open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ayrancı

**Ayrancı**, Karaman ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 2.245 km²dir. Ayrancı ilçe merkezinin denizden yüksekliği ortalama 1.141 metredir.

İlk çağlardaki durumu bilinmeyen Ayrancı'nın Hitit Devletinin egemenliğinde kaldığı bilinmektedir. Daha sonra batıdan gelen Frigler tarafından MÖ 1200 yıllarında Hitit Devletinin yıkılmasından sonra MÖ 323 yıllarına kadar Tuvana Krallığı egemenliğinde kalmıştır. Tuvana Krallığının yıkılması ile önce Büyük İskenderin daha sonra da Romalılar, Bizanslar, Selçuklu Hanedanı ve Osmanlıların egemenliğinde kalmıştır.Halkın büyük çoğunluğu Avşar Türkmenlerindendir. 1903 yılında Kırım Türkleri ve Yörüklerin yerleştirilmesi ile Osmaniye adında bir köy kurulmuştur. Değişik evrelerden sonra bugünkü halini alan Ayrancı, şimdilerde Ereğli-Karaman karayolunun ortasından geçtiği ve gelişmeye çalışan bir ilçedir.

Konya Ereğli'ye 38&nbsp;km Karaman merkeze 44&nbsp;km mesafededir. Obruk deri peyniri, Ağızboğaz köyünün koyun yoğurdu ve beyaz kirazının yanı sıra Böğecik köyünde yetişen "Tokaloğlu" kayısısı ile ünlüdür. Türkiye'nin en kurak coğrafi alanlarındandır. Geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Belli başlı köyleri: Kıraman, Buğdaylı, Ağızboğaz, Hüyükburun, Üçharman (Divle), Sarayköy, Dokuzyol, Karaağaç, Kaleköy, Çatköyü, Akpınar, Melikli, Sarayköy, Ambar, Böğecik, Berendi, Kavaközü ve Büyükkoraş köyleridir.

Ağızboğaz köyü özellikle Tuvana Krallığı döneminde önemli bir mesire yeri ve av alanı olarak kullanılmıştır. Bugünkü "Saracık Yaylası" diye bilinen mevkide o dönemde avlanmaya çıkan Tuvana Kralının kaldığı küçük bir saray yapılmış ve adını da "Saraycık" olarak buradan almıştır. Daha sonra halk arasında Saracık olarak söylene gelmiştir. Antik Romalılar döneminde yakılıp yıkılmış olmasına rağmen az da olsa kalıntıları mevcuttur. Dağlarındaki bitki örtüsünün özelliğinden kaynaklanan yaylak alanlarında otlayan koyunların sütünden yapılan koyun yoğurdu aranan bir damak tadıdır. Ayrancı ilçe merkezine 16&nbsp;km'dir.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Bulgar Bozoğlan

## Kaynakça
Arpaçay, Kars

**Arpaçay**, Kars ilinin bir ilçesi ve bu ilçenin idari merkezi kasabadır.

## Tarihçe

1927 yılında birleştirilen Şöregel (Kızılçakçak) ile Zarşat (Arpaçay) kazalarının birleştirilerek ilçenin doğusundan geçen Arpaçay'dan etkilenilerek verilmiş isimdir.

Azerbaycan ve Kafkas ellerinden Azeriler ve Karapapaklar (Terekemeler), Kars çevresinden Yerliler ile daha sonra Erivan (*Revan*)'dan Kürtler yerleşmiş olup; kendi örf ve adetlerine bağlı kalmakla birlikte aralarında uyum sağlamışlardır.

Albuti, Alvana, Koreti, Lavaşi, Lelusi gibi ortadan kalkmış olan köylerin yerleşim alanları Arpaçay ilçesinin sınırları içinde bulunuyordu.

## Coğrafya

Arpaçay ilçesi, doğusunda Ermenistan toprakları ve Akyaka ilçesi, güneyinde Kars merkez ilçesi bulunmakta olup; kuzeyinde Çıldır ilçesi ve batısında da Susuz ilçe toprakları ile çevrilidir. Ermenistan ile olan sınır uzunluğu ise 10&nbsp;km'dir.

İlçenin yüzölçümü 1.165&nbsp;km²'dir. Arpaçay ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.691 metredir.

Arazi az dalgalı olup, küçük çaplı tepeler vardır. İlçe hudutlarından geçen Kars Çayı'ndan başka, bir kısmı ilçe sınırlarında kalan Çıldır Gölü'nden akan Carcı suyu bulunmaktadır.

### İklim

İklimi karasal karakter gösterir. Yazın ortalama sıcaklık 19,7&nbsp;°C, kışın ortalama -4,3&nbsp;°C'dir.

Kar yağışında ortalama kar kalınlığı ilçe merkezinde 42&nbsp;cm olmakta, yağmur ise m²ye 30–40&nbsp;kg arası düşmektedir.

## Nüfus
2020 yılı Adrese Dayalı Nüfus Sistemi (ADNKS) sonuçlarına göre toplam 16.276 kişinin yaşadığı Arpaçay'da nüfusun 2.384'ü ilçe merkezinde, 13.892'si ise köylerde yaşamaktadır. Nüfusun cinsiyete göre dağılımına bakıldığında toplam erkek nüfusun 8.404, toplam kadın nüfusunun ise 7.872 olduğu görülmektedir.

Koç köyü, Kars tarihi boyunca İlk Belde belediyesi unvanını taşıyan tek yerleşim yeridir.

## İdari yapı

Arpaçay'a bir belde ve 47 köy bağlıdır. Merkez belediyesinden başka Koçköy kasabasında da belediye teşkilatı vardır. İlçe belediyesinin kuruluşu 1927, Koçköy Belediyesi'nin kuruluşu ise 1972 yılında olmuştur. İlçe merkezi ve köylerin yerleşimi genellikle toplu ve düzlük olmakla beraber Akmazdam, Dağköy, Kardeştepe, Taşbaşı, Taşlıağıl, Melikköy, Karakale, Hasançavuş,
Kıraç, Bacıoğlu ve Çıldır istikametindeki 8 köy dağlık karakter gösterir. 21 Kasım 1997 tarih ve 97/48293 sayılı müşterek kararname ile Çıldır ilçesine bağlı 8 köy ilçemize bağlanmış ve 40 olan köy sayısı 47'ye çıkmıştır.

## İlçe Teşkilatı Bulunan Genel İdare Kuruluşları

Millî Eğitim Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü, Nüfus Müdürlüğü, Mal Müdürlüğü, Tarım İlçe Müdürlüğü, Müftülük, Adliye, Askerlik Şubesi, Sağlık Grup Başkanlığı, İlçe Jandarma Komutanlığı, İlçe Emniyet Amirliği, Posta İşleme Müdürlüğü, Türk Telekom, Meteoroloji Müdürlüğü, TEAŞ Müdürlüğü, TEDAŞ Başmühendisliği, Özel İdare Müdürlüğü, Köy Hizmetleri Bakımevi ve Karayolları Bakımevi.

Resmi kurumlardan Kaymakamlık Büroları, Mal Müdürlüğü, Tapu Sicil Müdürlüğü, Adliye ve Nüfus Müdürlüğü Hükûmet Konağı'nda diğer kuruluşlar kendi binalarında hizmet vermektedir.

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Yerelnet
Selim, Kars

**Selim**, Kars ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe

Şu an için tarih öncesine ait araştırmalar, son sözü söyleme olanağı verecek yeterlilikte olmamasına rağmen Kars ve yöresinin çok eski tarihlerden itibaren yerleşim merkezi olduğu kanıtlanmış durumdadır. İlçenin Kars merkezine yakınlığı yerleşim yeri itibarıyla uygunluğu bu tarihi beraberliği devam ettirdiği sonucunu doğurmaktadır.

Bölge Urartu egemenliğine geçer MÖ 145 yıllarında İskitlerin egemenliğinden sonra Azaklar MS 5. yüzyılda bölgenin hakimi olmuşlardır.

430 yılında Sasani İmparatorluğu Kars ve yöresini denetimine alır. Bölge uzun süre Sasaniler, Bizans ve Müslümanlar arasında mücadele alanı olmuştur. 1000 yılına doğru Selçuklu Hanedanı Anadolu'ya gelmeye başlamış ve Bizans İmparatorluğu ile olan mücadele 1064'te Kars'ın, 1071'de de Malazgirt Muharebesi'nin kazanılması ile Türklerin ilk ve uzun süreli bölgeye girmelerinin temelini oluşturmuştur.

