open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Unterhaching

Ang **Unterhaching** ay isang munisipalidad sa distrito ng Munich, Bavaria, Alemanya. Direktang nasa timog ng kabisera ng estado, ang Munich. May mahigit 26,000 naninirahan, ito ang pangalawang pinakamalaking munisipalidad sa distrito ng Upper Bavarian ng Munich, kasunod ng bayan ng Unterschleißheim. Simula noong 2011, ang Unterhaching ay naging pinakamataong munisipalidad din sa Bavaria na walang itinalagang lungsod o bayan-pamilihan.

## Heograpiya
Ang Unterhaching ay nasa timog ng Munich, ang kabisera ng Bavaria, at silangan ng Perlach Forest. Sa timog, ito ay nasa hangganan ng munisipalidad ng Taufkirchen bei München, at sa silangan, ng munisipalidad ng Ottobrunn.

Bukod sa pangunahing bayan, wala nang iba pang mga komunidad na bumubuo rito (Ortsteil).

## Istorya
Batay sa pagkakatuklas ng mga libingan, ang paninirahan sa Haching Valley ay maaaring masubaybayan pabalik sa taong 1100 B.C. Ang paninirahan ng mga tribong Bavarian ay pinaniniwalaang naganap sa pagitan ng ikalima at ikawalong siglo.

Ang pangalang "Haching" ay nagmula sa apelyidong "Hacho" at sa aristokrasya ng Hahilinga. Ang pangalang Haching ay unang naitala sa isang dokumento mula sa monasteryo ng Schäftlarn noong taong 806, na iniwan ng abbot na si Petto. Samakatuwid, ang Haching ay daan-daang taon na mas matanda kaysa sa Munich.

Ang pangalang "Unterhaching" (lat. *inferiori hachingin*) ay unang lumitaw noong taong 1180 sa isang listahan ng pagmamay-ari ng obispo ng Freising (Freesing).

Hanggang sa sekularisasyon noong 1803, ang mga nakapalibot na monasteryo ang pangunahing mga may-ari ng lupa sa lugar. Mula rin dito nagmula ang munisipal na eskudo de armas, na ngayon ay nagpapakita ng mga tauhan ng abbot ng monasteryo ng Schäftlarn at ang sea-rose sheet mula sa eskudo de armas ng monasteryo ng Tegernsee. Nagsimula ang Unterhaching noong ika-20 siglo bilang isang nayon ng pagsasaka lamang. Lumaki ang bilang ng mga naninirahan mula 616 na naninirahan noong 1900 hanggang 20,545 noong 2000.

Noong 1955, humiwalay ang Unterhaching mula sa Ottobrunn at naging isang malayang munisipalidad.

Noong 1968, nagsimula ang pagtatayo ng dalawang bagong malalaking pabahay, ang "Grünau" at *Fasanenpark*, na siyang nagpasimula sa pag-unlad ng munisipalidad tungo sa isang modernong pabahay.

Kategorya:Mga bayan sa Alemanya
Bansang

Ang **Bansang** ay isang bayan sa Central River Division ng Gambia, na may populasyon na 8,843 (2012). Bagama't ang opisyal na sentro ng pamahalaan ng Division ay matatagpuan sa Janjanbureh sa ibaba ng agos, ang Bansang ay may mas mahusay na daanan patungo sa mas mayayamang rehiyon sa baybayin ng bansa, at kung minsan ay itinuturing na hindi opisyal na kabisera ng ekonomiya sa "upcountry".

Ang bayan ay isang pamilihan ng mani, bigas, at isda.

## Istorya
Ayon sa alamat, ang Bansang ay itinatag bilang **Ba-Sansango**, na nangangahulugang 'ilog tata' noong mga unang taon ng 1260s, noong panahon ng paglipat ni Tiramakhan Traore sa lambak ng Ilog Gambia. Ang lugar ay naging bahagi ng mga kaharian ng Jimara at Wuropana, mga estadong bumubuo sa imperyo ng Kaabu. Noong dekada 1860, ang kaharian ng Fula ng Fuladu ay umangat habang humihina ang Kaabu.

Pagsapit ng huling bahagi ng ika-19 na siglo, ang Bansang ay isa lamang pantalan at tawiran ng ilog. Ito ay naging isang mahalagang pamayanan noong panahon ng kolonyal dahil ang mga pamilya ay nanirahan doon upang samantalahin ang mga oportunidad sa lumalaking kalakalan ng mani sa Ilog Gambia. Ang mga taong Mandinka ang unang nanirahan sa lugar, na sinundan ng mga Fula at Wolof noong ika-20 siglo. Ang nayon ay nagsimula bilang isang himpilan ng kalakalan na pinaninirahan ayon sa panahon, hanggang sa ang unang compound ay itinatag ng isang maunlad na lokal na mangangalakal, si Bakary Darboe, noong dekada 1920. Ang kanyang pamilya ay sinundan ng mga kamag-anak ni Musa Molloh Balde, dating pinuno ng Fuladu.

## Mga sanggunian
Kategorya:Bansang
Kategorya:Gambia
Lesser Antilles

Ang Lesser Antilles ay isang grupo ng mga isla sa Karibe. Magsimula ang Lesser Antilles sa silangan ng Puerto Rico at magtapos lapit sa baybayin ng Venezuela.
Binibining Pilipinas 1970

Ang **Binibining Pilipinas 1970** ay ang ikapitong edisyon ng Binibining Pilipinas pageant, na ginanap sa Araneta Coliseum sa Lungsod Quezon, Pilipinas noong 18 Abril 1970. Ito ang unang edisyon ng Binibining Pilipinas na ipinalabas sa telebisyon.

Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Gloria Diaz ng Maynila si Simonette de los Reyes ng Arayat bilang Binibining Pilpinas 1970, at kinoronahan ni Margaret Rose Montinola ng Maynila si Aurora Pijuan ng Bacolod bilang Miss Philippines 1970. Nagtapos bilang first runner-up si Imelda Pagaspas, samantalang nagtapos bilang second runner-up si Elizabeth Lee Magbanua. 

Tatlumpu't-dalawang kandidata ang lumahok sa edisyong ito. Pinangunahan ni Joey Lardizabal ang kompetisyon.

## Mga resulta 
thumb|Araneta Coliseum, ang lokasyon ng Binibining Pilipinas 1970

#### Leyenda 
*  Nagwagi ang kandidata sa internasyonal na kompetisyon.
*  Walang pagkakalagay ang kandidata.

### Mga espesyal na parangal 
## Mga kandidata 
Tatlumpu't-dalawang kandidata ang lumahok para sa dalawang titulo.

## Mga tala 

## Mga sanggunian 

## Panlabas na kawing 
* Opisyal na website
Janjanbureh

Ang **Janjanbureh** o **Jangjangbureh** ay isang bayan na itinatag noong 1823, sa Isla ng Janjanbureh, na kilala rin bilang Isla ng MacCarthy, sa Ilog Gambia sa silangang Gambia. Hanggang 1995, ito ay kilala bilang Georgetown at ang pangalawang pinakamalaking bayan sa bansa. Ito ang kabisera ng Janjanbureh Local Government Area (dating Central River Division), at ang distrito ng Janjanbureh. Ang populasyon ng Janjanbureh LGA ay 127,333 ayon sa senso ng populasyon noong 2013.

