open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ahırlı

**Ahırlı**, Konya ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Ahırlı, 7 Şubat 1962'de belediye statüsü alarak beldeye dönüştü.

## Coğrafya
İlçe merkezi Seydişehir-Bozkır karayolu üzerinde kurulmuştur. İlçe toprakları dalgalı düzlüklerden meydana gelir. Ekonomisi tarıma dayalıdır. Çarşamba Suyu başlıca akarsuyudur. Başlıca tarım ürünleri nohut ve tahıldır. Ovalık kesimin sulanabilen kısmında sebze ve meyve yetiştiriciliği yapılır.

Bozkır ilçesine bağlı bir bucak iken 9 Mayıs 1990'da 3644 sayılı kânunla ilçe oldu. Belediyesi 1962'de kurulmuştur.

İlçenin yüzölçümü 325 km²dir.

Ahırlı ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.213 metredir.

## Nüfus
2020 ADNKS'ye göre toplam nüfusu 4.657'dir.

## Yönetim

### Belediye başkanlığı

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Ahırlı Kaymakamlığı
Cihanbeyli

**Cihanbeyli**, Konya ilinin bir ilçesidir.

## Adlandırma
Bölgede daha önce göçebe olarak yaşayan ve Osmanlı idari sisteminde aşiret kazası olarak tanımlanan Yörük Atçeken Aşireti bulunmaktaydı. İlçe şimdiki adını 18. yüzyılda Urfa yöresinden buraya gelen Canbegli Kürt aşiretinden alır. Kaza merkezi eskiden Böğrüdelik köyünde iken, 19. yüzyılda şimdi bulunduğu İnevi mevkiine taşındı.

## Tarihçe
Cihanbeyli, tarihi gelişimi, coğrafi yapısı ve sosyal yaşantısı yönünden Konya ünitesinin bir parçasıdır. Cihanbeyli'nin ilk adı *Esbikeşan*dır. Daha sonraları "İnevi" adını almış ve uzun yıllar İnevi adını taşımıştır. Esbikeşan, ilçelikten bucaklığa, bucaklıktan ilçeliğe çok kez yer değiştirmiştir. 1866 yılında Kulu Köyü, Esbikeşan adı ile ilçe olmuştur ve Cihanbeyli ile Şereflikoçhisar, Kulu köyüne bağlanmıştır. Ancak Cihanbeyli ve Koçhisar'ın Aşair beyleri Kulu'ya bağlanmak istememişler ve Ankara'ya baskı yapmışlardır. Bunun üzerine Kulu'nun ilçe teşkilatı kapatılmış ve Cihanbeyli ile Koçhisar Kulu'dan ayrılmıştır. Kulu'da Konya'nın Sille Bucağına bağlanmıştır.

Böğrüdelik Köyüne Canbegli Aşireti yerleşir. Böğrüdelik, 1928 yılında ilçe merkezi olur. Cihanbeyli "Mürseli Efendi" Nahiyesi adını alarak bu ilçeye bağlanır. 1929 yılında Böğrüdelik'ten ilçelik kaldırılır, Mürseli Efendi Bucağı ilçe olur. Böğrüdelik'te bulunan Canbeyli Aşiretinin adına uygun olarak Mürseli Efendi adı Cihanbeyli'ye dönüştürülür. Yeni kurulan ilçeye Kulu Köyü, Altınekin ve Yeniceoba Bucakları bağlanır. Daha sonra 1954 yılında Kulu, 1987 yılında da Altınekin ilçe merkezi durumuna getirilerek Cihanbeyli'den ayrılmışlardır.

## Coğrafya
Cihanbeyli'nin doğusunda Tuz Gölü ve Aksaray ili, batısında Sarayönü ve Yunak ilçeleri vardır. Güneyi Altınekin ilçesi, kuzeyi Kulu ve Ankara'nın Haymana ilçeleriyle çevrilmiştir. İlçenin yüzölçümü 3.702 km²dir. Bağlı olduğu Konya ilinin 100&nbsp;km kuzeyinde, Tuz Gölünün batısındadır. Cihanbeyli, kuzeye doğru uzanan Konya Ovası'nın devamı gibidir. İlçenin bulunduğu kesimler, geniş yayla özelliği gösterir. Ova-yayla özellikleri Ankara'ya doğru Kulu ilçesi komşusunu da alarak sürer. Cihanbeyli ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 955 metredir. Ovaların, deniz yüzeyinden yüksekliği genellikle 950 ile 1000 metre arasındadır. Yayla kısımlarının deniz yüksekliği 1000 metreyi aşar.

İlçe sınırlarındaki Tersakan Gölü, çevresindeki bataklık ve göletlerle birlikte 5500 hektarlık yer kaplar. Bu gölden sodyum sülfat madeni çıkarılmaktadır. Bu maden: soda, sabun, deri, boya, cam ve deterjan sanayisinde kullanılmaktadır. Kimyasal gübre yapımında kullanılan sodyum ve potasyum madenleri çıkarılır.

## Nüfus

## İklimi
Karasal iklim görülür ve kuraktır.

## Mutfak
Cihanbeyli gömeç ekmeği 17.10.2022 tarihinde Türk Patent ve Marka Kurumu tarafından tescillenmiş ve coğrafi işaret almıştır.

## Notlar

## Kaynakça
Çumra

**Çumra**, Konya iline bağlı Konya Ovası'nda yer alan bir ilçedir. İlçenin yüzölçümü 2.089 km²dir. Çumra ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.015 metredir.

## Tarihçe
### Kurtuluş Savaşı dönemi

Millî mücadelede Konya Ayaklanmasını çıkartan Delibaş Mehmet, burada da isyan girişimine bulunmuştur ancak burada idam edilmiştir.

### Kuruluşu
M. Kemal Atatürk trenle Adana'ya giderken Çumra'da verdiği mola esnasında Çumra istasyonundan etrafı seyredip sulama tesis ve lojmanlarını gördükten sonra; "Bu şirin beldeyi geliştirmek, buraya önem vermek lazımdır. Çumra ilçe olmaya layıktır." demiştir. Atatürk'ün emri ile 26 Haziran 1926 yılında, 30 Mayıs 1926 tarihli 404 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan, 877 sayılı kanunla Çumra İlçe merkezi haline getirilmiştir. 1936 yılında Balkanlardan Anadolu'ya gelen 300 göçmen ailesi Çumra'ya yerleşmiştir. Çumra'ya yerleşen göçmen ailelerinin önceden Avrupa'ya 'Karaman ve Konya'dan' göç ettiği de bilinmektedir.

1936 ve 1950 yıllarında Balkanlardan gelen soydaşlarımızın yanı sıra son yıllarda  Hadim, Bozkır, Ermenek gibi ilçe ve köylerden Çumra'ya olan göçler ilçe nüfusunu hızla artırmıştır.

1961 yılında yapılan kazılarda ortaya çıkarılan MÖ 8000 yıllarına tarihlenen Çatalhöyük ören yeri ile Çumra'nın tarihi 9000 yıl öncesine dayanmaktadır. Çatalhöyük'ten başka  Çumra ve çevresinde Neolitik devirden kalma birçok Höyük mevcuttur. Çumra merkezde bulunan Sırçalıhöyük ve farklı mahallelerinde bulunan Seyithanhöyüğü, Karahöyük, Karkın hüyüğü, Dedemoğlu hüyüğü, İçeriçumra hüyüğü, Alibeyhöyüğü, Abditoluhöyüğü, Üçhöyük bunlardan bazılarıdır.

Rivayetlere göre; Yavuz Sultan Selim, Mısır Seferi'ne giderken Çumra üzerinden geçmiş. O zamanlar bölge bataklık halindeymiş. Yavuz, askerlerine paçalarınızı çemreleyin emrini vermiş. Çemre kelimesi zamanla değişerek bu bölgeye isim olmuştur.

