0

**0** (**sıfır**), etkisiz bir rakamı temsil eden bir niceliktir. Herhangi bir sayıya 0 eklemek veya çıkarmak o sayıyı değiştirmez; matematiksel terminolojide 0, tam sayılar, rasyonel sayılar, reel sayılar ve karmaşık sayıların yanı sıra diğer cebirsel yapıların da toplamsal birimidir. Herhangi bir sayıyı 0 ile çarpmak 0 sonucunu verir ve bunun sonucu olarak 0'a bölme aritmetikte genel olarak tanımsız kabul edilir. 0 sayısı pozitif ve negatif olmayan bir sayıdır.
"0" Roma rakamlarında gösterilemeyen tek rakamdır.

Bir rakam olarak 0, onluk gösterimde kritik bir rol oynar: 0 içeren basamağa karşılık gelen on kuvvetinin toplam değere katkıda bulunmadığını belirtir. Örneğin, onluk sistemde "205", iki yüz, sıfır on ve beş birim anlamına gelir. Aynı ilke, ikili ve onaltılık gibi ondan farklı bir taban kullanan basamak değerli gösterimlerde de geçerlidir. 0'ın bu şekilde modern kullanımı, Avrupa'ya Orta Çağ İslam matematikçileri aracılığıyla aktarılan ve Fibonacci tarafından yaygınlaştırılan Hint matematiğinden türemiştir. 0, Mayalar tarafından da bağımsız olarak kullanılmıştır.

Birçok skalada sıfır başlangıç ya da nötr bölgeyi temsil eder. Sayı doğrusunda sıfırın sağı artı, solu eksi değerleri barındırır. Sıcaklık derecelendirmelerinde sıfırın yeri derecelendirme sistemine göre değişir. Örneğin Kelvin derecesinde sıfır noktası -273&nbsp;°C'ye (mutlak sıcaklık) denk gelmektedir. Celsius derecesinde ise 0 noktası suyun erime/donma noktası olarak alınmıştır.

## Etimoloji
Sıfır sözcüğü Arapça *sifr* (anlamı: boş, şifre) sözcüğünden türemiştir. Sifr ise Sanskritte "boş” anlamına gelen *sunya* sözcüğünün tercümesidir.

## Tarihçe

### Antik Yakın Doğu

Antik Mısır sayı sistemi 10 tabanlıydı. Rakamlar için hiyeroglifleri kullanıyorlardı ve konumsal değildi.  civarında yazılmış bir papirüste bir kâtip, *[[Nefer|nfr]]* hiyeroglifini, alınan bir gıda maddesi miktarının dağıtılan miktara tam olarak eşit olduğu durumları belirtmek için kullanarak firavun sarayının günlük gelir ve giderlerini kaydetmiştir. Mısırbilimci Alan Gardiner, *nfr* hiyeroglifinin sıfırın bir simgesi olarak kullanıldığını öne sürmüştür. Aynı sembol, mezar ve piramit çizimlerinde taban seviyesini belirtmek için de kullanılmış, uzaklıklar bu taban çizgisine göre bu çizginin üstünde ya da altında olacak şekilde ölçülmüştür.

MÖ 2. binyılın ortalarına gelindiğinde, Babil matematiği gelişkin bir 60 tabanlı sayı sistemine sahipti. Konumsal bir değerin (ya da sıfırın) yokluğu, altmışlık sayılar arasında bir *boşluk* ile belirtilirdi. Kiş'te ortaya çıkarılan bir tablette ('e kadar erken bir tarihe tarihlenir), kâtip Bêl-bân-aplu, aynı Babil sisteminde bir yer-tutucu olarak üç kanca kullanmıştır.  yılına gelindiğinde, bir noktalama işareti (iki eğik kama) bir yer-tutucu olarak yeniden kullanıma sokulmuştur. Ne var ki, Babillilerin icat ettiği bu sıfır yer-tutucu işaretleri, kendilerine ait hiçbir sayısal ya da kavramsal değere sahip değildi—bir sayı olarak değil, matematiksel sözdizimi olarak görünürler. “Bu nedenle, sıfır kavramının ya da sıfır sayısının temsilleri olarak yorumlanamazlar.”

Babil konumsal sayı sistemi, daha sonraki Hint-Arap sisteminden, baştaki altmışlık basamağın büyüklüğünü açıkça belirtmemesi bakımından ayrılıyordu; dolayısıyla örneğin tek başına 1 basamağı () 1, 60, 3600 = 602 vb. değerlerden herhangi birini temsil edebilirdi; bu, bir kayan noktalı sayının mantisine benzer, ancak açık bir üs olmaksızın, dolayısıyla yalnızca bağlamdan örtük olarak ayırt edilirdi. Sıfır benzeri yer-tutucu işaret yalnızca basamakların arasında kullanılmış, ancak hiçbir zaman tek başına ya da bir sayının sonunda kullanılmamıştır.