1153'te Gürcüler, 1239'da Moğollar daha sonra Timurlular, Karakoyunlular ve Akkoyunlular'ın eline geçen Kars ve yöresi 1502'de ise Safevilerin denetimindedir. Safeviler ve Osmanlı İmparatorluğu arasındaki mücadele bölgedeki birçok tarihî eserin yok olmasına yol açmıştır. Kanuni Sultan Süleyman zamanında Irak seferi ile bölge kesin olarak Osmanlılara geçmiştir. 1823'te İranlılarla yapılan Erzurum Antlaşması'ndan sonra bölgede Çarlık Rusya'sı ile mücadele başlamıştır.

1853-56 Kırım Savaşı, 1877-1878 Savaşları sonucunda 1918'de Brest Litovsk Antlaşması yapılmış, ardından Ermeni tehdidi ve saldırıları bölgeyi harabe haline getirmiştir. Selim, Mustafa Kemal Atatürk'ün başlattığı İstiklal Savaşı ile 30 Eylül 1920'de Ermeni işgalinden, ilçeye giren ilk birliğin komutanı Şehit Yüzbaşı Reşit Balkanlı tarafından kurtarılmıştır.

Cumhuriyetin ilanı ile 1957 yılına kadar nahiye olarak Sarıkamış ilçesine bağlıyken 27 Haziran 1957 tarih ve 9644 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 7033 Sayılı özel Kanunla ilçe statüsü kazanmıştır.

## Nüfus

## Coğrafî yapı
Selim ilçesi Allahuekber Dağları'nın eteklerindeki büyük platoda kurulmuştur, düzlük bir yerleşim alanı vardır. Su kaynakları oldukça boldur. Kars Çayının ana damarlarını bu ilçeden çıkan kaynaklar oluşturmaktadır. Selim ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.856 metredir. Kışları soğuk ve karlı, yazları ise serin geçer. Karasal bir iklim hakimdir. İlçenin yüzölçümü 982 km²'dir.

## Kaynakça
Ağlı

**Ağlı**, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir. Etrafı Seydiler, Küre, Azdavay ve Daday ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 225 km²dir, merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.169 metredir. İl genelindeki nüfusu en az ilçedir.

## Tarihçe
Ağlı ilçesinin tarihi hakkındaki en net bilgi Paflagonya bölgesi sınırları içinde olmasıdır. Kastamonu ve çevresindeki arkeolojik bulgular ilçenin bulunduğu bölgede MÖ 1100-700 yılları arasında yerleşim olduğu sanılmaktadır. Günümüz yerleşimi, 13. yüzyılda Anadolu Selçuklular'ı ya da Çobanoğulları egemenliği döneminde kurulmuştur.

Yerleşim 1530 yılı tahririnde "Ağulu" adıyla Küre kazasının köyleri arasında görülmektedir. Yerleşimde 1530 yılı tahririnde 31 hane (erkek ev reisi olan), 23 hizmetkaran ve 15 mücerred (yetişkin bekar erkek), 1582 yılı kaydında da 43 hane, 62 hizmetkaran ve 74 mücerred kaydedilmiştir. 1790, 1837 ve 1868 yılı kayıtlarında Küre'ye bağlı nahiye statüsünde yerleşim olarak görülmektedir. 1918 yılında da belediye teşkilatı kurulmuş, 9 Mayıs 1990 tarihinde kabul edilen ve 20 Mayıs 1990 tarihinde yürürlüğe giren 3644 Sayılı Kanuna göre ilçe olmuştur.

## Yönetim

### Belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Ağlı Kaymakamlığı 
* Ağlı Belediyesi
Doğanyurt

**Doğanyurt**, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir.

Cumhuriyet öncesinde 1846 tarihinde "Hoşalay" adı ile bucak teşkilatı kurulmuş, aynı sene denizden gelen korsanlarla savaşmak için karakol teşkilatı kurulmuştur. Cumhuriyetin ilanından sonra, "Hoşalay" olan ismi "Meset" olarak değiştirilmiş ve Meset bucağının ismi 1964'te Doğanyurt olarak değiştirilmiştir. İnebolu ilçesine bağlı bir bucak iken 9 Mayıs 1990 tarihinde çıkarılan kanunla ilçe olmuş ve 1 Eylül 1990 tarihinde ilçe statüsüne sahip olmuştur.

## Coğrafya
### Konum
İlçe Batı Karadeniz Bölgesi'nde sahil kesiminde kurulmuş olup, arazisi dağlık ve engebeliktir. Doğanyurt ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 19 metredir. Doğanyurt kuzeyde Karadeniz, batıda Cide ilçesi, doğuda İnebolu ilçesi, güneyinde ise Şenpazar, Azdavay ve Küre ilçeleri ile çevrilidir. İl merkezine İnebolu ilçesi üzerinden 121&nbsp;km mesafededir. İlçenin yüzölçümü 193 km²dir.

### İklim
Sıcaklık kış aylarında 5 dereceye kadar düşerken yaz aylarında 30 derece civarında olur. Sahilden iç kısımlara doğru yükselti artarak devam eder. İlçenin kış mevsiminde sahilde ılıman iklim hüküm sürerken, iç kesimlerin rakımı 1.000 metre üzerinde olduğundan çok miktarda kar yağar. Köyler arası ve ilçeye olan ulaşım bağlantısı güçleşir. Kışları sahil kesiminde yağmur, iç kesimlerde ise kar yağışı olarak görülür. Yaz ayları sıcak ve kurak geçer.

## Yönetim

### Belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Nüfus
2020 yılı sayımına göre ilçe merkezinin nüfusu 1.013'tür. Köylerle birlikte ilçenin toplam nüfusu 5.638 olarak tespit edilmiştir. Büyük şehirlere göç vardır. Her sene nüfus azalmaktadır.

Yöremiz ormanlık olması nedeniyle eski evler ahşap iken yeni yapılan evler beton, ahşap ve tuğladan yapılmaktadır. Çatılarda yer yer İnebolu tarafında da görüldüğü gibi kayrak taşlar kullanılmaktadır.

## Ekonomi
Çalışma hayatı tarıma ve ormancılığa dayanmaktadır. Genellikle fındık, ceviz, kestane ürünleri yetiştirilmektedir. Az da olsa arıcılık yapılmakta ve kestane balı meşhurdur. Sahil kesiminde balıkçılık yapılmaktadır. Ekonomisi ve iş imkânı kısıtlı olduğundan metropol illere göç çoktur. Merkezde ve köylerde nüfus genellikle yaşlı kesimden oluşmaktadır.

## Kaynakça
Seydiler

**Seydiler**, Türkiye Cumhuriyeti'nin Karadeniz Bölgesi'nde yer alan Kastamonu ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 233 km²dir. Seydiler ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.032 metredir.

## Tarihçe
Köy, Seyyid Zülfikar'ın buraya tekkesini kurmasıyla yaşam alanı halini almaya başlamış ve ismi de zamanla günümüzdeki Seydiler'e evrilmiştir. Yöre halkının rivayetlerine göre Emreler köyünde zaviye kuran Şeyh Emre adlı dervişin kardeşidir. Bu rivayetin doğruluğu zayıf olsa da yöredeki birçok dervişin Selçuklular döneminde buralara yerleştiği anlaşılmaktadır. Buradan yola çıkarak köyün kuruluşu 12. yüzyıl olarak değerlendirilmektedir. Yerleşimde bulunan Seyyid Zülfikar Camii minaresinin yapılışı 1113 yılına tarihlenmektedir. Günümüzde Seyyid Zülfikar'ın türbesi yerleşim içerisinde bulunmaktadır. Yerleşim uzun yıllar köy statüsünde kalmıştır. 1896 yılı Kastamonu Vilayet Salnamesinde Seydiler adıyla İnebolu kazası Küre nahiyesine bağlı olan yerleşimde 78 hanede, kadın ve erkek olmak üzere 459 kişi yaşamaktadır.

