open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dmitri Mendeleyev

**Dmitri İvanoviç Mendeleyev** (; 8 Şubat 1834, Tobolsk - 2 Şubat 1907, St. Petersburg), Rus kimyager ve mucittir. Periyodik tabloyu sıralamak için Periyodik Kanun'u bulmuş, bu sayede o zamana kadar keşfedilen bazı elementlerin özelliklerini düzeltmiş, henüz keşfedilmemiş 8 elementin özelliklerini de tahmin etmiştir. Periyodik tablonun icadının yanı sıra meteoroloji, ölçüm çalışmaları ve hatta tarım ve endüstri alanlarında da bilimsel çalışmalarda bulunmuştur.

## Hayatı
Ailesinin 17 çocuğundan en küçüğü olan Mendeleyev'in büyük babası Sibirya'nın ilk gazetesini çıkarıyordu; babasıysa bir lise müdürüydü. Mendeleyev, ilköğrenimini sürgünde yaptı; babası ölünce annesi ona daha iyi öğrenim koşulları sağlamak amacıyla Batıya göçtü.

Mendeleyev, St. Petersburg Üniversitesi'nde kendini tanıttı ve doktorasını ilginç bir konu olan "alkol ve suyun birleşmesi" tezi üzerinde yaptı. Fransa ve Almanya'daki incelemeleri ona, 1858 Karlsruhe Kimya Konferansı'na katılma olanağını sağladı. Bu konferansta, Avogadro Hipotezi üzerinde ateşli tartışmalar yapıldı. Daha sonra, ilk petrol kuyusunu görmek için Pensilvanya'daki petrol bölgelerini gezdi. Rusya'ya döndükten sonra yeni bir ticari damıtma yöntemi geliştirdi.

Henüz 32 yaşında Sankt-Peterburg Üniversitesi'nde kimya profesörü oldu. Düzenlilikleri araştırmak için elementleri özelliklerine göre sıraladı. Böylece kimyacıların *sessiz bilgisayarı* olan periyodik tabloyu elde etti. Bu cetvelden yola çıkarak o zaman henüz bilinmeyen bazı elementlerin bulunacağını ve bunların bazı özelliklerini öngördü.

Varlığını bildirdiği elementlerden bazıları birkaç yıl sonra bulununca periyodik tablonun önemi anlaşıldı ve Mendeleyev, büyük bir bilgin olarak tanındı.

Periyodik tablo, Mendeleyev'in yorumculuğu ve kaşifliğinin bir ürünüdür. Mendeleyev'in çalışmaları 25 büyük kitaptan oluşur. İzomorfizm hakkındaki bilgileri organize etmesi, jeokimyanın gelişmesini sağlamıştır. Ayrıca, kritik kaynama noktasını bulup çözeltilerin hidrat teorisini geliştirmesi onun büyük bir fizikokimyacı olarak anılmasına sebep olmuştur. Mendeleyev, 70 kadar akademi ve ilim topluluğunun üyesi idi. Kendi deyimiyle  birinci hizmeti bilimsel araştırmaları, ikincisiyse öğretmenlikti.

Mendeleyev toplumsal konularla da ilgiliydi. Hükûmetin işlerine karışmaması için verilen emri dinlemektense profesörlükten istifa etmeyi uygun buldu. Liberal düşünceleri destekliyor, saçlarını kestirmeyi reddediyor ve Çar'ın isteklerine karşı koyuyordu. Buna rağmen "Ağırlıklar ve Ölçüler Bürosu" müdürlüğüne atandı. Mendeleyev, ilk periyodik cetveli bastırdığı zaman henüz 63 element biliniyordu. Ölümünden bir yıl sonra bilinen element sayısı 86'ya çıktı. Bu hızlı artış, kimyanın en önemli genellemesi olan periyodik cetvel yoluyla sağlanmıştır.

1955 yılında Glenn Seaborg başkanlığındaki Amerikalı fizikçiler tarafından sentezlenen 101 atom numaralı elemente, Dmitri Mendeleyev onuruna "mendelevyum" adı verilmiştir.

## Ayrıca bakınız

* Mendeleyev'in öngördüğü elementler

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* 
*
Włodzimierz Cimoszewicz

**Włodzimierz Cimoszewicz** (d. 13 Eylül 1950, Varşova), Polonyalı siyasetçi. Eski Polonya Başbakanı (1996-1997), Dışişleri Bakanı (2001-2005) ve Sejm Mareşali (2005).

1971-1990 yılları arasında komünist Polonya Birleşik İşçi Partisi'nin üyesiydi. Varşova Üniversitesi'nin Hukuk Bölümü'nde okudu. Daha sonra köyde kendi çiftliğinde çalıştı. Sonra, eski komünist Demokratik Sol Birliği'ne (SLD) bağlı olarak 1990 yılındaki cumhurbaşkanlığı seçiminde %9,21 oy aldı. SLD'nin 1993 yılında genel parlamento seçimlerinde başında bulunurken, yeni hükûmette Adalet Bakanı oldu, 1996-1997 yılları arasında da Başbakanı olarak kendi hükûmetini kurdu. 1997 genel seçimlerinde merkez-sağ koalisyonuna yenildi. SLD 2001 yılında iktidar olunca, dışişleri bakanı olarak görev aldı. 2005 yılının başında da Sejm Mareşali seçildi.

## Kaynakça
Agora

**Agora** (Yunanca : ****), antik Yunan kentlerinde, şehirle ilgili politik, dini, ticari her türlü faaliyetin gerçekleştiği, tüm kamu binalarının etrafında sıralandığı halka ait geniş açık alan olup, Helenistik dönemde şekillenip Roma İmparatorluğu'nda ortaya çıkan forumların öncülüdür.

## Tarihi
Klasik agoranın öncülleri arkaik çağlarda da vardı, ancak henüz seçkin bir mimari biçime sahip değillerdi. Başlangıçta son derece basit olup, oturma yeri olarak hizmet veren birkaç taş sırasının bulunduğu mekanlardı. Dini içerikli şenlikler, coşkulu konuşmalar ve tiyatro gösterileri de ilk zamanlar agorada düzenleniyordu.

Helenistik dönem boyunca bu meydanlar daha da büyümüştür. Geç Helenistik döneme gelindiğinde, her tarafı sütunlarla çevrilmiş ve böylece peristil avlu şeklinde tamamen kapalı bir mimari birim oluşturmuşlardır. Roma döneminden beri agoralar, dört tarafı revaklarla çevrili bir alan şeklini almıştır.

Minos kentlerinde bulunan tiyatroya benzeyen alanlar da agoranın öncülleri olabilirler. Anadolu'da Pergamon (Bergama) ve Nysa agoraları Helenistik, Aizanoi, Assos, Ephesos (Efes) agoraları Roma döneminden kalmadır.

Agoralar MS 6. ve 7. yüzyıla kadar kullanılmaya devam edilmiştir.

## Konumu
Agora, kentin ortasında ya da liman yakınında bulunmakta olup, etrafı dükkânlar, sütunlar, heykel ve ağaçlarla çevrilirdi.
Wycherley kentin bütünü gibi, agoranın da basit biçimde ortaya çıktığını, tek gerekenin, düz ve açık bir alan olduğunu, agoranın geniş anlamda, kent yaşamına ve yerleşme alanlarında kıvrılıp giden, sonra da kırlara doğru yayılan ana caddelere uygun bir odak sağlaması gerektiğinden, olanak varsa, kentin az çok merkezindeki bir alan-dan yararlandığını belirtmiştir.

## İşlevi
Agoralar, MÖ 6. yüzyıldan beri ticari ekonomik bir öneme sahip olsalar da, sosyopolitik anlamda daha çok öne çıkan mekanlardır. Zira agoralar, aynı zamanda bouleuterion gibi siyasi ve idari sivil yapıların bulunduğu alanlardır. Burada bulunan heykeller ve onursal anıtlar, şehrin zenginliğine ve tarihine atıfta bulunan vitrinler gibidir. Agora'da bulunan heykellerin büyük çoğunluğu hükümdar heykelleridir. Agoralarda oturma sıralarının bulunması, buraların sosyal kaynaşma anlamında boş zamanların geçirildiği yerler olduğunu düşündürtmektedir. Bazı yerlerde agoraya hakim bir yükseklikte bir tepeye bir tapınak inşa edilerek, agora üzerinde etkili olması da sağlanmıştır.