### Kolomb öncesi Amerika

Güney-orta Meksika ve Orta Amerika'da geliştirilen Mezoamerika Uzun Sayım Takvimi, vigesimal konumsal sayı sisteminde bir yer-tutucu olarak sıfırın kullanılmasını gerektiriyordu. Kısmi quatrefoil da (mimari süslemede dört yapraklı veya yuvarlak çıkıntılı şekil) dâhil olmak üzere birçok farklı glif, bu Uzun Sayım tarihlerinde sıfır sembolü olarak kullanılmıştır; bunların en eskisinin tarihi MÖ 36'dır (Chiapa de Corzo'daki Stel 2 üzerinde, Chiapas).

Sekiz en erken Uzun Sayım tarihinin Maya anavatanının dışında görünmesi nedeniyle, Amerika'da sıfır kullanımının Mayalardan önceye dayandığı ve muhtemelen Olmeklerin icadı olduğu genel olarak kabul edilir. En erken Uzun Sayım tarihlerinin çoğu Olmeklerin merkez bölgesi içinde bulunmuştur; ancak Olmek uygarlığı  itibarıyla sona ermiştir; bu da bilinen en erken Uzun Sayım tarihlerinden birkaç yüzyıl öncesidir.

Sıfır, "sıfır" rakamının birçok tasvirinde kullanılan farklı, boş bir kaplumbağa benzeri "plastron" (kaplumbağa kabuğunun karın kısmı) ile Maya rakamları'nın ayrılmaz bir parçası hâline gelmiş olsa da, Eski Dünya sayı sistemlerini etkilemediği varsayılır.

Düğümlü bir ip düzeneği olan Quipu, And bölgesindeki İnka İmparatorluğu ve onun selefi toplumlar tarafından muhasebe ve diğer sayısal verileri kaydetmek için kullanılmış olup, on tabanlı konumsal bir sistemle kodlanır. Sıfır, uygun konumdaki bir düğümün yokluğu ile temsil edilir.

### Klasik antikçağ

Yunanların Helenistik sıfır kullanımlarına ilişkin güvenle alıntılanabilen en erken örnek, MS 140'ta Hipparkos'ta görülür.

Arkaik Yunanistan'da sıfır için bir sembol yoktu (μηδέν, *mēdén* diye telaffuz edilir) ve bunun için bir rakam yer-tutucusu kullanılmıyordu. Matematikçi Charles Seife'e göre, Babil yer-tutucu sıfırı MÖ 500'den kısa bir süre sonra ortaya çıktıktan sonra, Yunan astronomlar yer-tutucu ya da yer düzeyi/null derece değerinin temsili olarak küçük Yunan harfi *ό*yu (*όμικρον*: omikron) kullanmaya başladılar. Ancak, astronomik hesaplamalar için Babil yer-tutucu sıfırını kullandıktan sonra, sayıları tipik olarak yeniden Yunan rakamlarına dönüştürüyorlardı. Pisagor'un sonsuz-küçükleri (*infinitesimal*) reddetmesinde olduğu gibi, Yunanlar sıfırın bir sayı olarak kullanılmasına felsefi bir karşıtlık sürdürmüş görünür. “Yunan evreninin bütünü bu payandaya dayanıyordu: Boşluk yoktur.” Nieder, Yunan astronomik metinlerinde sıfırın ortaya çıkışını MÖ 400'den sonraya tarihler ve matematikçi Robert Kaplan bunun Büyük İskender'in seferleri'nden sonra olması gerektiğini daha da belirginleştirir.

Yunanlar sıfırın bir sayı olarak statüsünden emin değilmiş gibi görünüyordu. Bazıları kendilerine, "Var olmamak nasıl olabilir?" diye soruyordu; bu da sıfırın ve vakumun doğası ve varlığı hakkında felsefi ve Orta Çağ dönemine gelindiğinde dinî tartışmalara yol açıyordu. Elealı Zenonun paradoksları, büyük ölçüde sıfırın belirsiz yorumuna dayanır.

MS150'ye gelindiğinde, Hipparkhos ve Babillilerden etkilenmiş olan Batlamyus, matematiksel astronomi üzerine *Syntaxis Mathematica* adlı eserinde, *[[Almagest]]* olarak da bilinir, sıfır için bir sembol olarak () kullanıyordu. Bu Helenistik sıfır, Eski Dünya'da sıfırı temsil eden bir rakamın belgelenmiş en erken kullanımı olabilir.