Türkiye Cumhuriyetinin kurulmasından sonra bağlı olduğu Küre'nin 1926 yılında ilçe yapılmasıyla Seydiler bu idari merkeze bağlı kalmaya devam etmiştir. 1944 yılında da ilçe yapılan Devrekani'ye bağlı bucak merkezi olmuştur. 1967 yılında belediye teşkilatı kurulmuş, 20 Mayıs 1990 gün ve 3644 sayılı kanunla ilçe olmuştur. 8 Mayıs 1991 tarihinde ilçe kaymakamının fiilen göreve başlaması ile Kastamonu ilinin ilçesi olarak faaliyete geçmiştir. 2000'lerde ilçeye bağlı Aşağı ve Yukarı Aslanlı, Ayvatlar, Batıörcünler, Delihacılar, Demirciözü, Hacıkayalar, Yağlar ve Yayla köylerinin bu statüsü kaldırılarak ilçenin mahallesi olmuştur.

Seydiler, İnebolu-Kastamonu karayolu üzerinde çok eski tarihlere dayanan bir yerleşim yeridir. Kurtuluş Savaşı'nda eli silah tutanların cephede olduğu sıralarda İnebolu'ya çıkarılan silah ve cephanelerin Kastamonu üzerinden Ankara'ya ulaştırılmasında yarar sağlamıştır. Seydiler ilçesinde, savaş kahramanı kadınları da temsil eden Şerife Bacı'nın heykeli bulunmaktadır.

## Yönetim

### Belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Nüfus

## Kaynakça
Felahiye

**Felahiye**, Kayseri ilinin bir ilçesidir.

İlçe tarihi Hititler dönemine kadar uzanır. Hititler dönemine ait çevrede birçok tarihî eser kalıntıları mevcuttur. Sonrasında Roma ve Osmanlı yönetimine girmiştir. İlçenin yüzölçümü 444 km²dir. Felahiye ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.304 metredir.

## Tarihçe
İlçe sınırları içinde bulunan eserlere göre tarihi Hititlere kadar uzanır. Hititlerden sonra ilçe ve çevresinde çeşitli medeniyetler hüküm sürmüş olup, bunlardan en belirgini Roma ve Osmanlı'dır.

İlçenin ilk adı Rumdiğin'dir. Cumhuriyetin ilk yıllarında Yozgat İli Boğazlıyan İlçesine bağlı bir nahiye durumunda iken, 1925 yılında Yozgat İl Daimi Encümeni'nin kararı ile "Kurtuluş" anlamına gelen "Felâhiye" adını almıştır. İlçe 1926 yılında Kayseri İli merkez bucaklarından Güneşli “Mancusun”a bağlanmıştır. 15.10.1930 tarihinde bucak olmuş ve daha sonra 07.10.1957 tarihinde 7033 Sayılı yasa ile ilçe olmuştur.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Kayseri'nin mahalleleri
## Notlar

## Kaynakça
İncesu

**İncesu**, Kayseri iline bağlı bir ilçedir. Kayseri'nin yaklaşık 30 kilometre güneybatısında yer almaktadır.

## Coğrafya
Kayseri kuzeyinde, Melikgazi ve Hacılar doğusunda, Develi güneydoğu tarafında kalır. Kayseri'den Ulukışla'ya giden D-805 devlet yolu, şehir ve ilçenin içinden kuzey-güney istikametinde geçmektedir.

İlçenin yüzölçümü 874 km²dir. İncesu ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.093 metredir.

İncesu, Hodul Dağı sıradağlarının kuzey ucunda yer almaktadır. Kuzeybatıda Kocasinan sınırı Kızılırmak Nehri'ni izler. Güneyde kurumuş *Çöl Gölü*, güneydoğuda *Sarı Göl* ve ilçenin batısında *İncesu Barajı* vardır. İlçenin içinden akan ve kuzeyde Kızılırmak'a dökülen *Kışla Deresi* vardır.

## Tarihçe

20. yüzyılın başında İncesu'da kısmen hala Rumlar yaşıyordu. Bunların büyük bölümü Türk-Yunan Nüfus Mübadelesi ile gitmiştir. İncesu'da 1660 yılında Kara Mustafa Paşa tarafından yaptırılan Kara Mustafapaşa Kervansarayı bulunmaktadır.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Kayseri'nin mahalleleri

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantıları
* İncesu Belediyesi 
* İncesu Kaymakamlığı
Kocasinan

**Kocasinan**, Kayseri ilinin merkez ilçelerinden biridir. Nüfus bakımından Kayseri'nin en büyük 2. ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 1.471 km²dir. Kocasinan ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.056 metredir.

## Tarihçe
Kocasinan ilçesinin müstakil bir tarihi yapılaşması yoktur. Çünkü Kayseri şehrinin bünyesinden doğduğu için Kayseri ilinin tarihi yapısı içindedir. Bu sebeple ilçenin tarihi yapısı şehir merkezi tarihi yapısı içinde ele alınmalıdır.
Kayseri şehri klasik çağlarda Kapadokya adı verilen bölgede olup, M.Ö. 2000-1750 tarihlerinde Hitit şehir devletlerinin hakimiyeti görülür. Sonraları (M.Ö. 1200-700) Geç Hitit Devri gelir. M.Ö. 600-500 yıllarında Med ve Pers hakimiyeti başlar. Daha sonra İskender ve Diyadoklar bölgede hakimdirler. İskender'in ölümünden sonra Anadolu toprakları Diyadoklar arasında paylaşılır. Kayseri, Bağımsız Kapadokya Krallığı'nın merkezi haline geldikten sonra bu Krallık, Roma tarafından yönetilir hale gelmiştir. 395 yılında Roma İmparatorluğu'nun ikiye ayrılmasından sonra Doğu Roma İmparatorluğu sınırları içerisinde kalan bölge günümüze kadar önemini koruyabilmiştir.

Bizanslılar'ın elindeyken 7. yüzyıldan itibaren kısa sürelerle Arap komutanları tarafından zapt edilmiştir. 1071 Malazgirt Zaferi'nden sonra Selçuklular tarafından fethedilen şehir, 1127 yılında Danişmentliler'den Emir Gazi'nin eline geçmiştir. Anadolu Selçuklularından Kılıçarslan 1176 yılında Danişmentliler'den şehri geri almış, Alaattin Keykubat zamanında önem kazanmış, Konya'dan sonra Selçukluların ikinci başkenti olmuştur. 1244 yılında İlhanlı hücumlarına maruz kalan şehir Moğol-İlhanlı valilerince idare edilmiş, bunlardan Emir Eretna'nın Kayseri'de büyük bir beylik kurması üzerine 1343 yılında beyliğin merkezi olmuştur. 1381 yılında Kadı Burhanettin Beyliği'ni görüyoruz. 1398 yılında Kadı Burhanettin'in ölümü ile beylik önemini kaybetmiş, Osmanlılar'dan Yıldırım Beyazıt şehri anlaşma yolu ile hakimiyetine almıştır. 2. Mahmut döneminde Karaman'ın livası olan Kayseri, 1846 yılında Yozgat'a, 1867 yılında Ankara'ya bağlı idi. Kayseri 2. Meşrutiyetin ilanından sonra bağımsız bir sancak olmuştur. Kültepe arkeolojik sit alanı bulunmaktadır.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Kayseri'nin mahalleleri

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Kocasinan Belediyesi
* T.C. Kocasinan Kaymakamlığı
Melikgazi

**Melikgazi**, Kayseri ilinin merkez ilçelerinden biridir.

600.000'e yakın nüfusu ile Kayseri'nin en büyük ilçesidir. Şehrin tarih boyunca önemli kültür, sanayi ve ticaret faaliyetlerinin gerçekleştiği merkezidir. Modern yapılanmanın bulunduğu Erciyes yamaçlarına kadar olan bölümü kapsar.

İlçenin yüzölçümü 668&nbsp;km²dir. Melikgazi ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.056 metredir.

## Tarihçe
Osmanlı mimarbaşı Mimar Sinan, Kayseri'nin Ağırnas Köyü'nde doğdu. Bu köy şu anda Melikgazi'nin Ağırnas Mahallesidir.

