open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Evren, Ankara

**Evren**, eskiden **Çıkınağıl**, Ankara ilinin bir ilçesidir. Güneyde Aksaray'a bağlı Sarıyahşi ilçesi, kuzeyde ve doğuda Kızılırmak Nehri, batıda Şereflikoçhisar ilçesi ile çevrilidir. İlçenin yüzölçümü 222 km²dir. Evren ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 912 metredir.

## Tarih
Anadolu uygarlıklarının her dönemin yaşandığı Evren, Anadolu'nun en eski yerleşim merkezlerinden birisidir. Hititler, Frigler, Persler, Romalılar, Selçuklu Hanedanı, Karamanoğulları ve Osmanlılar bu bölgede tarih boyunca çeşitli yerleşim yerleri oluşturmuşlardır.

Kültür Bakanlığının ilçe ve çevresinde yaptırmış olduğu araştırmalar sonucu M.Ö. 2400 yıllarına kadar Tunç Çağı, Demir Çağı ve Roma dönemine ait eserlerin varlığı saptanmıştır. Ayrıca baraj sularının kıyısında yapılan kazılarda tufan dönemine ait olabileceği belirtilen 10 milyon yıllık fosil kalıntıları bulunmuş ve halen çalışmalar aralıklarla devam etmektedir.

Selçuklu ve Osmanlılar döneminde Türklerin yerleşim bölgesi olan Evren üzerinde aynı zamanda tarihi İpek Yolu geçmektedir.

Şu an ilçede yaşayan halkın genelinin Türkmen boylarından olduğu bir araştırmaya göre de "Derbent"* oldukları sanılmaktadır.

1963 yılına kadar köy statüsünde olup **Çıkınağıl** adı ile anılan ilçe, 1957 yılında önceki kuruluş yeri Hirfanlı Baraj Gölü suları altında kalması nedeni ile şu anki mevkisine taşınmıştır. 1963 yılında Şereflikoçhisar ilçesine bağlı olarak belde olmuş, 21 Mayıs 1984'te Çıkınağıl adıyla bir belde olan yerleşimin adı "Evren" olarak değiştirilmiştir. 1990 yılında çıkarılan 3644 sayılı kanun ile adı "Evren" kalmak kaydı ile ilçe statüsüne dönüştürüldü.

İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 9 köy ve 5 mahalleden oluşmaktadır.

*Derbent: Sınır üzerinde bulunan küçük kale, dağ üzerindeki geçitlerde ve boğazlarda bulunan karakol. Ayrıca iki dağ arasındaki geçit ve boğaz anlamına da gelir.

## Nüfus

## Mahalleler
Evren'in 13 mahallesinin 4'ü merkezde bulunmaktadır. Merkez mahallelerinde 1.721 kişi (%62,5) yaşamaktadır. En uzak mahallesi ise 23,5&nbsp;km uzaklıktaki Cebirli'dir. İlçede nüfusu en fazla olan, 496 kişi ile Yeni mahallesidir. Evren'in nüfusu 2017 yılında 31 kişi azalmıştır.

* Altınbaşak
* Cebirli
* Çatalpınar
* Demirayak
* Esentepe
* Eskitorunabası
* İbrahimbeyli
* İnebeyli
* Modern
* Solakuşağı
* Şerafettin Yılmaz
* Yenimahalle
* Yusufuşağı

## Yönetim
### Belediye başkanları

## Kaynakça
Akyurt

**Akyurt**, Ankara ilinin ilçelerinden biridir.

Akyurt; İç Anadolu Bölgesi'nde Ankara sınırları içerisinde geniş ve düzgün bir arazi üzerinde kurulu bir ilçedir. Eski ismi Ravlı olup, 1961 yılında İçişleri Bakanlığı'nca Akyurt olarak değiştirilmiştir. İlçenin kuzeyinde Çubuk, doğusunda Kalecik, batısında Pursaklar, güneydoğusunda Elmadağ ilçeleri bulunmaktadır. İlçe merkezi Çankırı, Kastamonu ve Sinop'u Ankara'ya bağlayan Devlet karayolu üzerinde olup, Başkente uzaklığı 32&nbsp;km'dir. Daha önce Çubuk ilçesine bağlı bir belediye iken 9 Mayıs 1990 tarihli ve 3644 sayılı "130 İlçe Kurulması Hakkında Kanun" ile Çubuk'tan 16 köy ve Kalecik'ten 4 köy bağlanıp, ilçe merkezi "Akyurt Bucak merkezi" olmak üzere ilçe statüsü kazanmıştır.

Akyurt'un yüzölçümü 369 km²dir. İlçenin denizden yüksekliği 1.035 metredir. İlçenin kuzeyinde Kalecik'e bağlanan yol üzerinde Tekebeli dağı (1.250 m), güneyinde Hüseyin Gazi tepesi (1.415 metre), doğusunda ise İdris dağı (1.985 m) bulunmaktadır.

## Nüfus

## Mahalleler
Akyurt'un 26 mahallesinin 6'sı merkezde bulunmaktadır. Merkez mahallelerinde 24.600 kişi (%74,9) yaşamaktadır. En uzak mahallesi ise 25&nbsp;km uzaklıktaki Elecik'tir. Merkez mahalleleri dışında nüfusu en fazla olan, 1.312 kişi ile Saracalar mahallesidir. Akyurt'un nüfusu 2017 yılında %4,19 artmıştır.

* Ahmetadil
* Atatürk
* Balıkhisar
* Beyazıt
* Bozca
* Büğdüz
* Cücük
* Çam
* Çardakbağı
* Çınar
* Doğanoluk
* Elecik
* Galaba
* Güzelhisar
* Haydar
* Karacakaya
* Karacalar
* Karayatak
* Kızık
* Kozayağı
* Samut
* Saracalar
* Şeyhler
* Teberik
* Timurhan
* Uzunlar
* Yeşiltepe
* Yıldırım

## Yönetim
### Belediye başkanları

## Kaynakça
Ayaş

**Ayaş**, Ankara ilinin bir ilçesidir. Ankara'nın 55&nbsp;km batısındadır. Tarıma elverişlidir, bazı çiftlikler bulunur. İçmeleri ile meşhurdur.

İlçenin yüzölçümü 1.041&nbsp;km²dir. Ayaş ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 954 metredir.

## Tarih
Ayaş'ın uzun bir tarihi vardır ve Evliya Çelebi'nin eserleri ile folklor şarkılarında da ismi geçer.
Ayaş'a yerleşenler Oğuz boylarıdır ve çeşitli köy adlarının Bayat, Afşar, Peçenek, Kıpçak ve Kargın olması da bundandır. 
1554'te, Ayaş Sancak merkezi ve 1864'te Ankara'nın nahiyesi oldu.
Eğitim bakımından ileri olan Ayaş, 1900 itibarıyla 8 medrese, 2 iptidai mektep ve 1 rüştiye bulundurmaktaydı.

## Nüfus

## Yönetim
### Belediye başkanları

## Mahalleler
**Ayaş**'ın 33 mahallesinin sekizi merkezde bulunmaktadır. Merkez mahallelerinde 4.318 kişi (%35,1) yaşamaktadır. En uzak mahallesi ise 37,4&nbsp;km uzaklıktaki **Gençali**'dir. Merkez mahalleleri dışında nüfusu en fazla olan, 1.296 kişi ile **Oltan** mahallesidir. Ayaş'ın nüfusu 2017 yılında 13 kişi artmıştır.**

**Ayaş ilçesinin mahallelerinin ilçeye uzaklığı, rakımı ve nüfusu**

 Km, kaymakamlığa olan uzaklıktır.

 TÜİK 1 Şubat 2018 verileri

## Turizm
Ayaş kaplıca, ılıca ve içmeceleriyle ünlüdür. İlçede 2008 yılı itibarıyla 2000 yataklı bir kaplıca tesisinin inşası başlamıştır. Ayaş'ta her yıl haziranın son haftası dut festivali yapılmaktadır. 2010 yılında yaklaşık 40 bin kişi festivale katılmıştır. Ayaş ilçesinde geniş yeşillik alanlar ve bol miktarda dut ağacı vardır. İlçe, ekonomik ve altyapısal olarak hızla gelişmektedir. Ayrıca Ayaş ilçesi domatesi ile meşhurdur. Bunların yanı sıra Ayaş Tarihi Paşa Hamamı, Asartepe Kanyonu, Yağmur Dede Türbesi gibi yerlerde bölgeye gelen ziyaretçilerin sıklıkla ziyaret ettiği noktalardır.

