Happy End

Ang  ay isang Japanese folk rock band na aktibo mula 1969 hanggang 1972. Binubuo nina Haruomi Hosono, Takashi Matsumoto, Eiichi Ohtaki at Shigeru Suzuki, ang nagpasimulang tunog ng banda ay itinuturing na avant-garde sa karamihan sa mga Hapones noong panahong iyon. Ang mga ito ay itinuturing na kabilang sa mga pinaka-maimpluwensyang artista sa musikang Hapon. Inilarawan ng MTV ang musika ng Happy End bilang "rock with psych smudges sa paligid ng mga gilid."

## Kasaysayan 
### Karera 
Noong Oktubre 1969, sina Haruomi Hosono at Takashi Matsumoto ay bumuo ng isang pangkat na nagngangalang   pagkatapos mismo ng kanilang nakaraang psychedelic rock band na Apryl Fool na natapos. Noong Marso 1970, nag-ambag sina Hosono, Matsumoto at Shigeru Suzuki sa album na *Niyago* ni Kenji Endo. Pinalitan ng grupo ang kanilang pangalan sa Happy End at naging backing band para sa Nobuyasu Okabayashi, na gumanap sa kanyang album na *Miru Mae ni Tobe*. Ang banda ay nagsimulang mag-record ng kanilang sariling album noong Abril 1970.

Ang kanilang sariling titulo na debut album (nakasulat sa wikang Hapon bilang) ay inilabas noong Agosto sa pang-eksperimentong label ng tala URC (Underground Record Club). Ang album na ito na minarkahan ng isang mahalagang panlalik point sa Hapon kasaysayan ng musika, tulad ng ito sparked ng tatawagin bilang   Mayroong lubos na isinapubliko na mga debate na ginanap sa pagitan ng mga kilalang tao sa industriya ng rock ng Hapon, higit sa lahat ang mga kasapi ng Happy End at Yuya Uchida, tungkol sa kung ang musikang rock na buong awitin sa Hapon ay napapanatili. Dati, halos lahat ng tanyag na musikang rock sa Japan ay inaawit sa Ingles. Ang tagumpay ng debut album ng Happy End at ang kanilang pangalawa, ang *Kazemachi Roman* na inilabas isang taon na ang lumipas, pinatunayan ang pagpapanatili ng rock na wikang Hapon sa Japan.

Para sa kanilang pangatlong album, na pinamagatang *Happy End* (sa oras na ito ay nakasulat sa alpabetong Latin), nag-sign sila kasama ang King Records at naitala noong 1972 sa Los Angeles kasama ang paggawa ng Van Dyke Parks. Ang isang hadlang sa wika kasama ang pagsalungat sa pagitan ng mga tauhan ng studio ng Los Angeles at Happy End ay maliwanag din, na lalong nagpabigo sa grupo. Ang damdaming ito ay naiparating sa pagsasara ng track na "Sayonara America, Sayonara Nippon", na nakatanggap ng ilang mga kontribusyon mula sa Parks at Little Feat gitarista na si Lowell George. Tulad ng ipinaliwanag ni Matsumoto: "Sumuko na kami sa Japan, at sa [kantang iyon], binabati rin namin ang Amerika - hindi kami mapupunta sa anumang lugar." Noong 2003, ang kanilang awiting "Kaze wo Atsumete" ay lumitaw sa pelikulang Amerikano na *Lost In Translation* at sa soundtrack nito.

Si Eiichi Ohtaki ay namatay noong 30 Disyembre 2013 mula sa isang dissecting aneurysm sa edad na 65. Para sa album ng pagkilala sa 2015 na *Kazemachi de Aimashō*, na ginugunita ang ika-45 anibersaryo ni Matsumoto bilang isang lyricist, sina Matsumoto, Hosono at Suzuki ay naitala ang dating hindi . Ang isang espesyal na dalawang-araw na konsyerto para sa parehong anibersaryo ay ginanap sa Tokyo International Forum noong Agosto 21-22, 2015 na nagtatampok ng maraming mga artista. Si Matsumoto, Hosono at Suzuki ay nagbukas araw-araw sa pamamagitan ng pagganap ng "Natsu Nandesu" at "Hana Ichi Monme", kaagad na sinundan ng "Haikara Hakuchi" kasama si Motoharu Sano. Isinara din nila ang mga palabas sa "Shūu no Machi", at sa wakas ay "Kaze wo Atsumete" kasama ang maraming iba pang mga artista.

## Pamana 
Ang Happy End ay kredito bilang unang rock act na kumanta sa Japanese. Noong 2012, sumulat si Michael K. Bourdaghs, "Para kay Matsumoto, ang wikang Hapon ay higit sa lahat isang mapagkukunan ng hilaw na materyal para magamit sa pag-eksperimento. [...] para sa Happy End, ang wikang Hapon ay hindi gumana bilang isang lalagyan ng tradisyon o pagkakakilanlan ngunit bilang isang alienated at alienating dila - isang mapagkukunan ng ingay." Ang mang-aawit na manunulat ng kanta na si Sachiko Kanenobu ay nagsulat na "mayroon silang isang patula na paraan ng pagsulat na hindi kailanman bahagi ng musikang rock ng Hapon".

Ang musika ng Happy End ay binanggit bilang isa sa mga pinagmulan ng modernong "J-pop", sa bawat kasapi na patuloy na nag-aambag sa pag-unlad nito matapos na maghiwalay ang pangkat. Ang banda ay isinasaalang-alang ding mga ninuno ng kung ano ang magiging istilong "City Pop".

Noong 2003, niraranggo sila ng HMV Japan sa bilang 4 sa kanilang listahan ng 100 pinakamahalagang Japanese pop act. Noong Setyembre 2007, pinangalanan ng *Rolling Stone Japan* ang *Kazemachi Roman na* pinakadakilang Japanese rock album sa lahat ng oras. Ito ay din na pinangalanang number 15 sa *Bounce*' 2009 listahan ng mga 54 Standard Japanese Rock Albums.

Ang epekto na mayroon ng Happy End ay humantong sa kanila na tinukoy bilang "Japanese Beatles ".

## Mga myembro 
*  – bass, vocals, keyboards, guitar
*  – guitar, vocals
*  – guitar, vocals
*  – drums, main lyricist

## Discography 
### Mga album ng studio 
*  
*  
* *Happy End* (25 Pebrero 1973)

### Mga live na album 
*  
* *The Happy End* (naitala noong 6/15/1985, inilabas noong 5 Setyembre 1985)
*  
* 

### Pinagsama-sama 
* 
* 
* 
* 
* 

### Mga sensilyo 
* 
* 
* 
* 

## Tingnan din 
* Musika ng Hapon
* Japanese rock

## Mga Sanggunian 
Kategorya:Mga banda mula sa Hapon