Fırın

**Fırın**, malzemeleri sıcak bir ortama maruz bırakmak için kullanılan bir araçtır. Fırının içi boş bir bölümü vardır ve bu bölüm kontrollü şekilde ısıtılır. Antik çağlardan beri kontrollü ısıtma gerektiren çeşitli işlerde fırın kullanılır.

Fırın genellikle yemek pişirmek ve yiyecekleri istenilen sıcaklığa kadar ısıtmak için kullanılır.

Fırın, seramik ve çanak çömlek üretiminde de kullanılır ki bu fırınlara bazen kireç ocağı da denir.

Metalurjik fırınlar metallerin üretiminde, cam fırınları ise cam üretmek veya cam şişe vb eriterek tekrar kullanmak için kullanılan fırınlardır.

Farklı fırın tiplerinin ısı ürettiği birçok yöntem vardır. Bazı fırınlar odun, kömür veya doğalgaz gibi bir yakıtın yanışıyla malzemeleri ısıtırken birçoğu ise elektrik kullanır. Mikrodalga fırınlar malzemeyi mikrodalga radyasyonuna maruz bırakarak ısıtırken elektrikli fırın ve elektrikli ark ocağı malzemeyi rezistanslı ısıtmayla ısıtır.

Bazı fırınlar ısıtmayı geliştirmek veya çelik üretiminde Bessemer yönteminde olduğu gibi bazı durumlarda ısıtılan malzemenin özelliklerini değiştirmek için ısıtma odasındaki gazların hareketi olan zorlamalı konveksiyonu kullanır.

Fırın sözcüğü Anadolu'da bazı şivelerde *hurun* olarak kullanılmaktadır.

## Tarihçe

Dosya:Jean-François Millet (II) 005.jpg|Jean-François Millet'in *Ekmek Pişiren Kadın* adlı tablosunda tasvir edilen fırın (1854) 
Dosya:MuseAcrotiriItem160-6648-1.jpg|Antik Yunan taşınabilir fırını, MÖ 17. yüzyıl
Dosya:PompeiiOven.JPG|Klasik Pompeii fırını
Dosya:Stove, Ethnographic Museum, Belgrade.jpg|Sırbistan'dan geleneksel kil soba (Etnografya Müzesi (Belgrad))


En eski fırınlar Orta Avrupa'da bulunmuştur ve geçmişleri MÖ 29.000'e kadar uzanır. Bunlar mamut pişirmek için kullanılan yurtların içindeki kızartma ve kaynatma çukurlarıydı.

Ukrayna'da MÖ 20.000'den itibaren küllerle kaplı sıcak kömürlü çukurlar kullanıyorlardı. Yiyecekler yapraklara sarılıp üstüne konuyor, sonra da toprakla örtülüyordu.

Mezhiriç'te bulunan kamplarda, her mamut kemiği evinin ısıtma ve yemek pişirme için kullanılan bir ocağı vardı.

Fırınlar, hanedanlık öncesi Mısır'da ve İndus Vadisi'nde yaşayan kültürler tarafından kullanılıyordu.

M.Ö. 3200'e gelindiğinde, İndus Vadisi'ndeki yerleşim yerlerindeki her kerpiç evin bir fırını vardı.  Fırınlar yemek pişirmek ve tuğla yapmak için kullanılıyordu.

Mısır'daki hanedan öncesi medeniyetler, M.Ö. 5000-4000 civarında çanak çömlek yapmak için fırınları kullanıyordu.

Mayasız pide pişirmek için kullanılan tandır fırınları Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde Anadolu'da yaygındı ve Orta Doğu'ya dağılmış arkeolojik alanlarda bulunmuştur. Tandır kelimesi, İbranice ve Arapçada tanur ve Türkçede tandır olan Akadca tinuru kelimesinden gelir. Çivi yazılı kaynaklardan bilinen yüzlerce ekmek çeşidinden mayasız tinuru ekmeği, ekmeğin ısıtılmış silindirik bir fırının yan duvarlarına yapıştırılmasıyla yapılırdı. Bu ekmek türü, yerel folklorda yansıtıldığı üzere, genç bir erkek ve kadının taze tandır ekmeği paylaşması genç aşkın sembolüdür, ancak geleneksel ekmek pişirme kültürü, özellikle şehirlerde yaşayanların modern kolaylıklara yönelmesiyle, genç nesillerle birlikte değişmektedir.

