open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dakilang Bulwagan ng Sambayanan

Ang **Dakilang Bulwagan ng Sambayanan** ay isang gusali ng estado na matatagpuan sa kanlurang gilid ng Liwasang Tiananmen sa Beijing. Ginagamit ito para sa pambatasan at seremonyal na mga aktibidad ng gobyerno ng Republikang Bayan ng Tsina (PRC) at ng naghaharing Partido Komunista ng Tsina. Ang Dakilang Bulwagan ng Sambayanan ay isinasagawa bilang lugar ng pagpupulong para sa buong sesyon ng Pambansang Kongresong Bayan (NPC), ang lehislatura ng Tsina, na nangyayari taon-taon tuwing Marso kasama ang pambansang sesyon ng Kumperensiyang Konsultatibong Pampolitika ng Sambayanang Tsino (CPPCC), isang pamplitikang tagapayong entidad. Ito rin ang lugar ng pagpupulong ng Pambansang Kongreso ng Partido Komunista ng Tsina, na, mula noong 1982, ay nangyayari minsan sa bawat limang taon at ang Komite Sentral ng partido na nagpupulong humigit-kumulang isang beses sa isang taon.

Ginagamit din ang Bulwagan para sa maraming mga natatanging pangyayari, kabilang ang mga pambansang antas ng pagpupulong ng iba't ibang mga organisasyong panlipunan at pampulitika, malalaking pagdiriwang ng anibersaryo, pati na rin ang mga serbisyong pang-alaala para sa mga dating pinuno. Ang Dakilang Bulwagan ng Sambayanan ay isa ring sikat na atraksiyon sa lungsod na madalas puntahan ng mga turistang bumibisita sa kabesera.

## Kasaysayan 
Ang Dakilang Bulwagan ng Sambayanan ay binuksan noong Setyembre 1959 bilang isa sa "Sampung Dakilang Konstruksiyon" na natapos para sa ika-10 Anibersaryo ng Republikang Bayan ng Tsina. Ang desisyon na itayo ang Bulwagan ay ginawa ng politburo noong Agosto 1958. Naniwala si Zhou Enlai na ang pangwakas na disenyo ay dapat magbigay ng mensahe na "ang mga tao ay ang mga panginoon ng bansa". Matapos maisumite ang mga panukala sa disenyo, pinili ng isang grupo ng mga arkitekto mula sa buong bansa ang nanalong disenyo nina Zhao Dongri at Shen Qi. Si Zhang Bo ay hinirang bilang punong arkitekto. Inabot ng 10 buwan ang konstruksiyon, 7,785 manggagawa at nahubog ng mala-militar na mga estratehiya na tumulad sa Dakilang Luksong Pasulong.

## Paglalarawan 
thumb|Mga pulang bandila sa harap ng Dakilang Bulwagan ng Sambayanan.
Idinisenyo upang simbolo ng pambansang pagkakaisa at pagkakapantay-pantay ng etniko ng bansa, ang Dakilang Bulwagan ay naglalaman ng bagong katangian ng panahon ng mga Tsino sa mga tampok, proporsiyon at mga detalye nito. Sinasaklaw ng gusali ang 171,801 metro kuwadrado (1,849,239 sq ft) ng espasyo sa sahig, ito ay 356 metro ang haba at 206.5 metro ang lapad. Ang pinakamataas na punto ng sentro ay umabot sa 46.5 metro. Sa mga ambi ng pangunahing tarangkaghan ay nakasabit ang pambansang sagisag ng Republikang Bayan ng Tsina.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Ang Opisyal na impormasyon ng Great Hall
* Satellite na larawan ng Great Hall of the People mula sa Google Maps

Kategorya:Beijing
Karaniwang Panahon (kalendaryong Gregoryano)

Ang **Karaniwang Panahon** (Ingles: *Common Era* o CE) ay isa sa mga notasyon ng taon na ginagamit para sa kalendaryong Gregoryano (at hinalinhan nito, ang kalendaryong Huliyano), ang pinakaginagamit na panahon sa kalendaryo sa buong mundo. Ang **Bago ang Karaniwang Panahon** (Ingles: *Before the Common Era* o BCE) ay ang panahon bago ang CE. Alternatibo ang BCE at CE sa mga notasyon ni Dionysius Exiguus na BC at AD, ayon sa pagkakabanggit. Pinagkakaiba ng panahong Dionisiyako ang mga panahon na gamit ang mga notasyong BC (Bago si Kristo o "*Before Christ*") at AD (, ). Numerikong magkatumbas ang dalawang sistema ng notasyon: " CE" at "AD " na nilalarawan ang kasalukuyang taon; parehong taon naman ang "400 BCE" at "400 BC." Ginagamit ang kalendaryong Gregoryano sa buong mundo ngayon, at isang pandaigdigang pamantayan para sa mga kalendaryong sibil.

Mababakas ang ekpresyon noong 1615, nang unang lumabas ito sa aklat ni Johannes Kepler bilang  (), Ginagamit ang mga ito ng iba na nagnanais na maging sensitibo sa hindi Kristiyano sa pamamagitan ng hindi tahasang pagtukoy kay Jesus bilang "Kristo" ni hindi  ("Panginoon") sa pamamagitan ng paggamit ng ibang daglat.

## Mga pananda 
## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga panahon sa kalendaryo
Billy Bibit

Si **Billy C. Bibit**   (Marso 10, 1950 – Oktubre 25, 2009) ay isang Pilipinong retiradong koronel at isang tinyente koronel sa Philippine Constabulary  na namuno sa mga serye ng mga pagtatangkang kudeta laban sa dating Pangulo ng Pilipinas na si Corazon Aquino  noong dekada 1980s. bilang miyembro ng Revolutionary Patriot Alliance (Rebolusyonaryong Alyansang Makabayan, RAM). 

Si Bibit ay nagtapos sa Philippine Military Academy (PMA) noong 1972.  Siya ay naging isang founding member pareho ng RAM at ng Guardians Brotherhood.    kasama niya ang pamunuan ng mga tauhan ng RAM sa pagkontrol sa mga pangunahing pasukan at labasan ng North at South Harbors ng daungan.  Siya ay sinentensiyahan ng siyam na taon sa bilangguan para sa pagrerebelde at pagpatay noong Hulyo 20, 1992. 

Kalaunan ay hinirang ni Aquino si Bibit sa isang posisyon sa Bureau of Customs. Nangampanya siya para sa isang upuan sa Kongreso ng Pilipinas noong 1992, ngunit natalo sa halalan.   Ang kanyang libing ay ginanap sa Chapel 6 sa Heritage Park sa Fort Bonifacio . 

## Sa kulturang popular 
* Ginampanan si Bibit ng aktor na si Rommel Padilla noong 1994 na totoong buhay na *action-dram*a film na *Col.* *Billy Bibit, RAM* .

## Mga sanggunian 
Kategorya:Ipinanganak noong 1950
Kategorya:Namatay noong 2009
Nagarjuna

Si **Nāgārjuna** (c. 150 – c. 250 CE; ; ) ay isang Indiyanong mangingisip, iskolar-santo at pilosopong Budistang Mahayana. Karaniwan siyang itinatagurian bilang isa sa pinakamahalagang mga pilosopong Budista. Dagdag pa, ayon kay Jan Westerhoff, siya rin ay "isa sa pinakadakilang mga mangingisip sa kasaysayan ng pilosopiyang Asyano."

Karaniwang itinatagurian si Nāgārjuna bilang ang tagapagtatag ng paaralang madhyamaka (sentrismo, *middle-way*) ng pilosopiyang Budista at isang tagapagtaguyod ng kilusang Mahāyāna. Ang kanyang *Mūlamadhyamakakārikā* (Root Verses on Madhyamaka, MMK) ay ang pinakamahalagang teksto sa pilosopiyang madhyamaka ng kawalan. Nagbigay-inspirasyon ang MMK sa maraming mga komentaryo sa Sanskrito, Tsino, Tibetano, Koreano at Hapones at patuloy pa ring pinag-aaralan ngayon.

