open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Talampas ng Barnim

Ang **Talampas ng Barnim** ay isang talampas na inookupahan ng hilagang-silangang bahagi ng Berlin at ang nakapalibot na estadong pederal ng Brandeburgo sa Alemanya.
right|thumb| Isang lawa na kilala bilang **Retsee** na matatagpuan sa talampas.
thumb| Lawa Schwärzesee malapit sa Eberswalde, Barnim, Brandeburgo

## Mga hangganan at pagkakahati 
### Mga hangganan 
Ang mga limitasyon ng talampas ay madaling matukoy. Ang katimugang hangganan ay minarkahan ng Lambak Berlin, kung saan dumadaloy ang Ilog Spree. Sa kanluran, ang hangganan sa pagitan ng Barnim at ng Lambak Glien ay minarkahan ng hilaga-timog glasyal na lambak. Sa hilaga at hilagang silangan ay ang hangganan kasama ang Lambak Eberswald, at sa silangan, Lubusz Land.
right|thumb| Ang hangganan ng Talampas ng Barnim.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Berlin
Eberhard Diepgen

Si **Eberhard Diepgen** (ipinanganak Nobyembre 13, 1941) ay isang Aleman na abogado at politiko na nagsilbi bilang Alkalde ng Kanlurang Berlin mula 1984 hanggang 1989 at muli bilang Alkalde ng (nagkaisang) Berlin, mula 1991 hanggang 2001, bilang miyembro ng Kristiyanong Demokratikong Unyon (CDU).

## Maagang buhay, edukasyon, at karera 
Si Eberhard Diepgen ay ipinanganak noong Nobyembre 13, 1941 sa distrito ng Berlin ng Wedding. Siya ang magiging unang katutubo ng Berlin sa opisina ng namamahalang mayor. Matapos makapagtapos ng mataas na paaralan noong 1960, nagsimulang mag-aral ng abogasya si Diepgen sa Malayang Unibersidad ng Berlin. Sa panahong ito, aktibo na siya sa pulitika at sumali sa Kristiyanong Demokratikong Unyon (CDU) noong 1962. Bilang miyembro ng "Singsing ng mga Kristiyanong Demokratikong Mag-aarala" (RCDS), pinamunuan niya sandali ang "Pangkalahatang Komiteng Pangmag-aaral" (ASTA) ng Malayang Pamantasan noong 1963. Matapos makapasa sa unang pagsusuri ng estado noong 1967, nagtrabaho si Diepgen bilang isang abogado ng trainee sa Mas Mataas na Rehiyonal na Korte ng Berlin at natanggap sa bar noong 1972 pagkatapos ng ikalawang pagsusuri ng estado.

## Talababa 
## Mga sanggunian 
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1941
Neue Kirche, Berlin

Kategorya:Berlin
Ang **Bagong Simbahan** (; kolokyal na , ibig sabihin ay "Aleman na Katedral"), ay matatagpuan sa Berlin sa Gendarmenmarkt sa tapat ng Simbahang Pranses ng Friedrichstadt (*Pranses na Katedral*). Binubuo ng parokya nito ang hilagang bahagi ng bagong kuwarto noon ng Friedrichstadt, na hanggang noon ay kabilang sa parokya ng mga kongregasyon ng Simbahan ng Herusalem. Ginamit ng mga maninimbang Luterano at Calvinista (sa Aleman na Simbahang Repormado) ang Aleman bilang kanilang katutubong wika, kumpara sa kongregasyong Calvinista na nagsasalita ng Pranses ng katabing Simbahang Pranses Friedrichstadt. Ang katutubong wika ng mga nagsisimba na sinamahan ng toreng may simboryo ay nakakuha sa simbahan ng kolokyal nitong pangalan na *Deutscher Dom*. Habang ang simbahan ay pisikal na kahawig ng isang katedral, ito ay hindi isang katedral sa pormal na kahulugan ng salita, dahil hindi ito ang luklukan ng isang obispo.

Matapos masira nang husto sa panahon ng pambobomba sa Berlin noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, natapos ang muling pagtatayo noong 1988; ang simbahan ngayon ay nagsisilbing museo.

## Mga tala 
## Mga sanggunian 
* Ingrid Bartmann-Kompa, Horst Büttner, Horst Drescher, Joachim Fait, Marina Flügge, Gerda Herrmann, Ilse Schröder, Helmut Spielmann, Christa Stepansky, at Heinrich Trost, *Die Bau- und Kunstdenkmale in der DDR: Hauptstadt Berlin* : 2 bahagi, Institut für Denkmalpflege (ed.) ( 1 1983), Berlin: Henschelverlag Kunst und Gesellschaft, 2 1984, bahagi I, p.&nbsp;217. Walang ISBN.
* Günther Kühne at Elisabeth Stephani, *Evangelische Kirchen sa Berlin* ( 1 1978), Berlin: CZV-Verlag, 2 1986, pp.&nbsp;374seq.ISBN&nbsp;3-7674-0158-4 .

## Mga panlabas na link 
* German Bundestag Historic Exhibition
* Kongregasyon sa Friedrichstadt (opisyal na website ng Aleman)
Hilagang Kapatagang Europeo

right|thumb|300x300px| Hilagang Kapatagang Europeo na kulay lunti.
[thumb|300x300px| [Topograpiya ng Europa.]]
Ang **Hilagang Kapatagang Europeo** ( – Hilagang Kapatagang Aleman; ;  – Gitnang Kapatagang Europeo;  at ; Pranses: ''Ang Plaine d'Europe du Nord'') ay isang heomorpolohikong rehiyon sa Europa, karamihan ay nasa Polonya, Dinamarka, Alemanya, Belhika, Olanda (Mabababang Bayan), kasama ang maliliit na bahagi ng hilagang Pransiya at Republikang Tseko.

## Heograpiya 
Ang mga elevation ay nag-iiba sa pagitan ng 0 at 200 m (0 hanggang 650 talampakan). Bagama't kadalasang ginagamit bilang bukirin, ang rehiyon ay naglalaman din ng mga lusak, heath, at lawa. Ang Dagat Frisia, isang malaking katian, ay matatagpuan sa baybayin ng Dagat Hilaga.&nbsp;

## Mga ilog 
Kabilang sa mga pangunahing ilog-drainage basin, mula kanluran hanggang silangan: ang Rin, Ems, Weser, Elba, Oder, at Vistula.

## Mga panlabas na link 
* Baltic Lagoon
* Lowlands-L, isang internasyunal na komunidad ng talakayan na tumatalakay sa North European Plain, mga kultura nito, mga uri ng wika, kasaysayan, atbp.; nakikitungo din sa pamana na nakabase sa Lowlands sa Britain, North America, Australia, atbp.
* Naki-click na mapa (*sa Ruso*)
Kategorya:Heograpiya ng Europa
Federico Guillermo, Tagahalal of Brandeburgo

Si **Federico Guillermo** (; Pebrero 16, 1620 - Abril 29, 1688) ay Tagahalal ng Brandeburgo at Duke ng Prusya, kaya pinuno ng Brandeburgo-Prusya, mula 1640 hanggang sa kaniyang kamatayan noong 1688. Isang miyembro ng Pamilya Hohenzollern, kilala siya bilang "**ang Dakilang Tagahalal**" ( ''* ) dahil sa kaniyang mga tagumpay sa militar at politika. Si Federico Guillermo ay isang matatag na haligi ng pananampalatayang Calvinista, na nauugnay sa tumataas na uring komersiyal. Nakita niya ang kahalagahan ng kalakalan at isinulong niya ito nang husto. Ang kaniyang matalinong mga reporma sa tahanan ay nagbigay sa Prusya ng isang matibay na posisyon sa post-Westfalia na pampulitikang kaayusan ng hilagang-gitnang Europa, na nagtatakda ng Prusya para sa taas mula sa dukado patungo sa kaharian, na nakamit sa ilalim ng kanyang anak at kahalili.

