open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ang Lambak, Anguila

**Ang Lambak** ay ang kabisera ng Anguila, isa sa labing-apat nitong distrito, at ang pangunahing bayan sa isla. , mayroon itong populasyon na 3,269.

## Kasaysayan
### Mga makasaysayang palatandaan
Ang Valley ay may ilang mga halimbawa ng kolonyal na arkitektura dahil sa paglipat ng administrasyon ng Anguilla sa St. Kitts noong 1825, bagaman ang Wallblake House, na itinayo noong 1787, ay nakatayo pa rin at ginagamit bilang rectory ng katabing simbahan. Nagbukas ang mga bagong tindahan sa mga bagong gusali at ni-renovate ang mga cottage na istilong West Indian. Ang mga lumang tindahan ay na-moderno at pinalaki ang kanilang mga stock pati na rin ang kanilang espasyo.

Ang mga guho ng Old Court House ay matatagpuan sa Crocus Hill, ang pinakamataas na punto ng isla. Ang natitira na lang ay ang mga sirang pader ng ilang basement jail cell. Sa Cross Roads sa kanlurang gilid ng The Valley ay ang Wallblake House, isang plantasyong bahay na itinayo noong 1787 na ngayon ay pag-aari ng Catholic Church (doon ang parish priest) at St. Gerard's Catholic Church, na may napaka orihinal nitong harapan ng mga pebbles, bato, semento, kahoy at baldosa.
Jane Fonda

**Si Jane Seymour Fonda**  ay ipinanganak noong Disyembre 21, 1937. Sya ay isang Amerikanang artista at aktibista. Kinikilala bilang isang icon ng pelikula,  Si Fonda ay ang tumanggap ng iba't ibang mga parangal, kabilang ang dalawang Academy Awards, dalawang British Academy Film Awards, pitong Golden Globe Awards, isang Primetime Emmy Award, ang AFI Life Achievement Award, ang Honorary Palme d'Or, at ang Cecil B. DeMille Award . 

Ipinanganak sa socialite na si Frances Ford Seymour at aktor na si Henry Fonda, ginawa ni Fonda ang kanyang acting debut sa 1960 Broadway play *na There Was a Little Girl*, kung saan nakatanggap siya ng nominasyon para sa Tony Award para sa Best Featured Actress in a Play, at ginawa ang kanyang screen debut sa parehong taon na may romantikong komedya na *Tall Story*. Sumikat siya noong dekada 1960 sa mga komedya *na Period of Adjustment* noong 1962, *Sunday in New York* noong 1963, *Cat Ballou* noong 1965, *Barefoot in the Park* noong 1967, at *Barbarella* noong 1968 bago natanggap ang kanyang unang nominasyon sa Oscar. para sa pelikulang They Shoot Horses, Don't They*?* noong 1969. Pinakilala noon ni Fonda ang kanyang sarili bilang isa sa mga kinikilalang artista ng kanyang henerasyon, na nanalo ng Academy Award para sa Best Actress nang dalawang beses noong '70s, para sa *Klute* noong 1971 at *Coming Home* noong 1978. Ang iba pa niyang nominasyon ay para sa pelikulang *Julia* noong 1977, *The China Syndrome* noong 1979, *On Golden Pond* noong 1981, at *The Morning After* noong 1986. Ang magkakasunod na hit na *Fun with Dick and Jane* noong 1977, *California Suite* noong 1978, *The Electric Horseman* noong 1979, at *9 to 5* noong 1980 ay nagpapanatili sa box-office drawing power ni Fonda, at nanalo siya ng Primetime Emmy Award para sa Outstanding Actress sa isang Limitadong Serye o Pelikula para sa pelikula sa telebisyon *na The Dollmaker* noong 1984.

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga Amerikanong liping-Eskoses
Kategorya:Mga Amerikanong liping-Aleman
Kategorya:Mga Amerikanong liping-Ingles
Kategorya:Mga Amerikanong Kristiyano
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1937
Sergei Rachmaninoff

Si **Sergei Vasilyevich Rachmaninoff**   (   28 Marso 1943) ay isang Rusong kompositor, birtuoso na pianista, at konduktor. Si Rachmaninoff ay malawak na itinuturing na isa sa mga pinakamahusay na pianista sa kanyang panahon at, bilang isang kompositor, isa sa mga huling mahusay na kinatawan ng Romantisismo sa tugtuging klasikal ng Rusya. Ang mga unang impluwensya nina Tchaikovsky, Rimsky-Korsakov, at iba pang Rusong kompositor ay nagbigay-daan sa isang lubos na personal na idyoma na kilala sa mala-song melodicism, pagpapahayag, siksik na teksturang kontrapuntal, at mayayamang kulay ng orkestra.  Ang piyano ay kitang-kitang itinampok sa komposisyonal na gawa ni Rachmaninoff at ginamit niya ang kanyang mga kasanayan bilang isang tagapalabas upang ganap na tuklasin ang nagpapahayag at teknikal na mga posibilidad ng instrumento.

Ipinanganak sa isang pamilyang musikero, nagsimulang matuto ng piyano si Rachmaninoff sa edad na apat. Nag-aral siya ng piano at komposisyon sa Konserbatoryo ng Moscow, kung saan nagtapos siya noong 1892, na nakapagsulat na ng ilang mga komposisyon. Noong 1897, kasunod ng nakapipinsalang premiere ng kanyang Symphony No. 1, pumasok si Rachmaninoff sa isang apat na taong depresyon at kaunti lang ang nabuo, hanggang sa pinahintulutan siya ng terapiyang suporta na kumpletuhin ang kanyang mahusay na natanggap na Piano Concerto No. 2 noong 1901. Si Rachmaninoff ay naging conductor ng Teatro ng Bolshoi mula 1904 &#x2013; 06, at lumipat sa Dresden, Alemanya noong 1906. Nang maglaon ay nagsimula siya sa kanyang unang paglilibot sa Estados Unidos bilang isang piyanista noong 1909.

Pagkatapos ng Himagsikang Ruso, permanenteng umalis si Rachmaninoff at ang kanyang pamilya sa Rusya, nanirahan sa New York noong 1918. Kasunod nito, ginugol niya ang karamihan sa kanyang oras sa paglilibot bilang isang piyanista sa US at Europa, mula 1932 hanggang sa paggugol ng kanyang mga tag-araw sa kanyang villa sa Switzerland. Sa panahong ito, gumaganap ang pangunahing trabaho ni Rachmaninoff, at ang kanyang gawang komposisyonal ay makabuluhang nabawasan, na nakatapos lamang ng anim na gawa pagkatapos umalis sa Rusya. Noong 1942, ang kanyang paghina ng kalusugan ay humantong sa kanya upang lumipat sa Beverly Hills, California, kung saan siya namatay mula sa melanoma noong 1943.

## Mga nota
## Mga sanggunian
Kategorya:Mga kompositor
Mr. Nobodydudy

**Si Navjot Singh**, kilala rin bilang **Mr. Nobodydudy**,  ay isang Indiyanong vlogger, content creator,  at komedyante na nakabase sa Pilipinas.  Kilala siya sa kanyang mga nakakatuwang reaksiyon sa kanyang mga bidyo, na nagtatampok ng mga Indiyanong nagluluto ng makulay at malasang mga lutuin na benebenta sa kalye. Si Singh ay sikat din dahil sa kanyang tatak na "Mekus Mekus" o "Mix Mix."  