## Etimoloji
Antik Grekçe'de Homeros'un İlyada Destanı'nda (M.ö. 8. yüzyıl) αγορα, (αγείρω "toplanmak" fiilinden türemiştir.) “toplantı, toplantı yeri, meclis” anlamını taşımaktadır.

Yunanca'da da agora, "toplanma yeri" anlamını korumaktadır. Agorastis "alıcı, pazara gelen müşteri" kelimeleri de Grekçe'den Yunancaya değişikliğe uğramadan geçmiştir.

## Kaynakça

* Özhan Öztürk (2005). Karadeniz Ansiklopedik Sözlük. 2 Cilt. Heyamola Yayıncılık. İstanbul. ISBN 975-6121-00-9
* Wycherley. R. (1993), Antik Çağda Kentler Nasıl Kuruldu? Arkeoloji ve Sanat Yayınları. İstanbul
Elektroliz

**Elektroliz;** elektrik akımı yardımıyla, bir sıvı içinde çözünmüş kimyasal bileşiklerin ayrıştırılması işlemi. Bu değişiklik, maddenin elektron vermesinden (yükseltgenme); ya da almasından (indirgenme) kaynaklanır. Elektroliz işlemi, elektroliz kabı ya da tankı denen bir aygıt içinde uygulanır. Bu aygıt, çözünerek artı ve eksi yüklü iyonlara ayrılmış bir bileşiğin (→Elektrolit) içine birbirine değmeyecek biçimde daldırılmış iki elektrottan oluşur. Elektrotlar bir akım kaynağına bağlandığında meydana gelen gerilim (elektrik alan), iyonları karşıt yüklü elektroda (kutup) doğru hareket ettirir. Karşıt kutupta yükünü dengeleyen atom veya moleküller elektrotta çökelir veya elektrolit içindeki moleküllerle yeni reaksiyonlara girer. Yeni reaksiyona girme meyli daha fazladır. 
Örneğin sofra tuzu içeren elektrolitte anotta klor açığa çıkarken nötr sodyum atomları su moleküllerini etkileyerek katottan hidrojen açığa çıkmasına sebep olurlar ve elekrolitte sodyum hidroksit oluşur.

Elektroliz konusundaki 1800 yılında Anthony Carlisle ve William Nicholson, 1807 yılında Humphry Davy, 1833 yılında Faraday'ın keşifleri ve 1887 yılında Svante Arrhenius tarafından geliştirilen iyon teorisi, zamanımızın atom fiziğine temel teşkil etmişlerdir.
## Kaynakça
Jython

**Jython**, yüksek seviyeli, dinamik ve nesne yönelimli bir dil olan Python'un tamamen Java ile yazılmış bir derleyicisidir. Python kütüphaneleri ile birlikte Java kütüphanesinin kullanımına imkân vermektedir. Jython 1999'a kadar *JPython* olarak bilinirdi. CPython'dakinin aksine tamamen çoklu kullanıma açıktır. Mayıs 2021 itibarıyla son kararlı sürümü Jython 2.7.2'dir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Jython resmî İnternet sayfası
Ermenice

**Ermenice** (Ermenice:  - *Hayeren*), Ermeniler tarafından kullanılan, Hint-Avrupa dil ailesinden bir dildir. Kendi alfabesi ile yazılan dilin Doğu Ermenicesi ve Batı Ermenicesi olarak iki lehçesi vardır. Doğu Ermenicesi, Ermenistan'ın resmî dilidir. Türkiye'de ve Ermeni diasporasında çoğunlukla Batı Ermenicesi kullanılır. Hint-Avrupa dil ailesinin bağımsız bir alt grubudur.

Türkiye'deki Ermeni toplumunun yüzde 18'i Ermenice konuşmaktadır. Bu oran gençler arasında yüzde 8'dir. Batı Ermeni lehçesi, UNESCO'nun Dünya yıllık *Tehlikede olan Dünya Dilleri Atlası*nda "kesinlikle tehlikede bir dil" olarak yer alır.

## Tarihçe
Hint-Avrupa dil ailesine mensup olan Ermenice ilk kez Doğu Anadolu bölgesinde ortaya çıkmıştır. Ermeniler gelmeden önce bu bölgede Hint-Avrupalı olmayan, Hurri-Urartu dil ailesine mensup bir dili konuşan Urartular yaşamaktaydı. Ermenistan kelimesi her ne kadar ilk kez M.Ö. 6. yüzyılda bir Fars yazıtında geçse de, bu tarihten sonra neredeyse bin yıllık bir süre boyunca kayıt altına alınmış Ermenice bir yazı bulunmamaktadır. En eski Ermenice kayıtlar M.S. 5. yüzyıla tarihlenmektedir.

Ermeni alfabesi, 405 yılında Aziz Mesrop Maştots tarafından bulunmuştur. Mesrop Maştots, Ermeni harflerini yaratmak niyetiyle öğrencileri ile birlikte Diyarbakır (Amed), Şanlıurfa (Yedesia) ve Samosat şehirlerine gidererek yabancı dillerde yazılmış olan bazı elyazmalarını incelemesiyle 405 yılında Ermeni harflerini ortaya çıkarır. Alfabenin oluşturulması edebiyatın canlanmasını da sağlar ve Ermenice edebiyatta bir *altın çağ*ın başlamasının zemini oluşturur.
Maştots'un bu girişiminin sonunda Ermeni halkı tarafından Maştots ve öğrencilerinin dönünüşü, Vağarşapat'ta halk ve asillerin eşliğindeki kral Vramşabuh tarafından büyük törenlerle karşılanır.

19. yüzyılda Ermeni edebiyat dilinin de gelişmesiyle Doğu Ermenicesi (Erivan) ve Batı Ermenicesi (İstanbul) lehçeleri arasındaki ayrım iyice ortaya çıkmış, o dönemler Farsçanın bir lehçesi sanılan bu dilin özgün bir Hint-Avrupa dili olduğu da anlaşılmıştır. 
En eski eserlerin yazıldığı Eski Ermenice; yani *Kırapar* günümüzde sadece bazı din alimleri tarafından anlaşılabilmektedir.

Bill Bryson'e göre Ermenicedeki sözcüklerin %23'ü Ermenice kökenlidir.

## Sayılar

## Alfabe

## Ermeniceden Türkçeye geçen sözcükler
Bu listeye argodaki sözler [*bızdık, keş, kodoş, madik, moruk, oskor* vs.], çok lokal halk dili ve kuşkulu olan spekülatif kelimeler [*örnek*  *orinak*] dahil değildir. Türkçe ile Ermenice arasındaki söz alışverişinde uzman olan akademisyenler içinde Prof. Dr. Hasan Eren ile Prof. Dr. Robert Dankoff sayılabilir.  Aşağıda verilen kelimelere ve kökenlerine Türk Dil Kurumunun sözlüğünden veya etimoloji sözlüklerinden ulaşılabilir.

## Kaynakça
Sare Hatun

**Sare Hatun** (), veya **Saray Hatun**, Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan’ın annesidir. Fatih Sultan Mehmet Toros Dağlarını aşıp Mardin şehri yakınında ordugah kurunca, sultan ile elçi olarak görüşmeye gitmiştir. Fatih, Uzun Hasan’ın bağlılık mesajını getiren Sara Hatun’u saygıyla kabul edip dinledikten sonra, oğlu ile antlaşma yapmaya rıza göstermiş ama geri göndermeyerek, Trabzon seferine katılması için alıkoymuştur.

Uzun Hasan Harput’ta annesi Sare Hatun adına Sarahatun Camisini yaptırmıştır. Yine Elazığ’da Şehir Hastanesi açılmadan önce doğumevinin adı Sara Hatun’un adını taşıyordu.

## Anekdot
Trabzon’un geçit vermez sarp yollarında ilerleyen Fatih’e, Sare Hatun sorar:
- "Ey oğul! Bu Trabzon’a bunca zahmet nedendür?" 
- "Ana bu zahmet din yolunadır. Zira bizim elimizde İslam kılıcı vardır, eğer bu zahtemi ihtiyar itmesüz bize gazi demek yalan olur."

