ئۇسسۇلچى قىزنىڭ جىلۋىسى (ھېكايە)

## '''ئۇسسۇلچى قىزنىڭ جىلۋىسى''' (ھېكايە)
مارت 29, 2009

ئەرتۈرك

ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﯘﻕ، ﻛﯩﻤﻨﯩﯔ ﺑﯩﺰﻧﻰ ﻣﯧﮭﻤﺎﻥ ﻗﯩﻠﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻧﻠﯩﻘﻰ ﻛﺎﻟﻼﻣﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﯟﺍﻟﺪﻯ، ﺋﯜﺳﺘﯜﻣﺪﯨﻜﻰ ﺋﺎﻻ-ﻳﯧﺸﯩﻞ ﭼﯩﺮﺍﻏﻼﺭ ﺭﻩﯕﺪﺍﺭ ﭘﯘﻟﻼﺭﻧﻰ، ﻣﺎﯞﺯﯦﺪﯗﯕﻨﯩﯔ ﺑﺎﺵ ﺭﻩﺳﯩﻤﯩﻨﻰ ﭘﯩﻘﯩﺮﯨﺘﯩﭗ ﭼﯚﺭﯛﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ ﺑﻮﻻﺗﺘﻰ، ﺧﺎﺗﺎ ﺳﻪﺯﮔﯜﻟﻪﺭ، ﻳﯧﯖﯩﻠﯩﺸﻘﺎﻥ ﮬﯚﻛﯜﻣﻠﻪﺭ ﺗﻪﺧﺴﻪ-ﺗﻪﺧﺴﻪ ﺩﯙﯞﯨﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺳﻪﻳﻠﻪﺭﺩﻩﻙ ﭘﻪﻳﺪﺍ ﺑﻮﻟﯘﺷﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ، ﺳﻪﻳﺪﯨﻦ ﺳﯘﺱ ﮬﻮﺭ ﻛﯚﺗﯜﺭﯛﻟﻪﺗﺘﻰ، ﺟﺎﻧﻤﯘ ﮬﻮﺭ ﺩﯦﯧﻴﯩﺸﯩﺪﯗ ﭼﻮﯕﻼﺭ، ﺳﺎﻧﺎﻗﻠﯩﻖ ﻛﯜﻧﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﻗﺎﻟﺪﻯ، ﺳﺎﻧﺎﻗﻠﯩﻖ ﭘﯘﻟﻠﯩﺮﯨﻤﯩﺰ ﺑﺎﺭ، ﺧﻪﺟﻠﻪﻳﻤﯩﺰ، ﺳﻮﺭﯗﻳﻤﯩﺰ، ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﻤﯩﺰ، ﺑﻮﺷﺎﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻥ ﺋﯩﭽﯩﻤﯩﺰﻧﻰ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﺎﻟﻠﯩﻘﺎﻧﺪﺍﻕ ﺑﯩﺮ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻮﻟﺪﯗﺭﯨﻤﯩﺰ. ﺳﻮﺭﯗﻧﺪﺍ ﻗﯩﺰﻻﺭ ﻳﻮﻕ، ﺋﻪﺭﻟﻪﺭﻧﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﻰ ﺭﻩﯕﺴﯩﺰ، ﺧﯘﻧﯘﻙ ﻛﯚﺭﯛﻧﻪﺗﺘﻰ. ﮬﻪﻣﻤﯩﻨﯩﯔ ﻛﯚﺯﻯ ﺭﯦﺴﺘﯘﺭﺍﻥ ﺋﻮﻳﯘﻧﯩﻨﻰ ﺑﺎﺷﻼﺵ ﺋﯜﭼﯜﻥ ﻛﯩﭽﯩﻚ ﺳﻪﮬﻨﯩﮕﻪ ﭼﯩﻘﻘﺎﻥ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﺗﯩﻜﯩﻠﺪﻯ.

___ ﮬﯚﺭﻣﻪﺗﻠﯩﻚ…. ﮬﺎﺯﯨﺮ… ﺑﺎﺷﻼﻳﻤﯩﺰ…

ﺯﯨﻞ ﺋﺎﯞﺍﺯ ﮬﺎﺭﺍﻗﻨﯩﯔ ﺑﯘﺳﯩﺪﻩﻙ ﻗﯘﺳﻘﯘﻣﻨﻰ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﻩﺗﺘﻰ ، ﻗﯧﻨﯩﻢ ﺋﯘﺭﻏﯘﻳﺘﺘﻰ. ﺋﻪﺭﮔﻪ ﺗﻪﮔﺴﻪﻙ ﺑﻮﻟﻤﺎﻣﺘﻰ ﺳﯧﻜﯩﻠﻪﻙ، ﺑﯘ ﻳﺎﻗﺎ ﻳﯘﺭﺗﺘﺎ ﭘﯩﮕﻮﺭﯨﯖﻨﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﺧﺎﺭﻟﯩﺸﯩﭗ ﻳﯜﺭﮔﯩﭽﻪ…

ﺑﻪﺩﻩﻥ ﺩﯦﻤﻪﻙ ﭘﯘﻝ ﺩﯦﻤﻪﻙ… ﺩﻩﻳﺘﺘﻰ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﭘﯜﺗﯜﻥ ﯞﯗﺟﯘﺩﻯ.

ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺋﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺴﻪﻥ… ﺩﻩﻳﺘﺘﯩﻢ ﺋﯩﭽﯩﻤﺪﻩ.

ﺋﯘﻗﻤﺎﻳﺴﻪﻥ ﻳﯩﮕﯩﺖ، ﻣﯘﮬﺘﺎﺟﻠﯩﻖ، ﺳﺎﻧﺎﭖ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﻣﯩﺪﯨﻢ. ﺑﯘ ﻣﺎﯕﺎ ﺋﺎﺯﺍﺏ.

30 ﻳﺎﺷﺘﯩﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻗﺎﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻼﺭﺳﻪﻥ

ﯞﺍﮬ، 40 ﻳﺎﺵ ﺩﯦﺴﻪﯕﭽﯘ، ﺑﻮﻟﺪﻯ ﻗﯩﻞ، ﺳﺎﺧﺘﺎ ﺋﻪﺭﻛﻪﻙ، ﺋﺎﻟﯩﻴﺠﺎﻧﺎﭖ ﺳﯚﺯ ﻏﯩﺪﯨﻘﯩﻤﻨﻰ ﻛﻪﻟﺘﯜﺭﯨﺪﯗ.

ﺳﻪﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯩﻠﻠﻪ ﺑﻮﻟﻐﯘﻡ ﻛﯧﻠﯩﺪﯗ… ﺑﯘ ﺋﺎﺧﺸﺎﻡ

ﺗﺎﻣﺎﺷﺎﯕﻨﻰ ﺟﺎﻳﯩﺪﺍ ﻗﯩﻞ ﻳﯩﮕﯩﺖ ، ﺋﻪﺑﮕﺎﻟﯩﻘﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﯖﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﺗﯘﺭﯨﺪﯗ

ﻗﯘﻣﯘﻟﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﻘﺎﻧﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻨﻼ ﭘﯘﻟﻐﺎ ﺳﯧﺘﯩﻠﺪﯨﯔ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﮔﻪﭖ.

ﺧﺎﺗﺎ، ﺋﯚﺯ ﺋﺎﺭﺯﯗﻳﯘﻣﻐﺎ ﺳﯧﺘﯩﻠﺪﯨﻢ. ﭘﯘﻝ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﺋﺎﺭﺯﯗﻳﯘﻣﻨﻰ ﻗﺎﻧﺪﯗﺭﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﯞﺍﺳﯩﺘﻪ.

ﺋﺎﻧﺎﯓ ﻳﻮﻗﻤﯘ ﺳﯧﻨﯩﯔ؟

ﺋﺎﻧﺎﻡ ﺑﺎﺭ… ﺋﺎﻧﺎﻡ ﻳﻮﻕ… ﺋﺎﻧﺎﻡ ﺋﺎﺟﺮﺍﺷﻘﺎﻥ…

ﺋﺎﻧﺎ ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﯩﺰ ﺋﻪﻣﻪﺳﻤﯩﺪﯨﯔ ﺳﻪﻥ؟

ﻛﯧﻴﯩﻨﺮﻩﻙ ﺑﻮﻻﺭﻣﻪﻥ، ﺋﻪﻧﺴﯩﺮﯨﻤﻪﻳﻤﻪﻥ…

ﺑﯩﺮﺳﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ ﺑﻮﻟﻐﯩﻴﻤﯩﺪﯨﯔ؟

ﻳﯜﺭﮔﻪﻥ، ﺭﯨﺸﺘﯩﻢ ﺩﻩﺳﻠﻪﭘﺘﻪ ﺑﺎﻏﻼﻧﺪﻯ ، ﻛﯧﻴﯩﻦ ﻳﯜﺭﻩﻙ ﺩﺍﻏﻼﻧﺪﻯ. ﺑﯘﻣﯘ ﺑﻮﻟﺪﻯ، ﺋﻪﺳﻜﯩﻠﯩﺸﯩﺸﯩﻤﮕﻪ ﺳﻪﯞﻩﺏ ﺗﯧﭙﯩﻠﺪﻯ. ﺋﯚﭼﯜﻣﻨﻰ ﭘﯘﺧﺎﺩﯨﻦ ﭼﯩﻘﻘﯘﺩﻩﻙ ﺋﺎﻟﺪﯨﻢ، ﮬﺎﺯﯨﺮ ﻗﯩﺴﯩﻠﻤﺎﻳﻤﻪﻥ، ﺋﻪﺭﻛﯩﻦ ﻳﺎﺷﺎﻳﻤﻪﻥ.

ﺋﻪﺳﻠﯩﺪﯨﻨﻼ ﺋﺎﭼﻜﯚﺯ، ﺷﯚﮬﺮﻩﺗﭙﻪﺭﻩﺱ، ﺷﻪﮬﯟﻩﺗﭙﻪﺭﻩﺱ ﻗﯩﺰ ﺋﻮﺧﺸﺎﻳﺴﻪﻥ… ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﯔ، ﺑﻮﻳﻨﯘﯓ، ﻧﺎﺯﻟﯩﺮﯨﯔ، ﺳﺎﻏﺮﺍﯓ… ﯞﺍﮬ، ﻛﯩﻴﯩﻤﻠﯩﺮﯨﯔ ﺗﯧﺨﻰ… ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﻗﯩﺰﻯ!

ﯞﺍﮬ، ﻗﺎﺭﺍ ﻣﺎ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﻳﯩﮕﯩﺘﯩﻨﻰ… ﻗﺎﺭﺍ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﻗﯩﺰﻟﯩﺮﯨﻤﯩﺰﻏﺎ، ﻣﻪﻧﻼ ﺋﻪﻣﻪﺱ…

ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻲ ﭘﺎﺭﺍﯓ ﺋﯜﺯﯛﻟﯜﭖ ﻗﺎﻟﺪﻯ، «ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﻳﺎﺧﺸﻰ ﺟﺎﻱ» ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻛﻮﻧﺎ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻨﯩﯔ ﺋﯘﺳﯘﻟﻠﯘﻕ ﻳﯧﯖﻰ ﻣﯩﻠﻮﺩﯨﻴﯩﺴﻰ [«ﻻﻱ ﻻ ﻻ ﻻﻱ ﻻﻱ… ﻻﻱ ﻻﻻﻻﻱ… » ﻗﯩﻠﯩﺸﻰ ﺑﯩﻠﻪﻧﻼ ﺋﺎﻟﺘﻪ ﻗﯩﺰ ﺳﻪﮬﻨﯩﺪﯨﻦ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺩﯙﯕﺪﯨﻦ ﺋﺎﻗﻘﺎﻥ ﻻﻱ ﺳﯘﺩﻩﻙ ﭘﻪﺳﻜﻪ ﺋﯧﻘﯩﭗ ﭼﯜﺷﺘﻰ، ﻗﻮﻟﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﭘﯘﻻﯕﻠﯩﺘﯩﭗ ﻧﺎﺧﺸﯩﻐﺎ ﺟﯘﺭ ﺑﻮﻟﺪﻯ. ﺑﯘﺭﯗﻧﻘﻰ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﺧﺎﻧﯩﺸﻠﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺳﯜﻟﻜﯩﺘﯩﻨﻰ، ﻻﺗﺎﭘﯩﺘﯩﻨﻰ ﺋﻪﺳﻠﯩﺘﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﻛﻪﻣﭽﻪﺕ ﺗﯘﻣﺎﻕ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﮬﻪﯞﻩﺱ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻟﯩﻖ ﺗﻮﺷﯘﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﭘﯜﭼﻪﻙ ﻛﺎﻟﻠﯩﺴﯩﺪﺍ ﭼﻪﻣﺒﻪﺭﺩﻩﻙ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﺎﺗﺘﻰ، ﻛﯩﻴﯩﻤﮕﻪ ﻛﻪﺷﺘﯩﻠﻪﻧﮕﻪﻥ ﺯﻩﺭ ﻧﻪﻗﯩﺸﻠﻪﺭ ﭼﯩﺮﺍﻍ ﻧﯘﺭﯨﺪﺍ ﯞﯨﻞ-ﯞﯨﻞ ﭘﺎﻗﯩﺮﺍﻳﺘﺘﻰ، ﺗﯧﺸﻰ ﻗﯩﺰﯨﻞ،ﺋﯩﭽﻰ ﺳﯧﺮﯨﻖ ﻛﯩﻴﯩﻤﻠﻪﺭ ﺑﯘ ﺋﻮﺗﻘﺎﺷﺘﻪﻙ ﻗﯩﺰﻻﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﻜﻰ ﺗﺎﺷﻘﻰ ﻗﯩﻴﺎﭘﯩﺘﯩﮕﻪ ﺳﻤﻮﯞﯗﻝ ﻗﯩﻠﯩﻨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﭘﺎﮬ، ﺑﯘ ﻧﯧﻤﯩﺪﯦﮕﻪﻥ ﻣﺎﺳﻠﯩﺸﯩﺶ! ﻗﯩﺰﯨﻞ، ﺳﯧﺮﯨﻖ ﺭﻩﯓ، ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﮬﻪﺭﯨﻜﯩﺘﻰ، ﻧﺎﺧﺸﺎ، ﺭﯦﺘﯩﻢ، ﺗﻮﻟﻐﯩﻨﯩﺶ، ﺋﯩﺮﻏﺎﯕﻼﺵ، ﺗﻪﺑﻪﺳﺴﯘﻡ، ﮬﺎﻳﺎﺳﯩﺰ ﮬﯩﺠﯩﻴﯩﺶ، ﺷﻪﺭﻩﺗﻠﻪﺵ، ﺋﯧﯖﻪﻙ ﺋﻮﻳﻨﯩﺘﯩﺶ، ﺋﻪﯞﺭﯨﺸﯩﻢ ﺑﻪﻝ ﯞﻩ ﺑﯩﻠﻪﻛﻠﻪﺭ، ﻗﺎﻧﭽﯩﻠﯩﻐﺎﻥ ﻗﻮﭘﺎﻝ ﻗﻮﻟﻼﺭﻧﯩﯔ ﻣﯘﺟﯘﻗﻠﯩﺸﯩﺪﯨﻦ ﺋﯚﺗﻜﻪﻧﺪﯗ ﺑﯘ ﻛﯩﺮﯨﺸﻜﻪﻥ ﻧﺎﺯﯗﻙ ﻗﻮﻟﻼﺭ-ﮬﻪ… ﺑﯩﺮ ﻧﻪﺭﺳﻪ ﺋﯩﭽﯩﻤﻨﻰ ﻗﯩﺰﺯﯨﺘﺎﺗﺘﻰ، ﺋﻪﺭﻟﻪﺭ ﺟﻮﺯﯨﺪﯨﻜﻰ ﻧﻪﺭﺳﯩﻠﻪﺭﻧﻰ ﺋﯘﻧﺘﯘﭖ ﺋﺎﺷﯘ ﻗﯩﺰﻻﺭﻏﺎ ﻗﺎﺭﯨﺸﯩﭙﻼ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ، ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﻯ ﺑﯘ ﻗﯩﻴﺎﭘﻪﺗﻠﻪﺭﮔﻪ ﻗﺎﻧﻤﺎﻳﺘﺘﻰ ﯞﻩ ﻛﯚﻳﻨﻪﻙ ﮬﻪﺭ ﺑﯩﺮ ﻛﯚﺗﯩﺮﯨﻠﮕﻪﻧﺪﻩ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻗﺎﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﭘﺎﭼﺎﻗﻼﺭﺩﺍ ﺗﯩﻤﯩﺴﻘﯩﻼﻳﺘﺘﻰ.

«ﻳﯩﻼﻥ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻰ» ﺩﻩﭖ ﺋﯧﻼﻥ ﻗﯩﻠﺪﻯ ﻗﯩﺰ.

ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﻛﯩﻨﺪﯨﻜﯩﻨﻰ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﻗﻮﻳﯘﭖ، ﺑﯩﺮ ﺋﯚﻟﯜﻙ ﻳﯩﻼﻧﻨﻰ ﻛﯚﺗﯜﺭﻩﭖ ﺟﻮﺯﯨﻼﺭﻧﻰ ﺋﺎﻳﻠﯩﻨﯩﭗ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﻼﺭﻏﺎ «ﺒﯘ ﺭﺍﺳﺖ ﻳﯩﻼﻥ» ﺩﻩﭖ ﻛﯚﺭﺳﻪﺗﺘﻰ، ﺷﯘﻧﺪﺍﻗﺘﯩﻤﯘ ﺋﯩﻜﻜﻰ-ﺋﯜﭺ ﺧﻪﻧﺰﯗ ﺋﻪﺭ ﺋﻮﺭﻧﯩﺪﯨﻦ ﻗﻮﭘﯘﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻗﯩﺰ ﺋﯘﻻﺭﻧﻰ ﻗﻮﺭﻗﯘﺗﯘﭖ ﻗﻮﻳﻐﯩﻨﯩﻐﺎ ﺧﯘﺷﺎﻝ ﺑﻮﻟﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺟﯩﻠﻤﯩﻴﯩﭗ، ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﻤﯩﺰﺩﯨﻦ ﺋﯩﭙﺎﺩﯨﺴﯩﺰﻻﺭ ﺋﯚﺗﯜﭖ، ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﻐﺎ ﭼﯜﺷﯜﭘﻼ ﺋﻪﺭﻩﺑﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺗﺎﻗﯩﺮ-ﺗﯘﻗﻘﯘﺭ ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﺴﯩﻐﺎ ﺟﺎﻥ-ﺟﻪﮬﻠﻰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯩﺮﯨﺸﯩﭙﻼ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻣﺎﻧﺎ ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﺩﯦﮕﻪﻥ، ﻣﺎﻧﺎ ﺑﻪﺩﻩﻥ ﺩﯦﮕﻪﻥ، ﻣﺎﻧﺎ ﺋﯩﺸﺮﻩﺕ ﺑﻪﺯﻣﯩﺴﻰ ﺩﯦﮕﻪﻥ… ﺟﻮﺯﯨﺪﯨﻜﯩﻠﻪﺭ ﺑﯘﻏﺪﯨﻴﻪﻛﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻟﯩﭙﯩﻠﺪﯨﺘﯩﭗ، ﺗﯜﻛﯜﺭﯛﻛﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻳﯘﺗﯘﭖ ﺑﯩﭽﺎﺭﯨﻠﻪﺭﭼﻪ ﺋﻮﻟﺘﯘﺭﺍﺗﺘﻰ. ﺑﯘﻧﯩﯔ ﺋﺎﻟﺪﯨﺪﺍ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻼﺭ ﺗﺎﺯﺍ «ﺋﺎﭼﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﺪﻩﻙ»… ﻛﻪﻳﭙﯩﻴﺎﺗﻨﻰ ﺗﺎﭘﺎﻟﻤﯩﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺗﯘﻳﯘﻟﯘﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ. ﺑﯘ ﻗﯩﺰﻣﯘ ﮬﻪﻗﯩﻘﯩﻲ ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻣﺎﻧﺎ، ﻛﯚﺭﻩ ﻣﺎﻧﺎ، ﻗﺎﺭﺍﭖ ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﯔ ﺗﯧﺸﯩﻠﺴﯘﻥ، ﻳﯜﺭﻩﻛﻠﯩﺮﯨﯔ ﺷﻪﮬﯟﻩﺕ ﻗﻮﻟﻠﯩﺮﯨﺪﺍ ﻣﯘﺟﯘﻟﺴﯘﻥ، ﮬﻪﻣﻤﻪ ﻧﻪﺭﺳﯩﻤﯩﺰ ﺟﻪﻟﺒﻜﺎﺭ ﺗﯘﻳﯘﻟﺴﯘﻥ… ﺩﻩﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ، ﭘﯜﺗﯜﻥ ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﻨﻰ، ﻗﻮﺭﺳﺎﻗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺗﯩﺘﺮﯨﺘﯩﭗ، ﺳﯚﯕﮕﻪﭼﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻛﯚﻛﯜﻳﯜﻥ ﭼﺎﻗﻘﺎﻥ ﺑﺎﻳﺘﺎﻟﺪﻩﻙ ﺋﯧﺘﯩﭗ ﺯﻭﺭ ﺋﯩﺸﺘﯩﻴﺎﻕ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﺋﻮﻳﻨﯩﺪﻯ، ﺋﻮﻳﻨﯩﺪﻯ، ﮬﻪﯞﻩﺳﻠﻪﺭ ﻗﺎﻳﻨﺎﭖ-ﻗﺎﻳﻨﺎﭖ، ﺋﺎﺧﯩﺮﻯ ﻳﻪﻧﻪ ﭘﻪﺳﻜﻮﻳﻐﺎ ﭼﯜﺷﺘﻰ.

«ﮔﯜﻝ ﺋﯜﺯﯛﺵ ﺋﻮﻳﯘﻧﻰ» ﺩﻩﭖ ﺋﯧﻼﻥ ﻗﯩﻠﺪﻯ ﻗﯩﺰ ﻣﺎﯕﯩﻼ ﺩﻩﯞﺍﺗﻘﺎﻧﺪﻩﻙ.

ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﻗﻮﻟﯩﻐﺎ ﺑﯩﺮ ﮔﯜﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﻐﺎ ﭼﯜﺷﺘﻰ، ﺋﯧﻼﻧﭽﻰ ﻗﯩﺰ ﻳﻪﻧﻪ ﭼﯜﺷﻪﻧﺪﯛﺭﯛﯞﺍﺗﺎﺗﺘﻰ: ﺑﯩﺮﯨﯖﻼﺭ ﺋﻮﺗﺘﯘﺭﯨﻐﺎ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﻣﺎﺳﻠﯩﺸﯩﭗ ﺋﻮﻳﻨﺎﻳﺴﯩﻠﻪﺭ، ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻗﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﮔﯜﻟﻨﻰ ﺋﯜﺯﯛﭖ ﺋﺎﻻﻟﯩﺴﺎﯕﻼﺭ ﺋﯘﺗﻘﺎﻥ ﺑﻮﻟﯩﺴﯩﻠﻪﺭ… ﻗﯧﻨﻰ ﻛﯩﻢ ﭼﯜﺷﯩﺪﯗ…

ﺧﻪﻧﺰﯗﻻﺭﺩﯨﻦ ﮬﯧﭽﻜﯩﻢ ﭼﯜﺷﻤﯩﺪﻯ، ﺋﯧﻼﻧﭽﻰ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﺰ ﺗﻪﺭﻩﭘﻜﻪ ﻛﻪﻟﺪﻯ:

__ﺳﯩﻠﻪﺭﺩﯨﻦ ﺑﯩﺮﯨﯖﻼﺭ ﭼﯜﺷﯜﯕﻼﺭ…

ﻗﻮﺭﺳﺎﻕ ﺳﯧﻠﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﻪﻥ ﻣﯧﮭﻤﺎﻧﻼﺭﻧﯩﯔ ﮬﯧﭽﻘﺎﻳﺴﯩﺴﻰ ﭼﯜﺷﯜﺷﻜﻪ ﺋﯘﻧﯩﻤﯩﺪﻯ. ﻗﯩﺰ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﻤﺪﯨﻦ ﺑﯩﺮ ﻧﯧﻤﯩﻨﻰ ﺑﺎﻳﻘﯩﯟﺍﻟﺪﻯ ﺑﻮﻟﻐﺎﻱ، ﺧﯘﺩﺩﻯ ﻣﯧﻨﻰ ﺑﯩﻠﯩﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺋﯩﺸﻪﻧﭻ ﺑﯩﻠﻪﻥ:

__ ﺳﯩﺰ ﭼﯜﺷﯩﯖﻪ ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﯩﻠﻤﺎﻱ، ﻗﯩﺰﻧﻰ ﺧﯩﺠﯩﻞ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﻠﻰ…

ﻗﯩﺰﻧﻰ ﺧﯩﺠﯩﻞ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﻠﻰ! ﯞﺍﮬ، ﺑﻮﻟﯩﺪﯨﻐﺎﻥ ﮔﻪﭖ. ﻧﯧﻤﯩﻼ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺋﯘﻳﻐﯘﺭ ﻗﯩﺰﻯ ﺋﻪﻣﻪﺳﻤﯘ!

