open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Nerokouros

**Nerokouros** (Yunanca: Νεροκούρος) Yunanistan Girit'te, Hanya bölgesel biriminde bir köy.

1977 yılında köyün yakınlarında Minos uygarlığına ait olduğu düşünülen bir ev arkeolojik olarak kazılmış ve araştırılmıştır. MÖ 1600 yılında inşa edildiği tahmin edilen yapının zemini döşemeli, polythyronlu ve iki katlıydı.
Stenoz

**Stenoz** (Antik Yunanca'da "στενός", "dar" anlamında), bir kan damarında veya foramina ve kanallar gibi oluşuma sahip diğer tübüler organda veya yapılarda anormal bir daralmadır. Bazen **darlık** olarak da adlandırılır (üretral darlıkta olduğu gibi).

Bir terim olarak striktür genellikle daralmanın düz kas kasılmasından kaynaklandığı durumlarda kullanılır (örn. akalazya, *prinzmetal* anjina gibi). S*tenoz* ise genellikle, daralmanın lümen boşluğunu azaltan lezyondan kaynaklandığı durumlarda kullanılır (örn. ateroskleroz). **Koarktasyon** terimi başka bir eşanlamlıdır. Ancak yaygın olarak yalnızca aort koarktasyonu bağlamında kullanılır.

Restenoz, bir işlemden sonra darlığın tekrarlamasıdır.

## Tipleri
Ortaya çıkan sendrom, etkilenen yapıya bağlıdır.

Vasküler stenotik lezyon örnekleri arasında şunlar vardır:

* Aralıklı topallama (İntermiten Klaudikasyo) (periferik arter stenozu)
* Angina (koroner arter stenozu )
* Karotis arter darlığı (felç ve geçici iskemik ataklar )
* Renal arter darlığı

Kalp kapakçıklarındaki darlık türleri şunlardır:

* Pulmoner kapağın kalınlaşması ve dolayısıyla daralmaya neden olan pulmoner kapak darlığı
* Mitral kapağın (sol kalp) kalınlaşması olan mitral kapak darlığı, 
* Triküspit kapağın (sağ kalp) kalınlaşması olan triküspit kapak darlığı, 
* Aort kapağının kalınlaşması ve dolayısıyla daralmaya neden olan aort kapak stenozu

Diğer vücut yapılarının/organlarının darlıkları/darlıkları şunları içerir:

* Pilor stenozu (mide çıkışı obstrüksiyonu)
* Lomber, servikal veya torasik spinal stenoz
* Subglottik stenoz (SGS)
* Trakeal stenoz
* Tıkanma sarılığı (safra yolu darlığı)
* Bağırsak tıkanıklığı
* Fimozis
* Akuaduktal stenoz nedeniyle non komunike hidrosefali
* Stenozan tenosinovit
* Ateroskleroz
* Yemek borusu darlığı
* Akalazya
* Prinzmetal anjina
* Vajinal stenoz
* Meatal stenoz

## Sebepleri

* alkol
* ateroskleroz, arterlerde stenotik lezyonlara neden olur.
* doğum kusurları
* kireçlenme
* şeker hastalığı
* kafa sallama - Dave Mustaine örneğinde olduğu gibi
* iyatrojenik; örneğin radyasyon tedavisine ikincil olarak
* enfeksiyon
* iltihap
* iskemi
* neoplazm – bu gibi durumlarda, stenozun genellikle " kötü huylu " veya " iyi huylu " olduğu söylenir, ancak bu nitelik aslında neoplazmanın kendisine atıfta bulunur.
* sigara içmek
* üreter
* üretral

## Teşhis
Vasküler tipteki stenozlar genellikle daralmış kan damarı üzerindeki türbülanslı akıştan kaynaklanan olağandışı kan sesleriyle ilişkilidir. Bu ses bir stetoskopla duyulabilir, ancak teşhis genellikle bir tür tıbbi görüntüleme ile yapılır veya onaylanır.

## Ayrıca bakınız

* Atrezi

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* 
*
Kamishibai

**Kamishibai** (; "kağıt oyunu"), 1930'larda Büyük Buhran sırasında ve 20. yüzyılın ortalarında televizyonun gelişine kadar savaş sonrası dönemde popüler olan bir Japon sokak tiyatrosu ve hikâye anlatımı biçimidir. Kamishibai, minyatür bir sahne benzeri alete yerleştirdikleri resimli tahta setleriyle sokak köşelerini dolaşan ve her bir görüntüyü değiştirerek hikâyeyi anlatan bir kamishibaiya ("kamishibai anlatıcısı") tarafından oynanmaktaydı.

Kamishibainin en eski kökenleri, 8. yüzyıldan itibaren Budist keşişlerin manastır tarihlerini anlatmak için resimsel yardımcılar olarak emakimono ("resim parşömenleri") kullandığı Japon Budist tapınaklarında ortaya çıkmıştır. Bu, bir hikâyeyi iletmek için resim ve metnin erken bir birleşimidir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Atelier Kamishibai Artist Community 
* Doshin-sha kammishibai books 
* The International Kamishibai Association of Japan (IKAJA) 
* Review of Manga Kamishibai: The Art of Japanese Paper Theater on PopMatters.com
Hikâyecilik

**Hikâyecilik** veya **hikâye anlatımı**, bazen doğaçlama, teatral veya süslemeyle hikayeleri paylaşmanın sosyal ve kültürel etkinliğidir. Her kültürün eğlence, eğitim, kültürel koruma veya ahlaki değerleri aşılama aracı olarak paylaşılan kendi hikâyeleri veya anlatıları bulunmaktadır. Hikâyelerin ve hikâye anlatımının önemli unsurları olay örgüsü, karakterler ve anlatı bakış açısını içerir.

Hikâyecilik terimi, dar bir anlamda özellikle sözlü hikâye anlatımına ve ayrıca daha gevşek bir anlamda, bir hikâyenin anlatısını ortaya çıkarmak veya ifşa etmek için diğer medyada kullanılan tekniklere atıfta bulunabilir.

## Ayrıca bakınız

* Meddah

## Kaynakça
Emakimono

**Emakimono** (; "resim kaydırma") veya , sürekliliği olan bir dizi sahnenin veya bir hikâyenin kâğıt veya ipek üzerine resmedilerek anlatıldığı, birbirini takip eden resimler ve metinlerin uzun bir yatay yüzeyde aktarılabilmesi için kâğıt veya ipek parçalarının  birbirine yan yana bağlandığı Japon tarzı bir tablodur. Çoğu eserde hikâyenin anlatıldığı resimler ve metinler dönüşümlü olarak görünür, ancak  hikâyenin sadece resimlerle anlatıldığı emakimonolar da vardır.

Başlangıcı, MS 8. yüzyıla, Japonya'da Nara Dönemi olarak adlandırılan zamana kadar uzanır. Bu sanatın örnekleri, Heian ve Kamakura dönemlerinde daha  göze çarpar hâle geldi.

Çin ve Kore parşömenlerinde olduğu gibi, *emakimono*larda kaligrafi ve illüstrasyon birleşir. Uzunlukları bazen birkaç metreye varan uzun kâğıt veya ipek ruloların üzeri boyanır, çizilir veya damgalanır. Okuyucu, her bir parşömeni azar azar açarak hikâyeyi  ortaya çıkarır. Bu nedenle *emakimono* bir kitaba benzer; romantik veya epik hikâyeleri veya dinî metinleri ve efsaneleri gösterir.