## Coğrafya
### Çumra'da Obruklar
### Apasaraycık Obruğu
Apasaraycık mahallesinin 2&nbsp;km güney batısındaki obruktur.

### Gökhüyük (Tımraş) Obruğu
Gökhüyük mahallesinin hemen yanındaki obruktur.

### Hüyükler
Çumra ve çevresindeki tepeler:

*Sırçalı Hüyük
*Seyithan Höyüğü
*Karahüyük
*Karkın Höyüğü
*Dedemoğlu Höyüğü
*İçeriçumra Höyüğü
*Alibeyhüyüğü
*Çatalhöyük
*Küçükköy Höyüğü
*Abditolu Höyüğü
*Üçhüyük mahallesinde bulunan üç adet hüyük

## Nüfus

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Çumra Kaymakamlığı
* Çumra Belediyesi
* Çumra Postası Gazetesi
* Çumralılar Derneği
Derbent, Konya

**Derbent**, Konya ilinin bir ilçesidir.

Derbent Konya'ya 78&nbsp;km mesafede 1930 yılında kasaba, 1990 yılında ilçe olmuştur.

Konya'ya uzaklığı Beyşehir yolundan gidilip Ilgın sapağından ulaşım sağlanırsa 78&nbsp;km olup ana yolu bu istikamettir. Fakat yine Beyşehir yolu istikametinde giderken Altınapa barajına inmeden sağa girilir ve Başara kavak yolu kullanılırsa mesafe 55&nbsp;km'dir fakat bu yol çok dar ve virajlıdır.

İlçenin yüzölçümü 359 km²dir. Bunun yaklaşık 10&nbsp;km²si sulanabilir vaziyette olan toplam 156&nbsp;km²'lik alanı tarım arazisidir. Kalan kısmı ise yerleşim yerleri ile orman ve mera arazisidir. Derbent ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.477 metredir.

Osmanlı Döneminde, “derbent” kelimesi teşkilat anlamında kullanılmıştır. Bu anlamda, dağlar üzerindeki geçitlerde ve boğazlarda kullanılan karakollara “derbent” denilmiştir.

Derbent, Selçuklular döneminde “Eşrefoğulları Beyliği” sınırları içinde kalmıştır. Eşrefoğulları Beylik sınırları; Beyşehir ve Seydişehir'den sonra, Ilgın, Bolvadin ve Akşehir sınırlarını içine alır. Bozkır, Şarkîkaraağaç, Yalvaç, Gelendost, Kıreli, Doğanhisar ve hatta Çal gibi şehirler de zaman zaman beylik sınırlarına dâhil olmuştur.

## Nüfus

## Kaynakça
Emirgazi

**Emirgazi**, Konya ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Yöredeki ilk yerleşimin Hititler döneminde başladığı, Eski Kışla (Dikilitaş - Yukarıkışla) ile Arısama (Belkaya)'da yapılan kazılarda ele geçen çivi yazılı tabletlerden anlaşılmaktadır. 
İlçenin kuzeyindeki Kötü Dağ (Arısama Dağı), tarihi öneme sahip kale, kaya oyması, kilise ve büyük yeraltı şehirleri barındırmaktadır. Dağın batı yamaçlarında bulunan Eskikışla yerleşkesinde, dağın tarihî değerini Hitit hiyerogliflerine benzerlik gösteren fakat değişik bir hiyeroglif yazısı ile yazılmış 2 adet sunak ve 3 adet kitabe bulunmuştur. Yazıtların tercümesi tartışmalıdır. Sunak ve kitabeler İstanbul Arkeoloji Müzesi'nde sergilenmektedir.
Hitit dönemine ait olduğu sanılan ve Eski Kışla olarak isimlendirilen yerleşim merkezi üzerindeki kale ve yer altı şehrini Roma ve Bizanslılar da kullanmışlardır. Anadolu'ya Türk boylarının yerleşmesinden sonra bu kaleye ve bugünkü Emirgazi'nin bulunduğu yerler Anadolu Selçukluları'nın egemenliğine girmiştir.

Osmanlı salnamelerinde isminden söz edilmeyen Emirgazi, Cumhuriyet dönemiyle birlikte köy konumunda olup 1990 yılında ilçe olmuştur.

İlçeden günümüze gelebilen eserler arasında Arısama Dağı'ndaki kale kalıntısı, ilçenin 2&nbsp;km güneydoğusundaki, ilçeye ismini veren Emrullah Gazi Türbesi bulunmaktadır.

İlçenin yaklaşık 10–12&nbsp;km kuzeyinde yer alan ve Kolak Yaylası diye anılan bölge en eski yerleşim yerleri arasında yer alır yapılan kazılarda  tarihi; Hitit dönemine kadar uzanan eserler çıkarılmıştır.

## Coğrafi konum ve iklim
İç Anadolu Bölgesi'nde, Konya iline bağlı bir ilçe olan Emirgazi; doğusunda Niğde ili, güneyinde Ereğli ilçesi, batısında Karapınar ilçesi ve kuzeyinde Aksaray ili ile çevrilidir. İlçe toprakları bazı bölümleri engebeli olmasına rağmen genellikle ovalık ve bozkır görünümündedir. İlçenin güneyindeki Karacadağ'da ormanlık alanlar bulunmaktadır. İlçe içerisinde akarsu veya gölet gibi su kaynakları bulunmamaktadır. İl merkezine 140&nbsp;km uzaklıkta bulunur. Emirgazi ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.084 metredir. İlçenin yüzölçümü 798 km²dir. Toplam nüfusu ise 10.500'dür.

İlçede karasal iklim hüküm sürmekte olup, kışlar soğuk ve sert, yazlar da sıcak ve kuraktır. Emirgazi ilçesi İç Anadolu'nun en az yağış alan bölgesidir.

## Nüfus

## Ekonomi
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır. İlçede belli başlı akarsu olmadığından kuru tarım yapılmaktadır. Hayvancılıkta ise sığır, koyun ve keçi yetiştirilmektedir.

### Gezilecek yerler
# Kolak Kabartmaları Çomakhacı Köyü, Gölören ve Elmayokuşu mesirelik alanları.
# Çomakhacı Barajı
# Kolak Yaylası
# Koyunkıran dağları
# Tepesidelik Tepesi
# Kolak Kabartması
# Toluca Anıtı
# Kötü Kale
# Şarışlı Kalesi (Kayasaray)
# Kaya Saray
# Şeytan Mağaraları

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Emigazi Kaymakamlığı 
* Emigazi Belediyesi
Altınekin

**Altınekin**, Konya ilinin bir ilçesidir. İl merkezine 67&nbsp;km uzaklıktadır. İlçenin yüzölçümü 1.312&nbsp;km²dir. Altınekin ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 983 metredir.

## Tarihi

İlçenin tarihi oldukça eski devirlere kadar uzanmaktadır. Anadolu Selçukluları döneminde önemli bir ticaret merkezi olan ilçe en parlak dönemini bu devirde yaşamıştır. Şehir merkezinde bulunan Zıvarık Hanı bu devirden kalan en önemli yapıdır.

Fakat arazinin kıraç oluşu ve tarihi İpek Yolu'nun eski önemini koruyamaması sonucu, Anadolu ticaretinin düşüşüne paralel olarak ilçedeki ticaret hayatı da sönükleşmiştir. Osmanlı Dönemi'nde ise tarım ve at yetiştiriciliği konusunda ünlenmiş bir bölgedir.

Cumhuriyet Dönemi'nde ise tüm kamu kuruluşlarıyla birlikte gelişmiş bir yerleşim merkezi haline gelmiştir. Ancak bu kurumların bilahare diğer ilçelere kaydırılmasıyla birlikte küçük bir nahiye halini dönüşmüştür. Sonraki süreçte ise Altınekin kasaba iken, 4 Temmuz 1987 gün ve 19507 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanın 3292 Sayılı Kanunla ilçe olmuştur.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Altınekin Belediyesi
Güneysınır

**Güneysınır**, Konya ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 482 km²dir. Güneysınır ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.128 metredir. Konya'ya 75&nbsp;km uzaklıkta, Konya-Karaman D715 karayolunun 11&nbsp;km batısında yer alan ilçe merkezini oluşturan iki yerleşim yeri, Osmanlı döneminde Karasınır ve Elmasun olarak bilinen köyler idi. Her iki köyle ilgili kayıtlara, 1531 tarihli Muhasebe Defteri'nde ve 1584 tarihli tahrir defterlerinde rastlanmaktadır. Ayrıca Elmasun, 19. yüzyılda Batılı coğrafyacılar tarafından hazırlanan çeşitli haritalarda, örneğin Tallis tarafından yayınlanan 1851 tarihli *Asia Minor* haritasında gösterilmektedir. Her iki köy cumhuriyet döneminde önce Bozkır ilçesine bağlı iken, 1955 yılında Çumra ilçesine bağlanmıştır. 9 Mayıs 1990 tarihinde ise Güneybağ ve Karasınır kasabaları ile Emirhan köyünün birleşmesiyle "Güneysınır" adını alarak ilçe statüsüne kavuşmuştur. İlçe, idare binalarının Karasınır ve Güneybağ mahallelerinin arasındaki alana taşınmasıyla bugünkü görünümüne kavuşmuştur.

