Hotel Adlon

**Hotel Adlon Kempinski Berlin,** Almanya'nın Berlin kentinde bulunan lüks bir oteldir. Merkezi Mitte semtindeki ana bulvar olan Unter den Linden üzerinde, Pariser Platz'ın köşesinde, Brandenburg Kapısı'nın tam karşısında yer almaktadır.

Orijinal Hotel Adlon, Avrupa'nın en ünlü otellerinden biriydi. 1907'de açıldı ve 1945'te II. Dünya Savaşı'nın son günlerinde büyük ölçüde yıkıldı, ancak küçük bir bölümü 1984'e kadar çalışmaya devam etti. 23 Ağustos 1997'de açılan şimdiki otel, orijinalinden ilham alan bir tasarıma sahip yeni bir binadır.

## Tarih
### İlk Otel Adlon
19. yüzyılın sonlarında, genellikle sadece gecelik konaklama sunan Avrupa otelleri, soylular ve zenginler tarafından verilen büyük resepsiyonlara ev sahipliği yapabilen sosyal buluşma yerleri haline gelmişti. Avrupa kıtasında, Waldorf Astoria gibi Amerikan otellerini örnek alarak gösterişli dekore edilmiş balo salonları, yemek salonları, pasajlar, sigara içme salonları, kütüphaneler ve kahvehanelerle donatılmış yeni otel binaları yükseldi. 1873'te Viyana'da Hotel Imperial, 1898'de Hôtel Ritz Paris ve 1906'da London Ritz otelleri açıldı. Alman İmparatorluğu'nun başkenti Berlin'de Wilhelmine yüksek sosyetesi, rakip metropol şehirleriyle rekabet etmeye hevesliydi.

1905 yılında, aslen Mainz'lı başarılı bir şarap tüccarı ve restoran işletmecisi olan Lorenz Adlon, Unter den Linden'de iki mülk satın aldı.
Adlon, Berlin'de, Berlin Hayvanat Bahçesindekiler de dahil olmak üzere birçok kahvehane işletiyordu ve Alman başkentinin kalbindeki Pariser Platz'da bir otel inşa etmek için sermaye toplamıştı. İmparator II. Wilhelm'i, Berlin'in Paris, Londra ve diğer Avrupa başkentlerindeki oteller seviyesinde lüks bir otele ihtiyacı olduğuna ikna etti ve böylece İmparator, Adlon'un seçtiği yerde bulunan, 1830 yılında Karl Friedrich Schinkel tarafından tasarlanan Neo-Rönesans bir yapı olan Palais Redern'in sahipleriyle bizzat görüştü. İmparator, Lorenz Adlon'un Palais'i satın almasının ve ardından tarihi binanın yıkılmasının yolunu açtı.

Carl Gause ve Robert Leibnitz tarafından tasarlanan otel, 20 milyon altın mark maliyetle inşa edildi; bunun iki milyonu Adlon'un kişisel servetinin büyük bir bölümünü oluşturuyordu. Oldukça sade bir cephenin ardında otel, sıcak ve soğuk akan su, yerinde çamaşırhane ve kendi elektrik santraliyle Almanya'nın en modern oteliydi. Devasa kare mermer sütunlara sahip büyük bir lobisi, restoranı, kafesi, palmiye bahçesi, kadınlar salonu, kütüphanesi, müzik odası, sigara odası, berber dükkanı, puro dükkanı, Japon temalı fil çeşmesi bulunan iç bahçesi ve çok sayıda büyük balo salonu vardı.

Yeni yapıda 260 oda, 322 yatak ve 110 banyo bulunuyordu. Adlon ayrıca 1892'de açılan bitişikteki Hotel Reichshof'u da satın almış ve oteline entegre ederek 45 oda, 69 yatak ve 30 banyo daha eklemişti. Bu, Hotel Adlon'a toplam 305 oda, 391 yatak ve 140 banyo kazandırdı. Otel, Neo-Barok ve Louis XVI tarzlarının bir karışımıyla dekore edilmiş ve Lorenz Adlon'un gençliğinde marangoz çırağı olarak çalıştığı Mainz'deki Bembé şirketi tarafından döşenmişti. Otel, Wilhelmstraße'deki İngiliz Büyükelçiliği'nin yanında, Pariser Platz'daki Fransız ve Amerikan Büyükelçiliklerinin karşısında ve Wilhelmstraße'nin daha güneyindeki Reich Şansölyeliği ve diğer hükûmet bakanlıklarına sadece birkaç blok uzaklıkta, hükûmet bölgesinin kalbinde yer alıyordu.

Adlon, 23 Ekim 1907'de İmparator, eşi ve birçok önemli şahsiyetin katılımıyla açıldı. Kısa sürede Berlin'in sosyal merkezi haline geldi.
Stadtschloss'taki odalar soğuk ve cereyanlı olduğu için İmparator, misafirlerini ağırlamak amacıyla süitlerin hazır bulunması için bir yıllık  ücretini ödedi.
Benzer şekilde Dışişleri Bakanlığı da devlet ziyaretleri sırasında Adlon'u konaklama yeri olarak kullandı; konuklar arasında Rus Çarı II. Nikolay ve Patiala Maharaja Bhupinder Singh de vardı. İlk yılların önemli konukları arasında Thomas Edison, Henry Ford ve John D. Rockefeller gibi sanayicilerin yanı sıra Walter Rathenau, Gustav Stresemann ve Fransa başbakanı Aristide Briand gibi politikacılar da yer alıyordu. Birçok varlıklı Berlinli uzun süre otelde yaşarken, balo salonları resmî hükûmet etkinliklerine ve sosyete toplantılarına ev sahipliği yaptı.

