Trono ng padma

thumb|430x430px| Ang tatlong pigura ng Buddha dito ay may kanya-kanyang trono ng padma. Dinastiyang Pala, Silangang India, c. 1000.
**Ang trono ng padma** o *lotus throne* sa Ingles, na minsan ding tinatawag na *lotus platform*, ay isang estilong lotus na bulaklak na ginagamit bilang upuan o base ng isang pigura sa sining na may kaugnayan sa mga relihiyong Indian. Ito ang karaniwang pedestal para sa mga banal na pigura sa sining ng Budismo at Hinduismo, at madalas ding makikita sa sining ng Jainismo. Nagmula ito sa sining ng India at kasamang kumalat ng mga relihiyong Indian patungong Silangang Asya, partikular na.
[thumb| Bulaklak ng Padma o *[Padma (Lotus)|nelumbo nucifera*, ang Indian lotus ; ang hanay ng kulay nito ay mula puti hanggang pula]]

Nag-iiba-iba ang tiyak na anyo, ngunit nilalayong katawanin ang pagbubukas ng bulaklak ng *Nelumbo nucifera*, ang Indian lotus. Ayon sa tradisyunal na mga talambuhay, tumubo ang mga bulaklak ng lotus sa unang pitong hakbang ni Buddha, at sa ilang alamat ng Budismo, lumitaw ang batang Padmasambhava mula sa isang bulaklak ng lotus. Ang Indian lotus ay isang halamang-tubig na kahawig ng liryong tubig o water lily, bagaman hindi tunay na magkaugnay. Mayroon itong malaki, bilog, at patag na ulo ng buto sa gitna ng bulaklak, na may maliliit na butas sa itaas ng bawat buto na kakaunti ang bilang. Bukod sa ibang pambihirang katangian, ang *nelumbo nucifera* ay may natatanging kakayahan na tumanggi sa tubig, na tinatawag na lotus effect o ultrahydrophobicity. Bukod sa iba pang simbolikong kahulugan, ito ay tumataas sa ibabaw ng tubig na kanyang tinitirhan at hindi nadudungisan nito, kaya't nagsisilbing huwaran sa mga Budista. Ayon sa Pali Canon, ang mismong si Buddha ang nagsimula ng madalas uliting talinghagang ito, sa Aṅguttara Nikāya, na sinabing ang bulaklak ng lotus ay umaangat mula sa maputik na tubig na hindi nadudungisan, gaya ng kanyang pag-angat mula sa mundong ito, malaya sa mga karumihang tinatalakay sa sutra.

Sa Sanskrit, tinatawag ang trono bilang *padmāsana* (, , *āsana* ay pangalan ng posisyong nauupo), na siya ring pangalan ng Lotus position sa meditasyon at yoga, o *padmapitha*, *padma* na nangangahulugang lotus at *pitha* na isang base o plataporma.

## Kasaysayan
Ang pinakamaagang Veda, ang *Rigveda*, ay naglalarawan sa ibang mga diyos na pinapanood ang pagsilang ni Agni, ang diyos ng apoy, na nakaupo sa mga bulaklak ng padma o lotus; gayundin ang pagsilang ni Vasishtha. Sa mitolohiyang Hindu, ang pangunahing diyos na si Brahma ay lumitaw mula sa isang lotus na tumubo sa pusod ni Vishnu.
, ika-11 siglo]]

Sa sining, unang nakita ang anyo bilang base ng mga bihirang maagang imahe ni Laxmi mula sa ika-2 siglo BCE; marami o karamihan sa mga ito ay maaaring may kontekstong Budista. Gayunpaman, naging karaniwan ito sa mga nakaupong pigura ni Buddha sa Greco-Buddhist art ng Gandhara bandang huling ika-2 o ika-3 siglo CE. Maaaring narating nito ang Deccan noong katapusan ng ika-2 siglo. Sa isang punto, marahil noong bandang 200, at bago ang kanyang pagkamatay noong mga 250, pinayuhan ng Budistang palaisip na si Nagarjuna ang isang hindi kilalang haring Budista, malamang sa Deccan, na:

... Mangyaring gumawa gamit ang lahat ng mahalagang bagay Mga imahen ni Buddha na may maayos na proporsyon Maganda ang disenyo at nakaupo sa mga lotus ...
– na nagpapahiwatig na ang iconography na ito ay umiiral na noon. Hindi malinaw sa wika kung mga eskultura o mga pinta, o pareho, ang tinutukoy.

Sa maagang sining ng Budismo, maaaring nilalayong ilarawan nito ang ikalawa sa *kambal na milagro* sa alamat ng buhay ni Buddha. Sa ilang bersyon nito, habang nakikipagtagisan sa mga mangkukulam, pinarami ni Buddha ang kanyang sarili sa iba’t ibang katawan, na nakaupo o nakatayo sa mga bulaklak ng lotus. Ginamit ito para sa iba pang pigurang Budista, at inampon para sa iba pang diyos ng Hindu bukod kay Lakshmi.

## Anyo
Ang trono sa sining ay nag-iba ng anyo na malayo sa totoong halaman. Sa mga makasaysayang eskultura, madalas na may malinaw na guhit sa gitna; ang ganitong uri ay tinatawag na "dobleng-lotus" (*vishvapadma*) pedestal o trono. Kadalasan, may mga hugis talulot na tumataas at bumababa mula sa guhit na ito, ngunit minsan ang itaas na bahagi ng trono ay kumakatawan sa patag na ulo ng buto bilang base ng pigura, marahil may mga bilog para sa mga butas na naglalaman ng mga buto, gaya ng sa lumalaking ulo ng lotus.

Ang bingdi lotus ay isang partikular na uri na may dalawang bulaklak na magkatalikod sa bawat tangkay, ngunit hindi malinaw kung nakaimpluwensya ito sa anyo ng sining. Sa mga pinta sa Silangang Asya, at pati na sa mga modernong pintang Hindu, ang trono ng lotus ay madalas na inilalarawan nang mas makatotohanan sa hugis (ngunit hindi sa laki).

## Mga sanggunian