Halk arasında "Gavur Hüyüğü" ve "Güdelesin" diye bilinen hüyükten ve civardaki bazı köylerden, eski çağlara ait topraktan yapılmış çanak, çömlek, tuğla ile madenî eşya kalıntılarının ortaya çıkmış olması; ilçede yerleşik hayatın çok eski zamanlarda başlamış olduğuna işaret etmektedir. Bilge Umar'ın *Türkiye'deki Tarihsel Adlar* kitabında Elmasun adının etimolojisi Hititlerden önce Orta Anadolu'ya hakim olan Luwi diline dayandırılmaktadır.

İlçenin adı, Güneybağ'daki "Güney" ile Karasınır'daki "sınır" kelimelerinin birleştirilmesiyle türetilmiştir. 1990'da ilçenin kuruluşu sırasında, Güneybağ'daki "bağ" ile Karasınır'daki "Kara" kelimelerinin birleştirilmesi sonucunda ilçenin adının Karabağ olması önerildiyse de, aynı adı taşıyan bir kasabanın Cihanbeyli ilçesinde bulunması nedeniyle Güneysınır tercih edilmiştir.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Güneysınır Kaymakamlığı 
* Güneysınır Belediyesi
Hadim

**Hadim** *(telâffuz: Hâdim)*, Konya ilinin 31 ilçesinden biri. Konya'nın güneyinde yer alan ilçe; güneyde Taşkent, kuzeyde Bozkır ilçeleriyle doğuda Karaman ve batıda Antalya ile çevrilidir.

## Tarihçe

Hadim, 16. ve 17. yüzyıllarda Aladağ Kazası'nın bir köyü iken, 18. yüzyıldan itibaren gelişmeye başlamıştır. Bu gelişme süreci Ebû Sa'îd Muhammed el-Hâdimî ile başlamıştır. Hâdimî'nin derin bilgisi ve ünü kendisine Osmanlı sarayında devlet adamları arasında dostlar edinmesini sağlamıştır. Hadim'e Şehdî Osman Efendi tarafından bir de kütüphane yaptırılmıştır. Hadim, 1850'lerden sonra Konya Sancağı'na bağlı bir kaza merkezi hâline gelmiştir. 1881 senesinde Aladağ Nahiyesi Hadim'den ayrılarak Karaman'a bağlanmıştır. 1926'da ilçe merkezi olmuştur.

## Coğrafya
37° K, 33° D koordinatlarında yer alan ilçe, Orta Toroslar'da bir vadi üzerine konumlanmıştır. Konya il merkezine 128 kilometre uzaklıkta bulunan ilçe, Akdeniz Bölgesi'nde yer almakta olup Akdeniz'e kuş uçuşu 70 kilometredir. İlçenin yüzölçümü 1.165 km²dir. Hadim ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.523 metredir. Hadim coğrafi olarak Akdeniz Bölgesi'nde yer almasına rağmen Akdeniz ikliminin karakteristik özelliklerini tam olarak göstermez. Bu bakımdan Karasal iklim ve Akdeniz iklimi arasında geçiş özelliği göstermektedir. İlçe Karasal iklimin hakim olduğu yörelere oranla daha fazla yağış almaktadır. Ayrıca en yağışlı mevsim kış, en kurak mevsim yazdır.

## Nüfus

## Hâdimî Hazretleri'ni Anma Haftası
Hâdimî için her yılın 4-12 Eylül tarihleri arasındaki hafta; Hâdimî Hazretleri'ni Anma Haftası olarak belirlenmiştir. İlçede Hâdimî adına inşâ edilmiş bir de türbe bulunmaktadır. Türbeye ziyaretler; yoğunluk yaz aylarında olmak üzere yılın her vaktinde görülmektedir.

## Yerköprü Şelalesi

Aladağ bölgesinde olup tamamen doğal bir oluşumdur. Alüvyon üzerine traverten çökelmesi ve daha sonra alttaki alüvyonun eriyerek bir köprü şeklini alması  ve Göksu kollarından gelen suyun bu köprünün altından akması sonucu bu adı almaktadır. Başka kaynaktan çıkan su köprünün çıkış noktasında belli bir yükseklikten aşağı düşerek görülmeye değer bir şelale oluşturmakta ve bu noktada dere yatağından gelen su ile birleşmektedir.

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Hadim Kaymakamlığı 
* Hadim Belediyesi 
* Hadim Haber
Ilgın

**Ilgın**, Konya ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 1.636 km²dir. Ilgın ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.033 metredir.

## Tarihçe
Ilgın'da 3.500 yıl önce M.Ö. 1500-1200 yılları arasında şimdiki ilçe merkezinin 25&nbsp;km kuzeydoğusunda Hititler tarafından *Yalburt* adında bir şehir kurulmuştur. Ilgın merkezi de bir antik Likaonya kenti olan Lageina üzerinde kurulmuştur. 1932 Yılında Ilgın'da Lagenia'lılardan söz eden bir yazıt bulan İskoç arkeolog ve epigraf William Moir Calder, buranın gerçekte bir *Lageina* kenti olduğu, Ilgın isminin de buradan geldiği tezini ortaya koymuştur. Ilgın ve çevresi tarih boyunca, sırasıyla Hitit, Frig, Lidya, Roma, Bizans, Anadolu Selçuklu, Karamanoğulları ve Osmanlı yönetiminde kalmıştır. 1077 yılından 1308 yılına kadar Anadolu Selçuklu bağlısı olan Ilgın, Anadolu Selçuklu'nun yıkılmasıyla Eşrefoğulları Beyliği bağlısı olmuştur. Daha sonra Hamitoğulları Beyliği'nin himayesine geçen Ilgın, 1381'de Osmanlı hakimiyetine geçmiştir. Osmanlı-Karaman mücadeleleri sonrasında Karamanoğulları'nın eline geçmiştir. Emir Timur, Ankara Savaşı'nda sonra Kara Tatarları beraberinde götürmüşse de tamamını buna dâhil edememiştir. Geride kalan Kara Tatarlar'ın bir bölümü bu bölgede kalmıştır. Kara Tatarlar tarafından yerleşim görmüş Ilgın, daha sonra bu topluluğun komşuları olan Türkmenlere asimilasyonu neticesinde Türkmen yerleşimine dönmüştür. Ancak Ilgın'da günümüzde bile kendini Kara Tatar olarak bilen asimile olmamış kişilere de rastlanmaktadır. 1467'de II. Mehmed tarafından yeniden Osmanlı himayesine alınmıştır. II. Bayezid zamanında Ilgın kaza olarak gösterilmiştir. Mustafa Kemal Atatürk Büyük Taarruz öncesi bir süre Ilgın'da kalmıştır.

## Yerel yönetim
Eylül 2016'da, FETÖ'ye yardım ve destek verdiği gerekçesiyle 1 Eylül'de tutuklanan belediye başkanı Halil İbrahim Oral'ın yerine 1 Eylül 2016 tarihinde yürürlüğe giren 674 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca kayyum olarak belediye meclisi üyesi Mehmet Karahan atandı.

## Nüfus

## Kaynakça
Kulu

**Kulu**, Konya ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Tarihi Cilali Taş Devri'ne dayanan, Kalkolitik, Eski Tunç, Hitit, Frig, Galat, Hellenistik, Roma ve Bizans dönemlerini yaşamış bir ilçedir. İlçe adını kurucusu olan Kuluboğlu Mustafa Bey'den (Kulu Bey) alır. Kuluboğlu, Afyonkarahisar-Karabağ dolaylarından gelen bir Yörük beyidir.

