ئىككى ھەرەم خاتىرىسى (3)

ئىككى ھەرەم خاتىرىسى (3)

ئەرتۈرك
----

ئىسلامىي مۇھىت ئىبراھىم ئەلەيھىسسالامنى ئوراپ تۇرغان گۇلزارلىققا ئوخشايدۇ.

ئاللاھ قۇتقۇزمىسا ھېچ بەندە دوزاخ ئازابىدىن قۇتۇلالمايدۇ. شۇڭا ئۆزىمىزگە بەك ئىشىنىپ كەتمەسلىكىمىز كېرەك، ئىمانىمىز قورقۇنچ ۋە ئۈمىد ئارىسىدا ياشناپ تۇرىدۇ.  دىنىمىزغا مەھكەم يېپىشقاندىلا خاتىرجەملىك، ئۈمىدۋارلىق بىلەن ۋاپات بولغىلى، ئۆلۈم ئالدىدىكى پۇرسەتنى قەدىرلەپ، ھاياتىمىزنى ھەر ھالدا تىنچ، پاك، گۈزەل ئۆتكۈزگىلى بولىدۇ. ئۇلۇغ كىچىك تىنىشلار، ئۇھسىنىشلار ھەسرەتلەرنىمۇ بىللە ئېلىپ يۈرۈيدۇ. ۋۇجۇدىمىزدا، ئەتراپىمىزدا، ھەر بىر نەپەسلىرىمىزدە ئاللاھنىڭ رەھمىتى، نېمىتى بار، لېكىن ئۇنتۇپلا تۇرىمىز. رىئاللىق بىزنى دائىم باشقا بىر ياققا باشلاپ كېتىدۇ. كاللىمىز ئالدىمىزدىكى ئۇششاق ئىشلار قاينىمىدا چۆگىلەيدۇ. رىئاللىق بەزىدە نامازنىمۇ ئۇنتۇلدۇرىدۇ، تەقۋالىقنى ئۆز مەيلىچە ئەمەلدىن قالدۇرىدۇ.

ئۇيقۇ بىلەن يالغۇز قالدىم، خىيال باياۋانىدا ئازدىم. نەچچە يىللار ئالدىدىكى ھەۋەس تەمەچلىرىنى تېرىپ ئوت قالاپ ئىسسىندىم، بۇ ئوتنىڭ يورۇقىدا ئۇسسۇلچى قىزنىڭ ئاچىسى ۋە بىر قانچە قىز ھەر خىل ھالەتتە كۆرۈندى؛ مۇھەببەت گۈللىرىنى شەھۋەت كالىلىرى يەپ كەتى، ئارقىدىن ھەممىسى ئېسىمدىن قۇرۇپ كەتتى. ۋاقىت ھەممىنى كونىرىتىپ ئۇنتۇلدۇرۇۋەتتى. لېكىن ئۇلارنى قەلبخانەمدىن كۆچۈرۈۋەتكىلى، روھىمدىن ئۆچۈرۈۋەتكىلى بولمايدۇ، چۈشلىرىمدە پەيدا بولىدۇ، ئەس-يادىم گويا بېلىققا ئايلىنىپ ئۆتمۈش دېڭىزىنىڭ تەكتىگە چۆكىدۇ ۋە بىر نېمىلەرنى ئىزدەپ تاپىدۇ، ئۇ نېمىلەر ئاخىر ئۇنتۇلماس، ھەتتا يېڭىدىن كۆز چاقنىتىدىغان جاۋاھىراتلارغا ئايلىنىدۇ.

بۇ ھايات زوقمەنلىككە تولغان، شۇنداقلا جەمئىيەت ئاغرىقىدا ئىڭراۋاتقان نىمجانلارنىڭ دەرت-پىغان، ھەسرەت-نادامەت، ئاچچىق شىكايەتلىرى بىلەن تولغان.

كۈچلۈك ئەتىرنىڭ خۇشپۇرىقى خىيالىمنى يەنە سېھىرلىك گۈزەل قىزلارغا يۆتكىدى. بىرى مېنى تۇتىۋېلىپ «داغىستانلىقمۇسەن؟»دەپ سورىدى. تۈركىيلىك سېتىقچىلار «خوش گەلدىنىز» دەپ قارشى ئالدى، بىر ياندا بىر نەچچە  تۈركىيىلىك ھاجى خېنىم خۇددى ئۇيغۇر خوتۇنلىرىدەك قىزغىن پاراڭغا چۈشۈپ كېتىشتى. باشقا دىياردا ئۆز تىلىدا سۆزلىشىۋېلىش نەقەدەر ھوزۇر-ھە! بۇلارنى كەينىمدە قالدۇرۇپ، خوتۇنۇمنى خىيالىمدا ئۆزەمگە ئەگەشتۈرۈپ بازار ئارىلىدىم. ماددىي قۇللۇق ھەددىدىن ئېشىپ كەتسە يامان ئەمەللىرىمنىڭ تارازىسىمۇ ئېغىرلىشىپ كېتەرمۇ؟ بۇنىڭغا قوشۇلۇپ ھاۋايى ھەۋەس، كەيپ-ساپا دىلنى تېخىمۇ قارايتىدۇ. «تىن» سۈرىسىدە شۇنداق گەپ بار:  ئاللاھ ئىنساننى ئەڭ گۈزەل شەكىلدە ياراتتى، ئەمما ئىنسان ئۆزىنى ئەسفەلە سافىلىن (پەس، خار) قىلدى.

ئىنسانلار ئاللاھنى ئۇنتۇش، شەيتانغا قۇل بولۇش ئارقىلىقلا تەرەققىي تاپامدۇ؟  ئىلىم ئۆگىنىش پەرز،  كائىنات سىرلىرى، تەبىئەت قانۇنىيەتلىرى ئۈستىدە ئىزدىنىشمۇ بىر ئىبادەت؛ ئاللاھ قۇرئاندا ئەقىلنى ئالاھىدە مۇھىم ئورۇنغا قويغان، ئەقىلنى ئىشقا سېلىشنى كۆپ تەكىتلىگەن. ئوتتۇرا ئەسىردىكى پارلاق ئىسلام مەدەنىيىتى، ئىسلام ئالىملىرىنىڭ دۇنيا ئىلىم-پەنىگە قوشقان زور تۆھپىلىرى ئەمدى ئەبەدىي سېغىنىپ ئەسلەيدىغان ئۆتمۈشلا بولۇپ قالارمۇ؟

جاھاندىكى جىمى ئۆزگىرىشنى ئاللاھ ئىرادىسىگە باغلاپ چۈشەنگەندە بارلىق شەيئى ۋە ھادىسىلەرنىڭ فوكۇس نۇقتىسى يورۇيدۇ. نېمىشقا، زادى نېمىشقا؟... دەپ ئىزتىراپ چەكمەيمىز.

قانداقلا بولمىسۇن ياشاپ پايدا كۆردۈق، مەنپەئەتلەندۇق، ھەق نېسىۋىمىزنى تاپتۇق، ئەمما جاۋاب بېرىش كېرەك، دۇنيا سىناقلىرىدىن ئوڭۇشلۇق ئۆتۈپ، ھەر ئىككى دۇنيا مۇۋەپپەقىيىتىنى قازىنىشىمىز كېرەك. بۇ ئۇزاق مۇددەتلىك، ئۈمىد-ئىشەنچكە تولغان بىر كۈرەش، بۇ كۈرەشتىنمۇ ئارتۇق ئەھمىيەتلىك، چوڭ ئىش يوق.

شېھىتلىك مەيدانى سودا بازىرىغا، دۇئا-تىلاۋەت نىيىتى سۈرەتكە چۈشۈش ئىشتىياقىغا ئايلىنىپ كەتكەن ئۇ ئاپتاپ جايدىن ئاجايىپ ئەپسۇس ۋە بىر خىل ئىچ ئاغرىقىدا ئايرىلدىم. تۈركىيىنىڭ كاۋابلىرى، ئوتقا قاقلىغان لازا-پەمىدۇرلىرى ئىزمىرنى ئەسلەتتى. ئۇ شەھەرنىڭ قىزلىرىنى گۈزەل دېيىشكەنىدى، ئەمەلىيەتتە يېرىم يىل تۇرۇش جەريانىدا ۋاي دېگۈدەك بىر قىزىنى ئۇچرىتىپ باقمىدىم. بەلكىم  مەن كۆرگەن قىزلارنىڭ قەلبى گۈزەلدۇ، بىلىملىكتۇ،  ئەمما ئەرلىك جاھىللىقىمىز تۇتۇپ، ئۇنى ئېتىبارغا ئېلىپ كەتمىدۇق. فىروئىدچىلاردىن بىرىنىڭ شۇنداق دېگەنلىكى ئېسىمدە: بىر ئەر چىرايلىق بىر خوتۇننى ئېلىۋالسا 10 سەت خوتۇنغا ئېرىشكەندەك تۇيغۇغا كېلىدۇ-دە، ئۇنىڭ كۆپ خوتۇنغا ئېرىشىش نەپسى ئاز-تولا  قانىدۇ...

ﺩﯗﺋﺎﻧﯩﯔ ﺗﻪﻗﺪﯨﺮﯨﻤﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯧﻠﯩﺸﯩﺸﻰ ﻏﻪﻳﺐ ﺋﯩﺸﻼﺭﺩﯨﻨﺪﯗﺭ. ﭘﺎﻙ ﻳﺎﻛﻰ ﻧﺎﭘﺎﻛﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰ، ﺗﻪﻗﯟﺍ ﻳﺎﻛﻰ ﭼﺎﻻ ﺗﻪﻗﯟﺍﻟﯩﻘﯩﻤﯩﺰ ﺩﯗﺋﺎﻳﯩﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﺳﯜﭘﻪﺕ-ﺳﺎﭘﺎﺳﯩﻐﺎ، ﻗﻮﺑﯘﻝ ﺑﻮﻟﯘﺵ-ﺑﻮﻟﻤﺎﺳﻠﯩﻘﯩﻐﺎ ﺑﯩﯟﺍﺳﯩﺘﻪ ﻣﯘﻧﺎﺳﯩﯟﻩﺗﻠﯩﻜﻜﻪﻥ. ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯜﻧﻠﻪﺭﺩﻩ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﻰ ﻳﺎﺩ ﺋﯧﺘﯩﭗ ﺩﯗﺋﺎ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﺷﯜﻛﺮﻯ ﺋﯧﻴﺘﺴﺎﻕ، ﻗﯩﻴﯩﻦ ﻛﯜﻧﻠﻪﺭﺩﻩ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺩﯗﺋﺎﻳﯩﻤﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﯩﺠﺎﺑﻪﺕ ﺑﻮﻟﯘﺷﯩﻤﯘ ﺋﺎﺳﺎﻧﺮﺍﻕ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ. ﺷﯜﻛﺮﻯ ﻗﯩﻠﻐﯘﭼﯩﻼﺭﺩﯨﻦ ﮬﻪﻡ ﺗﻪﯞﺑﻪ ﻗﯩﻠﻐﯘﭼﯩﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﻮﻟﯘﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﻧﺎﻣﺎﺯ، ﺩﯗﺋﺎ-ﺋﯩﺴﺘﯩﻐﭙﺎﺭﺩﯨﻦ ﻗﻪﺗﺌﯩﻲ ﺑﻮﺷﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﻤﺎﺳﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰ ﻻﺯﯨﻢ. ﻗﯘﻳﺎﺵ ﭘﺎﺭﻻﻕ، ﮬﺎﯞﺍ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ ﺑﯘ ﻛﯜﻧﺪﻩ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺑﯘ ﺯﯦﻤﯩﻨﻐﺎ ﺑﻪﺧﺶ ﺋﻪﺗﻜﻪﻥ ﻧﯘﺭ-ﺯﯨﻴﺎ، ﺳﺎﭖ ﮬﺎﯞﺍ، ﻣﻮﻝ ﺑﺎﻳﻠﯩﻖ ﺋﻪﺷﻴﺎﻟﯩﺮﯨﻐﺎ ﺷﺎﺋﯩﺪ ﺑﻮﻟﺪﯗﻡ ﯞﻩ ﺯﻭﻗﻼﻧﺪﯨﻢ. ﻣﻪﺳﭽﯩﺪﻯ ﻧﻪﺑﻪﯞﻯ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﯩﺪﺍ ﺋﻮﯕﺪﺍ ﻳﯧﺘﯩﭗ، ﻗﺎﺭﺍﯕﻐﯘﺩﯨﻤﯘ ﺳﯜﺯﯛﻙ، ﻧﯘﺭﻟﯘﻕ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﺎﺳﻤﺎﻧﻐﺎ ﻗﺎﺭﯨﺪﯨﻢ. ﻧﯘﺭﻟﯘﻕ ﭘﻪﺷﺘﺎﻕ ﻣﯘﻧﺎﺭﻯ ﺋﺎﺟﯩﺰ ﻛﯚﺯﯛﻣﺪﻩ ﺟﯩﻠﯟﯨﻠﻪﻧﺪﻯ، ﺋﯩﻤﺎﻥ ﻳﯘﻟﺘﯘﺯﻯ ﻟﻪﻧﯩﺘﻰ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻨﻰ ﻗﻮﻏﻼﭖ ﻛﯚﻳﺪﯛﺭﯛﭖ ﺗﺎﺷﻠﯩﺴﺎ، ﻛﺎﻟﻼﻡ ﺗﺎﺯﯨﻼﻧﺴﺎ، ﻗﻪﻟﺒﯩﻢ ﺗﯧﺨﯩﻤﯘ ﻳﻮﺭﯗﻳﺘﺘﻰ. ﺋﻪﺷﻪﺩﺩﯨﻲ ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺋﯚﺯﯨﮕﻪ ﺩﯛﺷﻤﻪﻥ، ﺋﺎﻟﻼﮬ ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ ﻗﯩﻠﻤﯩﺴﺎ ﮬﯧﭽﻜﯩﻢ ﺟﻪﻧﻨﻪﺕ ﮬﯩﺪﯨﻨﻰ ﭘﯘﺭﯨﻴﺎﻟﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺷﯘﻧﭽﻪ ﻗﻪﺑﯩﮭ ﺋﻪﻣﻪﻟﻠﻪﺭﻧﻰ ﻗﯩﻠﻐﺎﻥ ﺗﻪﻛﻪﺑﺒﯘﺭ، ﮬﺎﻣﺎﻗﻪﺕ، ﭼﻮﺷﻘﺎ ﻛﺎﻟﻼ ﻧﺎﺋﻪﮬﻠﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﮬﯧﺴﺎﺏ ﺋﯧﻠﯩﻨﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛﯜﻥ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺋﻮﺳﯘﺭﯗﻕ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﮬﯧﺴﺎﺑﻘﺎ ﺋﯧﻠﯩﻨﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺋﻪﮔﻪﺭ ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﺧﯩﻴﺎﻝ-ﺗﻪﭘﻪﻛﻜﯘﺭ ﻗﺎﺭﻏﯩﺶ ﺗﻪﮔﻜﯘﺭ ﻛﯘﻓﺮﯨﻠﯩﻖ، ﻗﯩﺘﯩﻐﯘﺭ ﺋﺎﺯﻏﯘﻧﻠﯘﻗﻘﺎ ﺳﻪﯞﻩﺏ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻪﻥ، ﺋﯘ ﭼﺎﻏﺪﺍ ﺷﯘ ﺧﺎﺱ ﺭﻭﮬﯩﻴﻪﺗﻨﯩﯔ ﺭﻩﺳﯟﺍ ﻗﯩﻠﻤﯩﺸﻰ ﺟﺎﺯﺍﻏﺎ ﻻﻳﯩﻖ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ.