## Mga sanggunian 
### Mga pinagsipian 
### Mga pinagkunan 
* Garfield, Jay L. (1995), *The Fundamental Wisdom of the Middle Way*. Oxford: Oxford University Press.
* Walser, Joseph (2005), *Nāgārjuna in Context: Mahāyāna Buddhism and Early Indian Culture*. New York: Columbia University Press.
* Westerhoff, Jan (2009), ''Nāgārjuna's Madhyamaka. A Philosophical Introduction''. Oxford: Oxford University Press.

Kategorya:Mga Budista
Kapuluang Salomon

Ang **Kapuluang Salomon** o **Atol ng Salomon** ay isang maliit na atol ng Arkipelago ng Chagos, Britanikong Teritoryo sa Karagatang Indiyano.

## Paglalarawan
Matatagpuan ang atol sa Hilagang-silangan ng Arkipelago ng Chagos sa pagitan ng Bahura ng Blenheim at Peros Banhos. Ang pangunahing mga pulo sa pangkat ay ang Île Boddam, na may dating panirahan, at isang lupain na may sukat na , at Île Anglaise (), na parehong nasa kanlurang gilid ng bahura. May mas maliit na panirahan ng mga Chagosiyano sa Fouquet () at sa Kapuluang Takamaka (). May sukat ang Île de la Passe ng , at ang Île Mapou naman ay . Mas maliit ang mga natitirang munting pulo. Ang kabuuang sukat ng lupain ay .

Mayroong pasukan sa danaw, na pinangalang Baie de Salomon, sa bandang Hilaga, sa pagitan ng Île Anglaise at Île de la Passe. Isa ang Kapuluang Salomon sa mga paboritong lugar ng pag-aangkla para sa mga naglilibot na mangyayate na dumadaan sa Chagos, kahit na walang wastong kagamitan sa barko para sa yate at kailangan ng isang permiso sa mga awtoridad ng BIOT. Wala nang nanirahan sa kapuluan at nakakalat dito ang mababang kagubatan sa pagitan ng mga puno ng niyog at napakahirap na mahanap ang mga bakas ng dating panirahan.

## Kasaysayan
Pinanirahan ang atol na ito noong huling kalahati ng ika-18 dantaon ng mga manggagawa ng taniman ng mga niyog mula sa Isle de France (Mauritius na ngayon). Kakaunti lamang ang nalalaman sa kondisyon ng mga manggagawa na Aprikano ang pinagmulan ng karamihan. Pinakamalamang na namuhay sila sa mga kondisyon na malapit sa pang-aalipin. Tinatawag na Chagos Agalega Company ang kumpanyag kinasangkapan ang taniman.

Sinuri ang Kapuluang Salomon noong 1837 ni Komandante Robert Moresby ng Hukbong-dagat ng Indya sa HMS *Benares*. Nagakagawa ang pagsuri ni Moresby ng unang detalyadong mapa ng atol na ito. Sinuri muli ang atol noong 1905 ni Komandante B.T. Sommerville sa HMS *Sealark*, na ginuhit ang mas tumpak na mapa. Pinanirahan ng mga ilang Chagosiyano ang Kapuluang Salomon, subalit noong panahon na nagpasya ang Pamahalaang Britaniko na bakantehin ang Chagos ng lokal na nanirahan, sa Île Boddam lamang ang nagkaroon ng mga residente.

Sa pagitan ng 1967 at 1973, ilegal na pinaalis ang 500 naninirahan sa Kapuluang Salomon ng mga Britaniko at sinunog ang kanilang mga alagang hayop sa silid ng gas ni Sir Bruce Greatbatch upang bigyan daan ang isang base militar ng mga Amerikano. Nanirahan ang mga napalayas sa Mauritius at Seychelles. Mayroon ang Île Boddam ng isang daungan, mga tindahan, mga opisina, isang simbahan at tirahang bakasyunan kung saan nakatira ang tagapamahala ng taniman. Nakatago na ang lahat ng mga gusali na ito sa makapal na gubat

## Mga munting pulo 
Ang mga indibiduwal na mga munting pulo ng atol ay, simula sa Hilaga, pakanan:

#Île de la Passe
#Île Mapou
#Île Takamaka
#Île Fouquet
#Île Sepulture
#Île Jacobin
#Île du Sel
#Île Poule
#Île Boddam
#Île Diable
#Île Anglaise

## Mga sanggunian
## Mga panlabas na link
*Mapa ng Kapuluang Salomon 
*Arkipelago ng Chagos
Sabwatang Palmero

Ang **Sabwatang Palmero** () ay ang pangalan na ibinigay sa isang nabigong pakana upang ibagsak ang kolonyal na pamahalaan ng Espanya sa Pilipinas noong 1828. Pinigilan ng gobyerno ng Espanya ang karagdagang impormasyon sa pagsasabwatan na ito. 

## Panimula 
Noong 1823, isang utos, na mula sa Espanya, ang nagpahayag na ang mga opisyal ng militar na kinomisyon sa Espanya ay dapat na mauna sa lahat ng itinalaga sa mga kolonya nito. Ito ang naging reaksyon ng Madrid sa mga serye ng mga digmaan laban sa pamumuno ng mga Espanyol na kilala bilang mga digmaan ng kalayaan ng Espanyol Amerikano.  Maraming mga opisyal ng militar na Creole ang nataasan ang ranggo ng kanilang mga katapat na Peninsular.

Isang insurhensya ang isinagawa ng isang kapitan na Creole na nagngangalang Andrés Novales ngunit napigilan nang hindi sumuko ang Fort Santiago kay Novales at sa kanyang 800 tauhan. Hindi napansin ng Madrid ang lumalagong pagkadismaya sa Pilipinas, ang huling pangunahing kolonya ng Espanya sa Asya.Noong 1828, lumala ang mga bagay nang ang mga pampublikong opisyal, pangunahin ang mga gobernador ng probinsiya, ay pinalitan din ng mga Peninsular.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kasaysayang pampolitika ng Pilipinas
Palarong Asyano 1954

Ang **Palarong Asyano noong 1954** (*1954 Asian Games*)  ay ang Pangalawang Palarong Asyano o kilala din sa tawag na *II Asiad*. Ito ay ginanap noong Mayo 1 hanggang Mayo 9 ng taong 1954 sa Lungsod ng Maynila sa bansang Pilipinas.  

Iginawad ang pagiging punong-abala ng Palarong Asyano 1954 sa Maynila noong Palarong Olimpiko sa Helsinki sa Pinlandiya noong 1952.

## Seremonya ng pagbubukas
Opisyal at pormal na binuksan ang Pangalawang Palarong Asyano ni Presidente Ramon Magsaysay, ang Pangulo ng Pilipinas noong taon na iyon. Ito ay ginanap noong Mayo 1, 1954 sa Rizal Memorial Stadium sa Malate sa Lungsod ng Maynila.

## Mga kalahok
Nilahukan ang Palarong Asyano noong 1954 ng siyam na raan at pitumpo (970) na mga atleta na nagmula sa labingsiyam (19) na mga bansa. Ang mga bansang ito ay kinabibilangan ng Afghanistan, Cambodia, Republikang Bayan ng Tsina, Hong Kong, Indonesia, India, Republikang Islamiko ng Iran, Hapon, Israel, Republika ng Korea, Myanmar, Nepal, Hilagang Borneo, Pakistan, Pilipinas, Singapore, Sri Lanka, Thailand at Vietnam.