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Ayaş Belediyesi 
* 
*
Kepsut

**Kepsut**, Balıkesir ilinin bir ilçesidir.

## Konum
Kepsut, Balıkesir'in doğusuna bulunnmakta olup; Balıkesir-Dursunbey karayolu üzerinde üç tarafı Değirmencik, Kille ve Simav Çayı ile çevrili yarımada görünümündedir. İlçenin güneyinden Balıkesir-Kütahya demiryolu geçer. Kepsut, Balıkesir'e 27&nbsp;km uzaklıktadır. 1953 yılında Balıkesir merkezin bir bucağı olan konumundan ayrılarak ilçe statüsüne kavuşmuştur.

## Coğrafi özellikler
Kuzeyde 1.336 m ile Çataldağ, güneydoğusunda Alaçam Dağları'nın eteklerinde verimli Kepsut Ovası uzanmaktadır. Kepsut Ovası oldukça verimli topraklara sahip olmasından dolayı hemen hemen her türlü ürünü yetiştirmek mümkündür.

İlçenin yüzölçümü 889 km²dir. Kepsut ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 88 metredir.

## Nüfus
İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 28.022'dir. Bunun 5.545'i ilçe merkezinde, 22.477'si ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.

## Ekonomi
İlçede büyük çapta fabrika ve üretim tesisleri yoktur. Buna bağlı olarak, ekonomik gelişim gösteremediği için sürekli göç vermektedir. Kepsut, tarım ekonomisine önem vermeli ve üretilen kaliteli meyvelerini (şeftali-elma-çilek gibi) iyi pazarlara sunabilmelidir. Halkın önemli geçim kaynakları arasında tarım, hayvan ve ormancılık ilk sıraları alır. İlçede süt üretimi ileri seviyededir. Şeftali, elma, çilek ve çeşitli meyveler çok kaliteli olarak yetiştirilmektedir. Şeftali, ilçenin sembolü hâline gelmiş olup, ülke genelinde ünlüdür. Her yıl düzenli olarak temmuz sonlarında Şeftali Festivali düzenlenerek, üreticinin ürününü tanıtmasına olanak sağlanır. Çeşitli mesleklere ve eğitim durumuna göre sağlıklı bir dağılım listesi olmamakla beraber yaklaşık olarak nüfusun %86'sı tarım, %10'u ticaret, imalat ve küçük sanatlar sektörünü, %4'ü ise hizmetler sektörün de çalışmaktadır.

## Ulaşım
* Kepsut, Balıkesir'e 29&nbsp;km, Susurluk'a 74&nbsp;km ve Bandırma'ya 119&nbsp;km uzaklıktadır.

## Kültür
Balıkesir'in genelinde olduğu gibi daha çok Manav karakterli köyler ağırlıktadır. Bunun yanında Yörük köyleri, Rumeli ve Kafkasya muhaciri köyleri ile Tahtacı Türkmen köyleri bulunmaktadır.

İlçenin doğusunda, Dursunbey sınırı boyunca uzanan Gelenduras Dağı bölgesinde yaklaşık 20 köyde Karakeçili Yörükleri yaşar. Bursa Mustafakemalpaşa ve Dursunbey'deki akraba köyleriyle kültürel alışveriş içindedir. Balıkesir L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu ilçede bulunmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
Marmara, Balıkesir

**Marmara**, Balıkesir ilinin bir ilçesidir. Marmara Adası'nı ve çevresindeki küçük adaları kapsar. Mermer kelimesinin orijini buradan gelir. Mermeri ile ünlüdür. Paşalimanı Adası ise Marmara ilçesine değil Erdek ilçesine bağlıdır.

Marmara Adaları, Marmara Denizi'nin güneybatısında ada Kapıdağ Yarımadası ile Şarköy arasında sığ bir deniz alanında yer alır. Marmara Denizi'ndeki adaların en büyüğü, ismi mermer ve Marmor'dan gelen Marmara Adası yaklaşık 110&nbsp;km²'lik bir alana sahiptir. Adanın en yüksek yeri, Radar Tepe olarak da bilinen İlyas Tepe'dir.

İlçenin yüzölçümü 134 km²dir. Marmara ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 28 metredir.

## Tarihçe
Adada ilk yerleşme, antik çağda Miletoslularca olmuştur. Adada deniz kolonileri ile bağlanan yerleşim, 15. yüzyıldan itibaren de Türklerle devam etmektedir. Geçmişte ada halkının çoğunluğu oluşturan Rumlar, yüzyıllarca Türklerle beraber yaşamışlardır. Lozan Anlaşmasına ek olarak yapılan Türkiye-Yunanistan nüfus mübadelesi hükümlerince Rumlar, Yunanistan'a gitmek zorunda kalınca adaya özellikle Karadeniz Bölgesi'nden gelenler ile Girit Adası'ndan mübadele ile gelenler yerleştirilmiştir.

Antik ismi Prokonnesos olan ada, Kyzikos ile birlikte Delos Deniz Birliğine bağlanmıştır. İlk çağlardan bu yana mermer yatakları nedeniyle ülkeyi imar etmek isteyen Roma ve Bizans İmparatorluğu'nun en ünlü komutanlarının ilgisini çekmiştir. Osmanlı döneminde de yapılan cami ve sarayların mermerleri buradan sağlanmıştır.

## Nüfus

## İdari yapı
Marmara Adası, 4 Temmuz 1987 yılına kadar Erdek ilçesine bağlı kalmış, bu tarihten itibaren ilçe olmuştur. Büyükşehir yasası gelmeden önce Marmara ilçesine bağlı 5 köy ve 2 belde vardı. Çınarlı köyü, Gündoğdu köyü, Asmalı köyü, Yiğitler köyü, Topağaç, Saraylar ve Avşa Beldeleriydi.

## Turizm
Çınarlı köyü, çınarlarıyla ünlüdür. Balıkçılık da oldukça ilerlemiştir. Asmalı köyü, adanın son İstanbul çıkış noktası olması nedeniyle yat turizmine oldukça elverişlidir. Turizmin yanında zeytincilik ve balıkçılıkla oldukça gelişmiştir. Eski ahşap Rum evleri hala kullanılmaktadır. Topağaç Mahallesi ise doğal yapısını koruyan geniş tarım alanları, uzun plajı, huzurlu atmosferi ve yaz aylarında artan yerli turizm hareketliliğiyle ön plana çıkmaktadır.

Saraylar, Roma döneminden kalan mermer ocaklarıyla ünlüdür. Buradan çıkartılan mermerler dünyaca ünlüdür. Saraylar'da bir açık hava müzesi bulunmaktadır.

## Ekonomi
Adanın doğal yapısını oluşturan mermer İlk Çağ'dan günümüze kadar önemli bir ihraç ürünü olmuştur. Marmara ilçesi, sofralık zeytin üretiminde büyük gelişim sağlamıştır. Balıkçılık ise temel geçim kaynağıdır. Topağaç köyü, adanın tarımsal faaliyetlerine en elverişli köyü olup, adanın sebze ihtiyacının önemli bir kısmını sağlamaktadır.

## Kaynakça
Savaştepe

**Savaştepe**, Balıkesir ilinin bir ilçesidir.

İlçenin yüzölçümü 427&nbsp;km²dir. Savaştepe ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 277 metredir.

Savaştepe, Yörük köylerinin çok olduğu ve Yörük kültürünün yoğun yaşandığı bir ilçedir.

## Tarihçe
İlçenin eski adı Kilesun'dur. Kurtuluş savaşı esnasında yaşanan çarpışmalar ve ilçe halkının sağladığı katkılar nedeniyle 1934 yılında TBMM'nin kararıyla Savaştepe adını almıştır. İlçenin tarihi çok eski yıllara dayanmaktadır. İlk kuruluş yeri şu anki yerleşim yerini 2&nbsp;km doğusunda yer alan Halkapınar mevkiidir.