  ﺧﺎﺭﺍﻛﺘﯧﺮ ﭼﯩﮕﯩﺶ ﻣﯘﺋﺎﻣﯩﻠﻪ ﺗﻮﻗﯘﻳﺪﯗ، ﺟﯩﻨﻼﺭ ﺋﻪﭘﺴﯘﻥ ﺋﻮﻗﯘﻳﺪﯗ. ﻛﺎﻟﻼﻣﻨﻰ ﺑﯩﺮ ﻗﯧﺮﯨﺸﻤﺎﻧﻠﯩﻖ ﺳﺎﺭﺍﯓ ﺗﻮﺧﯘﺩﻩﻙ، ﭘﻮﻕ ﻳﻪﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻗﺎﻏﯩﺪﻩﻙ ﭼﻮﻗﯘﻳﺪﯗ. ﺑﯘﻧﯩﯖﻐﯩﻤﯘ ﺳﻪﯞﺭ ﻗﯩﻠﯩﻤﻪﻥ، ﻳﺎﺭﯨﺘﯩﻠﻤﯩﺸﯩﻤﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﻻﮬﯩﺪﻩ، ﺋﯘﻟﯘﻍ-ﺋﯘﺷﺸﺎﻕ ﺧﺎﺳﻠﯩﻘﻠﯩﺮﯨﻤﻨﯩﯔ ﺟﻪﺯﺑﯩﺴﯩﮕﯩﻤﯘ، ﺋﻪﻛﺴﯩﻴﻪﺗﭽﯩﻠﯩﻜﺘﯩﻦ ﺗﯘﻏﯘﻟﻐﺎﻥ ﺩﻩﮬﺸﻪﺗﻠﯩﻚ ﺯﻩﺭﺑﯩﺴﯩﮕﯩﻤﯘ ﭼﯩﺪﺍﭖ ﺳﻪﯞﺭ ﻗﯩﻠﻤﻪﻥ. ﺑﯩﺮ ﺋﯚﺯﮔﯩﺮﯨﺶ ﻛﯜﺗﯩﻤﻪﻥ، ﻗﻪﻟﺒﻠﻪﺭﻧﻰ ﺑﯘﺭﯨﻐﯘﭼﻰ ﺭﻩﺑﺒﯩﻤﻨﯩﯔ ﻣﯧﻨﻰ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﯞﻩﺟﯩﺪﯨﻦ ﺋﺎﺯﺍﺑﻠﯩﻤﺎﺳﻠﯩﻘﯩﻨﻰ، ﺩﻭﺯﺍﺥ ﺩﻩﮬﺸﯩﺘﯩﮕﻪ ﻣﯘﭘﺘﯩﻼ ﻗﯩﻠﻤﺎﺳﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺗﯩﻠﻪﻳﻤﻪﻥ، ﺋﯚﻣﯜﺭ ﺑﻮﻳﻰ ﺗﯩﻠﻪﻳﻤﻪﻥ، ﺑﻪﻟﻜﯩﻢ ﺑﯘ ﺋﯘﺯﺍﻗﻘﺎ ﺳﻮﺯﯗﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺟﻪﺭﻳﺎﻥ.

 ﻣﻪﻥ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺑﯜﮔﯜﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﻪﺵ ﯞﺍﻕ ﻧﺎﻣﺎﺯﻧﯩﯔ ﺷﻪﺭﻩﭘﻠﯩﻚ ﻛﯜﻧﻰ ﺑﻮﻟﺪﻯ. ﺋﺎﭘﺘﺎﭘﻠﯩﻖ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﺪﺍ ﻛﯚﺯﻩﻳﻨﻪﻙ ﺗﺎﻗﺎﭖ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﺟﯘﻣﻪ ﺧﯘﺗﺒﯩﺴﻰ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﯩﻚ ﺋﻮﻗﯘﻟﺪﻯ. ﻛﯚﺯﻯ 1.5 ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﺳﯚﺯﻣﻪﻥ، ﺳﺎﻏﻼﻡ ﺧﯩﺰﻣﻪﺗﺪﯨﺸﯩﻤﻨﯩﯔ ﺋﺎﻧﯩﺴﻰ ﻗﺎﺯﺍ ﻗﯩﭙﺘﯘ، ﻳﯩﻐﺎ ﻳﺎﺕ ﺗﯘﻳﯘﻟﻤﯩﺪﻯ، ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﻧﯘﺭﻏﯘﻥ ﺋﻮﺭﺗﺎﻕ ﺗﯘﻳﻐﯘﻻﺭﻏﺎ ﺋﯩﮕﻪ. ﺋﻪﻳﯩﺐ ﺋﯩﺰﺩﻩﭖ ﻳﯜﺭﮔﯜﭼﯩﮕﻪ ﺋﻪﻳﯩﺒﯩﻢ ﻗﯘﻣﺪﻩﻙ ﭼﯩﻘﯩﯟﯦﺮﯨﺪﯗ. ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻟﻠﯩﻚ ﭘﻪﻗﻪﺕ ﺋﺎﻟﻼﮬﻘﺎ ﺧﺎﺳﺘﯘﺭ. ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻟﭽﻰ ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﺋﯚﺯ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﯩﻨﻰ، ﺋﺎﺟﯩﺰﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﻳﯧﯖﯩﺸﻜﻪ ﺗﯩﺮﯨﺸﯩﭗ ﮬﯧﺮﯨﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ، ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﺷﯘ ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﺘﯩﮕﻪ ﻣﯘﺧﺎﻟﯩﭗ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻳﯜﺭﮔﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺋﻮﻳﻼﭖ ﺑﺎﻗﻤﺎﻳﺪﯗ. ﺋﯩﻨﺴﺎﻥ ﻗﯘﺩﺭﯨﺘﯩﻨﯩﯔ ﻳﯧﺘﯩﺸﯩﭽﻪ ﺗﯩﺮﯨﺸﯩﺸﻰ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﮬﻪﻣﯩﺸﻪ ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻝ ﭘﯩﻼﻥ، ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻝ ﺟﻪﺭﻳﺎﻥ، ﻣﯘﻛﻪﻣﻤﻪﻝ ﻧﻪﺗﯩﺠﻪ ﻗﻮﻏﻠﯩﺸﯩﭗ، ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﻗﯩﺴﻤﺎﻗﻘﺎ ﺋﯧﻠﯩﯟﺍﻟﻤﺎﺳﻠﯩﻘﻰ، ﺋﺎﺯﺍﺩﻩ، ﺋﯘﻟﯘﻍ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺗﯩﻨﯩﭗ ﻳﺎﺷﯩﺸﻰ ﻛﯧﺮﻩﻙ.ﻗﻮﺭﻗﯘﻧﭻ ﺑﯜﻳﯜﻙ ﺳﯩﻨﺎﻕ. ﺋﺎﻟﻼﮬ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﺋﯩﻜﻜﻰ ﺑﺎﻳﻐﺎ ﺋﯘﭼﺮﺍﺷﺘﯘﺭﺩﻯ، ﮬﻪﻣﻤﻪ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺳﯩﻨﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﺍ ﺭﻭﮬﯩﻴﻪﺕ ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﻗﻮﻟﺪﯨﻦ ﺑﻪﺭﻣﻪﺳﻠﯩﻜﯩﻤﯩﺰ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﺯﺍﻛﺎﺕ-ﺳﻪﺩﯨﻘﻪ ﺑﯧﺮﯨﺸﻤﯘ ﭼﻮﯓ ﺋﯩﺒﺎﺩﻩﺕ.

  ﻣﯘﺑﺎﺭﻩﻙ ﻣﻪﺩﯨﻨﯩﺪﯨﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﺪﯗﻕ. ﻣﯧﯖﯩﺶ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﻛﯚﻙ ﺳﯚﯕﻪﻛﻠﯩﻚ ﺑﯧﻠﯩﻖ ﮔﯚﺷﻰ ﻳﯧﺪﯗﻕ. ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﻳﺎﺗﺎﻕ ﻛﯚﭼﻜﻪﻥ، ﺟﯩﺪﺩﯨﻲ ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﯩﻠﻪﺭ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺑﯩﻨﺎﻏﺎ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭ ﻛﯩﺮﺩﻯ. ﺗﯜﺭﻛﯩﻴﻪ ﺗﺎﺋﺎﻣﻠﯩﺮﻯ ﺗﻪﻡ ﺳﻪﺯﮔﯜﻟﯩﺮﯨﻤﯩﺰﺩﻩ ﺋﯩﺰ ﻗﺎﻟﺪﯗﺭﺩﻯ. ﺳﯚﻳﯜﻣﻠﯜﻙ ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻰ ﺭﻩﺳﻤﯩﻲ ﮬﻪﺟﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﺎﯞﺍﺗﻠﯩﺸﯩﺪﯗ، ﺑﯩﺰ ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﻛﯧﻠﻪﻟﻤﻪﻳﻤﯩﺰ. ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺗﻪﺭﺗﯩﭙﻰ ﮬﻪﺭ ﻣﯩﻨﯘﺗﺘﺎ ﺑﯘﺯﯗﻟﯘﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﻳﻪﻝ ﻛﯚﭘﯜﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺗﺎﮬﺎﺭﻩﺗﻜﻪ ﺩﯛﺷﻤﻪﻥ؛ ﻗﯩﺘﯩﻐﯘﺭﻟﯘﻕ، ﺋﻪﺳﻪﺑﯩﻴﻠﯩﻚ، ﺭﻩﺯﯨﻠﻠﯩﻚ، ﺧﺎﺋﯩﻨﻠﯩﻘﺘﺎ ﺋﯘﭼﯩﻐﺎ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﻤﯩﺰ، ﺋﯩﺪﯨﻴﯩﻤﯩﺰﮔﻪ ﺋﯚﻟﮕﯩﭽﻪ ﺩﯛﺷﻤﻪﻥ؛ ﺋﺎﻟﻼﮬ ﺑﯧﻜﯩﺘﻜﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺴﻤﻪﺕ ﺑﺎﺭ، ﻛﯚﭼﯜﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﺑﯩﺮ ﮬﺎﻟﺪﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﮬﺎﻟﻐﺎ ﻳﯚﺗﻜﯩﻠﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ، ﺋﯘﻳﻘﯘ ﯞﻩ ﺋﯚﻟﯜﻡ ﺭﻭﮬﻨﻰ ﺗﺎﺯﯨﻼﻳﺪﯗ، ﺋﯘﻳﻘﯘﻏﺎ ﺋﺎﻣﺮﺍﻗﻤﯩﺰ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺋﯚﻟﯜﻣﻨﻰ ﻳﺎﻣﺎﻥ ﻛﯚﺭﯨﻤﯩﺰ، ﻗﻮﺭﻗﯘﭖ ﮬﻮﺷﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﻳﻮﻗﯩﺘﯩﻤﯩﺰ، ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﻰ ﭼﻪﻛﺴﯩﺰ ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭ ﻗﯩﻠﯩﻤﯩﺰ، ﭼﻪﻛﻠﯩﻚ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﯨﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻼﻟﻤﺎﻳﻤﯩﺰ.

   ﺋﺎﺟﯩﺰﻟﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﺳﻪﯞﺭ ﻗﯩﻠﯩﻤﻪﻥ، ﻧﯘﺭﻏﯘﻥ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭﻣﯘ ﺳﻪﯞﺭ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺋﯚﺯﻩﻣﻨﻰ ﺳﺎﺭﺍﯕﺪﻩﻙ ﻗﯩﻴﻨﯩﺴﺎﻣﻤﯘ، ﯞﻩﺯﻣﯩﻦ ﺋﯩﻤﺎﻥ-ﺋﻪﻣﻪﻟﮕﻪ ﭼﯩﯔ ﺋﯧﺴﯩﻠﯩﻤﻪﻥ. ﺧﻮﺗﯘﻧﯘﻡ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺋﯚﻣﺮﻩ ﺗﺎﯞﺍﺑﻨﻰ ﺗﺎﻣﺎﻣﻠﯩﺪﯨﻢ، ﻛﻪﻳﻨﯩﻤﮕﻪ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﭼﺎﭺ ﻳﺎﺳﺎﺗﺘﯩﻢ، ﻣﻪﺳﭽﯩﺪﻯ ﮬﻪﺭﻩﻣﻨﯩﯔ ﺋﯜﺳﺘﯩﮕﻪ ﭼﯩﻘﯩﭗ، ﺳﻮﻏﯘﻗﺘﺎ ﻣﯜﮔﺪﻩﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﺑﺎﻣﺪﺍﺕ ﻧﺎﻣﯩﺰﯨﻨﻰ ﺳﺎﻗﻠﯩﺪﯨﻢ. ﻧﻪﭘﻠﻰ ﻧﺎﻣﺎﺯ ﺋﻮﻗﯘﯞﯦﺘﯩﭗ ﺋﺎﺧﯩﺮﯨﺪﺍ "ﻛﻮﺭﯨﻴﻪ" ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺋﯘﻗﯘﻡ ﻛﺎﻟﻼﻣﻐﺎ ﺧﺎﺗﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﺧﺎﺗﺎ ﮬﯘﺟﯘﻣﻼﺭﺩﯨﻦ ﺑﺎﺵ ﺳﺎﻕ ﺋﻪﻣﻪﺱ...

  ﻛﻪﺋﺒﯩﻨﻰ ﺗﺎﯞﺍﭖ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﺪﺍ ﺧﻮﺗﯘﻧﯘﻡ ﻛﯚﺯ ﻳﯧﺸﻰ ﻗﯩﻠﺪﻯ، ﻣﯧﻨﯩﯔ ﺑﺎﻏﺮﯨﻢ ﺗﺎﺵ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ؛ ﺋﻪﻣﻤﺎ ﻳﯜﺭﯨﻜﯩﻤﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﻳﯧﺮﻯ ﺗﯩﻠﯩﻨﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺑﯩﺌﺎﺭﺍﻡ ﺑﻮﻟﺪﯗﻡ، ﺩﯗﻧﻴﺎﻟﯩﻖ، ﺋﺎﺧﯩﺮﻩﺗﻠﯩﻚ ﺩﯗﺋﺎﻻﺭﻧﻰ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﺘﯩﭗ ﺋﯩﭽﯩﻤﺪﻩ:  ﮔﯘﻧﺎﮬﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﻛﻪﭼﯜﺭ ﻳﺎ ﺋﺎﻟﻼﮬ، ﻣﯧﻨﻰ ﺑﻪﻧﺪﻩﻡ ﺩﯦﮕﻪﻳﺴﻪﻥ ﻳﺎ ﺋﺎﻟﻼﮬ، ﻗﻪﻟﺒﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺩﯨﻨﯩﯖﺪﺍ ﻣﯘﺳﺘﻪﮬﻜﻪﻡ ﻗﯩﻞ ﻳﺎ ﺋﺎﻟﻼﮬ... ﺩﻩﭖ ﻧﯩﺪﺍ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ.

 

ﻣﻪﻛﻜﻪ، 3 ﻣﯩﻠﻴﻮﻥ ﮬﺎﺟﯩﻨﻰ ﺳﯩﻐﺪﯗﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻣﯘﻗﻪﺩﺩﻩﺱ ﻣﻪﻛﻜﻪ!

  ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﺋﯩﺸﯩﯔ ﻛﯚﺯﻩﺗﺘﻪ، ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﮬﻪﺭﯨﻜﯩﺘﯩﯔ ﮔﻮﻳﺎ ﻣﻪﻟﯘﻡ ﺑﯩﺮ ﻣﯘﻧﺎﺳﯩﯟﻩﺗﺘﻪ. ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﻛﯚﭘﯜﻛﻰ ﺗﯘﻳﯘﻗﺴﯩﺰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﻠﺪﻯ، ﭼﺎﻗﭽﺎﻗﭽﯩﻨﯩﯔ ﺧﯘﺷﺨﯘﻳﻠﯘﻗﻰ ﺗﻮﻳﯘﻗﺴﯩﺰ ﻳﻮﻗﺎﭘﻼ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﻧﯧﻤﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﺩﯦﮕﯜﺯﻣﻪﻳﺪﯗ، ﺳﻪﭘﺮﺍﻟﯩﻖ ﺯﯗﯞﺍﻧﻨﻰ ﻳﯩﻐﯩﺶ ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﻩ ﻣﻪﺭﺗﻠﯩﻜﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﻰ؛ ﺋﯚﭘﻜﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰ ﭘﯜﺩﻩﻙ ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰ ﻳﯧﺮﯨﻠﯩﺪﯨﻜﻪﻧﻤﯩﺰ، ﺳﻪﭘﺮﺍﻧﻰ ﺋﯚﺯﯨﻤﯩﺰ ﭘﻪﻳﺪﺍ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﻥ ﺑﯧﺴﯩﻤﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺋﯚﺭﻟﯩﺘﯩﺪﯨﻜﻪﻧﻤﯩﺰ. ﯞﺍﻱ ﺷﯘ ﺋﺎﺭﺍﻡ ﺗﺎﭘﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ، ﺭﺍﮬﻪﺗﻠﯩﻨﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯜﻳﯜﻙ ﺷﻪﺧﺴﯩﻴﻪﺕ...

ﺗﯩﻞ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻧﻪﺭﺳﻪ ﺋﺎﻣﻪﺗﻤﯘ، ﺋﺎﭘﻪﺗﻤﯘ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺷﯘﯕﺎ ﺗﯩﻠﻨﻰ ﻗﺎﻻﻳﻤﯩﻘﺎﻥ ﺋﯩﺸﻠﻪﺗﻤﻪﺳﻠﯩﻚ، ﺋﯧﻐﯩﺰﻧﻰ ﭼﯩﯔ ﺗﯘﺗﯘﺵ، ﭘﻪﻳﺘﻨﻰ ﺗﯧﭙﯩﭗ ﺗﻮﻏﺮﺍ ﺳﯚﺯﻟﻪﺵ ﻛﯧﺮﻩﻙ.      

ﺗﯩﻨﯩﻖ ﺋﯩﺴﺴﯩﻘﺘﺎ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﻛﯩﺘﺎﺏ ﺋﻮﻗﯘﺵ، ﺋﯘﺧﻼﺵ، ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ-ﭼﯜﭼﯜﻙ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﺳﯜﺭﯛﺵ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﯞﺍﻗﯩﺘﻨﻰ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺋﯘﺯﯨﺘﯩﭗ ﻗﻮﻳﺪﯗﻡ.

   ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﻠﻪﺭ ﺗﻮﺷﯘﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﻳﻮﻝ-ﻳﻮﻟﻼﺭﺩﺍ ﺋﻪﺧﻠﻪﺕ، ﺳﯘ ﺗﻮﺷﯘﺵ ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﺋﺎﻗﻘﺎﻥ ﺳﯘ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺧﯩﻠﻤﯘ ﺧﯩﻞ ﭘﯘﺭﺍﻗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﻮﺷﯘﭖ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ ﺷﺎﻣﺎﻝ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﻪﺭ ﺋﻪﻟﻪﻳﮭﯩﺴﺴﺎﻻﻣﻨﻰ ﻣﻪﺩﮬﯩﻴﯩﻠﻪﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰﭼﺎﻗﻨﯩﯔ ﻣﯘﯕﻠﯘﻕ، ﺗﯩﺘﺮﻩﯕﮕﯜ، ﺋﺎﮬﺎﯕﺪﺍﺭ ﺋﺎﯞﺍﺯﻯ، ﺗﻮﭖ-ﺗﻮﭖ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﻪﺭ-ﺋﺎﻳﺎﻝ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺗﻪﯕﻜﻪﺵ ﻗﻪﺩﻩﻣﻠﯩﺮﻯ، ﺑﯩﺮ ﺑﯜﻳﯜﻙ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩ ﻳﯜﺯﻟﯩﻨﯩﺸﯩﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻳﯜﺭﯛﯞﺍﺗﻘﺎﻥ ﺗﯩﻨﭻ ﺷﺎﯞﻗﯘﻥ، ﺑﻪﻳﺘﯘﻟﻼﮬ ﺋﺎﺳﻤﯩﻨﯩﺪﺍ ﺋﻪﮔﯩﭗ ﺋﯘﭼﯘﭖ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ، ﭼﯩﺮﺍﻍ ﻧﯘﺭﯨﺪﺍ ﭘﺎﻝ-ﭘﺎﻝ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭖ ﻗﺎﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛﻪﭘﺘﻪﺭﻟﻪﺭ، ﺭﻩﻣﻪﻝ(ﺗﯧﺰ ﻗﻪﺩﻩﻡ) ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﻪﺭ-ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭ... ﺑﯘ ﻛﯜﻧﺪﯨﻜﻰ (ﺑﻪﻟﻜﯩﻢ ﮬﻪﺭ ﻛﯜﻧﺪﯨﻜﻰ) ﻛﻪﭼﻤﯩﺸﻠﯩﺮﯨﻤﻨﯩﯔ ﻳﻮﺭﯗﻕ ﻧﯘﻗﺘﯩﻠﯩﺮﻯ.

  ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻲ ﮬﻪﺭﯨﻜﻪﺕ ﺧﺎﺗﺎﻟﯩﻘﻨﻰ ﻛﯚﭖ ﺳﺎﺩﯨﺮ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﮬﻪﺭﯨﻜﻪﺕ ﺋﻮﻱ-ﺧﯩﻴﺎﻟﺪﯨﻦ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺷﯘﯕﺎ ﺧﺎﺗﺎﻟﯩﻘﺘﯩﻦ ﺳﺎﻗﻠﯩﻨﯩﺶ ﺗﻪﺱ، ﺑﯩﺮﺍﻕ ﺋﯘﻧﻰ ﺋﺎﺯﺍﻳﺘﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ.  ﻧﺎﻣﺎﺯﺩﺍ ﺩﯨﻘﻘﯩﺘﯩﻢ ﭼﯧﭽﯩﻠﯩﭗ ﺧﺎﭘﺎ ﺳﺎﻟﺪﻯ، ﺳﻪﻟﺪﻩﻙ ﺩﻩﯞﺭﻩﭖ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭ ﺋﺎﺧﯩﺮﻩﺗﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﺗﻪﺳﻪﯞﯞﯗﺭ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﯗ؟ ﺩﯨﻨﯩﻤﯩﺰ ﺋﯜﻣﯩﺪ، ﺋﯩﺸﻪﻧﭻ ﺩﯨﻨﯩﺪﯗﺭ، ﭘﻪﻳﻐﻪﻣﺒﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﺋﯩﻨﺴﺎﻧﻼﺭﻏﺎ ﺑﯜﻳﯜﻙ ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ ﺳﯜﭘﯩﺘﯩﺪﻩ ﺩﯗﻧﻴﺎﻏﺎ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ. ﺑﯩﺮ ﺋﻮﺑﺪﺍﻥ ﺗﻪﺑﻠﯩﻎ ﺋﺎﯕﻼﭖ، ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭﻧﯩﯔ ﻣﻪﻛﻜﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﯞﺍﺯﯨﺪﯨﻦ ﺳﯚﻳﯜﻧﺪﯛﻡ. ﺋﺎﻟﻼﮬ ﺑﯘ ﻣﯩﻠﻠﻪﺗﻜﻪ ﺑﻪﺧﺶ ﺋﻪﺗﻜﻪﻥ ﺋﯧﺘﯩﻘﺎﺩﯨﻲ ﺳﺎﺋﺎﺩﻩﺗﻨﻰ ﮬﯧﺲ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ. ﻏﯘﻟﺠﯩﻠﯩﻘﻼﺭ ﭘﺎﺭﯨﯖﻰ ﺩﯗﻧﻴﺎﯞﻯ ﻗﯩﺰﺯﯨﻘﭽﯩﻠﯩﻘﻘﺎ ﺗﻮﻟﻐﺎﻥ. ﺋﯚﺯﯨﻨﻰ ﻛﯚﺭﺳﯩﺘﯩﺶ ﺑﯩﭽﺎﺭﻩ ﺗﻪﻟﻪﭖ، ﺧﯘﻧﯘﻙ ﺋﺎﺭﺯﯗ. ﺷﯚﮬﺮﻩﺕ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺯﺍﺩﻯ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ﺑﯩﺮ ﻛﯜﻟﻜﯩﺴﻰ، ﺑﯘ ﻛﯜﻟﻜﯩﮕﻪ ﻣﻪﺳﺨﯩﺮﻩ ﻳﻮﺷﯘﺭﯗﻧﻐﺎﻥ. ﺷﯘﯕﺎ ﺷﯚﮬﺮﻩﺕ ﺗﺎﻣﺎﺳﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﺋﯩﭽﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﺳﯩﻘﻤﺎﺳﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰ، ﺗﻪﺑﯩﺌﯩﻲ ﻳﺎﺷﯩﺸﯩﻤﯩﺰ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭﺩﺍ ﺋﯩﺸﻪﻧﭻ ﻳﻮﻕ، ﺋﺎﺧﯩﺮﻩﺗﻜﻪ ﺑﺎﻏﻼﻧﻐﺎﻥ ﺋﯩﻤﺎﻥ-ﺋﯩﺸﻪﻧﭽﺘﯩﻦ ﺑﯚﻟﻪﻙ ﮬﯧﭽﻨﻪﺭﺳﯩﮕﻪ- ﺩﯗﻧﻴﺎﻏﺎ، ﺟﻪﻣﺌﯩﻴﻪﺗﻜﻪ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭﮔﻪ، ﺧﻮﺗﯘﻧﻐﺎ، ﺩﻭﺳﺘﻘﺎ، ﺑﺎﺷﻠﯩﻘﻘﺎ...ﻳﻪﻧﻪ ﺋﺎﻟﻠﯩﻜﯩﻤﻠﻪﺭﮔﻪ ﯞﻩ ﺋﺎﻟﻠﯩﻨﯧﻤﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﻣﯘﺳﺘﻪﮬﻜﻪﻡ ﺋﯩﺸﻪﻧﭻ ﺑﺎﻏﻼﭖ ﺋﯜﻣﯩﺪﻟﯩﻨﯩﭗ، ﺋﯚﻣﯜﺭﻟﯜﻙ ﺑﺎﻏﻠﯩﻨﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯗ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺋﯚﺯﻩﯕﮕﯩﻤﯘ ﺋﯩﺸﻪﻧﭻ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﻪﻟﻤﻪﻳﺴﻪﻥ، ﺋﯚﺯﻩﯕﺪﯨﻦ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﺋﺎﻏﺮﯨﻨﯩﺴﻪﻥ، ﻗﻪﻟﺒﯩﯖﺪﯨﻦ ﮔﯘﻣﺎﻧﺴﯩﺮﺍﻳﺴﻪﻥ، ﺩﻩﺭﺕ-ﺋﻪﻟﯩﻤﯩﯖﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﺎﻟﻤﺎﻳﺴﻪﻥ... ﺗﯘﺭﺍﻗﺴﯩﺰ، ﭘﺎﻧﯩﻲ ﺧﯩﻴﺎﻝ ﯞﻩ ﮬﻪﺭﯨﻜﻪﺗﻠﻪﺭﻧﻰ  ﺋﯚﺗﻜﯜﻧﭽﻰ ﺷﺎﻣﺎﻝ، ﻳﺎﻣﻐﯘﺭﺩﻩﻙ ﻗﻮﺑﯘﻝ ﻗﯩﻠﯩﺶ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﭼﯜﺷﯩﻨﯩﺶ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺑﯘ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﯨﻜﻰ ﮬﻪﻣﻤﻪ ﻧﻪﺭﺳﻪ ﺋﯚﺯﮔﯩﺮﯨﭗ ﺗﯘﺭﯗﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﺍ، ﺑﯩﺮ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﻨﻰ ﻛﻪﭼﻜﯩﭽﻪ ﭘﯘﺭﺍﭖ ﺳﯧﺴﯩﭗ ﻳﯜﺭﻩﻣﺪﯗﻕ؟! ﻧﺎﻣﺎﺯ ﺋﻮﻗﯘﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﺍ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﯩﻢ ﮬﻪﺭﺭﻩﯓ-ﺳﻪﺭﺭﻩﯓ ﺋﯚﺯﮔﯩﺮﯨﺪﯗ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﺗﻮﺧﺘﯩﻤﺎﻱ ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﺸﯩﺪﯗ، ﺧﯘﺷﯘ ﮬﯘﺯﯗﺭﻯ ﻗﻪﻟﺐ ﺑﯩﺮ ﻟﻪﮬﺰﻩ ﭘﺎﺭﻻﻳﺪﯗ، ﻛﯚﯕﯜﻝ ﺋﺎﺳﻤﯩﻨﻰ ﻳﻮﺭﯗﭖ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ، ﺋﺎﺭﻗﯩﺪﯨﻦ ﺩﯗﻧﻴﺎ ﺋﺎﺳﻤﯩﻨﯩﺪﯨﻜﻰ ﻗﺎﺭﺍ ﺑﯘﻟﯘﺗﻼﺭ ﺳﯜﺭﯛﻟﯜﭖ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﺩﯗﻧﻴﺎﻟﯩﻖ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﺗﻮﭘﺎ ﺗﻮﺯﯨﺘﯩﺪﯗ. ﺑﯘ ﺯﯦﻤﯩﻨﺪﺍ ﺳﻪﻳﺮ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺋﯩﻨﺴﺎﻧﻼﺭ ﻧﯧﻤﯩﻨﯩﻼ ﺋﻮﻳﻠﯩﺴﺎ ﺑﯘ ﺩﯗﻧﻴﺎﺩﯨﻦ ﭼﻪﺗﻨﻪﭖ ﻛﯧﺘﻪﻟﻤﻪﻳﺪﯗ. ﺳﯧﻠﯩﭗ ﻗﻮﻳﻐﺎﻥ ﻛﯧﭙﯩﺶ(ﺳﺎﭘﻤﺎ ﻛﻪﺵ)، ﻏﻪﻳﺮﻯ ﭘﯘﺭﺍﻕ، ﺳﻮﺩﯨﻠﯩﻘﺘﯩﻜﻰ ﺯﯨﻴﺎﻥ، ﮬﯧﻠﻰ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺋﯩﺶ-ﭘﯩﻼﻥ، ﺑﯩﺮ ﻛﯩﻤﻠﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺩﯦﻴﯩﺸﻜﻪﻥ ﭘﺎﺭﺍﯓ، ﻏﻪﻡ-ﻏﯘﺳﺴﻪ... ﺋﯘﻧﯩﯔ ﮬﻮﺵ ﻛﺎﻟﻠﯩﺴﯩﺪﺍ ﻗﯘﻳﯘﻧﺪﻩﻙ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﺪﯗ.

