Peng Dehuai

**Peng Dehuai** , d. 24 Ekim 1898; Shixiang - ö. 29 Kasım 1974) 1954'ten 1959'a kadar Çin Savunma Bakanı olan Çinli general ve politikacı.

## Yaşamı
Peng, fakir bir köylü ailede doğdu ve ailesinin yoksulluğu onu 10 yaşında eğitimini askıya almaya ve birkaç yıl boyunca işçi olarak çalışmaya zorlamadan önce birkaç yıl ilköğretim aldı. 16 yaşındayken profesyonel bir asker oldu. Sonraki on yıl boyunca Hunan merkezli birkaç savaş ağasının ordusunda görev yaptı ve kendini ikinci sınıf erden binbaşıya yükseltti. 1926'da Peng'in kuvvetleri Kuomintang'a katıldı ve Peng ilk kez komünizm fikirleriyle tanıştı. Kuzey Seferi'ne katıldı ve Wang Jingwei'nin Wuhan merkezli sol eğilimli bir Kuomintang hükümeti kurma girişimini destekledi. Wang'ın yenilgisinden sonra kısa bir süre Çan Kay Şek'in güçlerine katıldı ve ardından Mao Zedong ve Zhu De ile ittifak kurarak Çin Komünist Partisi'ne katıldı.

Peng, Şiangxi Sovyeti'ni Chiang'in onu ele geçirme girişimlerine karşı savunan en kıdemli generallerden biriydi. Peng, Uzun Yürüyüş'e katıldı ve Mao'nun iktidara yükselişi için kritik öneme sahip olan Zunyi Konferansı'nda Mao Zedong'u destekledi. 1937–1945 İkinci Çin-Japon Savaşı sırasında Çin'in toplu kaynaklarını Japon İmparatorluğu'na direnmeye yoğunlaştırmak amacıyla Kuomintang ile ateşkes ilan edilmesinin en güçlü destekçilerinden biriydi. 1937'de Şanşi'nin Japon işgaline direnmek için Kuomintang-Komünistlerin ortak çabalarında kıdemli komutandı; ve 1938'de Sekizinci Yol Ordusu'nun üçte ikisinin komutasını elinde tutuyordu. Peng, 1940'ta Kuzey Çin'deki Japon lojistik ağlarını bozmaya yönelik büyük bir operasyon olan Yüz Alay Taarruzu'nu yürüttü. Yüz Alay Taarruzu başarılı oldu, ancak Komünist Parti içindeki siyasi anlaşmazlıklar Peng'in Yan'an'a geri çağrılmasına yol açtı ve savaşın geri kalanını aktif bir komuta olmadan geçirdi. Japonlar 1945'te teslim olduktan sonra Peng, Kuzeybatı Çin'deki komünist güçlerin komutasına verildi. Şanşi'deki komünist liderliği Kuomintang güçlerinden korumaktan sorumlu en kıdemli komutandı ve Mao'nun bu güçlerce yakalanmasını engelledi. Peng sonunda Kuzeybatı Çin'deki Kuomintang'ı yendi, büyük miktarda askeri malzeme ele geçirdi ve Sincan da dahil olmak üzere devasa alanı Çin Halk Cumhuriyeti'ne aktif olarak dahil etti.

Peng, Mao'nun Çin'i 1950-1953 Kore Savaşı'na doğrudan dahil etme önerilerini destekleyen birkaç kıdemli askeri liderden biriydi ve savaşın ilk yarısında Çin Halk Gönüllü Ordusu'nun doğrudan komutanı olarak görev yaptı (Mao ve Çu Enlay teknik olarak daha kıdemli olsalar da). Peng'in Kore Savaşı'ndaki deneyimleri, Çin ordusunun modern teknik savaşın koşullarına hazırlanmak için daha profesyonel, organize ve iyi donanımlı olması gerektiğine onu ikna etti. Sovyetler Birliği o zamanlar tamamen modern, profesyonel bir orduya sahip tek komünist ülke olduğu için Peng, sonraki birkaç yıl içinde Çin ordusunu Sovyet modeline göre yeniden düzenlemeye çalıştı ve orduyu daha az politik ve daha profesyonel hale getirdi. Peng, Mao'nun 1950'ler boyunca bir kişilik kültü geliştirme girişimlerini eleştirdi ve Mao'nun Büyük İleri Atılım ile ilişkilendirilen ekonomik politikaları ülke çapında bir kıtlığa neden olduğunda Peng, Mao'nun liderliğini eleştirmeye başladı. Peng ve Mao arasındaki rekabet, 1959 Luşan Konferansı'nda ikisi arasında açık bir çatışmayla sonuçlandı. Mao bu çatışmayı kazandı, Peng'i "parti karşıtı bir kliğin" lideri olarak etiketledi ve Peng'i hayatının geri kalanında tüm etkili pozisyonlardan tasfiye etti.

Peng, 1965'e kadar gözlerden uzak yaşadı. Bu tarihte reformcular Liu Shaoqi ve Deng Xiaoping, Peng'in hükümete sınırlı bir şekilde geri dönmesini destekledi ve Güneybatı Çin'de askeri endüstriler geliştirdi. 1966'da Kültür Devrimi'nin başlamasının ardından Peng, Kızıl Muhafızlar tarafından tutuklandı. 1966'dan 1970'e kadar, Lin Biao ve Mao'nun eşi Jiang Qing liderliğindeki parti içindeki radikal gruplar, Peng'i hedef gösterdi ve Peng, çok sayıda oturumda kamuoyunda küçük düşürüldü ve Peng'i Mao Zedong ve ÇKP'ye karşı "suçlarını" itiraf etmeye zorlamak için düzenlenen çabalarda fiziksel ve psikolojik işkenceye maruz kaldı. 1970'te Peng resmen yargılandı ve ömür boyu hapse mahkûm edildi ve 1974'te hapishanede öldü. Mao 1976'da öldükten sonra, Peng'in eski müttefiki Deng Xiaoping, Çin'in en önemli lideri olarak ortaya çıktı. Deng, Kültür Devrimi sırasında haksız yere zulüm gördüğüne inandığı kişilerin resmen rehabilite edilmesi için çaba sarf etti ve Peng, 1978'de ölümünden sonra rehabilite edilen ilk liderlerden biriydi. Modern Çin'de Peng, Çin Komünist Partisi tarihindeki en başarılı ve en saygı duyulan generallerden biri olarak kabul edilir.

## Kaynakça