Ferit Kam

**Ömer Ferit Kam,** (d. 10 Ocak 1864, İstanbul - ö. 21 Mayıs 1944, Ankara) yazar, şâir, mütefekkir.

Özellikle klasik Türk ve Fars edebiyatı inceleme ve şerhleri ile tanınmıştır.

## Hayatı
İstanbul'un Beylerbeyi semtinde dünyaya geldi. II. Abdülhamid'in hekimbaşı Ahmed Muhtar Paşa ile Fatma Fıtnat Hanım'ın oğludur. Baba tarafı Çankırı asıllı olan Ferit Kam'ın annesi, Âtıf Efendi Kütüphanesi'nin bânisi Defterdar Âtıf Mustafa Efendi'nin torununun kızıdır.

Beylerbeyi'nde başladığı ilk tahsilini hususî hocalardan Arapça, Fransızca ve Farsça öğrenerek geliştirdi. 1880*de babasının yönlendirmesiyle [[Mekteb-i Mülkiye|Mekteb-i Mülkiyye]]'ye girdiyse de, burayı bırakarak 1882'de [[Mekteb-i Hukuk]]'a kayıt yaptırdı. Babasının vefâtı üzerine, okulu bırakmak zorunda kaldı. Fakat hususî lisan derslerini bırakmadı.

1887'de [[Tercüme Odası|Hariciye Nezareti Tercüme Odası]]'nda memuriyete başladı. Ertesi yıl imtihanla Fransızca muallimi olarak Beylerbeyi Rüşdiyesi'ne geçti. 1889'da Fatma Rukiye Hanım'la evlendi. 1905'te Müderris Mustafa Âsım Efendi'nin [[Fatih Camii]]'ndeki derslerini takip ederek icazetnâme aldı.

1908'de [[Sırat-ı Müstakim]]'i çıkaranlar arasında yer alarak burada yazılar yazdı, kitaplarını tefrika etti. [[Mehmet Âkif Ersoy|Mehmet Âkif]], [[Fatin Gökmen]], [[Tâhir'ül Mevlevî]], [[İsmail Saip Sencer|İsmail Sâib Sencer]], [[Babanzade Ahmed Naim]], [[İsmail Hakkı İzmirli]] ve [[Süleyman Nazif]] gibi münevverlerle bir arada oldu.

1914 yılında [[İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi|Darü'l-Fünûn Edebiyat Fakültesi]] Türk edebiyatı müderrisi olarak burada â*sar-ı edebiye tedkikatı* derslerini okuttu. 1917'de [[Süleymaniye Medresesi]]'nde f*elsefe-i umumiyye tarihi* müderrisi oldu. 1918'de d*arü'l hikmeti'l- İslâmiye* âzâlığına getirildi. 1919'da Darü'l-Fünûn Edebiyat Fakültesi ş*erh-i mütûn* müderrisliğine tayin olundu. Buradaki dersleriyle Türk ve şark edebiyatlarına ait edebî metinleri, bilhassa şiirleri şerhetme tarzında bugün de devam eden yeni bir çığır açtı.

[[Türk Kurtuluş Savaşı|Millî Mücadele]]'nin ardından bir süre açıkta kaldıktan sonra, [[Ankara]]*da Şeriye ve Evkaf Vekaleti (Diyanet ve Vakıflar Bakanlığı) bünyesindeki *Telifat ve Tedkikat-ı İslamiye Heyeti* üyesi oldu.

1924'te Şeriye ve Evkaf Vekaleti lağvedilince İstanbul'a döndü ve Darü'l-Fünûn'da *İran edebiyatı müderrisi* oldu.

1933'te Dârülfünun'un *İstanbul Üniversitesi* adıyla yeniden yapılandırılmasıyla görevden uzaklaştırılan âlimler arasında Ömer Ferit Kam da vardı. Daha sonra heveslilerine eski metinler okutmakla uğraştı. 1936-1941 yılları arasında Maarif Vekâleti Kütüphaneleri Tasnif Komisyonu üyesi olarak çalıştı. 23 Mart 1943'te Ankara Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi İran edebiyatı öğretim üyeliğine tayin edildi. 22 Mayıs 1944'te öldü.

Arapça ve Farsça yanında Fransızcaya da hâkimdi. Türkçe, Arapça, Farsça şiirleri yazmıştır. Eski Türk Edebiyatı, Arap ve Fars Edebiyatları sahasında uzman olan Ferit Kam, genel felsefe, İslam felsefesi, özellikle kelâm ve tasavvuf ile âlimane meşgul olmuştur. Yazı ve şiirlerini Sırat-ı Müstakim, Sebilürreşad, Peyam-ı Sabah, Ceride-i İlmiye ve Mahfil gibi gazete ve mecmualarda yayımlamıştır.

Kemençe virtüozu, mûsikişinas Ruşen Ferit Kam'ın babasıdır.

## Eserleri
* Türrehat, (şiirler)
*Âsâr-ı Edebiyye Tetkîkātı Dersleri
*Şerh-i Mütûn
* İlm-i Mâba'det-Tabî'a
* Mabadi-i Felsefeden İlm-i Ahlâk
* Vahdet-i Vücûd,
* Metin şerhleri, (ders notları),
* İran Edebiyatı Tarihi,
* Eski İranlılarda Felsefe,
* Dinî Felsefî Musahabeler. (Abaacus)

## Kaynakça