open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Mga Romanong Kolehiyo

[thumb| Pasukan ng [Akademiyang Pontipikal Eklesyastiko|Akademiyang Pontipikal Eklesiyastiko .]]
Ang mga **Kolehiyong Romano**, na tinukoy din bilang mga Kolehiyong Pontipikal sa Roma, ay mga institusyong itinatag at pinananatili sa Roma para sa edukasyon ng mga sinasanay na eklesyastiko ngSimbahang Katolika Romana. Ayon sa kaugalian, marami ang para sa mga mag-aaral ng isang partikular na nasyonalidad. Ang mga kolehiyo ay bulwagan ng paninirahan kung saan ang mga mag-aaral ay sumusunod sa karaniwang pagsasanay sa seminaryo ng kabanalan, pag-aaral nang pribado, at pagsusuri ng mga paksang tinatalakay sa klase. Sa ilang kolehiyo mayroong mga espesyal na kurso ng pagtuturo (sa wika, musika, arkeolohiya, atbp.) Ngunit ang pangkaraniwang sa pilosopiya at teolohiya ay ibinibigay sa ilang malalaking sentrong institusyon, tulad ng Pamantasang Pontipikal na Urbano, Pamantasang Pontipikal Gregoriano, Pamantasang Pontipikal Letran, at Pamantasang Pontipikal ng Santo Tomas Aquino, *Angelicum*.

## Mga sanggunian
Mga Lupong Olimpikong Europeo

Ang **Mga Lupong Olimpikong Europeo** (**EOC**; ) ay isang organisasyong nakabase sa Roma, Italya, na binubuo ng 50 Pambansang Lupong Olimpiko mula sa kontinente ng Europa. Kabilang sa iba pang mga tungkulin, ang EOC ay nag-oorganisa ng tatlong pangunahing kaganapan sa multi-sport. Ito ay ang European Youth Olympic Festival, ang Palaro ng Maliit na Estado ng Europa at ang Palarong Europeo.

Ang EOC ay walang koneksyon sa isa pang multi-sport event na tinatawag na Kampeonato ng Europeo, na inorganisa ng iba't ibang European discipline-specific sports associations.

## Miyembro ng Bansa
Sa sumusunod na talahanayan, ang taon kung saan ang NOC ay kinilala ng Pandaigdigang Lupong Olimpiko (IOC) ay ibinigay din kung ito ay iba sa taon kung saan nilikha ang NOC.

## Kaganapan
* European Youth Olympic Festival
* Palaro ng Maliit na Estado ng Europa 
* Palarong Europeo

## Tignan din
* Mga Lupong Paralimpikong Europeo

## Mga tala
Palazzo della Farnesina

Ang **Palazzo della Farnesina** ay isang gusaling pampamahalaang Italyano na matatagpuan sa pagitan ng Monte Mario at Ilog Tiber sa pook Foro Italico sa Roma, Italya. Idinisenyo noong 1935, nandito ang Ministro ng Ugnayang Panlabas ng Italya mula noong natapos ang gusali noong 1959. Sumasangguni ang "La Farnesina" bilang madalas na metonimya para sa inilaang institusyon, ang Ministro mismo.

## Mga tala at sanggunian 
* Ciucci, Giorgio (2002). Gli architetti e il fascismo. Architettura e città 1922-1944. Turin: Einaudi. ISBN 88-06-16310-8.

## Mga panlabas na link 
* Ministri ng Ugnayang Panlabas ng Italya 
* Collezione Farnesina  Ang Ministri ng Ugnayang Panlabas na Koleksyon ng Contemporary Italian Art.
* Mga larawan ng G8
Paaralang Romano

right|thumb|255x255px| Kapilya Sistina
Sa kasaysayan ng musika, ang **Paaralang Romano**  ay isang pangkat ng mga kompositor ng kalakhang pangsimbahang musika, sa Roma, noong ika-16 at ika-17 siglo, samakatuwid ay sumasaklaw sa huling bahagi ng panahon ng Renasimiyento at maagang Baroko. Ang termino ay tumutukoy din sa musikang kanilang ginawa. Marami sa mga kompositor ang may direktang koneksiyon sa Vaticano at sa kapilya ng papa, kahit na nagtatrabaho sila sa maraming simbahan; sila ay madalas na naiiba sa mga kompository ng Paaralang Veneciano , isang kasabay na kilusan na mas naging progresibo. Sa ngayon ang pinakatanyag na kompositor ng Paaralang Romanoay si Giovanni Pierluigi da Palestrina, na ang pangalan ay naiugnay sa loob ng apatnaraang taon na may makinis, malinaw, at perpektong polifonia. Gayunpaman, may iba pang kompositor na nagtatrabaho sa Roma, at sa iba't ibang estilo at anyo.

## Mga kompositor 
Ang mga miyembro ng Paaralang Romano, kasama ang ilang naging aktibo sa Roma para sa bahagi lamang ng kanilang mga karera, ay ang mga sumusunod:

* Giovanni Pierluigi da Palestrina (c1525–1594)
* Tomás Luis de Victoria (1548–1611)
* Giovanni Animuccia (c1520-1571)
* Felice Anerio (c1564–1614)
* Giovanni Francesco Anerio (c1567–1630) (Nakababatang kapatid ni Felice)
* Gregorio Allegri (1582-1652) (Kompositor ng sikat na *Miserere*)
* Paolo Bellasio (1554–1594)
* Antonio Cifra (1584–1629)
* Domenico Allegri (c1585–1629)
* Marc'Antonio Ingegneri (c1545–1592)
* Giovanni Maria Nanino (1543-1607)
* Emilio de 'Cavalieri (c1550-1602)
* Annibale Stabile (c1535–1595)
* Giovanni Dragoni (c1540–1598)
* Francesco Soriano (c1548–1621)
* Paolo Quagliati (c1555–1628)
* Ruggiero Giovannelli (c1560–1625)
* Giovanni Bernardino Nanino (1560–1623)
* Stefano Landi (1586 o 1587–1639)
* Domenico Mazzocchi (1592-1665)
* Luigi Rossi (c1597-1653)
* Virgilio Mazzocchi (1597–1646)
* Francesco Foggia (1604-1688)
* Annibale Zoilo (c1537–1592)
* Bartolomeo Roy (c1530–1599)
* Giovanni de Macque (c1550–1614)
* Johannes Matelart (bago ang 1538-1607)
* Rinaldo del Mel (c1554–1598)
* Giacomo Carissimi (1605–1674)

## Mga sanggunian 
* Ang iba`t ibang mga artikulo, kabilang ang "Roma" at mga artikulo sa mga indibidwal na kompositor, sa *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980. .
* Gustave Reese, *Musika sa Renaissance* . New York, WW Norton & Co., 1954.ISBN&nbsp;0-393-09530-4 .
* Manfred Bukofzer, *Musika sa Baroque Era* . New York, WW Norton & Co., 1947.ISBN&nbsp;0-393-09745-5 .
* Harold Gleason at Warren Becker, *Musika sa Middle Ages at Renaissance* (Music Literature Outlines Series I). Bloomington, Indiana. Frangipani Press, 1986.ISBN&nbsp;0-89917-034-X .
* Lamla, Michael: Kanonkünste im barocken Italien, insbesondere sa Rom, Berlin 2003, .
Kategorya:Mga kompositor ng musikang Baroque
Pamayanang Pang-ekonomikong Europeo

Ang **Pamayanang Pang-ekonomikong Europeo** o **European Economic Community** (**EEC**) ay isang panrehiyong samahan na naglalayong magdala ng ekonomiyang pagsasama sa mga kasaping estado. Ito ay nilikha ng Tratado ng Roma ng 1957. Sa pagbuo ng Unyong Europeo (*European Union* o EU) noong 1993, ang EEC ay isinama at pinalitan ng pangalan na **Pamayanang Europeo** o **European Community** (**EC**). Noong 2009, ang mga institusyon ng EC ay ipinasok sa mas malawak na balangkas ng EU at ang komunidad ay tumigil sa pag-iral.