ﻣﯧﻨﯩﯔ ﺑﺎﻳﺎ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻤﺪﺍ ﺳﯚﺯﻟﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﻜﯩﻨﯩﻤﻨﻰ ﺳﯧﺰﯨﭗ ﻗﺎﻟﺪﯨﻤﯩﻜﯩﻨﻪ ﺑﯘ ﻣﯩﺠﯩﻠﻐﺎﻥ ﮔﯜﻝ…

ﺟﻮﺯﯨﺪﯨﻜﻠﻪﺭ ﻣﯧﻨﻰ ﭼﯜﺷﯜﺷﻜﻪ ﻗﯩﺴﺘﺎﺷﺘﻰ، ﭼﯜﺷﺘﯜﻡ، ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻳﯧﻨﯩﻐﺎ ﺑﯧﺮﯨﭗ ﺋﯘﻧﯩﯔ ﻣﻮﻣﺎﻳﻼﺭﺩﻩﻙ ﺳﻪﻝ ﺋﯧﮕﯩﻠﮕﻪﻥ ﻗﺎﻣﯩﺘﯩﮕﻪ ﮬﻪﻳﺮﺍﻧﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻗﺎﺭﺍﭖ ﻗﺎﻟﺪﯨﻢ. ﺋﯘ ﻣﯧﻨﯩﯔ ﭼﯜﺷﻜﯩﻨﯩﻤﮕﻪ ﺋﺎﻧﭽﻪ ﺧﯘﺷﺎﻝ ﺑﻮﻟﻤﯩﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻛﯚﺭﯛﻧﻪﺗﺘﻰ، ﭘﺎﺕ-ﭘﺎﺕ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺟﻮﺯﯨﻐﺎ ﻗﺎﺭﺍﻳﺘﺘﻰ. ﻣﻪﻥ ﮬﻪﺭ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺋﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺑﯧﻘﯩﭗ ﺋﯘﻧﻰ ﭼﯚﮔﯩﻠﻪﭖ ﻛﻪﻟﮕﯩﻨﯩﻤﺪﻩ ﺋﯘ ﻣﺎﯕﺎ ﮬﺎﻳﺎﺳﯩﺰﻻﺭﭼﻪ ﺗﯩﻜﻠﻪﺗﺘﻰ، ﻣﻪﻥ ﺋﻪﻛﺴﯩﭽﻪ ﺋﻮﯕﺎﻳﺴﯩﺰﻟﯩﻨﺎﺗﺘﯩﻢ ، ﺋﯚﺯﻩﻣﮕﻪ ﻛﺎﻳﯩﺪﯨﻢ: ﺑﯩﺰ ﺋﺎﻟﻤﯩﺸﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﯗﻗﻤﯘ ﻧﯧﻤﻪ؟ ﻧﯧﻤﯩﮕﻪ ﺋﯘﻧﭽﻪ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﻤﻪﻥ؟

ﻣﻪﻥ ﺋﻮﻳﯘﻧﻨﯩﯔ ﺗﻪﻟﯩﭙﻰ ﺑﻮﻳﯩﭽﻪ ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﻗﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﮔﯜﻟﻨﻰ ﺋﯧﻠﯩﯟﯦﻠﯩﺸﻘﺎ ﺷﯘﻧﭽﻪ ﻛﯜﭼﯩﺪﯨﻢ، ﺋﯘ ﮬﻪﺭ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﺷﺎﺭﺗﻼ ﻗﯩﻠﯩﭗ ﻗﻮﻟﯩﻨﻰ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ ﺋﯧﻠﯩﭗ ﻗﺎﭼﺎﺗﺘﻰ، ﻣﯘﺯﯨﻜﺎ ﺗﯧﺰﻟﻪﺷﺘﻰ، ﻣﻪﻧﻤﯘ ﺟﯩﺪﺩﯨﻴﻠﻪﺷﺘﯩﻢ، ﻗﯩﺰﻧﻰ ﭼﯚﮔﯩﻠﻪﭖ ﻗﻮﻏﻼﭖ، ﻗﻮﻟﻠﯩﺮﯨﻤﻨﻰ ﺳﻮﺯﯗﭖ، ﺋﯘ ﮔﯜﻟﮕﻪ ﺷﯘﻧﭽﻪ ﺋﯩﻨﺘﯩﻠﺪﯨﻢ، ﺗﯘﺗﯘﻕ ﺑﻪﺭﻣﯩﺪﻯ. ﺋﯘ ﺑﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﻛﯚﻧﯜﭖ ﻛﻪﺗﻜﻪﻧﺪﻩﻙ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ. ﭘﺎﻛﻠﯩﻘﯩﯖﻨﯩﻤﯘ ﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﻗﻮﻏﺪﯨﻴﺎﻟﯩﺪﯨﯖﻤﯘ ﻧﺎﭘﺎﻙ ﮔﯘﻝ؟! ﺩﯦﺪﯨﻢ ﺋﯩﭽﯩﻤﺪﻩ ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﺑﻮﻟﯘﭖ، ﺋﺎﺧﯩﺮﻯ ﻗﻮﻏﻼﯞﯦﯩﺮﯨﺸﺘﯩﻦ ﮬﺎﺭﺳﯩﻨﺪﯨﻢ، ﮬﻪﺭﯨﻜﺘﯩﻢ ﺳﯘﺳﻠﯩﺸﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻣﯘﺯﯨﻜﯩﻤﯘ ﺋﺎﻳﺎﻏﻼﺷﺘﻰ. ﻗﯩﺰ ﻏﺎﻟﯩﺒﻼﺭﭼﻪ ﻛﯜﻟﯜﻣﺴﯩﺮﻩﭖ، ﻗﻮﻟﯩﺪﯨﻜﻰ ﮔﯘﻟﻨﻰ ﭼﯩﯔ ﺳﯩﻘﯩﻤﺪﺍﭖ، ﺑﯩﺰ ﺑﯩﻠﻤﻪﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﻗﺎﺭﺍﯕﻐﯘﻟﯘﻗﻼﺭ، ﻏﻪﻳﯟﻩﺕ، ﺳﻪﺗﻠﯩﺸﯩﺸﻠﻪﺭ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﻮﻟﻐﺎﻥ ﺟﺎﻳﯩﻐﺎ ﻛﯩﺮﯨﭗ ﻛﻪﺗﺘﻰ، ﻧﯧﻤﯩﺸﻘﺎ ﺋﯘﻧﻰ ﻧﺎﭘﺎﻙ ﮔﯜﻝ ﺩﻩﻳﻤﻪﻥ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﮬﺎﻳﺎﺳﯩﺰ ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﺎﺳﺎﺳﻪﻧﻤﯘ؟ ﺑﯘﻣﯘ ﺑﯩﺮ ﺗﯧﭙﯩﺸﻤﺎﻕ ﺑﻮﻟﯘﭖ ﻗﺎﻟﺪﻯ.