Melikgazi'de, Bizans döneminde inşa edilen ve Selçuklular tarafından genişletilen kentin kalesi, 13. yüzyıldan kalma Selçuklu Hatun Külliyesi, camiler*,* medrese ve hamamlar, saat kulesi ve bir yeraltı şehri bulunmaktadır.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Kayseri'nin mahalleleri

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Kayseri Valiliği Melikgazi sayfası
* Melikgazi Belediyesi 
* Melikgazi Kaymakamlığı
Özvatan

**Özvatan**, Kayseri ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
İlçedeki en eski kalıntılar, Kızılırmak kenarında bulunan ve Hititlere ait olduğu tahmin edilen Harsanız ve Zırha Kaleleridir. Hititler döneminde bölgede madenci&shy;lik ve ticaretle uğraşıldığı bilinmektedir. MÖ 430 yıllı civarında Zırha Kalesi Roma topraklarına katılmıştır, dolayısıyla yörede Roma Uygarlığının izlerine de rastlamak mümkündür.

Kayseri Kültür Araştırmacıları'nın 1967 yılında yapmış olduğu araştırmada, MS 300 ve 600 yılları arasına ait mezar taşlarında Türk isimlerine rastlanmıştır.

1800'lerin başında yöre Bozok Sancağına bağlı olarak Kaleköy adıyla haritalara geçmiştir. 1890-1900 yılları civarında ise Çukur adıyla, Muncusun'a ya da şimdiki ismiyle Güneşli'ye merkez köy konumunda bulunmaktaydı.

Cumhuriyetin ilanından sonra, Selanikli mübadillerin bir kısmı bu bölgeye yerleştirilmişlerdir.&nbsp;1956 yılında Çukur bucağına belediye teşkilatı kurulmuştur. 1990 Kayseri'nin Felahiye ilçesine bağlı *Çukur* bucağı, adı Özvatan olarak değiştirilerek ilçe yapılmıştır. Özvatan ismi, 8. Cumhurbaşkanı Turgut Özal'ın kendisinin ve partisi Anavatan'ın adlarının birleşmesi ile oluşturulmuştur.

## Coğrafi yapı
Özvatan ilçesi, Kayseri merkezinin 75 kilometre kuzeydoğusunda yer alır. Doğuda Sarıoğlan, batıda Felahiye, güneyde Bünyan ve Kocasinan ilçeleriyle, kuzeyde ise Yozgat il sınırlarıyla çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 270 km²dir. Özvatan ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.056 metredir.

İlçenin coğrafi yapısı engebeli, etrafı ise dağlarla çevrilidir. İlçede, İç Anadolu Bölgesi'nin iklim şartlarına uygun olarak, karasal iklim özellikleri hissedilir. Yazlar kurak ve sıcak, kışlar ise soğuk ve kar yağışlı geçer. Ortalama yıllık yağış miktarı 600 milimetre civarındadır. Temel bitki örtüsü, bölgenin geri kalanıyla beraber bozkırdır. İlçede arazinin tümüne oranla geniş alanı otlaklar, en düşük alanı ise ormanlar ve fundalıklar kaplar.

İlçe su kaynakları açısından zengindir. Kireçli ve killi toprak yapısı nedeniyle bu kaynaklar sulama suyu olarak kullanılmaktadır. İlçenin diğer yerleşim yerleri ile mülki sınırlarının bir kısmını Kızılırmak oluşturmaktadır. Ayrıca ilçenin içinden Öz Deresi geçmektedir.

İlçede bulunan en yüksek dağ Orta Torosların kıvrımlarından olan 2.233 metre yüksekliğindeki Akdağ'dır.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Kayseri'nin mahalleleri

## Kaynakça
Bahşılı

**Bahşılı**, eskiden *Bahşili*, Kırıkkale'nin ilçelerinden biridir. 5 mahallesi ve 5 köyü bulunmaktadır. Kırıkkale il merkezine uzaklığı 5&nbsp;km olup, 266&nbsp;km2 yüzölçümüne sahiptir. 1984 yılında belde, 1990 yılında ise ilçe statüsünü almıştır.

## Tarihçe
Bahşılı'nın tarihi, eski adıyla Bahşili Köyü'ne dayanmaktadır. Bölge, Osmanlı döneminde çeşitli medeniyetlere ev sahipliği yapmış ve Anadolu'nun Türkleşme ve İslamlaşma sürecinde önemli bir yerleşim yeri olmuştur.

Bahşılı Köyü, tarih boyunca Bala ilçesinin bir nahiyesi, daha sonra sırasıyla Kalecik ve Keskin ilçelerine bağlı olmuştur. 1989 yılında Kırıkkale'nin il olmasıyla birlikte Bahşılı da Kırıkkale'ye bağlanmıştır. İlçenin isminin kökeniyle ilgili kesin bilgiler bulunmamakla birlikte bazı rivayetlerde Osmanlı Sultanı Murat'ın yöreye yerleşen Murat oğullarıyla bağlantılı olduğu belirtilmektedir.

## Coğrafya
Bahşılı, Kırıkkale il merkezine 5&nbsp;km uzaklıkta yer almaktadır. İlçe, 266&nbsp;km² yüzölçümüne sahiptir. Bahşılı ilçe merkezinin denizden yüksekliği ortalama 687 metredir. 5 mahalle ile 5 köyden oluşmaktadır. İlçenin iklimi, İç Anadolu iklimi özelliklerini taşır; yazlar sıcak ve kurak, kışlar ise soğuk ve kar yağışlı geçer.

## Nüfus
2022 yılı verilerine göre Bahşılı'nın nüfusu 6.045 kişidir.

## Ekonomi
Bahşılı'nın ekonomisi, tarım ve hayvancılığa dayalıdır. İlçede ayrıca küçük ölçekli sanayi ve ticaret faaliyetleri de görülmektedir.

## Kültür ve turizm
Bahşılı, geleneksel İç Anadolu kültürünü yansıtan bir ilçedir. Bölgedeki tarihi yerleşim izleri ve doğal çevre, kültürel turizm açısından potansiyel taşımaktadır.

## Kaynakça
Kısmi türev

**Kısmi türev** çok değişkenli bir işlevin(fonksiyon), sadece ilgili değişkeni sabit değilken alınan türevdir. Bu tarz türevleri içeren denklemlere kısmi diferansiyel denklem denir.

## Tanım

z:^{n}}\times ^{n}}\to \mathbb{R}

z=f(,,...,,...,)

biçiminde tanımlanan n tane bağımsız değişkene bağlı sürekli z fonksiyonunun diğer değişkenler sabit tutularak herhangi bir değişkendeki \Delta  değişimine karşılık
fonksiyonun değişim hızı

\frac{\Delta z}{\Delta }=\frac{f(,,...,+\Delta ,...,)-f(,,...,,...,)}{\Delta }

\Delta =h

\frac{\partial z}{\partial }=\underset{h\to 0}{\mathop{\lim }}\,\frac{f(,,...,+h,...,)-f(,,...,,...,)}{h}

ifadesine z fonksiyonunun  değişkenine göre kısmi türevi denir.

\frac{\partial f}{\partial }==f=\frac{\partial z}{\partial }=

şeklinde gösterilir.

z=f\left( x,y \right) ise;

\left( x,y \right)=\underset{h\to 0}{\mathop{\lim }}\,\frac{f\left( x+h,y \right)-f\left( x,y \right)}{h}

\left( x,y \right)=\underset{h\to 0}{\mathop{\lim }}\,\frac{f\left( x,y+h \right)-f\left( x,y \right)}{h}

Örnek:

\begin{align}
 & f(x,y)=+- \\ 
 & =+- \\ 
 & =3+2xy-0 \\ 
 & =3+2xy \\ 
\end{align}
Çelebi, Kırıkkale

**Çelebi**, İç Anadolu Bölgesi'nde Kırıkkale ilinin bir ilçesidir. Etrafı Kapulukaya Barajı, Kesikköprü Barajı, Karakeçili, Keskin, Kaman ve Balâ ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 223 km²dir. Nüfusu 2.587 kişidir, il genelindeki nüfusu en az ilçedir.

## Tarihçe
17 Mayıs 1967'de belediye statüsü alarak beldeye dönüşmüş, 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 resmî gazete yayımlanan Kanun ile Keskin'den ayrılarak ilçe statüsüne kavuşmuştur. Çelebi 1938 depreminde oldukça büyük zarar görmüş, gelişmesi bir süre duraklamıştır.

## Coğrafya
Çelebi, Kırıkkale'nin güneyinde bulunmaktadır. Doğusunda Keskin, güney ve batısında Kaman, batısında ise Bala bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 223 km²dir. Kırıkkale il merkezine 57&nbsp;km uzaklıktadır. İlçe, dağlık kısmında yer almaktadır. Çelebi ilçe merkezinin denizden yüksekliği ortalama 1.236 metredir. İlçenin bitki örtüsü tamamen bozkırdır. Orman örtüsü nerdeyse sıfırdır.

## Ekonomi
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. İlçe yaklaşık 25.500 dekar sulanabilir araziye sahip olmasına rağmen teknolojinin yetersizliği nedeniyle yeterli sulama yapılamadığından verim oldukça düşüktür. Merkezde ahır hayvancılığı mera hayvancılığına göre daha gelişmiştir. İlçede küçük sanayi sitesi, esnaf teşebbüsleri ve yurt dışındaki sayıları azınsanmayacak işçilerin getirdiği dövizler ilçe ekonomisinin bir diğer boyutunu oluşturmaktadır. Keskin kezinde yaşayanlar ilçenin merkeze yakınlığı nedeniyle ilçeye yatırım yapmaktadırlar. İlçenin Kırşehir ile de yakın bağlantıları vardır.

## Nüfus

## Kaynakça
Çelebi Kaymakamlığı Web Sitesi

## Dipnotlar
Yahşihan

**Yahşihan**, Kırıkkale il merkezine en yakın ilçedir.

## Tarihçe
Yahşihan'ın adı, Selçuklu ve Osmanlı dönemlerinde bölgedeki yerleşimlerden biri olarak kayıtlarda geçmektedir.

Yahşihan köyü, 1956'da belde olmuştur. 9 Mayıs 1990 tarihinde, 3644 sayılı kanunla Kırıkkale merkez ilçesinden ayrılarak ilçe olmuş ve 17 Ağustos 1991 tarihinde ilçe kaymakamının atanması ile fiilen ilçe olarak faaliyete geçmiştir.

## Coğrafya
Yahşihan, Kırıkkale il merkezinin batısında yer alır. İlçe; Kırıkkale, Ankara ve Balışeyh ilçeleri ile komşudur. Kızılırmak Nehri ilçenin sınırları içerisinden geçmektedir. Kara ikliminin hâkim olduğu ilçede yazlar sıcak ve kurak, kışlar soğuk ve kar yağışlıdır. İlçenin yüzölçümü 304 km²dir. Alan olarak Türkiye'nin 731. en büyük ilçesidir. Yahşihan ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 704 metredir.

## Nüfus
Yahşihan, Kırıkkale Üniversitesi'nin kampüsüne ev sahipliği yapması nedeniyle genç ve öğrenci nüfusunun yoğun olduğu bir ilçedir. İlçede son yıllarda hızlı bir nüfus artışı görülmektedir.  

## Ekonomi
İlçenin ekonomisi tarıma dayalıdır. Kırıkkale Sanayi Bölgesi, bu ilçenin sınırları içerisindedir.

## Ulaşım
İlçeden Kırıkkale-Ankara kara yolu geçmektedir. Kırıkkale şehir merkezine düzenli ulaşım imkânı bulunmaktadır.

## Mahalleler
* Alaaddin
* Bayraktepe
* Doğanlık
* Emirler
* Erenler
* Hacıbey
* Kadıoğlu
* Seyrantepe
* Yenişehir
* Yeşil Vadi

## Köyler
* Bedesten
* Hacıbalı
* Hisarköy
* Irmak
* Keçili
* Kılıçlar
* Mahmutlar

## Önemli yerler
* Podium Alışveriş Merkezi
* Yahşihan Tren İstasyonu
* Irmak Tren İstasyonu
* Kırıkkale Üniversitesi

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
Demirköy

**Demirköy**, Kırklareli ilinin bir ilçesidir. Bulgarca "Малък Самоков" (Malık Samokov) olarak bilinir. 1914 yılında ilçe olmuştur. 15 köyü 1 bucağı vardır. Yıldız Dağlarının 400 metre yüksekliğinde ormanlar içinde kuruludur. İlçenin yüzölçümü 893&nbsp;km²dir. Demirköy ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 320 metredir.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Demirköy Belediyesi
Kofçaz

**Kofçaz**, Marmara Bölgesi'nde Kırklareli iline idari olarak bağlı olan bir ilçedir. Nüfusu 2.291 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan sekizincidir. İsmi Pomakçadır. Merkez belediye ve ona bağlı 16 köy ve 2 mahalleden oluşmaktadır. Kofçaz aynı zamanda Bulgaristan ile sınır komşusudur. Türkiye'nin en kuzey noktası olan ilçedir.

## Tarih
1369 yılında Osmanlı topraklarına katılan ilçenin, ne zaman kurulduğu kesin olarak bilinmemektedir.

Genel olarak Bulgar ve Yunan işgaline uğramıştır. İlçe nüfusu kendilerini Gacal olarak adlandıran yerli Türk nüfusu ile Balkan bozgunu sonrası gelen Türk topluluklarından oluşmaktadır. Bunların dışında Müslüman bir Slav milleti olan Pomaklar da ilçe nüfusunda önemli yer tutar.

Cumhuriyet'in ilk dönemlerinde "Keşirlik" adıyla nahiye merkezi olarak idari taksimatta yerini almıştır.

1959 yılında bir Pomak köyü olan Kofçaz'ın ilçe yapılmasının ardından, buraya yerleşen devlet memurlarının, ilçe halkıyla anlaşamamasından ötürü, ilçe  teşkilatı "Keşirlik" köyüne taşınmıştır. Yanı sıra "Kofçaz" adı da "Keşirlik" köyüne taşınmıştır.

## Coğrafya

Kırklareli'nin kuzeyinde, il merkezine 26 kilometre mesafededir. Kofçaz, Yıldız Dağları'nın eteklerinde, ormanlık alanların ortasında yer almaktadır.

Genel olarak dağlık ve engebeli bir arazi yapısına sahiptir. İlçenin yüzölçümü 545&nbsp;km²dir. Kofçaz ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 433 metredir. İlçe arazisinden doğan dereler birleşerek Kayalıköy Barajı'nı beslemektedir.

İlçenin en yüksek noktası 759 metre yüksekliğinde yer alan Kiraz Tepesidir.

## İklim
Tipik karasal iklim hakimdir. Kışlar soğuk ve yağışlı, yazlar ise sıcak ve esintilidir.

## Nüfus

## Ekonomi
İlçede en önemli geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. İlçenin bazı bölgelerinde orman işleri yapılmaktadır.

## Kaynakça
Sulakyurt

**Sulakyurt**, Kırıkkale ilinin bir ilçesidir. Eski adıyla Konur veya Aşağı Şami İç Anadolu'nun Yukarı Kızılırmak Bölümünün güneybatısında, aynı adla anılan ovanın batı kenarında yer alan Kırıkkale'nin bir ilçesidir. Doğusunda Delice, güneyinde Balışeyh güneybatısında Kırıkkale, batısında Kalecik ve kuzeyinde Çankırı'nın Kızılırmak ilçeleri ile çevrilidir.

## Ekonomi
Sulakyurt ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmakta, tarım ürünü olarak ise başı buğday çekmektedir. Genelde ceviz ve üzüm bolluğu yaşanan Sulakyurt'ta topraklar verimlidir. İlçede turizm gelişmemiş olup ekonomiye bir katkısı yoktur. Her yıl eylül ayında Bal Şenliği yapılmaktadır.

## Coğrafya
Kızılırmak'ın ikiye böldüğü bir ovada kurulan Sulakyurt, Yukarı Kızılırmak Bölümünün güneybatısında, aynı adla anılan ovanın batı kenarında yer alan, geçit bölgesidir. Doğusunda Delice, güneyinde Balışeyh güneybatısında Kırıkkale, batısında Kalecik ve kuzeyinde Çankırı'nın Kızılırmak ilçeleri ile çevrilidir.

Yerleşim şekli merkez hariç kırsaldır. Sulakyurt ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 827 metredir. İlçenin yüzölçümü 708 km²dir. Alan olarak Türkiye'nin 459. en büyük ilçesidir.

