open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Plaza

[thumb|[Plaza Roma, Intramuros, Maynila]]
Ang isang **plaza** (o **liwasan**, **pampublikong liwasan**, **liwasang pambayan**, **liwasang panglungsod**, **liwasang urbano**, o **piazza**) ay isang bukas na pampublikong espasyo karaniwang matatagpuan sa gitna ng isang tradisyonal na bayan na ginagamit para sa mga pagtitipon ng pamayanan. Ang mga nauugnay na konsepto ay ang sentrong pansibiko, ang plazang pampamilihan, at ang parke ng pamayanan.

Karamihan sa mga parisukat ay mga matigas na espasyo angkop para sa bukas na pamilihan, konsiyerto, mga rally pampolitika, at iba pang mga pangyayari na nangangailangan ng matatag na lupa. Dahil matatagpuan sa gitna, ang mga parisukat ng bayan ay kadalasang napapaligiran ng maliliit na tindahan tulad ng mga panaderya, pamilihan ng karne, tindahan ng keso, at mga tindahan ng damit. Sa kanilang sentro ay madalas na isang balon, bantayog, estatwa, o iba pang tampok. Ang mga may balong ay tinatawag na liwasang may balong.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Liwasan
Renzo Piano

Si **Renzo Piano**  (  pee-AH -noh, Italian: [ˈRɛntso ˈpjaːno] ; ipinanganak noong 14 Setyembre 1937) ay isang Italyanong arkitekto. Kabilang sa mga kilalang gusali niya ang Center Georges Pompidou sa Paris (kasama si Richard Rogers, 1977), The Shard sa Londres (2012), ang Whitney Museum of American Art sa Bagong York City, (2015) at Stavros Niarchos Foundation Cultural Center sa Atenas (2016). Nanalo siya ng Pritzker Architecture Prize noong 1998.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1937
Mga Samnita

Ang mga **Samnita** ay isang sinaunang Italikong naninirahan sa Samnium sa timog-gitnang Italya. Kasangkot sila sa maraming giyera kasama ang Republikang Romano hanggang sa ika-1 siglo BK.

Mga nagsasalita ng Osco, ang mga Samnita ay maaaring nagmula bilang lumihis sa mga Sabino. Ang mga Samnita ay bumuo ng isang konperesasyon, na binubuo ng apat na tribo: ang Hirpini, Caudini, Caraceni, at Pentri. Nakipag-alyansa sila sa Roma laban sa mga Galo noong 354 BK, ngunit kalaunan ay naging kaaway ng mga Romano at hindi nagtagal ay nasangkot sa isang serye ng tatlong giyera (343–341 BC, 327–304 BC, at 298–290 BC) laban sa mga Romano. Sa kabila ng labis na tagumpay laban sa mga Romano sa Labanan ng Horcas Claudina (321 BK), ang mga Samnita ay kalaunan nasakop. Bagaman humina nang malubha, tuluyang tinulungan ng mga Samnita si Pyrrhus at ang ilan ay napunta kay Hannibal sa kanilang mga giyera (280-275 BK at 218-201 BK) laban sa Roma. Nakipaglaban din sila mula noong 91 BK sa Digmaang Panlipunan at kalaunan sa giyera sibil (82 BK) bilang mga kaalyado ni Gnaeus Papirius Carbo laban kay Lucius Cornelius Sulla, na tinalo sila at ang kanilang pinuno na si Ponius Telesinus sa Labanan ng Tarangkahang Collina (82 BK). Sa paglaon ay isinanib sila sa mga Romano, at naglaho ang pag-iral bilang iibang pangkat ng tao.

## Mga sanggunian 
* Salmon, Edward Togo. *Samnium at ang mga Samnite* . Cambridge, UK: Cambridge University Press, 1967.

Kategorya:Mga sinaunang tao
Genserico

Si **Gaiseric** (  - 25 Enero 477), kilala rin bilang **Geiseric** o **Genserico** (; itinayong muling Bandaliko:  ) ay Hari ng mga Bandalo at Alano (428–477), isang kahariang itinatag niya, at isa sa mga pangunahing kasangkot sa mga paghihirap na ikinakaharap ng Kanlurang Imperyong Romano noong ika-5 siglo. Sa pamamagitan ng kaniyang halos 50 taon ng pamamahala, itinaas niya ang isang bahagyang di-mahalagang tribong Hermaniko sa katayuan ng isang pangunahing kapangyarihan sa Mediteraneo. Gayunpaman, ang pinakatanyag niyang ginawa ay ang pananakop at pandarambong sa Roma noong 455 noong Hunyo 455. Tinalo rin siya dalawang pangunahing pagsisikap ng mga Romano upang ipatumba siya, ang unang isa sa pamamagitan ni Emperador Majorian noong 460 o 461, at isa pa sa pamamagitan ni Basiliscus sa Labanan ng Kabo Bon noong 468. Matapos mamatay sa Kartago, si Gaiseric ay sinundan ng kaniyang anak na si Hunerico.

## Talababa 
## Mga sanggunian
Palarong Olimpiko sa Tag-init 1960

Ang **Palarong Olimpiko sa Tag-init 1960** (), na opisyal na kilala bilang **Palaro ng Ika-XVII na Olimpiyada** () at karaniwang kilala bilang **Rome 1960** () ay isang internasyonal na multi-sport na kaganapan na ginanap mula Agosto 25 hanggang Setyembre 11, 1960 sa Roma, Italya. Ang Roma ay dati nang ginawaran ng administrasyon ng Palarong Olimpiko sa Tag-init 1908. Gayunpaman, kasunod ng pagsabog ng Mount Vesuvius noong 1906, ang lungsod ay walang pagpipilian kundi tanggihan at ipasa ang karangalan sa London. Ang Unyong Sobyet ay nanalo ng pinakamaraming ginto at pangkalahatang medalya sa 1960 Games.

Ang Unang Palarong Paralimpiko ay ginanap sa Roma kasabay ng Palarong Olimpiko sa Tag-init 1960, na minarkahan ang unang pagkakataon na magkasabay ang mga naturang kaganapan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Palarong Olimpiko sa Tag-init
Kategorya:1960
Dinastiyang Julio-Claudio

Ang **dinastiyang Julio-Claudio ay** binubuo ng unang limang emperor ng Roma: Augusto, Tiberio, Caligula, Claudio, at Nero. Pinamunuan nila ang Imperyong Romano mula sa pagkakabuo nito sa ilalim ng Augusto noong 27 BK hanggang AD 68, nang magpakamatay ang huli sa linya, si Nero. Ang pangalang "Julio-Claudio" ay isang salitang pangkasaysayan na nagmula sa dalawang pamilya na binubuo ng dinastiyang imperyal: ang Julii Caesares at Claudii Nerones. Ang tagapagtatag nito na si Augustus Caesar ay may dugong Julian sa pamamagitan ng kanyang lola sa ina na si Julia Caesaris. Siya ay naging Julian sa pangalan na Gaius Julius Caesar "Octavianus" dahil sa pag-ampon ng kanyang dakilang tiyuhin na si Gaius Julius Caesa

Si Claudius ay isang Claudian, subalit gaya ni Augustus Caesar, siya'y nagmula sa pamilya Julian sa pamamagitan ng kanyang lola sa ina na si Octavia Minor— ang kapatid na babae ni Augustus— na ang lola sa ina ay si Julia, ang kapatid na babae ni Caesar.

Tulad ni Caligula, si Nero ay mayroon ding dugong Julian at Claudian. Siya ay apo sa tuhod ni Augustus.

