open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Via Condotti

[right|thumb| Ang via Condotti mula sa [mga Hagdanang Espanyol]]
right|thumb| Ang kalye na tanaw patungo sa mga Hagdanang Espanyol
Ang **Via dei Condotti** (palaging pinapangalanang *Via Condotti*) ay isang abala at makamodang kalye ng Roma, Italya. Noong panahong Romano, ito ay isa sa mga kalye na tumawid sa sinaunang Via Flaminia at nagbigay-daan sa mga taong tumawi ng Tiber upang maabot ang burol Pincio. Nagsisimula ito sa paanan ng mga mga Hagdanang Espanyol  at ipinangalan sa mga kanal na nagdadala ng tubig sa mga Paliguan ni Agrippa. Ngayon, ito ay ang kalye na naglalaman ng pinakamaraming bilang ng Italyanong nagbebenta ng moda na nakabase sa Roma, katumbas ng Via Montenapoleone ng Milano, ng Rue du Faubourg-Saint-Honoré ng Paris, ng Via de' Tornabuoni ng Florencia, o ng Kalye Bond ng Londres.

Ang Via Condotti ay isang sentro ng pamilihan ng moda sa Roma. May mga pamilihan dito ang Dior, Gucci, Valentino, Hermès, Armani, Jimmy Choo, La Perla, Prada, Salvatore Ferragamo, Furla, Burberry, Céline, Dolce & Gabbana, Max Mara, Alberta Ferretti, Trussardi, Buccellati, Bulgari, Damiani, Tod's, Zegna, Cartier, Bally, Montblanc, Tiffany & Co., at Louis Vuitton. Ang iba, tulad ng Laura Biagiotti, ay mayroong mga tanggapan doon.

## Mga monumento at mga bantog na pasyalan 
[left|thumb| Detalye ng [Palazzo Malta|Palazzo di Malta, punong tanggapan ng Soberanong Ordeng Militar ng Malta]]
Sa marangyang kalye malapit sa Piazza di Spagna at Largo Goldoni ay maraming estrukturang may halaga sa turismo, kasaysayan, o bilang monumento.

* Santissima Trinità a Via Condotti (ika-18 siglo)
* Palazzo degli Ansellini (ika-19 na siglo)
* Palazzo Della Porta Negroni Caffarelli (ika-19 na siglo)
* Palazzo Avogadri Neri (ika-17 siglo)
* Palazzo di Malta (ika-18 siglo) 
* Palazzo Megalotti (ika-18 siglo)
* Antico Caffè Greco (ika-18 siglo)
* Palazzo Maruscelli Lepri (ika-17 siglo)

## Mga sanggunian
Palazzo Della Porta Negroni Caffarelli

*Ang Palazzo na ito ay hindi dapat ikalito sa Palazzo Caffarelli-Clementino, ang Palazzo Viddoni Caffarelli, o ang Palazzo Aragona Gonzaga Negroni Galitzin, matatagpuan din sa Roma.*

Ang **Palazzo Della Porta Negroni Caffarelli** ay isang malaking bahay kanayunan matatagpuan sa Via Condotti 61, Roma. Ito ay orihinal na itinayo noong ika-17 siglo. Gayunpaman, ito ay ganap na itinayong muli para sa pamilyang Negroni noong 1865. Sa istilo, na itinayo sa paligid ng isang gitnang patyo, ang gusali ay kahawig ng Renasimiyentong palazzi ng ika-16 na siglo.

## Mga sanggunian 
* Monumenti Roma Nakuha noong Abril 29, 2010.
* American Academy sa Roma Nakuha noong Abril 29, 2010.
* http://www.photographicafineart.com/wp/2015/02/pompeo-molins/ Nakuha noong Mayo 23, 2019
Villa Romana del Casale

Ang **Villa Romana del Casale** (Siciliano: *Villa Rumana dû Casali*) ay isang malaki at detalyadong Romanong villa o palasyo na matatagpuan mga 3&nbsp;km mula sa bayan ng Piazza Armerina, Sicily . Ang paghuhukay ay nagsiwalat ng isa sa pinakamayaman, pinakamalaki, at samu't saring koleksiyon ng mga Romanong mosaic sa buong mundo, kung saan ang site ay itinalaga bilang isang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO. Ang villa at ang mga likhang sining na naririto ay mula sa unang bahagi ng ika-4 na siglo AD.

## Mga sanggunian 
* Petra C. Baum-vom Felde, *Die geometrischen Mosaiken der Villa bei Piazza Armerina*, Hamburg 2003,
* Brigit Carnabuci: *Sizilien - Kunstreiseführer*, DuMont Buchverlag, Köln 1998,
* Luciano Catullo at Gail Mitchell, 2000. *Ang Sinaunang Roman Villa ng Casale sa Piazza Armerina: Nakaraan at Kasalukuyan*
* RJA Wilson: *Piazza Armerina*, Granada Verlag: London 1983, .
* A. Carandini - A. Ricci - M. de Vos, Filosofiana, *Ang villa ng Piazza Armerina.* *Ang imahe ng isang Roman aristocrat noong panahon ng Constantine*, Palermo: 1982.
* S. Settis, "Per l'interpretazione di Piazza Armerina", sa ''Mélanges de l'École française de Rome, Antiquité'' 87, 1975, 2, pp.&nbsp;873–994.
Ostia Antica

**Ang Ostia Antica** ay isang malaking lugar arkeolohiko, malapit sa modernong bayan ng Ostia, na ang lokasyon ng lungsod pantalan ng sinaunang Roma, 15 milya (25 kilometro) timog-kanluran ng Roma. Ang "Ostia" (maramihan. ng "ostium") ay hango sa "os", ang salitang Latin para sa "bibig". Nasa bukana ng Ilog Tiber, ang Ostia ay daungan ng Roma, ngunit dahil sa pagbanlik sa lugar, ngayon ay nasa  na ito mula sa dagat. Ang site ay kilala para sa mahusay na pangangalaga ng mga sinaunang mga gusali, kahanga-hangang fresco, at kabigha-bighaning mosaic.

## Mga sanggunian
Tetrarkiya

Ang **Tetrarkiya** ay ang salitang pinagtibay upang ilarawan ang sistema ng pamamahala ng sinaunang Imperyong Romano na itinatag ng Romanong Emperador na si Diocleciano noong 293, na minamarkahan ang pagtatapos ng Krisis ng Ikatlong Siglo at ang paghilom ng Imperyong Romano. Ang gobyerno ng imperyo ay hinati sa pagitan ng dalawang nakatatandang emperador, ang *augusti*, at ang kanilang mga nakababata at itinalagang kahalili, ang *caesares*.