Ang paunang hangarin ng Komunidad ay upang mapagsama-sama ang mga ekonomiya, kasama ang isang pangkaraniwang pamilihan at unyong adwana, kasama ng anim na kasapi nitong nagtatag: Belhika, Pransiya, Italya, Luxembourg, Netherlands, at Kanlurang Alemanya. Nakakuha ito ng isang karaniwang hanay ng mga institusyon kasama ang Pamayanang Europeo ng Asero at Uling (*European Coal and Steel Community* o ECSC) at Pamayanang Eherhiyang Atomikong Europeo (*European Atomic Energy Committee* o EURATOM) bilang isa sa mga Pamayanang Europeo sa ilalim ng Kasunduan sa Pagsasama-sama ng 1965 (Tratado ng Bruselas). Noong 1993 ang isang kumpletong nag-iisang pamilihan ay nakamit, na kilala bilang panloob na merkado, na pinapayagan ang malayang paggalaw ng mga kalakal, kapital, serbisyo, at mga tao sa loob ng EEC. Noong 1994 ang panloob na merkado ay ginawang pormal ng kasunduan sa EEA. Ang kasunduang ito ay nagpalawak din ng panloob na merkado upang isama ang karamihan sa mga estado ng kasapi ng Samahang Malayang Pamilihang Europeo, na bumubuo sa Pook Pang-ekonomikong Europeo, na sumasaklaw sa 15 bansa.

## Talababa 
## Mga sanggunian 
Kategorya:Unyong Europeo
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Talaan ng mga Wikipedia sa Europa

Ang **Talaan ng mga Wikipedia sa Europa** (ing:); **List of Wikipedias in Europe**, ay ang edisyon ng Wikipedia sa bawat bansa sa Europa ito ay naka batay sa mga wikain; sa bawat bansa simula sa pambasang wika na binigyan ng bersyon, Dahil sa mayroon itong kanya-kanyang punto, kaya't isinagawa sa bersyon ng wikipedia ang mga pansiriling artikulo na isasalin o isinalin sa Wikipediang Ingles (English).

## Detalye sa talaan
*Ito ang talaan ng mga wikipedia na may 35, na bansa sa Europa*.
[thumb|center|300px|Ang watawat ng [Unyong Europeo.]]

* Swedish (Sweden) 
* German (Aleman) 
* French (Pransya) 
* Dutch (Nederlands) 
* Italian, Sicilian, Sardinian (Italya) 
* Spanish (Espanya) 
* Russian (Moscow)  (*Eurasia*)
* Polish (Polanya) 
* Ukrainian (Uranyo) 
* Portugese (Portuges) 
* Serbian (Serbya) 
* Norweigan (Noruwego) 
* Finnish (Pinlandes) 
* Hungarian (Unggaro) 
* Czechia (Republikong Tseko) 
* Serbian-Croatian (Serbiyo-Kroato) 
* Romanian (Romani) 
* Turkish (Turko)  (*Eurasia*)
* Bulgarian (Bulgaro) 
* Danish (Danes)
* Slovak (Eslobako) 
* Croatian (Kroato) 
* Estonian (Estonyo) 
* Lithuanian (Litwano) 
* English (Inglatera) 
* Belarusian (Biyeloruso) 
* Greek (Griyego) 
* Slovenian (Eslonebo) 
* Georgian (Heorhiyano)  (*Eurasia*)
* Welsh (Gales) 
* Macedonian (Masedonyo) 
* Bosnian (Bosniyo) 
* Albanian (Albanes) 
* Luxembourgish (Luxembourhish) 
* Irish (Irlandes)  
* Icelandic (Islandes) 

## Mga sanggunian
Kategorya:Wikipedia
Noospera

Ang **noospera** ay isang konseptong pilosopiko na binuo at pinasikat ng bioheokimikang si Vladimir Vernadsky, at ng pilosopong Pranses at paring Heswitang si Pierre Teilhard de Chardin. Tinukoy ni Vernadsky ang noospera bilang bagong estado ng biospera at inilarawan bilang planetaryong "ispero ng rason". Ang noospera ay kumakatawan sa pinakamataas na yugto ng pag-unlad ng biospera, ang pangunahing salik nito ay ang pag-unlad ng mga gawain ng tao na hulog sa katwiran.

Ang salita ay nagmula sa Griyegong νόος (  ) at σφαῖρα (""), sa leksikal na pagkakatulad sa " kapaligiran" at "biyospero".  Gayunpaman, ang konsepto ay hindi maaaring ipagkautangan sa iisang may-akda. Ang mga may-akdang tagapagtatag na sina Vladimir Ivanovich Vernadsky at Pierre Teilhard de Chardin ay nakabuo ng dalawang magkakaugnay ngunit napakalubhang magkakaibang konsepto, ang dating pinagbatayan sa mga siyentipikong heologo, at ang huli sa teolohiya. Ang parehong konsepto ng noosfera ay nagbabahagi ng iisang tesis na ang magkasamang pag-iisip ng tao at siyentipikong pag-iisip ay nakalikha, at patuloy na maglilikha ng susunod na ebolusyonaryong heolohikal na layer. Ang heolohikal na layer na ito ay bahagi ng ebolusyonaryong tanikala. Ang mga may-akda ng pangalawang henerasyon, higit sa lahat nagmula sa Rusya, ay karagdagang binuo ang konseptong Vernadskiano, na lumilikha ng mga kaugnay na konsepto: noocenosis at noocenology.

## Mga tala 
Kategorya:Pag-iisip
Kategorya:Espiritwalidad
Kategorya:Pilosopiya ng agham
Kategorya:Pilosopiya ng relihiyon
Kategorya:Pilosopiya ng isipan
Kategorya:Mga teoriyang pilosopikal
Kategorya:Mga konseptong pampilosopiya
Kategorya:Ontolohiya
Kategorya:Isipan
Kategorya:Metapisika
Kategorya:Mga teoriyang metapisikal
Kategorya:Kasaysayan ng agham
Kategorya:Kasaysayan ng relihiyon
Kategorya:Kasaysayan ng pilosopiya
Kategorya:Kasaysayan ng mga ideya
Mga Sabino

Ang mga **Sabino** (; ;    *Sabĩnoi* ; , lahat ay eksonomo) ay isang Italikong pangkat na nanirahan sa gitnang Kabundukang Apenino ng sinaunang Italya, na naninirahan din sa Latium sa hilaga ng Anio bago itatag ang Roma.

