open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sandro Botticelli

[thumb|245x245px| Detalye mula sa pinakatanyag na obra ni Botticelli, *[Ang Kapanganakan ni Venus* ()]]
Si **Alessandro di Mariano di Vanni Filipepi** (   - May 17, 1510), na kilala bilang **Sandro Botticelli** ( , Italian: [ˈSandro bottiˈtʃɛlli] ), ay isang Italyanong pintor ng Maagang Renasimiyento. Ang pustomong reputasyon ni Botticelli ay nagdusa hanggang sa huling bahagi ng ika-19 na siglo, nang siya ay muling nakilala ng Prerafaelita na nagpasigla ng muling pagsusuri sa kanyang trabaho. Mula noon, ang kaniyang mga pinta ay nakitang kumatawan sa malinyang biyaya ng pagpipinta ng Maagang Renaissance.

Bilang karagdagan sa mga mitolohikal na paksa na kung saan siya ay pinakilala sa ngayon, pininturahan ni Botticelli ang isang malawak na hanay ng mga paksa sa relihiyon (kasama ang dose-dosenang rendisyon ng *Madonna at Bata*, marami sa bilog na hugis tondo) at ilang larawan din. Ang kaniyang mga kilalang akda ay *Ang Kapanganakan ni Venus* at *Primavera*, kapuwa sa Uffizi sa Florencia. Nabuhay si Botticelli sa buong buhay niya sa parehong kapitbahayan ng Florence; ang tangi lamang niyang makabuluhang oras sa ibang lugar ay ang mga buwan na ginugol niya sa pagpipinta sa Pisa noong 1474 at ang Kapilya Sistina sa Roma noong 1481–82.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Italyanong Katoliko
Kategorya:Namatay noong 1510
Kategorya:Ipinanganak noong Dekada 1440
Katedral ng Castelsardo

thumb|250x250px| Katedral ng Castelsardo
Ang **Katedral ng Castelsardo Cathedral** () ay isang katedral sa Castelsardo, hilagang Sardinia, Italya, at alay kay San Antonio ang Dakila. Ito ang naging luklukan ng obispo ng Ampurias noong 1503. Noong 1839 ang diyosesis ng Ampurias ay isinasib sa Tempio, at ang luklukang episkopal ay lumipat sa Katedral ng Tempio, at ang kastilyo ng Castelsardo ay naging isang konkatedral, dahil nananatili ito sa kasalukuyang diyosesis ng Tempio-Ampurias .
Katedral ng Cesena

Ang **Katedral ng Cesena** (, *Cattedrale di San Giovanni Battista*) ay isang Katoliko Romanong katedral na alay kay San Juan Bautista sa lungsod ng Cesena, Italya. Ito ang naging luklukang episkopal ng kasalukuyang Diyosesis ng Cesena-Sarsina mula pa noong 1986, at dati ay ng Diyosesis ng Cesena.

## Mga panlabas na link 
* Website ng Comune di Cesena: Duomo
La Trinità della Cava

Ang **La Trinità della Cava** (), na karaniwang kilala bilang **Badia di Cava**, ay isang Benedictinong abadiang teritoryal na matatagpuan malapit sa Cava de 'Tirreni, sa lalawigan ng Salerno, katimugang Italya. Matatagouan ito sa isang bangin ng mga Burol Finestre.

## Mga abad 
*San Alferius ng Pappacarbona (1011–1050)
*San Leo I ng Cava (1050–1079)
*San Pedro ng Pappacarbone (1079–1122)
*San Constabilis (1122–1124)
*Pinagpalang Simeon (1124–1140)
*Pinagpalang Falcone (1140–1146)
*Pinagpalang Marino (1146–1170)
*Pinagpalang Benincasa (1171–1194)
*Rugger  Roger (1194)
*Pinagpalang Peter II (1195–1208)
*Pinagpalang Balsamo (1208–1232)
*Pinagpalang Leonard (1232–1255)
*Pinagpalang Leo II (1266–1295)
*Philip de Haya (1316–1331)
*Maynerio (1342–1366)