## Kaynakça
* Özhan Öztürk. Karadeniz: Ansiklopedik Sözlük. 2. Cilt. Heyamola Yayıncılık. Istanbul. 2005. ISBN 975-6121-00-9.
* Kritovulos (1998), İstanbul'un Fethi. Toplumsal Dönüşüm Yayınları. İstanbul
Parşömen

**Parşömen**, üzerine yazı yazmak veya resim yapmak için kullanılan özel hazırlanmış hayvan derisidir. Parşömen ismi Bergama'dan gelmektedir ve Bergama Kağıdı anlamında Latince Charta Pergamena'dan türemiş ve bütün dillere de buradan geçmiştir.

## Bulunuş hikâyesi
 
Yaygın bir antik söylenceye göre Mısır Kralı, Bergama Kütüphanesi'nin İskenderiye Kütüphanesini geçmemesi için Anadolu'ya papirüs ihracını yasaklamış. Kâğıtsız kalan Bergama'nın Kralı II. Eumenes yeni bir kâğıt icat edecek olana büyük ödüller vadetmiş. O zamanki Kütüphane Müdürü Krates oğlak derilerini işleyerek yazılabilecek hale getirmiş ve krala sunmuş. Parşömen MÖ II. Yüzyıldan başlayarak Bergama'dan bütün dünyaya yayılmıştır. IV. yüzyıla kadar papirüs ve parşömen birlikte kullanılmış, daha sonra XII. Yüzyıla kadar tek yazı medyası olarak kültürü sonraki yüzyıllara taşımıştır. Gerektiği gibi işlendiğinde her iki yüzüne de yazılabilmesi, neredeyse yırtılamaması, yanmaması, olağanüstü dayanıklılığı, hat ve tezhip sanatına uygunluğu, üstündeki yazıların okunmasının gözü yormaması, hayvanların yaşadığı her yerde üretiliyor olması gibi birçok avantajı düşünüldüğünde, şaşırtıcı olan parşömenin papirüsün yerini alması değil, bunun niye bu kadar uzun sürdüğüdür. Bunun en akla yakın yanıtı parşömen yapımının zaman içinde birçok deneme ve yanılmanın ardından mükemmelleşmiş olduğudur. Parşömen günümüzde daha değişik hallerde kullanılmaktadır.

## Yapımı
Parşömen yapmak için deri kirece yatırılarak kıllarından arındırılır, fazla et ve yağları alındıktan sonra gerilir ve kurutulur. Yazım için hazırlamak üzere değişik malzemelerle zımparalanır. Her işlemi tekrar etmek sonuçta elde edilecek parşömenin kalitesini arttırır. Son üründe derinin orijinal dokusu gayet açık görülebildiğinden hiçbir parşömen diğerinin aynı değildir. Bugün hâlâ parşömen yapımını bir bilimden ziyade bir zanaat olarak görmek gerekir. Mağara duvarı, kil tablet, mermer, balmumu tablet, papirüs, kâğıt, bilgisayar ekranıyla karşılaştırıldığında kaliteli bir parşömen insanlığın kullandığı en mükemmel yazı malzemesidir. Bazen 40 yıl önce yazılmış bir kâğıt üzerindeki yazı zor okunurken, 1500 yıllık parşömenler sanki dün yazılmış duygusu uyandırmaktadır.

## Etimoloji
Yunanca Pergamini, Pergamos “Bergama”, Arapça per-gamun, Batı dillerinde; İngilizce parchment, Almanca Pergament, Fransızca parchemin, Rusça pergament, İspanyolca pergamino, İtalyanca pergamena'dır.

## Ayrıca bakınız
* Sana'a el yazmaları
* Vellum
Allotrop

**Allotrop** (Yunanca'da "diğer" anlamına gelen ἄλλος&nbsp;*(allos)* sözcüğü ile biçim anlamına gelen τρόπος&nbsp;*(tropos)* sözcüklerininden oluşur), aynı elementin uzayda farklı şekilde dizilerek farklı geometrik şekillerdeki kristallerine denir. Örneğin; grafit - elmas, beyaz fosfor (P4) - kırmızı fosfor (P8), rombik allotrop kükürt (S4) - monoklinik kükürt (S8), ozon (O3) -oksijen (O2), kireç taşı - mermer, gri (alfa) kalay - beyaz (beta) kalay birbirinin allotropudur.

Karbon elementinin allotropları olan grafitin karbon bağları zayıf, elmasınkiler ise çok güçlüdür.

Allotrop moleküllerin hem kimyasal özelliklerinin birçoğu hem de fiziksel özelliklerinin tümü birbirinden farklıdır. Sadece aynı maddeyle tepkimeye girdiklerinde oluşturacakları bileşikler aynıdır. Ancak reaksiyona girme aktiviteleri farklıdır.
* C(elmas) + O2 → CO2 (Yavaş gerçekleşir)
* C(grafit) + O2 → CO2 (Hızlı gerçekleşir)
Amfora

**Amfora**, gövdesinden daha ince olan boyun kısmının altında ortaya kadar genişleyip dibe doğru daralarak sonlanan iki kulplu, Antik dönemlere özgü bir çeşit Yunan çömleği.

## Form ve tarihçe
Kelime kökeni olarak "amphi" yani çift taraflı ve "pherein" yani taşımak anlamındaki sözcüklerin birleşiminden oluşmuştur. En çok kullanılan amforalar Yunan amforalarından önce Akdeniz'e hakim olan kavimlerin amforalarıdır. Boyun kısmının gövde ile dik açı yapacak şekilde birleştiği (boyunlu amfora) veya bu birleşimin düzgün bir eğri ile devam ettiği (tek parça amfora) iki ayrı formu bulunmaktadır.

Boyunlu amforanın, MÖ 9. yüzyılda, tek parça olanın ise MÖ 7. yüzyılda kullanımına başlanmıştır. MÖ 6. - 2. yüzyıllar arasında Tanrıça Athena onuruna düzenlenen şenliklerde içi zeytinyağı ile doldurulmuş siyah renkli ve üzerinde figürler olan amforalar kullanılırdı. Bu amforalara panathenik amfora denmektedir ve kendine özgü bir kap formu bulunmaktadır. Günümüze, çeşitli çağlardan çeşitli formlarda ulaşan amforalar, tahıl, zeytin, zeytinyağı ve şarap taşımak için kullanılmış olup, özellikle Roma döneminde şarap taşımak amacıyla çok sayıda amfora üretilmiştir.

Şarap amforaları, Attika ölçüsüne göre 39 litredir. Büyük boy amforalar genellikle mezar taşı veya cenaze törenlerinde kullanılmak üzere yapılmışlardır.

## Pontik amforalar

Karadeniz Bölgesi'nde, Sinop, antik çağda amfora üretim ve ihracat merkeziydi. Arkeolojik kazılarda Boztepe yarımadasında Zeytinlik ve Nisiköy'de MÖ 3. yüzyıla, Demirci koyunda ise MS 3 - 4. yüzyıla ait amforalar bulunmuştur.

## Ölçü birimi olarak
Eski Yunanca'dan Latinceye geçen bir ölçü birimi olup 48 sextarius değerindedir (25,36 litre). Anabasis'te, Karadeniz'in yerli halklarından birisi olan Mossioniklerin, yunus yağı sakladıkları küplerin adı olarak geçmektedir.

## Etimoloji
Latince amfora Antik Yunanca ἀμφορεύς (amphoreús, amphiphoreús) Antik Yunancada, *phoreús* taşıyan ve *amphi* her ikisi, iki yanlı, çepeçevre anlamındadır.