## Ang Pag-akyat at Pagbagsak ng Julio-Claudian
Nang hindi nagkaroon ng anak na lalaki at tagapagmana si Augustus, ipinakasal niya ang kanyang tunay na anak na babaeng si Julia sa kanyang pamangkin na si Marcus Claudius Marcellus subalit si Marcellus ay namatay sa pagkalason sa pagkain noong 23 BC kaya ipinakasal muli ni Agustus ang kanyang anak na babae sa kanyang tapat na kaibigang si Marcus Vipsanius Agrippa. Ang pagsasama nila ay nagdulot ng limang anak, tatlong anak na lalaki at dalawang anak na babae: Gaius Caesar, Lucius Caesar, Vipsania Julia, Agrippina, and Postumus Agrippa.

Sina Gaius at Lucius na mga unang anak nina Julia at Agrippa ay inampon ni Augustus at mga naging tagapagmana ng trono.  Namatay si Agrippa noong 12 BC, at ipinagutos ni Augustus na hiwalayan ni Tiberio ang kanyang asawang Vipsania upang pakasalan ang dalawang beses na nabiyudang si Julia. Si Drusus na kapatid ni Tiberio ay namatay noong 9 BC pagkatapos mahulog sa sinasakyang kabayo.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Imperyong Romano
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Mosque ng Roma

Ang **Mosque ng Roma** (), na matatagpuan sa Parioli, Roma, Italya, ay ang pinakamalaking mosque sa kanluraning mundo sa lawak ng sakop. Mayroon itong lugar na  at kayang tumanggap ng higit sa 12,000 katao. Ang gusali ay matatagpuan sa lugar ng *Acqua Acetosa*, sa paanan ng Monti Parioli, hilaga ng lungsod. Ito rin ang upuan ng Sentro ng Kulturang Islamiko ng Italya ( ).

Dagdag sa pagiging isang lugar ng pagpupulong para sa mga relihiyosong aktibidad, nagbibigay ito ng mga serbisyong pangkultura at panlipunan na nagbubuklod sa mga Muslim. Mayroon din itong mga aral, seremonya sa kasal, serbisyong libing, exegesis, eksibisyon, konbensiyon, at iba pang pangyayari, sa kabila ng lokasyon ng mosque ay may maliit na porsiyento ng Muslim.

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbabasa 
* Coppa Alessandra, *La moschea di Roma di Paolo Portoghesi*, Federico Motta Editore, 2003.ISBN&nbsp;88-7179-375-7

## Mga panlabas na link 
* Mosque ng Roma  sa Facebook
Agostino Chigi

Si **Agostino Andrea Chigi** (29 Nobyembre 1466 - Abril 11, 1520) ay isang Italyanong bangkero at patron ng Renasimiyento.

Ipinanganak sa Siena, siya ay anak ng kilalang bangkerong si Mariano Chigi, isang miyembro ng sinaunang at bantog na pamilya Chigi. Lumipat siya sa Roma bandang 1487, nakikipagtulungan sa kaniyang ama. Ang tagapagmana ng isang mayamang pondo ng kapital, at napayaman pa pagkatapos ng pagpapautang ng malaking halaga ng pera kay Papa Alejandro VI (at sa iba pang mga pinuno ng panahong iyon), lumayo siya mula sa karaniwang kasanayan sa merkantilismo sa pamamagitan ng pagkuha ng kapakipakinabang na mga monopolyo tulad ng monopolyo sa asin ng mga Estado ng Simbahan at ang Kaharian ng Napoles, pati na rin ang tawas nahukay sa Tolfa, Agnato, at Ischia di Castro. Ang tawas ay isang mahalagang pandikit sa industriya ng tela.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*
Lindol sa Surigao del Sur ng 2020

Ang **Lindol sa Surigao del Sur ng 2020** o **2020 Surigao del Sur earthquake**, ay isang magnitud 6.0 na lindol ang yumanig sa lalawigan ng Surigao del Sur dahil sa paggalaw ng Philippine Trench sa Dagat Pilipinas, Nobyembre 16, 2020 6:37 am ng umaga, ito ay naramdaman sa lakas na enerhiya mula Intensity 1 hanggang 5 sa kapuluaan ng Mindanao, sa pagtataya ito ay nasa magnitud 6.4 ngunit kalaunan ito ay nasa magnitud 6.0.

## Lindol
Ayon sa Philippine Institute of Volcanology and Seismology (PHIVOLCS) sa ulat ay naitala ang m 6.0 ng 6am ng umaga Philippine Standard Time (PST), at huli ng naiulat na pumalo mula m 6.4 hanggang 6.7.

## Pinsala
Ito ay nagiwan ng mga sirang bahay at nagpaguho ng mga materyal sa mga naramdamang lugar, sa bayan ng Prosperidad, Agusan del Sur ay nasira ang ilang kabahayan gawa sa light materials, sirang kalsada at pag-uka ng lupa.

Ang pagyanig ay naramdaman sa malakihang isla ng Mindanao mula Camiguin hanggang Cagayan de Oro.

## Tingnan rin
* Lindol sa Masbate ng 2020

## Sanggunian
Kategorya:2020 sa Pilipinas
Kategorya:2020 sa Asya
Kategorya:Mga lindol noong 2020
Kategorya:Mga kalamidad sa Pilipinas ng 2020
Kategorya:Lindol sa Pilipinas
Anna Vicente

Si **Anna Vicente**, ay (ipinanganak noong 9 Hulyo 1998) ay isang Pilipinong aktres na unang nakita sa showbis industry sa Aswang (2011), Shake Rattle and Roll Fourteen: The Invasion (2012) at Inday Wanda (2010). Siya ay kasalukuyang naka-kontrata at makikita sa himpilan ng GMA Network sa kanyang pagganap sa kontrabida roles.

## Pilmograpiya
### Telebisyon
### Pelikula
## Tingnan rin
* Ashley Ortega
* Michelle Vito

## Talababa
* 

Kategorya:Mga Pilipino
Kategorya:Mga artista mula sa Pilipinas
Cola di Rienzo

Si **Nicola Gabrini** (1313 – 8 Oktubre 1354), karaniwang kilala bilang **Cola di Rienzo** ( Italian pronunciation: [ˈKɔːla di ˈrjɛntso] ) o **Rienzi**, ay isang Italyanong medyebal na politiko na tanyag na pinuno, na ipinakilala ang sarili bilang "tribuno ng mamamayang Romano". Para sa kanyang demagogong retorika, popularidad, at kontra-disestablisimiyneto (bilang maharlika) na damdamin, itinuturing siya ng ilang sanggunian bilang naunang populista at bilang proto-pasista.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
* "Rienzi, Cola di" . New International Encyclopedia. 1905.
Kategorya:Ipinanganak noong 1313
Pamilya Chigi

thumb|194x194px| Eskudo de armas ng Agostino Chigi.
Ang **pamilya Chigi** ( IPA: Ang [ˈkiːdʒi] ) ay isang pamilyang prinsipeng Romano na mula sa Siena na nagmula sa mga konde ng Ardenghesca, na nagmamay-ari ng mga kastilyo sa Maremma, katimugang Tuscany. Ang pinakamaagang tunay na pagbanggit sa kanila ay noong ika-13 siglo, kasama ang isang Alemanno, tagapayo ng Republika ng Siena.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Pamilya Chigi
Caetani

Ang **Caetani**, o **Gaetani**, ay ang pangalan ng isang marangal na pamilyang Italyano na may malaking bahagi sa kasaysayan ng Pisa at ng Roma, pangunahin sa pamamagitan ng kanilang malapit na mga ugnayan sa papado.
thumb| Ang eskudo de armas ng Gaetani noong panahon ni Bonifacio VIII

## Mga sanggunian 
* "CAETANI E GAETANI" . Enciclopedia genealogica del Mediterraneo (sa Italyano). Italian Genealogical Society . Nakuha noong Enero 24, 2013 . Ang Cite ay walang laman na hindi kilalang parameter: | coauthors= ( tulong ) 

* Orihinal na 1922 Almanach de Gotha (na na-edit ng Justice Perthes) na entry para sa pamilyang Caetani, na naka-link sa orihinal na kinikilalang pangkalahatang sanggunian na dokumento ng genealogical, na may mga detalye ng karangalan sa pamilya
Kategorya:Mga apelyido
Pamilya Annibaldi

Ang **Annibaldi** ay isang malakas pamilyang baron ng Roma at ng Lazio noong Gitnang Kapanahunan. Sinimulan nilang umangat sa katanyagan noong ika-13 siglo nang may basbas nina Papa Gregorio IX at Alejandro IV, sa puwang na naiwan ng mga Konde ng Tusculum. Sa huling mga taon ng parehong siglo sila ay natabunan ng Caetani.

