open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ang Magnanakaw at ang Kaniyang Amo

Ang "**Magnanakaw at Kaniyang Amo**" ay isang Aleman na kuwentong bibit (orihinal na pamagat: "De Gaudeif un sien Meester") na kinolekta ng Magkapatid na Grimm sa ''Grimm's Fairy Tales* bilang numero 68. Sa unang edisyon (inilathala noong Disyembre 20, 1812) mayroong isa pang kuwentong bibit sa lugar 68. Ang pangalan ng kuwentong bibit ay "Von dem Sommer- und Wintergarten".

Ito ay Aarne–Thompson tipo 325, The Magician and His Pupil, na naglalaman ng transformation chase . Kasama sa iba sa ganitong uri ang *Farmer Weathersky*, *The Sorcerer's Apprentice,* at *Master and Pupil*. Ang ganitong uri ng kuwento ay kilala sa India at Europa at kapansin-pansing matatag sa anyo. Ang isang pampanitikang pagkakaiba ay *Maestro Lattantio at His Apprentice Dionigi''.

## Buod 
Gusto ni Jan na mag-aral ng propesyon ang kaniyang anak, kaya pumunta siya sa simbahan para tanungin ang Panginoon kung anong propesyon ang makakabuti para sa kaniya. Ang sexton sa likod ng altar ay nagsasabing "magnakaw, magnakaw" at sinabi ni Jan sa kaniyang anak na dapat siyang matutong magnakaw. Naghanap sila ng makapagtuturo sa kaniya at sa isang malaking kagubatan ay nakakita sila ng isang maliit na bahay kasama ang isang matandang babae. Ang anak ni Jan ay pinapayagang manatili ng isang taon upang matutunan ang propesyon.

Si Jan ay nag-aprentis sa kaniyang anak sa isang punong-magnanakaw, na nagsabing wala siyang dapat bayaran para sa pag-aaral, ngunit kung hindi niya ito makilala, kailangan niyang magbayad. Nang bumalik siya pagkatapos ng isang taon, pinayuhan siya ng isang duwende na magdala ng tinapay, at ang maliit na ibon na sumisilip mula sa basket na nakita niya doon ay ang kaniyang anak. Sa pamamagitan nito, naibabalik niya ang kaniyang anak. Sinabi niya sa dwarf na nag-aalala siya na hindi na makilala ang kaniyang anak.

Sa isang puno ay may maliit na ibon na anak pala ni Jan. Binato ni Jan ang tinapay sa ibon at nag-usap sila. Sinabi ng amo na magnanakaw na si Jan ay tinulungan ng diyablo, kung hindi ay hindi niya makikilala ang kaniyang anak.

Sa pagbabalik ay nakatagpo sila ng isang karwahe at ang anak ay nagbago ng kaniyang sarili sa isang aso. Gustong bayaran ng lalaki sa karwahe ang magandang aso at ibinenta siya ng kaniyang ama. Ilang sandali pa ay tumalon ang aso mula sa bintana ng karwahe at nagbago ang kaniyang hugis. Nakatakas ang anak at bumalik sa kaniyang ama.

Umuwi sila at kinabukasan ay namalengke sila sa karatig nayon. Binago ng anak ang kaniyang sarili sa isang kabayo, binabalaan ang kaniyang ama na huwag ipagbili siya ng paningkaw, ipinagbili siya ng kaniyang ama sa punong-magnanakaw nang hindi inaalis ang paningil. Kapag ang panginoon-magnanakaw ay pinatay siya, hiniling niya sa kasambahay na tanggalin ang paningkaw, at siya ay labis na nagulat na siya ay nagsalita kaya ginawa niya iyon. Ang anak at ang punong-magnanakaw ay nagpapalitan ng pagbabagong-anyo — unang maya, pagkatapos ay isda — na may palabunutan, at tinapos ito ng anak sa pamamagitan ng pagiging soro kapag ang panginoon ay isang titi, at kinakagat ang ulo nito. 

## Mga sanggunian
Ang Magnanakaw na Nobyo (kuwentong bibit)

Ang "**The Robber Bridegroom**" ay isang Aleman na kuwentong bibit na nakolekta ng Magkapatid na Grimm, kuwento numero 40. Isinaman ni Joseph Jacobs ang isang pagkakaiba, *Mr Fox*, sa *English Fairy Tales*, ngunit ang orihinal na pinagmulan ay mas matanda; Si Shakespeare (bandang 1599) ay tumutukoy sa *Mr. Fox* na variant sa *Much Ado About Nothing*, Tagpo 1, Eksena 1:

: *Tulad ng lumang kuwento, ang aking panginoon: "ito ay hindi gayon, o `t ay hindi gayon; ngunit, sa katunayan, ipagbawal ng Diyos na ito ay dapat na gayon."*

Ito ay Aarne–Thompson tipo 955, ang lalaking ikakasal na magnanakaw. Ang uri na ito ay malapit na nauugnay sa mga kuwento ng uri 312, tulad ng *Bluebeard*, at uri ng 311, tulad ng *How the Devil Married Three Sisters* at ''Fitcher's Bird''.

## Buod 
Nais ng isang manggigiling na pakasalan ang kaniyang anak, kaya kapag lumitaw ang isang mayamang manliligaw, ipinapakasal niya ito sa kaniya. Isang araw nagreklamo ang manliligaw na hindi siya dinadalaw ng anak na babae. Sinabi niya sa kaniya na siya ay nakatira sa kagubatan at in-override ang kaniyang pag-aatubili na bisitahin sa pamamagitan ng pagsasabi sa kaniya na mag-iiwan siya ng bakas ng abo upang mahanap niya ang kaniyang tahanan. Pinuno niya ang kaniyang mga bulsa ng mga gisantes at lentil at minarkahan ang landas kasama ng mga ito habang sinusundan niya ang abo.

Dinala nila siya sa isang madilim at tahimik na bahay. Ang isang ibon sa isang hawla ay sumigaw ng "Bumalik ka, bumalik ka, ikaw na nobya, o sa bahay na ito ng kamatayan ay manatili." Sinabi sa kaniya ng isang matandang babae sa isang cellar kitchen na papatayin at kakainin siya ng mga tao doon maliban na lang kung protektahan siya ng matandang babae at itatago siya sa likod ng isang kahon. Dumating ang isang pangkat ng mga tulisan kasama ang isang batang babae na kanilang pinatay at inihanda para makakain. Kapag pinutol ng isang tao ang isang daliri upang makuha ang gintong singsing na nasa ibabaw nito, lumilipad ang daliri at singsing sa hangin at dumapo sa kandungan ng nagtatagong babae. Pinipigilan ng matandang babae ang grupo na hanapin ito, dahil "ni ang daliri o ang singsing ay malamang na tumakas: makikita nila ito sa umaga."

Ang matandang babae ay nagda-droga ng alak ng mga tulisan. Sa sandaling sila ay nakatulog, ang dalawang buhay na babae ay tumakas. Bagama't natangay ng hangin ang mga abo na gumabay sa anak na babae ng miller sa bahay, ang mga gisantes at lentil ay sumibol sa mga punla at ang dalawa ay sumunod sa landas ng mga halaman at nakarating sa tahanan ng dalaga.

