open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kalika Prasad Bhattacharya

Si **Kalika Prasad Bhattacharya** (Setyembre 11, 1970 – Marso 7, 2017) ay isang Indiyanong mananawit-pambayan at mananaliksik. Siya ay ipinanganak at lumaki sa Silchar, Assam. Nagpatuloy siya sa pag-aaral ng panitikang panularan sa Unibersidad ng Jadavpur. Ang kaniyang inspirasyon sa musika ay ang kaniyang tiyuhin na si Ananta Bhattacharya. Noong 1999, itinatag niya ang banda na Dohar na may layuning buhayin ang tradisyon ng katutubong musika ng Hilaga at Silangang Bengal. Nag-ambag din siya ng musika sa ilang mga pelikula. Ang kaniyang huling pelikula ay ang Bhuban Majhi (2017). Naugnay siya sa sikat na Zee Bangla Sa Re Ga Ma Pa, isang kilalang realidad na palabas sa realidad sa Bengali. Ang huli niyang concert ay sa Baguihati Krishi Mela.

## Buhay at karera 
### Maagang buhay 
Ang musika ay isang tunay na bahagi ng tahanan ni Bhattacharya sa Silchar, Assam. Lumaki sa gitna ng ritmo at tugtugin, ang pag-aaral na tumugtog ng tabla ay nangyari nang natural gaya ng natutunan niyang gawin ang kaniyang unang pag-aalinlangan na hakbang. Ang kaniyang pagkahumaling sa tabla ay unti-unting nagtulak sa kaniya patungo sa iba't ibang etnikong perkusyon. Habang natututong tumugtog nito, nagsanay din siya sa bokal na musika. Ang kaniyang matalas na interes sa musika sa kalaunan ay nakakiling sa kanya patungo sa katutubong musika ng Bengal at hilagang-silangan ng India. Kaya, nagsimula ang kaniyang paghahanap para sa mga tradisyonal na katutubong awit na masigla, malambing at nagkakaisa ng mga katutubong himig na laging naroroon nang hindi napapansin at hindi nakikilala. Noong 1995, nag-enrol siya sa Unibersidad ng Jadavpur sa kagawaran ng Panitikang Panularan. Noong 1998, nakakuha siya ng grant para s apananaliksik mula sa India foundation for the arts para sa musikang Industrial folk at nagpunta sa Bangalore.

### Dohar 
thumb|Si Bhattacharya sa isa sa kaniyang konsiyertong pambayan
Binuo ni Bhattacharya ang Dohar, isang grupo ng mga katutubong musikero, noong 1999 upang gawin ang mga hindi napapansing mga katutubong awit na dumaloy sa napakatanda at nang maabot ang hindi mabilang na mga tao sa ilalim ng kaniyang malikhaing direksiyon. Katangi-tanging orihinal ang presentasyon ni Dohar. Ang kanilang mga pagtatanghal ay kahanga-hangang pinagsama ang mga damdaming urban sa kanilang pangako sa mga ugat; pananaliksik at libangan, na hindi mapaghihiwalay. Naglabas na si Dohar ng siyam na album ng mga katutubong kanta na idinirekta ni Kalika mula sa mga record ng Concord, Sony music, at Sa re ga ma (HMV). Ang pang-apat na album ni Dohar – ang "Bangla" ay isang koleksiyon ng Rabindra Sangeet at mga katutubong kanta. Ang konsepto ng album ay isang diyalogo sa pagitan ng Rabindra Sangeet at awiting-pambayan batay sa tematikong pagbabasa nito. Si Dohar ay pinamunuan ng Indian Council for cultural relations (ICCR).

## Mga sanggunian
Mary Jane Lamond

Si **Mary Jane Lamond** (ipinanganak 1960) ay isang Canadiense na pambayang-Keltang musikera na nagtatanghal ng tradisyonal na Gaeliko Canadiense na mga awiting pambayan mula sa Pulo ng Cape Breton. Pinagsasama ng kaniyang musika ang tradisyonal at kontemporaneong materyal. Si Lamond ay kilala bilang bokalista sa hit single ni Ashley MacIsaac noong 1995 na "Sleepy Maggie", at para sa kaniyang solong Top 40 hit na "Horo Ghoid thu Nighean", ang unang single mula sa kanyang 1997 album *na Suas e!* . Ang kaniyang kolaborasyon noong 2012 kasama ang fiddler na si Wendy MacIsaac, *Seinn,* ay pinangalanang isa sa nangungunang 10 folk at americana na album ng 2012&nbsp;ng National Public Radio sa Estados Unidos.

## Maagang buhay at edukasyon 
Ipinanganak sa Kingston, Ontario, ang bunso sa limang anak, lumipat si Lamond nang ilang beses sa kaniyang pagkabata, sa isang serye ng mga lungsod at bayan sa Ontario at Quebec. Ang kaniyang mga magulang ay parehong orihinal na mula sa Nova Scotia, gayunpaman, at madalas niyang binisita ang mga magulang ng kaniyang ama sa Cape Breton sa kaniyang mga bakasyon sa tag-init. Doon siya unang nalantad sa kulturang Keltika sa pangkalahatan at sa musikang Gaelikong Eskoses at partikular sa wikang Gaelikong Eskoses. Nagtapos si Lamond sa Mataas na Paaralan ng Westmount sa Montreal, at pagkatapos ay bumalik sa Nova Scotia upang mag-enroll sa programang Araling Kelta sa Pamatansang St. Francis Xavier, kung saan pinag-aralan niya ang koleksiyon ng paaralan ng 350 field recording ng mga tradisyonal na Scots-Gaelic na kanta. Nagtapos siya ng isang menor sa Musika sa Pamatansang St. Francis Xavier sa Antigonish, Nova Scotia.

## Karera 
Habang nag-aaral pa, nag-record si Lamond ng album ng tradisyonal na materyal na tinatawag na *Bho Thir Nan Craobh (Mula sa Kalupaan ng mga Puno)*, na inilabas niya nang nakapag-iisa noong 1994. Kabilang sa mga musikero sa album ay ang fiddler na si Ashley MacIsaac. Unang nakita ni MacIsaac si Lamond na gumanap noong 1991 kasama ang isang lokal na banda sa Antigonish at humanga siya sa nakita niya bilang kanyang "punk attitude," kahit na kumakanta siya ng mga Gaelikong kanta. Muling nagtulungan sina MacIsaac at Lamond noong 1995 sa kantang "Sleepy Maggie" para sa kanyang album na *Hi™ How Are You Today?*, na naging breakthrough recording para sa kanilang dalawa. Ang *Orain Ghàidhlig*, karamihan sa mga ito ay naitala nang live sa North River, Pulo ng Cape Breton, ay sumunod noong 2001.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga musiko mula sa Canada
Phosop

Si **Phosop** () o **Phaisop** () ay ang diyosa ng palay ng mga Thai. Siya ay isang diyosa na mas nauugnay sa sinaunang alamat ng Thai kaysa sa isang diyosa ng isang estruktural, pangkaraniwang relihiyon. Siya ay kilala rin bilang *Mae Khwan Khao* (; "Ina ng Kasaganaan ng Bigas").

## Kalagayan 
Ang mga ritwal na pag-aalay ay ginagawa upang bigyang-kasiyahan ang Diyosa ng Bigas sa iba't ibang hakbang ng produksiyon ng bigas. Naniniwala ang mga taganayon na tinitiyak ng Phosop na lahat ay may sapat na makakain.