## İklim
Sulakyurt'ta İç Anadolu'nun karasal iklim tipi hakimdir. Yılın en soğuk ayı ocak, en sıcak ayı temmuzdur. Yıllık sıcaklık ortalaması 13 C derecedir. Ocak ayı sıcaklık ortalaması -10 derecedir. Temmuz ortalama sıcaklık 20 derecedir. Yıllık yağış miktarı 370–420 mm arasıdır.

## Sosyal ve ekonomik yaşam
Sulakyurt için göç olgusu belirleyici önem taşır. 1950'lerden sonra batıya ve özellikle Ankara ve İstanbul'a yaşanan göç artarak sürmüş, 100 sene evvel çok yoğun nüfuslu bir yerleşke olan Sulakyurt bugün için artık çok az bir nüfusu barındırmaktadır. 

Göçten önce ilçe ve çevresinde özellikle tahıl tarımı ve hayvancılık gibi çalışmalar yapılmıştır. Özellikle, 1970'lerde yüz binlerce başla ifade edilen küçükbaş hayvan sayısı bugün çok azalmıştır.https://www.sulakyurt.gov.tr/

Sulakyurtlular özellikle Ankara'da Hüseyingazi, Sincan İstanbul'da ise Pendik çevresinde yaygındır.

Kışın oldukça tenha olan ilçe, yazları ilçe dışına göç edenlerin gelmesi ile oldukça hareketlenir. Yaz ve kış nüfusu arasında çok büyük farklılıklar vardır. İlçe Nüfus Teşkilatı'nın verilerine göre ilçe dışında yaklaşık 53.021 Sulakyurtlu yaşamaktadır.https://www.sulakyurt.gov.tr/

Son yıllarda özellikle yaz aylarında ilçe nüfusu çok fazla artmakta, terkedilen konutlar sahipleri tarafından onarılmaktadır.

Ankara ve İstanbul'a verdiği yoğun göç ilçeyi maalesef bitirmiştir.

## Nüfus

*Belediye
*YerelNET

## Kaynakça
Akçakent

**Akçakent**, Kırşehir ilinin bir ilçesidir. Etrafı Akpınar, Çiçekdağı, Kırşehir merkez, Delice, Keskin ve Yerköy ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 370 km²dir. İl genelindeki nüfusu en az ilçedir.

## Tarihçe
Akçakent 1884 yıllarında Kafkasya'dan göç eden Çerkes göçmenler tarafından kurulmuştur. İlk gelen 12 aile Akçakent'in 1&nbsp;km Kuzey'inde bulunan *Axca Köy/(Oxcanlı)* harabe kalıntılarının bulunduğu Eskiyurt mevkiine yerleşmişlerdir. Yerleşilen yerin engebeli ve dere yatağı olması nedeniyle bu yer beğenilmemiş ve daha sonra gelen 70 hane ile birlikte şimdiki yerleşim yerine taşınmışlardır. Akçakent'in ilk iskânında bu yerleşim yerine “yeni şehir” anlamına gelen Şehricedit adı verilmiştir. 1909 yıllarında çevrede yaygın olan sıtma hastalığının tedavisinde, Akçakent'in suyunun ve havasının iyi geldiğine inanılarak sıtma hastalarının Akçakent'e geldiği ve şifa buldukları söylenmektedir. Bu sebeple halk arasında “Sıtma” adı yaygın olarak kullanılmaktadır.

Hacıfakılı köyünde bulunan ve geç Bizans dönemine ait olduğu tespit edilen kilise kalıntısından da civar köylerde yerleşik yaşamın daha öncelere dayandığı görülmektedir.

20 Şubat 1965 tarihinde Şehricedit Köyü'nün adı Akçakent olarak değiştirilmiş ve Bucak Merkezi haline getirilmiştir. Akçakent, Çiçekdağı İlçesi'ne bağlı bir Bucak Merkezi iken, 9 Mayıs 1990 tarih ve 3644 Sayılı Kanun'la ilçelik statüsü kazanmıştır.

## Coğrafi yapı
Akçakent, Kırşehir'in kuzeyinde bulunmaktadır. Doğusunda Çiçekdağı, güney ve batısında Akpınar, kuzeyinde ise Kırıkkale bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 370 km²dir. Kırşehir il merkezine 67&nbsp;km uzaklıktadır. İlçe, Kırşehir ilinin en dağlık kısmında yer almaktadır. Akçakent ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.392 metredir. Arazinin 9.618 hektarı ormanlarla kaplıdır. Ekilebilir arazi toplamı 18.418 hektar'dır.

Ayvalı köyü sınırlarında fazla büyük olmayan ve yeraltı sularından beslenen bir çöküntü gölü bulunmaktadır. İlçenin 19 köyü ve bir beldesi vardır. İlçe merkezi 3 mahalleden oluşmaktadır. Mahsenli kasabasında da 3 mahalle mevcuttur.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Kırşehir Valiliği
Boztepe

**Boztepe**, Kırşehir iline bağlı bir ilçedir.

20.05.1990 tarihinde, 3644 sayılı kanun ile ilçe olan **Boztepe**, 1700'lü yıllarda geniş bir plato üzerinde kurulmuştur. İlçe tarihinin ise M.Ö. 3000'lere dek uzandığı tahmin edilmektedir. Boztepe, Kırşehir il merkezine 15&nbsp;km uzaklıkta yer almaktadır. Bu özelliği ile Kırşehir il merkezine en yakın ilçedir. İlçenin toplam nüfusu 1990 yılında 10 bin 639 iken, 2000 yılında 10 bin 189'a, 2010'da da 5 bin 679'a gerilemiştir. İlçede 3 mahalle bulunmaktadır. Bunlar: Bağbaşı Mahallesi, Yeni Mahalle ve Orta Mahalle'dir. Boztepe ilçesi kuzeyinde Çiçekdağı, batısında Kırşehir merkez, doğusunda Nevşehir ve güneyinde Mucur ile çevrilidir.

## Tarihi
İlçe merkezi çok eski bir yerleşim yeri olmasına rağmen şimdiki yerine 1700'lü yıllarda yerleştiği bilinmektedir. Bu tarihlerde adını aldığı şehrin kuzey batısındaki tepenin çevresinde toplanan köyler Boztepe'yi oluşturmuştur. Bu köyler Çanakçı, Kızmelik, Dağmezarı, Köçekli, Özlü, Eski Boztepe ve Cevizbağı'dır. Bundan sonra sürekli olarak büyüyen Boztepe 1938 depreminde oldukça büyük zarar görmüş, gelişmesi bir süre duraklamıştır. 1950'li yıllarda yeniden gelişmeye başlayan Boztepe, 25 Mayıs 1959'da belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. Belediye kurulduktan sonra sürekli gelişen ve şehirleşen Boztepe 09.05.1990 tarihinde kabul edilip 30.05.1990 tarihinde yürürlüğe giren 3644 Sayılı 130 İlçe kurulması hakkındaki kanun ile İlçe olmuştur. Bir kasaba ile 13 köyü bünyesine alarak 2 Eylül 1991 tarihinde fiilen faaliyete geçmiştir.

## Ekonomi
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır. İlçe&nbsp;yaklaşık 25.500 dekar sulanabilir araziye sahip olmasına rağmen teknolojinin yetersizliği nedeniyle yeterli sulama yapılamadığından verim oldukça düşüktür. Merkezde ahır hayvancılığı mera hayvancılığına göre daha gelişmiştir. İlçede küçük sanayi sitesi, esnaf teşebbüsleri ve yurt dışındaki sayıları azınsanmayacak işçilerin getirdiği dövizler ilçe ekonomisinin bir diğer boyutunu oluşturmaktadır. Kırşehir il merkezinde yaşayanlar ilçenin merkeze yakınlığı nedeniyle ilçeye yatırım yapmaktadırlar.