Ang "Mekus Mekus" ay naging isa sa pinakasikat na ekspresyon sa Pilipinas, lalo na sa " TikTok ." Sa kabila ng kanyang katanyagan, ibinunyag ni Singh na nakatanggap siya ng mga banta sa kamatayan mula sa ilang mga Indiyano na naninirahan sa Pilipinas, na nagparamdam sa kanya na hindi siya ligtas at nag-aatubili na umalis sa kanyang tahanan. 

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Indiano
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Gabriel Daza

Si Don **Gabriel A. Daza**, KGCR, KC*SS (Pebrero 6, 1896 – Mayo 18, 1994) ay ang unang Pilipinong inhenyerong elektrikal at isa sa mga kartang miyembro ng Kapatirang Scout ng Pilipinas (BSP).  Kasama niyang itinatag ang Philippine Long Distance Telephone Company (PLDT), Philippine Telegraph and Telephone Co. (PT&T), Philippine Electric Manufacturing Company (PEMCO), Phelps Dodge Philippines.  Siya ang inhenyerong nangangasiwa at tagatulong na pangunahing tagapamahala ng Visayan Electric Company (VECO) at pinangunahan ang pagpapalawak nito palabas ng Lungsod ng Cebu. Naging pangulo at punong tagamanman ng BSP noong 1961–68.  Noong 1945, hinirang ni Pangulong Sergio Osmeña si Daza na maging miyembro ng lupon ng mga direktor ng Manila Railroad Company at Philippine Charity Sweepstakes Office.  Noong 1950, siya ay ginawang biseng tagapangulo ng National Power Corporation at sa lupon ng mga direktor ng Manila Hotel Company.  Noong 1951, si Daza ay hinirang ni Pangulong Elpidio Quirino bilang isang miyembrong tagataguyod ng lupon ng mga direktor ng National Shipyard and Steel Corporation. Siya rin ay naging pangulo at direktor ng National Economic Protection Agency (NEPA) noong 1956.

Kaurian: Mga imbentor at siyentipiko ng Pilipinas
Himno Nacional de Chile

Ang "**Pambansang Awit ng Chile**" (, ), kilala rin bilang "** **" (; ) o ng incipit nito "''''''" ('Pure, Chile, is your bluish sky'), ay pinagtibay noong 1828. Mayroon itong kasaysayan ng dalawang liriko at dalawang melodies na bumubuo ng tatlong magkakaibang bersyon. Ang kasalukuyang bersyon ay binubuo ni Ramón Carnicer, na may mga salita ni Eusebio Lillo, at may anim na bahagi kasama ang koro.

## Kasaysayan
### Unang pambansang awit
Ang unang pambansang awit ng Chile ay nagsimula noong 1819, nang tawagin ng gobyerno, noong 13 Enero, ang paglikha ng musika at liriko para sa layuning ito.

Tinupad ng kompositor na si Manuel Robles at ng makata na si Bernardo de Vera y Pintado ang utos na ito at ang kanilang "Pambansang Awit" ay nag-debut noong 20 Agosto 1820 sa Domingo Arteaga theater, bagama't sinasabi ng ibang mga mananalaysay na ito ay tinugtog at inaawit noong mga kapistahan ng Setyembre 1819.

Sa simula, lahat ay tatayo para sa kanta. Unti-unting naglaho ang kaugaliang palaging kinakanta ito sa teatro, hanggang sa hiniling na sa anibersaryo na lang ng bansa ito kantahin.

Ang doktor na si Bernardo Vera, na kilala sa kasaysayan ng kalayaan, ang may-akda ng mga taludtod na inaawit sa musika ni Robles.

Ang unang himnong ito ay inaawit hanggang 1828, nang ito ay pinalitan ng kinakanta ngayon.

### Ikalawang pambansang awit
Ang ikalawa at kasalukuyang pambansang awit ng Chile ay kinatha ng kompositor ng Espanyol na si Ramón Carnicer, noong siya ay ipinatapon sa England dahil sa kanyang mga liberal na ideya. Mariano Egaña, Ministro ng Chile sa London, na kumikilos sa pagpuna na natatanggap ng kanta ni Robles, ay hiniling kay Carnicer na gumawa ng bagong himno na may orihinal na teksto ni Bernardo de Vera. Ang Espanyol na musikero ay malamang na nagsulat ng trabaho noong 1827, ang petsa ng kanyang pagbabalik sa Barcelona, ​​at ang kanyang himno ay nagsimula sa Santiago, sa Arteaga theater, 23 Disyembre 1828.

Makalipas ang ilang taon, noong 1847, ipinagkatiwala ng gobyerno ng Chile sa batang makata Eusebio Lillo ang isang bagong teksto na papalit sa anti-Espanya na tula ni Vera y Pintado, at pagkatapos suriin ni Andrés Bello, pinanatili ang orihinal na koro ("*Dulce patria, recibe los votos...*"). Ang mga liriko ay bahagyang binago noong 1909.

Sa panahon ng diktadurang militar ni Augusto Pinochet, opisyal na inkorporada ang Bersikulo III dahil sa kanyang papuri sa hukbong sandatahan at pambansang pulisya (Carabineros). Matapos ang pagtatapos ng rehimen ni Pinochet noong 1990, ito ay inaawit lamang sa mga kaganapang militar. Ang mga tagasuporta mula sa dating militar na junta ay umaawit din ng awit na may Verse III sa mga pribadong seremonya at rali, na may tuluy-tuloy na mga kontrobersiya sa mga sumunod na taon dahil sa crescent general consensus ng crimes against humanity na ginawa ng rehimen.
Watawat ng Colombia

Ang pambansa **watawat ng Colombia** ay sumasagisag sa kalayaan ng Colombia mula sa Espanya, na nakuha noong 20 Hulyo 1810. Ito ay isang pahalang na tricolor ng dilaw, asul at pula. Ang dilaw na guhit ay tumatagal ng kalahati ng bandila at ang asul at pula ay tumatagal ng isang-kapat ng espasyo bawat isa.

## Simbolismo at disenyo 
 sa Cartagena, Colombia.]]

Ang mga pahalang na guhit (mula sa itaas hanggang sa ibaba) ng dilaw, asul at pula na tatlong kulay ay may ratio na 2:1:1. Ito—kasama ng Ecuador, na nagmula rin sa flag of Gran Colombia—ay iba sa karamihan ng iba pang tatlong kulay na bandila, patayo man o pahalang, sa pagkakaroon ng mga guhit na hindi pantay sa laki. (Venezuela, na ang watawat ay hinango rin sa parehong pinagmulan, ay pinili para sa isang mas kumbensyonal na tricolor na may pantay na guhit).

Ang mga opisyal na kulay ay hindi pa itinatag ng batas. Inaprubahan ng Colombian Olympic Committee ang mga sumusunod na kulay para sa London 2012 Summer Olympics:
Hino Nacional Brasileiro

Ang "**Brazilian National Anthem**" () ay kinatha ni Francisco Manuel da Silva noong 1831 at nabigyan ng hindi bababa sa dalawang set ng hindi opisyal na liriko bago isang 1922 na utos ng pangulo Epitácio Pessoa ang nagbigay sa awit ng depinitibo, opisyal na liriko, ni Joaquim Osório Duque-Estrada, pagkatapos ng ilang pagbabago sa kanyang panukala, na isinulat noong 1909.

Ang mga liriko ng awit ay inilarawan bilang Parnassian sa istilo at Romantic sa nilalaman.