## Talambuhay 
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cb/Friedrich_Wilhelm_von_Brandenburg_by_Matthias_Czwiczek.jpeg/200px-Friedrich_Wilhelm_von_Brandenburg_by_Matthias_Czwiczek.jpeg|thumb|294x294px| Federico Guillermo noong 1642, larawan ni [Matthias Czwiczek]]
Si Tagahalal Federico Guillermo ay ipinanganak sa Berlin kina Jorge Guillermo, Tagahalal ng Brandeburgo, at Isabel Carlota ng Palatinado. Ang kaniyang mana ay binubuo ng Margrabyato ng Brandeburgo, ang Dukado ng Cleveris, ang Kondado ng Mark, at ng Dukado ng Prusya.
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8e/Charlottenburg_Statue_2.jpg/220px-Charlottenburg_Statue_2.jpg|thumb| [Ekwestreng estatwa ni Federico Guillermo|Estatwa ni Federico Guillermo sa Palasyo Charlottenburg, Berlin]]

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbabasa 
* Carsten, Francis L. "The Great Elector and the foundation of the Hohenzollern despotism." *English Historical Review* 65.255 (1950): 175–202. Online
* Carsten, Francis L. "The Great Elector" *History Today* (1960) 10#2 pp.&nbsp;83–89.
* Clark, Christopher M. *Iron kingdom: the rise and downfall of Prussia, 1600–1947* (Harvard UP, 2006).
* Citino, Robert. *Ang German Way of War.* *Mula sa Tatlumpung Taon na Digmaan hanggang sa Ikatlong Reich* (UP Kansas, 2005).
* Holborn, Hajo.*Isang Kasaysayan ng Makabagong Alemanya: Tomo 2: 1648–1840* (1982).
* McKay, Derek. *The Great Elector: Frederick William ng Brandenburg-Prussia* (Routledge, 2018), karaniwang iskolar na talambuhay
* Mühlbach, L. *The reign of the Great Elector* (1900) 
* Richardson, Oliver H. "Pagpaparaya sa Relihiyoso sa ilalim ng Dakilang Elektor at ang mga Materyal na Resulta nito." *English Historical Review* 25.97 (1910): 93–110 Online .
* Scheville, Ferdinand. *The Great Elector* (U of Chicago Press, 1947), hindi napapanahong talambuhay
* Wilson, Peter H. "The Great Elector. (Mas maiikling Paunawa)." *English Historical Review'' 117#472 (2002) pp.&nbsp;714+. online na pagsusuri ng McKay.
* Upton, George P. Youth of the Great Elector (1909)

## Mga panlabas na link 
* 

Kategorya:Namatay noong 1688
Kategorya:Mga tao mula sa Berlin
Kategorya:Margrabyato ng Brandeburgo
Kautusan ng Nantes

thumb|Ang Kautusan ng Nantes
Ang **Kautusan ng Nantes** () ay nilagdaan noong Abril 1598 ni Haring Enrique IV at pinagkalooban ang mga Calvinistang Protestante ng Pransiya, na kilala rin bilang mga Huguenot, ng malalaking karapatan sa bansa, na sa esensiya ay ganap na Katoliko. Sa kautusan, pangunahing layunin ni Enrique na itaguyod ang pagkakaisang sibil. Ang kautusan ay naghiwalay ng sibil mula sa relihiyosong pagkakaisa, itinuring ang ilang Protestante sa unang pagkakataon bilang higit pa sa mga pagkakahati at mga erehe at nagbukas ng landas para sa sekularismo at pagpaparaya. Sa pagbibigay ng pangkalahatang kalayaan sa pag-iisip sa mga indibidwal, ang kautusan ay nag-alok ng maraming partikular na konsesyon sa mga Protestante, tulad ng amnestiya at ang muling pagbabalik ng kanilang mga karapatang sibil, kabilang ang karapatang magtrabaho sa anumang larangan, kahit para sa estado, at direktang magdala ng mga hinaing. sa hari. Minarkahan nito ang pagtatapos ng mga Digmaan ng Relihiyon sa Pransiya, na nagpahirap sa Pransiya noong ikalawang kalahati ng ika-16 na siglo.

Ang Kautusan ng Saint Germain, na ipinahayag 36 na taon na ang nakalilipas ni Catherine de Médici, ay nagbigay ng limitadong pagpapaubaya sa mga Huguenot ngunit nalampasan ng mga pangyayari, dahil hindi ito pormal na nairehistro hanggang pagkatapos ng Masaker sa Vassy noong Marso 1, 1562, na nag-udyok sa una ng ang mga Digmaan ng Relihiyon sa Pransiya.

Ang Kautusan ng Fontainebleau, na nagpawalang-bisa sa Kautusan ng Nantes noong Oktubre 1685, ay ipinahayag ni Luis XIV, ang apo ni Enrique IV. Ang pagkilos na ito ay nagdulot ng pag-alis ng mga Protestante at nagpapataas ng poot ng mga bansang Protestante na nasa hangganan ng Pransiya.

## Talababa 
## Mga sanggunian 
### Mga pinagkuhanan 
Ang pinagmulan na sinusundan ng karamihan sa mga modernong istoryador ay ang Huguenot refugee na si Élie Benoist 's ''Histoire de l'édit de Nantes*, 3 vols. (Delft, 1693–95). Inilaan ni EG Léonard ang isang kabanata sa Edict of Nantes sa kanyang *Histoire général du protestantisme'', 2 vols. (Paris) 1961:II:312–89.

## Mga panlabas na link 
* The Edict of Nantes  Archived  
* Ang Edict of Nantes  Manuscript at French transcription ng Edict of Nantes
* The Edict of Nantes, kasama ang mga Lihim na Artikulo at Brevet nito, Isinalin ni Jotham Parsons

Kategorya:Relihiyon at politika
Adam Lanza

Si **Adam Peter Lanza** o **Adam Lanza** (Abril 22, 1992 – Disyembre 14, 2012), ay isinilang sa Exeter, New Hampshire, USA ay isang residente at mag-aaral sa Mataas na Paaralang Newtown sa Newtown, Connecticut ay ang salarin na kumitil sa mahigit 20 batang magaaral, 6 na kasapi ng paaralan at kabilang ang kanyang sariling ina na si Nancy Lanza.

## Pangyayari
; Paggamit ng baril
Siya ay wala pang naiitalang ulat na anumang kaso. Nagkaroon siya ng baril dahil sa kanyang ina, At kanya pang 2 kapatid na lalaki ay nagsasanay sa paggamit ng baril, Ayon sa kanyang ama hindi ito bilib sa asawang si Nancy sa paggamit ng baril, At wala man lang siyang takot kahit naka-bukas pa ang pinto, o kahit pa sa mga kapatid na babae at matalik nitong kaibigan.

; Pagatake
Mula sa kanilang tahanan 8 kilometro hanggang sa elementarya ay una niyang pinaslang ang kanyang sariling ina habang natutulog sa silid nito, kalaunan siya ay pumunta sa elementarya upang puntiryahin ang kanyang mabibiktima, Una siyang pumasok sa main entrance at napatay niya ang Principal na si Dawn Hochsprung, 47 taon gulang at school psychologist na si Mary Sherlach, 56 taon gulang, sumunod ito ay namaril sa seksyon 8 na kung saan ay naroon ang substiyut na gurong si Lauren Rousseau at 14 na mga batang estudyante, at sa seksyon 10 na kung saan ay nagtuturo si Victoria Leigh Soto at 5 estudyante ang kanyang napaslang, Maging sina Rachel D'Avino isang behavior therapist at espesyal na gurong si Anne Marie Murphy na hawak si Dylan Hockley ay kabilang sa mga nasawi. Kalaunan bago siya mahuli ng pulis ay kinitil niya ang kanyang sarili sa silid 10.

