open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shitala

Si **Sheetala** (, IAST: ), na tinatawag ding **Shiitala**, ay isang diyosang Hindu na malawak na sinasamba sa subkontinente ng India, lalo na sa Hilagang India. Bilang isang pagkakatawang-tao ng Kataas-taasang Diyosang Parvati, nagpapagaling siya ng mga pox, sugat, ghouls, pustules, at mga sakit, at pinakadirektang nauugnay sa sakit na bulutong na kinikilala ng mga Hindu. Ang diyosa na si Sheetala ay sinasamba sa ikawalong araw pagkatapos ng kapistahan ng mga kulay (Holi), sa okasyon ng Sheetala Asthami.

## Kuwento 
Ayon kay Skanda Purana, nang ang mga Diyos ay nagsagawa ng isang sakripisyong seremonya ng apoy para sa Diyosa na si parvati, mula sa apoy na iyon ay lumabas si Diyosang Sheetala, na nakaupo sa isang asno, na may hawak na palayok at isang pilak na walis sa kaniyang dalawang kamay. Sa sandaling iyon, mula sa pawis ni Panginoong Shiva ay ipinanganak si Jwarasura, na nagpakalat ng sakit sa buong mundo. Inalis ni Diyosang Sheetala ang mundo mula sa sakit, at mula noon, si Jwarasura ay naging kaniyang alipin.

## Shitala puja 
Ang pagsamba kay Shitala ay isinasagawa lamang ng kababaihan. Siya ay pangunahing sinasamba sa mga tuyong panahon ng taglamig at tagsibol sa araw na kilala bilang Sheetala Satam. Maraming arti sangrah at *stutis* para sa puja ng Maa Shitala. Ang ilan sa kanila ay sina Shri Shitla Mata Chalisa, Shitala Maa ki Arti, at Shri Shitala Mata Ashtak.

## Ikonograpiya at simbolismo 
thumb|Larawan ni Shitala
Si Sheetala ay kinakatawan bilang isang dalagang nakoronahan ng pamaypay, nakasakay sa isang asno, may hawak na maikling walis (para magkalat o mag-alis ang mga mikrobyo), at isang palayok na puno ng pulso (mga virus) o malamig na tubig (isang mahalagang kagamitan sa pagpapagaling). Sa mas maliliit na dambana na karaniwang makikita sa mga pamayanan sa kanayunan kung saan ang mga dadalo ay pangunahing mula sa mga komunidad ng Bahujan at Adivasi, ang Sheetala-Amma ay maaaring kinakatawan lamang ng makinis na mga tipak ng bato na may mga tampok na mukha na pininturahan, at mga karagdagang pampalamuti na pandekorasyon na paminsan-minsan ay donasyon ng mga deboto. Kapansin-pansin, ang mga sanggunian sa mga dahon ng neem ay nasa lahat ng dako sa liturhiya ni Sheetala-Ma at lumilitaw din sa ikonograpiyang Her. Ang kaugnayang ito sa mga dahon ng neem (*Azadirachta indica*  ay malamang na nagpapakita na ang halamang gamot na ito ay talagang kinikilala bilang nagtataglay ng nakikitang pisyolohiko, parmakodinamikong epekto. Bukod dito, ang neem ay nakakahanap ng malawak na pagbanggit sa Sushruta Samhita, kung saan ito ay nakalista bilang isang mabisang antipirina, pati na rin ang isang lunas para sa ilang partikular na nagpapaalab na kondisyon ng balat.

## Budismo 
Sa kulturang Budista, minsang inialalarawan sina Jvarasura at Shitala bilang mga kasama ni Paranasabari, ang diyosa ng mga sakit na Budista. Sina Jvarasura at Shitala ay ipinapakita na sinasamahan siya sa kaniyang kanan at kaliwang bahagi, ayon sa pagkakabanggit.

## Mga sanggunian
C. R. Rajagopalan

Si **CR Rajagopalan** ( 1957 – January 31, 2022) ay isang Indianong manunulat, guro, at aktibista sa kapaligiran mula sa Kerala. Nagtrabaho si Rajagopalan para sa pagsubaybay at pagpapanatili ng tradisyong-pambayan alamat at kultura ng tribo. Sumulat siya ng ilang mga libro sa pamana at pag-aaral ng alamat. Nakatanggap siya ng mga parangal mula sa Akademya ng Tradisyong-pambayan ng Kerala at Kerala Sangeetha Nataka Akademi.

## Talambuhay 
Si Rajagopalan ay ipinanganak kina Rama Panicker at Narayani Amma sa Perumpullissery sa Distrito Thrissur ng Kerala. Nag-aral siya sa CNN High School, Pampamahalaang Kolehiyo ng Thrissur at Kolehiyo Sri Kerala Varma. Ginawa niya ang kaniyang PhD sa mga teatrikong aspekto ng mga maskara na ginamit sa Theyyam, Kummatti, Thirapputnam, Krishnanattam, at ang kaugnayan ng mga ito sa modernong mga kasanayan sa teatro, mula sa Pamantasan ng Calicut. Naglingkod siya bilang isang katuwang na propesor sa Kolehiyo Kerala Varma, Thrissur at Dekano sa Unibersidad ng Kerala. Nakatanggap siya ng Junior Fellowship mula sa Unyon Ministro ng Kultura, Pamahalaan ng India, at gumawa ng Proyekto sa Etnikong Musko at Major Project on National Aesthetics of Folk Theater ng UGC. Si Rajagopalan ay nagsilbi rin bilang Direktor ng Nattarivu Padana Kendram, isang sentro para sa pag-aaral ng alamat sa Thrissur, at direktor ng Pandaigdigang Sentro para sa Araling Kerala (International Centre for Kerala Studies / ICKS) ng campus ng Pamantasan ng Kerala Kariavattom.

Nag-akda siya ng ilang mga libro sa alamat, nagdirekta ng mga album ng mga katutubong awit at dokumentaryo sa katutubong-pambayan at nagpresenta ng mga papel sa Gresya, Tsina, Polonya, Italya, Inglatera, Suwisa, Roma, Geneva, at Oxford.

Si Rajagopalan ay aktibong kasangkot sa iba't ibang kilusan laban sa polusyon sa kapaligiran at isang seryosong tagasuporta ng pangangalaga sa kapaligiran, alternatibong politika at pamumuhay. Ang kaniyang suporta ay naging instrumento sa paglalathala ng Malayalam na salin ng aklat na *One Straw Revolution* ng magsasaka at pilosopong Hapones na si Masanobu Fukuoka.

### Personal na buhay at pagkamatay 
Si Sheetal V. S. ang kaniyang asawa. Namatay siya mula sa COVID-19 noong 31 Enero 2022, sa edad na 64. Sa isang nota ng pakikiramay, sinabi ng Ministro ng mas Mataas na Edukasyon at Hustisyang Panlipunan ng Kerala na si R. Bindu na ang yumaong Rajagopalan ay kasingkahulugan ng mga pag-aaral ng alamat.

## Mga sanggunian
Gopika Varma

Si **Gopika Varma** ay isang ipinanganak na Kerala na mananayaw na Mohiniyattam at guro ng sayaw na naninirahan sa Chennai, Tamil Nadu, India. Nakatanggap siya ng ilang mga parangal kabilang ang Gawad Sangeet Natak Akademi at Kalaimamani.

