open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Yazıhan

**Yazıhan**, Malatya iline bağlı bir ilçedir. Yazıhan Malatya'ya 40&nbsp;km uzaklıkta 900 rakımında, doğusunda Fırat Nehri'nin kolu (Kuruçay) ve Elazığ il sınırı, batısında Hekimhan, kuzeyinde Arguvan-Hekimhan, güneyinde Malatya il merkezi ile Akçadağ bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 653 km²'dir. Yazıhan ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 827 metredir.

## Tarihçe
Yazıhan ilçesinin tarihi tam olarak incelenememiştir. Yazıhan ilçesi Çin'in başkenti Pekin'den başlayıp MS 14. yüzyıla kadar uzanan İpek Yolu - Bakır Yolu kervanlarının konakladığı Suriye-Malatya, Gürün-Kayseri, Hekimhan-Sivas, tali yolu üzerinde yer almış, tarihi MÖ'ye kadar dayanmaktadır.

Yerleşim yeri olarak 16. Yüzyıla dayanan Fakat Buzluk mahallesindeki yapay mağaralardan anlaşıldığına göre, ilk yerleşmenin milattan önceki yıllara kadar uzandığı bilinmektedir. Özellikle Fethiye Köyü içinde bulunan höyük ve Kuruçay boyuca sıralanmış olan höyükler Geç Hitit dönemi yerleşmelerinin tipik özelliklerini göstermektedir. Ayrıca Ansır vadisine yer alan tarihi yerleşmeler ise Roma, Bizans ve Hrsitiyanlık dönemi izleri taşımaktadır.

Günümüze kadar çeşitli toplulukların yönetiminde kalan ilçe toprakları Osmanlı Devleti'nin eline geçtikten sonra imar görmeye başlamıştır. Yazıhan'da yerleşim, mezra olarak başlamış 1936 yılında demiryolunun, 1937 yılında karayolunun gelmesiyle önce köy; daha sonra 1947 yılında nahiye statüsünü kazanmıştır. Yazıhan Malatya'ya 40&nbsp;km.uzaklıkta 900 rakımında, doğusunda Fırat Nehri'nin kolu (Kuruçay) ve Elazığ il sınırı, batısında Hekimhan, kuzeyinde Arguvan-Hekimhan, güneyinde Malatya il merkezi ile Akçadağ bulunmaktadır.

İlçeye isim olan Han da, bu dönemden kalan en önemli tarihi yapılardan biri sayılır. Merkez ilçeye bağlı bir köy iken, 9 Mayıs 1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla ilçe haline getirilen Yazıhan'da belediye teşkilatı 20 Ağustos 1990 tarihinde kurulmuştur.

## Coğrafya
İlçe, yeryüzü şekli itibarıyla güneyden kuzeye bir eğim göstermektedir. Kuzey tarafından dağlık ve vadilik alanlar, arazinin %50'sini oluşturmaktadır. İlçenin %50'si yarı sulu düz arazi olmakla beraber tarıma ve yerleşime müsaittir. İlçe arazisinin %60'ı dağlık, %40'ı ise tarıma elverişlidir.

## Nüfus

## Ekonomi
Yörenin geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Tarımda makineleşme, gübreleme ve ilaçlama gelişmiş, halk boş zamanlarda genellikle halıcılıkla uğraşmaktadır.

## Kültür ve sanat
İlçede tarihî eser olarak Fethiye mahallesi Hasan Patrik Camii, 1556 yılında Beylerbeyi Abdullah Selamoğlu Mustafa Paşa tarafından yaptırılmıştır. MÖ'sine ait olduğu kabul edilen İriağaç mahallesi Ünür mezrası kalesini sayabiliriz.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Yazıhan Belediyesi
Ahmetli

**Ahmetli**, Türkiye'nin Ege Bölgesi'nde bulunan Manisa ilinin ilçelerinden biridir.

17.500 nüfuslu ilçenin halkı geçimini üzüm, pamuk, (kırmızı, tarhanalık, salçalık) biber, domates, tütün ve zeytin üretimi yaparak sağlar. Doğusunda Salihli, batısında Turgutlu bulunur. Ege Bölgesi'nin en verimli üzüm bağlarının Ahmetli ovasında olduğu belirtilmektedir.

İlçenin yüzölçümü 227 km²dir. Ahmetli ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 87 metredir.

## Mahalleler
Ahmetli İlçesinde 23 Adet Mahalle Bulunmaktadır   

* Alahıdır
* Altıeylül
* Ataköy
* Bahçecik
* Barbaros
* Cambazlı
* Dereköy
* Derici
* Dibekdere
* Gökkaya
* Güldede
* Hacıköseli
* Halilkahya
* Karaköy
* Kargın
* Kendirlik
* Kestelli
* Kurtuluş
* Mandallı
* Seydiköy
* Ulucami
* Yaraşlı
* Zafer

## Ulaşım
İlçe D300 ve E96 gibi devlet karayolları üzerinde bulunur. İlçede Ahmetli Tren İstasyonu ve Yaraşlı Tren İstasyonu olmak üzere 2 tane demiryolu istasyonu bulunur Ayrıca İlçe İzmir-Ankara Yolu üzerinde olup ulaşımı kolay ilçedir.

## Eğitim
İlçede, Manisa Celal Bayar Üniversitesi’ne bağlı bir meslek yüksekokulu bulunmaktadır. Ayrıca ilçede Anadolu lisesi ve mesleki ve teknik eğitim veren ortaöğretim kurumları yer almaktadır. İlköğretim ve ortaöğretim kurumları Millî Eğitim Bakanlığı bünyesinde faaliyet göstermektedir.

## Nüfus

## Kaynakça
Derik

**Derik**, Mardin ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Derik'te belediye teşkilatı 1874 tarihinde kurulmuş ve ilçe bu tarihte Diyarbakır'a bağlı iken 1923 yılından itibaren Mardin'e bağlanmıştır. 31 Ekim 1927 Cuma günü yapılan nüfus sayımında, İlçe merkezinde 528 ev, 38 dükkân, 1 cami ve 1 kilisenin bulunduğu, 1.370'i erkek ve 1.278'i kadın olmak üzere 2.657 kişinin yaşadığı, köyler ile beraber genel nüfusun ise 6.930'u erkek, 8.181'i kadın olmak üzere toplam 15.111 kişiden ibaret olduğu tespit edilmiştir.

## Coğrafya
İlçenin yüzölçümü 1.381&nbsp;km²'dir. İlçe Mazıdağı'nın güney eteklerinden Kızıltepe-Ceylanpınar ovalarına doğru alçalan alanları kaplar. İlçe toprakları kuzeyden güneye doğru alçalmaktadır. İlçe merkezinin üç tarafı dağlarla çevrili olup, iklim karasal özelliktedir.

İlçenin ova kesimi bozkır, Mazıdağı yamaçları ise meşelerle kaplıdır. Orman alanlarındaki ağaçlar son yıllarda giderek çoğalmakta ve gürleşmektedir. İlçede en çok tahıl üretimi yapılmakla beraber sulama kuyularının kazılması ve sulama göletlerinin faaliyete sokulması ile endüstri bitkilerinin üretimi de oldukça artmıştır. Bunun yanında önemli miktarda sayılabilecek zeytinlikler, bağlar ve meyve bahçeleri de bulunmaktadır.

Derik ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 811 metredir. İlçe sınırları dahilinde bulunan dağların yüksekliği 1500 m'yi aşmamaktadır. İlçedeki dağlar Mardin Eşiği Dağları olarak adlandırılmaktadır. İlçenin ova kesimi de Harran'dan Nusaybin'e kadar uzanan ovanın bir bölümünü kaplamaktadır. Ovanın önemli bir bölümü de tarih öncesi dönemlerde faaliyet göstermiş yanardağların püskürttüğü volkanik siyah taşlar ile kaplıdır. Günümüzde sönmüş bu yanardağlardan, çimento sanayisinde hammadde olarak kullanılan klinker maddesi çıkarılmaktadır.