1923 yılında belediye ve 1954 yılında ilçe statüsü kazanmıştır. İlk Kulu belediye başkanı İsmail Efendi Özbaran'dır. (1926-1932). İsmail Hakkı efendinin torunu olan Mehmet Yıldız 1968-1977 yılları arasında iki dönem Kulu Belediye Başkanı seçilmiştir.

İsveç'te kalabalık bir Kululu toplumu yaşamaktadır. 1965 yılında İsveç'e giden ilk Kululu göçmen işçilerin ülkesine yerleşmesine izin veren ve 1986'da bir suikastta hayatını kaybeden İsveç Başbakanı Olof Palme'nin adı, Kulu eski belediye başkanı Mehmet Yıldız tarafından 1972 yılında yaptırılan ilçenin tek “yeşil parkına” verilmiştir.

## Coğrafya
Kulu Ankara ile Konya'nın arasında konumlanmıştır. Ankara'nın 111&nbsp;km güneyinde ve Konya'nın 150&nbsp;km kuzeyindedir. Kulu, Ankara'ya 1 saat, Konya il merkezine 1,5 saat uzaklıktadır. İlçeye bağlı Kozanlı ve Karacadağ kasabasında, Altılar ve Yaraşlı mahallesinde tarihi mağaralar bulunmaktadır. Ayrıca ilçenin 3&nbsp;km doğusundaki Düden Gölü 183 çeşit kuşu barındıran bir doğa harikasıdır. Kozanlı yakınlarındaki Gökgöl de hem çok sayıdaki kuş türünün gözlenebildiği doğal bir güzellik, hem de her yıl yapılan şenlikleriyle halk- açık bir uğrak ve mesire yeridir. Samsam Gölü Haymana sınırı yakınındaki sulak alandır.

İlçenin yüzölçümü 2.234 km²dir. Kulu ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 994 metredir.

## Nüfus
İlçe toplam nüfusu 52.447 (2023)
İlçenin yerli halkının büyük bir kısmı Yörük'tür. İlçeye daha sonraları Doğu Anadolu Bölgesi ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin muhtelif yerlerinden gelen Kürt aşiretler (Rişvan, Şeyhbizinli vs.) yerleştirilmiştir. 1853-1856 Osmanlı-Rus Kırım savasından sonra Anadolu'ya göç eden Nogay Türklerinin büyük bir kısmı ilçeye ve çevresine yerleştirilmiştir. Bu nedenlerle ilçe kozmopolit bir yapıya sahiptir. İlçenin merkezde 5 ve çevresinde 41 olmak üzere toplam 46 mahallesi vardır. 

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNET
Meram

**Meram**, Konya ilinin merkez ilçelerinden olup, şehrin güneybatı kısmında yer alır. Ankara-Konya, Isparta-Konya, Antalya-Konya, Mersin-Konya ve Adana-Konya olmak üzere beş önemli yolun geçtiği merkezdedir.

İlçenin yüzölçümü 1.822 km²dir. Meram ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.028 metredir.

## Tarihi
Evliya Çelebi, seyahatnamesinde gezip gördüğü yerler arasında bağ, bahçe, bostanlardan söz ederken bağlık-bahçelik bu yerlere her defasında "Bağ-ı Meram" (Meram Bağı) ifadesini kullanmaktadır. Hatta buraların Konya'nın Meramı gibi olduğunu ifade etmektedir. Konya'nın son kilisesi olan Aziz Pavlus Kilisesi burada bulunmaktadır.

## Ekonomi
Tarımsal alanların çok olduğu ilçenin büyük bir bölümü sit alanı kapsamında olduğundan, birçok bölgede yapılaşmaya izin verilmemektedir. Altınapa'dan gelip, tarihi Meram Köprüsü'nden, Meram Eski Yol'u takip ederek tarımsal alanları sulayan Meram Çayı da adından da anlaşılacağı üzere ilçede bulunmaktadır.

## Eğitim
Konya Üniversitesi Eğitim Fakültesi başta olmak üzere, İlahiyat Fakültesi ve Tıp Fakültesi bu ilçenin sınırları içindedir.

## Turizm
Altınapa Barajı'ndan gelen Meram Deresi etrafındaki çamlıklar, çay bahçeleri, piknik alanları ve dinlenme tesislerinden oluşan bir mesire yeridir. Yazın en sıcak günlerindeki serin, esintili ve çam kokulu havası, akarsuyu, gül bahçeleri ve ormanlık alanlarıyla yerli ve yabancı misafirlerin dinlenme yeri olmuştur.

## Nüfus

## Resim galerisi

Dosya:Kilistra lystra26.JPG|Meram deresi
Dosya:Kilistra lystra19.JPG|Kilistra
Dosya:Konya 14.JPG
Dosya:Meram.JPG|Meram'ın Yaka semtinden görünüm


## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Meram Belediyesi
Tuzlukçu

**Tuzlukçu**, Konya iline bağlı bir ilçedir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Akşehir ilçesine bağlı bir köy olan Tuzlukçu, 1929 yılında Aşağı ve Yukarı Tuzlukçu'nun birleşmesiyle nahiye olmuştur. 1949 yılında nüfusunun 2000'i aşması sonucu belediye teşkilatı kurulmuş, 9 Mayıs 1990 tarihinde kabul edilen 3644 sayılı kanun ile ilçe olmuştur.

İlçenin yüzölçümü 704 km²dir. Tuzlukçu ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 991 metredir.

## Nüfus

## Dış bağlantılar
* Tuzlukçu'nun Fiziki, Beşeri ve İktisadi Coğrafyası 

## Kaynakça
Altıntaş

**Altıntaş**, Türkiye'nin Kütahya ilinin bir ilçesidir. Kütahya il merkezine 50&nbsp;km, Uşak'a 90&nbsp;km, Afyonkarahisar'a 65&nbsp;km uzaklıktadır. İlçe Kütahya-Afyonkarahisar, Kütahya-Uşak-İzmir arasında kavşak konumundadır. Eski adı **Kurt Köy** olarak bilinmektedir. 2020 yılı nüfusu 15.835'tir. İlçenin yüzölçümü 941 km²dir. Altıntaş ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.029 metredir.

İlçenin başlıca geçim kaynağı tarımdır. Buğday, haşhaş, arpa, şeker pancarı, fasulye ve nohut yetiştirilen belli başlı ürünlerdir. Meyvecilik çok fazla gelişmemiştir. Zengin mermer yatakları olmakla birlikte, işlemek için tesisler yeterli değildir. İlçede 1 anaokulu, 5 ilkokul, 6 ortaokul, 3 lise, 10 birleştirilmiş sınıf okulu, 1 halk eğitim merkezi bulunmaktadır. Mesleki eğitim veren Şehit Polis Elvan Özbay Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi, Altıntaş Halk Eğitimi Merkezi ve Kütahya Dumlupınar Üniversitesi Altıntaş Meslek Yüksekokulu bulunmaktadır.

Kurtuluş Savaşı içerisinde önemli bir yere sahip olan ilçenin sınırları içerisinde Büyük Taarruz ve Başkomutanlık Meydan Muharebesi yapılmıştır. Zafertepe Çalköy'de Mustafa Kemal Paşa "Ordular İlk Hedefiniz Akdeniz'dir, İleri!" tarihi emrini vermiştir.

Zafer Havalimanı burada bulunmaktadır. Ayrıca Beşkarış Barajı tamamlandığında ve Akçaköy Barajı yapıldığında tarımsal sulama alanında da önemli mesafeler katetmek mümkün olabilecektir.

## Tarihçe
Antik dönemde, yörenin ismi, sikkeler üzerinde “**Soa**” olarak geçmektedir. Antik dönemlerde, yörenin birçok yerinde iskan bulunduğu anlaşılmıştır. Ayrıca, bölgede zengin mermer yataklarının bulunması da, antik dönemlerde buranın yani mermer ocaklarının işletildiği ve özellikle, hemen yakınlardaki “Aızonoi” antik kentinin, buradan temin edilen mermerler ile imar edildiği bilinmektedir.