Nang dumating ang araw ng kasal at nagkukwento ang mga panauhin, hinihimok ng kasintahang babae ang dalaga na magkuwento. Sinabi niya na sasabihin niya ang tungkol sa isang panaginip na mayroon siya at sasabihin ang kuwento ng pagpunta sa yungib ng mga mamamatay-tao, sa pagitan ng bawat pangungusap na nagsasabing, "Ito ay panaginip lamang, mahal ko!" Kapag sinabi niya ang bahagi ng daliri na bumabagsak sa kaniyang kandungan, siya ang naglalabas ng daliri. Ang magnanakaw na kasintahang lalaki at ang lahat ng kaniyang pangkat ay pagkatapos ay pinatay.

## Mga sanggunian
Ang Tatlong Aso

Ang **Tatlong Aso** ay isang Aleman na kuwentong bibit. Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Green Fairy Book*, na naglilista ng kaniyang pinagmulan bilang Brothers Grimm. Lumilitaw ang isang bersiyon ng kuwentong ito sa *A Book of Dragons* ni Ruth Manning-Sanders.

Ito ay Aarne-Thompson tipo 562, The Spirit in the Blue Light. Kasama sa iba pang mga kuwento ng ganitong uri ang *The Blue Light* at *The Tinderbox*.

## Buod 
Isang naghihingalong magsasaka ang nagsabi sa kaniyang anak na lalaki at babae na mayroon lamang siyang bahay at tatlong tupa na maiiwan sa kanila; maaari nilang hatiin ang mga ito ayon sa gusto nila, ngunit hindi dapat makipag-away. Tinanong ng kapatid ang kaniyang kapatid na babae kung ano ang nais niyang makuha. Pinili niya ang bahay. Sinabi niya sa kaniya na kukunin niya ang mga tupa at hahanapin ang kaniyang kapalaran. Nakilala niya ang isang estranghero na nag-alok na ipagpalit ang tatlong aso para sa kaniyang mga tupa: Asin, na magdadala sa kaniya ng pagkain; Pepper, na pira-piraso ang mga umaatake; Mustard, na maaaring makabasag ng bakal o bakal gamit ang mga ngipin nito. Pumayag ang kapatid at nang matapos ang pangangalakal, humingi ng pagkain sa Asin; agad itong nagbigay sa kaniya.

Siya ay nagpatuloy at natagpuan ang isang bayan na nababalot ng itim. Doon, narinig niya na ang isang dragon ay humihingi ng parangal sa isang dalaga taun-taon, at sa taong ito ang kapalaran ay nahulog sa prinsesa. Pumunta siya sa kung saan siya naiwan, at inilagay si Pepper sa dragon. Nilunok lahat ng aso maliban sa dalawang ngipin na ibinulsa ng lalaki. Inalok siya ng prinsesa na pakasalan siya. Sinabi ng lalaki na gusto niyang makita ang mundo, at babalik sa loob ng tatlong taon. Nang siya ay itinataboy pabalik, sinabi sa kaniya ng kutsero na ang kaniyang tagapagligtas ay wala na at papatayin niya siya kung hindi niya sasabihin na siya ang pumatay sa dragon. Nangako siya. Sinabi ng kaniya na ikakasal siya sa kaniya, ngunit ipinagpaliban niya ang kasal sa isang taon, dahil napakabata niya. Sa pagtatapos ng taon, nakiusap siya sa kaniya na ipagpaliban ito ng isa pa, at muli, para sa ikatlong taon. Pagkatapos ay itinakda ang petsa ng kasal.

Bumalik ang lalaki, ngunit nang sabihin niyang napatay niya ang dragon, siya ay itinapon sa bilangguan. Tinawag niya si Mustard, na kumakain sa mga bar. Pagkatapos ay nagpadala siya ng Asin para sa pagkain. Pumunta ang asin sa kastilyo, at nakilala ito ng prinsesa at binigyan ito ng pagkain sa isang maharlikang panyo. Sinabi niya sa kaniyang ama ang totoo, nagpadala ang kaniya ng isang katulong upang sundan ang aso, at ang lalaki ay nagbunga ng mga ngipin ng dragon upang patunayan ang kaniyang kuwento. Ang kutsero ay itinapon sa bilangguan, at ang lalaki ay pinakasalan ang prinsesa.

Pagkaraan ng ilang sandali, naalala niya ang kaniyang kapatid na babae at ipinatawag ito. Ang mga aso ay nagpakita sa kaniya at sinabi sa kaniya na sila ay naghihintay upang makita kung maaalala niya ang kaniyang kapatid na babae. Pagkatapos sila ay naging mga ibon at lumipad sa langit.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Ang Aprendis ng Salamangkero

Ang "**Aprendis ng Salamangkero**" () ay isang tula ni Johann Wolfgang von Goethe na isinulat noong 1797. Ang tula ay balada sa labing apat na saknong.

## Kuwento 
Nagsisimula ang tula nang ang isang matandang mangkukulam ay umalis sa kanyang pagawaan, na iniiwan ang kanyang baguhan na may mga gawaing gagawin. Pagod sa pag-iigib ng tubig sa pamamagitan ng balde, ang aprendis ay umaakit ng walis upang gawin ang trabaho para sa kanya, gamit ang mahika kung saan hindi siya ganap na sanay. Hindi nagtagal ay napuno ng tubig ang sahig, at napagtanto ng aprendis na hindi niya mapipigilan ang walis dahil hindi niya alam ang mahika na kailangan para gawin ito.

Hinahati ng aprendis ang walis sa dalawa gamit ang palakol, ngunit ang bawat piraso ay nagiging isang buong walis na kumukuha ng isang balde at patuloy na nag-iigib ng tubig, na ngayon ay doble ang bilis. Sa tumaas na bilis na ito, mabilis na nagsimulang bumaha ang buong silid. Kapag ang lahat ay tila nawala, ang matandang mangkukulam ay bumalik at mabilis na sinira ang spell. Ang tula ay nagtapos sa pahayag ng matandang mangkukulam na ang isang master lamang ang dapat tumawag ng mga makapangyarihang espiritu.

## Kulturang Aleman 
 ni Goethe ay kilala sa mundong nagsasalita ng Aleman. Ang mga linya kung saan nakikiusap ang aprendis sa nagbabalik na mangkukulam na tulungan siya sa gulo na kanyang ginawa ay naging cliché, lalo na ang linyang "Die Geister, die ich rief" ("The spirits that I summoned"), isang pinasimpleng bersyon ng isa. ng mga linya ni Goethe na "Die ich rief, die Geister, / Werd' ich nun nicht los" - "The spirits that I summoned / I now cannot rid myself of again", na kadalasang ginagamit para ilarawan ang taong humihingi ng tulong o mga kaalyado na hindi makontrol ng indibidwal, lalo na sa politika. 

## Mga katulad na kuwento 
Ang ilang mga bersiyon ng kuwento ay naiiba sa Goethe, at sa ilang mga bersiyon ang mangkukulam ay galit sa aprendis at sa ilan ay pinatalsik pa ang aprendis dahil sa sanhi ng gulo. Sa ibang mga bersiyon, medyo natutuwa ang mangkukulam sa aprendis at kinukulit lang niya ang aprendis niya tungkol sa pangangailangang makontrol nang maayos ang gayong mahika kapag ipinatawag. Ang galit ng mangkukulam sa aprendis, na lumalabas sa parehong Griyegong *Philopseudes* at sa pelikulang *Fantasia*, ay hindi lumalabas sa "Der Zauberlehrling" ni Goethe.