İlçede akarsular küçük çay ve dereciklerden oluşur. Bunlardan başlıcaları; Şéb Deresi, Turcel Deresi, Zorava Deresi ve Cırcıp Deresidir. Ayrıca devlet tarafından yaptırılan sulama amaçlı göletler de vardır. Bunlar da Künreş, Şerefli, Yıldız göletleri ile Dumluca Barajı'nın göletidir.

## Ekonomi
İlçe merkezinde ikamet eden halkın geçimi bağcılık, sebzecilik, meyvecilik ve zeytinciliğe dayanmaktadır. Tarımın dışında üretime dayalı herhangi bir faaliyet bulunmamaktadır. Dağ köyleri ile Karacadağ yöresindeki köylerin geçim kaynağı hayvancılık, ova köylerinin geçim kaynağı da tarla ziraatına dayanmaktadır.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Mardin ilindeki yerleşim yerleri listesi

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Derik Belediyesi 
* Derik Kaymakamlığı
Savur

**Savur**, Mardin ilinin bir ilçesidir.
Savur, Kürtçe *Stewrê* Arapça "savr" olarak da kullanılan, boyun anlamına gelen Süryanice "savro" sözcüğünden türemiştir. "Şuara" adını almış daha sonra Süryaniler tarafından "Suara" adı verilmiştir.

## Tarihçe
Mezopotamya'ya hakim olan kavimler burayı da etkilemişlerdir. İlçenin tarihi Hititler'e kadar uzanmaktadır. Roma ve Bizans İmparatorluğu hakimiyetinde, Sasani ve Melikşah dönemlerinde de yerleşim yeri olarak kullanılmıştır. Savur ilçesinin merkezi, kalesi, kaya evleri, eski Ulu Camii, Romaniye ve Mor Yuhanın (Dereiçi Köyü) kiliseleri, türbeler ve Başkavak Köprüsü ile tarihî bir görünüme sahiptir.

## Coğrafya

Savur ilçesi, Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'ndeki Mardin ilinde yer almaktadır. Savur, 40°35' ve 41°80' doğu boylamları ile 37°45' ve 37°21' kuzey enlemleri arasında yer alır. İlçe, doğal güzellikleri, antik mimarisi ve kültürel çeşitliliğiyle tanınır. Dağ yamacına kurulmuştur. İl merkezine 47&nbsp;km uzaklıktadır.

İlçenin yüzölçümü 962&nbsp;km²'dir. Savur ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 876 metredir.

## Nüfus

## Ekonomi
Kavakçılık, tahıl ekimi, bağcılık, sebzecilik önemli gelir kaynaklarıdır. Yer fıstığı, ceviz ve kiraz yetiştiriciliği yapılmaktadır. Yörenin tek şarap fabrikası atıl durumdadır.

## Ayrıca bakınız
* Mardin ilindeki yerleşim yerleri listesi

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* YerelNet
*  Savur Kaymakamlığı
Yeşilli

**Yeşilli**, Mardin iline bağlı bir ilçedir. 1990 yılında ilçe statüsü kazanmıştır. Mardin şehir merkezine yakın konumda bulunan ilçe, Mezopotamya ovasına bakan coğrafyası ve sakin yerleşim yapısıyla dikkat çeker. İlçenin yüzölçümü 168 km²’dir. Yeşilli ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 821 metredir.  

İlçenin ekonomisi büyük ölçüde tarıma dayanır. Özellikle üzüm yetiştiriciliği yaygın olup, kiraz üretimi de yerel ölçekte önem taşır. Bu üretim, her yıl düzenlenen Yeşilli Uluslararası Kültür, Sanat ve Kiraz Festivali ile tanıtılmaktadır.

Yeşilli, küçük nüfusu ve geleneksel yapısını koruyan yerleşimiyle öne çıkar. Taş mimarinin görüldüğü ilçede, Güneydoğu Anadolu Bölgesi’ne özgü iklim ve kültürel özellikler hâkimdir. Ulusal ölçekte büyük gelişmelere sahne olmaması nedeniyle basında sınırlı yer bulsa da, yerel kültür ve tarımsal üretim açısından kendine özgü bir kimliğe sahiptir.

## Nüfus

İlçeye bağlı 14 mahalleden oluşmaktadır.

## Ayrıca bakınız
* Mardin ilindeki yerleşim yerleri listesi

## Kaynakça
Ömerli

**Ömerli**, Mardin ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 458 km²’dir. Ömerli ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.087 metredir.

Ömerli, 1953 yılına kadar Savur ilçesine Maserti adıyla bağlı bulunan sırasıyla bir köy ve bucaktır. Kayıtlara göre Cumhuriyetin ilk yıllarında da bucak olduğu bilinmektedir. 1953 yılında bucak statüsü sona erdirilip ilçe yapılmış ve Mardin iline bağlanmıştır.

İlçe merkezinde Süryanilerden kalma Mor Cercis (Gevergis) Kilisesi bulunmaktadır, kilise restore edilip ibadete açılmıştır.

Mardin merkeze 26&nbsp;km uzaklıktadır.

İlçe susuz yetişen üzümleri ile ünlüdür ve bağ bozum şenliği yapılmaktadır.

## Tarım
Ömerli Karfoki üzümü ilçeye tescil edilmiş o bölgeye özgü olan yerli bir çeşittir. Ömerli Karfoki üzümü yaş halde iken yeşil-sarı renkte, kurutulduğunda diğer kuru üzümlerden kolayca ayırt edilebilecek şekilde kahverengiye yakın kehribar rengindedir.

## Nüfus

## Ayrıca bakınız
* Mardin ilindeki yerleşim yerleri listesi

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Ömerli Kaymakamlığı 
* Mardin Valiliği web sitesi
Altınordu

**Altınordu**, Türkiye'nin Ordu ilinin bir ilçesi. 92 mahallesi vardır. İlçenin yüzölçümü 410 km²dir.

## Tarihçe
Altınordu, 2013 yılında çıkarılan 6447 sayılı kanun ile Ordu ilinde büyükşehir belediyesi kurulması ve Ordu merkez ilçesinin kaldırılması sonucu ilçe oldu.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* T.C. Altınordu Kaymakamlığı 
* T.C. Altınordu Belediyesi
Çatalpınar

**Çatalpınar**, Ordu ilinin bir ilçesidir. Fatsa'ya 20 kilometre, Altınordu'ya 56&nbsp;km uzaklıktadır. Geçim kaynakları tarım ve hayvancılıktır. Fındık yetiştirilir. Burada fındık yetiştirilmeden önceki geçim kaynağı mısır idi. İlçenin yüzölçümü 101 km²’dir. Çatalpınar ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 146 metredir.

## Etimoloji
İlçenin ilk adı Çatak'tır. Bu isim 1900'lü yıllarda buradan geçen yolcuların konakladığı bir han bulunurdu. Ordu'nun Aybastı ve Fatsa ilçelerinden gelenler burada çatıştıkları için yerleşim yeri Çatak  adını almıştır. Çatak daha sonra belde olunca, ilçeyi bir çatal gibi arasına alan Bolaman ve Keş ırmaklarından esinlenerek yerleşim yerinin adı daha sonra Çatalpınar olarak değiştirilmiştir.

## Nüfus

## Kaynakça
Gülyalı

**Gülyalı**, Ordu ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 62 km²’dir. Gülyalı ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 12 metredir.

Eski adı Abulhayr'dır. 1987 yılında ilçe haline geldikten sonra Gülyalı adını almıştır. Ordu ilinden Giresun istikametinde 8. km'dedir. Halkın çoğunluğunu Türkmen/Çepniler oluşturur. Geçim kaynağı ağırlıklı olarak fındık üretimidir. Tarım alanında fındık üretiminin yanı sıra kivi ve ceviz üretimleri de yapılmaktadır. Hayvancılık alanında ise süt ve besi hayvancılığıyla birlikte Arıcılık yani Kestane Balı üretimi yapılmaktadır. Son yıllarda ilçeye yapılan yatırımlar ve mavi Bayrak Projesinin de katkısıyla turizm yatırımları ön plana çıkmaktadır. Gülyalı  Ordu ilinin mavi bayraklı plajlarına, sahillerine sahip deniz kenarı ilçelerinden biridir.