## Kasaysayan
Ang himig ng pambansang awit ng Brazil ay binuo ni Francisco Manuel da Silva, at iniharap sa publiko sa unang pagkakataon noong Abril 1831. Noong 7 Abril 1831, ang unang Brazilian Emperor, Pedro I, abdication of the Crown at pagkaraan ng mga araw ay umalis patungong Europe, naiwan ang limang taong gulang noon na Emperador [ [Pedro II ng Brazil|Pedro II]].

Mula sa Brazilian proclamation of independence noong 1822 hanggang sa 1831 na pagbibitiw, isang awit na kinatha mismo ni Pedro I, na nagdiriwang ng kalayaan ng bansa (at na ngayon ay patuloy na isang opisyal na makabayang awit, ang [ [Hino da Independência|Awit ng Kalayaan]]), ay ginamit bilang pambansang awit. Sa kagyat na resulta ng pagbibitiw kay Pedro I, ang awit na nilikha niya ay naging popular.

Sinamantala ni Francisco Manuel da Silva ang pagkakataong ito upang itanghal ang kanyang komposisyon, at ang awit na isinulat niya ay tinugtog sa publiko sa unang pagkakataon noong 13 Abril 1831. Sa anumang kaganapan, ang Ang Anthem ay nanatili sa kalabuan hanggang sa ito ay tinugtog sa publiko noong 13 Abril 1831. Sa istilo, ang musika ay kahawig ng maagang Romantikong musikang Italyano gaya ng kay Gioachino Rossini.
Himno Nacional de la República de Colombia

Ang "**Pambansang Awit ng Republika ng Colombia**" (,  ) ay ang opisyal na pangalan ng pambansang awit ng Colombia. Ito ay orihinal na isinulat bilang isang tula noong 1850 ng hinaharap na Pangulo Rafael Núñez bilang isang oda upang ipagdiwang ang kalayaan ng Cartagena. Ang musika ay binubuo ng ipinanganak na Italyano na musikero ng opera Oreste Síndici, sa kahilingan ng Bogotan ang aktor na si José Domingo Torres, sa panahon ng pagkapangulo ng Núñez, at may mga lyrics na pinino ni Núñez mismo, ito ay ipinakita sa publiko sa unang pagkakataon noong 11 Nobyembre 1887. Ang Ang kanta ay naging napakapopular at mabilis na pinagtibay, kahit na kusang-loob, bilang pambansang awit ng Colombia.

Ginawa itong opisyal sa pamamagitan ng Batas 33 ng Oktubre 18, 1920. Sinuri ng musikero ng Colombian na  ang mga marka at inihanda ang mga transkripsyon para sa symphonic band, na pinagtibay bilang isang opisyal na bersyon sa pamamagitan ng dekreto noong 1963 ng 4 Hulyo 1946. Ang awit ay naitanghal sa iba't ibang bersyon, naging paksa ng mga pagtatangkang reporma at malawakang ginanap sa sining.

Ang mga liriko ng awit ay binubuo ng isang koro at labing-isang saknong, bagama't karaniwan itong inaawit ng koro–unang taludtod–koro.

## Kasaysayan
Noong 1819, ang contradanzas "" at "" ay isinagawa upang ipagdiwang ang tagumpay ng ang mga makabayan sa Labanan ng Boyacá. Pagkatapos ng independence of Colombia noong 1810 at ang pagbuwag ng [ [Gran Colombia]] noong 1831, maraming kanta ang isinulat bilang parangal sa tagapagpalaya Simón Bolívar. Isa sa mga unang antecedent ng pambansang awit ay ipinakita noong 20 Hulyo 1836, nang ang Espanyol na si Francisco Villalba, na dumating sa Colombia kasama ang isang kumpanya ng teatro, ay gumawa ng isang makabayang awit para sa Bagong Granada. Ang kanta ay naging napakasikat at itinuring na unang makabayang awit sa bansa.
Eskudo ng Polonya

Ang **eskudo ng Polonya** () ay binubuo ng puting nakakoronang agila sa isang pulang background.

Sa Poland, ang eskudo sa kabuuan ay tinutukoy bilang *godło* kapwa sa mga opisyal na dokumento at kolokyal na pananalita, sa kabila ng katotohanan na ang iba pang mga coat of arms ay karaniwang tinatawag na * herb* (hal. ang Nałęcz *herb* o ang coat of arms of Finland). Ito ay nagmumula sa katotohanan na sa Polish heraldry, ang salitang *godło* (plural: *godła*) ay nangangahulugan lamang ng heraldic charge (sa partikular na kaso na ito ay isang puting may koronang agila) at hindi isang buong amerikana. ng mga armas, ngunit isa rin itong sinaunang salita para sa anumang uri ng pambansang simbolo. Sa mga susunod na batas, tanging ang *herb* ang nagpapanatili ng pagtatalagang ito; hindi alam kung bakit.

## Mga sanggunian
Watawat ng Chile

Ang **watawat ng Chile** () ay binubuo ng dalawang magkapantay na taas na pahalang na banda ng puti at pula, na may asul na parisukat na kapareho ng taas ng puting banda sa canton, na may puting limang-tulis na bituin sa gitna. Ito ay pinagtibay noong 18 Oktubre 1817. Ang watawat ng Chile ay kilala rin sa Espanyol bilang La Estrella Solitaria[1] (The Lone Star).

Ito ay may 3:2 ratio sa pagitan ng haba at lapad, ito ay nahahati nang pahalang sa dalawang banda na magkapareho ang taas (ang ibaba ay pula). Ang itaas na lugar ay nahahati nang isang beses: sa isang parisukat (asul), na may isang solong nakasentro na puting bituin; at sa isang parihaba (puti), na ang mga haba ay nasa proporsyon na 1:2. Ito ay nasa pamilya ng mga bituin at guhitan na bandila.

### Mga bandila bago ang Kasarinlan
.]]
Ang mga unang tala sa posibleng paggamit ng mga watawat ng mga katutubo ay mula pa noong Digmaan ng Arauco, ang pinakatanyag ay ang paggamit na inilarawan sa huling bahagi ng ika-16 na siglong epikong tula na *La Araucana*. Sa Canto XXI, inilarawan ni Alonso de Ercilla si Talcahuano, mandirigma at pinuno ng Mapuche na nagtatrabaho sa mga lupain malapit sa kasalukuyang lungsod na nagtataglay ng kanyang pangalan, na may mga sagisag ng asul, puti at pula.

Dalawang watawat ang naidokumento bilang ginamit ng mga tropang Mapuche. Gayunpaman, ang mga paglalarawang ito ay ginawa sa huling bahagi ng ikalabing walong siglo nang walang katiyakan tungkol sa edad ng mga ito. Ang isa ay binubuo ng isang limang-tulis na puting bituin sa isang asul na background na katulad ng canton ng kasalukuyang bandila ng Chile, habang ang pangalawa ay may puting walong-tulis na bituin na nakasentro sa isang asul na brilyante na may hangganang zigzag sa isang itim na background. Ang huling bandila ay tila iwinagayway ng punong Lautaro sa pinakakilalang artistikong representasyon nito, na nilikha ng pintor Pedro Subercaseaux.
Eskudo ng Ecuador

Ang **eskudo ng Ecuador** () sa kasalukuyan nitong anyo ay itinatag noong 1900 batay sa mas lumang bersyon ng 1845.