## Istorya
Ang MacCarthy Island, na noon ay kilala bilang Lemain Island, ay binili ng kapitan ng Britanya na si Alexander Grant noong 1823 kapalit ng taunang bayad kay Kolli Camara, ang hari ng Lower Niani. Ito ay nilayon bilang isang kasunduan para sa mga pinalayang alipin. Nagkaroon ng hindi pagkakaunawaan nang humingi ng lakas-paggawa ang mga kolonista mula sa Niani, ngunit ang namumunong angkan ng Kamara ay nagpadala ng isang hukbo, na napilitan ang mga Briton na magtago sa kanilang bagong kuta. Nabigo ang isang kontra-atake sa kabisera ng Niani na Ndougousine, kung saan nakuha ng Mandinka ang dalawang kanyon, ngunit ang isla ay nanatili sa mga kamay ng mga Briton.

Pagsapit ng 1840s, ang himpilan ng kalakalan ay may matatag na negosyo sa mga balat ng hayop, pagkit, at garing; ito ang pinakamalayong himpilan sa itaas ng ilog na kontrolado ng administrasyong kolonyal. Noong 1880, ang bayan ay may populasyon na 1263, kung saan isa lamang ang isang Europeo.

Ang Janjanbureh ay ang lugar ng kapanganakan ng historyador ng Yale University na si Lamin Sanneh.

## Janjanbureh ngayon
Ang bayan ay pinakakilala bilang tahanan ng pangunahing bilangguan ng Gambia. Ang mga bilog na bato ng Wassu, isang pangunahing atraksyon ng turista, ay matatagpuan 22 km hilagang-kanluran ng Lamin Koto, sa hilagang pampang sa tapat ng Janjanbureh.

Ang isla ay kilala sa lokal bilang MacCarthy Island at matatagpuan sa dating tinatawag na MacCarthy Island Division. Ang isla ay mapupuntahan sa pamamagitan ng tulay mula sa timog na pampang, at maliliit na lantsa ng bangka o lantsa ng gobyerno mula sa hilagang pampang. Noong 1995, ang lungsod ng Georgetown at MacCarthy Island ay pinalitan ng pangalan bilang Janjanbureh ayon sa pagkakabanggit.

## Mga Larawan
## Mga sanggunian
Kategorya:Dibisyon ng Ilog Gitnang
Kategorya:Gambia
Kategorya:Janjanbureh
Kintampo

Ang **Kintampo** ay isang bayan at destinasyon ng turista sa Rehiyon ng Bono East ng Ghana. Ito ay naging kabisera ng Kintampo North Municipal noong 2004. Ang Kintampo ay may populasyon na 111,000. Karamihan sa populasyon sa Kintampo ay mga magsasaka, na ang produksyon ay nakatuon sa ube, mais, kasoy, mangga, munggo, tubers at iba pang mga gulay. Ang pangunahing etnisidad ng Kintampo ay ang mga taong Bono. May iba pang mga tribong naninirahan kabilang ang Wangara, Grushi, Grumah, Konkomba, Mo, Frafra at iba pa.

## Turismo
Ang Kintampo ay isa sa mga sentro ng turismo ng Ghana. Mayroong ilang mga atraksyong panturista sa bayan, kabilang ang mga kapansin-pansin sa mga ito: ang mga talon ng Kintampo, at ang Kintampo Fuller Falls. Gayunpaman, ang isa pang iconic na monumento na naglagay sa bayan sa mapa ng turismo ay ang lugar ng Sentro ng Ghana.
## Pagsasaka
Pagsasaka ang pangunahing hanapbuhay ng buong populasyon ng Kintampo. Karamihan sa mga magsasaka rito ay ginawang taniman ng kasoy at mangga ang malalawak na lupang sakahan, kaya naman isa ang bayan sa mga nangungunang nagtatanim ng mga pananim na ito. Marami rin ang gumagawa ng mga pananim na pagkain tulad ng ubi, kamoteng kahoy, mais, beans, at gulay.

Ang pagsasala o slash and burn, isang sistema ng pagsasaka kung saan sinusunog ang mga kagubatan, na naglalabas ng mga sustansya upang suportahan ang pagtatanim ng mga taunang pananim at pagkatapos ay mga pangmatagalang pananim sa loob ng ilang taon, ang siyang pinakaginagamit na sistema sa Kintampo. Ang Kintampo ay nakapagbunga ng mga dakila at sikat na tao. Ang kilalang Baba Yara, dating manlalaro ng football sa Ghana, ay nagmula sa Kintampo.
## Mga sanggunian
Kategorya:Ghana
Kategorya:Kintampo
Lolito Go

Si **Lolito Go** (ipinanganak noong 1985) ay isang Pilipinong manunulat ng awit. Nakapagsulat sya ng mga kanta para sa telebisyon at mga OPM artist.

## Karera
Una syang nakilala para sa paglapat ng ukulele music para sa kantang"Titibo-Tibo" noong 2017, na isinulat ng kanyang maybahay na si Libertine Amistoso at pinasikat ni Moira Dela Torre, na itinanghal na grand winner sa  Himig Handog, isang pambansang patimpalak sa pagsulat ng kanta sa Pilipinas.

Si Go rin ay sumulat ng kanta para sa ilang music artists tulad nina Moira Dela Torre, Juris Fernandez, Bituin Escalante, Elaine Duran, at iba pa. 

Noong 2024, nag-viral ang isinulat nyang wedding song na pinamagatang "He Knows", na inawit ni Almira Lat. Sa taon ding iyon, nagsulat sya ng political jingles para kina Imee Marcos at Gregorio Honasan na tumatakbo noong 2025 midterm elections.

## Personal na buhay
Si Go ay tubong Olongapo at lumaki sa isang pamilyang  may likas na hilig sa musika.

## References
Vinets

Ang **Vinets** ay isang komyun sa Pransiya, na matatagpuan sa departamento ng Aube sa rehiyon ng Grand Est.

## Heograpiya
Noong 1837 ang mga sumusunod ay nakalista sa land registry: Le Bas, La Cave, Le Calvaire, Le Petit at Le Gros Gagnage, Saint-Menge at Le bois de Mailly.
### Sitwasyon
Ang teritoryo ng Vinets ay sumasakop sa hilagang bahagi ng departamento ng Aube.
### Mga Hangganan
Ito ay napapaligiran sa hilaga ng teritoryo ng Lhuitre; sa silangan ng Huitrelle, isang maliit na ilog na nasa unang kategorya, na naghihiwalay dito mula sa teritoryo ng Isle-Aubigny; sa timog ng Aube, isang sanga ng Seine, na naghihiwalay dito mula sa mga teritoryo ng Vaupoisson, Saint-Nabord, at Torcy-le-Petit. Panghuli, sa kanluran, ito ay napapaligiran ng teritoryo ng Le Chêne.
### Konpigurasyon
Ito ay halos nasa hugis ng isang parihaba na nakahilig patungong hilagang-silangan. Ang haba nito mula timog-silangan hanggang hilagang-kanluran ay may average na 3,800 metro at ang lapad nito mula hilagang-silangan hanggang timog-kanluran ay humigit-kumulang 2,500 metro.
### Lawak
Ang kabuuang lawak nito ay humigit-kumulang 917 ektarya.

## Kasaysayan
Nanirahan na simula pa noong mga unang siglo, ilang sementeryo, kabilang ang isang sementeryo mula sa panahon ng Gallo-Roma, ang natuklasan sa simula ng ika-19 na siglo.Ang gilingan ay pagmamay-ari ng Abbey of Marmoutier (Tours) noong 1082, habang ang pugon ay pagmamay-ari ng Abbey of Basse-Fontaine mula noong 1188, na nagbigay ng bahagi ng kita nito sa pamilyang Dieu-du-Chêne. Ang gilingan ng harina ay pagmamay-ari ng Abbey of La Piété-Dieu-lès-Ramerupt noong 1668.Ang seigneury ay halos eksklusibong hawak ng mga panginoon ng Ramerupt.

Noong 1789, ang nayon ay nasa ilalim ng hurisdiksyon ng intendancy at generality ng Châlons, ang halalan ng Troyes, at ang balwarte ng Chaumont.