Batlamyus, *Almagest*'inde (VI.8) bu sembolü Güneş ve Ay tutulmalarının büyüklüğü için birçok kez kullanmıştır. Bu sembol, ilk ve son temas anında batma miktarının hem *parmak* hem de *yay dakikası* cinsinden değerini temsil ediyordu. Ay Güneş'in üzerinden geçerken *parmak*lar sürekli olarak 0'dan 12'ye ve sonra 0'a değişirdi; burada on iki *parmak*, Güneş'in açısal çapı idi. Batma dakikaları 0′0″'dan 31′20″'ye ve 0′0″'a kadar çizelgelenmişti; burada 0′0″, altmışlık konumsal sayı sisteminin iki basamağında bir yer-tutucu olarak sembolü kullanırken, bu birleşim sıfır açıyı ifade ediyordu. Batma dakikaları ayrıca sürekli bir fonksiyondu  (dışbükey kenarlı üçgensel bir darbe/pulse), burada d parmak fonksiyonuydu ve 31′20″ Güneş ve Ay disklerinin yarıçapları toplamıydı. Batlamyus'un sembolü hem bir yer-tutucu hem de iç içe geçmiş iki sürekli matematiksel fonksiyon tarafından kullanılan bir sayıydı; dolayısıyla hiçlik değil sıfır anlamına geliyordu. Zamanla, Batlamyus'un sıfırı boyut olarak büyüme ve üst çizgisini yitirme eğilimi göstermiş; bazen büyük, uzatılmış 0 benzeri bir omikron "Ο" olarak ya da üst çizgili bir nokta yerine üst çizgili omikron "ō" şeklinde tasvir edilmiştir.

Jülyen Paskalyasının hesaplanmasında sıfırın en erken kullanımı, MS311'den önce, 311'den 369'a kadar olan yıllar için Etiyopyaca bir belgede korunan bir epakt tablosunun ilk girdisinde gerçekleşmiştir; burada Yunan rakamlarına dayalı Geʽez rakamları yanında "yok" anlamına gelen bir Geʽez sözcüğü (başka yerdeki İngilizce çevirisi "0"dır) kullanılmış olup bu, İskenderiye Kilisesi tarafından Orta Çağ Yunancasında yayımlanan eşdeğer bir tablodan çevrilmiştir. Bu kullanım, 525'te,  ("yok") üzerinden Dionysius Exiguus tarafından çevrilen ve Roma rakamları yanında verilen eşdeğer bir tabloda tekrar edilmiştir. Bölme işlemi kalan olarak sıfır ürettiğinde, "hiçbir şey" anlamına gelen *nihil* kullanılmıştır. Bu Orta Çağ sıfırları, gelecekteki tüm Orta Çağ Paskalya hesaplayıcıları tarafından kullanıldı. İlk "N", MS725 dolaylarında Bede—ya da meslektaşları—tarafından Roma rakamları tablosunda bir sıfır sembolü olarak kullanılmıştır.

### Çin

Tarihi bilinmeyen ancak  ait olduğu düşünülen *[[Sunzi Suanjing|Sūnzĭ Suànjīng]]*, Çin sayma çubukları sisteminin konumsal ondalık hesaplamaların yapılmasını nasıl mümkün kıldığını açıklar. *[[Xiahou Yang Suanjing]]*'de (MS 425–468) belirtildiği üzere, bir sayıyı 10, 100, 1000 veya 10000 ile çarpmak ya da bölmek için, sayma tahtası üzerindeki çubukları 1, 2, 3 veya 4 basamak ileri ya da geri kaydırmak yeterlidir. Çubuklar, bir sayının ondalık gösterimini veriyor ve boş bir alan sıfırı gösteriyordu. MS yaklaşık 190 tarihli, Xu Yue tarafından yazılan "Supplementary Notes on the Art of Figures" adlı el kitabı da sayma çubukları ve abaküs dahil *sayma aygıtları* üzerinde, ondalık kuvvet içinde sıfır değerleri içeren sayıları toplama, çıkarma, çarpma ve bölme tekniklerini özetler. Çinli yazarlar, *[[Matematik Sanatı Üzerine Dokuz Bölüm]]*de görüldüğü üzere, Han Hanedanı  dönemine gelindiğinde negatif sayılar ve ondalık kesirler fikrine aşinaydı. Qín Jiǔsháo'nun 1247 tarihli *[[Mathematical Treatise in Nine Sections]]* eseri, sıfır için yuvarlak bir simge olan '〇'yu kullanan günümüze ulaşmış en eski Çin matematik metnidir. Bu simgenin kökeni bilinmemektedir; kare bir simgenin değiştirilmesiyle üretilmiş olabilir. Sıfır o dönemde bir sayı olarak değil, bir "boş konum" olarak ele alınıyordu.

### Hindistan

Pingala (MÖ 3. veya 2. yüzyıl), bir Sanskrit bürünü bilgini, olası geçerli Sanskrit ölçülerini belirlemek için kısa ve uzun heceler (ikincisi, uzunlukça iki kısa heceye eşit) biçiminde ikili diziler kullandı; bu gösterim Mors alfabesine benzer. Pingala, sıfıra açıkça atıfta bulunmak için Sanskritçe *[[Sunyata|śūnya]]* sözcüğünü kullandı.

Sıfır için ondalık basamak değerli bir Grafem Hindistan'da geliştirildi.