## Nüfus

## Eğitim
Cumhuriyetin ilk yıllarında kurulmuş olan Savaştepe Köy Enstitüsü ve onun devamı niteliğindeki Savaştepe Anadolu Öğretmen Lisesi ilçenin gelişimine ve tanınmasına önemli katkılar sağlamıştır. Okul Türkiye'nin önde gelen ve tanınan öğretmen okullarından biridir ve mezunları Türkiye'nin her köşesinde binlerce gencin eğitim ve öğretimini sağlamışlardır.

## Kaynakça
Sason

**Sason** ( *Sasun*), Batman ilinin bir ilçesidir.

Sason, dağların arasında kurulmuş eski bir yerleşim birimidir. İlçe merkezi *Helkıs Dağı* eteklerine kurulmuştur. İlçenin girişinde şifalı içmeler vardır. Sason dağların bir yanı Kozluk üzerinden Bitlis'e çıkarken diğer yanı Muş ovasına çıkar. 3000 m'ye yakın yükseltisiyle *Mereto Dağı,* Diyarbakır havzasından net bir şekilde görülmekte olup, yörenin en yüksek dağıdır.

İlçenin yüzölçümü 706 km²’dir. Sason ilçe merkezinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 885 metredir.

## Tarihçe

Ermenice olan *Sasun* ve *Sanasunk* adları 3. yüzyıldan itibaren Ermeni, Bizans, Süryani ve Arap kaynaklarında kaydedilmiştir. Tarihî Sasun bölgesi bugünkü alanına ek olarak Mutki ve Kozluk (Hazzo) ilçelerini de kapsamaktadır. Bölgede tarihsel olarak Kürt, Arap ve Ermeni halkları bir arada yaşayagelmişlerdir.

Ermeni halk edebiyatının eserlerinden biri olan *Sasuntsi Tavit* (Türkçesi "Sasun'lu Tavit") destanı, 10. yüzyıl civarında Mısır ve Irak'ın Arap hükümdarlarıyla olan ilişkileri konu alır. Destanın bazı ögeleri Asurlular dönemine ait çok daha eski efsaneleri barındırır.

19. yüzyıl sonunda Sasun, ayrılıkçı Ermeni örgütlerinin odaklandığı  yerlerden biri olmuştur. Hınçak partisinin körüklemesiyle 1891 yılında başlayan 1.Sason İsyanı kısa bir süre sonra Ermeni Devrimci Federasyonu (Taşnak) örgütünün kontrolü altına girmiş, her defasında elebaşlarının yakalanması sonrasında sönümlenen başkaldırı ve isyan hareketleri 1904 yılına kadar devam etmiştir. İsyanlar bu tarihte Batılı devletlerin dışardan müdahalesiyle sona ermiş ve isyanın elebaşı olarak yakalanan ve yargılama sonucunda idam cezasına çarptırılan Antranik Ozanyan  yine Batılı devletlerin müdahalesiyle affedilmiş, cezası sürgüne dönüştürülerek yurt dışına sürgüne gönderilmiştir.

Cumhuriyettin ilk yıllarında Muş iline bağlı olan Sason, daha sonra kendisine bağlı Siirt iline bağlı bir ilçe haline getirildi 1935'te ise tekrar Muş iline bağlandı. Sason kendisine bağlı olan ve adı Kozluk ilçesi olarak değiştirilen Hazzo nahiyesi ile birlikte 1938'de iki ayrı ilçe olarak Siirt'e bağlandı. 16 Mayıs 1990'da Resmi Gazete'de yayınlanan 3647 sayılı kanunun 2. maddesine göre Batman'ın il olmasıyla Sason'un Batman'a bağlanması kararı alındı.

## Nüfus

## Dış bağlantılar
*  Sason Kaymakamlığı
* Armenian History and Presence in Sason 
*

## Notlar

## Kaynakça
Aydıntepe

**Aydıntepe,** Bayburt ilinin bir ilçesidir. Etrafı Bayburt merkez, Gümüşhane merkez ve Çaykara ile çevrilidir. İlçenin yüz ölçümü 446 km²’dir. İl genelindeki nüfusu en az ilçedir. Aydıntepe ilçe merkezinin denizden yüksekliği ortalama 1.623 metredir.

## Tarihçe
Aydıntepe ve çevresinde eski çağlardan günümüze ulaşan yerleşim izleri görülmektedir. Yerleşimin 5&nbsp;km kuzeybatısındaki Çovrang Yayla Yerleşmesi'nde yapılan yüzey araştırmalarında Orta Çağ ve Yakın Çağ dönemi keramikleri bulunmuştur. Aydıntepe merkezinde, güneybatıda yer alan ve büyük bölümü mezarlık olarak kullanılan höyükte bulunan seramik kalıntıları, burada Eski Tunç Çağı, Demir Çağı, Roma Dönemine ait yerleşimi göstermektedir. İlçenin hemen altında tüf anakayanın oyulmasıyla inşa edilen ve Orta Çağ'a tarihlenen "Aydıntepe Yeraltı Şehri" yer almaktadır. MÖ 3000-2500 yılları arasında Aydıntepe ve çevresi Hititlerin egemenliğinde bulunmuştur. Sonrasında Urartular, İskitler, Romalılar, Persler ve Bizanslıların egemenliğinde kalmıştır. 1071 Malazgirt Meydan Muharebesi sonrasında Türklerin egemenliğine geçmiş 1072-1202 yılları arasında bazen Saltukluların bazen de Danişmendlilerin hakimiyetinde kalmıştır. 1202 yılında Selçuklular Saltuklu Devletine  son verince Bayburt ve çevresiyle birlikte Aydıntepe'yi de hakimiyetlerine geçirmiştir. Sonraki dönemde İlhanlıların, Akkoyunluların ve Safevilerin denetiminde kalmış, 1514 Çaldıran Muharebesinden sonra Osmanlıların hakimiyetine girmiştir. Osmanlı döneminde Hart ismiyle Bayburt kazasına bağlı bir nahiye oldu. 1916 yılında Rus kuvvetlerince ele geçirilen yerleşim 21 Şubat 1918 yılında yeniden geri alındı. 26 Ekim-29 Aralık 1919 tarihleri arasında meydana gelen ve Hart Olayı olarak da bilinen Şeyh Eşref ayaklanması burada meydana gelmiştir. 1956'da belediye teşkilatı kuruldu. 1964'te Hart bucağının ismi Aydıntepe olarak değiştirildi. Aydıntepe, Gümüşhane ilinin Bayburt ilçesine bağlı bir bucakken 1987'de ilçe oldu. Aydıntepe, Gümüşhane'ye bağlıyken 1989'da Bayburt'un il olmasıyla Bayburt iline bağlandı.

## Kültür
Bayburt kültürü ve geleneklerinin yanı sıra Bayburt'tan farklı olarak Karadeniz kültürü de yaşanmaktadır. Zira ilçede hatırı sayılır derecede Trabzon kökenli insan yaşamaktadır. Folkloru Bar'dır. Aydıntepe'de Bayburt şivesinden farklı olan "Geliyem, gidiyem" ağzıyla konuşulur ki günlük dilde de Bayburt'ta kullanılmayan hatırı sayılır sayıda farklı kelime kullanılmaktadır. Tipik Bayburt ve Trabzon arasında kalmış sentez/geçiş kültürü hakimdir.

## Nüfus
İlçe 23 köy ve 4 mahalleden oluşmaktadır.

## Kaynakça
Demirözü

**Demirözü**, Bayburt ilinin bir ilçesi. İlçenin yüzölçümü 594 km²’dir. Demirözü ilçe merkezinin denizden yüksekliği ortalama 1.684 metredir.

