayonotlar berganlikda ayblangan.

SSSR NKVD ning 1942-yil 1-avgustdagi navbatdan tashqari yigʻilishining qarori bilan Sovet Ittifoqiga qarshi tashviqoti uchun oʻlimga hukm qilindi. Shmidt oʻsha yilning 26-avgustida otib tashlandi va 1984-yil 12-avgustda vafotidan keyin reabilitatsiya qilindi.

## Kino
"Qizil chodir" (1969) Sovet-Italiya hamkorlik filmida Nikolay Shmidt rolini aktyor Nikolay Ivanov ijro etgan. Film chiqarilgan vaqtda Shmidt hali reabilitatsiya qilinmagan edi.

## Manbalar
U-Tower

Misol
**U-Tower** () – Toshkent shahrining Shayxontoxur tumanida, Islom Karimov koʻchasi va Bunyodkor shoh koʻchasi chorrahasida joylashgan koʻp funksiyali turar-joy majmuasi. Asosiy bino 30 qavatdan iborat boʻlib, turar-joy kvartiralari, tijorat binolari, ikki darajali yer osti avtoturargohi va umumiy foydalanish joylarini oʻz ichiga oladi.

U-Tower binosi qurilganidan keyin Oʻzbekistondagi Nest One majmuasidan keyin ikkinchi oʻrindagi eng baland bino boʻlgan.

## Tarixi
U-Tower dizaynini ishlab ishlab chiqish boʻyicha tanlovda dunyoga mashhur yetakchi arxitektura byurolari ishtirok etgan. Ular orasida Zaha Hadid, DP Architects Pte. Ltd, Benoy, INK Architects va boshqalar ham bor edi. Biroq, oʻzbek xalqining mahalliy MB Studio kompaniyasi oʻziga xos konsepsiya bilan tanlovda gʻolib chiqqan. Binoni qurgan NRG Uzbekistan kompaniyasi Qozogʻistondagi progressiv qurilish tajribasini qoʻlladi. Shuningdek, M Buildings va BI Group bosh kompaniyalari tomonidan taqdim etilgan oʻzbek xalqining koʻp asrlik madaniyatining eng yaxshi meʼmorchilik anʼanalarini ham toʻliq foydalanilgan. Fasad yechimini loyihalashda mamlakat iqlimining oʻziga xos xususiyatlari hisobga olingan. Mintaqaning seysmikligini hisobga olgan holda strukturaning mustahkamligi va ishonchliligiga alohida eʼtibor qaratilgan. Binoning konturlari Lotin U harfini anglatadi. Aslida nima uchun bunday deb nomlanganligi haqida bir nechta talqin va tushuntirishlar mavjud. Unga koʻra, U harfi qulaylik va ishonchlilikni qadrlaydigan hamfikrlarning birlashuvining ramzini bildiradi. Shuningdek, inglizcha „United“ soʻzining toʻgʻridan-toʻgʻri tarjimasi boʻlib, birlashgan, doʻstona va bogʻlovchi degan maʼnoni anglatadi. Ushbu nom butun bino uchun oʻziga xos ohangni oʻrnatadi. Yaʼniy U-Towerning koʻrinishi va mazmuni birinchi qarashda gʻayrioddiy va oʻziga xos narsalarni kutishga undaydi.

## Xususiyatlari
Turar-joy majmuasida 438 ta kvartira mavjud boʻlib, ularning soni 1 dan 6 gacha va ikki qavatli pentxauslar mavjud. Uyda umumiy foydalanish joylari: mehmonxona, sport zal, bolalar oʻyin xonasi, birgalikda ishlaydigan joy, namozxona, shuningdek, 3-qavatdagi stilobat tomida yurish joylari, bolalar maydonchasi va mashgʻulot maydoni bor. Binoning 27-qavatida kuzatuv maydonchasi bilan ochiq teras mavjud. Ikki qavatli avtoturargoh, elektr transport vositalari uchun oʻzining elektr zaryadlovchi qurilmalari, Face ID tizimi, „aqlli“ toʻsiq, 24 soatlik videokuzatuv kameralari, kirishda qoʻriqlash, old zalda qabulxona ham bor.

## Transportning qulayligi
„Drujba narodov“ metro bekati majmuadan piyoda masofada joylashgan.

## Qurilishning borishi

* 2021-yil iyul-noyabr – qazish va qoziq poydevorini ishlab chiqish, poydevor quyish.
* 2021-yil noyabr-dekabr – poydevor quyish va birinchi qavatlar uchun monolit ramka oʻrnatish.
* 2022-yil dekabr – asosiy monolit ishlarini yakunlash.
* 2022-yil dekabr – binoning fasadini qurish boʻyicha ishlar boshlanadi.

## Mukofotlari
* 2023-yildagi noodatiy dizayn
* Yioning eng murakkab qurilishi – 2023
* Chiroyli dizayn – 2023.

## Manbalar

* U-Tower
Vladimir Dudikevich

**Vladimir Feofilovich Dudikevich** (1861-yil, Stanislavov (hozirgi Ivano-Frankovsk) – 1922-yil, Toshkent) – Galisiya-rus jamoat va siyosiy arbobi, huquqshunos. Yuridik fanlar doktori, Stanislavdagi gimnaziya direktori. Galisiya Seymi deputati (1908). Galisiyadagi Rossiya xalq partiyasining faol ishtirokchisi, 1909-yildan partiyadagi „novokursnikov“ harakatining rahbari.

Karpat Rossiyasi rus xalq kengashi tashkilotchisi va uning birinchi raisi (1914–1915).

## Biografiyasi
Vladimir Dudikevich 1861-yilda tavallud topgan. Yuridik fanlar doktori ilmiy unvonini olgan va advokatlik bilan shugʻullangan. Stanislav shahridagi gimnaziya direktori boʻlib ishlagan.

### Siyosiy faoliyatning boshlanishi
Dudikevich Galisiyaning siyosiy hayotida muhim rol oʻynadi va 1900-yilda Rossiya Xalq partiyasini tashkil etish tashabbuskorlaridan biri boʻldi. 1908-yilda partiya tarkibida Galisiya seymining elchisi (deputati) etib saylandi. 1909-yilda Rossiya Xalq partiyasidagi boʻlinishdan keyin undagi „novokursnikov“ mafkuraviy harakatiga rahbarlik qildi.

Dudikevich Lvov sudida ishtirok etgan (1912–1914), u Galisiya sudlanuvchilarining advokati va himoyachisi boʻlgan.

### Birinchi jahon urushi davrida
1914-yil sentabr oyi boshida Birinchi jahon urushi paytida Rossiya imperatorlik armiyasi qoʻshinlari tomonidan Lvov bosib olindi. Dudikevich Galisiyada yangi tartib oʻrnatish uchun kelgan eng faol shaxslardan biri edi. Uning ishtirokida Lvovda Karpat Rusining Rossiya Xalq Kengashi tuzildi. Tashkilotni yaratishdan maqsad mintaqada mahalliy siyosiy elita vakillari orasidan kelajakdagi Galisiya hukumatini yaratish edi. 1914-yil 9-sentyabrda (22-sentyabr) Dudikevich boshchiligida kengash yigʻilishi boʻlib oʻtdi va unda doimiy rais etib saylandi.