Orta Çağ'da, Avrupalılar toprak ve seramik fırınlar yerine büyük kazanlarla birlikte şömineleri kullandılar. Bunlar Hollanda fırınına benziyordu. Orta Çağ'ı takiben fırınlar zamanla odun, demir, kömür, gaz ve hatta elektrikten birçok değişikliğe uğradı. Her tasarımın kendine özgü motivasyonu ve amacı vardı. Odun yakan sobalar, dumanın daha iyi tutulmasını ve salınmasını sağlayan ateş odalarının eklenmesiyle geliştirildi. Başka bir tanınabilir fırınsa dökme demir soba oldu. Bunlar ilk olarak 1700'lerin başlarında, daha küçük ve kendi bacası olan Stewart Oberlin demir sobası da dahil olmak üzere çeşitli değişiklikler geçirdiğinde kullanıldı.

19. yüzyılın başlarında kömür fırını geliştirildi. Silindirik şekli vardı ve ağır döküm demirden yapılmıştı. Gazlı fırın ilk kez 19. yüzyılın başlarında kullanılmaya başlandı. Gaz hatları çoğu eve ve mahalleye ulaştığında gazlı ocaklar çok yaygın ev fırınları oldu. James Sharp, ilk gazlı ocaklardan birinin patentini 1826'da aldı. Gazlı ocaktaki diğer çeşitli iyileştirmeler arasında Gustaf Dalén tarafından 1922'de icat edilen AGA ocağı da vardı.

İlk elektrikli fırınlar 19. yüzyılın sonlarında icat edildi, ancak ticari kullanıma yönelik birçok elektrikli icat gibi, elektrikli fırınların kitlesel mülkiyeti, elektriğin daha iyi ve daha verimli kullanımı sağlanana kadar gerçek olamadı.

Daha yakın zamanda, fırınlar pişirme stratejisi açısından biraz daha yüksek teknolojili oldu. Mikrodalga fırın, 1946 yılında Percy Spencer tarafından bir pişirme aracı olarak keşfedildi ve mühendislerin yardımıyla mikrodalga fırın patentlendi. Mikrodalga fırın, gıdadaki su moleküllerini uyararak sürtünmeye neden olan mikrodalga radyasyonunu kullanır ve böylece ısı üretir.

## Türler

; Çift fırın: İki fırını veya bir fırın ve bir mikrodalga fırını olan ankastre fırındır. Genellikle mutfak dolabına konulur.

; Yer fırını: Yer fırın, toprağa kazılan ve daha sonra genellikle kayalar veya için için yanan döküntülerle ısıtılan bir çukurdur. Tarihsel olarak bunlar birçok kültür tarafından yemek pişirmek için kullanılmıştır. Pişirme süreleri genellikle uzundur ve işlem genellikle yemeğin yavaş pişirilmesiyle yapılır. Yer fırınları, arkeologların antropolojik kazılarda aradıkları en yaygın fırınlardandır çünkü bunlar insan medeniyetinin ve durağan toplumun temel göstergelerindendir.

; Seramik fırın: Seramik fırın kilden veya başka bir seramik malzemeden yapılmış fırındır ve kültüre bağlı olarak farklı biçimlerdedir. Kızılderililer buna tandır der ve yemek pişirmek için kullanırlar. Tarihi MÖ 3.000'e kadar gider ve kökenlerinin İndus Vadisi'nde olduğu ileri sürülmüştür. 
Tuğla fırınlar da başka tür bir seramik fırındır. Tuğla fırınların kullanımıyla en çok bilinen kültür İtalya'dır ve pizzayla yakın tarihlidir. Ancak tarihi, tuğla fırının yalnızca ticari amaçlı değil aynı zamanda ev kullanımı için de kullanıldığı Roma zamanlarına kadar uzanır.

; Gazlı fırın: Gazlı ocak ve fırının ilk kayıtlı kullanımlarından biri, 1802'de Zachaus Winzler tarafından verilen ve tüm yiyeceklerin ya gazlı ocakta ya da fırın bölmesinde hazırlandığı bir akşam yemeği partisine atıfta bulunur. 1834'te, İngiliz mucit James Sharp kendi evine bir tane kurduktan sonra ticari olarak gazlı fırın üretmeye başladı. 1851'de, Bower's Registered Gas Stove Büyük Sergi'de sergilendi. Bu ocak, modern gazlı fırın için standardı ve temeli belirleyecekti. Sıcaklık ayarlanması için termostat ve kolay temizlik için gazlı ocak ve fırın üretimine emaye kaplama yapılması o zamandan beri önemli iyileştirmelerdir.