İlk eserler 8. yüzyıldandır ve Çin eserlerinin kopyalarıdır. Japonlar'ın kendine özgü tarzı ise 10. yüzyılda Heian imparatorluk sarayında ortaya çıkmıştır. Özellikle kendilerini başta resim, hat ve edebiyat olmak üzere tüm sanatlara adayan, rafine ve münzevi yaşamları olan aristokrat kadınlar arasında bu tarz ortaya çıktı. Ancak, bu dönemden günümüze kalan hiçbir *emakimono* yoktur. En eski şaheserler 12. ve 13. yüzyıllardaki "altın çağlarından" kalmadır. Bu dönemde konularını  tarih, din, aşk öyküleri ve masallardan alan  başarılı kompozisyonlar üretildi. Bu eserlerin yaratılması için maddi kaynaklar, aristokratlar ve Budist tapınakları  tarafından sağlandı. 14. yüzyıldan itibaren, *emakimono* türü daha marjinal hâle geldi ve esas olarak Zen Budizmi'nden doğan yeni akımlara yol açtı.

*Emakimono* resimleri çoğunlukla Japon yaşamından ve manzaralarından, insanın sahnelenmesinden ve zengin renklere ve dekoratif bir görünüme vurgu yapan konuları ile karakterize edilen yamato-e tarzına aittir. *Emakimono*nun formatı, sınırlı yükseklikteki uzun parşömenler, öncelikli olarak hikâyeye eşlik eden farklı sahneler arasında geçişler yapmak, anlatımı yansıtan bir bakış açısı seçmek ve o anın duygularını ve duygularını en iyi ifade eden bir ritim yaratmak gibi her türlü kompozisyon probleminin çözülmesini gerektirmektedir. Genel olarak, bu nedenle emakimononun kaligrafi ve görüntü arasında geçiş yapanlar ve her yeni resim bir önceki metni betimleyen ile çeşitli teknik önlemlerin sahneler arasındaki akıcı geçişlere izin verdiği, metin tarafından kesintiye uğramayan sürekli resimler sunanlar olmak üzere iki ana kategorisi bulunmaktadır.

Günümüzde emakimono, Orta Çağın ilk dönemlerinde, tüm sosyal sınıflardan ve her yaştan Japon halkının yaşam ve geleneklerine benzersiz bir tarihsel bakış sunmaktadır. Parşömenlerin birkaçı bozulmadan kaldı ve yaklaşık 20'si Japonya'nın Ulusal Hazineleri olarak korunmaktadır.

## Kaynakça
Yamato-e

**Yamato-e** (), Tang Hanedanı resimlerinden esinlenen ve tamamen Heian döneminin sonlarında geliştirilmiş bir Japon resim tarzıdır. Klasik Japon tarzı olarak kabul edilir. Muromachi döneminden (15. yüzyıl) itibaren Yamato-e terimi, çalışmaları Song ve Yuan dönemi lavi resimlerinden esinlenen çağdaş Çin tarzı kara-e resimlerinden ayırmak için kullanılmıştır.

Yamato-enin karakteristik özellikleri arasında birçok küçük figür ve binaların ve diğer nesnelerin ayrıntılarının dikkatli tasvirleri, tam olarak tasvir edilecek bir sahnenin yalnızca bazı öğelerinin seçilmesi, geri kalanların yok sayılması veya yüzen bir bulutla kaplanması, bBinaların içlerini kesik bir çatıdan geçmiş gibi gösteren yukarıdan eğik bir görünüm ve çok stilize bir manzara tasviri yer almaktadır.

Yamato-e genellikle metinli veya metinsiz anlatı hikâyelerini tasvir eder, ancak aynı zamanda ünlü yerler meisho-e veya dört mevsim shiki-e ile doğanın güzellikleri de tasvir etmektedir. Resimler genellikle duvara asılabilen tomarlar (kakemono), sağdan sola okunan el kaydırmaları (emakimono) veya katlanır ekran (byōbu) veya panel (shōji) üzerindedir. Adını Yamato döneminden almalarına rağmen, ne bu döneme ait ne de sonraki yüzyıllara ait hiçbir Yamato-e tablosu günümüze kadar ulaşmamıştır. Yamato-e resimleri daha çok bir stili temsil etmektedir ve belirli bir dönemle sınırlı değildir.

15. yüzyılda Tosa okulu tarafından anlatı konularına geri dönüş de dahil olmak üzere Yamato-e stilinde bir canlanma vardı ve rakip Kanō okulu alternatif Çin tarzı eserler geleneğinden doğmasına rağmen, geliştirdiği stil Japon kalelerini süsleyen büyük resimler için 16. yüzyılın sonlarında Yamato-e stilinin bazı öğelerini içeriyordu. 17. yüzyılda, Yamato-edeki manzara arka planlarının basitleştirilmiş ve stilize edilmiş tasviri, Rinpa okulu tarafından büyük peyzaj çalışmaları için bir stil olarak yeniden canlandırıldı. Daha sonra Yamato-enin anlatı unsuru, günlük yaşamın tasvirine olan ilgi ve bir kompozisyonda eğik ve kısmi görünümlerin seçimi, ukiyo-enin yanı sıra Nihonga stilini de büyük ölçüde etkiledi.

## Kaynakça
* Okudaira, Hideo, "Narrative picture scrolls", in *Arts of Japan* Volume 5, 1973, Weatherhill  
* Paine, Robert Treat, in: Paine, R. T. & Soper A, "The Art and Architecture of Japan", Pelican History of Art, 3rd ed 1981, Penguin (now Yale History of Art), 
* A History of Japan, R. H. P. Mason, J. G. Caiger, Tuttle Publishing; Revised edition (November 1, 1997), 

## Dış bağlantılar

* Willmann, Anna. "Yamato-e Painting". In Heilbrunn Timeline of Art History. New York: The Metropolitan Museum of Art, last revised April 2012 
* Britannica | Yamato-e
İsmet Şahin

**İsmet Şahin** (20 Nisan 1951, Sürmene – 20 Ağustos 1981, İstanbul), 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 50 mahkûmdan biridir.

1977–1979 yılları arasında biri Piyade Er Mustafa Çelimli olmak üzere üç kişiyi öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. Ülkücüler; İsmet Şahin'i, 12 Eylül'de idam edilen ülkücüler arasında sayar. Buna karşın kimi kaynaklar, İsmet Şahin'in idam nedeninin; siyasî değil, adlî olduğunu öne sürer.

## Suçları
İsmet Şahin, 1977 yılında ağabeyinin evini soyduğu zannıyla Celâl Yazıcı adında bir kişiyi öldürdü ve kaçtı. 3 Ağustos 1979'da yolda giderken arkasından gelen bir kişiyi kendisini vuracağı düşüncesiyle geriye dönüp tabancasıyla öldürdü ve yine kaçtı. İhbar üzerine Sıkıyönetim Komutanlığı timi, 6 Aralık 1979'da Kağıthane'de ihbar üzerine siyasi cinayet ve gasp suçlarına karışan İsmet Şahin'in evinin etrafını sardı. Evin mandıra bölümüne saklanmışken jandarmanın tespit etmesi üzerine İsmet Şahin ve kardeşi Ömer Şahin askerlere ateş açarak kaçtı. 22 yaşındaki Piyade Er Mustafa Çelimli'yi öldürdü, Piyade Er Zeki Uğurlu'yu yaraladı. 29 Şubat 1980'de yakalandı.

## Yargılama ve idam
İsmet Şahin, İstanbul Sıkıyönetim Komutanlığı 3 Numaralı Askerî Mahkemesi tarafından 27 Ekim 1980'de idam cezasına çarptırıldı. Askerî Yargıtay 1. Dairesi, kararı 29 Nisan 1981'de onadı. Karar son olarak 18 Ağustos 1981 günü Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 67. birleşiminde onaylandı. Şahin, Üsküdar Paşakapısı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
* 12 Eylül Darbesi
* 12 Eylül Darbesi'ne giden süreç
* Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
Gandosso

**Gandosso**, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Bergamo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 31 Aralık 2010 tarihi itibarıyla 1.527'dir.
Lucasfilm Animation

**Lucasfilm Animation Ltd. LLC**, Amerika Birleşik Devletleri merkezli bir animasyon stüdyosudur. Şirket, 3 Mart 2003 tarihinde kurulmuş olup Lucasfilm'in bir yan kuruluşudur. Şirketin merkezi San Francisco kentinde yer almaktadır.