Kolomiyadagi oʻz-oʻziga yordam kredit jamiyati rahbari boʻlgan.

### Oʻlimi
Vladimir Dudikevich bolsheviklar tomonidan Toshkentda hibsga olingan va 1922-yilda qamoqxonada vafot etgan.

## Manbalar
Makro (O‘zbekiston)

**Makro** – bosh ofisi Toshkentda joylashgan oʻzbek supermarketlar tarmogʻi. Kompaniya Oʻzbekistonning 25 ta shahar hududida 108 ta doʻkondan iborat tarmogʻini boshqaradi. Doʻkonlar soni boʻyicha uni mamlakatdagi eng yirik oziq-ovqat chakana sotuvchisiga aylantirgan. Korxonada 3500 nafar xodim ishlaydi. Makro Toshkentdagi bozor ulushining 20 foizini va milliy bozor ulushining taxminan 5 foizini egallashini daʼvo qilmoqda. Kompaniyaning asosiy raqobatchilari Korzinka.uz. Shuningdek, yana bir mahalliy supermarketlar tarmogʻi Fransiyaning Carrefour transmilliy oʻyinchisi va Qozogʻistonning Magnum kompaniyasidir. U yaqinda Oʻzbekiston bozoriga kirgan xorijiy riteylerlardan biri. Makro mahsulotlarining 20% ga yaqini „M“ deb nomlangan tarmoqning ichki brendi hisoblanadi. 53% esa Oʻzbekistonda ishlab chiqariladi. 2021-yil iyul oyida Retail Asia Awards mukofoti Makro 2021-yilda „Yilning eng yaxshi mahalliy sotuvchisi“ va „Yilning eng yaxshi savdo doʻkoni“ nominatsiyasida gʻolib boʻlganini eʼlon qilgan. Makro kompaniyasi Orient kompaniyalar guruhiga tegishli. 2022-yilning iyun oyida bosh direktor Roman oʻz loyihalarini amalga oshirish uchun guruhni tark etadi.

## Tarixi
Makro 2010-yil 11-dekabrda tashkil etilgan. 2016-yilda kompaniya 26 ta doʻkonni boshqargan mahalliy raqobatchi Sundayni sotib olgan. 2020-yil may oyida Makro Oʻzbekistonda oʻz-oʻzidan hisob-kitob kiosklarini oʻrnatgan birinchi supermarketlar tarmogʻiga aylanadi. 2020-yil oktabr oyida kompaniya Oʻzbekistondagi birinchi chakana savdo tarmogʻi boʻldi. Ayrim joylarda elektr transport vositalarini quvvatlantirish stansiyalarini oʻrnatgan. 2020-yil 11-dekabrda Makro kompaniyaning 10 yilligini nishonlash uchun bir kunda 10 ta doʻkon ochadi. 2021-yil fevral oyida esa Toshkent va yana 10 ta shahardagi doʻkonlarda 30 ta elektr transport vositalarini quvvatlantirish shoxobchalari tarmogʻini oʻrnatishini maʼlum qilgan edi. 2021-yil 13-may kuni Makro Ernst & Young buxgalteriya firmasi bilan hamkorlik qiladi. Kompaniyaning moliyaviy hisobotlarini tekshirish va buxgalteriya hisobining Xalqaro moliyaviy hisobot standartlariga (IFRS) oʻtishini amalga oshirishga yordam berishini maʼlum qiladi. 2021-yil iyul oyida Makro Retail Asia Awards tanlovida Oʻzbekistonda „Yilning eng yaxshi savdo doʻkoni“ va „Yilning mahalliy chakana sotidi“ deb topildi.

## Doʻkonlari

Makro uchta doʻkon formatiga ega.

; Makro City
: Makro City savdo maydoni 2000 kvadrat metrdan ortiq boʻlgan gipermarketlardan biri. Ushbu doʻkonlar mahsulotlarning keng assortimenti va tayyor ovqatlarni sotadigan peshtaxtalar bilan ajralib turadi.
; Makro supermarketi
: Makro supermarketlari 600 dan 1200 kvadrat metrgacha boʻlgan savdo maydoniga ega standart formatdagi supermarketlardir.
; Makro Express 24
: Makro Express – savdo maydoni 600 kvadrat metrdan kam boʻlgan doʻkonlar.

## Manbalar
Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali

**Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali** Chirchiq-Boʻzsuv suv yoʻlining bir qismi boʻlib, Chirchiq daryosining oʻng qirgʻogʻida Toshkent viloyatining Boʻstonliq tumani va Chirchiq shahri hududidan oqib oʻtadi. **Biyax derivatsiya kanali** deb ham nomlanadi.

Ayrim manbalarda suv yoʻlining bu qismi alohida nomlanmaydi, balki Boʻzsuv kanali yoki Zax arigʻining yuqori oqimi sifatida koʻriladi.

Chirchiq GESlar kaskadi uchun energiya yoʻli boʻlib xizmat qiladi.

## Tavsifi
Chirchiq GESlar Derivatsiya kanali Gʻazalkent gidrouzelidan boshlanib, Chirchiq daryosining oʻng tomoniga (lekin Katta Keles magistral kanalining chap tomoniga) oʻtadi. Manbalar uning bosh tuzilmalarining oʻtkazuvchanlik qobiliyati haqida turli xil maʼlumotlarni taqdim etadi – 260 m³/s va 310 m³/s. Umumiy janubi-sharqiy yoʻnalishda oqadi. Kanalning uzunligi 27 km.

Suv yoʻli quyidagi uchastkalarni oʻz ichiga oladi: **Yuqori Derivatsiya kanali** (9,43 km) – Gʻazalkent gidrouzelidan Tovoqsoy GESgacha, **Oʻrta Derivatsiya kanali** (7 km) – Tovoqsoy GESdan Loginov nomidagi Chirchiq GESgacha, **Quyi Derivatsiya kanali** (7,22 km) – Chirchiq GESdan Oqqovoq GES-1gacha.

Quyi Derivatsiya kanalidan Chirchiq daryosiga suv oqib chiqadi, undan keyin suv oqimi 110 m³/s gacha kamayadi.

Oqqovoq GES-1dan Boʻzsuv kanaliga suv oʻtkazish imkoniyati mavjud, hozirda suv de facto ham unga quyiladi (chunki Boʻzsuv kanalining quyilishdan yuqori qismi mavjud boʻlmay qolgan). Ogʻizning balandligi dengiz sathidan 574 metr yuqorida joylashgan.