ﺋﺎﺭﯨﻠﯩﻘﺘﺎ ﺑﯩﺮ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﺗﺎﻳﻨﻰ ﻳﻮﻕ ﻧﻮﻣﯘﺭﻻﺭ ﺋﻮﻳﻨﺎﻟﺪﻯ، ﺋﯜﭺ ﻗﯩﺰ ﺋﯜﭺ ﺋﯚﺯﺑﯧﻚ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﺩﯦﻴﯩﻨﻰ ﻗﻮﻳﯘﭖ، ﻣﯩﻜﺮﺍﻓﻮﻧﻨﻰ ﺋﺎﻏﺰﯨﻐﺎ ﻳﯧﻘﯩﭗ ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﮬﻪﺭﯨﻜﯩﺘﻰ ﺋﯩﺸﻠﻪﺷﺘﻰ. ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ، ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ… ﺑﯩﺰﻧﻰ ﺋﺎﺧﯩﺮﻯ ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﺩﯦﮕﻪﻧﮕﻪ ﺗﻮﻳﻐﯘﺯﯨﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﻮﻟﺪﻯ.. ﺑﺎﺷﻘﺎ ﺟﻮﺯﯨﺪﺍ ﺋﺎﺩﻩﻡ ﺋﺎﺯﻻﭖ ﻗﺎﻟﻐﺎﻧﯩﺪﻯ.

«ﻣﻪﺷﺮﻩﭖ’» ﺩﯦﺪﻯ ﺋﯧﻼﻧﭽﻰ ﻗﯩﺰ، ﺑﯘ ﺋﺎﺧﯩﺮﻗﻰ ﻧﻮﻣﯘﺭﯨﺪﻩﻙ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ.

«ﻣﻪﺷﻠﻪﭘﯘ ﺩﯦﻰ ﻳﯩﺴﻰ ﺷﻰ… ﺟﯩﺘﻰ ﯞﯗ» ﺩﻩﭖ ﺧﻪﻧﺰﯗﭼﯩﻨﻰ ﺑﯘﺯﯗﭖ ﺳﯚﺯﻟﯩﺪﻯ ﻗﯩﺰ. ﺑﯩﺮ ﻗﺎﻧﭽﻪ ﻗﯩﺰ ﻣﻪﻳﺪﺍﻧﻐﺎ ﭼﯜﺷﯜﭖ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻨﻰ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﺰﻧﯩﯔ ﺟﻮﺯﯨﻐﺎ ﻛﯧﻠﯩﺸﻰ ﺑﯩﻠﻪﻧﻼ ﺟﻮﺯﯨﺪﯨﻜﯩﻠﻪﺭ ﻳﻪﻧﻪ ﻣﯧﻨﻰ ﭼﯩﻘﯩﺮﯨﭗ ﻗﻮﻳﺪﻯ. ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﺋﺎﺭﻗﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﻣﺎﯕﺪﯨﻢ، ﺗﻮﻟﻐﯩﻨﯩﯟﺍﺗﻘﺎﻥ ﺑﻪﺩﻩﻧﻠﯩﺮﯨﮕﻪ ﺋﺎﺧﯩﺮﻗﻰ ﻗﯧﺘﯩﻢ ﮬﻪﯞﻩﺱ، ﺋﯧﭽﯩﺮﻗﺎﺵ، ﺑﯩﺰﺍﺭﻟﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﯩﻜﯩﻠﺪﯨﻢ. ﺑﯘﻻﺭ ﻣﯘﺷﯘﻧﯩﯔ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﻳﻮﻗﯩﻼﺗﺘﻰ. ﮬﻪﯞﻩﺱ ﺋﻮﺗﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻗﯩﺰﺯﯨﻐﺎ ﺋﯩﭽﯩﻤﯩﺰﮔﻪ ﻳﯧﻘﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﻛﯧﺘﻪﺗﺘﻰ، ﺷﻪﻳﺘﺎﻧﻼﺭ!

ﻣﻪﻥ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﯧﻘﯩﺸﯩﭗ ﺋﻮﻳﻨﯩﺪﯨﻢ، ﺑﯘ ﻗﯩﺰ ﺑﯩﺮ ﻗﺎﺭﺍﺷﺘﯩﻼ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﻗﯩﺰﻻﺭﻏﺎ ﺋﻮﺧﺸﯩﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻗﯩﻼﺗﺘﻰ، ﭼﯧﮭﺮﻯ ﻏﻪﻣﻜﯩﻦ، ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻨﻰ ﺑﯩﺮ ﻗﺎﺕ ﻣﯘﯓ ﭘﻪﺭﺩﯨﺴﻰ ﺗﻮﺳﯘﯞﺍﻟﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﻛﯚﺭﯛﻧﻪﺗﺘﻰ. ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻨﯩﻤﯘ ﺧﺎﻻ-ﺧﺎﻟﯩﻤﺎﺱ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﻗﻮﻳﺎﺗﺘﻰ، ﺋﯘﻧﯩﯔ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﯩﺪﯨﻦ ﭼﯩﺮﺍﻳﻠﯩﻖ ﺋﯩﻜﻪﻧﻠﯩﻜﯩﻨﻰ ﺑﺎﻳﻘﯩﺪﯨﻢ، ﭼﯩﺮﺍﻳﻼﺭ ﺋﯚﺗﯜﺷﯜﭖ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﻟﯧﻜﯩﻦ ﺑﯘ ﻗﯩﺰﻧﯩﯔ ﭼﯧﮭﺮﻯ ﻳﯘﻟﺘﯘﺯﻻﺭ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﯨﻦ ﺑﺎﻟﻘﯩﭗ ﺗﯘﺭﻏﺎﻥ ﺋﺎﻳﺪﻩﻙ ﺭﻭﺷﻪﻥ ﺟﯩﻠﯟﯨﻠﯩﻨﯩﭗ ﺗﯘﺭﺍﺗﺘﻰ، ﻏﻪﻣﻜﯩﻦ ﺟﯩﻠﯟﻩ، ﻏﻪﻣﻜﯩﻦ ﻧﻪﺯﻩﺭ، ﺋﻮﻳﻤﺎﻕ ﻟﻪﯞﻟﯩﺮﯨﺪﻩ ﭼﯜﺷﯩﻨﯩﭗ ﺑﻮﻟﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻥ ﺑﯩﺮ ﺗﯩﺘﺮﻩﺵ، ﮔﻪﭖ ﺳﻮﺭﯨﻐﯘﻡ ﻛﻪﻟﺪﻯ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﻧﯧﻤﻪ ﺩﻩﻳﻤﻪﻥ، ﻗﺎﺗﺘﯩﻖ ﻣﯘﺯﯨﻜﺎ ﺋﺎﯞﺍﺯﻯ ﮬﻪﻣﻤﯩﻨﻰ ﺑﯧﺴﯩﭗ ﻛﯧﺘﻪﺗﺘﻰ. ﻣﻪﻥ ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻏﺎ ﺯﻭﻕ، ﺋﯩﻨﺘﯩﻠﯩﺶ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺗﯩﻜﯩﻠﺪﯨﻢ، ﮬﯧﺴﺪﺍﺷﻠﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﻛﯚﺯﻟﯩﺮﯨﻨﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﮕﻪ ﻗﺎﺭﺍﭘﻤﯘ ﻗﻮﻳﺪﯗﻡ. ﻗﯩﺰ ﻳﻪﻧﻪ ﻏﻪﻣﻜﯩﻦ ﻛﯜﻟﯜﻣﺴﯩﺮﯨﺪﻯ، ﻛﯚﺯ ﺋﯩﺸﺎﺭﻩﺗﻠﯩﺮﻯ ﺋﺎﺭﻗﯩﻠﯩﻖ ﭘﺎﺭﺍﯕﻠﯩﺸﯩﺸﻘﺎ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﯗﻕ:

