Paris'te Bir Amerikalı

**Paris'te Bir Amerikalı** (özgün adı:**An American in Paris**) 1951 Amerikan müzikal romantik komedi filmi 1928 cazdan etkilenen senfonik şiir (veya ton şiiri)'den esinlenmiştir. *Paris'te Bir Amerikalı * George Gershwin tarafından yazılmıştır. Başrollerinde Gene Kelly, Leslie Caron (ilk filmi), Oscar Levant, Georges Guétary ve Nina Foch'un yer aldığı film Paris'te geçer ve Alan Jay Lerner'ın senaryosundan Vincente Minnelli tarafından yönetilmiştir. Müzikler George Gershwin'e, sözler kardeşi Ira'ya, ek müzikler Johnny Green ve Saul Chaplin'e aittir.

Filmin öyküsü, koreografisini Gene Kelly'nin yaptığı ve Gershwin'in müzikleri eşliğinde sunulan dans figürleriyle süsleniyor. MGM yöneticisi Arthur Freed, George 1937'de öldüğü için Gershwin müzikal kataloğunu 1940'ların sonunda George'un kardeşi Ira'dan satın aldı.  Bu katalogda yer alan "I Got Rhythm" ve "Love Is Here to Stay" gibi bazı melodiler filmde yer almıştır. Filmdeki diğer şarkılar arasında "I'll Build A Stairway to Paradise" ve "'S&nbsp;Wonderful" yer alıyor. Filmin doruk noktası, Kelly ve Caron'un Gershwin'in *[[An American in Paris]]* şarkısı eşliğinde 17 dakikalık diyalogsuz bir dans olan ve çeşitli Fransız sanatçıların tarzlarında tasarlanan setlerle "The American in Paris" balesidir. Bale sahnesinin çekimi neredeyse yarım milyon dolara mal oldu. MGM'in arka bahçesinde 44 sette çekildi. Leslie Caron'un 2009 yılında Paul O'Grady'nin röportaj programında verdiği bir röportaja göre, film daha önce bir sandalye ile yaptığı dans sekansının bir kısmı yüzünden Hays Office ile tartışmaya girmiştir; sahneyi izleyen kişi bunu "cinsel açıdan kışkırtıcı" olarak nitelendirmiş, bu da Caron'u şaşırtmış ve Caron "Bir sandalye ile ne yapabilirsin ki?" diye cevap vermiştir.

*Paris'te Bir Amerikalı*  sekiz Akademi Ödülü adaylığı ve altı ödül (En İyi Film dahil) kazanmasının yanı sıra diğer endüstri onurlarını da kazanarak büyük bir başarı elde etti. 1993 yılında, Amerika Birleşik Devletleri Kongre Kütüphanesi tarafından "kültürel, tarihi veya estetik açıdan önemli" olduğu gerekçesiyle Ulusal Film Sicili'nde korunmak üzere seçildi. AFI'nin En İyi Film Müzikalleri arasında dokuzuncu sırada yer almaktadır.

## Olay örgüsü
Amerikalı İkinci Dünya Savaşı gazisi Jerry Mulligan Paris'te yaşamakta ve sanatçı olarak başarılı olmaya çalışmaktadır. Arkadaşı ve komşusu Adam Cook, Fransız şarkıcı Henri Baurel'in uzun süredir ortağı olan, zor durumdaki bir konser piyanistidir. Oturdukları binanın zemin katındaki barda Henri, Adam'a kız arkadaşı Lise Bouvier'den bahseder. Jerry daha sonra sanatını satmak için dışarı çıkmadan önce onlara katılır.

Yalnız mirasçı Milo Roberts, Jerry'nin Montmartre'de eserlerini sergilediğini fark eder. İki tablo satın alır ve Jerry'ye ödeme yapmak için onu dairesine getirir. Jerry o akşamki akşam yemeği davetini kabul eder ve eve dönerken bazı yerel çocuklarla "I Got Rhythm" şarkısını söyler. Milo'nun tek akşam yemeği konuğu olduğunu öğrenince gücenen Jerry, ücretli eskortluk yapmakla ilgilenmediğini söyler. Milo, onun sadece kariyerini desteklemek istediğinde ısrar eder.

Kalabalık bir barda Milo, Jerry için bir sanat sergisine sponsor olmayı teklif eder. Milo'nun arkadaşları gelir ve herkes konuşurken Jerry yan masadaki güzel bir genç kızı fark eder. Birbirlerini tanıyormuş gibi davranır ve Henri'nin sevdiği kız olan Lise'den habersiz onu dansa kaldırır. Jerry kızın telefon numarasını istediğinde, Lise hiç ilgilenmez ve sahte bir numara verir. Masasındaki biri yanlış anlar ve doğru numarayı söyler. Jerry'nin onun yanında başka bir kızla flört etmesine sinirlenen Milo gitmek ister ve daha sonra onu kaba olmakla eleştirir.

Ertesi gün Jerry Lise'yi arar ama Lise onu görmeyi reddeder. Bu arada Milo, Jerry'nin çalışmalarıyla ilgilenen bir koleksiyoncu ile bir sergi ayarlamıştır. Jerry toplantıdan önce Lise'nin çalıştığı parfumerie'ye gider. Lise geç bir akşam yemeğini kabul eder, ancak halka açık yerlerden kaçınmak ister; romantik bir şarkı paylaşırlar ve Seine nehri kıyısında dans ederler. Nehir. Daha sonra Henri'nin performansından sonra onunla buluşmak için acele eder ("I'll Build a Stairway to Paradise"). Henri, Lise'ye Amerika'da turneye çıkacağını söyler ve ona evlenme teklif eder.

Daha sonra Adam, bir konser salonunda Gershwin'in *[[Concerto in F (Gershwin)|Concerto in F for Piano and Orchestra]]* adlı eserini icra ettiğini esprili bir şekilde hayal eder. Sahne ilerledikçe Adam aynı zamanda orkestra şefi, diğer müzisyenler ve hatta sonunda coşkuyla alkışlayan bir izleyicidir.

Milo, Jerry'ye bir sanat stüdyosu kiralar ve üç ay içinde çalışmalarından oluşan bir sergi planladığını söyler. Jerry başlangıçta stüdyoyu reddeder, ancak eserleri satıldığında Milo'ya geri ödeme yapması şartıyla kabul eder. Bir ay süren flörtün ardından Jerry, Lise'i apartmanına getirir. Lise aniden kendisini bekleyen taksiye atlayıp gidince Jerry'nin kafası karışır ve Henri ile Jerry'nin aynı kızı sevdiklerini fark eden Adam'a şikâyette bulunur. Henri ve Jerry daha sonra her ikisinin de sevdiği kızın (['S&nbsp;Wonderful]]") Lise olduğunu fark etmeden tartışırlar.

O gece Jerry ve Lise Seine Nehri kıyısında yeniden bir araya gelirler. Lise, Henri ile evleneceklerini ve Amerika'ya gideceklerini söyler. Lise, savaş sırasında kendisini koruduğu için Henri'ye karşı kendini görevli hissetmektedir. Jerry ve Lise ayrılmadan önce birbirlerine olan aşklarını ilan ederler.

Kederli Jerry, Milo'yu sanat öğrencilerinin maskeli balosuna davet eder ve orada Henri ve Lise ile karşılaşırlar. Jerry, Milo'ya Lise'i sevdiğini itiraf eder. Henri, Jerry ve Lise'nin vedalaşmasına kulak misafiri olunca gerçeği anlar. Henri ve Lise arabayla uzaklaşırken Jerry, Lise ile Paris'in dört bir yanında George Gershwin'in *[[An American in Paris]]* şarkısı eşliğinde çeşitli ve uzun bir dans sahnesi hayal eder. Bir araba kornası Jerry'nin hayalini bozar; Henri Lise'i ona geri getirir. Gershwin bestesi (ve film) sona ererken kucaklaşırlar ve birlikte yürürler.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
*