## Yapımlar
### Filmler
* *[[Star Wars: Klon Savaşları (film)|Star Wars: Klon Savaşları]]* (2008)
* *[[Garip Büyü]]* (2015)

### Animasyon serileri
**[[Star Wars: Klon Savaşları (dizi, 2008)|Star Wars: Klon Savaşları]]* (2008-2013)
**[[Star Wars Rebels]]* (2014-18)
**[[Star Wars Resistance]]* (2018-20)
**[[Star Wars: The Bad Batch]]* (2021-günümüze)
**[[Star Wars: Visions]]* (2021)
**[[Star Wars Detours]]* (TBA)

### Kısa ve özel seriler
**[[Star Wars Rebels]]* (2014)
**[[Star Wars Blips]]* (2017)
**[[Star Wars Forces of Destiny]]* (2017-18)
**[[Star Wars Forces of Destiny]]* (2017-18)
**[[Star Wars Resistance]]* (2018)

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
*
Çin asıllı Amerikalılar

**Çin asıllı Amerikalılar** (; ), Amerika Birleşik Devletleri'nde yaşayan, ABD içinde doğmuş veya ABD'ye göç etmiş Çin kökenli kişilerdir. Çin asıllı Amerikalılar, denizaşırı Çinlilerin bir grubunu teşkil edip ayrıca kendileri de Asyalı Amerikalıların bir alt grubunu teşkil eden Doğu Asyalı Amerikalıların bir alt grubunu teşkil ederler. Birçok Çin asıllı Amerikalı ile torunları, başta Çin anakarası, Hong Kong, Makao, Singapur ve Tayvan olmak üzere ayrıca Çin diasporasına ait büyük nüfusların bulunduğu farklı bölgelerden (bilhassa Güneydoğu Asya ve Avustralya, Kanada, Fransa, Güney Afrika, Yeni Zelanda ve Birleşik Krallık gibi bazı diğer ülkelerden) gelmiş göçmenlerdir.

Çin asıllı Amerikalı topluluğu, Asya haricindeki en büyük denizaşırı Çinli topluluğudur. Ayrıca  ve Malezya'daki Çin topluluklarından sonra Çin diasporasındaki en büyük üçüncü toplululuktur. ABD Nüfus Sayımı'nın 2016 yılı Topluluk Anketi (*Community Survey*), kökenleri bir veya fazla ırktan oluşan Çin asıllı Amerikalıların nüfusunun  olduğunu tahmin etmektedir. Çin asıllı Amerikalı topluluğu, 2010 yılı itibarıyla Asyalı Amerikalı nüfusunun %25,9'unu oluşturup Asyalı Amerikalıların arasındaki en büyük etnik grubu teşkil etmektedir. Kısmen Çin kökenli olan Amerikalılar dahil olmak üzere Çin asıllı Amerikalılar, 2017 yılı itibarıyla toplam ABD nüfusunun %1,5'ini teşkil etmektedir. 2010 yılı nüfus sayımına göre Çin asıllı Amerikalı nüfusu yaklaşık 3,8 milyon kişiden oluşmaktadır. 2010 yılında ABD'de yaşayan Çin doğumlu kişilerin yarısı Kaliforniya ve New York eyaletlerinde yaşıyordu.

## Ayrıca bakınız

* Amerika Birleşik Devletleri-Çin ilişkileri

## Kaynakça
Sabri Altay

**Sabri Altay** (25 Ekim 1945, Sakarya – 23 Nisan 1982, Sakarya), 1974 yılında başka bir kadınla evlenmek için karısı Meliha Altay'ı başına dört kurşun sıkarak öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.

## Öncesi
Meliha Altay ile evli Sabri Altay, anne ve babası Almanya'da çalışmakta olan Sevim Özal adında bir kadınla ilişki yaşamaya başladı. Bir buçuk yıllık ilişki sonrası Altay, Özal ile evlenmek için karısı Meliha'yı öldürmeye karar verdi. Silah bulan Altay, Özal'dan, karısını kendisinin öldürmesini istedi. Özal kabul etmeyince kendisi öldürmek için plan yaptı.

## Cinayet
24 Ağustos 1974'te köyün kahvesine oturan Sabri Altay, *"işi olduğunu, iki gün Sakarya'da kalacağını"* söyledi ve kahve önünden dolmuşa binip Sakarya'ya gitti. 25 Ağustos 1974 gecesi ise saat 01.00'de bir taksi ile tekrar köye gelip pencereden evine girdi, karısının karın boşluğuna peş peşe yumruk atarak Meliha Altay'ı bayılttı. Evde altınların bulunduğu sandığı karıştıran Altay, 7,65 çaplı tabanca ile karısını başına dört kurşun sıkarak öldürdü. Olaydan sonra aynı taksi ile Sakarya'ya döndü.

## Yargılama ve idam
Cinayeti Sabri Altay'ın işlediği ortaya çıktı ve Sakarya Ağır Ceza Mahkemesi, 17 Eylül 1975 tarihinde Altay'ı ölüm cezasına çarptırdı. 18 Aralık 1975'te Yargıtay 1. Ceza Dairesi kararı onadı. Ancak başbakanlık tezkeresi meclis komisyonlarında yıllarca bekletildi, Altay'ın infazı bu yüzden gerçekleşmedi. 12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Önce Danışma Meclisinden geçen Altay'ın idam kararı, son olarak 22 Nisan 1982 günü Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 102. birleşiminde kabul edildi. Altay, 23 Nisan 1982'de Sakarya Kapalı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
* 12 Eylül Darbesi
* Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
Nihonga

**Nihonga** (; "Japon tarzı resimler"), 20. yüzyılda geleneksel Japon sanat geleneklerine, tekniklerine ve malzemelerine uygun olarak yapılmış Japon resimleridir. 1000 yıldan daha eski geleneklere dayanmakla birlikte bu terim Meiji döneminde bu tür eserleri Batı tarzı resimlerden veya Yōga'dan ayırmak için kullanıldı.

## Galeri

Dosya:Hishida Shunsō 001.jpg|*Rakuyō* (落葉, Düşen Yapraklar) (Hishida Shunsō, 1909)
Dosya:Kobayashi Fruit.jpg|*Meyve* (Kokei Kobayashi]] (1910)
Dosya:Enbu by Hayami Gyoshu.jpg|*Enbu* (炎舞, Alevlerin Dansu) (Gyoshū Hayami, 1925)
Dosya:Madaraneko by Takeuchi Seiho.jpg|*Madaraneko* (斑猫, Tekir Kedi) (Takeuchi Seihō, 1924)
Dosya:Jo-no-mai by Uemura Shoen.jpg|*Jo no Mai* (序の舞, Noh Dansı Başlangıcı) (Uemura Shōen, 1936)


## Kaynakça

* Briessen, Fritz van. *The Way of the Brush: Painting Techniques of China and Japan*. Tuttle (1999). 
* Conant, Ellen P., Rimer, J. Thomas, Owyoung, Stephen. *Nihonga: Transcending the Past: Japanese-Style Painting, 1868–1968*. Weatherhill (1996). 
* Setsuko Kagitani: *Kagitani Setsuko Hanagashū*, Tohōshuppan, Tokyo, 
* Weston, Victoria. *Japanese Painting and National Identity: Okakura Tenshin and His Circle*. Center for Japanese Studies University of Michigan (2003).
Calusco d'Adda

**Calusco d'Adda**, İtalya'nın Lombardiya bölgesine bağlı Bergamo ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 30 Nisan 2017 tarihi itibarıyla 8.345'tir.
## Kardeş şehirler
* Volmerange-les-Mines, Fransa
## Dış bağlantılar
* Resmi web sitesi
Şahabettin Ovalı

**Şahabettin Ovalı** (d. 3 Mart 1956, Balıkesir – ö. 12 Haziran 1982, Sinop), 1976 yılında kan davasından bir kişiyi öldürdü. Yargılandı ve idam cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.