ﻧﯧﻤﺎﻧﭽﻪ ﻗﺎﺭﺍﯞﯦﺮﯨﺴﯩﺰ ﺋﯩﭻ ﺋﺎﻏﺮﯨﺘﻘﺎﻧﺪﻩﻙ؟

ﺑﯘ ﺋﯩﭻ ﺋﺎﻏﺮﯨﺘﯩﺶ ﺋﻪﻣﻪﺱ، ﻗﯩﻴﺎﻟﻤﺎﺳﻠﯩﻖ

ﻧﯧﻤﯩﺪﯨﻦ ﻗﯩﻴﺎﻟﻤﺎﻳﺴﯩﺰ؟

ﺑﯩﺮ ﺩﻩﻣﺪﯨﻦ ﻛﯧﻴﯩﻦ ﺋﺎﻳﺮﯨﻠﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﻤﯩﺰ.

ﺑﯘ ﺭﯦﯧﺴﺘﯘﺭﺍﻧﻐﺎ ﻛﻪﻟﺴﯩﯖﯩﺰ ﺑﯩﺰ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﺎﺭ.

ﺑﯘ ﻳﻪﺭﺩﯨﻦ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﻤﺎﺳﺴﯩﺰ؟

ﻛﻪﺗﺴﻪﻙ ﻳﻪﻧﻪ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺑﯩﺮ ﻳﻪﺭﺩﻩ ﺋﯩﺸﻠﻪﻳﻤﯩﺰ، ﺑﻪﺭﯨﺒﯩﺮ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ.

ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻨﻰ ﻧﻪﺩﻩ ﺋﯚﮔﻪﻧﮕﻪﻥ، ﺷﯩﻨﺠﺎﯓ ﺳﻪﻧﺌﻪﺕ ﺷﯚﻳﻪﻧﯩﺪﯨﻤﯘ؟

ﻗﯩﺰ ﺟﺎﯞﺍﺏ ﺑﻪﺭﻣﯩﺪﻯ، ﺑﯘﻧﯩﯖﻐﺎ ﺋﯘ ﻛﯚﺯ ﺋﯩﺸﺎﺭﻩﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﻗﺎﻧﺪﺍﻗﻤﯘ ﺟﺎﯞﺍﺏ ﺗﺎﭘﻘﯩﻠﻰ ﺑﻮﻟﺴﯘﻥ؟!

ﺳﯩﻠﻪﺭ ﻛﯜﻧﺪﻩ ﻣﯘﺷﯘﻧﺪﺍﻕ ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﺋﻮﻳﻨﺎﭖ ﺯﯦﺮﯨﻜﻤﻪﻣﺴﯩﻠﻪﺭ؟

ﺯﯦﺮﯨﻜﯩﻤﯩﺰ، ﺋﻪﻣﯩﺴﻪ ﻧﯧﻤﻪ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﯩﻤﯩﺰ؟

ﺳﯩﺰﻧﻰ ﺑﯩﺮ ﭼﯜﺷﯩﻨﯩﭗ ﺑﺎﻗﺴﺎﻡ ﺩﻩﻳﻤﻪﻥ، ﮬﻪﺗﺘﺎ ﻳﯜﺭﯛﭖ ﻗﺎﻟﺴﺎﻕ ﺩﻩﭘﻤﯘ ﺋﻮﻳﻼﯞﺍﺗﯩﻤﻪﻥ…

ﺑﯩﺰ ﻣﯘﻧﺪﺍﻕ ﻳﯜﺭﮔﯩﻨﯩﻤﯩﺰ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺳﯩﺰﺩﻩﻙ ﺑﺎﻟﯩﻨﻰ ﻳﺎﺭﺍﺗﻤﺎﻳﻤﯩﺰ.

ﻧﯧﻤﯩﺸﻘﺎ؟

ﭼﯜﻧﻜﻰ ﺑﯩﺰ ﺑﻪﺩﯨﻨﯩﻤﯩﺰﮔﻪ، ﭼﯩﺮﺍﻳﯩﻤﯩﺰﻏﺎ ﺋﯩﺸﯩﻨﯩﻤﯩﺰ. ﺋﯘﺳﺴﯘﻝ ﺩﯦﮕﻪﻥ ﻗﻮﺷﯘﻣﭽﻪ…

ﺳﯩﺰ … ﺋﯘﻧﺪﺍﻕ… ﮬﯧﻠﯩﻘﯩﺪﻩﻙ ﺋﯩﺶ ﻗﯩﻠﻤﺎﻳﺪﯨﻐﺎﻧﺴﯩﺰ؟

ﺑﯘﻧﯩﯖﻐﯩﻤﯘ ﺋﯘ ﻛﯚﺯ ﺋﯩﺸﺎﺭﻩﺗﻠﯩﺮﯨﺪﯨﻦ ﺟﺎﯞﺍﺏ ﭼﯩﻘﻤﺎﻳﺘﺘﻰ. ﺋﻪﻣﻤﺎ ﻣﻪﻥ ﻛﯚﯕﻠﯜﻣﺪﻩ ﺋﯘﻧﻰ ﺋﺎﻗﻠﯩﺪﯨﻢ. ﺑﯘ ﻗﯩﺰ ﺑﺎﺷﻘﯩﻼﺭﻏﺎ ﻗﺎﺭﯨﻐﺎﻧﺪﺍ ﺗﻪﺭﺑﯩﻴﻪ ﻛﯚﺭﮔﻪﻧﺪﻩﻙ ﻗﯩﻠﯩﺪﯗ، ﺋﺎﻧﯩﺴﻰ ﺋﯧﺴﯩﻞ ﺋﺎﻳﺎﻝ ﺑﻮﻟﺴﺎ ﻛﯧﺮﻩﻙ.

