Lamia (mitoloji)

**Lamia**, Yunan mitolojisinde Libya kraliçesi veya prensesidir ve Zeus'un sevgililerinden biridir. Zeus ile birlikteliğinden dolayı&nbsp;Hera'nın gazabına uğrayarak canavarlaşarak çocuklarını öldürdüğünden dolayı kederinden diğer kadınların çocuklarına düşman kesilmiştir. Ayrıca kıskanç Hera, Lamia'nın gözlerini kapanmaz duruma getirerek lanetleyerek ölen çocuklarını hatırasını sürekli görmesini sağlar. Ancak Zeus Lamia'ya acır onu eski haline getirir ve takabilmesi için özel bir yetenek verir. Bu şekilde  uyuyamasa bile, biraz olsun bahtsızlığının verdiği acıdan kaçabilmek için istediği zaman gözlerini çıkarabilecektir. Çocuklarını kaybettikten sonra, öfkesi yüzünden öç almak için diğer kadınların çocuklarını kaçırıp onların kanını içer.

Asıl olarak bir çingene tarafından, çingenenin kendi arzusunu yerine getirmek amacıyla çağrılır. Başına musallat ettiği kişinin bir eşyası lanetlenip Lamia'nın o eşyayı almaya gelmesi beklenir ve eşyanın sahibi de cehenneme götürülerek sonsuza dek orada yanması için terk edilir.Eğer ki eşya 3 gün içinde başka birisine armağan edilmezse (ayrıca hediyeyi alan kişinin de gönlü olmalıdır), aksi takdirde 3. gün bitince, 4. günün sabahında Lamia eşyanın sahibini alarak cehenneme götürür.

Lamia mitosu, yalnızca bir trajedi ve intikam hikâyesi olarak değil, aynı zamanda antik toplumların kadınlık, annelik ve korku kavramlarını nasıl işlediğinin de bir göstergesidir. Lamia'nın anlatısı, zaman içinde farklı kültürel ve toplumsal kaygılara göre evrilmiş ve zenginleşmiştir.

Lamia'nın Evrimi ve Sembolik Anlamları

Başlangıçta Libya'nın güzel kraliçesi olarak betimlenen Lamia, Hera'nın kıskançlığı sonucu çocuklarını kaybetmiş ve bu acı onu deliliğe ve canavarlığa sürüklemiştir. Bu dönüşüm, antik Yunan toplumunda annelik kaybının ve kadın öfkesinin yıkıcı gücüne dair bir korkunun yansımasıdır. Lamia'nın çocukları avlaması, annelik içgüdüsünün tersine dönmesiyle oluşan bir korku figürü olarak öne çıkar.

Zamanla Lamia, yalnızca çocukları avlayan bir canavar değil, aynı zamanda baştan çıkarıcı ve ölümcül bir kadın figürü olarak da anlatılmıştır. Özellikle geç dönem antik kaynaklarda Lamia, genç erkekleri baştan çıkarıp onların kanını emen bir tür vampir ya da succubus benzeri varlık olarak tasvir edilmiştir. Bu anlatılar, Lamia'nın hem korkutucu hem de baştan çıkarıcı yönlerinin birleştiği bir figür hâline gelmesine yol açmıştır.

Lamia'nın öyküsünde dikkat çeken bir diğer unsur da, onun kehanet yeteneğiyle ilişkilendirilmesidir. Bazı kaynaklarda Zeus, Lamia'ya acıyarak ona kehanet gücü ve gözlerini çıkarıp tekrar takabilme yetisi vermiştir. Bu detay, Lamia'nın sürekli uyanık ve acı içinde kalmasını sembolize ettiği gibi, mitolojik figürlerin çoğunda görülen insanüstü güç ve lanet temasını da yansıtır.

Lamia'nın anlatısı, yalnızca Yunan mitolojisiyle sınırlı kalmamış, Akdeniz ve Avrupa halk hikâyelerinde de çocukları korkutmak için kullanılan bir "öcü" figürüne dönüşmüştür. Bu tür anlatılar, toplumun çocuklara yönelik korkularını ve disiplin anlayışını yansıtır. Ayrıca Lamia'nın yarı kadın yarı yılan olarak betimlenmesi, antik çağlardan itibaren kadının hem yaratıcı hem de yıkıcı doğasına atıfta bulunan sembolik bir motif olarak öne çıkar.

Günümüzde Lamia miti, annelik kaybı, kıskançlık ve intikam gibi evrensel temaları işlediği için psikoloji ve edebiyat alanında da ilgiyle incelenmektedir. Lamia'nın öyküsü, trajik bir kurban ile korkutucu bir canavar arasındaki ince çizgiyi vurgular ve insan doğasının karanlık yönlerine dair derin bir sembolizm taşır.

## Kaynakça