Ang Sabino ay nahahati sa dalawang populasyon pagkatapos lamang maitatag ang Roma, na inilarawan ng Romanong alamat. Ang paghati-hati, subalit nagmula ito, ay hindi alamat. Ang populasyon na malapit sa Roma ay inilipat ang sarili sa bagong lungsod at nakiisa sa dati nang mga mamamayan, nagsisimula ng isang bagong pamana na nagmula sa mga Sabino ngunit naisalin din sa Latin. Ang pangalawang populasyon ay nanatiling isang estado ng tribo sa bundok, na lumaon ay nakipagdigma laban sa Roma para sa kalayaan nito kasama ang lahat ng iba pang mga tribong Italiko. Matapos matalo, isinanib sila sa Republikang Romano.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga sinaunang tao
Pandaigdigang Pondo para sa Kaunlarang Agrikultural

Ang **Pandaigdigang Pondo para sa Kaunlarang Agrikultural** (**International Fund for Agricultural Development** o **IFAD**;  (FIDA)) ay isang pandaigdigang institusyong pampinansiyal at isang dalubhasang ahensya ng mga Nagkakaisang Bansa na nagtatrabaho upang matugunan ang kahirapan at kagutuman sa mga kanayunan ng mga umuunlad na bansa. Ito lamang ang samahang multilateral na pag-unlad na nakatuon lamang sa mga ekonomiya sa bukid at Seguridad sa pagkain.

May punong-tanggapan sa Roma, Italya, ang IFAD ay kasangkot sa higit sa 200 proyekto sa halos 100 bansa. Nagbibigay ito ng pondo at nagtataguyod ng mga pagkukusa na nagpapabuti sa pamamahala ng lupa at tubig, bumuo ng mga impraestruktura sa kanayunan, nagsasanay at nagtuturo ng mga magsasaka sa mas mahusay na mga teknolohiya, bumuo ng katatagan laban sa pagbabago ng klima, pagpapahusay ng kakayahang makapasok sa merkado, at marami pa.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Website ng IFAD
Organisasyon ng Pagkain at Agrikultura

Ang **Organisasyon ng Pagkain at Agrikultura ng mga Nagkakaisang Bansa** (**Food and Agriculture Organziation** o **FAO**) ay isang dalubhasang ahensiya ng mga Nagkakaisang Bansa na humantong sa mga pandaigdigang pagsusumikap upang talunin ang kagutuman at pagbutihin ang nutrisyon at seguridad sa pagkain. Ang motto nitong Latin, '''', ay isinalin bilang "magkaroon ng tinapay". Ito ay itinatag noong Oktubre 1945.

Ang FAO ay may punong-tanggapan ng lungsod sa Roma, Italya at nagpapanatili ng mga panrehiyong tanggapan at mga tanggapan sa field sa buong mundo, na umiiral sa higit na 130 bansa. Tinutulungan nito ang mga gobyerno at ahensiya na pag-ugnayin ang kanilang mga aktibidad upang mapabuti at mapaunlad ang agrikultura, kagubatan, pangisdaan, at mga mapagkukunan sa lupa at tubig. Nagsasagawa rin ito ng pananaliksik, nagbibigay ng tulong teknikal sa mga proyekto, nagpapatakbo ng mga programang pang-edukasyon at pagsasanay, at nangongolekta ng datos hinggil sa output ng agrikultura, paggawa, at pag-unlad.

## Mga tala 
## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
* Ang Aquastat, FAO database ng paggamit ng pandaigdigang tubig
S.S. Lazio

thumb| Ang pag-usad ng Lazio sa estraktura ng liga ng futbol ng Italya mula pa noong unang season ng isang pinag-isang Serie A (1929/30).
Ang **Società Sportiva Lazio** (*Sport Club ng Lazio*), karaniwang tinutukoy bilang **Lazio** (Bigkas sa Italyano: [ˈlattsjo]), ay isang Italyanong propesyonal na sports club na nakabase sa Roma, na kilala sa koponang futbol nito. Ang samahan, na itinatag noong 1900, ay naglalaro sa Serie A at ginugol ang karamihan ng kanilang kasaysayan sa nangungunang nibel ng futbol ng Italya. Ang Lazio ay naging kampeon ng Italya nang dalawang beses (1974, 2000), at nanalo ng Coppa Italia nang pitong beses, sa Supercoppa Italiana nang tatlong beses, at kapuwa ang UEFA Cup Winners 'Cup at UEFA Super Cup sa isang pagkakataon.

## Mga sanggunian
Giulio Carlo Argan

Si **Giulio Carlo Argan** (17 Mayo 1909 – 12 Nobyembre 1992) ay isang Italyanong historyador pansining at politiko.

Si Argan ay ipinanganak sa Turino at nag-aral sa Unibersidad ng Turino, nagtapos noong 1931. Noong 1928 siya ay pumasok sa Pambansang Partido Pasista. Noong 1930 nagtrabaho siya para sa National Antiquity and Arts Directorate, una sa Turin at pagkatapos ay sa Modena at Roma, kung saan nakipagtulungan siya sa paglikha ng Istituto Superiore per la Conservazione ed il Restauro at namuno sa magasing *Le Arti*. Ang kaniyang karera ay napalakas sa pagkakaibigan ng pinunong Pasista na si Cesare Maria De Vecchi, noon ay Pambansang Ministro ng Edukasyon.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Italyano na site tungkol sa buhay at mga gawa ni Giulio Carlo Argan
Kategorya:Namatay noong 1992
Kategorya:Ipinanganak noong 1909
Mga Paliguan ni Caracalla

Ang mga **Paliguan ni Caracalla** () sa Roma, Italya, ay ang pangalawang pinakamalaking paliguang Romano sa lungsod, o *thermae*, na malamang itinayo sa pagitan ng AD 212 (o 211) at 216/217, sa panahon ng paghahari ng mga emperador na sina Septimio Severo at Caracalla. Ang mga ito ay nasa pinapaana hanggang bandang 530s at pagkatapos ay nahulog sa kapabayaan at pagkasira.

Gayunpaman, nagsilbi ang mga ito bilang isang inspirasyon para sa maraming iba pang kilalang mga gusali, kabilang ang mga Paliguan ni Diocleciano, Basilika ni Maxentius, ang orihinal na Estasyong Pennsylvania (Bagong York), at Estasyong Unyon ng Chicago. Kasama sa mga likhang-sining na nakuha muli mula sa mga nasirang lugar ay ang mga eskultura tulad ng *Torong Farnese* at *Herkules na Farnese*.

Ngayon ang mga Paliguan ni Caracalla ay isang atraksiyong pangturista.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 1960 ulat ng opisyal na Olimpiko sa Tag-init. Tomo 1. pp.&nbsp;76, 79.
* 1960 ulat ng opisyal na Olimpiko sa tag-init. Tomo 2. Bahagi 1. p.&nbsp;345.
* Mga Thermal Bath na Caracalla 
* Mataas na resolusyon na 360 ° Mga Panoramas at Mga Larawan ng Paliguan ng Caracalla | Art Atlas 

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Barokong Italyano

[right|thumb|347x347px| Ang Simbahan ng [Sant'Andrea al Quirinale, na idinisenyo ni Gian Lorenzo Bernini.]]
Ang **Barokong Italyano** (o *Barocco*) ay isang pang-estilong panahon sa kasaysayan at sining ng Italya na lumipas mula sa huling bahagi ng ika-16 na siglo hanggang sa simula ng ika-18 siglo.