## Derivatsiya kanalining irmoqlari
Toshkent-Xoʻjakent temir yoʻli hududida suv chiqarish kanali Derivatsiya kanalidan boshlanib, Chirchiq daryosiga quyiladi.

Oqqovoq GES-1ning yuqori oqimida katta oʻng irmoqlar – Xonim va Zax ariqlari hosil boʻladi.

## Qiziq faktlar
Derivatsiya kanali qurilgunga qadar Qorjontov tizmasidan oqib oʻtuvchi soylar (masalan, Ozodboshsoy, Tovoqsoy) Chirchiqqa oqib kelgan. Odamlar bu soylar boʻyida yashab kelgan. Ularning odatiy turmush tarzi oʻzgarmasligini taʼminlash uchun Chirchiq GESning Derivatsiya kanali va Katta Keles magistral kanalidan oqib oʻtadigan (hatto qurib borayotgan) oqimlar maxsus qurilgan akveduklar yoki dyukerlar orqali oʻtadi, soʻngra tarixiy kanal boʻylab oqib oʻtishda davom etadi.
## Izohlar

## Manbalar
Boris Xolchev

**Arximandrit Boris** (dunyoviy ismi **Boris Vasilyevich Xolchev**; 1895-yil 20-iyun, Oryol – 1971-yil 11-noyabr, Toshkent) – rus pravoslav cherkovining arximandriti.

## Hayoti
Boris Xolchev 1895-yil 20-iyunda tugʻilgan. 1913-yilda Oryol gimnaziyasini oltin medal bilan tugatgan. 1920-yilda Moskva universitetining ijtimoiy fanlar fakultetini tamomlagan.

1920—1922-yillarda Oryol pedagogika institutida psixologiya va mantiq boʻyicha maʼruzalar oʻqigan. 1922-yilda u birinchi marta cherkovda qimmatbaho narsalarni musodara qilish paytida hibsga olingan, ammo dalil yoʻqligi sababli tez orada qoʻyib yuborilgan. Boris Xolchev keyinchalik Moskvaga qaytib keladi va u yerda professor G.I.Chelpanov tomonidan tashkil etilgan aqliy jihatdan zaif bolalar uchun birinchi psixologik institutda ishlaydi. Ushbu institutda eksperimental psixologiya sohasida ilmiy ish bilan shugʻullanadi.

1916-yildan u Optina cherkovining talabasi boʻladi va doimiy ravishda Moskvadagi Sankt-Peterburg cherkoviga tashrif buyuradi.

1927-yil 21-aprelida Kotelniki qishlogʻidagi Muqaddas Nikolay cherkovida ishlay boshladi. 1928-yil 21-iyuldan Sankt-Peterburg cherkovining ruhoniysi boʻldi.

1931-yil 16-fevralda u „diniy kultaga mansub shaxslardan tashkil topgan antisovet tashkiloti“ rahbari sifatida hibsga olindi va besh yilga qamoq jazosiga hukm qilindi. U avval jazoni Krasnovishersk viloyatidagi qurilish maydonchasida oʻtagan, keyin Kemerovo viloyatining Yurga shahridagi lagerda choʻchqachilik fermasida ishlagan.

1935-yilda u ozod qilindi va Oryolga qaytib keldi. 1938-yilda u Ribinskga koʻchib oʻtishga majbur boʻldi va u yerda 10 yil yashadi.

Urushdan keyin u Moskva Patriarxiyasining qonuniyligini tan oldi va yepiskop Guriya (Yegorov) boshchiligida Oʻrta Osiyoga ketdi.

1949-yildan Fargʻonada cherkov abbati boʻldi. 1953-yildayeparxiyani yepiskop Yermogen (Golubev) boshqarganida, ruhoniy Boris Xolchev Toshkent Uspenskiy soboriga koʻchirildi.

1955-yil 7-oktyabrda yepiskop Yermogen uni avvalgi darajasini tikladi. 1955-yil 26-noyabrda arximandrit darajasiga koʻtarildi.

1957-yil 24 avgustda u abbatlik lavozimidan ozod qilindi, ammo sobor ruhoniylari aʼzosi boʻlib qoldi.

## Adabiyotlar
* *Московский приходской сборник*. Храм Николая Чудотворца в Клённиках, 1991. — Вып. 1. — С. 5.
* *Червяков А.* У Николы в Клённиках // Лит. Россия. — 1990. — 14 дек.
* *Червяков А.* Московский архив. Добровольский А. Памяти дорогого батюшки о. Алексия // Моск. журнал. — 1991. — № 5. — С. 52—58.
* *Регельсон Л.* Трагедия Русской Церкви. — Париж, 1977. — С. 484.

## Manbalar

## Havolalar
* Биография
* Об архимандрите Борисе  
* Биографическая справка в книге: Митрополит Иоанн (Вендланд). «Князь Феодор (Чёрный). Митрополит Гурий (Егоров). Исторические очерки». Ярославль, 1999. С. 178—179.
*Фильм "Исповедник Борис Холчев". Преображенское братство.
Gelora Bung Tomo Stadioni

**Stadion Gelora Bung Tomo** – Benowo, Surabaya, Sharqiy Java, Indoneziyadagi koʻp maqsadli stadion. Bu Surabaya sport markazining bir qismidir. Sport majmuasining qolgan qismi yopiq stadion va masjiddan iborat. Ushbu stadion asosan futbol oʻyinlari uchun ishlatiladi. U eski Gelora 10-Noyabr stadioni oʻrniga buyod qilingan. Stadion futbol oʻyinlari uchun ishlatiladi va Persebaya Surabaya jamoasi uchun yangi baza va stadion hisoblanadi. Stadion 46 806 tomoshabinni sigʻdira oladi. Stadion Indoneziya Milliy Qahramoni Bung Tomo sharafiga nomlangan.

## Tarix
2008-yil 1-yanvarda poydevor qoʻyildi. Qurilish qiymati 100 milliard rublga baholandi. Arena malay arxitektorlari KLIA tomonidan loyihalashtirilgan. Stadion Gelora Bung Tomo rasmiy ravishda Prezident Susilo Bambang Yudhoyono tomonidan 2010-yil 11-avgustda ochildi.

## Foydalanish

### Katta kontsertlar va boshqa namoyishlar
Stadionda koʻplab taniqli sanʼatkorlar va guruhlarning turli janrlarni qamrab olgan yirik kontsertlari va shoulari boʻlib oʻtdi.

### [[FIFA U-17 Jahon chempionati 2023|2023 yilgi FIFA U-17 Jahon chempionati]]

## Taʼmirlash ishlari
FIFA U-20 Jahon chempionati 2021 uchun stadion jihozlarini joylashtirish uchun stadionda taʼmirlash ishlari olib borilgan. Jumladan, shimoliy yuqori tribunaga tablo oʻrnatish, fasadni qayta boʻyash va taʼmirlash, stadionni barcha oʻrindiqlarga moʻljallangan stadionga aylantirish uchun oʻrindiqlar qoʻshish ishlari amalga oshirilgan. Oʻrindiqlar yashil rangga asoslangan mozaikada joylashgan boʻlib, Persebayaning uy jamoasi ranglarini ifodalaydi.