## Tarihçe
Yerleşimin eski adı Kısanta'dır. 1530 yılı Osmanlı tahririnde Kısanta adıyla Bayburt kazasına bağlı bir köy olarak görülmektedir. 1642 yılı avarız defterine göre yerleşimde, 48'i Hristiyan ve 2'si Müslüman olmak üzere toplam 50 hane bulunmaktadır. 19. yüzyıl başlarında yerleşim Gümüşhane sancağının Koğans (Kovans) nahiyesine bağlı görülmektedir. 1837 yılında köyde 42'si Hristiyan ve 2'si Müslüman olmak üzere toplam 44 hane bulunmaktadır. 1876 yılı Trabzon Vilayet Salnamesinde Kovans nahiyesine bağlı tamamı Hristiyan (Ermeni) olan 58 hanede 22 erkek yaşamaktadır. Aynı yıl içerisinde yerleşim Kovans nahiyesinden ayrılarak Bayburd kazasına bağlanmıştır.

Türkiye Cumhuriyetinin kuruluşundan sonra 1935 ve 1940 yılı nüfus sayımlarında Kısanta adıyla Pulur nahiyesine bağlı bir köy olarak görülen yerleşim, 1945 yılı nüfus sayımından itibaren Pulur nahiyesinin merkez köyü olmuştur. Köyün Kısanta olan adı 1959 yılında, "yabancı kökten geldiği ve iltibasa yol açtığı" gerekçesiyle 7267 sayılı kanunla Demirözü olarak değiştirilmiş ve 1960 yılı nüfus sayımından itibaren yeni adıyla kayıtlarda yer almaya başlamıştır. Pulur bucağının ismi 1964'te "Demirözü" olarak değiştirilmiştir. Bayburt'a bağlı bucak merkezi statüsündeki yerleşim, 4 Temmuz 1987 tarihinde Gümüşhane ilinin ilçesi olmuştur.
21 Haziran 1989 tarihinde Bayburt ilinin kurulmasıyla da yeni kurulan bu ilin ilçesi olmuştur.

2008 yılında Çiftetaş ve Güneşli köyleri ilçeye mahalle olarak bağlanmıştır.

## Ekonomi
İlçenin geçimi tarım ve hayvancılığa dayanır. İlçede sanayiye yönelik değirmen ve değişik küçük atölyeler bulunmaktadır.

## Nüfus

## Coğrafya
### Doğal güzellikler

Demirözü Barajı'nın ve Yakup Abdal Köyü Tabi Parkı'nın kenarına kurulmuş mesire alanları bulunmaktadır. Demirözü Barajı'nda tekne turları da gerçekleştirilmektedir. Yakup Abdal köyündeki tabiat parkında mesire alanı ise doğal çam ormanları arasında yer almaktadır.

## Kültür
### Tarihi yapıtlar
* Gökçedere Beldesi'nde - Ferahşad Bey Camii ve Medresesi
* Çatalçeşme Köyü'nde - Çatalçeşme Camii
* Akyaka Köyü'nde - Akyaka Camii (Kiliseden camiye çevrilmiştir)

### Müzeler
* Beşpınar köyünde - Kenan Yavuz Etnografya Müzesi

## Genel seçimler

## Kaynakça
Osmaneli

**Osmaneli**, Güney Marmara'da Bilecik ilinin bir ilçesidir. Kuzeyde Sakarya'nın Pamukova, kuzeydoğuda Sakarya'nın Geyve, güneydoğuda Gölpazarı, güneyde Merkez ilçeyle, batıda Bursa'nın Yenişehir, kuzeybatıda Bursa'nın İznik ilçeleriyle çevrilidir.

30 derece doğu boylam, 40 derece 3 dakika kuzey enleminde olup İstanbul'a 200&nbsp;km, Bursa'ya 107&nbsp;km, Adapazarı'na 70&nbsp;km ve Eskişehir'e 120&nbsp;km uzaklıktadır.

Geçmişi MÖ 1000 yılından kalma Trak mezarı kalıntısı kadar uzanan Osmaneli, 1308 yılında Osmanlı topraklarına katılmış bir Anadolu ilçesidir.

Osmaneli'nin yüzölçümü 490 km² olup ilçe merkezinin nüfusu 14.521'dir. Evliya Çelebi'nin seyahatnamesinde bahsettiği üzere ayvası, karpuzu ve zeytini başta olmak üzere birçok tarım ürünü meşhurdur.

Osmaneli ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 110 metredir.

Osmaneli'nin bilinen ilk adı Anadolu'nun ilk yerleşik halklarından Luwilerin dilinde yakınından geçen Göksu (Gallos) Çayı'ndan esinlenilerek ilk çağda Mela ya da Gallos olarak anılıyordu. Bu nedenle olsa gerek bilinen ilk adı Melewana'dır (Mela halkının kenti). Helenleşme çağında kentin adı Melagina'ya dönüşmüştür. Daha sonraki dönemlerde Lefke diye anılmıştır. Lefke, eski Helencede Leuikai "Ak Kavaklık" deyişinden almıştır.

1308 yılında  fethedilerek Osmanlı topraklarına katılmıştır. 1913 yılında Osmaneli adını almıştır. 30 Nisan 1926 tarihinde Bilecik iline bağlı bir ilçe olmuştur.

Osmaneli, İstanbul-Hicaz demiryolunun geçtiği ilçelerden biridir. 1926 yılındaki mübadeleye kadar bölgede Rumlar yaşamıştır. Rum kültüründen bugüne ulaşan en kalıcı örnek Aya Yorgi Kilisesi kalıntısıdır. Yine 1970'li yıllara kadar Rum ailelerce işletmecilik bazında ipek imalatı 
yapılmıştır.

## Yerel yönetim
2019 Türkiye yerel seçimlerine bağımsız aday olarak katılan Münür Şahin belediye başkanlığını kazandı. Daha sonrasında Adalet ve Kalkınma Partisi'ne katıldı. 2024 Türkiye yerel seçimleri sonucunda İYİ Parti adayı Bekir Torun seçimi kazandı ve belediye başkanı oldu.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* kaymakamlık internet sayfası
* belediyenin internet sayfası
İnhisar

**İnhisar**, Bilecik ilinin bir ilçesidir. Nüfusu 2.079 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan dördüncüdür.

## Konum ve tarihçe
Türkiye'nin kuzeybatısında yer alan ilçe; kuzeybatısında Gölpazarı, kuzeyinde Yenipazar, kuzeydoğusunda Sarıcakaya, doğusunda Mihalgazi güneydoğuda Tepebaşı (Eski Eskişehir merkezin kuzey kısmı) ve güneybatıda Söğüt ilçeleriyle komşudur. İlçenin yüzölçümü 244 km²dir. İnhisar ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 221 metredir. Karadeniz Bölgesi'nde yer alır. İnhisar, 30 Kasım 1989 tarihinde belediye statüsü alarak beldeye dönüştü. 20 Mayıs 1990 tarih ve 20523 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan kanun ile ilçe statüsüne kavuştu.

## Nüfus
İlçe bağlısı olarak merkez hariç olmak üzere ilçe merkezine bağlı; 9 köy (Akköy, Çayköy, Harmanköy, Hisarcık, Koyunlu, Muratça, Samrı, Tarpak, Tozman) ve 4 mahalleden oluşmaktadır. Sonradan ilçe olduğundan, asayişi İlçe Jandarma Komutanlığı'nca yürütülmektedir. Fakat 1 Nisan 2008'de ilçeye polis karakolu gelmiştir ve ilçe merkezinde asayişi polis tarafından devralınmıştır. İlçeye bağlı tek belde, Tarpak'tır ve 1992'den beri bu statüyü yürütmekteyken 2009'da çıkan beldeler kanununca köye dönüştürülmüştür. Akçasu, Kayabalı ve Yakacık köyleri 1990-1992 arası buraya bağlıyken, 1992'deki halk oylamasıyla Söğüt'e geri dönmüştür.

## Kaynakça
Orange County, Kaliforniya

**Orange ili** veya **Orange County**, Amerika Birleşik Devletleri'nin Kaliforniya eyaletinde bulunan ildir. 11 Mart 1889'da kurulmuştur. Orange County adlı diziye ve filme adını vermiştir. 2015 verilerine göre 3.169.776 nüfusu ile Kaliforniya eyaletinin en kalabalık 3. (üçüncü) bölümüdür. Toplam 2.455&nbsp;km² yüzölçümünün 2.045&nbsp;km²'si kara, 411&nbsp;km²si su alanıdır.