Bölgenin “Pınarcık” köyü: antik dönemde “**Abya**” adıyla anılan bu yer, Roma şehir devleti olarak önem kazanmıştır. Kendi adına bastırdığı sikkeler ile ünlüdür. Osmaniye köyünde: yapılan araştırmalarda, Roma dönemine ait, MS.2 ile 3'ncü yüzyıl arasına tarihlenen bir anıtsal mezar ortaya çıkarılmıştır.

Bölgenin ismi: uzun süre “**Kurtköy**” olarak anılmıştır. Tarihi süreç incelendiğinde, bu bölgedeki diğer özel olaylar şunlardır: Osmanlı döneminde, Sultan II. Beyazıt zamanında çıkan, Şah Kulu isyanı sırasında, Osmanlı güçleriyle isyancılar burada karşılaşmışlar ve isyancılar yok edilmişlerdir.

Kurtuluş savaşında ise, Başkomutanlık Meydan Muharebesi sırasında, savaş idare merkezi, yine bu bölgede kurulmuştur. Çatışmaların en çetin geçtiği yer ise, yine bu bölgede “Çalköy” yöresidir.

## Nüfus

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNet 
* Karatepeler mevkiinden Altıntaş'ın görünümü (Temmuz 2010)
Karapınar

**Karapınar**, Türkiye'nin Konya ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Tarihte Ulukışla-Ereğli-Konya arasında önemli bir menzil (konaklama) merkezidir. Yavuz Sultan Selim zamanında buraya bir kervansaray yapılmasından sonra Sultaniye adını aldı. 19 Temmuz 1934'te adı "Karapınar" olarak değiştirildi.

## Coğrafya
Meke Tuzlası bu ilçede yer almaktadır. Karapınar toprakları %60'lara varan oranda kireçli bir yapıya sahiptir. İlçede birçok obruk mevcuttur. Meke Tuzlası, Acıgöl, Meyil Gölü, Çıralı Gölü gibi gölleri meşhurdur. Ayrıca birçok yeraltı şehri de mevcuttur.

En önemli özelliği ise yeryüzündeki en büyük rüzgâr erozyonunu önleme sahasının bu ilçede Karapınar kumullarına yönelik yapılmış olmasıdır. Proje 13.000 ha alanda, 1962 yılında Toprak Su Genel Müdürlüğünce başlamış, 1999 yılında tamamlanmıştır. Bu proje yeryüzünde uygulanan en başarılı 10 projeden birisi kabul edilmiştir.

2.623&nbsp;km2lik yüzölçümü ile Konya'nın büyük ilçelerinden biridir. Karapınar ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 994 metredir. İl merkezinin 94&nbsp;km doğusundadır. Batısında Konya, Karatay ve Çumra, güneydoğusunda Ereğli ve Adana, güneyinde Karaman, kuzeyinde Aksaray vardır. Ova üzerine kurulu olan ilçenin çok eski yerleşim yerlerinden biri olduğu bilinmektedir. Tarihi İpek Yolu üzerinde bulunması, ilginç jeolojik yapısı, suları farklı özellikler içeren ve dünyada bir benzeri daha bulunmayan krater gölleri ile Türkiye'nin de sayılı turizm alanlarından biri olarak tanınan Karapınar ayrıca erozyonun da önüne geçebilen nadir bölgelerden biridir.

## Nüfus
Kendisine bağlı 42 mahallesi vardır.

## Ekonomi
1,8 milyar ton linyit rezervine sahip Karapınar Kömür Sahası ilçede yer almaktadır.

Türkiye'nin en büyük güneş enerjisi santrali olan Karapınar Güneş Enerjisi Santrali ilçede yer almaktadır.

## Ulaşım
İlçe Konya-Adana yolu üzerindedir.

## Ayrıca bakınız
* 1997 Karapınar trafik kazası

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

*T.C. Karapınar Kaymakamlığı 
*Karapınar Belediyesi
Karatay, Konya

**Karatay**, Konya ilinin üç merkez ilçesinden birisidir. İlçenin yüzölçümü 2.832&nbsp;km²dir. Karatay ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.028 metredir.

Karatay'da Mevlânâ Müzesi bulunduğundan çok yoğun bir şekilde yerli ve yabancı turist ilçeye gelmektedir.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* KTO Karatay Üniversitesi
* Karatay Fen Lisesi

## Kaynakça
Aslanapa

**Aslanapa**, Kütahya ilinin bir ilçesidir.
Daha önceleri merkez ilçeye bağlı nahiye merkezi iken Özal döneminde Şaphane ve Dumlupınar'la birlikte ilçeliğe hak kazanmıştır. İlin ve Türkiye'nin en küçük ilçe mekezlerinden biridir. Nüfusu 1.893'tür. İsmi üzerinde birçok görüş mevcuttur. Özellikle "apa" kelimesi oba kelimesinden gelir ve Aslan oba anlamında vb. rivayetler vardır.

Dumlupınar Üniversitesi Öğretim Üyelerinden ve arşiv belgelerine ulaşmamızda yardımlarını gördüğümüz, arşiv araştırmacısı ve edebiyatçı Cevdet Dadaş'ın anlatımıyla Aslanapa isminin anlamı ve tarihî gelişimi şöyledir: En eski çağlardan beri dünyaya hakim olmayı bir gaye edinen Türkler inanç, kültür ve töreleri gereği büyüklerini Ata, Hoca, Baba, Aba ve Beğ gibi kelime ya da unvanlarla hep yüce tutmuşlardır. Bunlar arasında Arslan Baba, Korkut Ata ve Çoban Ata gibi hatıraları birer kutsal simalar halinde yaşayan isimler vardır. Bu isimler bir zamanlar kendilerine büyük manevi rütbeler verilmiş ve etkileri milletin ruhuna yansımış ve millî hafızaya işlenmiş destanî şahıslara ait isimlerdir.

Abi, büyük kardeş anlamına da gelen Apa'nın Arslan ile birlikte bir özel ismi belirtmek için kullanıldığı görülmektedir. Bütün bunlar halk arasında Aslanapa'nın ovada kurulduğu daha sonra Aslanın ovası yerine Aslanapa olduğu benzeri söylentilerin birer yakıştırmadan öteye gitmediğini göstermektedir.

İl merkezi Kütahya'ya 45&nbsp;km uzaklıkta bulunan Aslanapa ilçesinde kahvehane dışında herhangi bir sosyal ortam bulunmamaktadır. Doğalgaz olmayan ilçede halen soba yakılmaktadır. 2019 yılında ilçeye saat kulesi ve küçük bir sağlık merkezi (ilçe hastanesi) yapılmıştır.

İlçenin yüzölçümü 731 km²dir. Aslanapa ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.030 metredir.

## Nüfus
Aslanapa nüfus bakımından Kütahya'nın ve Türkiye'nin en küçük ilçelerinden biridir. Kasaba görünümünde olan Aslanapa sürekli göç vermektedir. İlçenin göç vermesinin en önemli iki nedeni işsizlik ve ilçede sanayinin olmamasıdır. Günümüzde gençler çalışmak için Kütahya ve diğer büyük kentlere gitmektedir.

## Ekonomi
Aslanapa ilçesinin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. Bunun dışında ilçede herhangi bir sanayi kuruluşu bulunmamaktadır. İlçede kaz üreticiliği gelişmiştir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Aslanapa Kaymakamlığı
Domaniç

**Domaniç**, Kütahya ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 539 km²dir. Domaniç ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 874 metredir.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Domaniç Savaşı

## Kaynakça
Şaphane

**Şaphane**, Kütahya ilinin bir ilçesidir. İl merkezinin 130&nbsp;km güneybatısında yer alır.

## Tarihçe
Simav yakınlarında olması nedeniyle antik dönemde Synaus şehir devleti egemenliği altında bulunduğu tahmin edilmektedir. Roma ve Bizans egemenliğinde kalan yerleşim, 13. ve 14. yüzyılda Germiyanoğulları Beyliği yönetiminde yer almaktaydı. "Gediz Şaphanesi" olarak da bilinen yerleşim 1381 yılında Kütahya, Simav, Tavşanlı'yla birlikte Şehzade Bayezid'in çeyizi olarak Osmanlı topraklarına katıldı. 1402 Ankara Savaşı'ndan sonra kısa bir süre Osmanlı egemenliğinden çıkan yerleşim 1429 yılında kesin olarak Osmanlı topraklarına katılmıştır.