## Mga isports na pinaglabanan
May walong isports na pinaglabanan sa Palarong Asyano 1954. Kasama sa mga isports na ito ay ang akwatiks (*aquatics*), atletiks (*athletics*), basketbol (*basketball*), boksing (*boxing*), futbol (*football*), *shooting*, pagbubuhat ng mga pabigat (*weightlifting*), pagbubuno (*wrestling*). Ang *diving* at *swimming* ay kasama sa akwatiks  samantalang ang *field* at *track* ay nasa atletiks.

## Mga medalyang napanalunan
Ang bansang Hapon na nakapanalo ng kabuuang siyamnapu't walo (98) na medalya (tatlongpu't walo na gintong medalya, tatlongpu't anim na pilak na medalya at dalawangpu't apat na tansong medalya) ay ang bansang nakakuha ng pinakamaraming medalya sa Pangalawang Palarong Asyano. Ito ay sinundan ng bansang Pilipinas na nakapanalo ng kabuuang apatnapu't lima (45) na medalya (labing apat na gintong medalya, labing apat na pilak na medalya at labing pito na tansong medalya). Sumunod naman ang bansang India na nakapanalo ng kabuuang labing tatlong medalya (apat na gintong medalya, apat na pilak na medalya at limang tansong medalya).

## Seremonya ng pagsasara
Ang Pangalawang Palarong Asyano ay opisyal na nagsara noong Mayo 9, 1954.

## Mga sanggunian
Kategorya:Palarong Asyano
Ilog Jinsha

Ang **Ilog Jinsha** (Chinese :&nbsp;, p&nbsp;*Jīnshājiāng*, "Gold Sand River",  Tibetano:&nbsp;Dri Chu, འབྲི་ཆུ) ay ang Tsinong pangalan para sa itaas na bahagi ng Ilog Yangtze. Ito ay dumadaloy sa mga lalawigan ng Qinghai, Sichuan, at Yunnan sa kanlurang Tsina. Ang ilog ay dumadaan sa Barangka ng Lumuluksong Tigre.

Minsan ito ay pinagsama-sama sa Lancang (itaas na Mekong) at Nu (itaas na Salween) bilang lugar ng *Sanjiang* ("Tatlong Ilog"), bahagi nito ang bumubuo sa mga Pinangangalagaang Pook ng Tatlong Magkahilerang Ilog ng Yunnan.

Ang ilog ay mahalaga sa pagbuo ng kapangyarihang idroelektriko, ang ilan sa pinakamalaking idroelektrikong estasyon ng koryente sa mundo ay nasa ilog ng Jinsha.

Ang ilog ay unang naitala bilang **Hei** (, *Hēishuǐ*, lit.&nbsp;"Itim na Tubig") noong mga Nagtutunggaling Estado na "Tributo ng Yu". Ito ay inilarawan bilang ang **Sheng** ( t&nbsp;, s&nbsp;, *Shéngshuǐ*, "Ilog Lubid") sa panahong Han na Klasiko ng mga Bundok at Dagat. Sa panahon ng Tatlong Kaharian, ito ay kilala bilang ang **Lu** (t&nbsp;, s&nbsp;, *Lúshuǐ*). Ang kasalukuyang pangalan ay pinagtibay sa panahon ng dinastiyang Song.

Dahil sa mga naunang sistema ng romanisasyon, ang ilog ay nakilala bilang **Chin-sha Chiang** at **Kinsha Kiang** (noong hindi ito simpleng inilarawan bilang Yangtze) sa mga pinagmulang Ingles sa huling tatlong siglo. Ang pinakakaraniwang kasalukuyang pangalan, **Jinsha** ay ang romanisasyong Hanyu Pinyin ng parehong mga character na Tsino tulad ng iba pang dalawa.

Kahit na ang pangalan ay karaniwang sobrang literal na isinalin ito bilang "Buhanging Ginto"  o "Binuhanginang Gintong Ilog", ang pangalan ay hindi patula o naglalarawan sa kulay ng mga pampang ng ilog. Sa halip, inilarawan ng  ang aktwal na placer na ginto, alubyal na gintong pulbos kung minsan ay nahahawi pa rin mula sa tubig ng ilog.

Ang kulturang Jinsha sa sinaunang-panahong Tsina ay nagmula sa pangalan nito mula sa isang kalsadang malapit sa tipong pook nito at hindi sa ilog nang direkta.

## Heograpiya 
### Daloy 
Ang Ilog Jinsha ay simpleng itaas na daanan ng Yangtze, bagaman ang mga ilog ng Yalong at Min ay minsan ay itinuturing na pangunahing daanan bago ang pagdating ng modernong heograpiya. Ito ay tradisyonal na itinuturing na magsisimula sa pagsasama ng mga Ilog Tongtian at Batang malapit sa Gyêgu sa Qinghai.

Bilang Ilog Jinsha, dumadaloy ito sa timog sa pamamagitan ng isang malalim na bangin na kahanay ng mga katulad na bangin ng itaas na mga ilog ng Mekong at itaas na Salween, kung saan ito ay pinaghihiwalay ng Kabundukang Ningjing. Binubuo nito ang kanlurang hangganan ng Sichuan sa mga 250 milya (400&nbsp;km) at pagkatapos ay dumadaloy sa lalawigan ng Yunnan. Pagkatapos ng isang malaki, 200 milya (320&nbsp;km) mahabang siluan sa hilaga ng Nagsasariling Prepektura ng Dali Bai, ang Jinsha ay umiindayog hilagang-silangan, na bumubuo sa hangganan ng lalawigan ng Sichuan-Yunnan hanggang sa magsanib ito sa Ilog Min sa Yibin sa Sichuan upang mabuo ang Yangtze.

## Mga sanggunian 
 

*  
* International Rivers, (2009-1-16). Jinsha River Dams Nakuha noong 2010-1-25.
Kategorya:Mga ilog ng Tsina
Trahedya sa Pagoda ng Wawa

Ang ** Trahedya sa Pagoda ng Wawa** o (eng:**1993 Bocaue Pagoda tragedy**) ay naganap noong Hulyo 2, 1993 pasadong 8:15 pm ng gabi sa *Ilog ng Wawa*, "Bocaue River" sa pagdiriwang ng Pagoda sa Wawa ng kapistahan, lulan ng pagoda sakay ang mahigit na 200 katao.

## Lagom
thumb|Ang simbahang Martin Boat Parish Diocese ng Bulacan ng 2015.
Ang pagoda sa Wawa ay ipinagdiriwang kapistahan at idinadaos sa bayan ng Bocaue sa Bulacan tuwing linggo sa buwan ng Hulyo upang silayan ang pagtuklas na ang nagmimilagrong krus ni Hesus na nakalutang sa ilog ng Wawa, 200 taon ang nakalipas.

## Insidente
Naganap ang trahedya sa oras na 8:15 pm ng gabi sakay ang mahigit 800 hanggang 1,000 na mga deboto, dahilan sa overloading o sobrang pagsakay ng mga deboto. dahil sa pagpapaputok ng kwitis sa bahaging dulo ng pagoda na siyang sanhi ng sunog at pag panik ng mga tao sa kabilang dulong bahagi ng pagoda, Mahigit 266 ang mga naiwang labi na mga nasawi at ilang naligtas ay iniahon sakay ng ilang rescuer gamit ang mga bangka, Ang pagoda ang may taas na 20 talampakan.

Ayon sa pelikula ng "Bocaue Pagoda tragedy taong 1995" ang sanhi ng paglubog ng pagoda ay ang dulot ng pagtatalo ng isang deboto na ginampanan ni Mon Confiado.

## Bunga
thumb|Ang mga biktima sa naganap na trahedya sa pagoda ng 1993.
Ang pagsagip operasyon para sa mga biktima ay tinitignan sa mga sumunod na araw, Ang mga biktima ay sinusuri ang bawat parte ng katawan at ang iba ay idinala sa ospital, Ang mga katawang bakay ay inilalagak sa Town plaza at basketball court upang masuri sa morgue, Ayon sa pagiimbestiga ang mga biktima ay magkakapamilya.