Orange County aynı zamanda Kaliforniya'da Türk nüfusun en çok yaşadığı yer olarak bilinir. Türklerin kurduğu bir de kültür merkezi (Pacifica Institute) Irvine şehrinde bulunmaktadır. Yerel amatör liglerde mücadele eden Türk takımları (OC Turks, Moonstar, OC United) mevcuttur.

En önemli şehirleri Huntington Beach, Irvine, Fountain Valley, Aliso Viejo, Orange, Tustin olarak sayılabilir. En büyük şehri ise Santa Ana'dır.

Sahillerinin ve tabiatın güzelliğiyle gezi planlarının en ilgi çeken yerlerindendir. Bunun yanı sıra birçok büyük firmanın merkezi de burada bulunmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Resmi web sitesi
Hizan

**Hizan** (), Bitlis ilinin bir ilçesidir.

## Konumu
Doğu Anadolu Bölgesi'nde yer alan Bitlis'i, güneyden Siirt, batıdan Muş, kuzeyden Ağrı illeri ve doğudan Van Gölü çevreler.

## Tarihi
Bölgede ilk yerleşmeler MÖ 1000'li yıllarda Urartular ile başlamıştır. Daha sonra Pers, Roma, Bizans ve Arap devletlerinin egemenliğinde kalmış; 11. yüzyılda Selçukluların, 16. yüzyıl başlarında da Osmanlıların sınırlarına dahil olmuştur.

## Günümüzde
1929'da bucak haline getirilen Hizan 16 Mart 1936 tarihinde ilçe yapılarak Bitlis iline bağlanmıştır. İlçe Bitlis ilinin ve Van Gölü'nün güneyinde sarp bir bölgede yer almaktadır. İlçenin yüzölçümü 1.021&nbsp;km²'dir. Hizan ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.470 metredir. Topraklarının %90'ı dağlık olup, küçük dereler dışında önemli akarsuyu yoktur. Tipik karasal iklim hakim olan ilçede yaz mevsiminde ortalama en yüksek ısı 25, kış mevsiminde ortalama en düşük ısı -15 derece civarındadır. Bitlis merkez ilçe ve diğer ilçelere göre orman varlığı fazla olmakla birlikte, ülke genelindeki ormanlık alanlara göre orman varlığı azdır.

## Nüfus
İlçe; 1 belde, 75 köy ve 11 mahalleden oluşmaktadır.

## Kaynakça
Mutki

**Mutki** (), Bitlis ilinin bir ilçesidir. Etrafı Güroymak, Bitlis merkez, Baykan, Hasköy, Muş merkez, Sason ve Kozluk ile çevrilidir. İlçenin yüz ölçümü 1.069 km²’dir. İl genelindeki nüfusu en az ilçedir.

## Coğrafi konumu
Mutki, doğusunda Bitlis ili, güneyinde Baykan, batısında Sason ve Muş ili ile, kuzeyinde Güroymak ilçesi ile çevrili 1,06 m² üzerine kurulmuş Bitlis iline bağlı 20&nbsp;km uzaklıkta bir ilçedir.

İlçenin yüzölçümü 1.069 km²’dir. Mutki ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.485 metredir.

## Tarihi
Mutki ilçesi tarih çağları boyunca Asurların, Perslerin, İskender Roma ve Bizans İmparatorluklarının hâkimiyetinde bulunmuş, Halife Ömer zamanında Müslüman Araplar tarafından fethedilmiştir.

Bundan sonra birkaç defa Müslümanlar ile Bizanslar arasında el değiştiren bu topraklar 1071 Malazgirt Zaferi'nden sonra Anadolu'ya başlayan büyük Türk gücünün ilk durak yerinden biri ve Akkoyunlu gibi çeşitli Türk beyliklerinin idaresi altında kalan bölge 1514 Çaldıran zaferinden sonra Osmanlı Devletinin topraklarına katılmış, Birinci Savaşı sırasında Ermeni ve Ruslar tarafından işgal edilen bölge, 6 Nisan 1916 yılında işgalden kurtarılmıştır.

## Günümüzde

Mutki ilçesi Bitlis ilinin 1935 yılında çıkan bir kanunla il olması ve 4 Ocak 1936 yılında teşkilatlanması ile birlikte 1938 yılında Miritağ köyünde yapımına başlanan Hükûmet Konağının tamamlanması ile 1941 yılından bugüne kadar 'Mutki' ilçe adı ile anılmaktadır.

## Nüfus
İlçe; 1 belde, 60 köy ve 11 mahalleden oluşmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Mutki Belediyesi 
* Mutki Kaymakamlığı 
* YerelNET
Ağlasun

**Ağlasun**, Burdur iline bağlı bir ilçedir.

## Tarihçe
İlçede yerleşim antik dönemlere kadar uzanmaktadır. İlçe merkezinin 7&nbsp;km kuzeybatısında Sagalassos antik kenti bulunmaktadır. Dündar Bey döneminde Hamitoğulları Beyliği topraklarına katıldı. 1472 yılında Osmanlı topraklarına katıldı. 1500-1501 Osmanlı kayıtlarında Ağlasun'dan 9 köy ve Yörük topluluğundan oluşan bir nahiye olarak bahsedilmiştir. 1910 yılı kayıtlarında Burdur'un üç nahiyesinden biridir. 7 Ağustos 1951'de Burdur merkez kazaya bağlı olan "Belönü" nahiyesinin adı nahiye merkezinin de adı olan "Ağlasun" olarak değiştirildi. Ağlasun, 1958'de ilçe olmuştur.

## Coğrafya
İlçe, Akdeniz Bölgesi'nin batısında, Göller Yöresinde yer almaktadır. Batı Toroslar üzerinde bulunan Akdağ'ın Güney yamaçlarında kurulan bir yerleşimdir. Ağlasun ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.131 metredir. İlçenin yüzölçümü 305 km²dir.

## İklim
Etrafı yüksek dağlar ile çevrili olduğu için ilçenin kendine özgü bir iklimi vardır. Genellikle Karasal iklim ile Akdeniz iklimi arasında geçişler yaşanır. Bucak, Çeltikçi ve Burdur'dan soğuk, Isparta'dan sıcaktır. En soğuk mahallesi ise Kum Mahallesidir.

## Ekonomi
Halkının büyük çoğunluğu tarım ve hayvancılık ile uğraşmaktadır. İlçede kiraz, vişne, ceviz, elma, buğday ve mısır yetiştirilmektedir. Gül bahçeleri, asırlık çınarı ve alabalık yetiştirme tesisleri vardır.

## Ulaşım
Isparta-Antalya eski karayolu üzerinde bulunur. İllere göre uzaklıkları şöyledir:
* Burdur: 35&nbsp;km
* Isparta: 40&nbsp;km
* Antalya: 108&nbsp;km

İlçeye 7&nbsp;km uzaklıkta Sagalassos antik kenti bulunur.

## Nüfus

## Şehir hakkında kitaplar
* 
* 

## Kaynakça
Söğüt, Bilecik

**Söğüt**, Bilecik'in bir ilçesidir. Osmanlı Beyliği'nin ilk başkenti olarak bilinir. 1231 yılında Thebasion adını taşırken Anadolu Selçuklu komutanı Ertuğrul Gazi tarafından İznik İmparatorluğu'ndan alınmıştır ve kendisine Anadolu Selçuklu hükümdarı I. Alaeddin Keykubad tarafından Domaniç ile birlikte verilmiştir. Osmanlı döneminde önce Sultanönü sancağının merkeziyken, sonra merkezin Eskişehir'e taşınmasıyla bu sancağa bağlı bucağa dönüşmüştür. 1648 yılında Anadolu vilayeti Bursa Sancağı'nın Lefke (bugün Osmaneli) kazasına bağlı bucaktı. Daha sonra Anadolu eyaletine bağlı merkezi Bilecik olan Ertuğrul Sancağı'nın sınırlarına katıldı. En son Hüdavendigâr Vilayeti'ne bağlı Ertuğrul Sancağı'na bağlı kaza idi. Kurtuluş savaşında üç kez Yunan işgaline uğramış ve 6 Eylül 1922'de işgalden yanmış bir şekilde kurtulmuştur. İlçeye bağlı Kızılsaray köyünün girişinde, hem Osmanlıca, hem de Rumca yazılar taşıyan bir Yunan karakolu bulunmaktadır ve bu karakol harap hâldedir.