ﻣﯘﺯﯨﻜﺎ ﺗﻮﺧﺘﯩﺪﻯ، ﻗﯩﺰ ﻣﺎﯕﺎ ﻳﻪﻧﻪ ﺑﯩﺮ ﺗﺎﺗﻠﯩﻖ ﺟﯩﻠﻤﯩﻴﯩﭗ ﻗﻮﻳﯘﭖ ﺑﺎﺷﻘﺎ ﻗﯩﺰﻻﺭﻏﺎ ﺋﻪﮔﯩﺸﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﻯ.

ﺟﻮﺯﯨﺪﯨﻜﯩﻠﻪﺭ ﺋﯘﺳﺴﯘﻟﻨﻰ ﻗﺎﻟﺘﯩﺲ ﺋﻮﻳﻨﯩﺪﯨﯔ ﺩﻩﭖ ﻗﻮﻳﯘﺷﺘﻰ، ﺋﯘﻻﺭ ﻳﯧﯖﯩﺪﯨﻦ ﻳﻪﻧﻪ ﺋﯩﭽﯩﺸﻨﻰ ﺑﺎﺷﻠﯩﺪﻯ. ﭘﺎﺭﺍﯓ ﺑﺎﺷﻼﻧﺪﻯ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﻗﯘﻟﯩﻘﯩﻤﻐﺎ ﻛﯩﺮﻣﻪﻳﺘﺘﻰ. ﻣﻪﻧﯩﺴﯩﺰ ﭘﺎﺭﺍﯓ، ﻏﻪﻳﯟﻩﺕ-ﺷﯩﻜﺎﻳﻪﺕ، ﺳﯧﺮﯨﻖ ﻳﻮﻣﯘﺭ، ﮔﻪﭖ ﺗﺎﻟﯩﺸﯩﺶ…ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﺍ ﺳﯩﻘﯩﻠﯩﭗ ﻛﻪﺗﺘﯩﻢ، ﺧﯩﻴﺎﻟﯩﻢ ﻏﻪﻣﻜﯩﻦ ﻗﯩﺰ ﺗﻪﺭﻩﭘﻜﻪ ﻛﯧﺘﯩﭗ ﻗﺎﻟﺪﻯ. 10 ﻣﯩﻨﯘﺗﻼﺭ ﺋﯚﺗﺴﻪ ﻛﯧﺮﻩﻙ، ﻗﯩﺰﻻﺭ، ﺋﺎﺷﯘ ﺋﺎﻟﺘﻪ ﻗﯩﺰ ﻛﻪﻣﭽﻪﺕ ﺗﯘﻣﺎﻕ، ﺋﯘﺯﯗﻥ ﻛﯚﻳﻨﻪﻛﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﺧﯘﺩﺩﻯ ﺋﯧﻐﯩﺮ ﺑﯩﺮ ﺑﻮﭘﯩﻨﻰ ﺗﺎﺷﻠﯩﻐﺎﻧﺪﻩﻙ ﺳﯧﻠﯩﭗ ﺗﺎﺷﻼﭖ، ﻳﯧﻨﯩﻚ ﺋﯘﮬ ﺗﺎﺭﺗﯩﭗ، ﺋﻪﻣﺪﻯ ﺋﯘﭼﯩﺴﯩﻐﺎ ﻛﯩﻨﺪﯨﻜﯩﻨﻰ ﺑﯩﺮ ﺋﺎﺯ ﺋﻮﭼﯘﻕ ﻗﻮﻳﻐﺎﻥ ﻛﻮﭘﺘﺎ، ﺗﺎﺭ ﻛﺎﯞﺑﻮﻱ ﺷﯩﻤﻠﯩﺮﯨﻨﻰ ﻛﯩﻴﯩﭗ، ﺭﯦﺴﺘﯘﺭﺍﻧﺪﯨﻦ ﭼﯩﻘﯩﭗ ﻛﯧﺘﯩﺸﯩﯟﺍﺗﺎﺗﺘﻰ. ﺋﯘ ﻗﯩﺰﻧﻰ ﺋﯘﻻﺭﻧﯩﯔ ﺋﺎﺭﯨﺴﯩﺪﯨﻦ ﺋﯩﺰﺩﯨﺪﯨﻢ، ﺋﻪﻣﻤﺎ ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﺩﯦﮕﯜﺩﻩﻙ ﻛﯩﻴﯩﻨﮕﻪﻥ، ﺑﻮﻱ-ﺑﻪﺳﺘﻰ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ ﺑﻮﻟﻐﺎﭼﻘﺎ ﭘﻪﺭﻕ ﺋﯧﺘﻪﻟﻤﯩﺪﯨﻢ، ﺋﺎﭼﭽﯩﻖ ﺑﯩﻠﻪﻥ ﺑﻮﻟﺪﻯ ﻗﯩﻠﺪﯨﻢ: ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ، ﮬﻪﻣﻤﯩﺴﻰ ﺋﻮﺧﺸﺎﺵ! ﺑﯩﺮ ﻗﺎﺯﺍﻧﻨﯩﯔ ﺷﻮﺭﭘﯩﻠﯩﺮﻯ… ﻳﻪﻧﻪ ﻛﯩﻤﻠﻪﺭﻧﯩﯔ ﺋﯩﭽﯩﻨﻰ ﻛﯚﻳﺪﯛﺭﻩﺭﻛﯩﻦ ﺑﯘ ﻧﯧﻤﯩﻠﻪﺭ!

2006-6-7 ﺑﯧﻴﺠﯩﯔ

مەنبە: ئەرتۈرك ئەسەرلىرى