*[[Lokavibhaga|Lokavibhāga]]*, Prakritçe özgün metnin Orta Çağ Sanskritçe çevirisinde günümüze ulaşmış, kozmoloji üzerine bir Jain metnidir; metnin iç tarihlemesi MS 458'e (Saka dönemi 380) aittir ve sıfırı da içeren ondalık bir basamak değer sistemi kullanır. Bu metinde *[[Sunyata|śūnya]]* ("boşluk, boş") sözcüğü de sıfıra atıfta bulunmak için kullanılır.

*[[Aryabhatiya]]* ( 499), *sthānāt sthānaṁ daśaguṇaṁ syāt* "bir basamaktan diğerine her biri bir öncekinden on kat fazladır" der.

Sıfırın kullanımını yöneten kurallar Brahmagupta'nın *[[Brāhmasphuṭasiddhānta|Brahmasputha Siddhanta]]*sında (7. yüzyıl) ortaya çıktı; burada sıfırın kendisiyle toplamının sıfır olduğu belirtilir ve sıfıra bölme aşağıdaki şekilde yanlış biçimde açıklanır:

Pozitif veya negatif bir sayı sıfıra bölündüğünde, paydası sıfır olan bir kesirdir. Sıfırın negatif veya pozitif bir sayıya bölünmesi ya sıfırdır ya da payı sıfır ve paydası sonlu nicelik olan bir kesir olarak ifade edilir. Sıfırın sıfıra bölünmesi sıfırdır.

Bhāskara II'nin 12. yüzyıla ait *[[Līlāvatī]]*'si ise, sıfıra bölmenin sonsuz bir nicelikle sonuçlandığını öne sürdü,

Bir niceliğin sıfıra bölünmesi, paydası sıfır olan bir kesre dönüşür. Bu kesre sonsuz nicelik denir. Böleni sıfır olan bu nicelikte, çok sayıda şey eklenip çıkarılsa da bir değişiklik yoktur; zira dünyalar yaratılıp yok edildiğinde, çok sayıda varlık düzeni içine alınsa ya da dışarı verilse bile, sonsuz ve değişmez Tanrı'da hiçbir değişiklik meydana gelmez.

#### Erken Asya epigrafisi

İçlerinde aynı küçük  bulunan çok sayıda bakır levha yazıtı vardır; bunların bazıları muhtemelen 6. yüzyıla tarihlenir, ancak tarihlerinin ya da özgünlüklerinin kuşkulu olması mümkündür.

Mekong, Kratié vilayeti, Kamboçya'da Sambor yakınlarındaki bir tapınağın kalıntılarında bulunan bir taş tablet, Khmer rakamları ile "605" yazımını içerir (Hint-Arap rakam sistemi için bir sayı glifi kümesi). Bu sayı, Saka dönemi yazıtının yılıdır ve MS 683 tarihine karşılık gelir.

Küçük bir daire olan sıfır basamağı için bir sembolün tartışmasız görünümünü içeren, onluk basamaklar için özel gliflerin bilinen ilk kullanımı, Hindistan'da Chaturbhuj Tapınağı, Gwalior'da bulunan ve MS 876 tarihli bir taş yazıtta görülür.

Sıfır için bir sembol, siyah bir nokta, tüccarlar için aritmetik üzerine pratik bir el kitabı olan Bakhshali el yazması boyunca kullanılır. Bodleian Kütüphanesi, el yazmasından altı varak için radyokarbon tarihleme yöntemi sonuçlarını bildirmiş, bunların farklı yüzyıllardan geldiklerini belirtmiş, ancak el yazmasını MS 799 – 1102'ye tarihlemiştir.

Sıfırın MÖ 1770 itibarıyla Antik Mısırlılar, MÖ ikinci binyılın ortalarında Babiller, MÖ 450 yıllarında Orta Amerika'da yaşayan Mayalılar tarafından kullanıldığına dair kanıtlar vardır. MS 800 civarında ise Hintler sıfıra benzer bir sembol kullanmışlardır. Hindistan'dan yayılan sıfır, MS 1400 yıllarında Avrupa'da da benimsenmiş ve kullanılmıştır. Harezmi tarafından yeniden tanımlanan sıfır sayısının, Orta Çağ'da Endülüs'ten Avrupa'ya geçtiği düşünülmektedir.

### Orta Çağ

#### İslam kültürüne aktarım

Arapça bilim mirası büyük ölçüde Yunan kökenliydi, bunu Hindu etkileri takip etti. 773 yılında, Mansûr'un isteği üzerine, Yunan, Roma, Hint ve diğerlerine ait birçok antik risalenin çevirileri yapıldı.

MS 813'te, astronomik tablolar, Hindu rakamlarını kullanarak bir Fars matematikçi olan Hârizmî tarafından hazırlandı; ve yaklaşık 825'te, Yunan ve Hindu bilgisini sentezleyen ve ayrıca sıfırın kullanımının açıklaması da dâhil olmak üzere matematiğe kendi katkısını içeren bir kitap yayımladı. Bu kitap daha sonra 12. yüzyılda *Algoritmi de numero Indorum* başlığıyla Latinceye çevrildi. Bu başlık "Hint Rakamları Üzerine el-Hârizmî" anlamına gelir. "Algoritmi" sözcüğü çevirmenin el-Hârizmî'nin adını Latinceleştirmesiydi ve "Algoritma" ya da "Algorism" sözcüğü, ondalıklara dayalı herhangi bir aritmetiği ifade eden bir anlam kazanmaya başladı.