## Edukasyon
Siya ay nakapag-aral sa Paaralang Elementarya ng Sandy Hook, sa loob ng apat at kalahating taon, At nagpatuloy sa Newtown Middle School taong 2004, Ayon sa ina nito siya ay may anxiety, Sinabihan ito ng mga kaibigan na ang kanyang anak ay sa simula pa lang na pumasok sa paaralan ay nagiiba ang paguugali nito, Ang kilos galaw at ang ingay ay hindi makontrol ang kondisyon nito, Sa kabilang banda ng kanyang anxiety ay matindi, Siya ay dinala sa isang ospital sa Danbury, Ang kanyang ina ay inilipat siya sa simbahang paaralan sa *St. Rose of Lima*, siya ay umalis noong Hunyo 2005.

; Pagaaral
Sa edad na 14 siya ay nakapag-aral sa *Newtown High School* at ginawaran taong 2007, Ang naging kanyang mga guro at kaklase ay alam ang kanyang talino at talento ngunit ito ay delikado't agresibo sa tuwing siya ay sinusumpong, Siya ay umiiwas sa atraksyon at atensyon at hindi komportable sa iba niyang nakakasalamuha, Siya ay hindi gaanong malapit sa kanyang kaklase.

## Tingnan rin
* Salvador Ramos

## Sanggunian
Kategorya:Ipinanganak noong 1992
Kategorya:Mga Amerikano
Kategorya:2012 sa Estados Unidos
Kategorya:Mga kriminal
Kategorya:Mga kriminal mula sa Estados Unidos
Labanan sa Berlin

Ang **Labanan ng Berlin**, na itinalaga bilang **Operasyong Estratehikong Opensiba sa Berlin** ng Unyong Sobyetiko, at kilala rin bilang **Pagbagsak ng Berlin**, ay isa sa mga huling pangunahing opensiba ng larangang Europeo noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.

Pagkatapos ng Opensibang Vistula–Oder noong Enero–Pebrero 1945, pansamantalang huminto ang Pulang Hukbo sa linya  silangan ng Berlin. Noong Marso 9, itinatag ng Germany ang planong pagtatanggol nito para sa lungsod gamit ang Operasyon Clausewitz. Ang unang pagtatanggol na paghahanda sa labas ng Berlin ay ginawa noong Marso 20, sa ilalim ng bagong hinirang na kumander ng Army Group Vistula, Heneral Gotthard Heinrici.

Nang muling ipagpatuloy ang opensibang Sobyetiko noong Abril 16, dalawang prenteng Sobyetiko (mga grupo ng hukbo) ang sumalakay sa Berlin mula sa silangan at timog, habang ang pangatlo ay lumusob sa mga puwersang Aleman na nakaposisyon sa hilaga ng Berlin. Bago nagsimula ang pangunahing labanan sa Berlin, pinalibutan ng Pulang Hukbo ang lungsod pagkatapos ng matagumpay na mga labanan ng Seelow Heights at Halbe. Noong Abril 20, 1945, sa kaarawan ni Hitler, ang Unang Prenteng Bieloruso na pinamumunuan ni Mariskal Georgy Zhukov, na sumulong mula sa silangan at hilaga, ay nagsimulang salakayin ang sentro ng lungsod ng Berlin, habang ang Unang Prenteng Ukranyano ni Mariskal Ivan Konev ay dumaan sa Army Group Center at sumulong patungo sa timog. suburb ng Berlin. Noong Abril 23, si Heneral Helmuth Weidling ang namumuno sa mga puwersa sa loob ng Berlin. Ang garison ay binubuo ng ilang naubos at di-organisadong dibisyon ng Hukbo at Waffen-SS, kasama ang mga miyembro ng *Volkssturm* at Kabataang Hitler na hindi gaanong sinanay. Sa paglipas ng susunod na linggo, unti-unting sinakop ng Pulang Hukbo ang buong lungsod.

Noong Abril 30, nagpakamatay si Hitler (na may ilan sa kaniyang mga opisyal na namamatay din sa pamamagitan ng pagpapakamatay sa ilang sandali pagkatapos). Sumuko ang garison ng lungsod noong Mayo 2 ngunit nagpatuloy ang labanan sa hilaga-kanluran, kanluran, at timog-kanluran ng lungsod hanggang sa pagtatapos ng digmaan sa Europa noong Mayo 8 (Mayo 9 sa Unyong Sobyetiko) habang ang ilang mga yunit ng Aleman ay lumaban sa kanluran upang sila ay sumuko sa Kapangyarihang Alyado kaysa mga Sobyetiko.

## Mga tala 
## Sanggunian 
Kategorya:Labanan noong 1945
Kategorya:Kasaysayan ng Berlin
Kategorya:Ikalawang Digmaang Pandaigdig
Philipp Scheidemann

Si **Philipp Heinrich Scheidemann** (Hulyo 26, 1865 - Nobyembre 29, 1939) ay isang Aleman na politiko ng Partido Sosyo-demokratiko ng Alemanya (SPD). Sa unang sangkapat ng ika-20 siglo siya ay gumanap ng isang nangungunang papel sa kanyang partido at sa maagang Republikang Weimar. Sa panahon ng Rebolusyong Aleman noong 1918-1919 na sumiklab pagkatapos ng pagkatalo ng Alemanya sa Unang Digmaang Pandaigdig, ipinahayag ni Scheidemann ang isang Republika ng Alemanya mula sa isang balkonahe ng gusali ng Reichstag. Noong 1919 siya ay nahalal na Reich Ministro Pangulo ng pagtitipon ng Pambansang Asamblea sa Weimar upang magsulat ng isang konstitusyon para sa republika. Nagbitiw siya sa opisina sa parehong taon dahil sa kawalan ng pagkakaisa sa gabinete kung tatanggapin o hindi ang mga tuntunin ng Kasunduan sa Versailles.

Patuloy siyang naging miyembro ng Reichstag hanggang 1933 at nagsilbi bilang alkalde ng kaniyang katutubong lungsod ng Kassel mula 1920 hanggang 1925. Matapos agawin ni Adolf Hitler at ng Partido ng Nazi ang kapangyarihan noong 1933, ipinatapon si Scheidemann dahil itinuring siyang isa sa mga "kriminal noong Nobyembre" na pinaniniwalaang responsable sa pagkatalo ng Alemanya sa digmaan at sa pagbagsak ng Imperyong Aleman. Habang nasa pagpapatapon siya ay sumulat nang malawakan hinggil sa politikang Aleman. Namatay siya sa Copenhague, Dinamarka noong 1939.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Namatay noong 1939
Kategorya:Ipinanganak noong 1865
Konzerthaus Berlin

Ang **Konzerthaus Berlin** ay isang bulwagang pangkonsiyerto sa Berlin, ang tahanan ng Konzerthausorchester Berlin. Matatagpuan sa plaza Gendarmenmarkt sa gitnang distrito ng Mitte ng lungsod, orihinal itong itinayo bilang isang teatro. Una itong pinatakbo mula 1818 hanggang 1821 sa ilalim ng pangalan ng **Schauspielhaus Berlin**, pagkatapos ay bilang **Theater am Gendarmenmarkt** at **Komödie**. Ito ay naging isang bulwagang pangkonsiyerto pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at ang pangalan nito ay nagbago sa kasalukuyan nitong isa noong 1994.