Sa una pinili ni Diocleciano si Maximiano bilang kanyang *caesar* sa 285, iniangat siya na maging kapuwa-*augustus* sa sumunod na taon; si Maximiano ang namamahala sa mga lalawigan sa kanluran at si Diocleciano ang mamamahala sa mga nasa silangan. Ang papel na ginagampanan ng *augustus ay* inihalintulad kay Hupiter, habang ang kaniyang *caesar ay* katulad ng anak ni Hupiter na si Herkules. Itinalagang *caesares* sina Galerius at Constantius noong Marso 293. Nagretiro sina Diocleciano at Maximiano noong Mayo 305, na nagtaas sa ranggo ng *augustus* para kanila Galerius at Constantius. Ang kanilang mga posisyon bilang *caesares* ay kinuha naman nina Valerius Severus at Maximinus Daia.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga emperador ng Imperyong Romano
Kategorya:Oligarkiya
Kategorya:Monarkiya
Kategorya:Mga emperador
Africa (lalawigang Romano)

Ang **Africa Proconsularis** ay isang lalawiganng Romano sa hilagang baybayin ng Africa na itinatag noong 146 BC kasunod ng pagkatalo ng Kartago sa Ikatlong Digmaang Puniko. Halos binubuo nito ang teritoryo ng kasalukuyang Tunisia, hilagang-silangan ng Algeria, at baybayin ng kanlurang Libya sa kahabaan ng Golpo ng Sirte. Ang teritoryo ay orihinal na tinitirhan ng mga Berber, na kilala sa Latin bilang katutubong *Mauri* sa lahat ng Hilagang Africa sa kanluran ng Ehipto; noong ika-9 na siglo BC, ang mga Penisyano ay nagtayo ng mga kolonya sa baybayin ng Dagat Mediteraneo upang mapadali ang operasyon ng mga barko, na kung saan ang Kartago ang nangingibabaw noong ika-8 siglo BC hanggang sa pagsakop nito ng Republikang Romano.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Roman Africa sa www.unrv.com 
Kategorya:Lalawigan ng Imperyong Romano
Katedral ng Marsala

right|380x380px
right|391x391px
thumb| *Madonna ng Pag-aakyat*
thumb| *Madonna ng Kuweba*.
thumb| *Ikon sa Kapilya ng Kabanal-banalang Sakramento*
Ang **Katedral ng Marsala Cathedral** (Italyano - *duomo di San Tommaso di Canterbury*) ay ang pinakamalaking simbahan sa bayan ng Marsala, Sisilia, at sa Diyosesis ng Mazara del Vallo. Ang patsada ay humaharap sa piazza della Repubblica at ang kalapit sa via Giuseppe Garibaldi. Ito ay alay sa santong Anglo-Normandong si Thomas Becket, na ang kulto ay ipinakilala sa Sicily sa pamamagitan ng malapit na ugnayan nito sa Inglatera sa ilalim nina William I at William II–ang huli ay ikinasal sa anak na babae ni Enrique II ng Inglatera na si Joan, na sumuporta din sa kulto sa kabila ng papel ni Enrique sa sa pagkamatay ni Becket.

## Mga sanggunian 
## Bibliograpiya 
*  "Guida d'Italia" - "Sicilia", Touring Club Italiano.
*  Gioacchino di Marzo, "I Gagini e la scultura in Sicilia nei secoli XV e XVI; memorie storiche e documenti", Conte Antonio Cavagna Sangiuliani di Gualdana Lazelada di Bereguardo, Volume I e II, Palermo, Stamperia del Giornale di Sicilia.
Renasimiyentong Romano

[thumb|300x300px| Idealisadong paglalarawan ng Roma mula sa 1493 *[Kronikang Nuremberg*]]
Ang **Renasimiyento sa Roma ay** sakop sa isang panahon mula sa kalagitnaan ng ika-15 hanggang sa kalagitnaan ng ika-16 na siglo, isang panahon na nagsilang ng mga naturang maestro tulad nina Michelangelo at Rafael, na nag-iwan ng permanenteng marka sa makasagisag na sining Kanluranin. Ang lungsod ay naging pang-akit para sa mga artista na nagnanais na pag-aralan ang mga klasikong na labi nito mula pa noong unang bahagi ng 1400. Ang muling pagbuhay sa interes sa mga Klasiko ay nagdala ng unang arkeolohikal na pag-aaral ng mga labi ng Roman ng arkitektong si Filippo Brunelleschi at eskultor na si Donatello. Ito ang nagbigay-inspirasyon sa isang katumbas na klasismo sa pagpipinta at eskultura, na ipinamalas mismo sa mga pintang gawa nina Masaccio at Uccello. Si Pisanello at ang kaniyang mga katuwang ay madalas ding kumuha ng inspirasyon mula sa mga sinaunang labi, ngunit ang kanilang pagtugon ay mahalagang pagsinop, pagkuha ng isang repertorio ng mga modelo na magagamit sa paglaon.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Renasimiyento
Santuario di Maria Santissima di Custonaci

Ang **santuwaryo ni Maria Santissima di Custatirai** ay isang Simbahang Katoliko na matatagpuan sa sentro ng bayan ng Custatirai (lalawigan ng Trapani) na alay kay Maria . Si Madonna ng Custatirai ay ang patron at tagapag-alaga ng mga komuna ng *agro Erice*.

## Mga sanggunian 
* "Santuario Maria Santissima di Custonaci" . Nakuha noong 2018-01-02 .
Chiesa del Gesù, Alcamo

Ang **Chiesa del Gesù** ("Simbahan ni Hesis", na tinatawag ding **simbahan ng Kolehiyo ng mga Heswita**) ay isang simbahang Katoliko na matatagpuan sa Alcamo, sa lalawigan ng Trapani, Sicilia, katimugang Italy. Ito ang pangalawang pinakamalaking simbahan sa Alcamo, pagkatapos ng basilica di Santa Maria Assunta.

## Mga sanggunian 
* Giovan Battista Maria Bembina, Francesco Maria Mirabella, Pietro Maria Rocca, *Alcamo sacra*, Alcamo, Tipografia Cartografica, 1956.
* Giuseppe Facciponte, *I Gesuiti sa Alcamo: dalle Origini al secolo XVIII (1650-1767)*, Alcamo, Carrubba, 1995.
* Carlo Cataldo, La conchiglia di S.Giacomo p.&nbsp;136, Alcamo, ed. Campo, 2001

## Mga panlabas na link 
* "Orari di apertura al pubblico per le Sante Messe" (in Italian).
Galleria Vittorio Emanuele II

Ang **Galleria Vittorio Emanuele II** (Italyano: [ɡalleˈriːa vitˈtɔːrjo emanuˈɛːle seˈkondo]) ay ang pinakalumang aktibong pamilihang mall ng Italya at isang pangunahing palatandaan ng Milano, Italya. Nasa loob ng isang apat na palapag na dobleng arkada sa gitna ng bayan, ang *Galleria* ay pinangalanan kay Victor Emmanuel II, ang unang hari ng Kaharian ng Italya. Ito ay dinisenyo noong 1861 at itinayo ng arkitektong si Giuseppe Mengoni sa pagitan ng 1865 at 1877.

## Arkitektura 
Ang estruktura ay binubuo ng dalawang arkadang boveda na natatagpo sa isang oktagong sumasakop sa kalye na kumokonekta sa Piazza del Duomo sa Piazza della Scala. Ang kalye ay natatakpan ng isang arkong salamin at glass at cast iron na bubong, isang tanyag na disenyo para sa mga arkada ng ika-19 na siglo, tulad ng Arkada Burlington sa Londres, na prototype para sa mas malalaking sinalaminang pamilihang arkada, na nagsisimula sa Galeriya Saint-Hubert sa Bruselas (binuksan noong 1847), ang Passazh sa San Petersburgo (binuksan noong 1848), at ang Galleria Umberto I sa Napoles (binuksan noong 1890), at ang Budapest Galleria.