## Cinayet, yargılama ve idam
Şahabettin Ovalı, öldürülen kardeşinin *"intikamını almak"* için 3 Şubat 1976'da kahveye gitti, kahvede oturmakta olan bir kişiyi tabancasındaki 5 kurşunla öldürdü. Balıkesir Ağır Ceza Mahkemesi, 8 Aralık 1977'de Ovalı'yı ölüm cezasına mahkûm etti. 21 Nisan 1978'de Yargıtay 1. Ceza Dairesi kararı onadı. 12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Danışma Meclisinden de geçen Ovalı'nın idam kararı, son olarak 10 Haziran 1982 günü Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki  Millî Güvenlik Konseyinin 106. birleşiminde kabul edildi. Ovalı, 12 Haziran 1982'de Sinop Kapalı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
*12 Eylül Darbesi
*Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
Yasak Elma (1. sezon)

**[[Yasak Elma (dizi, 2018)|Yasak Elma]]** dizisinin **1. sezonu**, 19 Mart 2018 tarihinde FOX'ta yayımlanmaya başlamıştır. Sezonun yönetmeni Neslihan Yeşilyurt, senaristleri ise Melis Civelek ve Zeynep Gür'dür. Sezon, 4 Haziran 2018'de yayımlanan 12. bölümü ile sona ermiştir.

## Özet
Yıldız ve Zeynep birbirlerini çok seven iki kardeştirler. Yıldız gençliğinden beri hep zengin olmayı ve kendisine saygı gösterilmesini istemiştir. Yıldız, sosyetelerin çok uğradığı bir restoranda garsonluk yapmakta, Zeynep ise bir şirkette asistan olarak görev yapmaktadır. Yıldız'ın hayatı sosyeteden Ender Argun adlı bir kadının teklifiyle değişir. Ender, kocası Halit Argun'dan kurtulmak ve sevgilisiyle beraber olmak amacıyla Halit için bir kadın aramaktaydı ve bu iş için ise Yıldız'ı seçmiştir. Ender, Yıldız'dan kocasını ayartması gerektiğini ve bunun karşılığını alacağını ona söyler. Yıldız ise hayatının dönüm noktası olan bu teklifi kabul eder. Zeynep'in çalıştığı şirket ise Alihan adında zengin bir iş adamı tarafından satın alınır. Alihan ve Zeynep arasında büyük farklar ve zıtlıklar vardır, ancak bunlar zamanla büyük etkileşime dönüşür. Ancak Yıldız ve Zeynep'in bilmediği şey, Alihan'ın Halit'in ortağı ve ikinci eşinin kardeşi olmasıdır. Bu yüzden ikisinin de vereceği kararlar yalnızca kendi hayatlarını değil, birbirlerinin hayatlarını da etkileyecektir.

## Teknik ekip
Dizinin projeksiyonu Medyapım tarafından gerçekleştirildi ve dizi Türkiye'de FOX'ta yayımlandı. Yapımcısı Fatih Aksoy, uygulayıcı yapımcısı Arzu Eğmir'dir. Yönetmeni Neslihan Yeşilyurt, 2. yönetmeni Murat Aksu, yardımcı yönetmeni sadece 1. bölümde Karin Macelyan, 1-12. bölümde Alperen İbrahimoğlu, görüntü yönetmeni Erhan Makar'dır. Senaristliğini Melis Civelek ve Zeynep Gür, kurgusunu Serdar Çakular ve Kaan Öden yapmıştır. Müzikleri ise Cem Tuncer, Ercüment Orkut ve Efecan Tuncer tarafından bestelenmiştir.

## Oyuncu kadrosu ve karakterler
*Karakterler hakkında daha detaylı bilgi almak için dizinin [[Yasak Elma karakterleri listesi|karakter listesi]]ne bakınız.*

### Ana karakterler

### Yardımcı karakterler

### Konuk karakterler

## Yayın bilgileri
Dizinin her bölümü pazartesi günü saat 20.00'de FOX'ta yayımlanmıştır. İlk sezon toplam 12 bölüm sürmüştür. Sezonun en düşük total reytingi 3,92 ile ilk bölümdür ve dizi yayımlandığı bu bölümüyle totalde9., AB'de 8. ve ABC1'de 7. olmuştur. En yüksek reytingi ise 6,77 ile 4. bölümdür ve dizi yayınlandığı bu bölümüyle ise totalde 3., AB'de 6. ve ABC1'de 5. olmuştur.

## Ödüller ve adaylıklar
Dizi, İstanbul Kültür Üniversitesi Kariyer Kulübü tarafından düzenlenen 3. Kariyer Onursal ödüllerinde 4 ödül kazanmıştır.

## Bölümler
### 1. sezon (2018)

## Kaynakça

## Notlar
Yüksek Yargı Konseyi

**Suriye Yüksek Yargı Konseyi** () Suriye'deki en yüksek yargı makamıdır.

## Görevleri
Konsey, hakimlerin atanması, nakledilmesi ve görevden alınmasıyla görevlidir. Kıdemli hukuk hakimlerinden oluşur ve başkanlığını cumhurbaşkanı yapar. Yargının bağımsızlığı, anayasanın 131. maddesine göre, Yüksek Yargı Konseyi başkanı sıfatıyla cumhurbaşkanı tarafından güvence altına alınmıştır. Madde 133, hâkimlerin özerk olmasını ve kanun dışında hiçbir otoriteye tabi olmamasını öngörmektedir.

Ancak, Geçici Anayasa'nın kabul edilmesiyle birlikte 43. Madde yargının bağımsız olduğunu ve yargıçların yalnızca yasalara tabi olduğunu belirtirken, Yüksek Yargı Konseyi yargının düzgün işlemesini sağlar ve bağımsızlığını korur.

## Kaynakça
Ednan Kavaklı

**Ednan Kavaklı** (25 Eylül 1957, Tokat – 18 Haziran 1982, Ankara), 20 Haziran 1976 günü tecavüz ettiği 16 yaşındaki Tuncay Abbas adlı çocuğu öldürdü. Yargılandı ve idam cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.

## Tecavüz ve cinayet
Ednan Kavaklı, 19 Haziran 1976'da Tokat'ta 16 yaşındaki Tuncay Abbas ile tanıştı. Abbas'ı sinemaya götüren Kavaklı, ertesi gün de Abbas ile yine görüştü. Abbas'ı yörenin ıssız ve tenha bir yeri olan Haçdağı mevkisine götürdü. Burada Abbas ile sohbet edip sigara içtikten sonra Abbas'a tecavüz etti. Küçük çocuğun iki kez ırzına geçen Kavaklı, Abbas'ın, *"olayı annesine ve kardeşlerine anlatacağını"* söylemesi üzerine yanındaki bıçakla küçük çocuğu öldürdü. Öldürdükten sonra Abbas'ın başını gövdesinden ayırdı, kollarını kesti, derisini yüzdü ve bir kısmını çalılıklara, bir kısmını da dereye attı. Olay yerinden uzaklaştı.

## Yargılama ve idam
Küçük çocuğun öldürülmeden önce ırzına geçildiğini belirleyen polis, bölgede eşcinsel olarak tanınan kişileri sorguladı. Eşcinselliği ile tanınan Ednan Kavaklı'nın sorgusu sonunda olay aydınlatıldı.