Ang Konzerthausorchester Berlin ay ang residenteng orkestra ng Konzerthaus Berlin. Naglalaman din ang bulwagang pangkonsiyerto ng Young Euro Classic tuwing tag-araw, isang pandaigdigang pagdiriwang ng mga orkestrang pangkabataan.

## Kasaysayan 
### National-Theater (1802–1817) 
Ang hinalinhan ng gusali, ang *National-Theater* sa suburb ng Friedrichstadt, ay nawasak ng apoy noong 1817. Idinisenyo ito ni Carl Gotthard Langhans, at pinasinayaan noong Enero 1, 1802.

### Königliches Schauspielhaus (1817–1870) 
Ang bagong bulwagan ay dinisenyo ni Karl Friedrich Schinkel sa pagitan ng 1818 at 1821. Ang bagong *Königliches Schauspielhaus ay* pinasinayaan noong Hunyo 18, 1821 kasama ang kinikilalang premiere ng opera ni Carl Maria von Weber na *Der Freischütz* . Kasama sa iba pang mga gawa na nag-premiere sa teatro na ito ang *Undine* ni ETA Hoffmann noong 1816. Sa panahon ng Rebolusyong 1848, ang pangunahing awditoryum nito ay nagtataglay ng Pambansang Asambleang Pruso sa loob ng ilang linggo noong Setyembre, kung saan ang Gendarmenmarkt ay isang pangunahing arena ng mga pangyayaring pampolitika.

## Mga Tala 
## Bibliograpiya 
* Felix Pestemer: *Alles bleibt anders : das Konzerthaus Berlin und seine Geschichte(n)*, avant-verlag (Verlag), Berlin 2021, ISBN 978-3-96445-046-3 ,  .

## Mga panlabas na link 
*  

Kategorya:Berlin
Der Tagesspiegel

Ang ***Der Tagesspiegel*** (ibig sabihin ay ***Ang Arawang Sumasalamin***) ay isang Aleman na pang-araw-araw na pahayagan. Mayroon itong mga tanggapan ng korespondiyente sa rehiyon sa Washington DC at Potsdam. Ito ang tanging pangunahing pahayagan sa kabesera na tumaas ang sirkulasyon nito, ngayon ay 148,000, mula noong muling pag-iisa. *Ang Der Tagesspiegel* ay isang liberal na pahayagan na inuri bilang sentristang media sa konteksto ng politikang Aleman.

## Kasaysayan at kalagayan 
Itinatag noong Setyembre 27, 1945 nina Erik Reger, Walther Karsch at Edwin Redslob, ang pangunahing tanggapan ng *Der Tagesspiegel* ay nakabase sa Berlin sa Askanischer Platz sa lokalidad ng Kreuzberg, mga  mula sa Potsdamer Platz at ang dating lokasyon ng Pader ng Berlin.

Sa loob ng higit sa 45 taon, ang *Der Tagesspiegel ay* pagmamay-ari ng isang independiyenteng trust. Noong 1993, bilang tugon sa isang lalong mapagkompitensiyang kalagayan sa paglalathala, at upang maakit ang mga pamumuhunan na kinakailangan para sa teknikal na modernisasyon, tulad ng komisyon ng isang bagong planta ng paglalathala, at pinahusay na pamamahagi, binili ito ng Georg von Holtzbrinck Publishing Group. Ang kasalukuyang tagapaglathala nito ay si Dieter von Holtzbrinck kasama ang mga punong-patnugot na sina Stephan-Andreas Casdorff at . Sina Pierre Gerckens, Giovanni di Lorenzo, at Hermann Rudolph ay mga patnugot ng pahayagan. Ang ilan sa mga kilalang manunulat ay sina Bas Kast at Harald Martenstein.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website 
* Society for News Design Tagesspiegel World's Best-Designed Detail Page
Cattolica

Ang **Cattolica** (, ) ay isang bayan at komuna (munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini, Emilia-Romaña, hilagang Italya, na may 16,233 na naninirahan noong 2007.

## Kasaysayan 
Ipinakikita ng mga arkeolohikong paghuhukay na ang lugar ay tinirhan na noong panahon ng mga Romano.

Ang Cattolica ay bumangon bilang isang pahingahang lugar para sa mga peregrino na naglakbay sa rutang Bolonia-Ancona-Roma, patungo sa santuwaryo ng Loreto o sa San Pedro sa Roma. Noong 1500 ay nagbilang ito ng higit sa dalawampung taberna at inuman. Mula lamang sa ikalawang kalahati ng ika-19 na siglo naging makabuluhan ang industriya ng pangingisda sa ekonomiya ng bayan.

Isa sa mga unang kilalang bisita sa dalampasigan ng Cattolica ay si Lucien Bonaparte, kapatid ng Pranses na Emperador, na mas pinili ito kaysa maingay na Rimini, noong 1823. Ang bayan ay naging isang malayang komunidad noong 1896.

Matapos ang pagtatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig, naging nangingibabaw ang industriya ng turismo.

## Ugnayang pandaigdig 
Ang Cattolica ay kakambal sa:

*  Cortina d'Ampezzo, Italya
*  Hodonín, Republikang Tseko
*  Saint-Dié-des-Vosges, Pransiya
*  Faches-Thumesnil, Pransiya
*  Debrecen, Unggarya

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website 

pop_density_footnotes
Montescudo

Ang **Montescudo** ay isang *frazione* at dating *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  timog-silangan ng Bolonia at mga  timog ng Rimini.

Ang Montescudo ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Coriano, Faetano (San Marino), Gemmano, Monte Colombo, at Sassofeltrio.

Noong 1 Enero 2016, sumanib ang Montescudo sa Monte Colombo upang bumuo ng bagong munisipalidad ng Montescudo-Monte Colombo.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Afrikanisches Viertel

[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/60/Wedding_Nachtigalplatz-2.jpg/220px-Wedding_Nachtigalplatz-2.jpg|right|thumb| Mga tirahan sa [Nachtigalplatz]]
Ang ***Afrikanisches Viertel*** (Tagalog: *Kuwartong Africano*) ay isang kapitbahayan sa Wedding, isang lokalidad ng Mitte, Berlin, Alemanya. Ito ay napapaligiran ng Müllerstraße, Seestraße, Volkspark Rehberge, Goethepark, at ang hangganan ng kalapit na boro ng Reinickendorf.

Ang isang malaking bilang ng mga kalye ay may mga pangalan na nauugnay sa Africa, partikular na mga bahagi ng Africa na kasangkot sa kolonisasyong Aleman sa Africa. Kabilang dito ang Afrikanische Straße, Damara Straße, Dualastraße, Ghanastraße, Guineastraße, Kameruner Straße, Kongostraße, Lüderitzstraße, Mohasistraße, Otawistraße, Petersallee, Sambesistraße, Sansibarstraße, Senegalstraße, Swakopmunder Straße, Tangastraße, Togostraße, Transvaalstraße, Ugandastraße, Usambarastraße, at Windhuker Straße, kasama ang Nachtigalplatz.

## Pagpapangalan 
Ang ilang mga kalye ay naging punto ng kontrobersiya sa Kuwartong Africano. Sa partikular, ang mga kalye na ipinangalan sa mga Aleman na kasangkot sa kolonisasyon ng mga bahagi ng Africa, gaya ng Lüderitzstraße, Petersallee, at Nachtigalplatz, na naging target ng paminsan-minsang pagpapalit ng pangalan. Ang mga pangalang ito ay pinupuna bilang mga diskriminasyong labi ng kolonyalismo at imperyalismo, na nagpaparangal sa mga kolonyal na pigura na sumailalim sa muling pagsusuri sa kasaysayan. Noong 1986, muling itinalaga si Petersallee kay Hans Peters, isang lumaban sa Nazismo, ngunit ang pangalan ay nanatiling hindi nabago.