Bung Tomo ornamenti va stadion belgisi allaqachon Gelora Bung Tomo tashqarisida, shuningdek, projektorlar (2400 lyuks) 2020-yil dekabr oyida oʻrnatilgan. Yangi projektörlarning birinchi sinovi dekabr oyida boʻlib oʻtdi, yangi projektörlarning ikkinchi sinovi 3500 lyuks yorqinlikda oshirildi. Hozirda uchta mashgʻulot maydoni yakunlandi. Oʻrnatishdan soʻng projektorlar sinovdan oʻtkazildi va yorqinligi 800 lyuks, 2021-yil martidagi ikkinchi sinov esa 1200 lyuks.

## Galereya

File:GBT_Jul_2017.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:GBT_Jul_2017.jpg|Front of GBT and statue of shark-crocodile
File:GBT_May_2018.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:GBT_May_2018.jpg|An ultras choreography of Persebaya during the match
File:Gelora_Bung_Tomo.jpg|link=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Gelora_Bung_Tomo.jpg|View of stadium from the salt ponds.

## Yana qarang

* Persebaya
* Indoneziyadagi stadionlar roʻyxati
* Stadionlarning sigʻimlari boʻyicha roʻyxati
* Stadionlar roʻyxati

## Manbalar

## Havolalar

* Stadion haqida maʼlumot
* Stadion haqida maʼlumot
Dmitriy Yevseyev

**Dmitriy Gavrilovich Yevseyev** (1892-yil 8-noyabr, Penza – 1942-yil 13-fevral, Toshkent) – inqilobchi, bolshevik, Butunrossiya Taʼsis majlisi aʼzoligiga nomzod, Cheka va Butunrossiya Markaziy Ijroiya Qoʻmitasi aʼzosi, brigada qoʻmondoni.

## Biografiyasi
Dmitriy Yevseyev 1892-yil 8-noyabrda Penza shahrida ishchi oilasida tavallud topgan. Boshlangʻich maʼlumotni 5 yil qishloq maktabida oʻqidi. Oʻqishni tugatgandan soʻng, Dmitriy 8 oy davomida ish kurslarida oʻqidi va uni ham muvaffaqiyatli tamomladi. Gravyura ustaxonasida talaba boʻldi va metall oʻymakorlik mutaxassisligi boʻyicha tahsil oldi.

Yevseyev 1907-yildan boshlab Penza shahrida yashadi va u yerda Penza-1 temir yoʻl stansiyasida mexanik boʻlib ishlagan (1907–1910). 1910–1913-yillar oraligi Voronsov va Krakka zavodlarida mexanik boʻlib, 1913-yildan (yoki 1915-yildan) Penza novvoylari va yogʻoch ishlab chiqaruvchilari uyushmasi kotibi lavozimida faoliyat olib bordi (savdo, yogʻochsozlik, metallsozlik va novvoylar kasaba uyushmasi).

Dmitriy Yevseyev 1910-yilda RSDLPga va bolsheviklarga qoʻshildi. 1915-yil may oyida hibsga olindi va 6 oylik qamoqdan soʻng Sharqiy Sibirga uch yilga surgun qilindi. U yerda 1917-yilgacha qoldi.

### 1917-yildan keyin
Yevseyev Fevral inqilobidan keyin Petrogradga keldi Koʻp oʻtmay Markaziy Qoʻmita tomonidan Ivanovoga yuborildi hamda u yerda mahalliy shahar dumasi siyosatchisi va toʻqimachilik ishchilari kasaba uyushmasi taftish komissiyasining raisi boʻldi. U Butunrossiya Taʼsis majlisi aʼzoligiga nomzod sifatida koʻrsatilgan, ammo saylanmagan.

Dmitriy Gavrilovich 1917-yil yozida RSDRP Ivanovo viloyat qoʻmitasi (GK), Ivanovo okrug qoʻmitasi va Ivanovo GK Harbiy tashkiloti aʼzosi boʻlgan. Xuddi shu yili Ivanovo shahridagi Qizil gvardiya boshligʻi boʻlgan va Viloyat Ijroiya Qoʻmitasi Prezidiumi aʼzosi etib saylangan.

Dmitriy Yevseyev Pulkovo yaqinidagi Kerenskiy-Krasnov qoʻshinlariga qarshi janglarda, soʻngra Petrograddagi kursantlarning qurolli qoʻzgʻolonini bostirishda qatnashgan. Bolsheviklar muxoliflariga qarshi kurashda mahalliy hokimiyat organlariga yordam berish uchun Shimoliy, Janubiy va Sharqiy frontlarda xizmat qilgan.

### Germaniyadagi faoliyati va evakuatsiya
Dmitriy Gavrilovich 1925-yil fevraldan dekabrgacha Kovrov paxta trestida va 1925–1927-yillarda Gʻarbiy-Sharqiy Yevropa tovar birjasi „Vostvage“ aktsiyadorlik jamiyatida boshqaruvi aʼzosi boʻlgan. 1927-yildan SSSRning Germaniyadagi savdo missiyasi boʻlimini boshqargan.

1931-yil aprel oyida Qizil Armiya zaxirasida SSSR Inqilobiy Harbiy Kengashi buyrugʻi bilan 13-korpus shtab boshligʻi etib tayinlangan. Huddi shu yili noyabr oyida buyruq bekor qilindi.

Yevseyev 1941-yilda ogʻir kasallikka chalindi va Ulugʻ Vatan urushi boshlanganidan soʻng, oktyabr oyida Toshkentga evakuatsiya qilindi. Dmitriy Gavrilovich Yevseyev 1942-yil 13-fevralda Oʻzbekiston SSR poytaxtida vafot etdi.

## Oilasi
Yevseyev ikki marta oila qurgan.

Birinchi rafiqasi **Olga Vsevolodovna** nemis va zodagon ayol boʻlgan.

Ikkinchi rafiqasi **Anna Ivanovna** Chk boʻlimining kotibi boʻlgan.

## Manbalar
Mihrimah Sulton masjidi (Üsküdar)

**Mihrimah Sulton masjidi** () – XVI asrda qurilgan Usmonli masjidi, Turkiyaning Istanbul shahri, Üsküdar () tumanining tarixiy markazida, qirgʻoqqa qaragan holda bunyod etilgan. Masjid Üsküdarning eng mashhur, diqqatga sazovor joylaridan biri hisoblanib, binoning muqobil nomi oʻzi joylashgan hudud nomidan olingan. Sohil yoʻli qurilgunga qadar masjid toʻgʻridan-toʻgʻri suv boʻyida joylashgan boʻlib, binogacha faqat qayiqda borish mumkin boʻlgan.