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbabasa 
* Geist, Johann F. (1982), Arcades: The History of a Building Type, MIT Press, ISBN 0-262-07082-0
* Insight Guides (2004), Northern Italy, APA Publications, ISBN 981-234-903-0

## Mga panlabas na link 
* Kasaysayan at Pagpapanumbalik ng Galleria Vittorio Emanuele II
* Mahusay na Gusali Online na impormasyon
Renasimyentong Italyano

Ang **Renasimyentong Italyano** ( [rinaʃʃiˈmento]) ay isang panahon sa kasaysayang Italyano na sumasaklaw sa sa ika-15 (Quattrocento) at ika-16 (Cinquecento) na siglo, na bumuo ng isang kulturang kumalat sa buong Europa at minarkahan ang paglipat mula sa Gitnang Kapanahunan tungo sa modernidad. (Ang mga tagataguyod ng isang "mahabang Renaissance" ay naninidnigang nagsimula ito noong ika-14 na siglo (Trecento) at tumagal hanggang sa ika-17 siglo (Seicento)). Ang salitang Pranses na *renaissance* ( *rinascimento* sa Italyano) ay nangangahulugang "muling pagsilang" at tumutukoy sa panahon bilang isa sa muling pagkabuhay muli ng kultura at pagpapanibagong-interes sa klasikong sinaunang panahon pagkatapos ng mga daang siglo kung saan inilarawan ng mga humanista ng Renasimyento bilang "mga Madilim na Panahon". Ginamit Renasimiyentong may-akda na si Giorgio Vasari ang salitang "Muling pagkabuhay" sa kaniyang *Buhay ng mga Pinakamahusay na Pintor, Eskultor, at Arkitekto* noong 1550, ngunit ang konsepto ay kumalat lamang noong ika-19 na siglo, matapos ang gawain ng mga iskolar tulad nina Jules Michelet at Jacob Burckhardt.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kasaysayang pang-arkitektura
Basilika ng Santa Maria Assunta, Alcamo

thumb| Kolumnata at mga fresco sa bovedang bubong.
thumb| Tanaw sa gilid ng simboryo
thumb| Ang kampanilyang kadikit ng simbahan.
thumb| Triptiko ng Mahal na Ina sa pagitan nina San Felipe at Santiago.
Ang **Basilika ng Santa Maria Assunta** ("Pag-aakayat ng ina", na tinatawag ding **inang simbahan**) ay isang ika-14 na siglong basilica Alcamo, lalawigan ng Trapani, Sicilia, Katimugang Italya. Ito ay ipinangalanan alay sa Pag-aakayat.

## Mga sanggunian 
* Longo, Ignazio (2010). La Maggiore Chiesa Parrocchiale della Città di Alcamo (in Italian). Gruppo Editoriale L'Espresso.CS1 maint: ref=harv (link)
* Bembina, G.B.; Mirabella, Francesco Maria; Pietro Maria, Rocca (1956). Alcamo sacra (in Italian). Alcamo: Tipografia Cartografica.CS1 maint: ref=harv (link)
* Vitella, Maurizio (2011). Il Museo d'Arte Sacra della Basilica Santa Maria Assunta di Alcamo (in Italian). Trapani: il pozzo di giacobbe. ISBN 978-88-6124-306-4.CS1 maint: ref=harv (link)
* Cataldo, Carlo (2001). La conchiglia di S. Giacomo (in Italian) (Edizioni Campo ed.). Alcamo.CS1 maint: ref=harv (link)
* Regina, Vincenzo (1956). La Chiesa Madre di Alcamo: notizie storiche e artistiche (in Italian). Edizioni Accademia di Studi Ciullo.CS1 maint: ref=harv (link)
* Calia, Roberto; Craparo, Enzo; Baldassano Cataldo, Erina (1991). La Bella Alcamo (in Italian). Alcamo: Edizioni Blu Imaging & Adv.CS1 maint: ref=harv (link)
* Abbate, Francesco (2002). Storia dell'arte nell'Italia meridionale, Volume 4 (in Italian). Donzelli Editore. ISBN 8879897209.CS1 maint: ref=harv (link)
* Rocca, Pietro Maria (1882). Di alcuni stuccatori che lavoravano in Alcamo nel secolo 18°: notizie e documenti. Palermo: Tipografia Virz.
Panggagalugad sa malalim na kalawakan

thumb|330x330px| 70-metro na lapad ng antena ng radyo sa pasilidad ng Deep Space Network na Canberra sa Australia.
Ang **panggagalugad sa malalim na kalawakan** o **deep space exploration** ay isang sangay ng astronomiya, astronautika at teknolohiyang pangkalawakan na kasangkot sa paggalugad ng malalayong rehiyon ng kalawakan. Gayunpaman, mayroong maliit na pagkakasunduan sa kahulugan ng mga "malayong" rehiyon. Sa ilang konteksto, ginagamit ito upang tukuyin ang kalawakang interstellar space. Tinukoy ng International Telecommunication Union ang "malalim na kalawakan" simula sa layo na 2 milyong km mula sa ibabaw ng Daigdig. Ang Deep Space Network ng NASA ay gumamit na ng iba't ibang pamantayan mula 16,000 hanggang 32,000 km mula sa Daigdig. Ang pisikal na panggagalugad ng kalawakan ay isinasagawa kapwa ng mga spaceflight ng tao (deep-space astronautics) at ng robotikong spacecraft.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Human Space Flight sa NASA.gov
* Pagtuklas sa Solar System sa NASA.gov

Kategorya:Eksplorasyong pang-kalawakan
Santissimo Crocifisso, Alcamo

Ang **Santissimo Crocifisso** ("Banal na Krusipiho", na alay rin kay *San Francesco da Paola* ) ay isang simbahang Katoliko sa Alcamo, sa lalawigan ng Trapani, Sicilia, Katimugang Italya.

Ito ang luklukan ng Konfraterdidad ng Kabanal-banalang Crucifix, na, noong 1565, nakuha ang pribilehiyong *Fiera Franca* mula sa Konde ng Modica.

Kalakip sa simbahan doon ay ang Pralyehan ng santong si Francisco ng Paola.

## Mga sanggunian 
* Cataldo, Carlo (1982). Guida storico-artistica dei beni culturali di Alcamo-Calatafimi-castellammare Golfo p. 76-78-79 (in Italian). Alcamo: Sarograf.
* Collura, Matteo (2008). Sicilia sconosciuta-Itinerari insoliti e curiosi (in Italian).
* Dara, Sergio (2014). Per crucem ad lucem: la chiesa del SS. Crocifisso di Alcamo e la sua confraternita nella parrocchia di San Francesco di Paola: cinque secoli di storia al servizio di Dio e degli uomini /  a cura di Luigi Culmone ; consulenza storico-artistica di Paola Bottecchia (in Italian). Alcamo: Rotary international, Club di Alcamo.
* Mistretta di Paola canonico, Vincenzo (1950). La Chiesa del SS. Crocifisso ora Chiesa parrocchiale di San Francesco di Paola (in Italian). Alcamo.

## Mga panlabas na link 
* "Parrocchia san Francesco di Paola".
* "chiese e monumenti". Archived from the original on 2016-06-02. Retrieved 2016-08-11.
* "Sant'Anna e san F.di Paola". Archived from the original on 2016-11-04. Retrieved 2016-08-11.
* "Trapani la provincia". Archived from the original on 2015-01-23. Retrieved 2016-08-11.
* "Anas Italia".
* "II corteo storico".
* "Giacomo Serpotta" (PDF).
* "la voce dello jonio".
* "chiesa di s.Francesco di Paola".
Pamilya Colonna

Ang **pamilya Colonna**, na kilala rin bilang Sciarrillo o Sciarra, ay isang maharlikang pamilyang Italyano, na bumubuo sa maharlikang papa. Malakas ito noong panahong medyebal at Renasimiyento sa Roma, na nagbibigay ng isang Santo Papa (Martin V) at maraming iba pang mga pinuno sa simbahan at politika. Kapansin-pansin ang alitan nito sa pamilya Orsini dahil sa impluwensiya sa Roma, hanggang sa ihinto ito ng Bulang Papa noong 1511. Noong 1571, ang mga pinuno ng parehong pamilya ay nag-asawa ng mga pamangkin ni Papa Sixto V. Pagkatapos noon, naitala ng mga istoryador na "walang kapayapaan ang natapos sa pagitan ng mga prinsipe ng Sangkakristiyanuhan, kung saan hindi naisama sa kanilang pangalan."
[right|thumb| [Palazzo Colonna sa Roma (sinimulan ni Papa Martin V, hanggang sa ngayon ang tirahan ng pamilya)]]

## Mga sanggunian 
* Orihinal na 1922 Almanach de Gotha (na na-edit ng Justice Perthes) na entry para sa pamilyang Colonna, na naka-link sa orihinal na kinikilalang pangkalahatang sanggunian na dokumento ng genealogical, na may mga detalye ng karangalan sa pamilya

## Mga panlabas na link 
*   
* Website ng Palazzo Colonna
Kategorya:Mga pinagmulan sa wikang Latin ng CS1 (la)
Chieti

Ang **Chieti** ( Italian: [ˈKjeːti] (link=|Tungkol sa tunog na itolocally [ˈKjɛːti] ; , ,  ; ; , ) ay isang lungsod at *komuna* (munisipalidad) sa Gitnang Italya,  silangan ng hilagang-silangan ng Roma. Ito ang kabisera ng lalawigan ng Chieti sa rehiyon ng Abruzzo .