## Arkitektura 
Marami sa mga gusali sa Afrikanisches Viertel ay itinayo noong dekada 1920 at 1930. Ang lugar ay tahanan din ng  , pati na rin ang apat na gusali sa kahabaan ng Afrikanische Straße sa pagitan ng Sambesistraße at Seestraße na dinisenyo ni Ludwig Mies van der Rohe.

## Karagdagang pagbabasa 
* *Berlin-Wedding*; Verlag Karl Baedeker GmbH Freiburg; 2nd ed. 1983; pp.&nbsp;34–35
* Ulrich van der Heyden: *Auf Afrikas Spuren sa Berlin.* *Die Mohrenstrasse und andere koloniale Erblasten.* Berlin 2008
* Ulrich van der Heyden: *Das afrikanische Viertel*, sa: Ulrich van der Heyden, Joachim Zeller (pub.): *Kolonialmetropole Berlin.* *Eine Spurensuche*, Berlin Edition, Berlin 2002, pp.&nbsp;261–263

## Mga panlabas na link 
* *Wedding: Das afrikanische Viertel.* Sa: *Die Tageszeitung*, 24 Setyembre 2008
* *koloniale straßennamen | postkoloniale erinnerungskultur*
* Initiative Pro Afrikanisches Viertel 

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kasalan
Kategorya:Berlin
San Clemente, Emilia-Romaña

Ang **San Clemente** () ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini, ngunit bago ang 1992 sa Lalawigan ng Forlì, sa rehiyon ng Italya na Emilia-Romaña, na matatagpuan mga  timog-silangan ng Bolonia, mga  timog-silangan ng Forlì at mga  timog ng Rimini.

## Pinagmulan ng pangalan 
Ang pangalan ng San Clemente ay nagmula sa obispo ng Roma na siyang ikatlong kahalili ni San Pedro mula 88 hanggang 97 AD.

## Mga pangunahing tanawin 
* Kastilyo ng Malatesta, na ang mga pader ay kinabibilangan ng bahagi ng bayan.
* Pinatibay na villa ng Malatesta sa Castelleale

## Ekonomiya 
Ang namamayani ay ang produksiyon ng agrikultura, lalo na ang binong Sangiovese (ito ay bahagi ng Samahang "Città del Vino"), at ang aktibidad ng yaring-kamay. Sa nayon ng Sant'Andrea sa Casale, ang pagtatatag ng pangalawang sentro ng produksiyon sa lalawigan sa pamamagitan ng ekstensiyon ay isinasagawa.

## Mga sanggunian
Montefiore Conca

Ang **Montefiore Conca** () ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa rehiyon ng Italya na Emilia-Romaña, na matatagpuan mga  timog-silangan ng Bolonia at mga  timog ng Rimini.

Ang Montefiore Conca ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Gemmano, Mondaino, Morciano di Romagna, Saludecio, San Clemente, Sassocorvaro Auditore, at Tavoleto.

## Kasaysayan 
Ang unang makasaysayang dokumentasyon sa tinatahanang lugar ay nagsimula noong 1136, nang ipahayag ni Papa Inocencio II na ang simbahan ng San Paolo ay nasa ilalim ng proteksiyon ng mga apostol. Noong 1320, isinuko ni Papa Juan XXII ang Montefiore sa mga Malatesta. Noong 1371 ang mga lugar ng Marche at Romagna ay sinuri, ito ay nagbigay-daan sa amin na malaman na ang populasyon ng Montefiore ay tumaas sa 160 apuyan. Noong 1372 ang kontrol ng panginoon ay ipinasa sa Galeotto na pagkatapos ay ibinigay ito sa kanyang anak na si Galeotto Belfiore (palayaw sa pang-uri na ito dahil ipinanganak sa kuta ng Montefiore). Matapos ang pagkamatay ni Galeotto Belfiore (sa edad na 23 mula sa isang epidemya) ay hinalinhan ni Carlos na kilala bilang Cato na sumuporta sa Simbahan noong panahon ng Kanluraning Pagkakahati. Namatay din si Carlo noong 1429, hinalinhan siya ng kaniyang pamangkin na si Roberto na kilala bilang ang pinagpala. Pagkatapos ng kamatayan ni Roberto (sa edad na 21) ang kaniyang kapatid na si Sigismondo Malatesta ang pumalit at nagbigay sa kaniyang teritoryo ng kultura, sining, at kasaganaan. Pagkatapos ang awayan sa Papa ay humantong sa kaniya sa ekskomunikasyon at ang pagbabawas ng kanyang mga teritoryo, kabilang ang Montefiore.

## Mga sanggunian
Tsekpoint Charlie

Ang **Tsekpoint** o **Checkpoint Charlie** (o " **Checkpoint C**") ay ang pinakakilalang tawiran ng Pader ng Berlin sa pagitan ng Silangang Berlin at Kanlurang Berlin noong Digmaang Malamig (1947–1991), na pinangalanan ng mga Kanluraning Alyado. 

Ang pinuno ng Silangang Aleman na si Walter Ulbricht ay nabalisa at nagmaniobra upang makuha ang pahintulot ng Unyong Sobyetiko na itayo ang Pader ng Berlin noong 1961 upang ihinto ang pangingibang-bansa at pagtalikod pakanluran sa pamamagitan ng sistema ng Hangganan, na pinipigilan ang pagtakas sa hangganan ng sektor ng lungsod mula sa Silangang Berlin hanggang sa Kanlurang Berlin. Ang Tsekpoint Charlie ay naging simbolo ng Digmaang Malamig, na kumakatawan sa paghihiwalay ng Silangan at Kanluran. Ang mga tangkeng Sobyetiko at Amerikano ay panandaliang nagharap sa isa't isa sa lokasyon noong Krisis ng Berlin noong 1961. Noong Hunyo 26, 1963, binisita ng Pangulo ng Estados Unidos na si John F. Kennedy ang Tsekpoint Charlie at tumingin mula sa isang plataporma papunta sa Pader ng Berlin at sa Silangang Berlin.

Matapos ang pagbuwag ng Silangang Bloke at ang muling pagsasama-iisa ng Aleanya, ang gusali sa Tsekpoint Charlie ay naging isang tanawing panturista. Ito ay matatagpuan ngayon sa Allied Museum sa kapitbahayan ng Dahlem ng Berlin.
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/15/Berlin-Mauermuseum_am_Checkpoint_Charlie.jpg/220px-Berlin-Mauermuseum_am_Checkpoint_Charlie.jpg|thumb| [Museo Tsekpoint Charlie]]

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kasaysayan ng Berlin
Kategorya:Digmaang Malamig
Simbahang Ebanghelika sa Alemanya

Ang **Simbahang Ebanghelika sa Alemanya** (, pinaikling **EKD**) ay isang pederasyon ng dalawampung Luterano, Repormado (Calvinista) at Nagkaisang (hal. Prusong Unyon) Protestanteng rehiyonal na mga simbahan at denominasyon sa Germany, na sama-samang sumasaklaw sa karamihan ng mga Protestante sa bansang iyon. Noong 2020, ang EKD ay may kasapiang 20,236,000, o 24.3% ng populasyon ng Alemanya.  Ito ay bumubuo ng isa sa pinakamalaking pambansang Protestante na mga kainatawan sa mundo. Ang mga tanggapan ng simbahan na namamahala sa pederasyon ay matatagpuan sa Hannover-Herrenhausen, Mababang Sahonya. Itinuturing ng marami sa mga miyembro nito ang kanilang sarili na mga Luterano.