## Talambuhay 
Ipinanganak at lumaki sa Thiruvananthapuram, si Gopika Varma ay lumipat sa Chennai mula sa Kerala noong 1995. Nagsimula siyang matuto ng sayaw sa edad na tatlo, mula sa kaniyang ina. Sa edad na 10, nagsimulang matuto si Gopika ng Mohiniyattam mula sa Girija at Chandrika Kurup at kalaunan ay nakatanggap siya ng espesyal na pagsasanay mula kay Kalyanikutty Amma at sa kaniyang anak na babae, si Sreedevi Rajan. Natutuhan ni Gopika ang *Abhinaya* (pag-arte) na bahagi ng Mohiniyattam mula sa nagsusulong ng Kathakali na si Kalamandalam Krishnan Nair. Nag-aral din siya ng Bharathanatyam sa ilalim ng Vazhiyur Ramayyar Pillai, sa loob ng 18 taon.

Kahit na ang kaniyang guro ay si Kalyanikutty Amma, si Gopika Varma ay sumusunod sa kaniyang sariling estilo sa Mohiniyattam.* Ang *Chayamukhi'' ay isa pang pagtatanghal na pagsayaw na ginawa niya.

## Mga sanggunian
Kalamandalam Sugandhi

Si **Kalamandalam Sugandhi** ay mananayaw ng Mohiniyattam, koreograpo, at guro ng sayaw mula sa Kerala, India. Nakatanggap siya ng ilang mga parangal kabilang ang Gawad Sangeet Natak Akademi, Kerala Sangeetha Nataka Akademi Award, Kerala Sangeetha Nataka Akademi Fellowship, Gawad Academy ng Kerala Konkani Sahitya, at Gawad Kerala Kalamandalam.

## Talambuhay 
Si Kalamandalam Sugandhi ay ipinanganak noong Disyembre 2, 1950 sa isang pamilyang Konkani sa Valamgalam malapit sa Thuravoor sa distrito ng Alappuzha kina G. Sreenivasa Kamath at Anandi Kamath. Ang pamilya ay may likas na suporta sa paghubog sa kaniya bilang isang mananayaw. Nagsimula siyang mag-aral ng Bharathanatyam sa edad na pito mula sa Sathidevi, isang nagtapos sa Thrippunithura RLV College of Music and Fine Arts. Pagkaraan ng dalawang taon, sinanay niya si Bharathanatyam sa ilalim ng Palluruthy Surendranath.

Sa mungkahi nina KN Pisharody, Guru Gopinath, Tripunithura Madhava Menon, at Kavalam Narayana Panicker, idinagdag ng kaniyang ama si Sugandhi upang mag-aral sa Kerala Kalamandalam. Nag-aral siya ng Mohinayattam bilang bahagi lamang ng kurso, sa huling yugto ng kursong diploma ng Bharathanatyam, noong 1968.

Nakilala ni Sugandhi ang nagpapanguna ng Bharathanatyam na si Padma Subramaniam sa isang pangyayaring sayaw sa FACT at ang kanilang relasyon ay naging malalim na pagkakaibigan.

Nang maglaon, sa kanyang 50s, nag-aral siya ng BA sa Malayalam mula sa Unibersidad ng Calicut, at MA sa Mohiniyattam mula sa Kerala Kalamandalam. Sa edad na 71, nagawa ni Sugandhi ang kaniyang Doktorado sa "Kaunlaran of Pedagohiya para sa Mohiniyattam Batay sa Natya Sastra" mula sa Pamantasang Thanjavur Sastra sa ilalim ng Padma Subramaniam. Sa kasalukuyan ay nagtatrabaho siya bilang Academic Dean sa Kerala Kalamandalam.

### Personal na buhay 
Si Sugandhi at ang kaniyang asawang si KR Damodara Prabhu ay may dalawang anak, si Nanditha Prabhu, na siyang nagtatag ng Mythri Sentrong Pansining, Chennai, at Naveen D. Prabhu na isang koronel sa Hukbong Indiyano. Si Prabhu ay isang empleyado ng FACT kung saan siya unang sumali bilang isang guro sa Mohiniyattam. Nakatira sila sa Vidyanagar, malapit sa campus ng Pamantasang Cochin sa distrito ng Ernakulam.

## Mga sanggunian
Sayaw na Morris

[thumb|260x260px|Mga mananayaw ni Morris na may mga panyo sa [York]]
Ang **pagsasayaw ng Morris** ay isang anyo ng Ingles na katutubong sayaw na kadalasang sinasaliwan ng musika. Ito ay batay sa maindayog na paghakbang at ang pagpapatupad ng mga kinoreograpong pigura ng isang grupo ng mga mananayaw, kadalasang may suot na bell pad sa kanilang mga lulod. Ang mga kagamitan tulad ng patpat, espada, at panyo ay maaari ding gamitin ng mga mananayaw. Sa isang maliit na bilang ng mga sayaw para sa isa o dalawang tao, ang mga hakbang ay malapit at patawid sa isang pares ng luwad na mga tubo ng tabako na inilatag nang isa-isa sa sahig. Pinagpapalakpak nila ang kanilang mga patpat, espada, o panyo upang tumugma sa sayaw.

Ang pinakaunang kilala at nakaligtas na nakasulat sa Ingles na nakasulat na pagbanggit ng sayaw ng Morris ay napetsahan noong 1448 at itinala ang pagbabayad ng pitong tselin sa mga mananayaw ng Morris ng Goldsmiths' Company sa Londres. Ang karagdagang pagbanggit sa pagsasayaw ni Morris ay nangyari sa huling bahagi ng ika-15 siglo, at mayroon ding mga naunang tala tulad ng "Mga Artikulo sa Pagbisita" ng mga obispo na na nagbabanggit ng sayaw ng estadp, pagkukunwari at iba pang aktibidad sa pagsasayaw, pati na rin ang mga mumming play.

Bagaman ang pinakamaagang talaan ay palaging binabanggit ang "Morys" sa isang hukuman, at ilang sandali sa mga Prosesyon ng Lord Mayor sa Londres, ipinalagay nito ang likas na katangian ng isang katutubong sayaw na isinasagawa sa mga parokya noong kalagitnaan ng ika-17 siglo.

Mayroong humigit-kumulang 150 Morris na jingle (o mga koponan) sa Estados Unidos. Ang mga Ingles na nangibang-bansa ay bumubuo ng mas malaking bahagi ng tradisyon ng Morris sa Australia, Canada, Bagong Zealand, at Hong Kong. Mayroong ilang grupo sa ibang bansa, halimbawa ang mga nasa Utrecht at Helmond, Olanda; ang Arctic Morris Group ng Helsinki, Pinlandiya at Estokolmo, Suwesya; gayundin sa Tsipe at San Petersburgo, Rusya.

Ang mundo ng Morris ay inorganisa at sinusuportahan ng tatlong organisasyon: Morris Ring, Pederasyong Morris at Open Morris.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Musika ng Inglatera
Kategorya:Mga sayawing-bayan sa Europa
Joravarsinh Jadav

Si **Joravarsinh Danubhai Jadav** (ipinanganak noong Enero 10, 1940) ay isang Indian folklorista at tagapagtaguyod ng sining-pambayan mula sa Gujarat. Nalantad sa katutubong kultura bilang isang bata, nag-aral siya ng kasaysayan at kultura sa Ahmedabad. Siya ay nagsulat at namatnugot ng higit sa 90 mga gawa sa katutubong-kultura, katutubong-pampanitikan, at katutubong-pansining. Itinatag niya ang Pundasyong Gujarat Lok Kala para sa pagtataguyod ng katutubong sining. Siya ay ginawaran ng Padma Shri noong 2019.

## Maagang buhay 
Si Jadav ay isinilang noong Enero 10, 1940 sa pamayanang Akru malapit sa Dhandhuka (ngayon ay nasa distrito ng Ahmedabad, Gujarat) sa isang pamilyang magsasaka ng Rajput. Ang kaniyang mga magulang ay sina Danubhai Halubhai Jadav at Pamba. Pangalawa siya sa anim na magkakapatid. Siya ay pinalaki ng kanyang madrasta, si Gangaba.