**Obispo-Abad**

* John ng Aragon
* Oliverio Carafa

; Mga abad

*Crisostomo d'Alessandro (1512–1517)
*Gerolamo Guevara (1528–1552)
*Pellegrino Dell'Erre (1549–1550)
*Vittorino Manso (1588–1592)
*Giulio Vecchioni (1630–1633)
*Gregorio Lottieri (1640–1642)
*Giuseppe Lomellino (1647–1651)
*Severino Boccia (1671–1677)
*Gaetano Dattilo (1772–1778)
*Raffaele Pasca (1781–1787)
*Tommaso Capomazza (1793–1801)
*Carlo Mazzacane (1801–1824)
*Pietro Candida (1844–1849)
*Onofrio Granata (1849–1858)
*Michele Morcaldi (1878–1894)
*Benedetto Bonazzi (1894–1902)
*Silvano de Stefano (1902–1908)
*Angelo Maria Ettinger (1910–1918)
*Giuseppe Placido M. Nicolini (1919–1928)
*Ildefonso Rea (1929–1945)
*Mauro De Caro (1946–1956)
*Fausto Mezza (1956–1967)
*Michele Alfredo Marra (1969–1992)
*Benedetto Maria Salvatore Chianetta (1995–2010)

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Cirilo Bautista

Si **Cirilo F. Bautista** (Hulyo 9, 1941 – Mayo 6, 2018) ay isang makata, manunulat, guro at pintor. Inihayag siya bilang Pambansang Alagad ng Sining sa literatura noong 2014.

## Unang yugto ng buhay
Ipinanganak si Cirilo F. Bautista noong Hulyo 9, 1941 sa Maynila at lumaki sa Balic-Balic sa Sampaloc.

## Edukasyon
Nagtapos ng elementarya si Cirilo Bautista sa Paaralang Elementarya ng Legarda noong 1954 bilang unang karangalan banggit at ng sekundaryang edukasyon sa Mataas na Paaralan ng Victorino Mapa noong 1958 bilang balediktoryan.

Nakuha ni Cirilo Bautista ang Batsilyer sa Sining sa Ingles sa Unibersidad ng Santo Tomas bilang *Magna Cum Laude*, ang Master sa Sining sa Literatura sa Unibersidad ng St. Louis sa Baguio bilang *Magna Cum Laude* at Doktorado sa Sining sa Wika at Literatura mula sa Unibersidad ng De La Salle. Nabigyan din siya ng *honorary degree* mula sa *International Program* ng Unibersidad ng Iowa. Ginawaran din siya ng *Achievement Award* ng *National Commission for Culture and the Arts* noong 2013.

## Kamatayan
Noong Mayo 6, 2018 ay pumanaw si Cirilo Bautista sa edad na 76 taong gulang.

## Mga sanggunian
Kategorya:Kultura
Kategorya:Kultura at sining
Kategorya:Kultura ng Pilipinas
Kategorya:Gawad ng Pamahalaan ng Pilipinas
Kategorya:Ipinanganak noong 1941
Kategorya:Namatay noong 2018
Monti (rione ng Roma)

Ang **Monti** ay ang unang *rione* ng Roma, na kinilala ng inisyal na **R. I**, na matatagpuan sa Municipio I. Ang pangalan ay literal na nangangahulugang "bundok" sa Italyano at ito ay dahil ang mga burol Esquilino, Viminal, at mga bahagi ng Quirinal at Celio ang bahagi ng r*ione* na ito. Sa kasalukuyan, ang Burol Esquilino ay kabilang na sa Rione Esquilino.

Ang eskudo de armas ay binubuo ng tatlong berdeng bundok na may tatlong tuktok sa isang pilak na likuran.