## Etimolojik açıdan Söğüt
# 1300 - Thêbásion  (Österreichische Akademie der Wissenschaften, Tabula Imperii Byzantini, 12 vol., Wien 1976...2008.)
# 1487 - Beğ Söğüdü (Hüdavendigâr Livası Tahrir Defterleri, ed. Ömer Lütfi Barkan, TTK1988.)
# 15. ve 16. yüzyıllara ait tahrirlerde Söğüd kaza adı, Beğsöğüdü ise kaza merkezi olan kasabadır.
# Rumca isim Türkçeye "Sivad" veya "Sivas" olarak geçer. Söğüd adının bundan mülhem olması mümkün görünüyor.

## Konum
Yurdumuzun kuzeybatısında yer alan ilçe kuzeyinde Gölpazarı, kuzeydoğusunda İnhisar ilçesi, güneyinde Eskişehir'in Merkez ilçesi, güneybatıda Bozüyük ve batıda Merkez ilçe ile komşudur.

İlçenin yüzölçümü 523 km²dir. Söğüt'ün denizden yüksekliği 682 metredir. İl merkezine 31, ekonomik olarak bağlı olduğu Eskişehir'e 52&nbsp;km uzaklıktadır.

## Nüfus
İlçe; 23 köy (Akçasu, Borcak, Çaltı, Dereboyu, Dömez, Dudaş, Geçitli, Gündüzbey, Hamitabat, Kayabalı, Kepen, Kızılsaray, Küre, Oluklu, Ortaca, Rızapaşa, Sırhoca, Tuzaklı, Yakacık, Yeşilyurt, Zemzemiye) ve 5 mahalleden oluşmaktadır.

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Söğüt Kaymakamlığı 
* Söğüt Belediyesi
Çavdır

**Çavdır**, Burdur ilinin bir ilçesidir. İlçenin yüzölçümü 482 km²dir. Çavdır ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.080 metredir.

## Nüfus
İlçe; 1 belde, 10 köy ve 5 mahalleden oluşmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Yerelnet: Çavdır
Karamanlı

**Karamanlı**, Burdur ilinin bir ilçesi. İlçenin yüzölçümü 372 km²dir. Karamanlı ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.157 metredir.

Karamanlı ilçesi çok eski bir yerleşim yeri olduğu bölgedeki tarihi izlerden anlaşılmaktadır. Karamanlı, yerleşim olarak Ardıçlıtepe eteklerinde ve Karamanlı ovasına hakim bir yerdedir. Yakın Taş Çağından (Neolitik Çağ) yerleşim izleri taşıyan bölgenin M.Ö. 800-500 yılları arasında Perslerin, Etilerin ve Yunanların idaresinde kaldığı bilinmektedir. Türk beyi Alparslan'ın 1071 Malazgirt Meydan Muharebesi ile Anadolu'ya girmesini takip eden yıllarda bölgeye Türkler tamamen hakim olumuş ve bugünlere gelinmiştir. Anadolu'ya Türkler'in girişi ile bölgede ilk düzenli idare Anadolu Selçuklu Devleti tarafından kurulmuş ve 1282'li yıllarda Hatay'dan Muğla'ya uzanan Karamanoğulları beyliğinin idaresine geçmiştir. Karamanoğlu Mehmet Bey'in Gölhisar'da zehirlenerek öldürülmesi üzerine bilinenler dolayısı ile Karamanlı'nın o yıllarda beylik idaresinde olduğunu kesinleştirmektedir.

Osmanlı İmparatorluğunun yükselme devrinde, 1469-1470 yıllarında Fatih Sultan Mehmet Karamanoğulları Beyliğini ortadan kaldırmış, Osmanlı Devleti'nin başına değişik zamlanlarda birçok defa dert açan Karamanoğullarının tekrar birleşip dert olmamaları için, o zaman topluca oturmakta oldukları Larende'den (yani şimdiki Karaman'dan) dağıtılması sırasında bazı obalar, Karamanlı civarında Eskiköy, Türkmen, Gebice, Gedikyap ve Ferizli denilen yerlere yerleşmişler, sonradan Karamanlı'nın şimdiki yerinde toplanmışlardır. Buraya ilk gelen Karamanoğlu, Ardıçlı Tepenin eteğindeki Kocapınarın başına mekân tutmuş, ikinci gelen Caferoğlu, Yediurgan denilen yerdeki Karaağaçlı Pınarın başına yerleşmiştir. İlk olarak buralara yerleşen kişilerin adları bugün bu yörenin mahalle adı olarak yaşamaktaTarihçi Prof. Dr. Tuncer Baykara'nın 27 Mart 1973 tarihli mektubunda 1871 (Hicri-1288) yılında Konya Vilayeti Salnamesi'nden elde ettiği bilgilere göre o yıllarda Karamanlı'nın 410 hanelik bir yerleşim yeri olduğu belirtmiştir. Ayrıca bölgedeki diğer bazı yerleşim bölgelerinden Tefenni 158, Gebrem 70, Sazak 23 ve Ece 20 hane olarak kayıtlarda yer almıştır.

Osmanlı İmparatorluğu döneminden 1911 yılına kadar köy statüsünde bulunan Karamanlı'da 1911 yılında Belediye teşkilatı kurulmuştur. 1925 yılında Jandarma teşkilatı, 1928 yılında da Bucak müdürlüğü kurulmuştur. 4 Temmuz 1987 tarih ve 19507 sayılı Resmi Gazetede Karamanlı'nın ilçe olması, 3392 sayılı kanunla TBMM tarafından kararlaştırılmış ve ilk kaymakamın 11.08.1988 tarihinde atanmasıyla ilçe olmuştur.

## Nüfus
İlçe; 8 köy ve 12 mahalleden oluşmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Karamanlı NET 
* karamanlı Belediyesi 
* Yerelnet: Karamanlı
* Karamanlı Kültür Tanıtım Sitesi
* Karamanlı Köyleri
Kemer, Burdur

**Kemer**, Burdur ilinin bir ilçesidir. Etrafı Karamanlı, Tefenni, Bucak, Burdur merkez ve Korkuteli ile çevrilidir. İlçenin yüz ölçümü 373 km²’dir, deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.165 metredir. İl genelindeki nüfusu en az ilçedir.

## Nüfus
İlçe; 7 köy ve 3 mahalleden oluşmaktadır.

## Kaynakça

## Dış bağlantılar

* Yerelnet: Kemer
Yeşilova

**Yeşilova**, Burdur ilinin bir ilçesidir. Sınırları içerisindeki Salda Gölü ile ünlüdür. Salda Gölü'nün özelliği, dünyanın en derin ve temiz göllerinden birisi olmasıdır. Göl sayesinde ilçe turistik bir belde görünümü vermektedir. Ayrıca çadır turizmine de müsait bir ortam vardır.

İlçe olmaya 1936 yılında hak kazanan Yeşilova, Göller Yöresi olarak da bilinen Orta Akdeniz'in ortalarında yer almaktadır.

İlçenin yüzölçümü 1.108 km²dir. Yeşilova ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.206 metredir.