Sa Italyano, ang pang-uri ay *teatino* at ang mga naninirahan sa Chieti ay tinawag na *teatini*. Ang pormang Ingles ng pangalang ito ay napanatili sa mga Teatino, isang orden ng relihiyosong Katoliko.

## Heograpiya 
Makikita ang Chieti ilang kilometro ang layo mula sa Dagat Adriatico, at ang nasa likuran ay mga bundok ng Majella at Gran Sasso. Nahahati ito sa matandang bayan sa kaugnay na burol na tinatanaw ang Aterno-Pescara at ang pinakabagong lugar na komersiyal at pang-industriya, na tinatawag na Chieti Scalo at nabuo bunga ng estasyon ng riles ng Chieti kasama ang sinaunang ayos ng Via Tiburtina, sa lambak ng Aterno-Pescara.

### Arkitektura 
[thumb| [Katedral ng Chieti]]
thumb|Ang simboryo ng Simbahan ng San Francisco
thumb|Teatro Marrucino
Ang katedral na alay kay San Justino ng Chieti marahil itinatag noong ika-8 siglo at, ayon sa tradisyon, itinayo muli ng obispo na si Teodorico I noong 840, pagkatapos ng pandarambong ni Pepin ng Italya. Ito ay muling itinayo ng obispo na Attone I noong 1069, ngunit sa gusaling iyon ay mga bahagi lamang ng Romanikong cripta ang natira. Ang simbahan ay pinaganda noong ika-14 at ika-15 siglo salamat sa iba't ibang obispo. Ang unang tatlong palapag ng kampanaryo ay itinayo noong 1335 ni Bartolomeo di Giacomo at noong 1498 itinayo ni Antonio da Lodi ang espadaña at tiendang bubong nito. Ang simbahan ay pinalamutian muli noong ika-17 siglo sa estilong Baroko. Ang 1703 lindol sa Apenino ang sumira sa tiendang bubong ng tore ng kampanilya at napinsala ang simbahan, na ang aspeto ay binago ng arsobispong si Francesco Brancia sa pagitan ng 1764 at 1770. Sa unang bahagi ng ika-20 siglo ang arkitektong si Antonio Cirilli ay pinagsama ang kampanaryo at malawak na binago ang panlabas. Ang cripta ay naglalaman ng mga labi ni San Justino ng Chieti. Malapit sa katedral ay mayroong oratoryong Baroko ng Bundok ng Patay na Kapatiran, ang pinakalumang katolikong kapatiran ng Chieti na opisyal na kinilala ni Papa Inocecnio X noong 1648.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Lugar ng National Museum Archaeological ng Abruzzi Villa Frigerii
* Opisyal na site ng Biomedical Museum
* Opisyal na site ng Archaeological Museum "La Civitella"
* Opisyal na site ng Art Museum na "Costantino Barbella"
* Pinakamahalagang Italya ng Pagkabuhay ng Italya sa Chieti
* Photo Gallery 
* 

Kategorya:Mga lungsod at bayan sa Abruzzo
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Katedral ng Acerenza

Ang **Acerenza Cathedral** (   , *Cattedrale di Santa Maria Assunta e San Canio*) ay isang simbahang Katoliko Romano na alay sa Pag-aakyat ng Mahal na Birheng Maria at kay San Canio sa bayan ng Acerenza, sa lalawigan ng Potenza at rehiyon ng Basilicata, Italya. Ito ang luklukan ng Arsobispo ng Acerenza.

Ang katedral ay isa sa pinakakilalang estrukturang Romaniko sa bahaging ito ng Italya.

## Kasaysayan at pagsasalarawan 
Ang diyosesis ay itinatag noong huling bahagi ng ika-5 siglo, ngunit ang estruktura ng kasalukuyang Romanikong katedral na gusali ay nagsimula noong 1080, nang simulan ang pagtatayo sa ilalim ng arsobispo Arnaldo ng Cluny. Ang pook ay gayunpaman ay mas sinauna at ang mga bakas ay nananatili sa kasalukuyang gusali kapuwa ng isang paganong templo kay Hercules Acheruntinus at ng naunang simbahang Kristiyano.

## Mga imahen 

Talaksan:Cripta di Acerenza.jpg|Cripta
Talaksan:Cattedrale di Acerenza Cripta.JPG|Cripta
Talaksan:Soffitto Cripta Di Acerenza.JPG|Kisame ng cripta

## Mga sanggunian 
* Altrabasilicata.com Acerenza Cathedral 
* Mga imahe ng katedral 
* Website ng bayan ng Acerenza: Cattedrale 
* Opisyal na website ng Archdiocese ng Acerenza: Cattedrale
Katedral ng Acerra

Ang **Katedral ng Acerra** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa bayan ng Acerra sa Campania, timog Italya, na alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria.

Mula noong ika-11 siglo ito ang luklukan ng Obispo ng Acerra.

## Kasaysayan at pagsasalarawan 
Ang kasalukuyang Neoklasikong katedral ay nakatayo sa pook ng isang sinaunang Romanong templo kay Herkules. Ito ay itinayong muli nang maraming beses at ang kasalukuyang gusali ay nasa ika-19 na siglo. Mayroon itong Latin na krus na plano ng palapag, na may isang nave at dalawang pasilyo sa gilid na pinaghihiwalay ng mga pilar, at isang simboryo. Ang kanlurang harapan ay Neoklasiko, na may walong malalaking Honikong haligi na nakatayo sa isang sahig na mala-ahedres ng mga palitang bato ng basalto at marmol.

## Mga panlabas na link 
* GCatholic.org: Acerra Cathedral
* Catholic Hierarchy: Diocese ng Acerra
Katedral ng Acquapendente

thumb|333x333px| Kanlurang harapan
Ang **Katedral ng Acquapendente** (, *Basilica Cattedrale di San Sepolcro*) ay isang Katoliko Romanong katedral, na alay sa Banal na Sepulkro, sa bayan ng Acquapendente sa Lazio, Italya. Dating luklukan episkopal ng Diyosesis ng Acquapendente, ngayon ay isang konkatedral na sa Diyosesis ng Viterbo.

## Pagsasalarawan 
Orihinal na simbahang isang dating monasteryong Benedictino, ang kasalukuyang gusali ay nagsimula bilang isang Romanikong simbahan noong ika-12 siglo. Ito ay naging layunin ng maraming mga pagtatangka sa pagpapaganda sa mga siglo, gayunpaman, lalo na mula noong naging isang katedral, at ang orihinal na estruktura ay ipinatong ng maraming mga huling gawa, higit sa lahat ay pininturahan ng terakota at stucco, tulad ng Neoklasikong harapang kanluran.

