Curaçao (likör)

**Curaçao** (Telaffuzu: Kurasao)**,** Karayiplerde bulunan Curaçao adasında yetişen bir tür acı portakalın (laraha) kurutulmuş kabuğunun infüzyonu ile hazırlanmış likördür.

Curaçao çok sayıda farklı formda satılsa da en yaygın olanları turuncu renkli "*sek curaçao"* ve parlak mavi renkli "*mavi curaçao"*'dur.

## Tarihçe
İlk curaçao likörünü kimin ve ne zaman geliştirdiği bilinmemektedir. Hollanda Batı Hint Adaları Şirketi, Curaçao adasını 1634'te ele geçirdi. 1575'te Amsterdam'da kurulan Bols damıtımevi, damıtılmış içecekleri için gereken baharatlara erişimini garanti altına almak için hem Batı hem de Doğu Hindistan Şirketleri'nde hisselere sahipti. On dokuzuncu yüzyılın başlarında yaşamış Fransız mutfak tarihçisi Alexandre Grimod de la Reynière'e göre, Curaçao Flandre'de ortaya çıkmıştır ve Hollanda eyaletlerine yakınlığı sebebiyle, damıtıcılara gerekli kabuklara kolay erişim sağlamıştır (çünkü Curaçao o zamanlar bir Hollanda kolonisiydi).

Curaçao likörü geleneksel olarak Curaçao'da yetişen acı bir portakal olan laraha'nın (*Citrus* × *aurantium* subsp. *currassuviencis*) kurutulmuş kabuklarıyla yapılır. İspanyol kaşifler laraha'nın atası olan acı Sevilla portakalını 1527'de adaya getirmişlerdi. Laraha'nın acı eti tatsız olsa da kabukları hoş bir aromaya sahiptir.

Bols şirketi, Lucas Bols'un (1652–1719) olgunlaşmamış acı portakalların kabuklarından aromatik bir yağ çıkarılabileceğinin keşfinden sonra laraha bazlı bir likör geliştirdiğini söylüyor. Bols daha sonra bu yağı Amsterdam'a göndererek günümüzün curaçao'suna benzer bir likör üretti. Lucas Bols ürünlerine "simyasal gizem öğesi" ekleme eğilimindeydi, bu da mavi bir renklendiricinin uygun olmayan eklenmesini açıklıyor. 1912'de Bols, mavi curaçao'yu "*Crème de Ciel" ("gökyüzünün kreması")* olarak sattı, büyük ihtimalle 1907 yapımı "*[[Miss Hook of Holland]]"* müzikaline bir göndermeydi.

Curaçao'da kurulan bir şirket olan Senior & Co, likörünü her zaman Curaçao'daki laraha kabuklarından üreten tek şirkettir. Senior ve Chumaceiro ailesi, likörlerini 1896'da eczanelerinde küçük miktarlarda satmaya başladı. 1947'de Willemstad'daki landhuis ("kır malikanesi") Chobolobo'yu satın aldılar ve o zamandan beri damıtımevi burada bulunuyor. Şirket, yerel laraha meyvesini kullanan tek şirket olduğunu belirtiyor ve buna *Genuine Curaçao Liqueur (Gerçek Curaçao Likörü)* etiketini takıyor.

Likör, William Thackeray'in 1847-1848 tarihli *[[Vanity Fair (roman)|Vanity Fair]] adlı* eserinde "curaçoa" yazımı altında birkaç kez ahlaksız genç adamların içtiği bir içecek olarak anılır. Örneğin, Lady Jane Southdown kardeşine "Albany'deki odasına gizlice bir ziyarette bulunur; ve onu -Ah o yaramaz sevgili terk edilmiş herif!- önünde bir şişe curaçoa ile puro içerken bulur."

## Üretimi

Likörü yapmak için Senior and Co, laraha'yı birkaç gün boyunca alkol ve suda bekletir, ardından kabuğu çıkarılır ve bir çuvala yerleştirilir. Baharatlar eklenir ve çuval, %96 saflıkta ve koşer alkol (şeker kamışından elde edilir) içeren ısıtılmış 120 yıllık bir bakır imbikte üç gün boyunca asılır. Bir gün soğutulduktan sonra su eklenir ve karışım üç gün boyunca damıtılır. Likörün, değişen derecelerde acılık içeren portakal benzeri bir tadı vardır. Doğal olarak renksizdir, ancak renklendirici, çoğunlukla mavi (E133 parlak mavi) veya turuncu, kokteyllere ve diğer karışık içeceklere egzotik bir görünüm kazandırmak için eklenir.

Diğer bazı likörler de kahve, çikolata, rom ve kuru üzüm gibi farklı tatlar eklenerek curaçao olarak satılır. Bir konyak ve sek Curaçao markası olan Pierre Ferrand, 1800'lerin tekniklerini kullanarak daha az tatlı bir "Ancienne Méthod" curaçao üretmiştir.

## Ayrıca bakınız

* Likör
* Likörler listesi
* Koktey
* Kokteyller listesi
* Triple sec

## Kaynakça