Lantiyen insanı

**Lantiyen insanı** (*Homo erectus lantianensis*), 1963'te  Lantian County, Loess Platosu'ndaki Chenchiawo Köyü'nden neredeyse tam bir çene kemiğinden ve 1964'te keşfedilen Gongwangling Köyü'nden kısmi bir kafatasından bilinen, bir *[[Homo erectus]]* alt türüdür. Kalıntıların ilki yaklaşık 710-684 bin yıl öncesine, ikincisi ise 1.65-1.59 milyon yıl öncesine dayanıyor. Bu, Lantiyen insanını Afrika'nın ötesinde keşfedilmiş (*[[Homo georgicus|H. e. georgicus]]*'tan sonra) ikinci en yaşlı *H. erectus* ve Doğu Asya'nın en yaşısı yapar. Fosilleri ilk olarak 1964 yılında Woo Ju-Kan tarafından tanımlandı ve bir diğer *H. erectus* olan Pekin insanının (*H. e. pekinensis*) atası olarak kabul edildi.

Pekin insanı gibi, Lantiyen insanı da ağır bir kaş çıkıntısına, alnına doğru, muhtemelen kafatasının orta hattı boyunca uzanan bir yay omurgasına ve aşırı derecede kalınlaşmış bir kemiğe sahiptir. Kafatası mutlak ölçüye göre küçüktür ve daha dar postorbital daralmaya sahiptir. Dişleri, diğer Asyalı *H. erectus*'lar il*e* karşılaştırıldığında orantılı olarak büyüktür. Gongwangling kafatasının beyin hacmi, Afrika'daki aynı zamanda yaşamış arkaik insanlardakine benzer şekilde yaklaşık 780&nbsp;cm3'tür, dolayısıyla daha sonraki Asyalı *H. erectus* ve modern insanlardakinden çok daha küçüktür.

Lantiyen insanı, Qinling Dağları'nın kuzey eteklerindeki ılıman çayırlarda yaşıyordu. Lantiyen insanı, taş aletler için ağırlıklı olarak helikopterler, sferoidler, ağır hizmet tipi kazıyıcılar, el baltaları, kazmalar, baltalar dahil olmak üzere ağır hizmet tipi aletler üretti. Son üçü, genellikle yalnızca Afrika ve Batı Avrasya bölgelerine uygulanan Aşölyen endüstrisinin karakteristiğidir. Görünüşe göre Aşölyen bu bölgede başka yerlerden çok daha uzun süre varlığını sürdürdü.

## Anatomi

Gongwangling kafatası nispeten eksiksizdir ve ön kemiği (alın), parietal kemiklerin çoğunu (başın üst kısmını), sağ temporal kemiği (başın yanlarını), burun kemiklerinin alt kenarlarını (gözler arasında) ve maksilla parçalarını (üst çeneler) içerir. Biraz bozuktur, sağ göz çukuru soldan daha uzağa çıkıntı yapar, birkaç eleman hafifçe düzleşir, girintiler ve ön kemiğin ortası korozyon nedeniyle sarptır ve sol parietal normalden biraz daha fazla esner. Azı dişlerinin boyutuna ve aşınmasına dayanarak (ve modern insanlardan daha hızlı bozuldukları varsayılarak), Woo, bireyin 30 yaşında bir kadın olduğunu tahmin etti. Java'dan çağdaş Mojokerto kafatasını anımsatan Woo'ya göre, genel olarak, kafatası oldukça arkaik. Woo*, H. erectus* için oldukça küçük olan yaklaşık 780 cc'lik bir beyin hacmi hesapladı. Karşılaştırma için, daha sonra Asyalı *H.&nbsp;erectus* ortalama kabaca 1.000 cc kafatası hacmine sahipti ve kafatası hacmi günümüz modern insanında erkekler için 1.270 cc ve kadınlar için 1.130 cc dir. Çağdaş Afrika arkaik insanlarının kafatası hacimleri (*[[Homo habilis|H. habilis]]*, *[[Homo rudolfensis|H. rudolfensis]]* ve *[[Homo ergaster|H. e? ergaster]]*) 500-900 cc arasında değişiyordu.

## Patoloji
Chenchiawo mandibulasında, muhtemelen genetik bir bozukluk olarak üçüncü azı dişleri eksiktir ve bu, soyu tükenmiş bir insan türü için bu tür ilk vakadır. Sağ yanak dişleri, özellikle birinci azı dişleri, diş eti hastalığının göstergesi olan bozulma ve anormal kalınlaşma özelliğine sahiptir. Muhtemelen bunun bir sonucu olarak birinci premolar da kaybedildi. Bununla birlikte, dişlerin hiçbiri çürük geliştirmedi.

## Teknoloji

Çin'in taş alet teknolojisinin uzun zamandan beri çağdaş batı sitelerinden o kadar farklı olduğu düşünülüyordu ki, ilki basit bir kıyıcı sanayi, ikincisi ise bir el baltası sanayisi (Acheulean) olarak nitelendiriliyordu. 1944'te Amerikalı arkeolog Hallam L. Movius, batıyı doğudan ayıran "Movius Hattı"nı çizdi. Çin arkeolojisi 1980'lerde ilerledikçe, Çin'de (Lantiyen dahil) karakteristik olarak Aşölyen araçları ortaya çıkarıldı ve katı Movius Hattı dağıldı.

## Ayrıca bakınız
* Solo insanı
* İnsan evrimi
* İnsan evriminin fosil listesi

## Kaynakça

### Bibliyografya
* 
* 

## Dış bağlantılar

* Çin Kültürü
* İnsan Zaman Çizelgesi (Etkileşimli)  – Smithsonian, Ulusal Doğa Tarihi Müzesi (Ağustos 2016).