Tokat Ağır Ceza Mahkemesi, Kavaklı'yı önce ölüm cezasına mahkûm etti. Daha sonra ise duruşmadaki iyi hâl göz önüne alınarak Kavaklı'nın cezası ömür boyu hapse çevrildi. Yargıtay ise bu kararı bozdu. Daha sonra yapılan yargılamada mahkeme yine hapis cezası verdi, Yargıtay yine kararı bozdu. Mahkeme bu kez Yargıtay'a uyup ölüm cezası verdi. 19 Eylül 1977'de verilen ölüm cezası, Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından 24 Ocak 1978'de onandı. 12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Önce Danışma Meclisinden geçen Kavaklı'nın idam kararı, son olarak 17 Haziran 1982 günü Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 107. birleşiminde kabul edildi. Kavaklı, 18 Haziran 1982'de Ankara Merkez Kapalı Ceza ve Tutukevi'nde asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
* 12 Eylül Darbesi
* Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
Yüksek Anayasa Mahkemesi (Suriye)

**Yüksek Anayasa Mahkemesi** (), Esad rejimi sırasında Suriye'deki en yüksek yargı merciiydi. Suriye'nin 2025 Geçici Anayasası, mevcut Yüksek Anayasa Mahkemesinin feshedileceğini ve yeni bir mahkeme kurulacağını beyan etmektedir.

## Tarih
Yüksek Mahkeme, 1973 Suriye Anayasası uyarınca seçim anlaşmazlıklarında karar vermek, başbakan veya Halk Meclisi tarafından itiraz edilen bir kanun veya kararnamenin anayasaya uygunluğuna karar vermek ve başbakan tarafından istendiğinde kanun teklif, kararname ve yönetmeliklerin anayasaya uygunluğu hakkında görüş bildirmek üzere kurulmuştur.

Ancak Yüksek Anayasa Mahkemesinin halk tarafından onaylanan "Devlet başkanı tarafından halk referandumlarına sunulan kanunlar"ın geçerliliğini sorgulaması yasaktır. Mahkeme, başkan ve dört yıllık yenilenebilir bir görev süresi için atadığı dört yargıçtan oluşur.

2025 Suriye Geçici Anayasası'nın 47. Maddesi uyarınca, mevcut Yüksek Anayasa Mahkemesi feshedilecek ve yeni bir Yüksek Anayasa Mahkemesi kurulacaktır.

## Kompozisyon
2025 Suriye Geçici Anayasası'nın 47. Maddesinin 2. Bölümü'ne göre Yüksek Mahkeme, Suriye Arap Cumhuriyeti cumhurbaşkanı tarafından atanan, her biri dürüstlük, yetkinlik ve deneyime sahip, görev ve yetkileri kanunla düzenlenen yedi üyeden oluşacaktır.

## Ayrıca bakınız
* Suriye yargı sistemi
* Yüksek Yargı Konseyi
* Suriye Anayasası
* 1973 Suriye Anayasası

## Kaynakça
Autruche

**Autruche**, Fransa'nın Grand Est bölgesine bağlı Ardennes ilinde bulunan bir komündür. Komünün nüfusu 1 Ocak 2018 tarihi itibarıyla 64'tür.
Studio Colorido

**Studio Colorido Co., Ltd.** (), Japonya merkezli bir animasyon stüdyosudur. Şirket, 22 Ağustos 2011 tarihinde kurulmuş olup Twin Engine'in bir yan kuruluşudur. Şirketin merkezi Tokyo'nun Setagaya semtinde yer almaktadır.

Colorido, İspanyolca ve Portekizcede "renk açısından zengin" veya "renkli" anlamına gelmektedir.

## Tarihçe
Studio Colorido, 22 Ağustos 2011 tarihinde Hideo Uda tarafından kuruldu. Stüdyo, "anime ile uğraşan insanların barış içinde çalışmaya devam edebilecekleri ve Japon animasyon kültürünün daha da gelişmesine katkıda bulunabilecekleri bir yer yapma" ilkesini takip etmektedir.

2014 yılında şirket, Twin Engine ile bir iş ortaklığına girdi ve bir yan kuruluşu haline geldi. Twin Engine CEO'su Kōji Yamamoto şirketin eş-CEO'su oldu.

Nisan 2022'de Studio Colorido, Netflix ile çok yıllı bir ortak yapım anlaşması imzaladı.

## Yapımları
### Filmler

### ONA'lar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* 
*
Dışişleri ve Gurbetçiler Bakanlığı (Suriye)

**Dışişleri ve Gurbetçiler Bakanlığı** () Suriye'nin dış ilişkilerini yürütmekten sorumlu bir kabine bakanlığıdır. Bakanlık, Suriye'nin dış politikasının ifade edilmesini, Suriye Arap Cumhuriyeti'nin çıkarlarının ve yurt dışındaki Suriye vatandaşlarının çıkarlarının korunmasını ve ülkenin diğer ülkeler ve uluslararası kuruluşlar nezdinde temsil edilmesini denetler. Bakanlık, Gurbetçiler Bakanlığı ile 14 Nisan 2011'de birleştirildi.

Mevcut bakan Esad Hasan eş-Şeybânî, Baas rejiminin çöküşünün ardından 21 Aralık 2024 tarihinde atanmıştır.

## Dışişleri bakanları
1920 yılından bu yana Suriye dışişleri bakanlarının listesi aşağıdadır:

### [[Suriye Arap Krallığı]] (1918-1920)
* (1920) Avni Abdülhadi
* (1920) Abdurrahman Şehbender
* (1920) Alaeddin ed-Dürubi

### [[Fransız Suriye ve Lübnan Mandası|Suriye için Fransız Mandası]] (1920-1946)
* (1936-1939) Sadullah el-Cabiri
* (1939) Fayiz el-Huri
* (1939) Halid el-Azm
* (1941-1943) Fayiz el-Huri
* (1943) Naim Antaki
* (1943-1945) Cemil Merdam Bey
* (1945) Mihail İlyan
* (1945-1946) Sadullah el-Cabiri

### [[İkinci Suriye Cumhuriyeti|Suriye Cumhuriyeti]] (1946-1958)
* (1946-1947) Naim Antaki
* (1947-1948) Cemil Merdam Bey
* (1948) Muhsin el-Barazi
* (1948-1949) Halid el-Azm
* (1949) Adil Arslan
* (1949) Muhsin el-Barazi
* (1949) Nazım el-Kudsi
* (1949-1950) Halid el-Azm
* (1950-1951) Nazım el-Kudsi
* (1951) Halid el-Azm
* (1951) Faydi el-Etâsî
* (1951) Şakir el-As
* (1952-1953) Zafir er-Rifai
* (1953-1954) Halil Merdam Bey
* (1954) Faydi el-Etâsî
* (1954) İzzet Sakkal
* (1954-1955) Faydi el-Etâsî
* (1955) Halid el-Azm
* (1955-1956) Said el-Gazi
* (1956-1958) Selahaddin el-Bitar

### [[Birleşik Arap Cumhuriyeti]] (1958-1961)

* Mahmud Fevzi (1958-1961)

### [[Baasçı Suriye]] (1961-2024)
* (1961) Me'mun el-Kuzbari
* (1961) İzzet en-Nus
* (1961-1962) Maaruf el-Davalibi
* (1962) Adnan Azhari
* (1962) Cemal el-Farra
* (1962-1963) Esad Mahassen
* (1963) Selahaddin Bitar
* (1963-1965) Hasan Murayved
* (1965-1966) İbrahim Makhus
* (1966) Selahaddin Bitar
* (1966-1968) İbrahim Makhus
* (1968-1969) Muhammed Ashavi
* (1969-1970) Mustafa es-Said
* (1970-1984) Abdülhalim Haddam
* (1984-2006) Faruk eş-Şara
* (2006-2020) Velid Muallim
* (2020-2024) Faysal Mikdad
* (2024-2024) Bassam Sabbağ

### [[Suriye]] (2024-günümüz)
* Esad Hasan eş-Şeybânî (2024-günümüz)

## Ayrıca bakınız
* Suriye'nin dış ilişkileri

## Kaynakça
Amerika Birleşik Devletleri Deniz Gözlemevi

**Amerika Birleşik Devletleri Deniz Gözlemevi (USNO)**, birincil misyonu Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri ve Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığı için konumlandırma, navigasyon ve zamanlama üretmek olan Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en eski bilimsel ajanslardan biridir.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* 
* 
* Transcription: Lieut. Matthew Fontaine Maury’s 1847 Letter to President John Quincy Adams on the many details of the United States National Observatory that was later called the "Navy" Observatory
* Old photographs at the Paris Observatory
Veli Acar (mahkûm)

**Veli Acar** (16 Şubat 1946, Isparta – 13 Ağustos 1982, Isparta), 27 Mart 1977 gecesi uykuda olan kardeşi Recep Acar'ı piknik tüpüyle başına vurarak öldürdü. Yargılandı ve idam cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.

