İstihbarat ve Güvenlik Dairesi (Cezayir)

**İstihbarat ve Güvenlik Dairesi** (**DRS**) (Arapça: دائرة الإستعلام والأمن) (İngilizce: *Department of Intelligence and Security*) Cezayir devlet istihbarat servisidir.

## Geçmiş
### MALG, Oluşumu

DRS olarak, *Ministère de l'Armement et des Liaisons générales* (**MALG**) Cezayir bağımsızlık Savaşı sırasında kurulmuştur. 1962 yılında bağımsızlık sonrasında, özellikle 1965 yılında ülkenin liderliğine Houari Boumédiène (Huari Bumedyen) katılımı ile, Cezayir istihbarat servisleri büyük ölçüde uzmanlaşmış ve kurumsallaşmıştır.

MALG beş bölüm altında düzenlenmiştir:
# **DTN**: Milli Haberleşme Bölümü,
# **DDR**: askeri araştırmadan sorumlu Belgelendirme ve Araştırma Bölümü,
# **DVCR**: Uyanıklık ve Karşı İstihbarat,
# **DLG**: Ordu sonrası ağı,
# Elde depolanma ve silah ve teçhizat yönlendirme lojistik yönetimi.

### Askeri Güvenlik
İç örgütlenmede yaptığı bu değişiklik ile istihbarat ve ardından Doğu Bloku Ulusları iç güvenlik hizmetlerinde büyük ölçüde biçimleştirilmiştir. Askeri Güvenlik (SM) olarak değiştirilmiş ve onun yönergeleri vardı:
* Karşıcasusluk
* İç güvenlik
* Yabancı istihbarat

Askeri Güvenlik ilk atanan Yönetim Kurulu Başkanı, 1978 yılında Başkan Boumediene'nin ölümüne kadar Albay Kasdi Merbah kaldı. Sonra Albay Yezid Zerhouni tarafından kısa bir süre için başarılı olan, SM'ye güvenmeyen, Cumhurbaşkanı Chadli Bendjedid, o ayrılmış ve bu **DGPS** ile değiştirildi. Chadli teşkilatı, yabancı istihbarat içinde sadece çalışmak için yeniden düzenlemeyle, DGPS generali Lakehal Ayat kürsüsüne atandı.

### DRS
Ayaklanmalar ve Ekim 1988 kargaşasının başkanı Chadli Bendjedid, General Betchine tarafından başarılı bulunan General Ayat'ın, görevden alınmasına neden oldu. Onun görev süresi çok partili bir siyasal sistemin gelişiyle ve FIS İslamcı hareketinin yükselişi ile başlayan, büyük bir siyasi değişimi görmüştür. Betchine daha sonra bugün başkan olarak hizmet veren Kasım 1990'da, yeri Mohamed Mediene ile değiştirildi. Bunu takiben, DGPS'den gelen hizmetlerle DRS bir kez daha adını değiştirdi. Dışarıdaki gözlemciler, Mediène İslamcıları kazanmak için ayarlanmıştır, generallerin cuntasının zorla iptalinin biri olarak suçlandılar.

Bu 1990'larda Cezayir İç Savaşı'nda etkin bir oyuncu haline gelerek, bu dönemde DRS iç güvenlikte rol oynamak istediğini vurgulamış oldu. Bu bildirildi ve birçok kesimden sızmış birçok (100.000 olarak) ajanları vardı. DRS ajanları sızmış ve terörist grupları manipüle etmede farklı İslamcı grupları bastırmıştır. Aynı zamanda hem FIS ile iktidar ve muhalefet güçleri tarafından hem de görüşmeleri engellendi.

Eylül 2013 yılında DRS, devletin kontrolü altında gücünü daha geliştirmek için yeniden düzenlenmiştir.

GIS (Groupe d'Intervention Spécial) DRS başkanlığında (300 üyeli) özel bir kuvvettir.

## DRS Başkanları

* 1954 yılından itibaren 1958'e kadar Abdelhafid Boussouf
* 1958'den 1965'e kadar Huari Bumedyen
* 1965'ten 1978'e kadar Kasdi Merbah
* 1979'den 1981'e kadar Yezid Zerhouni
* 1981'den 1988'e kadar Lakehal Ayat
* 1988'den 1990'a kadar Mohamed Betchine
* 1990'dan 2015'e kadar Mohamed Mediène
* Athmane Tartag 2015 yılından bu yana

## Kaynakça
;Özel

;Genel
*Cezayirliler, geçmişi gömme maliyetini sayma . Financial Times. 4 Temmuz 2007.
*Cezayir. Gizli yerlerde Askeri Güvenliği ile Kalıcı işkence . Amnesty International. 10 Haziran 2007.
*Cezayir: Yarı güçler: Cezayir'in Askeri Güvenliği tarafından işkenceler . Amnesty International. Dizin Sayısı: MDE 28/004/2006. 9 Temmuz 2006.
*Immigration and Refugee Board of Canada. Cezayir: Ordunun stratejisi de dahil olmak üzere 1997 ve 2000 yılları arasında ordu tarafından yürütülen terörle mücadele kampanyası , 27 Ağustos 2007. DZA102593.E. Çevrimiçi. UNHCR Refworld kullanılabilir, 30 Mart 2009'da erişildi.
*Martin Evans, John Phillips. Algeria: Anger of the Dispossessed . Yale Üniversitesi Yayınevi (2008) ISBN 0-300-10881-8
*Hugh Roberts. Cezayir askeri güçten ayıklanması . Carnegie Bildirileri Ortadoğu Programı, Sayı 86., Mayıs 2007.
*Yahia H. Zoubir, Haizam Amirah Fernández. North Africa: Politics, Region, and the Limits of Transformation. Routledge (2008) ISBN 0-415-42921-8  pp.&nbsp;299–300