Ang pinakatanyag sa pamilya ay si Riccardo Annibaldi (1210-1276), na ginawang kardinal noong 1237 ni Gregorio IX, at binili ang fief ng Molara. Ang iba pang linya ng pamilya na hindi nagmula kay Riccardo ay ang mga sa Monte Compatri, Castel Zancato, at ng Koliseo. Si Riccardo ang unang tagapagtanggol ng Ordeng Agustino.

## Mga tala 
Kategorya:Angkan
Razia Sultana

Si **Raziya al-Din** (), mas popular na kilala bilang **Razia Sultana**, ay isang pinuno ng Sultanato ng Delhi sa hilagang bahagi ng subkontinenteng Indiyano. Nakilala siya dahil sa pagiging unang babaeng Muslim na pinuno sa subkonetinenteng Indiyano.

Anak ng Sultan na Mamluk na si Shamsuddin Iltutmish, pinamahalaan ni Razia ang Delhi noong 1231–1232 nang naging abala ang kanyang ama sa kampanya sa Gwalior. Sang-ayon sa isang posibleng apokripikong alamat, napahanga sa kanyang pagganap bilang tagapamahala noong panahon na iyon, ninomina ni Iltutmish si Razia bilang kanyang maliwanag na tagapagmana pagkatapos bumalik sa Delhi. Ang sumunod kay Iltutmish ay ang kapatid na lalaki sa ama ni Razia na si Ruknuddin Firuz, na binalak ng kanyang ina na si Shah Turkan na patayin si Razia. Noong nagkaroon ng rebelyon laban kay Ruknuddin, inudyok ni Razia ang pangkalahatang publiko na labanan si Shah Turkan, at umakyat sa trono pagkatapos napatalsik si Ruknuddin noong 1236.

Hinamon ang pag-akyat ni Razia sa trono ng isang seksyon ng mga maharlika, na ilan sa mga ito ang sumama din sa kanya noong huli, habang natalo naman ang iba. Inasahan ng mga Turkong maharlika na sinuporta siya na siya ay magiging isang tau-tauhang pinuno, subalit iginiit niya ang kanyang kapangyarihan. Ito, kasama ang mga pinagsamang mga hinirang na hindi Turkong opisyal sa mga mahahalagang puwesto, ang nagdulot sa kanilang hinanakit laban sa kanya. Pinatalsik siya ng isang pangkat ng mga maharlika noong Abril 1240, pagkatapos mamuno ng mas mababa sa 4 na taon. Pinakasalan niya ang isa sa mga rebelde – si Ikhtiyaruddin Altunia – at sinubok na kunin uli ang trono, pero natalo siya ng kanyang kapataid na lalaki sa ama na si Muizuddin Bahram noong Oktubre ng taon na iyon, at dagliang pinatay pagkatapos noon.

## Mga pangalan at titulo 
Ang transliterasyon ng pangalan ni Razia ay Raḍiyya o Raziyya. Ginamit ang katawagang "Sultana" ng ilang mga makabagong mga manunulat na isang maling tawag dahil nangangahulugan ito bilang "ang asawa ng hari" sa halip na "babaeng pinuno." Tinatawag si Razia ng kanyang sariling barya bilang *Sultan Jalalat al-Duniya wal-Din* o bilang *al-Sultan al-Muazzam Raziyat al-Din bint al-Sultan*. Tinatawag siya sa inskripsyon ng Sultanato sa wikang Sanskrit bilang *Jallaladina*, habang tinatawag siya ng halos kontemporarayong mananalaysay na si Minhaj bilang ''Sultan Raziyat al-Duniya wa'l Din bint al-Sultan*.

## Maagang buhay 
Ipinanganak si Razia sa ama niyang Sultan ng Delhi na si Shamsuddin Iltutmish, isang Turkong alipin (*mamluk'') ng kanyang hinalinhan na si Qutb al-Din Aibak at sa ina niyang si Turkan Khatun na anak ni Qutb al-Din Aibak, at punong asawa ni Iltutmish. Si Razia ang panganay na babae ni Iltutmish, at marahil ang pinakapanganay sa lahat.

## Libingan 
Matatagpuan ang libingan ni Razia sa Mohalla Bulbuli Khana malapit sa Tarangkahan ng Turkman sa Lumang Delhi.

Sinasabi na ang isang wasak na gusali sa Kaithal ang orihinal na lugar ng libingan ni Razia.

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga pinunong babae ng Indya
Gil Álvarez Carrillo de Albornoz

Si **Gil álvarez Carrillo de Albornoz** mas karaniwang **Gil de Albornoz** (   ;  - 23 Agosto 1367), ay isang Espanyol na kardinal, arsobispo, Kansilyer ng Toledo at pinuno ng simbahan. Siya ay isang inapo ng mga hari ng León at Aragón at nagtatag ng Collegio di Spagna, isang institusyong pang-akademiko sa Bologna.

## Karagdagang pagbabasa 
* Sepúlveda, Juan Ginés de (1780). Opera Omnia - De Vita et Rebus Gestis Aegidii Albornotii (IV ed.).

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
Pinagmulan ng Juan Ginés de Sepúlveda tungkol kay G. Albornoz
Kategorya:Mga politiko ng Espanya
Mga Obra Maestra ng Pasalita at Di-nasasalat na Pamana ng Sangkatauhan

Inilikha ang **Proklamasyon ng mga Obra Maestra ng Pasalita at Di-nasasalat na Pamana ng Sangkatauhan** () ng Direktor-Heneral ng UNESCO simula noong 2001 upang palawakin ang kamalayan tungkol sa di-nasasalat na pamanang pangkalinangan at hikayatin ang mga lokal na komunidad na protektahan ang mga ito at ang mga lokal na tao na nagpapanatili ng mga ganoong uri ng mga pagpapahayag ng kultura. Ang mga ilang kapahayagan ng di-nasasalat na pamana sa buong mundo ay pinangaralan ng titulong *Obra Maestra* upang maunawaan ang kahalagahan ng di-materyal na bahagi ng kultura, pati na rin isangkot ang pangko ng mga estado na itaguyod at ipagsanggalang ang mga Obra Maestra. Nagaganap ang mga karagdagang proklamasyon kada dalawang taon.

Sa kabuuan, ang talaan ay may 429 elemento pagsapit ng 2017.

