Bir Rüya İçin Ağıt

***Bir Rüya İçin Ağıt*** (), yönetmenliğini Darren Aronofsky'nin yaptığı ve başrollerinde Ellen Burstyn, Jared Leto, Jennifer Connelly ve Marlon Wayans'ın yer aldığı 2000 yapımı dram, psikolojik, gerilim ve suç filmidir. Hubert Selby Jr.'ün 1978 tarihli aynı adlı romanından uyarlanan film, madde bağımlılığından etkilenen dört karakteri ve bunun fiziksel ve duygusal durumlarını nasıl değiştirdiğini konu almaktadır. Bağımlılıkları, dört karakteri bir yanılsama ve umutsuzluk dünyasına hapseder. Film ilerledikçe her karakterin durumu kötüleşir; hayallerle beslenen yanılsamaları, içinde bulundukları koşulların sert gerçekliğiyle parçalanır ve bu süreç nihayetinde felaketle sonuçlanır.

Hubert Selby Jr.'ün aynı isimli romanının sinema hakları, Darren Aronofsky ve yapımcı Eric Watson tarafından satın alındı. Selby, romanını her zaman bir filme uyarlamayı amaçlamış ve Aronofsky kendisiyle iletişime geçmeden yıllar önce bir senaryo kaleme almıştı. Aronofsky hikâyeye büyük bir ilgi gösterdi ve filmin yapımı için gerekli finansmanı bulmada yaşadığı başlangıçtaki zorluklara rağmen, Selby ile birlikte senaryoyu geliştirdi. Aronofsky ve oyuncu kadrosu; filmin yalnızca uyuşturucu bağımlılığıyla ilgili değil, genel anlamda bağımlılık olgusuyla ilgili olduğunu; insanların hayallerini gerçekleştirme çabalarının, farklı biçimlerde yalnızlık ve gerçeklikten kaçış temalarıyla birleşerek bağımlılığı nasıl besleyebileceğini ele aldığını ifade etti. Filmin çekimleri Nisan–Haziran 1999 tarihleri arasında Brooklyn, New York'ta gerçekleştirildi. Post prodüksiyon sürecinde müzikleri Clint Mansell tarafından bestelendi, kurgusunu ise Jay Rabinowitz yaptı.

*Bir Rüya İçin Ağıt*, 2000 Cannes Film Festivali'nde yarışma dışı bölümde prömiyer yaptı ve 6 Ekim 2000 tarihinde Amerika Birleşik Devletleri'nde sinemalarda gösterime girdi. Film, 4.5 milyon dolarlık bütçesine karşılık dünya genelinde 7.3 milyon dolar hasılat elde etti ve eleştirmenlerden olumlu yorumlar aldı. Filmin görsel tarzı, yönetimi, senaryosu, kurgusu, müzikleri, oyunculukları, duygusal derinliği ve ele aldığı temalar büyük övgüyle karşılandı. Pek çok kez "21. yüzyılın en iyi filmlerinden biri" olarak gösterildi. Ellen Burstyn, filmdeki performansıyla En İyi Kadın Oyuncu dalında Akademi Ödülü ve Altın Küre Ödülü'ne aday gösterildi.
## Özet

Sara Goldfarb, Brighton Beach'teki bir apartman dairesinde tek başına yaşayan bir duldur ve günlerini televizyon izleyerek geçirmektedir. Oğlu Harry, arkadaşı Tyrone ile birlikte uyuşturucu bağımlısıdır. İkili, hayallerini gerçekleştirebilmek umuduyla uyuşturucu satar. Harry ve sevgilisi Marion, Marion'un tasarımlarını satacağı bir giyim mağazası açmayı planlarken; Tyrone annesinin onayını kazanmayı ve gettodan kurtulmayı arzulamaktadır. Sara, en sevdiği yarışma programına davet edildiğine dair bir telefon aldığında, Harry'nin mezuniyetinde giydiği kırmızı elbiseye yeniden sığabilmek için katı bir zayıflama diyetine başlar.