## Mga lugar at monumento
Ang simbahang inialay kay Memmie ng Châlons ay itinayo noong ika-16 na siglo.

:Ito ay isang parokya sa loob ng dekano ng Arcis, kasama ang Aubigny bilang isang sangay na simbahan, at nasa ilalim ng patronage ng obispo. Naglalaman ito ng ilang mga estatwa noong ika-16 na siglo, tulad ng kay Memmie ng Châlons na nakaupo sa kanyang trono, at isang Maria na may isang bouquet, na parehong gawa sa polychrome limestone. Mayroon ding mga plake ng paggunita para kina Joseph Dedet at Savine Menuelle mula 1704; isang plake na nag-aalay ng simbahan noong Marso 12, 1600, ni Henri le Meignen; isang ipinintang larawan ng *Annonciation* ni Pierre Cossard mula 1785; at mga stained-glass windows na may grisaille at mga pigurang naglalarawan sa muling pagkabuhay ni Kristo.

## Eskudo de armas
Party kada kulay: unang gules isang pilak na crozier, pangalawa kada fess, I o isang kumpol ng mga lilang ubas na may dahon ng baging, II vert tatlong uhay ng trigo na may tangkay at dahon o, hinawakan at itinali ang mga gules, inilagay sa kurba, isang cotise na kulot na asul sa pangkalahatan, isang punong asul na may karga na pilak na kurba na may dalawang dobleng cotise na makapangyarihan at kontra-makapangyarihan na o.

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Cynthia Alexander

**Si Cynthia Alexander**   (ipinanganak na *Cynthia Veronica Ayala*, noong 1971) ay isang mang-aawit-kompositor ng awit at multiinstrumentalista na galing sa Pilipinas. Nagtanghal siya sa mga lokal na entablado   at sa pandaigdigan kabilang ang Rainforest World Music Festival  sa Malaysia, ang ''Jack Daniel's World Music Tour*   sa Singapore at ang *Southeast Asian Night Market Festival'' sa New Zealand. Tumugtog din siya ng mga gong at electric bass sa mga palabas sa ibang bansa (India, US, Japan, Canada) kasama si Joey Ayala at ang Bagong Lumad.

Bilang isang indie na artista, nakapaglabas na siya ng apat na album, at kasali sa iba't ibang proyekto sa musika. Siya ang lumikha ng eclectic musical score para sa produksyon ng Ballet Philippines, ang "Wagas",    kung saan pinagsama niya ang mga elementong elektroniko, industriyal, katutubo, kontemporaryo, at pop sa isang magkakaugnay na akda.

Si Cynthia ay isa ring sariling sikap na artistang biswal. Kasalukuyan siyang naninirahan sa Seattle, Washington. Siya ay kapatid ng folk-rock singer-songwriter na si Joey Ayala.

## Mga Pag-record 
Ito ay isang listahan ng kanyang mga solo at kolaborasyong album. Maraming beses na siyang nakipagtulungan sa kanyang kapatid na si Joey Ayala.

## Mga Sanggunian 
## Mga panlabas na link
* 
* Cynthia Alexander at Last.fm
* Hayp at Last.fm

*
Kategorya:Ipinanganak noong 1971
Louga

Ang **Louga** ay isang lungsod sa hilagang-kanlurang Senegal. Ang Louga ay isang sentro ng pamilihan ng baka, at may mga koneksyon sa kalsada at riles sa daungang lungsod ng Saint-Louis sa hilagang-kanluran at Dakar sa timog-kanluran. Ang lugar na nakapalibot sa Louga ay nasa hilagang hangganan ng lugar ng pagtatanim ng mani (groundnut) ng Senegal at tinitirhan ng mga Fulani, na karaniwang mga nomad na pastoral, at ng mga Wolof, na mga magsasakang laging nakaupo. Ang Louga ay matatagpuan sa tinatawag na Ndiambour, na dating bahagi ng lalawigan ng Cayor.

## Administrasyon
Ang Louga ay parehong kabisera ng departamento ng Louga at ng rehiyon ng Louga.

Ang rehiyong administratibo ng Louga ay nabuo noong 1976, na hinati sa 3 departamento na may 11 distrito at 48 komunidad. Mayroong 7 munisipalidad.

Ang rehiyon ng Louga ay binubuo ng 3 departamento:

* Kébémer
* Linguère
* Louga

## Heograpiya
Ang pinakamalapit na mga bayan ay ang Dagadj, Bayakh, Taoua, Laye, Mbarom at Ngueye Dili. Ang kabisera ng Senegal, ang Dakar, ay 203 km ang layo. Ang klima ay tuyo, halos parang disyerto, na may mahabang tagtuyot na tinatawag na harmattan na maaaring tumagal ng 9 na buwan o higit pa. Ang panahong ito ay nagdadala ng alikabok sa Louga at paminsan-minsan ay nagdudulot ng mga bagyo ng buhangin, na nagpapalaganap ng erosyon ng hangin at pagkawala ng tubig sa pamamagitan ng pagsingaw.

## Mga sanggunian
Kategorya:Senegal
Lugaignac

Ang **Lugaignac** ay isang komyun sa Timog-kanlurang Pransiya, na matatagpuan sa departamento ng Gironda (rehiyon ng Nouvelle-Aquitaine).

## Heograpiya
Ang komyun ng Lugaignac ay matatagpuan 35 km sa silangan ng Bordeaux at 21 km mula sa Libourne. Kasama ang Grézillac at Branne, ito ang bumubuo sa urban area ng Branne.

Ang mga kalapit na komunidad ay Branne, Grézillac, Guillac, Naujan-et-Postiac at Saint-Aubin-de-Branne.

## Pagpaplano ng lungsod
### Tipolohiya
Noong Enero 1, 2024, ang Lugaignac ay ikinategorya bilang isang munisipalidad sa kanayunan na may nakakalat na pabahay, ayon sa bagong pitong-antas na grid ng densidad ng munisipyo na tinukoy ng INSEE noong 2022. Ito ay kabilang sa yunit urbano ng Branne, isang intra-departmental na aglomerasyon na nagpapangkat ng tatlong munisipalidad, kung saan ito ay isang suburbanong munisipalidad.

### Paggamit ng lupa
Ang paggamit ng lupa sa munisipalidad, gaya ng ipinapakita sa European biophysical land cover database na Corine Land Cover (CLC), ay nailalarawan sa pamamagitan ng malaking dami ng lupang pang-agrikultura (86.4% noong 2018), isang pagbaba kumpara sa 1990 (87.8%). Ang detalyadong pagkasira noong 2018 ay ang mga sumusunod: permanenteng pananim (69.1%), magkakaibang mga lugar na pang-agrikultura (17.3%), kagubatan (12.2%), at mga urbanisadong lugar (1.5%).
## Tiponomiya
Ang mga lumang anyo ay *Lucaniaco*, sa Latin, noong ikaapat na siglo, *Luganac*, *Luganhac*, *Luguniac*, *Luguinac*, noong ikalabing-isa at ikalabintatlong siglo, *Arnaldi de Luganac*, noong 1143, pro stagia ng Luganhac, noong 1273. Ang *Lugaignac* ay nagmula sa isang Latin na pangalan ng tao, eksaktong pangalang *Lucanius*, na nagmula sa lux, "liwanag", na may hulaping -*acum*, na Latinisasyon ng hulaping Gallic na -*ācon*. Samakatuwid, ang Lugaignac ay malamang na isang luma at malaki at sinaunang ari-arian na pagmamay-ari ni *Lucanius*.

## Mga lugar at monumento
* Simbahan ni San Martin. Ang gusali ay nakalista bilang isang makasaysayang monumento noong 1925.

