open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Coomassie

Proteinlerin kantitatif tayininde yaygın olarak kullanılan bir maddedir. Bradford yöntemi olarak bilinin metot oldukça duyarlı bir yöntemdir (5–100&nbsp;mg/ml); organik boyaların, proteinlerin asidik ve bazik grupları ile etkileşerek, renk oluşturmasını esas alır.

Mavi rengin oluşmasında proteinin aminoasit bileşimi (özellikle arjinin gibi bazik aminoasitler ve aromatik aminoasitler) önemlidir. Yöntemde, protein 595&nbsp;nm dalga boyunda maksimum absorbans verir.

Ayrıca protein tayini yapılırken, koşullar uygun olduğu takdirde, Smith yöntemi, Kjeldahl analizi, bulanıklık ölçümleri (turbidimetri), özgül aktivitenini ölçülmesi, kırılma indeksinin ölçülmesi (refraktometri) ve saflaştırılıp kurutulmuş örneklerin doğrudan tartılması yöntemlerinden de yararlanılabilir. Bu yöntemde, proteinin primer yapısının önemi vardır. Asidik boya, proteine bağlanır ve 495–595&nbsp;nm de maksimum absorbans verir.

Proteinlerin tayin edilmesi işlemlerinde ayrıca Orange G, Amido siyahı ve Bromkrezol yeşili gibi boyalar da kullanılmaktadır.
Pink Moon

**Pink Moon**, Britanyalı müzisyen Nick Drake'nin üçüncü ve son albümüdür. Ekim 1971 tarihinde sadece Nick Drake'nin vokali ve gitarı eşliğinde iki günde ikişer saatlik seansla kaydedilmiştir. Daha sonra Pink Moon parçasına gene Nick Drake'in çaldığı piyano bölümü eklenmiştir.

Çıktığı dönemde ilgi görmemiştir. Ancak Drake'in ölümünden sonra insanların dikkatini çekmiş ve geç de olsa takdirle karşılanmıştır. Kimilerine göre Nick Drake'in en iyi albümüdür.

Rolling Stone dergisinin 2003 yılında belirlediği "Tüm zamanların en iyi 500 albümü" listesinde 320. sırada yer alır.

## Parça listesi
Bütün parçaları Nick Drake yazmış ve icra etmiştir.

# "Pink Moon" - 2:06
# "Place to Be" - 2:43
# "Road" - 2:02
# "Which Will" - 2:58
# "Horn" - 1:23
# "Things Behind the Sun" - 3:57
# "Know" - 2:26
# "Parasite" - 3:36
# "Free Ride" - 3:06
# "Harvest Breed" - 1:37 
# "From the Morning" - 2:30
Osmanlı-Lehistan savaşları

**Osmanlı-Lehistan Savaşları**, 15. yüzyıl'dan 17. yüzyıl sonlarına kadar Osmanlı Devleti ile Lehistan-Litvanya Birliği arasında geçen savaşlardır.

* Varna Muharebesi
* 1497-1500 Osmanlı-Lehistan Savaşı
*Boğdan Kodaman Savaşları 16. yüzyılın sonu ve 17. yüzyılın başında neredeyse sürekli bir savaş dönemi.
**Jan Zamoyski'nin Boğdan seferi
* 1620-1621 Osmanlı-Lehistan Savaşı Bakınız: Hotin Antlaşması
* 1633-1634 Osmanlı-Lehistan Savaşı
* 1672-1676 Osmanlı-Lehistan Savaşı Bakınız: Bucaş Antlaşması, İzvança Antlaşması
* 1683-1699 Osmanlı-Kutsal İttifak Savaşları Bakınız: Karlofça Antlaşması
The Libertine (film, 2005)

***The Libertine***, Birleşik Krallık'ta 25 Kasım 2005'te ABD'de de ise 10 Mart 2006'da gösterime girmiştir. Filmde Johnny Depp, John Malkovich, Samantha Morton ve Rosamund Pike rol alırken filmin yönetmeni Laurence Dunmore'dir. Film aynı isimli bir oyundan uyarlanmıştır. Johnny Depp başrolde, Rochester Kontu (*the Earl of Rochester*) hovarda ve çapkın şairi canlandırır.

Johnny Depp'in olağanüstü oyunculuğu ve müzikleriyle, Libertine sanatsal bir şaheser halinde tezahür etmiştir beyaz perdede.

## Oyuncular
* Johnny Depp - John Wilmot, II. Earl of Rochester
* John Malkovich - King Charles II of England
* Samantha Morton - Elizabeth Barry
* Rosamund Pike - Elizabeth Wilmot, Countess of Rochester
* Tom Hollander - Sir George Etherege
* Johnny Vegas - Charles Sackville, VI. Earl of Dorset
* Richard Coyle - Alcock
* Rupert Friend - Billy Downs
* Jack Davenport - Harris
* Kelly Reilly - Jane

## Dış bağlantılar
* The Libertine, IMDB
İnguşlar

**İnguşlar** (), Kuzey Kafkas halklarından biridir. Büyük çoğunluğu Rusya Federasyonu'na bağlı İnguşetya'da yaşar. Günümüzde İnguşların büyük çoğunluğu, Müslümandır ve Çeçence ile yakın akraba bir dil olan İnguşça konuşurlar. İnguşlar, Sovyet döneminde Çeçen-İnguşya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti içinde Çeçenlerle bir arada yaşıyorlardı. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Çeçenlerden ayrılarak İnguş Cumhuriyeti adı ile ayrı bir cumhuriyet oldular.

## Kökleri
Bir inanışa göre İnguşların atalarının MÖ 10.000-8.000 yıllarından, Ortadoğu'daki Bereketli Hilal'den Kafkasya'ya göç ettiler. Ali-Yurt ve Magas yakınlarında bulunan ve MÖ 6000-4000 yıllarına tarihlenen çanak ve çömlekler, ayrıca taş baltalar, cilalı taş aletler, kap ve kacaklar, bu yörede çok eskilerden beri yerleşmelerin olduğunu gösterir.

## Tarih
İnguşların tarihi Çeçenlerin tarihi ile yakından ilişkilidir. Her iki halkın atalarının "Nakh"lar olduğu kabul edilir. 7. yüzyıl Bizans kaynaklarında Nakhların Kafkas Dağlarının yerli halkları olduğundan söz edilir. Nakhlar, 15. ve 16. yüzyıllarda dağlardan kuzeydeki ovalık alanlara inmişlerdir. 16. yüzyılda kuzey ovalık bölgelerdeki nüfusun çoğunluğu İslam dinini benimsemiştir. Bu kabileler, 18. yüzyılda Çeçen ve İnguş halkları olarak ayrılmışlardır.

İnguşlar, 1810 yılından itibaren Rusların yönetimi altına girmeye başladılar. II. Dünya Savaşı'n sonlarında 23 Şubat 1944 tarihinde topyekûn, Nazilerle işbirliği yaptıkları ya da yapmaları olasılığı olduğu gerekçesiyle Kazakistan ve Sibirya'ya sürüldüler. Bu sırada İnguşların üçte ikisinin kırıldığı tahmin edilmektedir. 1950'lerde, Stalin'in ölümünden sonra, hakları iade edilen İnguşların 1957'de topraklarına dönmesine izin verildi.
 
Ne var ki bu sırada topraklarına Osetler yerleştirilmiş ve topraklarının bir bölümü de Kuzey Osetya'ya katılmıştı. Ülkelerine dönen İnguşlar, Osetlerin kötü muamelerine maruz kaldılar. Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra ve Ekim 1992'deki etnik çatışmalar sonrasında Kuzey Osetya'da Prigorodny bölgesinde kendi topraklarında yaşayan İnguşlar zorla yerlerinden edildiler.

## Kültür
İnguşlar, daha çok geleneksel kültürüyle zengin bir halktır. Efsaneler, destanlar, masallar, şarkılar ve fıkralar, bu geleneksel kültürün önemli yanını oluşturur. İnguş halkının geleneksel müziği, şarkıları ve halk dansları dikkat çekicidir. *Deçkh-paundar* İnguşların en ünlü çalgısıdır ve Gürcülerin panduri adlı çalgısını andırır. Halk arasında genellikle kadınların çaldığı ve akordiyona benzeyen *kêğıt paondar*, diğer önemli çalgılarıdır.

