II. Alarik

**II. Alarik** (, , 'her şeyin hükümdarı'; ;  – Ağustos 507) 484'ten 507'ye kadar Vizigotların kralıdır . 28 Aralık 484'te babası Eurik'in yerine Toulouse'da Vizigotlar Kralı olmuş;  410'da Roma'yı yağmalayan daha ünlü I. Alarik'in torununun torunudur. Başkentini Akitanya'daki Aire-sur-l'Adour'da (*Vicus Julii* ) kurmuştur. Egemenliği yalnızca Hispania'nın çoğunluğunu (kuzeybatı köşesi hariç) değil, aynı zamanda Gallia Aquitania'yı ve henüz bölünmemiş olan Gallia Narbonensis'in büyük bir bölümünü de kapsamaktaydı.

## Hükümdarlığı
Herwig Wolfram, sekizinci Vizigot kralı hakkındaki bölümüne "Alarik'in hükümdarlığı kaynaklarda tam olarak ele alınmamıştır ve içerdikleri az miktardaki bilgi de Vouillé Muharebesi'ndeki ölümü ve Toulosan krallığının çöküşü tarafından gölgelenmiştir." Bir örnek, Sevillalı İsidor'un Alarik'in saltanatına ilişkin anlatımıdır: tek bir paragraftan oluşan bu anlatım, esas olarak Alarik'in o savaştaki ölümüyle ilgilidir.

Alarik'in saltanatındaki en eski belgelenmiş olay, Frank Kralı I. Clovis tarafından mağlup edilen Soissons Bölgesi'nin (günümüzde kuzeybatı Fransa'da) eski hükümdarı Syagrius'a sığınma sağlamasıyla ilgilidir. Tours piskoposu Gregorius'un anlatımına göre, Alarik, Clovis tarafından Syagrius'u Clovis'e teslim etmesi için korkutuldu; Gregorius daha sonra "Gotlar korkak bir ırktır" diye ekler. Franklar daha sonra Syagrius'u hapse attılar ve Syagrius'un eski krallığı üzerindeki kontrolü sağlandıktan sonra Clovis onu idam ettirdi. Ancak Wolfram, o zamanlar "Clovis'in Seine'den öteye gidemediğini; Frankların Loire'nin kuzeyindeki Gallo-Romen tampon devletinin geri kalanını işgal etmeyi ancak birkaç yıl sonra başardığını" belirtiyor. Clovis'in yapabileceği herhangi bir savaş tehdidi ancak komşu olduklarında etkili olurdu; "Syagrius'un 486 veya 487'de teslim edildiğine dair hiçbir yerde yazılı belge yoktur."

Frankların sonraki yıllardaki ilerlemelerine rağmen Alarik, askeri inisiyatif gerektiğinde bunu yapmaktan çekinmemiştir. 490 yılında Alarik, İtalya'nın fethinde Got kralı Teoderik'e yardım etmiş ve Teoderik'in tuzağa düşürüldüğü Pavia'nın Odoacer tarafından kuşatılmasını engellemek için bir ordu göndermiştir. Daha sonra Franklar 500'den sonraki on yılda Burgundlar'a saldırdığında, Alarik iktidardaki hanedana yardım etmiş ve Wolfram'a göre muzaffer Burgonya kralı Gundobad, Avignon'u Alarik'e devretmiştir. 502'de Clovis ve Alarik, Amboise yakınlarındaki Loire'daki bir adada yüz yüze görüşmeler yapmak üzere bir araya geldiler ve bu görüşmeler bir barış antlaşmasıyla sonuçlanmıştır.

506 yılında Vizigotlar Ebro vadisindeki Tortosa şehrini ele geçirdiler ve  Romalı gaspçı Petrus'u yakalıyarak idam ettirdiler.

