Hellados Periegesis

**Yunanistan'ın Tasviri** (Grekçe: Ἑλλάδος περιήγησις, *Hellados Periegesis*) antik "coğrafyacı" veya gezgin Pausanias'ın (yaklaşık 110 - yaklaşık 180) günümüze ulaşan tek eseridir.

Pausanias'ın *Yunanistan Tasviri*, her biri anakara Yunanistan'ın bir bölümüne ayrılmış on kitaptan oluşmaktadır. Esasen kendi seyahatlerini anlatmaktadır ve adalar da dahil olmak üzere Yunanistan'ın büyük bir bölümünü kapsamamaktadır. Turu Attika'da () başlar ve banliyöleri dahil olmak üzere Atina ile devam eder. Daha sonra çalışma Korint (), Laconia (), Messenia (), Elis (), Achaea (), Arcadia (), Böotya (), Phocis () ve Ozolian Locris () içerir.

Çalışma, betimlenen topoğrafya konusunda oldukça düzensizdir; asıl ilgi alanı, Pausanias'ın yalnızca mimari ve sanatsal nesnelerden bahsetmediği ve zaman zaman betimlediği, aynı zamanda bunları yaratan kültürün tarihsel ve mitolojik temellerini de incelediği antik Yunanistan'ın kültürel coğrafyası, özellikle de dini yerleridir. 19. yüzyılda anlatıları genellikle güvenilmez olarak kabul edilmiştir. Ancak arkeolojinin onun çeşitli betimlemelerini doğruladığı son on yıllardan sonra bilim insanları arasında bir tanık olarak güvenilirliğini artmıştır.

Pausanias hakkında, kitabından çıkarılabilecekler dışında hiçbir şey bilmiyoruz. MS 6. yüzyıla kadar her ikisinden de antik kaynaklarda söz edilmiyor ve kitabın Orta Çağ'a kadar tek bir el yazması olarak kaldığı, ancak şu anda kayıp olduğu anlaşılıyor. Ancak Rönesans döneminde büyük ilgi görmüş ve ilk basımı 1516'da yapılana kadar el yazması olarak birkaç kez kopyalanmış.

## Tanım
Pausanias, din, mitoloji ve dini yerler etrafındaki yerel efsanelere olan ilgisinden ilham almıştır. Çalışmaları, Yunan inançları ve mirasına atıfta bulunarak bir tür "kimliğe yolculuk" olarak kabul edilmiştir. Pausanias, Olimpia ve Delfi gibi birçok ünlü yerin dini sanatını ve kutsal mimarisini anlatır. Bir sanat ve mimarlık eleştirmeni olarak genellikle muğlaktır. Az sayıdaki sözleri genellikle antik çağlardan günümüze ulaşan tek edebi kaynak olması nedeniyle tarihçiler ile arkeologlar için büyük ilgi çekmektedir.

En ücra Yunan bölgelerinde bile, pek çok kutsal emanet, tanrı tasvirleri ve diğer gizemli ve kutsal şeyler onu büyülemişti. Örneğin, Teb'de Pausanias, şair Pindaros'un evinin kalıntılarını, ünlü Leuctra Muharebesi'nde ölen savaşçıların kalkanlarını, Arion, Hesiodos, Orfeus ve Thamyris heykellerini inceler. Ayrıca Helikon'daki İlham Perileri Korusu'nu ziyaret etmiş ve Arkadya'daki Tanagra'da Polibios ve Corinna'nın portrelerini görmüştür.

Pausanias, dönemin mimarisi veya kutsal mekanlarından ziyade, çoğunlukla antik çağ kalıntılarıyla ilgileniyordu. Pausanias hakkında çok sayıda akademik makale yazmış modern zaman klasikçisi Christian Habicht'in dediği gibi: "Kesinlikle kutsal olanı dünyevi olana, eskiyi yeniye tercih ediyor ve Yunan klasik sanatı çağdaş olandan, tanrılar, sunaklar ve tapınaklar ise politikacıların veya kamu binalarının heykellerinden çok daha fazlasını içeriyor."