## Mga sanggunian 
Kategorya:UNESCO
Cosimo Rosselli

thumb|300x300px| *Kapanganakan*, 1490s. Amsterdam, Rijksmuseum.
[right|thumb|300x300px| *Pagbibigay sa mga Tableta ng Batas*, [Kapilya Sistina]]
alt=|thumb| *Madonna at Bata na may Mga Anghel*, ca 1481. New York, Metropolitan Museum of Art.
Si **Cosimo Rosselli** (1439 &#x2013; 1507) ay isang Italyanong pintor ng Quattrocento, na aktibo pangunahin sa kaniyang lugar ng kapanganakan ng Florencia, ngunit sa Pisa rin sa kaniyang maagang karera noong 1481-82 sa Kapilya Sistina sa Roma, kung saan pininturahan niya ang ilan sa malalaking fresco sa mga dingding sa gilid. Kahit na sa pangkalahatan ay itinuturing na isang nakabababang talento kung ihahambing kanila Sandro Botticelli, Pietro Perugino, at Domenico Ghirlandaio, na lahat ay aktibo rin sa Kapilya Sistina, nagwagi pa rin si Rosselli ng malalaki at mahahalagang komisyon sa buong kaniyang karera, isang patunay sa kaniyang mataas na antas ng aktibidad sa kaniyang katutubong Florencia. Kasama sa mahahalagang lokal na komisyon ay mga fresco sa klaustro ng Santissima Annunziata, Florencia at mga nasa Kapilya ng Banal na Dugo sa Sant'Ambrogio, Florencia.

## Mga sanggunian 
*    

## Karagdagang pagbabasa 
* Pope-Hennessy, John & Kanter, Laurence B. (1987). The Robert Lehman Collection I, Italian Paintings. New York, Princeton: The Metropolitan Museum of Art in association with Princeton University Press. ISBN 0870994794.CS1 maint: multiple names: authors list (link) (see index; plate 78)
Imam

na Imam na nagdidiskurso]]
Ang **Imam** (;  '**; maramihan:  **') ay isang Islamikong posisyong pamumuno.

Karaniwan itong ginagamit bilang isang titulo ng isang pinuno sa pagsamba sa isang mosque at pamayanang Muslim sa mga Sunismo. Sa ganitong konteksto, maaring manguna ang mga imam sa pagsambang Islamiko, nagsisilbi bilang mga pinuno ng pamayanan, at nagbibigay ng gabay panrelihiyon. Sa Yemen, ibinibigay dati ang titulo sa hari ng bansa.

Para sa Shiismo, pinuno ang mga Imam ng mga pamayanang Islamiko ummah pagkatapos ng Propeta. Nailalapat lamang ang katawagan sa mga kasapi ng *Ahl al-Bayt*, ang pamilya ng Islamikong Propeta Muhammad, itinalaga bilang ang mga hindi nagkakamali.

## Mga imam ng Sunni
Ang sangay na Sunni ng Islam ay walang imam sa kaparehong kahulugan sa mga Shi'a, isang mahalagang pagkakaiba na kadalasang hindi napapansin sa labas ng relihiyong Islamiko. Sa pang-araw-araw na katawagan, ang imam ay ang namumuno sa is pormal na panalanging Islamiko (Fard), kahit sa mga lokasyon sa tabi ng mosque, kapag ginagawa ang mga panalangin sa isang pangkat ng dalawa o higit pa na pinamumunuan ng isang tao (imam) at sinusundan ng iba sa pamamagitan ng pagkopya ng mga aksyon sa pagsamba. Binibigay ang sermon kadalasan sa isang hinirang na imam. Lahat ng mosque ay may isang imam na namumuno sa (kongregasyunal na) panalangin, kahit na kasapi lamang ito mula sa tinipong kongregrasyon sa halip na isang opisyal na hinirang na suwelduhang indibiduwal. Kontrobersyal ang posisyon ng mga kababaihan bilang mga imam. Kailangan ang indibiduwal na pinili, sang-ayon sa Hadith, na maalam sa Quran at Sunnah (propetikong tradisyon) at may mabuting asal.

Ginagamit din ang katawagan para sa isang kinikilalang relihiyosong iskolar o awtoridad sa Islam, kadalasan para sa nagtatag na mga iskolar ng apat na Sunni na madhhab, o paaralan ng hurisprudensya (*fiqh*). Maaring tumutukoy din ito sa mga iskolar na Muslim na nilikha ang analitikal na mga agham na may kaugnayan sa Hadith o maaring tumukoy ito sa mga pinuno ng pamilya ni Muhammad sa kanilang henerasyunal na panahon.
## Mga sanggunian
Kaurian:Mga Muslim
Tabriz

Ang **Tabriz** ( ; ) ay ang pinakamataong lungsod sa hilagang-kanlurang Iran, isa sa mga makasaysayang kabisera ng Iran at ang kasalukuyang kabisera ng Silangang Lalawigan ng Azerbaijan. Ito ang ikalimang pinakamataong lungsod sa buong Iran. Sa lambak ng Ilog Quri sa makasaysayang rehiyon ng Azerbaijan sa pagitan ng mahabang tagaytay ng mala-bulkan na apa sa mga bulubunduking Sahand at Eynali, pumapatak ang elebasyon ng Tabriz sa pagitan ng 1,350 at 1,600 metro (4,430 at 5,250 talampakan) sa taas ng dagat. Nagbubukas ang lambak sa isang kapatagan na dahan-dahang dumadalisdis pababa sa silangang baybayin ng Lawa ng Urmia,  sa kanluran. Sa mga malamig na taglamig at katamtamang tag-init, tinuturing ang Tabriz bilang isang bakasyunan sa tag-init. Ipinangalan ito bilang Pandaigdigang Lungsod na Humahabi ng Alpombra ng Pandaigdigang Konseho ng Kasanayan (*World Crafts Council*) noong Oktubre 2015 at Huwarang Lungsod Panturista noong 2018 ng Organisasyon ng Islamikong Kooperasyon.

May populasyon na higit sa 1.7&nbsp;milyon (2016), ang Tabriz ay ang pinakamalaking ekonomikong sentro at kalakhang lugar sa Hilagang-kanlurang Iran. Labis na Aserberyano ang populasyon, bagaman, Persyano ang sinasalita ng mga residente bilang ikalawang wika. Isang pangunahing sentro ng industriyang mabigat ang Tabriz para sa mga awtomobil, kagamitang makina, pagdalisayan ng petrolyo, petrokimiko, tela at produksyon ng sementong mga industriya. Sikat ang lungsod sa mga gawaing-kamay nito, kabilang ang mga alpombra at alahas na hinabi ng kamay. Kinikilala ang mga lokal na kompiteriya, tsokolate, pinatuyong mani at tradisyonal na pagkain ng Tabriz sa buong Iran bilang ilan sa mga pinakamahusay. Isa ring akademikong sentro ang Tabriz at isang lugar para sa ilan sa mga pinaka-prestihiyosong institusyon ng kultura sa Hilagang-kanlurang Iran.

Naglalaman ang Tabriz ng maraming mga bantayog na pangkasaysayan, na kumakatawan sa paglipat ng arkitektura ng Iran sa buong malalim na kasaysayan nito. Nabibilang sa karamihan ng mga nakapreserbang makasaysayang lugar sa Tabriz ang Ilkanato, Safabida at Kayar. Kabilang sa mga lugar na iyon ang Gran Bazar ng Tabriz, na itinalaga bilang Pandaigdigang Pamanang Pook. Mula sa maagang makabagong panahon, naging mahalaga ang Tabriz sa pag-unlad, pag-kilos at ekonomiya ng tatlo nitong kapitbahay na mga rehiyon; ang Kaukasya, Silangang Anatolia at Gitnang Iran. Sa makabagong panahon na lungsod, gumanap ito ng isang mahalagang pagganap sa kasaysayan ng Iran. Bilang isang pinakamalapit na sentro ng bansa sa Europa, nagsimula ang marami sa aspeto ng maagang modernisasyon sa Iran sa Tabriz. Bago ang puwersahang pagsuko ng mga teritoryong Kaukasya ng dinastiyang Kayar sa Imperyong Ruso, pagkatapos ng dalawang Digmaang Ruso-Persyano noong unang kalahati ng ika-19 na dantaon, nanguna ang Tabriz sa pamamahala ng Iran sa mga teritoryong Kaukasya. Hanggang 1925, tradisyunal na tahanan ang lungsod ng Kayar na mga prinsipeng tagapagmana.
## Mga sanggunian
Kaurian:Mga lungsod ng Iran
Unang Triunvirato

[thumb|500x500px| Pakanan: [Julio Cesar|Cesar, Crassus, at Pompey]]
Ang **Unang Triunvirato** (60–53&nbsp;BK, ) ay isang impormal na alyansa sa tatlong kilalang mga politiko sa huling bahagi ng Republikang Romano: Cayo Julio Cesar, Gnaeus Pompeius Magnus, at Marcus Licinius Crassus .