## Kasaysayan 
Ang unang bahagi ng ika-17 siglo ay minarkahan ang isang paahon ng pagbabago para sa relihiyong Katoliko Romano, isang simbolisasyon ng kanilang lakas bilang isang kongregasyon at katalinuhan ng kanilang malikhaing kaisipan. Bilang tugon sa Protestanteng Repormasyon ng maagang ika-16 na siglo, ang mga Katoliko Romano ay nagsimula sa isang programa ng pagpapanumbalik, isang bagong paraan ng pamumuhay na naging kilala bilang Kontra-Reporma. Ang layunin ng Kontra-Reporma ay naglalayon upang malunasan ang ilan sa mga pang-aabusong hinamon ng mga Protestante noong unang bahagi ng siglo. Sa loob ng simbahan, isang nabagong kultura ng Katoliko ang ipinataw sa lipunang Italyano. Nagsimula ito sa Konsilyo ng Trento, na ipinataw ni Papa Pablo III, isang komisyon ng mga kardinal na nagtagpo upang tugunan ang mga isyu ng Simbahang Katolika at muling paniwalan ang mga mananampalataya. Nagresulta ito sa mga patnubay na itinatag ng Simbahan para sa pagtatrabaho sa mga artista upang maiparating ang mga katotohanan at ideal Biblika.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Sining
Serie A

Ang **Serie A** (Bigkas sa Italyano: Ang [ˈsɛːrje ˈa]), na tinatawag ding **Serie A TIM** dahil sa pag-sponsor ng TIM, ay isang propesyonal na ligang pangkompetisyon para sa mga club ng futbol na matatagpuan sa tuktok ng sistema ng liga ng football sa Italya at ang nagwawagi ay iginawad ng Scudetto at Coppa Campioni d 'Italia. Gumagana ito bilang isang torneong round-robin sa loob ng siyamnapung taon mula pa noong panahon ng 1929-30. Inoorganisa ito ng Direttorio Divisioni Superiori hanggang 1943 at ng Lega Calcio hanggang 2010, nang ang Lega Serie A ay nilikha para sa panahon ng 2010-11. Ang Serie A ay itinuturing na isa sa mga pinakamahusay na liga ng futbol sa buong mundo at madalas itong itinatanghal bilang pinakataktikal at matatag na pambansang liga. Ang Serie A ay ang pangalawang pinakamalakas na pambansang liga sa buong mundo noong 2014 ayon sa IFFHS. Ang Serie A ay nasa ikaapat na puwesto sa mga liga ng Europa ayon sa UEFA coefficient, sa likod ng La Liga, Premier League, at ng Bundesliga, at nangunguna sa Ligue 1, na batay sa katayuan ng mga Italyanong club sa Champions League at Europa League nitong nakaraang limang taon. Pinangunahan ni Serie A ang ranggo ng UEFA mula 1986 hanggang 1988 at mula 1990 hanggang 1999.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website 
* FIGC - Federazione Italiana Giuoco Calcio (Italian Football Association)
Francesco Totti

Si **Francesco Totti**  (bigkas sa Italyano: [franˈtʃesko ˈtɔtti]; ipinanganak noong 27 Setyembre 1976) ay isang Italyanong dating propesyonal na futbolista na naglaro lamang para sa Roma at sa pambansang koponan ng Italya, pangunahin bilang isang attacking midfielder o second striker, ngunit maaari ring maglaro bilang isang nag-iisang striker o winger. Siya ay madalas na tinutukoy bilang *Er Bimbo de Oro* (Ang Ginintuang Bata), ''L'Ottavo Re di Roma* (Ang Ikawalong Hari ng Roma), *Er Pupone* (Ang Malaking Sanggon), *Il Capitano* (Ang Kapitan), at *Il Gladiatore'' (Ang Gladyador) ng Italyanong sports media. Ang isang malikhaing playmaker sa opensiba na kilala sa kaniyang pananaw, pamamaraan, at kakayahan sa pag-goal, si Totti ay itinuturing na isa sa pinakadakilang manlalarong Italyano sa kasaysayan at ang pinakadakilang manlalaro ng Roma.

Ginugol ni Totti ang kaniyang buong karera sa Roma, nanalo ng isang titulong Serie A, dalawang titulong Coppa Italia, at dalawang titulong Supercoppa Italiana. Siya ang pangalawang pinakamataas na scorer sa kasaysayan ng liga ng Italya na may 250 goal, at siya ang pang- pang-anim na pinakamataas na Italyanong naka-score sa lahat ng kompetisyon na may 316 na mga layunin. Si Totti ang nangungunang goalscorer at ang pinaka-cap na manlalaro sa kasaysayan ng Roma, nagtataglay ng rekord para sa pinakamaraming goal na nakuha sa Serie A habang naglalaro para sa iisang solong club, at nagtataglay din ng rekord para sa pinakabatang kapitan ng club sa kasaysayan ng Serie A. Noong Nobyembre 2014, pinalawig ni Totti ang kaniyang rekord bilang pinakamatandang goalscorer sa kasaysayan ng UEFA Champions League, na may edad na 38 taon at 59 na araw.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Italyanong Katoliko
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1976
Kategorya:Mga pinagmulan sa wikang Kastila ng CS1 (es)
Virtus Roma

Ang **Pallacanestro Virtus Roma**, na karaniwang kilala bilang **Virtus Roma**, ay isang Italyanong propesyonal na club ng basketball na nakabase sa Roma, Lazio. Naglalaro ito sa Lega Basket Serie A (LBA), mula noong panahon ng 2019-20.

Dati ay isang pangunahing panig sa Europa, na nanalo ng 1983-884 FIBA European Champions Cup (EuroLeague), at sa isang panahon ay isa lamang sa 13  club na humawak ng isang lisensiya sa EuroLeague A. Sa paglipas, ang katayuan nito ay humina, at ang Virtus ay naging hindi gaanong mapagkumpitensiya sa parehong Europa at sa loob ng bansa sa LBA – na napanaluhan nito noong 1983 – bago boluntaryong bumitiw sa pangalawang dibisyon ng Italya noong Hulyo 2015.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Serie A Kasaysayang Mga Resulta   Nakuha noong 18 Hulyo 2015
* Eurobasket.com Profile ng Koponan
Pandaigdigang Sentro para sa Pag-aaral ng Pagpapanatili at Pagpapanumbalik ng Pagmamay-aring Pangkultura

Ang **Pandaigdigang Sentro para sa Pag-aaral ng Pagpapanatili at Pagpapanumbalik ng Pagmamay-aring Pangkultura** (**International Centre for the Study of the Preservation and Restoration of Cultural Property** o **ICCROM** ) ay isang samahang intergovernmental na nakatuon sa pagpapanatili ng pamanang kultural sa buong mundo sa pamamagitan ng mga programa sa pagsasanay, impormasyon, pananaliksik, kooperasyon, at adbokasiya. Nilalayon nitong mapahusay ang larangan ng konserbasyon-pagpapanumbalik at itaas ang kamalayan sa kahalagahan at pagkamaselan ng pamanang kultural.

Ang paglikha ng Sentro ay nangyari bilang isang resulta ng isang panukala sa UNESCO Pangkalahatang Pagtitipon na isinagawa sa New Delhi, noong 1956. Makalipas ang tatlong taon, ang Sentro ay itinatag sa Roma, Italya, kung saan nananatili ang punong-tanggapan hanggang ngayon.

Tumutugon ang ICCROM sa mga pangangailangan ng mga Kasaping Estado, na kasalukuyang nasa 136.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 

Kategorya:Mga pandaigdigang organisasyon
Marozia

[right|thumb|330x330px| Ang larawang ukit na naglalarawan sa kasal nina Marozia at [Hugo ng Italya, mula sa Francesco Bertolini, *Historia de Roma*.]]
Si **Marozia**, ipinanganak na **Maria** at kilala rin bilang **Mariuccia** o **Mariozza** ( 890 - 937), ay isang marangal na Romanong sinasabing kerida ni Papa Sergio III at binigyan ng walang uliran mga titulong *senatrix* ("senador") at *patricia* ng Roma ni Papa Juan X.