Sa modernong Thailand, ang pagbibigay-pugay kay Phosop ng mga magsasaka ng palay ay bumababa nitong mga nakaraang panahon, ngunit si Reyna Sirikit ay nagbigay ng maharlikang pagtangkilik sa sinaunang kaugalian ng tradisyong-pambayang Thai noong Agosto 2008.

Ang mga tradisyonal na pagdiriwang na ito na may kaugnayan sa palay at mga yugto ng pagtatanim nito ay may malalim na tradisyonal na kahalagahan upang matiyak na ang mga magsasaka ay magkakaroon ng magandang ani. Taon-taon ang Maharlikang Sermonya ng Pag-aararo ay nangyayari sa Thailand. Sa dulo nito ay nag-aagawan ang mga tao upang mangolekta ng mga buto mula sa mga tudling upang madagdagan ang kanilang suwerte.

### Representasyon 
Ang ikonograpikong representasyon ni Phosop ay isang magandang babae na nakasuot ng buong alahas at isang pula o berdeng damit. Siya ay nakaupo o nakatayo na may hawak na isang ani na bigkis sa kaniyang kanang balikat, ngunit minsan ay nakapatong din sa kaniyang braso. Ang kamakailang ikonograpiya ng diyosang ito ay batay sa devī ng Hinduismo ngunit ang mga pinagmulan nito ay lokal at mas sinaunan.

Sa ilang partikular na lokasyon, maaaring magsuot si Phosop bilang isang batang babae sa nayon sa mga pista at pagdiriwang ng pag-aani ng palay.

## Diyosa ng palay sa Timog-silangang Asya 
[thumb|237x237px|*Cili*, isang Balinesang Dewi Sri na effigy na gawa sa mga dahon ng [Borassus flabellifer|lontar palma.]]

### Indonesia 
Ang isang katulad na diyosa ng bigas ay matatagpuan din sa Indonesia; si Dewi Sri, na kilala rin bilang *Nyi Pohaci*, ay ang Habanes, Sundanes, at Balinesa na diyosa para sa bigas, agrikultura, at pertilidad. Ang mga dambana kay Dewi Sri ay isang karaniwang tampok sa mga lokal na palayan.

## Mga sanggunian
Manubhai Jodhani

Si **Manubhai Lallubhai Jodhani** (Oktubre 28, 1902 - Disyembre 29, 1979) ay isang Gujarati na manunulat, folklorista, ornitologo, botanista, at patnugot mula sa Gujarat, India. Siya ay naglathala ng higit sa 15 libro.

## Talambuhay 
Si Jodhani ay ipinanganak noong Oktubre 28, 1902 sa Barwala (ngayon ay nasa distrito ng Botad, Gujarat, India). Natanggap niya ang kaniyang edukasyon sa elementarya sa Limbdi. Naging guro siya sa paaralan sa Barwala noong 1920. Noong 1930 siya ay nagbitiw upang sumali sa Kilusang Pagpapalaya ng India.

Namatay siya noong Disyembre 29, 1979. Ang kaniyang anak na si Vasantkumar Jodhai ay isa ring manunulat na naglathala ng mga gawa sa agham at hayop. Siya ay isang ornitolgo at botanista. Pinasimunuan niya ang mga pagsulat ng kuwento sa flora at fauna ng Gujarat.

Kabilang sa kaniyang mga akda sa katutubong panitikan ang *Sorathi Javahir* (1930), *Sorathi Vibhuto* (1964), *Randalna Geeto*, *Gujarati Loksahitya Mala* (isinulat kasama ni Manjula Majmudar, Bachubhai Raval), at *Janpad* (1940, 1944, 1955; mga borador).

Kabilang sa kaniyang mga maikling kwento ang *Shilvati* (1928) at *Sundariona Shangar*. Ang *Nagmati* (1932) ang kaniyang nag-iisang nobela. Ang *Khatimithi Balavato* at *Kumaroni Pravaskatha* ay mga akda niyang panitikang pambata.

Ang *Padarni Vanaspati* I-II (1954–55), *Anganana Pankhi* I-II (1955–56), *Padarna Pankhi* (1956) ang kaniyang mga akda sa botaniya at ornitolohiya.

## Mga sanggunian
Mykola Leontovych

thumb|upright=1.1 |Mykola Leontovych
Si **Mykola Dmytrovych Leontovych** (Enero 23, 1921; ; binabaybay ring **Leontovich**) ay isang Ukranyanong kompositor, konduktor, etnomusikolohista, at guro. Ang kaniyang musika ay inspirasyon ni Mykola Lysenko at ng Pambansang Ukranyanong Paaralang Pangmusika. Dalubhasa si Leontovych sa a cappella na koral na musika, mula sa orihinal na komposisyon, hanggang sa musika ng simbahan, hanggang sa detalyadong pagsasaayos ng katutubong musika.

Si Leontovych ay ipinanganak at lumaki sa lalawigan ng Podolia ng Imperyo ng Russia (ngayon sa Ukranya). Siya ay nag-aral bilang isang pari sa Teolohikal na Seminaryo ng Kamianets-Podilskyi at kalaunan ay nagpatuloy sa kaniyang edukasyong pangmusika sa Estatal na Akademikong Capella ng San Petersburgo at mga pribadong aralin kay Boleslav Yavorsky. Sa pagsasarili ng estadong Ukranyano noong rebolusyong 1917, lumipat si Leontovych sa Kyiv kung saan siya nagtrabaho sa Konserbatoryo ng Kyiv at sa Mykola Lysenko Surian ng Musika at Drama. Siya ay kinikilala sa pagkomposita ng *Shchedryk* noong 1904 (na pinalabas noong 1916), na kilala sa mundong nagsasalita ng Ingles bilang *Carol of the Bells* o *Ring, Christmas Bells*. Siya ay kilala bilang isang martir sa Simbahang Silangang Ortodoksong Ukranyano, kung saan siya ay naaalala din para sa kaniyang liturhiya, ang unang liturhiya na binubuo sa katutubong wika, partikular sa modernong wikang Ukranyano. Siya ay pinaslang ng isang ahenteng Sobyet noong 1921.

Sa kaniyang buhay, ang mga komposisyon at pagsasaayos ni Leontovych ay naging tanyag sa mga propesyonal at amateur na grupo sa buong rehiyon ng Ukranyano ng Imperyo ng Rusya. Ang mga pagtatanghal ng kaniyang mga gawa sa kanlurang Europa at Hilagang Amerika ay nakakuha sa kaniya ng palayaw na "ang Ukranyanong Bach" sa Pransiya. Bukod sa kaniyang napakasikat na *Shchedryk*, ang musika ni Leontovych ay pangunahing ginaganap sa Ukranya at sa pangingibang-bansang Ukranyano.

## Musika 
Nagpakadalubhasa si Mykola Leontovych sa a cappella na musikang koral. Siya ay naaalala ngayon karamihan sa pamamagitan ng mga musikal na kanyang naiwan, na kinabibilangan ng higit sa 150 choral compositions. Ang mga ito ay mula sa masining na pagsasaayos ng mga katutubong awit, mga gawang panrelihiyon (kabilang ang kaniyang liturhiya), cantatas, at mga komposisyong koro na itinakda sa mga salita ng iba't ibang makatang Ukranyano. Ang kaniyang dalawang pinakatanyag na mga gawa ay ang mga koral miniature na *Schedryk* at *Dudaryk* .