## Tarixi

Masjidning qurilish rejasi imperator meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan boʻlib, 1543—1544 va 1548-yillarda qurilgan. Yodgorlik sulton Sulaymonning qizi va buyuk vazir Damat Rustam Poshoning rafiqasi Mihrimah Sulton tomonidan qurdirilgan ikkita juma masjididan biri hisoblanadi.

## Arxitekturasi

Katta masjid baland maydonda qurilgan boʻlib, uning ichida ikki qavatli, marmardan ishlangan tahorat olinadigan favvorali ayvon joylashgan. Inshootning qurilishida Xoʻja Sinonning oʻziga xos bir qancha uslublarini koʻrish mumkin, masalan, masjid keng, baland gumbazli yertoʻla, ingichka minoralar va bir gumbazli baldachinga ega boʻlib, yon tomoni uchta yarim gumbazlar bilan tugaydi.

Binoning tashqi tomoni kulrang va oqish toshlardan qurilgan. Ichki devorlar va minbarlarni qurishda esa mamlakatga import qilingan marmar toshlardan foydalanilgan.

Masjid minoralaridan biriga oʻyib ishlangan quyosh soati hali ham mavjud.

## Galereya

## Yana qarang

* Mihrimah Sulton masjidi (Edirnekapi)

## Manbalar

## Adabiyotlar

* 

## Havolalar

* Photographs of the Mihrimah Sultan Mosque by Dick Osseman
* Mihrimah Sultan Külliyesi at Üsküdar , Archnet
Mihrimah Sultan masjidi (maʼnolari)

**Mihrimah Sulton masjidi** soʻzi quyidagilarni anglatishi mumkin:
* Mihrimah Sultan masjidi (Üsküdar) – Üsküdarda joylashgan Mihrimah Sultan masjidi.
* Mihrimah Sultan masjidi (Edirnekapi) – Edirnekapida joylashgan Mihrimah Sultan masjidi.
Dmitriy Yegorov

**Dmitriy Nikolayevich Yegorov** (14-oktyabr 1878-yil, Yelets – 24-noyabr 1931-yil, Toshkent) – rus va sovet tarixchisi, Moskva davlat universiteti professori, SSSR Fanlar akademiyasining muxbir aʼzosi.

## Biografiyasi
Dmitriy Nikolayevich 14-oktyabr 1878-yil Orlov viloyatining Yelets shahrida tavallud topgan. U otasidan erta ayrilgan. Otasi qizlar gimnaziyasida geografiya va tabiatshunoslik oʻqituvchisi boʻlib ishlagan. Oʻrta maʼlumotni Petropavlovskoye maktabining gimnaziya boʻlimida olgan, uni 1895-yilda tugatgan. Keyinchalik Dmitriy Moskva universitetining tarix va filologiya fakultetiga oʻqishga kirgan. P. G. Vinogradovning shogirdi edi. 1899-yilda boʻlgan talabalar tartibsizliklarida qatnashgani uchun Moskva universitetidan haydalgan va Kalugaga surgun qilingan. Keyin professor P. G. Vinogradovning iltimosiga binoan Dmitriy universitetga qaytarildi va oʻqishini davom ettirdi. U 1901-yilda universitetni 1-darajali diplom bilan tugatdi va Moskva universitetida jahon tarixi kafedrasi professori lavozimiga tayyorlanish uchun uch yilga qoldirildi. 1904-yildan boshlab Moskva universitetida umumiy tarix boʻyicha seminarlar oʻtkazdi. 1907-yil aprel oyida magistraturaga imtihonini topshirdi. Dmitriy 1908–1909-yillarda Germaniyada malaka oshirgan. 1911-yil mart oyida Kasso siyosatiga qarshi chiqdi va bir guruh professorlar bilan universitetni tark etdi.

Yegorov 1909-yildan Moskva tijorat institutida dastlab oʻqituvchi, 1913-yil yanvardan dotsent, 1915-yildan shtatdan tashqari professor va 1916-yil iyundan tarix kafedrasida oddiy professor boʻlib ishlagan. 1917-yil avgustda Moskva universiteti umumiy tarix fakultetining oddiy professori etib tasdiqlandi. Bu davrda „Slavyano-germanskiye otnosheniya v sredniye veka. Kolonizatsiya Meklenburga v XIII“ nomli asarini yozdi (1915). U ushbu asarning birinchi jildini („Material i metod“) universitetda dissertatsiya sifatida himoya qildi va jahon tarixi boʻyicha magistrlik darajasini oldi (1915), ikkinchi jildi bilan („Protsess kolonizatsii“) doktorlik dissertatsiyasini himoya qildi va tarix fanlari doktori boʻldi (1916).

1919 yildan Rumyantsev muzeyi kutubxonasida umumiy tarix kafedrasi mudiri lavozimida ishlagan. 1921 yil fevral oyida u Rumyantsev muzeyining asosiy maʼmuriyatining uchta aʼzosidan biri etib tayinlandi va tez orada umumiy tarix boʻlimi boshligʻini saqlab qolgan holda direktor oʻrinbosari boʻldi. nomidagi kutubxona direktori qachon. V. I. Lenin V. I. Nevskiy boʻldi, Egorov direktor oʻrinbosari va kutubxona kengashi aʼzosi etib tasdiqlandi. 1921-1925 yillarda u ijtimoiy fanlar fakulteti qoshidagi Tarix institutining haqiqiy aʼzosi edi.

1930-yilda OGPU tomonidan uyishtirilgan siyosiy ishi bilan hibsga olinib, bir yil qamoqda oʻtirgan. Soʻngra Toshkentga surgun qilingan. U yerda respublika kutubxonasida ish boshlagan, biroq 1931-yil 24-noyabrda vafot etgan. 1966–1967-yillarda reabilitatsiya qilingan.

## Manbalar
Burmali masjidi

**Burmalı masjidi** ( yoki ; „Burama minorali masjid“ degan maʼnoni anglatadi) – Turkiyaning Istanbul shahri, Fotih tumani, Şarachane () bogʻida joylashgan XVI asrga oid Usmonli masjidi.

## Arxitekturasi
1550-yilda Misr *kazaskeri* (Usmonli imperiyasi davrida bosh sudya) Emin Nuretti afandi aylana shaklidagi (*burmalı*) gʻishtli minora qurdirgan boʻlib, bino saljuqiylarning Istanbulda bunyod ettirgan noyob namunalaridan biri hisoblanadi. Masjid gumbazli uslubda qurilmagan, biroq ayvonli boʻlib, Vizantiya meʼmorchiligiga oid korinf orderi asosida bunyod etilgan tosh ustunlariga tayanadi. Masjidga kirish qismi anʼanaviy usulda, yaʼni markazdan tashqarida, ustun orqasida joylashgan.

## Manbalar
Eli Lyuksemburg

**Eli Lyuksemburg** (*Ilya Motelevich Lyuksemburg, 1940-yil,* 2019-yil 27-dekabr, Quddus) – isroillik rus yozuvchisi, bokschi.