; Elektrikli fırın: Bunlar ısılarını elektrikle, genellikle rezistanslı ısıtmayla üretirler.

; Tost fırını: Tost fırınları, ön kapı, tel raf ve çıkarılabilir fırın tepsisi bulunan küçük elektrikli fırınlardır. Tost fırınıyla ekmek kızartmak için ekmek dilimleri rafa yatay olarak yerleştirilir. Tost bittiğinde tost makinesi kapanır, ancak çoğu durumda kapının elle açılması gerekir. Çoğu tost fırını tost makinelerinden daha büyüktür ancak küçük ölçekte de olsa elektrikli fırın işlevlerinin çoğunu yapabilir.

; Taş fırın: Taş fırınlar, yanmaz tuğla, beton, taş veya kilden yapılmış bir pişirme bölmesinden oluşur. Geleneksel olarak odun ateşlemeli olsa da, kömür ateşlemeli fırınlar 19. yüzyılda yaygındı. Modern taş fırınlar genellikle doğalgaz veya hatta elektrik ile ısıtılır ve el yapımı ekmek ve pizza yapılır. Ancak geçmişte, pişirme gerektiren herhangi bir pişirme görevi için de kullanılırlardı.

; Mikrodalga fırın: Kızılötesi radyasyon yerine mikrodalga radyasyonu kullanarak yemek pişiren bir fırındır. 1946'da kavramsallaştırılan Dr. Percy Spencer'ın magnetron'u incelerken mikrodalgaların ısıtma özelliklerini keşfettiği iddia edilir. 1947'de ilk ticari mikrodalga Boston, Massachusetts'te kullanıldı.

; Duvar fırını: Duvar fırınları büyük kızartma tavası ve güveç kapıyla çalışmayı kolaylaştırır. Genişliği genellikle 24, 27 veya 30 inçtir. Bel veya göz hizasına yerleştirilen duvar fırını eğilmeyi ortadan kaldırır. Ancak, yerden tasarruf etmek için tezgahın altına monte edilebilir. Ayrı bir duvar fırını, ocakla karşılaştırıldığında pahalıdır.

; Buharlı fırın: Yiyecekleri buhar kullanarak ısıtan bir fırındır.

Bazı fırınlar birçok şekilde bazen aynı anda çalışabilir. Kombinasyon fırınlar mikrodalga ve fırınlama veya ızgara gibi geleneksel ısıtmayı aynı anda yapabilirler.

## Kullanımlar

### Pişirme

Fırınlar, kızartma ve ısıtma için mutfak aleti olarak kullanılır. Normalde bu şekilde pişirilen yiyecekler et, güveçler ve ekmek, kek ve diğer tatlılar gibi fırınlanmış ürünlerdir. Modern zamanlarda, fırın dünyanın dört bir yanındaki birçok evde yemek pişirmek ve ısıtmak için kullanılır.

Modern fırınlar genellikle doğalgaz veya elektrik ile çalışır, tüp gaz modelleri mevcuttur ancak yaygın değildir. Bir fırın komple bir ocakta yer aldığında, fırın için kullanılan yakıt, ocağın üstündeki brülörler için kullanılan yakıtla aynı veya farklı olabilir.

Fırınlar genellikle pişirme için çeşitli yöntemler kullanır. En yaygını, fırını alttan ısıtmaktır. Bu, genellikle pişirme ve kızartma için kullanılır. Fırın ayrıca ızgara (ABD) veya ızgara (İngiltere/İngiliz Milletler Topluluğu) sağlamak için üstten ısıtma yapabilir. Pişirme bölümündeki havayı dolaştırmak için küçük bir fan kullanan fan destekli fırın kullanılabilir. Her ikisi de konveksiyonlu fırın olarak da bilinir. Fırın ayrıca entegre bir döner fırın da sağlayabilir.


File:Toaster oven.jpg
File:Lehmbackofen.jpg
File:Tatakua.jpg
File:PompeiiOven.JPG


## Ayrıca bakınız
* Pişirme cihazları listesi
* Bazik oksijen fırını
* Ekmek Fırınları
* Mikrodalga fırınları
* Yüksek fırınlar
* Kara fırın
* Endüstriyel fırın
* Güneş fırını
* Pişirme taşı
* Fırın eldiveni
* Fırın kâğıdı
* Soba
* Fırınlama

## Kaynakça