  ﺳﻪﮬﻪﺭﺩﻩ ﺧﻮﺗﯘﻧﯘﻡ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﮬﻪﺭﻩﻡ ﻣﻪﺳﭽﯩﺘﯩﮕﻪ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﻗﻮﻟﯩﻤﯩﺰﺩﯨﻦ ﯞﯗﺟﯘﺩﯨﻤﯩﺰﻏﺎ ﺋﯩﺴﺴﯩﻖ ﺋﯚﺗﺘﻰ.    ﺗﻮﯕﯘﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﻣﯘﺯﺩﻩﻛﻜﯩﻨﻪ ﻗﻮﻝ،

          ﻳﯧﺸﯩﯟﻩﺗﺘﻰ ﺳﻪﮬﻪﺭﻧﯩﯔ ﻗﺎﺕ-ﻗﺎﺕ ﺗﯧﯖﯩﻘﻠﯩﺮﯨﻨﻰ...

                                     (ﮔﺎﺭﺳﯩﻴﻪ ﻣﺎﺭﻛﻮﺱ)

ﺷﯧﺌﯩﺮ، ﻣﯘﺯﯨﻜﺎ، ﺳﺎﺯ ﺩﯨﻨﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﺋﺎﻧﭽﻪ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﻛﯚﺭﯛﻟﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭ. ﺳﺎﺯ-ﻣﯘﺯﯨﻜﺎ ﺋﺎﯕﻼﺵ ﯞﻩ ﭼﯧﻠﯩﺶ ﮬﺎﺭﺍﻡ ﺩﯦﺴﻪ، ﻗﻮﺑﯘﻝ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺩﻩﺭﯨﺠﯩﺪﻩ ﺩﯗﻧﻴﺎﯞﯨﻠﯩﺸﯩﭗ، ﺯﺍﻣﺎﻧﯩﯟﯨﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ. ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ﻛﯜﭼﯩﻤﯘ ﺑﻮﺵ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺋﯘ ﮬﺎﻣﺎﻥ ﻣﻪﻏﻠﯘﭖ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ، ﻗﺎﭼﺎﻧﻠﯩﻘﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﻤﯩﺰ. ﻣﯩﻨﺎ، ﺋﻪﺭﻩﻓﺎﺗﻘﺎ ﭼﯩﻘﺎﻟﯩﺸﯩﻤﯩﺰ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﺭﻩﮬﻤﯩﺘﯩﺪﯨﻦ ﺑﻮﻟﻐﺎﻥ. ﺋﯚﺗﻤﯜﺵ ﮔﯘﻧﺎﮬﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻏﺎ ﺳﻪﻣﯩﻤﯩﻲ ﺗﻪﯞﺑﻪ ﻗﯩﻠﯩﺸﯩﻤﯩﺰ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﮔﯘﻧﺎﮬﻘﺎ ﻳﯧﻨﯩﭗ ﻗﯧﻠﯩﺶ ﺋﯧﮭﺘﯩﻤﺎﻟﻰ ﻛﯚﺯﯛﻣﮕﻪ ﻛﯚﺭﯛﻧﯜﭘﻼ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻐﺎ ﺗﺎﺵ ﺋﯧﺘﯩﭗ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﺋﺎﻟﻼﮬﺘﯩﻦ ﻏﺎﻟﯩﺒﻠﯩﻘﻨﻰ ﺗﯩﻠﻪﻳﻤﯩﺰ، ﮬﯧﻜﯩﻤﻪﺕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﻐﯘﭼﻰ ﺋﺎﻟﻼﮬﺘﯩﻦ ﻣﻪﻏﭙﯩﺮﻩﺕ ﺗﻪﻟﻪﭖ ﻗﯩﻠﯩﻤﯩﺰ، ﺋﯜﻣﯩﺪ ﻛﯜﺗﯩﻤﯩﺰ.

  ﻣﯩﻨﺎﺩﯨﻜﻰ ﺟﺎﻳﯩﻤﯩﺰ ﺗﺎﻏﻨﯩﯔ ﺩﺍﯞﯨﻨﯩﻐﺎ ﺟﺎﻳﻠﯩﺸﯩﭙﺘﯘ، ﺷﺎﻣﺎﻝ ﺋﯘﺭﯗﭖ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ. ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻗﯩﺰﯨﻞ ﺳﯧﻠﯩﻨﭽﺎ، ﺋﺎﺳﺘﯩﻤﯩﺰﺩﺍ ﮔﯩﻠﻪﻡ. ﺳﻪﯞﺭﭼﺎﻧﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯚﭼﯩﺮﻩﺕ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺗﺎﮬﺎﺭﻩﺕ ﺋﺎﻟﺪﯗﻕ ، ﻛﯧﭽﯩﺪﻩ ﺩﺍﻕ ﻳﻪﺭﺩﯨﻜﻰ ﮔﯩﻠﻪﻣﺪﻩ ﺋﯘﺧﻼﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭ ﺷﯘ ﻗﻪﺩﻩﺭ ﺧﺎﺗﯩﺮﺟﻪﻡ؛ ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ، ﺋﯘﻳﻘﯘ ﻏﯧﻤﯩﺪﻩ ﭘﺎﺭﻗﯩﺮﺍﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﻛﯚﺯﻟﻪﺭﺩﯨﻤﯘ ﺑﯩﺰﺍﺭﻟﯩﻖ ﻛﯚﺭﯛﻟﻤﻪﻳﺪﯗ. ﻛﯧﭽﯩﺪﻩ ﺗﻮﯕﯘﭖ ﺋﯩﺸﻠﯩﺪﯗﻕ، ﺋﻪﺗﯩﺴﻰ ﺋﯩﺴﺴﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ. ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺑﻪﻙ ﺑﻪﺭﯨﻜﻪﺗﻠﯩﻚ ﺑﯘ ﺯﯦﻤﯩﻨﺪﺍ ﺋﯩﺒﺎﺩﻩﺗﺘﯩﻦ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺋﻪﯓ ﺋﻪﮬﻤﯩﻴﻪﺗﻠﯩﻚ ﺋﯩﺶ ﻧﯧﻤﻪ؟ ﺑﻪﻧﺪﯨﻠﯩﻚ ﺋﯩﺰﺯﻩﺕ-ﮬﯚﺭﻣﻪﺕ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺋﯩﻘﺘﯩﺪﺍﺭ ﻗﻮﺷﯘﻣﭽﻪ ﻗﯩﻤﻤﻪﺗﻜﻪ ﺗﻪﯓ.ﻣﯩﻨﺎﺩﺍ ﻧﯘﺭﻏﯘﻥ ﮬﺎﺟﻰ ﺗﺎﻣﺎﻗﺘﺎ، ﮬﺎﺟﻪﺗﺘﻪ ﺯﻭﺭﻻﻧﺪﻯ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﻗﺎﻗﺸﯩﻤﯩﺪﻯ، ﺋﯩﺒﺎﺩﻩﺕ ﻣﺎﻧﺎ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﯩﻤﻜﺎﻧﺪﺍ، ﻗﯩﻴﯩﻨﭽﯩﻠﯩﻘﺘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﻨﯩﺪﯗ-ﺩﻩ، ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺋﺎﻏﺮﯨﻘﯩﻢ ﻛﯧﭽﯩﺪﻩ ﻳﯧﮕﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﺑﻮﻟﻜﯩﺪﯨﻦ ﺑﺎﺷﻼﻧﺪﯨﻤﯩﻜﯩﻦ، ﺋﯘﻗﻤﯩﺪﯨﻢ. ﻛﯜﻧﺪﯛﺯﺩﻩ ﭘﺎﺭﻗﯩﺮﺍﭖ ﻛﻪﺗﺘﯘﻕ. ﺋﺎﻟﻼﮬ ﺑﯘ ﻣﯘﻗﻪﺩﺩﻩﺱ ﺯﯦﻤﯩﻨﺪﺍ ﺋﻪﺗﯩﻜﻰ ﺋﯘﻟﯘﻍ ﺋﻪﺭﺍﻓﺎﺕ ﻛﯜﻧﯩﻨﻰ ﻛﯜﺗﯜﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭﻏﺎ ﺭﻩﮬﻤﻪﺕ ﻗﯩﻠﻐﺎﻱ. ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭ ﭘﯘﻝ ﺧﻪﺟﻠﻪﭖ ﮬﻪﺝ ﻗﯩﻠﺪﻯ، ﺗﺎﻣﺎﻗﻨﻰ ﺋﯩﺴﺮﺍﭖ ﻗﯩﻠﯩﺸﺘﻰ، ﺋﻪﺭﺯﯨﻤﻪﺱ ﺋﯩﺸﻼﺭ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﺑﻪﻟﻜﻰ ﺗﺎﻻﺵ-ﺗﺎﺭﺗﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﺸﺘﻰ. ﺗﺎﻣﺎﻕ ﺗﺎﺭﻗﯩﺘﯩﺶ ﯞﻩﺯﯨﭙﯩﺪﯨﻜﻰ ﺋﻮﺭﻧﯘﻡ، ﺭﻭﻟﯘﻡ، ﺋﯩﻘﺘﯩﺪﺍﺭﯨﻢ ﺟﺎﻥ ﺑﺎﻗﺘﯩﻠﯩﻘﻘﺎ ﺗﻪﯞﻩ ﺑﻮﻟﺪﻯ.