## Biografiya
Buxarestda tugʻilgan. Otasining tuxum ombori boʻlgan, oilada toʻrt aka-ukaning eng kattasi edi. Bessarabiya SSSR tarkibiga qoʻshilishi bilan, oilasi Benderidagi vataniga qaytishga majbur boʻldi. Ulugʻ Vatan urushi boshlanishi bilan Oʻrta Osiyoga – Qirgʻizistonga, keyin Oʻzbekistonga evakuatsiya qilindi. Toshkentda E. M. Lyuksemburg oʻrta maktab va irrigatsiya texnikumini tamomlagan, boks boʻyicha shahar, Oʻzbekiston, Oʻrta Osiyo va Qozogʻiston chempioni boʻlgan. Butunittifoq kasaba uyushmalari markaziy kengashining ikki karra chempioni. SSSR sport ustasi . Mashhur toshkentlik murabbiy Sidney Jekson tomonidan tarbiyalangan.

Oʻzbekiston davlat jismoniy tarbiya institutini tamomlagan, boks boʻyicha murabbiy, oʻrta maktabda jismoniy tarbiya oʻqituvchisi, Oʻzbekiston SSR Maorif vazirligida kichik inspektor boʻlib ishlagan. Bir muncha vaqt Moskva va Lvovda yashab, boks boʻyicha respublika jamoalari tarkibida kurashgan. Kishinyovdagi „Dinamo“ respublika stadionida murabbiy boʻlib ishlaganida u hikoyalar yozishni boshlagan.

1964-yilda nasr bilan shugʻullanishni boshlagan. 1967-yilda Toshkentga qaytib, SSSRdan chiqish uchun hujjatlarni topshirdi. Hujjatlari bir necha yil davomida rad javobini oldi. Rybnitsa Rebbe Xaim Zanvl Abramovich bilan tanishishdi va 1972-yilda Isroilga koʻchib ketdi. U yerda murabbiylik faoliyatini davom ettirdi. Quddusda yashagan vaqtida Lyuksemburg birodarlar boks klubiga rahbarlik qilgan.

Birinchi kitobi „Uchinchi maʼbad“ 1975-yilda Quddusdagi Aliya nashriyoti tomonidan nashr etilgan. Ibroniy va ingliz tillariga tarjima qilingan.

Akasi – Grigoriy Motelevich Lyuksemburg (Gershon Lyuksemburg, 1944-yilda Frunzeda tugʻilgan), isroillik rus shoiri, qoʻshiqlar muallifi, boks boʻyicha Oʻzbekiston va Isroilning koʻp karra chempioni, IX Makkabiya oʻyinlari gʻolibi.

## Manbalar
Sinan posho masjidi (Istanbul)

**Sinan posho masjidi** () – Turkiyaning Istanbul shahri, aholi zich joylashgan Beşiktaş () tumanida joylashgan Usmonli masjidi. Meʼmor Xoʻja Sinon tomonidan admiral Sinan Posho uchun qurilgan. Masjid bunyod etilgan koʻchaning roʻparasida barbarossa Hayrettin poshoning maqbarasi ham joylashgan.

## Tarixi

Masjid vazir Damat Rustam poshoning ukasi, Usmonli admirali Sinan posho tomonidan vaqf qilingan. Masjid rejasi imperiya meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan. Sinan posho 1554-yilda vafot etgan, vafotidan keyin masjidni qurish ishlari boshlab yuborilgan. Masjid darvozasi ustiga arab yozuvida zarhal harflar bilan qurilish ishlari 1555-yilning noyabr–dekabr oylarida yakunlanishi qayd etilgan. Hovlidagi oq marmar favvora havzasi atrofida turk tilida oʻyib yozilgan bitikda 1555–1556-yillar qayd etilgan.

## Arxitekturasi

Masjidning old hovlisi uch tomondan madrasa bilan oʻralgan. Madrasa binosi shiyponli tom bilan yopilgan boʻlib, qisqa ustunlar tomni ushlab turadi, madrasaning sinfxonalari mavjud emas. Hovli oʻrtasida toʻrtburchak shakldagi suv ichadigan favvora joylashgan. Masjid tosh va gʻishtdan bunyod etilgan. Inshootning shimoliy tomoni dastlab qoʻshaloq ayvonga ega boʻlgan, ammo 1749-yilda besh gumbazli ichki ayvon namozxona ichiga kiritib yuborilgan. Gumbazning oʻchami ni tashkil etadi. Masjid gumbazidagi boʻyoqlar bilan ishlangan asl bezaklar saqlanib qolmagan. Bino minbari oddiy uslubda qurilgan boʻlib, uni qurishda oq marmardan foydalanilgan. Masjid hududida dastlab hammom ham mavjud boʻlgan, biroq u 1957-yilda buzib tashlangan.

Sinan posho masjidining dizaynini 1437-yildan 1448-yilgacha mavjud boʻlgan Edirnedagi *Üç Şerefeli* (Uch tabrik) masjidi bilan solishtirish mumkin. Ikkala masjid gumbazi ham oltita ark ustida joylashgan boʻlib, ikkita alohida ustunlardan iborat boʻlgan.

## Galereya

File:Sinan_Pasha_Mosque_1.jpg|Sinan posho masjidining ichki koʻrinishi
File:Sinan Pasha Mosque 5939.jpg|Sinan posho masjidining janubi-gʻarbiy tomondan tashqi koʻrinishi
File:Sinan Pasha Mosque, dome and minaret.jpg|Masjid gumbazi va minorasi
File:Sinan Pasha Mosque 5981.jpg|Sinan posho masjidining ichki koʻrinishi
File:Sinan Pasha Mosque 5985.jpg|Sinan posho masjidining ichki koʻrinishi
File:Sinan Pasha Mosque 0675.jpg|Sinan posho masjidining ichki koʻrinishi

## Yana qarang

* List of mosques in Istanbul

## Manbalar

## Adabiyotlar

* 
* 

## Havolalar

* Sinan Pasha Cami , Archnet
* Photographs of the Sinan Pasha Mosque by Dick Osseman
* Respect to Sinan foundation
Sinan posho masjidi (maʼnolari)

**Sinan posho masjidi** quyidagilarni anglatishi mumkin:
* Sinan posho masjidi (Istanbul) – Istanbuldagi Sinan posho masjidi.
* Sinan posho masjidi (Damashq) – Damashqdagi Sinan posho masjidi.
Ivan Yershov

**Ivan Vasilyevich Yershov** (1867-yil – 1943-yil, Toshkent) – rus va sovet opera xonandasi (dramatik tenor), pedagog. SSSR xalq artisti (1938). Lenin ordeni sohibi (1938). Sanʼatshunoslik fanlari doktori (1941).

## Biografiyasi
Ivan Yershov 8-noyabr 1867-yil Maliy Nesvetay qishlogʻida (hozirgi Alekseyevka qishlogʻi Oktyabr tumani, Rostov viloyati, Rossiya) tavallud topgan.