Ang kripta, na nagmula sa ikalawang kalahati ng ika-10 siglo at sa gayon ay mas matanda kaysa pangunahing estruktura, ay partikular na interesante, para sa hindi pangkaraniwang pagkakaayos ng mga haligi, na naghahati sa espasyo sa siyam na maliliit na pasilyo, at para sa mga detalyadong inukit na zoomorpikong mga kapital ng mga haligi mismo. Ang kripta ay naglalaman din ng isang batong may bahid ng dugo na sinasabing nagmula sa Banal na Sepulkro sa Herusalen, kung saan ito ay inialay.

## Mga panlabas na link 
* GCatholic.org: Diyosesis ng Viterbo
* Catholic Hierarchy: Diocese of Acquapendente  ]
* Opisyal na website ng *comune* : Romanesque crypt na may siyam na aisles
Katedral ng Acquaviva delle Fonti

thumb| Kanlurang harapan, Katedral ng Acquaviva
Ang **Katedral ng Acquaviva Cathedral** (, Ang ''Concattedrale di Sant'Eustachio'') ay ang pangunahing simbahan ng Acquaviva delle Fonti sa Apulia, Italya. Ito ay alay kay San Eustacio. Isa na ito ngayong konkatedral ng Diyoesis ng Altamura-Gravina-Acquaviva delle Fonti. Ito ang dating palatinong simbahan ng Acquaviva delle Fonti, na naging bahagi ng teritoryal na prelatura ng Altamura e Acquaviva delle Fonti na binuo ni Pio IX noong 1848, nang idagdag niya ang Acquaviva sa umiiral nang teritoryal na prelatura ng Altamura.

## Kasaysayan 
Itinayo sa estilong Romaniko noong ika-12 siglo (1158) sa mga guho ng isang maliit na templo na may pinagmulang Mesapio sa pamamagitan ng kalooban ng Normandong piyudal na panginoon na si Roberto Gurguglione, ito ay itinayo muli sa estilong Renasimyento noong ika-16 na siglo. Ang simbahan ay orihinal na inialay sa Pag-aakyat kay Birheng Maria at pagkatapos lamang ay may karapatan sa pangalan ng martir na si San Eustacio.

## Mga tala
Katedral ng Alatri

thumb|250x250px| Ika-19 na siglong patsada ng katedral
Ang **Katedral ng Alatri**, minsan na tinatawag na **Basilika ng San Pablo** (; *Basilica concattedrale di San Paolo apostolo*), ay isang Katoliko Romanong katedral sa Alatri, Lazio, Italya, na alay kay San Pablo. Ito ay dating katedral ng Diyosesis ng Alatri. Mula noong Setyembre 30, 1986 ito ay naging konkatedral ng Diyoesis ng Anagni-Alatri. Ipinahayag ito ni Papa Pio XII bilang isang basilika menor noong 10 Setyembre 1950.

## Kasaysayan 
Ang katedral ay itinayo sa dating sentro ng akropolis ng Alatri sa ibabaw ng mga labi ng isang sinaunang dambana ng mga Erniko at ng isang templo na inialay kay Saturno. Ang mga sanggunian sa isang katedral ay bumalik sa unang kalahati ng ika-11 siglo: isang balangay ng katedral ang nakadokumento dito noong 930. Sa ilalim ni Papa Inocencio II (1130–1143), marahil noong 1132, ang mga relikya ng martir na santo na si Papa Sixto I ay isinatraslasyon dito , at bilang parangal dito ang katedral ay inayos: ang pangunahing altar ay natapos noong 1156. Ang karagdagang mga likha ay naganap noong ika-13 siglo, nang bilang parangal sa pagbisita ni Papa Onorio III ang tabing at ang ambon, kapuwa ng Cosmati, ay ginawa idinagdag, kung saan ang ilang mga bakas ay nananatili pa rin sa katedral ngayon.

## Mga tala 
## Mga panlabas na link 
* Website ng Cathedral
Katedral ng Alessandria

thumb| Katedral ng Alessandria, nakaharap sa Piazza del Duomo
Ang **Katedral ng Alessandria** () ay isang Katoliko Romanong katedral sa Alessandria, Piedmont, Italya, na alay kanila San Pedro at San Marcos. Ito ang luklukan ng Obispo ng Alessandria.

Isang diyosesis na nakasentro sa Alessandria ang nilikha noong 1175 ni Papa Alejandro III, at isang katedral na inialay kay San Pedro ang itinayo bilang upuan ng obispo noong panahong iyon. Gayunpaman, ito ay napakaliit, kaya ay giniba at itinayo muli sa pagitan ng 1288 at 1297. Ang katedral na ito ay giniba para sa mga taktikal na kadahilanang militar sa utos ni Napoleon Bonaparte noong 1803.

Ang inalis na obispo at kabildo ay tumanggap ng pahintulot ng Pranses na heneral ng mga sumasakop na hukbo na itaas ang simbahan ng San Marcos sa katayuang katedral. Ang simbahang ito ay itinayo noong ika-13 siglo para sa paggamit ng mga Dominikano. Pinamunuan ito ng mga tropang Pranses noong 1797 para sa kuwarto. Gayunpaman, ang simbahan ay kailangang muling itayo: ito ay nangyari mula 1807 hanggang 1810, at ang bagong Neoklasikong katedral, na pinangalanang pareho kay San Pedro at San Marcos, ay binuksan noong Disyembre 1810.

Ang isang malaking pagpapanumbalik ay isinagawa mula 1875 hanggang 1879, at ang katedral ay talagang inilaan lamang noong 1879, sa pagtatapos ng mga karagdagang gawaing ito. Ang looban ay napinsala ng sunog noong 1925, at malawakang inayos sa pagitan ng 1925 at 1929.

## Mga panlabas na link 
* Diocese of Alessandria: paglalarawan ng katedral 
* Ang webpage ng munisipyo ng komisyon ng Alessandria  
* Paglalarawan ng organ ng katedral
Katedral ng Alès

Ang **Katedral ng Alès** () ay isang Katoliko Romanong simbahang alay kay San Juan Bautista at matatagpuan sa bayan ng Alès sa departamento ng Gard, Pransiya. Ito ay naging isang *monument historique* mula 9 Mayo 1914.

## Mga sanggunian 
* Cathédrale Saint Jean Baptiste - 30100 ALES

## Mga panlabas na link 
* Mapa na nagpapakita ng lungsod kung saan matatagpuan ang simbahang ito. 
* Impormasyon ng Regordane - ang malayang portal para sa The Regordane Way
Katedral ng Acqui

Ang **Katedral ng Acqui** (, *Cattedrale di Santa Maria Assunta*) ay isang Katolikong katedral sa lungsod ng Acqui Terme, sa lalawigan ng Alessandria sa rehiyon ng Piedmont, Italya. Alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria, ito ang luklukan ng Obispo ng Acqui.

## Mga likhang-sining 
Ang ika-19 na siglong pulpito at ang Barokong altar kay San Guido sa transepto ay katangi-tangi.

Gayunpaman, ang pinakamahalagang likhang-sining sa katedral ay ang triptiko ng Madonna di Montserrat, ang Pagpapahayag sa Birhen ng Montserrat, ang gawa ng ika-15 siglong Español na pintor na si Bartolomé Bermejo, sa bahay kapitular.

## Mga sanggunian
Katedral ng Alife

Ang **Katedral ng Alife** (, *Cattedrale di Santa Maria Assunta*) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Alife sa lalawigan ng Caserta, Campania, Italya. Alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria, ito ang upuan ng Obispo ng Alife-Caiazzo.

