Philadelphia 76ers

**Philadelphia 76ers**, aynı zamanda **76ers** veya halk arasındaki adıyla **Sixers**, Philadelphia metropolitan bölgesinde bulunan bir Amerikan profesyonel basketbol takımıdır. 76ers, National Basketball Association'da (NBA) Doğu Konferansı'nın Atlantik Grubu'nun bir üyesi olarak mücadele etmektedir. Takım iç saha maçlarını Güney Philadelphia Spor Kompleksi'nde bulunan Wells Fargo Center'da oynamaktadır. 1946 yılında kurulan ve başlangıçta **Syracuse Nationals** olarak bilinen takım, NBA'deki en eski takımlardan biridir ve ligin ilk on yılında hayatta kalan 23 takımdan sadece sekizinden biridir. Takımın sahibi ve yöneticisi Harris Blitzer Sports & Entertainment (HBSE) olup, kurucuları Josh Harris ve David Blitzer takımı 2011 yılında satın aldılar.

Philadelphia 76ers, aralarında Dolph Schayes, Hal Greer, Wilt Chamberlain, Chet Walker, Billy Cunningham, George McGinnis, Julius Erving, Maurice Cheeks, Bobby Jones, Moses Malone, Charles Barkley ve Allen Iverson'ın da bulunduğu birçok Hall of Fame oyuncusunun forma giydiği önemli bir geçmişe sahiptir.

76ers, üç NBA şampiyonluğu kazandı. İlk şampiyonlukları 1955 yılında eski adları olan Syracuse Nationals ile geldi. İkinci şampiyonluk 1967 yılında, Chamberlain liderliğindeki takımla geldi. Üçüncü şampiyonluk ise 1983 yılında Erving ve Malone liderliğindeki bir takım tarafından kazanıldı. 76ers, o tarihten bu yana sadece bir kez NBA Finallerine geri dönebildi. 2001'de Iverson'ın liderliğinde Los Angeles Lakers'a beş maçta kaybettiler. Chamberlain, Erving, Malone, Iverson ve Joel Embiid, 76ers forması giyerken NBA'in En Değerli Oyuncusu seçilerek toplamda yedi MVP ödülü kazandı.

## Tarihçe

### 1946-1963: Syracuse Nationals

1946 yılında İtalyan göçmen Danny Biasone, Syracuse, New York'ta 5.000 dolar karşılığında Ulusal Basketbol Ligi (NBL) ekibi Syracuse Nationals'ı kurdu. Çoğunlukla küçük Ortabatı kasabalarından oluşan takımların yer aldığı NBL'de Nationals 21-23'lük bir derece elde ederek ligi dördüncü sırada tamamladı. Playofflarda Nationals, Rochester Royals'a dört maçta da yenildi. İkinci sezonları olan 1947-48'de Nationals zorlandı ve 24-36'lık bir dereceyle beşinci sırada bitirdi. Bu derecelerine rağmen playofflara kaldılar ve Anderson Duffey Packers tarafından üç maçta da süpürüldüler.

Birleşmenin temelleri atılırken birkaç takım NBL'den BAA için ayrılmaya başladı. Nationals, "başarı reçetesi" Leo Ferris'i işe alarak başladı. NBL'de kalmaya devam eden Ferris, Al Cervi ile oyuncu koçu olarak anlaştı ve ilk profesyonel maçına çıkan Dolph Schayes'in hizmetleri için New York Knicks'i geride bırakarak Nationals'ı 40-23'lük bir dereceyle ilk kez galibiyete taşıdı. Playofflarda Nationals, Hammond Calumet Buccaneers'ı yenerek seriyi iki maç üst üste kazandı. Nationals yarı finalde Anderson Duffey Packers'a üst üste ikinci kez dört maçta da yenildi. 1949 yılında NBL ve BAA birleşerek NBA'e dönüştüğünde, Nationals NBA'e alınan yedi NBL takımından biriydi.

Nationals, NBA'de kısa sürede başarılı oldu ve 1949-50 sezonunda 51-13'lük ligin en iyi derecesiyle Doğu Konferansı'nı kazandı. Playofflarda da sağlam basketbol oynamaya devam eden Nationals, Philadelphia Warriors'ı iki maçta da mağlup etti. Doğu Finallerine yükselen Nationals, New York Knickerbockers ile mücadele etti ve büyük şehirdeki rakiplerini üç maçlık bir seride yendi. NBA Finallerinde Nationals, eski NBL takımlarından Minneapolis Lakers ile karşılaştı. Finallerin 1. maçında Nationals, sezonun sadece ikinci iç saha maçını 68-66 kaybetti. Nationals toparlanamadı ve 3-1 geriye düştükten sonra altı maçta da yenildi.