Arkadaşı Rae'nin tavsiyesi üzerine bir doktora giden Sara'ya, iştahını kontrol etmesi için reçeteyle amfetamin verilir. Sara hızla kilo vermeye başlar ve sahip olduğu yüksek enerjiden büyük heyecan duyar. Harry, annesinin madde bağımlılığına dair belirtilerini fark edip ilaçları bırakması için yalvardığında, Sara televizyonda görünme ihtimalinin ve arkadaşları Ada ile Rae'den gördüğü ilginin elinde kalan son nedenler olduğunu savunur. Zamanla daveti beklerken giderek daha huzursuz hâle gelen Sara, dozunu artırır ve bunun sonucunda psikoza yakalanır.

Tyrone, uyuşturucu tacirleri ile Sicilya Mafyası arasındaki bir silahlı çatışma sırasında yakalanır ve masum olmasına rağmen tutuklanır. Harry, kefalet bedelini ödeyebilmek için biriktirdikleri paranın büyük kısmını harcamak zorunda kalır. Çete savaşları nedeniyle yerel uyuşturucu arzı azalır ve uyuşturucu bulamaz hâle gelirler. Sonunda Tyrone, Florida'dan New York'a gelecek büyük bir sevkiyattan haberdar olur; ancak fiyat iki katına çıkmıştır ve asgari alım riski yüksektir. Harry, sevgilisi Marion'u fuhuş yapmaya, özellikle de kızın psikiyatristi Arnold'ı müşteri olarak kabul etmeye teşvik eder. Bu talep ve artan yoksunluk belirtileri, ilişkilerini ciddi biçimde zedeler.

Sara'nın artan amfetamin kullanımı, gerçeklik algısını bozar; yarışma programının sunucusu ve seyircileri tarafından alaya alındığını, hatta evdeki buzdolabının kendisine saldırdığını halüsinasyonlar hâlinde görmeye başlar. Dairesinden kaçan Sara, televizyonda ne zaman yer alacağını teyit etmek için Manhattan'daki seçme ajansına gider. Psikolojik durumunun ağırlaşması üzerine bir psikiyatri servisine yatırılır ve çeşitli ilaçlara yanıt vermemesi nedeniyle elektrokonvülsif terapi uygulanır. Bu sırada, uyuşturucu sevkiyatının bir arbedeye dönüşmesinin ardından Harry ve Tyrone, uyuşturucuyu doğrudan toptancıdan satın almak için Miami'ye giderler. Ancak Harry'nin kolu uyuşturucu kullanımına bağlı olarak kangren olmuştur. Bu nedenle bir hastaneye uğrarlar. Doktor, Harry'nin uyuşturucu bağımlısı olduğunu fark eder ve polisi arar; bunun sonucunda Harry ve Tyrone tutuklanır.

New York'ta çaresizlik içinde kalan Marion, bir pezevenk olan Big Tim için çalışmaya başlar ve uyuşturucu karşılığında onun düzenlediği seks partisine katılır. Sara'nın tedavisi, onu dissosiyasyon durumuna sürükler; arkadaşları Ada ve Rae, hastane dışındaki bir bankta ağlayarak birbirlerini teselli etmeye çalışır. Harry'nin kolunun kötü durumda olduğunu gören cezaevi yetkilileri, onu sedyeyle hastaneye götürürler. Harry'nin sol kolu dirseğinin üstünden kesilir. Uyandığında hemşireye Marion'un adını sayıklar. Hemşire, kendisine haber yollanabileceğini ve geleceğini söylese de, Harry umutsuz bir şekilde gelmeyeceğini söyler ve gözyaşlarına boğulur. Tyrone ise ırkçı cezaevi görevlilerinin psikolojik baskısına ve ağır işlerine maruz kalır. Marion eve döner, kanepesine uzanır ve aldığı uyuşturucuyu sıkıca tutar; etrafı buruşturulmuş kıyafet tasarımlarıyla çevrilidir. Tyrone hapishanedeki yatağına uzanır ve annesini düşünür. Dört karakterin her biri cenin pozisyonundadır. Sara, kendisini yarışma programının kazananı olarak hayal eder; "işinde başarılı olmuş ve nişanlanmış" oğlu Harry de konuk olarak yarışmaya gelir. Seyirciler onları alkışlar. Sara ile Harry sevgiyle birbirlerine sarılırlar.