Ang Katedral ng Alife, na unang itinayo noong 1132, ay dating inialay kay Papa Sixto I, kalaunan ay San Sixto, ang patron saint ng lungsod. Matapos ang matinding lindol noong 1456 at 1688, ang katedral ay higit na itinayong muli sa estilong Baroko, at muling binuksan noong 1692.

Gayunpaman, napanatili ng interyor ang mga kapansin-pansing elemento ng gusaling Lombardo-Normando, kabilang ang dalawang arcada na pinalamutian ng mga eskultura ng mga hayop (kabilang ang elepante, heraldikong simbolo ng lungsod na itinatag ng pamilya d'Aquino, na namuno sa Alife mula 1121 hanggang 1269) at mga santo. Kawili-wili din ang Romanikong kripta, na naglalaman ng mga relikya ni San Sixto, na dinala dito ni Ranulfo, Konde ng Alife: mayroon itong hugis-parihaba na plano at mga haligi mula sa sinaunang Romanong teatro. Ang ilan sa mga kabisera ay sinaunang, habang ang iba ay mga medyebal na kopya ng mga orihinal na Romano.

## Mga pinagmulan at panlabas na mga link 
* Catholic Encyclopedia: Alife
* Catholic Hierarchy: Diocese ng Alife-Caiazzo
* Website ng Alife Cathedral  

## Mga sanggunian 
* Francesco S. Finelli, 1928: *Città di Alife e Diocesi* . Scafati
* Angelo Gambella, 2007: *Medioevo Alifano* . Roma: Drengo
* Gianfrancesco Trutta, 1776: *Dissertazioni istoriche delle antichità alifane* . Naples
Katedral ng Altamura

thumb|313x313px| Katedral ng Altamura.
thumb|333x333px| Tanaw sa loob
Ang **Katedral ng Altamura** (, *Cattedrale di Santa Maria Assunta*), na alay sa Pag-aakyat ng Mahal na Birheng Maria, ay isang Katoliko Romanong katedral sa lungsod ng Altamura, sa Metropolitanong Lungsod ng Bari, Apulia, sa katimugang Italya.

Mula noong 1986 ito ang naging luklukan ng Obispo ng Altamura-Gravina-Acquaviva delle Fonti, na nabuo sa taong iyon. Dati ito ay ang simbahan ng teritoryal na prelado ng Altamura (mula 1848, Altamura e Acquviva delle Fonti).

## Kasaysayan 
Ang simbahan ay itinayo sa pamamagitan ng kalooban ng emperador Federico noong 1232-1254. Ang pangunahing tarangkahan, ang portada, ang rosas na bintana ay nasa tapat na lahat na sa pagtatayo ngayon, habang ang altar ay matatagpuan sa lugar kung saan ang pangunahing tarangkahan ngayon. Noong 1248, sa ilalim ng panggigipit ni Federico, idineklara ni Papa Inocencio IV na ang Altamura ay hindi kasama sa hurisdiksiyon ng obispo ng Bari, na ginawa itong isang "palatino" na simbahan, isa sa apat sa Apulia.

## Mga sanggunian 
## Mga pinagkuhanan 
* Blanchard, Paul, 1990: *Timog Italya mula sa Roma hanggang Calabria* : The Blue Guides, 7th edn., P.&nbsp;345. London: A & C Itim
* Berloco, Tommaso (1985). Storie inedite della città di Altamura (sa Italyano). ATA - Associazione Turistica Altamurana Pro Loco.
* 

Kategorya:Mga Katoliko Romanong katedral sa Italya
Katedral ng Amalfi

Ang **Katedral ng Amalfi** () ay isang medyebal na Katoliko Romanong katedral sa Piazza del Duomo, Amalfi, Italya. Ito ay alay kay Apostol San Andres, na ang mga labi ay nakalagak dito. Dating luklukang arkiepiskopal ng Diyosesis ng Amalfi, at mula pa noong 1986&nbsp;ng Diyosesis ng Amalfi-Cava de' Tirreni.

Nagsimula noong ika-9 at ika-10 siglo, ilang beses itong idinagdag at muling pinalamutian, na nagpapatong-patong ang mga elementong Arabe-Normando, Gotiko, Renasimyento, Baroko, at sa wakas ay isang bagong 19th century na Normano-Arabe-Bisantino na patsada. Kabilang sa katedral ang katabing ika-9 na siglong Basilika ng Krusipiho. Mula sa basilika ay mga hakbang patungo sa Kripta ni San Andrés, kung saan matatagpuan ang kaniyang mga labi.

## Kasaysayan 
Ang unang simbahan, ngayon ay ang Diyosesanong Museo ng Amalfi, ay itinayo noong ika-9 na siglo sa mga guho ng isang nakaraang templo. Ang pangalawang simbahan ay itinayo sa timog noong ika-10 siglo, at ito na ngayon ang katedral. Noong ika-12 siglo ang dalawang simbahan ay bumuo ng isang solong 6 na pasilyo na Romanikong na simbahan, na binawasan sa 5 noong ika-13 siglo upang payagan ang pagtatayo ng Klaustro ng Paradiso, sa estilong Arabe-Normando.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Katedral ng Alghero

thumb| Catalan na Gotikong Katedral ng AlgheroAng **Katedral ng Alghero**, minsan ay tinatawag na **Katedral ng Santa Maria Inmaculada** ( ), ay isang Katoliko Romanong katedral sa Alghero sa lalawigan ng Sassari, Sardinia, Italya. Matatagpuan ito sa makasaysayang sentro ng lungsod. Ito ang luklukan ng Obispo ng Alghero mula 1503 hanggang 1986, at mula pa noong 1986, ng Obispo ng Alghero-Bosa.

Ang Alghero ay itinalaga bilang isang luklukang diyosesasno noong 1503 ngunit ang gawaing pagtatayo sa katedral ay hindi nagsimula hanggang 1567. Ito ay pinasinayaan noong 1593 ngunit hindi natapos. Pagkatapos ng ilang mga pagpapanumbalik, ito ay inialay noong 1730.

Ang simbahan ay orihinal na nasa istilong Catalan-Gotiko, gaya ng makikita sa limang kapilya at hirola ng presbiteryo, na kinabibilangan din ng oktagonong base ng simboryo. Ang nabe at ang dalawang pasilyo ay gayunpaman sa estilong Huling Renasimyento. Ang pangunahing altar ay idinisenyo ng Genoves na artistang si Giuseppe Massetti (1727): ang eskultura ay nagpapakita kay Inmaculadang Maria na nasa gilid ng mga anghel. Siya rin ang nagdisenyo ng ambulatoryo at pulpito. Noong 1862, isang Neoklasikong nartex ang idinagdag sa patsada, na kapansin-pansing nagbago ng hitsura nito.

## Mga sanggunian 
* Francesca Segni Pulvirenti, Aldo Sari. ''Architettura tardogotica e d'influsso rinascimentale* . Nuoro, Ilisso, 1994.
* Salvatore Naitza. *Architettura dal tardo '600 al classicismo purista* . Nuoro, Ilisso, 1992.ISBN&nbsp;88-85098-20-7
* Maria Grazia Scano. *Pittura e scultura dell'Ottocento'' . Nuoro, Ilisso, 1997.ISBN&nbsp;88-85098-56-8
Katedral ng Anagni

right|thumb| Katedral ng Anagni
Ang **Katedral ng Anagni** () ay isang Katoliko Romanong katedral  sa Anagni, Lazio, Italya, kilalang bilang tirahan ng mga Papa tuwing tag-init (bago ang Castel Gandolfo) Ito ay alay sa Pagpapahayag sa Mahal na Birheng Maria.