## Ayrıca bakınız
* Vaynahlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* İnguşlar (İng.)
Panamerikan Karayolu

**Panamerikan kara yolu** (İngilizce: **Pan-American Highway**, İspanyolca: **Carretera Panamericana**, Portekizce: **Estrada Panamericana**, Fransızca: **Autoroute Panaméricaine**), Alaska'dan Ateş Toprakları'na kadar uzanan ve çok az boşluğu olan bir kara yolu sistemidir. Kuzey-güney uzantısında tüm Amerika kıtasını kateder. Ağ hattı olarak 48.000 kilometreyi kapsarken en uzun Kuzey-Güney hattı 25.750 kilometredir. 1923 yılındaki "*5. Uluslararası Amerika Ülkeleri Konferansı*" sırasında kıtayı boydan boya geçen tek bir kara yolu fikri oluştu. Nihayetinde 23 Aralık 1936 tarihinde Buenos Aires'teki "*İnteramerican barışın pekişmesi Konferansı*" esnasında "*Carretera Panamericana*" konvensiyonu imzalandı.

Yolun hemen hemen tamamı tamamlanmış ve kullanılabilir durumdadır. Sadece 90 kilometrelik Panama Kanalı ile kuzeybatı Kolombiya arasında kalan Darién eyaletinden geçmesi gereken kısmı tamamlanmamıştır. Bu kısma Darién boşluğu (İngilizce: Darién Gap) denir. Yol burada Panama'daki Yaviza kasabası ile Kolombiya'daki Turbo kasabası arasında kopmuştur. Darien ormanlık, dağlık ve biyolojik çeşitlilikler gösteren, ekolojik önemi olan bir bölgedir. Bu kısmın inşa projelerine, çeşitli sebeblerden birçok muhalefet gelmektedir. Bu muhalefetin sebebi, yağmur ormanlarının ve yerli halkların yaşam şekillerinin korunması ve bununla beraber bölgenin hayvan hastalıklarının yayılmasına ve uyuşturucu tacirlerine engel teşkil etmesidir.

Panamerikan kara yolu çok değişik iklim zonlarından geçer. Hem çok sık ormanlarda hem yüksek dağ geçitlerinde yol bulur. Bunun dışında 14 ile 19 arasında farklı ülkeyi kat eder. Bu yüzden birbirinden çok uzak bir tabela dili ve yol kullanılabilirliği mevcuttur. Yolun belli kısımları sadece kuru zamanlarda kullanılabilir, yılın tüm zamanında kullanılması tehlikeli olabilir.

Image:Suburban_1986.jpg |Prudhoe Bay, Alaska - Ushuaia, Tierra del Fuego (Torres del Paine).


## Dış bağlantılar
* http://www.oas.org/juridico/spanish/firmas/b-19.html 
* Harita 
* Film müzği,Belgesel
Mansûre

**Mansure** (Arapça: المنصورة, *Al-Manṣūrah*), Mısır'da başkent Kahire'nin kuzeyinde yer alan bir şehirdir. Nüfusu yaklaşık olarak 460,000 kadardır. Aynı zamanda Mısır'ın Dekahliye ilinin idari merkezidir.

## Ayrıca bakınız
* Mısır'daki şehirler listesi

## Kaynakça
* World Gazetteer - Mansure, Mısır 
* Falling Rain Genomics, Inc. - Mansure, Mısır
Isı değiştirici

**Isı değiştirici** ya da **eşanjör**, bir akışkandan diğerine ısı transfer etmek için yapılmış bir alettir. Değiştiricide akışkanların birbirine değmemesi gereken durumda akışkanlar katı bir duvarla ayrılırlar ve bu şekilde akışkanlar asla karışmaz. Akışkanların direkt olarak temas ettiği tipler de vardır.

Isı değiştiricileri yaygın olarak, soğutma, iklimlendirme (klimatize etme), ısıtma, güç üretimi ve kimyasal proseslerde kullanılır. Yaygın bir ısı değiştirici örneği de otomobil radyatörüdür. Burada sıcak radyatörün bir yüzeyine temas eden motor soğutma suyu, diğer yüzeyine temas ederek geçen hava ile soğutulur.

## Türleri
* Borulu ısı değiştiricisi
* Plakalı ısı değiştiricisi
* Kanatlı borulu/plakalı ısı değiştiricisi
* Rejeneratif ısı değiştiricisi
Kozlu

**Kozlu**, Türkiye'nin Zonguldak ilinin bir ilçesi. 12 Kasım 2012'de TBMM'de kabul edilen 6360 sayılı kanun sonucu ilçe olmuştur. Kömür yatakları bulunan ilçenin toplam nüfusu 2020 sayımlarına göre 46.661 kişidir. İlçenin yüzölçümü 177 km²dir. Merkezi deniz seviyesinde kurulmuş olan ilçenin tüm mahalleleri dağlık alanlarda bulunmaktadır. Bülent Ecevit Üniversitesi'ne ait hazırlık sınıfları İncirharmanı Kampüsü olarak bu ilçede bulunmaktadır. Bir zamanlar 60.000 dolayında nüfusa sahip madenci beldesi olan Kozlu, Türkiye Taşkömürü Kurumu'nun küçülmesinden sonra hızla göç vermektedir. Kozlu ilçesi Zonguldak şehir merkezine 5&nbsp;km mesafede bulunmaktadır.

## Nüfus

## Mahalleler
* Merkez Mahallesi
* Fatih Mahallesi
* Güney Mahallesi
* Taşbaca Mahallesi
* İhsaniye Mahallesi
* 19 Mayıs Mahallesi
* Kılıç Mahallesi
* Esenköy Mahallesi
* Yahma Mahallesi

## Kaymakamlar

## Kozlu Belediye başkanları

(*) =  vefat(**)= vekalet

## Turizm
Kozlu'da turizm hızla gelişmektedir. Kozlu sahili, Değirmenağzı ve Ilıksu koyları görülmeye değerdir.

## Ekonomi
İlçede Türkiye Taşkömürü Kurumu'na bağlı Kozlu Müessese Müdürlüğü bulunmaktadır. Ayrıca Küçük Sanayi Sitesi de mevcuttur. Diğer başlıca geçim kaynakları ise tarım ve hayvancılık, orman ürünleri üretimi ve turizmdir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

*Kozlu Belediyesi 
*Kozlu Kaymakamlığı
İskambil kâğıdı

**Oyun kâğıdı**, **iskambil kâğıdı** ya da sadece **iskambil**, iskambil oyunu'nda kullanılan kart'tır. 52 kartlık bir desteden oluşur. Bu elli iki kâğıtta 4 tane temel simge vardır. Bu simgeler maça, kupa, karo ve sinektir.

4 simgeden her bir simgeye ait 13 kart bulunur. Bunlar 2'den 10'a kadar sayılar ve ardından bacak (vale), kız (dam) ve papaz (rua) olarak sıralanır.
## Evrensel koddaki oyun kartları
Evrensel Kod, Miscellaneous Symbols bloğunda U+2660'dan U+2667 ya 8 standart karakter tanımlar:

Ayrıca Michael Everson  18 Mayıs 2004 tarihli Anglo-Amerikan-Fransız 52 kâğıtlık bir deste oyun kağıdında *Paying card Back* ve diğer bir Joker için ortak karakter önerisi vardır. http://std.dkuug.dk/JTC1/SC2/WG2/docs/n2760.pdf
### Oyun kağıdı

## Kaynakça
Macit Gökberk

**Macit Gökberk** (1908; Selanik - 15 Ağustos 1993; İstanbul), felsefe dilinin yalınlaşması, terim karmaşasının giderilmesi ve kavramların sınırlanması alanlarında önemli çalışmalarda bulunan tanınmış Türk felsefecidir.

Kurtuluş Savaşı komutanlarından Şükrü Naili Gökberk ile eşi Nazire Hanım'ın oğlu Macit Gökberk, 1908'de Selanik'te doğdu.

İstanbul Erkek Lisesi'nden mezun olduktan sonra 1932'de İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümünü Platon'un *Theaitetos Diyaloğu* üzerindeki bir çalışmasıyla bitirdi. Aynı yıl bu bölüme asistan oldu ve Hans Reichenbach'ın *Logik* adı altında verdiği dersleri Türkçeye aktardı.

