Kırmızı Kare

***Kırmızı Kare*** diğer adıyla **''Köylü Bir Kadının İki Boyutta Resimsel Gerçekliği'',** Rus ressam Kazimir Maleviç tarafından 1915 yılında yapılmış bir tablodur. *Kırmızı Kare*, Maleviç'in evrensel olarak anlaşılabilecek sanat eserleri yaratmayı amaçlayan suprematist sanat hareketinin (1915–1919) bir parçasıdır. Soyut bir çalışma olan resim, düz beyaz tuval üzerine düz kırmızı ikizkenar bir yamuktur.

Malaviç'e göre, beyaz zemin sonsuzluğu sembolize ederken, kırmızı şekil ise zeminden dışarı çıkıyor gibi görünmektedir. Eser şu anda Rus Devlet Müzesi'nin koleksiyonunda yer almaktadır.

## Arka plan
Kazimir Maleviç, kare biçiminin sanatsal potansiyelini ilk olarak 1913 tarihli Rus Fütürist/Kübo-Fütürist operası ''Güneşe Karşı Zafer'' için sahne perdelerinde keşfetmeye başlamıştır. Bu tasarım, I. Dünya Savaşı arifesinde Rus ve Batı Avrupa sanatının bir sentezini yansıtmaktadır.

Kırmızı Kare, Petrograd'da düzenlenen Son Fütürist Resimler Sergisi 0,10’da, Maleviç'in ''Siyah Kare'' ve ''Beyaz Üzerine Beyaz'' gibi diğer önemli eserleriyle birlikte sergilenmiştir. *Siyah Kare* ve *Siyah Çember*'in aksine, *Kırmızı Kare*, UNOVIS tarafından daha az önemli görüldüğü için 1922'de Berlin'de düzenlenen Birinci Rus Sanat Sergisi'ne dahil edilmedi. 

Maleviç'in o dönemdeki birçok tablosu gibi, Kırmızı Kare'nin de net bir yönü yoktur. Maleviç'in bizzat kurulumuna katkı sunduğu sergilerde bile eser, farklı yönlerde asılmış olabilir.

## Kompozisyonu
Maleviç, Aralık 1920’de süprematizm dönemine geriye dönüp baktığında, bu dönemin kareyle ilişkilendirilen üç evrimsel aşamayla tanımlandığı sonucuna varmıştır: siyah, kırmızı ve beyaz aşamalar. Bu bağlamda *Kırmızı Kare*, süprematizm'in ikinci evrimsel aşamasına karşılık gelmektedir. Süprematist eserlerini soyut değil, soyut sanat (nesnesiz) olarak tanımlayan Maleviç, resim sanatını tanınabilir imgelerin yükünden kurtarmayı amaçlamıştır. Orijinal başlıktaki köylü kadın, geleneksel Rus dini ikona resimlerinin çoğunda görünen kırmızı renkle temsil edilmiştir.

Maleviç, *Kırmızı Kare*'yi yaratırken, formun üst kısmına 2:8:2 oranında bir çizgi çizerek başladı. Daha sonra dörtgenin bir köşesini aşağı indirerek şekli bozuk bir konfigürasyona uzattı. Kırmızı dörtgen asimetrik görünse de, bir diyagonal eksen boyunca simetrisini korur. Dörtgenin bu tasviri, Maleviç’in temel biçimleri nasıl manipüle etmeye başladığını ve kompozisyonlarının mekânın bütünlüğü tarafından belirlendiğini göstermektedir. Tuval üzerindeki dörtgen bir “imge” olarak değil, daha ziyade “canlı bir form” olarak tasarlanmıştır; nitekim Maleviç, Alexander Benois'e yazdığı bir mektupta kareyi “zamanımızın tek, çıplak ve çerçevesiz ikonu” olarak tanımlamıştır. Küçük ölçekli ve yoğun bir şekilde boyanmış olan *Kırmızı Kare*, güçlü fırça darbeleri içerir; kırmızı pigmentin düz uygulanışı, tablonun yüzeyinde belirsiz bir etki yaratır. Maleviç'in kullandığı yakut kırmızısı pigment, tablo yüzeyine bir derinlik ve parlaklık kazandırır. Renk görünüşte homojendir, gölge veya ton farkı yoktur; ancak rengin uygulanışı titiz değildir.

## Süprematizm

Saf soyutlamayı ve geometrik şekli vurgulayan *Kırmızı Kare*, süprematizmin tipik bir örneğidir. Sadece biçim ve özellikle karenin saflığıyla ilgilenen Maleviç, süprematizmi öncelikle görsel dilin bir keşfi ve dini anlayışın evriminde bir adım olarak değerlendirmiştir. Biçimin reddi, süprematizmin temel bir öncülüydü. Maleviç için süprematizm, siyasi veya sosyal anlamdan tamamen bağımsız, estetik bir olguydu. *Kırmızı Kare* tablosunun arka yüzünde "Köylü Kadın (Süprematizm)" yazısı bulunmaktadır; bu da Maleviç'in "Süprematizm" terimini ilk kez kullandığı eserlerden biridir.

## Korunması
*Kırmızı Kare* ve Maleviç'in iki diğer eseri, sanatçının 1935 yılında ölümünden kısa bir süre önce, boyanın kabarmaya başlaması nedeniyle restore edildi. Bu kabarmanın nedeni, Maleviç'in daha önce boyanmış bir bölümü yeniden boyaması olarak düşünülmektedir. Eserleri sürekli olarak restore edilmiş olup, en kapsamlı konservasyonlar 1976 ve 1988 yıllarında gerçekleştirildi. Tablo halen Sankt-Peterburg'daki Rus Devlet Müzesi 75 numaralı odasındaki koleksiyonda sergilenmektedir.

## Kaynakça