## Mga pook 
### Mga palasyo at iba pang mga gusali 
[thumb| Ang [Palazzo delle Esposizioni sa Via Nazionale]]

* Casa dei Cavalieri di Rodi, sa Via Campo Carleo.
* Palazzo Brancaccio, sa Via Merulana .
* Palazzo della Consulta, sa Piazza del Quirinale.
* Palazzo del Grillo, sa Piazza del Grillo.
* Palazzo delle Esposizioni, sa Via Nazionale.
* Palazzo Koch, luklukan ng Banca d'Italia, sa Via Nazionale.
* Palazzo del Laterano, sa Piazza di San Giovanni sa Laterano.
* Palazzo Pallavicini-Rospigliosi, sa Via XXIV Maggio.
* Palazzo del Viminale, sa Piazza del Viminale.

### Mga simbahan 
* Sant'Agata dei Goti
* Sant'Andrea al Quirinale
* San Carlo alle Quattro Fontane
* San Clemente
* Santa Maria dei Monti
* Santa Maria Maggiore
* San Martino ai Monti
* Santa Prassede
* San Pietro in Vincoli
* Santa Pudenziana
* Santi Quirico e Giulitta
* Santi Domenico e Sisto
* Santo Stefano Rotondo
* San Vitale
* San Giovanni in Laterano
* Santi Marcellino e Pietro
* Santa Lucia in Selci

### Mga pook arkeolohiko 
[thumb| Ang [Foro ni Trajano at ang Palengke ni Trajano]]

* Foro ni Augusto
* Foro ni Caesar
* Foro ni Nerva
* Foro ni Trajano
* Palengke ni Trajano
* Domus Aurea
* Mga Paliguan ni Trajano
* Mga Paliguan ni Tito
* Ludus Magnus

### Edukasyon 
Ang *biblioteca federata* ''Scaffale d'arte Palaexpo* ay matatagpuan sa Monti.

Ang Pontipikal na Unibersidad ng Santo Tomas Aquino, *Angelicum* ay matatagpuan sa *Monti''.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Kasaysayan, mga mapa at larawan ng rione
Lepido

Si **Marco Emilio Lepido** o **Marcus Aemilius Lepidus** (;. c. 89 BK–huling 13 o maagang 12 BK) ay isang Romanong heneral at estadista na bumuo ng Ikalawang Triunvirato kasama sina Octavian at Marco Antonio noong huling taon ng Republikang Romano. Si Lepidus ay dating malapit na kaalyado ni Julio Cesar. Siya rin ang huling Pontifex Maximus bago ang Imperyong Romano.

Kahit na siya ay isang mahusay na kumander militar at napatunayan na isang kapaki-pakinabang na kapartido ni Cesar, si Lepido ay palaging nailarawan bilang di-gaanong maimpluwensiyang miyembro ng Triumvirate. Karaniwan siyang lumilitaw bilang nasasantabi sa paglalarawan ng mga pangyayari ng panahon, lalo na sa mga dula ni Shakespeare. Habang ang ilang iskolar ay nag-endoso ng pananaw na ito, ang iba ay nagtatalo na ang ebidensiya ay hindi sapat upang ibawas ang mga baluktot na epekto ng propaganda mula sa kaniyang mga kalaban, pangunahing mula kay Cicero at, kalaunan, mula kay Augusto.

## Mga sanggunian
Tullus Hostilius

thumb| Paglililok ni Tullus Hostilius
Si **Tullus Hostilius** (r. 673-6642 BC) ay ang maalamat na ikatlong hari ng Roma. Pinalitan niya si Numa Pompilius at kahalili ni Ancus Marcius. Hindi tulad ng kaniyang pinalitan, si Tullus ay kilala bilang isang pala-digmaang hari. Natapos ang paghahari ng ikatlong hari ng Roma, nang namatay si Tullus Hostilius noong 642 BK, isang biktima ng salot.

Si Tullus Hostilius ay apo ni Hostus Hostilius, na nakipaglaban kay Romulus at namatay sa pagsalakay ng mga Sabino sa Roma.