  ﺑﯜﮔﯜﻥ (2007-ﻳﯩﻞ 1-ﻳﺎﻧﯟﺍﺭ)  ﭼﯜﺷﺘﯩﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ 97-ﻧﻮﻣﯘﺭﻟﯘﻕ ﺑﺎﺯﯨﻨﯩﯔ ﺋﯩﺸﯩﻚ ﻳﯧﻨﯩﺪﯨﻜﻰ ﭼﯧﺪﯨﺮﺩﺍ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﯗﭖ ﺧﺎﺗﯩﺮﻩ ﺟﯩﺠﯩﻠﯩﯟﺍﺗﯩﻤﻪﻥ. ﺋﯘﻟﯘﻍ ﺋﻪﺭﺍﻓﺎﺕ ﻛﯜﻧﻰ ﭼﯜﺷﺘﯩﻦ ﺑﯘﺭﯗﻥ ﻟﻪﺑﺒﻪﻳﻜﻪ ﺗﻮﯞﻻﭖ ﻣﺎﯕﺪﯗﻕ. ﺗﻮﭖ-ﺗﻮﭖ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﭘﯩﻴﺎﺩﻩ، ﻣﺎﺷﯩﻨﺎ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ، ﻣﺎﺷﯩﻨﯩﺪﺍ ﻛﯧﺘﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭﻧﯩﯔ ﺑﺎﺵ- ﺋﺎﻳﯩﻐﻰ ﻛﯚﺭﯛﻧﻤﻪﻳﺪﯗ، ﭼﯧﺪﯨﺮﻏﺎ ﺗﯧﺰﻻ ﻛﯧﻠﯩﭗ ﺗﺎﮬﺎﺭﻩﺕ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻗﯘﺭﺋﺎﻥ ﺋﻮﻗﯘﺩﯗﻡ. ﺳﯜﺭﻩ"ﺟﯩﻦ"، ﺳﯜﺭﻩ"ﮬﺎﻗﻘﻪ" ﺑﯩﺰﮔﻪ، ﺭﻭﮬﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﻳﯧﺘﯩﭗ ﺋﺎﺷﯩﺪﯗ، ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺋﻮﻗﯘﺳﺎﻕ ﺷﯘﻧﭽﻪ ﺗﯩﺘﺮﻩﻳﻤﯩﺰ. ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺳﻪﻝ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﺑﻪﻧﺪﯨﻠﯩﻜﯩﻤﯩﺰ، ﺋﺎﺟﯩﺰﻟﯩﻘﯩﻤﯩﺰ،ﺋﯘﻧﺘﯘﻏﺎﻗﻠﯩﻘﯩﻤﯩﺰ، ﺋﻮﺳﺎﻝ ﻛﻪﻳﭗ-ﺧﯘﻳﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﺑﺎﺷﻠﯩﻨﯩﺪﯗ. ﺋﻮﭘﭽﻪ ﻗﯘﺭﯗﻕ ﭘﺎﺭﺍﯓ ﺗﯜﮔﯩﻤﯩﺪﻯ، ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺋﺎﻏﺮﯨﻘﻰ ﺩﺍﯞﺍﻣﻼﺷﺘﻰ. ﺋﯘﻳﻐﯘﺭﻻﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﭗ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺟﻪﻣﺌﯩﻲ ﻧﺎﻣﺎﺯ ﺋﻮﻗﯘﺩﯗﻡ. ﻧﺎﻣﺎﺯﺩﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺩﯗﺋﺎ-ﺗﯩﻼﯞﻩﺕ، ﻳﯩﻐﺎ ﺋﺎﺭﯨﻼﺵ ﺗﻪﻟﻪﭖ-ﺋﯜﻣﯩﺪ، ﺋﯩﺴﺘﯩﻐﭙﺎﺭ ﺑﺎﺷﻼﻧﺪﻯ. ﻗﻪﻟﺒﯩﻢ ﻗﯧﺘﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺪﯗ، ﺑﯩﺮ ﺗﺎﻣﭽﻪ ﻳﺎﺷﻤﯘ ﺋﺎﻗﻘﯘﺯﻣﯩﺪﯨﻢ؛ ﺟﺎﭘﺎ ﭼﻪﻛﻤﯩﮕﻪﻥ، ﺋﯘﯞﺍﻟﻠﯩﻘﻘﺎ ﺋﯘﭼﺮﯨﻤﯩﻐﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻣﻨﯩﯔ ﻛﯚﺯﯨﺪﯨﻦ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﻳﺎﺵ ﭼﯩﻘﻤﯩﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ. ﺋﯚﻟﯜﻣﻨﻰ ﻧﯧﻤﯩﺸﻘﺎ ﺋﺎﺯ ﺋﻮﻳﻼﻳﺪﯨﻐﺎﻧﺪﯨﻤﯩﺰ؟ ﺑﯩﺮ ﭼﺎﻏﻼﺭﺩﺍ ﺋﯚﻟﯜﻣﻨﻰ ﺑﻪﻙ ﺋﻮﻳﻼﭖ ﻗﻮﺭﻗﯘﭖ ﻳﯜﺭﻩﺗﺘﯩﻢ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﺷﯘ ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺕ، ﺷﯘ ﺗﯩﺘﺮﻩﻛﻨﯩﯔ ﮬﯧﭽﻨﯧﻤﯩﺴﻰ ﻳﻮﻕ. ﺩﺍﺷﻘﺎﻟﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﭘﯩﺸﯩﭗ ﻳﯧﺘﯩﻠﯩﺶ ﻛﯚﯕﯜﻟﻨﻰ ﻗﺎﺷﺎﯕﻼﺷﺘﯘﺭﯗﯞﻩﺗﻜﻪﻧﻤﯩﺪﯗ؟ ﺳﻪﻣﯩﻤﯩﻲ، ﺳﺎﺩﺩﺍ، ﭘﺎﻙ ﻛﯚﯕﯜﻟﻠﻪﺭ ﻳﺎﺷﯩﺴﯘﻥ. ﻻﺑﺎﺩﺍ ﺩﯗﺋﺎ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻳﯩﻐﻼﭖ ﻛﯩﺸﯩﻨﻰ ﺗﻪﺳﯩﺮﻟﻪﻧﺪﯛﺭﯛﭖ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ ﺧﯘﻳﺰﯗ ﮬﺎﺟﻰ ﻣﻪﻣﻠﯩﻜﯩﺘﯩﮕﻪ ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﺑﺎﺭﻏﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺗﻪﻗﯟﺍﻟﯩﻘﯩﻨﻰ ﺩﺍﯞﺍﻣﻼﺷﺘﯘﺭﺍﻻﻣﺪﯗ ﻳﻮﻕ؟ ﻳﺎﻛﻰ ﻣﯘﺷﯘ ﺑﯩﺮ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﻳﯩﻐﻼﭖ ﺩﯗﺋﺎ ﻗﯩﻠﯩﺶ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯩﺶ ﺗﺎﻣﺎﻡ ﯞﻩﺳﺴﺎﻻﻡ ﺑﻮﻻﻣﺪﯗ؟! ﮬﻪﻣﻤﯩﻨﻰ ﯞﻩ ﺋﻪﯓ ﺗﻮﻏﺮﯨﺴﯩﻨﻰ ﺑﯩﻠﮕﯜﭼﻰ ﺋﺎﻟﻼﮬﺘﯘﺭ. ﻣﻪﻥ ﻛﻪﭼﻜﻪ ﻳﯧﻘﯩﻦ ﺩﯗﺋﺎ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ.ﭼﯩﺮﺍﻏﻼﺭ ﻳﻮﺭﯗﭖ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﻣﯘﺯﺩﻩﻟﯩﻔﯩﮕﻪ ﻛﻪﻟﺪﯗﻕ. ﺳﻮﻏﯘﻗﺘﺎ ﺋﻪﺩﯨﻴﺎﻟﻨﻰ ﻳﯧﭙﯩﻨﯩﭗ ﺋﯘﺧﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺋﻪﺭﻩﻓﺎﺗﺘﯩﻤﯘ ﺋﯘﻳﻘﯘ، ﻣﯘﺯﺩﻩﻟﯩﻔﯩﺪﯨﻤﯘ ﺋﯘﻳﻘﯘ، ﺯﯨﻜﺮﻯ-ﺗﻪﺳﺒﯩﮭ ﺋﺎﺯ، ﻗﺎﻳﺘﯩﺸﻘﺎ ﺋﺎﻟﺪﯨﺮﯨﺪﯗﻕ. ﺗﺎﺭ ﺋﯩﻤﻜﺎﻧﯩﻴﻪﺕ، ﺧﯩﺰﻣﻪﺕ، ﭘﺎﺗﭙﺎﺭﺍﻗﭽﯩﻠﯩﻖ، ﻣﻪﻧﭙﻪﺋﻪﺕ... ﮬﯧﻠﯩﺪﯨﻦ ﮬﯧﻠﻰ ﻗﯩﺴﺘﺎﭖ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ. ﻛﯚﯕﯜﻟﺪﯨﻜﯩﺪﻩﻙ ﺋﯩﺒﺎﺩﻩﺕ ﻗﯩﻠﯩﯟﯦﻠﯩﺸﻘﺎ، ﺗﻪﻗﯟﺍﻟﯩﻘﻨﻰ ﯞﺍﻳﯩﻐﺎ ﻳﻪﺗﻜﯜﺯﯛﺷﻜﻪ ﺷﯘﻧﭽﻪ ﺗﯩﺮﯨﺸﺘﯘﻕ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺋﯩﻨﺴﺎﻧﯩﻲ ﭼﻪﻛﻠﯩﻤﻪ، ﻣﯘﮬﯩﺖ ﺑﯘﻳﯘﻧﺘﯘﺭﯗﻗﻰ ﮬﯧﭻ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﺑﻪﺭﻣﯩﺪﻯ.

  ﯞﺍﻗﺘﻰ ﺋﯚﺗﻜﻪﻥ ﺋﻪﺳﻠﯩﻤﻪ ﻛﻮﻧﯩﺮﯨﻐﺎﻧﭽﻪ ﺧﯩﺮﻩﻟﯩﺸﯩﭗ ﺋﯚﭼﯜﭖ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ. ﻗﯩﺴﺘﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺟﻪﻳﻨﻪﻛﻠﻪﻧﺪﯨﻢ، ﭘﯘﺗﻼﻧﺪﯨﻢ، ﺩﻩﺳﺴﻪﻟﺪﯨﻢ، ﺋﻪﻳﺒﻠﻪﻧﺪﯨﻢ، ﺋﺎﻻﻳﻐﺎﻥ، ﺋﺎﮔﺎﮬﻼﻧﺪﯗﺭﯗﻟﻐﺎﻥ، ﺋﻪﭘﺴﯘﺳﻼﻧﻐﺎﻥ ﻛﯚﺯ ﻧﯘﺭﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﻛﯚﺭﻩﻟﻤﯩﺪﯨﻢ. ﺑﻪﺷﻜﯧﺮﻩﻣﻠﯩﻚ ﮬﺎﺟﻰ ﻛﯜﻟﭙﻪﺗﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﻳﯩﻐﻼﭖ ﺳﺎﻟﺪﻯ. ﭼﯩﻘﻘﯩﻠﻰ 3 ﺋﺎﻱ ﺑﻮﭘﺘﯘ، ﻳﯘﺭﺕ، ﺑﺎﻻ ﺳﯧﻐﯩﻨﭽﻰ ﻳﯜﺭﯨﻜﯩﻨﻰ ﻗﺎﻣﺎﻟﻼﭘﺘﯘ، ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﻳﺎﺵ ﻗﯘﺭﯨﻤﺎﭘﺘﯘ، ﺋﻪﺭﻩﻓﺎﺕ ﺗﯧﻐﯩﻐﺎ ﻳﺎﻟﻐﯘﺯ، ﻳﯧﻘﯩﻦ ﺑﯧﺮﯨﯟﯦﻠﯩﭗ ﻛﯧﭽﯩﭽﻪ ﻳﯩﻐﻼﭘﺘﯘ. ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﺎﺩﻩﻣﻼ ﻣﺎﻧﺎ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﻳﺎﺵ ﺗﯚﻛﻪﻟﻪﻳﺪﯗ، ﺟﺎﭘﺎﻧﻰ ﻳﻪﺗﻜﯩﭽﻪ ﺗﺎﺭﺗﻘﺎﻥ ﺋﺎﺩﻩﻣﻼ ﭼﯩﻦ ﻛﯚﯕﻠﯩﺪﯨﻦ ﺋﯩﺒﺎﺩﻩﺕ ﻗﯩﻼﻻﻳﺪﯗ. ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﻰ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﻳﺎﺩ ﺋﯧﺘﯩﭗ، ﺗﯩﻠﻪﻛﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺭﺍﺳﺘﭽﯩﻠﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﯩﻐﻼﭖ ﺗﯘﺭﯗﭖ ﺋﯧﻴﺘﺎﻻﻳﺪﯗ.