Şaphane kent merkezinde ilk yerleşim 1405 yılında kurulmuştur. Bizans zamanından beri işletilmekte olan Şap madeni önemli bir ticaret ürünüydü. Çıkarılan şapın kullanımı 13.-16. yüzyıllarda Cenevizlilerin elindeydi. Evliya Çelebi'nin 1680 yılında yaptığı seyahatte, yerleşimden köy olarak bahsedilmiştir. Tanzimat'a kadar "Şaphane-i Amire Müdürlüğü" adı altında doğrudan saraya bağlı olarak idare edilmiştir. 1845 yılı Osmanlı kayıtlarında  Kütahya Sancağı'nın Gediz Kazasına bağlı bir köy olan yerleşimden, ilk defa 1879 yılında nahiye olarak bahsedilmiştir. Cumhuriyet Döneminde de önce bucak olan Şaphane, 1988 yılında Gediz'den ayrılarak resmen ilçe olmuştur.

## Coğrafi konumu
İlçenin yüzölçümü 229 km²dir. Şaphane ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 982 metredir. Şaphane ilçesi Kütahya'nın güneybatısında yer almaktadır. Engebeli bir araziye sahip olan Şaphane Dağı'nın batısında küçük bir akarsu vadisinin tabanında kurulmuştur. Sınır komşuları olarak doğusunda Gediz ilçesi, batısında Simav ilçesi, kuzeybatısında Hisarcık ilçesi, güneyinde Uşak ili ve güneybatısında Pazarlar ilçesi ve Manisa ili, Selendi ilçesi bulunmaktadır. Dağın doruğunun konumu: (N (Kuzey) 39° 3' 45* E (Doğu) 29° 14' 30*)'dur.

## İklimi
Akdeniz iklimiyle, karasal bir iklim arasında geçiş özelliği gösteren iklim özelliklerine sahip ilçede yıllık ortalama yağış 1 m²ye 719&nbsp;kg ve ortalama sıcaklık 11,8&nbsp;°C'dir.

## Nüfus
1845 temettü kayıtlarında yerleşimde 61 hane ve 305 kişi yaşamaktaydı. 1879 yılı salnamesinde yerleşimde 1.388 kişinin yaşadığı belirtilmekte olup, yaşayanların  tamamı Müslümandı. 1885 yılı salnamesine göre ise yerleşimde 3.030 kişi yaşamaktaydı.

## Ekonomi
Tarım, hayvancılık ve meyvecilik geçim kaynaklarındandır. İlçe merkezinde bulunan Dostel Alüminyum Sülfat Sanayi A.Ş.'nin işlettiği şap fabrikasının da ilçe ekonomisine büyük katkısı bulunmaktadır. İlçeye bağlı belde ve köylerde besicilik ve özellikle süt hayvancılığı ön plandadır. İlçe merkezi belde ve köylerde özellikle vişne, kiraz ve elma üretilmektedir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Şaphane Kaymakamlığı
Battalgazi

**Battalgazi**, Malatya ilinin bir ilçesidir.

*Battalgazi*, Malatya'nın tarih bakımından her türlü kabilesine ev sahipliği yapmış, tarihin izlerini taşıyan önemli bir ilçesidir. Malatya şehrinin ilk kuruluş yeri, bugünkü Bahçebaşı mahallesi içinde yer alan Aslantepe Höyüğüdür. Nüfusu **295.821**'dir. İlçenin yüzölçümü 947&nbsp;km²'dir. Battalgazi ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 782 metredir. Malatya'nın en gelişmiş metropol ilçesidir. Kayısı bahçeleriyle dolu ve Karakaya Barajı'na sınırı vardır. 2. ordu komutanlığı, İnönü Üniversitesi, Turgut Özal Üniversitesi ile Turgut Özal Tıp Merkezi bu ilçede yer almaktadır. Pınarbaşı mesire alanı, Hürriyet  parkı ve Kernek şelalesi Battalgazi'nin 4 mevsim boyunca başlıca uğrak yerlerindendir.

## Tarihçe
Selçuklu döneminden kalan Ulu Camii, Silahtar Mustafa Paşa Kervansaray'ı, Elvan Hamamı, Aslantepe Antik Kenti ile Venk Kilisesi ilçenin ilgi çeken mekanlarındandır. Malatya'nın en verimli toprakları bu bölgede bulunmaktadır. Hasan Basri'nin türbesi ve Zeynal Abidin'in türbesi buradadır. Ziyaret ve türbeler ilçeye canlılık kazandırır. İlçenin Eski Malatya bölümünde halkın büyük bir kısmı tarım ile uğraşır. Başta tuğla fabrikası ve kayısı işleme fabrikaları olmak üzere küçük sanayi tesisleri bulunur.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Kanlı Kümbet

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Battalgazi Kaymakamlığı
* Battalgazi Belediyesi
Doğanşehir

**Doğanşehir**, Doğu Anadolu Bölgesi'nde Malatya iline bağlı bir ilçe. Malatya'ya 58&nbsp;km uzaklıkta olup, ova ve dağlık bir alanda kurulmuştur. İlçenin doğusunda Adıyaman ilinin Çelikhan ilçesi, güneyinde Adıyaman ili Besni ve Gölbaşı ilçeleri, batısında Kahramanmaraş'ın Elbistan ilçesi, kuzeydoğusunda Akçadağ ve Yeşilyurt ilçeleri bulunur.

2023 Kahramanmaraş depremlerinde ilçe ağır hasar almıştır.

## Tarih
İlçe tarihi ve mesire yerleri açısından zengindir. İlçe merkezinde tarihi sur kalıntıları MÖ 66 yılında Bizans döneminde yapılmıştır. Mesire yeri olarak Erkenek vadisinde bulunan şelale ile tabii yerleri, Sürgü kasabası içinde yer alan Pınarbaşı, Takaz, Göğtepe Yaylası sayılabilir.

İlçenin ilk yerleşiminin MÖ 66 yılında Romalılar tarafından oluşturulduğu sanılmaktadır. Kısa el değiştirmelerle 758 yılına kadar Bizanslıların elinde kalan Zipetra adlı ilçe, bu tarihte Abbasi halifesi Harun Reşit tarafından ele geçirilmiş ve imar edilmiştir. 857 yılına kadar Arapların elinde kalan ilçe, daha sonra Bizanslılar'ın eline geçmiş, 1399 yılında Yıldırım Beyazıt tarafından Osmanlı topraklarına katılmış, 1401 yılında ise Timur tarafından yağmalanmıştır. 1515 yılında tekrar Osmanlı topraklarına katılan ilçe 1877'den önceki adı Viranşehir veya Harapşehir olan ilçe, 1877-1878 Osmanlı-Rus Savaşı sırasında Posof, Ardahan, Şavşat, Artvin ve Trabzon'dan getirilerek yöreye yerleştirilen halkından dolayı Muhacir Köyü diye adlandırıldı. Besni'ye bağlı bir köy iken aynı yılda nahiye merkezi olmuştur. 1929'da bucak merkezi oldu. 1933'te Doğanşehir adını alan ilçe, 1 Nisan 1946'da Akçadağ ilçesinden ayrılarak bağımsız bir ilçe durumuna getirilerek Malatya'ya bağlanmıştır.

## Coğrafya
İlçenin yüzölçümü 1.364 km²'dir. Doğanşehir ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.223 metredir.

## Ekonomi
İlçenin en önemli gelir kaynağı tarımdır. Son yıllarda önemli gelişme gösteren meyvecilik önemli bir geçim kaynağını oluşturmaktadır. Bunlardan kayısı ve elma en önemlileridir. Elmacılıkta son yıllarda önemli bir artış olmaktadır. Hayvancılık genel olarak köylerde yapılmaktadır. İlçe merkezi ve köylerinde geleneksel değerlere, mahalli örf ve adetlere önem verilmektedir.