## Oyuncular

## Yapım

### Gelişim

"*Bir Rüya İçin Ağıt*, eroin ya da genel olarak uyuşturucular hakkında bir film değil. Harry–Tyrone–Marion hattındaki anlatı, oldukça geleneksel bir eroin bağımlılığı öyküsüdür. Ancak bu anlatıyı Sara'nın hikâyesiyle yan yana getirdiğimizde, izleyici bir anda 'Aman Tanrım, uyuşturucu nedir?' sorusunu sormaya başlıyor. Bir kişinin uyuşturucuyu bırakmaya çalışırken, sigarayı bırakmaya çalışırken ya da 20 kilo verebilmek için yemek yememeye direnirken zihninden aynı iç monoloğun geçmesi fikri bana son derece çarpıcı geldi. Bunun, sinemada daha önce yeterince ele alınmamış bir konu olduğunu düşündüm ve bu fikri ekrana taşımak istedim."

— Darren Aronofsky film hakkında konuşuyor, 2000
Hubert Selby Jr.'ün *[[Bir Rüya İçin Ağıt (anlam ayrımı)|Bir Rüya İçin Ağıt]]* adlı romanı 1978 yılında yayımlandı. Darren Aronofsky, okul yıllarından beri Selby'nin eserlerine hayrandı. Aronofsky, 2001 yılında BBC'ye verdiği bir röportajda Selby'nin yazınını şu sözlerle anlattı: "Selby'nin eserlerini okuyan herkes, onun dünyasının ne denli yoğun olduğunu görebilir. En uyumsuz ve öfkeli kelimeleri yazıyor. Kitaplarını okumak inanılmaz bir deneyimdir. Daha büyük bir film yaptıktan sonra böyle bir projeyi gerçekleştirmenin çok zor olacağını biliyordum. Hayatımı pişmanlık duymadan yaşamaya çalışıyorum ve Selby'nin gerçekten çok havalı, sert biri olduğunu biliyordum."

Aronofsky'nin *[[Pi (film)|Pi]]* (1998) filminin yapımcısı ve ortak senaristi olan Eric Watson, yönetmeni romanı sinemaya uyarlamaya ikna etti. Selby bu fikre olumlu yaklaştı ve uyarlama için izin verdi. Aronofsky ve Watson, o zamanlar onlar için büyük bir meblağ olan 1.000 dolar karşılığında film haklarını satın aldılar. Aronofsky, *Pi* filminden sonra hâlâ maddi sıkıntılar yaşıyordu ve finansörler de *Bir Rüya İçin Ağıt* filmi fikrine ikna olmamışlardı. Selby tarafından yıllar önce yazılmış bir senaryo mevcuttu ve bu metin Aronofsky'nin kafasındaki senaryoyla yaklaşık %80 oranında örtüşüyordu. İkili, çalışmalarını karşılaştırdı; ancak Aronofsky, uyuşturucunun etkisini daha çarpıcı kılmak amacıyla daha genç karakterler seçmek istedi. Buna karşılık yapımcılar, genç bir oyuncu kadrosu kullanıldığında filmin izleyiciler için fazla sarsıcı ve rahatsız edici olacağını düşünerek bu fikre karşı çıktılar; yönetmen ise isteksizce bu görüşü kabul etti.