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Ukrainian
Laltluangliana Khiangte

Si **Laltluangliana Khiangte** ay isang akademikong Mizo, manunulat ng dula at makata ng panitikang Mizo. Siya ang punong-guro ng Kolehiyo ng Serampore at dating propesor sa Unibersidad Kolehiyo ng Pachhunga at Unibersidad ng North Eastern Hill. Kasalukuyan siyang nagsisilbing senior most professor sa Departamento ng Mizo sa Unibersidad ng Mizoram. Siya ay tumatanggap ng Gawad Pu Buanga, ang pinakamataas na pampanitikang parangal ng Mizo Akademya ng Literatura. Ginawaran siya ng Gobyerno ng India ng ikaapat na pinakamataas na karangalan ng sibilyan ng Padma Shri, noong 2006, para sa kaniyang mga kontribusyon sa panitikang Indiyano.

## Talambuhay 
Si Laltluangliana Khiangte ay isang kilalang manunulat ng dula-dramatista, makata, iskolar-kritiko, sanaysay, biograpi, at folklorista mula sa estado ng Mizoram. Kinuha niya ang buhay na kilala sa lipunan ng tribo ng Mizo bilang kaniyang paksa at ginawa itong kathang-isip, kaya nag-institute ng ibang genre lalo na sa larangan ng pagsusulat ng dula. Siya ay hindi lamang nakamit ang pagiging katangi-tangi ng pagiging kinikilala bilang isang manunulat ng dulaan at makata ngunit isa rin sa mga pinakakilalang manunulat at folklorista ng Hilagang-silangang India. Nakatanggap siya ng maraming parangal para sa kaniyang kahanga-hangang kontribusyon sa pag-unlad at paglago ng wika at panitikang Mizo. Siya ay ipinanganak noong Hunyo 28, 1961 sa isang Presbyteryanong tanda sa simbahan na si Tlanghmingthanga (dating guro at Instruktor ng Musikang Synod) ng angkan Khiangte at Gng. Darngeni ng angkan Khawlhring. Dahil ipinanganak at lumaki sa Kristiyanong tahanan at dahil nag-aral siya sa Paaralang Pan-Linggo sa edad na 4 hanggang 18 taong gulang, naging guro siya sa Paaralang Pan-Linggo sa iba't ibang yugto ng pag-aaral mula 1976 hanggang 2012, at sumailalim siya sa kinakailangang pagsasanay sa Bibliya na mga kurso nang ilang beses.

Ang kaniyang pampanitikang pansining ay nauuna sa kanyiang mga sinulat sa iba't ibang larangan tulad ng panitikan, kultura, tradisyong-pambayan, araling sosyo-relihiyon, sports, at edukasyong sosyal kabilang ang sulating pampamamahayag na may pantay na kadalian at pagiging perpekto. Para sa kaniyang kahanga-hanga at makasaysayang kontribusyon sa wika at panitikan ng Mizo, napili siya para sa ***Padma Shri*** (sa Literatura at Edukasyon) para sa taong 2006 ng Pangulo ng India. Bago ito, bilang karagdagan sa iba pang mga dekorasyon, binigyan din siya ng dalawa pang Pambansang Gantimpala viz. *Rashtriya Lok Bhasha Samman-2003* at *Bharat Adivasi Samman-2005* ng Ramnika Foundation at All India Tribal Literary Forum.

## Mga sanggunian
Hasu Yajnik

Si **Hasmukhray Vrajlal Yajnik** (Pebrero 12, 1938Disyembre 10, Disyembre), na mas kilala bilang **Hasu Yajnik**, na binabaybay din na **Hasu Yagnik** ay isang nobelista ng wikang Gujarati sa India, manunulat ng maikling kuwento, kritiko, editor, folklorista, at manunulat pambata. Ipinanganak at nag-aral sa Rajkot, nagsilbi siya bilang isang propesor ng Gujarati sa iba't ibang kolehiyo ng gobyerno sa Gujarat. Nakasulat siya ng dalawampung nobela, tatlong koleksiyon ng maikling kuwento, dalawang kuwento sa bilangguan, apat na koleksiyon ng kwentong medyebal, kritisismo sa apat na akda sa medyebal, at namatnugot ng labindalawang akdang-pambayan at anim na akda ng panitikang pambata.

## Talambuhay 
Si Yagnik ay ipinanganak noong Pebrero 12, 1938 sa Rajkot (ngayon sa Gujarat) kina Vrajlal Yajnik at Pushpaben (Prasannaben). Siya ang kanilang ikawalong anak.

Pagkatapos ng MA, sumali siya sa Kolehiyo MP Shah sa Surendranagar bilang isang propesor ng Gujarati noong 1963. Lumipat siya sa MN College sa Visnagar noong 1964 at kalaunan ay sumali sa Kolehiyo ng Gujarat sa Ahmedabad noong 1965 at nagsilbi doon hanggang 1973. Naglingkod din siya bilang isang propesor sa Kolehiyo DKB sa Jamnagar mula 1965 hanggang 1979. Pagkatapos ay lumipat siya sa Kolehiyo MP Shah sa Surendranagar noong 1979 hanggang 1982. Naglingkod siya bilang registrar ng Gujarat Sahitya Akademi, Gandhinagar mula 1982 hanggang 1996 at nagretiro. Siya ay isang tagapagtatag at tagapangasiwa ng Meghani Lokvidya Sanshodhan Bhavan, Ahmedabad mula 1996 hanggang 2005.

Namatay siya noong Disyembre 10, 2020 sa Ahmedabad dahil sa COVID-19.

## Mga akda 
Sumulat si Yajnik sa ilalim ng iba't ibang pangalan ng panulat: Upamanyu, Pushpadhanva, B. Kashyap, Vajranandan Jani, at Shridhar. Nakasulat siya ng dalawampung nobela, tatlong koleksiyon ng maikling kwento, dalawang kuwento sa bilangguan, apat na kuwentong medyebal, kritisismo sa apat na akda sa medyebal, namatnugot sa labindalawang akdang-pambayan at anim na akda ng panitikang pambata. Ang kaniyang unang maikling kuwento na "Lapsi" ay inilathala noong 1954.

## Mga sanggunian
Mr Simigdáli

Si **Mr Simigdáli** ay isang Griyegong kuwentong bibit, na kinolekta ni Irene Naumann-Mavrogordato sa *Es war einmal: Neugriechische Volksmärchen*. Nakolekta ni Georgios A. Megas ang isang pagkakaiba ng **Master Semolina** sa *Folktales of Greece*. Mayroong humigit-kumulang apatnapung kilalang mga pagkakaibang Griyego sa kuwentong bibibt ng pagluluto ng isang pigura at pagbibigay-buhay nito. Ito ay Aarne-Thompson tipo 425, ang paghahanap para sa nawawalang kasintahang lalaki, sa isang hindi pangkaraniwang pagkakaiba-iba, na kinasasangkutan ng mga motif na katulad ng Pygmalion at Galatea.