### *Philopseudes* 
Mahilig sa *Kasinungalingan* ( &#x27;Mahilig sa kasinungalingan&#x27;) ay isang maikling kuwentong balangkas ni Lucian, isinulat c. AD 150. Ang tagapagsalaysay, si Tychiades, ay bumibisita sa bahay ng isang may sakit at matandang kaibigan, si Eucrates, kung saan siya ay may argumento tungkol sa realidad ng sobrenatural. Si Eucrates at ilang iba pang mga bisita ay nagsasabi ng iba't ibang mga kuwento, na nilayon upang kumbinsihin siya na ang mga sobrenatural na pangyayari ay totoo. Ang bawat kuwento naman ay tinanggihan o kinukutya ni Tychiades.

## Mga sanggunian
Swan maiden

[right|thumb|368x368px|Sa *[Völundarkviða*, si Wayland Smith at ang kaniyang mga kapatid ay nagpakasal sa mga valkyry na nakasuot ng balat ng sisne.]]
Ang **swan maiden** ay isang mitolohikong nilalang na nagbabago ng anyo mula sa anyo ng tao tungo sa anyo ng sisne.  Ang susi sa pagbabagong-anyo ay kadalasang balat ng sisne, o isang damit na may nakadikipamt na balahibo ng sisne. Sa ganitong uri ng mga kuwentong-bayan, ang tauhan ng lalaki ay tumitingin sa dalaga, kadalasan sa tubig (karaniwang naliligo), pagkatapos ay inaagaw ang balahibo na kasuotan (o iba pang damit), na pumipigil sa kaniya sa paglipad palayo (o paglangoy palayo, o ginagawa siyang walang magawa sa ibang paraan), na pinipilit siyang maging asawa niya.

May mga pagkakatulad sa buong mundo, lalo na ang *Völundarkviða* at ''Grimms' Fairy Tales'' KHM 193 "The Drummer". Mayroon ding maraming mga kahalintulad na kinasasangkutan ng mga nilalang maliban sa mga sisne.

## Alamat 
### Karaniwang alamat 
Ang mga kwentong bayan ay karaniwang sumusunod sa sumusunod na pangunahing balangkas. Isang binata, binata na lalaki ang nagnakaw ng mahiwagang bestido na gawa sa mga balahibo ng sisne mula sa isang dalagang sisne upang hindi ito lumipad, at pinakasalan siya. Kadalasan ay dinadala niya ang kaniyang mga anak. Kapag ang mga bata ay mas matanda na sila ay umaawit ng isang kanta tungkol sa kung saan itinago ng kanilang ama ang damit ng kanilang ina, o may nagtatanong kung bakit laging umiiyak ang ina, at hinahanap ang balabal para sa kaniya, o kung hindi man ay ipagkanulo nila ang lihim. Agad na kinuha ng babaeng sisne ang kaniyang damit at nawala sa pinanggalingan niya. Kahit na ang mga bata ay maaaring nagdadalamhati sa kaniya, hindi niya sila dinadala.

Kung mahahanap siya ng asawang lalaki muli, ito ay isang mahirap na paghahanap, at kadalasan ang imposibilidad ay sapat na malinaw upang hindi niya subukan.

Sa maraming bersiyon, bagaman ang lalaki ay walang asawa (o, napakabihirang, isang biyudo), siya ay tinutulungan ng kaniyang ina, na nagtatago ng mahiwagang damit (o balahibo ng balahibo) ng dalaga. Sa ilang mga punto mamaya sa kuwento, ang ina ay kumbinsido o napilitang ibalik ang nakatagong damit at, sa sandaling ilagay ito ng dalagang sisne, siya ay dumausdos patungo sa kalangitan - na nag-udyok sa paghahanap.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Allerleirauh

Ang "**Allerleirauh**" () ay isang fairy tale na naitala ng Brothers Grimm . Mula noong nailathala ang ikalawang edisyon noong 1819, ito ay naitala bilang Kuwento no. 65. Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Green Fairy Book*.

Ito ay Aarne–Thompson kuwentong-pambayang tipo 510B, hindi likas na pag-ibig. Kasama sa iba sa ganitong uri ang "''Cap O' Rushes*", "*Donkeyskin*", "*Catskin*", "*Little Cat Skin*", "*The King who Wished to Marry His Daughter*", "*The She-Bear*", "*Mossycoat*", "*Tattercoats*", "*The Princess That Wore A Rabbit-Skin Dress*", "*Katie Woodencloak*", and "*The Bear''". Sa katunayan, pinamagatang "Catskin" ang kuwentong iyon ng ilang tagasalin sa Ingles ng "Allerleirauh" sa kabila ng mga pagkakaiba sa pagitan ng mga kuwentong Aleman at Ingles.

## Buod 
Nangako ang isang kaniya sa kanyang naghihingalong asawa na hindi siya muling mag-aasawa maliban kung ito ay sa isang babaeng kasing ganda niya, at nang maghanap siya ng bagong asawa, napagtanto niya na ang tanging babae na makakapantay sa kanyang kagandahan ay ang kanyang sarili. anak na babae.

Sinubukan ng anak na babae na gawing imposible ang kasal sa pamamagitan ng paghingi ng tatlong damit, ang isa ay kasing ginto ng araw, ang isa ay parang pilak ng buwan, at ang isa ay kasingkislap ng mga bituin, at isang balabal na gawa sa balahibo ng bawat uri ng ibon at hayop. sa kakaniyaan. Nang bigyan sila ng kanyang ama, kinuha niya ang mga ito, na may isang gintong singsing, isang gintong spindle, at isang gintong reel, at tumakbo mula sa kastilyo sa gabi bago ang kasal.

Tumakbo siya ng malayo sa ibang kakaniyaan, at natulog sa isang malaking kagubatan doon, ngunit natagpuan siya ng batang kaniya ng lugar na iyon at ng kanyang mga aso habang siya ay nangangaso. Hiniling niya sa kaniya na maawa sa kanya at tumanggap ng isang lugar sa kusina, kung saan siya nagtatrabaho, at dahil hindi siya nagbigay ng pangalan, tinawag siyang "Lahat-ng-Uri-ng-Balahibo."

Nang humawak ng bola ang kaniya, sumilip siya at pinuntahan ito sa kanyang gintong damit. Kinaumagahan, inihanda siya ng kusinero na gumawa ng sopas para sa kaniya, at inilagay niya rito ang kanyang gintong singsing. Natagpuan ito ng kaniya at tinanong ang kusinero at pagkatapos ay Lahat-ng-Uri-ng-Balahibo, ngunit wala siyang isiniwalat. Sa susunod na bola, nagbihis siya ng kanyang pilak na damit at inilagay ang gintong suliran sa sopas, at walang matuklasan muli ang kaniya.