İlçeye uzun yıllar yapılması planlanan Türkiye'de ve Avrupa'da ilk, Dünya'da ise üçüncü olan denizin üzerine yapılmış Ordu-Giresun Havalimanı 2015 yılında tamamlanmış ve uçuşlar yapılmaya başlanmıştır.

## Nüfus

## Kaynakça
Gürgentepe

**Gürgentepe**, Ordu ilinin bir ilçesidir. 4 Temmuz 1987 tarihinde ilçe statüsü kazanmıştır. Ordu şehir merkezine 48&nbsp;km, Tokat'a ise yaklaşık 4 saat uzaklıktadır. Canik Dağları ile Giresun Dağları'nın kesişim noktasında bulunur. Gürgentepe ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.236 metredir.

## Tarihçe
Gürgentepe'nin tarihsel gelişimi, bölgedeki yerleşim hareketliliğiyle yakından ilişkilidir. 7 Ağustos 1955 tarihinde Akmescit ve Ağızlar köylerinin birleşmesiyle, o dönemde Gölköy ilçesine bağlı bir belde olarak belediye teşkilatı kurulmuştur. Bölge, 1987 yılında çıkarılan 3392 sayılı kanunla ilçe statüsüne kavuşmuştur. İlçe nüfusunun önemli bir kısmını Çepni Türkmenleri oluşturmaktadır.

## Coğrafya
İlçe, Ordu ilinin iç kesimlerinde, sahil şeridinden içeride yer alan yüksek bir platoda kuruludur. Kuzeyinde Çamaş, doğusunda Ulubey, güneyinde Gölköy, kuzeybatısında Çatalpınar, güneybatısında ise Kabataş ilçeleri bulunur.

İlçenin yüzölçümü 185 km²’dir. Ortalama 1.235 metre rakıma sahip olan Gürgentepe'de arazi oldukça engebelidir. Karadeniz ikliminin hâkim olduğu ilçede, yüksek rakım nedeniyle kışlar sahil kesimine göre daha sert ve kar yağışlı, yazlar ise serin geçmektedir. Bu iklim özellikleri, tarımsal ürün çeşitliliğini ve hasat zamanlarını doğrudan etkilemektedir.

## Nüfus
İlçenin nüfusu mevsimsel olarak değişiklik göstermektedir. Yaz aylarında okulların tatil olması ve fındık hasadı döneminin başlamasıyla birlikte, büyükşehirlerden gelen vatandaşlarla nüfus artış gösterir. Ancak genel nüfus eğilimi, kırsaldan kente göç nedeniyle dalgalı bir seyir izlemektedir. TÜİK 2024 verilerine göre ilçe nüfusu 13.459 kişidir.

## Ekonomi
Gürgentepe ekonomisi büyük ölçüde tarım ve hayvancılığa dayanmaktadır.
* Fındık: Bölgenin en önemli geçim kaynağıdır. Özellikle "Gürgentepe Çakıldak Fındığı" olarak bilinen tür, geç uyanması sayesinde ilkbahar donlarından daha az etkilenmekte, bakımı düzgün bahçelerde hastalıklara dayanıklı ve randımanı yüksek olmasıdır. Bu ürün için coğrafi işaret çalışmaları yürütülmektedir.
* Çoban Fasulyesi: İlçeye özgü bir diğer önemli ürün "Gürgentepe Çoban Fasulyesi"dir. Ordu Büyükşehir Belediyesi ve İl Tarım Müdürlüğü'nün destekleriyle sözleşmeli tarım kapsamında üretimi artırılan bu fasulye türü, bölge ekonomisine katkı sağlamaktadır.
* Hayvancılık: Yayla kültürünün yaygın olduğu ilçede büyükbaş ve küçükbaş hayvancılık ile arıcılık yapılmaktadır.

## İdari yapı
Ordu ilinin büyükşehir statüsü kazanmasıyla birlikte, ilçeye bağlı köyler ve beldeler mahalle statüsüne geçmiştir.

İlçe; Alaseher, Bahtiyarlar, Tikenlice, Gülbelen, Gültepe, Hasancık, Şirinköy, Tepeköy, Tuzla, Eskiköy, Işıktepe, Ağızlar, Akmescit, Akören, Akyurt, Döşek, Göller, Muratçık, Okçabel, Cumhuriyet, Yurtseven, Çatalağaç ve Kirazgüneyi olmak üzere toplam 23 mahalleden oluşmaktadır. En büyük mahallesi Işıktepe'dir.

## Kaynakça
Kabadüz

**Kabadüz**, Ordu ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 343&nbsp;km²'dir. Kabadüz ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 578 metredir.

Ordu ilinden akan Melet Irmağının hemen doğusunda kurulmuş Doğu Karadeniz bölümünde kalan ilçeye 19 mahalle bağlıdır. Kabadüz, 1870'te nahiye olmuştur. 1987'de Kabadüz ve Başköy köylerinin birleşmesiyle Kabadüz ismi ile belediye kurulmuştur. 1990'da ilçe olmuştur. İlçe ordunun 21&nbsp;km güneyinde 600 rakımlı bir sırt üzerine kuruludur. Halkının önemli bir bölümünü Horasan Türkmenleri oluşturur. İlçeye bağlı yüksek yaylalar ve bu yaylalardaki meralar, otlaklar hayvancılığın gelişmesine katkıda bulunmaktadır. İlçede seracılık, ceviz, çay ve kivi yetiştiriciliği de gelişmektedir. Çambaşı yaylasının turizm merkezi ilan edilmesiyle yörede yayla turizmi hızla gelişmektedir.

## Nüfus
İlçeye bağlı 19 mahalleden oluşmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Kabadüz Kaymakamlığı Resmi Sitesi 
* Kabadüz İlçe Müftülüğü Resmi Sitesi
Kumru, Ordu

**Kumru**, Ordu ilinin bir ilçesidir. Doğusunda Korgan, batısında Akkuş, kuzeyinde Fatsa, kuzeybatısında Ünye ve güneyinde Niksar ilçeleri bulunmaktadır.

İlçe, 40 mahalleden oluşmaktadır. İlçenin yüzölçümü 296 km²’dir. Kumru ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 459 metredir.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Kumru Kaymakamlığı
* Kumru Belediyesi
Hasanbeyli

**Hasanbeyli**, Osmaniye ilinin bir ilçesidir. Etrafı Bahçe, Düziçi, Osmaniye merkez ve İslahiye ile çevrilidir. İlçenin yüz ölçümü 168 km²dir, merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 756 metredir. İl genelindeki nüfusu en az ilçedir. Hasanbeyli Belediyesi, 1996'da Bahçe ilçesinin merkez bucağından ayrılarak ayrı bir ilçe olmuştur.

## Nüfus
İlçe; 6 köy ve 4 mahalleden oluşmaktadır. 

Hasanbeyli, yazları Osmaniye'nin yaylalarından biri durumundadır. Ayrıca yazları 5000 kadar nüfusa ulaşan Almanpınarı adlı bir yaylası da olan Hasanbeyli, güzel kiraz ve domateslerin yetiştiği bölge olarak tanınıyor. MHP Genel Başkanı Dr. Devlet Bahçeli'nin eski köyü olan Hasanbeyli ilçesinde 1 genel lise ile 2 ilköğretim okulu mevcuttur.

## Kaynakça
Toprakkale

**Toprakkale**, Osmaniye ilinin bir ilçesidir. Daha önce Adana'ya bağlı Osmaniye ilçesinin bir bucak merkezi olan Toprakkale, 24 Ekim 1996 tarih ve 4200 sayılı kanun ile Osmaniye'nin Türkiye Cumhuriyeti'nin 80. ili haline getirilmesiyle ilçe olmuş ve Osmaniye iline bağlanmıştır.