## Buod 
Ang anak na babae ng hari ay tumatanggi sa lahat ng kaniyang mga manliligaw. Kumuha siya ng mga almendras, asukal, at mga butil—o semolina—at gumawa ng anyo ng isang lalaki mula sa kanila. Pagkatapos ay nanalangin siya sa loob ng apatnapung araw, at binuhay ng Diyos ang pigura. Siya ay tinatawag na G. Simigdáli (G Groats)—o Master Semolina kung ginawa mula doon—at napakaguwapo. Isang masamang reyna ang nakarinig sa kanya at nagpadala ng isang gintong barko upang kidnapin siya. Lahat ay lumabas upang makita ito, at nahuli ng mga mandaragat si Mr Simigdáli. Nalaman ng prinsesa kung paano siya dinala, gumawa ng tatlong pares ng sapatos na bakal para sa kaniyang sarili, at umalis.

Pumunta siya sa ina ng Buwan, na naghintay hanggang sa dumating ang Buwan, ngunit hindi masabi ng Buwan kung saan dinala si Mr Simigdáli, at ipinadala siya sa Araw, na binigyan siya ng almendra. Ang Araw at ang ina nito ay nagbigay sa kaniya ng isang walnut at ipinadala siya sa mga Bituin. Nakita siya ng isang bituin, at binigyan siya ng mga Bituin at ng kanilang ina ng isang abelyana. Pumunta siya sa kastilyo kung saan nakakulong si Mr Simigdáli. Mukha siyang pulubi at hindi siya nakikilala nito, kaya nakiusap siya ng lugar kasama ang mga gansa.

Pagkatapos ay binasag niya ang almendra at may hawak itong gintong suliran, reel at gulong. Sinabi ng mga tagapaglingkod sa reyna, na nagtatanong kung ano ang gusto niya para sa kaniya; ang prinsesa ay ipagpapalit lamang ito kay G. Simigdáli na dumating upang magpalipas ng gabi sa kanya. Sumang-ayon ang reyna ngunit binigyan si Mr Simigdáli ng pampatulog. Hindi siya magising ng prinsesa. Ang walnut ay naglalaman ng isang gintong hinain at mga sisiw, at sinubukan niya at nabigo muli. Ang abelnyana ay naglalaman ng mga gintong carnation, ngunit sa araw na iyon, tinanong ng isang sastre si Mr Simigdáli kung paano siya makakatulog sa pagsasalita ng prinsesa. Inihanda ni Mr Simigdáli ang kaniyang kabayo at hindi umiinom ng gayuma; nang magsimulang makipag-usap sa kanya ang prinsesa, bumangon siya at dinala siya sa kaniyang kabayo.

Sa umaga, ipinasundo siya ng reyna, ngunit wala siya roon. Sinusubukan niyang gumawa ng sarili niyang lalaki, ngunit kapag tapos na ang pigura, nagmumura siya sa halip na manalangin, at ang pigura ay nabubulok. Umuwi ang prinsesa at si Mr Simigdáli at namuhay nang maligaya.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Prince Hat under the Ground

Ang **Prince Hat under the Ground** (Prinsipe Balanggot sa ilalim ng Lupa, Swedish: *Prins Hatt under jorden*) ay ang Suwekong na bersiyon ng isang lumang Eskandinabong kuwentong bibit. Ang Noruwegong bersiyon ay tinatawag na *East of the Sun and West of the Moon* (Norwegian: *Østenfor sol og vestenfor måne*).

Ito ay tinipon sa Småland o Blekinge nina Gunnar Olof Hyltén-Cavallius at George Stephens at inilathala sa *Svenska folksagor och äfventyr* (1:1-2, 1844-49). Ito ay kinukunan sa ilang pagkakataon at naging batayan ng opera ni Erik Bergman na *Det sjungande trädet.*

Ito ay nasa Aarne-Thompson tipo 425A, ang paghahanap sa nawawalang asawa. Ang mga tema ng kasal sa napakapangit o misteryosong asawa, ng kuryusidad na inspirasyon ng ina, at maging ang mga patak ng natapong taba ay halos kapareho sa Helenistikong pag-iibigan nina *Cupid at Psyche*.

## Buod 
Dahil sa padalos-dalos na pangako, kailangang ibigay ng ama ang kaniyang anak kay Prinsipe Balanggot sa ilalim ng Lupa. Ginugugol niya ang mga araw nang mag-isa sa kaniyang tirahan sa ilalim ng lupa, ngunit kapag sumasapit ang gabi, bumabalik siya at palagi siyang malambing at nagmamalasakit.

Ang problema ay nangako siya sa kaniya na hinding-hindi niya makikita ang mukha nito. Lumipas ang tatlong taon at mayroon na siyang tatlong anak. Siya ay lalong nagiging malungkot at mas masaya. Tatlong magkakasunod na taon, binisita niya ang kastilyo ng kaniyang ama, nang muling nagpakasal ito at ikinasal ang kaniyang dalawang kapatid na babae. Gayunpaman, pinaniwalaan siya ng bagong asawa ng hari na kailangan niyang makita ang mukha ng kaniyang asawa, dahil baka isa itong troll. Sa ikatlong pagbisita, binibigyan siya ng kaniyang madrasta ng kandilang wax na hawakan niya sa natutulog na asawa upang makita ang mukha nito. Sa kaniyang masayang sorpresa, nakita niya ang isang magandang binata, ngunit isang patak ng waks ang bumagsak sa dibdib nito. Siya ay nagising sa takot, ngunit ngayon siya ay bulag at ang tirahan ay naging isang guwang ng mga palaka at ahas.

Sinusundan siya ng prinsesa sa kaniyang mga pagala-gala, at kailangan niyang iwan ang kaniyang mga anak isa-isa. Kapag siya ay hindi tumupad sa isang pangako sa pangalawang pagkakataon, siya ay nawawala. Pagkatapos ng mahabang paghahanap, tinulungan siya ng tatlong matandang babae hanggang sa makarating siya sa isang kastilyo, kung saan ang isang troll queen ay naghahanda para sa kasal kay Prinsipe Balanggot.

Sa pamamagitan ng mga suhol, ang prinsesa ay makakasama sa kama sa kaniyang prinsipe sa loob ng tatlong gabi, ngunit binigyan siya ng reynang troll ng isang gayuma upang hindi niya mapansin ang anuman sa mga gabing ito. Hanggang sa ikatlong gabi na lamang niya nagawang manatiling gising at nakitang natagpuan na siya ng kaniyang asawa. Nasira ang spell at nabubuhay sila ng maligaya magpakailanman.

## Mga sanggunian
Big Bad Wolf

Ang **Big Bad Wolf** (*Malaking Masamang Lobo*) ay isang kathang-isip na lobo na lumilitaw sa ilang mga kuwentong nagbababala na kinabibilangan ng ilan sa mga *Kuwentong Bibit ng mga Grimm.* Ang mga bersiyon ng tauhang ito ay lumitaw sa maraming mga akda, at ito ay naging isang pangkaraniwang arketipo ng isang nananakot na mandaragit na antagonista.

## Mga interpretasyon 
Ang "Little Red Riding Hood", *The Three Little Pigs*, "The Wolf and the Seven Young Kids", at ang kuwentong Ruso na *Peter and the Wolf*, ay sumasalamin sa tema ng nagngangalit na lobo at ng nilalang na inilabas na hindi nasaktan mula sa tiyan nito, ngunit ang ang pangkalahatang tema ng pagpapanumbalik ay napakaluma.