### Pistahang 1994
Taong 1994 binabaan mula sa 2 ang talampakan ng "pagoda" na noo'y 1993 ay nasa 4.

### Pagbalik ng pagoda, 2014
Taong 2014 ng ibinalik ang tradisyong pagdiriwang ng pagoda, matapos ang 21 taon trahedya sa ilog ng Wawa sa Bocaue.

## Tingnan rin
* Pagguho ng tulay ng Colgante

## Sanggunian
Kategorya:1993 sa Pilipinas
Kategorya:Mga sakuna sa Pilipinas
Kategorya:Kasaysayan ng Pilipinas
Sunog sa Ozone Disco

Ang **Sunog sa Ozone Disco** ( sa Ingles) ay naganap ang isang sunog, pasadong 11:35pm ng Marso 18, 1996 sa Timog Avenue, Lungsod ng Quezon na nagiwan ng 162 na mga nautas, At opisyal na ipinaalam sa malalang sunog sa Pilipinas, makaraan ang tatlong dekada, ito ay isa sa mga ika-10 sa listahang sunog sa klab.

## Insidente
Isang sunog ang naganap sa loob ng Ozone Disco pasadong 11:35 pm sa oras na iyon, mahigit 350 na patrons at 40 crews na mga empleyado na nasa loob ng Club, Ang mga kinilalang bisitang dumalo ay mga estudyante ng high school at kolehiyo ng kanilang pagdiriwang na graduation, Ayon sa mga nakaligtas ay nag spark sa loob ng disco jockey.

Marami ang mga katawang naiwan at patong patong na sunog na mga katawan na naipit sa ikatlong pinto palabas sa korihidor, na sanhi ng kanilang pagkamatay, Ayon sa opisyal ng Lungsod ng Quezon na ang mga labasan ng emergency ay naharangan ng bagong gusali sa sunod na pinto at walang sapat at maayos na lagusan papasok o pahila ang mga pintuan sa loob ng Ozone Disco.
### Kaswalti
Ang totoong bilang ng mga nasawi ay 162 at 95 rito ang mga nakaligtas.

## Sanggunian
Kategorya:1996 sa Pilipinas
Kategorya:Sunog sa Pilipinas
Kategorya:Mga sakuna sa Pilipinas
Kategorya:Kasaysayan ng Pilipinas
Lapiang Malaya

Ang ***Lapiang Malaya*** (Filipino para sa "Freedom Movement" o "Freedom Party") ay isang panatikong partidong pampulitika sa Pilipinas noong 1950s hanggang 1960s. Sa pamumuno ni Valentin de los Santos, na gumanap bilang pinunong kulto.

Si Valentin de los Santos ay isang Bikolano at itinatag ang Lapiang Malaya noong 1940s, na pinalaki ang kabuuan nito mula sa mga magsasaka mula sa Timog Luzon . Itinaguyod niya ang tunay na hustisya, tunay na pagkakapantay-pantay at tunay na kalayaan sa bansa. Kasama sa kanyang paraan ng pagkamit ng kanyang mga layunin ang pakikipag-usap sa mga Bathala at mga bayaning Pilipino tulad ni José Rizal, iniugnay ang pagkamit ng kalayaan sa Ikalawang Pagdating ni Kristo, at umaasa sa mga anting-anting at panalangin..

Ang partido ay lumaban sa halalan sa pagkapangulo noong 1957 kung saan sina de los Santos at Restituto Fresto bilang kanilang mga kandidato para sa pagka-pangulo at pangalawang pangulo, ayon sa pagkakabanggit. Parehong natalo ng nanunungkulan na si Carlos P. Garcia, at Diosdado Macapagal, ayon sa pagkakasunod, nakakuha ng mas mababa sa 0.50% ng boto. Ang partido ay lumaban din sa halalan sa Senado noong 1957, bagaman walang sinuman sa kanilang mga kandidato ang nakakuha ng sapat na boto upang manalo ng mga puwesto sa Senado; na may walong puwesto para sa halalan at ang bansa ay gumagamit ng plurality-at-large na pagboto kung saan ang bawat botante ay may walong boto at ang walong kandidatong may pinakamaraming boto ay nahalal, ang pinakamahusay na kandidato ng partido ay nagtapos sa ika-41 na may 8,915 na boto, na nasa likod ng ikawalong kandidato. na mayroong 1,350,868 boto.

Noong Mayo 21, 1967, nagbalak ang grupo na ibagsak ang pamahalaan ni Pangulong Ferdinand Marcos. Armado ng mga bolo at nakasuot ng mga anting-anting, ang grupo na binubuo ng humigit-kumulang 380 indibidwal na nakasuot ng asul na uniporme na may pula at dilaw na kapa, ay nagmartsa patungo sa Palasyo ng Malakanyang. Hinarang sila ng Philippine Constabulary, armado ng mga M-16, sa Taft Avenue, Pasay. Inatake ng grupo ang hanay ng mga pulis at sila ay binaril, na nag-iwan ng hindi bababa sa 33 patay at 47 ang sugatan..   Ang mga nakaligtas at si de los Santos  kalaunan ay inaresto dahil sa sedisyon . Si De los Santos, sa halip na makulong, ay ipinadala sa National Center for Mental Health dahil siya ay napag-isipan na isang baliw; karamihan sa mga ulat ay nagsasaad na siya ay binaril at pinatay habang nasa ospital,  

Doon din sa Nueva Vizcaya kung saan ang kanyang mga tagasuporta ay nanirahan sa pag-iisa sa loob ng apatnapung taon. Ang pamunuan ay hinalinhan ni Domingo De Guia, ang manugang ni de los Santos, na sumikat sa pagkakaroon ng kapangyarihang magpagaling at nagtatag ng "Vucal ng Pananampalataya", ang kanilang pamayanan sa lalawigan. Nang mamatay si Domingo noong 2005, hinalinhan siya ng kanyang anak na si Tal De Guia. Noong 2008, nagdaos si Tal ng lechon festival, na ang layunin ay "tuloy-tuloy at dahan-dahang muling maisama ang ating mga kapatid sa kasikatan." Idinagdag pa niya na "Hindi kami masamang tao gaya ng gusto ng ilan na makilala kami." 

## Mga sanggunian 
Kategorya:Partido Pulitikal sa Pilipinas
Labanan sa Balantang

Ang **Labanan sa Balantang**, na kilala rin bilang **Ikalawang Labanan ng Jaro**, ay isang labanan sa mga unang yugto ng Digmaang Pilipino–Amerikano . Ito ay isang organisadong kontra atake ng mga pwersang Pilipino sa mga pwersa ng Estados Unidos na isinagawa noong Marso 10, 1899, na nagresulta sa muling pagbawi sa bayan ng Jaro sa isla ng Panay sa Pilipinas. Ang mga rebolusyonaryong Pilipino sa pamumuno ni Heneral Pascual Magbanua kasama ang kanyang kapatid na si Teresa Magbanua ay naglunsad ng isang pag-atake, sa kabila ng mga kawalan sa pagsasanay at kagamitan. Ang labanan ay nagresulta sa muling pagbawi ng pwersa ng Pilipinas sa Jaro mula sa pwersa ng Estados Unidos. Hindi naitala ang bilang ng mga Pilipinong nasawi.  Dahil sa kanyang kagitingan, si Teresa Magbanua ay binigyan ng isang kilalang lugar sa pagdiriwang, na pinangunahan ang kanyang mga tropa sa lungsod habang nakasakay sa isang puting kabayo.