Siya ay nalantad sa katutubong panitikan at katutubong sining noong bata pa siya dahil sa kaniyang pamumuhay sa isang kanayunan.

## Mga sanggunian
Sam Henry

Si **Samuel Henry** (Mayo 9, 1878 – Mayo 23, 1952), na kilala bilang **Sam Henry**, ay isang Irlandang adwanero, pensiyonero, antikwaryo, lecturer, manunulat, potograpo, folklorista, kolektor ng awiting-pambayan, at musikero.

Kilala siya sa kaniyang koleksiyon ng mga ballad at kanta sa *Songs of the People*, ang pinakamalaki at pinakakomprehensibong koleksiyon ng wala pang 690 folk-songs mula sa Hilagang Irlanda na pinagsama-sama sa pagitan ng mga digmaan (1923–1939), noong siya ay patnugot ng kanta para sa *Northern Constitution*, isang lingguhang pahayagan sa Coleraine.

## Maagang buhay 
Si Henry ay ipinanganak at nag-aral sa Sandleford, Coleraine, Irlanda. Nagmula siya sa isang kilalang pamilyang Coleraine at bunso sa limang anak: ang kaniyang kapatid na si William ay klerk ng bayan ng Coleraine; Robert, punong-guro ng Model School; James, vice principal ng The Honorable The Irish Society's Primary School; at Tom, isang lingkod-bayan. Noong 1897, noong siya ay 19, pumasa si Sam sa dalawang eksaminasyon, isa bilang guro at isa bilang mambubuwis, piniling sundin ang huling karera.

## Paglalarawan 
Ayon sa kaniyang anak na babae, si Mrs Olive Mary Henry Craig, si Henry ay isang "napakalaking lalaki, matangkad, malapad at matipuno" na tumitimbang ng higit sa labing-anim na bato (225 libra, higit sa 100 kilo). Sumakay siya ng bisikleta at gumamit din ng kotse sa kaniyang mga paglalakbay sa paligid ng hilagang mga kanayunan, pati na rin ang pampublikong sistema ng transportasyon (bus at tren). Inilarawan ni Henry ang kanyang sarili bilang "isang masigasig na baguhang naturalista, arkeologo, antikwaryo, genealogist, at photographer." Siya ay isang Fellow ng Royal Society of Antiquaries of Ireland at samakatuwid ay maaaring magdagdag ng mga titik na FRSAI pagkatapos ng kaniyang pangalan. Siya rin ay isang baguhang ornitologo na itinuturing na isang awtoridad sa mga ibon sa hilaga ng Irlanda. Bilang isang kilalang lecturer na nagpahayag ng kanyang sigasig at kaalaman sa kaniyang mga espesyal na libangan sa ibang mga tao, nag-ambag si Henry ng maraming mga artikulo tungkol sa mga bagay na ito sa mga lokal na papel.

## Karera 
Pagkatapos ng serbisyo bilang tauhan ng adwana at pagbubwis sa Inglatera (1903-4), umuwi si Henry, kung saan nagsilbi siya pangunahin sa paligid ng Coleraine.  Nang itatag ni Lloyd George ang Old-Age Pensions Act 1908, si Henry ay hinirang na pangasiwaan ito sa kaniyang lugar, habang isinasagawa pa rin ang kaniyang mga tungkulin para sa Inland Revenue.

## Mga sanggunian
Bríd Mahon

Si **Bríd Mahon** (, Hulyo 14, 1918 – Pebrero 20, 2008) ay isang Irlandes na folklorista at manunulat. Sinimulan niya ang kaniyang karera bilang isang bata, sumulat ng isang manuskrito sa radyo sa kasaysayan at musika ng County Cork para sa Radio Éireann. Tinanggap upang magtrabaho bilang isang typist para sa Komisyong Kuwentong-pambayang Irlandes, mananatili siya sa komisyon hanggang 1970. Sa kaniyang panahon sa komisyon, bumuo siya ng pangalawang karera bilang isang mamamahayag, nagsisilbing kritiko sa teatro at sumulat ng pahina ng kababaihan para sa *The Sunday Press*. Ang kaniyang kathang-isip na pambata, *The Search for the Tinker Chief*, ay pinili ng Disney, pagkatapos maging bestseller at kahit na pinanghinaan siya ng loob na maglathala ng impormasyong nakolekta sa kuwentong-bayang Irlanda, nagsagawa siya ng pananaliksik at naglathala ng mga hindi piksiyong gawa sa Irlandes na damit at pagkain. Nang mabuwag ang Komisyon noong 1970, nagtrabaho si Mahon bilang isang folklorista at lecturer sa University College Dublin at kalaunan ay nagturo sa Pamantasan ng California.

Si Bríd Mahon ay ipinanganak noong Hulyo 14, 1918. Sa kanyiang pangunahing pag-aaral sa Dublin nagsimula siyang magsulat at nagsumite ng script sa Radio Éireann sa kasaysayan at musika ng Cork. Kasunod nito, nagsumite siya ng higit sa 500 mga script sa radyo sa Radio Éireann at nagsulat din ng mga script sa radyo para sa BBC.

## Maagang buhay 
Si Bríd Mahon ay ipinanganak noong Hulyo 14, 1918. Sa kanyiang pangunahing pag-aaral sa Dublin nagsimula siyang magsulat at nagsumite ng script sa Radio Éireann sa kasaysayan at musika ng Cork. Kasunod nito, nagsumite siya ng higit sa 500 mga script sa radyo sa Radio Éireann at nagsulat din ng mga script sa radyo para sa BBC.

## Karera 
Noong Oktubre 9, 1939, natanggap si Mahon bilang pansamantalang stenographer at typist para sa Irish Folklore Commission. Dahil ang mga kababaihan ay kinakailangan na walang asawa upang magtrabaho sa Komisyon, wala sa mga full-time na kolektor ang mga babae at ang kanilang mga pagkakataon ay limitado sa gawaing administratibo. Noong 1947, kinuha niya ang bookkeeping at karamihan sa mga gawain sa opisina mula sa tagapamahala ng opisina ng Komisyon, si Máire MacNeill, upang bigyang-daan ang MacNeill na maglaan ng mas maraming oras sa pag-catalog. Pagkalipas ng dalawang taon, nang ihinto ni MacNeill ang kaniyang trabaho sa Komisyon upang magpakasal, si Mahon ay hinirang bilang tagapamahala ng opisina ng proyekto. Bagaman pinaghigpitan ng Komisyon ang mga aktibidad sa pribadong paglalathala ng mga kawani at pinanghinaan ng loob ang kanilang pakikilahok sa mga aktibidad sa media, si Mahon ay nagsagawa ng kaniyang sariling pananaliksik sa sinupan ng Komisyon at naglathala ng mga artikulo at aklat sa Irlandes na pananamit at pagkain, na nakakuha ng isang reputasyon bilang isang mamamahayag.

## Mga sanggunian
Kolyadka

Ang **Kolyadka** (, , , ) ay mga tradisyonal na kantang karaniwang inaawit sa mga bansa sa Silangang Eslabo, Gitnang Europa at Silangang Europa (Ukranya, Serbia, Slovakia, Tseko, Polonya, Bulgaria, Belarus, Romania) sa panahon ng kapaskuhan na karaniwang nasa pagitan ng Enero 7 at 14. Kasabay nito ang pag-awit ng mga Ukranyo ng mga kolyadka at schedrivka sa pagitan ng Disyembre 19 at Enero 19. Ang mga Katolikong Kristiyano at Protestante na naninirahan sa mga bansang ito ay umaawit ng kolyadkas sa at malapit sa Bisperas ng Pasko. Ito ay pinaniniwalaan na ang lahat ng kinakanta ay magkakatotoo.