Ang Saligang Batas ng Republika ng Romano ay isang kumplikadong sistema ng mga pagsusuri at balanse na idinisenyo upang maiwasang umangat ang iisang tao kaysa iba at maging monarko. Upang lampasan ang mga sagabal na ito sa konstitusyon, sina Caesar, Pompey, at Crassus ay nagtaguyod ng isang lihim na alyansa kung saan ipinangako nilang gagamitin ang kani-kanilang impluwensiya upang tulungan ang bawat isa. Ayon kay Goldsworthy, ang alyansa ay "wala sa diwa ng mga naghahangad ng kaparehong ambisyon sa mga pinaniniwalaan at politika", ngunit isa kung saan "lahat [ay] naghanap ng ambisyng pansarili." Bilang pamangkin ni Gaius Marius, si Cesar ay sa panahong iyon ay mahusay na konektado sa paksiyon ng Populares, na nagtulak sa mga repormang panlipunan. Siya rin ang Pontifex Maximus—ang punong pari sa relihiyong Romano—at lubos na nakakaimpluwensiya,na  kapansin-pansin sa pamamagitan ng interpretasyon ng mga auspicio. Si Pompey ang pinakadakilang pinunong militar noong panahong iyon, na kapansin-pansing nagwagi sa mga giyera laban kay Sertorius (80–72&nbsp;BK), Mithridates (73-63&nbsp;BK), at sa mga Piratang Cilicia (66&nbsp;BK). Bagaman nagwagi siya sa digmaan laban kay Spartacus (73–71&nbsp;BK), si Crassus ay lubos na mas kilala sa kaniyang kamangha-manghang kayamanan, na nakuha niya sa pamamagitan ng matinding espekulasyon sa lupa. Parehong mayroon ding malawak na mga ugnayang patronato sina Pompey at Crassus. Ang alyansa ay nasemento sa kasal ni Pompey sa anak na babae ni Cesar na si Julia noong 59&nbsp;BK.

## Mga tala 
## Tingnan din 
* Ikalawang Triunvirato

Kategorya:Republikang Romano
Ikalawang Triunvirato

Ang **Ikalawang Triunvirato** () ang alyansang pampolitika sa pagitan ng tatlo sa pinakamakapangyarihan ng Republikang Romano: Octavio (ang magiging emperador Augusto), Marco Antonio, at Lepido. Pormal na tinawag na **Triunvirato para sa Pagsasaayos ng Republika** (), ito ay nabuo noong 27 Nobyembre 43 BK kasama ang pagsasabatas ng *Lex Titia*, at umiral para sa dalawang limang taong termino, na sumasaklaw sa panahon hanggang 33 BK. Hindi tulad ng naunang Unang Triunvirato (sa pagitan nina Julio Cesar, Pompey, at Crassus), ang Ikalawang Triunvirato ay isang opisyal, ligal na itinatag na institusyon, na ang napakalaking kapangyarihan sa estadong Romano ay binigyan ng legal na kapangyarihan, at kung saan ang *imperium maius* ay higit sa ng lahat ng iba pang mga mahistrado, kabilang ang mga consul.

## Mga tala at pagsipi 
Kategorya:Republikang Romano
Piro ng Epiro

Si **Piro** o **Pyrrhus** (;    , *Pyrrhos* ; 319 / 318–272 BK) ay isang hari ng Gresya at  ng panahong Elenistiko. Siya ay hari ng tribong Griyego ng mga Moloso, ng maharlikang pamilya ng Aeacid,  at kalaunan ay naging hari siya (tinawag din siyang toparka ni Malalas) ng Epiro. Isa siya sa pinakamalakas na kalaban ng maagang Roma. Marami sa kaniyang mga ipinagwaging laban ay naging sanhi ng hindi katanggap-tanggap na matinding pagkalugi, kung saan nagmula ang katagang *Pirong tagumpay*.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga monarka ng Masedonya
Kategorya:Mga heneral ng sinaunang Gresya
Kategorya:Mga tao sa Gresya noong ika-4 na daantaon
Epiro

Ang **Epiro** o **Epirus** () ay isang heograpikal at makasaysayang rehiyon sa dakong timog-silangan Europa, ngayon ay nakabahagi sa pagitan ng Gresya at Albanya. Matatagpuan ito sa pagitan ng Kabundukang Pindo at ng Dagat Jonico, mula sa Look ng Vlorë at Kabundukang Acroceraunia sa hilaga hanggang sa Golpo ng Ambracia at ng guhong Romanong lungsod ng Nicopolis sa timog. Kasalukuyan itong nahahati sa pagitan ng rehiyon ng Epirus sa hilagang-kanlurang Gresya at ang mga lalawigan ng Gjirokastër, Vlorë, at Berat sa katimugang Albanya. Ang pinakamalaking lungsod sa Epirus ay ang Ioannina, luklukan ng rehiyon ng Epirus, at ang Gjirokastër ay ang pinakamalaking lungsod sa Albanes na bahagi ng Epiro.

## Mga sanggunian
Kristiyanismo sa India

Ang Kristiyanismo ay ang ikatlong pinakamalaking relihiyon sa India matapos ang Hinduismo at Islam, na may humigit-kumulang na 31.9 milyong tagasunod, na bumubuo ng 2.3 porsyento ng populasyon ng India (2011 senso). Ayon sa tradisyon ng mga Kristiyanong India, ang pananampalatayang Kristiyano ay ipinakilala sa India ni Tomas ang Alagad, na sinasabing umabot sa Baybaying Malabar (Kerala) noong 52 AD. Ayon sa isa pang tradisyon, si Bartolome ang Alagad ay sinasabing sabay na ipinakilala ang Kristiyanismo sa kahabaan ng Baybaying Konkan. Mayroong pangkalahatang pinagkasunduan ang iskolar na ang mga pamayanang Kristiyano ay matatag nang naitatag sa Baybaying Malabar (Kerala) ng India noong ika-6 na siglo AD, na mga pamayanan na gumamit ng Siriakong liturhiya. Simula mula noong kolonisasyong Europa mula ika-15 siglo maraming pamayanang Kristiyanismong Kanluranin tulad ng Ritung Latinong Katoliko at mga Protestante ang itinatag sa iba't ibang bahagi ng bansa.

Ang mga Kristiyano sa India ay kasapi ng iba't ibang denominasyon ng simbahan bagaman ang ilan ay hindi rin denominasyonal. Ang estado ng Kerala ay tahanan ng pamayanan ng mga Kristiyano ni Santo Tomas, isang sinaunang pangkat ng mga Kristiyano na ayon sa tradisyon ay inuugat ang kanilang pinagmulan sa gawaing ebanghelyo ni Tomas ang Alagad noong unang dantaon. Ang Ritung Romanong Katolisismo ay ipinakilala sa India ng mga Portuges, mga Italyanong Capuchino, at mga Irlandang Heswita mula noong ika-16 na siglo, sa ilalim ng impluwensiya ng mga kaalyadong emperyo nito, na nagresulta sa pagtatag ng mga pamayanan tulad ng mga Kristiyanong Bettiah ng Bihar. Maraming paaralang Kristiyano, ospital, at sentro ng pangunahing pangangalaga ang nagmula sa mga misyong Katoliko Romano na dinala ng kalakalan sa mga bansang ito.