Hârizmî, 976'da, bir hesaplamada onlar basamağının yerinde hiçbir sayı görünmüyorsa "satırları korumak" için küçük bir dairenin kullanılması gerektiğini belirtti. Bu daireye *ṣifr* deniyordu.

#### Avrupa'ya aktarım

Hint-Arap rakam sistemi (10 tabanı) Endülüs üzerinden, Müslüman İspanyollar olan Morolar aracılığıyla, klasik astronomi bilgisi ve usturlap gibi aletlerle birlikte 11. yüzyılda Batı Avrupa'ya ulaştı. Bu nedenle, rakamlar Avrupa'da "Arap rakamları" olarak anılmaya başlandı. İtalyan matematikçi Fibonacci ya da Pisalı Leonardo, 1202'de sistemi Avrupa matematiğine kazandırmada etkili oldu ve şöyle dedi:

Babamın memleketi tarafından Bicâye'daki gümrükte, oraya akın eden Pisalı tüccarlar için devlet görevlisi olarak atanmasının ardından, görevi üstlendi; ve gelecekteki yararlılığı ve elverişliliği göz önünde bulundurarak, çocukluğumda beni yanına getirtti ve orada birkaç gün boyunca hesap ilmini kendimi adayarak öğrenmemi ve bu konuda eğitilmemi istedi. Orada, girişimin ardından, bu sanatın harikulade öğretimi sayesinde Hinduların dokuz rakamını öğrenince, bu sanatın bilgisi bana hepsinden çok cazip geldi; ve onun tüm yönlerinin Mısır, Suriye, Yunanistan, Sicilya ve Provans'ta, değişik yöntemleriyle incelendiğini fark ettim; ve daha sonra bu yerlerde, işler nedeniyle bulunurken, çalışmamı derinleştirdim ve münazaranın alışverişini öğrendim. Ama bunların tümünü bile, algorismi ve Pisagor sanatını da, Hinduların yöntemine göre neredeyse bir hata saydım [*Modus Indorum*]. Bu nedenle, Hinduların o yöntemini daha sıkı benimseyerek ve onun incelenmesinde daha büyük çaba göstererek, kendi anlayışımdan bazı şeyler eklerken ve ayrıca Öklit'in geometrik sanatının inceliklerinden de bazı şeyleri araya yerleştirirken, bu kitabı bütünlüğü içinde, onu on beş bölüme ayırarak, elimden geldiğince anlaşılır biçimde derlemeye çalıştım. Tanıttığım şeylerin neredeyse hepsini, bu bilginin üstün yöntemiyle daha da arayanların eğitilebilmesi için ve ayrıca Latinlerin, şimdiye dek oldukları gibi, bundan yoksun olduklarının ortaya çıkmaması için, kesin kanıtla gösterdim. Eğer tesadüfen daha az ya da daha fazla uygun veya gerekli bir şeyi atladıysam, bağışlanma dilerim; çünkü her şeyde kusursuz ve bütünüyle tedbirli olan kimse yoktur. Dokuz Hint rakamı şunlardır: 9 8 7 6 5 4 3 2 1. Bu dokuz rakamla ve 0 işaretiyle... herhangi bir sayı yazılabilir.

13. yüzyıldan itibaren, Avrupa'da hesaplama (toplama, çarpma, karekök, vb.) kılavuzları yaygınlaştı; bunlara, İranlı matematikçi Hârizmî'nin adına atfen *algorismus* deniyordu. Popüler bir kılavuz, 1200'lerin başlarında Johannes de Sacrobosco tarafından yazıldı ve 1488'de basılan en erken bilimsel kitaplardan biri oldu. Hindu–Arap rakamlarıyla kâğıt üzerinde hesap yapma uygulaması, abaküsle hesaplamanın ve Roma rakamları ile kaydetmenin yerini ancak yavaş yavaş aldı. 16. yüzyılda Hindu–Arap rakamları, Avrupa'da kullanılan baskın rakamlar hâline geldi.

13. yüzyıldan itibaren, Avrupa'da hesaplama (toplama, çarpma, kök çıkarma, vb.) kılavuzları yaygınlaştı; bunlara, İranlı matematikçi al-Khwārizmī'nin adına atfen  deniyordu. Popüler bir kılavuz, 1200'lerin başlarında Johannes de Sacrobosco tarafından yazıldı ve 1488'de basılan en erken bilimsel kitaplardan biri oldu. Hindu–Arap rakamlarıyla kâğıt üzerinde hesap yapma uygulaması, abaküsle hesaplamanın ve Roman numerals ile kaydetmenin yerini ancak yavaş yavaş aldı. 16. yüzyılda Hindu–Arap rakamları, Avrupa'da kullanılan baskın rakamlar hâline geldi.