## Kasaysayan 
Ang katedral ay ang episkopal na luklukan ng Diyosesis ng Anagni-Alatri.

Ang simbahan ay itinayo sa estilong Romaniko noong 1072-1104 na tinangkilik ng Bisantinong emperador na si Michele VII Ducas. Ang looban ay nasa istilong Gotiko-Lombardo pagkatapos ng pagpapaayos noong 1250.

Ang panloob na pabimento (1231) ay nakalagay sa kosmateskong mosaiko. Ang panloob na luneto sa ibabaw ng pangunahing portal ay naglalarawan sa Madonna at Bata sa pagitan ng mga Santo Magno at Secondina (huli ng ika-13 siglo). Ang kopon sa pangunahing altar ay natapos ni Vassalletto noong 1267. Ang mga fresco ng mga apostol sa mga dingding ng abside ay ipininta noong ika-17 siglo ni Borgogna. Habang ang mga fresco sa kalahating-simboryong abside ay nakumpleto noong ika-19 na siglo nina Giovanni at Pietro Gagliardi.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link
Katedral ng Andria

right|thumb| Patsada ng Katedral ng Andria sa kanluran
Ang **Katedral ng Andria Cathedral** (, *Cattedrale di Santa Maria Assunta*) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Andria sa Apulia, Italya, na hanggang 2009 ay nasa Lalawigan ng Bari ngunit mula noon ay bahagi na ng bagong-buong Lalawigan ng Barletta-Andria-Trani. Ito ay alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria at ang luklukan ng Obispo ng Andria.

## Mga tala 
## Mga pinagkuhanan at panlabas na link 
* Catholic Encyclopedia: Diocese of Andria
* Catholic Hierarchy: Diocese ng Andria
* InItalyToday.com: maikling paglalarawan ng katedral at crypt
* Opisyal na website ng Apulia Tourist Board: maikling paglalarawan ng katedral at crypt
Katedral ng Alba

Ang **Katedral ng Alba** () ay isang Katoliko Romanong katedral sa Alba, lalawigan ng Cuneo, Piamonte, Italya, na alay kay San Lorenzo. Ito ang luklukang episkopal ng Diyoesis ng Alba (Alba Pompeia).

Ito ay isang gusali ng Romaniko matatagpuan sa Piazza del Risorgimento, na mas kilala bilang Piazza Duomo ("catalina plaza"), sa gitna ng mga mabatong kalsada.

## Kasaysayan 
Ang pinakamaagang estruktura ay lumilitaw na itinayo sa pook sa pagtatapos ng ika-5 siglo. Isang kasunod na estrukturang Romaniko ang itinayo sa mga guho nito.

Sa pagitan ng 2007 at 2009, ang bagong presbiteryo ay itinayo sa paanan ng hagdanan patungo sa luma.

## Mga sanggunian 
## Bibliograpiya 
* Bartoletti, Massimo; Cabrini, Laura Damiani, *I Carlone di Rovio*, Fidia edizioni d'arte, Lugano 1997, 67.
* Colombo, Silvia A.; Coppa, Simonetta, *I Carloni di Scaria*, Fidia edizioni d'arte, Lugano 1997, 33.
* Gabrielli, Noemi, *Sculture di Antonio Carlone ad Alba*, sa Edorado Arslan (a cura di), *Arte e artisti dei laghi lombardi*, I, Tipografia Editrice Antonio Noseda, Como 1959, 167-172, tavola XXXII, figure 74-75, 76 -77.

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Katedral ng Arezzo

thumb|250x250px| Katedral ng Arezzo
thumb|250x250px| Arko ni San Donato
Ang **Katedral ng Arezzo** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa lungsod ng Arezzo sa Tuscany, Italya. Matatagpuan ito sa lugar na kinaroroonan ng isang paleo-Kristiyanong simbahan at, marahil, ng akropolis ng sinaunang lungsod.

## Kasaysayan 
Ang unang katedral ng Arezzo ay itinayo sa kalapit na Burol Pionta, sa ibabaw ng libingan ni Donato ng Arezzo, na martir noong 363. Noong 1203, ipinalipat ni Papa Inocencio III ang katedral sa loob ng mga pader ng lungsod, sa kasalukuyang pook. Gayunpaman, nawala sa katedral ang mga labi ng Donato, na inilipat sa simbahan ng San Donato sa Castiglione Messer Raimondo (sa ngayon ay lalawigan ng Teramo). Sa kabila nito, ang katedral ay nakatuon pa rin kay Saint Donato at sa mataas na altar ay mayroong isang ika-14 na siglong arko na ipinangalan sa kaniya.

## Mga pinagkuhanan 
* Toscana. Guida d'Italia . Milan: Touring Club Italiano. 2003.

## Mga panlabas na link 
* Mga diyosesis ng Italyano
* Catholic Hierarchy: Diocese ng Arezzo-Cortona-Sansepolcro
* Catholic Encyclopedia: Arezzo
Katedral ng Ariano Irpino

thumb| Kanlurang patsada ng katedral
Ang **Katedral ng Ariano Irpino Cathedral**, minsan **Katedral ng Ariano** ( o *Ariano Irpino*, *Cattedrale di Santa Maria Assunta*), ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Ariano Irpino, sa lalawigan ng Avellino, Campania, Italya, na alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria. Ito ay dating luklukang episkopal ng diyosesis ng Ariano, at ngayon ng diyosesis ng Ariano Irpino-Lacedonia.

## Mga tala at sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Website ng Diocesan: Kasaysayan ng katedral
Katedral ng Ascoli Satriano

right|thumb| Ascoli Satriano Cathedral
Ang **Katedral ng Ascoli Satriano** () ay isang  Katoliko Romanong katedral sa Ascoli Satriano, Apulia, Italya, na alay sa Pagsilang ng Birheng Maria. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Ascoli Satriano, mula pa noong 1986 ay ang konkatedral ng Diyosesis ng Cerignola-Ascoli Satriano.

## Mga sanggunian
Katedral ng Aquino

right|thumb| Aquino Cathedral
Ang **Katedral ng Aquino Cathedral** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Aquino, Lazio, Italya. Ito ay alay sa mga santong sina Constantio ng Aquino at Tomas ng Aquino.

## Mga sanggunian
Katedral ng Asti

right|thumb| Katedral ng Asti
Ang **Katedral ng Asti** (), ang episkopal na luklukan ng Diyosesis ng Asti, ay isang Katoliko Romanong katedral sa Asti, Piedmont, Italy. Ito ay nakatuon sa Pag-aakyat ng Mahal na Birheng Maria at kay San Gotardo, at may 82m ang haba at 24m ang taas at lapad, ay isa sa pinakamalaking simbahan sa Piedmont, ang rurok ng pagpapahayag ng arkitekturang Gotiko ng rehiyon, at kabilang sa mga pinakamahusay mga halimbawa ng Lombardong Romaniko na napapahalagahan sa hilagang Italya.

## Mga sanggunian
Katedral ng Atri

thumb| Katedral mula sa timog-kanluran
Ang **Katedral ng Atri** () ay isang Romaniko Katoliko Romanong katedral na alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria sa bayan ng Atri, Lalawigan ng Teramo, rehiyon ng Abruzzo, Italya.

Dati ito, mula 1251, ang episkopal na upuan ng Diyosesis ng Atri (kalaunan ay Penni-Atri) at mula pa noong 1986 ay isang konkatedral ng Diyosesis ng Terramo-Atri. Idineklara itong isang basilika menornoong 1964.

## Mga sanggunian
Katedral ng Avellino

thumb| Kanlurang harapan
Ang **Katedral ng Avellino** (, *Cattedrale di Avellino*) ay isang Katoliko Romanong simbahan na alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria at kay San Modestino sa Avellino, Campania, Italya. Ito ang luklukan ng mga obispo ng Avellino.

