SM UB-3

**SM ''UB-3***, [[Alman İmparatorluğu]]'na ait [[UB I tipi denizaltı|*UB I* tipi]] bir [[denizaltı]]ydı. 15 Ekim 1914'te sipariş edilmesinin ardından 3 Kasım 1914'te [[Kiel]]'deki [[Germaniawerft]] tersanesinde kızağa kondu. İnşası 5 Mart 1915'te tamamlandı ve ilk görevini aynı yıl 14 Mart'ta aldı. *UB-3*, sınıfının ilk sekiz denizaltısıyla aynı özelliklere sahipti. 28,10 m uzunluğundaki *UB-3*ün [[Deplasman (denizcilik)|deplasmanı]], su yüzeyinde ve dalışta olmasına göre 127 ile 142 ton arasında değişiyordu. Denizaltı, [[pruva]]sındaki iki [[torpido tüpü]]nde birer [[torpido]], [[güverte]]sinde ise bir [[makineli silah]] taşıyordu.

[[I. Dünya Savaşı]]'nda [[İmparatorluk Donanması]]'na hizmet veren *UB-3*, 1 Mayıs 1915'te [[Pola Filotillası]]'nda görevlendirildi. Mayıs 1915 sonlarında bir devriye göreviyle [[İzmir]] kıyılarına doğru yola çıktı fakat 23 Mayıs'tan sonra denizaltıyla iletişim koptu ve kendisinden bir daha haber alınamadı.

== Tasarımı ==
[[Alman İmparatorluğu|Alman]] kuvvetlerinin [[I. Dünya Savaşı]] başlarında [[Fransa]]'nın [[Manş Denizi]] kıyılarındaki taarruzları esnasında, [[İmparatorluk Donanması]] denizaltılarının [[Flandre]] açıklarındaki sığ, dar ve girintili kıyılarda kullanılmaya uygun olmadığı görüldü. Bu eksikliği gidermek için Ağustos 1914 ortalarında, demiryoluyla parçalar halinde operasyon limanına taşınabilecek ve orada kısa sürede monte edilebilecek görece küçük bir seri denizaltı ([[UB I tipi denizaltı|*UB I* tipi]]) üretme girişimi olan *Proje 34* uygulamaya konuldu. Bu denizaltıların demiryoluyla taşınabilir olması talebi, sınırlı büyüklükte olmaları zorunluluğunu getiriyordu. Bu sınırlamalara göre üretilen denizaltıların boyları 28 m, ağırlıkları ise 125 ton civarında olmalıydı. Ayrıca iki [[torpido tüpü]]yle sınırlandırılmıştı.

Tipinin önceki denizaltıları gibi *UB-3* de 28,10 m boyunda, 3,20 m genişliğinde ve 3 m yüksekliğindeydi. Denizaltı, su yüzeyinde hareket için [[Daimler-Motoren-Gesellschaft|Daimler]] yapımı dört silindirli  bir [[dizel motor]]a, dalışta hareket için ise [[Siemens-Schuckert]] marka  bir [[elektrik motoru]]na sahipti. Her iki motor da tek bir [[pervane]] [[şaft]]ına bağlıydı. Dizel motorun su yüzeyinde sağladığı azami hız 7,45 [[knot]], elektrik motorunun dalışta sağladığı azami hız ise 6,24 knottu. Denizaltının menzili ortalama hızlarla su yüzeyinde 1.500, dalışta ise bataryaların mümkün kıldığı menzil 45 deniz miliydi. Dalabileceği azami derinlik olan 50 m'ye 33 saniyede inebilirdi. Pruvasındaki iki torpido tüpünde 450&nbsp;mm çaplı birer torpido taşıyan *UB-3*ün güvertesinde ise 8 mm'lik bir [[makineli silah]] bulunuyordu. Standart mürettebatı bir subay ve 13 erden oluşuyordu.

== İnşası ve faaliyetleri ==
Grubunun ilk 15 denizaltısıyla birlikte 15 Ekim 1914'te, [[Kiel]]'deki [[Germaniawerft]] tersanesinden sipariş edilen *UB-3*; 3 Kasım'da, 241 tersane numarasıyla kızağa kondu. *UB I* tipindeki denizaltıların çoğu, ortalama on beşer parça hâlinde sekiz vagona yüklenmiş, görev yapacakları limanlara demiryoluyla taşınmış, orada bir araya getirilerek denize indirilmiş ve denemeleri yapılmıştı. Bu tip denizaltıları demiryoluyla nakletmek, bazı parçaların yolda hasar görmesine de neden olmuştu. *UB I*lerin ulaştıkları limandaki montaj işlemleri genellikle iki ilâ üç haftayı alıyordu. Monte edilmelerinin ardından denizaltılar, bu limanlardan yola çıkarak birtakım faaliyetlerde bulundular. Ancak *UB-3*, bu serinin kullanılmasının amaçlandığı denizler dışında görevlendirilen bir modeldi. Almanya, sayıca az denizaltıya sahip olan [[Avusturya-Macaristan Donanması]]'nı bu yönden desteklemek için aralarında *UB-3*ün de bulunduğu bazı *UB I* tipi denizaltıları demiryoluyla [[Pula]] Limanı'na gönderdi. Üsteğmen Siegfried Schmidt'in komutasındaki *UB-3*, 1 Mayıs'ta [[Pola Filotillası]]'na katıldı.

Mayıs sonlarına doğru [[Adriyatik Denizi]]'ne inen *UB-3*, Pola Filotillası'ndaki denizaltıların çoğunun organize edildiği [[Kotor|Cattaro]]'ya hareket etti. İlk devraktiye görevinde, [[İzmir]]'deki [[Osmanlı İmparatorluğu|Osmanlı]] deniz unsurlarına destek olmak için gerekli mühimmatla yüklendi. Sınırlı menzili nedeniyle, Avusturya-Macaristan Donanması'nda görevli bir [[muhrip]] tarafından çekilerek [[Otranto Boğazı]]'ndan geçti ve [[Korfu]] açıklarında muhripten ayrılarak kendi başına seyir yapmaya başladı. *UB-3*ün planlanmış rotası; [[İyon Adaları]]'nın güneyinden geçip, [[Mora Yarımadası]]'nı dolaşıp, [[Kiklad Adaları]]'nın ilerisindeki [[Sakız Adası]]'nın kuzeyi ve [[Karaburun]] arasından [[İzmir Körfezi]]'ne varmak şeklindeydi. Öngörülen seyre göre denizaltı kalan yarım depo yakıtıyla 28 ya da 29 günde İzmir'e ulaşacaktı. Ancak son olarak 23 Mayıs'ta, İzmir'in  kadar açığında *UB-3*ten bir telsiz sinyali alan Almanlar mesajı anlamamış daha sonraları ise kendisinden başka bir sinyal alamamışlardı. Bu kaybın ardından *UB-3*, I. Dünya Savaşı sırasında kaybedilen ilk *UB I* tipi denizaltı oldu.

*UB-3''ün rotasında herhangi bir mayın tarlası yoktu ve bölgedeki denizaltılara karşı herhangi bir saldırı da olmamıştı. Bu bağlamda, denizaltının belirlenemeyen teknik bir arıza sebebiyle batmış olabileceği belirtilir.

## Notlar

## Kaynakça
;Özel

;Genel

* 
*