Telang pantakip sa mukha

[thumb| Isang gawang bahay na pantakip na [polyester na ginawa sa panahon ng pandemyang coronavirus ng 2019-20. Ang padron at mga tagubilin sa paggawa nito ay dinisenyo at isinulat ni Dra. Molly Dorfman mula sa Valley Children's Healthcare.]]
thumb| Isang tipikal na gawang bahay na pantakip sa mukhang ngayong 2020.
Ang isang **telang pantakip sa mukha** ay isang uri ng pantakip na gawa sa mga karaniwang tela, tulad ng koton, na sinusuot sa bibig at ilong. Hindi tulad ng kirurhikong pantakip at mga respireitor tulad ng N95 mask, ang mga ito ay hindi napapailalim sa regulasyon, at kasalukuyang maliit ang pananaliksik o paggabay sa kanilang bisa bilang isang pangharang laban sa nakahahawang sakit o polusyon ng mga napakaliit na butil sa hangin. 

Regular silang ginagamit ng mga manggagawa sa pangangalagang pangkalusugan simula sa huling bahagi ng ika-19 na siglo hanggang sa kalagitnaan ng ika-20 siglo. Noong dekada 60, hindi sila ginamit sa bansang maunlad pabor sa mga modernong kirurhikong pantakip sa mukha, ngunit ang kanilang paggamit ay nagpatuloy sa mga bansang umuunlad pa lamang. Sa panahon ng pandemyang coronavirus ng 2019–20, ang kanilang paggamit sa mga bansang maunlad ay nabuhay muli bilang isang huling paraan dahil sa kakulangan ng mga kirurhikong pantakip at respireitor. 

## Paggamit 
[thumb| Patnubay mula sa Centers for Disease Control and Prevention ng U.S. sa paggamit at paggawa ng mga telang pantakip sa panahon ng [Pandemya ng coronavirus ng 2019–20|pandemyang coronavirus ng 2019-20 Tulad ng mga pantakip na kirurhiko, at hindi katulad ng mga respireitor, ang mga telang pantakip ay hindi nagbibigay ng selyo sa paligid ng mukha.

Maraming mga uri ng mga telang pantakip ay nabibili, lalo na sa Asya. Karamihan sa mga pananaliksik ay ginanap sa unang bahagi ng ika-20 siglo, bago naging laganap ang paggamit ng tinatapong kirurhikong pantakip sa mukha. Natagpuan ng isang pag-aaral noong 2010 na 40-90% ng mga particle ang tumatagos sa isang telang pantakip.

Ang pangunahing papel ng mga pantakip na isinusuot ng pangkalahatang publiko ay ang "ihinto ang mga nahawahan na magpakalat ng virus sa hangin sa kanilang paligid."

## Kasaysayan 
[alt=|thumb| Sa panahon ng pandemyang trangkaso ng 1918, ang isang konduktor ng streetcar sa [Seattle, Washington|Seattle ay tumangging magpasakay ng isang taong walang suot na pantakip.]]
Ang unang naitalang paggamit ng isang telang pantakip sa mukha ay kinasangkot sa ni Paul Berger, isang siruhano sa Pranses habang nag-oopera sa Paris noong 1897. Nagamit ang mga pantakip upang maprotektahan laban sa mga nakakahawang sakit sa unang bahagi ng ika-20 siglo. Ang unang pag-aaral ng paggamit ng pantakip ng mga manggagawa sa pangangalagang pangkalusugan ay naganap noong 1918.

Ang mga telang pantakip ay higit na pinalitan ng mga modernong kirurhikong pantakip gawa sa mga hindi pinagtagping tela noong dekada 60, Noong Abril 2020, inirekumenda ng CDC na ang pangkalahatang publiko ay magsusuot ng mga telang pantakip sa mukha sa mga pampublikong mga tagpuan kung saan ang iba pang mga hakbang sa panlipunang pagdidistansya ay mahirap mapanatili tulad ng mga tindahan at parmasya, lalo na sa mga lugar na makabuluhan ang transmisyon sa mga komunidad, dahil sa kahalagahan ng asymptomatic at pre-symptomatic na paghahatid ng sakit. Sa parehong buwan, ipinag-utos ng Alemanya ang pagsusuot ng mga maskara sa mukha ng tela sa pampublikong transportasyon, pati na rin sa pamimili sa karamihan sa mga estadong Aleman. Sa Scotland, inirekumenda ng pamahalaan ang paggamit ng mga telang pantakip sa mukha habang namimili o gumagamit ng pampublikong transportasyon, bagaman ang sentral na pamahalaan ng United Kingdom ay hindi naglabas ng parehong payo.

## Mga Sanggunian 
Kategorya:Kalusugan