Lugaignac église saint-Martin 2.JPG|L'église Saint-Martin
Lugaignac Mon Morts 2.JPG|Monument aux morts
Lugaignac antique-castel-de-lugaignac-pres-branne-1912.jpg|Antique castel

## Eskudo de armas
Grupo: Una, asul, isang espadang kulay abo na nakabaluktot at sumusuporta sa isang mantle o, pangalawa, isang kumpol ng ubas na kulay lila, may mga dahon at natural na natatakpan ng baging; lahat ay napapalibutan ng isang punong sungay na may kasunod na leopardo o armado at matamlay na asul.

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Laruscade

Ang **Laruscade** ay isang komyun sa Timog-Kanluran ng Pransiya, na matatagpuan sa departamento ng Gironda (rehiyon ng Nouvelle-Aquitaine).

## Heograpiya
Ang Laruscade, na matatagpuan sa rehiyon ng Cubzaguais, ay isa sa mga huling komyun sa hilagang Gironde. Ang hangganan nito sa komyun ng Bedenac ay nagmamarka ng hangganan sa pagitan ng Gironde at Charente-Maritime. Ito ay bahagi ng mas malawak na metropolitan area ng Bordeaux.

Ang komyun ay tinatawid pakanluran ng N10 highway sa pagitan ng Bordeaux at Angoulême.

Ito ay matatagpuan humigit-kumulang 4 na km mula sa Cavignac, 6 na km mula sa Saint-Yzan-de-Soudiac, 7 na km mula sa Saint-Savin, 14 na km mula sa Montlieu-la-Garde, 16 na km mula sa Saint-André-de-Cubzac, 20 na km mula sa Montendre, 26 na km mula sa Sainte-Eulalie, 40 na km mula sa Bordeaux (medyo malayo pa sa pamamagitan ng kalsada), 41 na km mula sa Barbezieux-Saint-Hilaire, 66 na km mula sa Cognac, 74 na km mula sa Angoulême, 132 na km mula sa La Rochelle, at 150 na km mula sa Limoges.

Ang pinakamalapit na internasyonal na paliparan ay ang Bordeaux-Mérignac, na matatagpuan humigit-kumulang tatlong-kapat ng isang oras ang layo sakay ng kotse.

Ang mga kalapit na munisipalidad ay Bedenac, Bussac-Forêt, Cavignac, Lapouyade, Marcenais, Marsas, Saint-Mariens, Saint-Yzan-de-Soudiac at Tizac-de-Lapouyade.

## Toponimiya
Ang toponimiya ay malamang na nagmula sa Occitan *ruscada* na "tanning pit" (o *ruscat*, -*ada* "na may balat ng kahoy").

## Industriya
Noong Hulyo 20, 2020, inanunsyo ng Flying Whales, isang startup na dalubhasa sa paggawa ng mga airship, at ng rehiyon ng Nouvelle-Aquitaine ang pagtatatag ng unang assembly line para sa kanilang magiging sasakyang panghimpapawid sa Laruscade. Ang konstruksyon ng production site ay nakatakdang makumpleto sa katapusan ng 2021. Kasunod ng paborableng opinyon mula sa public inquiry commission, isang atas ng prefectural na may petsang Disyembre 10, 2025, ang nagdeklara na ang proyektong paglikha ng pabrika at isang restricted-use airfield ay para sa kapakanan ng publiko.

## Mga lugar at monumento
* Ang simbahang parokya ng Saint-Exupère ay nasa istilong Neo-Romanesque. Isang oratoryo na inialay sa Birheng Maria ang itinayo sa labas sa paanan nito.

laruscade eg1.JPG|L'église Saint-Exupère.
laruscade eg2.JPG|L'oratoire.

## Eskudo de armas
Party: Una, kulay azure na hiwa ng maritime pine o, pangalawa, kulay argent na kumpol ng mga lilang ubas na may dahon; isang crosier sable sa kabuuan; lahat ay nasa isang chief gules na may mga gintong balahibo.

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Saint-Germain-du-Puch

Ang **Saint-Germain-du-Puch** ay isang komyun sa Timog-kanlurang Pransiya, na matatagpuan sa departamento ng Gironda sa rehiyon ng Nouvelle-Aquitaine.

## Heograpiya
Ang Saint-Germain-du-Puch ay matatagpuan sa rehiyon ng Entre-deux-Mers, malapit sa kaliwang pampang ng Dordogne at Libourne.

Ang mga kalapit na komunidad ay Arveyres, Baron, Beychac-et-Caillau, Camarsac, Croignon, Nérigean, Sallebœuf at Vayres.

## Kasaysayan
Noong panahon ng Rebolusyon, ang parokya ng Saint-Germain-du-Puch ang bumuo ng komyun ng Saint-Germain-du-Puch.

## Eskudo de armas
Bawat tatlong buwan, kulay azure at gules, una at pang-apat, isang chevron na may hanay na maputla o, sable at gules, na pangunahing sinamahan ng dalawang magkakahiwalay na tumpok ng anim na coupeaux argent at sa base ay isang tungkos ng trigo o, pangalawa at pangatlo ay ng kastilyo ng lugar na argent, bukas at may butas sa bukid, may terasa o at nasa ibabaw ng isang kumpol ng mga ubas na katulad nito; sa kabuuan ay isang ulo ng crosier o.

## Mga lugar at monumento
Ang nayon ng Saint-Germain-du-Puch ay may apat na kastilyo at iba pang kawili-wiling mga monumento:

* Ang simbahan ng Saint-Germain. Itinayo sa isang lugar na Gallo-Roman, una itong nabanggit noong ika-13 siglo. Bahagi na lamang ng timog na pader ng nabe ang natitira sa simbahang Romanesque. Ang nabe ay nagtatapos sa silangan na may isang tuwid na bay at isang kalahating bilog na apse na muling itinayo noong 1862. Sa lumang bahagi ng timog na pader, mayroong isang serye ng mga canonical sundial (hindi bababa sa walo!).

Saint-Germain-du-Puch église 1.JPG|Église Saint-Germain.
Cadrans canoniaux église Saint-Germain-du-Puch 1.JPG|Cadrans canoniaux.

* ang pamumuno ng Arveyres;

* Ang kastilyo ng Grand-Puch, na itinatag noong 1330 o 1348. Ang kastilyo ay nakaayos bilang isang apat na gilid na napapalibutan ng isang kanal na inukit sa batong-apog. Dalawang toreng may walong sulok ang nasa gilid ng hilagang-silangan at timog-silangan na mga sulok. Ang dalawa pang sulok ay nakoronahan ng mga toreng bantayan na may korbell na, tulad ng mga tore, ay may mga daungan ng baril. Ang mga pang-itaas na bahagi ay pinalamutian ng mga openwork na balustrade ng mga quatrefoil sa mga machicolation, na tumatakbo sa paligid ng dalawang bubong na may dobleng gable;

Château de St Germain de Puch.jpg|Château du Grand-Puch - Gravure ancienne
Saint-Germain-du-Puch - Château du Grand-Puch.jpg|Château du Grand-Puch - facade Est - vue générale
Saint-Germain-du-Puch Château 1.JPG|Château du Grand-Puch - facade Est
Saint-Germain-du-Puch Château 2.JPG|Château du Grand-Puch - facade Ouest

* Ang Château du Petit Puch noong ika-16 na siglo;

* Ang Château Goudichaud noong ika-18 siglo;

* Ang Château de Jonqueyres, isang dating bahay na may kuta na itinayo noong ika-11 at ika-12 siglo.

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Boudou

Ang **Boudou** ay isang komyun ng Pransya, na matatagpuan sa kanluran ng departamento ng Tarn-et-Garonne sa rehiyon ng Occitanie. Sa kasaysayan at kultura, ang komyun ay nasa Quercy Blanc, na katumbas ng katimugang bahagi ng Quercy, na may utang na pangalan sa mga batong-apog na Tertiary lacustrine nito.