## Pamana
Si Teresa Magbanua na kilala din sa tawag na "Nay Isa" ang unang babaeng mandirigma sa Isla ng Panay at kinilala bilang "Joan of Arc ng Visayas". Sa kabila ng pagsalungat ng kanyang asawa, si Teresa Magbanua ay sumunod sa yapak ng kanyang dalawang kapatid at sumali sa Rebolusyonaryong Kilusan. Ang digmaan ay nagdala sa kanya ng labis na paghihirap pagkatapos nawala ang kanyang dalawang magkapatid. Ang kanyang mga kapatid na sina Pascual at Elias ay parehong namatay sa di maipaliwanag na pangyayari.Matapos ang maraming labanan, napagtanto niya na ang kanyang pangarap sa isang independiyenteng Pilipinas ay kailangang maghintay. Binuwag niya ang kanyang mga tropa at sumuko sa mga Amerikano noong 1900.

Isa lamang ang Labanan sa Balantang sa mga digmaang kinasangkutan ni Teresa Magbanua. Siya ay kasama din sa ilang mga labanan sa ilalim ng pamumuno ni Heneral Martin Delgado. Noong Disyembre 3, 1898, pinamunuan niya ang isang banda ng mga rifle sharpshooter at mga sundalo, at pinabagsak ang mga tropang Espanyol sa lugar.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Himagsikang Pilipino
Kategorya:Digmaang Pilipino-Amerikano
Espiritung soro

]]
Ang **espiritung soro** () ay isang mitikong entidad na soro na nagmula sa mitolohiyang Tsino na karaniwang paksa sa mitolohiyang Silangang Asyano.

Sa alamat ng Silangang Asya, sinasalarawan ang mga soro bilang isang espiritu na nagtataglay ng kapangyarihang salamangka. Sinasalarawan ang mga sorong ito bilang mapagbiro, na kadalasang nililinlang ang ibang tao, na may kakayahang magbalatkayo bilang isang magandang babae.

## Pinagmulan 
Lumalabas ang mga soro na may siyam-na-buntot sa mga Tsinong alamat, panitikan at mitolohiya, kung saan, depende sa kuwento, maaring maging mabuti o masamang pangitain. Naipasa at naipakilala ang paksa ng sorong may siyam-na-buntot mula sa kalinangang Tsino tungo sa mga kalinangang Hapon at Koreano.

Noong panahon ng dinastiyang Han, nabuo sa kalinangang Tsino ang mga pagsulong ng ideya tungkol sa inter-espesyeng transpormasyon.

Nakasaad ang sorong may siyam-na-buntot sa *Shanhaijing* (*Klasiko ng mga Bundok at Dagat*), na tinipon mula sa panahon ng mga Estadong nakikipagdigma hanggang sa panahon ng Kanlurang Han (mga ika-4 hanggang unang siglo BC).

Sa bisperas ng pagsalakay ng Jurchen, isang soro ang pumunta sa trono ni Emperador Huizong ng Dinastiyang Song. Nagresulta ito na pag-utos ni Huizong na wasakin ang lahat ng mga soro sa templo ng Kaifeng. Sinalakay ang lungsod sa sumunod na araw, at nahulog ang dinastiya pagkatapos ng limang buwan.

.]]

Sa isang sinaunang mito, nakapagtagpo si Yu ang Dakila ng isang puting soro na may siyam-na-buntot, na ipinakahulugan bilang isang mapalad na palatandaan na pakakasalan niya si Nüjiao. Sa ikonograpiyang Han, sinasalarawan minsan ang sorong may siyam-na-buntot na nasa Bundok Kunlun at kasama ni Xi Wangmu sa kanyang tungkulin bilang diyosa ng imortalidad. Sang-ayon sa unang siglong *Baihutong* (*Mga debate sa Bulwagan ng Puting Tigre*), sinisimbolo ng siyam-na-buntot ng soro ang maraming inapo.

Sinasalarawan ang pagbabagong-anyo at ibang katangian ng soro, kinumento ni Guo Pu (276–324) ang sumusunod: 

Gumawa ng koneksyon ang *Youyang Zazu* sa pagitan ng mga sorong may siyam-na-buntot at ang dibino: 
Nabanggit ang popular na pagsamba sa soro noong panahon ng dinastiyang Tang at nabanggit sa teksto na pinamagatang *Hu Shen* (mga sorong diyos): 

## Panitikan
* 
* 
* 

## Tingnan din
* Huli jing
* Kitsune
* Kumiho

## Mga sanggunian
Kategorya:Mitolohiyang Tsino
Kategorya:Mitolohiyang Hapones
Kategorya:Mitolohiyang Silangang Asyano
Kategorya:Mitolohiyang Biyetnames
Kategorya:Mitolohiyang Koreano
Pornhub

Ang **Pornhub** ay pagmamay-ari ng isang Canadian sa industriyang internet pornograpiya, Ito ay isa sa mga iilang pornograpiyang bidyong pang daloy sa websayt na pagmamay-ari ng MindGeek sa Montreal, Quebec sa Kanada. 

Ang Pornhub ay mayroong subsidarya at opisina sa Limassol, Cyprus, Noong Marso 2010 ang pornograpiya ay mula sa MindGeek (bilang Manwin), na may ari-ariang daming bilang ng websites, Ang site ay magagamit internasyonal ngunit ito ay hinirang sa iba't ibang indibidwal bansa sa: India, Tsina, Pilipinas, Pakistan at Sri Lanka, ito ay nag-aalok ng totoong realidad kasama ang ibang produkto 

## Tingnan rin
* GayBubble
* Sean Cody

Kategorya:Pornograpiya
José Ignacio Paua

Si **José Ignacio Paua** (; ipinanganak noong 29 Abril 1872 at namatay noong 24 May 1926) ay isang Pilipinong Intsik na heneral na sumapi sa Katipunan, isang sikretong samahan noong 1896 Himagsikang Pilipino laban sa Imperyong Kastila. Pagkatapos siya ay nagsilbi sa Panghimagsikang Hukbong Katihan ng Pilipinas sa ilalim ng pamumuno ni Heneral Emilio Aguinaldo, ang unang pangulo ng Pilipinas.

## Talambuhay
Si José Ignacio Paua ay ipinanganak ng kanyang mga Intsik na magulang sa Nan'an, Quanzhou, Southern Fujian, Qing China noong Abril 29, 1872. Noong 1890, siya ay nagtungo sa Pilipinas kasama ang kanyang tiyo upang maghanap ng magandang kinabukasan at naging isang  baguhang panday sa Binondo, Maynila. 

Noong kasagsagan ng Himagsikang Pilipino, ay inayos niya ang mga kanyon na lantaka at iba pang mga armas pandigma. Sa nalalapit na pagtatapos ng himagsikan, siya ay nagsilbi sa Hukbong Himagsikan ng Pilipinas sa ilalim ni pangulong Emilio Aguinaldo.

Ang kanyang kaalaman sa martial arts at karanasan sa pag-gawa ng baril ay isang asset sa rebolusyon, na naghikayat sa kanya na ipakilala kay Gen. Emilio Aguinaldo ng kanyang patron at matalik na kaibigang si Hen. Pantaleon Garcia..

Nang sumali siya sa hukbo, kumbinsido si Paua na mamuhunan sa isang pabrika ng amunisyon sa Imus, Kabiite upang tugunan ang problema ng Katipunan sa kakulangan sa lakas ng sandata.

Hinikayat niya ang kanyang mga kapwa Intsik na mga panday at sa dalawang araw ay nagtayo ng opisyal na arsenal ng Katipunan, kung saan sila gumawa ng mga katutubong kanyon, nagkarga ng mga walang laman na basyo ng bala na may gawang-bahay na pulbura, gumawa ng mga paltik.