### Oyuncu seçimi

Sara Goldfarb rolü için birçok aktris düşünüldü, ancak Faye Dunaway de dâhil olmak üzere pek çok isim bu rolü reddetti. Ellen Burstyn de içeriğin fazlasıyla kasvetli olması nedeniyle rolü başlangıçta kabul etmedi; ancak menajerinin, Aronofsky'nin önceki çalışmalarını izlemesi yönündeki ısrarı üzerine fikrini değiştirdi. Yönetmenin önceki işlerinden etkilenen Burstyn, başrolü üstlenmeyi kabul etti. Harry Goldfarb, Marion Silver ve Tyrone C. Love rolleri için sırasıyla Giovanni Ribisi, Neve Campbell ve Dave Chappelle düşünüldü, ancak bu üç oyuncu da rolleri geri çevirdi. Yapımcılar ilk önce, rollerin zorluğu nedeniyle projeye ilgi duyan Jared Leto ile anlaştılar; ardından Jennifer Connelly kadroya dâhil oldu. Connelly senaryoyla ilgili olarak şunları söyledi: "Senaryoyu okuduğumda, gerçekten yapmak istediğim bir iş olduğunu hissettim. Son derece etkileyici buldum. Çok yaratıcıydı ve gerçekten cesur bir anlatıma sahipti. Çok önemli meseleleri ele alıyordu." Marlon Wayans, Tyrone rolü kendisine teklif edilmeden önce romanı üç kez okudu ve beş kez seçmelere katıldı. Wayans, Aronofsky ile çalışmaya hevesli olduğu için sürece büyük bir istekle yaklaştı.

Çekimlerden iki ay önce Jared Leto, karakterinin içinde bulunduğu durumları daha yakından deneyimleyebilmek için New York sokaklarında, kendi karakteriyle benzer durumda olan insanlarla birlikte vakit geçirdi. Ayrıca, uyuşturucu bağımlısı karakterini gerçekçi biçimde canlandırabilmek için aylarca kendini aç bıraktı ve yaklaşık 13 kilo verdi. Yönetmen Aronofsky, ekranda yansıyacak yoksunluk hissinin daha inandırıcı olması için, Leto ve Marlon Wayans'tan çekimler süresince cinsel ilişkiye girmemelerini ve şeker tüketmemelerini istedi. Ellen Burstyn ise Brooklyn'de zaman geçirerek belirli kadınların yaşamlarını ve bu yaşamların ne denli kısıtlı olduğunu gözlemledi. Burstyn bu deneyimi şöyle ifade etti: "Onların hayatı, çocuklarını doyurabilmek için sofraya yiyecek koyacak kadar para bulmaktan ibaret. Bunun ötesinde hiçbir şey yok."

Jennifer Connelly, rolüne hazırlanmak için karakterinin yaşadığı binada bir daire kiraladı. Bu süreçte kendini büyük ölçüde izole eden Connelly resim yaptı, Marion'un dinleyeceğini düşündüğü müzikleri dinledi, kostümler tasarladı, bağımlılık olgusunu ve bunun kökenlerini düşündü. Ayrıca bağımlı insanlarla görüştü ve iyileşme sürecindeki bir arkadaşıyla birlikte Adsız Narkotik Birliği'nin toplantılarına katıldı.

### Çekimler

Filmin çekimleri 19 Nisan–16 Haziran 1999 tarihleri arasında toplam 40 gün sürdü ve Coney Adası ve çevresi, sahil şeridi, eğlence parkları ve Brighton Beach de dâhil olmak üzere çeşitli yerlerde gerçekleştirildi. Film boyunca Sara Goldfarb'ın yaşadığı kilo kaybını görsel olarak yansıtabilmek için Ellen Burstyn iki ayrı şişman kostüm kullandı; bunlardan biri fazladan 18 kilogram, diğeri ise 9,1 kilogram ağırlık etkisi yaratacak şekilde tasarlanmıştı. Ayrıca Burstyn, çekim takvimindeki iki haftalık bir arada diyete girerek 4,5 kilo verdi. Makyaj ekibi, oyuncu için dokuz peruk ve dört farklı boyun protezi hazırladı; bu protez parçalarından bazılarının uygulanması dört saate kadar sürebiliyordu. Jennifer Connelly'nin kostümü ise, rolüne hazırlanma sürecinde bizzat kendisinin ürettiği parçalardan oluştu.