## Cinayet
Veli Acar, Çağlayan'da oturan öz kardeşi Recep Acar'ın evine gidip gelişleri sırasında yengesi Gülsüm Acar ile ilişki kurdu. Cinsel birlikteliğe kadar ilerleyen bu ilişki sırasında Veli Acar ve Gülsüm Acar, *"bir arada yaşamak, daha rahat etmek"* amacıyla Recep Acar'ı öldürmeye karar verdiler. Gülsüm Acar, 27 Mart 1977 gecesi yattıkları odadaki yatağın altına piknik tüpü bıraktı. Recep Acar uyurken odaya gelen Veli Acar, aldığı piknik tüpü ile kardeşini başına defalarca vurarak öldürdü. Gülsüm Acar da cinayetin bir hırsız tarafından işlendiği süsünü vermek için odanın penceresini sonuna kadar açtı.

## Yargılama ve idam
Yapılan sorgulamalar sonucu cinayetin Veli Acar ve Gülsüm Acar tarafından işlendiği tespit edildi. Gülsüm Acar, 20 yıl ağır hapse mahkûm edildi. Veli Acar ise 20 Aralık 1978'de İstanbul Birinci Ağır Ceza Mahkemesi tarafından ölüm cezasına çarptırıldı. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, 24 Mayıs 1979'da kararı onadı. 12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Önce Danışma Meclisinden geçen Veli Acar'ın idam kararı, son olarak 11 Ağustos 1982 günü Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 112. birleşiminde kabul edildi. Veli Acar, 13 Ağustos 1982'de asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
* 12 Eylül Darbesi
* Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
Tosa Mitsunobu

**Tosa Mitsunobu** (; 1434 - 10 Haziran 1525), Japon resim sanatı Tosa okulunun kurucusu olan Muromachi döneminde yaşamış bir Japon ressamdır. Geleneksel olarak imparatorluk sarayına ressam olarak hizmet eden bir ailede dünyaya geldi, 1493'ten 1496'ya kadar saray resim bürosunun başkanıydı. 1518'de Aşikaga şogunluğunun baş sanatçısı olarak atandı.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art , a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on Tosa Mitsunobu (see index)
Herpetofobi

**Herpetofobi** sürüngenlere (kertenkelelere, yılanlara ve amfibiler gibi omurgalılara) karşı korku veya kaçınma şeklinde görülen yaygın bir özgül fobidir. En yaygın hayvan fobilerinden biridir, ofidiofobiye çok benzemektedir ve bu fobi ile ilişkilidir. Bu durumkaygı, panik atak veya en sık görülen şekliyle mide bulantısı gibi hafiften yüksek şiddetliye kadar bir ölçüde tepkiye neden olur.

## Ayrıca bakınız

* Zoofobi
* Ofidiyofobi
* Fobiler listesi

## Kaynakça
Eşref Özcan

**Eşref Özcan** (d. 1943, Ayancık, Sinop – ö. 19 Ağustos 1982, Kayseri) Türk kiralık katil. 20 Ağustos 1976'da Şevket Gülyen'i silahla vurarak öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.

## Cinayet
İki öz kardeş olan Şevket Gülyen ve Aslan Gülyen'in miras tartışmaları sonucu Aslan Gülyen'in karısı Rabia Gülyen, Eşref Özcan'ı kiralık katil olarak tuttu. Rabia Gülyen ve Eşref Özcan, 35 bin lira karşılığında anlaştılar. Rabia Gülyen 24 bin lirayı peşin olarak Eşref Özcan'a verdi. Kalan 11 bin lirayı da cinayet sonrasında vereceğini söyledi. Bunun üzerine Eşref Özcan, 20 Ağustos 1976'da Şevket Gülyen'i silahından ateşlediği bir mermi ile vurarak öldürdü.

## Yargılama ve idam
Sinop Ağır Ceza Mahkemesi, 27 Aralık 1978'de Eşref Özcan'ı ölüm cezasına, suç ortağı Rabia Gülyen'i ise 30 sene ağır hapis cezasına mahkûm etti. Karar 12 Nisan 1979'da Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından onandı. 12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Önce Danışma Meclisinden geçen Özcan'ın idam kararı, son olarak 17 Ağustos 1982 günü Devlet Başkanı Orgeneral Kenan Evren başkanlığındaki  Millî Güvenlik Konseyinin 113. birleşiminde kabul edildi. Özcan, 19 Ağustos 1982'de asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
* 12 Eylül Darbesi
* Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
Tosa (okul)

**Tosa okulu** (), erken Muromachi döneminde kurulmuş bir Japon ressamlık okuludur. Tosa okulu, başta Kanō olmak üzere Çin'den etkilenen okulların aksine, konu ve eski Japon sanatından türetilen teknikler konusunda uzmanlaşmış resimler olan yamato-eye adanmıştır. Tosa okulu resimleri, Japon edebiyatı ve tarihinden pek çok anlatı konusu ile "çizimin kesin ve geleneksel olduğu, basit ana hatlarla çevrelenmiş düz opak renkli alanlar" ile karakterize edilir. Bununla birlikte, 17. yüzyılda hem Tosa hem de Kanō sanatçıları menzillerini genişletti ve bunlar ile diğer okullar arasındaki ayrım daha az belirgin hale geldi.

Tosa okulunun kökenleri, ilk olarak Tosa'nın profesyonel adını kullanan Tosa Yukihiro'ya kadar uzanırken daha sonradan okulu resmi olarak kuran Tosa Mitsunobu tarafından daha önceki kökenlere ilişkin doğrulanmamış iddialar öne sürülmüştür. Mitsunobu, imparatorluk sarayında resmi ressam olarak görev yaptı ve yamato-e tarzında boyanmış saraylı konularda uzmanlaştı.

Mitsunobu yönetimindeki Tosa okulu, 1569'a kadar üç kuşak boyunca konumunu korudu ve Mitsunori yönetimindeki 1634'te konumunu geri aldı. 17. yüzyıla kadar, Tosa okulu saray ve aristokratlar için resim yaptı, bu resim klasik *[[Genji'nin Hikâyesi]]* eserindeki sahneler gibi resim konularını tercih etti, ancak daha sonraki yıllarda okulun yelpazesi kuş ve çiçek resimlerini ve diğer Çin tarzı temalar ve stillerdeki resimlerini içerecek şekilde genişledi. Genel olarak, Tosa stili oldukça düz, dekoratif kompozisyonlar, ince çizgiler, detaylara büyük özen ve parlak renkler ile karakterize edilir.

## Kaynakça
* 
* Watson, William, *The Great Japan Exhibition: Art of the Edo Period 1600–1868*, 1981, Royal Academy of Arts/Weidenfeld & Nicolson
* 

## Dış bağlantılar

* Momoyama, Japanese Art in the Age of Grandeur , an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on the Tosa school
* Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art , a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on the Tosa school (see index)
Kâzım Ergün

**Kâzım Ergün** (1950, Hacıfakılı, Yunak, Konya – 29 Aralık 1982, Akşehir, Konya), amcasını öldüren Abdil Güllü'nün 1974 affıyla serbest kalması sonucu 1975 yılında Abdil Güllü'yü, Güllü'nün karısını ve çocuğunu öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.