## Semboller ve gösterimler

Günümüzde, sayısal rakam 0 genellikle bir çember veya elips olarak yazılır. Geleneksel olarak, birçok basılı yazıyüzü büyük harf O'yu daha dar, eliptik rakam 0'dan daha yuvarlak yapardı. Daktilolar başlangıçta O ile 0 arasında biçim açısından hiçbir ayrım yapmıyordu; bazı modellerde 0 rakamı için ayrı bir tuş bile yoktu. Ayrım, modern karakter ekranlarında belirginlik kazandı.

Eğik çizgili sıfır (0\!\!\!{/}) genellikle sayıyı harften ayırt etmek için kullanılır (çoğunlukla bilişimde, seyrüseferde ve orduda). Ortasında bir nokta bulunan 0 rakamının, IBM 3270 ekranlarında bir seçenek olarak ortaya çıktığı ve Andalé Mono gibi bazı modern bilgisayar yazı tipleriyle ve bazı havayolu rezervasyon sistemlerinde kullanılmaya devam ettiği görülür. Bir varyasyon, nokta yerine kısa bir dikey çizgi kullanır. Bilgisayarlarla kullanım için tasarlanmış bazı yazı tipleri, "0" karakterini kenarları daha köşeli, bir dikdörtgen gibi, "O" karakterini ise daha yuvarlak yapmıştır.

## Matematik

Sıfır kavramı matematikte birden çok rol oynar: bir rakam olarak, sayıları temsil etmek için konumsal sayı sisteminin önemli bir parçasıdır; ayrıca birçok cebirsel bağlamda kendi başına bir sayı olarak da önemli bir rol oynar.

### Rakam olarak

Konumsal sayı sistemlerinde (sayıları göstermek için kullanılan alışılagelmiş ondalık gösterim gibi), 0 rakamı, tabanın belirli kuvvetlerinin katkıda bulunmadığını belirten bir yer-tutucu rolü oynar. Örneğin, ondalık 205 sayısı iki yüzlük ile beş birlik toplamıdır; 0 rakamı ise hiçbir onlu eklenmediğini gösterir. Rakam, ondalık kesirlerde ve diğer reel sayıların ondalık gösteriminde de (herhangi bir onda bir, yüzde bir, binde bir vb. bulunup bulunmadığını göstererek) ve 10 dışındaki tabanlarda da (örneğin ikilide, hangi 2'nin kuvvetlerinin atlandığını göstererek) aynı rolü oynar.

### Temel cebir

0 sayısı, en küçük ve en büyük negatif olmayan tam sayıdır. 0'ı izleyen doğal sayı 1'dir ve 0'dan önce hiçbir doğal sayı gelmez. 0 sayısı doğal sayı olarak kabul edilebilir de edilmeyebilir de, ancak bir tam sayıdır ve dolayısıyla bir rasyonel sayı ve bir reel sayıdır. 0 dahil olmak üzere tüm rasyonel sayılar cebirsel sayılardır. Reel sayılar karmaşık sayıları oluşturacak şekilde genişletildiğinde, 0 karmaşık düzlemin orijini olur.

0 sayısı ne pozitif ne de negatif ya da alternatif olarak hem pozitif hem de negatif olarak görülebilir ve genellikle bir sayı doğrusu üzerinde merkezî sayı olarak gösterilir. Sıfır çifttir (yani 2'nin katıdır) ve ayrıca herhangi bir başka tam, rasyonel ya da reel sayının bir tam sayı çarpanıdır. Ne bir asal sayıdır ne de bir bileşik sayıdır: asal değildir çünkü asal sayılar tanım gereği 1'den büyüktür, bileşik de değildir çünkü iki daha küçük doğal sayının çarpımı olarak ifade edilemez. (Bununla birlikte, tek nesne kümesi {0}, tam sayıların halkasında bir asal idealdir.)

Aşağıdakiler, 0 sayısıyla işlem yapmaya ilişkin bazı bağıntılardır. Bu kurallar, aksi belirtilmedikçe, herhangi bir reel veya karmaşık sayı *x* için geçerlidir.

* Toplama: *x* + 0 = 0 + *x* = *x*. Yani 0, toplama işlemine göre bir birim öge (veya etkisiz eleman)dır.
* Çıkarma: *x* − 0 = *x* ve 0 − *x* = −*x*.
* Çarpma: *x* · 0 = 0 · *x* = 0.
* Bölme:  = 0, sıfır olmayan *x* için. Ancak  tanımsızdır, çünkü 0'ın bir çarpımsal tersi yoktur (0 ile çarpılan hiçbir reel sayı 1 üretmez); bu, bir önceki kuralın bir sonucudur.
* Üs: *x*0 =  = 1, ancak ''x'' = 0 durumu bazı bağlamlarda tanımsız kabul edilir. Tüm pozitif reel *x* için, .

 ifadesi, kesrin her iki terimine de lim operatörü bağımsız olarak uygulanması sonucunda  biçimindeki bir ifadenin limitini belirleme girişimi ile elde edilebilir ve sözde bir "belirsiz form"dur. Bu, aranan limitin zorunlu olarak tanımsız olduğu anlamına gelmez; daha ziyade,  limitinin, eğer varsa, l'Hôpital kuralı gibi başka bir yöntemle bulunması gerektiği anlamına gelir.

