Ang Tigre, ang Brahmin, at ang Jackal

thumb|303x303px|Isang paglalarawan ng isang pagkakaiba ng kuwento
Ang **Tigre, ang Brahmin, at ang Jackal** ay isang sikat na Indiyanong tradisyong-pombayan na may mahabang kasaysayan at maraming mga pagkakaiba. Ang pinakamaagang talaan ng alamat ay kasama sa Panchatantra, na may petsa sa kuwento sa pagitan ng 200 BCE at 300 CE.

Si Mary Frere ay nagsama ng isang bersiyon sa kaniyang 1868 na koleksiyon ng mga Indiyanong tradisyong-pambayan, *Old Deccan Days*, ang unang koleksiyon ng Indiyanong tradisyong-pambayan sa Ingles. Ang isang bersiyon ay kasama rin sa koleksiyon ni Joseph Jacobs na *Indian Fairy Tales.*

## Buod 
Ang isang banal na tao ay dumaan sa isang tigre sa isang bitag. Nagsusumamo ang tigre na palayain siya, na nangakong hindi kakainin ang Brahmin. Pinalaya siya ng Brahmin ngunit sa lalong madaling panahon ay lumabas ang tigre sa kulungan pagkatapos ay sinabi niyang kakainin niya ang Brahmin, babalik sa kaniyang pangako. Ang Brahmin ay natakot at sinabi sa tigre kung gaano siya hindi makatarungan. Sumasang-ayon sila na tanungin ang unang tatlong bagay na kanilang nakatagpo upang hatulan sa pagitan nila. Ang unang bagay na nakatagpo nila ay isang puno, na, na nagdusa sa kamay ng mga tao, ay sumagot na ang tigre ay dapat kumain ng Brahmin. Sumunod na isang kalabaw, na pinagsamantalahan at minamaltrato ng mga tao, ay sumang-ayon na nararapat lamang na kainin ang Brahmin. Sa wakas ay nakatagpo sila ng isang jackal na, nakikiramay sa kalagayan ng Brahmin, sa una ay nagkunwaring hindi naiintindihan ang nangyari at humiling na makita ang bitag. Pagdating doon ay sinasabi niyang hindi pa rin niya naiintindihan. Ang tigre ay bumalik sa bitag upang ipakita at ang jackal ay mabilis na pinapasok siya, na nagmumungkahi sa Brahmin na iwanan nila ang mga bagay nang gayon.

## Mga pagkakaiba 
[right|thumb|300x300px|Isang ilustrasyon ni [John D. Batten para sa 1912 na aklat ni Joseph Jacobs.]]
Mayroong higit sa isang daang bersiyon ng kuwentong ito na kumalat sa buong mundo. Sa ilang ang pinakawalan na hayop ay isang buwaya, sa ilan ay isang ahas, isang tigre at ang iba ay isang lobo.

Ang folkloristang si Joseph Jacobs ay nagsabi na ang kuwento ay matatagpuan sa mga sinaunang mapagkukunan ng India. Ang ilang mga pagkakaiba ay napakaluma, bumabalik man lang sa *Panchatantra* o *mga Pabula ni Bidpai* at ang mga kuwentong Jataka. Sa Europa ito ay lumitaw mga 900 taon na ang nakalilipas sa *Disciplina Clericalis* ng Petrus Alphonsi, at nang maglaon sa *Gesta Romanorum* at sa *Directorium Vitae Humanae* ni Juan ng Capua.

Mayroon ding mga modernong ilustradong bersiyon ng kuwento, tulad ng *The Tiger, the Brahmin & the Jackal* na inilarawan ni David Kennett at *The Tiger and the Brahmin* na inilarawan ni Kurt Vargo. Ang Rabbit Ears Productions ay gumawa ng video na bersyon ng huling aklat, na isinalaysay ni Ben Kingsley, na may musika ni Ravi Shankar. Binabago ng pagkakaiba ng Rabbit Ears Productions ang ilang bahagi ng kuwento, kung saan naglalakbay nang mag-isa ang Brahmin upang makuha ang opinyon ng iba. Ang isang elepante ay kasama bilang una sa tatlong bagay (ang huling dalawa ay ang puno at kalabaw) na nakatagpo ng Brahmin.