1935 yılında doktora çalışmaları için Berlin Üniversitesi'ne gitti. 1940 yılında Prof. Eduard Spranger'in yanında *Hegel ve Auguste Comte’da Toplum Kavramı* adı teziyle doktorasını verdikten sonra Türkiye'ye döndü ve İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ndeki görevine devam etti. Aynı bölümde önce doçent (1941), daha sonra da profesör (1949) oldu. 1978 yılında emekliye ayrıldı.

Gökberk'in çalışmaları *felsefe tarihi* ile *dil ve bilgi* sorunu olmak üzere iki konuda yoğunlaşmıştır. Felsefe tarihi ile ilgili çalışmalarını topladığı *Felsefe Tarihi* adlı yapıtı bir Türk felsefecisi tarafından kaleme alınmış ilk kapsamlı felsefe tarihidir.

Anadolu-Yunan felsefesinden yola çıkarak 18. yüzyıl Aydınlanmasına, özellikle de Kant ve Hegel’e uzanan çalışmalarında Hegel’in devlet felsefesi, Kant ve Herder’in tarih anlayışları başlıca odağı oluşturur. Herder’le Kant’ın tarih sorununa getirdikleri çözümü *Kant ile Herder’in Tarih Anlayışları* adlı yapıtında, Hegel’le ilgili çalışmalarını da Felsefe Arşivi dergisinde yer alan *Hegel’in Devlet Felsefesi* ve *Hegel Felsefesi-Yaşayan Yönleriyle* adlı yazılarında sergilenmiştir.

Dil konusunun Gökberk’in felsefe anlayışı içinde özel bir yeri vardır. Düşüncenin üretilmesinde başlıca kaynak olan dil, onu kullananlardan bağımsız değildir; uygarlığın gelişimi ile değişir, kendi kendini yeniler. Gökberk dil ile ilgili bu düşüncelerini *Değişen Dünya, Değişen Dil* adlı bu yapıtında toplamıştır.

Bu arada felsefe dilinin sadeleşmesi, Türkçe felsefe terimlerinin kurulması, kavramların sınıflandırılması yolunda uğraş vermiştir. 1942 yılında henüz bir öğrenci iken ilk Türk Dil Kurultayı’nı izleyen Macit Gökberk, 1954-1960 ve 1969-1976 yılları arasında Türk Dil Kurumu Başkanlığı yapmıştır.

Macit Gökberk, 15 Ağustos 1993 günü İstanbul’da öldü.

Her yıl felsefe ve deneme yazıları alanında Gökberk ailesi ve Türkiye Felsefe Kurumu tarafından anısına Macit Gökberk Felsefe Ödülü verilir.

## Başlıca eserleri
* Kant ile Herder’in Tarih Anlayışları (1948)
* Felsefe Tarihi (1961)
* Felsefenin Evrimi (1979)
* Değişen Dünya Değişen Dil (1980)

## Kaynakça

* Kongar, Emre (2007). "Macit Gökberk Üzerine". Demokrasi ve Kültür. Remzi Kitabevi, İstanbul, s 214-221.
* Bıçak, Ayhan (2008). Macit Gökberk'in Felsefe Anlayışı . Felsefe Arkivi, sayı 33, s 1-30.
Felis margarita

**Kum kedisi** (***Felis margarita***), *[[Felis]]* cinsine bağlı bir kedi türüdür. Kuzey Afrika, Güneybatı Asya ve Orta Asya'da yaşar ve az rastlanan yaban kedisidir.

Kum kedisi hemen hemen evcil kediyle aynı büyüklüktedir; uzunluğu 45-60&nbsp;cm, kuyruk uzunluğu da buna yakındır. Yetişkin bir kedinin bile yüz ifadesinin yavru evcil kediye benzemesi dikkat çekicidir. Uzun ve yumuşak tüylü kürkü soluk kahverengi ile kahverengimsi boz arası bir renktedir; gövdesinde, kenarları koyu renkli iri lekeler, bacakları ile kuyruğunda daha küçük, koyu renkli benekler bulunur. Bir gece hayvanı olan bu tür ormanlarda yaşar ve çoğunlukla kuşları, yılanları ve diğer sürüngenleri avlayarak beslenir.

Çöl koşullarına uyum sağlayan tür, su ihtiyacını avlandığı hayvanlardan karşılayabilmekte ve su içmeden yaşayabilmektedir. Vücuduna göre en uzun kulaklara sahip kedi türlerinden biridir.

## Taksonomi
*Felis margarita* türüne bağlı alttürler:
* *Felis margarita airensis* - Pocock, 1951	 
* *Felis margarita harrisoni* - Hemmer, Grubb ve Groves, 1976	 
* *Felis margarita margarita* - Loche, 1858	 
* *Felis margarita meinertzhageni* - Pocock, 1938	 
* *Felis margarita scheffeli* - Hemmer, 1974	 
* *Felis margarita thinobia* - (Ognev, 1927)

## Galeri

Dosya:Curious Sand Kitten.jpg|yavru kedi
Dosya:Persian sand CAT.jpg|İran'da fotoğraflanmış bir kedi
Dosya:Sandcat1 CincinnatiZoo.jpg|Cincinnati Hayvanat Bahçesi
Dosya:Felis margarita.jpg
Dosya:Felis margarita 10.jpg


## Kaynakça

## Dış bağlantılar
*
*
*
*
*
*
* 
*
Sera

**Sera**, bitkilerin yetişmesine uygun şartların sağlanması amacı ile çevre şartları kontrol edilebilen veya düzenlenebilen cam, plastik, fiberglas gibi ışığı geçiren materyallerle örtülü yapı.

1545 yılında, Padova'da ilk botanik bahçesinin açılmasından hemen sonra Daniel Barbaro, bu bahçede ilk serayı yaptı. Yapıda taş ve tuğla kullanıldı, pencere ise yoktu. Mangalla ısıtılıyordu. Bazı hassas bitkiler, kışın bu seraya alınıyor, baharla birlikte yeniden yerlerine dikiliyorlardı. Tarihte yapılan ilk seranın bu olduğu bilinmektedir.

Ilıman iklimin hüküm sürdüğü yerlerde sebze ve meyve yetiştiriciliği, genellikle sebzelerde cam örtü, meyvelerde ise plastik örtü altında yapılmaktadır. Bu nedenle Türkiye'de örtü altı sebze ve meyve yetiştiriciliği, daha çok Akdeniz İklimi'nin hüküm sürdüğü Akdeniz ve Ege Bölgesi'nde görülmektedir. Çünkü bu bölgelerde iklim, diğer bölgelere oranla ılımandır.

## Seraların faydaları

Kurulduğu bölgede, dışarıda doğal koşullarda yetişen her türlü sebze ve boyca küçük sayılabilen meyve bitkileri, cam ya da plastik örtü altına alınmak suretiyle, turfanda olarak yetiştirmektedir. Örtü altı sebze ve meyve yetiştiriciliğinde, eskiden sadece doğal koşullarda ve yılın belirli zamanlarında yetişen çoğu sebze ve meyveler, artık gelişen teknolojiyle örtü altlarında, diğer bir ifade ile seralarda, daha erken zamanlarda yetiştirilir olmuştur. Bu durum, doğal olarak sebze ve meyvecilikte verim ve kaliteyi artırmıştır.

## Seralarda sağlanan yapay koşullar

Bunlar teknoloji kullanımı ile gerçekleştirilir.

* Isıtma: Bitkilerin istediği ısıyı sağlama, bitkileri her ne kadar örtü altına almakla gerçekleşse de bu yeterli olmayabilir. Bu gibi durumlarda, sera içine ıstma sistemleri konur. Bu sistemler sera içindeki ısıyı istenilen aralıkta sabit tutmaktadır.
* Havalandırma: Sera içindeki nem oranı, havalandırma sistemleriyle sağlanır. Havalandırma ile ayrıca bitkilerin döllenmeleri sağlanır.
* Sulama ve gübreleme: Sera içine alınan bitkilerin sulama zamanlarını ve uygun sulama biçimlerini belirleme, gerekli hallerde, bitkilerin sağlıklı glişmeleri için ihtiyaç duydukları gübreler, sulama sistemleriyle gerçekleştirilir.
* İlaçlama: Sera içinde bitkilere zarar veren mikroplara karşı etkin bir savaş sera içine kurulan ilaçlama sistemleriyle gerçekleştirilir. Toprak içine yapılacak ilaçlama uygun hallerde sulama sistemleriyle yapılır. Eğer ilaçlama bitkilerin toprak üstündeki kısımlarına yapılacaksa, bu ayrı bir ilaçlama sistemiyle gerçekleştirilir.