## Vouillé Muharebesi ve sonrası

Ancak birkaç yıl sonra Clovis 502'de müzakere edilen barış antlaşmasını ihlal etmiştir. Ostrogotların kralı ve Alarik'in kayınpederi olan Teoderik'in diplomatik müdahalelerine rağmen Clovis, ordusunu Vizigot topraklarına götürdü. Alarik, ileri gelenleri tarafından Poitiers yakınlarındaki Vouillé Muharebesi'nde (507 yazı) Clovis ile karşılaşmaya zorlandı; orada Gotlar mağlup oldu ve Alarik, Tours piskoposu Gregorius'a göre Clovis tarafından öldürülmüştür.

Bu muharebenin en ciddi sonucu, Galya'daki mallarının Franklara kaptırılması değildi; Wolfram, Ostrogotların yardımıyla Galya topraklarının büyük bir kısmının, belki de Toulouse'a kadar geri alındığını belirtiyor. Tours piskoposu Gregorius'un yazdığı üzere Clovis'in mülkiyetine geçirdiği Toulouse'daki kraliyet hazinesinin kaybı da değildi. Peter Heather'ın belirttiği gibi, Vizigot krallığı "kralının savaşta ölmesiyle" karışıklığa sürüklendi. Alarik'in mirasçıları, en büyük oğlu gayri meşru Gesalec ve henüz çocuk olan meşru küçük oğlu Amalaric'ti. Gesalec yetersiz kaldı ve 511 yılında Kral Teodorik, görünüşte Amalaric adına krallık tahtını devraldı; Heather, bu eylemi tanımlamak için "kaçırılmış" ifadesini kullanıyor. Amalaric sonunda kendi başına kral olsa da, Vizigot krallığının siyasi devamlılığı bozuldu; Heather'ın da belirttiği gibi, "Amalarik'in halefi eski değil, yeni güç yapılarının sonucuydu." Amalarik'in 531'deki ölümüyle Vizigot krallığı, Leovigild'in 569'da tahta çıkmasına kadar süren uzun bir huzursuzluk dönemine girmiştir.

## Kral olarak yeteneği
Dini açıdan Alarik, tüm erken dönem Vizigot soyluları gibi bir Ariusçuydu; ancak babası Eurik'in Katoliklere yönelik zulüm politikasını büyük ölçüde hafifletmiş ve onlara 506'da Agde konseyini toplama yetkisi vermiştir. Arles piskoposu olan ve 503 yılında piskopos olarak atanan Gallo-Romen Caesarius'un kariyerinde örneklendiği üzere, Arelate'in (günümüzde Arles) Katolik piskoposlarıyla huzursuzluk yaşıyordu. Caesarius'un, Clovis'in kız kardeşiyle evlenen Burgundlar ile işbirliği yaparak Arles'ı ele geçirmeye çalışan Burgundlara yardım etmekle suçlandığı belirtiliyordu. Alarik onu bir yıl boyunca Akitanya'daki Bordeaux'ya sürgün etmiş, ardından kriz geçtikten sonra zarar görmeden geri dönmesine izin vermiştir.

Alarik, benzer bir bilgeliği siyasi konularda da göstererek, Anianus başkanlığında bir komisyon kurarak Roma yasalarının ve imparatorluk kararnamelerinin özetini hazırlamasını sağlamış; bu özet, Roma tebaası için yetkili bir yasa metni oluşturmuştur. Bu genellikle *Breviarium Alaricianum* veya Alaric Breviary'si olarak bilinir.

## Mirası

 (Alaric'in Dağı), Carcassonne yakınlarında, Vizigot kralının adını taşımaktadır. Yerel söylentiye göre dağın altındaki mağaralarda gömülü büyük bir hazine bırakmıştır.

 (Alarik Kanalı) Hautes-Pyrénées bölümünde onun adını taşımaktadır.

## Kaynakça

## Konuyla ilgili yayınlar
* Edward Gibbon, *[https://web.archive.org/web/20040817020717/http://etext.library.adelaide.edu.au/g/g43d/chapter38.html History of the Decline and Fall of the Roman Empire]* Chapter 38
* Alarico II, *[[Diccionario biográfico español]]*, Luis Agustín García Moreno, Real Academia de la Historia  .