Müzikte empresyonizm

**Müzikte empresyonizm** veya **müzikte izlenimcilik,** müziği ruh hali ve atmosfere odaklanan, "ayrıntılı bir ton resmi yerine konunun uyandırdığı ruh hallerini ve duyguları aktaran" Batı klasik müziğindeki (özellikle 19. yüzyılın sonları ve 20. yüzyılın başlarında) çeşitli besteciler arasında bir hareketti.

İzlenimcilik terimi, Monet'nin ** sonra 19. yüzyılın sonlarında Fransız resminden ödünç alınan felsefi ve estetik bir terimdir. Besteciler, gözlemcinin dikkatini genel izlenime odaklamasını sağlamak için tamamen zıt renkler, ışığın bir nesne üzerindeki etkisi, bulanık ön plan ve arka plan, düzleştirici perspektif vb. kullanan empresyonist ressamlara benzetilerek "empresyonist müzik" olarak etiketlendi.

Müzikal ekspresyonizmde en belirgin özellik, orkestrasyon, armonik kullanım, doku vb. yoluyla elde edilebilen "renk" veya müzikal terimlerle tını kullanımıdır. Müzikal ekspresyonizmin diğer unsurları da yeni akor kombinasyonlarını ve belirsiz tonalite, genişletilmiş armoniler, modların ve egzotik gamların kullanımını içerir.

## Tarihçesi
Claude Debussy ve Maurice Ravel empresyonizmin önde gelen isimlerinden ikisidir, ancak Debussy bu etiketi reddetmiştir (1908'deki bir mektubunda şöyle yazmıştır: "Embesiller *resimlerde* yazmaya çalıştığım şeye "empresyonizm" derler, bu terim son derece yanlış bir şekilde kullanılmıştır, özellikle de sanat eleştirmenleri onu Turner'a, tüm sanattaki gizemin en iyi yaratıcısına yapıştıracak bir etiket olarak kullananlar tarafından!" Debussy'nin empresyonist çalışmaları tipik olarak karakteristik motifler, uyum, egzotik ölçekler (örneğin, tam tonlu ve pentatonik ölçekler), enstrümantal tını, büyük çözülmemiş akorlar (örneğin, 9'lular, 11'inci, 13'üncü), paralel hareket, belirsiz tonalite, aşırı kromatiklik, piyano pedallarının yoğun kullanımı ve diğer unsurlar yoğun olarak kullanılmıştır. Bazı Empresyonist besteciler, özellikle Debussy ve Ravel, aynı zamanda sembolist besteciler olarak da etiketlenir. Her iki estetik eğilimin de paylaştığı bir özellik, derinden hissedilen duyguları ifade etmek veya bir hikaye anlatmak yerine tarafsız bir gözlem duygusudur.

1912'de Fransız besteci Ernest Fanelli (1860–1917), 1886'da yazdığı, genişletilmiş akorlar ve tam tonlu ölçekler gibi empresyonizm ile ilişkili unsurları içeren *Thèbes*  adlı senfonik şiirinin icrasının ardından Paris basınında önemli bir ilgi ve yer aldı. Ravel, Fanelli'nin yeniliklerinden etkilenmemişti ve bunların Franz Liszt gibi geçmiş besteciler tarafından zaten kullanıldığını savunuyordu. Ayrıca Fanelli'nin empresyonizmini Liszt veya Rus bestecilerden ziyade Hector Berlioz'dan kaynaklandığını belirtti.

Empresyonizm ile bağlantılı diğer besteciler arasında Lili Boulanger,Isaac Albéniz,Frederick Delius,Paul Dukas,Alexander Scriabin, Manuel de Falla, John Alden Carpenter, Ottorino Respighi, Albert Roussel, Karol Szymanowski, Jean Sibelius, Charles Tomlinson Griffes ve Federico Mompou gibi isimler de bulunmaktadır.

## Ayrıca bakınız

* Müzik tarihi

## Kaynakça

* Fulcher, Jane. *Debussy ve Dünyası* . Princeton: Princeton University Press, 2001.ISBN&nbsp; .
* Machlis, Joseph ve Kristine Forney. *Müzik Keyfi*, yedinci baskı. New York: WW Norton & Company, 1995.ISBN&nbsp; .
* Pasler, Jann. "İzlenimcilik". *New Grove Müzik ve Müzisyenler Sözlüğü*, ikinci baskı, Stanley Sadie ve John Tyrrell tarafından düzenlendi. Londra: Macmillan Publishers, 2001.
* Thompson, Oscar. *Debussy, İnsan ve Sanatçı* . New York: Dodd, Mead ve şirketi, 1937.