Sinulat ni Edward Gibbon tungkol sa kaniya na ang "impluwensiya ng dalawang magkapatid na patutot, sina Marozia at Teodora ay batay sa kanilang kayamanan at kagandahan, kanilang pampolitika at mga intriga sa pag-ibig: ang kanilang masisisgasig na tagapagmahal ay ginawaran ng Romanong tiara, at ang kanilang paghahari ay maaaring nagmumukhahi ng malalaging na kuwento ng isang babaeng papa (papisa). Ang bastardong anak, dalawang apo, dalawang dakilang apo, at isang dakilang apo ng Marozia—isang bihirang talaangkanan—ang nakaupo sa Luklukan ni San Pedro." Si Papa Juan XIII ay ang kaniyang pamangkin, ang supling ng kaniyang nakababatang kapatid na si Theodora. Mula sa paglalarawan na ito, ang salitang "pornokrasya" ay naiugnay sa mabisang pamamahala sa Roma ni Teodora at ng kaniyang anak na si Marozia sa pamamagitan ng mga lalaking kahalili.

## Pinagmulan 
* Chamberlin, E. R. (1969). Ang Masasamang Papa .
* 
* di Carpegna Falconieri, Tommaso (2008), [*Marozia*](http://www.treccani.it/enciclopedia/marozia_(Dizionario-Biografico)/), in *Dizionario biografico degli italiani*, 70, pp.&nbsp;681–685

## Mga talababa
Daniele De Rossi

Si **Daniele De Rossi**  (bigkas sa Italyano: [daˈnjɛːle de ˈrossi]; ipinanganak noong 24 Hulyo 1983) ay isang Italyano na dating propesyonal na futbolista na naglaro bilang isang defensive na midfielder. Lubos siyang kilala sa kaniyang panahon sa paglalaro kasama ang kanyang hometown club na Roma sa Serie A. Siya rin ay dating manlalaro ng pambansang koponan ng Italya.

Ang propesyonal na debut ni De Rossi ay sa ilalim ng Roma sa panahong 2001-02, at ginawang debut ang kaniyang Serie A sa sumunod na taon. Sa club, nanalo siya sa Coppa Italia dalawang beses noong 2007 at 2008, at 2007 Supercoppa Italiana. Siya ang itinanghal na Serie A Young Footballer of the Year noong 2006, at ang Serie A Italian Footballer of the Year noong 2009. Namana ni De Rossi ang pagiging kapitan ng Roma sa pagsisimula ng panahon ng 2017-18, kasunod ng pagretiro ni Francesco Totti, kung saan tinulungan niya ang Roma sa Champions League semi-final sa kauna-unahang pagkakataon sa panahon ng Champions League. Sa pagtatapos ng panahon ng 2018-19, iniwan niya ang Roma pagkatapos ng 18 na panahon sa koponan. Sa 616 na pagpapakita para sa Roma sa lahat ng mga kompetisyon, siya ang pangalawang pinaka-cap na manlalaro sa kasaysayan, sumunod kay Totti. Kasunod ay sumali siya sa club ng Argentina na Boca Juniors noong tag-araw ng 2019, at nagretiro mula sa propesyonal na football noong Enero ng sumunod na taon.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1983
Pandaigdigang Samahan sa Batas Pangkaunlaran

Ang **International Development Law Organization** (**International Development Law Organization** o **IDLO**) ay isang samahang interpamahalaan nakatuon sa pagsulong ng pananaig ng batas.

Sa magkakasamang pagtuon sa pagsulong ng pananaig ng batas at ng kaunlaran, gumagana ito upang bigyan ng kapangyarihan ang mga tao at pamayanan na makamit ang kanilang mga karapatan, at bigyan ang mga gobyerno ng kaalaman kung paano ito maisakatuparan. Sinusuportahan nito ang mga umuusbong na ekonomiya at mga bansang may gitnang kita upang palakasin ang kanilang legal na kakayahan at tuntunin at pananaig ng batas para sa sostenibleng pag-unlad at oportunidad sa ekonomiya. Ito ay ang nag-iisang samahang samahan na may eksklusibong mandato upang itaguyod ang pananaig ng batas at may karanasan sa pagtatrabaho sa dose-dosenang bansa sa buong mundo.

Ang punong-tanggapan ng IDLO ay sa Roma, Italya at mayroong sangay na tanggapan sa The Hague at isa ito sa mga tagamasid sa Pangkalahatang Kapulungan ng mga Nagkakaisang Bansa.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga pandaigdigang organisasyon
Torre dei Conti

thumb| Ang natitirang mas mababang bahagi ng Torre dei Conti
Ang **Torre dei Conti** ay isang medyebal na kutang tore sa Roma, Italya, na matatagpuan malapit sa Koliseo at Foro ng Roma. Ang tore ay isa sa mga pinaka-kahangahangang toreng nangingibabaw sa medyebal na Roma.

Itinayo noong 1238 ni Richard Conti, kapatid ni Papa Inocencio III bilang isang pinatibay na tirahan para sa kaniyang pamilya, ang Conti di Segni, sa isa sa exedra ng portico ng apat na abside ng Imperyal na foro (Ang Templo ng Kapayapaan) malapit sa ang Foro ni Nerva. Ang tore ay matatagpuan sa hangganan ng teritoryo ng karibal na pamilya ng Frangipani. Kasalukuyang nakatayo sa , ito ay dating 50-60&nbsp;m, at nakakuha ng palayaw na *Torre Maggiore* (Dakilang Tore) dahil sa laki nito. Orihinal na natatakpan ng travertinang mula sa mga lugar ng pagkasira ng mga Imperyal na Foro, ang pabalat na ito ay tinanggal din para magamit sa pagtatayo ng Porta Pia noong ika-16 na siglo, na idinisenyo ni Michelangelo.

## Mga pinagkuhanan 
* Cusanno, Anna Maria (1995). Il restauro e l'isolamento della Torre dei Conti in Gli anni del Governatorato (1926-1944) . Roma: Edizioni Kappa. pp. 125–130. ISBN Cusanno, Anna Maria (1995).  Cusanno, Anna Maria (1995).
Carciofi alla Romana

Ang **Carciofi alla Romana** Ang [karˈtʃɔːfi alla roˈmaːna], literal na "estilong Romanong alkatsopas ", ay isang pangkaraniwang ulam ng lutuing Romano. Sa Roma, hinahanda ito sa bawat sambahayan at hinahain sa lahat ng mga restawran sa oras ng tagsibol. Kasama ang Carciofi alla giudia, kinakatawan nito ang isa sa pinakatanyag na lutuing alkatsopas ng lutuing Romano.

## Mga pinagkuhanan 
* Boni, Ada (1985). La Cucina regionale italiana (sa Italyano). Roma: Newton Compton Editori. 
*
Katedral ng Carpi

right|thumb| Kanlurang harapan ng katedral
Ang **Katedral ng Carpi** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Carpi, Emilia-Romagna, Italya, na alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria. Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Carpi. Nakatayo ito sa site ng isang medyebal ba pieve na alay kay Maria; ang pagtatayo sa kasalukuyang gusali ay nagsimula noong 1514, na nauna sa pagtatatag ng diyosesis dito noong 1779 ng higit 250 taon.

Binigyan ito ng katayuan ng isang basilika menor noong 1979, sa okasyon ng bisentenaryo ng pagkakatatag ng diyosesis.