  ﺗﺎﯞﺍﺏ ﻗﺎﻳﻨﯩﻤﯩﺪﺍ ﺑﯩﺮ ﻧﯧﮕﯩﺮ ﺟﯘﯞﺍﻧﻨﯩﯔ ﺑﻪﺳﺘﻠﯩﻚ، ﺗﻮﻟﻐﺎﻥ ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﮕﻪ، ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﻗﯩﺴﺘﯩﻠﯩﭗ ﺷﺎﭘﺘﯘﻟﺪﻩﻙ ﻣﯩﺠﯩﻠﯩﭗ ﻗﺎﻻﻱ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺑﯩﺮ ﮔﯜﺯﻩﻝ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﺳﻮﻗﯘﻟﯘﭖ، ﺳﯜﺭﯛﻟﯜﭖ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ.ﻛﯚﻛﺴﯩﻨﻰ ﺟﻪﻳﻨﻪﻛﻠﯩﺮﻯ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻮﺭﯗﯞﺍﻟﻐﺎﻥ ﺷﯘ ﺋﯩﭙﭙﻪﺗﻠﯩﻚ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻧﻰ ﺧﯘﺩﺍﻳﯩﻢ ﺋﯧﺮﯨﺪﯨﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻤﯩﻐﺎﻱ. ﻧﯧﮕﯩﺮﻻﺭ ﺗﻮﭘﻰ ﺑﯩﺮﻻ ﺳﻮﻗﯘﻟﺴﺎ ﺋﯩﺶ ﭼﺎﺗﺎﻕ، ﺋﯩﺘﺘﯩﺮﯨﻠﯩﭗ ﻣﯩﺠﯩﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﮔﻪﭖ. ﻏﺎﻳﻪﺕ ﺯﻭﺭ ﻛﻪﻟﻜﯜﻥ ﺋﯩﭽﯩﺪﻩ ﺳﯩﻘﯩﻠﯩﭗ ﺑﻮﻏﯘﻟﺪﯗﻡ، ﭼﻮﯓ ﺋﯩﺒﺎﺩﻩﺗﻜﻪ ﻏﻪﺭﻕ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﺷﺎﻡ ﻧﺎﻣﯩﺰﯨﺪﺍ ﻗﯩﺮﻏﺎﻗﻘﺎ ﺳﯜﺯﯛﻟﯜﭖ ﭼﯩﻘﺘﯩﻢ، ﺭﺍﮬﻪﺗﻠﻪﻧﺪﯨﻢ، ﻣﯘﺯﺩﻩﻙ ﺯﻩﻡ-ﺯﻩﻡ ﺳﯜﻳﻰ ﺋﯩﭽﺘﯩﻢ، ﻳﯧﯖﻰ ﻛﻪﺵ ﺋﺎﻟﺪﯨﻢ، ﺋﯧﺰﯨﻠﯩﭗ ﺋﯘﺧﻠﯩﺪﯨﻢ.

 ﺑﺎﻳﺎﻥ ﻗﯩﻠﯩﻨﻤﯩﻐﺎﻥ ﻛﯚﭖ ﺋﯩﺶ ﻗﺎﻟﺪﻯ. ﮬﻮﺭﯗﻧﻼﺭﻏﺎ ﺋﯩﻤﻜﺎﻥ ﻳﻮﻕ. ﺑﻮﺵ ﺋﯚﺗﻜﻪﻥ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺷﯘ ﯞﺍﻗﯩﺖ ﺳﺎﮬﯩﺒﯩﻨﻰ ﭘﯜﭼﻪﻙ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺗﯚﮔﯩﮕﻪ ﻣﯩﻨﯩﭗ ﺭﻩﺳﯩﻤﮕﻪ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﺑﯩﮭﯘﺩﻩ ﭘﯘﻝ ﺧﻪﺟﻠﯩﺪﯨﻢ، ﺩﻭﭘﭙﯩﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﯟﺍﻟﻤﺎﻱ ﺧﺎﺗﺎ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ، ﻣﯩﻨﺎﻏﺎ ﺧﺎﺗﺎ ﻳﻪﺭﮔﻪ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﻗﯧﻠﯩﭗ ﺑﯩﺮ ﻣﯘﻧﭽﻪ ﻳﻮﻝ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﻣﻪﻳﻨﻪﺗﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﺋﻪﺧﻠﻪﺕ ﻳﻮﻟﻼﺭ ﺋﺎﻓﺮﯨﻘﯩﻠﯩﻖ، ﭘﺎﻛﯩﺴﺘﺎﻧﻠﯩﻖ ﻣﯘﺳﯘﻟﻤﺎﻧﻼﺭﻧﯩﯔ ﺳﺎﭘﺎﺳﯩﻨﻰ ﺋﯩﭙﺎﺩﯨﻠﻪﭖ ﺗﯘﺭﯗﭘﺘﯘ. ﻗﻪﺩﯨﺮﺳﯩﺰ ﻏﯘﺭﯗﺭ ﺋﯚﺯﮔﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﺑﯩﺰﺍﺭ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ، ﺋﯚﺯﮔﯩﻠﻪﺭ ﻣﺎﺧﺘﯩﻨﯩﭙﻼ ﻳﺎﺷﺎﻳﺪﯗ، ﻣﻪﻳﻠﻰ ﺋﻪﻣﻪﺳﻤﯘ، ﺋﯧﻐﯩﺮﺑﺎﺵ ﺑﻮﻝ، ﺋﯧﻐﯩﺰﻧﻰ ﭼﯩﯔ ﻳﯘﻣﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﻳﯘﻡ، ﺋﺎﭼﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺯﯗﯞﺍﻧﻨﻰ ﺋﯩﭽﯩﯖﮕﻪ ﻳﯘﺗﯘﯞﻩﺕ، ﺑﯩﺮ ﺩﻩﻣﺪﯨﻼ ﺋﯚﺗﯜﭖ ﻛﯧﺘﯩﺪﯗ، ﺳﯜﻛﯜﺕ ﻗﯩﻠﯩﺸﻨﯩﯔ ﻏﺎﻳﻪﺕ ﺯﻭﺭ ﭘﺎﻳﺪﯨﺴﻰ ﺑﺎﺭ. ﺋﯚﭘﻜﻪﻣﻨﻰ ﺑﯧﺴﯩﯟﯦﻠﯩﺶ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﺑﯘ ﮬﺎﻳﺎﺗﻠﯩﻘﺘﯩﻜﻰ ﺋﻪﻣﻪﻟﯩﻲ، ﺋﻪﺧﻼﻗﯩﻲ ﺋﺎﺭﺯﯗﻳﯘﻡ. ﻣﯩﺠﻪﺯﺩﯨﻜﻰ ﻏﻪﻟﻪﺗﻨﻰ ﻳﯧﯖﻪﻟﻤﻪﺳﻠﯩﻚ ﺑﯩﺮ ﻣﯘﻧﭽﻪ ﺳﻪﻟﺒﯩﻲ ﺋﺎﻗﯩﯟﻩﺗﻠﻪﺭﻧﻰ ﭘﻪﻳﺪﺍ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ. ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗﻛﻰ، ﺋﯚﺯﻩﯕﻤﯘ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺋﻮﺗﯩﺪﺍ ﻛﯚﻳﯜﭖ ﻗﺎﺭﯨﺪﺍﻳﺴﻪﻥ...

  ﺋﺎﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯘﺭﯗﻕ ﮔﻪﭖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯩﺶ ﺋﺎﻗﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺯﺍﻣﺎﻥ ﺑﯘ.  ﺋﻪﺭﻩﺑﭽﻪ ﺑﯩﻠﻤﯩﺴﻪﯓ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﮔﺎﭼﯩﻨﯩﯔ ﺋﯚﺯﯨﻼ ﺑﻮﻟﯩﺴﻪﻥ، ﭼﺎﻧﯩﺴﻪﻥ، ﻳﯧﻠﯩﯔ ﭼﯩﻘﯩﺪﯗ، ﺑﯧﻠﯩﯔ ﺳﯘﻧﯩﺪﯗ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﺋﯩﺸﻠﻪﻣﭽﻰ ﺑﺎﻟﯩﻼﺭﻣﯘ ﺳﯧﻨﻰ ﻛﯚﺯﯨﮕﻪ ﺋﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯗ. ﻧﯘﺭﻏﯘﻥ ﻛﯩﺸﯩﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﻣﯧﯖﯩﭗ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻐﺎ ﺗﺎﺵ ﺋﺎﺗﺘﯩﻢ. ﻗﺎﻳﺘﯩﭗ ﻛﯧﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﺪﺍ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻏﺎ، ﻗﯩﺰﻻﺭﻏﺎ ﻛﯚﺯﯛﻡ ﭼﯜﺷﺘﻰ. ﺋﯩﮕﯩﻠﯩﯟﯦﻠﯩﺶ ﺋﯩﺴﺘﯩﻜﯩﻢ ﺟﯘﺵ ﺋﯘﺭﺩﻯ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﻳﯩﻐﻼﻣﺴﯩﺮﺍﭖ ﮬﻪﻡ ﻛﯜﻟﯜﭖ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﻣﺎﯕﺪﻯ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ﺩﯛﺷﻤﻪﻧﻠﯩﻜﻰ ﮬﯩﻠﯩﮕﻪﺭﻟﯩﻚ، ﺳﯚﻳﯜﻣﻠﯜﻙ ﺋﺎﻟﺪﺍﻣﭽﯩﻠﯩﻖ، ﺳﯧﮭﯩﺮ-ﺟﻪﺯﯨﺒﻪ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻮﻟﻐﺎﻥ. ﺷﯘﯕﺎ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﻏﻪﻟﻪﺕ ﺑﻮﻟﯩﻤﻪﻥ، ﮬﺎﯞﺍﻳﻰ ﮬﻪﯞﻩﺳﻜﻪ ﺗﻮﻟﯩﻤﻪﻥ، ﻧﺎﺧﺸﺎ ﺋﯧﻴﺘﯩﭗ ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﻤﻪﻥ، ﺳﯧﺮﯨﻖ ﺳﯧﮭﯩﺮﮔﻪ ﻣﻪﭘﺘﯘﻥ ﺑﻮﻟﯩﻤﻪﻥ، ﺗﻪﺋﻠﯩﻖ ﺧﻪﺕ ﺷﻪﻛﻠﯩﺪﻩ ﻟﻪﺭﺯﺍﻥ ﻳﯧﺰﯨﻠﻐﺎﻥ ﺳﯚﺯﻟﻪﺭﺩﻩ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﺋﻪﺭﻛﯩﻨﻠﯩﻜﯩﻢ، ﺧﻮﺷﻠﯘﻗﯘﻡ ﺟﯩﻠﯟﯨﻠﯩﻨﯩﺪﯗ. ﺋﯚﺯﻯ ﮬﻪﺝ ﻗﯩﻠﻐﯩﻠﻰ ﻛﻪﻟﮕﻪﻥ ﻳﺎﺵ ﺟﯘﯞﺍﻥ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰﯨﻞ ﺋﺎﻟﻤﯩﻨﻰ، ﻣﯧﯟﻩ ﺷﻪﺭﺑﯩﺘﯩﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﺗﺎﻣﺎﻕ ﺋﺎﻻﻟﻤﺎﻱ ﺋﺎﭺ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺋﻮﻱ-ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻢ ﺩﺍﺋﯩﻢ ﺧﺎﺗﺎﻟﯩﺸﯩﺪﯗ، ﺳﯜﻛﯜﺕ، ﺋﯧﻐﯩﺮ ﺳﯜﻛﯜﺕ، ﯞﻩﺯﻣﯩﻨﻠﯩﻚ ﺋﯚﺯ ﭘﻪﻳﺘﯩﺪﻩ ﻛﺎﺗﺘﺎ ﺳﯚﻟﻪﺕ، ﭘﻪﻳﺘﻰ ﻛﻪﻟﻤﯩﮕﻪﻧﺪﻩ ﮔﻮﻣﯘﺷﻠﯘﻕ، ﻟﻪﻗﯟﺍﻟﯩﻖ، ﻳﯘﯞﺍﺷﻠﯩﻖ. ﮬﻪﺭﯨﻜﻪﺗﭽﺎﻧﻠﯩﻖ، ﺋﯩﺘﺘﯩﻜﻠﯩﻚ، ﻛﻪﺳﻜﯩﻨﻠﯩﻚ ﻣﻪﻟﯘﻡ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﺋﻪﺳﻘﺎﺗﯩﺪﯗ، ﻣﻪﻟﯘﻡ ﯞﺍﻗﯩﺘﺘﺎ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺑﺎﻻ ﺑﻮﻟﯩﺪﯗ. ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﻛﯚﺯﮔﻪ ﺑﻪﻙ ﻛﯚﺭﯛﻧﯩﺪﯗ، ﻻﺯﯨﻨﻰ ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﺩﻩﻳﺪﯗ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﻪﺭ ﺋﯘﻧﯩﯖﺪﯨﻦ ﻣﯧﮭﺮﯨﻨﻰ ﺋﯜﺯﻩﻟﻤﻪﻳﺪﯗ. ﻳﯧﯖﻰ ﻳﯩﻠﻨﯩﯔ ﺋﺎﺧﯩﺮﻗﻰ ﻛﯧﭽﯩﺴﻰ ﺗﺎﻣﺎﻕ ﺗﺎﺭﻗﯩﺘﯩﺶ، ﺋﯩﻜﻜﻰ ﻗﺎﭼﺎ ﺗﻮﺧﯘ ﺷﻮﺭﭘﯩﺴﻰ ﺋﯩﭽﯩﺶ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﺎﻳﺎﻏﻼﺷﺘﻰ.