Noong Abril 25, 1897, ay nanguna siya sa pagdakip kay Andres Bonifacio at Procopio Bonifacio sa utos ng pangulong Aguinaldo kasama sina Agapito Bonzón. Si Paua ang sinasabing siyang tumaga at sumaksak kay Andres Bonifacio sa leeg habang inaaresto ito.

Nang matapos ang himagsikan, si Paua ay muling nakipaglaban sa mga Amerikano noong Digmaang Pilipino–Amerikano at noong Setyembre 26, 1898, siya ay naging lubos na isang heneral. Nang matapos ang digmaan, ikinasal siya sa isang babaeng Pilipina at sila ay namuhay sa Albay. Namatay siya sa sakit na cancer noong Mayo 24, 1926 sa Maynila sa edad na 54.

Kilala rin si Paua sa kanyang *trademark* na buntot sa buhok, na pinutol niya kasunod ng pahayag ng Kalayaan ng Pilipinas noong Hunyo 12, 1898. Siya lamang ang nakatalang nakapirma na Tsino sa Konstitusyong Malolos at patuloy na sumusuporta sa rebolusyon noong digmaang Pilipino-Amerikano.

## Sa kulturang popular
Si Paua ay inilarawan ng artistang si Danilo Montes noong 1956 sa pelikulang *Heneral Paua*, sa direksyon ni Felix Villar.

## References
Kategorya:Himagsikang Pilipino
Kategorya:Ipinanganak noong 1872
Kategorya:Namatay noong 1926
SARS-CoV-2 Lineage C.1.2

thumb|150px|Ang viron strain ng Lineage C.1.2 ng SARS-CoV-2.
Ang **SARS-CoV-2 C.1.2** o **Lineage C12**, ay ang iba-ibang (variant) na uri ng SARS-CoV-2 na birus ay sanhi ng COVID-19 sa buong mundo, ay nahahanay na isa sa mga iba't ibang uring variant ng World Health Organization (WHO) na unang nakita sa Johnhessburg, Timog Aprika, Noong Agosto 13, 2021 ito ay dineklarang kabilang sa mga lineage na tinitignan ngunit hindi kabilang sa Variant of concern.

Datapwat 107 mga samples sa baryant ang na isolated sa mundo mahigit 95 mula sa Timog Aprika.

Ang ibang mga bansa ay nakapagtala ng mga kaso sa Mauritius, Zimbabwe, Botswana, China, New Zealand, Portugal, Switzerland at United Kingdom.

## Klasipikasyon
Hindi kasingtulad sa ibang variants  Alpha, Beta at Delta, Ang C.1.2 ay maihahanay sa mga listahan ng "Variants of interest".

## Tingnan rin
* COVID-19
* SARS-CoV-2
* Mga baryante ng SARS-CoV-2

## Sanggunian
Kategorya:Mga baryant ng SARS-COV-2
Kategorya:2021 sa Aprika
Kategorya:Mga kalamidad noong 2021
*
Chak Mander

Ang **Chak Mander** ay isang nayon sa distrito ng Shaheed Bhagat Singh Nagar, Estado ng Punjab, India. Ito ay matatagpuan  ang layo mula sa pangunahing post office ng Kulthan,  mula sa Banga,  mula sa distritong himpilan ng Shaheed Bhagat Singh Nagar at  mula sa kabesera ng estado na Chandigarh  Ang nayon ay pinangangasiwaan ni Sarpanch na isang inihalal na kinatawan ng nayon.

## Demograpiko 
Noong 2011, ang Chak Mander ay may kabuuang bilang na 176 na tahanan at populasyon na 859 kung saan 428 ang kinabibilangan ay mga lalaki habang 431 ay mga babae ayon sa ulat na inilathala ng ay mga babae ayon sa ulat na inilathala ng Senso India noong 2011. Ang tantos ng literasiya ng Chak Mander ay 82.79% na mas mataas kaysa sa karaniwan sa estado na 75.84%. Ang populasyon ng mga batang wala pang 6 taong gulang ay 86 na 10.01% ng kabuuang populasyon ng Chak Mander, at ang tumbasan ng kasarian ng bata ay humigit-kumulang 921 kumpara sa average ng estado ng Punjab na 846.

Karamihan sa mga mamamyan ay mula sa rehistradong caste na bumubuo ng 68.80% ng kabuuang populasyon sa Sadhpur. Ang bayan ay walang anumang populasyon ng tribung caste.

Ayon sa ulat na inilathala ng Senso ng India noong 2011, 265 katao ang nakikibahagi sa mga aktibidad sa trabaho mula sa kabuuang populasyon ng Chak Mander na kinabibilangan ng 239 lalaki at 26 na babae. Ayon sa ulat ng pagtatala ng senso 2011, 95.85% ng mga manggagawa ang naglalarawan sa kanilang trabaho bilang pangunahing trabaho at 4.15% ng mga manggagawa ay kasangkot sa marhinal na aktibidad na nagbibigay ng kabuhayan wala pang 6 na buwan.

## Transportasyon 
Ang estasyon ng tren sa Banga ay ang pinakamalapit na estasyon ng tren gayunpaman, ang estasyon ng tren ng  Salikop ng Phagwara ay  ang layo sa nayon. Ang Paliparang Sahnewal ay ang pinakamalapit na domestikong paliparan na matatagpuan  layo sa Ludhiana at ang pinakamalapit na internasyonal na paliparan ay matatagpuan sa Chandigarh at ang Paliparang Pandaigdigan ng Sri Guru Ram Dass Jee ay ang pangalawang pinakamalapit na paliparan na  layo sa Amritsar.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Archived Turismo ng Punjab noong  
* Census ng Punjab
* PINCode na Batay sa Lokalidad
Qufu

Ang **Qufu** (binibigkas bilang [tɕʰŷ ; ) ay isang lungsod sa timog-kanlurang lalawigan ng Shandong , Silangang Tsina. Ito ay matatagpuan mga  timog ng kabesera ng probinsiya na Jinan at  hilagang-silangan ng luklukang prepektural sa Jining. Ang Qufu ay may lawak na 815 kilometro kuwadrado, at may kabuuang populasyon na 653,000 na naninirahan, kung saan, 188,000 ang nakatira sa mga urbanong lugar.

Ang Qufu ay kilala bilang ang bayang sinilangan ni Confucio, na ayon sa tradisyon ay pinaniniwalaan na ipinanganak sa kalapit na Bundok Ni. Naglalaman ang lungsod ng maraming makasaysayang palasyo, templo, at sementeryo. Ang tatlong pinakatanyag na kultural na mga pook ng lungsod, na 三孔 samang kilala bilang *San Kong* (, ay ang Templo ni Confucio (), ang Sementeryo ni Confucio (), at ang Mansiyon ng Pamilya Kong (). Magkasama, ang tatlong pook na ito ay nakatala bilang isang  Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO mula noong 1994.

## Etimolohiya 
Ang pangalang Qufu ay literal na nangangahulugang "baluktot na burol", at tumutukoy sa isang milyang burol na bahagi ng lungsod noong panahon nito bilang kabesera ng estado ng Lu.

## Kasaysayan 
Sa panahon ng Shang, ang pook sa paligid ng Qufu ay tahanan ng mga tao ng Yan, na ibinilang ng mga Tsino sa mga "Silanganing Barbaro" o *Dongyi* . Kasama ang Pugu (sa paligid ng Binzhou) at Xu (sa tabi ng Ilog Huai), sumama si Yan sa prinsipe ng Shang na si Wu Geng at sa Tatlong Guwardiya sa kanilang nabigong paghihimagsik laban sa Duke ng Zhou BK. Matapos ang pagkatalo ng mga rebelde, ang Duke ay naglunsad ng mga kampanyang pamparusa laban sa Dongyi, na pinilit ang kanilang pagpapasakop at inilagay ang kanilang teritoryo sa ilalim ng tapat na mga maharlika. Ang teritoryo ng Yan ay naging bahagi ng estado ng Lu, na ginawa ang Qufu na kanilang kabesera sa buong panahon ng Tagsibol at Taglagas. Ang lungsod na ito ay may mga pader na mas malaki kaysa kasalukuyang mga kuta noong panahon ng Ming, kabilang ang mas maraming lupain sa silangan at hilaga.

