Yunan-İtalyan Savaşı

**Yunan-İtalyan Savaşı** (Yunanca: Ελληνοϊταλικός Πόλεμος Ellēnoїtalikós Pólemos ya da Πόλεμος του Σαράντα Pólemos tou Saránda, "40 Savaşı", İtalyanca: Guerra di Grecia, "Yunan Savaşı"), 28 Ekim 1940'tan 23 Nisan 1941'e kadar İtalya ve Yunanistan krallıkları arasında gerçekleşti. 10 Haziran 1940'ta İtalya, Fransa ve Birleşik Krallık'a savaş ilan etti. Eylül 1940'ta İtalyanlar Fransa, İngiliz Somaliland ve Mısır'ı işgal etti. Bunu, İtalya'da İngiliz müttefiki olmakla suçlanan Yunanistan'a karşı düşmanca bir basın kampanyası izledi. Bir dizi provokasyon, Yunan hafif kruvazörü Elli'nin 15 Ağustos'ta İtalyanlar tarafından batırılmasıyla doruk noktasına ulaştı. 28 Ekim'de Mussolini, Yunanistan Başbakanı Ioannis Metaxas'ın reddettiği, Yunanistan topraklarının bırakılmasını talep eden bir ültimatom verdi.

İtalya'nın, İtalyan kontrolündeki Arnavutluk'ta bulunan Kraliyet Ordusu'nun tümenleriyle başlattığı Yunanistan'ı işgali, düşük moral ve zayıf planlamanın damgasını vurduğu bir fiyaskoydu: İtalyanlar, Yunan Ordusu'nun beklenmedik bir şekilde inatçı direnişiyle karşılaştı ve dağlık ve çamurlu topraklarla mücadele etmek zorunda kaldı. Kasım ortasına kadar Yunanlar, İtalyan işgalini Yunan topraklarının hemen içinde durdurmuştu. İngiliz bombardıman uçakları ve savaş uçakları İtalya'nın güçlerini ve üslerini vururken, Yunanlar seferberliklerini tamamladılar ve İtalyanları Arnavutluk'a geri püskürtmek için ordularının büyük bir kısmıyla karşı saldırıya geçtiler - bu ilerleme Ocak 1941'de Klisura Geçidi'nin ele geçirilmesiyle sonuçlandı. İtalyan işgalinin ve 1940 Yunan karşı saldırısının yenilgisi, Yunanlar "direnişlerinin azmi ile herkesi şaşırtan" Mark Mazower tarafından "tüm savaşın ilk Mihver gerilemesi" olarak adlandırıldı.

Cephe, Şubat 1941'de istikrara kavuştu ve bu sırada İtalyanlar, Arnavut cephesini Yunanların 14 tümenine karşı 28 tümenle takviye ettiler (Yunan tümenleri daha büyük olmasına rağmen). Mart ayında İtalyanlar, başarısız olan Bahar Taarruzu'nu gerçekleştirdiler. Bu noktada, kayıplar karşılıklı olarak ağırdı, ancak Yunanların kayıplarını hem insan hem de malzeme olarak yenileme konusunda İtalyanlardan çok daha az yeteneği vardı ve cephaneleri ve diğer malzemeleri tehlikeli derecede düşüktü. İtalyanların aksine, adamlarını ve ekipmanlarını rotasyona tabi tutma yeteneklerinden de yoksundular. Yunanların İngilizlerden maddi yardım talepleri durumu yalnızca kısmen hafifletti ve Nisan 1941'de Yunan Ordusu yalnızca bir aylık ağır topçu mühimmatına sahipti ve 200.000-300.000 güçlü rezervinin büyük kısmını uygun şekilde donatıp seferber edemedi.

Adolf Hitler, çatışmaya artan İngiliz müdahalesinin Almanya'nın geri kalanı için bir tehdit oluşturduğuna karar verirken, Almanya'nın Balkanlar'daki yığılması Bulgaristan'ın 1 Mart 1941'de Mihver'e katılmasının ardından hızlandı. İngiliz kara kuvvetleri ertesi gün Yunanistan'a gelmeye başladı. Bu, Hitler'in Mihver müttefikinin yardımına gelmesine neden oldu. 6 Nisan'da Almanlar Kuzey Yunanistan'ı işgal etti (Marita Operasyonu). Yunanlar, adamlarının büyük çoğunluğunu Arnavutluk cephesinde İtalyanlarla karşılıklı olarak maliyetli bir çıkmaza sokmuş ve müstahkem Metaxas Hattı'nı yetkili gücünün yalnızca üçte biriyle bırakmıştı. Kuzey Yunanistan'daki Yunan ve İngiliz kuvvetleri direnemedi ve Almanlar hızla batıya ve güneye ilerledi. Arnavutluk'ta Yunan ordusu, Almanlar tarafından önünün kesilmesini önlemek için gecikmiş bir geri çekilme yaptı, ancak İtalyanlar tarafından yavaş yavaş takip edildi. Yunanistan 20 Nisan 1941'de Alman birliklerine ve 23 Nisan 1941'de İtalyanlara teslim oldu. Yunanistan daha sonra Bulgar, Alman ve İtalyan birlikleri tarafından işgal edildi. İtalyan ordusu 102.064 muharebe zayiatı (13.700 ölü ve 3.900 kayıp) ve elli bin yaralı verdi; Yunanlar 90.000'den fazla savaş zayiatı (14.000 ölü ve 5.000 kayıp dahil) ve bilinmeyen sayıda yaralandı.

## Kaynakça