Ruanda-Türkiye ilişkileri

**Ruanda-Türkiye ilişkileri**, Ruanda ile Türkiye arasındaki dış ilişkilerdir. Türkiye'nin Aralık 2014'ten bu yana Kigali'de bir büyükelçiliği vardır. Ruanda'nın ise Ankara Büyükelçiliği Ağustos 2013'te açılmıştır.

## Diplomatik ilişkiler
Ruanda ve Türkiye'nin dostane ilişkileri vardır. Belçika'nın bir kolonisi olan ancak bağımsızlıktan sonra Fransa'nın etki alanında olan Ruanda, 1994'ten beri iç karışıklıklar yaşamaktadır. Bu karışıklığın nedeni ülkedeki Hutuların Tutsilere soykırım uygulamasıdır. Soykırım sırasında, 10 askerini kaybettikten sonra, Belçika hemen Ruanda'dan askerlerini geri çekti ve BM'yi o sırada orada bulunan barışı koruma misyonunu kaldırmaya çağırdı. Türkiye, barışı koruma misyonunun artık Ruanda'nın güvenliğiyle her zamankinden daha alakalı olduğunu savunarak, BM'yi 270 askerin Ruanda'da kalmasına izin vermeye ikna etmek için BM Büyükelçisi Madeleine Albright ile işbirliği yaptı.

Türkiye, ABD'nin Ruanda'ya katılımı olmadan müdahale edecek ulusal kaynaklara sahip değildi. Ancak, o zamanki ABD başkanı Bill Clinton, ABD halkı ve Kongre müdahaleye karşı çıktığı için müdahaleyi reddetti ve ABD’nin uluslararası barışı koruma misyonlarına katılımını ciddi şekilde sınırladı.

Ruanda soykırımının sona ermesinden sonra, Türkiye ve Amerika Birleşik Devletleri Ruanda hükûmetine yardım etti ve ülkeye yatırım yapmaya başladı.

## Ekonomik ilişkiler
* İki ülke arasındaki ticaret hacmi 2018 yılında 32,4 milyon ABD doları olmuştur.
* Türk yatırımları Ruanda'daki tüm DYY'nin %15'ini oluşturmaktadır.

## Ayrıca bakınız
* Türkiye'nin dış ilişkileri

## Kaynakça

## Konuyla ilgili yayınlar
* Barnett, Michael. Eyewitness to a Genocide: The United Nations and Rwanda. Ithaca, N.Y.: Cornell University, 2003.
* Berkman, Steve. The World Bank and the Gods of Lending. Sterling, Va.: Kumarian Press, 2008.
* Calderisi, Robert. The Trouble with Africa: Why Foreign Aid Isn’t Working. New York: Palgrave Macmillan, 2006.
* Callahan, David. Unwinnable Wars: American Power and Ethnic Conflict. New York: Hill & Wang, 1998.
* Cohen, Jared. One Hundred Days of Silence: America and the Rwanda Genocide. Lanham, Md.: Rowman & Littlefield, 2007.
* Dallaire, Lt. Gen. Roméo. Shake Hands with the Devil: The Failure of Humanity in Rwanda. New York: Carroll & Graf, 2005.
* Feil, Scott R. How the Early Use of Force Might Have Succeeded in Rwanda. Washington, D.C.: Carnegie Commission on Preventing Deadly Conflicts, 1998.
* Gourevitch, Philip. We Wish to Inform You That Tomorrow We Will Be Killed with Our Families: Stories from Rwanda. New York: Picador, 1998.
* Grünfeld, Fred, and Anke Huijboom. The Failure to Prevent Genocide in Rwanda. New York: Brill, 2007.
* Hugon, Phillipe. African Geopolitics. Trans. by Steven Rendall. Princeton, N.J.: Markus Wiener, 2008.
* Klinghoffer, Arthur J. The International Dimension of the Genocide in Rwanda. New York: New York University Press, 1998.
* Kuperman, Alan J. Limits of Humanitarian Intervention. Washington, D.C.: Brookings Institution, 2001.
* Louis, William Roger, and Prosser Gifford, eds. Decolonization and African Independence: The Transfer of Power, 1960–1980. New Haven, Conn.: Yale University Press, 1988.
* Melvern, Linda. A People Betrayed: The Role of the West in Rwanda’s Genocide. London: Verso, 2004.
* Power, Samantha. “A Problem From Hell”: America and the Age of Genocide. New York: Basic, 2002.
* Prunier, Gérard. The Rwanda Crisis: History of a Genocide. Rev. ed. New York: Columbia University Press, 2007.
* Uvin, Peter. Aiding Violence: The Development Enterprise in Rwanda. West Hartford, Conn.: Kumarian Press, 1998.