Ang pag-awit ng mga Kolyadka ay isang napakakaraniwang tradisyon sa mga modernong bansang Eslabo. Bilang karagdagan, ang Kolyadkas ay madalas na inaawit sa mga bansa kung saan naroroon ang malalaking diaspora, kabilang ang mga Ukranyanong nakatira sa Canada (1,251,170 katao).

## Ang kasaysayan ng kolyadka 
Ang Kolyadka ay ginamit mula pa noong panahonng pre-Kristiyanong Kievan Rus'. Ang mga kantang iyon ay ginamit sa mga layunin ng ritwal. Inilarawan ng unang kolyadka ang mga ideya ng mga sinaunang tao tungkol sa paglikha, natural na mga kababalaghan, at estruktura ng mundo. Sa pagdating ng Kristiyanismo, ang nilalaman ng mga kolyadka ay nagsimulang makakuha ng may-katuturang kahulugan at tampok sa relihiyon.

Kaya ngayon ang mga kolyadka ay halos mga awiting Pasko na naglalarawan sa kapanganakan ni Hesukristo at mga kuwento sa Bibliya na nangyari kaugnay ng kaganapan. Gayunpaman, naroon pa rin ang mga paganong ugat.

Ang mga Ukranyano ay umaawit ng mga kolyadka at schedrivka mula sa holiday ni San Mykolay o Saint Nicholas Day (Disyembre 19) hanggang sa holiday ng binyag ni Hesus (Enero 19). Mayroong iba pang uri ng mga ritwal na kanta ng mga pista sa taglamig maliban sa kolyadka sa Ukranya, na pinangalanang mga schedrivka at zasivalka. Sa katunayan ang kanilang mga layunin ay malinaw na nahahati. Ngunit sa modernong kulturang Ukrainyano ang mga konseptong ito ay magkakaugnay, magkakahalo at nakakuha ng mga katangian ng bawat isa.

## Mga kolyadka na inialay sa mga santo 
Mayroong ilang mga kolyadkang inialay kay Saint Mykolay sa Ukranya. Kabilang sa mga ito: "Ой, хто, хто Миколая любить" ("*Iyong Nagmamahal kay San Nicolas*"), "Ходить по землі Святий Миколай" ("*Si San Mykolay ay Naglalakad sa Buong Mundo*"), "Миклайтий, Миклай до нас завітай!" ( *Mykolay, Mykolay, Bumisita sa Amin!* ).

## Mga sanggunian
Oilliphéist

Ang **Oilliphéist** (, from Irlandes na *oll* 'malaki', at *péist* 'bulate, mahiwagang hayop, halimaw, reptilya') ay isang mala-ahas sa dagat na halimaw sa kuwentong-pambayan at mitolohiyang Irlandes.

Ang mga halimaw na ito ay pinaniniwalaang naninirahan sa maraming lawa at ilog sa Irlanda at maraming mga alamat ng mga santo at bayani na nakikipaglaban sa kanila. Sa isang kuwento, pinutol ng Oilliphéist ang ruta ng Ilog Shannon nang marinig nito na dumating si San Patricio upang itaboy ito at ang uri nito. Sa isang komiks na karagdagan sa kuwento, nilamon ng halimaw ang isang lasing na plawtista na pinangalanang *Ó Ruairc* (O'Rourke). Ang plawtista ay alinman sa walang kamalayan sa kaniyang mahirap na kalagayan o ganap na hindi nababagabag at patuloy na naglalaro sa loob ng tiyan ng Oilliphéist. Nainis ang halimaw sa musika ni Ó Ruairc kaya inubo siya nito at iniluwa. Ito ay pinaniniwalaan ni Chris Cairney na ang kuwentong ito at ang isa na kinasasangkutan ni Caoránach ay nakatulong sa pag-impluwensiya at pagbibigay inspirasyon sa alamat ng Halimaw ng Loch Ness.

Ang iba pang mga kuwento ng Oilliphéist ay umiiral. Ang isa ay may isang batang babae na nagngangalang Sionnan, apo ni Manannán mac Lir, na nagagalit sa Salmon ng Kaalaman sa pamamagitan ng pagbato dito. Bilang paghihiganti, ipinatawag ng isda at hiniling sa isang Oilliphéist na atakihin ang batang babae na ginawa nito at sa huli ay napatay siya.

## Caoránach 
Sa kuwentong-pambayang Irlandes, si **Caoránach** (minsan Coal) ay isang Oilliphéist at sinasabing ina ng mga demonyo na pinalayas ni San Patricio sa Loch Dearg sa Donegal, Ulster.

Ayon sa naunang alamat na si Fionn mac Cumhaill at ang Fianna ay hiniling na pumatay ng isang Hag sa rehiyon ng Lough Dearg. Natamaan siya ng palaso mula sa malayo at dahil dito nawala ang kaniyang katawan. Sa kalaunan ay nangyari ang Fianna sa kaniyang katawan at binalaan na huwag baliin ang buto ng hita dahil maglalabas ito ng isang mapanganib na halimaw.

## Mga sanggunian
Ki. Rajanarayanan

Si **Rayangala Shri Krishna Raja Narayana Perumal Ramanujam Naicker** (Setyembre 16, 1923 – Mayo 17, 2021 

## Maagang buhay 
Si Rajanarayanan ay ipinanganak sa Setyembre 16, 1923 sa nayon ng Idaiseval malapit sa Kovilpatti sa kasalukuyang distrito ng Thoothukudi, Tamil Nadu. Siya ang ikalimang anak nina Lakshmi Ammal at Shri Krishna Ramanujam. Siya ay nagdusa mula sa mahinang kalusugan at nagkaroon ng tuberkulosis sa murang edad. Siya ay huminto sa paaralan sa ikapitong pamantayan. Pinangalanan din siya sa *Kasong Sabwatang* *Nellai* ng 1952, kahit na ang mga singil ay ibinasura sa kalaunan.

## Karera 
Sinimulan ni Rajanarayanan ang kaniyang karera sa panitikan sa edad na 30 at sumulat sa ilalim ng kaniyang Tamil na inisyal na Ki. Ra. Ang kaniyang unang maikling kuwento "*Mayamaan*" (salin *Ang Mahiwagang Usa*) ay inilathala sa magasing *Saraswati* noong 1959. Nasundan pa ito ng marami pang maikling kwento. Ang mga kwento ni Ki. Ra. ay karaniwang batay sa *karisal kaadu* (salin lupaing sunog at tuyot) sa paligid ng kanyang katutubong rehiyon ng Kovilpatti. Ang mga kuwento ay karaniwang nakasentro sa *mga tao ng bansang Karisal*, kanilang buhay, paniniwala, pakikibaka at kuwentong pambayan. *Gopalla Grammam* (salin *Nayon ng* *Gopalla*) at ang sumunod nitong *Gopallapurathu Makkal* (salin *Ang mga Mamamayan ng* *Gopallapuram*) ay kabilang sa kaniyang pinakakinikilalang mga nobela, kung saan ang huli ay nanalo sa kanya ng Gawad Sahitya Akademi noong 1991. Ang nobela ay tumatalakay sa mga kuwento ng maraming taong naninirahan sa isang nayon sa katimugang India bago ang pagdating ng mga Briton. Kabilang dito ang paglipat ng mga Telugu na tumatakas sa mga brutal na kaharian sa hilaga ng Tamil Nadu. Ang mga aklat na ito ay sinundan ni ''Andaman Naicker. Sa pagitan ng 1998 at 2002 nagsilbi rin siya sa pangkalahatang konseho at sa kapulungang pampayo ng Sahitya Akademi.