Ang pangatlong bola, nagsuot siya ng star dress, at isinuot ng kaniya ang isang gintong singsing sa kanyang daliri nang hindi niya ito napansin at iniutos na ang huling sayaw ay mas mahaba kaysa karaniwan. Hindi niya nagawang makalayo sa oras upang magbago; nagawa lang niyang ihagis ang kanyang balahibo sa kanyang damit bago siya magluto ng sopas. Nang tanungin siya ng kaniya, hinawakan niya ang kanyang kamay, nakita ang singsing, at nang sinubukan niyang alisin ito, nadulas ang kanyang manta, na nagpapakita ng damit ng mga bituin. Hinubad ng kaniya ang manta, inihayag siya, at nagpakasal sila.

## Mga sanggunian
Ang Tatlong Wika

Ang "**Tatlong Wika**" ay isang Aleman na kuwentong bibit na kinolekta ng Magkapatid na Grimm, kuwento numero 33. Ito ay Aarne-Thompson tipo 671.

## Pinagmulan 
Ang kuwento ay kinolekta ng Magkapatid na Grimm mula sa isang lalaking nagngangalang Hans Truffer mula sa Visp. Ang kuwento ay kasama sa 1819 na edisyon ng kanilang *Kinder- und Hausmärchen*, na pinalitan ang naunang *Der gestiefelte Kater* ("The Tomcat with Boots").

## Buod 
Ang nag-iisang anak na lalaki ng isang bilang ay walang matutunan. Tatlong beses ang bilang na nagpadala sa kaniya para sa isang taon sa mga sikat na mga maestro. Sa bawat pagkakataon, bumabalik ang anak: sinasabi muna na alam niya kung ano ang sinabi ng mga aso kapag sila ay tumatahol; sa susunod na pagkakataon, kung ano ang sinabi ng mga ibon; at panghuli, ang sinabi ng mga palaka. Sa galit sa kaniyang kawalang-silbi, inutusan ng kaniyang ama ang kaniyang mga tao na dalhin siya sa kakahuyan at patayin, ngunit nakiramay sila sa kaniya, at sa halip ay dinala ang bilang ng mga mata at dila ng usa bilang patunay ng kaniyang kamatayan.
[right|thumb|Lumapit ang mga kalapati sa kampana - isang tanda na hudyat ng halalan ng bagong Papa. Ilustrasyon ni [John D. Batten|John Batten para sa ''Europa's Fairy Book'' ni Joseph Jacobs (1916).]]
Sa kaniyang paggala, pinalaya niya ang isang lugar mula sa pagmumultuhan ng mga aso, sa pamamagitan ng pagtataas ng isang kayamanan mula sa ilalim ng isang tore, na magagawa niya dahil naiintindihan niya ang kanilang wika. Hiniling sa kaniya ng panginoon ng kastilyo na gawin ito, at lumabas siya na may dalang kaban ng ginto, at inampon siya ng panginoon bilang isang anak.

Pumunta siya sa Roma. Sa Roma, namatay ang Papa, at gusto ng mga kardinal na siya ang kahalili ng Santo Papa, dahil dalawang kalapati ang nakapatong sa kaniyang mga balikat bilang isang banal na tanda. Sa kaniyang paglalakbay, ang pakikinig sa mga palaka ay nagpalungkot at nag-isip. Pumayag siya sa kaniyang appointment, gaya ng ipinayo sa kaniya ng mga kalapati. Nang magbasa siya ng Misa, bumulong ang mga kalapati kung paano ito gagawin sa kaniyang tainga.

## Pagsusuri 
### Pag-uuri 
Ang kuwento ay inuri sa Magkapatid na Grimm bilang ATU 671, "The Three Languages". Tinutunggali ni Stith Thompson na ang kuwento ay minsan nalilito sa ATU 517, "The Boy Who Learned Many Things".

Sinasabi ng scholarship na ang pag-aaral ng mga wika ng mga palaka, aso at ibon ay simbolikong kumakatawan sa pagsasalita ng mga nilalang sa tubig, lupa, at hangin.

Ang kuwento ay nasa ilalim ng paksa ng tradisyong-pambayan ng "The Outcast Child", ibig sabihin, ang bayani o pangunahing tauhang babae ay pinatalsik sa tahanan, ngunit kalaunan ay tumaas sa hanay ng lipunan at umuwing matagumpay.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Malakas na Hans

Ang **Malakas na Hans** () ay isang Aleman na kuwentong bibit na kinolekta ng Magkapatid na Grimm at inilathala sa kanilang koleksiyon bilang bilang KHM 166.

Ang kuwento ay inuri sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang ATU 650A, "Strong John".

## Buod 
Isang dalawang taong gulang na bata, si Hans, at ang kaniyang ina ay dinukot ng mga magnanakaw at dinala sa kanilang taguan sa isang kuweba, pinilit ng babae na maging kasambahay ng mga bandido. Noong siya ay siyam na taong gulang, tinanong ni Hans ang kaniyang ina kung nasaan ang kaniyang ama, ngunit binugbog ng pinuno ng mga magnanakaw ang bata. Makalipas ang isang taon, muling nagtanong si Hans, binugbog ang mga lasing na magnanakaw at bumalik kasama ang kaniyang ina sa kaniyang ama, dala ang ginto ng mga bandido.

Makalipas ang ilang taon, ngayon ay isang kabataan, lumakad siya sa lupa gamit ang kaniyang tungkod at nakilala ang dalawang magkatulad na malalakas na indibidwal: ang isa na kayang putulin ang mga pine sa mga lubid, at ang isa ay maaaring makabasag ng mga bato gamit ang kaniyang mga kamao. Nagkaroon ng pagkakaibigan ang tatlo at sumang-ayon na magkasamang manghuli at magluto ng laro sa bahay.

Isang araw, ang dalawang kasama ay natalo ng isang misteryosong nilalang sa kakahuyan, na humingi ng ilang karne. Nang makilala ni Hans ang nilalang (isang duwende), binigyan siya ng kabataan ng isang piraso ng karne at sinundan ito sa pugad nito sa bundok. Tinatawag niya ang kaniyang mga kasama para tulungan siyang makapasok sa bundok gamit ang mahabang lubid. Doon, pinatay ni Hans ang duwende at pinakawalan ang anak na babae ng hari (isang prinsesa). Nang dalhin ni Hans ang prinsesa sa kaniyang mga kasama upang hilahin siya sa ibabaw, pinutol ng dalawang kasama ang lubid at ang kabataan ay nakulong sa pugad ng duwende. Hindi nagtagal ay nakahanap siya ng magic ring at ginamit ito para mag-teleport palabas ng bundok.

## Pagsusuri 
Ang kuwentong Aleman ay inuri sa Taluntunang Aarne-Thompson-Uther bilang ATU 650A. Ang mga uri na ito ay tumutukoy sa mga kuwento kung saan ang bayani ay ang bunga ng pagsasama sa pagitan ng isang tao at isang hindi makamundong tauhan, na kadalasang nagpapakita ng higit sa taong lakas habang siya ay tumatanda. Sa iba pang mga pagkakaiba, ang bayani ay inaalagaan ng gatas mula sa kaniyang ina o mula sa isang babaeng hayop at bubuo ng mga magagandang katangian kung saan siya makikilala.