Son yıllarda tütün yetiştiriciliği bir hayli önem kazanmıştır. İlçeye önemli bir sermaye girişi sağlayan tütün bitkisi artık neredeyse tek ürün haline gelmiştir. Bir zamanlar en popüler sanayi bitkisi olan şeker pancarının üretimi ise son 10 yıl içerisinde giderek azalmış ve artık günümüzde bitme noktasına yaklaşmıştır. Bir zamanlar meyvecilikte elmaya bir yönelme olsa da maliyetin yüksek olması, pazar sorunu gibi sorunlardan ötürü ilçede en çok yetiştirilen ve ilçeye en yüksek girdi sağlayan tarımsal bitki 2015 yılı itibarıyla tütündür.

## Nüfus

## İdari yapı
İlçenin 5 bucağı, 6 belediyesiyle 31 mahallesi vardır.

Reşadiye mahallesi 1986 yılındaki deprem afeti sonucu ikiye ayrılmıştır. Mahallenin yarısı Çelikhan yolu üzerindeki kısma taşınmıştır. Böylece iki tane Reşadiye Köyü oluşmuştur. Yakın dönemde taşınan köye resmi olarak Güzel Köy ismi verilmiştir.

## Kaynakça

Türkiye coğrafya kitabı, Kültür Bakanlığı. Cilt no: 27

## Dış bağlantılar
* Doğanşehir Kaymakamlığı
Doğanyol

**Doğanyol**, Malatya'nın bir ilçesidir.

## Tarihçe
1990 yılında ilçe statüsüne kavuşan **Doğanyol** ilçesinin tarihi çok eskilere dayanmaktadır. 500 yıl kadar önce köy olarak kurulduğu, 80 yıllık belediyelik ve nahiye olduğu söylenmektedir. Doğanyol'un eski ismi "Keferdiz" olarak geçmesine rağmen, kaynaklarda "Kefersut" ve "Kefersük" olarak geçmektedir.

Osmanlı İmparatorluğu zamanında şimdiki Adıyaman ilinin Kahta ilçesine bağlı olan Doğanyol, daha sonra Elazığ iline, Cumhuriyetten sonra da Malatya iline bağlandı.

Yerleşim, Pütürge ilçesine bağlı bir belde iken Keferdiz olan adı, 19 Aralık 1963'te imzalanan bir Bakanlar Kurulu kararnamesi ile "Doğanyol" olarak değiştirildi.

## Coğrafya
İlçenin yüzölçümü 177 km²'dir. Doğanyol ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 928 metredir. İlçe Malatya'ya 90&nbsp;km mesafede olup, ilçenin doğusunda Diyarbakır ilinin Çüngüş ilçesi, batısında  Malatya ilinin Pütürge  ilçesi, kuzeyinde ise Elâzığ ilinin Sivrice ilçesi ile komşudur. Karakaya Barajı ilçe sınırları içerisindedir. Tarım için su ihtiyacı bu barajdan sağlanmaktadır. Kayısı yetiştiriciliği ilçedeki en önemli gelir kaynağıdır. Son yıllarda çilek ve nar yetiştiriciliği de artmaktadır.

## Nüfus ve idari yapı
Yamaç, Örencik ve Köklükaya mahalleleri, 1992 yılında ilçeden ayrılarak Malatya'nın Pütürge ilçesine bağlanmıştır. İlçede 16 mahalle bulunmaktadır. İlçenin nüfusu 3.932 kişidir.

## Bağlı mahalleler
İsak, Çolak, Akkent, Behramlı, Burç, Damlı, Gevheruşağı, Gökçe, Gümüşsu, Koldere, Konurtay, Mezra, Poyraz, Ulutaş, Yalınca, Yeşilköy.

## Eğitim ve kültür
Okuma yazma oranı her sene itibarıyla yükselmektedir. İlçede ilkokul ve lise bulunmaktadır. Bunun yanı sıra öğretmen evi, kültür merkezi ve mesire alanları da bulunmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNet
* Doğanyol Belediyesi
Kale, Malatya

**Kale**, Malatya ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 237 km²'dir. Kale ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 728 metredir.

## Tarihçe

Eski adı "*İzollu*"dur. Köydeki eski bir kaleden bu yeni ismini almıştır. Malatya'nın en zengin ve en yeşil ilçesidir. İlçede bulunan ve şimdi Karakaya Baraj Gölü altında kalan Pirot höyük, bu bölgede çok eski zamanlardan beri yerleşimin olduğunu göstermektedir. Günümüzde bölgede yaşayan *İzol aşireti*nin 1600'lü yıllarda Şanlıurfa'dan bu bölgeye göç ettikleri Evliya Çelebi'nin Seyahatname'sinde de belirtilmektedir. 
  
İlçe yerel olarak izollu adı ile tanınmaktadır. İzollu bölgesi aslen ortasından geçen Fırat Nehri nedeniyle (Karakaya barajı) Elazığ ve Malatya tarafı olmak üzere ikiye ayrılmıştır. Yöre halkı kendini izol aşireti olarak tanıtmakta.

İlçe; Malatya-Elazığ karayolunun 45. km'sinde olup Kömürhan Köprüsü ilçe sınırları içerisindedir. Nüfusu yaklaşık 4 bin olup dağınık bir yerleşim şekline sahiptir. İlçenin temel geçim kaynağı kaysı olup az miktarda çilek üretimi ve hayvancılık da vardır. İlçe daha önce merkeze bağlı bir nahiye iken 1990'da çıkan kanunla ilçe statüsü kazanmıştır.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Kale Kaymakamlığı 
* Kale Belediyesi
Kuluncak

**Kuluncak**, Malatya iline bağlı bir ilçedir.

## Tarih
İlçenin yerleşim tarihi 100 veya 120 yıl öncesine dayanmaktadır. Yıllar önce yayla hayatı sürdüren Bıyıkbogazı, Başören, Konaktepe ve Karıncalık mahallesi sakinleri, kışın sığınak olarak kullanılan Kuluncak'ta sürüleriyle birlikte barınmak amacıyla ilçeye de kışı geçirmek üzere yerleşmişlerdir. Özellikle Konaktepe ve Başören köyleri yaylalarında oturanlar zamanla su kıyısı olan kuytu yerde yerleşik düzene geçerek Kuluncak'ın oluşmasına zemin hazırlamışlardır. İlçenin adı, kuytu bir alanda olduğu için kuytucak kelimesinden geldiği sanılmaktadır. Daha sonra Kuluncak olarak değişmiştir.

## Coğrafi durum
Kuluncak ilçesi Malatya iline 110&nbsp;km mesafede olup il merkezinin kuzey batısında bulunmaktadır. Kuluncak ilçesi sınırları mülki taksimata göre belirlenmiş olup, kuzeyde Sivas ili Kangal ilçesi ile 25&nbsp;km, doğuda Malatya ili Hekimhan ilçesi ile 46&nbsp;km, güney ve güneybatıda Malatya ili Darende ilçesi ile 22&nbsp;km, batıda Sivas ili Gürün ilçesi ile 26&nbsp;km'lik mülki sınırlar ile çevrilmiş olup, toplam 119&nbsp;km'lik mülki sınırlara sahiptir. Hekimhan ilçesine 27&nbsp;km, Darende ilçesine 47&nbsp;km, Sivas'ın Kangal ilçesine 110&nbsp;km, Gürün ilçesine de 80&nbsp;km mesafede bulunmaktadır.

Arazinin büyük bölümü dağlık ve engebelidir. Kuluncak ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.277 metredir. Ortalama eğim 40 derecedir. İlçe genel olarak vadi içerisine kurulu olup Tohma Çayı üzerinde konuşlanmıştır. Kuluncak ilçe merkezinin yüzölçümü 645 km²’dir.

## İdari yapı
Önceleri Darende ilçesine bağlı bir kasaba olan Kuluncak 1972 yılında belde ve 20 Mayıs 1990 tarihinde ilçe statüsünü almıştır.

30 Mart 2014 Mahalli İdareler Seçimleriyle birlikte yeni büyük şehir yasasından dolayı köylerin tamamı mahalle statüsü kazanmış olup, ilçeye bağlı olan Sofular Belediyesi tüzel kişiliği sona erdirilerek mahalleye dönüştürülmüştür. Bu nedenle ilçeye bağlı toplam 28 idari birim (mahalle) mevcuttur.

## Nüfus

## Yer altı kaynakları
İlçe yer altı kaynakları bakımından oldukça zengin bir yapıdadır. Başta toryum, demir, çinko, altın, manganez olmak üzere birçok maden sondajı yapılmaktadır. İlçede Bıcır Mahallesi sınırları içinde faal bir mermer ocağı bulunmaktadır. Ayrıca Alvar Mahallesinde termal su kaynağı bulunmaktadır.

