Леся Украинка

**Ле́ся Украи́нка** (; туганда исеме **Лари́са Петро́вна Ко́сач-Кви́тка** , *[[1871 ел]]ның [[25 февраль|13 (25) феврале]], [[РИ]], [[Волын губернасы]], [[Новоград-Волынский]] — [[1913 ел]]ның [[19 июль|19 июле]], [[РИ]], [[Тифлис губернасы]], Сурами*) — украин шагыйрәсе, язучы, тәрҗемәче. Шигърият, лирика, эпос, драма, проза, публицистика жанрларында язган; фольклор җыйган; Украина милли хәрәкәтендә актив катнашкан.

## Тәрҗемәи хәле
[thumb|left| Леся Украинка. [1896 ел.]]
Лариса Петровна Косач (Леся Украинка) 1871 елның 13 (25) февралендә Новоград-Волынский шәһәрендә белемле дворян гаиләсендә туган.

Әнисе — Драгома́нова-Ко́сач Ольга Петровна — украин язучысы, этнограф, публицист (псевдонимы — Оле́на Пчилка яки Елена Пчёлка (). Хатын-кызлар хәрәкәтенең актив катнашучысы була, «Первый венок» («Беренче такыя») альманахын бастырf.

Әтисе — Ко́сач Пётр Антонович — юрист, җәмәгать эшлеклесе.

Абыйсы (әнисенең абыйсы) — Драгоманов Михаил Петрович — танылган язучы, публицист, әдәбият белгече, фольклорчы, җәмәгать эшлеклесе, нәшир, галим-тарихчы.

Апасы (әтисенең сеңлесе) — Косач Олена Антонівна —шагыйрә, инкыйлабчы-народник. 
Леся Украинка өй белеме алган. Абыйсы Михаил Драгоманов һәм әнисе ярдәмендә берничә чит тел өйрәнгән. Яшь Лесяның социалистик карашларын формалаштыруга абыйсы һәм апасы йогынты ясаган.

1879 елда Олена Косач жандармнар шефына һөҗүм иткән өчен кулга алына. Моңа җавап итеп тугыз яшьлек Леся «Надія» («Өмет») исемле беренче шигырен язды.

1881 елдан Леся туберкулез белән авырый. 1884 елдан «Зоря» (*[[Львов]], [[Австро-Венгрия]]*) журналында шигырьләрен бастыра башлый. 1885 елда Львовта аның Николай Гоголь әсәрләрен тәрҗемә иткән җыентыгы чыга (Михаил абыйсы белән берлектә). Каты авыруга карамастан, Леся Украинка яшерен марксистлар эшендә актив катнаша. Ул яшерен марксистик әдәбият тарату белән шөгыльләнгән һәм аны мәкаләләрендә һәм сәнгать әсәрләрендә пропагандалаган. 1907 елда Леся Украинка Климент Квиткага кияүгә чыга. Шул ук елны ул берьюлы ике поэма яза: «В Катакомбах» («Катакомбаларда») һәм «Айша та Мохаммед» («Гайшә һәм Мөхәммәд»). Соңгы елларын Леся Украинка Кырым, Кавказ һәм Мисыр шифаханәләрендә үткәрә.

1913 елның 19 июлендә Сурамида 42 яшендә вафат була.

## Төп әсәрләре
[thumb|«Җырлар канатында» ("На крилах пісень") дигән китапның тышы. Киев. [1904 ел.]]
### Драмалар
* «Зәңгәр гөләп» (; 1896)
* Драматик поэма «Котырынган» (; 1901)
* Драматик поэма «Хәрабәдә» (; 1904)
* Драматик поэма «Хезмәт йортында — коллык төбәгендә» (; 1906)
* Драматик поэма «Катакомбаларда» (; 1907)
* Драматик поэма «Гайшә һәм Мөхәммәд» (; 1907)
* Драматик поэма «Урман җыры» (; 1911)
* Драматик поэма «Ташлы хуҗа» ( ; 1912)

### Шигырь җыентыклары
* «Җыр канатларында» (; 1893)
* «Уйлар һәм хыяллар» (; 1899)
* «Кайтавазлар» (; 1902)

## Истәлек
[thumb|Леся Украинка 200 [гривналы купюрада.]]
* Леся Украинка исеме белән Украинаның, Россиянең, Грузиянең, Белорусиянең һәм Казакстанның күп шәһәрләрендә урамнар аталган.
* Һәйкәлләре: Киевта, Мәскәүдә, Торонтода, Телавида, Новоград-Волынскийда.
* 2001 елда Леся Украинканың портреты 200 гривналы купюрага урнаштырылган, 2007 елгы үрнәктәге банкнотада ул яңага алмаштырылган.
* Музейлары: Киевта, Новоград-Волынскийда, Сурамида, Ялтада.
* Театрлар: Киевта, Каменскоеда.

## Сылтамалар
* Українка Л. Вірші ; Драматичні поеми / Леся Українка.&nbsp;— Харків: Фоліо, 2005.&nbsp;— 350 с. : портр.&nbsp;— (Українська класика).
* Українка Л. Відгуки: поезії / Леся Українка.&nbsp;— Чернівці: Накладом М. Грабчука: З друк. «Австрія», 1902.&nbsp;— 96 с.
* Енциклопедія життя і творчості Лесі Українки 

## Искәрмәләр


Төркем:Әлифба буенча язучылар
Төркем:Украина шагыйрьләре
Төркем:Россия империясе шагыйрьләре
Төркем:Псевдоним астында билгеле әдипләр
Төркем:Социалистлар