## Pagkalat 
Ayon kay Stith Thompson, ang uri ng kuwento ay matatagpuan "sa halos bawat bansa sa Europa".

Mahigit sa isang libong pagkakaiba ang naitala sa Europa, lalo na sa Irlanda, Alemaya, Eskandinabya, at Baltika na mga bansa. Sa labas ng Europa, ang uri ng kuwento ay naitala rin sa mga pinagsama-samang kuwentong-bayan sa Gitnang Silangan. Iniulat ng iskolar na si Stith Thompson ang halos apatnaraang pagkakaiba na nakolekta "sa Estonia at Finland lamang".

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Androcles

[thumb|331x331px|*Nakikita namin noon si Androcles na may leon na nakakabit sa isang manipis na tali, na lumilibot sa lungsod*, isang panulat at wash pagguhit ni [Baldassare Peruzzi, dekada 1530]]
Si **Androcles** (, alternatibong binabaybay na **Androclus** sa Latin), ay ang pangunahing tauhan ng isang karaniwang kuwentong-pambayan tungkol sa isang lalaking nakikipagkaibigan sa isang leon.

Ang kuwento ay kasama sa sistema ng pag-uuri ng Aarne–Thompson bilang uri 156. Ang kuwento ay muling lumitaw noong Gitnang Kapanahunan bilang "The Shepherd and the Lion" at pagkatapos ay itinuring sa mga Pabula ni Esopo. Ito ay may bilang na 563 sa Talatuntunang Perry at maikukumpara sa Aesop's *The Lion and the Mouse* sa parehong pangkalahatang kalakaran nito at sa moral nitong kapalit na kalikasan ng awa.

## Klasikong kuwento 
Ang pinakaunang nakaligtas na salaysay ng episode ay matatagpuan sa 2nd century *Attic Nights* ni Aulus Gellius .  Isinalaysay doon ng may-akda ang isang kuwentong ikinuwento ni Apion sa kanyang nawalang akda na *Aegyptiaca* /Αἰγυπτιακά *(Mga Kababalaghan ng Ehipto)*, ang mga pangyayari na inaangkin ni Apion na personal niyang nasaksihan sa Roma. Sa bersyong ito, si Androclus (sa pamamagitan ng Latin na pagkakaiba-iba ng pangalan) ay isang tumakas na alipin ng isang dating Romanong konsul na nangangasiwa sa isang bahagi ng Aprika. Siya ay sumilong sa isang yungib, na lumalabas na yungib ng isang sugatang leon, kung saan ang paa niya ay nagtanggal ng isang malaking tinik. Bilang pasasalamat, ang leon ay naging maamo sa kanya at simula noon ay ibinabahagi niya ang kanyang huli sa alipin.

Pagkaraan ng tatlong taon, naghahangad si Androclus na bumalik sa sibilisasyon ngunit sa lalong madaling panahon ay nakulong bilang isang takas na alipin at ipinadala sa Roma. Doon siya ay hinatulan na lamunin ng mababangis na hayop sa Sirko Maximo sa presensiya ng isang emperador na pinangalanan sa account bilang Gaius Caesar, marahil ay Caligula. Ang pinakakahanga-hanga sa mga hayop ay ang parehong leon, na muling nagpapakita ng pagmamahal nito kay Androclus. Matapos siyang tanungin, pinatawad ng emperador ang alipin bilang pagkilala sa patotoong ito sa kapangyarihan ng pagkakaibigan, at siya ay naiwan sa pag-aari ng leon. Si Apion, na nagsabing naging manonood sa okasyong ito, ay binanggit na may kaugnayan:Pagkatapos noon ay nakita namin si Androclus na may leon na nakakabit sa isang payat na tali, na lumilibot sa tabernae sa buong lungsod; Si Androclus ay binigyan ng pera, ang leon ay winisikan ng mga bulaklak, at lahat ng nakakasalubong sa kanila saanman ay bumulalas, "Ito ang leon, kaibigan ng isang tao; ito ang tao, isang doktor ng leon".Ang kuwento ay inulit makalipas ang isang siglo ni Claudius Aelianus sa kanyang akdang *On the Nature of Animals*.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga pabula ni Esopo
Ang Lobo at ang Pitong Batang Kambing

Ang "**Lobo at ang Pitong Batang Kambing**" () ay isang kuwentong bibit na kinolekta ng Brothers Grimm at inilathala sa Grimm's Fairy Tales (KHM 5). Ito ay Aarne-Thompson tipo 123.

## Buod 
Iniwan ng inang kambing ang kaniyang pitong anak sa bahay habang nakikipagsapalaran siya sa kagubatan upang maghanap ng makakain. Bago siya umalis, binalaan niya ang kaniyang mga anak tungkol sa Malaking Masamang Lobo na susubukan na pumuslit sa bahay at lalamunin sila. Ang lobo ay magpapanggap na kanilang ina at kukumbinsihin ang mga bata na buksan ang pinto. Makikilala ng maliliit na bata ang kanilang tunay na ina sa pamamagitan ng kaniyang mapuputing paa at matamis na boses.

Umalis ang inang kambing at nananatili sa bahay ang pitong anak. Hindi nagtagal, narinig nila ang isang boses sa pintuan na nagsasabing "Papasukin mo ako mga anak, ang iyong ina ay may isang bagay para sa bawat isa sa inyo." Ito ay ang lobo, na ang masungit na boses ay nagtataksil sa kaniya at hindi siya pinapasok ng mga bata. Ang lobo ay pumunta sa isang palengke, tindahan, o parmasya at nagnakaw ng pulot, gamot o tisa, upang mapahina ang kaniyang boses  Pagkaraan ng ilang sandali, narinig ng mga bata ang isa pang boses sa pintuan: "Papasukin mo ako mga bata, ang iyong ina ay may isang bagay para sa bawat isa sa iyo." Sa pagkakataong ito ay mataas at matamis ang boses tulad ng sa kanilang ina. Papasukin na siya ng mga ito nang tumingin ang bunsong bata sa ilalim ng siwang ng pinto at napansin ang malaki at itim na paa ng lobo. Tumanggi silang buksan ang pinto, at muling umalis ang lobo.

Ang lobo ay pumunta sa panaderya o gilingan at nagnakaw ng ilang harina, pinahiran ito sa kaniyang amerikana, pinaputi ang kaniyang itim na paa. Bumalik siya sa bahay ng mga bata, at sinabing "Papasukin mo ako mga anak, ang iyong ina ay may isang bagay para sa bawat isa sa inyo." Nakikita ng mga bata ang kaniyang mapuputing paa at naririnig ang kaniyang matamis na boses, kaya binuksan nila ang pinto. Tumalon ang lobo sa bahay at nilamon ang anim sa mga bata. Ang bunsong anak ay nagtatago mula sa lobo sa grandfather clock at hindi nakakain.