Lorenz Adlon, Birinci Dünya Savaşı'ndan ve Kaiser'in tahttan çekilmesinden sonra monarşiye sadık kaldı ve bu nedenle Brandenburg Kapısı'nın sadece Kaiser'e ayrılmış olan orta kemerinden normal trafiğin geçeceğini asla tahmin etmedi. Bu yüzden önünden geçerken asla etrafına bakmazdı. Bu durum, Adlon'un 1918'de aynı noktada kendisine bir arabanın çarpmasıyla sonuçlandı. Üç yıl sonra, tam olarak aynı noktada kendisine tekrar araba çarptı ve birkaç gün sonra, 7 Nisan 1921'de, aldığı yaralardan dolayı hayatını kaybetti. Lorenz'in oğlu Louis Adlon, karısı Tilli ve beş çocuğuyla birlikte otelin yönetimini devraldı. Birkaç ay sonra, bir Yılbaşı partisinde Louis, Amerika'da büyümüş Alman asıllı bir otel misafiri olan Hedwig Leythen (bilinen adıyla Hedda) ile tanıştı. Louis kısa süre sonra Tilli'den boşandı ve Hedda ile evlendi.

Adlon, "Altın Yirmiler" döneminde, Avrupa'nın en ünlü otellerinden biri olarak kaldı ve Louise Brooks, Charlie Chaplin, Mary Pickford, Emil Jannings, Albert Einstein, Enrico Caruso, Thomas Mann, Josephine Baker ve Marlene Dietrich gibi ünlü konukların yanı sıra Franklin Roosevelt, Paul von Hindenburg ve Herbert Hoover gibi uluslararası politikacıları da ağırladı. Otel, William L. Shirer de dahil olmak üzere uluslararası gazetecilerin sık sık bahsettiği bir mekândı. Otel lobisi ve ortak alanları yabancı diplomatlar arasında da popülerdi.

Otel, Nazi dönemi boyunca şehrin sosyal merkezi olarak kaldı ancak Nazi yetkilileri ve Propaganda Bakanlığı, Hitler'in Şansölyeliği'nin tam karşısında, Wilhelmplatz'da bulunan birkaç blok güneydeki Hotel Kaiserhof'u kullanmayı tercih ettiler. 1938'de, mali zorluklar yüzünden Louis Adlon, eski Reichshof Oteli olan 70a Wilhelmstraße'deki otelin ek binasını hükûmete satmak zorunda kaldı ve hükûmet burayı Reich Gıda ve Tarım Bakanlığı ofislerine dönüştürdü. Adlon, II. Dünya Savaşı boyunca normal şekilde faaliyet göstermeye devam etti, hatta misafirlerin bombardımandan korunmaları için lüks bir sığınak ve toplantı odalarını enkazdan korumak için ise lobi katının etrafına devasa bir tuğla duvar inşa etti. Otelin bazı bölümleri, Berlin Savaşı'nın son günlerinde askerî bir sahra hastanesine dönüştürüldü. Otel, şehri yerle bir eden bombalardan ve bombardımandan kurtularak, savaştan büyük bir hasar görmeden çıktı. 2 Mayıs 1945 gecesi, sarhoş Kızıl Ordu askerleri tarafından otelin şarap mahzeninde çıkarıldığı iddia edilen bir yangın, ana binayı harabeye çevirdi.

Louis Adlon, "Generaldirektor" unvanı nedeniyle bir nazi generali zannedildikten sonra 25 Nisan'da Sovyet birlikleri tarafından Potsdam yakınlarındaki evinde tutuklandı. Ölüm belgesinde ki bilgiye göre 7 Mayıs 1945'te Falkensee'de bir sokakta kalp yetmezliğinden öldü.

1964 yılında Hotel Adlon'un geri kalan kısmı Doğu Alman hükûmeti tarafından yenilenmiş ve cephe yeniden inşa edilmiştir. 1970'lerde otel misafirlere kapandı ve esas olarak devlet çırakları için bir pansiyon olarak hizmet verecek şekilde dönüştürüldü. Nihayet 10 Mart 1984'te bina yıkıldı.

### İkinci Otel Adlon Kempinski
Almanya'nın yeniden birleşmesi ile Kempinski, otel adı ve site üzerindeki haklarını kullandı Uzun yasal işlemlerden sonra mülkiyet hakını satın aldılar, ardından geliştirme projesini bir Batı Alman yatırım şirketi olan Fundus Fonds'a sattılar ve Kempinski otel için uzun vadeli bir kira kontratını elinde tuttu. Fundus Fonds, 1995 ile 1997 yılları arasında yeni bir otel inşa etti. Orijinalinden çok az esinlenen bina, Patzschke Klotz & Partners'tan Rainer Michael Klotz tarafından tasarlandı ve 23 Ağustos 1997'de Almanya Cumhurbaşkanı Roman Herzog, yeni **Hotel Adlon Kempinski Berlin'i** açtı. Otel, bitişik ek arazi ile birlikte orijinal binanın bulunduğu yeri işgal etmektedir. Başarısından dolayı, mimar Günter Behnisch tarafından tasarlanan Behrenstrasse'de arkada yeni kanatlarla iki kez genişletildi. Adlon Palais olarak bilinen ilk kanat 2003'te, Adlon Residenz olarak bilinen ikincisi ise 2004'te açıldı.

## Kaynakça