Alfios (tanrı)

**Alfios** veya **Alpheios** ( "beyazımsı" anlamına gelir), Alfios, Yunan mitolojisinde bir nehir (Alfeios Nehri) ve aynı zamanda da nehir tanrısıydı.

## Aile

Çoğu nehir tanrısı gibi, Alfios da ikisi de Titan olan Okeanos ve kız kardeşi-karısı Tethys'in oğluydu. Pharis'in kızı Telegone'den, oğlu kral Orsilokhos doğdu. Bundan meydana gelen kan bağıyla Alfios, Diocles'in büyükbabası ve Truva Savaşı sırasında Aeneas tarafından öldürülen askerler olan Crethon ve Orsilochus'un büyük büyükbabasıydı. Nehir tanrısı, Poseidon ile birlikte olarak Eirene'nin annesi olan Melantheia'nın babası olarak da anılmıştır. Daha sonraki anlatılarda, Alfios, Zeus ile birlikte olarak Endymion'un olası annesi olan Phoenissa'nın babası olarak anlatılmıştır.

## Mitoloji

Pausanias'a göre, Alpheus tutkulu bir avcıydı ve bir peri olan Arethusa'ya aşık oldu. Ancak Arethusa ondan kaçtı, Siraküza yakınlarındaki Ortygia adasına gitti ve kendini bir kuyuya dönüştürdü. Bunun üzerine Alfios, kendini Mora'dan Ortygia'ya doğru akan bir nehre dönüştürdü. Böylece dönüştüğü nehrin suları, denizin altında Arethusa kuyusunun kaynağı sularla birleşti. Arethusa'nın kuyusu, Siraküza'nın bir simgesidir. Bu hikâye, Romalı yazar Ovidius tarafından biraz daha farklı bir şekilde anlatılır: Güzel bir su perisi olan Arethusa, bir zamanlar Arkadya'daki Alfeios Nehrinde yıkanırken, nehir tanrısı tarafından şaşırtıldı ve takip edildi; ama tanrıça Artemis ona acıdı ve onu yerin altından Ortygia Adası'na akan bir kuyuya çevirdi. Alfios nehre atlayarak suya dönüştü, ancak yeryüzü yarıldı ve nehir yeraltına düşerek Artemis için kutsal bir yer olan Ortygia Adası'nın yakınındaki Siraküza yakınlarındaki bir koyda ortaya çıktı.

Diğer efsanelere göre Artemis, Alfios'un aşık olduğu varlıktı. Bir keresinde, onun tarafından takip edildiğinde Elis'teki Letrini'ye kaçtığı ve burada Alfios'un onu bulamaması veya ayırt edememesi için kendi ve arkadaşlarının (nimflerin) yüzünü çamurla kapattığı, böylece Alfios'un geri dönmek zorunda kaldığı söylenir. Bu, Letrini'de bir Artemis Alphaea tapınağının inşasına vesile oldu. Hikâyenin başka bir versiyonuna göre, tanrıça, aynı şekilde gerçekleşen olaylar sonucu Alphaea adı altında bir tapınağa sahip olduğu Ortygia'ya kaçtı. Alfios'un Artemis'e olan sevgisine bir işaret de Olimpia'da iki tanrının ortak bir sunağı olması.

Bu anlatılarda iki veya daha fazla farklı hikâye birbirine karışmış gibi görünüyor, ancak bunlar muhtemelen Alfeios Nehri ile Arethusa kuyusu arasında doğal bir yeraltı bağlantısı olduğuna dair popüler inançtan kaynaklanıyor. Alfeios'a atılan bir bardağın Ortygia'daki Arethusa kuyusunda yeniden ortaya çıkacağına inanılıyordu. Plutarkhos, yukarıda belirtilenlerle tamamen alakasız bir açıklama verir. Ona göre Alfios, Helios'un oğluydu ve kardeşi Cercaphus'u bir yarışmada öldürmüştü. Umutsuzluk ve Erinyeler'in peşini bırakmadığı Alfios, Nyctimus Nehri'ne atladı ve daha sonra bu nehir Alfeios adını aldı.