## Mga sanggunian
Alamat ng Gagamba ng Pasko

Ang **Alamat ng Gagamba ng Pasko** ay isang kuwentong-pambayan sa Silangang Europa na nagpapaliwanag ng pinagmulan ng tinsel sa mga puno ng Pasko. Ito ay pinakakaraniwan sa Kanlurang Ukranya, kung saan ang maliliit na burloloy sa hugis ng gagamba ay tradisyonal na bahagi ng mga dekorasyong pam-Pasko.

## Kuwento 
Isang mahirap ngunit masipag na balo ang minsang tumira sa isang maliit na kubo kasama ang kaniyang mga anak. Isang araw ng tag-araw, nahulog ang isang pinong kono sa lupang sahig ng kubo at nag-ugat. Ang mga anak ng balo ay nag-aalaga sa puno, nasasabik sa posibilidad na magkaroon ng puno ng Pasko sa taglamig. Lumaki ang puno, ngunit pagdating ng Bisperas ng Pasko, hindi nila ito kayang palamutihan. Ang mga bata ay malungkot na humiga at nakatulog. Kinaumagahan, nagising sila at nakita nila ang puno na natatakpan ng mga sapot ng gagamba. Nang buksan nila ang mga bintana, ang unang sinag ng sikat ng araw ay dumampi sa mga web at naging ginto at pilak. Tuwang-tuwa ang balo at ang kaniyang mga anak. Mula noon, hindi na sila muling nabuhay sa kahirapan.

## Mga pagkakaiba 
Pinapalitan ng ibang mga bersiyon ang sikat ng araw ng isang himala mula kay Amang Pasko, Santa Claus, o sa Batang Hesus, at sinasabi ang kuwento lalo na mula sa pananaw ng mga gagamba na gustong makita ang puno ng Pasko.

## Mga pinagmulan 
Ang mga pinagmulan ng kuwentong pambayan ay hindi tiyak, ngunit ito ay pinaniniwalaan na nagmula sa alinman sa Alemanya o Ukranya. Sa Alemanya, Polonya, at Ukranya, ang paghahanap ng gagamba o sapot ng gagamba sa puno ng Pasko ay itinuturing na suwerte. Gumagawa din ang mga Ukranyano ng maliliit na dekorasyon ng puno ng Pasko sa hugis ng gagamba (kilala bilang *pavuchky*, literal na "maliit na gagamba"), kadalasang gawa sa papel at alambre. Pinalamutian din nila ang mga puno ng Pasko na may mga artipisyal na sapot ng gagamba. Ang tradisyon ng paggamit ng tinsel ay dahil din sa kuwentong ito.

Ayon kay Lubow Wolynetz, curator ng sining-pambayan sa Museong Ukranyano, Lungsod ng New York, ang tradisyon ay Ukranyano at nagsimula noong huling bahagi ng 1800s o unang bahagi ng 1900.

Maaaring ito ay batay sa isang mas matandang pamahiin sa Europa tungkol sa mga gagamba na nagdadala ng suwerte (bagaman hindi mga itim na gagamba sa Alemanya), o sa kabaligtaran na malas na sirain ang sapot ng gagamba bago ligtas na mawala ang gagamba.

## Mga sanggunian
Malanka

Ang **Malanka** (, o "Shchedryi vechіr" o "Щедрий Вечір"; ) ay isang Ukranyano at Byelorusong  pistang-bayan na ipinagdiriwang tuwing 13 Enero, na Bisperas ng Bagong Taon alinsunod sa kalendaryong Hulyano (tingnan ang Lumang Bagong Taon).

## Ang kuwento kung saan nagmula ang Malanka 
Ang Bagong Taon ng Silangang Eslabo ay nakuha ang pangalang Malanka mula sa isang Kristiyanong katutubong kuwento ng may paganong pinagmulan. Ang kuwento ay batay sa diyos na lumikha na si Praboh, at sa kaniyang apat na anak na lalaki at isang anak na babae. Ang isa sa kaniyang mga anak ay ang Diyablo (Veles), ang pangalawang anak ay si San Jorge (Yar-Yarylo), ang pangatlo ay si San Juan (Rai), at ang ikaapat ay si Lad o Mir (Kapayapaan). Ang isang anak na babae ay isang diyosa ng lupa na nagngangalang Lada, na nagkaroon ng dalawang anak: isang anak na lalaki na tinawag na Buwan at isang anak na babae na "Tagsibol-Mayo", na kalaunan ay tinukoy bilang Mylanka dahil siya ay mapagmahal (мила). Bilang inang Mundo, siya ang may pananagutan sa pamumulaklak ng mga bulaklak at sa mga halaman tuwing tagsibol. Sa isang bersyon ng mito ng Hades at Persephone, ninanais ng masamang tiyuhin ni Mylanka (ang Diyablo) ang kainyang presensiya sa kailaliman ng lupa at dinukot siya isang araw nang nangangaso ang Buwan. Habang wala siya, ang Mundo ay naiwan na walang tagsibol at sa sandaling siya ay pinalaya mula sa mga bisyo ng Diyablo, ang mga bulaklak ay nagsimulang mamukadkad at ang mga halaman ay kumalat sa buong mundo. Ipinagdiriwang ng mga Ukranyano ang Malanka bilang simbolo ng pagsisimula ng tagsibol.

## Mga Ukranyanong tradisyon 
Sa umaga ng araw na ito ay inihanda ang pangalawang ritwal na kutia—ang "mapagbigay" na kutia. Hindi tulad ng "bahata" kutia sa Sviat Vechir, ito ay ginawa gamit ang mga di-Kuwaresmong sangkap. Gaya ng ginagawa sa Sviat Vechir, inilalagay ang kutia sa pokuttia (ang sulok ng bahay sa tapat ng pich (lutuan), kung saan nakabitin ang mga icon). Bilang karagdagan, ang mga kababaihan ay nagluluto ng mlyntsi (pancake), at gumagawa ng mga pyrih at dumpling na may keso, upang ibigay bilang mga regalo sa mga caroler at "naghahasik".

Ang pagkain ay binibigyan ng napakahalagang papel: sa Malanka, dahil pinaniniwalaan na ang mas maraming pagkakaiba-iba sa mesa sa araw na iyon, mas magiging mapagbigay sa susunod na taon. Ang mga pinggan ay dapat na napaka-kasiya-siya, ngunit, halimbawa, ang pagluluto ng isda ay isang masamang palatandaan, dahil ang kaligayahan ay maaaring "ibuhos" sa labas ng bahay. Tiyak na inihanda ang mga pagkaing baboy, dahil ang hayop na ito ay sumisimbolo ng kasaganaan sa bahay. Ayon sa kaugalian, ang baboy ay inihahanda bilang kholodets (karne sa aspic), dugo at baboy na sausage, vershchaky (inihaw na baboy na inatsara sa beet kvas), salo (cured slab ng pork fatback, katulad ng Italyanong lardo), pinalamanan na buong baboy, at higit pa.

## Mga sanggunian
Katya Chilly

Si **Kateryna Petrivna Kondratenko** (; ipinanganak noong Hulyo 12, 1978), na kilala bilang **Katya Chilly**, ay isang Ukranyanong mang-aawir at manunulat ng kanta. Ang kaniyang estilo ay isang pagsasanib ng world at new-age na musika.

## Talambuhay 
Ang debut album ni Katya Chilly na *Rusalki in da House* (Mermaids In Da House) ay inilabas noong 1998, noong siya ay 16 taong gulang pa lamang. Nagsimula siyang maghanda ng materyal para sa album noong 1996 nang palitan niya ang kaniyang pangalan ng entablado bilang Katya Chilly. Naging tanyag siya sa Ukranya pagkatapos ng Chervona Ruta nang maglibot siya sa buong bansa kasama ang mga kalahok nito.