Ang pangunahing tampok sa paghahari ni Tullus ay ang pagkatalo sa Alba Longa. Matapos durugin ang Alba Longa (ng tagumpay ng tatlong Romanong kampeon sa tatlong Albano), ang Alba Longa ay naging estadong sakop ng Roma.

Sa paghahari ni Hostilius nalikha ng kolehiyo ng Fetiales na nagtapos sa lahat ng mga kasunduan sa ngalan ng Roma.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Hindi alam ang taon ng kapanganakan
Romulo

Si **Romulo** o **Romulus** ay ang maalamat tagapagtatag at unang hari ng Roma. Inuugnay ng iba`t ibang tradisyon ang pagtatatag ng karamihan sa pinakalumang institusyong ligal, pampolitika, relihiyoso, at panlipunan ng Roma kay Romulo at mga kasabayan niya. Bagaman marami sa mga tradisyong ito ay nagsasama ng mga elemento ng alamat, at hindi malinaw kung hanggang saan ang pinag-uugulan ng isang makasaysayang personalidad sa gawa-gawang Romulo, ang mga kaganapan at institusyong inilaan sa kaniya ay sentro sa mga alamat tungkol sa pinagmulan ng Roma at mga tradisyon sa kultura.

## Tradisyonal na kuwento 
Ang mga alamat tungkol sa Romulo ay nagsasama ng maraming magkakaibang yugto at pigura: ang mapaghimala na pagsilang at kabataan nina Romulo at Remus, ang kaniyang kambal na kapatid; Pagpatay kay Remus at ang pagkakatatag ng Roma; ang panggagahasa ng Kababaihang Sabino; ang giyera laban sa mga Sabino; Titus Tatius; ang pagtatatag ng mga institusyong Romano; at ang pagkamatay o pagsasadiyos ni Romulus, at ang pagsunod ni Numa Pompilius bilang susunod na hari.

## Mga tala 
Kategorya:Mitolohiyang Romano
Kategorya:Kambal
Kategorya:Mga hari ng Roma
Dirham

Ang **dirham**, **dirhem** o **dirhm** (; Amazigh: ⴰⴷⵔⵉⵎ, romanisado: *adreem*) ay dati at, sa ibang mga kaso, ginagamit pa rin bilang isang yunit ng pananalapi sa ilang estadong Arabe. Dati itong may kaugnayan sa yunit na bigat (ang Otomanong dram) sa Imperyong Otomano at Dinastiyang Sasanida. Hinango ang pangalan mula sa pangalan ng sinaunang Griyegong pananalapi na  *drachma*.

## Yunit ng bigat
Ang dirham ay dating isang yunit ng bigat na ginagamit sa buong Hilagang Aprika, ang Gitnang Silangan, at Persya, na may iba't ibang halaga.

Noong huling panahon ng Imperyong Otomano (Otomanong Turko درهم), ang pamantayang dirham ay 3.207 g; katumbas ng 400 dirhem ay isang oka. Nakabatay ang Otomanong dirham sa Sasanidang  drachm (sa Gitnang Persyano: *drahm*), na nakabase din sa Romanong dram/drachm.

Sa Ehipto noong 1895, katumbas ito ng 47.661 butil ng troy (3.088 g).

Mayroon kasalukuyang kilusan sa mundong Islamiko na naglalayong muling buhayin ang Dirham bilang isang yunit ng bigat para sa pagsukat ng pilak, bagaman pinagtatalunan ang tumpak na halaga (aliman sa 3 o 2.975 gramo).

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga pananalapi
Katedral ng Cervia

thumb| Kanlurang harap ng katedral, kung saan ang dapat na ilalaang marmol sa patsada ay hindi naidagdag
Ang **Katedral ng Cervia** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa bayan ng Cervia, sa lalawigan ng Ravenna, rehiyon ng Emilia-Romagna, Italya.

Ito ang dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Cervia at mula pa noong 1986 ay naging konkatedral ng Arkidiyosesis ng Ravenna-Cervia.