Pagkaraan ng araw na iyon, ang inang kambing ay umuwi mula sa kagubatan. Nataranta siya nang makitang bukas ang pinto at nawawala ang lahat maliban sa isa sa kaniyang mga anak. Tumingin siya sa paligid at nakita niya ang lobo, mahimbing na natutulog sa ilalim ng puno. Napakarami niyang nakain, hindi siya makagalaw. Tinawag ng inang kambing ang kaniyang bunsong anak upang mabilis na kunin ang isang gunting, karayom, at ilang sinulid. Binuksan niya ang tiyan ng lobo at ang anim na bata ay lumabas nang mahimalang hindi nasaktan. Pinupuno nila ng mga bato ang tiyan ng lobo, at muli itong tinatahi ng ina. Kapag nagising ang lobo, uhaw na uhaw siya. Pumunta siya sa ilog upang uminom, ngunit sa sobrang bigat ay nahulog siya at nalunod sa bigat ng mga bato. Ang lahat ng mga bata ay nakadarama ng kaligayahan na mahanap ang kanilang sarili na ligtas. Ang pamilya ay nabubuhay nang maligaya magpakailanman.

## Mga sanggunian
Eskandalong Pharmally

Ang pamahalaan ni Rodrigo Duterte ay nasangkot sa maanomalyang pagbibigay ng kontrata sa Pharmally Corportion sa pagbibigay ng mga supply na nauukol sa pandemyang COVID-19 sa Pilipinas na  nagkakalagang 12 bilyong pisong kontrata sa sobrang taas na presyo. Hinirang ni Duterte ang nasyonal ng Tsina(hindi-Pilipino) na si Michael Yang bilang "Tagapayo ng Pangulo sa Ekonmiya" nong 2018. Si Yang ang nagpakilala ng maraming mga Tsinong suplayer ng COVID 19 upang mag-supply sa gobyerno ni Duterte. Ang bilyon-bilyong pisong kontrata ay ibinigay sa apat na mga kompanyang Intsik na: 
*Xuzhou Construction Machinery Group para sa 250,000 piraso ng Personal Protective Equipment (PPE) sa halagang 1,785 kada piraso sa kabuoang halagang 446, 428, 571 piso.(446 milyong piso)
*Wen Hua Development Industrial Co Ltd. para sa 558,000 pirasong PPE sa halagang 1,767.46 sa halagang 1,039, 266, 489 piso. (1 bilyong piso) at para sa 800,000 piraso ng PPE sa halagang 1,768.30 kada piraso sa kabuoang halagang 1,373, 568,000 (1 bilyong piso)
*Chushen Company Ltd para sa 558,000 piraso ng PPE sa halagang 1,767.46 kada piraso sa halagang 1,039, 266,480 piso (1 bilyong piso)
*Shanghari Puheng Medical Equipment Co Ltd para sa 200,000 piraso ng PPE sa halagang 1,716.96 kada sa kabuoang 343, 392,000 (343 milyong piso)

## Mga sanggunian
Kategorya:2021 sa Pilipinas
Kategorya:2022 sa Pilipinas
Kategorya:Korupsiyon sa Pilipinas
Kategorya:Mga eskandalong pampolitika sa Pilipinas
Kategorya:Pandemya ng COVID-19 sa Pilipinas
Primitivo Mijares

Si **Primitivo "Tibo" Medrana Mijares** (Nobyembre 17, 1931 – Naglaho noong 1977) ay isang mamamahayag na Pilipino at dating tagasupil ng media sa Pilipinas at propagandista ni Ferdinand Marcos. Isa siyang reporter sa Philippines Daily Express noong administrasyon ni Ferdinand Marcos. Noong Oktubre 23,1974, si Mijares ay tumakas sa Pilipinas papuntang Estados Unidos at kumalas sa administrasyon ni Marcos noong Pebrero 5, 1976. Siya ay tumestigo sa mga pagmamalupit at katiwalian sa pamahalaan ni Ferdinand Marcos. Huling nakita si Mijares noong Enero 1977 na nakasakay sa isang eroplano papuntang Pilipinas mula Guam kasama ni Fabian Ver at pamangkin ni Querube Makalintal. Kanyang isinulat ang aklat na The Conjugal Dicatorship of Ferdinand and Imelda Marcos noong 1976 na naglalaman ng personal na salaysay sa mga katiwalian ng mag-asawang Ferdinand at Imelda Marcos sa Pilipinas.

Si Mijares ay naging editor ng Baguio Midland Courier noong 1950 at ng Manila Chronicle noong 1951. Naging malapit siya kay Ferdinand Marcos pagkatapos ng kanyang artikulo tungkol kay Marcos. Kalaunan, sumulat siya ng mga Artikulo sa pahayagan na humihikayat sa mga mamamayang Pilipino na kailangan ng Batas Militar at naglabas ng isang press release tungkol sa pananambang diuamano kay Juan Ponce Enrile bago pa man ito maganap. Kalaunan ay hinirang siya ni Marcos na tagapagulat ng Pangulo sa Philippines Daily Express pagkatapos ng muling pagbubukas nito pagkatapos na ideklara ang Martial Law noong 1972.

Nang itatag ni Marcos ang Konsehong Tagapayo sa Media noong 1975, ang posisyong ex-officio ng chairman ay dapat hirangin ng National Press Club. Dahil sa payo ni Marcos, si Mijares ay tumakbo para sa posisyon at nanalo dahil wala siyang kalaban.

Noong Hunyo 17, 1975, si Mijares ay nakatakdang humarap sa Kongreso ng Estados Unidos upang tumestigo tungkol sa mga katiwalian, panunuhol at mga pandaraya ng pamahalaan ni Marcos. Noong gabi bago siya humarap sa Kongreso, si Ferdinand Marcos ay tumawag sa kanya mula sa Pilipinas na humihikayat sa kanyang huwag tumestigo at sinuhulan siya ni Guillermo de Vega sa telepono ng US$50,000 () upang huwag tumestigo. Nang sumunod na araw, si Mijares ay muling sinuluhan ng Consul General ng Pilipinas sa Estados Unidos na si Trinidad Alconel ng US$100,000 upang huwag tumestigo ().

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga mamamahayag sa Pilipinas
Kategorya:Mga whistleblower sa Pilipinas
Kategorya:Mga naglaho sa Pilipinas
Kategorya:Ferdinand Marcos
Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa

Ang ***Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa*** o ***Anthousa ang Maputing may Ginintuang Buhok*** ay isang Griyegong kuwentong bibit na kinolekta ni Georgios A. Megas sa *Folktales of Greece*. Ang iba pang pagkakaiba ay kinolekta nina Michalis Meraklis at Anna Angelopoulou.

## Buod 
Sinubukan ng isang matandang babae sa loob ng maraming taon na gumawa ng sopas ng lentil, ngunit sa bawat oras na wala siya sa isang sangkap o iba pa. Sa wakas, nagawa na niyang gumawa ng sopas, ngunit nang ilagay niya ito sa batis upang lumamig, dinala ni Prinsipe Phivos ang kaniyang kabayo upang inumin; ginulat ng palayok ang kabayo at hindi ito umiinom, kaya sinipa ng prinsipe ang palayok. Sinumpa niya siya na manabik kay Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa gaya ng sabaw niya.