## Mga sanggunian
Baybaying Malabar

thumb| Mapang nagpapakita ng Baybaying Malabar
Ang **Baybaying Malabar** (kilala rin bilang **Malabar**) ay isang rehiyon sa timog-kanlurang baybayin ng punong lupain ng India. Sa heograpiya, binubuo nito ang mga pinakamababang rehiyon ng katimugang India, habang naharang ng mga Kanlurang Ghats ang mga balaklaot na puno ng kahalumigmigan, lalo na sa mga dalisdis ng bundok na nakaharap sa kanluran. Sa kultura, sumasaklaw ito sa hilagang bahagi ng estado ng Kerala kasama ang Tulu Nadu at distrito ng Kodagu, mula sa Dagat Arabe papasok sa Kanlurang Ghats. Minsan ginagamit ang terminong ito upang tumukoy sa buong baybayin ng India mula sa kanlurang baybayin ng Konkan hanggang sa dulo ng subkontinente sa Kanyakumari.

## Heograpiya 
### Heograpiyang pisikal 
Ang terminong *Baybaying Malabar* ay minsang ginagamit bilang isang malawak na termino para sa buong baybayin ng India mula sa kanlurang baybayin ng Konkan hanggang sa dulo ng subkontinente sa Kabo Comorin. Ito ay higit sa 525 milya o 845&nbsp;ang haba ng kilometro. Sumasaklaw ito mula sa timog-kanlurang baybayin ng Maharashtra at dumadaan sa baybaying rehiyon ng Goa, sa buong buong baybayin ng Karnataka at Kerala at umabot hanggang sa Kanyakumari. Ito ay nasa tabi ng Dagat Arabe sa kanluran at ang Kanlurang Ghats sa silangan. Ang Timog na bahagi ng makitid na baybayin na ito ay ang Mga Mamasa-masang lagas-dahong kagubatan sa Timog-kanlurang Ghats. Sa klima, ang Baybaying Malabar, lalo na ang nakaharap sa kanluran na dalisdis, ang sumasaklaw sa pinakabasang rehiyon ng katimugang India, habang naharang ng Kanlurang Ghats ang balaklaot ng TImog-kanluran na puno ng kahalumigmigan.

### Mga lungsod na may mga pantalan 
Ang Baybaying Malabar ay nagtatampok (at sa ilang mga pagkakataon ay patuloy pa rin) ng maraming makasaysayang lungsod ng daungan. Kabilang sa mga kilalang pantalan ang Naura, Vizhinjam, Muziris, Nelcynda, Beypore, at Thundi (malapit sa Kadalundi) noong sinaunang panahon, at Kozhikode (Calicut), Cochin noong panahon ng medyebal, at nagsilbi bilang mga sentro ng kalakalan sa Karagatang Indiyano sa loob ng libo-libong taon.

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbabasa 
* 
* 
* 

Kategorya:Heograpiya ng India
Konkan

[thumb| Dalampasigang [Devgad sa Konkan sa baybayin ng Maharashtra]]
Ang **Konkan**, kilala rin bilang **Baybaying Konkan**, ay isang magaspang na bahagi ng kanlurang baybayin ng India. Ang Konkan ay nagpatuloy mula sa hilaga sa Damaon sa Golpo Cambay, umaabot hanggang sa timog lahat kasama ang mga baybaying dagat na mga lugar sa Maharashtra at Goa, at sumasalubong sa baybayin ng Kanara sa distrito ng Karwar ng Karnataka.

## Kahulugan 
Sa heograpiya, ang kahabaan ng lupa mula sa Ilog Daman Ganga sa hilaga hanggang sa Ilog Gangavalli sa timog ay isinasaalang-alang upang bigyang-kahulugan ang Konkan.

Ang sinaunang *Sapta Konkan ay* isang mas malaking heograpikong lugar na umaabot mula sa Gujarat hanggang Kerala. Ang buong rehiyon ng baybaying Maharashtra at baybaying Karnataka ay kabilang sa Konkan.

Gayunpaman, ang bahagi na ito ay nagsasapawan sa konkan at tuloy-tuloy sa Baybaying Malabar; at kadalasang tumutugma sa pinakatimog at hilagang bahagi ng mga lugar na ito ayon sa pagkakabanggit.

## Etimolohiya 
thumb| Ang mga dalampasigang maraming gimigewang na niyog ay isang karanasang na tanawin sa baybaying Konkan
Ayon sa *Sahyadrikhanda* ng *Skanda Purana*, pinana ni Parashurama ang dagat at inutusan ang Diyos ng Dagat na umatras hanggang sa punto kung saan tatama ang kaniyang palaso. Ang bagong piraso ng lupa na nakuhang muli ay nakilala bilang *Saptah-Konkana*, nangangahulugang "piraso ng lupa", "sulok ng lupa", o "piraso ng sulok", na nagmula sa mga salitang Sanskrit : *koṇa* (कोण, sulok) + *kaṇa* ( ण, piraso). Binanggit ni Xuanzang, ang kilalang Tsinong Budistang monghe, ang rehiyong ito sa kanyang librong *Konkana Desha.* Inilarawan ni Varahamihira sa kaniyang Brihat-Samhita ang Konkan bilang isang rehiyon ng India; at binanggit ng ika-15 siglong may-akda na si Ratnakosh ang salitang Konkandesha.

## Heograpiya 
Ang Konkan ay umaabot sa buong kanlurang baybayin ng Maharashtra, Goa, at Karnataka. Ito ay may hangganan sa bulubundukin ng Kanlurang Ghats (kilala rin bilang Sahyadri) sa silangan, ang Dagat Arabe sa kanluran, ang Ilog Daman Ganga sa hilaga at ang Ilog Gangavalli sa timog.

Ang Gangavalli ay dumadaloy sa distrito ng Uttara Kannada sa kasalukuyang Karnataka. Ang hilagang bangko nito ay bumubuo sa pinakatimog na bahagi ng Konkan. Ang mga bayan ng Karwar, Ankola, Kumta, Honavar, at Bhatkal ay napapabilang sa baybaying Konkan.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*   
* Konkan Turismo - Isang Kumpletong Gabay sa Turismo
* Mga Hotel sa Konkan

Kategorya:Heograpiya ng India
NasaanAngPangulo

Ang **#NasaanAngPangulo** ay isang hashtag na ginagamit sa social media, lalo na sa Twitter, upang batikusin ang hindi paglitaw ng pangulo sa mga press briefings sa tuwing may kalamidad (lindol, bagyo, pagputok ng bulkan, atbp.) o kawalan ng tugon sa mga kalamidad. Una itong nag-trending noong termino ni Noynoy Aquino, ngunit mas maraming beses na nag-trending ang hashtag sa termino ni Rodrigo Duterte.