Filmdeki bir market sahnesinde figüran olarak gerçek uyuşturucu bağımlıları oynatıldı. Küvet sahnelerinden biri için, Satoshi Kon'un 1997 yapımı anime filmi *[[Perfect Blue]]*'dan esinlenildi. Post prodüksiyon sürecinde, Aronofsky ve arkadaşları tarafından kurulan dijital efekt şirketi Amoeba Proteus tarafından yaklaşık 150 görsel efekt üretildi. Çekimler tamamlandıktan sonra Ellen Burstyn, "Sanırım hiçbir rolde bu kadar zorlanmamıştım, *[[Şeytan (film, 1973)|The Exorcist]]*'ten bile daha zordu." dedi. Jennifer Connelly ise sürecin duygusal açıdan ne denli yıpratıcı olduğunu vurgulayarak, "Yaşaması gerçekten çok zordu. Tükendirici, hüzünlü ve rahatsız ediciydi." ifadelerini kullandı.

### Kurgu
Filmin kurgusundan Jay Rabinowitz sorumluydu. Aronofsky'nin bir önceki filmi ''Pi'''de de olduğu gibi, film boyunca son derece kısa planlardan oluşan montajlar kullanılmıştır. Bu tür hızlı kurgu teknikleri bazen "hip hop montajı" olarak da adlandırılmaktadır. Aynı zamanda bu teknik, *[[Kameralı Adam]]* (1929) gibi erken dönemdeki sinema filmlerinde de kullanılmıştır. Yaklaşık 100 dakikalık bir filmde 600–700 kesme bulunurken, *Bir Rüya İçin Ağıt*'ta 2.000'den fazla kesme yer almaktadır. Filmde ayrıca yoğun bir şekilde "bölünmüş ekran" tekniği ve son derece sık "yakın plan" çekimler vardır. "Snorricam" olarak adlandırılan, kameranın oyuncuya sabitlendiği ve doğrudan yüzüne dönük olduğu çekimler de dâhil olmak üzere "uzun takip" çekimleri ve zaman atlamalı fotoğrafçılık, filmde belirgin bir şekilde kullanılan diğer görsel anlatım teknikleridir.

Aronofsky, aşırı yakın planlarla eylemden son derece uzak planlar arasında gidip gelen bir kurgu düzeni kullanmış ve gerçeklik ile karakterlerin fantezileri arasında keskin geçişler yapmıştır. Bu görüntüleme tarzı, izleyiciyi karakterlerin ruh hâllerini, halüsinasyonlarını, görsel bozulmalarını ve zaman algılarındaki tutarsızlıklarını keşfetmeye yöneltmektedir. Filmin ilerleyişiyle birlikte sahnelerin ortalama uzunluğu da kısalır; başlangıçta yaklaşık 90 saniye ila 2 dakika olan sahne süreleri, dönüm noktası olan sahnelerde son derece hızlı kesmelere dönüşür ve bu sırada filme özgü müzik eşlik eder. Dönüm noktasının ardından kısa bir sessizlik ve dinginlik dönemi görülür. Pikselasyon ve balık gözü mercek kullanımı da, uyuşturucu etkisini ve izleyicinin karakterden uzaklaşma hissini pekiştirmek için kullanılan diğer tekniklerdendir.

## Film müzikleri

Filmde kullanılan müzikler Clint Mansell tarafından bestelenmiştir. Yaylı dörtlü düzenlemeleri Pulitzer Ödülü sahibi besteci David Lang tarafından yazılmış ve Kronos Quartet tarafından icra edilmiştir. Film müzikleri daha sonra *Requiem for a Dream: Remixed* adlı albüm ile yeniden yayımlanmıştır; bu albümde Paul Oakenfold, Josh Wink, Jagz Kooner ve Delerium gibi çeşitli sanatçılar tarafından yapılmış remixler yer almaktadır. Albümdeki "Lux Aeterna" adlı parça, Mansell tarafından yapılmış orkestral bir bestedir; *Bir Rüya İçin Ağıt*'ın leitmotivi olup soundtrack'in sondan bir önceki parçasıdır. Bu parça film dışında popüler kültürde de yer etmiş, *[[Yüzüklerin Efendisi: İki Kule]]* ve ''Da Vinci Şifresi'' gibi filmlerin tanıtım fragmanlarında kullanılmış ve başka yapımcılar tarafından çok sayıda remix ve yeniden düzenlemesi yapılmıştır. Bu müzikler ara sıra "21. yüzyıla damga vuran film müzikleri" veya "tüm zamanların en iyi film müzikleri" arasında gösterilmiştir.