Dahil nalantad sa isang nabagong klima ng karagatan, ito ay pinapaagos ng Garonne Lateral Canal, ng Ilog Garona, ng Ilog Tarn, at ilan pang maliliit na batis. Ipinagmamalaki ng bayan ang isang kahanga-hangang likas na pamana: tatlong lugar ng Natura 2000 (ang "Tarn, Aveyron, Viaur, Agout, at Gijou Valleys," ang "Garonne, Ariège, Hers, Salat, Pique, at Neste Valleys," at ang "Garonne Valley mula Muret hanggang Moissac") at apat na likas na lugar na may interes sa ekolohiya, fauna, at bulaklak.

Ang Boudou ay isang bayan sa kanayunan na may populasyon na 757 (noong 2023). Ito ay bahagi ng lugar ng catchment ng Moissac. Ang mga naninirahan dito ay tinatawag na *Boudounais* (panlalaki) o *Boudounaises* (pambabae).

## Heograpiya
Isang bayan na matatagpuan sa tagpuan ng mga ilog Tarn at Garona.

Ang mga kalapit na komunidad ay Malause, Moissac, Saint-Nicolas-de-la-Grave, Saint-Paul-d'Espis at Saint-Vincent-Lespinasse.

## Mga lugar at monumento
* Ang tanawin na tinatanaw ang tagpuan ng mga ilog Tarn at Garonne, at ang Pyrenees.

* Dating Simbahan ng Saint-Pierre sa Ax-les-Thermes. Ang gusali ay nakalista bilang isang makasaysayang monumento noong 1978.

* Simbahan ng Saint-Pierre-aux-Liens sa Saint-Pierre-d'Ax-les-Thermes. Ang gusali ay nakalista sa database ng Mérimée at sa Pangkalahatang Imbentaryo ng Rehiyon ng Occitanie. Ilang mga bagay ang nakalista sa database ng Palissy.

* Simbahan ng Saint-Pierre sa Boudou. Ang gusali ay nakalista sa database ng Mérimée at sa Pangkalahatang Imbentaryo ng Rehiyon ng Occitanie. Ilang mga bagay ang nakalista sa database ng Palissy.

Boudou point of view on confluence Tarn-Garonne.JPG|Point de vue et table d'orientation sur le confluent du Tarn et de la Garonne.
Boudou point de vue.JPG|Le point de vue du Boudou (82) en 2011.
016 Boudou ( 82200 ).JPG|L'église Saint-Pierre.

## Eskudo de armas
Magkasunod-sunod na ipinapadala sa sinister: una at ikatlong gules na payak, pangalawa o may isang kumpol ng ubas na may dahon ng baging mismo; isang kulay azure na ipinapadala sa sinister na kabuuan sa partisyon at isang krus na clechée, may butas at pommée na may labindalawang piraso ng kulay argent na kabuuan sa gitna ng pall.

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Panjas

Ang **Panjas** ay isang komyun ng Pransya na matatagpuan sa kanluran ng departamento ng Gers sa rehiyon ng Occitanie. Sa kasaysayan at kultura, ang komyun ay nasa Bas-Armagnac, o Black Armagnac, isang rehiyon na matatagpuan sa pagitan ng mga lambak ng Auzoue, Gélise, Douze at Midou.

Dahil nalantad sa isang nabagong klima ng karagatan, ito ay pinadadalhan ng Midouze, Maignan, batis ng Hartané, batis ng Moulie, at ilan pang maliliit na daluyan ng tubig. Ipinagmamalaki ng bayan ang isang kahanga-hangang likas na pamana: isang lugar ng Natura 2000 (ang "Midou at Ludon hydrographic network") at dalawang likas na lugar na may interes sa ekolohiya, fauna, at bulaklak.

Ang Panjas ay isang bayan sa kanayunan na may 431 na naninirahan noong 2023, na umabot sa pinakamataas na populasyon na 1,084 noong 1856. Ito ay bahagi ng lugar ng catchment ng Nogaro. Ang mga naninirahan dito ay tinatawag na *Panjagais* (panlalaki) o *Panjagaises* (pambabae).

Ang mga naninirahan sa Panjas ay tinatawag na *Panjagais*.

Kabilang sa pamana ng arkitektura ng bayan ang isang gusaling protektado bilang isang makasaysayang monumento: ang Simbahan ng Saint-Laurent, na nakalista noong 1995 at inuri noong 2000.

## Heograpiya
Ang Panjas ay isang komyun sa Gascony na matatagpuan sa Armagnac sa ilog Midou.

Ang mga kalapit na komunidad ay Bourrouillan, Caupenne-d'Armagnac, Estang, Laujuzan, Lias-d'Armagnac, Maupas at Salles-d'Armagnac.

## Mga lugar at monumento
* Simbahang Saint-Laurent: isang simbahang bahagyang Romanesque;
* Monumento para sa mga namatay sa Paglaban.

## Eskudo de armas
Sakop bawat paleta: unang gules isang krus na clechée, may butas at pommée na may labindalawang piraso o, pangalawa, isang kulay argente na gules ng leon; sa escutcheon, bilang isang watawat, na nakahiwalay ang isa laban sa isa, na lumalabas mula sa paanan, isang kumpol ng mga ubas na kulay sable, may mga tangkay at may dahon sa kabuuan; sa pinuno ay nakahiwalay ang isa laban sa isa, ang nakasulat na "PANJAS" sa malalaking titik na sable sa kabuuan.

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Pagsensura sa Wikipedia

[thumb|Pagharang ng [Wikipediang Aleman sa mga *browser* sa Tsina (*screenshot* noong 2011)]]
Sinensura ng mga pamahalaan ng ilang mga bansa ang Wikipedia, kabilang na ang Belarus, Beneswela, Iran, Nagkakaisang Kaharian (UK), Pakistan, Rusya, Saudi Arabia, Sirya, Tsina, Turkya, at Uzbekistan.

Sa ilang mga pagkakataon, may malawakang pagsensura sa Internet sa pagkalahatan at nasasama ang mga nilalaman ng Wikipedia. Ipinagbabawal naman ng ibang mga hakbang ang pagpapanatili ng espesipikong nilalaman na maituturing na nakasasakit sa damdamin o opensibo. Isa ang pagharang sa mga kasangkapan na ginagamit ng mga awtoridad sa ilang bansa para isensura ang Wikipedia. Ilan pa sa mga kasangkapan ng mga awtoridad ang tahasang pagtarget ng mga tagagamit at ang pagbabago (ng mga awtoridad) ng mismong nilalaman ng nga artikulo.

Nagagawa pa rati ng mga pamahalaan na iharang ang partikular na mga artikulo, ngunit lumipat ang Wikipedia sa HTTPS noong 2015. Napilitan ang mga sensor na iharang ang buong website.

## Talahanayan batay sa bansa 
## Mga sanggunian 
Kategorya:Sensura sa Internet ayon sa organisasyon
Pindères

Ang **Pindères** ay isang komyun sa Timog-Kanluran ng Pransiya, na matatagpuan sa departamento ng Lot-et-Garonne, sa rehiyon ng Nouvelle-Aquitaine.

## Heograpiya
Komunidad na matatagpuan sa rehiyon ng Landes ng Lot-et-Garonne sa lugar ng Lugues, sa dating linya ng riles ng Marmande-Mont-de-Marsan. Nasa hangganan ito ng departamento ng Gironda.