## Öncesi
Kâzım Ergün'ün amcası, 1964 yılında Abdil Güllü tarafından öldürüldü. Güllü, 20 yıl ağır hapis cezasına mahkûm edildi. Ancak 1974 yılında Başbakan Bülent Ecevit tarafından çıkarılan aftan yararlandı ve tahliye oldu.

## Cinayet
Kâzım Ergün, Abdil Güllü'nün cezaevinden çıktığı tarihten beri Güllü'yü izlemeye başladı. Güllü'nün 3 Nisan 1975'te Hacı Fakılı köyüne bahçesini sulamak için geleceğini öğrendi. 16 numaralı çift namlulu av tüfeğini ve mermileri hazırlayıp olay yerine giden Ergün, bahçedeki ev duvarını kendisine siper ederek bekledi. Daha sonra olay yerine gelen Abdil Güllü, karısı Elife Güllü ve oğlu Abdülkadir Güllü ile birlikte bahçeyi sulayıp düzenlemeye başladı. Beklemekte olan Ergün, ateş açarak Güllü ailesini öldürdü.

## Yargılama ve idam
Akşehir Ağır Ceza Mahkemesi, 1 Kasım 1978'de Kâzım Ergün'ü ölüm cezasına mahkûm etti. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kararı 29 Ocak 1979'da onadı. 12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Önce Danışma Meclisinden geçen Ergün'ün idam kararı, son olarak 28 Aralık 1982 günü Cumhurbaşkanı Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 124. birleşiminde kabul edildi. Ergün, 29 Aralık 1982'de Akşehir Kapalı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
* 12 Eylül Darbesi
* Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
İsrail'deki camiler listesi

Bu liste, **İsrail'deki camilerin bir listesidir** .

## Coğrafi dağılım

### Kudüs

* Mescid-i Aksa - Eski Şehir
* El-Hanka El-Salahiye Camii - Eski Şehir
* Mervani Camii - Eski Şehir
* Ömer Camii - Eski Şehir
* Abdeen Camii - Wadi al-Joz
* Sultan İbrahim İbn Adham Camii - Beit Hanina

### Kuzey

* El Cezzar Camii - Akka
* Mahmud Camii - Hayfa
* el-Muallaq Camii - Akka
* Beyaz Cami - Nasıra
* Makam al-Nabi Sain Camii - Nasıra
* Ali İbn Abi Talib Camii (Eski Camii) - Shefa-'Amr

### Merkez

* El-Bahr Camii - Tel Aviv
* Hassan Bek Camii - Tel Aviv
* Mahmudiye Camii - Tel Aviv
* Siksik Camii - Tel Aviv
* Sidna Ali Camii - Herzliya
* Beyaz Cami - Ramla
* Selahaddin Eyyubi Camii - Tayibe
* Ali bin Ebu Talib Camii - Tayibe

## Ayrıca bakınız

* İsrail'de İslam

## Kaynakça

* İsrail Archnet Dijital Kütüphanesi'ndeki Camiler Dizini .
* Kudüs Archnet Dijital Kütüphanesi'ndeki Camiler Dizini .
Filistin'deki camiler listesi

Bu liste, Filistin'deki camilerin bir listesidir.

## Batı Şeria

### Nablus bölgesi

* Nablus Ulu Camii - Nablus
* El Hanbeli Camii - Nablus
* El Khadra Camii - Nablus
* El Masakin Camii - Nablus
* Nabi Yahya Camii - Sebastia
* Nasr Camii - Nablus
* Nurayn Camii – Kusra
* El Tina Camii - Nablus

### Ramallah bölgesi

* Ein Misbah Camii - Ramallah
* Jamal Abdel Nasser Camii - Ramallah
* Aşağı Ramallah Camii - Ramallah

### Beytüllahim bölgesi

* El-Hamadiyya Camii - El -Hadir
* Ömer Camii - Beytüllahim

### El Halil bölgesi

* Amir Sanjar al-Jawli Camii - Hebron
* İbrahimi Camii - Hebron
* İshakiyye Camii - Hebron
* El-Kazzazin Camii - Hebron
* Şeyh Ali El Bakka Camii - Hebron

### Cenin bölgesi

* Fatma Hatun Camii - Cenin
* Shiekh Zayid Camii - Cenin

## Gazze Şeridi

### Gazze

* Aybaki Camii
* Gazze Ulu Camii - Eski Gazze Şehri
* İbn Mervan Camii - Tuffah
* İbn Osman Camii - Shuja'iyya
* Mahkamah Camii - Shuja'iyya
* Seyyid Haşim Camii - Eski Gazze Şehri
* Al-Shamah Camii - Eski Gazze Şehri
* Şeyh Zekeriya Camii
* Katib al-Wilaya Camii - Eski Gazze Şehri

### Beyt Hanun

* Ümmü'n Nasr Camii - Beyt Hanun

### Deir al Balah

* El-Hadir Camii - Deir al-Balah

### Cebaliye

* Ömer Camii - Cebaliye

## Doğu Kudüs
Doğu Kudüs'ün statüsü, şu anda tek taraflı olarak İsrail'in kontrolü altında olsa da Filistin ve İsrail arasındaki tartışmalar sürmektedir.

* Mescid-i Aksa - Eski Kudüs Şehri
* Al-Khanqah al-Salahiyya Camii - Eski Şehir
* Mervani Camii - Eski Şehir
* Ömer Camii - Eski Şehir
* Abdin Camii - Wadi al-Joz
* Sultan İbrahim İbn Adham Camii - Beit Hanina

## Kaynakça

## Galeri

Dosya:Bethlehem-Manger-Square.jpg|Ömer Camii (Bethlehem)
Dosya:Nablus Great Mosque.jpg|Nablus Ulu Camii


## Dış bağlantılar

* Kudüs Archnet Dijital Kütüphanesi'ndeki Camiler Dizini .
* Filistin topraklarındaki Camiler Rehberi Archnet Dijital Kütüphanesi.
Tawaraya Sōtatsu

**Tawaraya Sōtatsu** (; 1570-1640), geç Muromachi döneminde yaşamış Japon ressam ve mobilya tasarımcısı.

Sōtatsu, en çok ortağı Hon'ami Kōetsu'nun kaligrafik eserlerini süslemeleriyle ve Ulusal Hazine olan *Rüzgar Tanrısı ve Gök Gürültüsü Tanrısı* gibi muhteşem ve son derece etkili byōbu katlanır paravanları ve *[[Genji'nin Hikâyesi]]* eserinin *Sekiya* ve *Miotsukushi* bölümlerini boyamasıyla tanınmaktadır. Ayrıca, ilk kat kurumadan ikinci bir boya tabakasının uygulandığı tarashikomi adlı bir tekniği popüler hale getirdi.

Ayrıca, Kōetsu ile birlikte Rinpa okulunun kurucularından biri olarak kabul edilir.

## Kaynakça

## Konuyla ilgili yayınlar
* Murashige, Yasushi. *Sōtatsu*. Sansaisha, Tokyo, 1970.
* Gowing, L (ed.) 1995, *A Biographical Dictionary of Artists*, Rev. edn, Andromeda Oxford Limited, Oxfordshire.
* ''Bridge of Dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art'' . (2000) The Metropolitan Museum of Art Libraries. (fully available online as PDF)

## Dış bağlantılar

* Momoyama, Japanese Art in the Age of Grandeur , an exhibition catalog from The Metropolitan Museum of Art (fully available online as PDF), which contains material on Tawaraya Sōtatsu
Rinpa (okul)

**Rinpa okulu** (), 17. yüzyılda Kyoto'da Hon'ami Kōetsu ve Tawaraya Sōtatsu tarafından erken Edo döneminde kurulmuş bir Japon ressamlık okuludur. Rinpa okulu, Japon resminin en önemli tarihi okullarından biridir. Yaklaşık 50 yıl sonra, stil Ogata Kōrin ve Ogata Kenzan kardeşler tarafından pekiştirildi.