## Opisyal na paglalarawan
Inilalarawan ng batas ng Ecuadorian ang mga armas tulad ng sumusunod:

*Ang Arms ng Ecuador ay dapat na isang hugis-itlog na kalasag na naglalaman sa loob, sa itaas na bahagi ng araw na may bahagi ng Zodiac kung saan makikita ang mga palatandaan na tumutugma sa mga hindi malilimutang buwan ng Marso, Abril, Mayo at Hunyo; sa ibabang bahagi, sa kanan ay kinakatawan ang makasaysayang bundok Chimborazo, kung saan magsisimula ang isang ilog, at kung saan lumilitaw na ang pinaka-sagana ay isang bapor, na mayroong isang palo ng caduceus, bilang isang simbolo ng nabigasyon at komersiyo. Ang kalasag ay mananatili sa isang bundle ng mga consular beam, isang simbolo ng dignidad ng republika. Ito ay dapat palamutihan sa labas ng pambansang mga watawat at mga sanga ng palma at laurel, at lampasan ng isang condor na may mga pakpak na naka-display.*

## Detalye 
Sa background ng oval shield ay ang bundok Chimborazo, habang ang ilog na nagmumula sa base nito ay kumakatawan sa Guayas. Ang Chimborazo ay din ang pinakamataas na bundok sa Ecuador at bahagi ng Saklaw ng Andes. Ang steamboat sa ilog ay pinangalanang *Guayas* rin. Ang barko ay itinayo sa Guayaquil at ang kauna-unahang seaworthy steamship na ginawa sa parehong Ecuador at sa buong South America. Ito ay unang inilagay sa serbisyo noong 9 Oktubre 1841. Ang barko ay may mga katangian ng isang Caduceus na kumakatawan sa kalakalan at ekonomiya. Ang ganitong uri ng palo ay may dalawang pakpak na nakapalibot sa isang poste na may dalawang ahas na nakapalibot dito. Sa itaas ay isang ginintuang araw na napapalibutan ng Zodiac astrological sign para sa Aries, Taurus, [ [Gemini (astrology)|Gemini]] at Cancer na kumakatawan sa mga buwan ng Marso hanggang Hulyo upang sumagisag sa tagal ng Marso Revolution ng 1845 na nagpatalsik kay Heneral [[Juan José] Flores]].
Watawat ng Ecuador

Ang pambansang **bandila ng Ecuador**, na binubuo ng mga pahalang na banda ng dilaw (dobleng lapad), asul at pula, ay unang pinagtibay ng batas noong 1835 at nang maglaon noong Setyembre 26, 1860. Ang disenyo ng kasalukuyang watawat ay natapos na noong 1900 kasama ang pagdaragdag ng ekuador sa gitna ng watawat. Bago gamitin ang dilaw, asul at pulang tricolor, ang dating watawat ng Ecuador ay may tatlong mapusyaw na asul na guhit at dalawang puting guhit na may tatlong puting bituin para sa bawat lalawigan ng bansa. Ang disenyo ng watawat ay halos kapareho ng sa Colombia at Venezuela, na dati ring bumubuo ng mga teritoryo ng Gran Colombia. Ang tatlo ay batay sa isang panukala ng Venezuelan General Francisco de Miranda, na pinagtibay ng Venezuela noong 1811 at kalaunan ay Gran Colombia na may ilang mga pagbabago. May variant ng watawat na hindi naglalaman ng coat of arms na ginagamit ng merchant marine. Ang watawat na ito ay tumutugma sa Colombia sa bawat aspeto, ngunit ang Colombia ay gumagamit ng ibang disenyo kapag ang kanyang mga merchant marine ship ay naglalayag.

## Disenyo 
Ang Ecuadorian National Secretariat of Communication (*Secretaría Nacional de Comunicación*) ay naglabas ng mga regulasyon na naglalarawan sa mga aplikasyon at proporsyon ng pambansang watawat, coat of arms, at iba pang pambansang simbolo noong Nobyembre 2009.{{citation needed|date=Setyembre 2020} }

Ang pambansang watawat ay may haba na 2.20&nbsp;metro at lapad na 1.47&nbsp;m, isang ratio na 2 hanggang 3. Ang field ay nahahati sa tatlong pahalang na kulay na banda, isang dilaw na banda na kalahati ng lapad ng bandila, isang asul band na isang-kapat ang lapad, at isang pulang banda na isang-kapat ang lapad. Pinahaba ng lahat ng tatlong banda ang buong haba ng bandila. Ang bandila ay sinisingil ng Ecuadorian coat of arms na pinaliit sa kalahati ng lapad ng bandila at nakasentro sa field. Kapag ginamit ng mga yunit at organisasyon ng militar, maaaring palibutan ng mga letra ang coat of arms na may diameter na 55 sentimetro. Ang letra ay dapat na 4&nbsp;cm ang taas, 3&nbsp;cm ang lapad, kulay gintong Romanong font, burdado ng gintong sinulid. Sa itaas ay isang ginintuang araw na napapaligiran ng Zodiac astrological sign para kay Aries, Taurus, Gemini at Cancer na kumakatawan sa mga buwan ng Marso hanggang Hulyo upang sumagisag sa tagal ng Marso Revolution ng 1845 na nagpatalsik kay Heneral Juan José Flores.

Ang condor sa ibabaw ng kalasag ay iniunat ang kanyang mga pakpak upang sumagisag sa kapangyarihan, kadakilaan at lakas ng Ecuador. Kinakatawan din ng condor ang ideya na lagi itong handang salakayin ang sinumang kaaway. Ang kalasag ay nasa gilid ng apat na pambansang watawat. Ang laurel sa kaliwa ay kumakatawan sa mga tagumpay ng republika. Ang dahon ng palma sa kanang bahagi ay simbolo ng mga martir ng ipaglaban ang kalayaan at kalayaan. Ang Fasces sa ibaba ng kalasag ay kumakatawan sa dignidad ng republika. Ang huling disenyo ng coat of arms ay natapos noong 1900.

## Sanggunian
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Hamish Kilgour

Si **Hamish Kilgour** (17 Marso 1957 - Nobyembre o Disyembre 2022) ay isang musikero ng New Zealand na nagtatag ng indie rock band na The Clean kasama ang kanyang kapatid na si David noong 1978. Itinatag din ni Kilgour ang bandang Bailter Space noong 1987 at kalaunan ay naitala bilang solo artist.

## Karera 
Si Kilgour ay ipinanganak sa Christchurch noong 17 Marso 1957.

Matapos pansamantalang maghiwalay ang Clean noong unang bahagi ng 80s, itinatag ni Kilgour ang Christchurch space rock band na Bailter Space noong 1987, at naitala ang Nelsh Bailter Space EP at Tanker na album kasama ng banda. Noong huling bahagi ng 1980s, habang nasa isang promotional tour kasama ang Bailter Space sa New York City, nagpasya si Kilgour na manatili sa lungsod at umalis sa banda. kasama ang gitarista at bassist na si Lisa Siegel. Ang Mad Scene ay naglabas ng isang EP na *Falling Over, Spilling Over* noong 1992 sa NYC indie label na Homestead Records. Ang dating label ni Hamish, ang Flying Nun ng New Zealand, ay naglabas ng debut album ng banda na A Trip Thru Monsterland noong 1993. Matapos ang ilang mga pagbabago sa tauhan, ang banda ay pumirma sa Merge Records at ang kanilang pangalawang album na Sealight ay inilabas noong 1996. 

