Louis-François-Sébastien Fauvel

**Louis-François-Sébastien Fauvel** (14 Eylül 1753, Clermont-en-Beauvaisis – 12 Mart 1838, İzmir), uzun yıllar Atina'da görev yapmış Fransız bir ressam, diplomat ve arkeologdur. Yunanistan'daki ilk sistemli kazılardan bazılarını gerçekleştirmiş olması dolayısıyla “Yunanistan’daki Arkeolojinin Babası” olarak anılmış, ancak antik eser toplaması ve ihraç etmesi nedeniyle aynı zamanda “en tanınmış sistematik antik eşya hırsızı” olarak da tanımlanmıştır.

## Hayatı
Fauvel, ilk olarak 1780–1782 yılları arasında, Comte de Choiseul-Gouffier’nin hizmetinde Yunanistan’a gitmiştir. Arkeolojik çalışmaları, Choiseul-Gouffier’nin *Voyage pittoresque de la Grèce* adlı eseri için belge ve malzeme sağlamak amacıyla yapılmaktaydı. Kont, 1784’te Osmanlı Devleti nezdinde Fransa’nın elçisi olarak atanınca, Fauvel’i yeniden hizmetine almıştı. Fauvel, Osmanlı başkentindeki elçilik hayatını benimsememiş ve çoğunlukla Yunanistan’da ya da 1789 yazında Mısır’da yaptığı arkeolojik seyahatlerle zamanını geçirmiştir. Bu dönemde, niteliklerinin tanınmadığı gerekçesiyle hamisinin hizmetinden yorulduğunu ifade etmiştir.

Choiseul-Gouffier’nin Rusya’ya göç etmesinin ardından Fauvel, 1793 yazında Atina’ya yerleşmiştir. Şubat 1796’da arkeolojik çalışmaları dolayısıyla *Institut de France*’a “ikamet dışı ortak” sıfatıyla kabul edilmiş ve böylece araştırmalarını sürdürmek için mali destek elde etmiştir. Örneğin, Louvre Müzesi'ne bir *metop* ve Parthenon frizinden bir bölüm göndermeyi başarmıştır.

Napolyon'un Mısır Seferi sırasında tutuklanmış ve Osmanlı topraklarından sınır dışı edilmiştir. Aralık 1801'de, Fransa'dan ayrılışından on altı yıl sonra, tam bir yoksulluk içinde Paris'e dönmüştür. Enstitü’nün çalışmalarına katılmış, tekrar Yunanistan'a dönebilmek için Fransa'nın Atina'daki başkonsolos yardımcılığı görevini almıştır ve 1803 Ocak ayında yeniden Atina'ya dönmüştür. Burada, Parthenon mermerleri için Lord Elgin’in temsilcileriyle—özellikle Giovanni Battista Lusieri ile—rekabet etmiştir. Ancak, ittifak dengelerindeki değişimden yararlanarak bu temsilcileri kendi adına çalıştırmayı başarmıştır. Buna rağmen, planladığı arkeolojik kazıları gerçekleştirememiştir; çünkü hem Atina dışına çıkamamış, hem de büyük çaplı projeler yürütmek için yeterli mali kaynağa sahip olamamıştır.

Bunun yerine, yayınlamadığı sınırlı çapta araştırmalarla yetinmiş; bulduğu eserleri ise satmış, böylece bu nesnelerin yeni sahipleri kendi adlarına yayınlar yapmıştır. Bununla birlikte, Atina ve Attika’nın arkeolojik bilgisinin gelişiminde önemli bir rol oynamış; kendisini ziyaret eden gezginlere “cicerone” (rehber) olarak eşlik etmiştir. Aynı zamanda, Yunanistan’ın ilk yerli arkeologlarından biri olan ve daha sonra Antik Eserler Genel Ephoru unvanını alacak Kyriakos Pittakis’in erken dönemindeki destekçisi ve eğitmeni olmuştur.

Yunan İsyanı sırasında, 1822 Haziran ayında Akropol Kuşatması'ndan sağ kurtulan Osmanlı esirlerini kurtarmaya çalışmıştır; bu esirlerden yüzlercesi düzensiz Yunan güçleri tarafından katledilmiştir. Fauvel, Avusturya konsolosu Georg Christian Gropius ile birlikte, yaklaşık 2.000 Yunan savaşçısı tarafından saldırısından hayatta kalan bazı esirleri, iki Fransız savaş gemisinin gelmesiyle esirler tahliye edilene kadar evinde korumuştur. Fauvel'in, içinde geniş bir antik eser koleksiyonunun da bulunduğu evi, 1825 yılında yok edilmiştir. Savaş ortamından kaçarak İzmir'e sığınmış ve 1838 yılında burada hayatını kaybetmiştir.

## Kaynakça

### Notlar

### Kaynakça

## Bibliyografya

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*