Ang komyun ay 55 km sa kanluran-hilagang-kanluran ng Agen, ang kabisera ng departamento, 32 km sa hilagang-kanluran ng Nérac, ang kabisera ng sub-prefecture, at 9.5 km sa hilaga ng Houeillès, ang dating kabisera ng kanton. Ang mga distansya sa tuwid na linya ay 47.9 km papuntang Agen, 29 km papuntang Nérac, at 8.5 km papuntang Houeillès.

Ang mga kalapit na komunidad ay Allons, Beauziac, Casteljaloux, Lartigue, Pompogne, Saint-Martin-Curton, Saint-Michel-de-Castelnau at Sauméjan.

## Etimolohiya
Dalawang etimolohiya ang iminungkahi para sa pangalan ng komyun na ***Pindèras***, na Occitan:

* *pinde*, na tumutukoy sa "lupang binaligtad ng araro."

* *pinèras* o **pinatária*, na tumutukoy sa isang lugar na tinamnan ng mga puno ng pino, na minsan ay binabaybay na *pindèras*.

Ang pangalan ay binabaybay na ***Pindèras*** sa Gascon.

Ang mga naninirahan ay tinatawag na *Pindérais*, o *pinderés* sa Occitan.

Dahil ang Pindères ay nasa Gascony, ang karamihan sa mga pangalan ng lugar doon ay maaaring ipaliwanag sa pamamagitan ng kanilang mga pinagmulang Occitan, halimbawa, Pruillès, Lasségues, Sarpout, Cazaubon, le Basta, le Tuja, le Fitta, les Théneys, at Pagueléou.

## Mga lugar at monumento
* Ang simbahang parokya nina San Pedro at San Pablo ay sinimulang itayo noong ika-14 na siglo at natapos noong ika-16 na siglo.

* Ang plasa ng nayon, na pinalamutian ng mga bulaklak, ay pinagsasama-sama ang karamihan sa mga gusaling pagmamay-ari ng munisipalidad:

** ang bulwagan ng bayan, na nagtatampok ng harapan na kalahating-kahoy,

** ang bahay-komunidad, isang dating *oustaù* (tradisyonal na tirahan ng rehiyon ng Landes de Gascogne) na nagmula pa noong ika-14 na siglo, pinalaki noong ika-16 na siglo at naibalik noong bandang taong 2000,

** ang simbahan.

* Kagubatan ng Landes.

Pindères Place.jpg|La place du village.
Pindères Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul 01.jpg|L'église Saint-Pierre-et-Saint-Paul.
Pindères Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul 03.jpg|Le clocher-mur de l'église.
Pindères Mairie 02.jpg|La façade « entrée » de la mairie.
Pindères Mam.jpg|Le monument aux morts.

## Eskudo de armas
Nahahati: unang kulay abo, tatlong puno ng pino na natural na pinutol, nakaayos nang paayon, pangalawa, dalawang susi o naka-krus na kulay abo at isang espadang kulay abo sa kabuuan ng mga susi; isang kulot na asul na linya sa kabuuan ng partisyon.

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Abina Tawide Coguit

Si **Abina Tawide Coguit** ay isang Pilipinang Manobo na mangbuburda na ginawaran bilang Manlilikha ng Bayan noong 2023 sa bisa ng Proklamasyon Bilang 427.

## Personal na buhay
Naninirahan si Abina Coguit sa bayan ng La Paz sa lalawigan ng Agusan del Sur. Siya ay pitongpu at dalawang taong gulang nang tinanggap niya ang parangal na ito.

Katulad ng ibang manlilikha ng bayan, si Abina Coguit ay tumanggap ng isang medalyang nababalot ng ginto mula sa Bangko Sentral ng Pilipinas at *grant* na nagkakahalaga ng P200,000. Siya rin ay pagkakalooban ng *stipend* na nagkakahalaga ng P50,000 bawat buwan habang siya ay nabubuhay. Mayroon din siyang benepisyong medikal at pang-ospital na nagkakahalaga ng P750,000. Bibigyan siya ng *state funeral* sa yugto ng kanyang pagkamatay.

## Mga sanggunian
## Panlabas na link
* Seremonya ng paggawad ng parangal bilang Manlilikha ng Bayan kay Abina Coguit
Sakinur-ain Mugong Delasas

Si **Sakinur-ain Mugong Delasas** ay isang Pilipinang dalubhasa sa katutubong sayaw na Sama *igal* na ginawaran ng parangal bilang Manlilikha ng Bayan noong 2023 sa bisa ng Proklamasyon Bilang 427.

## Dalubhasa sa sayaw
Dalubhasa sa pagsayaw ng *igal* si Sakinur-ain Mugong Delasas. Ang sayaw na *igal* ay isang tradisyunal na ritwal na sayaw na nakaugat sa kultura ng mga Sama na nakatira sa mga lalawigan ng Sulu at Tawi-tawi. Ang bawat galaw ng sayaw na ito ay gumagaya sa mga galaw ng mga ibon, isda, alon sa karagatan at banayad na simoy ng hangin.

Natutunan ni Sakinur-ain Delasas ang pagsayaw ng *igal* sa paggabay ng kanyang ina. Noong 1974 ay sumapi si Delasas sa *Mindanao State University - Tawi Tawi College of Technology and Oceanography Tambuli Cultural Dance Troupe* kung saan ay tuluyang nahasa ang kanyang kakayahan sa pagsayaw ng *igal*. Nang lumaon ay naging direktor siya ng grupong ito.

Pinagtibay ng isang resolusyon ng parliamentaryo ng *Bangsamoro Transition Authority* ang pagbibigay ng karangalan kay Sakinur-ain Delasas bilang Manlilikha ng Bayan sa pagiging dalubhasa nito sa pagsayaw ng tradisyunal na sayaw ng Sama na *igal* at pagbibigay sa kanya ng papuri sa kanyang katangi-tanging kontribusyon sa kultura at sining ng Bangsamoro.

Kasama si Sakinur-ain Delasas sa mga manlilikha ng bayan na pinarangalan ng Pangasiwaan sa Edukasyong Teknikal at Pagpapaunlad ng Kasanayan (Inggles**:** *Technical Education and Skills Development Authority* *o TESDA*) noong 2025. Kasama sa programa ay ang pag-uusap kung paano mado-dokumento, ma-*standardize*, at mapasama ang mga kasanayan ng mga manlilikha ng bayan sa mga programa ng TESDA na nagpapaunlad sa mga kabataan. 

## Mga sanggunian
## Panlabas na link
* Pagtatampok kay Manlilikha ng Bayan Hadja Sakinur-ain Mugong Delasas sa National Dance Week
* Seremonya ng paggawad kay Hadja Sakinur-ain Mugong Delasas ng parangal bilang Manlilikha ng Bayan ng 2023
Siguiri

Ang **Siguiri** (N’ko: ߛߌ߯ߙߌ߲߫; Arabic: سِجِرِ ِ) ay isang lungsod sa hilagang-silangang Guinea sa tabi ng Ilog Niger. Ito ay isang sub-prefecture at kabisera ng Siguiri Prefecture sa Rehiyon ng Kankan.

Kilala ito sa mga panday-ginto nito at bilang lugar ng kapanganakan ni Sekouba Bambino Diabaté. Ang Siguiri ay ang kinaroroonan ng isang dating kuta ng Pransya na itinayo noong 1888, at ng Paliparan ng Siguiri.

## Etimolohiya
Ang ibig sabihin ng **Sigui** ay 'kalabaw' at ang **ri** ay 'lugar', isang pangalang ibinigay sa lugar dahil sa masukal na palumpong at masaganang populasyon ng mga mababangis na hayop. May ilang tradisyong pasalita na nagsasabing ang panganay na anak ni Sundiata, si Nyamagan, ay nanirahan at namuno doon. Ilang beses na lumipat ang bayan, sa magkabilang panig ng ilog, dahil sa pagbaha at sa paghahanap ng mas mayamang lupang pang-agrikultura sa mga pampang ng Niger.