### 1963-1964: Philadelphia'ya taşınma

Yatırımcılar, Irv Kosloff ve Ike Richman'ın takımı Danny Biasone'dan satın alarak Philadelphia'ya taşıması ve San Francisco'ya taşınan Warriors'ın bıraktığı boşluğu doldurmasıyla 26 Mart 1963'teki playoff uzatma mağlubiyeti Syracuse Nationals için son maç olacaktı. Syracuse, bir NBA takımına ev sahipliği yapan orta ölçekli şehirlerin sonuncusuydu, ancak o zamana kadar New York'un merkezinin artık bunu destekleyecek kadar büyük olmadığı açıktı. Böylece NBA, Warriors'ın ayrılmasından bir yıl sonra Philadelphia'ya geri döndü. Takıma yeni bir isim bulmak için bir yarışma düzenlendi. Walter Stalberg tarafından seçilen kazanan isim "76ers" oldu. Bu isim 1776 yılında Philadelphia'da imzalanan Birleşik Devletler Bağımsızlık Bildirgesi'nden geliyordu, ancak "Sixers" daha kısa bir referans olarak da kullanıldı. Daha kısa olan isim pazarlama amacıyla takım tarafından hızla kabul edildi ve son yarım yüzyılın büyük bölümünde "76ers" ve "Sixers" resmen birbirinin yerine kullanıldı.

Philadelphia'daki ilk dört yılında 76ers, maçlarını çoğunlukla Philadelphia Arena ve Civic Center-Convention Hall'da, ara sıra da Pensilvanya Üniversitesi'ndeki The Palestra'da oynadı. Schayes baş antrenörlüğe getirildi ve bu görevi dört yıl boyunca sürdürdü.

### 1964-1967: Wilt Chamberlain dönemi

1964-65 sezonunda 76ers, Warriors'tan efsanevi Wilt Chamberlain'i transfer etti; Chamberlain, Philadelphia'daki Overbrook Lisesi'nde bir lise efsanesiydi ve kariyerine Philadelphia'da oynadıkları dönemde Warriors'ta başlamıştı. Yarı finalde Boston Celtics ile eşleşen 76ers, seriyi yedinci maça uzattı ve yedinci maçta 110-109 kaybettiler. Aynı sezonda Celtics, finalde Los Angeles Lakers'ı yenerek NBA şampiyonu oldu. 3 Aralık 1965'te Boston Garden'da oynanan bir maçın ortasında takımın ortak sahibi Richman kalp krizi geçirdi ve saha kenarında hayatını kaybetti.

#### 1966-67: Philadelphia'da ilk şampiyonluk
Baş antrenör Alex Hannum liderliğindeki 76ers, 46-4'lük başlangıçla rüya gibi bir sezon geçirdi ve 68-13'lük bir dereceyle o dönemde lig tarihinin en iyi derecesini elde etti. Chamberlain, Billy Cunningham ve Hal Greer'in yanı sıra yıldız oyuncular Chet Walker, Lucious Jackson ve Wali Jones, takımı yarı finale taşıdı. 76ers bu kez Celtics'i beş maçta yendi. Bu serinin beşinci maçında, 76ers zafere ve NBA Finallerine giderken, Philadelphia taraftarları "Boston öldü!" diye tezahürat yaptı - bu, Celtics'in sekiz yıllık NBA şampiyonluğu saltanatının sona erdiğinin bir simgesiydi. Finaller neredeyse heyecansız geçti ve Sixers, Warriors'ı altı maçta devirerek ikinci NBA Şampiyonluğunu kazandı. 1966-67 sezonundaki 76ers, NBA'in Ekim 1980'deki 35. yıldönümü kutlamalarında lig tarihinin en iyi takımı seçildi.

### 1967-1976: 76ers'ın Düşüşü

### 1976-1987: Julius Erving dönemi

76ers nihayet 1976-77'de, büyük ölçüde ABA-NBA birleşmesi sayesinde geri döndü. ABA'nın son şampiyonu New York Nets, New York metropolitan bölgesine girdiği için Knicks'e NBA'e katılma bedeli olan 3,2 milyon dolara ek olarak 5 milyon dolarlık bir yükle karşı karşıyaydı. Bu nedenle 76ers, Nets'in franchise oyuncusu Julius Erving'in kontratını 3 milyon dolara -yaklaşık NBA üyeliği bedeli- satın almayı teklif ettiğinde Nets'in kabul etmekten başka seçeneği yoktu. Bu takastan birkaç ay önce Kosloff, 76ers'ı 28 Mayıs 1976'da Fitz Eugene Dixon Jr'a devretti.