Noong 1999, nakibahagi si Katya Chilly sa Edinburgh Festival Fringe ng Eskosya. Noong Marso 2001, nagtanghal siya sa higit sa 40 mga konsyerto sa Nagkakaisang Kaharian. Ang isang bahagi ng kaniyang pagganap ay nai-broadcast din ng British Broadcasting Corporation sa buong bansa.

Noong 2000, nagsimulang magtrabaho si Katya sa kaniyang pangalawang album na *Son* (Dream). Ito ay binalak na ilabas noong 2002 ngunit ang proyekto ay nakansela. Gayunpaman, ang album na ito ay impormal na ipinamahagi sa Internet.

Ang single ni Katya na "Pivni" (Roosters), sa pakikipagtulungan sa Ukrainian Records/Andrey Dakhovsky, ay inilabas noong Hunyo 2005. Kasama rito ang title track at mga remix na ginawa ng mga kilalang Ukrainian DJ (DJ Lemon, DJ Tkach, DJ Professor Moriarti, at iba pa).

Inilabas ni Katya Chilly ang kaniyang susunod na album walong taon pagkatapos ng una niyang album. Noong Marso 10, 2006 inilabas ng Ukrainian Records ang ikatlong album, *Ya Molodaya* (I Am Young).

Noong Oktubre 2007, sumali si Katya sa DJuice music tour at binisita ang pitong lungsod sa Ukranya.

Ang Ukranyanong website ng MTV ay nagpahayag na ang ikaapat na album, *Prosto Sertse* (Payak, Puso), ay ilalabas sa Oktubre 2007. Gayunpaman, sa isang panayam para sa galainfo.com.ua, sinabi ni Katya na ang pagpapalabas ay ipagpapaliban hanggang 2008. Ito ay nananatiling hindi inilalabas.

Noong 2017, lumahok siya sa ikapitong season ng The Voice of Ukraine.

Noong 2020 lumahok siya sa Pambansang Ukranyanong Pagpili para sa Timpalak Pangkanta ng Eurovision 2020 na may kantang "Pich" ngunit hindi siya naging kuwalipikado para sa pinal.

## Diskograpiya 
* 1998 - *Rusalki in da House*
* 2002 - *Son*
* 2006 - *Ya – Molodaya|Ya Molodaya*
* 2008 - *Prosto Sertse*

## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
* Katya Chilly page sa myspace
* Katya Chilly community sa livejournal
* Panayam ni Katya Chilly kay *Ukraina Moloda* 
* Katya Chilly - "U Zemli" (I Wannabe remix) 

## Mga sanggunian
Saratchandra Mitra

thumb
Si **Saratchandra Mitra** (, **Sarat Chandra Mitra** sa kaniyang mga sulat sa Ingles, minsan bilang **Çarat Candra Mitra**) (Nobyembre 15, 1863 - Disyembre 15, 1938) ay isang Bengali na folklorista at iskolar na nag-aral at sumulat nang husto sa mga halaman at hayop sa mga kuwentong Indiyano. Bagaman sinanay sa legal na pagsasanay, itinalaga siya sa huling bahagi ng buhay bilang nagtatag ng pinuno ng departamento ng antropolohiya sa Unibersidad ng Calcutta.

## Talambuhay 
Si Saratchandra ay nagmula sa isang pamilya na may mga pinagmulan sa Hogulkuria sa Sutaniti Taluk kung saan ang kaniyang ninuno na si Rammohan Mitra ay lumipat pagkatapos umalis sa kanyang orihinal na tahanan sa Borisha dahil sa mga pagsalakay na ginawa ng mga Mahrattas. Ang ama ni Saratchandra ay si Narasinghachandra Mitra, isang legal na tagapayo at nagsusumamo sa Hathwa Raj, at ang kaniyang ina ay si Nistarini Dasi. Ang nakatatandang kapatid ni Saratchandra na si Amulyachandra ay namatay na bata at ang kapatid na si Sailabala Dasi ay ikinasal kay Purnachandra Chaudhuri ng Simla.

Nag-aral si Saratchandra sa Akademya ng Pagsasanay sa Calcutta sa Chapra noong 1875, na sinundan ng mga pag-aaral na may mga scholarship sa Kalakhang Institusyong itinatag ni Ishwarchand Vidyasagar bago pumasa sa Entrance Examination ng 1880 mula sa Paaralang Panglungsod sa Calcutta sa unang dibisyon. Nakatanggap siya ng BA na may mga karangalan sa Ingles noong 1885 mula sa Kalakhang Institusyong na may mga scholarship na sinundan ng isang MA sa Ingles noong 1886 at isang BL noong 1888. Sumali siya sa Chapra Bar noong Mayo 1889 at ginabayan ng kaniyang ama. Nagpatuloy siya sa pagtatrabaho sa Bar hanggang 1894 bagaman sinubukan niyang lumipat sa mga serbisyong Panghukuman bilang isang Gazetted officer. Mula Pebrero 1894 hanggang Marso 1903 nagtrabaho siya bilang Superintendente ng Survey at Settlement sa Huthwa Raj. Gayunpaman, ang Court of Wards ay inalis at bumalik siya sa Chapra Bar (ang ama ni Saratchandra ay nagtrabaho dito at namatay noong Hulyo 11, 1905) noong 1904 at nagtrabaho hanggang Nobyembre 1911. Mula 1911 nagtrabaho siya bilang isang katuwang na manager, na hinirang ng Maharani ng Hathua. Noong 1921 siya ay hinirang na propesor na namamahala sa bagong likhang Kagawaran ng Antropolohiya sa Unibersidad ng Calcutta ngunit nagretiro siya noong 1926 dahil sa masamang kalusugan at pagkawala ng paningin. Ang kaniyang posisyon ay saglit na kinuha ng sinanay na Amerikanong si Biraja Sankar Guha na gayunpaman ay lumipat sa labas ng unibersidad upang sumali sa serbisyo ng gobyerno.

## Personal na buhay 
Napangasawa ni Saratchandra si Sarasibala Ray, anak ng Subordinate na Hukom ng distrito ng Gaya, si Dineshchandra Ray. Nagkaroon sila ng tatlong anak na lalaki.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Indiano
Sasha Boole

Si **Oleksandr Bulich** (ipinanganak noong Marso 21, 1989), na kilala sa kaniyang pangalan sa entablado bilang si **Sasha Boole**, ay isang Ukranyanong musikero ng country at pambayan, mang-aawit, at manunulat ng kanta na nakabase sa Chernivtsi, Ukranya.

## Mga unang taon 
Si Bulich ay ipinanganak sa Zhytomyr ngunit lumaki sa Chernivtsi. Habang nag-aaral sa Pamantasang Chernivtsi natuto siyang tumugtog ng gitara at nagsimulang magsulat ng musika at mga kanta.

Nang iniisip ang kaniyang alyas sa isang sandali ay pumasok sa isip niya ang aktris sa pornograpiya na si Sasha Gray at pagkatapos ay pumasok sa kaniyang isipan ang Ingles na siyentistang si George Boole. Kaya't nagpasya siyang tawagin ang kaniyang sarili na Sasha Boole bilang pinagsama-samang pangalan ng parehong tao.

Hinanap niya ang kaniyang estilo mula sa mga bagong bagay hanggang sa luma. Ang pag-aaral ng The White Stripes ay lalo niyang hinukay at nalaman ang The Rolling Stones, pagkatapos ay mas malalim pa at nakita niya ang The Beatles; siya ay naghuhukay maliban kung nakita niya ang musika mula sa Mississippi.