## Coğrafi yapı

Kırşehir ilinin kuzeydoğusunda&nbsp;yer alır. Boztepe ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.161 metredir. İlçenin yüzölçümü 747 km²dir. 09.05.1990 tarihinde&nbsp;ilçe olan Boztepe'nin&nbsp;1 kasabası 13 köyü vardır. Boztepe ilçesi Kırşehir'e 15&nbsp;km uzaklıktadır. İlçenin iklimi 
karasal iklim olup yaz aylarında tropikal hava kütlerinin etkisi ile artan sıcaklıklar kış aylarında polar hava kütlesinin etkisi ile düşmektedir. Yükseltinin biraz fazla olması nedeni ile kar örtüsünün yerde kalma süresi Kırşehir'e göre&nbsp;daha fazladır. Yıllık yağışın dağılımına bakıldığı zaman nisan ve mayıs aylarında yağışın arttığı görülmüştür. Kuraklık ve insan faktörünün etkisi ile orman örtüsü yok olmuş&nbsp;ot formasyonuna ait Antropojen Bozkır örtüsü geniş alanlarda varlığını devam ettirmiştir.

## Nüfus

## Kaynakça
http://www.kirsehir.gov.tr/boztepe  https://www.nufusu.com/ilce/boztepe_kirsehir-nufusu
Çiçekdağı

**Çiçekdağı**, Kırşehir ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Çiçekdağı 1845 yılında Boyalık adında bir köy iken Yozgat'ın Kızılkoca ve Sungurlu'nun Selmanlı bucağına bağlı kalmış, Sultan Mecit saltanatının son yıllarında Mecidiye adı ile Yozgat'a bağlı bucak olmuştur.

1855 yılında Mecidiye Bucağı ilçe olarak örgütlenmiştir. 1910 yılında ilçe sıfatı kaldırılmış Kırdök köyü ilçe olmuş ve buraya bağlanmıştır. Kırdök köyü ise 1800'lerin ilk yarısında geldikleri tahmin edilen Oğuzların Avşar boyundan Horasan Türkmenlerinden sülalelerin kurmuş olduğu bir yerleşim yeridir. Mecidiye 1912 yılına kadar bu ilçeye bağlı kalmıştır. 1912 yılında yeniden ilçe olmuş, 1914 yılında ise ilçe teşkilatı Mucur'a kaldırılmıştır. 1915 yılında tekrar ilçe haline getirilmiştir. 1930 yılında ilçenin adı değiştirilerek Çiçekdağı olmuştur.

## Coğrafya
İlçe, Kırşehir il merkezine 65&nbsp;km uzaklıkta ve ilin kuzeydoğusundaki yüksek platoların kuzeye bakan yamaçlarında bulunan bir yaylada yerleşmiştir. Çiçekdağı ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 929 metredir. İlçe 4&nbsp;km mesafede bulunan Yerköy ilçesiyle iç içe bulunmakta; ayrıca Akçakent, Akpınar, Boztepe, Delice gibi ilçelerle komşu olmaktadır. İlçenin yüzölçümü 891 km²dir.

## Nüfus
İlçede bir kasaba belediyesi ve 45 köy vardır.

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Çiçekdağı Belediyesi
Elbeyli

**Elbeyli**, Kilis ilinin bir ilçesidir.

## Tarihi
Oğuzlar'ın, Alkırevli boyunun, Elbeyli Türkmen aşiretine mensup yörükler tarafından kurulmuştur. Bu Türkmen aşiretine mensup insanların Türkiye'de ve Suriye'de değişik yerleşim yerleri mevcuttur. Elbeyli İlçesi, 1040 ve 1157 tarihleri arasında Büyük Selçuklu İmparatorluğu hâkimiyetindeyken, sırasıyla İlhanlılar ve Dulkadiroğluları egemenliğine geçmiş, 1516'da Mercidâbık Muharebesi ile Osmanlı İmparatorluğu'nun egemenliğine geçmiştir.

Cumhuriyetin ilk yıllarında Suriye'nin Cerablus kazasına bağlı bir köy iken, Misak-ı Milli'den sonra Cerablus Suriye sınırları içerisinde kalınca 1931 yılında köy olarak Gaziantep'in, Kilis ilçesine bağlanmıştır. 1946 yılında, ilçe yapılan Oğuzeli'ne bağlanmış, Oğuzeli'ne bağlı bir bucak iken 1995 yılında ilçe olmuş ve Kilis'in il olmasıyla tekrar Kilis iline bağlanmıştır.

Elbeyli ilçesinin köy konumundayken ismi "Alimantar" idi.

Elbeyli'nin güneyinde Suriye, kuzeyinde Gaziantep merkezi, doğusunda Gaziantep'in Oğuzeli ilçesi, batısında ise Kilis ili ile sınır komşusudur.

Arazi yapısı düz ve ovadır, dağ ve tepeler bulunmamaktadır. Denizden yüksekliği 519 metredir. İlçe merkezinin yüzölçümü 238 km²’dir. Arazi görünüm olarak çıplak, orman ve ağaç topluluklarına rastlanmamaktadır. Arazinin bitki örtüsü genellikle otsu bitkiler yani bozkırdır.

## Ekonomik durum
İlçe merkez ve köylerinde halkın büyük çoğunluğu tarımla uğraşmaktadır. İlçe halkı, geçimini büyük oranda çiftçilik ve hayvancılık ile sağlamaktadır.

### Tarım
İlçede halkın %90'ı geçimini tarım ve hayvancılıkla temin etmektedir. Tarımdan elde edilen ortalama gelir dekar başına; buğday 200–250&nbsp;kg (sulu alanda 350–400&nbsp;kg), mercimek 100–150&nbsp;kg, Antep fıstığı 100&nbsp;kg civarındadır.

İlçede tarım sektöründe 1.252 aile çalışmaktadır. 2005 yılında 943 çiftçi, çiftçi kayıt sistemi ve doğrudan gelir desteğine başvurmuş olup hâlen çalışmalar devam etmektedir.

## Nüfus
İlçe merkezinin nüfûsu 2.034, bağlı köylerin nüfûsu ise 3.807 olup, toplam nüfûs 5.841'dir. Nüfusun büyük çoğunluğu çiftçilikle uğraşmaktadır.

## Siyaset ve yönetim

### Genek seçimler

### Eski belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNET
* Elbeyli Kaymakamlığı
Musabeyli

**Musabeyli**, Kilis ilinin yüzölçümü bakımından en büyük ilçesidir.

## Tarih
Bölgenin çoğunluğu Türk olmasına rağmen, Araplar, Çingeneler ve Kürtler mevcuttur. Ayrıca Ermeni kökenli aileler de vardır. Türkler'in Anadolu'ya yerleşmelerinden önce yöre, büyük bir orman alanı olarak bilinmektedir. Bu tarihten sonra *Murathüyüğü* adı ile yerleşim birimi haline getirilmiştir. Ancak, kesin olarak kuruluş tarihi bilinmemektedir. Adından da anlaşıldığı gibi ilçe merkezi bir höyük konumundadır. Zaman zaman yapılan inşaat ve iş kazıları sırasında tarihî eserler bulunmaktadır. Bu tarihi kalıntıların Hititler dönemine ait olduğu sanılmaktadır. 14 Nisan 1997 tarihinde ve 2768 sayılı kararla bölge, Kültür ve Tabiati Koruma Kanunu gereğince koruma altına alınmış, ikinci ve üçüncü dereceden arkeolojik sit alanı olarak ilan edilmiştir.

Musabeyli, Gaziantep'in Kilis ilçesine bağlı bir bucak iken, 1995 yılında 550 Sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile Kilis'in il olmasıyla birlikte kendisine bağlanan 46 köyüyle ilçe statüsü kazanmıştır. Bu haliyle Türkiye'nin en genç ilçelerinden birisidir ve aynı zamanda nüfus itibarı ile Türkiye'nin en küçük ilçelerindendir.

## Nüfus

## Coğrafya
Kuzeybatısında İslahiye ilçesi, kuzeydoğusunda Gaziantep, güneyinde Kilis, doğusunda Polateli ilçesi ile komşudur. Arazi genellikle engebelidir. Ova kesiminde zeytinlik, bağ ve bahçeler, dağ kesiminde ise yer yer meşe ve yabani meyve ağaçları ile kaplıdır. İlçe merkezinin yüzölçümü 346 km²’dir.  Musabeyli'nin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 744 metredir.

