Bulakenyong Tagalog

Ang **Bulakenyong Tagalog** (ᜊᜓᜎᜃᜒᜌᜓ ᜆᜄᜎᜓ), **Bulacan Tagalog** (ᜊᜓᜎᜃ ᜆᜄᜎᜓ) o **Bulakenyo** (ᜊᜓᜎᜃᜒᜌᜓ, [bʊ.lɐˈxɛ.ɲo]), ay isang diyalekto ng Wikang Tagalog na sinasalita sa lalawigan ng Bulacan at sa pinakamalaking bahagi ng Nueva Ecija at ilang bahagi ng Pampanga at Tarlac. Kilala ito bilang isa sa baul ng kayamanan ng Wikang Tagalog sapagkat tinataglay pa nito ang ilang mga lumang salitang nilipasan na ng panahon sa Kalakhang Maynila gaya na lamang ng mga salitang *kampit* (kutsilyo), *iwi* (kalinga), *pisaw* (maliit na palakol), *anluwage* (karpintero), *balisungsong* (embudo), *supil* (panali ng buhok), *matamis* (asukal) at iba pa.

Ang puntong Bulakenyong Tagalog ay kilala sa pagiging mahimig at melodiko nito. Bukod pa rito, mabilis ngunit klaro kung magsalita ang mga Bulakenyo dahil sa kahusayan nila sa pangungusap na may kaugnayan sa pamamaraan nila sa pananalumpati at pagtula. Sinasabing malaki ang naging impluwensiya ng Wikang Kapampangan sa Bulakenyong Tagalog. Sa Nueva Ecija, mayroong salitang hiram mula sa Iloko ang diyalekto; ang Iloko ay ang pangalawang pinakamalaking lengguwahe sa probinsya.

## Ponolohiya at Ponetika 
Sa pangkalahatan, ang Buluakenyong Tagalog ay may kaparehong ponolohiya sa Tagalog na sinasalita sa Maynila at iba pang mga diyalektong Tagalog. Ito ay may parehong 21 ponema (/p, b, t, d, k, g, Ɂ, h, s, m, n, ŋ, l, r, w, j, i, e, a, u, o/), mga diptonggo, at diin sa mga salita (na karaniwang nasa pinakahuling posisyon). Ang ilang mga pagkakataon, gayunpaman, ay nagpapakita ng natatanging pagkakaiba sa mga tuntunin ng punto o kung ano ang tinatawag na punto. Ang mga nagsasalita ng Bulakenyong Tagalog ay may posibilidad na magkaroon ng natatanging punto na iba sa mga kaswal na ginagamit ng mga Tagalog ng Maynila. Para sa mga taong nakakarinig sa mga taong ito na nagsasalita, mayroon talagang tiyak na pagtaas ng tono sa malumay ng huling salita ng pagbigkas ng mga tagapagsalita nito.

Ito ay kilalang tinatawag na penultimate pitch accent, kung saan ang pangunahing pagtaas at pagbaba ng himig ay nakapokus sa ikalawang pantig mula sa huli ng isang salita. Sa halip na umasa lamang sa diin o pagpapahaba ng patinig gaya sa Karaniwang Tagalog ng Maynila, nananatili ang malinaw na pag-angat ng tono sa bahaging ito ng salita, lalo na sa mga mahahabang salita at sa pormal o maingat na pagsasalita. Nagbibigay ito sa pananalita ng Bulakenyo ng isang maayos at “melodic” na daloy. 

Kapansin-pansin din ang pagtatanggal ng tunog gaya na lamang ng tunog na /m/ at /w/ sa mga piling bokabularyo at salita. Halimbawa, *laang* (lamang), *marae* (marami), *nalaan* (nalaman), *nain* (namin), *ala* (wala), *eka* (wika), *anda* (tanda), at iba pa.

## Morpolohiya 
Sa pangkalahatan, ang morpolohiya ng Bulakenyong Tagalog ay kapareho ng sa namamayaning Tagalog. Gayunpaman, mayroon din itong ilang mga katangian na tiyak na sarili nito. Isang halimbawa ay ang paggamit ng unlapi na 'ka-' na karaniwang ginagamit upang bigyan ang isang salita ng kahulugang pang-uri, ito ay maaaring ipamalit o maihambing sa diin na "ang" sa Tagalog na ginagamit sa Maynila. Halimbawa, *kaganda*, sa halip na "ang ganda", *kasarap*, sa halip na "ang sarap, *kabaho*, sa halip na "ang baho".

## Bokabularyo 
Kahalintulad sa Batangas Tagalog ginagamit din ang mga salitang *ire/ere* sa halip na "ito" at *dine* sa halip na "dito". Bukod dito ay ginagamit rin ang salitang *kata*, ito ay maihahambing sa salitang "tayo" ngunit ito ay limitado lamang sa dalawang nag-uusap. 

## Mga kaugnay na pahina 
* Batangas Tagalog
* Tayabas Tagalog

## Mga sanggunian 
Kategorya:Wikang Tagalog
Kategorya:Mga wika ng Pilipinas