Ang dialog sa pagitan ng lobo at Little Red Riding Hood ay may mga pagkakatulad sa Nordikong *Þrymskviða* mula kay *Elder Edda*; ninakaw ng higanteng si Þrymr ang Mjölner, ang martilyo ni Thor, at hiniling si Freyja bilang kaniyang nobya para sa pagbabalik nito. Sa halip, binihisan ng mga diyos si Thor bilang isang nobya at ipinadala siya. Nang mapansin ng mga higante ang malabong mga mata ni Thor, kumakain, at umiinom, ipinaliwanag sa kanila ni Loki na si Freyja ay hindi natulog, o kumain, o lasing, dahil sa pananabik sa kasal.

Ang mga folklorista at antropolohistang pangkultura ng ika-19 na siglo tulad nina P. Saintyves at Edward Burnett Tylor ay binasa ang Little Red Riding Hood sa mga tuntunin ng mitolohiya ng araw at iba pang natural na mga siklo, na nagsasabi na ang lobo ay kumakatawan sa gabi na lumulunok sa araw, at ang mga pagkakaiba-iba kung saan ang Little Red Riding Hood ay pinutol mula sa tiyan ng lobo ay kumakatawan sa bukang-liwayway. Sa interpretasyong ito, may koneksiyon ang lobo ng kuwentong ito at si Skoll o Fenrir, ang lobo sa mitolohiyang Nordiko na lulunok sa araw sa Ragnarök.

Ang Etolohistang si Dr. Valerius Geist ng Unibersidad ng Calgary, Alberta ay sumulat na ang pabula ay malamang na batay sa tunay na panganib ng pag-atake ng lobo noong panahong iyon. Ipinapangatuwiran niya na ang mga lobo ay sa katunayan ay mapanganib na mga mandaragit, at ang mga pabula ay nagsilbing wastong babala na huwag pumasok sa mga kagubatan kung saan ang mga lobo ay kilala na nakatira, at upang maging maingat para sa mga ito. Parehong itinuring ang mga lobo at ilang bilang mga kaaway ng sangkatauhan sa rehiyon at panahong iyon.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Secret Garden: An Inky Treasure Hunt and Colouring Book

Ang ***Secret Garden: An Inky Treasure Hunt and Colouring Book*** ay isang librong pangkulay para sa mga matatanda na naiakda ni Johanna Basford at nailathala noong 2013. Ang aklat ay may 40 na bersyon sa iba't ibang bansa at nakapagbenta ng mahigit 8 milyong kopya, na naging isa sa mga pinakamabentang aklat sa Amazon.

Nilapitan si Basford ng Laurence King Publishing noong 2011 matapos makita ng tagapaglathala ang trabaho ni Basford. Habang nagnais ang tagapaglathala ng isang librong pangkulay para sa mga bata noong una, iminungkahi ni Basford ang isang librong pangkulay para sa mga matatanda. Sa una, nag-aatubili ang tagapaglathala na ilabas ang isang hindi karaniwan na libro, ngunit sa huli ay nagbigay daan sila at mabilis na naubos ang mga unang kopya. Noong Agosto 2015, nakabenta ang libro ng 6.8 milyong kopya sa buong mundo at inilunsad ang uso ng pangkulay para sa mga nasa hustong gulang. Naglabas si Basford ng dalawa pang mga aklat: *Enchanted Forest: An Inky Quest & Coloring Book* noong Pebrero 2015, at *Lost Ocean: An Inky Adventure and Coloring Book* noong Oktubre 2015.

## Mga sanggunian 
## Karagdagang mga babasahin 
*
*

Kategorya:Mga aklat noong 2013
The Tale of the Hoodie

Ang **Tale of the Hoodie** ay isang Eskoses na kuwentong bibit, na kinolekta ni John Francis Campbell sa kaniyang *Popular Tales of the West Highlands*. Isinama ito ni Andrew Lang, bilang *The Hoodie-Crow*, sa *The Lilac Fairy Book*.

Ito ay Aarne-Thompson tipo 425A, ang paghahanap para sa nawawalang asawa. Ang iba sa ganitong uri ay kinabibilangan ng *The Black Bull of Norroway*, *The Brown Bear of Norway*, *The Daughter of the Skies*, *East of the Sun and West of the Moon*, *The Enchanted Pig*, *The King of Love*, *Master Semolina*, *The Enchanted Snake*, *The Sanga ng Rosemary*, at *White-Bear-King-Valemon*.

## Buod 
Ang tatlong anak na babae ng isang magsasaka ay bawat isa ay nililigawan ng isang hoodie crow. Tinataboy ito ng nakakatanda dahil pangit ito, pero tinanggap naman ito ng bunso, maganda raw itong nilalang. Pagkatapos nilang magpakasal, itinanong ng uwak kung mas gusto niya itong maging uwak sa araw at lalaki sa gabi, o sa kabaligtaran. Pumipili siya ng isang uwak sa araw, at sa gabi, siya ay nagiging isang guwapong lalaki.

May anak siya. Isang gabi, pagkatapos patulugin ng musika ang lahat, ninakaw ang sanggol. Sa susunod na dalawang taon, ito ay nangyayari muli, na may dalawa pang sanggol. Dinadala siya ng hoodie crow, kasama ang kaniyang mga kapatid na babae, sa ibang bahay. Tinatanong niya kung may nakalimutan ba siya. Nakalimutan na niya ang kaniyang magaspang na suklay. Ang coach ay naging isang bungkos ng mga faggot, at ang kaniyang asawa ay naging isang uwak muli. Lumipad siya, ngunit hinabol siya ng kaniyang asawa. Gabi-gabi, nakakahanap siya ng bahay na matutuluyan, kung saan nakatira ang isang babae at isang batang lalaki; sa ikatlong gabi, pinayuhan siya ng babae na kung lilipad ang uwak sa kaniyang silid sa gabi, dapat niyang hulihin siya. Sinusubukan niya, ngunit nakatulog. Ang uwak ay naghulog ng singsing sa kaniyang kamay. Ginising siya nito, ngunit isang balahibo lang ang kaniyang naaagaw.

Sinabi sa kaniya ng babae na ang uwak ay lumipad sa burol ng lason at kakailanganin niya ng mga sapatos na pang-kabayo upang sundan siya, ngunit kung siya ay manamit bilang isang lalaki at pupunta sa isang panday, matututo siya kung paano gawin ang mga ito. Ginagawa niya ito at sa sapatos, tumatawid sa burol.

Dumating siya sa isang bayan upang malaman na ang kaniyang asawa ay ikakasal sa isang anak na babae ng isang dakilang ginoo. Hiniling sa kaniya ng isang kusinero na magluto ng piging sa kasal, para makakita siya ng karera, at pumayag siya. Inilagay niya ang singsing at ang balahibo sa sabaw. Natagpuan niya ang mga ito at hiniling na makita ang tagapagluto, at pagkatapos ay idineklara niyang pakakasalan niya ito.

Bumalik sila at kinuha ang kanilang tatlong anak na lalaki mula sa mga bahay na tinutuluyan niya.

## Mga sanggunian
Imp

right|thumb|Ilustrasyon ng Pranses ng mga imp (circa 1838)=
Ang **imp** ay isang Europeong mitolohikong nil;alang na katulad ng isang bibit o demonyo, na madalas na inilarawan sa kuwentong-bayan at pamahiin. Ang salita ay maaaring hango sa terminong *ympe*, na ginagamit upang tukuyin ang isang batang punong pinaghugpong.