## Gösterim ve yaş sınırı
*Bir Rüya İçin Ağıt* ilk kez 14 Mayıs 2000 tarihinde, 2000 Cannes Film Festivali'nin yarışma dışı bölümünde gösterildi. 13 Eylül 2000'de ise Toronto Uluslararası Film Festivali'nde oynatıldı. Film, Amerika Birleşik Devletleri'nde 6 Ekim 2000'de vizyona girdi ve salon başına ortalama 64.770 dolar olmak üzere toplam 3.635.482 dolar hasılat elde etti. Diğer bölgelerde ise 3.754.626 dolar gelir sağlayarak dünya genelinde toplam 7.390.108 dolarlık bir gişe hasılatına ulaştı.

Film, Amerikan Sinema Filmleri Derneği tarafından başlangıçta NC-17 (17 yaş ve altı için uygun değil) derecesiyle sınıflandırıldı. Ancak Aronofsky bu karara itiraz ederek, filmin herhangi bir bölümünün kesilmesinin anlatmak istediği mesajı zayıflatacağını savundu. Yönetmenin itirazı reddedildi ve Artisan Entertainment şirketi, filmi "derecelendirilmemiş" (unrated) olarak vizyona sokmaya karar verdi. Filmin R (17 yaş altındakilerin filmi ebeveyn veya yetişkin bir yakını eşliğinde izlemesi gerekli) dereceli bir versiyonu daha yayımlandı; bu sürümde yalnızca cinsel içerikli sahneler düzenlenirken filmin geri kalanı "derecelendirilmemiş" versiyonla aynı bırakıldı. Birleşik Krallık'ta ise *Bir Rüya İçin Ağıt*, Britanya Film Sınıflandırma Kurulu tarafından 18 yaş sınıflandırmasıyla derecelendirildi.

## Eleştirel görüşler

Rotten Tomatoes sitesinde *Bir Rüya İçin Ağıt* hakkında yapılan 182 eleştirmen incelemesinin %80'lik kısmı olumlu yöndedir. Sitede, filmin eleştirilerindeki ortak görüş şu şekilde ifade edildi: "Film bazı izleyiciler için fazla sarsıcı olsa da, güçlü oyunculuk performansları ve kasvetli görüntüleri izleyenin zihninde kolay kolay unutulmayacak." Metacritic sitesinde film, 32 eleştirmen yorumuna göre 100 üzerinden 71 ortalama puana sahiptir ve bu da "genel olarak olumlu eleştiriler" aldığını göstermektedir.

Filme 4 üzerinden 3,5 yıldız veren Roger Ebert, "Filmi ilgi çekici kılan unsurlardan biri, bağımlı karakterlerin zihinsel durumlarını ne denli başarılı bir biçimde yansıtmasıdır." övgüsünde bulundu. James Berardinelli, *Bir Rüya İçin Ağıt*'ı *[[Yüzüklerin Efendisi (film serisi)|Yüzüklerin Efendisi]]* serisinin ardından 2000'lerin en iyi ikinci filmi olarak sıraladı. *[[The New York Times]]* yazarı Elvis Mitchell, karakterlerin "maddeyi tüketmedikleri zaman hayatlarının ne kadar boş olduğunu" gösteren tasviri beğendiğini ifade etti. Yine *The New York Times*'tan A. O. Scott, "İç karartıcı ama aynı zamanda sarsıcı bir film" dedi.