## Coğrafi yapı
Toprakkale ilçesi Türkiye'nin Akdeniz Bölgesi'nin Çukurova bölümünde yer almıştır. İlçe, Toros Dağları'nın güney eteklerinde, Akdeniz Bölgesi'nin doğusunda konumlanmıştır. Osmaniye ilinin güneybatısında bulunan Toprakkale ilçesi; güneyde Hatay, batıda Adana, doğu ve kuzeyinde Osmaniye ili ile çevrilidir. Adana'ya 40&nbsp;km, Osmaniye'ye ise yaklaşık 12&nbsp;km mesafede yer alır. Güneybatısı dağlarla çevrili olan ilçenin kuzey ve doğu yönleri göz alabildiğince ovadır.

İlçe merkezinin yüzölçümü 112 km²dir. Toprakkale'nin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 64 metredir.

## İsminin kökeni
Toprakkale, adını ilçe sınırları içinde bulunan tarihi Toprakkale Kalesi'nden alır. Kale, M.Ö. 312-64 yılları arasında Selevkoslar tarafından 75 m yükseklikteki yığma bir tepe üzerinde inşa edilmiştir. Daha sonra Abbasiler döneminde Halife Harun Reşit zamanında siyah taş kullanılarak yeniden yapılmıştır. Kale, Osmanlı döneminde "Kınık Kalesi" olarak da bilinmektedir.

## Tarihi
Tarihi gelişimi Çukurova tarihi ile paralel özellik gösterir. Çukurova'ya ilk gelen kavim Luviler'dir. MÖ 2.bin yılda kurulan Kizzuvatna krallığı, MÖ 12. yüzyılda Hititliler tarafından çökertilmiş olsa da Que Krallığı ismiyle bölgede yeniden hüküm sürmüştür. Ardında bölgede sırasıyla, Persler, Selevkoslar, Abbasiler, Anadolu Selçukluları, Ermeniler, Memlüklüler, Ramazanoğulları ve Osmanlı İmparatorluğu hüküm sürmüştür.

19. yüzyılın ilk yarısında Osmanlı Devleti'ne isyan eden Mısır Valisi Kavalalı Mehmed Ali Paşa tarafından bölge istila edilmiştir. 1833 Kütahya Anlaşması ile bölge Mısır'a bağlanmış ise de 1840 Londra Anlaşması ile yeniden Osmanlı idaresine geçmiştir. Toprakkale İlçesi de Osmanlı idaresi altındaki Cebel-i Bereket vilayetinin içinde yer almıştır.

## Ekonomi
İlçenin ekonomisi ağırlıklı olarak tarım ve hayvancılığa dayanır. Verimli Çukurova toprakları üzerinde yer alması, çeşitli tarım ürünlerinin yetiştirilmesine olanak tanır. Ayrıca, Osmaniye Organize Sanayi Bölgesi'nin ilçe sınırları içinde bulunması, sanayi sektörünün de gelişmesine katkı sağlamaktadır.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Toprakkale Kasabası'nın Kuruluş ve Gelişim , Atatürk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Eylül 2017 21(3):1139-1165
Sumbas

**Sumbas**, Osmaniye ilinin bir ilçesidir. Sumbas belediyesi, 11 Aralık 1991'de Kadirli ilçesine bağlıyken Karaömerli ve Düğenli köylerinin birleştirilerek "Sumbas" adı altında belediye teşkilatı kurulması sonucu ortaya çıkmıştır. 24 Ekim 1996 tarihinde 4200 sayılı kanunla Osmaniye'nin il yapılmasıyla da Sumbas beldesi ilçe statüsünü almıştır.

İlçe merkezinin yüzölçümü 358 km²dir. Sumbas ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 105 metredir.

Portakal bahçeleri, pamuk tarlaları, kanallardan akan soğuk suları, incir ağaçları, yol boyunca sıralanan kaktüs ağaçları ile bir ilçeden çok köy görünümündedir. Halkın geçimini hayvancılık ve tarım sağlıyor. Bu amaçla Mehmetli beldesinde kurulan barajdan sulama amaçlı faydalanılmaktadır.

## Nüfus
İlçe; Mehmetli adlı 1 belde, 13 köy ve 2 mahalleden oluşmaktadır.

## Eğitim
İlçede; 2 lise ile ikisi merkezde olmak üzere ilköğretim okulu vardır.

## Kaynakça
Derepazarı

**Derepazarı**, Rize ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
İlçenin adı, 1583 yılı kayıtlarında **Filandoz**, 1902 yılı kayıtlarında ise **Filyandos** olarak geçmektedir olarak geçmektedir. 1949 yılında bucak statüsü alan Derepazarı, 13 Mart 1954'te Sarıyâr, Tersane, Lazkoz ve Eriklimanı köyleri ile birleşerek belediye statüsü aldı ve beldeye dönüştü. Derepazarı, 20.05.1990 tarih ve 20523 sayılı resmi gazetede yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.

## Coğrafya
Rize'nin Trabzon tarafında ana sahil yolu üzerinde bulunur. Rize il merkezine 10&nbsp;km uzaklıktadır. İlçenin yüzölçümü 28 km²’dir. Derepazarı ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 18 metredir.

## Ekonomi
İlçe ekonomisi genellikle çay üretimine ve Çay Fabrikasında çalışan işçilerin mevsimlik işine bağlıdır. Özellikle yaz aylarında Çay Fabrikalarının mevsimlik çalışmaya başlamasından sonra ekonomide bir canlılık dikkat çeker. Rize'nin çok yakın ve ulaşımının ekonomik olmasından dolayı halkın birçoğu ihtiyaçlarını vilayetten karşıladığından, ticaret olması gerektiği noktadan çok geride kalmıştır. İlçede sanayi ağaç ürünlerine daha baskındır.

Derepazarında Devletin himayesinde olan 2 Çay-kur çay fabrikasının yanında, 4 tane de özel sektör çay fabrikası bulunmaktadır. Derepazarı küçük bir ilçe olmasına rağmen 6 adet çay fabrikasından ve çay üretiminden dolayı özellikle yaz aylarında ekonomik hayat canlanmaktadır. Dolayısıyla Çay sanayi İlçe ekonomisinin can damarı durumundadır.

## Yönetim

### Eski belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Derepazarı Belediyesi 
* Rize Valiliği
* Rize Belediyesi
İyidere

**İyidere**, Rize ilinin bir ilçesidir.

## Genel
Coğrafi yapının yarattığı koşullar dolayısıyla köy ve kasaba arasında bir profile sahiptir. Genel iş kaynakları, tarım, hayvancılık, balıkçılık ve çay tarımıdır. Çay tarımında genellikle kadınlar çalışırken, erkekler de bölge sayısı yaklaşık 15'i bulan çay fabrikalarında çalışmaktadır. Ayrıca ilçenin sahilde bulunması balıkçılık yapılmasına da olanak vermiştir.

İyidere nüfusunu etnik köken bakımından başta Türkler ve Laz kökenli aileler oluşturmaktadır.

## Coğrafya
İyidere yeşilliklerin sonsuz olduğu bir yer gibidir. İlçesinin yaklaşık yüzölçümü 28 kilometre karedir. İyidere ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 7 metredir. Trabzon sınırına çok yakındır. Rize iline mesafesi 14&nbsp;km'dir. Doğusunda yine Rize ilinin Derepazarı ilçesi batısında ise Trabzon ilinin Of ilçesi bulunmaktadır. Güneyinde Rize'nin Kalkandere ilçesi kuzeyinde ise Karadeniz sahili vardır. Doğu ve güneye gidildikçe rakım yükselir. Kıyıda iklim iç bölgelerine göre daha ılımandır. Ortalama sıcaklık 14 derece, ortalama yıllık yağış miktarı ise metrekareye 230 kilogramdır. Her ne kadar yağış miktarı Türkiye ortalamasına göre fazla olsa da özellikle sahilleri oldukça ilgi çekicidir.Turistlerin sıklıkla ziyaret ettiği Metropol İlçe İyidere, plajlarıyla namını birkaç sene sonra tüm Türkiye'de duyuracağına kesin gözüyle bakılıyor.Ayrıca son yapılan ölçümlerde deniz suyunun son derece temiz olduğununda altı çiziliyor.