Ang mga imp ay kadalasang inilalarawan bilang magulo at malikot higit pa sa seryosong pagbabanta o mapanganib, at bilang mas mababang nilalang kaysa sa mas mahahalagang sobrenatural na nilalang. Ang mga katulong ng diyablo ay inilarawan kung minsan bilang mga imp. Karaniwang inilalarawan sila bilang masigla at may maliit na tangkad.

## Etimolohiya 
Ang Lumang Ingles na pangngalan na *impa* ay nangangahulugang isang batang shoot o scion ng isang halaman o puno, at nang maglaon ay nangangahulugang ang scion ng isang marangal na bahay, o isang bata sa pangkalahatan. Simula noong ika-16 na siglo, madalas itong ginagamit sa mga pananalitang tulad ng "mga imp ng mga ahas", "imp ng impiyerno", "imp ng diyablo", at iba pa; at noong ika-17 siglo, ang ibig sabihin nito ay isang maliit na demonyo, isang pamilyar ng isang mangkukulam. Ang Lumang Ingles na pangngalan at nauugnay na pandiwang *impian ay* lumilitaw na nagmula sa isang hindi pa nasusubukang Huling Latin na termino na **emputa* (*impotus* ay pinatunayan sa batas Salica), ang neuter na maramihan ng Griyegong ἔμϕυτος 'natural, itinanim, grafted'.

## Kasaysayan 
thumb|Lumang imahen sa kahoy na naglalarawan sa isang babaeng nagpapakain ng mga imp
Nagmula sa Hermanikong tradisyong-pambayan ang imp ay isang maliit na mas mababang demonyo. Hindi tulad ng pananampalataya at mga kuwentong Kristiyano, ang mga demonyo sa mga alamat ng Aleman ay hindi palaging masama. Ang mga imp ay madalas na malikot sa halip na masama o nakakapinsala at sa ilang mga rehiyon sila ay mga tagapaglingkod ng mga diyos.

### Iba pang paglalarawan 
Ang mga imp ay madalas na ipinapakita bilang maliit sa tangkad at hindi masyadong kaakit-akit. Ang kanilang pag-uugali ay inilarawan bilang pagiging mabangis at hindi mapigil, halos kapareho ng mga engkanto, at sa ilang mga kultura sila ay itinuturing na parehong nilalang, parehong nagbabahagi ng parehong pakiramdam ng malayang espiritu at kasiyahan sa lahat ng bagay na masaya. Nang maglaon sa kasaysayan, sinimulan ng mga tao na iugnay ang mga bibit bilang mabuti at mga imp bilang malisyoso at masama. Gayunpaman, ang parehong mga nilalang ay mahilig sa mga kalokohan at mapanlinlang na mga tao. Kadalasan ang mga kalokohang ito ay hindi nakakapinsalang kasiyahan, ngunit ang ilan ay maaaring nakakainis at nakakapinsala, tulad ng pagpapalit ng mga sanggol o pagliligaw ng mga manlalakbay sa mga lugar na hindi nila pamilyar. Bagaman ang mga imp ay madalas na itinuturing na walang kamatayan, maaari silang mapinsala o mapinsala ng ilang mga armas at enchantment, o itago sa mga tahanan ng mga tao ng mga ward.

## Mga sanggunian
The Fairly OddParents: Fairly Odder

Ang **The Fairly OddParents: Fairly Odder** ay isang Canadian-Amerikanong sitcom animasyong pangtelebisyong palabas na nilikha ni Butch Hartman at developer Christoper J. Nowak, Mike Caron. Marso 31 2022 ipinalabas sa Paramount+. isang spin off ng orihinal na serye at sitcom tungkol sa Fairly OddParents universe ng plot, ngayon ang pinsan ni Timmy na nagngangalang Viv Turner ay ang bagong tagasunod nina Cosmo at Wanda.

## Panlabas na kawing 
* 

Kategorya:Mga Amerikanong serye sa telebisyon
Kategorya:Parodya
Hayop bilang Nobyo

Sa folkloristika, ang **"Hayop bilang Nobyo"** ay tumutukoy sa isang grupo ng mga kuwentong-bayan at engkanto tungkol sa isang babaeng nagpakasal o ipinapakasal sa isang hayop Ang hayop ay nahayag na isang prinsipeng tao na nakabalatkayo o nasa ilalim ng sumpa. Karamihan sa mga kuwentong ito ay pinagsama-sama sa internasyonal na sistema ng Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther sa ilalim ng uri ng ATU 425, "Ang Paghahanap para sa Nawawalang Asawang Lalaki". Ang ilang mga subtipo ay umiiral sa internasyonal na pag-uuri bilang mga independiyenteng kuwento, ngunit kung minsan ay hindi sumusunod ang mga ito sa isang nakapirming pagtatatalunton.

## Pangkalahatang-idea 
Bilang resulta ng pagdami ng pagkolekta ng kuwentong-bayan at ang pagsisimula ng folkloristika bilang isang disiplina noong ika-19 na siglo, inihambing ng mga iskolar at kolektor ng kuwentong-bayan ang maraming bersiyon ng "Hayop bilang Nobyo" sa kuwento nina Cupid at Psyche. 

Sa ilang mga bersiyon, isinuko ng ama ang kaniyang anak na babae bilang kaniyang pantubos. Sa iba, ang ina ang naghahatid o nangangako sa kaniyang (mga) anak na babae sa halimaw, at ito rin ay sa pagpupumilit ng ina na sinira ng pangunahing tauhang babae ang bawal sa kaniyang asawa.

### Mga interpretasyon 
Ang tema ay nag-aanyaya sa lahat ng uri ng mga iskolar at pampanitikan na interpretasyon.

Inilalarawan ng iskolar na si Jack Zipes ang mga uri ng kuwentong ito bilang isang pagpili ng kapareha kung saan ang babaeng dalaga ay pinipilit na pakasalan ang isang lalaking ikakasal ayon sa pagpilit ng kanyang pamilya o dahil sa kaniyang kapalaran. Sa isa pang akda, isinulat ni Zipes na, sa mga kuwentong ito, ang sobrenatural na asawa (sa anyo ng hayop) ay dumaan sa isang proseso ng sibilisasyon sa kaniyang sarili, samantalang sa asawa ng tao ito ay kumakatawan sa isang pasimulang paglalakbay.

Binanggit ng mananaliksik na si Barbara Fass Leavy na ang mga kuwentong ito ay binibigyang-kahulugan sa ilalim ng isang feministang pagbabasa, na "nagpapalakpakan" sa kalooban ng pangunahing pangunahing tauhang babae, sa kaibahan sa mga passive heroine tulad nina Snow White at Sleeping Beauty. Sinabi rin niya na ang "Nobyong Hayop" ay ang lalaking katapat ng "Swan Maiden" - parehong uri na tumutukoy sa isang kasal sa pagitan ng isang tao at isang mitolohikong nilalang.

## Mga sanggunian
Peter Christen Asbjørnsen

[thumb|Larawan ng Asbjørnsen ni [Knud Bergslien, 1870]]
Si **Peter Christen Asbjørnsen** (Enero 15, 1812Enero 5, 1885) ay isang manunulat at Noruwegong iskolar. Siya at si Jørgen Engebretsen Moe ay mga kolektor ng Noruwegong tradisyong-pambayan. Sila ay lubos na nagkakaisa sa kanilang mga gawain sa buhay na ang kanilang mga koleksiyon ng kuwentong bayan ay karaniwang binabanggit lamang bilang "Asbjørnsen at Moe".