## Karera 
Noong 2013 ay sumulat siya ng ilang kanta at naitala ang kaniyang unang album *Vol.1*. Naglalaman ito ng 11 track, karamihan sa mga ito ay nasa wikang Ukranyano. Sa sandaling inilabas ang album ay hindi alam ni Sasha Boole kung anong tunog ang kailangan niya. Kahit na ang kaniyang kawalan ng katiyakan *Vol.1 ay* tinanggap na talagang mabuti, kaya pinahintulutan siya nitong ipakilala ang kaniyang sarili sa yugto ng katutubong Ukranyano.

Bilang suporta sa album na ito, nagsimula siyang maglibot sa Ukranya, Belarus, at Moldova. Noong panahong iyon, nangyari ang Euromaidan at sa ilalim ng impluwensiya nito, sumulat si Bulich ng bagong album na *Survival Folk*—mas adult kaysa sa nauna.

## Mga sanggunian
Nicole Tompkins

Si **Nicole Tompkins** (Kapanganakan: Pebrero 2 1998, Texas, Estados Unidos) ay Isang Amerikanong  Aktres, taga-Pakikipagsapalaran, Artistang Boses ni Jill Valentine at Daniela Dimitrescu sa Resident Evil 8 at Resident Evil 3 remake at iba pang Pelikula teleserye at laruan na bidyo. Mayroon din na alagang pusa na si Aslan

## Mga piling gawa 
#### Teleserye 
#### Pelikula 
#### Mga laro sa video 
## Parangal 
May parangal Mahusay mundo sa 11th Annual New York Game Awards at iba pang parangal (awards).

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
 sa IMDb

Nicole Tompkins sa Twitter

Nicole Tompkins sa Twitch

Kategorya:Ipinanganak noong 1998
Eugene Hütz

Si **Eugene Hütz** (Aleman: [hʏts] ; , ; ipinanganak **Yevgen Oleksandrovych Nikolayev-Symonov**, , noong Setyembre 6, 1972) ay isang mananawit na ipinanganak sa Ukranya, konpositor, disc jockey, at aktor, pinakakilala bilang frontman ng Gypsy punk na bandang Gogol Bordello.

## Maagang buhay 
Si Hütz ay isinilang sa Boyarka, sa isang Rusong ama, isang mangkakatay sa propesyon, at isang Ukranyanang ina na kalahating Servitka Roma ang ninuno. Ang kaniyang ama ay tumugtog din ng gitara sa isa sa mga unang rock band ng Ukranya, Meridian. Noong 14 si Eugene, ginawa niya at ng kaniyang ama ang kaniyang unang gitara ng plywood, ang kaniyang unang distortion pedal mula sa mga bahagi ng radyo, at ang kaniyang unang drum set mula sa malalaking metal na lata ng isda, na binalatan ng mga layer ng Scotch tape. Natuto si Hütz ng Ingles sa pamamagitan ng kaniyang mga musical na "mentor" dahil, tulad ng sinabi niya, "Ang Rusong rock ay palaging may mga lirkong napakahusay at mas abante kaysa sa orihinal na Kanluraning rock 'n' roll, sa tingin ko. Siyempre, mas malakas ang Kanluraning rock pagdating sa pagtatanghal at produksiyon, ngunit ang mga Rusong manunulat ng kanta ay ang mga kampeon sa pagsulat ng mga liriko. Kaya natural, pumili ako ng mga mentor na nagturo sa akin kung paano magkiwento, tulad ni Johnny Cash, o Nick Cave, o Leonard Cohen, o Shane MacGowan mula sa The Pogues. Natuto ako ng Ingles sa pamamagitan ng aking mga tagapagturo. Pakiramdam ko ay parang mga tiyuhin ko sila sa ganitong kahulugan."

Ang paglipat ni Hütz tungo bilang isang mang-aawit sa US ay isang mahabang paglalakbay sa Polonya, Unggriya, Austria, at Italya. Tinawag ng mga inapo ng Romani ang Servo Roma (isang tribo na kilala sa mga panday, mangangalakal ng kabayo, at musikero), tumakas si Hütz at ang kaniyang pamilya sa kanilang bayan matapos marinig ang pagsabog ng Chernobyl. Sila ay gumugol ng pitong taon sa paglalakad sa mga kampo ng mga lumikas sa Silangang Europa bago nanirahan sa Estados Unidos Habang naninirahan sa Kyiv Hütz ng mga magulang ay itinago ang kanilang mga ninuno ng Roma, at sa paglalakbay na ito lamang nakilala si Hütz sa kaniyang pinagmulan. Binisita nila ang nayong pinanggalingan ng kaniyang pamilya at ipinakilala siya ng kaniyang mga kamag-anak sa mahahalagang pagkain at musika ng kanilang kultura.

Ang background ni Hütz na Roma/Ukrainian ay nagbibigay ng kaniyang pangunahing inspirasyon, na nakakaimpluwensiya sa kaniyang pamumuhay at sa musika ng kaniyang banda na Gogol Bordello. Gayunpaman, ang koneksiyon ni Hütz sa kaniyang pinagmulang kultura ay hindi walang kontrobersiya, at siya ay nakikita bilang isang polarizing na pigura sa mga internasyonal na aktibistang karapatan ng Romani dahil sa mga estereotipong pagpapakita ng kulturang Romani.

Dumating si Hütz sa estado ng Estados Unidos ng Vermont noong 1992 bilang isang politikal na lumikas sa pamamagitan ng isang programa sa muling pagpapatira kasama ang kanyang ina, ama, at pinsang si Yosef.

## Mga sanggunian
Aida Nikolaychuk

Si **Aida Yurijivna Nikolaychuk**, minsan binabaybay na **Nikolaichuk**, () ay isang Ukranyanang na mang-aawit ng pop at modelo, na nagwagi sa ikatlong season ng kompetisyon sa talento sa telebisyon na *X-Factor* ng Ukranya noong 2012.

Nakakuha siya ng espesyal na atensiyon sa ikalawang season ng palabas nang ihinto ng mga hukom ang kaniyang pagganap ng *Oyayi* ni Polina Gagarina (Колыбельная, Kalybelnaya), hinala na nagli-lip sync sa isang recording, at hiniling sa kaniya na kumanta ng *a cappella*. Kahit na halatang nagulat, si Nikolaychuk ay kumanta ng kanta nang pantay na mahusay nang walang saliw.

Noong 2013, inilabas niya ang kaniyang unang single, "On Your Planet", na kasama sa kanyang debut album na "We're under one sky".

## Maagang buhay 
Si Nikolaychuk ay ipinanganak noong Marso 3, 1982 sa Odessa, Ukranyano SSR, Unyong Sobyet. Nagsimula siyang kumanta sa unang baitang, nang siya ay naging soloista ng koro ng paaralan, at nang maglaon ay gumanap sa paaralan bilang isang hip hop backup na mang-aawit hanggang 2002, at sa kaniyang koro ng paaralan noong ikalima at ikawalong baitang.

## Karera sa musika 
Kasalukuyang gumaganap si Nikolaychuk sa mga konsiyerto at pagtatanghal sa Ukranya.

Noong Setyembre 4, 2013, lumahok si Nikolaychuk sa kumpetisyon na "Promosyon", na inayos ng channel sa telebisyon ng Russia na *Music Box*, na ipinakita ang kaniyang debut na video, at napili bilang isang nagwagi.

Noong Oktubre 4, 2013, nagtanghal si Nikolaychuk sa Little Miss World 2013 sa Bulgaria.

Noong Oktubre 24, 2013, nagkaroon siya ng pangalawang solong konsiyerto sa Dnepropetrovsk at binisita ang lokal na pahayagan ng tabloid, "Komsomolskaya Pravda".

Noong Disyembre 14, 2013, inilabas ang unang solong album ng Aida na "My Pod Odnim Nebom".