Erving liderliğindeki 76ers, Boston'daki ezeli rakibini yedi maçlık bir playoff serisinde yenerek Doğu Konferansı Finallerine yükselmek için heyecan verici bir yolculuğa başladı. Orada, geleceğin 76ers'ı Moses Malone'un liderliğindeki Houston Rockets'ı altı maçta mağlup ederek NBA Finallerine yükseldiler. Finallerde, 76ers'ın eski koçu/genel menajeri Jack Ramsay tarafından çalıştırılan, Bill Walton liderliğindeki Portland Trail Blazers karşısında seride 2-0 öne geçtiler ancak sonraki dört maçı üst üste kaybederek Blazers'a şampiyonluğu kazandırdılar.

Bu durum, 1977-78 sezonunun sloganı olan "Size borçluyuz" sloganının o sezon konferans finalinde NBA şampiyonluğunu kazanan Washington Bullets'a yenilerek geri tepmesine neden oldu. Sonraki dört sezonda 76ers, Shue koçluk dizginlerini eski büyük Billy Cunningham'a devrettikten sonra bile NBA şampiyonluğunun uzağında kalacaktı. 1980 NBA Finalleri'nde Los Angeles Lakers'a karşı 4-2 kaybettiler. Altıncı maçta çaylak Magic Johnson, sakatlığı bulunan Kareem Abdul-Jabbar'ın yerine Lakers'ın pivotu olarak oynadı ve 42 sayı attı. 1981 Doğu Konferansı Finalleri'nde 76ers, Celtics karşısında seride 3-1 öne geçti ancak Boston geri dönerek seriyi yedi maçta kazandı. Ertesi sezon 76ers, Doğu Konferansı Finallerinde yine Celtics ile karşılaştı ve yine seride 3-1 öne geçti ancak Boston seride 3-3'lük eşitliği sağladı. Bu kez agresif  ama ilham verici bir basketbol oynayarak 120-106'lık galibiyete uzandılar ve seride 3-1 öne geçtikten sonra 7. maçı kazanan üçüncü NBA deplasman takımı oldular. Maçın son anlarında Boston Garden taraftarları, takımlarının playoff serisini nefret ettikleri bir rakibe (Philadelphia 76ers) kaybedeceğini anladıkları için "Beat L.A., Beat L.A." diye tezahürat yapmaya başladılar, ancak yine de açıkça bu rakibe, bir sonraki turda daha nefret ettikleri bir rakibe karşı iyi şanslar dilediler.

#### 1982-1983: Üçüncü NBA şampiyonluğu

1981'de Harold Katz, 76ers'ı Dixon'dan satın aldı. Onun gözetiminde, şampiyonluk yapbozunun son parçası 1982-83 sezonundan önce Houston Rockets'tan pivot Moses Malone'u transfer etmeleriyle tamamlandı. Hall of Famer olan Julius Erving, Maurice Cheeks ve All-Star olan Andrew Toney ve Bobby Jones'un önderliğinde normal sezonu domine ettiler ve 65 maç kazanarak halen franchise tarihinin en çok maç kazanılan ikinci yılı oldular. Malone, NBA MVP'si seçildi ve muhabirler playoffların nasıl geçeceğini sorduklarında "dört, dört, dört" diye cevap verdi - başka bir deyişle 76ers'ın 3 turun her birinde dört maç kazanması gerektiğini söyledi. Medya bunu yanlış yorumladı ve Moses'ın 76ers'ın en az 12 maçla şampiyonluğu kazanmak için üç turu da geçeceğini tahmin ettiğini varsaydı. Malone'un aksanı, övünmesinin "fo', fo', fo'" gibi duyulmasına neden oldu.

76ers, Malone'un övünmesini destekledi. Önce New York Knicks'i süpürerek, ardından da Milwaukee Bucks'ı beş maçta yenerek Doğu Konferansı playofflarıyla dalga geçtiler. 76ers, bir önceki sezon kendilerini yenen Los Angeles Lakers'ı dört maçta süpürerek üçüncü NBA şampiyonluğunu (ve Philadelphia'daki ikinci şampiyonluğunu) kazandı. Malone playoffların MVP'si seçildi. 76ers, Malone'un öngörüsünü tam olarak yerine getiremedi, çünkü aslında "fo', fi', fo" ("dört, beş, dört") şeklinde ilerlediler - Doğu finallerinin dördüncü maçında Bucks'a kaybetmeleri playoff turundaki tek yenilgi oldu.