## Pagmimina
Dito minamina ang gintong placer. Sa hilaga at hilagang-kanluran ng Siguiri, at sa kahabaan ng Ilog Tinkisso, ay matatagpuan ang rehiyon ng **Bouré**. Pinalitan ng rehiyong ito ang Bambouk bilang pangunahing prodyuser ng ginto noong ika-11-12 siglo.

## Mga sanggunian
Kategorya:Guinea
DXEV

Ang **DXEV** (107.9 FM), sumasahimpapawid bilang **UR 107.9 Infinite Radio**, ay isang himpilan ng radyo na pagmamay-ari at pinamamahalaan ng St. Jude Thaddeus Institute of Technology. Ang estudyo nito ay matatagpuan sa Capitol Hills, Brgy. Central, Mati, Davao Oriental.

## Mga Sanggunian 
Kategorya:Mga himpilang panradyo sa Davao Oriental
Maupas

Ang **Maupas** ay isang komyun sa Pransiya, na matatagpuan sa departamento ng Aube sa rehiyon ng Grand Est.

## Heograpiya
### Hidrograpiya
Ang komyun ay matatagpuan sa rehiyong hidrograpiko "ang Seine mula sa pinagmumulan nito hanggang sa tagpuan ng Oise (hindi kasama)" sa loob ng basin ng Seine-Normandie. Ito ay pinapaagos ng kanal 02 ng Aumont State Forest, ng Seronne, ng kanal 01 ng komyun ng Jeugny at ng Fossé la Roffée.

## Pagpaplano ng lungsod
### Tipolohiya
Noong Enero 1, 2024, ang Maupas ay ikinategorya bilang isang munisipalidad sa kanayunan na may kalat-kalat na pabahay, ayon sa bagong 7-level na iskala ng densidad ng munisipyo na tinukoy ng INSEE noong 2022. Ito ay matatagpuan sa labas ng isang urban area. Bukod pa rito, ang munisipalidad ay bahagi ng Troyes catchment area, kung saan ito ay isang peripheral municipality.

### Paggamit ng lupa
Ang takip ng lupa sa munisipalidad, gaya ng ipinapakita sa European biophysical land cover database na Corine Land Cover (CLC), ay nailalarawan sa pamamagitan ng malaking presensya ng mga kagubatan at semi-natural na lugar (53.4% ​​noong 2018), isang proporsyon na kapareho ng noong 1990 (53.4%). Ang detalyadong pagkasira noong 2018 ay ang mga sumusunod: kagubatan (53.4%), lupang maaaring sakahin (25.8%), magkakaibang mga lugar na pang-agrikultura (13.4%), at mga damuhan (7.5%).

## Mga lugar at monumento
Ang bayan ay may kakaibang katangian na walang simbahan.

## Eskudo de armas
thumb|Maupas

Partido: Unang Argent, isang cep ng tenné, ang paa at mga butas ay kulay kahel, Pangalawang Vert, isang dahon ng oak O nakalagay nang nakabaluktot; lahat ay nasa ibabaw ng isang punong Argente, isang nakabaluktot na Argente na may nakasulat na "LES MAUPAS" sa malalaking titik na Sable, at nasa gilid ng dalawang baras ng ginto na mabisang kontra-makapangyarihan sa loob.

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Pagpatay kay Jayson Zoleta

Ang **pagpatay kay Jayson Zoleta** noong ika Marso 5, 2026: 10:35:44 sa lungsod ng Lucena, Quezon sa isang pamilihang tiyange ng tsinelas ay kuha mula sa CCTV ang pagpatay ni Fattah Esmai Faisal "Datu Gulf" na dating nobyo nito.

## Jayson Zoleta
Si Zoleta ay tubong Lucena, 24 taon gulang ay nagtatrabaho sa isang mall S&M sa Lucena. Mula sa Mataas na paaralan ng Quezon.

Ang nobyo na si Fattah Esmai Faisal o Datu Gulf ay mayroon negosyo sa kanyang kapatid sa isang tiyange sa kalye ng Enriquez kung saan nanvyari ang pamamaril.

## Pagpatay
Si Zoleta ay pumunta sa tiyange upang ibalik ang damit kay Fattah, dakong 10:35 ay kinitil nito gamit ang kinuhang baril sa papel na kahon.

## Imbestigasyon
Dakong passing 11 tanghali ay tumungo ang mga pulis sa nasabing tiyange kung saan nangyari ang insidente.

## Reaksyon
Umani ng pakikiramay sa biktima mula sa iba't ibang akawnt, social media. Maging ang Mayor ng Lucena na si Mark Alcala.

## Mga pananda
Kategorya:2026 sa Pilipinas
Kategorya:Namatay noong 2026
Kategorya:Mga krimen sa Pilipinas
Kategorya:Pang-aabuso ng karapatang pantao sa Pilipinas
Adelita Romualdo Bagcal

Si **Adelita Romualdo Bagcal** ay isang Pilipinang dalubhasa sa tradisyong pasalita na ginawaran ng parangal bilang Manlilikha ng Bayan noong 2023 dahil sa kanyang pangangalaga at pagtataguyod ng *Dallot* at ng ibang pang tradisyong pasalita ng mga Ilokano.

## Dalubhasa sa tradisyong pasalita
Nakilala si Adelita Bagcal sa kanyang natatanging pag-awit ng *dallot* na awit ng mga Ilokano sa pamamanhikan at sa kanilang mga natatanging okasyon tulad ng kaarawan at pista, *duayya* na awit ng mga Ilokano na pangpatulog ng sa sanggol (Inggles: *lullaby)*, at *dung-aw* na ritwal o awit ng mga Ilokano sa kanilang mga yumao. 

## Manlilikha ng Bayan
Sa bisa ng Proklamasyon Bilang 427 na nilagdaan ni Pangulong Ferdinand Marcos Jr. sa pamamagitan ng kanyang kalihim na tagapagpaganap na si Lucas P. Bersamin, noong Disyembre 15, 2023, ay iginawad kay Adelita Bagcal ang parangal bilang Manlilikha ng Bayan dahil sa kanyang pangangalaga at pagtaguyod ng *Dallot* at ng iba pang mga tradisyong pasalita ng mga Ilokano. Nagsagawa si Bagcal ng isang *dallot* noong ipinagdiwang ang ika-99 anibersaryo ng kapanganakan ni Gamayo.

Bilang Manlilikha ng Bayan, nakatanggap si Bagcal ng isang medalyang nababalot sa ginto mula sa Bangko Sentral ng Pilipinas at gantimpalang nagkakahalaga ng P100,000. Siya rin ay makatatanggap ng P10,000 bawat buwan. Mayroon siyang benepisyong pang-medikal at pang-hospital na naghahalaga ng P750,000 bawat taon. Sa yugto ng kanyang kamatayan ay bibigyan siya ng libing ng estado (Inggles: *state funeral*) at ihihimlay sa Libingan ng mga Bayani.

## Mga sanggunian
## Mga panlabas na link
* Seremonya ng paggawad kay Adelita Romualdo Bagcal bilang Manlilikha ng Bayan
Talahanayan ng Internasyonal na Ponetikong Alpabeto

Nakalagay sa artikulong ito ang opisyal na talahanayan ng Internasyonal na Ponetikong Alpabeto (IPA), ang pamantayang sistema ng mga ponetikong simbolo na ginawa at pinapanatili ng Internasyonal na Ponetikong Asosasyon.

## Opisyal na talahanayan 
none|class=skin-invert-image|thumb|732x732px|Ang opisyal na talahanayan ng IPA sa wikang Ingles, huling binago noong 2020.