Ang debut solo album ni Kilgour na All of It and Nothing ay inilabas sa Ba Da Bing Records noong 16 Setyembre 2014.

Ang Clean, kasama si Kilgour, ay pinasok sa New Zealand Music Hall of Fame noong 2017.

## Kamatayan 
Huling nakita si Kilgour sa The Palms shopping center sa Christchurch noong 27 Nobyembre 2022. Siya ay iniulat na nawawala ng kanyang pamilya noong 1 Disyembre. Noong 6 Disyembre 2022, kinumpirma ng pulisya na natagpuan ang bangkay ni Kilgour.

## Mga sanggunian 
## Discography 
### Mga album 
### Tingnan din 
* Listahan ng mga nalutas na kaso ng nawawalang tao
Eskudo ng Guyana

Ang **eskudo ng Guyana** () ay ipinagkaloob ng College of Arms noong 25 Pebrero 1966.

Kabilang dito ang isang crest ng isang Amerindian head-dress na sumasagisag sa mga katutubo ng bansa, ang crest na ito ay tinatawag ding Cacique's Crown; dalawang brilyante sa gilid ng head-dress na kumakatawan sa industriya ng pagmimina; isang helmet; dalawang jaguars bilang mga tagasuporta na may hawak na pick axe, sugar cane, at isang tangkay ng rice (sumimbolo sa industriya ng pagmimina, asukal at bigas ng Guyana); isang shield na pinalamutian ng *Victoria amazonica* lily, ang pambansang bulaklak ng Guyana; tatlong asul na kulot mga linya na kumakatawan sa tatlong pangunahing ilog ng Guyana; at ang pambansang ibon, ang Canje Pheasant (*Opisthocomus hoazin*). Ang pambansang motto, "Isang tao, Isang Bansa, Isang Tadhana", ay lumalabas sa scroll sa ibaba ng kalasag.

## British Guiana
## Simbolismo
Ang simbolismo ng coat of arms ng Guyana ay ang mga sumusunod:
*Ang Amerindian head-dress, ang Cacique Crown, ay sumisimbolo sa mga Amerindian bilang mga katutubo ng bansa.
*Ang dalawang brilyante sa gilid ng head-dress ay kumakatawan sa industriya ng pagmimina ng bansa.
*Ang helmet, kung saan nakapatong ang Cacique Crown, ay ang monarchical insignia.
*Ang dalawang jaguar na laganap, na may hawak na piko, tubo, at tangkay ng palay, ay sumisimbolo sa paggawa at sa dalawang pangunahing industriya ng agrikultura ng bansa, asukal at palay.
*Ang kalasag, na pinalamutian ng pambansang bulaklak, ang Victoria Regia Lily, ay upang protektahan ang bansa.
*Ang tatlong asul na kulot na barrulet ay kumakatawan sa tatlong malalaking ilog at maraming tubig ng Guyana.
*Ang Canje Pheasant sa ilalim ng kalasag ay isang pambihirang ibon na matatagpuan pangunahin sa bahaging ito ng mundo at kumakatawan sa mayamang fauna ng Guyana.
Green Land of Guyana

Ang "Green Land of Guyana" ay ang pambansang awit ng Guyana. Binubuo ni Robert Cyril Gladstone Potter ang musika, habang ang liriko ay inakda ni Archibald Leonard Luker. Dalawang magkahiwalay na paligsahan ang ginanap upang matukoy ang mga salita at ang himig, ayon sa pagkakabanggit. Ito ay pinagtibay bilang pambansang awit noong 1966, nang makamit ng bansa ang kalayaan mula sa United Kingdom.
## Kasaysayan
Pinagsama-sama ng mga British ang dating mga kolonya ng Olandes ng Berbice, Demerara at Essequibo noong 1814 sa iisang kolonya – [[British] Guiana]] – at namuno dito hanggang 1966. Habang tumatakbo hanggang sa pagsasarili noong unang bahagi ng 1960s, ilang mga pagtatangka ang ginawa ng mga komite ng pamahalaan upang piliin ang teksto sa bagong pambansang awit, ngunit lahat sila ay nagresulta sa isang hindi pagkakasundo. Sa wakas, noong 1965, isang bagong paligsahan ang idinaos, at isang bagong komite ang nabuo, na binubuo ng mga indibidwal na nagtataglay ng "malawak na panitikan at patula na mga background". Ang pamantayan na kanilang binuo para sa anthem ay dapat itong maging Agosto, magbigay ng inspirasyon sa pagmamahal sa bayan at pukawin ang mga natatanging katangian nito, habang sa parehong oras ay maging sapat na hindi kumplikado upang ito ay maaaring maunawaan ng mga bata. Ito rin ay dapat na neutral sa pulitika, sekular at hindi katulad ng mga pambansang awit ng ibang mga bansa. Ang pangalawang paligsahan ay kasunod na idinaos upang matukoy ang musika na samahan ang mga lyrics na ito. Ang isa pang komite, na binubuo ng isang daang tao, ay pinili mula sa isang blind audition. Ang mga pagkakakilanlan ng mga kompositor ay hindi ipinahayag sa kanila, kaya pumili sila mula sa mga numero na tumutugma sa kani-kanilang mga kanta. Sa huli, isang tune na binubuo ni Cyril Potter ang napili.

## Lyrics
The first stanza of "Dear Land of Guyana, of Rivers and Plains" alludes to the country's geography. The other verses personify Guyana as a mother to its citizens, who have a duty of respect and protection of her.
Eskudo ng Chile

Ang **eskudo ng Chile** () ay nagsimula noong 1834 at idinisenyo ng English artist Charles Wood Taylor (1792–1856). Binubuo ito ng matalinghagang background na hinati sa dalawang pantay na bahagi: ang tuktok ay asul at ang ibaba, pula. Isang limang tulis na puting bituin ang nasa gitna ng kalasag. Ang background na ito ay sinusuportahan sa isang panig ng isang condor, ang pinakamahalagang ibong mandaragit mula sa Andes, at sa kabilang banda, ng isang huemul, isang mammal na endemic sa Chile. Ang parehong mga hayop ay nagsusuot ng ginintuang naval crowns na sumisimbolo sa mga kabayanihan ng Chilean Navy sa Karagatang Pasipiko.

Ang coat of arms ay nakoronahan ng tatlong feathered crest, bawat balahibo ay may isang kulay: asul, puti at pula. Ang crest na ito ay isang simbolo ng pagkakaiba na ginamit ng mga dating pangulo ng Republika sa kanilang mga sumbrero.

Sa ilalim ng coat of arms at sa detalyadong pedestal, mayroong puting banda na may motto: *Por la Razón o la Fuerza* ("Sa pamamagitan ng dahilan o puwersa").

Ang sagisag na ito ay ang huli sa isang serye ng mga pagkakaiba-iba dahil sa magkakaibang mga pangyayari at pagkakaunawa.

### Ang unang coat of arms 
Ang unang coat of arms ay nilikha sa panahon ng opisina ng Presidente José Miguel Carrera, noong 1812. Ito ay dinisenyo sa ibabaw ng isang hugis-itlog kung saan ang gitna ay inilalarawan ng isang haligi na kumakatawan sa Puno ng Kalayaan. Sa ibabaw ng hanay na ito ay isang terrestrial na globo; sa ibabaw ng globo, isang sibat at isang dahon ng palma ang tumawid at sa dalawang ito, isang bituin.