## Tarih
MÖ 700'lü yıllarda Miyetoslularca kurulmuş zamanla sırasıyla Roma, Bizans ve Trabzon İmparatorluğu egemenliği altında kalmıştır. Fatih Sultan Mehmet tarafından 1461 yılında Osmanlı topraklarına katılmıştır. Eski adı [Aspet] olarak bilinmektedir. Aspet ismi Eski Yunanca "T'aspeta (Evler)" kelimesinden geldiği sanılmaktadır. İyidere ismi ise ilçenin içinden geçmekte olan eski adı Yunanca "Kalapotamos" çayının Türkçeye tercüme edilmesi ile bugüne gelmiştir. Osmanlı dönemindeyken nahiye durumunda olan ilçe, cumhuriyetin ilanından sonra bucak durumuna gelmiştir.

## Yönetim

### Eski belediye başkanları

### Görev yapmış kaymakamlar

## Nüfus

## Mahalleler
İlçede 8 mahalle bulunmaktadır:
# Sarayköy (Çiklenar)
# Yalıköy (Liparit/Kutsili)
# Üstüpilar 
# Fethiye (Aspet)
# Yapraklar (Gutoz/Gumislar)
# Fıçıtaşı (Petroz/Samsoz)
# Çanakçeşme (Kayluklar)
# Hazar (Masi)

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* İyidere Belediyesi
Pamukova

**Pamukova**, Sakarya iline bağlı ilçedir.

Marmara Bölgesi'nin doğusunda, Sakarya ilinin güneyinde yer alır. Doğusunda Geyve, batısında Kocaeli, kuzeyinde Sapanca ve Merkez ilçe Adapazarı, güneyinde ise Bilecik iline bağlı Osmaneli ve Gölpazarı ilçeleri vardır.

İlçe nüfusunun tamamına yakınını Manavlar ve Balkan göçmenleri oluşturur. Köylerde Yörükler ile Karabağ ve Kars'tan göç eden Ahıska Türklerinin yaşadığı da görülür.

## Coğrafya
Pamukova Ovası; doğu-batı doğrultusunda uzanır. D-B uzunluğu 28&nbsp;km, K-G uzunluğu 6&nbsp;km'dir. Alanı 170&nbsp;km²dir. Ova güneyden Taraklı-Karagöl Platosu, kuzeyden Samanlı Dağları ile çevrilidir. Denizden ortalama 80 m yüksekte olan ovanın ortasından Sakarya Nehri geçer. Karasu-Antalya arasında uzanan D 650 karayolu ovadan geçer.

İlçenin yüzölçümü 289 km²dir. Pamukova ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 97 metredir.

## Tarihçe

Pamukova çevresinde tarih öncesi çağlara ait höyükler bulunmaktadır. Bunlar yörenin Neolitik ve Kalkolitik Çağlardan itibaren yerleşim gördüğüne işaret etmektedir. MÖ 4. yüzyılda Bithynia yönetiminde ve burasının Tataion (Totaion) ismi ile tanınmıştır. Bizanslıların Optimation Theması'nın sınırları içerisindeki Sakarya bölgesi zaman zaman Arap istilalarına uğramıştır. 11. yüzyılın sonlarında Selçuklulardan Artuk Bey'in buradaki Bizanslıları yenmesi ile yöre Selçukluların eline geçmişse de 1072'de yeniden Bizanslılar yöreye hakim olmuşlardır. Bunun ardından 1097'de Haçlıların, Danişmendlilerin, Anadolu Selçuklularının ve İznik'te merkezi kurulan Nicaia İmparatorluğunun yönetimine girmiştir. Osman Gazi zamanında 1312'de Osmanlı topraklarına katılmıştır. Osmanlı döneminde, Akhisar ismiyle tanınan Pamukova Kocaeli'ne bağlı ilçe iken 1874'te Geyve ilçesine bağlı bir bucak hâline getirilmiştir. 1946 yılında belediye teşkilatı kurulmuş, 1987 yılında da Sakarya'ya bağlı ilçe konumuna getirilmiştir. 20 Temmuz 2004'te bölgede Pamukova tren kazası yaşanmıştır.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Pamukova Kaymakamligi Resmi Web Sitesi 
* Pamukova Belediyesi Resmi Web Sitesi
Karapürçek

**Karapürçek**, Sakarya ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Karapürçek, Sakarya'nin en eski nahiyesidir. Kuruluş tarihi belli olmamakla birlikte Bizanslılar zamanında büyük yerleşme yerlerinden birisi olduğu kabul edilmektedir. İlçenin İlkçağ tarihi ile ilgili yeterli ve kesin bilgi bulunmamaktadır. Bununla birlikte Sakarya ili ile aynı tarihe sahip olduğu anılmaktadır. Buna göre; MÖ 3. yüzyılda başlayan Bithynia Krallığının egemenliği MÖ 1. yüzyıldaki Roma yönetimine kadar sürmüştür. Bizanslıların Optimation Theması'nın sınırları içerisindeki Sakarya bölgesi zaman zaman Arap istilalarına uğramıştır. 11. yüzyılın sonlarında Selçuklulardan Artuk Bey'in buradaki Bizanslıları yenmesi ile yöre Selçukluların eline geçmişse de 1072'de yeniden Bizanslılar yöreye hakim olmuşlardır. Bunun ardından 1097'de Haçlıların, Danişmendlilerin, Anadolu Selçuklularının ve İznik'te merkezi kurulan Nicaia İmparatorluğunun yönetimine girmiştir. Konuralp ve Akçakoca tarafından 1324'te Osmanlı topraklarına katılmıştır.

Rivayetlere göre Bizanslılar zamanında Karabıçaklı adında üç kardeşin doğuda Küçücek, kuzeyde Küçükkarapürçek ve güneyde Büyükkarapürçek köylerini paylaşarak yerleştikleri. O zaman ilçemizin adının Büyük Karapürçek olarak geçtiği ilçemizin adının, zaman içerisinde "Pürçek" manasında Büyükkarapürçek olarak yaygınlaşarak günümüzde Karapürçek ismini almıştır.

Bölgede 1967 yılında meydana gelen depremde Osmanlılardan kalan tarihi yapılar yıkılmış ve tahrip olmuştur. 1967-1968 yıllarında İmar ve İskan Bakanlığı tarafından planlı ve projeli olarak yeni yapılar yapılmıştır.

## Coğrafya
Marmara Bölgesi'nde, Sakarya iline bağlı bir ilçe olan Karapürçek, doğusunda Akyazı ilçesi, batısında Erenler, güneybatısında Geyve ilçe sınırları ile çevrilidir. Sakarya'nın güneydoğusunda yer alan ilçe toprakları engebeli bir arazi yapısına sahip olup güney kısmı ovadan oluşmaktadır. Karapürçek ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 150 metredir.

İlçenin E-5 karayolu ve TEM Otoyoluna bağlantısı vardır. Sakarya Merkeze 23, Akyazı 10, TEM Otoyolu girişine 11&nbsp;km'dir.

İlçenin yüzölçümü 142&nbsp;km²dir.

## İklim
İlçe Marmara ve Karadeniz iklimi özelliklerini taşır. Kışlar bol yağışlı ve az soğuk, yazlar ise sıcak geçer. İlçe doğal bitki örtüsü bakımından oldukça zengindir. İlçe topraklarının %65'i ormanlarla kaplıdır. Bu ormanlarda gürgen, meşe, kayın, kızılçam ve karaçam ağaçları bulunmaktadır.

## Nüfus
İlçenin yerli halkı Türkmen (bazılarına göre manav) adı verilen halktan oluşmakta iken, çeşitli göç hareketleri sonucunda Kafkasya, Karadeniz, Kuzey Irak ve Balkanlar'dan vatandaşlarımız gelerek yerleşmişlerdir.