## Mga sanggunian
Carciofi alla giudia

Ang **Carciofi alla giudìa** (bigkas sa Italyano: [karˈtʃɔːfi alla dʒuˈdiːa] ; literal na "estilong Hudyong alkatsopas") ay kabilang sa mga kilalang lutuing Romanong Hudyo. Ang recipe ay sa batayan, isang log-pritong alkatsopas, at nagmula sa pamayanang Hudyo ng Roma, *giudìo* sa diyalektong Romano ay ang termino para sa Hudyo. Ito ay isang kilalang lutuin ng Geto ng Roma, kung saan hinahain ito ng mga restawran ng mga Hudyo sa oras ng tagsibol. Sa Ingles ang ulam ay karaniwang tinutukoy sa pamantayang Italyanong pagbabaybay na **Carciofi alla giudea**; ang baybay na ito ay maaaring matagpuan sa mga mapagkukunan ding Italyano, ngunit mas madalas na gamitin sa diyalektong Romano.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Carciofi alla Giudia
* Italyano Recipe Ng mga istilong Hudyo na Artichokes (Carciofi alla Giudia)
Saltimbocca

Ang **saltimbocca,** binabaybay ring **saltinbocca** ( , , Italyano: [ˌSaltimˈbokka]; Italyano para sa "tumatalon sa bibig"), ay isang pagkaing Italyano (sikat din sa katimugang Suwisa) na gawa sa linya ng veal, balot sa prosciutto at salvia; inatsara sa alak, langis, o tubig-alat depende sa rehiyon o sariling panlasa.

## Mga sanggunian 
* ''Il nuovo Cucchiaio d'Argento'', 5th ed. (1959), Vera Rossi Lodomez, Franca Matricardi, Franca Bellini, Renato Gruau.

## Mga panlabas na link 
* Paano maghanda ng Saltimbocca alla Romana VIDEO
* Saltimbocca alla Romana Isang tanyag na pinggan ng karne ng Italya.
Kategorya:Lutuing Italyano
Carbonara

Ang **carbonara** () ay isang putaheng pasta na gawa sa matabang inasnang baboy, matigas na keso, itlog, asin, at paminta. Mula ito sa rehiyong Lazio ng Italya. Nabuo ang modernong porma at pangalan nitong putahe sa kalagitnaan ng ika-20 siglo.

Karaniwan,  ang ginagamit na keso. Sa ilang baryasyon, sinasahog ang Parmesano, Grana Padano, o isang kombinasyon ng mga keso. Isapgeti ang pinakaraniwang pasta, ngunit ginagamit din ang rigatoni o bucatini. Habang tradisyonal na sinasangkap ang guanciale, isang inasnang pisngi ng baboy, ginagamit ng ilang baryasyon ang pancetta, tinutunton ng karamihan ng sanggunian ang pinagmulan nito sa rehiyon ng Lazio. 
* Waring mas kapani-paniwala na isa itong "putaheng urbano" mula sa Roma, na marahil ay pinasikat ng restorang La Carbonara sa Roma.

## Paghahanda
thumb|250px|
Iniluluto ang pasta sa kumukulong tubig na inasnan nang katamtaman, dahil sa kaasinan ng inasnang karne at matigas na keso. Saglit na piniprito ang karne sa kawali sa mismong taba nito. Habang maaaring gamitin ang iba't ibang hugis ng pasta, halos palaging ginagawa ito gamit ang pinatuyong pasta na gawa sa trigong durum.

### Mga baryasyon
Guanciale ang pinakakaraniwang karne na sinasahog sa putahe sa Italya, ngunit ginagamit din ang pancetta at   ang karaniwang keso; Iba-iba ang mga resipi sa kung paano ginagamit ang mga itlog—ginagamit ng ilan ang buong itlog, habang apyak lang ang ginagamit ng iba, at timpla ang ginagamit ng iba. Iba-iba rin ang dami ng ginagamit na itlog, ngunit ang nilalayong resulta ay isang makremang sarsa mula sa banayad na pagpapainit. Hindi sinasangkap ang krema sa karamihan ng mga Italyanong resipi, ngunit may mga kapansin-pansing eksepsiyon mula noong ika-20 siglo. dahil nakakapagpatatag sa putahe ang pagdagdag ng krema. Katulad nito, makikita ang bawang sa ibang resipi, pero kadalasan sa labas ng Italya. Sa mga baryasyon ng carbonara sa labas ng Italya, maaaring isahog ang berdeng gisantes, brokoli, munting brokoli, puwero, sibuyas, at iba pang gulay o kabute,

## Mga sanggunian 
## Bibliograpiya 
* Buccini, Anthony F. (2007). "On Spaghetti alla Carbonara and Related Dishes of Central and Southern Italy".  In Hosking, Richard (ed.). Eggs in Cookery: Proceedings of the Oxford Symposium of Food and Cookery 2006. Oxford Symposium. pp. 36–47. ISBN 9781903018545.

Kategorya:Lutuing Italyano
Teodora (senadora)

thumb|Teodora at Marozia
Si **Theodora** (circa 870 - 916) ay isang senatrix at *serenissima vestaratrix* ng Roma.

Siya ay ina ni Marozia, sinasabing kerida ni Papa Sergio III, at ang ina ni Papa Juan XI, na ang ama ay si&#x2014;ayon kay Liutprand ng Cremona at ng *Liber Pontificalis*&#x2014;Sergio. Ang ikatlong kakontemporaneong sanggunian&#x2014;ang analistang si Flodoard (c 894-966.)&#x2014;ay nagsasabing si Juan XI ay kapatid ni Konde Alberico II ng Spoleto, ang huli ay ang supling ni Marozia at ng kanyiang asawa na si Konde Alberico I ng Spoleto. Samakatuwid si Juan ay marahil ay anak din ni Marozia at Alberico I.

Si Theodora ay nailalarawan ng nabanggit na Liutprand bilang isang "walang kahihiyang kalapating mababa ang lipad...nagpatupad ng kapangyarihan sa mga mamamayang Romano tulad ng isang lalaki". Si Liutprand, isang obispo ng Cremona, ay inilarawan ng *Catholic Encyclopedia* bilang madalas na hindi patas sa mga kalaban at maaaring may kinikilingan sa kaniyang mga hatol.

## Bibliograpiya 
* E. Dümmler, *Auxilius u.* *Vulgarius.* *Quellen und Forschungen zur Geschichte des Papsttums im Anfange des zehnten Jahrhunderts* , Leipzig 1866, pp. 12–26;
* P. Fedele, *Ricerche per la storia di Roma e del papato al secolo X*, sa "Archivio della Società Romana di Storia Patria", 33, 1910, pp. 177–247; 34, 1911, pp. 75–115 e 393–423;
* L. Duchesne, *Serge III. et Jean XI.*, sa "Mélanges d'archéologie et d'histoire", 33 (1913), pp. 25–64
* Ferdinand Gregorovius, *Storia di Roma nel medioevo*, New Compton Editori Srl, Roma 1972
* *Lexikon des Mittelalters*, München 2002
* Daniela Schumacher-Immel (1996). "Theodora, die Ältere". In Bautz, Traugott (ed.). Biographisch-Bibliographisches Kirchenlexikon (BBKL) (sa Aleman). 11 . Herzberg: Bautz. cols 919–920. ISBN&nbsp;Daniela Schumacher-Immel (1996). "Theodora, die Ältere". In Bautz, Traugott (ed.).  Daniela Schumacher-Immel (1996). "Theodora, die Ältere". In Bautz, Traugott (ed.).  