Nakatayo, sa magkabilang gilid ng kabit, ang pigura ng isang katutubong babae at isang lalaki. Sa ibabaw ng lahat ay nakasulat, sa Latin, *Post Tenebras Lux* ("Pagkatapos ng Kadiliman, Liwanag") at sa ibaba, *Aut Consilio Aut Ense* ("Sa pamamagitan ng Konseho o sa pamamagitan ng Espada").

Ang sagisag na ito, tulad ng unang bandila ng Chile, ay orihinal na eksklusibo para sa paggamit ng hukbo. Sa Chile, ginagamit pa rin ang mga emblema ng Espanyol noong panahon ng Digmaan ng Kalayaan ng Chile. Nang dumating ang hukbong Espanyol sa Chile noong 1813, na may layuning muling sakupin ang bansa, ang mga unang independiyenteng sagisag ay pinagtibay bilang mga pambansang simbolo.

## Sanggunian
Eskudo ng Panama

Ang **Panamanian coat of arms** ay isang heraldic na simbolo para sa Panama. Ang mga sandata na ito ay pansamantalang pinagtibay at pagkatapos ay tiyak ng parehong mga batas na nagpatibay ng Watawat ng Panama.

Ang harpy eagle (*Harpia harpyja*), ang Panamanian pambansang ibon, ay ang species ng agila sa coat of arms na ito.

## Paglalarawan 
Ang gitnang seksyon ay naglalaman ng Isthmus of Panama. Ang puno o tuktok na bahagi ng coat of arms ay binubuo ng dalawang quarter. Ang tuktok ay nag-iwan sa isang patlang ng pilak ng isang tabak at isang riple. Noong 1904, ang mga armas ay ginawang opisyal sa pamamagitan ng Batas 64 ng 4 Hunyo 1904 na nilagdaan ng Pangulo ng Asembleya Genaro Ortega, at pinahintulutan ng Presidente ng Republika, [[Manuel Amador] Guerrero]].

Ang opisyal na paglalarawan ng heraldic na disenyo ay ang mga sumusunod:

* "Ito ay nakapatong sa isang luntiang bukid, simbolo ng mga halaman; ito ay may patulis na anyo at ito ay namagitan hanggang sa dibisyon. Ang gitna ay nagpapakita ng Isthmus kasama ang mga dagat at langit nito, kung saan ang buwan ay nagsimulang tumaas sa ibabaw ng mga alon. at ang araw ay nagsimulang magtago sa likod ng bundok, na minarkahan ang solemne na oras ng pagpapahayag ng ating kasarinlan.Ang ulo ay nahahati sa dalawang bahagi: sa isa sa kanang kamay, sa pilak na parang, isang tabak at baril ay nakabitin sinadya bilang pag-abandona para sa mga digmaang sibil, mga sanhi ng ating pagkawasak; sa isa sa kaliwang bahagi, at sa larangan ng gules, isang crossed shovel at isang grub hoe ay ipinapakita na nagniningning, upang sumagisag sa gawain."
*"Ang dulo ng eskudo ay nahahati din sa dalawang bahagi: ang isa sa kanang bahagi, sa asul na patlang, ay nagpapakita ng cornucopia, sagisag ng kayamanan; at ang isa sa ang kaliwang bahagi, sa larangan ng pilak, ang may pakpak na gulong, simbolo ng pag-unlad. Sa likod ng kalasag at tinatakpan ito ng kanyang nakabukas na mga pakpak, ay ang agila, sagisag ng soberanya, ang ulo ay lumingon sa kaliwa, at sumasakop. ang dulo ay isang silver tape, na nakasabit mula kanan pakaliwa. Sa tape ang sumusunod na motto ay naka-print na "Pro Mundi Beneficio."
*"Sa agila, sa anyo ng arko, sampung gintong bituin ang sumasagisag sa mga lalawigan kung saan nahahati ang Republika. Tulad ng mga kagamitang pampalamuti, sa bawat panig ng eskudo ng sandata ay dalawang nakalap na pambansang watawat ang napupunta sa kabilang banda sa ibaba."
Watawat ng Guyana

Ang **watawat ng Guyana** (), na kilala bilang **The Golden Arrowhead**, ay naging pambansang watawat ng Guyana mula Mayo 1966, nang ang bansa ay naging malaya mula sa [ [United Kingdom]]. Dinisenyo ito ni Whitney Smith, isang Amerikanong vexillologist (bagama't orihinal na walang black and white fimbriations, na kalaunan ay mga karagdagan na iminungkahi ng College of Arms sa United Kaharian). Ang mga proporsyon ng pambansang watawat ay 3:5.

Ang mga kulay ay symbolic:

* pula para sa sigasig at dinamismo,
* ginto para sa mineral kayamanan,
* berde para sa agrikultura at kagubatan,
* itim para sa pagtitiis, at
* puti para sa ilog at tubig.

## Iba pang mga flag 
Ang civil air ensign ay isang kopya ng British Civil Air Ensign, na may bandila ng Guyanese sa canton. Ang bandilang pandagat ng Guyana ay isang bersyon ng pambansang watawat, na may sukat na 1:2.

Bilang bahagi ng British Empire, ang bandila ng Guyana ay isang Blue Ensign na may kolonyal na badge sa mabilisang. Isang hindi opisyal na red na bersyon ang ginamit sa dagat. Ang unang bandila ay ipinakilala noong 1875 at bahagyang binago noong 1906 at 1955. Tulad ng lahat ng British Ensigns, ang mga kolonyal na bandila ng Guyana ay 1:2 ang lahat.

## Pamantayang Panguluhan
Ang Pamantayan ng Pangulo ng Guyana ay nagkabisa sa pamamagitan ng Proklamasyon na inilabas noong ika-23 ng Pebrero 1970. Sinusog ng mga sumunod na Pangulo ang Proklamasyon na ito upang palitan ang paglalarawan ng watawat na nilalaman, upang ipakita ang Pamantayan ng Pangulo na nais nilang ipakilala sa panahon ng kanilang pagkapangulo.
Watawat ng Panama

Ang **flag of Panama** ay ginawa ni María de la Ossa de Amador at opisyal na pinagtibay ng "ley 48 de 1925". Ipinagdiriwang ang Panamanian flag day noong Nobyembre 4, isang araw pagkatapos ng paghihiwalay ng Panamanian sa Colombia, at isa ito sa serye ng mga pista opisyal na ipinagdiriwang noong Nobyembre na kilala bilang Fiestas Patrias.

Ang unang watawat na iminungkahi noong 1903 ay binubuo ng labintatlong pahalang na mga guhit na nagsasalit-salit na pula at dilaw, na may asul na canton na naglalaman ng dalawang ginintuang araw, na pinagdugtong ng isang makitid na linya upang ilarawan ang Hilaga at Timog Amerika na pinagsama ng Isthmus ng Panama (tingnan ang paglalarawan sa ibaba). Gayunpaman, hindi ito tinanggap ng pinuno ng Panama, Manuel Amador Guerrero, na ang pamilya ay nagdisenyo ng bagong bandila.

Ang mga bituin at quarters ay sinasabing naninindigan para sa mga karibal na partidong pampulitika, at ang puti ay sinasabing naninindigan para sa kapayapaan kung saan sila nagpapatakbo. Asul ang kulay ng mga Konserbatibo at pula ang kulay ng Liberal.