## Formalar

;
;

### Hall of Fame Oyuncuları
* Charles Barkley
* Al Cervi
* Wilt Chamberlain
* Billy Cunningham
* Julius Erving
* Hal Greer
* Bailey Howell
* Earl Lloyd (inducted as a contributor, not as a player)
* Moses Malone
* Harvey Pollack 
* Dolph Schayes
* Allen Iverson

### Emekli Edilmiş Numaralar

* 2 Moses Malone, C, 1982-1986 & 1993-1994 (never officially retired, but taken out of circulation)
* 3 Allen Iverson G, 1996-2011
* 6 Julius Erving, F, 1976-1987
* 10 Maurice Cheeks, G, 1978-1989; Head Coach, 2005-2008
* 13 Wilt Chamberlain, C, 1965-1968 (also Philadelphia native, and Philadelphia Warriors, 1959-62)
* 15 Hal Greer, G, 1963-1973 (1958-1973 if Syracuse Nationals service is included)
* 24 Bobby Jones, F, 1978-1986
* 32 Billy Cunningham, F, 1965-1976; Head Coach, 1977-1985
* 34 Charles Barkley, F, 1984-1992
* Mikrofon – Dave Zinkoff, 1963-1985 (aynı zamanda Warriors, 1946-1962)

### Ödüller

* **Kulüp tarihinin en çok sayı atan oyuncusu**
* Hal Greer (21,586 sayı)
**[[NBA En Değerli Oyuncu Ödülü|Yılın En Değerli oyuncusu]]**
* Wilt Chamberlain – 1966, 1967, 1968
* Julius Erving – 1981
* Moses Malone – 1983
* Allen Iverson – 2001
**[[National Basketball Association Finals Most Valuable Player Award|NBA Finalleri MVP]]**
* Moses Malone – 1983

**[[NBA Defensive Player of the Year Award|Yılın En İyi Savunmacısı]]**
* Dikembe Mutombo – 2001

**[[NBA Rookie of the Year Award|Yılın Çaylağı]]**
* Allen Iverson – 1997

**[[NBA Sixth Man of the Year Award|Yılın En iyi altıncı adamı]]**
* Bobby Jones – 1983
* Aaron McKie – 2001

**[[NBA Most Improved Player Award|Yılın En çok gelişme gösteren oyuncusu]]**
* Dana Barros – 1993

**[[NBA Coach of the Year Award|Yılın Antrenörü]]
* [[Dolph Schayes]] – 1966
* [[Larry Brown (basketbolcu)|Larry Brown]] – 2001


**En İyi Birinci Takım**
* [[Dolph Schayes]] – 1952, 1953, 1954, 1955, 1957, 1958
* [[Wilt Chamberlain]] – 1966, 1967, 1968
* [[Bill Cunningham]] – 1969, 1970, 1971
* [[George McGinnis]] – 1976
* [[Julius Erving]] – 1978, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984
* [[Moses Malone]] – 1983, 1985
* [[Charles Barkley]] – 1988, 1989, 1990, 1991
* [[Allen Iverson]] – 1999, 2001, 2005

**En İyi İkinci Takım**
* [[Al Cervi]] – 1950
* [[Dolph Schayes]] – 1950, 1951, 1956, 1959, 1960, 1961
* [[Paul Seymour (basketbolcu)|Paul Seymour]] – 1954, 1955
* [[Larry Costello]] – 1961
* [[Hal Greer]] – 1963, 1964, 1965, 1966, 1967, 1968, 1969
* [[Wilt Chamberlain]] – 1965
* [[Bill Cunningham]] – 1972
* [[George McGinnis]] – 1977
* [[Julius Erving]] – 1977
* [[Moses Malone]] – 1984
* [[Charles Barkley]] – 1986, 1987, 1992
* [[Allen Iverson]] – 2000, 2002, 2003
* [[Dikembe Mutombo]] – 2001

**En İyi Üçüncü Takım**
* [[Dikembe Mutombo]] – 2002
* [[Allen Iverson]] – 2006

**NBA En İyi Savunma Beşi**
* [[Bobby Jones (basketball, born 1951)|Bobby Jones]] – 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984
* [[Caldwell Jones]] – 1981, 1982
* [[Maurice Cheeks]] – 1983, 1984, 1985, 1986
* [[Moses Malone]] – 1983
* [[Dikembe Mutombo]] – 2001

**En İyi İkinci Savunma Beşi**
* [[Bobby Jones (basketball, born 1951)|Bobby Jones]] – 1985
* [[Maurice Cheeks]] – 1987
* [[Rick Mahorn]] – 1990
* [[Theo Ratliff]] – 1999
* [[Dikembe Mutombo]] – 2002
* [[Eric Snow]] – 2003

**En İyi Çaylak Birinci Beşi**
* [[Lucious Jackson]] – 1965
* [[Billy Cunningham]] – 1966
* [[Fred Boyd]] – 1973
* [[Charles Barkley]] – 1985
* [[Hersey Hawkins]] – 1989
* [[Jerry Stackhouse]] – 1996
* [[Allen Iverson]] – 1997
* [[Andre Iguodala]] – 2005

**En İyi Çaylak İkinci Beşi:'''
* Clarence Weatherspoon – 1993
* Shawn Bradley – 1994
* Sharone Wright – 1995
* Tim Thomas – 1998
* Thaddeus Young – 2008

### Güncel kadro

## Kaynakça