Noong Disyembre 16, 2013, inilabas ang mga pangalan ng mga nominado para sa taunang music award na YUNA-2013; Nominado si Aida para sa "Discovery of the Year".

Sa mga resulta ng pambansang poll "Mga Paborito ng Tagumpay – 2013", kinilala si Aida bilang "Female Singer of the Year" dahil sa kamangha-manghang suporta ng kaniyang mga tagahanga.

## Mga sanggunian
Gloria al Bravo Pueblo

Ang "'''*Gloria al Bravo Pueblo*"''' () ay ang Pambansang awit ng Venezuela na nilikha noong 1881 matapos makalaya mula sa mga Colombia.

## Liriko 
Kategorya:Pambansang awit
Anastasia Prikhodko

Si **Anastasia Kostyantynivna Prikhodko** (; ipinanganak noong Abril 21, 1987) ay isang Ukranyanang naktibista, politiko, at dating mang-aawit-manunulat ng kanta. Kilala sa kanyang malalim na contralto na boses sa pagkanta at timpla ng musikang folk rock at pop, inihayag ni Prikhodko na tatapusin niya ang kaniyang karera sa musika upang makapasok sa politika noong Oktubre 2018. Dati nang ginawa ni Prikhodko ang kaniyang sarili na isang pangunahing tauhan sa panahon ng Euromaidan at sa maka-Rusong pag-aalsa sa Ukranya noong 2014, na nagpapahayag ng suporta para sa mga puwersang Ukranyano at nanunumpa na hindi na muling gaganap sa Russia.

Si Prikhodko ay unang nakatanggap ng pangunahing atensiyon noong 2007, pagkatapos manalo sa seryeng pito ng Rusong kompetisyon sa musika na *Fabrika Zvyozd*. Ang kaniyang panalo ay humantong sa kaniya upang makipagtulungan sa Ukranyanong producer na si Konstantin Meladze. Noong 2009, kinatawan ni Prikhodko ang Russia sa Kantahang Timpalak ng Eurovision ng 2009 sa Moscow, kasama ang kantang "Mamo", na isinulat ni Meladze. Ang kanyang paglahok sa kompetisyon ay dumating na may ilang mga kontrobersiya kasunod ng kanyang pagkadiskuwalipikasyon mula sa pambansang final ng Ukranyano at mga kasunod na mga katanungan tungkol sa integridad ng mga hukom at bisa ng kompetisyon; pagkatapos, nakibahagi siya sa pambansang pinal ng Russia at nanalo. Napunta si Prikhodko sa ika-11 puwesto sa pinal ng Eurovision.

Matapos tapusin ang kaniyang pakikipagtulungan kay Meladze noong 2010, sinubukan ni Prikhodko na kumatawan sa Ukranya sa Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision sa dalawa pang okasyon: 2011 at 2016; siya ay isang finalist sa dating taon, ngunit na-eliminate sa semi-finals sa huling taon. Simula noong 2014, naging aktibo sa politika si Prikhodko bilang isang aktibista para sa mga pwersang maka-Ukranyano at maka-Europeanismo sa Ukranya. Noong 2015, inihayag ni Prikhodko na hindi na siya magtatanghal sa wikang Ruso. Matapos kumpirmahin ang kaniyang pag-alis sa industriya ng musika noong 2018, inihayag ni Prikhodko na siya ay nakarehistro sa All-Ukrainian Union "Fatherland" na partidong pampolitika ni Yulia Tymoshenko upang pumasok sa politika.

Hindi matagumpay na lumahok si Prikhodko sa halalang pamparlamento ng Ukranya ng 2019 sa Ika-11 distritong panghalalan ng Ukranya sa ngalan ng Fatherland party.

## Mga sanggunian
Sayaw paboreal

Ang **sayaw paboreal** o **pabo real** ay isang tradisyonal na Asyanong sayawing pambayan na naglalarawan sa kagandahan at galaw ng mga paboreal. Mayroong ilang mga tradisyon ng sayaw ng paboreal na binuo sa Asya, bukod sa iba pa ay mga sayaw ng paboreal ng Myanmar, at sa kanluran at hilagang bahagi ng Camboya, Kanlurang Java sa Indonesia, gayundin ang mga sayaw ng paboreal ng subkontinenteng India sa Timog India, Sri Lanka, at Bangladesh.

## Tsina 
Ang paboreal bilang totem ng mga Dai sa timog-kanlurang lalawigan ng Tsina na Yunnan, isa sa 56 na pangkat etniko sa Tsina, ay isang mahalagang bahagi ng kultural at espirituwal na aspekto ng mga Dai. Ang sayaw ng paboreal bilang pinakatanyag at tradisyonal na sayaw ng pagganap sa mga sayawing pambayan ng mga Dai ay laganap sa Ruili, Luxi na matatagpuan sa Nagsasariling Prepektura ng Dehong Dai at Jingpo, Mengding, Mengda, Nagsasariling Kondado ng Jinggu Dai at Yi, Nagsasariling Kondado ng Cangyuan Va at iba pang mga rehiyon ng tirahan ng mga Dai.

Ang sayaw paboreal ng etnikong grupong Dai ay may napakahabang kasaysayan at mahigpit na nakatali sa kanilang natatanging etikang kultura. Anumang okasyon o pagdiriwang ng pagdiriwang tulad ng taunang Pista ng Tubig at ang Pagsasara ng Tarangkahan / Pista ng Pagbubukas ay dapat na sinamahan ng sayaw paboreal, dahil ito ay isang magandang paraan ng pagpapahayag ng kagalakan at kaligayahan.

Sa pangkalahatan, mayroong dalawang magkaibang uri ng tradisyonal na sayaw ng paboreal ng grupong etika ng Dai sa Tsina. Ang isa ay ang sayaw ng paboreal na may suot na mabigat na kinatatayuan na gawa sa kawayan, seda, at iba pang materyales na ginagaya ang humahabang balahibo ng isang paboreal. Ang isang solong estante ay maaaring tumimbang ng hanggang 20 kilo at ikakabit sa likod at baywang na bahagi ng mananayaw. Ang isa pa ay ang "walang armas na sayaw paboreal". Ang mga nagtatanghal ay hindi kailangang magdala ng anumang mabigat na estandte. Paang-elepanteng mga drum, gong, at pompyang ay ang karaniwang kasamang instrumento para sa sayaw paboreal.

## India 
Ang mayilattam (Tamil :மயிலாட்டம்), na kilala rin bilang sayaw paboreal, ay ginaganap ng mga batang babae na nakadamit bilang mga paboreal sa panahon ng pagdiriwang ng ani ng Thai Pongal sa mga estado ng India ng Tamil Nadu at Kerala.

## Indonesia 
[left|thumb|[Mga Sunda|Sondanes na sayaw paboreal, Kanlurang Java, Indonesia]]
Sa Indonesia ito ay kilala bilang sayaw paboreal (Merak dance o *Tari Merak*) at nagmula sa Kanlurang Java. Ito ay isinasagawa ng mga babaeng mananayaw na inspirasyon ng mga galaw ng isang paboreal at ang mga balahibo nito na pinaghalo sa mga klasikal na paggalaw ng Sodanes na sayaw. isa ito sa bagong sayaw ng paglikha na binubuo ng Sodanes na artista at koreograpong si Raden Tjeje Soemantri noong mga deakda 1950. Ang sayaw na ito ay isinasagawa upang salubungin ang marangal na panauhin sa isang malaking kaganapan na paminsan-minsan ay isinasagawa ein sa mga seremonya ng Sodanes na kasal. Ang sayaw na ito ay isa rin sa sayaw ng Indonesia na isinasagawa sa maraming internasyonal na pangyayari, tulad ng sa mga pagdiriwang ng Perahara sa Sri Lanka.

## Mga sanggunian