## Amfora çeşitleri
* Sivri Dipli Amfora: Genelde ticaret için kullanılan amfora tipidir. Sivri dipli olması sayesinde taşıma araçlarında yer tasarrufu sağlamıştır.
* Nolan Amforası: Dışa açılan bir ağız kısmı ve yukarı uzayan kulpları ile karakteristiktir.
* Nikothenes Amforası: Nikosthenes tarafından 530 tarihinde üretilmeye başlanan bu amfora türü esas olarak Etrüsk kökenlidir ve oradan ticaret vasıtasıyla Yunanlar tarafından tanınmış ve sevilmiştir. Dışa açılan cok belirgin bir ağzı ve geniş kulpları bulunur ayrıca kaidesi dışa açılır.
* Ayla-Axum amforaları

## Galeri

Dosya:Troy Museum (Çanakkale) bronze amphora 7901.jpg|Parion Bronz Amforası

## Kaynakça

* Özhan Öztürk. Karadeniz: Ansiklopedik Sözlük. 2. Cilt. Heyamola Yayıncılık. Istanbul. 2005. ISBN 975-6121-00-9.
* WHITE, J. W. & MORGAN, M. H. (1896), An illustrated Dictionary to Xenopon's Anabasis. Ginn & Company. Boston

## Dış bağlantılar

* Bulletin amphorologique
Bitinya

**Bitinya** (Yunanca: Βιθυνία Bithynia) veya **Bitinya Krallığı**, M.Ö. 377 ve M.Ö. 64 yılları arasında Nikomedia (İzmit) başkentli, İzmit Körfezi, İstanbul, Sakarya, Düzce ve Bursa arasında kalan bölgede hüküm sürmüş, Trakya kökenli Bitinler tarafından kurulmuş devlet. Aynı zamanda ülke toprakları coğrafî bir tâbir olarak da sıklıkla kullanılmaktadır. Osmanlı Devleti'nin kurulduğu bölge de içerisinde bulunur.

## Coğrafya
Antik Çağ ve Roma İmparatorluğu döneminde Marmara Denizi'ni çevreleyen Nicomedia, Kalkedon, Cius ve Apamea pek çok kenti kapsayan verimli topraklara sahip bir bölgedir. Strabo, Antik Anadolu coğrafyasını anlattığı Geographika adlı eserinde Mithridates Eupator'u yenen Romalı komutan Pompeius'un yıktığı Pont Krallığı'nın Karadeniz ve Kalkedon ağzına kadar olan bölümlerini Bitinya Krallığı'nın idaresi altına verdiğini, bu bölgede *Bitin* adlı bir halkın yaşadığını bildirmiştir. Sahil bölgelerinde oldukça verimli vadilere sahip olan bölge genelde dağlık ve ormanlık alanlarla kaplıdır. En önemli dağ antik Misya'da yer alan Bursa Uludağ'dır.

## Tarihi
Bölge adını Thak kökenli Bitinlerden almıştır. Herodot, Bitinlerin Trakya'dan Anadolu'ya geçtiğini belirtmektedir. Bu kavimler M.Ö. 11. yüzyıl civarında bölgeye göç etmişlerdi. M.Ö. 7. yüzyıldan itibaren Lidya içerisinde yer alan Bitinya bölgesi, M.Ö. 513/512 yıllarında I. Darius'un Trakya seferinden sonra Hellespontos Frigya'ya bağlandı. Büyük İskender'in M.Ö. 334 yıldındaki Granikos Muharebesi'nde Persleri yenmesine kadar da onların yönetiminde kalmıştır.

Büyük İskender'in komutanı Kalas bölgeyi ele geçirmeye çalışmış, Botiras'ın oğlu Bas Kalas'ı yenmiştir. Bas'ın oğlu Zipoites zamanında Bitinya Krallığı sağlam zeminler üzerine oturtulmuştur. Oğlu I. Nikomedes zamanında ise ülke sınırları genişlemiştir.

M.Ö. 74 yılında IV. Nikomedes krallığı bir vasiyetle Roma İmparatorluğu'na bırakınca, Roma egemenliğine giren bölgeyi Gnaeus Pompeius Magnus tarafından M.Ö. 64 yılında oluşturulan Bitinya - Pontus Eyaleti'ne bağlanmıştır.

### Bitinya kentleri
* Prousa/Prussa - Bursa
* Apollonia/Apolyond - Gölyazı
* Myrleia - Mudanya
* Kios - Gemlik
* Besbikos - İmralı Adası
* Nikaia, İlirya - İznik
* Posedion burnu- Bozburun, Armutlu
* Ksenodokhion - Yalova
* Basilinopolis - Çeltikçi
* Prainetos - Karamürsel
* Nikomedeia - İzmit

## Bitinya kralları
* Bas (M.Ö. 377 - M.Ö. 327)
* Zipoites (M.Ö. 327 - M.Ö. 279)
* I. Nikomedes (M.Ö. 279 - M.Ö. 250)
* IV. Nikomedes (? - M.Ö. 64)

## Kaynakça
Cizye

**Cizye**, İslâm ülkelerinde Müslüman olmayanlardan alınan bir vergi türüdür. Kaynağını Tevbe sûresi 29. ayetinden alır;

*"Kendilerine kitap verilenlerden, Allah*

İslâm devletinin tabiyetinde olan gayrimüslimlerin *(Ehl-i Zimmet)* Allah'ın gönderdiği kitaplara inanan Hristiyan ve Yahudilerden *(Ehl-i Kitap)*, şeriata uygun olarak alınan *(Şer'î)* bir vergidir.

Osmanlı Devleti'nde, Müslüman olmayanlara İslamiyet'i kabul etmeleri ya da cizye ödemeleri karşılığı hayatta kalmaları ya da savaşarak ölmeleri seçenekleri sunulurdu. Cizye vergisi verenler *(Cizyegüzar)*, mal ve can güvenliği ile her türlü hakları bakımından devletin koruması altına alınır, din, günlük yaşayış ve ekonomik faaliyetlerinde serbest bırakılırdı.

Cizye, gayri müslim vatandaşların hür ve mükellef olan erkeklerinden, yılda bir kez alınan baş vergisiydi. Sakatlardan, kadınlardan, çocuklardan ve din görevlilerinden alınmazdı. Köprülüzâde Fâzıl Mustafa Paşa'nın 1689 yılında sadrazamlığa getirilmesinden sonra yapılan vergi düzenlemesinde cizyenin toplanması bazı esaslara bağlanarak merkeze bağlı *Cizyedarlık* görevi oluşturuldu. Cizye, maaşı devlet tarafından ödenen *cizyedar* denilen memurlar tarafından toplanmaya başlandı.

Osmanlı Devleti'nde cizye vergisi 1855'e kadar uygulandı ve Islahat Fermanı ile hem vergi hem de cizyadarlık görevi kaldırıldı; yerine askerlik hizmetlerinden muafiyet vergisi (Bedel-i askeriye) getirildi; II. Meşrutiyetle birlikte Müslüman olmayanlara da askerlik görevi getirilince bu vergi de son buldu.

## Ayrıca bakınız
* Haraç
## Dipnotlar

## Kaynakça
* 
*
Diaspora

**Kopuntu** veya **diaspora** (Antik Yunanca: διασπορά – "diaspora"), çok uzun bir zamandan beri bir , ulus veya inanç mensuplarının ana yurtlarından koparak başka yerlerde azınlık olarak yaşamaları. Sözcük hem kopma eylemini hem de kopup azınlık olarak yaşayan kimseleri ifade eder.

## Tarihçe
Antik Yunan'da *diasporá* kavramı, bir anakentten (*metropolis*) çıkarak dünyanın çeşitli yerlerinde koloniler kuran halk anlamına gelirdi. Daha sonraki dönemde sözcüğün en yaygın kullanım konusu, MÖ 586'daki Babil Esareti'nden sonra Yahudi kavminin tüm dünyaya dağılması oldu. Tevrat'ın Yunanca çevirisinde geçen "dünyanın tüm ülkelerine darmadağın olacaksınız" (*Deuteronomy/Yasanın Tekrarı* 28:25) ayeti muhtemelen sözcüğün bu ikinci anlamının ana kaynağıdır.

Diasporaların oluşumunda, sadece işgal, sömürgecilik, zulüm, siyasi nedenler gibi zorlama sonucu olmayan, ekonomik nedenlerden dolayı anavatanını terk eden toplumları da kapsamaktadır.

Modern dünya'da sanayileşmeyle birlikte hızla değişen ekonomik yapılara ve artan toplumsal hareketliliğe adapte olamayan toplumlar, ekonomik nedenlerden dolayı yurtlarından kopup başka ülkelere göç ederek daha yüksek bir yaşam kalitesi peşine düşmelerine sebep oldu.

