Rudolf Wittkower

**Rudolf Wittkower** (22 Haziran 1901 – 11 Ekim 1971), İtalyan Rönesans ve Barok sanatı ve mimarisi üzerine uzmanlaşmış, kariyerinin büyük bölümünü Londra'da geçirmiş ancak Almanya'da eğitim aldıktan sonra Amerika Birleşik Devletleri'ne taşınan bir İngiliz sanat tarihçisidir. Babası İngiliz olmasına rağmen eğitimini tamamladıktan sonra Almanya'da kalmış ve Wittkower Berlin'de doğup büyümüştür.

## İlk yılları
Wittkower, Berlin'de Henry Wittkower (1865–1942) ve Gertrude Ansbach (Wittkower) (1876–1965) çiftinin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Kate Wittkower (1900–1968), Werner Joseph Wittkower (1903–1997) ve Elly Friedmann (1912–1988) isminde üç kardeşi vardır.

## Kariyeri
Rudolf Wittkower, Yahudi kökenli olması nedeniyle eşi Margot Holzmann ile birlikte Nazi Almanyası'ndan kaçarak 1933 yılında Londra'ya taşınmıştır. 1934 ile 1956 yılları arasında Londra Üniversitesi'ne bağlı Warburg Enstitüsü'nde öğretim görevlisi olarak çalışmış, 1949 yılında University College London'daki Slade Güzel Sanatlar Okulu'nda Durning Lawrence Profesörü olarak atanmıştır. 1956 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne taşınmış ve 1956-1969 yılları arasında Columbia Üniversitesi'nde Sanat Tarihi ve Arkeoloji Bölümü başkanlığı yapmıştır.

Wittkower'ın eserleri arasında Bernini ve Michelangelo üzerine monografiler, standart ders kitabı serileri için hazırlanan ciltler ve "en önemli kitabı" *Architectural Principles in the Age of Humanism* (Hümanizm Çağında Mimari İlkeler) adlı çalışması gibi daha özgün konulardaki eserleri bulunmaktadır. Bu eser, Venedikli mimar Andrea Palladio ve onun altıncı yüzyıl müzik teorisiyle olan ilişkisini derinlemesine analizini ortaya koymuştur. Kitabın Dördüncü Bölümü, Palladio'nun armonik müzikal oranları nasıl ve neden fiziksel yapı oranlarına uyarladığını ele almaktadır. Bu teori, kitabın yayımlanmasının ardından Palladyen oranlar olarak genel kabul görmüş olsa da, Wittkower'ın sanat tarihi alanındaki yakın dönem çalışmaları bu konuyu tartışmalı hale getirmiştir. Wittkower, müzikal uyumun görsel uyumla benzer şekilde işleyebileceği fikrini Pisagor'da keşfetmiş ve bu düşüncenin Alberti tarafından da ele alındığını görmüştür.

Wittkower, 1959 yılında Amerikan Sanat ve Bilim Akademisi'ne ve 1971 yılında Amerikan Felsefe Topluluğu'na seçilmiştir. 1975 yılında ise ölümünden sonra, *Gothic vs. Classic, Architectural Projects in Seventeenth-Century Italy* (Gotik ve Klasik: On Yedinci Yüzyıl İtalyası'nda Mimari Projeler) adlı kitabı için Alice Davis Hitchcock Ödülü'ne layık görülmüştür.

Wittkower 11 Ekim 1971 tarihinde ölmüştür.

## Seçili yayınları

* *Architectural Principles in the Age of Humanism* (1949)
* *Bernini: The Sculptor of the Roman Baroque* (1955)
* *The Arts in Western Europe: Italy* in *New Cambridge Modern History*, vol. 1 (1957), pp.&nbsp;127–53
* *Art and Architecture in Italy, 1600–1750* (Penguin/Yale History of Art, 1958 ve gözden geçirilmiş edisyonlar)
* *Born Under Saturn: The Character and Conduct of Artists* (1963, Margot Wittkower'ın ortak yazarlığıyla)
* *The Divine Michelangelo* (1964, Margot Wittkower'ın ortak yazarlığıyla)
* *Gothic vs. Classic, Architectural Projects in Seventeenth-Century Italy (1974)*
* *Sculpture: Processes and Principles* (1977, Margot Wittkower'ın ortak yazarlığıyla)

## Kaynakça

### Metin içi kaynaklar

### Genel kaynaklar


 
    
     Preprinted: 
 David Rosand. "Making Art History at Columbia: Meyer Schapiro and Rudolf Wittkower". *Columbia Magazine*.
 Howard, Deborah. "Four Centuries of Literature on Palladio", *[[Journal of the Society of Architectural Historians]]*, Vol. 39, No. 3 (Ekim 1980), 224–241.

## Dış bağlantılar

* Henry Millon, “Architectural Principles in the Age of Humanism: Its Influence on the Development and Interpretation of Modern Architecture,” Journal of the Society of Architectural Historians 31, no. 2 (1972): 83–91.
* J. S. Ackerman, “Rudolf Wittkower’s Influence on the History of Architecture,” Source 8, no. 4, and 9, no. 1 (Summer/Fall 1989): 87–90.
* J. Montagu and J. Connors, “Rudolf Wittkower, 1901–1971,” in Art and Architecture in Italy 1600–1750 by R. Wittkower (New Haven, CT: Yale University Press, 1999), 1:ixff.
* U. Wendland, “Rudolf Wittkower,” Biographisches Handbuch deutschsprachiger Kunsthistoriker im Exil (Munich: Saur, 1999), 779–90.
* G. Romano, Storie dell'arte: Toesca, Longhi, Wittkower, Previtali (Rome: Donzelli, 1998), 65–92.
* Alina Payne, Rudolf Wittkower, 1994 and 2008; traduzione di Francesco Peri, Rudolf Wittkower, Torino, Bollati Boringhieri, 2011.
* Daniel Sherer, "Panofsky on Architecture: Iconology and the Interpretation of Built Form, 1915-1956," Part I, History of Humanities 5 (2019), 189ff: section 1: "Panofsky vs. Wittkower: Independence and Interdependence of Architecture in the Aesthetic Field."
* Finding aid to Rudolf Wittkower papers at Columbia University. Rare Book & Manuscript Library.