## Ekonomi
İlçe ekonomisi genellikle tarıma dayalı olup hayvancılık da yapılmaktadır. İlçe topraklarının güneyi ovalık olup, her türlü tarıma elverişlidir. Yetiştirilen tarımsal ürünlerin başında fındık gelmektedir. Bunun yanı sıra arpa, buğday, fasulye, mısır, patates, çeşitli sebze ve meyve yetiştirilir. Hayvancılıkta büyükbaş hayvan besiciliğinin yanında arıcılık ve ipekböcekçiliği de yapılmaktadır. Ayrıca kümes hayvancılığı da ilçe ekonomisinde önemli yer tutmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNet
Asarcık

**Asarcık** (), Samsun ilinin bir ilçesidir. 1987 yılına kadar Kavak ilçesine bağlı olup, nüfusunun az olmasına rağmen merkeze uzaklığı sebebiyle ilçe statüsüne girmiştir. İlçe merkezinin nüfusu 2012 sayımına göre 2.435'tir. İlçenin tümü 2020 sayımına göre 16.706 nüfusludur. İlçenin yüzölçümü 253 km²dir. Asarcık ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 797 metredir.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Yerel net
Tekkeköy

**Tekkeköy**, Samsun-Ordu karayolunun 13. km'sinden 1&nbsp;km güneyinde yer alan Samsun'un merkez ilçesidir. Tekkeköy ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 19 metredir. En yüksek yeri Karatuzla mevkiinde 985 metre yüksekliğiyle Ay Dağı'dır. İlçenin yüzölçümü 326 km²dir.

İlçede yerleşim insanlık tarihi kadar eskidir. Bugünkü Tekkeköy tarihi süreç için içerisinde mağara yerleşimleri sahasından kuzeye doğru yayılmış şirin bir Karadeniz ilçesidir. Bölgedeki mağaraların birinde yapılan kazılar neticesinde üstte Hitit, altta Bakır Çağı dönemlerine ait kültür kalıntıları ortaya çıkarılmıştır. Köy mezarlarında ölülerin yanında Tunç ve Bakırdan yapılmış eşyalar ile taştan yapılmış ok uçlarının bulunması ise ilçenin o tarihte ileri bir tekniğe sahip olduğunu göstermektedir. Önceleri denizin mağaralar bölgesine kadar daha sonra denizin, alüvyonlarla dolması nedeniyle ilçenin kıyıdan 4&nbsp;km uzakta kaldığı tahmin edilmektedir.

İlçe MÖ 3. yüzyıl ortalarında Pontus Devleti sınırları içerisinde girmiş, daha sonra ise sırasıyla Bizans ve Anadolu Selçuklu Devleti'nin eline geçmiştir. Yıldırım Beyazıt tarafından da Samsun ili ile birlikte Osmanlı Egemenliğine girmiştir. İlçenin adı tahminen 1250-1330 yılları ortasında yaşamış olan Şeyh Zeynüddin'in burada kurduğu “Tekke” ve bu çevre oluşturduğu çiftlikten sonra bir kasaba haline gelmiş, bu nedenle de Tekkeköy adını almıştır. 09.08.1988 tarihinde de ilçe olmuştur.

İlçede yer alan ve şimdiye kadar yapılan arkeolojik kazı ve bulgularda Arkeolojik tanımlama literatürene de girmiş olan Tekkeköy Mağaraları Türkiye'de Antalya Karain Mağarası, Marmara Yarımburgaz Adası mağarası'ndan sonra en eski yerleşim yeridir. MÖ 15.000 ile MÖ 60.000 yılları arasına tarihlendirilen katmana sahip olduğu tespit edilen Tekkeköy Mağaraları Karadeniz Bölgesi'nde bulunan en eski insan yerleşkesidir.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNET
On İki İmam

**On İki İmam**, İslam'ın Şia mezheplerinden biri olan İmâmiyye-i İsnâaşeriyye (veya On ikiciler, fıkhî mezhep olarak Caferilik ile Alevilik) İsnâaşeriyye itikadındaki imam silsilesine verilen addır. Sünnilik'te de On İki İmam'a saygı gösterilir. Ehl-i Beyt'ten Ali ile başlayan On İki İmam, Muhammed'in torunlarından Hüseyin bin Ali'nin soyundan devam eder.

## Şiilik, Alevi-Caferi ve Sünnilik arasındaki farklı görüşler

İsnâaşeriyye'ye göre İslam'ın meşru halifeliği (velayet gereği) On İki İmam'a aittir. İmamet adı verilen bu husus, Caferilik temel kaynağını oluşturur. Şia ve Alevi-Caferi Müslümanların, Sünnilerden farklı mehdi beklemektedirler. Mehdi dışındaki imamı, Sünniler kabul etmez ve batıl addederek şiddetle reddederler. Fakat Sünnilikte, Alevilerin nesebi olan ve Alevi-Caferilik'teki On İki İmam yerine, Sünnilerin kendilerine halife seçtikleri Ebû Bekir, Ömer, Osman ve Muâviye'yi kabul ederler. Mehdi'nin ortaya çıkmasında görüşler farklıdır. Masum (günahsız ve hatasız olmak) sıfatının yalnız peygamberlere has olduğu gibi, On İki İmam'ın herhangi hata veya günah işlemediklerinden dolayı On Dört Masum denir ve kaynak olarak da Kur'an'daki Ahzâb Suresi 33. Ayeti buna dair delil olarak gösterilir.

## On İki İmam listesi

On İki İmam, sırasıyla şu şekilde sıralanır:

## Ayrıca bakınız
* İsnâaşeriyye
* Havâri
* Ondört Masum
* Çârdeh Ma'sûm-i Pâk
* İmam
* İmâmiyye

## Kaynakça

## Bibliyografya
*
*
*
*
*
*
*
*
Yakakent

**Yakakent** (eski adı *Gümenüz*/*Gümenos*), Samsun ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 204&nbsp;km²dir. Yakakent ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 16 metredir.

Balıkçılık ve tütün ön plandaki ekonomi unsurları olsa da yaz mevsimlerinde binlerce turist ilçeye önemli para bırakmaktadır. Aynı zamanda bir Japon şehri olan Kushimoto'nun kardeş kentidir.

## Nüfus

## Mahalleler

Yakakent ilçesi, 17 mahalleden oluşmaktadır.

* Asmapınar
* Büyükkırık
* Çamalan
* Çepni
* Gündüzlü
* Karaaba
* Kayalı
* Kozköy
* Kuzören
* Küplüağzı
* Kürüz
* Liman
* Merkez
* Mutaflı
* Sarıgöl
* Yassıdağ
* Yeşilköy

## Ayrıca bakınız

* Yakakent belediye başkanları listesi

## Kaynakça
Pervari

**Pervari** (), Siirt ilinin bir ilçesidir.

## Coğrafya
Pervari ilçesi, Siirt ilinin kuzeydoğusunda yer almaktadır. İlçenin kuzeyini Hizan ve Bahçesaray ilçeleri, doğusunu Çatak ve Beytüşşebap ilçeleri, güneyini Şırnak ili ve Eruh ilçesi, batısını ise Tillo ve Şirvan ilçeleri çevrelemektedir. İlçe merkezi Şakiran ve Adiyan adlı iki mahalleden oluşur. Herekol Dağı ilçe sınırları içinde yer alır. Eskiden Bervade adıyla anılan kasaba, ilçenin kuzey kesiminde yer alır.

92 kilometrelik uzun bir yolla Siirt'e ulaşılan Pervari Belediyesi 1927 yılında kurulmuştur.

İlçenin yüzölçümü 1.651 km²’dir. Pervari ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.381 metredir.

## Nüfus
22 Kasım 2000 tarihinde yapılan nüfus sayımına göre ilçenin toplam nüfusu 31.093'tür. İlçe merkezi nüfusu 7.453'tür. İlçeye bağlı toplam 40 köy ve bu köylere bağlı 25 mezrada toplam 23.640 kişi ikâmet etmektedir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* '''Pervari''' Kaymakamlığı
* '''Pervari''' Belediyesi
Şirvan, Siirt

**Şirvan**, Siirt ilinin bir ilçesidir.

Şirvan ilçesi aynı zamanda pekmeziyle de ünlüdür. Dişlinar köyünde üretilen zivzik narı ile meşhur olup Ormanbağı Köyü üretimi pekmezi de meşhurdur. İlçede canlı alabalık tesisleri mevcut olup Siirt ili ile arasındaki mesafe 26&nbsp;km'dir. İki tarihi kilise sadece Şirvan ilçesi sınırları içerisinde bulunmaktadır.