## Sera çeşitleri

### Fiziki görünümlerine göre
* Çatısız seralar: Aşırı meyilli arazilerde, sekileri oluşturan iki duvar arasına kurulur.
* Tek çatılı seralar: Düz ancak küçük arazilerde kurulur.
* Çok çatılı seralar: Geniş ve düz arazilere kurulur.

### Yüksekliklerine göre
* Alçak çatılı seralar: Bölge, soğuk ve rüzgarlı veya serada yetiştirilecek bitkiler kısa boylu iseler, buralara alçak çatılı seralar kurulur.
* Yüksek çatılı seralar: Bölge, nispeten sıcak ise veya serada yetiştirilecek bitkiler uzun boylu iseler buralara yüksek çatılı seralar kurulur.

## Kaynakça
Birim kök

Zaman serisi modellerinde, otoregresif bir ekonometrik modelde y_{t}=a+by_{t-1}+\varepsilon_{t} denklemi için |b|\geq 1 ise **birim kök**ün varlığından söz edilir. Bu denklemde y_{t}, ilgili değişkenin t zamanındaki değerini ifade etmektedir.y_{t-1} ise değişkenin bir önceki dönemde aldığı değeri ifade etmektedir. Denklemde a terimini ihmal ederek y_{t-1} içeren ifadeyi sol tarafa atarsak, y_{t}-by_{t-1}=\varepsilon_{t} ifadesini elde ederiz. b'nin bir olduğu durumda değişkenin iki dönem arasındaki değeri sağ tarafta kalan rassal bir terime eşit demektir. Bu ise birim kökün varlığı sebebiyle serinin rassal bir sürecin etkisinde olduğunu ifade eder. Serinin dönemler arası değişimi tesadüfi olduğu için uzun dönemde varyansı kovaryansı ve ortalaması sabit olmayacaktır. Dolayısıyla birim kök içeren bir serinin durağan olmadığı söylenir.

----
Eğer y_{t}=\varepsilon_{t} ise ve hata terimi *beyaz gürültü(white noise)* ise seri durağandır.
y_{t}=a+by_{t-1}+\varepsilon_{t} burada b=1 seride birim kök vardır ki, birim kök kavramı da bu eşitlikten ileri gelir. y_{t}=a+by_{t-1}+\varepsilon_{t} denkleminde gecikmeli terimin sola atılması durumunda oluşacak terim delta Yt dir ki buna da Y nin birinci dereceden farkı denir. Bu denklemde yapılması gereken Yt yerine Y1 Yt-1 yerine de Y0 ın konulmasıdır. Bir sonraki aşamada Y2=Y1+e2=Y0+e1+e2 olacaktır ve Yt dööneminde elimizde
Yt=Y0+e1+e2+..+et denklemi olacaktır. Bu da sürekli artan durağan olmayan bir seridir.

## Kaynakça
Dickey Fuller testi

**Dickey Fuller testi** istatistikte  bir zaman serisinin birim kök içerip içermediğini test etmeye yarayan bir işlemdir. D. A. Dickey ve W. A. Fuller tarafından 1970'li yıllarda geliştirilmiştir.

Basit bir birinci dereceden otoregresif modelde: y_{t} (y_{t} gözlenen değer, t zaman endeksi olmak üzere) y_{t}=\rho y_{t-1}+u_{t} iken, |\rho|\geq 1 olduğu gösterilibiliyorsa birim kökün varlığından söz edilir.

Regresyon modeli \Delta y_{t}=(\rho-1)y_{t-1}+u_{t}=\delta y_{t-1}+u_{t} olarak yazılır. Burada \Delta, 1. fark operatörünü temsil eder. Bu model tahmin edildikten sonra \delta=0 hipotezi test edilebilir. \delta=0 olduğunda dönemler arasındaki değişim rassal bir değişkene bağlı olacağından, boş hipotez **birim kök vardır** şeklinde de algılanabilir. Yalnız, bu test, ham veri üzerinde değil de artık terimler üzerinde uygulandığından standart t dağılımı ve t istatistiği değil, kritik değerlerini Dickey Fuller tablosu denilen özel bir tablodan alan \tau istatistiği kullanılır.

## Kaynakça
* Dickey, D.A. and W.A. Fuller (1979), “Distribution of the Estimators for Autoregressive Time Series with a Unit Root,” *Journal of the American Statistical Association*, 74, p.&nbsp;427–431.

## Ayrıca bakınız

* Birim kök
* Eşbütünleşme
Charles Francis Richter

**Charles Francis Richter** (26 Nisan 1900 - 30 Eylül 1985), Amerikalı sismolog ve fizikçidir.

Richter, 1979 yılında moment büyüklüğü ölçek geliştirilmesine kadar, depremlerin büyüklüğünün ölçülebilirliğini savunmuştur ve Richter ölçeği yaratıcısı olarak ünlüdür. Sığ ve derin depremleri ölçmek için Japon bilim insanı Kiyoo Wadati'nin 1928 yılındaki depremleri ölçmek için geliştirdiği çalışmalardan esinlenerek geliştirmiştir. Richter ilk olarak Beno Gutenberg ile iş birliği yaparak 1935 yılında geliştirdiği ölçeği kullanır. Aynı zamanda Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde çalıştı.

## Hayatı
Richter, Ohio-Overpeck'da doğdu. O çok küçükken anne ve babası (Fred W. Kinsinger ve Lillian Anna Richter) boşandı. 1909 yılında Kaliforniya'ya taşınan annesi ve dedesi ile büyümüştür. Stanford Üniversitesi'ne girdi ve 1920 yılında lisans derecesini aldı. 1928 yılında, Washington Carnegie Enstitüsü'nde bir pozisyon teklif edildi fakat o Kaliforniya Teknoloji Enstitüsü'nde kuramsal fizik alanında doktorasının üzerinde çalışmaya başladı. Bu noktada, o sismoloji'ye (deprem ve onlar yeryüzünde üretmek dalgaların çalışma) hayran oldu. Bundan sonra, Beno Gutenberg başkanlığında, Pasadena şehrinde  sismoloji alanında yeni bir Laboratuvarı açarak çalışmalarına orada devam etti. 1932 yılında, Richter ve Gutenberg, deprem kaynakları göreli boyutlarını ölçmek için standart bir ölçek geliştirdi. Richter ölçeğine adını verdi (1937). 1952 yılında Profesör olarak Kaliforniya Üniversitesinde hayatının geri kalanına devam etti.

## Ayrıca bakınız
* Gutenberg-Richter kanunu
Valör

**Valör**, faiz hesaplamasına başlangıç oluşturan tarihtir. Kredi hesaplarına alacak geçen hareketler için işlemin yapıldığı günü takip eden ilk iş günüdür. Borç geçen işlemler için valör, işlemin yapıldığı gündür.
Şehremaneti

**Şehremaneti**, Osmanlı İmparatorluğu'nda, bugünkü belediye zabıtası görevini yapan, şehrin temizlik ve güzelliğiyle ilgilenen yerel yönetim. Bugünkü belediyenin Türkiye'de kurulan ilk biçimidir. Kuruluşu kesin olmamakla birlikte 1855 olarak kayıtlara geçmiştir.

## Kaynakça
Mezopotamya mitolojisi

**Mezopotamya mitolojisi**, Sümerlerin dini evrendeki güç, nesne ve varlıkları temsil eden Antropomorfik tanrı ve tanrıçalar içerirdi. Sümerlerin inanışına göre insanlar başta tanrılar tarafından hizmetçi, köle olarak yaratılmış fakat daha sonra özgürleştirilmiştirler.