## Halimbawa 
Halimbawa ng hashtag na ginamit ay ang kawalan ni Pangulong Rodrigo Duterte sa press briefing tungkol sa paghahanda para sa Bagyong Goni, na kilala bilang bagyong Rolly. Si Duterte ay umani ng batikos mula sa netizens dahil absent siya sa press briefings at maraming nagtatanong kung nasaan ang pangulo tuwing bagyo. Dahil ito, nag-trend sa Twitter ang #NasaanAngPangulo (#WhereIsThePresident) Nobyembre 1, 2020. Noong kasagsagan ng Bagyong Vamco, na kilala bilang Ulysses, na tumama sa Pilipinas noong Nobyembre 12, 2020, nag-trend ulit sa social media ang hashtag na iyon. Noong Nobyembre 14, 2020, iginiit ng Palasyo ng Malakanyang na ang kawalan ng pangulo ay hindi nangangahulugang "natutulog siya sa trabaho. sa panahon ng kalamidad."

Bukod pa sa hashtag, ilang mga gumagamit ng Twitter ang nag-post din ng larawan ni Duterte na natutulog sa kama, na ginamit ng mga Twitter users upang ipakita ang kanyang kawalan o katamaran. Ang larawang iyon ay nakunan noong 2017, ngunit patuloy pa rin nag-post.

## Mga Sanggunian
Parco della Musica

Ang **Parco della Musica** ay isang malaking complex pangmusika sa Roma, Italya, na may tatlong bulwagang pangkonsiyerto at isang panlabas na teatro na matatagpuan ng parke, na pinangmulan ng pangalan. Idinisenyo ito ng Italyanong arkitektong si Renzo Piano. Si Jürgen Reinhold ng Müller-BBM ang namamahala sa mga akustika para sa mga bulwagan; si Franco Zagari ang nagsilbing arkitektong pang-landscape para sa mga panlabas na espasyo. Ang Parco della Musica ay kung saan isinagawa ang Mga Palarong Olimpiko sa Tag-init noong 1960, bahagyang hilaga ng sinaunang sentro ng Roma, at dito matatagpuan ang karamihan sa mga pasilidad ng Accademia Nazionale di Santa Cecilia.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Accademia Nazionale di Santa Cecilia
* Malawak na koleksyon ng mga larawan
* Impormasyon tungkol sa Auditorium
Mga Franco

Ang mga **Franco** (   o ) ay isang pangkat ng mga taong Hermaniko, na ang pangalan ay unang binanggit sa mga sangguniang Romano ng ika-3 siglo, at nauugnay sa mga tribo sa pagitan ng Ibabang Rin at Ilog Ems, sa hangganan ng Imperyong Romano. Nang maglaon ang terminong ito ay naiugnay sa Romanisadong dinastiyang Aleman sa loob ng bumagsak nang Kanlurang Imperyong Romano, na kalaunan ay naghari sa buong rehiyon sa pagitan ng mga ilog ng Loira at Rin. Ipinataw nila ang kapangyarihan sa maraming pang kahariang post-Romano at mga taong Aleman. Nang maglaon pa, ang mga namumunong Francico ay binigyan ng pagkilala ng Simbahang Katolika bilang mga kahalili sa mga dating pinuno ng Kanlurang Imperyong Romano.

## Mga tala 
Kategorya:Mga sinaunang taong Hermaniko
Kategorya:Mga pinagmulan sa wikang Latin ng CS1 (la)
Conti di Segni

thumb| Eskudo de armas ng Conti di Segni. Ang *Gules,* isang agila (mula noong ika-14 na siglo, ang agila ay madalas na ipinakita na nakoronahan).
Ang **Conti di Segni** (*de Comitibus Signie*, kilala rin bilang *Conti* o *De Comitibus* sa pinaikli) ay isang mahalagang marangal na pamilyang medyebal at maagang modernong Italya na nagmula sa Segni, Lazio. Maraming miyembro ng pamilya ang kumilos bilang mga kumander ng militar o kagalang-galang sa simbahan, kabilang ang maraming kardinal at apat na papa.

Nagsimulang magpakita sa mga talaang pangkasaysayan ang pamilya kay Trasimondo, ang ama ni Lotario Conti, na naging Papa Inocencio III noong 1198. Ang pangalawang papang Conti ay si Ugolino (1227-1241), bilang Gregorio IX, ang pangatlo ay si Rinaldo, bilang Alejandro IV (r. 1254-1261). Si Obispo Pablo ng Tripoli (1261–1285) ay isang Conti at ang kaniyang kapatid na si Lucia ay ang Prinsesa ng Antioquia. Kasama sa medieval sa panahon ng mga Renasimiyentong kardinal ng pamilya ay sina Giovanni dei Conti di Segni, Niccolò dei Conti di Segni, Ottaviano di Paoli, Giovanni Conti (d. 1493), at Francesco Conti (d. 1521). Sa medyebal na Roma, kapuwa ang Torre dei Conti (itinayo noong 1238) at ang Torre delle Milizie, ang nagpamalas ng piyudal na kapangyarihan ng pamilya.

Sa maagang modernong panahon, si Michelangelo Conti ay namuno bilang Papa Inocencio XIII mula 1721 hanggang 1724. Si Torquato Conti (1591–1636) ay nagsilbi bilang isang General-Field Marshal ng Banal na Imperyong Romano sa panahon ng Tatlumpung Taong Digmaan, kung saan ang kaniyang kalupitan ay nagtamo sa kaniya ng palayaw na *Ang Diyablo*.

Ang pamilya ay nahati sa maraming sangay, na ang pangunahin ay naging mga konde ng Segni at Valmontone, at ang mga duke ng Poli at Guadagnolo (cf. Pamilya Torlonia). Ang dating sangay ay namatay na kay Donna Fulvia (namatay noong 1611), na nagpakasal sa bilang na Sforza ng Santa Fiora. Ang huling sangay ay nagbunga ng pamilya Colonna (kung saan miyembro si Papa Martin V) bago naglaho ito, noong 1808.

## Tingnan din 
* Pamilya Visconti

## Mga sanggunian 
* *Dizionario Biografico degli Italiani*, Ed. Treccani, v. Alle singole voci della famiglia.
* Gaetano Moroni, *Dizionario di erudizione storico-ecclesiaica da S. Pietro sino ai nostri giorni*, Tipografia Emiliana, Venezia, 1840–1861.

## Mga panlabas na link 
* Ang Cardinals ng Holy Roman Church
Palasyo Ducal

Ang **Palasyo Ducal** (; ) ay isang palasyo na itinayo sa estilong Venecianong Gotiko, at isa sa mga pangunahing palatandaan ng lungsod ng Venecia sa hilagang Italya. Ang palasyo ay ang tirahan ng Dux ng Venecia, ang kataas-taasang awtoridad ng dating Republika. Ito ay itinayo noong 1340, at pinalawak at binago sa mga sumusunod na siglo. Naging museo ito noong 1923, at isa sa 11 museo na pinapatakbo ng Fondazione Musei Civici di Venezia.

## Mga sanggunian
Piazza San Marco

Ang **Piazza San Marco** (Italian pronunciation: [ˈPjattsa sam ˈmarko]; ), na sa Tagalog ay **Plaza ng San Marcos**, ay ang punong pampublikong plaza ng Venecia, Italya, kung saan ito ay karaniwang kilala bilang *la Piazza* ("ang Plaza"). Ang lahat ng iba pang puwang sa lunsod sa lungsod (maliban sa Piazzetta at sa Piazzale Roma) ay tinatawag na *campi* ("mga bukid"). Ang Piazzetta ("maliit na Piazza/Plaza") ay isang dagdag sa Piazza patungo sa lunas San Marco sa timog silangan na sulok nito. Ang dalawang puwang na magkakasama ay bumubuo ng panlipunan, panrelihiyoso, at pampolitikang sentro ng Venecia at karaniwang isinasaalang-alang na magkasama. Ang artikulong ito ay nauugnay sa pareho sa kanila.

Isang komento ang nauugnay (kahit na walang katibayan) kay Napoleon na tinawag ang Piazza San Marco na "silid pangguhit ng Europa".