İlçenin yüzölçümü 936&nbsp;km²'dir. Şirvan ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.002 metredir.

## Madencilik

Madenköy köyünde bakır madeni çıkmakta ve hammadde olarak da yurt dışına gönderilmektedir. 17 Kasım 2016 tarihinde bu madende meydana gelen ve 16 işçinin ölümüyle sonuçlanan bir kaza olmuştur.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Şirvan Kaymakamlığı
Tillo

**Tillo**, önceki adıyla **Aydınlar**, Türkiye'nin Siirt ilinin bir ilçesidir. Etrafı Eruh, Şirvan ve Siirt merkez ile çevrilidir. İlçenin yüz ölçümü 138 km²’dir, merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.417 metredir. İl genelindeki nüfusu en az ilçedir.

Tillo, Doğu Anadolu'daki din eğitiminde önemli yeri olan medrese kültürünün önde gelen merkezlerinden birisiydi. Doğu illerinde ve Tillo'da doğmuş pek çok İslâm âlimi bu medreselerde yetişmiştir. Bunlardan bazıları; Şeyh Mansur, Şeyh Mücahid, Gavsü'l-Memduh, İsmail Fakirullah ve Erzurumlu İbrahim Hakkı'dır.

## Tarihçe
1953 yılındaki 6068 sayılı kanunla Tillo köyünde nahiye (bucak) kuruldu. Tillo köyünde 1957'de belediye kuruldu. 1964 yılında bucağın ismi Aydınlar olarak değiştirildi. Aydınlar bucağı, 18 Mayıs 1990'daki 3647 sayılı kanun ile ilçe haline getirildi. İlçe adının eski adıyla değiştirilmesi için Ekim 2013 tarihinde TBMM Başkanlığına sunulan yasa teklifinin 30 Ekim 2013 tarihinde mecliste kabul edilerek yasalaşmasının ardından 7 Kasım 2013 tarihli Resmî Gazetede yayınlanmasıyla ilçenin adı Tillo olarak değiştirildi.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Tillo Kaymakamlığı 
* Tillo Belediyesi
Çekoslovakya

**Çekoslovakya**, Orta Avrupa'da 1918 ile 1992 arasında varlığını sürdürmüş ülke. 1 Ocak 1993'te Slovakya ve Çek Cumhuriyeti adlı iki bağımsız devlete bölünmüştür.

Dağılmadan önceki başkenti Prag'dı. Denize kıyısı olmayan bir ülke olan Çekoslovakya 127.903&nbsp;km²'lik bir alanı kaplıyordu. Güneydoğuda Avusturya ve Macaristan, doğuda Ukrayna, kuzeydoğuda Polonya, kuzeybatı ve batıda da Almanya ile çevriliydi.

Çekoslovakya, Avusturya-Macaristan İmparatorluğu'nun I. Dünya Savaşı'nda yenilmesinden sonra, 28 Ekim 1918'de Prag'daki Çekoslovak Ulusal Konseyi tarafından bağımsızlığın ilan edilmesiyle, bugünkü Çek ve Slovakya topraklarında kuruldu. II. Dünya Savaşı'ndan önce Münih Antlaşması ile Nazi Almanyası tarafından işgal edildi. Savaş sonrasında, 1945-1990 arası Doğu Bloku'na katılmış, 1980'lerin sonlarında Doğu Avrupa'daki demokratikleşme dalgası sırasındaki Kadife Devrim ile komünizm sona erdirerek demokrasiye dönmüştür. Václav Havel Devlet Başkanı seçildi.

25 Aralık 1991 tarihinde Sovyetler Birliği'nin dağılmasından sonra Çek ve Slovak siyasetçileri arasında ülkenin birliği konusunda büyük bir tartışma başladı. Václav Havel ülkenin parçalanmasına karşı olup, Çeklerin ve Slovakların federal bir yapı olarak kalmalarını desteklediği için görevinden istifa etti. Çek siyasetçi Václav Klaus ve Slovak siyasetçi Vladimír Mečiar arasındaki görüşmeler sonucunda iki ülkenin ayrılması konusunda anlaşmaya varıldı. Böylece 31 Aralık 1992 tarihi itibarıyla ülke, barışçıl bir şekilde dağılarak, 1 Ocak 1993'te Çekya ve Slovakya olarak ikiye ayrılmıştır. Çekoslovakya'nın tüm hakları ayrı ayrı Slovakya ve Çekya'ya geçmiştir. Çekoslovakya'nın yaşadığı bölünme; dünyada hiçbir sorun yaşanmadan ve tek bir kurşun atılmadan ortaya çıkan tek hükümranlık bölünmesidir. Bu modele Çekoslovakya tipi bölünme modeli denmektedir.

Çekya bayrağı, eski Çekoslovak bayrağı ile aynıdır. Çekoslovakya'nın dağılmasının ardından Slovakya yeni bir bayrak kabul ederken, Çekya bu bayrağı tarihsel bağları nedeniyle sürdürdü.

## Resmî isimler
* 1918-1920: Çekoslovakya Cumhuriyeti
* 1920-1938: Çekoslovak Cumhuriyeti
* 1938-1939: Çeko-Slovak Cumhuriyeti
* 1945-1960: Çekoslovak Cumhuriyeti
* 1960-1990: Çekoslovak Sosyalist Cumhuriyeti
* 1990-1992: Çek ve Slovak Federal Cumhuriyeti

## Haritalar

File: Czechoslovakia01.png|1918 ile 1938 arasında Çekoslovakya sınırları
File:Czechoslovakia.png|1945 ile 1992 arasında Çekoslovakya sınırları


## Ayrıca bakınız
* Çekoslovakya'nın dağılması

## Kaynakça
Bakanlar kurulu

**Bakanlar kurulu** veya **Bakanlar konseyi**, bazı devletlerde üst yürütme organına verilen geleneksel bir isimdir. Genellikle kabine terimine eşdeğerdir. Devlet Konseyi terimi, kabineye de atıfta bulunabilen benzer bir addır, ancak terimler belirli ülkelerde eşit değildir örneğin, İspanya ve Hindistan.

Bakanlar Kurulu genellikle bir bakanlıktan sorumlu bakanlardan ve kurula başkanlık eden başbakandan oluşur. Gerektiği yahut uygun gördüğü takdirde ülkenin Devlet Başkanı veya Cumhurbaşkanı, Bakanlar Kuruluna başkanlık edebilir.

## Örnek Bakanlıklar

* Savunma (liste)
* Dış işleri (liste)
* Göç
* Kalkınma
* Ticaret
* İletişim
* Maliye (hazine) (liste)
* Sanayi
* Bayındırlık
* Ulaştırma
* Tarım
* İklim değişimi
* Enerji
* Çevre (liste)
* Hayvancılık
* Madencilik
* Orman
* Doğal kaynaklar
* Petrol
* Su kaynakları
* Balıkçılık
* Eğitim
* Kültür
* Sağlık
* Bilgi
* İçişleri (liste)
* Adalet
* Çalışma
* Din
* Bilim ve Teknoloji
* Spor
* Turizm

## Kaynakça
Saraydüzü

**Saraydüzü**, Sinop ilinin bir ilçesidir.

Saraydüzü İlçesi, Boyabat'a bağlı bir bucak merkezi iken, 1990 yılında ilçe statüsü kazanmıştır.