## Bibliograpiya 
* AAVV, ''La Cattedrale di Avellino nella storia, kung saan ay nell'arte*, Cava dei Tirreni
* Gambino N., *Guida del Duomo di Avellino*, Avellino 1989
* Sica R., *Le pitture del Duomo di Avellino'', Napoli 1981

## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website ng Diyosesis ng Avellino: pahina sa katedral
Katedral ng Aversa

thumb| Katedral ng Aversa
Ang **Katedral ng Aversa** (, *Cattedrale di San Paolo*) ay isang Katoliko Romanong simbahan sa lungsod ng Aversa sa lalawigan ng Caserta, Campania, Italya.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link
Katedral ng Avezzano

right|thumb| Avezzano Cathedral
Ang **Katedral ng Avezzano** () ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Bartolome sa Avezzano, Abruzzo, Italya. Marami nang simbahan ang umiral sa pook na ito mula noong ika-11 siglo, ngunit patuloy na nawawasak ng mga lindo; ang kasalukuyang katedral ay mula sa pagkatapos ng dakilang lindol noong 1915.

Mula noong 1924 ang katedral ay naging episcopal seat ng Diocese of Avezzano, na pinapalitan ang dating Diocese of Marsi at ang episcopal seat nito sa Pescina Cathedral, na mula noon ay naging co-cathedral sa bagong diyosesis.

## Mga sanggunian
Basilica di San Nicola

thumb|Ang loob
Ang** Pontipikal na Basilica di San Nicola** (Basilica ni San Nicolas)  ay isang simbahan sa Bari, Katimugang Italya na napakahalaga sa aspektong relihiyoso sa Europeo at sa Sangkakristiyanuhan. Ang basilika ay mahalaga pareho para sa peregrinasyon ng parehong mga Katoliko Romano at Krisriyanong Ortodokso mula sa Silangang Europa.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website ng Basilica

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Katedral ng Ales (Cerdeña)

Ang **Katedral ng Ales** (, *Cattedrale dei Santi Pietro e Paolo*) ay ang simbahang parokya ng Ales, isang maliit na bayan sa lalawigan ng Oristano, Sardinia, Italya, at ang katedral ng diyosesis ng Ales-Terralba (ang diocesan museo ay matatagpuan din doon). Ito ay alay kanila San Pedro at San Pablo.

Ang kasalukuyang katedral, na itinayo noong 1687 ng arkitektong si Domenico Spotorno, ay itinayo sa mga guho ng isang naunang simbahan na itinayo sa gastos ni Donna Violante Carroz, Markesa of Quirra (1456-1510), sa panahon ng paglipat ng luklukan ng diyosesis ng Usellus hanggang Ales. Ang unang katedral ay may Romanikong nabe na may bubong ng salo at isang maliit na kampanilya, tatlong kapilya (na inialay sa Mahal na Ina ng Bundok Carmelo, Mahal na Ina ng Rosaryo, at ang Krusipiho), at isang sakristiya, na pinalitan ng bago noong 1627. Ang gusali ay pinalaki noong 1634, malamang na may pader ng malalaking bloke ng puting bato, at apat na karagdagang kapilya. Sa panahon ni Obispo Brunengo ang nabe at ang abside ay natatakpan ng bobedang baril. Noong 1648, sinimulan ni Brunengo ang pagtatayo ng isa sa dalawang nakaplanong tore, ngunit gumuho ito noong Abril 29, 1683, sa mga kadahilanang hindi natuklasan, at sa pagbagsak nito halos ganap na nawasak ang natitirang bahagi ng simbahan.

## Mga sanggunian 
* Naitza, Salvatore (1992). Architettura dal tardo '600 al classicismo purista . Cagliari: Ilisso. ISBN Naitza, Salvatore (1992).  Naitza, Salvatore (1992).
Katedral ng Ascoli Piceno

[right|thumb| Katedral ng Ascoli Piceno kasama ang mga [Bautisteryo ng Ascoli Piceno|bautisteryo sa kaliwa]]
Ang **Katedral ng Ascoli Piceno** () ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Emigdio sa Ascoli Piceno, Marche, Italya. Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Ascoli Piceno.

## Mga sanggunian
Ilog Bumbungan

Ang **Ilog Bumbungan** ay isang ilog sa lalawigan ng Laguna sa Pilipinas. Ito ay karaniwang tinatawag bilang **Ilog Pagsanjan** dahil sa katanyagan ng bayan ng Pagsanjan at Talon ng Pagsanjan, ang pinakatanyag na dinadayo sa lalawigan. Ang opisyal na website ng bayan ng Pagsanjan at ang mga taga-Cavinti ay tumutukoy sa ilog bilang *Ilog Bumbungan River.* Pinangalanan ito ng munisipalidad ng Pagsanjan sapagkat dito sumasanib ang Ilog Balanac, na nagmula sa Bundok Banahaw, sa Bumbungan. Ang dating pangalan nito, *Pinagsangahan*, na literal na nangangahulugang sumasanga, ay binago sa *Pagsanjan sa* panahon ng Pananakop ng mga Espanyol.

## Mga sanggunian 
Bumbungan
Katedral ng Amelia

thumb|300x300px| Tanaw sa Amelia, pinapakita ang katedral at ang campanile nito sa tuktok ng burol
thumb|300x300px| Loob
Ang **Katedral ng Amelia Cathedral** (, *Cattedrale di Santa Firmina*) ay isang Katoliko Romanong katedral sa Amelia sa lalawigan ng Terni, Umbria, Italya. Dating itong luklukan ng Obispo ng Amelia, na mula pa noong ika-5 siglo, ngunit mula pa noong 1983 ay naging isang konkatedral sa Diyoesis ng Terni-Narni-Amelia.

Ang Katedral ng Amelia, na inialay kay Santa Firmina, ay orihinal na itinayo noong 872. Ang gusaling iyon ay sinira ng mga hukbo ni Emperador Federico II noong ika-13 siglo, at itinayo muli sa estilong Gotiko. Ang gusaling iyon ay nawasak din, buhat ng sunog noong 1629, at muling itinayo sa anyong Baroko. Ang kasalukuyang harapan ng kulay-rosas na cotto ay natapos lamang noong ika-19 na siglo, pagkatapos ng isang mapanirang lindol noong 1822.

Ang katedral ay may planong Latin na krus at isang nabe. Ang mga labi nina Santa Firmina at Olimpiade, ang mga patron ng lungsod, ay napanatili dito. Sa isang kapilya sa gilid ay may dalawang Turkong watawat na nakuha sa Labanan ng Lepanto noong 1571.

## Mga tala 
## Mga pinagkuhanan at panlabas na link 
* Catholic Encyclopedia: Amelia
* Catholic Hierarchy: Diocese ng Amelia
* Paglalarawan ng Amelia Cathedral at mga nilalaman
Palasyo ng Capodimonte

Ang **Maharlikang Palasyo ng Capodimonte** ay isang malaking Borbon na palazzo sa Napoles, Italya, dating paninirahan sa tag-init at *Jagdschloss* ng mga hari ng Dalawang Sicilia, at isa sa dalawang Maharlikang Palasyo sa Napoli. Narito ngayon ang Pambansang Museo ng Capodimonte at galeriyang pansining ng lungsod. Ang "Capodimonte" ay nangangahulugang "tuktok ng burol", at ang palasyo ay orihinal na nasa labas lamang ng lungsod, na ngayon ay lumawak upang palibutan ito, at bahagyang mas malamig kaysa lungsod tuwing tag-init.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*  

Kategorya:Pages with unreviewed translations