Mezopotamya dini yaklaşık olarak MÖ 400'lerde yok olmasına rağmen modern dünyada birçok Yahudilik, Hristiyanlık İslam ve Mandaizm de de tekrarlanan birçok Tevrat hikâyelerinin ana kaynağının Mezopotamya mitolojisi olması dolayısıyla güncel etkilere sahiptir. Özellikle yaratılış mitolojisi, Aden bahçesi, tufan, Babil kulesi, Nemrut ve Lilith figürleri bu konuda en net örnekleri oluşturur. (bkz. Gılgamış destanı)

Sümer kökenli tanrı ve tanrıçalar daha sonra gelen Mezopotamya dinlerince benimsenmiştir. Kuşkusuz bu sadece dini ve mitolojik anlamda gerçekleşmemiştir; Sümer kültür ve yaşayış tarzı da aynı din ve mitoloji gibi daha sonra iktidara gelen Akad, Asur ve Babillilerce benimsenmiştir. Ayrıca farklı kültürlerin din ve mitolojilerinde de bazı benzerliklere rastlanır: Yunan mitolojisi ve Anadolu mitolojisi gibi. Mezopotamya mitolojisi Sümer temelli olmakla beraber Mezopotamya'nın aldığı sürekli ve yoğun göç ile birçok farklı kavmin inanç ve kültüründen etkilenmiştir.

## İnançlar
Mezopotamya'da ilk yerleşim birimlerinden beri *kent-kültürü* büyük bir öneme sahip olmuştur. Çoğunlukla bir önemli tanrının tapınağı bir kentte olurdu ve o kent o tanrıya tapımın ana merkezi olurdu. Bu kentlerin içinde en çok öne çıkanı Nippur olmuştur, zira Nippur'da ana tapınağı bulunan tanrı Enlil'dir ki Enlil erken dönem hariç, farklı hanedanlar boyunca Mezopotamya'nın baş tanrısı olarak tapınılmış bir tanrıdır. Kentler ve sahip oldukları tapınaklar olarak şunlar belirtilebilir:
* An, Cennetin tanrısı. Erken dönemde baş tanrıdır, daha sonra yerine Enlil baş tanrı olarak tapınılır. Pan-Mezopotamyalı olarak tanımlanabilecek An, Mezopotamya'nın her yerinde ve her dönem tapılırdı. Uruk kentinde, E'anna tapınağı vardı.
* Enlil, hava ve fırtınaların tanrısı. Mezopotamya mitolojisinin baş figürlerinden olan Enlil, Pan-Mezopotamyalı sayılır, uzun süre Mezopotamya'nın baş tanrısı olmuştur. E'kur isimli tapınağı Nippur kentinde bulunurdu bu nedenle Nippur uzun süre Mezopotamya'nın dini başkenti olmuştur. 
* Enki, su ve toprak tanrısı, Pan-Mezopotamyalı sayılır. E'abzu isimli tapınağı, Eridu'da bulunurdu. 
* Ki veya Ninhursag, dünyanın tanrıçasıydı. Eridu'da E'saggila tapınağı bulunurdu. Sümer kökenlidir.
* Aşur, Asur'un baş tanrısıdır. Bir tür hava tanrısı olan Aşur yine Asur kökenlidir, tapınağı Asshur kentinde bulunurdu.
* Ninlil, Sümer yaratıcı tanrıça. Nippur'daki E'kur tapınağı. 
* Inanna, Sümer aşk ve savaş tanrıçası. Uruk'taki E'anna tapınağı.
* Marduk, Babil'in baş tanrısı. Babil'deki E'saggila tapınağı.
* Nanna (Sümer) veya Sin (Babil), ay tanrısı, E'hursag tapınağı, Ur.
* Utu (Sümer) veya Şamaş (Babil), güneş tanrısı, E'barbara tapınağı, Sippar.
* Ninurta, Sümer kökenli ve Pan-Mezopotamyalı olmuş bir tanrıdır. Nippur'un tanrısı olsa da Lagaş da kült merkezlerindendi.

## Ayrıca bakınız
* Zuizm
Meclis Araştırması

**Meclis Araştırması**, belli bir konuda Türkiye Büyük Millet Meclisinde bilgi edinmek için yapılan incelemedir. TBMM, bu faaliyetini, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 98'inci ve Türkiye Büyük Millet Meclisi İçtüzüğü'nün 104 ve 105'inci maddelerine göre yürütür.
Meclis araştırmasının konusunu, TBMM'nin yasa ile düzenleme yapabileceği alanlar ile Hükûmetin faaliyetleri oluşturur. (Erdal Onar, "Meclis araştırması", Ankara, 1977). Meclis araştırmasının sınırları genel olarak şu başlıklarda toplanmıştır:
a. Devlet sırları
b. Ticari sırlar
c. Bir davadaki yargı yetkisinin kullanılması
d. Özel hayat
Ekibastuz-Kokshetau iletim hattı

**Ekibastuz-Kokshetau iletim hattı**, Dünya'nın en yüksek DC (doğru akım) gerilim değerine (1150 KV) sahip enerji iletim hattıdır. 1101 numaralı bu hat 432&nbsp;km boyunca ilerleyerek Kazakistan`ın Ekibastusz (Pavlodar bölgesi) şehrini Kokshetau şehrine bağlar. İletkenlerinin ortalama ağirlığı 50 ton, hattın ortalama yüksekliği ise 60 metredir.
Süleymanlı, Onikişubat

**Süleymanlı**, Kahramanmaraş ilinin Onikişubat ilçesine bağlı bir mahalledir.

Maraş'ın batısında, Ceyhan nehri ile Göksun Çayı arasında ve yüksek dağlar arasında dar bir vadi içindeki Zeytun çayı üzerinde kurulmuş eski bir yerleşim merkezidir. Bölgenin yüzeyi suyu bol ve şiddetli akışa malik birçok dereler ile kesildiği için çok girintili ve çıkıntılı bir yapısı vardır. Bu nedenle evler dik yamaçlara yaslanmış düzensiz bir görünüm arz etmiştir.

Süleymanlı'nın eski adı **Zeytun** idi.  "Zeytin" diye geçmektedir. Bu ad, Cumhuriyet döneminde, Zeytun Ermeni Fedai Alayıyla savaşırken ölen Maraş Jandarma Bölük Komutanı Binbaşı Süleyman Bey'in ismine izafeten değiştirilmiştir.

## Coğrafya
Kahramanmaraş merkezinin kuzeyinde  69&nbsp;km uzaklıktadır.

## Nüfus

## Kaynakça
Süleyman Efendi (Maraş)

**Süleyman Efendi**, (? Osmanlı İmparatorluğu - 25 Mart 1914, Süleymanlı, Kahramanmaraş) Türk nâib ve asker.

## Askeri kariyeri
Maraş Jandarma Bölük Komutanlığı görevi esnasında, Zeytun İsyanı nedeniyle  bölgeye sevk edilen Maraş Jandarma Bölük Komutanı Süleyman Efendi komutasındaki askerî birlik ile Zeytun Fedai Alayı adlı Ermeni çetecilerin kurduğu örgüt arasında, 25 Mart 1915 günü sabahtan akşama kadar süren çarpışma sonucunda 8 kişiyle beraber öldü. Daha sonra hatırasına saygı amacıyla Süleyman Efendi'nin anısına Zeytun'a Süleymanlı adı verilmiştir.

## Olaylar
1895 yılının Temmuz ayında, iki asker Nâib Süleyman Efendi tarafından istenen bir suçluyu Zeytun Hükûmet Konağı'na getirirken Zeytun'daki isyancı Ermeniler bu askerlere saldırdılar. Saldırı sonucunda 2 asker öldü.

## Kaynakça
Ege Adaları'nın silahlandırılması

**Ege Adaları'nın silahlandırılması**, 1923 yılında imzalanan Lozan Antlaşması ve 1947 yılında imzalanan Paris Antlaşması gereğince Yunanistan tarafından Limni, Semadirek ve Doğu Ege Adaları (Midilli, Sakız, Sisam, Nikarya) ile On İki Ada'da (Stompalya (Astypalaia/İstanbulya), Rodos, Kalki, Skarpanto, Kasos, Piskopis, Misiros, Kalimnos, Leros, Patmos, Lipsos, Sömbeki, İstanköy ve bağlantısı olan adalar ile (Meis Adası) Kolluk Kuvvetleri dışında silahlı kuvvet bulundurulmaması ve tahkimat yapılmaması hükme bağlandı.

1960 sonrasında Ege Denizi üzerindeki adalarda taraflar arasında egemenlik, denetim ve güvenliği sağlamaya yönelik anlaşmazlık başladı. Yunanistan, askeri amaçlarla da kullanılabilecek havalimanı ve diğer tesislerin ilkini 1952'de Leros adasında kurdu. Türkiye de buna karşı tepki olarak Kıbrıs Harekâtı'ndan sonra karargâhı İzmir olmak üzere Ege Ordusu'nu kurdu. Karşılıklı hamlelerden sonra silahlandırma hız kazandı.