## Coğrafya
Boyabat ilçesine 28, il merkezine 110&nbsp;km uzaklıktadır. İlçenin dağlık sayılabilecek dalgalı bir yapısı vardır. İlçenin güneyinde, Çorum'a bağlı Osmancık, güneydoğusunda Samsun'a bağlı Vezirköprü, güneybatısında Çorum'a bağlı Kargı, kuzeyinde Boyabat ve kuzeydoğusunda Durağan vardır. İlçenin yüzölçümü 334 km²dir. Saraydüzü ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 423 metredir. Yüzölçümü bakımından ilin en küçük ilçelerinden biridir ve de ilin en güney ucundaki ilçesidir. İlçeye bağlı belde yoktur; bağlı köy sayısı ise 32'dir.

Kızılırmak Havzası'nda yer alan ilçede, Tarım Master Planı'na göre dağlık alanlar II. agro-ekolojik alt bölge; ovalık alanlar ise III. alt bölgede kalmaktadır. Verimli tarım toprakları ilçe merkezi ve kuzeyinde yoğunlaşmıştır. Diğer alanlar ise VI. ve VII. sınıf nitelikli topraklardan meydana gelmektedir.

## Nüfus
Saraydüzü nüfus büyüklüğü açısından ilin en küçük iki ilçesinden biridir. 2020 yılı nüfus sonuçlarına göre ilçe nüfusu 5.885 kişi olup, bunun 1.806 kişisi kentsel, 4.079 kişisi kırsal nüfusu oluşturmaktadır. Bu durumda, kentsel nüfus oranı %30,7, kırsal nüfus oranı %69,3'tür. Bununla birlikte, ilçedeki kentleşme oranı kent nüfusuna paralel olarak yüksek değildir. İlçe daha çok kırsal bir yerleşim niteliği taşımaktadır. Bölüm başındaki tablolarda, Saraydüzü ilçesi nüfusunun da Sinop'taki genel eğilime paralel olarak azaldığı görülmektedir. İlçede 1980'li yıllardan itibaren kentsel-kırsal nüfus dağılımı da kentsel nüfus lehine önemli bir değişiklik göstermiştir. 1980 yıllarda %8,3 olan kentsel nüfus oranı, 2000 yılında %41,5'e çıkmıştır. İlçede kentsel nüfus artış oranı yıllara göre yükselirken, kırsal artış oranlarında düşüş görülmektedir.

## Ekonomi
“Ekonomik Yapı” bölümünde tespit edildiği ve aşağıdaki grafikte de görüldüğü gibi, Saraydüzü ilçesindeki sektörel dağılım hizmetler, tarım ve sanayi dağılımı şeklindedir. İlçede hizmetler sektörü oranı %58,3 iken; ilçedeki hizmetler sektörünün il genelindeki payı %1,2 ile en düşük değerlerden birini teşkil etmektedir ki, bu ilçenin gelişmişlik düzeyinin bir yansımasıdır.

*Tarım: Tarım sektörünün ilçe genelindeki oranı %36; il genelinde oluşturduğu pay ise %0,2'dir. İlçenin en önemli ekonomik girdisi bu sektörden sağlanmaktadır. Bununla beraber, arazinin büyük ölçüde engebeli olması tüm arazi içinde yapılan tarımı %30'la sınırlamaktadır. İlçede tahıl ürünleri ve çeltik ekimi yanı sıra, meyvecilik de yaygın olmakla beraber her geçen gün ekonomik değeri anlaşılan bir üretim alanı olmaktadır.
*Sanayi: Saraydüzü ilçesinde sanayi tesisi yoktur. Sanayi sektörünün il geneli içindeki oranı %5,7; ilçe içindeki sektörel dağılımdaki oranı ise %0,5'tir. Saraydüzü ilçesinin yaklaşık 3,5&nbsp;km güneydoğusundaki Akbelen köyü civarında linyit kömür ocakları bulunmakta olup, daha önce işletmede olan ocaklar heyelan nedeniyle terkedilmiştir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNET
Altınyayla, Sivas

**Altınyayla**, Sivas ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Altınyayla ilçesi 6 yüzyıl önce kurulduğu, eski adının **Tonus** ve **Tonus** kariyesi (köyü) olduğu Osmanlıca yazılı bulunan tapulardaki deyimlerden anlaşılmaktadır.

Eski adı Tonus olan Altınyayla, tarihinin ilk çağlarından bu güne kadar sırasıyla Anadolu'da medeniyetler kuran Hitit, Roma, Selçuklu ve Osmanlı gibi medeniyetlerinin yerleşim merkezlerinden biri oluşmuştur.

Osmanlı İmparatorluğu zamanında ve 1882 yıllarında Sivas vilayeti 4 sancak, 26 kaza 247 nahiyeden meydana gelmiş, bunlardan merkez sancağı Sivas olmak üzere, Pınarbaşı, Koçgirli, Zara, Divriği, Hafik, Gürün, Yıldızeli ve Tonus Sivas vilayetinin merkezi sancağı arasında yer aldığı bilinmektedir.

Bu dönemde Sivas beylerbeyliğine bağlı bir sancak olarak teşkilatlanan Tonus (Altınyayla) önemli bir konaklama yeri olmuştur. Şarkışla İlçesine bağlı nahiye olarak faaliyetini sürdürmekte iken 1972 yılında yurt genelinde yapılan yerleşim birimleri isim değişikliği esnasında Tonus'un adı Altınyayla olarak değiştirilmiştir.

1972 yılında Belediye teşkilatı kurulan Altınyayla 9 Mayıs 1990 tarih ve 3644 sayılı kanunla 20 Mayıs 1990 tarihinde ilçe statüsüne kavuşmuştur.

## Coğrafi konumu
Altınyayla; kuzeybatısında Şarkışla, kuzeydoğusunda Ulaş ve Sivas, güneydoğusunda Kangal, güneybatısında Pınarbaşı (Kayseri) ile çevrili bulunmaktadır. İlçede İç Anadolu Bölgesi'nin sahip olduğu karasal iklim hüküm sürmektedir.

Arazinin %70'i yayla, %30'u dağlıktır. Güneybatısında Karatonus Dağı, kuzeyinde Tonus Ovası, güneyinde İncecik ve Mergesen Yaylası, güneydoğusunda Yücekaya Yaylası mevcuttur. İlçenin yüzölçümü 654 km²dir. Altınyayla ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.453 metredir.

## Nüfus
İlçe nüfusu 1990 yılı nüfus sayımında 3.017'si merkez, 10.382'si köyler olmak üzere toplam 13.399, 2000 yılı nüfus sayımında 4.867'si merkez, 10.864'ü köyler olmak üzere toplam 15.713 kişi olarak sayılmış olup; 2007 yılında klasik nüfus sayım yöntemi terk edilerek Adrese Dayalı Nüfus Kayıt Sistemi (ADNK)'ne geçilmek suretiyle artık nüfus sayıları online olarak sayılmaktadır. İlk ADNK sayımına göre ilçenin nüfusu ise; 3.088'i merkez 7.460'ı köyler olmak üzere toplam 10.548 kişidir. 2023 nüfus verilerine göre; ilçe nüfusu 4.307'si ilçe merkezi, 4.431'i belde ve köylerde olmak üzere toplam 8.738 kişidir.

## Altınyayla doğumlular

* Âşık Talibi Coşkun

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Altinyayla Kaymakamlığı 
* Altinyayla İlçe Sitesi 
* Kız-Oğlan Efsanesi, Emin Kuzucular (tam metin)
* SİVAS TESCİLLİ TABİAT VARLIKLARI, Başören Köyü, Gölgediği Mevkii Hitit Barajı ve Açıkhava Tapınma Alanı
* Arap Dede, Tacettin Yıldırım (Hava Radar Mevkisi'nde 1970'li yılların başında görev yapmış bir astsubayın anısı)
* Altınyayla Efsaneleri, Sivas Efsaneleri, Kutlu Özen, 2001
* Altınyayla İlçesi Tarihi ve Coğrafyası (Köyleri ve İlçe Merkezi)
* Sivas İli Yüzey Araştırmaları, Merkez ve İlçeler (Höyükler ve Tarihi Yerleşim Alanları, 1992 - 1993 - 1994 - 1995, İndirilebilir PDF)