## Kasaysayan
### Bunau-Varilla proposal
 Reconstruction of the Bunau-Varilla design]]

Ang asawa ni Philippe-Jean Bunau-Varilla ay nagdisenyo ng unang seryosong panukala para sa isang bandila ng Panama. Ang disenyo ng Bunau-Varilla ay batay sa bandila ng Estados Unidos, posibleng dahil sa kamay ng bansang iyon sa kalayaan ng Panama. Napanatili ang labintatlong guhit, binago niya ang puting guhit sa dilaw, na binibigyang-diin ang koneksyon ng Panamanian sa Colombia at Spain (na ang mga watawat ay parehong kitang-kita ang pula at dilaw). Pinalitan ng Bunau-Varilla ang mga bituin sa asul na canton ng dalawang magkakaugnay na dilaw na araw; ang mga araw ay kumakatawan sa North at South America, at konektado dahil sa posisyon ng Panama na nag-uugnay sa dalawang kontinente. Ang panukala ni Bunau-Varilla ay tinanggihan ni Manuel Amador Guerrero at ng kanyang mga kapwa rebolusyonaryo dahil ito ay masyadong katulad ng bandila ng U.S., at sila , samakatuwid, ay nagbigay ng gawain sa pagdidisenyo ng watawat sa anak ni Guerrero.
Selyo ng Paraguay

Ang **selyo ng Paraguay** ("Escudo de Armas") o ("Sello Nacional ") ay may sumusunod na konstruksyon:

## Paglalarawan 
Ang coat of arm ay nasa pambansang watawat ng Paraguay. Ito ay namamalagi sa puting seksyon sa gitna ng bandila.
Ang obverse ng mga braso ay nagtatampok ng isang bilog na puting background na may dilaw na five-pointed star na napapalibutan ng isang palm branch sa kaliwa at isang olive branch sa kanan na parehong nakatali na napapalibutan ng Pangalan ng Estado: "*REPÚBLICA DEL PARAGUAY*" (Sa Espanyol para sa, "REPUBLIC OF PARAGUAY").

Ang kabaligtaran ng mga armas ay nagtatampok ng gintong leon sa harap ng staff at ang Phrygian cap na may Pambansang Motto: "*PAZ Y JUSTICIA*" (Sa Espanyol para sa, "PEACE AND JUSTICE").

Bagama't malamang na pinakakilala sa kabaligtaran ng pambansang watawat, ang reverse ng selyo ay ginagamit din ng Korte Suprema ng Paraguay, at itinatampok sa tabi ng obverse sa mga perang papel ng pambansang pera, ang guaraní.

Ang unang disenyo ng coat of arms ay nagsimula noong taong 1820, mula sa panahon ng diktadura ng Francia.
Watawat ng Paraguay

Ang **watawat ng Paraguay** () ay unang pinagtibay noong 1842. Ang watawat ay binubuo ng parehong tatlong pahalang na kulay gaya ng watawat ng Netherlands, Ito ay binago noong 2013 upang dalhin ang bandila patungo sa orihinal nitong disenyo. Ito ay may ratio na 11:20.

## Paglalarawan 
Opisyal na pinagtibay noong 1842 (kasunod ng Recomendación, i.e.: address, de la Junta gubernativa de Asunción), Ang mga kulay ng bandila ay pinaniniwalaang inspirasyon mula sa bandila ng France upang ipakita ang kalayaan at kalayaan, at ang eskudo ng armas ay kumakatawan sa kalayaan ng Paraguay.

* Ang sagisag sa gilid ng obverse ay ang pambansang eskudo ng Paraguay: isang dilaw na five-pointed star na napapalibutan ng isang berdeng korona ng mga dahon ng palma at olibo na tinalian ng mga laso ng kulay ng mga guhit, at nilagyan ng mga salitang *REPUBLICA DEL PARAGUAY* ("Republika ng Paraguay" sa Espanyol), lahat sa loob ng dalawang [ [concentric]] circles).

* Ang sagisag sa likurang bahagi ay ang selyo ng kabang-yaman: isang dilaw na leon sa ibaba ng isang pulang Phrygian cap sa tuktok ng isang poste (sinasagisag ang katapangan) at ang mga salitang *Paz y Justicia* ("Kapayapaan at Katarungan").

## Mga sanggunian
Kategorya:Pambansang Watawat
Kategorya:Mga watawat
Himno Nacional Paraguayo

Ang "**Pambansang Himnong Paraguayo**" (, ) ay ang pambansang awit ng Paraguay. Ang mga liriko ay isinulat ni Francisco Acuña de Figueroa (na sumulat din ng "Orientales, la Patria o la tumba", ang pambansang awit ng Uruguay) sa ilalim ng pamumuno ni [[Carlos Antonio López] ]], na noong panahong iyon ay nagtalaga kina Bernardo Jovellanos at Anastasio González na hilingin kay Figueroa na isulat ang awit (Si Jovellanos at González ay mga komisyoner ng pamahalaang Paraguayan sa Uruguay).

## Kasaysayan
Ang lyrics ng kanta ay opisyal na natapos ni Francisco Acuña de Figueroa noong Mayo 20, 1846.

Hindi pa rin malinaw kung sino ang responsable sa paglikha ng musika. Sinasabi ng ilang mga mapagkukunan na ang Pranses Francisco Sauvageot de Dupuis ang kompositor, habang ang iba ay nagsasabing ito ay gawa ng ipinanganak sa Hungarian Francisco José Debali (Debály Ferenc József), na bumuo ng musika para sa [ [Pambansang Awit ng Uruguay|Pambansang awit ng Uruguay]]. Ang tiyak na alam nito ay na ito ay ang Paraguayan na kompositor Remberto Giménez na noong 1933 ay nag-ayos at bumuo ng bersyon ng pambansang awit na nananatiling ginagamit ng Paraguay ngayon.

## Mga Tulang Pang-awit o Liriko 
Bagama't maraming taludtod ang pambansang awit, kadalasan ang unang taludtod lamang na sinusundan ng koro ang inaawit sa karamihan ng mga okasyon. Dahil sa haba ng kanta, ang walang salita na panimulang seksyon at ang huling kalahati ng unang taludtod ay madalas na inaalis para sa maikli kapag ang pambansang awit ay tinutugtog bago ang isang palakasan. gaya ng larong soccer.

### Mga Tulang Pang-awit o Liriko sa Wikang Espanyol
## References 
Kaurian:Pambansang awit
Kaurian:Paragway
Watawat ng Peru

Ang **watawat ng Peru** ay pinagtibay ng gobyerno ng Peru noong 1825, at binago noong 1950. Ayon sa artikulo 49 ng Konstitusyon ng Peru, ito ay isang patayong triband na may pulang mga panlabas na banda at isang puting gitnang banda. Depende sa paggamit nito, maaaring ito ay defaced na may iba't ibang emblem, at may iba't ibang pangalan. Ang Flag day sa Peru ay ipinagdiriwang noong Hunyo 7, ang anibersaryo ng Labanan ng Arica.

## Disenyo at simbolismo 
### Eskudo de armas
### Kahulugan ng mga kulay 
Ang pula ay kumakatawan sa dugong dumanak para sa laban.
Ang puti ay kumakatawan sa Kadalisayan at Kapayapaan. Gayunpaman, ang mga kulay ay naka-link din sa parihuanas, isang pula at puting uri ng flamingo na pinangarap ni Heneral San Martín noong rebolusyon.

### Mga pagtatantya ng kulay
Ang kasalukuyang mga kulay ng watawat ng Peru ay kinuha sa disenyo ng San Martín at Torre Tagle. Hindi alam ang mga dahilan kung bakit napili ang pula at puti.