''New York Post'' gazetesinden Jonathan Foreman, "Aşk ve bağımlılık üzerine güçlü bir anlatı olan bu film, sarsıcı anlar içermediği zamanlarda ise karanlık bir mizah duygusunu başarıyla koruyor." yorumunu yaptı. *San Francisco Examiner* yazarı Wesley Morris, filmi "şimdiye kadar yapılmış en güzel ama en tatsız filmlerden biri" olarak tanımlayıp "izleyiciyi hiçbir şekilde eğlendirmediğini" söyledi. ''Chicago Tribune'' eleştirmeni Michael Wilmington, filmin "yaratıcı, cesur olduğunu ve fazla duygu içerdiğini" belirtti ve Ellen Burstyn'nin oyunculuğunu övdü.

*[[The Guardian]]*dan Peter Bradshaw, filmi "hem biçimsel açıdan etkileyici hem de uyuşturucu bağımlılığını acımasızca, son derece karanlık bir şekilde resmeden" bir yapım olarak değerlendirdi. *[[Rolling Stone]]* dergisinden Peter Travers, filmin kurgusunun ve bozularak sunulan görüntülerinin "duyulara adeta saldırdığını" yazdı. *[[Entertainment Weekly]]* yazarı Owen Gleiberman, yapımı "hipnotik derecede sarsıcı ve yoğun" olarak nitelendirdi. Gleiberman ayrıca filmin, "uyuşturucunun insanı nasıl yerinden ettiğini tam anlamıyla yakalayabilen ilk film olabileceğini" düşündüğünü belirtti. IGN eleştirmeni Scott Brake, filmin "bağımlılık yapıcı" ve "amansız" olduğunu söyledi. Ayrıca Brake, "bölünmüş ekranlar, karmaşık çapraz kurgular ve halüsinasyonlu görseller" gibi "ustalıklı sinematik teknikleri" ile Clint Mansell'ın "sürükleyici ve hipnotik" müziklerini övgüyle andı.

Bazı eleştirmenler ise filme daha az olumlu yaklaştı. *[[The Christian Science Monitor]]* dergisinden David Sterritt, "filmin, eleştirmeyi amaçladığı durumlar kadar sersemlemiş ve kafası karışmış" göründüğünü belirtti. *[[Seattle Post-Intelligencer]]* gazetesinden William Arnold ise, "Aronofsky sinemanın tüm dil bilgisini, adrenalin patlaması yaşayan bir sinema öğrencisi gibi üzerimize fırlatıyor." diye yazdı. Arnold, bu yaklaşımı takdir etmekle birlikte kurgunun "yıpratıcı ve ters etki yaratan" bir niteliğe sahip olduğunu düşündü.

## Değerlendirme
*Bir Rüya İçin Ağıt*, pek çok kez "2000'lerin en iyi filmlerinden biri ve 21. yüzyılın en iyi filmlerinden biri" olarak değerlendirilmiş ve *[[Ölmeden Önce Görmeniz Gereken 1001 Film]]* adlı kitaba dâhil edilmiştir. BBC'nin 2016 yılında 177 eleştirmenle yaptığı ankette 21. yüzyılın en iyi 100. filmi seçilmiştir. ''The Guardian'' gazetesinin 2019 yılında hazırladığı "21. Yüzyılın En İyi 100 Filmi" listesinde ise 80. sırada yer almıştır. Austin Sinema Eleştirmenleri Derneği, *Bir Rüya İçin Ağıt*'ı 2000'lerin en iyi 5. filmi olarak göstermiştir. Ayrıca film, internet sitesi IMDb'nin "En İyi 250 Film" listesinde yer alarak izleyiciler arasında da popülerliğini sürdürmektedir.

## Ödüller ve adaylıklar



## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* 
* 
* 
* 
* The Movie Database'te *[https://www.themoviedb.org/movie/641-requiem-for-a-dream Bir Rüya İçin Ağıt]*
* Sinefil.com'da *[https://www.sinefil.com/title/7gr0lpg Bir Rüya İçin Ağıt]*