Ivan Vasilyevich 1888-yilda Moskva konservatoriyasiga oʻqishga kirdi. Xuddi shu yili A. Rubinshteynning talabiga binoan oʻqishi N. A. Rimskiy-Korsakov nomidagi Sankt-Peterburg konservatoriyasiga oʻtkazildi. Konservatoriyani tugatgandan soʻng (S. I. Gabel qoʻshiqchilik sinfi, O. O. Palechek opera sinfi) 1893-yilda Mariinskiy teatrida debyut qildi. 1893–1894-yillarda Milanda (Italiya) professor Rossi bilan mashgʻulot oʻtkazdi va opera teatrlarida Redjo-nel-Emiliya, Turin („Alfieri“) („Carmen“) va *Kanio* („Payatsi“) rollarini ijro etdi.

1894-yilda Xarkovdagi doimiy opera kompaniyasining solisti boʻlgan (hozirgi N. V. Lisenko nomidagi Xarkov opera va balet teatri).

1895–1929-yillarda Mariinskiy teatrining solisti boʻlib faoliyat yuritgan. Teatrdagi faoliyatini 1895-yil 5-aprelda Sh. Gunoning „*Faust“* operasida F. I. Shalyapin bilan boshlagan (*Mefistofelning* partiyasi). Yershov 1915-yildan Petrograd konservatoriyasida dars bergan (1916-yildan 1941-yilgacha professor). Opera studiyasining asoschilaridan biri bilan sheriklikda bir qator spektakllar sahnalashtirgan (A. S. Dargomijskiyning „Kamenniy gost“, N. A. Rimskiy-Korsakovning „Tsarskaya nevesta“, Motsartning „Svadba Figaro“ va boshqalar). Talabalar orasida SSSR xalq artistlari S. P. Preobrajenskaya, A. P. Ivanov, RSFSR xalq artisti T. N. Lavrova, RSFSRda xizmat koʻrsatgan artist B. M. Freydkov kabi koʻplab mashhurlar boʻlgan.

Yershov A. G. Rubinshteyn haqidagi maqolalar muallifi („Voprosi muzikalno-ispolnitelskogo iskusstva“ toʻplami, 2-son, M., 1958).

Ivan Vasilyevich Yershov 1943-yil 21-noyabrda Toshkentda vafot etgan (boshqa maʼlumotlarga koʻra 28-noyabr). 1956-yilda Sankt-Peterburgdagi Tixvinskoye qabristoniga qayta dafn qilingan. Uning qabri turmush oʻrtogʻi S. V. Akimovaning qabri bilan yonma-yon joylashgan.

## Manbalar
İskender posho masjidi (Kanlıca)

**İskender posho masjidi** () – Turkiyaning Istanbul shahri, Beykoz tumani, Kanlıca mahallasida joylashgan tarixiy masjid.

## Tavsifi

İskender posho (harbiy qozi) masjidini qurish ishlari kazasker Gʻozi İskender posho tomonidan buyurilgan va 1559—1560-yillarda Usmonli imperatori meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan loyihalashtirilgan. Masjid tomi keng qamrovda qayta qurilgan. İskender poshoning qabri masjid hovlisida joylashgan.

## Galereya

File:Gazi Iskender Pasha Camii 0832.jpg|İskender posho masjidining tashqi koʻrinishi
File:Gazi Iskender Pasha Camii 0833.jpg|İskender posho masjidining ichki koʻrinishi
File:Gazi Iskender Pasha Camii 0844.jpg|İskender posho masjidining balkon tomoni
File:Gazi Iskender Pasha Camii 0839.jpg|İskender posho masjidi mehrobi
File:Gazi Iskender Pasha Camii 0847.jpg|İskender posho masjidi maqbarasi


## Manbalar

## Adabiyotlar

*
İskender posho masjidi (maʼnolari)

**İskender posho masjidi** quyidagilarni anglatishi mumkin:
* İskender posho masjidi (Kanlıca) – Kanlıcadagi İskender posho masjidi.
* İskender posho masjidi (Fotih) – Fotihdagi İskender posho masjidi.
Refik Muzafarov

**Refik Ibrahimovich Muzafarov** (qrim-tatarcha: Refiq Ibraim oğlu Muzafarov, 1928-yil 18-aprel Biyuk-Ass Ak-Shayx (Razdolnenskiy) tumani – 2011-yil 20-dekabr) – filologiya fanlari doktori, professor. Qrim-tatar Xalq Majlisi ikkinchi Qurultoyi delegati, Qrim-tatar Xalq Majlisining birinchi chaqiruv deputati, madaniyat, til va din masalalari bilan shugʻullangan.

Refik Muzafarov 1928-yil 18-aprelda tugʻilgan. U koʻp sonli qrim-tatarlar qatori Oʻzbekistonga koʻchirilgan. Chirchiq shahrida yashagan.

1960-yilda nomzodlik, 1967-yilda Bokuda Qrim-tatar folklori boʻyicha doktorlik dissertatsiyasini himoya qilgan.

1967-yil iyun oyida filologiya fanlari doktori Muzafarov Kremlda Andropov, Shchelokov, Rudenko va Georgadze tomonidan tashkil etilgan Qrim-tatar Xalq Majlisi delegatsiyasi tarkibida edi.

Refik Muzafarovning mehnat faoliyati davomida unga nisbatan turli xil koʻrinishda bosimlar oʻtkazilgan. 10 ga yaqin oliy oʻquv yurtidan turli bahonalar bilan ishdan boʻshatilgan.

U oʻsha paytda SSSRda qrim-tatar filologiyasi boʻyicha ilmiy darajaga ega boʻlgan yagona mutaxassis boʻlgan. U yozgan kitob va maqolalar nashr etilmagan. Uning kitoblaridan biri Qozon universiteti nashriyoti tomonidan nashrga tayyorlanadi, ammo chop etilmaydi.

U Ulugʻ Vatan urushi yillarida qrim-tatar xalqi, deportatsiya joylaridagi vaziyat haqida materiallar toʻplagan.

1987-yilda u rafiqasi bilan Qrimga qaytib keldi. 1990-yilda Feodosiyada qrim-tatar va rus tillarida nashr etiladigan „Vatan“ jurnaliga asos soladi. Qrim-tatarlarning „Vatan“ madaniy-maʼrifiy va ilmiy tadqiqot markazi direktori boʻlgan.

2 jilddan iborat „Qrim-tatar ensiklopediyasi“ni yaratdi. Ushbu ensiklopediyani Refikning ukasi professor Nuzzet Muzafarov oʻz mablagʻi hisobidan nashr ettirdi.

1990—1994-yillarda „Vatan“ jurnalining 36 ta soni chop etildi.

Refik Ibrahimovich Muzafarov 2000-yilda Qrim Avtonom Respublikasi mukofotini qoʻlga kiritadi.