## Mga Tala
Muhammad Shah

Si **Muhammad Shah** (ipinanganak bilang **Awang Alak Betatar**) at batay ito sa ilang makasaysayang mapagkukunan at alamat.

## Buhay
Nabuo ang kasalukuyang Sultanato ng Brunei ni Muhammad Shah, kasama ang tulong ng kanyang kapatid na si Awang Pateh Berbai (kilala din bilang Ahmad ng Brunei, ang ikalawang Sultan ng Brunei) at Awang Semaun. Naging Sultan siya mula 1368

Mayroong patunay na mayroon ng mga Islam sa kasalukuyang lugar ng Brunei bago ang kasalukuyang Sultano - mayroong ding ebidensya na may dinastiyang Muslim din sa lugar bago ang Sultanao.

## Mga sanggunian
## Mga panlabas na link
* Sultan - Sultan Brunei (sa Ingles)
Kim Won-gyun

Si **Kim Won-gyun** (; 2 Enero 1917 – 5 Abril 2002) ay isang kompositor at politiko na mula sa Hilagang Korea. Tinuturing siyang isa sa mga prominente, na kompositor sa Hilagang Korea. Nilikha niya ang "Aegukka"&nbsp;— ang pambansang awit ng bansa;— at ang "Song of General Kim Il-sung" ("Awitin ni Heneral Kim Il-sung"), karagdagan pa ang mga operang rebolusyonaryo.

## Karera
Sa kanyang kabataan, nag-aral si Kim Won-gyun sa isang mataas na paaralan ngunit hindi nakatapos at naabot lamang ang ikatlong baitang. Bago ang karera sa musika, si Kim ay naging "isang magsasaka na nagkataon lamang na sinulat [ang] 'Song of General Kim Il Sung. Pagkatapos ng tagumpay ng awitin, hiniling na likhain niya ang "Aegukka". Bilang isang musikero, naturuan niya ang saliri noong una subalit pumunta siya sa Moscow upang makapag-aral doon. Sa isang punto, pumasok siya sa isang paaralan ng musika sa Hapon. umaangat ang kanyang katayuan.

Krinedito si Kim sa pag-aambag nito sa "paglikha ng 'Sea of Blood' ('Laot ng Dugo') -na mga uri ng operang rebolusyonaryo." Posible na gumawa siya ng operang bersyon ng *Sea of Blood* at isang simponya na batay sa musika mula sa opera. Krinedito rin siya sa operang *Chirisan*.

Nagsilbi din si Kim bilang isang kompositor ng Pambansang Teatro ng Sining. at pandangal na kasapi ng Pandaigdigang Konseho ng Musika. Bukod sa kanyang mga aktibidad sa musika, diputado din siya sa ikasiyam at ikasampung Kataas-taasang Pagpupulong ng Bayan (''Supreme People's Assemblies'' o SPA). Nagbigay pugay si Kim Jong-un kay Kim Won-gyun sa pamamagitan ng pag-organisa ng konsiyerto sa sentenaryo ng kanyang kaarawan noong 2017.

## Mga sanggunian
## Karagdagang pagbabasa
*

Kategorya:Ipinanganak noong 1917
Kategorya:Namatay noong 2002
Kategorya:Mga politiko ng Hilagang Korea
Kategorya:Mga kompositor mula sa Hilagang Korea
Reino, Campania

Ang **Reino** ay isang komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Benevento sa rehiyon ng Campania ng Italya, na matatagpuan mga 70&nbsp;km hilagang-silangan ng Napoles at mga 15&nbsp;km hilaga ng Benevento. Noong 31 Disyembre 2004, mayroon itong populasyon na 1,344 at sakop na 23.6&nbsp;km 2.

Ang Reino ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Circello, Colle Sannita, Fragneto l'Abate, Pesco Sannita, at San Marco dei Cavoti.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga bayan at lungsod ng Campania
Kultura ng Kapuluang Cocos (Keeling)

[thumb| Isang payak na kalye sa [Home Island.]]
Kahit na kabilang sa Panlabas na Teritoryo ng Australia, ang **kultura ng Kapuluang Cocos (Keeling)** ay may malawak na impluwensya mula sa Malaysia at Indonesia .

## Deskripsyon 
Ang mga wika, tradisyon, relihiyosong pista, lutuin at kaugalian ay naimpluwensyahan ng malaking populasyon ng mga Malay sa mga isla. Karamihan sa mga taga-isla na ito ay nagmula sa mga manggagawa sa taniman na dinala sa isla ni John Clunies-Ross. Noong panahon ng kanilang paninirahan, ang mga isla ay hiwa-hiwalay kaya umusbong ang mga natatanging kultura na galing sa mga tradisyong Malay at Islam. 

Nang ganap na isinama sa Australia noong 1984, ipinakilala ito sa mga kaugalian at kultura ng Australia, na kadalasang ginagawa ng mga etnikong Europeong Australyano na naninirahan sa West Island.

Kapuluan ay pinamamahalaan ayon sa batas ng Australia. Ang mga wika, pahayagan, pagdiriwang, edukasyon, kultura at lutuin ay naiimpluwensyahan din ng Australia.

## Sining 
Ang kapuluan ay may matibay na kasaysayan ng tradisyonal na sining na naiimpluwensyahan ng mga tradisyon ng mga Malay ng Cocos at kultura ng pag-susurf sa Australia. Hinihikayat ng tanggapan ng turismo ng Isla ang mga bisita na subukan ang kanilang tradisyonal na paghahabi ng basket at "matuto tungkol sa tradisyonal na pagbuo ng jukong (bangka)". 

## Museo 
Sa Home Island, ang mga residente ay nagtatag ng museo na nakatuon sa dating industriya ng kopra ng Isla at isang tanghalan para sa sining, ang The Big Barge Art Center, na nagbebenta ng mga tradisyunal na likhang sining, modernong mga pinta at litrato. Sila rin ang namamahala sa mga gawaing pagsasanay para sa mga turista. 

Ang Pulu Cocos Museum ay itinatag noong 1987, bilang pagkilala sa natatanging kultura ng Home Island na nangangailangan ng pormal na pangangalaga.   Kasama sa pook ang mga pagtatanghal ng mga lokal na kultura at tradisyon, pati na rin ang kasaysayan ng mga isla at ang pagmamay-ari ng pamilya Clunies-Ross.   Kasama rin sa museo ang mga pagpapakita sa kasaysayan ng militar at hukbong-dagat, pati na rin ang mga lokal na kagamitang botanikal at zoolohiya. 

## Relihiyon 
Sa senso noong 2016, 75% ng populasyon ay Muslim. Ang Eid al-Fitr (sa pagtatapos ng Ramadan) ay nananatiling "pinakamalaking kaganapan" sa kapuluan. 

Itinuturing ng karamihan sa mga natitirang populasyon ang kanilang sarili bilang hindi relihiyoso (13.4%) na may kaunting bilang na Kristiyano kabilang ang pagiging Anglikano (3.5%) at Katoliko (1.5%). Pinili ng 6.5% ng populasyon na huwag banggitin ang kanilang relihiyon. 

## Mga Pistang Opisyal 
Sa ika-6 ng Abril ng bawat taon, ipinagdiriwang ng mga taga-isla ang Araw ng Sariling Determinasyon (*Self Determination Day*), na minarkahan ang petsa kung kailan sila bumoto para sa ganap na pagsasama sa Australia. 

