T57 Heavy Tank

T57 ağır tankı, Amerikan ordusu tarafından Soğuk Savaş döneminde M103 ağır tankının daha da geliştirilmiş versiyonu olarak geliştirilen deneysel bir ağır tanktı. Ağır zırh ve uzun menzilli 120&nbsp;mm yivli topa sahip olan T57'nin, Avrupa'daki Amerikan ağır tank brimlerinde hizmet veren M103'ün yerini alması gerekiyordu. Gövde cephesindeki zırhın kalınlığı 5–8 inç (130–200&nbsp;mm) arasında değişecek ve taret her tarafta maksimum 5,98 inç (152&nbsp;mm) olacaktı. Fransız AMX 50 projesi gibi, salınımlı bir kuleye sahip olacaktı. Ayrıca 153&nbsp;mm'lik bir top alacaktı. 203&nbsp;mm'lik bir topun monte edilmesi için deneyler de yapıldı, ancak kısa süre sonra bunun mümkün olmadığı görüldü. Ağır zırhlı taretin ve topun fazla ağırlığı nedeniyle taret salınım sisteminde birden fazla sorun keşfedilince projeden vazgeçildi.

## Tasarım

T57, arızalı T43 tankında bulunan T123E1 topunun bir türevi olan 120&nbsp;mm T179 yivli tank topuyla silahlandırıldı. Top, aracın salınımlı taretinin içinde bulunan T169 yuvasına monte edildi ve bu, topun kendisi yerine taret yapısını yukarı ve aşağı kaydırarak maksimum 15 derece top yükselmesine veya -8 derece alçalmaya izin verdi. T169, hidrospring tabanca geri tepme sistemine sahipti. T179, T284 zırh delici (AP) mermiler, T308 HEP mermiler, T275 yüksek patlayıcı (HE) ve T309 yüksek patlayıcı tanksavar (HEAT) mermiler dahil olmak üzere çeşitli mühimmatları ateşleyebildi. AP mermilerinin 2.000 yarda (1.800 m)'de 10,8 inç (270&nbsp;mm) homojen plakayı veya 1.000 yarda (910 m) mesafede 9,8 inç (250&nbsp;mm) homojen plakayı delebileceği test edilirken, HEAT mermisi 16 inç (410&nbsp;mm) plaka, T179, tahmini atış hızı dakikada 30 mermi olan bir otomatik yükleyici sistemi tarafından yeniden dolduruldu. Tek parça mühimmatın büyük boyutu nedeniyle maksimum 18 mermi taşınabiliyordu.

**Koruma**

T57, zamanında bir tank için iyi korunuyordu; tasarımına dayalı bir gövde kullanmasına rağmen M103 ağır tankından daha ağır bir zırha sahipti. Tankın tüm zırhı dökme homojen zırhtandı. Ön üst eğimli yüzey, 60 derecede eğimli 5,0 inç (130&nbsp;mm) zırha sahipken, alt eğimli yüzey, 45 derecede 4,5 inç (110&nbsp;mm) zırha sahipti. Araçların yan tarafları 3,0 inç (76&nbsp;mm) kalınlığındayken, arka tarafları 1,0 ila 1,5 inç (25 ila 38&nbsp;mm) kalınlığındaydı. Salınımlı taret, 60 derece açılı 5,0 inç (130&nbsp;mm) plaka ile aracın en zırhlı bölümüydü. Silah kalkanı 45 derecede 4,0 ila 10,0 inç (100 ila 250&nbsp;mm) kalınlığındaydı. Taretin yanları, 20 ila 40 derece açıda 2,75 ila 5,35 inç (70 ila 136&nbsp;mm) kalınlığındayken, tankın çatısı gibi taretin arkası 1,5 inç (38&nbsp;mm) kalınlığındaydı. Aracın göbeği 0,5 ila 1,5 inç (13 ila 38&nbsp;mm) kalınlığındaydı. Aracın gövdesi, hem M103 hem de M48 tanklarında görülen ön gövdenin ikonik yuvarlak çelik döküm "gaga" tasarımını korudu. T57'nin zırhının, aracın amaçlanan angajman menzillerinde mevcut tüm Sovyet tanksavar silahlarına karşı araca bağışıklık sağlaması gerekiyordu. T57 ve diğer NATO ağır tanklarının gövde aşağı konumlarında uzun menzilli ateş sağlama niyeti nedeniyle taret zırhına büyük önem verildi.

## Tarih
T57 projesi, 12 Ekim 1951'de salınımlı tareti ve otomatik doldurucusu olan 120&nbsp;mm silahlı bir tank tasarlamak için başlatıldı. Otomatik yükleyicinin ilk tasarımı silindirikti, ancak bu, Ordu Saha Kuvvetleri tarafından reddedildi çünkü böyle bir tasarım, taret karmaşası içinde çok büyük bir yer kaplayacak ve mermi kapasitesini maksimum 11 ile sınırlayacaktı. Tasarım için Rheem İmalat Şirketi ile sözleşme imzalandı, iki pilot araç üretildi. Bununla birlikte, T57 hiçbir zaman tamamlanmadı ve yalnızca iki taret inşa edildi. Her ikisi de denemeler için T43 gövdelerine monte edildi. 17 Ocak'ta ABD Düzenleme Komitesi, her iki taret hurdaya çıkarılarak ve gövdeler gelecekte kullanılmak üzere bir ikmal deposuna iade edilerek projeyi iptal etti. T57 taretini hiçbir zaman tamamlanmayan bir M48 Patton tank gövdesine monte etmeyi planlayan T77 120mm Top Tankı ile başka bir proje ortaya çıktı.

## Kaynakça