Siya, na natupok sa pananabik, ay hinanap si Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa sa loob ng tatlong buwan hanggang sa dumating siya sa tore na walang pasukan, kung saan siya nakatira. Nakita niya ang isang ogresa *(drakaina*) na lumapit at tinawag si Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa upang ihagis ang kaniyang buhok; inakyat ito ng dambuhala, kumain at uminom kasama sina Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa, at muling bumaba. Tinawag siya ng prinsipe, at inihagis ni Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa ang kaniyang buhok sa kaniya. Sila ay umibig. Itinago siya ni Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa mula sa dambuhala, na kakainin sana siya, at sa sandaling umalis ang dambuhala sa tore kinaumagahan, tinatakan nila ang mga bibig ng lahat ng nasa tore, dahil lahat ng bagay na nandoon ay nakapagsasalita, at tumakas. Ang dambuhala ay bumalik, ang kaniyang anak na babae ay hindi sumagot, at ang mortar, na ang prinsipe at Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa ay nakalimutan, ay nagsabi sa kaniya na sila ay tumakas. Hinabol sila ng dambuhala na sakay ng isang oso, ngunit si Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa ay naghagis ng isang suklay, na naging isang latian, at pagkatapos na dumaan doon ang dambuhala, isa pang suklay, na naging mga tinik, at sa wakas ay isang bandana, na naging isang dagat. Ang dambuhala ay hindi makadaan sa dagat, ngunit binalaan niya si Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa na iiwan siya ng prinsipe sa isang puno habang siya ay pupunta upang sunduin ang kaniyang ina upang dalhin siya sa kastilyo, at kapag hinalikan niya ang kaniyang ina, malilimutan niya ito. at magpasya na magpakasal sa iba. Kapag nangyari iyon, dapat siyang kumuha ng dalawang piraso ng tinapay na masa na inihahanda para sa kasal, at gawin itong mga ibon.

Nangyari ito tulad ng sinabi niya, at ginawa ni Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa ang sinabi ng dambuhala. Lumipad ang mga ibon patungo sa kastilyo at tinanong ng isa ang isa tungkol sa nangyari sa pagitan ni Prince Phivos at Anthousa, Xanthousa, Chrisomalousa. Naalala niya siya, pumunta sa puno kung saan siya iniwan, at dinala siya sa kastilyo, kung saan sila nagpakasal.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Kung Paano Niloko ang Dragon

Ang ***How the Dragon was Tricked*** ay isang Griyegong kuwentong bibit na kinolekta ni Johann Georg von Hahn sa *Griechische und Albanesische Märchen*. Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Pink Fairy Book*. Ito ay Aarne-Thompson tipo 328, ninakaw ng batang lalaki ang mga kayamanan ng higante.

## Buod 
Naiinggit ang isang nakatatandang kapatid sa kaniyang nakababatang kapatid at isang araw ay itinali ito sa isang puno upang maalis sa kaniya. Nakita siya ng isang matanda at humpback na pastol at tinanong siya kung bakit; sinabi ng nakababatang kapatid na ito ay upang ituwid ang kaniyang likod, at hinikayat ang pastol na itali doon sa kaniyang lugar. Pagkatapos ay pinalayas niya ang mga tupa. Hinikayat niya ang isang batang kabayo at isang driver ng mga baka na sumama sa kaniya. Marami siyang nilalaro at naging tanyag.

Nahuli siya ng hari, sinabing nakamit niya ang kamatayan, at nangakong ililigtas siya kung dadalhin niya sa kaniya ang lumilipad na kabayo ng dragon. Pumunta siya at sinubukang nakawin ng tatlong beses ang kabayo. Sa bawat pag-ungol nito, inaalerto ang dragon, ngunit sa ikatlong pagkakataon, ang dragon, na inis sa paggising, ay binubugbog ang kabayo. Sa ikaapat na pagkakataon, ang kabayo ay hindi umungol, ang bata ay inakay siya palabas, at nang makalabas, siya ay sumakay at sumakay, tinutuya ang dragon.

Pagkatapos ay hiniling ng hari ang mga saplot sa kama ng dragon. Pumunta ang bata at sinubukang kabitin ang kumot sa gabi, ngunit sinabi ng dragon na hinuhuli sila ng kaniyang asawa, at hinila sila, hinila ang bata pababa. Itinali siya ng dragon at sinabihan ang kaniyang asawa na lutuin siya kinabukasan habang siya ay nagsisimba. Pagbalik niya, kakainin siya ng mga ito. Kinalagan siya ng dragoness upang mas madaling maputol ang kaniyang lalamunan, at pinutol ng batang lalaki ang kaniyang lalamunan at inihagis siya sa oven. Ninakaw niya ang mga saplot sa kama at bumalik sa hari.

Pagkatapos ay hiniling ng hari ang dragon mismo. Humingi ang bata ng dalawang taon na hayaang lumaki ang kaniyang balbas bilang isang pagbabalatkayo, at pumayag ang hari. Nang matapos ang dalawang taon, ang kabataan ay nagpalit ng damit sa isang pulubi at natagpuan ang dragon na gumagawa ng isang kahon, upang siya ay mahuli sa loob nito. Sinabi ng kabataan na ang kahon ay napakaliit. Tiniyak sa kaniya ng dragon na ito ay sapat na malaki kahit para sa kaniyang sarili at pumihit para ipakita sa kaniya. Pumalakpak ang kabataan sa itaas at sinabihan siyang tingnan kung makakatakas ang kabataan. Sinubukan ng dragon sa abot ng kaniyang makakaya, at hindi makalabas.

Ibinalik siya ng kabataan sa hari. Gustong makita ng hari ang dragon. Naging maingat siya sa pagbukas ng isang butas na napakaliit para makatakas ang dragon, ngunit hindi sapat para hindi ito makagat at lamunin siya ng buo. Ang kabataan ay nagpakasal sa anak na babae ng hari at naging hari bilang kahalili niya.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Ang Parkupino, ang Mangangalakal, ang Hari, at ang Pobre

Ang **Parkupino, ang Mangangalakal, ang Hari, at ang Pobre** (Unggaro: *A sündisznó*; Ingles: "The Hedgehog") ay isang Unggarong kuwentong bibit () na kinolekta ni László Merényi at isinalin ng folkloristang si Jeremiah Curtin.

Ang unang bahagi nito ay tumutukoy sa isang babaeng dalaga na nagpakasal sa isang prinsipe na isinumpa na isang hayop. Ang ikalawang bahagi nito ay nabibilang sa isang siklo ng mga kuwento kung saan ang batang babae ay nagsilang ng kambal na may mga kamangha-manghang katangian na kinuha mula sa kaniya ng mga naiinggit na kamag-anak.

## Buod 
Nagsimula ang kuwento sa isang mangangalakal na nangangako sa isang hedgehog na isa sa kaniyang mga anak na babae, matapos siyang tulungan ng hayop na makatakas sa isang masukal na kagubatan. Tanging ang panganay lamang ang pumayag na maging asawa ng parkupino, na nag-udyok sa kaniya na ipakita ang kaniyang tunay na anyo bilang isang prinsipe na may ginintuang buhok, may ginintuang bibig at may ginintuang ngipin. Nagpakasal sila at nanganak siya ng kambal, sina Yanoshka at Marishka. Ang kaniyang gitnang kapatid na babae, na nagngangalit sa inggit, ay itinapon ang mga maharlikang sanggol sa kagubatan, ngunit sila ay pinalaki ng isang Dalagang Kagubatan. Pagdating nila sa hustong gulang, itinatakda sila ng kanilang tiyahin sa isang paghahanap para sa "puno na tunog-mundo", "ang ibon na matamis magsalita sa mundo" at "ang pilak na lawa [na may] gintong isda".