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Ang entry ng Catholic Encyclopedia sa Liutprand ng Cremona

Kategorya:Mga Romano
Kategorya:Mga politiko ng Italya
Piramide ni Cestius

Ang **Piramide ni Cestius** (sa Italyano, *Piramide di Caio Cestio* o *Piramide Cestia*) ay isang sinaunang piramide sa Roma, Italya, malapit sa Porta San Paolo at sa Protestanteng Sementeryo. Ito ay itinayo bilang isang libingan para kay Gaius Cestius, isang miyembro ng samahang pang-relihiyon na mga Epulon. Nakatayo ito sa isang pagtatagpo sa pagitan ng dalawang sinaunang kalsada, ang Via Ostiensis at isa pang kalsada na dumaan sa kanluran sa Tiber kasama ang tinatayang linya ng modernong Via Marmorata. Dahil sa pagsasama nito sa mga kuta at pader ng lungsod, isa ito sa pinakanananatiling sinaunang gusali sa Roma.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Sepulchrum Caii Cestii sa Platographerong *Topograpiko ng Sinaunang Roma*
* ''Paglalarawan sa site ng "Soprintendenza Speciale per il Colosseo, il MNR e l'Area archeologica di Roma"''

Kategorya:Roma
Prada

Ang **Prada Sp** **A.** ( PRAH -də, Italian: Ang [ˈpraːda]) ay isang Italyanong marangyang tahanan ng moda na itinatag noong 1913 ni Mario Prada. Dalubhasa ito sa mga handbags na katad, palamuti sa biyahe, sapatos, ready-to-wear, pabango at iba pang palamuti.

## Mga sanggunian 
## Mga kawing 
* Casa Moncler

## Mga panlabas na link 
* 
* Prada – brand and company profile at Fashion Model Directory
Chanel

Ang **Chanel** (, ) ay isang Pranses na tahanan ng moda na nakatuon sa mataas na moda pangkababaihan at mga damit na ready-to-wear, pangkarangyaan, at mga palamuti. Ang kumpanya ay pagmamay-ari nina Alain Wertheimer at Gérard Wertheimer, mga apo ni Pierre Wertheimer, na isang maagang kasosyo sa negosyo ni *couturière* Coco Chanel. Sa kaniyang kabataan, nakuha ni Gabrielle Chanel ang palayaw na "Coco" mula sa kanyang panahon bilang isang *chanteuse*. Bilang isang tagadisenyo ng moda, si Coco Chanel ay nagsilbi sa panlasa ng kababaihan para sa kagandahan sa damit, na may mga blusa, suit, pantalon, damit, at alahas (hiyas at *bijouterie*) na may simpleng disenyo, na pumalit sa masagana, sobrang disenyo, at mahigpit na damit at palamuti ng moda noong ika-19 na siglo. Ang mga tatak ng produktong Chanel ay naisapersonal ng mga lalaki at babae na mga modelo ng fashion, idolo, at artista, kasama sina Inès de La Fressange, Catherine Deneuve, Carole Bouquet, Vanessa Paradis, Nicole Kidman, Jackie Kennedy, Anna Mouglalis, Audrey Tautou, Keira Knightley, Kristen Stewart, Pharrell Williams, Jennie Kim, Cara Delevingne, at Marilyn Monroe.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*
Bilanggo sa Vaticano

Isang **bilanggo sa Vaticano** o **bilanggo ng Vaticano** (; ) ang turing ng Santo Papa sa sarili buhat ng pagkubkob ng Roma ng mga sandatahang lakas ng Kaharian ng Italya noong 20 Setyembre 1870 hanggang sa Tratadong Letran noong 11 Enero 1929. Bahagi ng proseso ng pag-iisang Italyano, ang pag-agaw ng lungsod ay nagtapos sa isang sanlibong taon na temporal na kapangyarihan ng mga papa sa gitnang Italya at pinayagan ang Roma na italaga bilang kabesera ng bagong bansa. Bagaman hindi sinakop ng mga Italyano ang mga teritoryo ng burol Vaticano na nilimitahan ng mga Pader Leonina at inalok ang paglikha ng isang lungsod-estado sa lugar, tinanggihan ng mga Papa mula kay Pio IX hanggang Pio XI ang panukala at inilarawan ang kanilang sarili bilang mga bilanggo ng bagong estado ng Italya .

## Mga sanggunian 
* Kertzer, David (2004). Prisoner of the Vatican. Boston: Houghton Mifflin Company. ISBN 0-618-22442-4.
Versace

Ang **Gianni Versace Srl** (bigkas sa Italyano: [ˈdʒanni verˈsaːtʃe] ), karaniwang tinatawag lamang bilang **Versace**, ay isang marangyang Italyanong kompanya ng fashion at pangalan ng kalakal na itinatag ni Gianni Versace noong 1978. Ang pangunahing koleksiyon ng tatak ay ang Versace, na gumagawa ng altang gawang-Italyano na ready-to-wear at mga aksesorya mula sa katad. Ang logo ng Versace ay ang ulo ni Medusa, mula sa mitolohiyang Griyego. Ang logo ay nagmula sa sahig ng mga guhong pook sa Reggio Calabria na nilalaro ng magkakapatid na Versace nang sila ay bata pa. Pinili ni Gianni Versace si Medusa bilang logo dahil nagawa niyang mahulog sa kaniya ang mga tao at wala nang makababalik pa. Inaasahan niyang ang kumpanya niya ay magkakaroon ng parehong epekto sa mga tao at sa mga nagsusuot ng kaniyang mga damit at sapatos.

## Talababa 
## Mga sanggunian
Mga Visigodo

[thumb| Detalye ng [Reccesuinth|votive na korona ng Reccesuinth mula sa Treasure of Guarrazar, (Toledo-Spain) na nasa Madrid. Binabaybay ng mga nakasabit na titik ang ***[R]ECCESVINTHVS REX OFFERET*** [*Inalok ito ni* Haring R.].]]
Ang mga **Visigodo** (; ) ay isang maagang grupong Hermaniko na kasama ng Ostrogodo ay bumubuo ng dalawang pangunahing grupong pampolitika ng mga Godo loob ng Imperyong Romano sa huling sinaunang panahon, o kilala bilang Panahon ng Paglipat. Ang mga Visigodo ay umusbong mula sa mga naunang pangkat ng mga Godo, kabilang ang isang malaking pangkat ng Thervingi, na lumipat sa Imperyong Romano simula pa noong 376 at naging pangunahing papel sa pagkatalo sa mga Romano sa Labanan ng Adrianopolis noong 378. Ang mga ugnayan sa pagitan ng mga Romano at mga Visigodo ay magkakaiba-iba, minsanang nagtutunggalian sa isa't isa, at gumagawa ng mga kasunduan kung maginhawa.  Sa ilalim ng kanilang unang pinuno, ang Alarico I, sinalakay nila ang Italya at dinambong ang Roma noong Agosto 410. Pagkatapos, nagsimula silang tumira, una sa timog Galo at kalaunan sa Hispania, kung saan itinatag nila ang Kahariang Visigodo at pinanatili ang pag-iral mula ika-5 hanggang ika-8 siglo AD.

## Talababa 
## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga sinaunang taong Hermaniko
Optimates

Ang **Optimates** (; Latin para sa "mga pinakamahusay", isahan: *optimas*), na kilala rin bilang *boni* ( "mabubuting tao"), ay isang konserbatibong pampulitikang pangkatin sa huling bahagi ng Republikang Romano.