Uluslararası antlaşmalar, bu adaları üç kategoriye ayırmaktadır:

# Yunan adaları Limni ve Semadirek ile Türk adaları Gökçeada ve Bozcaada. Bu "Boğaz önü" adaları Boğazlarla birlikte, Boğazlar Rejimine ilişkin Lozan Antlaşması'nın 4. maddesiyle askerden arındırıldı.
# Limni, Sakız, Sisam ve İkarya adlı Yunan adaları. Bunlar Lozan Antlaşması'nın 13. maddesi gereğince ülkelerinde ancak polis ve Jandarma kuvveti bulunabilecek, deniz üssü ve istihkâm kurmanın yasak olduğu adalardır.
# On İki Adalar, Paris Antlaşması ile İtalya'dan alınıp Yunanistan'a verildi. Antlaşmanın 14. maddesine göre bu adaların üzerinde ancak asayişi sağlayacak kadar kuvvet bulundurulabilir.

Yunanistan'a göre, antlaşmalar yapıldığı sıradaki koşullar köklü biçimde değişmiştir (rebus sic stantibus), dolayısıyla adalar üzerindeki sınırlama ortadan kalkmıştır. Ayrıca Boğazları silahtan arındıran Boğazlar rejimini düzenleyen Lozan Sözleşmesi'nin yerine 1936 Montreux Antlaşması geçmiş ve Boğazlar tekrar silahlandırılmıştır. 1923 Lozan Boğazlar Sözleşmesi tamamen sona ermiştir. Boğazlar tekrar silahlandırıldığı için, bu sistemin bir parçası olan adalar da silahlandırılabilir. Türkiye'ye göre ise Montreux'den Boğaz-önü adalarının silahlandırılabileceği şeklinde bir anlam çıkarılmamalıdır. Çıkarılsa bile, Lozan Antlaşması'nın 12. maddesi, anılan adaların 1914'te silahsızlandırıldığını doğrulamaktadır. Yunanistan, ayrıca, Türkiye'nin 1947 Paris Antlaşması'na taraf olmadığını, bu nedenle de hak ve yükümlülükler doğurmadığını iddia etmektedir. Türkiye ise, her ne kadar taraf olmasa da, Paris Antlaşması'nın bir "objektif statü" yarattığını, bu nedenle de kendisini ilgilendirdiğini belirtmektedir.
Trabzon Muhâfaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti

**Trabzon Muhâfaza-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti**, 12 Şubat 1919'da merkezi Trabzon olarak kurulan cemiyet, Karadeniz Bölgesi'nin çeşitli il ve ilçelerinde şubeler açtı. Amacı, Trabzon ve çevresinin Rumlar'a verilmesini ve bir Pontus Devleti'nin kurulmasını önlemekti. Bu yörede faaliyet gösteren Filiki Eterya ile mücadele eden bu teşkilat, Erzurum Kongresi'nden sonra Şarkî Anadolu Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti'nin şubesi haline gelmiştir.

## Arka plan
Tarih boyunca önemli bir ticaret merkezi olan Trabzon, Osmanlı döneminde de bu konumunu sürdürmüş; Tanzimat sonrasında bürokratik modernleşme süreciyle birlikte şehirdeki Müslüman ve müslüman olmayan eşraf yapısı yeniden şekillenmiştir. Müslüman-Türk eşrafı büyük ölçüde bölgedeki ayan ailelerinin devamı niteliğindeki hanedanlara dayanmış; ekonomik güç kazanan diğer yerel unsurlarla birlikte zamanla yükselen bir tüccar sınıfı oluşmuştur. Bu zümre, II. Meşrutiyet yıllarında siyasetten bürokrasiye ve toplumsal yaşama kadar geniş bir etki alanına ulaşmıştır. 

Trabzon eşrafı, dönemin siyasal yapısı içinde İttihat ve Terakki ile Hürriyet ve İtilaf taraftarlığı şeklinde iki ana gruba ayrılmıştır. Ancak 1916–1918 Rus işgali ve muhacirliğinin ardından, şehrin Müslüman-Türk unsurları bölgenin yeniden istilaya uğrama ihtimali ve Osmanlı Devleti’nden kopma tehlikesine karşı ortak bir hareket zemini oluşturmuştur. Mondros Mütarekesi sonrasında başlayan bu faaliyetler, yerel Müslüman-Türk burjuvazisinin öncülüğünde millî bir müdafaa örgütlenmesine dönüşmüştür.

## Cemiyet
Trabzon’un siyasi yaşamında önemli bir kuruluş olan THMC’nin kurucuları ve sonraki süreçte yönetiminde etkili olan kişiler şehrin özellikle ticari hayatında öncü konumunda yer alan  ailelerine mensuptur.

Paris Barış Konferansı’nda Trabzon ve çevresinde Pontus veya Ermeni devleti kurulmasını hedefleyen iç ve dış girişimlerin artması üzerine teşkilatlanma süreci hızlanmış ve Şubat 1919’da Trabzon Muhafaza-i Hukuk-ı Millîye Cemiyeti (TMHMC) kurulmuştur. Cemiyetin amacı, “Trabzon vilayetinin Osmanlı Devleti’ne bağlılığını korumak, ilmî vesikalarla gereken savunmaları yapmak ve millî haklarımızı koruyacak vasıtaların teminine çalışmak” olarak belirtilmişti. Erzurum Kongresi’nin toplanmasında belirleyici rol oynayan cemiyet, sonraki dönemde İttihatçılık ve usulsüzlük iddialarıyla eleştirilmiş; 1922’den itibaren örgüt içi muhalefet ve bölgesel siyasi gerilimler daha görünür hale gelmiştir. 1919–1923 arasında Trabzon Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti’nin yönetim kadrosu, dönemin siyasi koşullarına bağlı olarak önemli değişikliklere uğramıştır. Kurucu ve yönetici üyeler arasında köklü ayan ailelerine mensup eşrafın yanı sıra tüccarlar, eski mebuslar, mülki idareciler, hukukçular, din adamları, eğitimciler ve aydınlar yer almıştır. Bu sosyal çeşitlilik, cemiyetin şehir halkı üzerinde güçlü bir temsil kabiliyeti oluşturmasına katkıda bulunmuştur.

## Kaynakça

## Bibliyografya
Şarkî Anadolu Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti

**Şarkî Anadolu Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti**, Ağustos 1919 tarihinde, Erzurum merkezli kurulmuştur. Elazığ'da da şubesi vardır. Bu cemiyet, önce İstanbul'da kurulmuş olan Vilâyât-ı Şarkiye Müdâfaa-i Hukuk-ı Milliye Cemiyeti'ne bağlı olarak açılmış, daha sonra Şarkî Anadolu Müdafaa-i Hukuk Cemiyeti adı ile İstanbul'dan ayrılmış, doğuda müdafaa-i hukuk akımını temsil ederek Mustafa Kemal'in sevk ve idaresinde güçlenmiş, bütün memlekete yayılacak bir program hazırlamıştır. Ayrıca bu dernek Erzurum Kongresi'ni toplayarak tüm yurdun savunulmasını kararlaştırmıştır.

## Ayrıca bakınız
* Müdâfaa-i hukuk cemiyetleri

## Kaynakça
İstihlası Vatan Cemiyeti

**İstihlası Vatan Cemiyeti** Manisa'da kurulmuş olup Ege'de öncü müdâfaa-i hukuk cemiyetlerinden biridir. Daha sonra 19 Mart Kongresi ile İzmir Müdâfaa-i Hukuku Osmaniye Cemiyeti ile birleşmiştir.
İzmir Müdâfaa-i Hukuk-ı Osmâniye Cemiyeti

**İzmir Müdâfaa-i Hukuk-ı Osmâniye Cemiyeti**, Moralızade Halit ve Nail Beyler ile arkadaşlarınca kuruldu. Ama İttihat ve Terakki'nin güçlü olduğu merkezlerden biri olan İzmir'de Mondros Mütarekesi'nin hemen ardından örgütlenmeye gidilmesi sakıncalı bulunabileceği için, kuruluş bildirgesi ancak 1 Aralık'ta vilayete verilebildi. Örgütün etkin bir yapıya kavuşması, Nurettin Paşa'nın İzmir'e vali olarak atanmasından sonra gerçekleşti. Ocak 1919'da bu dönemde kurulmuş bir başka örgüt olan Heyet-i İlmiye ile birleşti.