Refik Muzafarov vafotidan soʻng, 2011-yil 21-dekabr kuni Aqmesjit – Kebir-Jomi markaziy masjidida Qrim muftiysi hoji Emirali Ablayev boshchiligidagi muftiylik vakillari, qarindoshlar, doʻstlar ishtirokida janoza namozi oʻqildi.
## Manbalar
Abbosiy xalifalar roʻyxati

## Abbosiy xalifalar (750-yil 25-yanvar – 1258-yil 20-fevral)

Abbosiy xalifalar roʻyxati:

## Qohira xalifaligi (1261-yil 13-iyun — 1517-yil 22-yanvar)

1261-yilda Abbosiylar sulolasi hokimiyati Qohirada mahalliy mamluk sultonlari homiyligida sulolaning kadet boʻlimi tomonidan qayta tiklandi. Biroq, bu xalifalar sof diniy va ramziy shaxslar edi. Amalda esa hokimiyat Mamluklar qoʻlida edi. Qohirada qayta tiklangan xalifalik 1517-yilda Usmonlilar Misrni zabt etgunga qadar davom etdi. Shundan soʻng xalifa unvoni Usmonlilar sulolasiga oʻtdi.

Qohira Abbosiylari, asosan, Ayyubiylar sulolasi hukmronligidan keyin paydo boʻlgan Mamluklar sultonligi homiyligi ostidagi ramziy xalifalar edi.

## Genealogiya

## Manbalar

## Adabiyotlar

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* Bennison, Amira K. (2009) The Great Caliphs: The Golden Age of the 'Abbasid Empire. Princeton: Yale University Press, p. 47. ISBN 0300167989
Hadim Ibrohim posho masjidi

**Hadim Ibrohim posho masjidi** () – XVI asrga oid Usmonli masjidi, Turkiyaning Istanbul shahridagi Silivrikapi mahallasida joylashgan.

## Tarixi
Hadim Ibrohim posho masjidi Usmonli imperiyasi meʼmori Xoʻja Sinon tomonidan bosniyalik vazir Hadim (Eunuch) Ibrohim posho uchun loyihalashtirilgan. Masjid 1551-yilda qurib bitkazilgan.

## Arxitekturasi
Masjid gumbazli kub shaklida qurilgan boʻlib, unga tutashtirib portiklar oʻrnatilgan. Asosiy gumbazning diametri  boʻlib, sakkizta ichki tayanchlar bilan, ayvonning beshta kichik gumbazlari esa marmar ustunli arklar bilan mustahkamlangan. Uch qavatli derazalari mavjud. Ayvonning janubi-gʻarbiy tomonidagi tosh minora 1763–1764-yillarda qayta qurilgan. Masjid dizayni jihatidan Istanbulning Yenibahçe () tumanidagi 1504–1505-yillarda qurib bitkazilgan Bali Posho masjidiga oʻxshaydi.

## Galereya

File:Istanbul Hadim Ibrahim Pasha Mosque 2015 0746.jpg|Meʼmor Xoʻja Sinon belgisi tushirilgan Hadim Ibrohim posho masjidi
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0750.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidi gumbazi
File:Hadim Ibrahim Mosque 9234.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidi portalining yuqorisida joylashgan muqarnas
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0729.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidining minbar tomonga qaragan koʻrinishi
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0719.jpg|Mehrob tepasidan Hadim Ibrohim posho masjidining koʻrinishi
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0731.jpg|Mehrob tepasidan Hadim Ibrohim posho masjidining koʻrinishi, muqarnas
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0740.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidi minbarining yon tomondan koʻrinishi
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0722.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidi gumbazining ichki koʻrinishi
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0730.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidi derazasi yuqorisidagi kalligrafiya
File:Hadim Ibrahim Pasha Mosque 0747`.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidi derazasi yuqorisidagi kalligrafiya
File:Hadim Ibrahim Mosque 9228.jpg|Hadim Ibrohim posho masjidi derazasi yuqorisidagi kalligrafiya


## Manbalar

## Adabiyotlar

* 
* 
* 

* 

## Havolalar

* Hadım İbrahim Paşa Camii , ArchNet.
* Some 60 pictures of the mosque
Stanislav Ivanovskiy

**Stanislav Antonovich Ivanovskiy** (1893-yil 28-noyabr, Vitebsk viloyati, Drissenskiy tumani, Kevral qishlogʻi – 1975-yil 31-yanvar, Toshkent) – sovet harbiy rahbari, general-mayor (1940-yil 4-iyun).

## Tarjimai holi
Stanislav Antonovich Ivanovskiy 1893-yil 28-noyabrda Vitebsk viloyati, Drissenskiy tumani, Kevrali qishlogʻida tavallud topgan.

1907-yilning kuzidan 2-Riga stansiyasi deposida mexanik, yoʻl taʼmirlash boʻyicha ishchi, qozonxonachi, oʻt oʻchiruvchi va haydovchi yordamchisi boʻlib ishlagan.

## Harbiy xizmati
Stanislav 1914-yil oktyabr oyida Rossiya imperatorlik armiyasi safiga chaqirildi va Kanskda (Yenisey viloyati) joylashgan 16-Sibir zaxira miltiq batalyoniga yuborildi. Oʻquv guruhini tugatgandan soʻng, oʻsha yilning dekabr oyida Sibir 32-piyoda polkida xizmat qildi. Ivanovskiy Gʻarbiy frontdagi jangovar harakatlarda qatnashgan va qahramonligi uchun katta unter-ofitser unvoniga sazovor boʻlgan. 1915-yil may oyida Grodno qal’asida ogʻir jarohat olganidan soʻng, qoʻlga olindi. U Bütow va Gdańsk lagerlarida saqlangan. 1916-yil avgustda qochishga muvaffaq boʻldi, lekin Kaunas hududida hibsga olindi, va yana lagerga qaytarildi.

### Urushdan keyingi karyerasi
Ivanovskiy 1945-yil may oyida tuzalib ketganidan soʻng, 159-chi hududga (Lvov harbiy okrugi) komendant lavozimiga, 1946-yil may oyida Drogobichskiy oʻqituvchilar institutining harbiy kafedrasi mudiri lavozimiga tayinlangan. 1947-yil aprel oyida Oʻzbekiston Davlat universiteti harbiy kafedrasi mudiri boʻlib, 1951-yil fevraldan esa Toshkent viloyati harbiy komissarligining harbiy komissar boʻlib faoliyat olib borgan.

General-mayor Stanislav Antonovich Ivanovskiy 1954-yil mart oyida zaxiraga olingan. 1975-yil 31-yanvarda Toshkentda vafot etgan.

## Mukofotlari
Stanislav Antonovich 1945-yil 30-aprelda Lenin ordeni bilan, 1944–1945–1949-yillarda uch marta Qizil Bayroq ordeni bilan va 1944-yil Qizil Yulduz ordeni bilan taqdirlangan.

## Manbalar