"Rinpa" terimi, Meiji döneminde icat edilen  ile "Kōrin" in son hecesinden oluşan bir kısaltmadır. Daha önce, stil çeşitli şekillerde  veya , or the  olarak anılırdı.

## Kaynakça
* Leach, Bernard. *Kenzan and his tradition: The lives and times of Koetsu, Sotatsu, Korin, and Kenzan*. Transatlantic Arts (1967). ASIN: B0006BPM10
* Mizuo, Hiroshi. *Edo Painting: Sotatsu and Korin (Heibonsha Survey of Japanese Art)*. Art Media Resources (1972). 
* Saunders, Rachel. *Le Japon Artistique: Japanese Floral Pattern Design of the Art Nouveau Era. From the Collection of the Museum of Fine Arts, Boston*. Chronicle Books (2010). 
* Stern, Harold P. *Rinpa Masterworks of the Japanese Decorative School*. The Japan Society (1971). ASIN B0000EEBUB
* Stanley-Baker, Joan (1984). *Japanese Art*. London: Thames and Hudson Ltd.

## Dış bağlantılar

*''Bridge of dreams: the Mary Griggs Burke collection of Japanese art'' , a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), which contains material on this school (see index)
* ''Japanese Lacquer, 1600-1900: Selections from the Charles A. Greenfield collection'' , a catalog from The Metropolitan Museum of Art Libraries (fully available online as PDF), for material on Rinpa see pages 55–84
El Hanka Camii

**Hanka el-Salahiye Camii** (), Kutsal Kabir Kilisesi'nin kuzeyinde, Kudüs'ün Eski Şehri'nin Hristiyan Mahallesi'nde yer alan bir camidir.

## Tarihi
Cami, Latin Patrikliği'nin eski sarayı üzerinde yer almaktadır. Kudüs'ün 1187'de Selahaddin tarafından Haçlılardan alınmasından sonra camiye çevrilmiştir. *El-Salahiye* ismini 'Selahaddin'den' almıştır. Caminin minaresi, Memlûk döneminde,1417 yılında inşa edilmiştir.

## Galeri

Dosya:Mamluk mosque Jerusalem.jpg|
Dosya:Mamluk mosque Jerusalem 2.jpg|
Dosya:مسجد الخانقاة الصلاحية.JPG|
Dosya:Old Jerusalem St Francis street flags and minaret.jpg|


## Kaynakça

## Konuyla ilgili yayınlar

* (pp. 87−91)
* (pp.&nbsp;517−518)
* 

## Dış bağlantılar

* Al Khanqa Al Salahiyya 
* el-Khanqah al-Salahiyya
2022 Dünya U17 Güreş Şampiyonası

**2022 [[Dünya U17 Güreş Şampiyonası]]** (Yıldızlar), 25-31 Temmuz 2022 tarihleri arasında İtalya'nın Roma kentinde düzenlenmiştir.

## Madalya tablosu

## Takım sıralaması

## Madalya özeti
### Erkekler serbest

### Erkekler grekoromen

### Kadınlar serbest

## Katılımcı Ülkeler
51 ülkeden 570 güreşçi katıldı:

#  (16)
#  (1)
#  (7)
#  (26)
#  (2)
#  (22)
#  (4)
#  (7)
#  (4)
#  (15)
#  (2)
#  (5)
#  (5)
#  (9)
#  (19)
#  (10)
#  (12)
#  (16)
#  (30)
#  (20)
#  (3)
#  (27) (Ev sahibi)
#  (29)
#  (27)
#  (21)
#  (2)
#  (2)
#  (8)
#  (2)
#  (12)
#  (1)
#  (1)
#  (2)
#  (1)
#  (4)
#  (2)
#  (16)
#  (15)
#  (9)
#  (4)
#  (7)
#  (2)
#  (5)
#  (1)
#  (1)
#  (6)
#  (15)
#  (30)
#  (30)
#  (30)
#  (19)

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Resmi internet sitesi
Muzaffer Öner

**Muzaffer Öner** (1939, Malatya – 29 Aralık 1982, Amasya), 1975 yılında evi terk eden karısı Hatice Öner'i ve Öner'in sığındığı kayınbiraderi Mehmet Yıldız'ı öldürdü. Yargılandı ve ölüm cezasına çarptırıldı. 12 Eylül Darbesi'nden sonra 1980–1984 arasında idam edilen 24'ü adli suçlu 50 mahkûmdan biridir.

## Cinayet
1975 yılında Muzaffer Öner'in eşi Hatice Öner, şiddetli geçimsizlik sonucu evi terk ederek kardeşi Astsubay Mehmet Yıldız'ın evine sığındı. Boşanma davasının bir celsesinden sonraki gün Muzaffer Öner, Hatice Öner'in kalmakta olduğu eve gitti, kapıdan içeri girer girmez eşi Hatice Öner ve kardeşi Mehmet Yıldız'ı tabancasıyla ateş ederek öldürdü. Mehmet Yıldız'ın karısını ağır yaraladı.

## Yargılama ve idam
İstanbul 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 13 Ekim 1975'te Muzaffer Öner'i ölüm cezasına mahkûm etti. Yargıtay 1. Ceza Dairesi, kararı 18 Aralık 1975'te onadı. 12 Eylül 1980'de Türk Silahlı Kuvvetlerinin yönetime el koymasının ardından idam kararları da infaz edilmeye başlandı. Önce Danışma Meclisinden geçen Öner'in idam kararı, son olarak 28 Aralık 1982 günü Cumhurbaşkanı Kenan Evren başkanlığındaki Millî Güvenlik Konseyinin 124. birleşiminde kabul edildi. Öner, 29 Aralık 1982'de Amasya Kapalı Cezaevi'nde asılarak idam edildi.

## Ayrıca bakınız
* 12 Eylül Darbesi
* Türkiye'de ölüm cezası

## Kaynakça
Şaban Kartal

**Şaban Kartal** (1 Temmuz 1952, Vardar - 7 Eylül 1998, İstanbul), Türk eski millî futbolcudur.

## Kariyeri
Altyapı kariyerini İstanbul Küçükayasofya Spor Kulübü'nde geçiren Kartal. Profesyonel futbol kariyerine Kasımpaşa'da başladı. 1972-1973 sezonunda İstanbulspora transfer oldu. Oynadığı tek sezonda 27 maçta forma giydi ve 3 gole attı. 1973-1976 yılları arası Zonguldakspor forması giydi. 1976-1977 sezonunun başında Atakan Aksu, Melih Atacan ve Adem Kurukaya'ya karşılık Selçuk Yalçıntaş ile birlikte Zonguldakspor'dan Beşiktaş'a takas edildi.

Altı sezon Beşiktaş forması giyen Kartal, oynadığı 134 lig maçında 17 gole imza attı. 1981-82 sezonu sonunda Beşiktaş'tan ayrıldı. Kariyerinin son yıllarında sırasıyla İskenderunspor ve Süleymaniye Sirkecispor formalarını giyen Kartal, 1985 yılında futbolu bıraktı.

12 Ekim 1975'te Türkiye U21 takımına çağırılan Kartal sadece 2 maçta görev aldı.

## Kariyeri Sonrası
Futbolu bıraktıktan sonra çeşitli işlerde çalışan Kartal, 7 Eylül 1998'de İstanbul Ataköy'deki evinde intihar etti.

## Başarıları

;Beşiktaş
* Süper Lig: 1981-82
* Başbakanlık Kupası: 1977

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* 
* 
*