## Kalagayan 
thumb|*Norske folke- og huldreeventyr.* *Andet oplag* (1896) (Gyldendalske Boghandels Forlag, Copenhagen)
Si Peter Christen Asbjørnsen ay ipinanganak sa Christiania (ngayon ay Oslo), Noruwega. Siya ay nagmula sa isang pamilya na nagmula sa Otta sa tradisyonal na distrito ng Gudbrandsdal, na pinaniniwalaang nagwakas sa kaniyang kamatayan. Naging mag-aaral siya sa Unibersidad ng Oslo noong 1833, ngunit noong 1832, sa kaniyang ikadalawampung taon, nagsimula siyang mangolekta at magsulat ng mga engkanto at alamat. Nang maglaon, lumakad siya sa kahabaan at lawak ng Noruwega, na nagdaragdag sa kaniyang mga kuwento.

Si Jørgen Moe, na ipinanganak sa Ringerike, ay unang nakilala si Asbjørnsen noong siya ay labing-apat na taong gulang, habang pareho silang nag-aaral sa high school sa Kumbento ng Norderhov. Ang gusali ay ngayon ang pook ng Museo Ringerikes, ang lokal na museo para sa rehiyon ng Ringerike, at naglalaman ng mga memorabilia mula sa parehong Asbjørnsen at Moe. Nagkaroon sila ng panghabambuhay na pagkakaibigan. Noong 1834 natuklasan ni Asbjørnsen na si Moe ay nagsimula nang nakapag-iisa sa paghahanap ng mga labi ng pambansang alamat; ang mga kaibigan ay sabik na ikinumpara ang kanilang mga resulta, at determinado para sa hinaharap na magtrabaho sa konsiyerto.

## Karera 
Si Asbjørnsen ay naging isang zoolohista sa propesyon, at sa tulong ng Unibersidad ng Oslo ay gumawa ng isang serye ng mga mapagsiyasat na lakbay sa mga baybayin ng Noruwega, partikular sa Hardangerfjord. Nakipagtulungan siya sa dalawa sa pinakasikat na biyolohistang pandagat sa kanilang panahon: si Michael Sars at ang kaniyang anak na si Georg Ossian Sars. Samantala, umalis si Moe sa Unibersidad ng Oslo noong 1839, inilaan ang kanuyang sarili sa pag-aaral ng teolohiya, at nabubuhay bilang isang tutor sa Christiania. Sa kaniyang mga pista opisyal ay gumala siya sa mga bundok, sa pinakaliblib na mga distrito, nangongolekta ng mga kuwento. Sa mga taong ito inilatag niya ang pundasyon para sa mahusay na pampanitikan ang kalalabasan nito.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga manunulat mula sa Norway
Pentameron

Ang ***Pentamerone***, na may subtitulong ***Lo cunto de li cunti*** ("Ang Kuwento ng mga Kuwento"), ay isang koleksiyon ng mga Napolitanong kuwentong bibit noong ika-labingpitong siglo ng makatang Italyano at kortesano na si Giambattista Basile.

## Kalagayan 
Ang mga kwento sa *Pentameron* ay kinolekta ni Basile at inilathala nang postomo sa dalawang tomo ng kaniyang kapatid na si Adriana sa Napoles, Italya, noong 1634 at 1636 sa ilalim ng alyas na Gian Alesio Abbatutis. Ang mga kuwentong ito ay iniakma sa kalaunan ni Charles Perrault at ng Magkapatid na Grimm, ang huli ay gumawa ng malawak, kinikilalang paggamit ng koleksiyon ni Basile. Ang mga halimbawa nito ay ang mga bersiyon ng Cinderella, Rapunzel, Puss in Boots, Sleeping Beauty, at Hansel and Gretel.

Habang ang iba pang mga koleksiyon ng mga kuwento ay may kasamang mga kuwento na tatawaging kuwentong bibit, ang kaniyang gawa ay ang unang koleksiyon kung saan ang lahat ng mga kuwento ay magkasya sa iisang kategorya.  Hindi niya isinulat ang mga ito mula sa oral na tradisyon tulad ng ginagawa ng isang modernong kolektor, sa halip ay isinulat ang mga ito sa Napolitano, at sa maraming aspekto ay ang unang manunulat na nagpapanatili ng oral na intonasyon.

Ang estilo ng mga kuwento ay mabigat na Baroko, na may maraming metaporikong paggamit.

Ito ay binibigyang-kahulugan bilang isang satira sa estilong Baroko, ngunit habang pinuri ni Basile ang estilo, at ginamit ito sa iba pa niyang mga gawa, lumilitaw na walang ironikong  intensiyon.
[thumb|Ilustrasyon ni [George Cruikshank (1847) sa ''The Stone in the Cock's Head*]]

## Impluwensiya 
Bagaman ang akda ay nahulog sa kalabuan, ang Magkapatid na Grimm, sa kanilang ikatlong edisyon ng *Mga Kuwentong Bibit ng mga Grimm'', ay lubos na pinuri ito bilang ang unang pambansang koleksiyon ng mga kuwentong bibit, na umaangkop sa kanilang mga romantikong nasyonalistang pananaw sa mga kuwentong bibit, at bilang pagkuha ng Napolitanong boses. Nakakuha ito ng malaking pansin sa akda.

## Heograpiya ng mga kwuento 
Ang mga kuwento ng Giambattista Basile ay may tagpuan sa Basilicata at Campania, kung saan ginugol niya ang halos buong buhay niya sa mga lokal na maharlika. Kabilang sa mga lugar na nauugnay sa mga kuwento ay makikita ang lungsod ng Acerenza at ang Castel Lagopesole, ang huli ay nauugnay sa kuwentong bibit na Rapunzel.

## Mga pagsasalin 
Ang teksto ay isinalin sa Aleman ni Felix Liebrecht noong 1846, sa Ingles ni John Edward Taylor noong 1847 at muli ni Sir Richard Francis Burton noong 1893 at sa Italyano ni Benedetto Croce noong 1925. Ang isa pang salin sa Ingles ay ginawa mula sa bersyon ni Croce ni Norman N. Penzer noong 1934. Isang bago, modernong pagsasalin ni Nancy L. Canepa ang inilathala noong 2007 ng Wayne State University Press, at kalaunan ay inilabas bilang Penguin Classics paperback noong 2016.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Halalang lokal sa Calamba, 2022

Ang **Lokal na halalan** sa lungsod ng **Calamba City** taong 2022 ay idinaos sa petsa ng Mayo 9 sa araw ng Halalang pampanguluhan sa Pilipinas, 2022 para sa mga mayor, bise mayor at labing dalawang konsehal, Ang tatakbong mga ihahalal na bawat representatibo ay sa lone congressional district, barangay mga sityo at homeowners

## Pangkalahatang-ideya
Sa kasalukuyang mayor na si "Timmy Chipeco" ay limitadong termino ang pagtakbo sa distrito, ang kanyang kapatid ay isa sa mga representang tatakbo na si konsehal, Julian Eugene "Joey" Chipeco ay iisa sa mga hahalal sa lungsod ng Calamba ang makakatunggali nito ay sina dating bise mayor Roseller H. Rizal at dating gobernador Laguna na si Emilio Ramon Ejercito.