Bumuo sila bilang reaksiyon laban sa mga reporma ng magkakapatid na Gracchi—dalawang Tribuno ng mga Plebo sa pagitan ng 133 at 121 BK na sinubukang ipasa ang isang batas agraryo upang matulungan ang mga maralita sa lunsod, at isang repormang pampolitika na makakabawas sa impluwensiya ng klase ng senador. Dahil ang Optimates ay mga senador at malalaking may-lupa, marahas nilang tinutulan ang Gracchi, at sa wakas ay pinaslang sila, ngunit ang kanilang programa ay itinaguyod ng maraming politiko, na tinawag na Populares ("pinapaboran ang mga tao"). Sa loob ng halos 80 taon, ang politika ng Roma ay minarkahan ng paghaharap ng dalawang paksiyon na ito. Pinaboran ng Optimates ang mga ninunong batas Romano at kaugalian, pati na rin ang kataas-taasang kapangyarihan ng Senado sa mga tanyag na asamblea at sa mga Tribuno ng mga Plebo. Tinanggihan din nila ang pagpapalawak ng pagkamamamayan ng Roman sa mga kaalyadong Italyano ng Roma na itinaguyod ng Populares. Bagaman kahina-hinala sa mga makapangyarihang heneral, kumampi sila kay Pompey nang maniwala sila na si Julio Cesar—sa kaniyang sarili bilang isang Popularis—ay nagpaplano ng isang kudeta laban sa Republika. Nawala sila bunga ng kanilang pagkatalo sa sumunod na Digmaang Sibil.

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbabasa 
* Parenti, Michael . *Ang Pagpatay kay Julius Caesar: Isang Kasaysayan ng Tao sa Sinaunang Roma* . Ang New Press, 2003.ISBN&nbsp;1-56584-797-0 .

## Mga panlabas na link 
* Mga video ng mga pag-uusap ni Michael Parenti tungkol sa kanyang librong ''The Assassination of Julius Caesar: A People's History of Ancient Rome'', na naglalarawan ng hidwaan sa pagitan ng Optimates at Populares, sa isang 76 minutong pag-uusap ( sa isang bahagi at sa walong bahagi ).

Kategorya:Republikang Romano
Alarico I

Si **Alarico I** ( ; Godo: Alareiks, 𐌰𐌻𐌰𐍂𐌴𐌹𐌺𐍃, "pinuno ng lahat";  ; 370 (o 375)410 AD) ay ang unang hari ng mga Visigodo, mula 395 hanggang 410. Umangat sa pamumuno ng mga Godo na dumating upang sakupin ang Moesia–ilang dekada bago noon, ang teritoryo ay nakakuha sa pamamagitan ng isang pinagsamang puwersa ng mga Godo at Alano pagkatapos ng Labanan ng Adrianopolis.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Hindi alam ang taon ng kapanganakan
Mga Osco

Ang mga **Osco** (tinatawag ding **Opici**, **Opsci**, **Obsci**, **Opicans**, ), ay isang Italikong pangkat ng Campania at Latium adiectum noong panahong Romano. Nagsasalita sila ng wikang Osco, sinasalita rin ng mga Samnita ng Timog Italya. Bagaman ang wika ng mga Samnita ay tinawag na Osco, ang mga Samnita ay hindi kailanman tinukoy bilang Osco, o ang mga Osco ay tinawag na mga Samnita.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga sinaunang tao
Populares

Ang **Populares** ( ;  Latin para sa "pagbibigay ng pabor sa mga tao", isahan *popularis*) ay isang paksiyong pampolitika sa huling Republikang Romano na pinapaboran ang panawagan ng mga plebo (mga karaniwang tao).

Ang Populares ay lumitaw bilang isang pampulitika na pangkat na may mga reporma ng magkakapatid na Gracchi, na mga Tribuno ng mga Plebo sa pagitan ng 133 at 121 BK. Bagaman ang Gracchi ay kabilang sa pinakamataas na Roman aristokrasya dahil sila ay apo ng Scipio Africanus, nababahala sila para sa mga maralita sa lunsod, na ang masamang kalagayan ay tumaas ang peligro ng isang krisis sa lipunan sa Roma. Sinubukan nilang ipatupad ang isang malawak na programang panlipunan na binubuo ng isang pagbibigay ng butil, mga bagong kolonya, at muling pamamahagi ng *Ager publicus* upang maibsan ang kanilang sitwasyon. Gumawa rin sila ng mga batas upang bigyan ang pagkamamamayang Romano ang mga kaalyadong Italyano at repormahin ang sistemang panghukuman upang matugunan ang katiwalian. Ang magkapatid ay pinaslang ng kanilang mga kalaban, ang Optimates, ang konserbatibong paksiyon na kumakatawan sa mga interes ng may-lupang aristokrasya, na nangingibabaw sa Senado. Maraming Tribuno ng mga Plebo na kalaunan ay sinubukang ipasa ang programa ng mga Gracchi sa pamamagitan ng paggamit ng mga plebisito upang malampasan ang oposisyon ng senadora, ngunit sina Saturninus at Clodius Pulcher ay nagdusa ng parehong kapalaran ng Gracchi. Bukod dito, maraming mga politiko ng huli na Republika ang nagpostura bilang Populares upang mapahusay ang kanilang katanyagan sa mga plebo, kapansin-pansin sina Julio Cesar at Octaviano (kalaunan ay Augusto), na sa wakas ay naisabatas ang karamihan sa agenda ng Populares sa panahon ng kanilang pamamahala.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Oxford Classical Dictionary
* Mga video ng pag-uusap ni Michael Parenti tungkol sa kanyang librong ''The Assassination of Julius Caesar: A People's History of Ancient Rome'', na naglalarawan ng hidwaan sa pagitan ng Optimates at Populares (sa isang 76 minutong pag-uusap sa isang bahagi at sa walong bahagi ).
Kategorya:Populismo
Kontrobersiyang Investiduras

thumb|Myers, Philip Van Ness (1905), *Isang haring medyebal na namumuhunan sa isang obispo na may mga simbolo ng katungkulan*
Ang **Kontrobersiyang Investiduras**, na tinatawag ding **Paligsahang Investiduras**, ay isang salungatan sa pagitan ng simbahan at estado sa medyebal na Europa sa kakayahang pumili at magtalaga ng mga obispo (pamumuhunan) at mga abad ng monasteryo at sa mismong papa. Isang serye ng mga papa noong ika-11 at ika-12 siglo ang bumawas sa kapangyarihan ng Banal na Romanong Emperador at iba pang monarkiya sa Europa, at ang kontrobersiya ay humantong sa halos 50 taon ng digmaang sibil sa Alemanya.

Nagsimula ito bilang isang tunggalian ng kapangyarihan sa pagitan nina Papa Gregorio VII at Henry IV (noon ay Hari, na kalaunan ay Banal na Romanong Emperador) noong 1076. Natapos ang tunggalian noong 1122, nang sumang-ayon sina Papa Calixto II at Emperor Henry V sa Konkordato ng Worms. Sa kasunduan, kinakailangan ang mga obispo na manumpa ng panunumpa sa pagiging sekular na monarko, na humawak ng awtoridad "sa pamamagitan ng lanseta" ngunit iniwan ang pagpili para sa simbahan. Pinatunayan nito ang karapatan ng simbahan na mamuhunan sa mga obispo na may sagradong awtoridad, na sinasagisag ng isang singsing at tungkod. Sa Alemanya (ngunit hindi Italya at Borgoña), pinanatili rin ng Emperador ang karapatang mamuno sa mga halalan ng mga abad at obispo ng mga awtoridad ng simbahan, at upang mamagitan sa mga hindi pagkakaunawaan. Binitawan ng mga Banal na Romanong Emperador ang karapatang pumili ng papa.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kontrobersiya ng Imbestitura
Kategorya:Pages using citations with accessdate and no URL