## Mga pagsusuri 
### Pag-uuri 
Ang kuwentong ito ay inuri sa Unggarong Katalogo ng mga Kuwentong-pambayan (*Magyar népmesekatalógus*, o MNK) bilang uri 441 at uri 707.

### ATU 441: Hans My Hedgehog 
Ang unang bahagi ng kuwento ay inuri sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang ATU 441, "Hans My Hedgehog", isang ikot ng mga kuwento kung saan ang lalaking ikakasal ay isang porkupina, isang baboy o isang baboy. Ang iba pang mga kuwento ng klasipikasyong ito ay ang Italyanong *The Pig King*, Pranses na *Prince Marcassin,* at Rumanong *The Enchanted Pig* (unang bahagi).

### ATU 707: Ang Tatlong Gintong Anak 
Ang pangalawang bahagi ng kuwento (mga batang ipinanganak na may mga espesyal na tampok) ay uri ng kuwento ATU 707, "Ang Tatlong Gintong Bata". Inuri ng iskolarsip ng Hungarian ang kuwento ng ATU 707 sa ilalim ng banner ng "The Golden-Haired Twins" (Unggaro : *Az aranyhajú ikrek* ). Ang mga pagkakaiba na kinolekta sa Unggarya at mga teritoryong may wikang Unggaro ay nagpapakita ng mga kahalintulad sa mga katulad na kuwento mula sa mga kalapit na rehiyon, tulad ng *The Three Little Birds* ng mga Grimm.

Ayon sa iskolar ng Unggara-Amerikanang Linda Dégh, ang mga pagkakaiba sa Unggaro ay maaaring magpakita ng dalawang anyo: iniligtas ng kapatid na babae na may ginintuang buhok ang kaniyang mga kapatid na lalaki na may ginintuang buhok at isiniwalat ang katotohanan sa tulong ng isang ibong nagsasalita ng katotohanan, o ang mga batang kamangha-mangha ay tinutulungan ng nobyang diwata ng Kapatid na lalaki.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Kamahal-mahal na Ilonka

Ang **Kamahal-mahal na Ilonka** (*Schön-Ilonka* o *Szép Ilonka*) ay isang Unggarong kuwentong bibit na kinolekta sa *Ungarische Märchen* ni Elisabet Róna-Sklarek. Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Crimson Fairy Book*.

## Buod 
Nais magpakasal ng isang prinsipe, ngunit sinabihan siya ng kaniyang ama na maghintay, sinabing hindi siya pinayagan hangga't hindi niya napanalunan ang gintong espada na kaniyang dala.

Isang araw nakilala niya ang isang matandang babae at tinanong siya tungkol sa tatlong bulrush. Hiniling niya sa kaniya na manatili sa gabi at sa umaga, ipinatawag niya ang lahat ng mga uwak sa mundo, ngunit hindi nila narinig. Pagkatapos ay nakilala niya ang isang matandang lalaki, na nagpatuloy din sa kaniya. Sa umaga, hindi narinig ng lahat ng mga uwak sa mundo. Nakilala niya ang isa pang matandang babae, at sinabi niya sa kaniya na mabuti na binati siya nito, kung hindi, siya ay dumanas ng isang kakila-kilabot na kamatayan. Sa umaga, nagpatawag siya ng mga magpie, at isang baldado na magpie ang naghatid sa kaniya sa isang malaking pader sa likod kung saan naroon ang tatlong bulrush.

Sinimulan niyang iuwi ang mga ito, ngunit nabuksan ang isa. Isang magandang dalaga ang lumipad palabas, humingi ng tubig, at lumipad nang wala na siya. Hinati niya ang pangalawa, at ganoon din ang nangyari. Iningatan niya nang husto ang pangatlo, hindi ito hinati hanggang sa makarating siya sa isang balon. Sa tubig, nanatili siya, at pumayag silang magpakasal.

Dinala niya siya sa bansa ng kaniyang ama, kung saan iniwan siya ng isang pastol ng baboy habang pumunta siya para kumuha ng karwahe. Inihagis siya ng pastol sa isang balon at binihisan ang kaniyang anak na babae sa kaniyang damit. Nalungkot ang prinsipe ngunit ibinalik ang anak na babae ng pastol, pinakasalan siya, at tumanggap ng korona, naging hari.

Isang araw, nagpadala siya ng kutsero sa balon kung saan nalunod si Ilonka. Nakita niya ang isang puting pato, at pagkatapos ay nawala ang pato at isang maruming babae ang lumitaw sa kaniyang harapan. Nakakuha ng pwesto ang babaeng ito bilang kasambahay sa kastilyo. Kapag hindi siya nagtatrabaho, umikot siya: ang kaniyang distaff at spindle ay umiikot sa kanilang sarili, at hindi siya nauubusan ng flax para paikutin. Nais ng reyna, ang anak na babae ng pastol ng baboy, ng distaff, ngunit ibebenta niya ito nang isang gabi lamang sa silid ng hari. Pumayag naman ang reyna at binigyan ang asawa ng pampatulog na inumin. Nakipag-usap si Ilonka sa hari, ngunit hindi siya tumugon, at naisip niya na ikinahihiya niya siya. Pagkatapos ay gusto ng reyna ang suliran, nagpasya si Ilonka na subukan muli, ngunit muli ang hari ay natulog.

Sa ikatlong pagkakataon, ang reyna ay gumawa ng parehong kasunduan para sa flax, ngunit binalaan siya ng dalawa sa mga lingkod ng hari, tinanggihan niya ang lahat, at nang umapela si Ilonka sa kaniya, narinig niya siya. Ibinitin niya ang pastol ng baboy, ang kaniyang asawa, at ang kaniyang anak na babae at pinakasalan si Ilonka.

## Mga sanggunian
Frozen II

Ang ***Frozen II*** ay isang Amerikanong pelikulang animasyon na ginawa ni Walt Disney Animation Studios bilang ang sequel ng *Frozen* (2013). Sa direksyon nina Chris Buck at Jennifer Lee, isinulat ni Lee mula sa isang kuwento nina Lee, Buck, Marc Smith, Kristen Anderson-Lopez, at Robert Lopez, at ginawa ni Peter Del Vecho, ang mga bida sa pelikula Kristen Bell, Idina Menzel, Josh Gad, at Jonathan Groff. Itinakda tatlong taon pagkatapos ng unang pelikula, ang *Frozen II* ay sumunod sa magkapatid na Anna at Elsa, Kristoff, ang kanyang reindeer Sven, at ang taong yari sa niyebe Olaf habang naglalakbay sila sa isang mahiwagang kagubatan upang linawin ang pinagmulan ng mahiwagang kapangyarihan ni Elsa.

## Mga tala 
## Mga kawing panlabas 
* 

Kategorya:Mga Amerikanong pelikulang animasyon
Kategorya:Mga pelikula ng 2019
Kategorya:Pelikulang animasyon Disney
Kategorya:Mga pelikula mula sa Estados Unidos