## Tarihçe
Yeşilova ilçesi ve etrafındaki bölge Malazgirt Savaşından sonra 1093 tarihinde Türkler'in eline geçmiştir. O tarihlerde Bizanslılar ile bu bölgede yaşayan Türkmenler arasında bazı çatışmalar oldu ise de 1190 tarihinde Alman İmparatoru Frederik Barbaros Haçlı ordusunun başında buraya kadar gelmiştir. Frederik Barbaros'un gelişinden istifade eden ve kendisine Bizans Veliahtı süsü veren Alaksi topladığı askerlerle Türk hududuna tecavüz etmiş, bir taraftan Dinar'a diğer taraftan Güzelhisar'a cepheden bugünkü Harmanlı (Navlu) boğazına kadar sokulmuştur. Konya Sultanı tarafından gönderilen Osman Bey ve Hüsamettin Bey adlarındaki iki serdar Alaksi'yi her iki yönden kıstırmışlardır. Osman Bey (Navlu) boğazında düşman askerlerini sıkıştırmış Gencali, Karaatlı, Gökçe ismindeki Çeribaşları şiddetli hücumlarla düşmana karşı bu bölgede kuvvetli bir (SATIR) atmıştır. Muharebenin en şiddetli geçtiği yer Köpekbeli civarı olmuştur. Köpekbeli savaşında ağır yaralanan Osman Bey'in manevi evladı Abdi Bey Salda Gölü'nün Eşeler Dağına yaslanan sırtlarında bugünkü "SULTANPINARI" namı ile anılan yerde bulunan revirde tedaviye alınmıştır. Bu sırada Abdi Bey'in büyük cesaret ve secaretini taltif etmek üzere kendileri ile esasen sıhri Karabet'i bulunan bu genç kumandana Sultanlık payesi gelmiştir. Bu pınarın başında revirde bu payenin verildiği yer olarak "SULTAN PINARI" ismi verilmiştir. Düşmana büyük ölçüde satır atıldığı için bu bölgeye "SATIRLAR" denmiştir.

1936 yılında Yeşilova eski Erle Nahiyesi olarak görülmektedir. 1936 yılında ilçe olan YEŞİLOVA genellikle ASİKARAAĞAÇ'a bağlanmış ve nahiye olarak YAVUCE ismiyle anılmıştır. ERLE bu mıntıkanın ismidir. Nahiye Merkezi sürelerle bir zaman Kayadibi ve bir zamanda Beylerli kaza ve nahiye merkezi olmuştur. 1967'den sonra SATIRLAR Köyü merkez seçilmiştir. 1288 tarihli salnameye göre Satırlar Köyü 33 haneli ve 120 nüfuslu idi. 1305 tarihli salnamede de Erle nahiyesinde 148 misafirhane, 18 un değirmeni, 6 dükkân, 1 han, 1 lokanta, 26 cami, 19 Sübyan Mektebi, 8 tekke, 3 türbe, 38 çeşme ve 26 çamaşırhane olduğu kaydedilir.

## Nüfus
İlçe; 36 köy ve 7 mahalleden oluşmaktadır. Son dönemde bünyesine kattığı Karaatlı ve Kayadibi köyleriyle beraber nüfusu 5.700'ü geçmiştir. Ayrıca eskiden Salda ve Güney kasabaları bununan Yeşilova'nın, yetersiz nüfusu gerekçesiyle Salda ve Güney kasabaları köy sıfatı kazanmıştır.

## Kaynakça
20. http://www.yesilova.gov.tr/
Bayramiç

**Bayramiç**, Çanakkale ilinin bir ilçesidir. İlk olarak Antik çağlarda yerleşen yöre 1308'de Karesi Beyliği, 1356 yılında Osmanlı egemenliğine girmiştir. Bu zamanda yöreye verilen, bayram yeri anlamına gelen “Bayram İçi” ismi, “Bayramiç” olarak dönüşmüştür. 1902 yılında ilçe olmuştur. Yazları sıcak ve kurak, kışları Akdeniz iklimine kıyasla soğuk ve yağışlı geçer.

İlçenin yüzölçümü 1.204 km²dir. Bayramiç ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 108 metredir.

## Turizm

### Kebrene ve Skepsis
İlçedeki en eski yerleşim alanları Kebrene (Kebren) ile Skepsis'tir (Grekçe: Σκέψις). Ama bu kalıntıların çok azı günümüze kadar ulaşabilmiştir. Günümüzde Kebrene'nin bulunduğu bölge Çalıdağı köyü, Skepsis'in bulunduğu bölge Kurşunlutepe'dir.

### Hadımoğlu Konağı
1796 yılında inşa edilen Hadımoğlu Konağı, Bayramiç'in en ilgi çeken turistik mekânlarından biridir.
### Taş Köprü
Tabaklar Deresi üzerine yapılan Taş Köprü, Karşıyaka Cami'nin hemen önünde bulunmaktadır.

## Yönetim

### Belediye başkanları

### Mahalleler

* Camicedit Mahallesi
* Camikebir Mahallesi 
* Menderes Mahallesi
* Tepecik Mahallesi

### Köyler
Bayramiç ilçesi, Çanakkale iline bağlı olup, toplamda 75 köye sahiptir. Aşağıda Bayramiç ilçesinin köylerinin alfabetik listesi bulunmaktadır:

* Ağaçköy
* Ahmetçeli
* Akpınar
* Alakeçi
* Alikabaklar
* Aşağışapcı
* Aşağışevik
* Bekirler
* Beşik
* Bezirganlar
* Bıyıklı
* Cazgirler
* Çalıdağı
* Çalıobaakçakıl
* Çatalçam
* Çavuşköy
* Çavuşlu
* Çırpılar
* Çiftlikköy
* Dağahmetçe
* Dağoba
* Daloba
* Doğancı
* Evciler
* Gedik
* Gökçeiçi
* Güzeltepe
* Hacıbekirler
* Hacıdervişler
* Hacıköy
* Işıkeli
* Karaibrahimler
* Karaköy
* Karıncalı
* Kaykılar
* Korucak
* Koşuburnutürkmenleri
* Köseler
* Köylü
* Kurşunlu
* Kuşçayır
* Kutluoba
* Külcüler
* Mollahasanlar
* Muratlar
* Nebiler
* Osmaniye
* Örenli
* Palamutoba
* Pınarbaşı
* Pıtıreli
* Saçaklı
* Saraycık
* Sarıdüz
* Sarıot
* Serhat
* Söğütgediği
* Toluklar
* Tongurlu
* Tülüler
* Türkmenli
* Üçyol
* Üzümlü
* Yahşieli
* Yanıklar
* Yassıbağ
* Yaylacık
* Yenice
* Yeniköy
* Yeşilköy
* Yiğitaliler
* Yukarışapçı
* Yukarışevik
* Zerdalilik
* Zeytinli

## Nüfusu

## Kardeş şehirler

Bayramiç'in şu anda 8 tane kardeş kenti vardır.

**[[Avrupa]]**

* 
* 

**[[Türkiye]]**

* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Kaynakça
 http://www.canakkale.gov.tr/bayramic
Bayramören

**Bayramören**, Çankırı'nın bir ilçesidir. Bayramören, Kurşunlu ilçesine bağlı bucak iken; 1972 yılında Belediye, 1991 yılında ise Kurşunlu ilçesinden ayrılarak; ilçe statüsü kazanmıştır. İlçeye bağlı 27 köy, merkezde ise 3 mahalle mevcuttur. 2025 ADNKS verilerine göre ilçe merkezi, 530 nüfus ile Türkiye'nin en az nüfusa sahip ilçe merkezidir. Toplam nüfusu ise 2.209 kişi olup bu bakımdan 922 ilçe arasında sondan yedincidir.

İlçe il merkezine 105&nbsp;km uzakta olup, Çankırı'nın kuzeybatısında yer almaktadır. İlçe kuzeyinde Kastamonu ili Araç ilçesi, batısında Çerkeş ilçesi ve Karabük ili Ovacık ilçesi, güneyinde Atkaracalar ve Kurşunlu, doğusunda da Kurşunlu ilçesi bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 310 km²dir. Bayramören ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 857 metredir.

Coğrafi yapısının ve iş alanlarının azlığı sebebiyle başta İstanbul ve Ankara'ya olmak üzere fazlaca göç vermiştir. Ayrıca tarihi yapısı ve doğal çevresiyle küçük bir ilçedir.

Ayrıca her sene Pre-Paragliding World Cup Çankırı (Bayramören) & Türkiye Şampiyonası 1. Ayağı yapılmaktadır. Bu nedenle çevre illerden büyük ilgi görmektedir. İlçede yaşayanların birçoğu emekli, geri kalan kısmı ise tarım ve hayvancılık ile uğraşmaktadır.

2015 yılının Eylül ayında Dünya Yamaç Paraşütü Şampiyonası düzenlenmiştir.

## Nüfus

## Kaynakça
Atkaracalar

**Atkaracalar**, Çankırı ilinin bir ilçesidir.

Adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yapılan nüfus sayımında ikamete bağlı olarak ilçe merkezinin nüfusu 2.655 kişi olarak tespit edilmiştir.