## Mga sanggunian
Babaeng lobo (mitolohiyang Romano)

[thumb| Ang [Lobong Capitolino, masasabing pinakatanyag na estatwa ng babaeng lobo.]]
[thumb|350x350px| *Ang Babaeng Lobo kasama sina [Romulus at Remus|Romulo at Remus*, eskultura nina Francesco Biggi at Domenico Parodi sa Palazzo Rosso ng Genoa, Italya]]
thumb|302x302px| Ang babaeng lobo sa isang barya ng huling Republikang Romano (c.77 BK)
Sa mitolohiya ng pagkakatatag ng Roma, isang **lobo** ang nag-alaga at sumilong sa kambal na sina Romulo at Remo matapos silang iwan sa kasukalan ng utos ni Haring Amulius ng Alba Longa. Pinangalagaan niya ang mga sanggol sa kaniyang lungga, isang kuweba na kilala bilang Lupercal, hanggang sa natuklasan sila ng isang pastol na si Faustulus. Si Romulo ang magiging tagapagtatag at unang hari ng Roma sa paglaon. Ang imahen ng babaeng lobong nagpapasuso sa kambal ay naging isang simbolo ng Roma mula pa noong sinaunang panahon at isa sa mga pinakakilalang simbolo ng sinaunang mitolohiya.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kasaysayan ng Roma
Kategorya:Mitolohiyang Romano
Ancus Marcius

Si **Ancus Marcius** ( –617 BK; naghari 642–617 BC) ay ang maalamat na ika-apat na hari ng Roma. Sa pagkamatay ng nakaraang hari, si Tullus Hostilius, ang Senado ng Roma ay humirang ng isang interrex, na siya namang tumawag sa isang sesyon ng pagpupulong ng mga tao na naghalal ng bagong hari. Si Ancus ay sinasabing namuno sa pamamagitan ng pagsasagawa ng giyera tulad ng ginawa ni Romulo, habang nagtataguyod din ng kapayapaan at relihiyon tulad ng ginawa ni Numa.

Si Ancus Marcius ang pinaniniwalaan ng mga Romano na naging pangalan ng Marcii, isang pamilyang Plebo.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Hindi alam ang taon ng kapanganakan
Evandro

[thumb|202x202px| Evandro mula sa "[Guillaume Rouillé|Promptuarii Iconum Insigniorum"]]
Sa mitolohiyang Romano, si **Evandro** (mula sa Griyegong ***Εὔανδρος*** Euandros, "mabuting tao" o "malakas na tao": isang etimolohiya na ginamit ng mga makata upang bigyang-diin ang kabutihan ng bayani) isang bayaning pangkultura mula sa Arcadia, Gresya, na nagdala ng Griyegong panteon, mga batas, at alpabeto sa Italya, kung saan itinatag niya ang lungsod ng Pallantium sa hinaharap na pook ng Roma, animnapung taon bago ang Digmaang Troya. Itinatag niya ang pagdiriwang ng Lupercalia . Si Evandro ay ay ginawang pagkatapos ng kanyang kamatayan at isang dambana ang itinayo sa kanya sa Burol Aventino.

Bilang karagdagan, binanggit ni Strabo ang isang kuwento na ang Roma ay isang kolonya ng Arcadian na itinatag ni Evandro.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
Kategorya:Mga taong itinuturing na deidad
Katedral ng Orvieto

[thumb| *[Pagpuputong ng Korona sa Mahal na Birhen|Ang Pagpuputong ng Korona sa Birhen na* mosaic sa tuktok na gablete ng katedral]]
thumb| Bintanang rosas
thumb| Ang marmo na *Pieta*, si *Madonna na Naglalamay sa Pinako sa Krus kasama si San Nicodemo*
Ang **Katedral ng Orvieto** () ay isang malaking ika-14 na siglong Katoliko Romanong katedral na alay sa Pag-aakyat sa Langit ng Birheng Maria at matatagpuan sa bayan ng Orvieto sa Umbria, gitnang Italya. Mula noong 1986, ang katedral ng Orvieto ay naging luklukang episkopal din ng dating Diyosesis ng Todi.