## İklim
Yazları sıcak ve kurak, kışları ılıman ve yağışlıdır.

## Siyaset ve yönetim

### Genel seçimler

### Eski belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
*Kaymakamlık
Körfez, Kocaeli

**Körfez** ya da eski adıyla **Yarımca**, Kocaeli'nin bir ilçesidir. Bu ilçe batıda Gebze ve Dilovası, kuzeyde Şile ve doğuda Derince ilçeleriyle çevrilidir. TÜPRAŞ, PETKİM, İGSAŞ gibi büyük sanayi kuruluşları bu ilçede bulunmaktadır. İlçede eskiden içme suyu ihtiyacının karşılandığı bir gölet bulunmaktadır. Gölet, 1951'den 1989 yılına kadar ilçeye su vermiştir. Günümüzde ise hizmet dışıdır. İlçenin merkezi olan kasabanın eski adı *Yarımca* olup, 26 Eylül 1934 tarihine kadar Gebze'ye bağlı bir köydü. Bu tarihte İzmit merkez ilçesine bağlanan Yarımca, 3 Mayıs 1964'te belde olmuştur. 1987'de Çerkeşli köyü hariç Gebze'nin Hereke bucağı, merkez ilçenin batısındaki bazı köylerin ve Gebze'nin Mollafenari bucağına bağlı Duraklı ve Hatipler köyünün katılımıyla ilçe olmuştur. İlçe bugünkü sınırlarına 1989'da Duraklı ve Hatipler köyünün Gebze'nin Mollafenari bucağına dönüşüyle ulaşmıştır. Bu sınırlar içerisinde ilçe merkezi, Hereke Bucağı, Kirazlıyalı Beldesi ve toplam 16 ayrı köy yer almaktaydı. 2009 yılında Hereke ile Kirazlıyalı'nın belediyelerinin kapatılması ve 2012 yılından itibaren Büyükşehir Yasası uygulamasıyla köylerin mahalleye dönüşmesi sonucu, ilçenin mahalleleri son şeklini almıştır.

## Tarihçe
İlçede 7. yüzyılda Hereke Kalesi inşa edilmiştir.

1898 yılında dönemin Almanya İmparatoru olan Kaiser II. Wilhelm'in Osmanlı İmparatorluğu'nu ziyaret etmesi dolayısıyla Kaiser II. Wilhelm Köşkü burada yaptırılmıştır.

İlçe, 17 Ağustos Depremi'nden etkilenmiştir.

## Coğrafya
Akdeniz iklim kuşağında olan ilçede geçiş iklimi etkilidir.

İlçenin kuzeyi Çenedağ etkisiyle yükselti halindedir. Yükselti, ilçenin batısında dikleşerek Hereke sırtlarını meydana getirir. Bu konumlar haricinde düzlük alanlara sahip olan ilçe, İzmit Körfezi kıyısında kalmaktadır.

İlçenin yüzölçümü 301 km²dir.

Körfez ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 5 metredir.

## Nüfus

## Eğitim
### İlkokul ve ortaokul
*General Edip Bayoğlu İlkokulu
*Körfez İlimtepe İlkokulu
*Körfez Anadolu İlkokulu
*Körfez Çeliksanayi Ortaokulu
*Körfez Ahmet Taner Kışlalı İlkokulu
*Körfez Mimar Sinan İlkokulu 
*Körfez Uluğbey Ortaokulu
*Derince Nene Hatun İlkokulu
*Körfez Nene Hatun İlkokulu
*Yarımca Ortaokulu
*Petkim Ortaokulu
*Sevindikli İlkokulu
*Sevindikli Ortaokulu
*Alihocalar İlköğretim Okulu
*Atatürk İlköğretim Okulu
*Hedise Evyap İlkokulu
*Yarımca İlkokulu
*Seka Ortaokulu
*İgsaş Ortaokulu
*Barbaros İmam Hatip Ortaokulu
*TÜPRAŞ İlköğretim Okulu

### Liseler, yüksek okul ve üniversiteler
* Kocaeli Üniversitesi Hereke ve Marshall Kampüsü
* Kocaeli Üniversitesi Körfez Yerleşkesi
* Med Marine Tuncer Şen Fen Lisesi
* Kocaeli Körfez Fen Lisesi
* Oruç Reis Anadolu Lisesi
* Körfez Teknik ve Endüstri Meslek Lisesi
* Körfez Mustafa Kemal Lisesi
* Körfez Milangaz Hacer Demirören Çok Programlı Lisesi
* Körfez Tüpraş 50. Yıl Anadolu Lisesi
* Körfez Atatürk Anadolu Lisesi (Körfez Atatürk Lisesi)
* Körfez Yarımca Lisesi
* Körfez Orhangazi Anadolu Lisesi
* Hereke Anadolu İmam Hatip Lisesi
* Çamlıtepe Mesleki ve Teknik Anadolu Lisesi

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Körfez Belediyesi 
* Körfez Kaymakamlığı
Derince

**Derince**, Kocaeli'nin ilçesi. Derince, Cumhuriyet döneminde ortaya çıkan yeni bir yerleşim yeridir.

## Coğrafya
İstanbul'a 90&nbsp;km uzaklıktadır. İlçenin yüzölçümü 198 km²dir. Derince ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 14 metredir.

## Tarihçe
1890 yılında liman kurulması için, İzmit Körfezi'nde derin bir kıyısı bulunan bir yer aranır, yetkililer en derin yer olarak bugünkü limanın bulunduğu yeri tespit ederler. Burası derinliğinden dolayı “Derince Liman” diye anılmaya başlar. Bu nedenle, Derince, adını limandan almıştır. Almanlar tarafından hemen inşaatına başlanan liman için çok sayıda insan liman inşaatı yapımında çalışmak için bölgeye gelir. 1904 yılında faaliyete geçen limanda, çalışanlar birer, ikişer evlerini kurmaya başlarlar. 1887 yılından itibaren Balkanlar'dan, Kafkaslar'dan ve Kırım'dan göçler alan Derince, artık genişlemeye ve gelişmeye başlamıştır. Bu gelişmelerden sonra Atatürk, 1936 yılında Romanya'dan Türkiye'ye göç edenlerle Derince'de otuz hanelik arazi verir. Göçmenlerin evlerini kurmaları üzerine Çınarlı köyü muhtarlığına bağlı olan Derince, 1952 yılında bağımsız muhtarlık olur. Derince'nin ilk muhtarı Ahmet Usta'dır.

Körfez kıyısında sanayinin kurulmasıyla gelişen ve nüfusu hızla artan Derince, 27 Mayıs 1960'ta dört mahalleye ayrılır. Birçok devlet adamının yanı sıra Atatürk, İsmet İnönü, Celal Bayar, Adnan Menderes, Turan Güneş, Turgut Özal, Süleyman Demirel ve Necmettin Erbakan gibi önemli şahsiyetler de Derince'yi ziyaret edenler arasındadır.

Derince'nin tanınmasına tarihi Çenesuyu da katkıda bulunmuştur. Çenesuyu bölgede bulunan şifalı sudur.

1863 yılında Sultan Abdülaziz tarafından İzmit'te yaptırılan Kasrı Hümayun'un en önemli bölümlerinden birisi de saat kulesi yanındaki taç kapısıdır. Bu kapının üzerinde bulunan kitabede İzmitli şair Savfet tarafından yazılmış 22 dizelik kaside bulunmaktadır. Çenesuyu bu kasidede yer almaktadır.

Derince, 7 Mart 1992 tarihinde, 6 mahallenin birleştirilmesiyle belediye statüsü aldı.

## Yönetim

### Eski belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Nüfus

## Mahalleler
Derince'nin 17 adet mahallesi vardır.

# Dumlupınar
# Deniz
# Çenedağ
# Sırrıpaşa
# Çınarlı
# Yenikent
# Mersincik
# Yavuz Sultan
# İbnisina
# Fatih
# Karagöllü
# Terziler
# Çavuşlu
# Tahtalı
# Toylar
# Geredeli
# Kaşıkçı

## Spor

### Futbol kulüpleri
* Derincespor
* Derince G.B.
* Yavuzspor
* Çınarlıspor
* Çenedağspor 
* 19 Mayıs Gençlik Spor Kulübü (Bayan Voleybol)
* Derince Yenikentspor (Basketbol/Voleybol)

## Derince'nin önemli yerleri
* Harikalar Sahili
* Çenesuyu
* Mersincik Mesire Alanı
* Taş Köprü
* Tahtalı Göleti
* Derince Limanı

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Derince Belediyesi