İzmir Müdâfaa-i Hukuk Cemiyeti, daha çok diplomatik etkinliklere ağırlık verdi. İlk iş olarak İstanbul'a bir kurul gönderildi ve Sadrazam Tevfik Paşa ve İtilaf Devletleri yüksek komiserleri ile ilişki kurulmaya çalışıldı. Amaç, Paris Barış Konferansı'na (1919) katılma olanağını elde ederek büyük devletleri ikna etmek ve İzmir'in Yunanlarca işgalini önlemeye çalışmaktı. İzmir'den İstanbul'a gönderilen kurula yalnızca öteki devletlerin saf dışı bırakmaya çalıştıkları İtalya'nın yüksek komiseri Kont Sforza yakınlık gösterdi; kurul, İzmir'in yakında Yunanlarca işgal edileceğini de ondan öğrendi. Bu arada sağlanan bir İtalyan gemisiyle Avrupa'ya bir yolculuk hazırlıklarına girişildiyse de, örgüt içinde patlak veren bir anlaşmazlık nedeniyle bu yolculuktan vazgeçildi.

Yunan işgalinin yaklaşması ve bu konudaki söylentilerin artık gizlenemez duruma gelmesi üzerine, İzmir Müdâfaa-i Hukuk-ı Osmaniye Cemiyeti Mart 1919'da bir kongre düzenledi. Çevre kent ve kasabalardan delegelerin de katıldığı bu kongrede İzmir'in nüfusunun çoğunluğunu Türklerin oluşturduğunu hatırlatan ve işgal söylentilerini kınayan bir uyarı bildirisi hazırlandı ve bu bildiri Barış Konferansı'nın toplandığı Paris'e iletildi. Örgüt çalışmalarını Haziran 1919'a değin İzmir'de sürdürdü.
Yunanistan Türkleri

Yunanistan'da yaşayan Türk azınlıkları şunlardır:
*Batı Trakya Türkleri
*On İki Ada Türkleri (*[[Rodos]]* ve *[[İstanköy]]* adaları)

Günümüzde Yunan vatandaşlık hakkını kaybetmiş ve Lozan Mübadelesi ile tüm bireylerinin Türkiye'ye göçe zorlandığı bazı önemli Türk topluluklar şunlardır:
*Girit Türkleri
*Selanik Türkleri (Selanik Göçmenleri)

## Kaynakça
Mavri Mira

**Mavri Mira**, Mustafa Kemal Atatürk'ün Nutuk adlı eserindeki 1 numaralı belgeye göre İstanbul Rum Patrikhanesi'nde kurulmuş heyetin adıdır. Başkanı, İstanbul Rum Patrik Vekili Droteos'tur. Yunan hükûmetinden nakdi yardım almakta olup temel görevi Osmanlı vilayetleri içerisinde çeteler oluşturmak, bu çeteleri idare etmek, miting ve propaganda faaliyeti yürütmektir. Ayrıca insani (tıbbi ilaç vb.) yardım adı altında Osmanlı ülkesine silah ve cephane taşımakla görevlidir. Yunan Kızılhaçı ile Rum okullarındaki izci teşkilatları da bu heyete bağlıdır. 2 numaralı belgeye göre ise Trabzon, Samsun ve bütün Karadeniz sahillerinde faaliyet gösteren "Pontus Cemiyeti" de merkeze bağlı olarak işlemektedir.

## Vesika 1

Erzurum – 22.08.35 (1919) **Gayet mahrem tutulacaktır**

**Tamim**

Kanıta dayalı elde edilen bilgiye göre İstanbul Rum Patrikhanesinde “Mavri Mira” isminde bir cemiyet kurulmuştur. Bunun Reisi Patrik Vekili Droteos. Azaları: Atinegora, İnoz Metropolidi, Yunan Kaymakamı Giritli Katehakis, Katelopolos, Dipasimas, Ayinpa, Polimitis, Siyari ismindeki zevattır.

Heyet doğrudan doğruya Venizelos'tan talimat alıyor. Rumların ve Yunan Hükûmetinin muavenet-i nakdiyesiyle pek azim bir sermayesi vardır.

Vazifesi; Osmanlı vilayetleri dâhilinde çeteler teşkil ve idare eylemek, mitingler ve propaganda yapmaktır. Yunan salib-i ahmeri de bu “Mavri Mira” heyetine merbuttur. Vazifesi suretâ muhacirlere bakmak gibi insani bir perde altında çete teşkilatı yapmak, tertibat-ı ihtilâliyeyi ihzar eylemektir. Bu suretle eczâ-i tıbbîye ve levâzım-ı sıhhiye nâmı altında silah, cephane ve teçhizatı Memâlik-i Osmanîyeye ithaldir. Hatta resmi muhacirin komisyonu da “Mavri Mira” heyetine tabidir.

İstanbul Patrikhanesi ve Yunan Konsoloshanesi esliha ve cephâne deposu halini almıştır ve hatta kiliseler ibadet yerinden ziyade askeri ambarlar gibi kullanılmaktadır.

Ermeni Patriği “Zaven” Efendi de “Mavri Mira” heyeti tarafından satın alınmıştır.

Rum mekteplerinin evvelce bizim yapıp da tam şimdi sırası iken maalesef terk ettiğimiz izci teşkilatları tamamen “Mavri Mira” heyeti tarafından idare olunmaktadır. İstanbul, Bursa, Bandırma, Kırkkilise, Tekirdağ ve mülhakatında izci teşkilatı itmam olunmuştur. İzciler yalnız çocuklar değildir. Yirmi yaşını mütecaviz gençler de dahildir. Anadolu'da Samsun ve Trabzon cephane tevzi mahallidir. Müsait bir halde bir yelkenli Yunan sefinesi istasyon halinde cephane ve eslihayı hâmilen bu mahallerde bulundurulacaktır. Ermeni hazırlığı da tamamen Rum hazırlığı gibidir.

Mustafa Kemal Atatürk

## Kaynakça
Gazi Mustafa Kemal, Nutuk, Ankara, 1927 (Osmanlıca), Vesika 1.

## İlgili Maddeler
*Megali İdea
*Filiki Eterya
Pontus Rum Cemiyeti

Merkezi Samsun olan **Pontus Rum Cemiyeti** Trabzon, Samsun ve diğer Kuzey Anadolu illerinde Pontus Cumhuriyeti kurmak için faaliyet göstermiş bir cemiyet.

## Kuruluşu ve faaliyetleri
Cemiyet bu dönemde faaliyet gösteren Hınçak ve Taşnaksütyun gibi gayrimüslim cemiyetlerdendir. Cemiyet, adını eski çağlarda bölgenin eski adı Pontus'tan almıştır.

Mondros Mütarekesi'nin getirdiği şartlar altında Rumlar bir devlet kurmak üzere propaganda faaliyetlerine başlamış, *Pontus* adında bir gazete kurmuştur. Bu cemiyet, 25.000 kişiyi örgütleyip faaliyetlere başlamış, Türkiye Büyük Millet Meclisinin çalışmalarıyla kurulan Merkezî Ordu tarafından dağıtılmıştır.

1 Aralık 1922'de Lozan Konferansı'nın birinci kısım toplantılarında 13 ayrı oturum sonunda Türkiye-Yunanistan Nüfus Mübadelesi Antlaşması kabul edildi. Bu karar gereği Trabzon vilayetinde (ki o zamanlar Samsun'dan Rize'ye kadardı) yaşayan 193.000 Rum, 1923 yılı başında vapurlarla Yunanistan'a göç ettiler.
Wilson Prensipleri Cemiyeti

**Wilson Prensipleri Cemiyeti** (veya Wilson İlkeleri Cemiyeti), 4 Aralık 1918'de İstanbul'da kurulmuş ve iki ay faaliyet göstermiş bir dernektir.