Sa kasaysayan, ang unang pormal na pagtatangka na pag-isahin ang Protestantismong Aleman ay nangyari noong panahon ng Republikang Weimar sa anyo ng Kompederasyong Aleman na Ebanghelikong Simbahan, na umiral mula 1922 hanggang 1933. Noong una, nagkaroon ng matagumpay na pagsisikap ng hari sa pagkakaisa sa iba't ibang estado ng Aleman, simula sa Prusya at ilang menor na estadong Aleman (hal. Dukado ng Nassau) noong 1817. Ang mga unyon na ito ay nagbunga ng unang nagkaisa at nagkakaisang mga simbahan, isang bagong pag-unlad sa loob ng Protestantismo na kalaunan ay lumaganap sa ibang bahagi ng mundo.

## Estruktura 
Ang estruktura ng EKD ay batay sa mga pederal na prinsipyo. Ang bawat rehiyonal na simbahan ay may pananagutan para sa buhay Kristiyano sa sarili nitong lugar habang ang bawat rehiyonal na simbahan ay may kani-kaniyang mga natatanging katangian at nananatili ang kalayaan nito. Ang EKD ay nagsasagawa ng magkasanib na mga gawain na ipinagkatiwala dito ng mga kasapi nito. Para sa pagsasakatuparan ng mga gawaing ito, ang Simbahan ay may mga sumusunod na namumunong katawan, lahat ay organisado at inihalal sa mga demokratikong linya:

### Sinodo 
Ang Sinodo ay ang lehislatura ng EKD. Mayroon itong 126 na miyembro: 106 ang inihalal ng *Landeskirchen* na sinodo at 20 ang hinirang ng konseho. Ang 20 na ito ay itinalaga para sa kanilang kahalagahan sa buhay ng Simbahan at ng mga ahensiya nito. Ang mga miyembro ay naglilingkod ng anim na taong termino at ang synod ay nagpupulong taon-taon.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*  
* Overview of World Religions

Kategorya:Kristiyanismo sa Alemanya
Unyon ng mga Ebanghelikong Simbahan

link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7d/UEK.png/220px-UEK.png|right|thumb| Ang mga kasaping simbahan ng UEK ay kulay ng mapusyaw na kayumanggi, ang mga simbahan na may katayuan ng mga bisita sa UEK ay pinananatili sa isang mas matingkad na kayumanggi. Ang Ebanghelikong Repormadong Simbahan ay hindi inilalarawan sa mapa.
Ang **Union of Evangelical Churches** (Aleman: *Union Evangelischer Kirchen*, **UEK** ) ay isang organisasyon ng 13 United and Reformed evangelical churches sa Germany, na pawang mga miyembrong simbahan ng Evangelical Church sa Germany .

## Kasaysayan 
Ang UEK ay itinatag noong Hulyo 1, 2003. Pinalitan ng organisasyon ang dating organisasyong Ebanghelikong Simbahan ng Unyon (, EKU). Ang luklukan ng organisasyon ay dating sa Berlin. Para sa mga kadahilanang pang-estruktura, inilipat ito sa luklukan ng Simbahang Ebanghelika sa Alemanya (EKD) sa Hanover. Noong Nobyembre 9, 2019, pinahintulutan ng Unyon ng mga Ebanghelikong Simbahan ang mga pagpapala ng kasal ng parehong kasarian. 

## Estruktura 
Ang parlamento (=Vollkonferenz) ng organisasyon ay isang inihalal na grupo ng 47 miyembro, na inihahalal para sa anim na taon bawat termino. Ang 47 miyembro ay pumipili ng isang "Präsidium".

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 

Kategorya:Kristiyanismo sa Alemanya
Morciano di Romagna

Ang **Morciano di Romagna** ( o ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa rehiyon ng Italya na Emilia-Romaña. Ito ay humigit-kumulang  timog-silangan ng Bolonia at mga  timog-silangan ng Rimini. Ang Conca ay dumadaloy sa bayan.

## Kasaysayan 
### Medyebal 
Ang unang dokumento kung saan binanggit ang Morciano ay ang Kodigo Bavaro, iyon ay ang Rehistro ng mga Investitura na ipinagkaloob ng Simbahan ng Ravena noong ika-8, ika-9, at ika-10 siglo, ng mga pondong pag-aari nito sa mga teritoryo ng Rimini, Senigallia, Osimo, Urbino, Pesaro, at Montefeltro. Dito pinangalanan ang isang "fundus Morciani", isang kapirasong lupa na marahil ay pag-aari ng ilang may-ari ng Rimini. Ito ay tiyak na tinitirhan (ng mga taong nagtrabaho sa balangkas), ngunit walang pampolitika o sibil na entidad.

### Mula sa pag-iisa ng Italya hanggang sa kasalukuyan 
Noong 1862 kinuha nito ang pangalan ng Morciano di Romagna. Ang halalan bilang isang munisipalidad ay ang lohikal na kongklusyon ng isang proseso ng pagpapalawak kung saan ang Morciano, mula sa isang maliit na nayon, na may ilang mga bahay sa paligid ng simbahan ng parokya, ay naging isang nayon, na may populasyon na noong 1865 ay umabot sa 1503 mga naninirahan.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Norman Foster, Baron Foster ng Thames Bank

Si **Norman Robert Foster, Baron Foster ng Thames Bank**, (ipinanganak noong Hunyo 1, 1935) ay isang arkitekto at tagadisenyong Britaniko. Malapit na nauugnay sa pagbuo ng akitekturang high-tech, kinikilala si Foster bilang isang pangunahing pigura sa arkitektura ng modernistang Britaniko. Ang kaniyang kasanayan sa arkitektura na Foster + Partners, na unang itinatag noong 1967 bilang Foster Associates, ay ang pinakamalaki sa Nagkakaisang Kaharian, at nagpapanatili ng mga opisina sa buong mundo. Siya ang presidente ng **Fundasyon Norman Foster**, na nilikha upang 'isulong ang interdisiplinaryong pag-iisip at pananaliksik upang matulungan ang mga bagong henerasyon ng mga arkitekto, tagadisenyo, at mga urbanista na asahan ang hinaharap'. Ang fundasyon, na binuksan noong Hunyo 2017, ay nakabase sa Madrid at nagpapatakbo sa buong mundo.

## Personal na buhay 
### Pamilya 
Tatlong beses nang ikinasal si Foster. Ang kaniyang unang asawa, si Wendy Cheesman, isa sa apat na tagapagtatag ng Team 4, ay namatay mula sa cancer noong 1989. Mula 1991 hanggang 1995, ikinasal si Foster kay Begum Sabiha Rumani Malik. Nauwi sa hiwalayan ang kasal. Noong 1996, pinakasalan ni Foster ang Español na sikolohist at art curator na si Elena Ochoa. Siya ay may limang anak; dalawa sa apat na anak na lalaki niya kay Cheesman ay inampon.