Alpheus aynı zamanda, Herakles'in, görevlerinin beşincisinde Augeas'ın Ahırlarındaki pisliği tek bir günde temizlemek için yeniden yönlendirdiği nehirdi, bu imkansız olduğu varsayılan bir görevdi.

## Roma referansları
Alfios genellikle Roma İmparatoru Hadrian'ın sevgilisi Antinous ile ilişkilendirilir. Antinous, Nil Nehri'nde boğulmuş bir Yunan genciydi. Antinous tanrılaştırıldıktan sonra dönemin sikkelerinde Alfios olarak veya Alfios olarak Hadrian ile birlikte tasvir edilmiştir.

## Kaynakça
; Özel

; Genel
* Fabius Planciades Fulgentius, Whitbread, Leslie George tarafından çevrilmiş *Mitolojiler*. Ohio State University Press.1971. Theio.com adresinde çevrimiçi sürüm 
* Gaius Julius Hyginus, *The Myths of Hyginus'tan Fabulae,* Mary Grant tarafından çevrilmiş ve düzenlenmiştir. Hümanist Çalışmalar Kansas Üniversitesi Yayınları. Topos Metin Projesi'ndeki çevrimiçi sürüm. 
* Hesiod, *Theogony* from *The Homeric Hymns and Homerica* with an English Translation, Hugh G. Evelyn-White, Cambridge, MA.,Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1914. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm.  Yunanca metin aynı web sitesinden edinilebilir  
* Homer, ''The Iliad'' with an English Translation by AT Murray, Ph.D. iki cilt halinde. Cambridge, MA., Harvard University Press; Londra, William Heinemann, Ltd. 1924.ISBN&nbsp;. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 
* Homer, beş ciltlik *Homeri Operası*. Oxford, Oxford Üniversitesi Yayınları. 1920.ISBN&nbsp;. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin  
* Lucius Mestrius Plutarchus, *Morals* Yunancadan birkaç el tarafından çevrilmiştir. tarafından düzeltildi ve revize edildi. William W. Goodwin, PH. Boston. Küçük, Brown ve Şirketi. Cambridge. John Wilson ve oğlunun basını. 1874. 5. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm  
* Pausanias, WHS Jones, Litt tarafından İngilizce Çeviri ile *Yunanistan'ın Tasviri*. D. ve HA Ormerod, MA, 4 Ciltte. Cambridge, MA, Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1918.ISBN&nbsp;. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm 
* Pausanias, *Graeciae Açıklama.* *3 cilt* Leipzig, Teubner. 1903. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin  
* Pindar, *Odes* Diane Arnson Svarlien tarafından çevrilmiştir. 1990. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 
* Pindar, *The Odes of Pindar,* Ana Fragmanları içeren bir Giriş ve Sir John Sandys'in İngilizce Çevirisi, Litt. D., FB. Cambridge, MA., Harvard University Press; Londra, William Heinemann Ltd. 1937. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin  
* Pseudo-Clement, Ante-Nicene Library Cilt 8'den *Kabuller* *,* tercüme eden Smith, Rev. Thomas. T. & T. Clark, Edinburg. 1867. Theio.com adresinde çevrimiçi sürüm 
* Strabon, *Strabon'un Coğrafyası.* HL Jones'un baskısı. Cambridge, Mass.: Harvard University Press; Londra: William Heinemann, Ltd. 1924. Perseus Digital Library'deki çevrimiçi sürüm. 
* Strabo, A. Meineke tarafından düzenlenen *Geographica*. Leipzig: Teubner. 1877. Perseus Digital Library'de bulunan Yunanca metin. 
* Virginia M. Lewis, " Two Sides of the Same Coin: The Ideology of Gelon's Innovative Syracusan Tetradrachm  ", in *Greek, Roman, and Bizans Studies*, 59 (2019), s.&nbsp;179–201.