## Ayrıca bakınız

* Adige Diasporası
* Azeri diasporası
* Ermeni diasporası
* Kıbrıs Türk diasporası
* Kırım Tatar Diasporası
* Kürt diasporası
* Türk diasporası
* Yahudi diasporası
* İnsan göçleri
## Kaynakça
Ant Etkenmen

**Ant Etkenmen** (Türkçe: Ant Etmişim), Kırım Halk Cumhuriyeti'nin ve Kırım Tatarlarının ulusal marşıdır.

## Tarihi
Ant Etkenmen'in sözleri Numan Çelebi Cihan tarafından, Kırım Tatarcası'nın Nogay Lehçesi'nde 3 kıtalık bir şiir halinde yazılmıştır. Marşın bestesi anonim olup sadece marşın son kıtası ulusal marş olarak söylenmekte, bu kıtanın her dizesi nakarat olarak tekrar edilmektedir. Ant Etkenmen, 9 Aralık 1917 günü Bahçesaray'daki Hansaray'da açılan Kurultay'da bando tarafından çalınmıştır. Bundan sonra Kırım Tatarları tarafından kullanılmaya başlamıştır. 30 Haziran 1991 tarihinde Kırım Tatarlarının ulusal marşı olarak kabul edilmiştir. Marş, Rusçaya Lilâ Bucurova tarafından çevirilmiştir.

## Marşın Sözleri


Ant etkenmen milletimniñ yarasını sarmağa 
Nasıl olsun eki qardaş birbirini körmesin? 
Onlar içün ökünmesem, muğaymasam, yaşasam 
Közlerimden aqqan yaşlar derya-deñiz qan bolsun.

Ant etkenmen şu qaranğı yurtqa şavle sepmege, 
Nasıl bolsun bu zavallı qardaşlarım iñlesin? 
Bunu körüp buvsanmasam, muğaymasam, yanmasam 
Yuregimde qara qanlar qaynamasın, qurusın.

Ant etkenmen, söz bergenmen millet içün ölmege 
Bilip, körüp, milletimniñ köz yaşını silmege. 
Bilmey körmey, biñ yaşasam, qurultaylı han bolsam, 
Kene bir kun mezarcılar kelir meni kömmege.


## Türkiye Türkçesi’ndeki karşılığı

Ant etmişim milletimin yarasını sarmaya,

Nasıl olur da, iki kardeş birbirini görmesin?

Onlar için üzülmesem, kaygılanmasam, yaşasam,

Gözlerimden akan yaşlar derya deniz kan olsun!

Ant etmişim şu karanlık yurda ışık saçmaya,

Nasıl olsun bu zavallı kardeşlerim çürüsün?

Bunu görüp bunalmazsam, üzülmesem, yanmasam,

Yüreğimde kara kanlar kaynamasın, kurusun!

Ant etmişim, söz vermişim millet için ölmeye,

Bilip, görüp milletimin gözyaşını silmeye.

Bilmeden, görmeden bin (yıl) yaşasam, kurultaylı han olsam,

Gene bir gün mezarcılar gelir beni gömmeye

## Notlar

## Dış bağlantılar
* Kırım Milli Marşı videosu  Youtube üzerinden.
Salihli (anlam ayrımı)

**Salihli** aşağıdaki anlamlara da gelebilir:

## Yerleşim yerleri
* Salihli, Manisa ili ilçesi
* Salihli, Ergani, Diyarbakır ili Ergani ilçesine bağlı mahalle
* Salihli, Yerköy, Yozgat ili Yerköy ilçesine bağlı köy
* Salihli, Fatsa, Ordu ili Fatsa ilçesine bağlı mahalle
Kültivar

**Kültivar** ya da **kültürvaryete**, istenilen bazı özellikleri nedeniyle seçilmiş ve bu özelliklerini çoğaltıldığında koruyan bitkidir. Kültivarların çoğu insan eliyle oluşturulmakla birlikte yabani doğada ortaya çıktıktan sonra seçilip yetiştirilen bazı az sayıda örnek de vardır. Kültivarlarda istenilen özellikler, örneğin süs bitkilerinde güzel renk ya da koku, çeşitli tarım ürünlerinde ürün artışı ya da hastalıklara direnç, ormancılıkta yüksek kereste kalitesi ve verimi olabilir.

## Kültivar çeşitleri
* Vejetatif üreme (ya da klonlama) yoluyla, yani eşeysiz üreme ile kopyalayarak;
* Eşeyli üreme yoluyla, tohum ile çoğaltarak;
* Genetik mühendisliği yoluyla. Farklı bir pangenezin genetik malzemesiyle yeni özellikler kazanmış genetiği değiştirilmiş organizmalar da bir kültivar oluşturabilir. Ancak bu organizmalar geliştirme aşamasında sayıldıklarından, adlandırılarak bilimsel olarak tescil edilmeleri mümkün görülmemektedir.

## Adlandırma ve yazım
*Uluslararası Kültivar Adlandırma Yasası* (International Code of Nomenclature for Cultivated Plants – ICNCP) uyarınca her kültivara, dahil olduğu taksonomik birim içinde (bu genellikle cins basamağıdır), özgün bir ad verilir. Bu ad ana bitkinin Latince bilimsel adına kültivar lakabı (*epitet*) eklenerek oluşturulur. Botanik adı yatık yazılsa bile kültivar lakabı düz, tek tırnak içinde, baş harfleri büyük yazılır. Kurallara göre aşağıdaki örnekler doğru yazımlardır:

* *Abies nordmanniana* 'Aurea'
* Elma 'Golden Delicious' (Golden delicious elmasını tanımlarken elma gibi botanik açıdan kuşkuya yer vermeyen jenerik bitki adları kullanılabilir)
* *Manolya* 'Elizabeth' (Manolya cinsine ait birden fazla türün melezinden türetilmiş bir kültivar için, cinsin adı kullanılabilir)

Gene kurallara göre aşağıdaki yazımlar yanlıştır:

* *Abies nordmanniana* cv. 'Aurea' ("cv." kısaltması yeni kurallar gereği artık kullanılmamaktadır)
* *Abies nordmanniana* "Aurea" (çift tırnak kullanılmamaktadır)

## Kültivarların tescili
Kültivarların adları uluslararası kayıt kurumları (ICRA) tarafından tescil edilmektedir. ICRA'lar gönüllü, devletten bağımsız, Uluslararası Bahçe Bitkiciliği Birliği (International Society of Horticultural Science, ISHS) tarafından kabul edilen örgütlerdir.

## Kaynakça

## Ayrıca bakınız
* Taksonomi

## Dış bağlantılar
* Türkiye Florası Projesi
Bask Bölgesi

**Bask Bölgesi**, İspanya'nın kuzeyinde özerk bölge. Yüzölçümü 7.234&nbsp;km² nüfusu ise 2.125.000 kişidir. Özerk Bölgenin başkenti Vitoria-Gasteiz şehridir. Bölgeye özerklik 25 Temmuz 1979 tarihinde verilmiştir. Bölge kendi içinde emniyetini Ertzaintza denilen polis teşkilatı ile sağlamaktadır.

## Hükümet
Bölgedeki yasalar Özerk Bölgeyi üç ilden oluşan bir federasyon olarak tanımlar. Bu sistem 1200 yılından beri bölgede aralıklarla kullanılan **Foral Sistemi**dir. Francisco Franco sonrası 1978 Anayasası bölgeye tarihi bir hak olarak geniş yetkilerle bir özerklik sağlamıştır.Bask Parlamentosu ve hükûmeti Vitoria-Gasteiz'de bulunmaktadır. Parlamentoda 25 temsilci bulunur ve bu temsilcilerin oylarıyla Bölge Başbakanı (Lehendakari) seçilir. 1937 yılından beri Başbakanlar Bask Milliyetçi Partisi'nden seçilmektedir. Bask Ülkesi kendi polis teşkilatına (Ertzaintza) ve kendi radyo/tv'sine (Euskal Irrati Telebista) sahiptir. Bu ve diğer güçler *Gernika Yasası* ile güvence altındadır.

## Toprak Anlaşmazlıkları
Bölgedeki Bask Milliyetçileri Navarra topraklarının Tarihi Bask Ülkesinin olduğunu ve Başkentlerini Pamplona'ya taşıma iddiasındadırlar. Bask Hükûmeti, Navarra'nın simgesi olan **Laurak Bat** armasını yıllardır kullanmaktadır.