## Mga sanggunian 
### Bibliograpiya 
*  

### Mga dokumentaryo 
* *Magkano ang Timbang ng Iyong Gusali, Mr. Foster?* (dir. Carlos Carcass at Norberto Lopez Amado, 2010, 78 minuto)
* *Pagsusumikap para sa Simplicity* (Producer: Marc-Christoph Wagner, Copyright: Louisiana Channel, Louisiana Museum of Modern Art, 2015, 41 minuto)

## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website ng Foster + Partners
* Lord Norman Robert Foster  
* Panayam kay Norman Foster(video)
* Mga proyekto ni Foster sa mapa
* TED Talks: Ang green agenda ni Norman Foster sa TED noong 2007
* https://www.normanfosterfoundation.org/ Website ng Norman Foster Foundation

Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1935
Kategorya:Articles with hCards
Kantstraße

Ang **Kantstrasse** ay isang kalye sa pagitan ng Breitscheidplatz at Suarezstraße mga 2630&nbsp;metro ang haba ng pangunahing lansangan sa distrito ng Berlin ng Charlottenburg sa boro ng Charlottenburg-Wilmersdorf. Ipinangalan ito sa pilosopo na si Immanuel Kant at dinala ang kaniyang pangalan mula pa noong Pebrero 23, 1887. Bilang isang arteryal na kalsada na halos pantay-pantay sa hilaga ng Kurfürstendamm sa kanlurang bahagi ng lungsod, ito, kasama ang Neue Kantstrasse, ay nag-uugnay sa Pang-alaalang Simbahan ni Kaiser Guillermo sa exhibition center sa Funkturm at siksikan na binubuo ng mga tirahan at komersiyal na gusali .

## Uhlandstrasse hanggang Savignyplatz 
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d4/CharlottenburgSavignyplatzS%C3%BCd1.JPG/220px-CharlottenburgSavignyplatzS%C3%BCd1.JPG|thumb| Savignyplatz sa timog na bahagi
Sa sulok ng Uhlandstraße sa Kantstraße 17-20 ay ang Stilwerk, na itinayo noong 1998/1999 at may kabuuang 55 furniture at designer shop sa upscale na segment.

Ang Savignyplatz, isang berdeng blokeng espasyo mula 1861 na pinangalanan sa abogadong si Friedrich Carl von Savigny, ay simetriko na hinati ng Kantstrasse. Ang himpilan ng S-Bahn na Savignyplatz ay binuksan noong 1896.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Berlin
Mga Turko sa Alemanya

Ang mga **Turko sa Alemanya**, tinutukoy din bilang mga **Aleman na Turko** at **Turkong Aleman** (; ), ay mga etnikong Turko na naninirahan sa Alemanya. Ginagamit din ang mga terminong ito upang tumukoy sa mga indibidwal na ipinanganak sa Aleman na buo o bahagyang Turkong pinagmulan. Bagaman ang karamihan sa mga Turk ay dumating o nagmula sa Turkiya, mayroon ding mga makabuluhang pamayanang etniko na Turko na naninirahan sa Alemanya na nagmula sa (o nagmula sa) Timog-silangang Europa (ibig sabihin, mga Balkan na Turko mula sa Bulgarya, Gresya, Hilagang Macedonia, Serbia, at Rumania), ang isla ng Tsipre (ibig sabihin Turkosipriota mula sa parehong Republika ng Tsipre at Hilagang Macedonia), gayundin ang Turko na nagsasalita ng Gitano mula sa Turkiya, pati na rin ang mga Turkong komunidad mula sa ibang bahagi ng Levant (kabilang ang Iraq, Libano, at Syria). Sa kasalukuyan, ang mga etnikong Turko ang bumubuo sa pinakamalaking etnikong minorya sa Alemanya. Sila rin ang bumubuo sa pinakamalaking populasyon ng Turko sa diaspora ng Turko. 

Ang mga Turko na nandayuhan sa Alemanya ay nagdala ng mga elemento ng kultura kasama ang mga ito, kabilang ang wikang Turko at Islam. 
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/19/2013_Taksim_Gezi_Park_protests_in_Cologne-0485.jpg/220px-2013_Taksim_Gezi_Park_protests_in_Cologne-0485.jpg|right|thumb| Isang Turkong demonstrasyon sa [Colonia.]]
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/16/Donner_Kebab%2C_Cologne%2C_Germany_%281057919169%29.jpg/220px-Donner_Kebab%2C_Cologne%2C_Germany_%281057919169%29.jpg|right|thumb| Ang [Döner|döner kebap ay isa sa pinakasikat na fast food sa Alemanya.]]

## Mga sanggunian
Pranses na Katedral, Berlin

Kategorya:Berlin
Ang **Pranses (Repormado) na Simbahan ng Friedrichstadt** (   , , at karaniwang kilala bilang **Französischer Dom**, ibig-sabihin ay 'Pranses na katedral') ay nasa Berlin sa Gendarmenmarkt, sa kabila ng Konzerthaus at Aleman na Katedral. Ang pinakamaagang bahagi ng simbahan ay itinayo noong 1701, bagaman ito ay kasunod na pinalawak. Matapos masira nang husto noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, muling itinayo ang simbahan at patuloy na nag-aalok ng mga serbisyo sa simbahan at mga konsiyerto.

## Pangalan 
Ang simbahan ay opisyal na kilala bilang "Simbahang Pranses ng Friedrichstadt", ngunit karaniwang tinutukoy bilang *Französischer Dom*, o "Katedral na Pranse". Sa kabila ng kanilang mga pangalan, alinman sa mga simbahan sa Gendarmenmarkt ay isang katedral, dahil hindi kailanman naging luklukan ng isang obispo; sa halip, ang pangalang elementong *Dom* ("katedral" sa Aleman) ay tumutukoy sa salitang Pranses na "dôme" (simboryo/cupola), gamit ang terminolohiya bilang labi ng frankoponong si Federico ang Dakila, na naging instrumento sa pagpapahusay ng Gendarmenmarkt.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Französischer Dom  - opisyal na site
Arkitekturang Estalinista

[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6a/%D0%9C%D0%93%D0%A3._%D0%92%D0%B8%D0%B4_%D0%BD%D0%B0_%D0%B3%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%BD%D0%BE%D0%B5_%D0%B7%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%B5..jpg/260px-%D0%9C%D0%93%D0%A3._%D0%92%D0%B8%D0%B4_%D0%BD%D0%B0_%D0%B3%D0%BB%D0%B0%D0%B2%D0%BD%D0%BE%D0%B5_%D0%B7%D0%B4%D0%B0%D0%BD%D0%B8%D0%B5..jpg|thumb| Ang [pangunahing gusali ng Pamantasang Estatal ng Mosku]]
Ang **arkitekturang Estalinista**, karamihan ay kilala sa dating Silangang Bloke bilang **estilong Estalinista** () o **Sosyalistang Klasisismo**, ay ang arkitektura ng Unyong Sobyetiko sa ilalim ng pamumuno ni Iosif Stalin, sa pagitan ng 1933 (nang opisyal na inaprubahan ang borador ni Boris Iofan para sa Palasyo ng mga Sobyetiko) at 1955 (nang kinondena ni Nikita Khrushchev ang "mga labis" ng nakalipas na mga dekada at binuwag ang Sobyetikong Akademya ng Arkitektura). Ang arkitekturang Estalinista ay nauugnay sa paaralang sosyalistang realismo ng sining at arkitektura.

## Mga katangian 
Bilang bahagi ng patakarang Sobyetiko sa rasyonalisasyon ng bansa, ang lahat ng mga lungsod ay binuo sa isang pangkalahatang plano sa pag-unlad. Ang bawat isa ay nahahati sa mga distrito, na may mga pamamahagi batay sa heograpiya ng lungsod. Ang mga proyekto ay idinisenyo para sa buong distrito, na kitang-kita ang pagbabago sa imahe ng arkitektura ng lungsod.