Kuluncak İlçesi nadir toprak elementleri bakımından önemli bir kaynak olarak görülmektedir. Bu yörede 1000 ton, %24 tenörlü britolit cevherleşmesi tahmin edilmektedir. 

MTA Genel Müdürlüğü'nce 1960'lı yıllarda Türkiye genelinde gerçekleştirilen hava prospeksiyonları sırasında Kuluncak çevresinde yüksek toryum (Th) anomalileri saptanmıştır. Yapılan ayrıntılı saha çalışmaları sonucunda Başören Mahallesi yakınındaki siyenit sokulumları çevresinde bazı radyoaktif florit damarlarına rastlanmıştır.

## Kültürel miras
Eşref Höyük, Kabak Abdal Türbesi, Genç Roma Dönemi'ne ait olan zemin üzerine Mozaik Sütunlar ve Bicir köyü taşlı tarla mevkiinde bulunan Bicir Yamaç Yerleşimi sayılabilir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Kuluncak Kaymakamlığı 
* YerelNET
Gölmarmara

**Gölmarmara**, Türkiye'nin Ege Bölgesi'nde bulunan Manisa ilinin ilçelerinden biridir.

Gölmarmara, Manisa ilinin en küçük ilçelerinden biridir. İsmini ilçe sınırları içerisinde bulunan Marmara Gölü'nden almaktadır. İlçe Ege Bölgesi'nin kuzeybatısında yer alır. Batısında Saruhanlı, kuzeyinde Akhisar ve Gördes, güneydoğusunda Salihli, güneybatısında Ahmetli ve Turgutlu bulunmaktadır. İlçe, Marmara Dağı'nın eteğinde kurulsa da zamanla ovaya yayılmıştır.

İlçenin yüzölçümü 310 km²dir. Gölmarmara ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 103 metredir.

## Nüfus

## Ekonomi
İlçenin en önemli ekonomik faaliyeti tarımdır. Yaz aylarında özellikle kavun, karpuz, sanayi tipi domates, sofralık domates, sanayi tipi kırmızı biber, yeşil biber, üzüm ve zeytin üretimi yoğun olarak yapılırken, son dönemlerde mısır ekimi de artmıştır. Bölgenin eski tarımsal faaliyeti olan tütün üretimi de devam etmektedir. Kış aylarında ise lahana, brokoli, karnabahar gibi ürünlerin tarımı yapılmaktadır.

## Marmara Gölü

Gölmarmara ile Salihli arasında bulunan alüvyal set gölüdür. Gölün bulunduğu oluk Gediz havzasına bağlanır. Kuzeybatıdan güneydoğuya doğru uzanan fayların sınırlandırdığı bu alanda, Menderes masifinin formasyonları ve alüvyonlar yaygındır. Marmara Gölü doğal bir set gölü olmasına rağmen, yapay kanalları vasıtasıyla baraj gölü fonksiyonu kazanmış bir göldür. Göle bağlanan kanallar kış aylarında önemli miktarda suyun depolanmasını sağlarken, gölden tarım alanlarına yönelmiş olan kanallarda yaz aylarında sulamaya katılmaktadır. Marmara Gölü'ne Gediz ırmağından su aktarılmaya başlanmıştır. Gölün sulak alan olarak önemi artmaktadır. Marmara Gölü'nün bulunduğu sahada Paleozoik yaşlı araziler yaygındır. Bunlar şist ve mermerlerden oluşan formasyonlardır. Gölün kuzeybatısındaki tepelerde vaktiyle işletilen mermer ocakları şimdi terkedilmiştir. Evliya Çelebi'nin Mermere (Mermercik) diye bahsettiği Gölmarmara adı bu ocaklardan almıştır. Gölmarmara'nın yanıbaşındaki bu tepeye ‘Marmara dağı' adı verilmiştir. Marmara Gölü'nün drenaj alanının 1780 kilometrekare olmasına karşılık kurak iklim koşullarının etkisi altındadır. Gölmarmara yarı nemli ve park görünümlü kuru orman vejetasyonu (Bitki örtüsü) olarak çıkmaktadır. Marmara Gölü'ne su toplama alanındaki yazın kuruyan küçük derelerden ve Akpınar kaynaklarından su gelmektedir. Kurak geçen yıllarda göl seviyesi düşerken, yağışlı geçen yıllarda yükselmektedir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Gölmarmara Kaymakamlığı
Kırkağaç

**Kırkağaç**, Türkiye'nin Ege Bölgesi'nde bulunan Manisa ilinin ilçelerinden biridir. Kendi adıyla anılan ova ve Yund Dağı eteklerinde kurulmuştur.

## Tarihi
İlçe tarihine dair net bilgiler bulunmasa da çevrede yapılan kazılarda ilk yerleşimin Antik Yunan dönemindeki Misyalılara dayandığı öngörülmektedir. Beylikler döneminde Karesi Beyliği'ne bağlı olan ilçe daha sonra Osmanlı himayesine girmiştir.

İlçe, Cumhuriyet'in ilanından sonra gerçekleştirilen Mübadele ile beraber Yunanistan'dan gelen mübadiller şehre yerleştirilmiştir. Özellikle Midilli, Drama'nın Pravişte kazasının Esirli, Paliohor, Dranova köyleri ile Selanik Avrethisar Paprat muhacirleri Kırkağaç'a iskan edilmiştir.

## Coğrafya
Kırkağaç, Manisa'nın kuzeybatısında, İzmir-Bandırma demiryolu üzerindedir. Manisa'ya&nbsp;uzaklığı 79&nbsp;km'dir. Kırkağaç ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 183 metredir. Kuzeyinde Savaştepe ilçesi, güneyinde ve doğusunda Akhisar ilçesi, batısında Soma ilçesi ve Çamlıca Dağı (1.100m), kuzeydoğusunda 650 m yüksekliğinde Musluk Dağları ve Siledik tepesi bulunur. İlçenin yüzölçümü 541 km²dir.

## İklimi
İlçe Akdeniz ikliminin etkisi altındadır. Genel olarak ılımandır. Yazları sıcak ve kurak, kışları ılık ve yağışlı geçer. Ova kısımlarında havalar kışın ılık, yazın sıcak geçer. Dağlık kesimde kışlar biraz sert, karlı ve soğuk, yazlar daha serin gözlenmektedir.

## İdari yapı
### Mahalleler
İlçeye bağlı 47 muhtarlık bulunmaktadır.

### Komutanlıklar
İlçede 6. Jandarma Komando Eğitim Alay Komutanlığı bulunmaktadır.

## Sportif faaliyetler
### Futbol
İlçenin Amatör Lig'inde  mücadele eden *Acar İdman Yurdu* adında futbol takımı vardır.

İlçenin Amatör Lig te mücadele eden Karakurt Spor FK adında futbol kulübü vardır.

### İzcilik
Kırkağaç'ta Gençlik ve Spor Bakanlığı'na bağlı bir izci tesisi bulunur. İzci ve sporcuların kullandığı bu tesis ilçede bulunan Sarıkız Mezarlığı yakınında bulunur.

## Ekonomi
### Tarım
İlçenin en önemli geçim kaynağı tarımdır. Özellikle kavun, ilçenin en önemli tarım ürünüdür.

### Turizm
Kırkağaç'taki gezilip görülecek yapı ve alanlar şunlardır;
*Nakrasa
*Stratonikeia
*Khliara
*Yortan
*Kaya mezarları
*Tarihi Çiftehanlar Camii
*Kırık Minaresi
*Sarı Hoca Camii
*Eski Rum/Ermeni evleri

## Yerel yönetim
2019 Türkiye yerel seçimlerine Adalet ve Kalkınma Partisi'nden aday olarak katılan Yaşar İsmail Gedüz belediye başkanlığını kazandı. 2024 Türkiye yerel seçimleri sonucunda Cumhuriyet Halk Partisi adayı Üstün Dönmez seçimi kazandı ve belediye başkanı oldu.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
*Kırkağaç Kaymakamlığı 
*Kırkağaç Belediyesi