## Ekonomi
**Bask Ülkesi** kişi başına düşen 30.680 Amerikan doları gelirle İspanya'nın en zengin bölgelerinden biridir. Bu oran Avrupa Birliği ortalamasının da üzerindedir.
## Diller
Baskça ve İspanyolca bölgede resmi dillerdir. Dil ile ilgili 1984'te yapılan bir nüfus sayımı; halkın %23'ünün Baskçayı anladığını, %21'inin konuşabildiğini, %13'ünün okuyabildiğini ve % 10'unun ise yazabildiğini ortaya çıkarmıştır.

## Siyasi Partiler
Bask Özerk Bölgesi içinde pek çok siyasi parti bulunmaktadır. Bunlar;
* Bask Milliyetçi Partisi (PNV/EAJ)
* Batasuna
* Aralar
* Bask Ülkesi Komünist Hareketi
* Bask Ülkeleri Komünist Partisi
* Bask Ülkesi Komünist Partisi
* Bask Dayanışması
* Ezker Batua /Sol Birlik
* Halk Partisi
* Bask Ülkesi Sosyalist Partisi
* Zutik

## Dış bağlantılar
* Bask Özerk Bölge Hükümeti
Gemoloji

**Gemoloji**, (kıymetli taş bilimi), mücevherlerde kullanılan kıymetli taşların ve süs taşlarının tanımlanması ve sınıflandırılmasıdır. Taşların oluşumunu, çıktığı yerleri, fiziksel ve kimyasal özelliklerini inceler. Aynı zamanda sentetik, taklit ve işlem görmüş taşlar hakkında bilgi verir. Gemoloji, bir mineraloji branşı olup bazı profesyonel mücevherciler akademik eğitim almış gemolojistlerdir.

### Konuları
* Süstaşlarının yer kabuğunda oluşumu incelenmesi, aranması bulunuşu ve madenciliği
* Süstaşlarının bilimsel inceleme yöntemleriyle incelenip tanımlanması, sınıflandırılması
* Süstaşlarının değersel ve bilimsel sınıflandırılması
* Süstaşlarının renk ve saflık değerlerini arttırma, muamelesi, iyileştirme yöntemleri
* Süstaşlarının sentetik üretimi
* Süstaşlarının her türlü işleme teknikleri ile kesilmesi, işlenmesi, gereğine göre şekillendirilmesi
* Arkeogemoloji (süstaşlarının tarihi sürece göre tanımlanması yer, zaman ve süstaşı olma özelliklerine göre sınıflandırılması)
* Süstaşlarının mücevher haline getirilmesi, soymetallerle birlikte işlenebilir hale getirilmesi(mıhlanması, montürlenmesi)
* Süstaşlarının pazarlanması

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* http://www.gemoloji.host.sk/ 
* Canadian Institute of Gemmology - GEMOLOGY WORLD
Arkadya

**Arkadya**, (Yunanca: Αρκαδία, *Arkadía*) Yunanistan'ın güneyi Mora Yarımadası'nda bir ildir. İlin merkezi Tripoliçe'dir.

Arkadya, eski Yunanistan'da Mora Yarımadası'nın (Peloponnesos) orta kesiminde dağlık bir bölgenin adı olmuştur. Adını bir mitolojik karakter olan Arcas'tan alır.

Dor istilası zamanında (MÖ 1100-MÖ 1000) işgal edilmemesinden dolayı, Kıbrıs'a yerleşen Yunanlara özgü bir dialekti korumuştur. M.S. 8. yüzyılda Slav kökenli göçmenler ve Osmanlı İmparatorluğu döneminde Arnavut göçmenlerle etnik yapısı oldukça değişmiştir.

## Ayrıca bakınız
* Akalar
* Miken Uygarlığı
İpek Şenoğlu

**İpek Şenoğlu** (d. 8 Haziran 1979, Eskişehir), Türk millî tenisçidir.

2002 yılında profesyonel tenis oynamaya başlayan İpek, 3 yıl içinde tek kadınlar dünya klasmanında ilk 300'e ve çiftlerde ilk 100'e girmiştir. Bu sıraya yükselen ilk Türk tenisçidir. 41 kez tüm yaş gruplarında tekler ve çiftler Türkiye Şampiyonu olmuş ve Türkiye'yi 104 kez millî takımda temsil etmiştir. Türkiye'nin WTA düzeyinde final oynayan ilk tenisçisidir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* İpek Şenoğlu'nun kişisel sitesi
Mazı (bitki)

**Mazı**, servigiller (Cupressaceae) familyasının *Thuja* cinsinden ağaç türlerine verilen ad. Doğu Asya ve Kuzey Amerika'nın batı bölgerinde yetişen ve odunu için ya da süs ağacı olarak başka ülkelerde de yetiştirilen kozalaklı ağaçlardır. Türkiye'de doğal olarak bulunmazlar ancak süs bitkisi olarak yetiştirilmektedir.

## Genel özellikleri

Genellikle piramitsi bir görünüm sergileyen mazı ağaçlarının ince, pulsu bir dış kabuğu ve lifli bir iç kabuğu vardır. Dalları ya yatay bir konumdadır ya da yukarı doğru yönelmiştir.

Sürgünlere karşılıklı olarak dizilen pulsu yapraklarının henüz olgunlaşmamış olanları iğnemsi biçimlidir. Ayrı dalların uçlarında oluşan yuvarlak biçimli erkek çiçek kümelerinin kırmızımsı ya da sarımsı rengine karşılık, oldukça küçük yapıdaki dili çiçek kümeleri leylağımsı yeşil renkleriyle ayırt edilir.

Ortalama 4-6 çift ince, esnek puldan oluşan yumurta biçimli kozalaklarının uzunlukları 8–16&nbsp;mm arasında değişir.

## Kullanımı

Mazı ağacı kerestecilik ve yakacak olarak kullanılmasının dışında boyacılıkta ve eczacılıkta da kullanılır. Mazı yaprakları kaynatılarak yeşil renkte boya elde edilir; pamuk ve yün boyanmasında kullanılır.

Deri hastalıklarında mazı yaprağı tentürü, etbeni ve papilom gibi iyicil vejetasyonları gidermek amacıyla yerel olarak kullanılır.

Homeopatide, mazı tentüründen idrar yolları hastalıklarının tedavisinde yararlanılır.

## Türler
* Kore mazısı (*Thuja koraiensis*) 
* Batı mazısı (*Thuja occidentalis*) 
* Boylu mazı (*Thuja plicata*) 
* Japon mazısı (*Thuja standishii*) 
* Çin mazısı (*Thuja sutchuenensis*)

## Resimler

File:Thuja 'Rheingold' in Autumn.JPG|Rheingold yaprak çeşidi
File:Riesenlebensbaumstmrp.jpg|*T. plicata* kabuğu ve yaprakları
File:The Kalaloch Cedar - Flickr - rachel thecat.jpg|Yaşlanmış *T. plicata*, Olympic Peninsula, ABD
File:Podlaskie - Suprasl - Kopna Gora - Arboretum - Thuja occidentalis 'Smaragd' - plant.JPG|Bir botanik bahçesinde *T. occidentalis* türü


## Kaynakça
Boylu mazı

**Boylu mazı** (*Thuja plicata*), Kuzey Amerika'nın Pasifik Okyanusu kıyılarına özgü yaklaşık 60 m'ye değin büyüyebilen servigiller ailesi mazı cinsinden değerli bir orman ağacıdır. Çok uzun ömürlü bir ağaçtır ve bazı örneklerin yaşı 1000 yıldan fazladır. İstanbul Şile'de 251 yaşını aşkın anıt ağaç olarak tescillenmiş boylu mazı bulunmaktadır.

Bu ağacın piramitsi tacının çevre genişliği 6 m'ye ulaşır. Alt yüzeyinde beyazımsı lekeler bulunan pulsu yaprakları ve 5-6 çift ince puldan oluşan, yumurta biçimli kozalakları vardır.

Neme ve çürümeye karşı oldukça dayanıklı odunu başta tekne yapımı olmak üzere çeşitli amaçlar için kullanılır.

## Galeri

Dosya:Thuja plicata 43569.JPG|Boylu mazı kozalağı
Dosya:Thuja plicata kz3.JPG|Boylu mazı yaprağı
Dosya:Thuja 01a.jpg|Boylu Mazı gövdesi


## Kaynakça

## Dış bağlantılar
*
*
Balrog

**Balrog**, J. R. R. Tolkien'in kurgusal Orta Dünya evreninde, ateş ve gölgeden yaratılmış iblisdir. "Güçlü Şeytan" demektir.

