The Green Knight (kuwentong bibit)

Ang **Green Knight** (*Lunting Kabalyero*, Danes: *Den grønne Ridder*) ay isang Danes na kuwentong bibit, na kinolekta ni Svend Grundtvig (1824-1883) sa *Danish Fairy Tales* (18??) at ni Evald Tang Kristensen (1843). -1929) sa Eventyr *fra Jylland* (1881). Isinama ni Andrew Lang ang pagsasalin ng bersyon ni Kristensen sa *The Olive Fairy Book* (1907). Kasama sa iba sa unang uri ang *Cinderella*, The Sharp Grey Sheep, The Golden Slipper, The Story of Tam and Cam, Rushen Coatie, Fair, Brown, and Trembling, at Katie Woodencloak; sa pangalawang dalawa, The Feather of Finist the Falcon, The Blue Bird, at Ang Ibong Berde.

## Buod 
Hiniling ng isang reyna na namamatay sa kanser sa kaniyang asawa na gawin ang anumang hilingin sa kaniya ng kanilang anak na babae, at ipinangako ng hari. Ginawa ng balo ng isang konde at ng kaniyang anak na babae ang lahat para gawin silang mga paborito ng prinsesa (sa ilang mga variant ay hinihikayat ang prinsesa na manatili sila sa kastilyo), at pagkatapos ay sinabi sa kaniya ng balo na hindi sila maaaring manatili maliban kung siya ay pinakasalan ng hari. Nakiusap ang prinsesa sa hari na gawin ito, at nang hindi siya makumbinsi ng kaniyang mga pagtutol, pinakasalan niya ang babae.

Sa sandaling siya ay kaniyang madrasta, sinimulan ng babae ang pagmamaltrato sa prinsesa. Ang hari, nang makita ito, ay ipinadala ang prinsesa sa isang palasyo ng tag-init, o nagpagawa ng isa para sa kaniya. Nagpunta siya doon isang araw upang magpaalam sa kaniya dahil pupunta siya sa isang mahabang paglalakbay, sa isang mahusay na paligsahan. Sinabi niya sa kaniya na batiin siya sa Lunting Kabalyero. Sa torneo, wala siyang nakilalang Lunting Kabalyero, ngunit sa pag-uwi, dumaan siya sa isang kagubatan kung saan nakatagpo siya ng isang swineherd, at sa pagtatanong kung kaninong mga baboy ang mga ito, sinabihan na sila ang Lunting Kabalyero. Nagpatuloy siya at natagpuan ang kamangha-manghang kastilyo kung saan nakatira ang Green Knight, isang guwapong binata. Ibinigay niya sa kaniya ang pagbati ng kaniyang anak. Ang Lunting Kabalyero ay hindi pa nakarinig tungkol sa kaniya-sa ilang mga pagkakaiba, sinabi niya na malamang na iniisip niya ang berde ng sementeryo-ngunit pinaunlakan ang hari at binigyan siya ng regalo: alinman sa isang berdeng libro o isang kabaong na may kaniyang larawan.

Umuwi ang hari. Sa mga pagkakaiba ng libro, hindi alam ng prinsesa kung bakit niya binanggit ang Lunting Kabalyero, at nang basahin niya ang mga pahina ng libro, lumipad siya bilang isang ibon at niligawan siya; sa mga pagkakaiba na may kabaong, kinikilala niya ito bilang ang lalaking pinangarap niya, at dumating ito para ligawan siya. Sa lahat ng mga pagkakaiba, binibisita niya ito nang palihim, upang maiwasan ang kaniyang madrasta, ngunit nalaman ito ng kaniyang madrasta. Sa mga pagkakaiba ng ibon, naglalagay siya ng may lason na pares ng gunting sa bintana; sa iba naman, naglalagay siya ng may lason na pako sa sagwan na ginamit niya sa pagsagwan. Sa kabuuan, nasugatan siya sa pagbisita sa prinsesa at tumigil.

Ang prinsesa, na hindi alam kung bakit, ay sinabihan ng isang ibon, o narinig ang dalawang ibon na nag-uusap, tungkol sa kaniyang karamdaman, at ang isang ahas na may siyam na batang ahas sa kuwadra ng kaniyang ama ay maaaring makapagpagaling sa kaniya. Nakuha niya ang mga ahas, nagpunta sa kastilyo ng Lunting Kabalyero, at nakakuha ng trabaho sa kusina. Doon, hinikayat niya ang mga ito na hayaan siyang magluto ng sopas para sa kaniya. Sa loob ng tatlong araw, pinakain niya ito ng sopas na gawa sa tatlo sa mga batang ahas, at gumaling siya.

Sa ilang mga pagkakaiba, pumunta siya sa kusina at nakilala siya; sa iba, hiniling niya na pakasalan siya, at siya ay tumanggi dahil nangako na siya na magpapakasal, at siya ay naglinis ng sarili upang makilala siya. Sa kabuuan, nagpakasal sila.

## Mga sanggunian