Doğa bilimci olmamasına rağmen, içinden geçtiği antik manzaraların fiziksel özellikleri hakkında sık sık kısa yorumlarda bulunur. Pausanias, Antik Elis kıyısındaki çam ağaçlarından, Seliana'nın (Phelloe) meşe ormanlarındaki yaban domuzlarından ve geyiklerden ve Alalcomenae'deki meşe ağaçlarının arasındaki kargalardan bahseder. *Yunanistan'ın Tasviri*'nin sonlarına doğru Pausanias, antik Aulis'in hurma ağaçları, Helicon Dağı'ndaki yabani çilekler, Tithorea'daki zeytinyağı ve Killene Dağı'nın (Cyllene) "beyaz kara kuşları" ve Arcadia kaplumbağaları gibi doğanın meyvelerine ve ürünlerine değinir.

*Yunanistan'ın Tasviri*'nin sonu gizemini koruyor: Bazıları Pausanias'ın eserini bitirmeden öldüğüne inanıyor, bazıları ise tuhaf sonunun kasıtlı olduğuna inanıyor. *Periegesis*'ini, Tegea'lı Anyte olduğu düşünülen ve ilahi bir rüya gören bir Yunan yazar hakkındaki bir hikâyeyle sonlandırıyor. Rüyasında, Anyte'ye *Yunanistan'ın Tasviri* metnini daha geniş bir Yunan kitlesine sunması ve böylece "Yunan olan her şeye" gözlerini açması söyleniyor.

*Yunanistan'ın Tasviri,* bilinen Yunan külliyatında yalnızca silik izler bırakmıştır. Habicht, "Okunmamıştır" diye aktarır, "ondan tek bir alıntı, yazardan tek bir söz bile yok, altıncı yüzyıldan ( Bizanslı Stefanos) öncesine dair tek bir fısıltı bile yoktur ve Orta Çağ boyunca ona yalnızca üç veya iki atıf vardır." 1830'larda Pausanias'ın günümüze ulaşan on sekiz el yazması biliniyordu; bunların on beşinci veya on altıncı yüzyıldan kalma kopyaları vardı ve üçü muhtemelen diğerlerinden daha eskiydi. Bunlar boşluklar ve hatalarla dolu ve hepsi, şu anda kayıp olan ve kopyalanmayı başaran tek bir el yazmasına dayanıyor gibi görünüyor. Antik çağlardan kalma el yazmaları koleksiyoncusu Niccolò Niccoli, bu arketipi 1418 civarında Floransa'da bulunduruyordu. 1437'deki ölümünden sonra, Floransa'daki San Marco kütüphanesine gönderildi ve nihayetinde 1500'den sonra ortadan kayboldu.

İlk basılı baskı (*editio princeps*), 1516 yılında Venedik'te, bir önceki yıl ölen Aldus Manutius'un firması tarafından basılmıştır. Kariyerini İtalya'da yapmış ve birçok klasik Yunan yazarının eserlerini düzenlemiş bir yazar olan Venedik Girit'inden Marcus Musurus (yaklaşık 1470 – 1517) ( *Markos Mousouros*; ) editörlüğünü yapmıştır.

 tarafından Latinceye çevrilmiş, 1547'de Roma'da basılmış ve 1696'da Leipzigli Thomas Fritsch'in Yunanca ve Latince birleşik baskısı yapılmıştır. 1593'te bir İtalyanca çevirisi yayınlanmıştır (Alfonso Bonacciuoli'nin Mantova'sı). Nicolas Gédoyn'un Fransızca çevirisi 1731'de yayınlanmıştır. Almanlar tarafından tekrar Latinceye çevrilmiş ve 1896'da yayınlanmıştır.

## Kaynakça
;Özel

;Genel
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Konuyla ilgili yayınlar
* 
* Howard, Michael C. (2012). *Transnationalism in Ancient and Medieval Societies: The Role of Cross-Border Trade and Travel*. McFarland. p.&nbsp;178.
* Hutton, William. Describing Greece: Landscape and Literature in the Periegesis of Pausanias. Cambridge, MA: Cambridge University Press, 2008.
*