Yüksek elf dilinde "Valaraukar" olarak adlandırılırlar fakat Orta Dünyada Balrog adıyla bilinirler.Maia ırkındandırlar ve ömürleri sonsuzdur. Arda'nın birinci çağında Melkor tarafından baştan çıkarılıp onunla beraber kuzeydeki istihkamı Utumno'da yaşadılar. Birinci Çağ'da ve sonrasında balroglar, ejderhalardan daha çok korkulan kötü yaratıklardı. Melkor'un tüm yaratıkları arasında yalnızca Ejderhalar Balroglar'in gücüne yaklaşabilselerde Balroglar gibi Maiar değillerdir, Ejderhalar Melkor tarafından oluşturulmuşlardır. İri, güçlü ve insansı şeytan olan Balrogların, akan ateşten yeleleri ve alev kusan burunları vardı. Kara gölgelerden bulutlar içinde hareket ediyormuş gibi görünürlerdi. Balrogların en önemli silahı, çok dilli ateş kırbacıdır; ayrıca bir ağ, bir balta ve bir de alevli kılıç taşımalarına rağmen, düşmanlarını en çok korkutan bu ateş kırbacıdır. Bu korkutucu silah Ungoliant'ın valar tarafından bile yok edilemeyen büyük kötülüğünü Melkor'un ülkesinden sürülebilmiştir. Balrog ırkının en ünlü üyesi Balrogların Efendisi ve Angband'ın Yüksek Komutanı Gothmog'dur. Beleriand Savaşları'nda üç yüksek elf lordu, kırbacı ve kara baltası önünde yenik düşerek ölmüştür. Melkor'un güçlendiği her dönemde ve her savaşında en önde savaşan Balroglardır. Bu nedenle, Öfke Savaşının sonundaki soykırımla Melkor'un hükümdarlığı sonsuza dek bitirildiğinde, Balroglar da ırk olarak neredeyse tamamen yok edilmiştir.

Balroglardan geriye kaldığı bilinen tek fert, Dumanlı Dağlar'ın derinliklerinde kapalı kalmıştı. Khazad-dûm Cüceleri, VI. Durin zamanında mithril madenini daha derinlerden çıkarma arzusuyla dağı oyarken, en sonunda kendileri tarafından yapılmamış çok eski bir dönemden kalma bir mahzene ulaştılar. Mahzende binyıllardır saklanan balrog uyandı ve VI. Durin'i öldürdü. O tarihten sonra Durin'in Felaketi olarak anılan balrog, Khazad-dûm krallığındaki bütün cüceleri ya katletti ya da kaçmak zorunda bıraktı. Balin komutasındaki bir cüce birliği yıllar sonra Khazad-dûm'a geri dönüp Balrog'la mücadele ettiler ancak Durin'in Felaketi ve mağara-şehirde yaşayan orklarla troller bu cüce birliğini de katletti. Üçüncü Çağ'ın sonunu getirecek olan Yüzük Savaşı döneminde Gandalf önderliğindeki Yüzük Kardeşliği kafilesi Moria'dan geçerken Gandalf, burada Balrog'la karşılaştı. Gandalf, Durin'in Felaketi'ni öldürdü ve Durin'in Felaketi de Gandalf'a yaptığı ölümcül darbelerle Gandalf'ı bîtab düşürdü, Gandalf da öldü. Gandalf'ın rûhu, Eru Ilúvatar tarafından -görevini tamamlaması amacıyla- bedenine geri döndürüldü. Gandalf, balrog öldürebilmiş üç kişiden biri olarak Orta Dünya tarihinde özel bir yer edindi.(diğerleri de elf beyleri Ecthellion ve Glorfindel'dir.)

## Kaynakça
Kırım bayrağı

**Kırım bayrağı**, 1917 ortalarında, Kırım'ın ve bağımsız 
Kırım Halk Cumhuriyeti'nin bayrağı olmak üzere "Gökbayrak" bugün kullanılmakta olan şekliyle, yani gök mavisi bir zeminin sol üst köşesine Kırım hanlarının Tarak Tamga'sı yerleştirilmiş olarak düzenlendi.

Hanlık döneminde kalan bazı maddî eser ve belgelerde halâ rastlanılabilen Tarak Tamga, tarihî köklere dayandırılan bir Kırım kimliğini vurguluyordu. Gök mavisi zemin ise geniş Türk kimliğinin bir sembolü olarak o zamanki İstanbul'un Türkçü çevrelerinden etkilenerek kabul edilmişti. 19. yüzyıl Fransız doğu bilimcisi Leon Cahun'un Introductîon â I'histoire de l'Asie, Turcs et Mongols des Origines â 1405 (Paris, 1896) başlıklı tarih eseri ve özellikle La banntere bleu (Paris, 1877) adlı tarihî romanı (İngilizce tercümesi: The Bine Banner Londra, 1878); önde gelen Türkçü âlimlerden Necip Asım [Yazıksız] tarafından yapılan Türkçe tercümesi: Gök Sancak [İstanbul, 1328/1912]) İstanbul'daki Türkçü çevreler arasında son derece popüler olmuş ve bu kitaplara dayanarak, gök mavi renk eski Türklerin "millî rengi" olarak kabul edilmeye başlanmıştı. Bu yaygın inancın tarihî gerçeklere ne ölçüde uygun olduğu bir tarafa bırakılırsa, gök mavisi rengin o dönemde özellikle İstanbul'daki Türkçü faaliyetlere aşina olan Kırım (ve diğer Türk ülkelerinden) aydınlara ortak ve geniş Türk kimliğine işaret etmek için gayet pratik bir sembol oluşturduğu da bir gerçektir.

Vatan Cemiyeti üyeleri ve İstanbul'da tahsil gören diğer Kırımlı talebeler, 1917'den itibaren Kırım için çok önemli bir siyasi manâ taşıyacak olan "Kurultay" terimini de aynen gök mavisi rengi benimsedikleri gibi, İstanbul'daki romantik Türkçü kaynaklardan almışlardır. (Aslında "Kurultay" tabiri eski genel Türk tarihinin yanı sıra, Kırım tarihinde de özgün manâsıyla gerçekten mevcuttu, ancak çoktan unutulduğu gibi elbette demokratik bir parlamento demek değildi.)

## Kaynakça
* Kırımer, "Bazı Hatıralar", Emel, no. 28, s. 60
* Osman Akçokraklı, "Kırım'da Bayrak Meselesi", Kırım Mecmuası (İstanbul), no. 6, ss. 113-114. 29 
* Halim Geray Sultan, "Gülbün-ü Hânân yahud Kırım Tarihi" (İstanbul, 1327/1911)
*Tarak Tamgalı Gökbayrak  - Tuncer Kalkay

## Dış bağlantılar
*Vatan Kırım 
*Tatar.net
Mithat Bereket

**Mithat Bereket**, (d. 10 Ekim 1966, Ankara), Türk muhabir, gazeteci ve yazar.

## Hayatı
TED Ankara Koleji'nin ardından Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi'nden mezun oldu.

Amatör olarak üniversite yıllarında basketbol oynadı. Yüksek lisansını İngiltere'de, Lancaster Üniversitesi'nde uluslararası ilişkiler bölümünde tamamladı. Tezi “Kıbrıs” üzerineydi. Aynı üniversitede “Radikal İslam” üzerine doktora araştırması yaptı.

Mithat Bereket bir dönem Kadir Has Üniversitesi İletişim Fakültesi'nde ders verdi. Aynı kurumun çatısı altında, öğrencilerin basın konusunda gördükleri teorik eğitimin yanında, pratik deneyimlerle iş hayatına hazırlamak amacıyla "Pusula Akademisi"nin kuruluşuna katkıda bulundu.

Mithat Bereket, ünlü bir savaş muhabiridir. Bosna, Halepçe, Kosova, Irak, Afganistan, Çeçenistan, Filistin bölgelerinde, sıcak savaş ortamında muhabirlik yaptı.

