Angela Belcher

**Angela M. Belcher** bir malzeme bilimcisi, biyolojik mühendis ve Cambridge, Massachusetts, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Massachusetts Teknoloji Enstitüsü'nde (MIT) James Mason El Sanatları Biyoloji Mühendisliği ve Malzeme Bilimi Profesörüdür. MIT'de Biyomoleküler Malzeme Grubu'nun yöneticisi, Koch Bütünleştirici Kanser Araştırmaları Enstitüsü üyesi ve 2004 MacArthur Üyesidir . 2019 yılında MIT'de Biyoloji Mühendisliği Bölüm başkanlığına atandı. 2022 yılında Ulusal Bilimler Akademisi üyeliğine seçildi 

## Hayatın erken dönemi ve eğitimi
Belcher, San Antonio, Teksas'ta büyüdü. Kaliforniya Üniversitesi, Santa Barbara'ya gitti ve burada Yaratıcı Çalışmalar Koleji'nden lisans derecesini 1991 yılında ve doktora derecesini  1997 yılında kimya alanında aldı.

## Kariyeri
Deniz kulağı kabukları üzerinde çalıştıktan sonra MIT'deki birkaç meslektaşıyla birlikte çalıştı ve M13 bakteriyofajı olarak bilinen ve hedefi genellikle *[[Escherichia coli]]* olan bir virüs tasarladı. M13, altın ve kobalt oksit gibi inorganik malzemelere tutunacak ve kendisini kaplayacak şekilde yapılabilir. Uzun tübüler virüs (kobalt oksitle kaplanmış) artık nanotel adı verilen çok küçük bir tel gibi davranır. Belcher'in grubu bu nanotellerin çoğunu bir araya getirdi ve bunların potansiyel olarak çok güçlü ve kompakt bir pilin temel bileşenlerine benzediğini buldu. 2002 yılında (o sırada) California Üniversitesi, Santa Barbara'dan Evelyn L. Hu ile birlikte Cambrios'u kurdu. Vizyonları, çeşitli endüstriler için yeni malzemeler ve süreçler yaratmak amacıyla biyolojik moleküller tarafından üretilen ve şekillendirilen nano yapılı inorganik malzemelerin kullanımına dayanıyordu. Ayrıca doğal gazın etilen, benzin ve dizel yakıt gibi ürünlere dönüştürülmesine yönelik katalitik yöntemler geliştiren Siluria Technologies Danışma Komitesi'nin kurucusu ve üyesidir.

2009 yılında Belcher ve ekibi, bir lityum iyon pilin hem anotunu hem de katotunu oluşturmak için genetiği değiştirilmiş virüslerin kullanılmasının uygulanabilirliğini gösterdi. Bu yeni piller, hibrit otomobillerde kullanılmak üzere tasarlanmış son teknoloji şarj edilebilir pillerle aynı enerji kapasitesine ve güce sahip olmanın yanı sıra, çeşitli elektronik cihazlara da güç sağlar. Sentez, zararlı solventler veya toksik malzemeler kullanılmadan oda sıcaklığına yakın bir sıcaklıkta yapılabildiğinden, piller ucuz ve çevre dostu bir süreç kullanılarak üretilebilir.

2014 yılında Belcher ve grubu, M13 fajlarının kanseri tespit etme potansiyelini gösterdi. Derin, yayılmış tümörleri in vivo olarak görselleştirmek için M13 virüsle stabilize edilmiş SWNT'leri (tek duvarlı karbon nanotüpler) kullanan bir nanoprob geliştirdiler. Bu süreci kullanarak milimetre altı tümörleri tespit edebildiler.

*[[Time|Time'daki]]* bir makale  onun viral piller üzerine yaptığı çalışmalara yer verdi ve *[[Scientific American]],* mevcut projesi için 2006 yılında yılın araştırma liderini seçti. 2002 yılında MIT Technology Review TR100'de 35 yaş altı dünyanın en iyi 100 yenilikçisinden biri olarak seçildi  Belcher, 2013 yılında Lemelson-MIT Ödülü'ne layık görüldü.

Sanat ve Bilim Akademisi'ne ve Ulusal Mucitler Akademisi'ne seçildi. Belcher ayrıca, yeni malzeme ve cihazların üretilmesine yönelik yeni genetik evrim yöntemlerinin geliştirilmesi için 2018 yılında Ulusal Mühendislik Akademisi'ne üye olarak seçildi.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Angela Belcher'ın Ted Konuşması: Pilleri büyütmek için doğayı kullanmak
* ''Virüsler yeşil üretime giden yol mu?'' - Karen Weintraub