## Mga sanggunian
Lauren Bacall

Si **Lauren Bacall** ( ; ipinanganak **Betty Joan Perske;** 16 Setyembre 1924 – 12 Agosto 2014) ay isang Amerikanong artista. Pinangalanan siya bilang ika-20 pinakadakilang babaeng bituin ng klasikong sinehan ng Hollywood ng American Film Institute at nakatanggap ng Academy Honorary Award mula sa Academy of Motion Picture Arts and Science noong 2009 para sa pagkilala sa kanyang ambag sa Golden Age ng motion pictures. Kilala siya sa kaniyang natatanging tinig at malambing na hitsura.

## Kamusmusan 
Si Lauren Bacall ay ipinanganak bilang Betty Joan Perske noong 16 Setyembre 1924 sa The Bronx, New York City.

## Mga sanggunian 
* Bacall, Lauren (1979). By Myself. New York: Alfred A. Knopf. ISBN 978-0-394-41308-2.
* ___________ (2005). By Myself and Then Some (Revised ed.). New York: HarperCollins. .CS1 maint: numeric names: authors list (link)

## Mga panlabas na link 
*   
* Lauren Bacall  
* Lauren Bacall  
* Lauren Bacall sa aenigma
* Lauren Bacall  
* Works by or about Lauren Bacall

Kategorya:Mga manunulat mula sa Estados Unidos
Kategorya:Mga Amerikanong may lahing Ruso-Hudyo
Sopa

thumb|300x300px| Isang tatlong-almuhadong sopa sa silid-hintayan ng isang tanggapan.
Ang isang **sopa**, kilala rin bilang sa mga katawagan sa Ingles na **sofa**, **settee**, **futon**, **chesterfield**, o **couch**, ay isang piraso ng muwebles sa bahay para sa pag-upo ng dalawa o tatlong tao. Ito ay karaniwang matatagpuan sa anyo ng isang bangko, na may mga tapiseryang armrests, at madalas na nilagyan ng mga spring at pinasadya na mga almuhadon. Bagaman pangunahing ginagamit ang isang sopa para sa pag-upo, maaari itong magamit para sa pagtulog. Sa mga bahay, ang mga sopa ay karaniwang inilalagay sa silid ng pamilya, sala, lungga o silid pahingahan. Minsan matatagpuan din ang mga ito sa mga kinaroroonang hindi tirahan tulad ng mga otel, bulwagan ng mga komersiyal na tanggapan, silid-hintayan, at mga bar.

## Mga pagsipi 
Kategorya:Muwebles
Landsknecht

[thumb| *Landsknechte*, [grabado ni Daniel Hopfer, *c.* 1530]]
Ang ***Landsknechte*** (isahan: *Landsknecht*, bigkas [ˈlantsknɛçt] ) ay mga mersenaryong nagsasalita ng Aleman na ginamit sa mga pormasyong pica at baril sa maagang modernong panahon. Kalakhang binubuo ng mga piquero at sumusuporta sa mga hukbong lakad, ang kanilang linya sa harap ay nabuo ni *Doppelsöldner* ("dobleng bayad na mga kalalakihan") na kilala sa kanilang paggamit ng arcabuz at *Zweihänder*. Sila ang kalakhang ng Imperial Army ng Banal na Imperyong Romano mula pa noong huling bahagi ng 1400 hanggang umpisa ng 1600s.

## Mga sanggunian
Pamilya Pamphili

thumb| Ang eskudo de armas ng pamilya Pamphili
[thumb| Ang [Palazzo Pamphilj|Palazzo Pamphili sa Roma]]
Ang **pamilya Pamphili** (madalas kasama ang pangwakas na *mahabang i* sa ortograpiya, **Pamphilj**) ay isa sa mga papal na pamilyang malalim na nakapaloob sa Simbahang Katolika, politika ng Roma at Italya noong ika-16 at ika-17 na siglo.

Nang maglaon, ang linya ng pamilya Pamphili ay sumanib sa mga linya ng mga pamilya Doria at Landi upang mabuo ang linya ng pamilya Doria-Pamphili-Landi.

## Kasaysayan 
Ang apelyidong Pamphili ay nagmula sa Gubbio at pumunta sila sa Roma sa ilalim ng pontipikasyon ni Papa Inocencio VIII (1484–1492).

Ang rurok ng kapangyarihan ng Pamphili ay dumating sa halalan ni Giovanni Battista Pamphili bilang Papa Inocencio X, na naghari mula 1644-1655. Tulad ng paghahari ng kanyang pinalitan na si Urbano VIII (ng kapuwa papal na pamilya na Barberini), ang pamunuan ni Inocencio X ay pinuno ng mga kaso ng nepotismo. Ang mga miyembro ng pamilya Pamphili ay may mahusay noong papado ni Inocencio X.

## Mga sanggunian at tala 
Kategorya:Angkan
Katedral ng Comacchio

Ang **Katedral ng Comacchio** (), tinatawag ding **Basilika ng San Cassiano**, ay isang Barokong Katoliko Romanong katedral at basilika menor na alay kay San Casiano ng Imola (*San Cassiano*) sa lungsod ng Comacchio, sa lalawigan ng Ferrara, Emilia-Romagna, Italya. Dating luklukan ng mga obispo ng Comacchio, mula pa noong 1986 ay isa na itong konkatedral sa Arkidiyosesis ng Ferrara-Comacchio.

## Kasaysayan 
Alay sa patron ng bayan, ang simbahang ito ay nakatayo sa lugar ng sinaunang Romanikong katedral na itinayo noong 708 at iginiba noong 1694. Ang pagtatayo ng bagong katedral ay nagsimula noong 1659 sa ilalim ng Obispo ng Comacchio, Sigismondo Isei, na may pagpapasinaya noong 1740. Noong 1961 ang simbahan ay ginawang isang basilika menor ni Papa Juan XXIII.

## Mga kapilya 
* San Giovanni Bosco (dating San Francesco di Paola)
* Sant'Anna (dating San Vincenzo Ferreri)
* Sagradong Puso ni Hesus (dating San Gertrude)
* Pinakabanal na Krus (dating Pinakabanal na Pangalan ni Jesus)
* Pulpito
* Mahal na Ina ng Mabuting Konseho
* Dating kapilya ng Banal na Sakramento
* San Jose
* Mahal na Ina ng Lourdes (dating Sant'Anna)
* Banal na Sakramento (o malaking kapilya)
* Sant'Omobono at Sacello di Santa Lucia
* Addolorata
* Pagbibinyag

## Galeriya 

Comacchio, basilica di San Cassiano (16).jpg
Comacchio, basilica di San Cassiano (23).jpg
Comacchio, basilica di San Cassiano (31).jpg
Comacchio, basilica di San Cassiano (37).jpg
Comacchio, basilica di San Cassiano (59).jpg

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Katedral ng Como

thumb| Loob ng simboryo sa taas ng transepto
thumb| Kanlurang harapan
thumb| Ang nabe, pasilangan
Ang **Katedral ng Como** (; *Ang Duomo di Como*) ay ang Katoliko Romanong katedral ng lungsod ng Como, Lombardy, Italya, at ang luklukan ng Obispo ng Como. Ito ay alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Duomo di Como 
* Sito del comune di Como 
* Panorama ng Como Cathedral
Katedral ng Corfinio

Ang **Katedral ng Corfinio** () ay isang Katoliko Romanong katedral sa Corfinio, Abruzzo, Italya, na alay kay San Pelino. Dati ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Valva (ang Valva ay ang dating pangalan ng Corfinio) at ngayon ay isang konkatedral sa Diyosesis ng Sulmona-Valva.

## Mga tala 
Kategorya:Pages with unreviewed translations