ﯞﺍﻗﯩﺘﻨﻰ ﺋﯚﺗﻜﯜﺯﻩﻟﻤﻪﻱ ﺋﯩﭽﻰ ﭘﯘﺷﯘﭖ ﻛﯧﺘﯩﺶ ﺟﯩﻨﺎﻳﻪﺗﭽﯩﻠﻪﺭﮔﻪ ﺧﺎﺱ ﺭﻭﮬﯩﻲ ﮬﺎﻟﻪﺕ. ﺋﻪﺭﻛﯩﻦ ﺋﯩﻨﺴﺎﻧﻐﺎ ﺋﻪﺭﻛﯩﻦ ﺧﯘﺷﺎﻟﻠﯩﻖ ﺗﻮﻟﯩﻤﯘ ﺯﯙﺭﯛﺭ. ﻛﯚﭖ ﺧﻮﺗﯘﻧﻠﯘﻕ ﮬﺎﺟﯩﻤﻼﺭ ﮬﻪﯞﻩﺳﻜﻪ ﺳﺎﺯﺍﯞﻩﺭ. ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﺎﻳﺎﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﺋﯜﺳﺘﯩﺪﻩ ﺟﻪﯞﻻﻥ ﻗﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯘ ﺩﯨﻴﺎﺭﺩﺍ ﺑﺎﻳﻠﯩﻖ ﻛﯩﺒﯩﺮ ﯞﻩ ﺭﺍﮬﻪﺗﻨﯩﯔ ﻧﻪﻕ ﺋﯚﺯﻯ. ﻳﯜﺯﻯ ﻳﯧﭙﯩﻖ ﭼﯩﺮﺍﻳﻼﺭ ﺋﯚﻳﺪﻩ ﺋﯧﭽﯩﻠﯩﺪﯗ؛ ﺳﺎﻗﺎﻟﻠﯩﻖ، ﺳﯧﻤﯩﺰ، ﻗﻮﭘﺎﻝ ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺋﻮﺕ ﻛﻪﺑﻰ ﻛﯜﭼﺘﯩﻦ ﺋﯧﺮﯨﻴﺪﯗ. ﺋﺎﺷﯘ ﻧﯧﻤﻪﺗﻠﻪﺭ ﺋﺎﭼﻜﯚﺯﻟﯜﻙ ﭘﻪﻳﺪﺍ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ، ﭼﯩﺪﺍﻣﺴﯩﺰ ﻳﺎﺭﯨﺘﯩﻠﻐﺎﻥ ﺋﯩﻨﺴﺎﻧﻼﺭ ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻨﯩﯔ ﺋﯧﺰﯨﻘﺘﯘﺭﯗﺷﯩﻐﯩﻤﯘ ﭼﯩﺪﺍﻣﺴﯩﺰ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ، ﻓﯩﺘﺮﻩﺕ ﺋﯩﻤﺎﻧﻨﯩﯔ ﺳﯩﻨﯩﻘﯩﻨﻰ ﻗﯩﻴﯩﻨﻼﺷﺘﯘﺭﯨﺪﯗ، ﺑﻪﺷﻪﺭﯨﻴﻪﺕ(ﺋﺎﺩﻩﻣﺰﺍﺕ) ﯞﯨﺠﺪﺍﻧﻰ ﺩﯗﻧﻴﺎ ﮬﺎﺭﺍﺭﯨﺘﯩﺪﻩ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﭘﯘﺭﺍﭖ ﺑﯘﺯﯗﻟﯩﺪﯗ. ﺋﺎﺩﻩﻣﻠﯩﻜﻨﻰ ﺋﺎﻟﻤﺎﺱ ﻛﻪﺑﻰ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ، ﻗﺎﺗﺘﯩﻖ، ﺳﯜﺯﯛﻙ ﺳﺎﻗﻼﺵ ﺋﺎﺳﺎﻥ ﺋﻪﻣﻪﺱ. ﺷﻪﻳﺘﺎﻥ ﮬﻪﺭﮔﯩﺰ ﺑﻮﺵ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﺋﺎﻣﻤﺎ ﺋﺎﻟﻼﮬﻨﯩﯔ ﻳﺎﺭﺩﯨﻤﯩﺪﻩ ﻣﯚﻣﯩﻨﻠﻪﺭ ﺋﯘﻧﻰ ﻣﻪﻏﻠﯘﭖ ﻗﯩﻼﻻﻳﺪﯗ، ﺗﺎﺷﻨﻰ ﻗﺎﺗﺘﯩﻖ ﺋﯧﺘﯩﯖﻼﺭ ﮬﺎﺟﯩﻼﺭ...

يېڭى يىل مىنادا باشلاندى، ئاپتاپ كۈچلۈك بىر كۈن بولدى. تاقەتسىزلەنگەن ھاجىلار ئاپتاپتا ماشىنا كۈتۈپ تۇراتتى. ئەرەبلەرنىڭ ئاستىلىقى، يولنىڭ قىستاڭلىقى بىزنى سەۋرگە كۆندۈردى؛ ئىبادەت دۇنيالىق ئىشلار بىلەن ئارىلىشىپ كەتتى، تەرتىپ، قالايمىقانچىلىق ئالمىشىپ تۇردى. جىددە شەھىرىدە خىلۋەت سودا سارايلىرىنى ئايلاندىم، ماددىي دۇنيا ئەتىر، سائەت بىلەن توشۇپ كېتىپتۇ. زىيان تارتماسلىق مۇمكىن ئەمەس، زىيان تارتمايمەن دەپ ئىچ ئاغرىقى تارتىش، جاپا چېكىشنىڭ ئۆزىلا مۇشەققەتلىك جەريان، قەستەن بىر نېمە ئالدىم، ئېنىق زىيان تارتتىم، بۇ يەرنىڭ خاتىرىسى بەرىبىر ئۆچىدۇ. ھەشەمەتلىك بۇ سودا سارىيىنىڭ ئىچىدە ناماز ئوقۇيدىغان يەرنى تاپتىم، تەقۋالىققا نىيەت قىلغان كۆڭۈلنى ئاللاھ ھامان خاتىرجەم قىلىدىكەن دەپ ئويلىدىم. ئىنشائاللاھ، مۇرادىمغا يەتكەيمەن، دوزاخ ئازابىدىن خالاس بولسام، جەننەتنىڭ ئەڭ تۆۋەن دەرىجىلىرىگە بولسىمۇ ئۇلىشالىسام دەيمەن. مەڭگۈلۈك بەخت-سائادەت دېگەن شۇ ئەمەسمۇ؟! بىز دائىم قىيامەتنى، جۈملىدىن جەننەت ۋە دوزاخنى تولىمۇ يىراق، مەۋھۇم ئويلايمىز، ئۆلۈمىمىزنىمۇ شۇنداق ئويلايمىز، ئەمەلىيەتتە بۇلارنىڭ مەۋھۇملۇقى، نائېنىقلىدىكى ھېكمەت، رەھمەتنى ئاز چۈشىنىمىز. بىز ئويلانمايدىغان، ھېكمەتنى چوڭقۇر چۈشەنمەيدىغان، نېمەتلەردىن ھەر نەپەستە پايدىلىنىپ تۇرۇپ بۇنىڭغا شۈكرى قىلمايدىغان، مەسئۇلىيەت، مەجبۇرىيەتلىرىمىزنى دائىم ئۇنتۇپ قالىدىغان، قىتىغۇرلۇق قىلىپ شەيتانغا ياندىشىپ ياشاشقا ئاران تۇرىدىغان، ئاز يىغلاپ كۆپ(مەنىسىز) كۈلىدىغان، كۆز ئالدىمىزدىكى دۇنيانىڭ سېھىر-ئەپسۇنلىرىغا غەرق بولۇپ، باش كۆتۈرۈپ چىقالمايدىغان، جان راھىتىگە ئەسىر بولۇپ، ھوزۇر-ھالاۋەت قوينىدا بىخارامان ئۇخلاشقا كۆنۈپ كەتكەن، شەھۋەت ناز-كەرەشمىلىرىدىن كۆز ئۈزەلمەيدىغان، قانماس ھەۋەستىن ئۆزىمىزنى تارتالمايدىغان، ھەتتا زالالەتتىن، رەسۋالىقتىن ئىتتىك يانالمايدىغان، پۇشايمان قىلسىمۇ ئىبرەت ئالمايدىغان، تەۋبە قىلسىمۇ گۇناھىنى تەكرارلاپ، غەفۇرۇررەھىم (چەكسىز مەرھەمەت ئىگىسى) ئاللاھقا يەنىلا يۈزى قېلىنلىق بىلەن يېلىنىدىغان، چىدامسىز، مۇرەككەپ مەخلۇق؛ چىرايلىق قىزغا تەبىئىي ئىنتىلىمەن، ئەمما تەۋبە-ئىستىغپارغىمۇ كۈچلۈك ئىنتىلىش كېرەك. فىترەت، بەشەرىيەت خۇسۇسىيەتلىرىدە ئىمان رەھبەرلىك يادروسى بولۇشى كېرەك.

كۆزەينەك، ئاياغ، يالغان ماركا، يالغان مال، ئالدامچىلىق، پايدا-زىيان، خاتا تاللاش، مۇمكىنسىز ياندۇرۇۋېلىش... دېمەك، سودا ئاشۇنداق پۈتتى. ئۆمرۈمنى خەجلەپ بۈگۈنگە كەلدىم. ھاسىلات نېمە؟ ئۆي، خوتۇن، بالا، نەشر قىلدۇرغان ئۈچ كىتاب، ئاجىزلىشىۋاتقان كۆز، قېرىلىشىۋاتقان تەن...  ئىمان-ئېتىقادتەك ياشىرىپ كۆكلەپ تۇرىدىغان باراخسان، چىرايلىق، ياپيېشىل دەرەخنى كۆرمىدىم. بۇ دەرەخ ئاستىدا سايىداش نىمېدېگەن راھەت!  بۇ دەرەخنىڭ مېۋىسىنى تاما قىلىمىز، كۈتمەكتىمىز. ئەي رەببىم، كۆكلەت بەندەڭنى، تېخىمۇ ياشىراي دەپ دۇئا قىلماقتىمىز. مەككىنىڭ سودا-سېتىققا توشۇپ كەتكەن باغرى مۇسۇلمانلارنى ئىككى دۇنيالىققا تەڭ ئېتىۋار بېرىشكە چاقىرماقتا. ئەزان چىققاندا سوداڭنى قوي، دۇنيالىق خىيالىڭنى يىغىشتۇر. بۇ ئاقماس خىياللىرىڭ بىر دەملىك، ھەقىقەتەن بىر دەملىك!  ئىبادەت بولسا مەڭگۈلۈك بەختنىڭ ئەمگىكى. بەندىلىك بەدەل قىزغىنلىق ۋە ئۈمىد بىلەن تۆلىنىشى كېرەك.

بەزى ئىشلار، كۆپىنچە پىلانلار بىر يەرگە كېلىپ ئۆزگىرىدۇ، يۆنىلىشىنى ئۆزگەرتىدۇ، تاقىشىپ قالىدۇ، بوپتىلا دەيمىز، تاينىسىز دۇنيانىڭ بىتايىن ئىشلىرى ئاشۇنداق ئۈزۈك-ئۈزۈك، مالىمان ھالەتتە داۋاملىشىدۇ.  سالامەتلىك ئەڭ زوقلىنىشقا تېگىشلىك ھالەت. ھوقۇق، پۇل، نوچىلىق كۆپ ھاللاردا سالامەتلىك ئۈچۈن ئەسقاتىدۇ، ئەسقاتماي قالغاندا ساغلاملىقنىڭ قەدرى شۇنچىلىك ئۆتۈلىدۇكى، ئادەم ھەممىدىن كېچىپ بولسىمۇ سالامەتلىكىنى ساقلاپ قېلىشقا، جېنىنى ئارام تاپقۇزۇشقا تىرىشىدۇ. ۋاھالەنكى، جان ئۇنداق ئاسان ئارام تاپمايدۇ.  «ئى ئارام تاپقۇچى جان! سەن پەرۋەردىگارىڭدىن، پەرۋەردىگارىڭ سەندىن رازى بولغان ھالەتتە دەرگاھىمىزغا قايتقىن» دېگەن مەزمۇندىكى ئايەتتە كۆرسىتىلگەندەك، جان شەرتلىك يوسۇندا ھەقىقىي ئارام تاپىدۇ.

« پاكىستانلىقنىڭ مۇشۇ كىيىمىنى مەككىدە كىيىپلا يىرتىۋېتەي دەيمەن» دېگەن يېڭىسارلىق ياش ھاجىنىڭ خوتۇنى ئىشىك تۈۋىدىن ئۆتۈپ كەتتى، ئىككى بالىسى يۇرتىدا سەرسان يۈرگىدەك. «قايتىدىغانغا پۇل يېتىشمەي تۇرىدۇ، ئامال قىلغىلى بولارمۇ؟» دېدى ئۇ. ئۆتكۈر كۆزلىرى چىراغتەك يېنىپ تۇراتتى، غەم شولىلىرى گىرىمسەن ئەلەڭگىيتتى، ئازغىنە ئۈمىد شولىسىمۇ خىرە-شىرە بالقىيتتى. مەن ئۇ ئۈمىد تەلەپ قىلىۋاتقان كۆزدىن ئەپسۇس، دېلىغۇللۇق ئىلكىدە ئۇزاقلاشتىم. «تىرىشىپ باقاي» دېگىنىمدە قانچىلىك ۋەدە، قانچىلىك ئۈمىد-ئىشەنچ يوشۇرۇنغان؟ ھەر ھالدا، ئاللاھتىن ياردەم كۈتۈپ ياخشىلىق قىلىشقا بىزدە ئاز-تولا ۋىجدان، ئىرادە بار، خەيرلىك ئىشنى ئاللاھ ئاسان قىلىدۇ، ئاسان قىلمىسا قىيىنچىلىققا قويۇپ سىنايدۇ. بىز پەقەت ئاللاھقا تەۋەككۇل قىلالايمىز، ئۈمىد كۈتەلەيمىز، ئىشەنچىمىزنى ئالدىراپ يوقاتمايمىز.

ھەجدىن كېيىنلا تەقۋالىق سۇسلىشىشقا باشلىدى.ئېھرامدىن چىقىشقان ھاجىلار خوتۇنلىرى بىلەن بۇرۇنقى تۇرمۇشىغا قايتتى. قاراڭغۇلۇق ھەممىنى يوشۇرالامدۇ؟ نېگىرلار مەككىنىڭ تار كوچىلىرىنى پېتىقداپ، ئاياللىرى بىر-بىرىنى بېقىنداپ سودا قىلىشىپ، بالىلىرى تىلەمچىلىك قىلىشىپ يۈرمەكتە، كۆزلىرى سىرلىق پارقىرايدۇ. بىر توپ نېگىر بىنا ئالدىدا جىدەللىشىپ تۇرۇپتۇ، خاپىلىقنىڭ يۈزى قاپقارا...

