Niccolo Piccinni

**Niccolo Piccinni** (16 Ocak, 1728 Bari, İtalya - 7 Mayıs, 1800 Passy, Fransa), senfoniler, oda müziği eserleri, operalar ve kilise müziği besteleri hazırlamış bir İtalyan bestecidir. Günümüzün klasik batı müziği severleri tarafından pek tanınmayan bir besteci olmakla beraber kendi yaşamı sırasında, özellikle hazırladığı Napoli-tipi opera buffa janrı eserleri dolayısıyla, Avrupa opera seyircisinin çok beğendiği opera bestecilerinin başında gelmekteydi. Piccinni'in zamanla unutulmasının bir nedeni yaşam ve bestecilik döneminin, ünleri günümüze yetişmiş olan Pergolesi gibi büyük besteci ile bir nesil sonrasının büyük bestecileri olan Domenico Cimarosa ile Mozart arasına düşmesidir.

## Yaşamı
Piccinni, Bari'de doğdu. Babası da bir müzisyendi ama oğlunun ayni mesleğe girip müzisyen olmasına karşıttı. Sonunda Piccinni, Bari Piskoposu'nun aracılığı ile Napoli müzik konservatuvarlarından birine girerek "Leonardo Leo" ve "Francesco Durante" adlı müzik hocaları altında çalışıp bu kurumdan mezun oldu.

Piccinni'nin bestelediği ilk opera olan *Le donne dispettose* 1755'te yapımlandı.

Piccinni 1756'da kendi talebesi olan bir soprano şarkıcı, Vincenza Sibilla ile evlendi. Ama eşinin evlilikten sonra sahneye çıkmasını önledi.

İsminin bilinip yayılmasına neden olan, kariyerinin erken yıllarının şaheseri, librettosu Goldoni tarafından hazırlanmış olan *La Cecchina, ossia la buona Figliuola* adlı bir opera buffo janrında bir opera olup, bu eser 1760'ta Roma'da prömiyer temsilinden sonra iki yıl devamlı sahnelendi. Sonra da Avrupa'daki opera evlerinde devamlı temsil edilerek çok büyük sükse kazandı. Bu eser, Mozart'ın eserlerinin hazırlanmasına kadar, 18. yüzyılın en başarılı opera eseri olduğu bildirilmektedir.

Bu eser 18. yüzyıl müziksel operasında bir devrim olmuş ve yeni bir çağ açmıştır. Eserde bir güldürü komediye müziğin uygulaması, komedinin operada dramatik öge olarak baş yeri almasının ilk örneklerinden biri olmuştur. Carlo Goldoni'nin tiyatro oyunlarına getirdiği içten bilinçli sentimental komedi unsurunun müziksel klasizm dilinde ilk ifadesi bu eserde görülmektedir. Bu eserdeki Piccinni'nin sentimental aryalarının içeriğindeki sanki ah edip içini çeker gibi yaylı sazlarla sağlanan refakat, dayandığı sıcak bir yastık gibi armoni ve ince işlenmiş melodi akışı 18. yüzyıl müziksel klasizminin baş unsurları olmuştur. Bu eser o kadar popüler olmuştu ki giyimde kadın moda elbiselerine, satış dükkânlarına ve hatta evlere *La Cecchina* ismi verilmeye başlamıştır.

1766'da Piccinni, Kraliçe Maria Antuanet tarafından Paris'te yaşayıp çalışmaya davet edildi. Bundan sonra Paris'te çalışmaya başladı ve bu şehrin müzik zevklerine uygun olarak hazırladığı "grand opera" janrındaki eserleri daima başarı kazandı. Bu şehirdeki opera direktörleri şehrin ünlü iki opera bestecisi olan Piccinni ile Gluck arasında bir rekabet hatta bir müziksel kavga ortamı yaratmaya çalıştılar ve opera seyircisi "Piccinnistler" ile "Gluckistlar" olarak ikiye bölündü. Özellikle her iki besteci de aynı konulu ama ayrı ayrı Iphigénie Tauride'de ve Iphigénie eserlerini sahnelediler. Birçok gözlemci 1780'de Gluck'un Paris'ten ayrılmasını onun bu rekabet kavgasını Piccinni'nin kazandığına yormuşlardır. Bu rekabet devam etmiş ve 1787'de Gluck'un ölümünden sonra Piccinni'nin onun adına bir heykel anıtı dikilmesi teklif Gluckistlerin itirazları sonucu kabul edilmemiştir.

1783'te Piccinni'nin çok başarılı "Didon" adlı eseri sahnelenmiştir. Aynı yıl Fransa kraliyet idaresi kendisine bir emeklilik maaşı bağlamıştır. Fakat 1784 yılında sahnelen eski eserleri ve yeni "Penelope" adli eseri, özellikle Paris'e gelmiş olan "Antonio Sacchini" ve Antonio Salieri eserleri ile rekabette olduğu için çok basarılı olmamasıdır. Fransiz Devrimi ile Piccinni zorluklarla karşılamıştır. 1791'de emeklilik maaşı kesilmiş ve Jacobin politikacı ile evlenmiş olan kızı nedeniyle kısa müddet hapiste kalmıştır. 1793'te önce Napoli ve sonra Venedik'e gidip oralarda "Griselda" adli eserinin sahnelenmesi ile uğramıştır. 1798'de Paris'e geri dönmüştür ve Paris Konservatuvarı'nda müfettiş olarak görevlendirilmiştir. Fakat sağlığı iyi olmadığı için bu görevde pek katkıda bulunamamıştır. Piccinni 7 Mayıs 1800'de Paris yakınlarında Passy'de ölmüştür.

## Eserleri

### Bestediği hakkında şüphe olan opera eserleri

* *Berenice* (opera seria, libretto Benedetto Pasqualigo, yak. 1764., Napoli)
* *Il conte bagiano* (intermezzo, 1770, Roma)
* *La lavandara astuta* (opera buffa, 1772, Lucca)
* *L'enièvement des Sabines* (1787, Parigi)
* *Der Schlosser* (1793)
* *Sermiculo* (intermezzo)
* *La pie voleuse, ou La servante de Valaiseau*
* *Les mensonges officieux* (opéra comique, libretto Giuseppe Maria Piccinni, Paris)
* *Les fourberies de marine* (opéra cominque, Paris)
* *I portentosi effetti* (opera buffa)
* *Le donne di teatro*
* *Amante in campagna* (intermezzo)
* *Le Cigisbé* (opéra comique, Paris)

## Dipnotlar

## Ayrıca bakınız

* Ünlü operalar listesi
* Opera bestecileri listesi

## Dış bağlantılar
*  IMSLP  sitesinde "Piccinni, Niccolò" maddesi   (Erişme: 22.2.2010)
* i: "CPDL - Choral Wiki" sitesinde "Piccinni, Niccolò" maddesi 
* Pierre-Louis Ginguené: *Notice sur la vie et les ouvrages de *'Niccolo Piccinni**'. Paris, 1801. 
* Wolfram Ensslin: *Niccolò Piccinni: Catone in Utica*. ISBN 978-3-631-49810-1.