## Resulta
Ang mga tatakbong kandidato sa pagka mayor at bise mayor kasama ang mataas na total ng panalong boto .

## Mga kandidato
### Team One Calamba
### Team CalamBAGO
### Liberal Partido
### Partido Federal ng Pilipinas
### Mga nagsarili
## Kongreso
## Mayoral sa Calamba
### Mayor–Bise mayor
## Konsehal sa Calamba
### Top 12
; Top 13-39

## Canlubang
Ang sityo ng Manfil ay ang kabisera ng Kapayapaan Village sa baryo Canlubang, bumuo ng asosasyon nang Canlubang sa bawat sityo upang mapangalagaan, magampanan ang tungkulin at tuparin ang mga pangako sa mamamayan ng Kapayapaan, Canlubang, kada taon ay pinapalitan ang mga opisyales para sa makabagong maihalal at iluklok na mga kawani ng sityo.

### Manfil Homeowner's Association, Election 2022
#### Team Masaligan
#### Team Pagbabago
## Sanggunian
Kategorya:Halalan sa Pilipinas
Kategorya:2022 sa Pilipinas
Kategorya:Calamba, Laguna
All Jolly Fellows that Follow the Plough

Ang "**All Jolly Fellows that Follow the Plow**" (*Lahat ng Masasayang Sumusunod sa Araro* Roud 346) o '''The Ploughman's Song'* (*Ang Kanta ng Nag-aararo'') ay isang awiting-pambayang Ingles tungkol sa buhay-trabaho ng mga mangangabayo sa isang sakahan sa Ingles noong mga araw bago ang makinang pinapaandar ng petrolyo. Nakolekta ang mga pagkakaiba mula sa maraming tradisyonal na mang-aawit - Napagmasdan ni Cecil Sharp na "halos lahat ng mang-aawit ay nakakaalam nito: ang masasamang mang-aawit ay kadalasang nakakaalam ngunit kaunti lang." Ito ay naitala ng maraming mang-aawit na naimpluwensiyahan ng pangalawang muling pagbuhay sa tradisyong-pambayang Britaniko.

## Mga unang bersiyon 
### Mga bersiyong broadside at maagang nakaimprenta 
Mayroong 11 bersiyong broadside ng kantang ito sa Koleksiyong Bodleian Broadside, na may pinakamaagang posibleng petsa na 1813. Karamihan ay kulang sa unang taludtod na sinipi sa itaas. Ang Taluntunang Roud Broadside ay naglilista ng naglathala 20 mula sa buong Inglatera at isa mula sa Eskosya na nag-imprenta ng kanta.

### Mga bersiyong nakolekta mula sa mga tradisyonal na mang-aawit 
Ang kantang ito ay kilala at minamahal sa mga rural na lugar mula sa unang bahagi ng ikalabinsiyam hanggang sa katapusan ng ikadalawampu siglo, at tampok sa marami kung hindi lahat ng mga koleksiyon ng mga katutubong kanta ng Ingles. Mayroong humigit-kumulang isang daang bersiyon na nakolekta sa Inglatera na nakalista sa Roud Folk Song Index, na may mga halimbawang nakolekta mula sa 27 kondado mula Cornwall hanggang Cumbria. Ang mga pangunahing lugar na nawawala ay ang Kent, ang Silangang Midlands, at ang Hilagang-silangan. Apat na bersiyon ang nakolekta mula sa Eskosya.

Ang makatang si John Clare ay nagsulat ng dalawang saknong na tula na tila naimpluwensiyahan ng kanta. Inilalarawan nito ang buhay ng mag-aararo sa mas liriko na mga termino. Ang bawat saknong ay may anim na linya, ngunit ito ay gumagamit ng parehong metro at ang huling linya ng bawat saknong ay naglalaman ng pariralang "All jolly fellows that follow the plough". Ito ay isinulat sa pagitan ng 1832 at 1837.

## Mga sanggunian
White-Bear-King-Valemon

Ang **White-Bear-King-Valemon** (*Kvitebjørn kong Valemon* ) ay isang Noruwegong kuwentong bibit. Ang kuwento ay nai-publish bilang No. 90 *Norske Folke-Eventyr* nina *Ny Samling* (1871) nina sa Asbjørnsen at Moe. Isinalin ito ni George Webbe Dasent para sa kaniyang *Tales mula sa Fjeld* . 

Ang pamilyar na bersiyon ay nakolekta ng artist na si August Schneider noong 1870 mula sa Setesdal. Nakolekta ni Jørgen Moe ang isang pagkakaiba ng kuwentong Bygland, na buod sa ika-2 edisyon ng *Norske Folke-Eventyr* (1852).

Ito ay Aarne-Thompson tipo 425A, "Ang Hayop (Halimaw) bilang Noboy". Ang isang katulad na kuwentong Noruwego na nagpapakita ng motif na ito ay Silangan ng Araw at Kanluran ng Buwan (Asbjørnsen & Moe, No. 41). Kasama sa iba sa ganitong uri ang: The Brown Bear of Norway, The Daughter of the Skies, The Enchanted Pig, The Tale of the Hoodie, Master Semolina, The Enchanted Snake, The Sprig of Rosemary, at The Black Bull of Norroway.

## Pagsusuri 
Ang kuwento ay inuri sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang uri ng ATU 425A, "Ang Hayop (Halimaw) bilang Nobyo".

Sa ilang mga kuwento, bago ang paghihiwalay sa kaniyang sobrenatural na asawa, ang mga anak ng asawa ay kinuha mula sa kaniya at itinago sa ibang lugar. Nahanap ng Scholarship ang motif na ito sa mga lugar na nagsasalita ng Kelta at Hermaniko.

## Mga pagkakaiba 
### Dinamarka 
Sa isang Danes na paglalaoba na kinolekta ng Danish na may-akda  na may pamagat *na Prins Hvidbjørn* ("Prinsipe Whitebear") at inilathala noong 1823, isang hari na may tatlong anak na babae ang binisita ng isang puting oso. Ipinadala ng hari ang kaniyang mga anak na babae upang itaboy ang hayop. Hinihiling ng mga oso ang bawat prinsesa na umakyat sa kaniyang likod, ngunit ang pangatlo lamang ang sumang-ayon. Umalis siya kasama ang prinsesa at huminto sa isang kuweba - ang kanilang bagong tahanan, para sa mga susunod na taon. Sinabi niya sa kaniya na siya ay nagiging isang prinsipe sa gabi, at, kung hindi siya magsisindi ng anumang lampara sa gabi para sa susunod na pitong taon, siya ay madidismaya. Namumuhay sila nang ganito sa susunod na anim na taon: binibisita niya ang kaniyang pamilya sa mga kasal ng kanyang kapatid na babae at sa kaarawan ng kaniyang ama. Sinuway niya ang kaniyang asawa at sinira ang tiwala nito. Bumalik ang prinsipe sa anyo ng ursine at dinala ang prinsesa sa kaniyang mga kapatid na babae. Binigyan nila siya ng isang gintong mangkok, isang gintong sombrero at isang pangatlong gintong bagay - lahat ng mga bagay na gagamitin niya para suhulan ang huwad na nobya sa loob ng tatlong gabi kasama ang kanyang asawa.  Napansin ng iskolar ng Norwegian na si Jørgen Moe ang pagkakahawig ng kuwento ni Winther at ng kuwentong Noruwego sa *East of the Sun and West of the Moon*.

## Mga sanggunian