## Tingnan din 
* Kultura ng Australia

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbasa 
* *The Cocos (Keeling) Islands: Australian atolls sa Indian Ocean* ni Pauline Bunce (Jacaranda Press, 1988)
* *Lokal na Pang-ekonomiya at Pagpapaunlad ng Trabaho Kultura at Lokal na Pag-unlad* ng OECD ( OECD Publishing, 2005)
College Editors Guild of the Philippines

Ang **College Editors Guild of the Philippines** ay isang alyansa ng mga pahayagang pang-campus ng mga kolehiyong mag-aaral sa Pilipinas. Ito ang pinakamatanda at tanging umiiral na alyansa ng mga publikasyon sa Asya-Pasipiko. Ito ay itinatag noong Hulyo 25, 1931. Isa rin itong miyembro at organisasyong nagtatag ng Kabataan Partylist. Kaarawan din ni Ernesto Rodriguez Jr., ang editor-in-chief ng *The National*, noong araw na iyon. Si Wenceslao Vinzons ang nagsilbi bilang unang pangulo nito, mula 1931-1932.

Ang mga progresibong ugat nito ay unang naitala noong Disyembre 9, 1932, nang pamunuan nina Rodriguez at Vinzons ang mga mamamahayag sa kampus at ang mga kabataan sa pagsalungat sa isang panukalang batas na magbibigay ng mas mataas na suweldo sa mga miyembro ng Mababang Kapulungan sa Pilipinas.

Sa panahon ng pag-usbong ng kilusang mag-aaral sa Pilipinas noong dekada 1960, ang CEGP ay lubos na binago tungo sa isang unyon ng mga publikasyon at mamamahayag na nag-uugnay sa pamamahayag sa mga pambansang usapin. Ang punong patnugot ng Philippine Collegian na si Antonio Tagamolila, nang siya ay nahalal para sa pagkapangulo ng Presidency, ay nagsabi na "ang tagumpay ng mga progresibo ay hudyat ng pagsilang ng isang bago, progresibong College Editors Guild of the Philippines." Ang noong diktador na si Ferdinand Marcos ay nagawang isara ang mga publikasyong pangkampus nang ideklara niya ang Batas Militar noong 1972. Ang mga tulad ni Tagamollila ay sumali sa pakikibakang underground noon. Gayunpaman, ang CEGP ay muling nabuo noong unang bahagi ng 1980s.

Ang pagiging progresibo nito ay naging kilala sa pagtataguyod ng kalayaan sa pamamahayag. Ang Campus Press Freedom Day sa Pilipinas ay ipinagdiriwang tuwing ika-25&nbsp;ng Hulyo. Ang CEGP ay isa sa mga grupong nire-red-tag ng Sandatahang Lakas ng Pilipinas.

## Mga kilalang alumnus 
* Wenceslao Vinzons
* Helena Benitez
* Satur Ocampo
* Teddy Casiño

## Mga sanggunian
École des hautes études en sciences sociales

thumb|EHESS

**École des hautes études en sciences sociales** (EHESS) ay isa sa pinakapili at prestihiyosong agham panlipunan na *Grandes écoles* sa Paris, Pransiya.

Ang EHESS ay orihinal na isang departamento ng École pratique des hautes études, na itinatag noong 1868 upang sanayin ang mga akademikong mananaliksik. Ito ay naging isang independiyenteng institusyon noong 1975. Sa ngayon, ang pananaliksik nito ay sumasaklaw sa larangan ng ekonomiya at pananalapi, cognitive sciences, humanities, at pulitika, tulad ng mga agham, inilapat na matematika at istatistika, pag-aaral sa pag-unlad, sosyolohiya, antropolohiya, kasaysayan, musikaolohiya, at ang pilosopiya ng mga agham panlipunan.

## Mga sikat na propesor 
* Zeus Salazar

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga pamantasan sa Pransiya
National Union of Students of the Philippines

Ang **National Union of Students of the Philippines** ay isang alyansa ng mga konseho ng mga mag-aaral sa Pilipinas na itinatag noong 1957. Nagsusulong para sa mga demokratikong karapatan ng mga mag-aaral, ipinagmamalaki nito ang humigit-kumulang 600 miyembrong konseho at bahagi ito ng International Union of Students (IUS) at ng Asia Pacific Youth and Students Association (ASA). Isa rin itong miyembro at organisasyong nagtatag sa Kabataan Partylist.

## Kasaysayan 
Ang NUSP ay itinatag noong 1957, na humiwalay sa Student Council's Association of the Philippines. Bahagi sa  paghiwalay ng grupo ang pangangako ng mga pinuno ng dating grupo ng mga boto para sa mga politiko, na nakaapekto at nagpatahimik sa mga opinyon ng mga estudyante Si Artemio Panganiban ay naging isa sa mga kapuwa nagtatag ng NUSP at nagsilbi bilang Pangulo nito mula 1958-1959.

Naging aktibo ang unyon bilang bahagi ng kilusang estudyante sa Pilipinas. Si Edgar Jopson ay nahalal na Pangulo ng NUSP noong ika-13 taunang kumperensiya noong 1969. Pagkatapos ng kumperensiya, pinamunuan nila ang isang malaking mobilisasyong rally sa harap ng Kongreso, habang ang dating pangulong si Ferdinand Marcos ay naghahatid ng kaniyang lumpati sa Kalagayan ng Bansa (SONA). Sa magkasanib na mobilisasyon ng mga moderato at radikal, bandang alas-5 ng hapon, binato ng mga mag-aaral sina Ferdinand at Imelda Marcos ng kabaong, buwaya na pinalamanan, at mga bato paglabas nila ng Gusali ng Kongreso. Nagsunog din sila ng effigy ni Marcos. Sa ilalim ng dalawang terminong panunungkulan ni Jopson, nakilahok ang unyon sa mga isyung sosyo-politikal tulad, lalo na bilang bahagi ng Sigwa ng Unang Kuwarto at ng Ikalawang Kilusang Propaganda.

Nabahala sila hinggil sa Kumbensiyong Konstitusyonal ni Marcos mula 1971-1973. Ang NUSP ay isang moderatong grupo noong panahong ito, hinahamon si Marcos na huwag magkaroon ng isa pang termino na lampas sa dalawang terminong limitasyon na itinakda ng 1935 Konstitusyon ng Pilipinas , kumpara sa Kabataang Makabayan, isang mas radikal na kabataan. pangkat na naghabol ng mga estruktural na sistematikong pagbabago sa bansa.

Sa gitna ng epekto ng pandemya ng Covid-19 sa mga mag-aaral sa Pilipinas, isinusulong ng unyon ang ligtas na pagpapatuloy ng mga pisikal na klase, dahil sinabi nila na ang online distance learning ay nakapipinsala sa kapakanan ng mga mag-aaral.

Ang kasalukuyang Pangulo ng NUSP ay si Jandeil Roperos, na siya ring ikatlong nominado ng Kabataan Partylist para sa pambansang halalan para sa 2022. Ang unang nominado ng nasabing Partylist ay si Raoul Manuel, isang dating Presidente ng NUSP.

## Mga kilalang alumnus 
* Artemio Panganiban
* Edgar Jopson
* John Osmeña
* Raul Roco
* Rene Saguisag
* Sonia Malasarte
* Ricardo Puno Jr.
* Ronaldo Puno
* Salvador Britanico
* Violy Calvo
* Loida Nicolas
* Nely Nicolas
* Macapanton Abbas
* Carlos Padilla
* Miriam Defensor
* Tina Monzon
* Jose Lina
* Francis Pangilinan
* Lean Alejandro
* Chito Gascon
* Lorenzo Tañada III
* Hernani Braganza
* Mike Defensor
* Sarah Elago
* Raoul Manuel

## Mga sanggunian