III. Otto (Kutsal Roma imparatoru)

**III. Otto** (980 – 23 Ocak 1002) Dördüncü Saksonya hükümdarı veya Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu'nun Ottoyan hanedanı. Babası II. Otto (Kutsal Roma İmparatoru)'nun ölümü üzerine, 983 yılında Almanya Kralı olarak seçildi.

III. Otto döneminde, imparatorluğun Doğu'daki nüfuz alanını genişletme politikası kapsamında yeni piskoposluklar kuruldu. Bu çerçevede 1000 yılında Gniezno ve 1001 yılında Gran başpiskoposlukları tesis edildi; ayrıca Polonya ve Macaristan'da ayrı dinsel eyaletler oluşturuldu. Otto, yeni kurulan imparatorluğun tüm Hristiyan topraklarını kapsaması gerektiğini savunarak Polonya Dükü Cesur Bolesław ile müzakereler yürüttü. Polonya'yı diplomatik yolla kendi yönetimine katma girişimleri başarısız olunca, halefi II. Heinrich döneminde Polonya'ya askerî sefer düzenlendi.

Otto, Sakson geleneklerinden uzaklaşıp Bizans inceliğini geliştirmek amacıyla Gerbert’ten yardım ve teşvik talep etti. Roma’da, Aventine Tepesi’nde inşa edilmiş bir sarayda yaşıyor; ipek giysiler giyiyor ve bir platform üzerine yerleştirilmiş yarım daire biçimindeki bir masada tek başına yemek yiyordu. Memurları “*logothetes*” ve “*[[Protospatharios|protospatarios]]*” unvanlarıyla anılıyor, adları Yunanca harflerle yazılıyordu. Otto’nun hedefi, eğitimli ve medeni bir imaj sergileyerek Hristiyan ve kültürlü Bizanslılardan geri kalmamaktı.

## İlk yılları
Otto, Kleve'nin yakınında bulunan Kessel'de (Ketil) doğdu. Genç Otto, Hildesheimlı Bernward ve Aurillaclı Gerbert gibi döneminin önemli isim lerinden iyi bir eğitim aldı.

Otto, üç yaşındayken 983 yılı Haziran ayında Verona'da Almanya Kralı ilan edildi. Aynı yıl 25 Aralık'ta Aachen'de taç giydirildi. Babası, seremoniden dört gün önce ölmüştü, haber ancak taç giyme töreninden sonra ulaştı.

984 yılının başında II. Henry (Bavyera Dükü), II.Otto tarafından görevinden alınmıştı. Henry şimdi III. Otto'yu etkisi altına almaya çalışıyor ve hükümdarlık ailesinin bir üyesi olarak hükümdarlığı talep ediyordu. İtirazlarını ilerletmek için Lothair (Fransa) ile ittifak yaptı. Mainz başpiskoposu *Willigis* (Otto'nun parti lideri), Henry'yi hapisteki kralı serbest bırakmaya iknaya çalışıyordu, Bavyera Dükalığını tekrar geri alması için. Otto bu nedenle annesinin yanına gönderildi. Otto'nun annesi kocası ölmüş bulunan ve bu nedenle Bizans'ı o zamandan beri yöneten Prenses Theophanu idi. Kocasının yayılmacı politikasını terk etti ve kendisini Kilise ve İmparatorluk arasındaki birliğe adadı. Doğu İmparatorluğunun ulusal sorunlarını görmeye çabaladı. Bu imparatoriçenin en büyük başarılarından biri Bohemya üzerindeki kalıcı feodal egemenlikti.

Theophanu'nun 991 yılında ölümünden sonra Otto'nun büyükannesi Adelaide (İtalya), Willigis ile birlikte, III. Otto 994 yılında ergenliğe erişinceye kadar vekaleten hizmet verdiler.

Otto'nun doğaüstü yeteneği çoktu ve dikkatli bir şekilde Bernward ve daha sonra *Hildesheim piskoposu* ve Gerbert (Aurillac), Reims başpiskoposu tarafından eğitilmişti. Bu nedenle III. Otto "Dünya Şaheseri" ("the wonder of the world.") olarak isimlendirildi.

## Ölüm nedeni
Otto'nun ölümü çeşitli nedenlere bağlandı; Orta Çağ kaynakları malarya hastalığından bahseder. Romalı'lar dul Stefania'nın onu kendisine aşık etiğini ve daha sonra da zehirlediğini öne sürerler. Otto'nun vücudu kraliyet askerleri tarafından Almanya'ya taşındı ve Aachen katedralinde Şarlman'ı yanına gömüldü. Onun mezarı günümüzde kayıptır.

Onun yerine Almanya Kralı olarak (daha sonra İmparator) ve II. Henry (Kutsal Roma İmparatoru) olarak Henry geçti.

## Kaynakça
* *Thietmar'ın Vakayinamesi*. 1012 ve 1018 arası Thietmar (Merseburg) 908 ve 1012 tarihleri arası olaylarını içeren sekiz kitap halindeki vakayinameyi yazdı. İlk bölümünü Widukind'in (y. 730-808, Saksonya Dükü, Saksonya savaşlarında Şarlman'ın düşmanı) *Res gestae Saxonicae*, the *Annales Quedlinburgenses* ve diğer kaynaklar için kullandı; son kısım kişisel bilginin sonucudur. Vakayiname, III. Otto ve II. Henry (Kutsal Roma İmparatoru)'nun hükümdarlığı dönemindeki Saksonya tarihi için şahane bir tarihi belgedir.

## Kaynakça
* Althoff, Gerd ''Otto III'', Penn State Press, 2002  ISBN 0-271-02232-9



|-