Ang mga opisyal na tono na tinutukoy ng mga batas ng Peru ay hindi umiiral. Gayunpaman, may ilang partikular na inisyatiba sa tinatayang katumbas sa maraming modelo ng kulay, ang ilan ay nasa mga tono na malapit sa crimson.
Salve, Oh Patria

"''''*" () ay ang [[pambansang awit] ] ng Ecuador. Ang mga liriko ay isinulat noong 1865 ng makata Juan León Mera, sa ilalim ng kahilingan ng Senado ng Ecuadorian; ang musika ay binubuo ni Antonio Neumane. Gayunpaman, hindi ito opisyal na pinagtibay ng Kongreso hanggang Setyembre 29, 1948.

Ang awit ay binubuo ng isang koro at anim na taludtod, kung saan ang pangalawang taludtod lamang at ang koro (bago at pagkatapos ng taludtod) ang aktuwal na inaawit. Ang mga talata ay minarkahan ng isang malakas na anti-Spanish sentiment at nagsasalaysay ng failed 1809 uprising against Bonapartist Spain at ang 1820–1822 Digmaan ng Kalayaan ng Ecuadorian.

## Kasaysayan
Mula 1830 hanggang 1832, si José Joaquín de Olmedo ay sumulat ng pambansang awit (koro at apat na taludtod) bilang pagpupugay sa bagong estado ng Ecuadorian. Ang komposisyong ito, na iminungkahi ni Heneral Juan José Flores, ay hindi nakatakda sa musika at hindi nakakuha ng katanyagan. Noong 1833, isang himno na pinamagatang "Canción Ecuatoriana" (), ng anim na taludtod, ay inilathala sa *Gaceta del Gobierno del Ecuador'' No. 125 ng Disyembre 28. A Ang petsa ng komposisyon na 1830 ay ibinigay, ngunit karamihan sa mga istoryador ay hindi isinasaalang-alang ang tiyak na ito, dahil ito ay sa pamamagitan ng isang hindi kilalang may-akda. Noong 1838, lumitaw ang isang Canción Nacional (Pambansang Awit), ng isang koro at anim na taludtod, kasama sa polyetong Poesías ni Heneral Flores, na inilathala ng Government Press. Sa susunod na mga edisyon, may mga pagbabago sa ikatlong talata. Gayunpaman, para sa mga mananalaysay, ito ang pangalawang Canción Nacional na kilala.
Eskudo ng Peru

Ang **Eskudo ng Peru** ay ang pambansang simbolikong sagisag ng Peru. Apat na variant ang ginagamit: ang Coat of arms *per se* ('**); ang Pambansang Eskudo, o Pambansang Kalasag (**'); ang Dakilang Selyo ng Estado ('**); at ang Naval Coat of arms (**').

## Opisyal na paglalarawan
Inilalarawan ng batas ng Peru ang eskudo bilang sumusunod:

:*"Ang mga braso ng Peruvian Nation ay dapat binubuo ng isang kalasag na nahahati sa tatlong larangan: isa celestial blue sa kanan, na may vicuna na nakatingin sa loob; iba pa [[argent] |puti]] sa kaliwa, na may Cinchona officinalis na nakalagay sa loob, at isa pa, pula, sa ibaba at mas maliit, na may cornucopia na nagbuhos ng mga barya, na nagpapahiwatig ng mga simbolong ito ang mga kayamanan ng Peru sa tatlong larangan ng kalikasan. Ang eskudo ng sandata ay dapat lampasan ng isang civic crown sa patag na view; at samahan sa bawat panig ng isang watawat at isang pamantayan ng pambansang kulay, na inilarawan pa sa ibaba."*
Himno Istmeño

**"**" () ay ang pambansang awit ng Panama (). Ang musika ay binubuo ni Santos A. Jorge, at ang liriko ay isinulat ni Jeronimo de la Ossa. Kilala rin ito sa kanyang incipit, "" ("Sa wakas naabot natin ang tagumpay").

Ang kanta ay nakadirekta sa karaniwan, nagtatrabaho-class na Panamanian, na may mga lyrics tulad ng "Ahead the shovel and pick; At work without any more dilation".

## Kasaysayan
Noong 1897, ang musikero na ipinanganak sa Kastila na si Santos Jorge ay kinatha ang "Himno Istmeño", na sa una ay isang awit ng mag-aaral ngunit umabot sa mga antas ng katanyagan sa populasyon. Binuo ni Jorge ang opisyal na musika para sa anthem, ngunit wala itong lyrics, kaya sinabi niya sa kanyang kaibigan Jerónimo Ossa na sumulat ng lyrics para dito. Gayunpaman, ang kantang ito ay hindi katulad ng kasalukuyang ginaganap, dahil ito ay sumailalim sa ilang mga pagbabago. Walang nakitang mga tala kung paano o kung kanino ginawa ang mga pagbabago sa orihinal na awit.

Sa pagsasarili mula sa Colombia noong 1903, William I. Buchanan, ang unang embahador at ministrong plenipotentiary ng Estados Unidos sa Panama, ay maghaharap ng mga kredensyal sa Pansamantalang Junta ng Pamahalaan, at walang awit na itanghal , gaya ng kinakailangan ng karaniwang protocol. Iminungkahi ni Jorge na gamitin ang kanyang anthem para sa naturang okasyon, na tinanggap, dahil ang kanta ay suportado ng pangkalahatang publiko. Hiniling ni Jorge sa kanyang kaibigan na si Jerónimo Ossa na magsulat ng mga liriko, kung saan siya ay sumang-ayon at isinulat ang liriko para sa pambansang awit ng Panama.

Noong 1906, pinagtibay ng National Assembly ang awit alinsunod sa Batas 39 at pansamantala, dahil napagpasyahan na magdaos ng paligsahan upang pumili ng bagong komposisyon. Muli itong pinili ng mga taga-Panamanian. Nang maglaon, sa 1941 Constitution, isinama ang isang artikulo na tiyak na nagpatibay ng Pambansang Awit bilang simbolo ng bansa.

## Liriko
Stradella, Lombardia

Ang **Stradella** (Lombardo: *Stradèla*) ay isang bayan at *comune* (komuna o munisipalidad) ng Oltrepò Pavese sa lalawigan ng Pavia, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ito ay matatagpuan sa Kapatagan ng Po, mga 5&nbsp;km (3&nbsp;mi) sa timog ng ilog Po at may populasyon na 10,922.

## Kasaysayan 
Ang Stradella, kasama ang halos wala nang nakatirang lokalidad ng Montalino, ay nasa ilalim ng pamumuno ng Obispo ng Pavia noong unang bahagi ng Gitnang Kapanahunan (na ang pinakamahalagang sentro ng fief noong ika-11 siglo). Ang Montalino at Pavia ay paulit-ulit na sinalanta sa kurso ng mga Digmaan ng mga Guelfo at Gibelino, partikular noong 1373 ng mga hukbo ni John Hawkwood.

Ang seigniory ng obispo ay natapos noong 1797 sa pagpawi ng piyudalismo. Nakuha nito ang katayuan ng bayan noong 1865. Natanggap ng Stradella ang karangalan na titulo ng lungsod na may isang maharlikang dekreto noong Mayo 25, 1865.

## Mga personalidad 
Ang Stradella ay ang lugar ng kapanganakan ni Agostino Depretis.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
Kategorya:Mga lungsod at bayan sa Lombardy
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Italyano
Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata