Amerika Cephesi (İkinci Dünya Savaşı)

**Amerika Cephesi**, II. Dünya Savaşı sırasında tüm kıta Amerika topraklarını kapsayan ve okyanusa 320&nbsp;km uzanan bir harekât sahasıydı.

Kuzey ve Güney Amerika'nın merkezi çatışma alanlarından (Avrupa, Akdeniz, Orta Doğu ve Pasifik) coğrafi olarak ayrılması nedeniyle, ABD kıtasının veya Amerika'daki diğer bölgelerin Mihver Güçleri tarafından işgal edilmesi tehdidi ihmal edilebilir düzeydeydi ve savaş nispeten az çatışmaya tanık oldu. Askeri angajmanlar arasında River Plate Muharebesi, Doğu Kıyısı açıklarındaki denizaltı saldırıları, Aleut Adaları harekatı, St. Lawrence Muharebesi ve Newfoundland'e yapılan saldırılar yer alıyor. Casusluk çabaları arasında Bolivar Operasyonu da vardı.

Savaş sırasındaki ilk deniz savaşı 13 Aralık 1939'da Güney Amerika'nın Atlantik kıyısı açıklarında yapıldı. Alman cep savaş gemisi , onu arayan İngiliz deniz birimlerinden biriyle karşılaştı. Üç Kraliyet Donanması kruvazöründen oluşur, ,  ve  oluşan birlik, Arjantin ve Uruguay'ın River Plate açıklarında devriye geziyordu. Kanlı bir çatışmada *Amiral Graf Spee*, İngiliz saldırılarını başarıyla püskürttü. Kaptan Hans Langsdorff daha sonra hasarlı gemisini onarım için tarafsız Uruguay'a sığındı. Ancak İngiliz istihbaratı, Langsdorff'u çok daha üstün bir İngiliz kuvvetinin kendisini beklemek için toplandığına inandırarak başarılı bir şekilde kandırdı ve Langsdorff, intihar etmeden önce mürettebatının hayatını kurtarmak için gemisini Montevideo'da batırdı. Alman savaş kayıpları, 72 İngiliz denizcinin öldürülmesi ve 28'inin yaralanmasına karşı 96 kişi öldü veya yaralandı. İki Kraliyet Donanması kruvazörü ciddi şekilde hasar görmüştü.

Bölgedeki (Brezilya ile Batı Afrika arasındaki Atlantik Darlıkları merkezli) denizaltı operasyonları 1940 sonbaharında başladı. Brezilya Dışişleri Bakanı Osvaldo Aranha diktatör Getúlio Vargas adına yapılan görüşmelerin ardından ABD, 1941'in ikinci yarısında Brezilya kıyılarına Hava Kuvvetlerini yerleştirdi. Almanya ve İtalya daha sonra denizaltı saldırılarını, nerede olurlarsa olsunlar Brezilya gemilerini kapsayacak şekilde genişletti ve Nisan 1942'den itibaren Brezilya sularında bulundu.  22 Mayıs 1942'de, ilk Brezilya saldırısı Brezilya Hava Kuvvetleri uçakları tarafından 'ya karşı gerçekleştirildi.  U-507 tarafından Brezilya kıyılarındaki ticari gemilere yapılan bir dizi saldırının ardından  Brezilya, 22 Ağustos 1942'de resmen savaşa girdi ve Müttefiklerin Güney Atlantik'teki stratejik konumuna önemli bir katkı sağladı. Brezilya Donanması küçük olmasına rağmen, kıyı konvoyu eskortuna uygun modern mayın gemilerine ve deniz devriyesine uygun hale gelmek için yalnızca küçük modifikasyonlara ihtiyaç duyan uçaklara sahipti. Brezilya, başta Karayipler ve Güney Atlantik olmak üzere üç yıl süren savaşı sırasında tek başına ve ABD ile birlikte 614 konvoyda 3.167 gemiye, toplam 16.500.000 ton gemiye %0,1 kayıpla eşlik etti. Brezilya, savaş gemilerinden üçünün battığını ve çatışma sırasında 486 kişinin öldürüldüğünü gördü. Düşman denizaltılarının saldırısına uğrayan 32 Brezilya ticari gemisinde de 972 denizci ve sivil yolcu hayatını kaybetti. Amerikan ve Brezilya hava ve deniz kuvvetleri, Savaşın sonuna kadar birlikte yakın çalıştı. Bunun bir örneği U-199 Temmuz 1943'te Brezilya ve Amerikan uçaklarının koordineli eylemiyle batırılmasıydı. Yalnızca Brezilya sularında, Ocak ve Eylül 1943 arasında on bir Mihver denizaltısının battığı biliniyordu, İtalyan  ve on Alman teknesi: U-128, U-161, U-164, *U-507, U* U-513, U-590, U-591, U-598, U-604 ve U-662.   1943'ün sonlarına doğru, Güney Atlantik'te Müttefiklerin nakliye kayıplarının azalması, burada faaliyet gösteren Mihver denizaltılarının artan şekilde ortadan kaldırılmasıyla aynı zamana denk geldi.  O andan itibaren bölgedeki savaş Almanlar için kaybedildi, hatta bölgede kalan denizaltıların çoğu yalnızca bir sonraki yılın Ağustos ayında resmi olarak geri çekilme emri aldı ve son Müttefik ticaret gemisi bir Alman gemisi tarafından batırıldı.

## Casusluk faaliyetleri
Savaştan önce bile Amerika Birleşik Devletleri'nde faaliyet gösteren büyük bir Nazi casus çetesi bulunmuştu. 2023 yılı itibarıyla Duquesne Casus Yüzüğü hâlâ Amerika Birleşik Devletleri tarihinde mahkûmiyetle sonuçlanan en büyük casusluk davasıdır. Duquesne casus çetesini oluşturan 33 Alman ajanı, savaş durumunda kullanılabilecek bilgileri elde etmek ve sabotaj eylemlerini gerçekleştirmek üzere ABD'de önemli görevlere yerleştirildi. Adamın biri restoran açtı ve konumunu müşterilerinden bilgi almak için kullandı, bir diğeri Müttefik gemilerinin Atlantik Okyanusu'nu geçtiğini bildirebilmek için bir havayolu şirketinde çalışıyordu. Ringdeki diğerleri normal mesajların yanı sıra gizli mesajları da iletebilmek için teslimatçı olarak çalışıyordu. Çete, her iki Dünya Savaşında da Almanya adına casusluk yapan ve sabotaj ve batırmadaki kilit rolü nedeniyle Demir Haç ile ödüllendirildikten sonra  Kitchener'ı öldüren adam olarak tanınan Güney Afrikalı Boer Yüzbaşı Fritz Joubert Duquesne tarafından yönetiliyordu. 1916'da  . Amerika Birleşik Devletleri'nin çifte ajanı olan William G. Sebold, FBI'ın bu davayı başarılı bir şekilde çözmesinde önemli bir faktördü. Yaklaşık iki yıl boyunca Sebold, yüzük için New York'ta gizli bir radyo istasyonu işletti. Sebold, FBI'a Almanya'nın Amerika Birleşik Devletleri'ndeki casuslarına ne gönderdiği hakkında bilgi verirken, FBI'ın Almanya'ya iletilen bilgileri kontrol etmesine izin verdi. 29 Haziran 1941'de, ABD'nin savaş ilan etmesinden altı ay önce FBI harekete geçti. 33 casusun tamamı tutuklandı, bulundu veya suçlu bulundu ve toplam 300 yıldan fazla hapis cezasına çarptırıldı.

Pearl Harbor saldırısının ardından ABD'ye savaş ilan eden Adolf Hitler, geri kalan Alman sabotajcılara Amerika'yı kasıp kavurma emrini verdi. Bunu gerçekleştirme sorumluluğu Alman İstihbaratına (Abwehr) verildi. 1942 baharında dokuz ajan işe alındı ve iki takıma bölündü. George John Dasch'ın komutasındaki ilki Ernst Peter Burger, Heinrich Heinck ve Richard Quirin'den oluşuyordu. Edward Kerling'in komutasındaki ikincisi Hermann Neubauer, Werner Thiel ve Herbert Haupt'du.

12 Haziran 1942'de Alman denizaltı U-202, Dasch'ın ekibini patlayıcılar ve planlarla birlikte Amagansett, New York'a indirdi. Görevleri Niagara Şelalesi'ndeki enerji santrallerini ve Illinois, Tennessee ve New York'taki üç Aluminium Company of America fabrikasını yok etmekti. Ancak Dasch bunun yerine FBI'a teslim oldu ve onlara ekip üyelerinin tam listesini ve tutuklanmalarına yol açan planlanan görevlerin bir açıklamasını sağladı.

17 Haziran'da Kerling'in ekibi *[[Alman denizaltısı U-584|U-584'ten]]*  Ponte Vedra Plajı'na indi. Jacksonville, Florida'nın güney doğusunda. Dört bölgeye mayın yerleştirmeleri emredildi: Newark, New Jersey'deki Pennsylvania Demiryolu, hem St. Louis, Missouri hem de Cincinnati, Ohio'daki kanal savakları ve New York City'nin su tedarik boruları. Ekip üyeleri Cincinnati'ye gittiler ve sonra ayrıldılar. İkisi Chicago, Illinois'e, diğerleri ise New York'a gitti. Dasch'ın itirafı, 10 Temmuz'a kadar tüm adamların tutuklanmasına yol açtı.

Alman ajanları sivil kıyafetlerle yakalandıkları için, Washington DC'deki bir askeri mahkeme tarafından yargılandılar ve altı tanesi casusluk suçundan ölüm cezasına çarptırıldı. Başkan Franklin D. Roosevelt cezaları onayladı. Askeri mahkemelerin anayasaya uygunluğu 31 Temmuz'da ABD Yüksek Mahkemesi tarafından onaylandı ve altı adam 8 Ağustos'ta DC hapishanesinde elektrik çarpmasıyla idam edildi. Dasch ve Burger, FBI'a teslim oldukları ve diğerleri hakkında bilgi verdikleri için otuz yıl hapis cezasına çarptırıldılar. Her ikisi de 1948'de serbest bırakıldı ve Almanya'ya sınır dışı edildi. Savaştan önce uzun süre Amerika'da yaşayan Dasch, ABD nezaretinden döndükten sonra yoldaşlarına ABD yetkililerine ihanet ettiği için Almanya'da zor bir hayat yaşadı. Sınır dışı edilmesinin bir koşulu olarak, uzun yıllar boyunca önde gelen Amerikan yetkililerine geri dönme izni almak için mektuplar yazmasına rağmen, Amerika Birleşik Devletleri'ne dönmesine izin verilmedi. Sonunda İsviçre'ye taşındı ve *Amerika'ya Karşı Sekiz Casus* başlıklı bir kitap yazdı.

1944'te kod adı Elster Operasyonu olan başka bir sızma girişiminde bulunuldu. Elster, Erich Gimpel ve Alman-Amerikalı sığınmacı William Colepaugh'u içeriyordu. Görevlerinin amacı çeşitli askeri konularda istihbarat toplamak ve bunu Gimpel tarafından inşa edilecek bir radyo aracılığıyla Almanya'ya iletmekti. Kiel'den U-1230 ile yola çıktılar ve 29 Kasım 1944'te Hancock Point, Maine'e indiler. Her ikisi de daha sonra New York'a doğru yola çıktılar ancak operasyon kısa sürede çöktü. Colepaugh cesaretini kaybetti ve 26 Aralık'ta FBI'a teslim oldu, tüm planı itiraf etti ve Gimpel'in adını verdi. Gimpel dört gün sonra New York'ta tutuklandı. Her iki adam da ölüm cezasına çarptırıldı, ancak sonunda cezaları hafifletildi. Gimpel 10 yıl hapiste kalırken Colepaugh 1960 yılında serbest bırakıldı ve Florida'ya emekli olmadan önce King of Prussia, Pensilvanya'da bir dükkan işletti.

Dasch operasyonundan bir ay önce 14 Mayıs 1942'de, tek başına bir Abwehr ajanı olan Marius A. Langbein, bir denizaltıyla (U-213 ) St. Martins, New Brunswick, Kanada yakınlarında karaya çıkarıldı. Temsilcinin karısının adından esinlenerek Grete Operasyonu kod adı verilen misyonu, Montreal ve Halifax, Nova Scotia'daki Kuzey Atlantik konvoylarının ana kalkış limanı nakliye hareketlerini gözlemlemek ve raporlamaktı. Savaştan önce Kanada'da yaşayan Langbein fikrini değiştirdi ve Aralık 1944'te Kanada yetkililerine teslim olana kadar Abwehr fonlarıyla geçindiği Ottawa'ya taşındı. Jüri, savaş sırasında Kanada'ya karşı hiçbir düşmanca eylemde bulunmadığı için Langbein'i casusluktan suçsuz buldu.

## Kaynakça