## Tarihçe
1880 yılından beri bu isimle anılmaktadır. Tarihinde belde düzeyinden ilçeliğe çıkarılmış ve ile bağlanmıştır. İlçe belediyesi 1927 yılında belde belediyesi olarak kurulmuştur.

Atkaracalar'ın tarihinde ise ilçe merkezine yakın Dumanlı Dağı eteklerinde Hoşislamlar mevkiinde türbesi bulunan Hamza Sultan'ın ve merkez camiindeki türbelerinde yatan müritlerinin önemli rolleri vardır.

## Coğrafi bilgiler
Çankırı'ya uzaklığı 105&nbsp;km'dir. İlçenin batısında Çerkeş; kuzeyinde Melan Çayı, Kocadağ ve Çerkeş ilçesi; güneyinde Dumanlı dağı ve Orta; doğusunda da Kurşunlu ilçeleri yer almaktadır.

İlçenin yüzölçümü 234 km²dir. Atkaracalar ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.246 metredir.

## Ekonomi
İlçe merkezinde ve köylerinde genel geçim kaynağı tarım ve hayvancılıktır. Büyükbaş hayvancılığının yanı sıra küçükbaş ve kendi ihtiyaçlarını karşılamak amacıyla kümes hayvancılığı icra edilir. Arpa, buğday ve ziraat müdürlüğünün teşvikleri sonucu fiğ yetiştirmecilikleri ve az sayıda seracılık yapılmaktadır.

## Nüfus

## Atkaracalar belediyesi
;Belediye başkanları
:2019 Harun Oflaz
:2014 Rıfat Altıntop
:2009 Rıfat Altıntop
:2004 Ahmet Ulusoy
:1994 Mesut Akyüz
:1984 Ahmet Ulusoy
:1981 Yüksel Eski
:1980 Sıtkı Doğu
:1963 Osman Sevimli
:1960 Cihat Battaloğlu
:1951 Ali Akçaoğlu

## Kaynakça
Ilgaz, Çankırı

**Ilgaz**, Çankırı ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
Emir Karatekin komutasında Türk toprakları olmuştur. Anadolu Selçuklu Devleti'nin yıkılmasının ardından Uzun bir süre Candaroğulları Beyliği tarafından kontrol edilmiştir. 

## Coğrafya
İlin kuzeyinde; güneyden Yapraklı ve Korgun, batıdan Kurşunlu ve Bayramören, doğudan Kastamonu'nun Tosya ve İhsangazi ilçeleriyle çevrilidir. İlçenin kuzey doğusunda uzanan, Hacet Tepesi'nde 2.546 m'ye ulaşan Ilgaz Dağları, güneyde Devrez Çayı'na yer yer dik yamaçlarla iner. Devrez Çayı vadisinde yükselti 900 m dolayına düşer. Vadi boyunca uzanan 1.500 m dolayında Köroğlu Dağları uzanır. Doğu-batı yönünde ilçeyi geçen Devrez Çayı, kuzey ve güneyden inen irili ufaklı çaylarla beslenir. Bunların en önemlileri Gökçay ve Bozan dereleridir.

İlçenin yüzölçümü 845 km²dir. Ilgaz ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 931 metredir.

## İklim
Yıllık ortalama sıcaklık, 8-10&nbsp;°C, yağış tutarı 400–500&nbsp;mm'dir. İlçenin doğal bitki örtüsünü ise sarıçam, köknar ve karaçam ormanları oluşturur.

## Ekonomi
İlçenin ekonomisi tarım ve hayvancılığa dayalıdır.

## Nüfus

## Notlar

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* Yerelnet
Korgun

**Korgun**, Çankırı ilinin bir ilçesidir.

## Tarihçe
MÖ 13. yüzyıldan itibaren Korgun'un da içinde bulunduğu bölge Hititlerin yerleşim alanı içinde kalmıştır. MÖ 64'te Romalılar bölgeye egemen olmuşlar ve bu durum on birinci yüzyıla kadar sürmüştür. Bugün, ilçe toprakları üzerinde Alpsarı ve Ildızım Köyleri yakınlarında Romalılar döneminden kalma mezarlık alanlarına rastlanmaktadır.

1071 yılında Büyük Selçuklu Hükümdarı Alparslan'ın Malazgirt zaferinin ardından ilçe topraklarının da içinde bulunduğu bölge Türklerin egemenliği altına girmiştir. Yıldırım Beyazıt döneminde Osmanlı Devleti'nin egemenliği altına giren bölgenin, daha önce 1309 yılından itibaren de Çandaroğulları ve İsfendiyaroğulları Beyliği'nin toprağı olduğu bilinmektedir.

Birinci Dünya Savaşı ve Kurtuluş Savaşı sırasında bölge insanı birçok kahramanlık örnekleri göstermiştir. 1925 yılında Şapka İnkılâbı sırasında Mustafa Kemal Atatürk, Korgun'dan Kastamonu'ya geçmiştir. Korgun, adını bölgeye yerleşen Oğuzların Kargın boyundan alır.

## Coğrafya
Çankırı Kastamonu yolu üzerinde bulunmaktadır. İlçenin yüzölçümü 378 km²dir. Korgun ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 909 metredir.

## Nüfus

## Kaynakça

## Dış bağlantılar
* YerelNET 
* Korgun resmi sitesi
Orta, Çankırı

**Orta**, Çankırı ilinin bir ilçesidir. İl merkezine 65&nbsp;km uzaklıktadır. İlçenin yüzölçümü 706 km²dir. Orta ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.260 metredir.

## Nüfus
Orta'ya bağlı 3 belde, 23 köy bulunmaktadır. İlçe merkezine bağlı 4 mahalle vardır.

2023 Nüfusu ise 24.352 kişidir.

## Tarih
Coğrafi konumdan geldiği görüşü en yaygın olanıdır. İlçenin, çevredeki yerleşimlere göre “orta noktada” yer alması nedeniyle bu adın verildiği düşünülür. Osmanlı döneminde bazı kayıtlarda “Orta” adının kullanıldığı görülür; bu da ismin Türkler tarafından verilmiş olduğunu göstermektedir. Halk arasında, bölgenin eskiden kervan yolları üzerinde orta durak konumunda olmasının da bu isme etki ettiği söylenir.

İlçe ve çevresinde höyükler bulunmaktadır.Bu höyükler, bölgenin Hitit ve Frig dönemlerinden itibaren yerleşim gördüğünü göstermektedir. Henüz geniş çaplı arkeolojik kazılar yapılmamış olsa da, yüzey buluntuları önemlidir.

Geleneksel köy evleri kerpiç ve taş kullanılarak yapılan eski evler olup, Anadolu kırsal mimarisini yansıtır. Avlulu, tek veya iki katlı evler yaygındır.

Orta, Şabanözü'ne bağlı bir köy iken 1959 yılında, ilçe olmaya uygun bir yerleşim yeri olmamakla birlikte, siyasi takdir ve değerlendirmelerle ilçe statüsüne kavuşturulmuştu.

## Coğrafya
Kızılırmak'ın önemli kollarından Devrez çayı Orta ilçesi sınırları içerisinde yer alan dağlardan önemli kaynaklarını alır.

Çorak bir ova üzerine kurulmuş, söğüt ve kavak ağaçlarından ve az miktarda da ahlat ağacından başka yeşillik bulunmuyordu.

## Kaynakça
Yapraklı

**Yapraklı**, Çankırı ilinin bir ilçesidir. 38 köy ve 6 mahalleden oluşmaktadır. İlçenin yüzölçümü 741 km²dir. Yapraklı ilçesinin deniz seviyesinden ortalama yüksekliği 1.204 metredir.

## Tarihi
Uzun yıllar Çankırı Merkez ilçesine bağlı olan Yapraklı, 1955 yılında belediyeye, 1958 yılında ise 7033 Sayılı Yasa ile ilçeye dönüştürüldü.

2013 yılında Akyazı, İğdir ve Kavak köyleri ilçeye mahalle olarak bağlandı.

## Nüfus

## Kaynakça

## Ayrıca bakınız
* Büyük Yayla