چامدىنىغا تۇڭلاپ زەم-زەم سۈيى قاچىلىغان گەنسۇ ھاجىلىرى قۇرئاننى چامدىنىغا پاتقۇزالماي بىر چەتكە تاشلاپ قويۇپتۇ، ئېچىنىپ كەتتىم، كاللا ئېچىلمىسا ھەقىقىي ئىمان نۇرى قەلبكە پات كىرمەيدۇ، جاھىل ئىنسان ئۇرۇشقاق كېلىدۇ، زوراۋانلىقنىڭ كۈچىگە ئىشىنىدۇ. سادام دارغا ئېسىلىپ تۈگىدى، سىياسىي رەزىللىك ئويۇنى ھېلىھەم داۋاملاشماقتا. تىپتىنىچ مەككە سىياسىيدىن خالىي كۆرۈنىدۇ؛ مەككە سىقىلىپ كەتتى، مۇقەددەس، مېھىرلىك باغرى ئەخلەتكە توشۇپ كەتتى.

مەيلى قانداق ياشايلى، ئىمان بىلەن ياشاپ ئۆتسەك، ئىمان بىلەن ئۆلۈپ كەتسەك بولاتتى. تۈركىيە ھاجى خېنىملىرى ئۆدەكتەك مېڭىپ يۈرمەكتە، مىغ-مىغ ھاجىلار تۈركۈم-تۈركۈملەپ قايتماقتا. مەھمۇد ھېسام ئاغرىپ ياتىدۇ، ۋىرۇسلۇق زۇكام ئۇنىڭغا ئېغىر چاقچاق قىلىپ قىززىتىپ قويۇپتۇ، قوللىرى ئاتەش، كۆڭلى قاتتىق غەش... مۇشۇنداق قىيىن پەيتلەر ئادەمنى تاۋلايدۇ، تاۋلىنالمىغانلار چالا كۆيۈپ چۈچۈلە بولىدۇ، تاشلىنىدۇ.  ۋاھالەنكى، بۇ بۇرادىرىم ئۆزىنى ئالامەت ئىززەتلەيدۇ، ئۆزىنى تولىمۇ ياخشى كۆرىدۇ، ئۆزىدىن زوقلىنىدۇ، ئۆزىنى قوغدايدۇ، سەۋر قىلىدۇ. قالغان ئىشلىرى ئاللاھ ئىگەمنىڭ ئىلكىدە، ئاللاھ شىپالىق بەرگەي، ئاللاھ مۆمىنلەرگە سالامەتلىك بېغىشلىغۇچىدۇر. كۈلۈپلا يۈرۈيدىغان ئادەم كۈلۈپ يۈرگەي، ئاللاھ ھەر بەندىسىنى ئۆز خۇسۇسىيىتىدىن ئايرىمىغاي.

سەھەر يەنە ھاجەتخانىدىن باشلاندى. ئەزان ئاۋازىنىڭ يۈرەكلىرىمنى ئاۋۋالقىدەك تىترەتمەيدىغان بولۇپ قالغىنىغا ھەيرانمەن. يۈزۈم ئۆزۈمگە يارىشا، ئەڭ مۇھىمى مەھشەرگاھتا يۈزۈم قارىداپ كەتمىسە بولاتتى. ئۇ كۈندە كۆپلىگەن مۆمىنلەرنىڭ چېھرى پارلاق بولىدىكەن، ئاللاھ بىزنىمۇ شۇ كىشىلەرنىڭ جۈملىسىدىن قىلغاي.

جۈمەگە كېيىن قالغىنىم ئۈچۈن ھەرەم مەسچىتىگە كىرەلمەي تىقىلىپ تۇرۇپ قالدىم. ئاياللارنىڭ جۈمە نامىزىنى ياتاقلىرىدا ئوقۇماي، ئەرلەر ئارىسىدا قىستىلىشىپ يۈرگىنىگە تولىمۇ ئەپسۇسلاندىم، ھەتتا سەل ئاچچىقىم كەلدى. تۈركلەر، نېگىرلار، بېنگاللىقلار، ھىندونېزىيىلىكلەر كۈچلۈك ئاپتاپتا داشقايناق بولۇپ قاينىدى، تەر كىيىملەر چاپلىشىپ، تەن سىقىلىپ نەپەس بوغۇلدى. ئادەم دېڭىزى ئىچىدە يا ئالدىمغا، يا كەينىمگە ماڭالماي بىر سائەت قىستىلىپ تۇردۇم، شۇ ئەسنادا تۇيۇقسىز چىققان سالقىن بىر شامالدىن شۇنچىلىك راھەتلەندىمكى، ئاللاھنىڭ رەھمىتىنى ھېس قىلدىم. قىزىل چاچ بىر موماي مىجىلىپ ھوشىدىن كەتكەن بولسا كېرەك، كۆزلىرىدىن چۆچۈش، قايغۇ-ئەلەم ئېتىلىپ تۇرغان ياش جۇۋان: «ئاللاھۇ ئەكبەر» دەپ توۋلاپ، ئالغا سىلجىۋاتقانلارنى ۋاقىتلىق توختىتىپ قويدى. تۈرك قىزى بولسا كېرەك، يەنە بىر قىز قىستىلىش ئىچىدىمۇ زوڭزىيىپ قۇرئان ئوقۇۋاتاتتى. بىر نېگىر قىز كەينىدىكى ئاق تەنلىك ئوغۇلچاق بىلەن سوقۇشۇپ كەتتى. «سابىر، سابىر» (سەۋر قىلىڭلار) دەپ توختىتىپ قويدۇق. جۈمەگە ئەزان چىقتى، پۇت دەسسەپ تۇرغۇدەكلا يەر قالغان ئورۇندا ئۆرە تۇرپ خۇتبە تىڭشىدىم، قۇلاققا ئانچە كىرمىدى، قىيىنچىلىق ھېچنېمىگە ئارام بەرمىدى. تەرتىپ يوق بۇ مەيداندا شامال ئۆتۈشۈشكىمۇ ئىمكان يوق، چىداپ تۇردۇم، سىقىلىپ كەتتىم، ئەمما سەۋر قىلدىم. بەيتۇللا ئىچىنى شۇ قەدەر ئارزۇلاپ كەتتىمكى، بوسۇغىسىغا بولسىمۇ بېرىۋالسام نە ئارمان... دەپ تەلمۈرۈپ كەتتىم. ناماز باشلاندى، سەجدىنى ئالدىمدىكى ئادەمنىڭ دۈمبىسىگە قىلدىم، چۈنكى بۇمۇ ئاللاھ ياراتقان  مەخلۇق، ئۇنىڭ دۈمبىسىنى ئاللاھ ياراتقان يەر-زېمىن(سەجدىگاھ) دەپ بىلسەم... ھېچ گۇناھ بولماس دەپ ئويلىدىم. ھېچ پەتىۋادا بۇ ھەقتە بىر يوليورۇق كۆرمىدىم، لېكىن زۆرۈرىيەت شۇنى تەقەززا قىلغاندا، دىلىمىزدىكى نىيەتنى ئاللاھقا خالىس قىلساق، ئىبادەت قوبۇل بولار دەپ ئۆزىمىز پەتىۋا كەستۇق، چۈنكى بۇنداق قىيىن ھالەتتە شەرىئەتتىمۇ ئاسانلىق، چىقىش يولى بار دەپ ئىشەنچ قىلدىم. چۈنكى دىنىمىز مۇكەممەل دىن؛  چىقىش يولىنى ئېتىپ قويىدىغان تار، قىيىن دىن ئەمەس. بۇ دىندا ھەممە ئىنسانغا (ئاللاھنىڭ ئىزنى بىلەن) چىقىش يولى بار، يۈز قېتىم تۆۋە قىلىپ تۆۋەڭنى بۇزساڭمۇ يەنە ئۈمىد، ئىشەنچ بىلەن بۇ دىنغاــ ئىسلامغا قايت، «ئاللاھنىڭ رەھمىتىدىن پەقەت كاپىر قەۋملا ئۈمىدسىزلىنىدۇ»(ئايەت).  ناماز ئاخىرىدا  رەھمەتلىك ئاللاھتىن بۇ جۈمە نامىزىمنىڭ قوبۇل بولۇشىنى تىلىدىم، چۈنكى بۇ يەرگە يۇيۇنۇپ، يول بېسىپ، قىسىتلىپ ئاران كەلگەنىدىم؛ نامازنىمۇ تاقىتىمنىڭ يېتىشىچە، ئىمكانىيەتنىڭ يار بېرىشىچە ئوقۇغانىدىم؛ ئاللاھ ھەممىنى كۆرۈپ بىلىپ تۇرغۇچىدۇر، بەندىسىنىڭ قانداقلىقىنى ئوبدان بىلگۈچىدۇر. توپ-توپ جامائەت، مىغ-مىغ جامائەت تاپانداپ مېڭىشماقتا، مانا بۇ مەككە...

مەككىدىكى ئۇيغۇر ئەمەلدارلار قورسىقىغا پايلىمايلا ئۆتىدۇ، بايلارمۇ شۇ... مەھكۇم مىجەزنى ئەسكى چورۇقتەك تاشلىۋەتكىلى بولسا-ھە! غەلىبە دېگەن شۇ.  غەيۋەت جىم ياتمايدىغان قۇرت، غەم باش ئەگمەيدىغان دۈشمەن، مۇھتاجلىق بۆرەكتىكى ئېرىمەس تاش! ۋۇجۇدىمىز مۇرەككەپ رىئاكسىيەلەردىن ھەر كۈنى دېگۈدەك ھالسىزلىنىدۇ، تەجرىبىدىن ئۆتىدۇ. كەچمىشلەر نېگىر خوتۇنلارنىڭ بېشىدا كۆتۈرۈۋالغان نەرسىلىرىگە ئوخشايدۇ، ئۇنىڭدا سۇ، ئەلەي-بەلەي... ھەممە نېمە بار.  كەچمىشلەرنى ئۆمۈر بويى بېشىمىزدا كۆتۈرۈپ يۈرۈيمىز، بېشىمىز گاھى ساق، گاھى كېسەل، زىڭىلداپلا تۇرىدۇ، ھۈجەيرىلىرىمىز، ئېلىكترونلىرىمىز غايەت چوڭ تەن زاۋۇتىمىزدا كېچە-كۈندۈز ئىشلەيدۇ، ھەممە ھۈجەيرىلىرىمىز خىزمەتتە، بەلكى ئۇلۇغ خىزمەتتە. ئەمما بۇ خىزمەتتىن پۈتۈن چىققان مۇكەممەل  ۋۇجۇدىمىز بۇ دۇنيادىكى ئەرزىمەس خىزمەت، ئەرزىمەس ئىشلاردا ئىسراپ بولۇپ خاراپلىشىدۇ.  ئىرادىمىزگە يۈز كېلىش ھەممىدىن مۇھىم. كۈندىلىك ئىش-ھەرىكەت، ئويۇن-تاماشىلىرىمىزنىڭ كۆپ قىسمى ئىسراپچىلىق بىلەن تاماملىنىدۇ.  بۇنىڭ ھېسابىنى بېرىمىز، ھېسابى يوق ئىش بولمايدۇ،  يارىتىلغان ئەزالىرىمىز نېمىگە ئىشلىتىلگەنلىكى ھەققىدە ئۆزى گۇۋاھلىق بېرىدۇ،  «ئاللاھ ھېكمەت بىلەن ئىش قىلغۇچىدۇر» (ئايەت).

ئىلىم جەزىرەسىدە مۇشەققەت چېكىپ راھەت كۆرۈۋاتقان دوستىمىزنىڭ ئۆيىگە كېتىۋاتقاندا تونىلدىن ئۆتۈپلا يامغۇر شاقىراپ يېغىۋەتتى، دىمىق ھاۋانىڭ پوستى تېشىلدى، سۇلا ئېرىقچە بولۇپ ئاقتى، بىر دەمدىن كېيىن يامغۇر توختاپ شامال چىقىشقا باشلىدى. ئوماق، شوخ بالىلار بىلەن كۈلۈشۈپ ئوينىدىم، قوۋناق ھايات دېگەن مانا شۇ.  دوستۇم بىلەن بىللە تورغا كىردۇق، ئىزدىنىشقا قاراپ باقتۇق. سودا ئۇچۇرىنى ئۆچۈرۈپ تاشلاپ ئەدەبىيات گۇلزارىغا نەزەر سالدۇق.  ئەدەبىيات ھەققىدىكى پاراڭلىرىمىز ئاز بولدى. ئەر-خوتۇن مۇناسىۋىتى ئەڭ نېگىزلىك، پەرزەنت كۈلكىسى ئەڭ چىن، تۇرالغۇ، يېمەك-ئىچمەك ئەڭ ھەقىقىي بۇ ھاياتتا ئىنسان نۇرغۇن نېمەتلەردىن بەھرىمەن بولىدۇ، ئەمما ئاز شۈكرى قىلىدۇ. ئاتالمىش بەزى زىيالىيلىرىمىز شۈكرى-قانائەتنىڭ ھەقىقىي مەنىسىنى بىلمەي، بۇ دېگەن ئىسلام دىنىنىڭ پاسسىپ دۇنيا قارىشى دەپ ئۆز دىنىغا تەتۈر قارايدۇ،  بۇ بىر زالالەت؛ شۈكرى قىلىش  بارغا قانائەت قىلىپلا ئولتۇرۇش، تىرىشماسلىق دېگەنلىك ئەمەس، ئاللاھنىڭ رەھمەت قىلىپ ھەر كۈنى، ھەر سائەت يارىتىپ بېرىۋاتقان، بەخش ئېتىۋاتقان مول رىزىق، نېمەتلىرىنى ياد ئېتىش، ياراتقۇچىغا شۈكرى، ھەمدۇ سانا ئېيتىش، خۇرسەنلىك بىلەن تولغان ئىمانىنى پەرۋىش قىلىش دېگەنلىك.

مەنبە: ئەرتۈرك ئەسەرلىرى