Ang pakikipag-ugnayan ng estado sa mga arkitekto ay magpapatunay na isa sa mga tampok ng panahong ito. Ang parehong gusali ay maaaring ideklarang isang pormalistang kalapastanganan at pagkatapos ay makatanggap ng pinakamalaking papuri sa susunod na taon, tulad ng nangyari kay Ivan Zholtovsky at sa kaniyang Bolshaya Kaluzhskaya noong 1949–50. Ang mga tunay na estilo tulad ng Neorenasimyento ni Zholtovsky, San Petersburgo na arkitekturang Neoklasiko ni Ivan Fomin at Art Deco na paghalaw nina Alexey Dushkin at Vladimir Shchuko ay kasama ng mga imitasyon at eklektisismo na naging katangian ng panahong iyon.

## Mga talababa 
## Karagdagang pagbabasa 
Mga aklat sa wikang Ingles:

* *Arkitektura ng The Stalin Era*, ni Alexei Tarkhanov (Collaborator), Sergei Kavtaradze (Collaborator), Mikhail Anikst (Designer), 1992,
* *Architecture in the Age of Stalin: Culture Two*, ni Vladimir Paperny (May-akda), John Hill (Translator), Roann Barris (Translator), 2002,
* *The Edifice Complex: How the Rich and Powerful Shape the World*, ni Deyan Sudjic, 2004,

## Mga panlabas na link 
* 9 Arkitektural na Icon ng Komunistang Poland
* Building Blocks: Pinakatanyag na Bahay sa Poland

Kategorya:Arkitekturang Art Deco
Kategorya:Sining ng Unyong Sobyet
Berlin Hauptbahnhof

Ang **Berlin Hauptbahnhof** ( ) (Tagalog: **Estasyong Sentral ng Berlin** ) ay ang pangunahing estasyon ng tren sa Berlin, Alemanya. Ito ay ganap na gumana dalawang araw pagkatapos ng isang seremonyal na pagbubukas noong Mayo 26, 2006. Ito ay matatagpuan sa lugar ng makasaysayang **Lehrter Bahnhof**, at sa Berlin S-Bahn suburban railway. Ang estasyon ay pinatatakbo ng DB Station&Service, isang subsidiaryo ng Deutsche Bahn AG, at inuri bilang isang estasyong Kategorya 1, isa sa 21  sa Germany at apat sa Berlin, ang iba ay Berlin Gesundbrunnen, Berlin Südkreuz, at Berlin Ostbahnhof.

Binuksan ang *Lehrter Bahnhof* (Estasyon ng Lehrte) noong 1871 bilang dulo ng riles na nag-uugnay sa Berlin sa Lehrte, malapit sa Hanover, na kalaunan ay naging pinakamahalagang silangan-kanlurang pangunahing linya ng Alemanya. Noong 1882, sa pagkumpleto ng Stadtbahn (Riles ng Lungsod, ang apat na daanan na gitnang nakataas na linya ng tren ng Berlin, na nagdadala ng parehong lokal at pangunahing linya ng mga serbisyo), sa hilaga lamang ng estasyon, isang mas maliit na palitang estasyon na tinatawag na **Lehrter Stadtbahnhof** ay binuksan upang magbigay ng mga koneksiyon kasama ang bagong linya. Ang estasyong ito kalaunan ay naging bahagi ng Berlin S-Bahn. Noong 1884, pagkatapos ng pagsasara ng kalapit na Hamburger Bahnhof (Estasyong Hamburg), ang Lehrter Bahnhof ang naging terminal para sa mga tren papunta at mula sa Hamburg.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
* Berlin Hauptbahnhof | Deutsche Bahn AG - Official DB site (in English).
* Berlin Central Station am Washingtonplatz Berlin Germany – Interactive panorama in front of the station
* Berlin Central Station at Structurae
* In pictures: Berlin's new station - BBC pictures of the station and opening
* Eröffnung Hauptbahnhof Berlin - Pictures & Videos of the opening (in German)

Kategorya:Berlin
Pennabilli

Ang **Pennabilli** () ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa rehiyon ng Italya na Emilia-Romaña, na matatagpuan mga  timog-silangan ng Bolonia at mga  timog ng Rimini. Noong 2019, nakipag-usap ang podcast na *This is Love* kay Anna Bonavita tungkol sa pagmamahal niya kay Pennabilli sa kanilang episode na "Anna and Massimo."

## Kasaysayan 
Hanggang 15 Agosto 2009, ang *comune* ay kabilang sa Marche (Lalawigan ng Pesaro-Urbino) kung saan ito nahiwalay, kasama ang anim na iba pang munisipalidad ng lugar ng Alta Valmarecchia, kasunod ng pagpapatupad ng kinalabasan ng isang reperendo na ginanap noong Disyembre 17 at 18, 2006.

## Ekonomiya 
### Yating-kamay 
Laganap ang mga aktibidad sa larangan ng pagbuburda at paghabi, sa paggawa ng mga alpombra at kumot na lana, na pinalamutian ng mga pandekorasyon na elemento na nagpapaalala sa mundong pastoral.

Sa lokalidad ng Ponte Messa ay mayroon ding isang malaking planta ng produksyon ng parmasyutiko.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
* Official website
* Pennabilli 
* Pennabilli Official website Pro Loco Pennabilli
* Information on Pennabilli
Saludecio

Ang **Saludecio** () ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa rehiyon ng Italya na Emilia-Romaña, mga  timog-silangan ng Boloña at mga  timog-silangan ng Rimini. Ito ay may hangganan sa mga munisipalidad ng Mondaino, Montefiore Conca, Montegridolfo, Morciano di Romagna, San Giovanni in Marignano, Tavoleto, at Tavullia.

## Pisikal na heograpiya 
Ito ay matatagpuan sa lalawigan ng Rimini, sa mga burol ng Lambak Conca, ilang kilometro mula sa hangganan ng Marche. Ito ay 15&nbsp;km mula sa Cattolica, 20 mula sa Riccione, at 30 mula sa kabesera ng Rimini. Ito ay ipinasok sa Valconca basin kasama ng mga munisipalidad ng Mondaino at Montegridolfo.

## Mga pangunahing tanawin 
 

* *Porta Marina*, ang pinatibay na tarangkahan na itinayo ni Sigismondo Pandolfo Malatesta.
* *Torre Civica* ("Toreng Pansibiki").
* Simbahan ng *San Biagio*, na naglalaman ng mga ika-17 siglong pinta ni Claudio Ridolfi, Guido Cagnacci, at iba pa, pati na rin ang katawan ni San Amato Ronconi.
* *Palazzo Albini* .
* *Porta Montanara*, isa pang tarangkahang entrada.
* Munisipyo, na itinayo sa mga guho ng lumang kastilyo.
* Kastilyo ng Cerreto, isa sa mga pinakanamumukod-tanging rural na muog sa teritoryo ng Rimini.

## Mga sanggunian
San Giovanni in Marignano

Ang **San Giovanni sa Marignano** ( o ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Rimini sa rehiyon ng Italya na Emilia-Romaña, na matatagpuan mga  timog-silangan ng Bolonia at mga  timog-silangan ng Rimini.

Ang San Giovanni sa Marignano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Cattolica, Gradara, Misano Adriatico, Morciano di Romagna, Saludecio, San Clemente, at Tavullia.

Ang Paliparang Cattolica ay isang inabandunang paliparan ng Hukbong Himapawid ng Estados Unidos noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig sa paligid nito.

## Pinagmulan ng pangalan 
Ang toponimo ay nagpapaalala kay San Giovanni Battista sa Castelvecchio, na ipinangalan sa unang simbahan ng nayon na itinayo noong unang kalahati ng ika-12 siglo. Ang Marignano ay isang sinaunang agraryo na pondo, fundus rusticus Mariniani, ng huli na pinagmulang Romano.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* www.marignanoweb.it/
* San Giovanni sa Marignano sa The campanile Project