I. Dünya Savaşı'nın sona ermesinden sonra yabancı işgaline uğrayan Anadolu'daki egemenlik sorununa Wilson İlkeleri doğrultusunda bir çözüm bulmayı amaçlar. Dernek üyelerinin bir kısmı barıştan sonra ülkenin Amerikan mandası altına girmesi düşüncesini ortaya atmıştır. Cemiyet çok kısa ömürlü olmuş ancak ortaya attığı Amerikan mandası fikri özellikle İzmir'in işgalinden sonra yaygınlaşmış; Erzurum ve Sivas Kongrelerinde tartışılmıştır.

## Kuruluşu
Amerika Birleşik Devletleri Başkanı Thomas Woodrow Wilson, 8 Ocak 1918'de yaptığı bir konuşmada savaş sonrası için ABD'nin istediği dünya düzenini on dört madde ile ifade etmişti. Wilson ilkelerinin 12. maddesi, Osmanlı İmparatorluğu'nda Türklerin çoğunlukta olduğu bölgelere ilişkindi ve bu bölgelerin bağımsızlığının sağlanmasını öngörüyordu. 12. maddenin uyandırdığı ümitle Halide Edip, Wilson Prensipleri Cemiyeti'nin kurulması önerdi.

Dernek, çoğunluğu gazetecilerden oluşan bir aydın grubu tarafından 4 Aralık 1918'de kuruldu. Kuruluş yeri ve merkezi İstanbul'da Vakit Gazetesi idarehanesi idi. Yönetim kurulunda Halide Edip, Refik Halid, Ali Kemal, Hüseyin Avni, Ragıp Nurettin yer aldı. Cemiyet yöneticileri 5 Aralık 1918 tarihinde Amerika Başkanı Wilson'a gönderdikleri 9 maddelik bir muhtıra ile resmen Amerikan mandasını talep ettiler.
## Amerikan mandası fikri
Cemiyetin amacı, önce Amerika'nın dostluğunu kazanarak, Wilson Prensiplerine uygun bir barışın gerçekleştirilmesini sağlamak için çalışmaktı. Ayrıca cemiyet üyelerinin bir kısmı, barıştan sonra ülkenin Amerikan mandası altına girmesi için çalışıyor, Osmanlı Devleti'nin ancak Amerikan mandası altına girerse Milletler Cemiyeti içinde diğer devletler ile eşit hukuka sahip olabileceğini savunuyordu. Amerikan mandasını isteyenlerin başlıca dayanak noktası, Osmanlı Devleti'nin çoğunluğu Türk olan bölgelerinin bile bağımsız kalamayacağı, paylaşılacağı yahut bir başka devletin himayesi altına gireceği endişesi idi. Onlara göre, eğer Amerikan mandası altına girilirse, Amerika'nın rehberliği ve liderliği ile kalkınmak mümkün olacaktı. Ayrıca eğer Amerikalılar çekip gitse bile, arkalarında kuvvetli, müreffeh, kültürlü, bütün etnik unsurları müşterek değerlere sahip bir Türkiye bırakacaklardı. 
## Aktif üyeleri
Cemiyet, Amerikan mandası lehinde kamuoyu oluşturmak için özellikle basın yoluyla çaba sarf etti. Dönemin önemli gazetelerinin başyazar ve sahipleri cemiyetin üyeleri arasındaydı. Ati ve İkdam gazeteleri başyazarı Celâl Nuri, Akşam gazetesi başyazarı Necmeddin Sadık, Zaman gazetesi başyazarı Cevat, Yeni Gazete başyazarı Mahmud Sadık, Vatan gazetesi başyazarı Ahmet Emin, Yeni Gün gazetesi başyazarı Yunus Nadi aktif üyeler arasındaydı. 
## Kapanması
Cemiyet, kuruluşundan iki ay sonra kapandı. Kapanışın ardından cemiyet üyelerinin bir kısmı Anadolu'da Mustafa Kemal önderliğinde yürütülen Milli Mücadele'ye katılmış; bir kısmı ise Osmanlı hükûmetlerinde görev almıştır.
Aydın Büke

**Aydın Büke** (d. 1958, İstanbul), Türk müzisyen, yazar ve akademisyen.

İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'nda flüt sanatçısıdır. Müzik tarihi üzerine yayımlanmış altı kitabı olan sanatçı, genellikle tüm dünyada doğum ve ölüm yıldönümleriyle gündeme gelen büyük besteciler üzerinde araştırma yapıp sonra da kitaplaştırmaktadır. 2000 yılında Bach'ın 250. ölüm yıldönümü, 2006'da Mozart'ın 250. doğum yıldönümü, 2010'da Chopin'in 200. doğum yılı nedeniyle eserler vermiştir.

## Yaşamı
1958 yılında İstanbul'da dünyaya geldi. Kabataş Erkek Lisesi'nden sonra İstanbul Devlet Konservatuvarı'nı bitirdi. Müzik öğrenimine üç yıl Avusturya'da devam ettikten sonra yurda döndü. İstanbul Devlet Senfoni Orkestrası'nın sınavını kazandı. Flüt sanatçısı olarak bu kurumda çalışmaya başladı ve Şubat 2015 tarihinde emekli olana dek görevini bu kurumda sürdürdü.

1995-2004 yılları arasında TRT Radyo 3'te klasik müzik programları hazırladı. 2003-2010 yılları arasında Yıldız Teknik Üniversitesi Sanat Tasarım Fakültesi'nde Müzik Tarihi dersleri verdi. Müzik tarihi üzerine kitaplar yayımladı. Halen Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi'nde müzik tarihi dersleri vermektedir.

## Kitapları
* İki Dahi Üç Opera (1998) 
* Bach: Yaşamı ve Eserleri (2001)
* Mozart: Bir Yaşamöyküsü (2006)
* Chopin: Tuşlara Adanmış Bir Yaşam (2010)
* Romantizmin Işığı Clara (2012)
* Beethoven: Müziğin Dönüm Noktası (2014)

## Kaynakça
;Özel

;Genel
* Aydın Büke  (biyografi, Andante dergisi)
Batur Yurtsever

**Batur Yurtsever**, Mavi Sakal'ın bas gitaristidir. Bir süre İstanbul Bilgi Üniversitesi Müzik Bölümü'nde caz müzik dersleri vermiştir. n.u.g. müzik grubu ile Candan Erçetin'in *[[Melek (albüm)|Melek]]* albümünde yer alan *Bu Sabah* ve *Sonsuz* şarkılarının çok farklı versiyonlarını üretmiştir. 1999-2001 yılları arasında Okan Bayülgen'in sunduğu *[[Zaga]]* programında bas gitar çalmıştır. FOMA grubu ile de çalışmaktadır.
Adam Weishaupt

**Johann Adam Weishaupt** (6 Şubat 1748, Ingolstadt - 18 Kasım 1830, Gotha), Alman hukuk profesörü, filozof ve gizli İlluminati topluluğunun kurucusudur.

## Hayatı
6 Şubat 1748 tarihinde günümüz Almanya'sında Bavyera Eyaleti sınırları içinde yer alan Ingolstadt şehrinde doğdu. Beş yaşındayken babasını kaybetti. Babasının vasiyeti üzerine vaftiz babasının yanında kaldı. Vaftiz babası olan Johann Adam von Ickstatt, Hristiyan inancının yayılmasını amaçlayan Ingolstadt Üniversitesi'nde hukuk profesörüydü. Weishaupt yedi yaşında eğitimine başladı. Cizvitler ile eğitim görmeye başlayan Johann Adam Weishaupt, Ingolstadt Üniversitesi'ne kaydoldu. Yirmi yaşında mezun olduktan 4 yıl sonra hukuk doktorasını verdi. Sonunda hukuk profesörü olan ve ardından Katolik hukuku konusunda eğitimci olan Weishaupt, aynı yıllarda Afra Sausenhofer ile evlendi. Deneyci ve aynı zamanda Göttingen Üniversitesi'nde felsefe profesörü olan Johann Georg Heinrich Feder ile tanıştı. Hem deneyci Feder hem de usçu olan Weishaupt, Kantçı idealizme karşı tavır aldılar.
1 Mayıs 1776 tarihinde İlluminati gizli topluluğunu kurdu. 1785 yılında yerel yetke tarafından örgütün etkinlikleri yasaklandı, Weishaupt Bavyera eyaletinden sürgün edildi. Weishaupt'un amacı tüm monarşik yönetimler ve dinin ortadan kaldırılması yönündeydi.
18 Kasım 1830 tarihinde Türingiya eyaletinin Gotha şehrinde öldü.

## Kaynakça