## Patinig 
## Katinig 
### Pulmonikong katinig 
### Di-pulmonikong katinig 
### Magkasabay na katinig 
## Tono 
## Simbolong pantulong 
## Link sa labas 
* The International Phonetic Alphabet and the IPA Chart
* Interactive IPA chart
Miramont-d'Astarac

Ang '''Miramont-d'Astarac''' ay isang komyun ng Pransya na matatagpuan sa timog ng departamento ng Gers sa rehiyon ng Occitanie. Sa kasaysayan at kultura, ang komyun ay nasa rehiyon ng Astarac, isang napakaburol na teritoryo sa timog ng Gers, na may lupang luwad, na nasa hangganan ng talampas ng Lannemezan.

Dahil nalantad sa isang nabagong klima ng karagatan, ito ay pinaaagos ng Ilog Baïse at ilang iba pang maliliit na sapa.

Ang Miramont-d'Astarac ay isang rural na komyun na may populasyon na 357 (noong 2023). Ito ay bahagi ng metropolitan area ng Auch. Ang mga naninirahan dito ay tinatawag na *Miramontais* (panlalaki) o *Miramontaises* (pambabae).

## Heograpiya
Ang Miramont-d'Astarac ay isang komyun sa Gascony na matatagpuan sa Astarac, sa lugar ng atraksyon ng Auch, sa Petite Baïse.

Ang mga kalapit na komunidad ay ang Idrac-Respaillès, Labéjan, Lamazère, Mirande, Mouchès at Saint-Jean-le-Comtal.

## Mga lugar at monumento
* Makikita mula sa RN 21, isang medyebal na tore (ika-14 na siglo) na dating pag-aari ng mga Konde ng Astarac ang tinatanaw ang bakuran ng paaralan at ang nayon. Pinalitan ng tore ang isang naunang pamayanan ng mga senyor, na pinatutunayan ng pagkakaroon ng isang kastilyong motte-and-bailey na 250 metro sa kanluran;

* Ang simbahang parokya ng Saint-Gilles sa Miramont-d'Astarac ay matatagpuan sa ibaba;

* Ang Château de Beaulieu (ika-17 siglo) ay ginawang isang gîte (upahang pangbakasyon). Binubuo ito ng isang parihabang gusali na nasa gilid ng dalawang parisukat na tore;

* Ang kastilyong motte-and-bailey ng Espic, hugis-itlog ang plano (12 m x 30 m), ay matatagpuan malapit sa kapilya ng Vicnau.

* Ang Château de Villeneuve. Ipinapakita sa mapa ng Cassini at sa rehistro ng lupa noong 1823, ang kastilyo ay nakatayo hindi kalayuan sa isang tawiran sa ibabaw ng ilog Petite-Baïse. Ito ay binubuo ng mga gusaling bumubuo ng isang patyo at pinalalawak ng isang malaking platapormang may mound. Makikita pa rin sa mapa ng IGN noong 1950, ang kastilyo ay nawala na ngayon sa ibabaw ng lupa.

* Ang kapilya ng Saint-Jean-Baptiste-de-Laffitte, na itinayo noong ika-17 at ika-18 siglo, ay ang simbahang parokya ng isang naglahong nayon;

* Ang kapilya ng Saint-Michel-de-Vicnau ay isa ring dating simbahang parokya sa istilong Romanesque, na itinayo sa isang tambak ng kastilyo.

## Eskudo de armas
Naka-tier sa baligtad na pares: Una, nakatalikod na usa o couchant na nakatagilid ang ulo, pangalawa, kulay abo, kulay leon, pangatlo, kulay asul, kulot na kulay abo kung saan nakalagay ang isang tungkos ng trigo o, nakatali na mga trigo.

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya
Kategorya:Mga komuna sa Gers
Talahanayan ng mga patinig sa IPA na may tunog

Ipinapakita sa artikulong ito ang mga patinig na nasa Internasyonal na Ponetikong Alpabeto (IPA) na may kaakibat na tunog. Nakabase ito sa opisyal na talahanayan ng patinig ng IPA, na huling binago noong 2020. IPA ang pandaigdigang sistema ng notasyon para maisulat ang lahat ng mga tunog sa mga wika ng tao, at pinapanatili ng Internasyonal na Ponetikong Asosasyon na siya ring gumawa sa naturang notasyon.

Tumutukoy ang mga kataga sa unahang hanay at hilera sa puwesto sa bibig upang mabuo ang patinig. Para sa bawat pares, nasa kaliwa ang di-mabilog habang nasa kanan ang mabilog na katumbas nito. Halimbawa, sa pares na ,  ang di-mabilog habang  ang mabilog na patinig.

## Tingnan din 
* Talahanayan ng mga katinig sa IPA na may tunog

## Sanggunian
Talahanayan ng mga katinig sa IPA na may tunog

Ipinapakita sa artikulong ito ang mga katinig na nasa Internasyonal na Ponetikong Alpabeto (IPA) na may kaakibat na tunog. Nakabase ito sa opisyal na talahanayan ng mga katinig ng IPA, na huling binago noong 2020. IPA ang pandaigdigang sistema ng notasyon para maisulat ang lahat ng mga tunog sa mga wika ng tao, at pinapanatili ng Internasyonal na Ponetikong Asosasyon na siya ring gumawa sa naturang notasyon.

Nahahati ang mga katinig sa dalawang uri: pulmoniko at di-pulmoniko. Pulmonikong katinig ang mga katinig na nabubuo sa pamamagitan ng paglabas ng hangin mula sa baga at pinipigilan sa pamamagitan ng pag-ipit sa lalamunan o sa ibang bahagi ng bibig, habang di-pulmonikong katinig naman ang mga katinig na hindi nakadepende sa baga upang mabuo ang tunog. Karamihan sa mga wika ng tao ay nagtataglay lamang ng mga pulmonikong katinig; nasa 20% lamang ng mga wika ang nagtataglay ng mga di-pulmonikong katinig.

## Tingnan din 
* Talahanayan ng mga patinig sa IPA na may tunog

## Sanggunian
Binibining Pilipinas 1971

Ang **Binibining Pilipinas 1971** ay ang ikawalong edisyon ng Binibining Pilipinas pageant, na ginanap sa Araneta Coliseum sa Lungsod Quezon, Pilipinas noong 27 Marso 1971. Ito ang unang edisyon na kinoronahan ang Miss Young Philippines sa pangunahing patimpalak.

Pagkatapos ng kompetisyon, kinoronahan ni Simonette de los Reyes ng Arayat si Vida Doria bilang Binibining Pilpinas 1971, kinoronahan ni Aurora Pijuan ng Bacolod si Evelyn Camus ng Maynila bilang Miss Philippines 1971, at kinoronahan ni Carmencita Avecilla si Maricar Zaldarriaga bilang Miss Young Philippines 1971. Nagtapos bilang first runner-up si Milagros Gutierrez, samantalang nagtapos bilang second runner-up si Donna de Guzman.

Limampu't-tatlong kandidata ang lumahok sa edisyong ito. Pinangunahan nina Pepe Pimentel at Boots Anson-Roa ang kompetisyon.
thumb|Araneta Coliseum, ang lokasyon ng Binibining Pilipinas 1971

## Mga resulta 
*  Nagtapos bilang isang *runner-up* sa internasyonal na kompetisyon.
*  Nagtapos bilang isang *semifinalist* sa internasyonal na kompetisyon.
*  Walang pagkakalagay ang kandidata ngunit nagwagi ito ng natatanging parangal

**Leyenda**

## Mga kandidata 
Limampu't-tatlong kandidata ang lumahok para sa tatlong titulo.

## Mga tala 

## Mga sanggunian 

## Panlabas na kawing 
* Opisyal na website