0 sayının toplamı (*[[boş toplam]]*) 0'dır ve 0 sayının çarpımı (*[[boş çarpım]]*) 1'dir. faktöriyel 0! değeri, boş çarpımın özel bir durumu olarak 1'dir.

### Matematikte diğer kullanımlar

0'ın en küçük sayma sayısı olarak rolü çeşitli şekillerde genelleştirilebilir veya genişletilebilir. Küme teorisinde 0, boş kümenin ( "{ }", "\emptyset", veya "∅" şeklinde gösterilir) kardinalitesidir: eğer hiç elmanız yoksa, o zaman 0 elmanız vardır. Aslında, küme teorisinden matematiğin belirli aksiyomatik geliştirimlerinde 0, boş küme olarak *[[tanım]]lanır* . Bu yapıldığında, boş küme, elemanı olmayan bir küme için von Neumann kardinal atamasıdır; bu da boş kümedir. Kardinalite fonksiyonu boş kümeye uygulandığında, değer olarak boş kümeyi döndürür ve böylece ona 0 eleman atar.

Yine küme teorisinde, 0 en küçük sıral sayıdır; bu, iyi sıralı küme olarak görülen boş kümeye karşılık gelir. sıra teorisinde (ve özellikle onun alt dalı kafes teorisinde), 0 bir kafesin veya başka bir kısmi sıralı kümenin en küçük elemanını gösterebilir.

0'ın toplama birimi olarak rolü temel cebirin ötesine genellenir. Soyut cebirde, 0 genellikle bir sıfır elemanını göstermek için kullanılır; bu, (ele alınan yapı üzerinde tanımlıysa) toplama için birim eleman ve (tanımlıysa) çarpma için bir yutan elemandır. (Bu tür elemanlara sıfır elemanı da denebilir.) Örnekler arasında toplamsal grupların ve vektör uzayların birim elemanları bulunur. Bir başka örnek, bir tanım kümesi üzerindeki **sıfır fonksiyonu** (veya **sıfır dönüşümü**) 'dir. Bu, tek olası çıktı değeri 0 olan sabit fonksiyondur; yani  fonksiyonudur ve tüm  için  içinde  ile tanımlanır. Reel sayılardan reel sayılara bir fonksiyon olarak sıfır fonksiyonu, hem çift hem de tek olan tek fonksiyondur.

0 sayısı, matematiğin çeşitli dallarında başka birkaç şekilde daha kullanılır:
* Bir fonksiyon *f*nin *[[Kök (matematik)|kökü]]*, fonksiyonun tanım kümesinde  olacak şekilde bir *x* noktasıdır.
* Önerme mantığında 0, doğruluk değeri olarak yanlış'ı göstermek için kullanılabilir.
* Olasılık teorisinde 0, herhangi bir olayın olasılığı için izin verilen en küçük değerdir.
* Kategori teorisi genellikle 0 ile gösterilen bir sıfır nesnesi fikrini ve sıfır fonksiyonunu genelleştiren ilgili sıfır morfizmalar kavramını ortaya koyar.

## Fizik
Sıfır değeri, birçok fiziksel büyüklük için özel bir rol oynar. Bazı büyüklükler için sıfır düzeyi doğal olarak diğer tüm düzeylerden ayırt edilirken, diğerleri için az çok keyfi olarak seçilir. Örneğin, bir mutlak sıcaklık (genellikle kelvin cinsinden ölçülür) için, sıfır mümkün olan en düşük değerdir. Bu, örneğin Celsius ölçeğindeki sıcaklıklarla karşıtlık oluşturur; burada sıfır, suyun erime noktasında olacak şekilde keyfi olarak tanımlanır. Desibel veya fon cinsinden ses şiddeti ölçümünde, sıfır düzeyi bir referans değere, örneğin işitme eşiği için rastgele bir değere, göre keyfi olarak ayarlanır. Fizikte, sıfır-nokta enerjisi, bir kuantum mekanik fiziksel sistemin sahip olabileceği mümkün olan en düşük enerjidir ve sistemin durağan durumun enerjisidir.

## Bilgisayar bilimi
Modern bilgisayarlar veriyi ikili olarak, yani genellikle "0" ve "1" olarak seçilen yalnızca iki sembol içeren bir "alfabe" kullanarak depolar. İkili kodlama dijital elektronik için elverişlidir; burada "0" ve "1", bir telde elektrik akımının yokluğunu veya varlığını temsil edebilir. Bilgisayar programcıları genellikle insanların, merkezi işlem birimi tarafından doğrudan yürütülen ikili talimatlardan daha anlaşılır bulduğu üst düzey yazılım dillerini kullanır. 0, üst düzey dillerde çeşitli önemli roller oynar. Örneğin, bir Boole değişkeni *doğru* veya *yanlış* olan bir değer saklar ve 0 çoğunlukla *yanlış*ın sayısal gösterimidir.