Yaklaşık 20 yıl muhabirlik yapan Bereket, 1995'ten bu yana kendi haber programı olan "Pusula"yı hazırladı ve sundu. Pusula haber programı 1995 yılında Kanal D’de, 1996 yılında Star TV’de yayımlandı. 1999 yılından NTV’de ekrana geldi. "Mithat Bereket’le pusula" programı, Türkiye'nin önde gelen birçok kanalında yayınlandıktan sonra 2008'de TRT 1'de ekrana geldi. Mithat Bereket ayrıca www.pusula.tv ve Businessweek Dergisi'nde haftalık köşe yazılarında bulundu.

Mithat Bereket, yürüme, denge ve konuşma bozukluklarına neden olan sürmenaj hastalığı nedeniyle mesleğini bırakmak durumunda kalmıştır. Mithat Bereket, 2019 yılında yaptığı paylaşımda, gazetecilik mesleğini neden bıraktığı açıklamıştı.

Kendisinin söyleşi gerçekleştirdiği kişiler:

* Nelson Mandela,
* Benazir Butto,
* Muammer Kaddafi,
* Yaser Arafat,
* Şamil Basayev,
* Madeleine Albright,
* Ürdün Kralı II. Abdullah
* İzak Rabin,
* Simon Peres,
* Nursultan Nazarbayev,
*Celal Talabani
*Osman Öcalan
* Richard Perle,
* Benjamen Netanyahu,
* Antonio Di Pietro,
* Ebulfez Elçibey

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
Batı çınarı

**Batı çınarı** (*Platanus occidentalis*), çınargiller (Platanaceae) familyasından anavatanı Kuzey Amerika olan bir çınar türü. Uzun ömürlüdür. 1600 yaşını geçen örnekleri bulunmaktadır.
## Genel özellikleri
Hızlı büyüyen ağaç, *P. x acerifolia* ile pek çok benzerlik gösterir ancak gençken dona karşı daha hassastır. Orta ve doğu Amerika Birleşik Devletleri'ndeki doğal ortamlarındaki en büyük ağaçlardan biridir. Kabuk, küçük açık gri parçalar halinde pul pul dökülür. Eski gövdeler rengi gri-kahverengiye çevirir. Geniş yaprak genellikle 3 (bazen 5) tırtıklı lob içerir. Sonbaharda yapraklar kahverengimsi sarıya döner. Düşen yapraklar kolayca çürümez ve ağacın çevresinde yerde kalır. Küresel çiçek tektir ve dikenli meyve gibi uzun bir sapa asılır. Meyve, kışın derinlerine kadar ağaçta asılı kalır. Çınar ağaçları sert yüzeylere karşı çok dayanıklıdır, ancak yüzey kökleri çevredeki döşemeyi yukarı doğru itebilir. Eski ahşapta bile budamayı çok iyi yapar. Fidan aşamasında destek için ağaç kazığı kullanılması önemlidir. Platanus occidentalis, dikkat çekici bir özellik olarak kabuğu dökülen heybetli bir ağaç oluşturacak şekilde büyür. Özellikle kurak yıllarda birçok kabuk tabakasını döker.

## Galeri

Dosya:Buttonball Sycamore in Sunderland, MA (March 2019).jpg|Batı Çınarı gövdesi
Dosya:Platanus occidentalis (30347610834).jpg|Sonbaharda Batı Çınarı yaprakları
Dosya:Sycamore Platanus occidentalis.jpg|Erişkin Batı Çınarı
Dosya:American Sycamore bark - Platanus occidentalis, Leesylvania State Park, Woodbridge, Virginia.jpg|Batı Çınarı Kabuğu


## Kaynakça

## Dış bağlantılar
*
*
Gökbayrak

**Gökbayrak**, 20. yüzyılın başlarında İstanbul'daki Türkçü çevrelerin gök mavisi rengini millî renk olarak kabul etmeye başlamaları ile resmi olarak kabul edilmiştir. Bu sebeple birkaç Türk topluluğunun bayrağı gök mavisi renktedir. Sadece Göktürk bayrağı 20. yüzyıl öncesindedir. MS **552–744** tarihleri arasında varlığını gösteren Göktürk Kağanlığı'nın resmi bayrağı olarak kullanılmıştır. Ortasında bulunan kurt simgesi ise Yaratılış Destanı'nda da geçen, Türk'lere yol gösterici ve kurtarıcı olarak da benimsenen bir sembol olarak kullanılmıştır.

**Gökbayrak** şeklinde adlandırılan bayraklar şunlardır:

*  - Kırım Tatarları bayrağı
*  - Doğu Türkistan bayrağı
*  - Göktürk Kağanlığı bayrağı
*  - Türk Devletleri Teşkilatı Bayrağı
*  - Kazakistan bayrağı
*  - Yakutistan bayrağı
*  - Suriye Türkmenleri
*  - Irak Türkmen Cephesi Bayrağı
Londra çınarı

**Londra çınarı** (*Platanus × hispanica*), çınargiller (platanaceae) familyasından bir melez bir çınar türü.

Doğu çınarı (*Platanus orientalis*) ile batı çınarının (*Platanus occidentalis*) doğal melezidir ve her iki türün de çeşitli özelliklerini taşır. Boyu batı çınarından daha kısa, gövdesi ise daha kalındır; küremsi meyve toplulukları ikişer ikişer bulunur.

## Dış bağlantılar
Kaliforniya çınarı

**Kaliforniya çınarı** (*Platanus racemosa*), çınargiller (platanaceae) familyasından bir ağaç türü.

Yükseklği 25 m'dir, gövdesi çoğu kez çatallanma yapar. Yaprakları kalındır, küremsi meyve topluluklarının iki-yedi tanesi bir arada bulunur.
Çay (anlam ayrımı)

**[[Çay (içecek)|Çay]]**, genellikle sıcak içilen bitkisel içeceklerin çoğuna genel olarak verilen ad.

**Çay** ile ayrıca şu maddeler kastedilmiş olabilir:

* Çay (bitki), çaygillerden, nemli iklimlerde yetişen ağaç
* Siyah çay, Türkçedeki sade kullanımı çay olan bir çay türü
* Çay (öğün)
* Çay (akarsu), dereden büyük, ırmaktan küçük akarsu
* Çay, Afyonkarahisar, Afyonkarahisar'ın ilçesi
* Çay, Bayraklı Bayraklıya bağlı bir mahalle.
Fare (anlam ayrımı)

**Fare** nin farklı anlamları:

* Fare, bilgisayarda kullanılan birim
* Fare, kemirgen hayvan
* Fare, 2004 yapımlı korku filmi.
Wartburg

**Wartburg**, Doğu Almanya'da üretilmiş olan bir araba markasıdır. Üç silindirli iki zamanlı bir motora sahiptir ve motorun sadece yedi hareketli parçası vardır. Yerçekimi gücüyle çalışan yakıt sistemi ve otomatik vites imkânıyla devrinin ileri teknoloji ürünü bir arabasıydı.

Üretimin başlaması 1885 yılına kadar gider ve 1991 yılında Almanya'nın birleşmesiyle biter. 1988'de iki zamanlı motor, dört zamanlı Volkswagen motoruyla değiştirildi. Ancak aradan geçen zaman ve hızla gelişen teknoloji yüzünden bir daha zamanın gereksinimlerini karşılayamadı. Şirketin sonu, Alman Markının kullanılmaya başlaması ve maliyetin 20,000 DM olduğunun anlaşılmasıyla geldi. Fabrika, 1991 yılında Opel tarafından satın alındı.

Wartburglar Avrupa'nın pek çok yerine ihrac edilmiştir ve günümüzde bile mutlu Wartburg kullanıcılarına rastlamak mümkündür. Bazı ülkelerde Wartburg kulüpleri kurulmuştur. 1990'larda Almanya'da polis arabası olarak kullanılan Wartburglar, günümüzde de özel yarış arabaları olarak kullanılmaktadır.

Türkiye'de de, özellikle 1989 Göçüyle Bulgaristan'dan gelen Türklerin getirdikleri çok sayıda Wartburg bulunur. Bunların çoğu hala kullanılmaktadır. Fabrikanın üretimi durdurmasından dolayı eski arabalar parçalanarak yedek parça sağlanır.

"Wartburg" ismi, arabaların üretildiği Eisenach şehrine tepeden bakan Wartburg Kalesi'nden gelmektedir. Markanın logosunda da bir kale sembolü vardır. Arabaların en yaygın rengi yavruağzı ve beyazdır.

## Dış bağlantılar
* Wartburg tarihçesi
* Resimli Wartburg sayfası