0 ayrıca dizi indekslemesinde de rol oynar. İnsanlık tarihi boyunca en yaygın uygulama saymaya birden başlamaktır ve bu, Fortran ve COBOL gibi erken klasik programlama dillerinde de görülen uygulamadır. Ancak, 1950'lerin sonlarında LISP diziler için sıfır-tabanlı numaralandırmayı tanıtırken, Algol 58 dizi alt indisleri için tamamen esnek tabanlama (dizi alt indisleri için taban olarak herhangi bir pozitif, negatif veya sıfır tamsayıya izin vererek) tanıttı ve sonraki programlama dillerinin çoğu bu yaklaşımlardan birini benimsedi. Örneğin, C dilinde bir dizinin elemanları 0'dan başlayarak numaralandırılır; böylece *n* öğeli bir dizi için dizi indeksleri dizisi 0'dan 'e kadar gider.

0 ve 1 tabanlı indeksleme arasında karışıklık olabilir; örneğin, Java'nın JDBC'si parametreleri 1'den indekslerken Java'nın kendisi 0 tabanlı indeksleme kullanır.

C'de, değeri 0 olan bir bit bir karakter dizgesinin nerede bittiğini belirtmek için kullanılır. Ayrıca 0, kodda bir null işaretçiye başvurmanın standart bir yoludur.

Veritabanlarında bir alanın bir değere sahip olmaması mümkündür. Bu durumda, null değere sahip olduğu söylenir. Sayısal alanlar için bu, sıfır değeri değildir. Metin alanları için bu, boşluk ya da boş dizge değildir. Null değerlerin varlığı üç değerli mantıka yol açar. Artık bir koşul ya *doğru* ya da *yanlış* değildir; *belirsiz* de olabilir. Null değer içeren herhangi bir hesaplama null sonuç verir.

Matematikte, sıfırdan farklı bir "pozitif sıfır" veya "negatif sıfır" yoktur; hem −0 hem de +0 tam olarak aynı sayıyı temsil eder. Bununla birlikte, bazı bilgisayar donanımlarındaki işaretli sayı gösterimlerinde sıfırın iki ayrı gösterimi vardır: pozitif sayılarla gruplanan pozitif bir gösterim ve negatiflerle gruplanan negatif bir gösterim. Bu tür ikili gösterim işaretli sıfır olarak bilinir; ikinci biçime bazen negatif sıfır denir. Bu gösterimler, işaret-büyüklük ve bire tümlerin ikili tamsayı gösterimlerini içerir (ancak çoğu modern bilgisayarda kullanılan ikiye tümlerin ikili biçimini içermez) ve çoğu kayan noktalı sayı gösterimini (örneğin IEEE 754 ve IBM S/360 kayan nokta biçimleri) kapsar.

Bilişim terminolojisinde bir epoch, sıfır zaman damgasıyla ilişkilendirilen tarih ve saattir. Unix epoch 1 Ocak 1970'ten önceki gece yarısında başlar. Klasik Mac OS epochu ve Palm OS epochu 1 Ocak 1904'ten önceki gece yarısında başlar.

Uygulamaların bir çıktı durumu olarak bir tamsayı değer döndürmesini gerektiren birçok API ve işletim sistemi, başarıyı belirtmek için genellikle sıfırı ve belirli hata veya uyarı koşullarını belirtmek için sıfır olmayan değerleri kullanır.

Programcılar, "O" harfiyle karışıklığı önlemek için sıklıkla bir çizgili sıfır kullanır.

## Diğer alanlar
### Biyoloji
Karşılaştırmalı zooloji ve bilişsel bilim alanlarında, bazı hayvanların sıfır kavramının farkındalığını sergilediğinin kabulü, sayısal soyutlama yeteneğinin türlerin evrim sürecinde erken ortaya çıktığı sonucuna götürür.

### Tarihlendirme sistemleri

MÖ takvim döneminde, 1MÖ yılı, MS1'den önceki ilk yıldır; sıfır yılı yoktur. Buna karşılık, Astronomik yıl numaralandırmasında 1MÖ yılı 0 olarak, 2MÖ yılı −1 olarak numaralandırılır ve bu şekilde devam eder.

## Ayrıca bakınız
* Dilbilgisel sayı
* Matematiksel sabit
* Sayılar teorisi
* Peano aksiyomları

## Notlar

## Kaynakça

## Bibliyografya

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Tarihsel çalışmalar

* 
* 
* 
* 
* 

## Dış bağlantılar

* Dünyanın İlk Sıfırını Aramak
* Sıfırın Tarihi
* Sıfır Destanı
* Cebirin Tarihi
* Edsger W. Dijkstra: Neden numaralandırma sıfırdan başlamalı, EWD831 (el yazması bir metnin PDF'si)
* 
*