Ang gusali ay itinayo sa ilalim ng utos ni Papa Urbano IV upang gunitain at magbigay ng angkop na tahanan para sa Corporal ng Bolsena, ang relikya ng himala na sinasabing nangyari noong 1263 sa kalapit na bayan ng Bolsena, nang ang isang naglalakbay na pari na may mga pagdududa tungkol sa katotohanan ng transubstansiyasyon ay natagpuan na ang kanyang Ostia ay dumudugo nang labis na nabahiran nito ang tela ng altar. Nakaimbak na ngayon ang tela sa Kapilya ng Corporal sa loob ng katedral.

## Mga sanggunian
Lobong Capitolino

Ang **Lobong Capitolino** (Italyano: *Lupa Capitolina*) ay isang eskulturang tanso na naglalarawan ng isang eksena mula sa alamat ng pagkakatatag ng Roma. Ipinapakita ng eskultura ang isang babaeng lobo na nagpapasuso sa mitong kambal na nagtatag ng Roma, sinaRomulo at Remo. Ayon sa alamat, nang si Haring Numitor, lolo ng kambal, ay pinatalsik ng kaniyang kapatid na si Amulius sa Alba Longa, inutusan ng mang-agaw na itapon ang kambal sa Ilog Tiber. Iniligtas sila ng isang babaeng lobo na nagmamalasakit sa kanila hanggang sa matagpuan ng isang pastol na si Faustulus at palakihin sila.

Kontrobersiyal ang edad at pinagmulan ng Lobong Capitolino. Ang estatwa ay matagal nang inisip na isang likhang Etrusko ng ikalimang siglo BK, idinagdag ang kambal noong huling bahagi ng ika-15 siglo AD, marahil ng eskulturang si Antonio Pollaiolo. Gayumpaman, ang paglalatag ng petsa sa pamamagitan ng radiocarbon at thermoluminescence ang nagsasabing ang rebulto ay malamang na hinulma sa pagitan ng 1021 at 1153.

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbabasa 
* Carcopino, J. (1925). La louve du capitole (in French). Paris: Les Belles Lettres. OL 16519753M. (This paper initiated modern research into the sculpture's history.)

## Mga panlabas na link 
*
Pagodang Shwedagon

Ang **Pagodang Shwedagon** (; , ), opisyal na pinangalang ***Shwedagon Zedi Daw*** (, , ), ay isang ginintuang stupa na matatagpuan sa Yangon, Myanmar.

Ang Shwedagon ay ang pinakasagradong pagoda ng mga Budista sa Myanmar, dahil pinaniniwalaang naglalaman ito ng mga relikiya ng apat na nakaraang Buddha ng kasalukuyang kalpa. Kabilang sa mga relikiya ang baston ni Kakusandha, ang pansala ng tubig ni Koṇāgamana, ang isang piraso ng balabal ni Kassapa, at walong hibla ng buhok mula sa ulo ni Gautama.

Itinayo sa Burol ng Singuttara na may 51-metrong (167 ft) taas, 170 m (560 ft) ang taas ng pagoda mula sa dagat, at nangingibabaw ito sa tanawin ng Yangon. Ang mga regulasyon ng Yangon sa pagsosona, na naglilimita sa sukdulang taas ng mga gusali hanggang 127 metro (417 talampakan) lamang mula sa dagat (75% ng taas ng pagoda mula sa dagat) ay nagpapasigurado sa kalitawan ng Shwedagon sa tanawin ng lungsod.

## Kasaysayan 
]]

Ayon sa tradisyon, itinayo ang Pagodang Shwedagon mahigit 2,600 taon ang nakaraan, anupat ito ang pinakamatandang Budistang stupa sa mundo. Ayon sa kuwento, nagkasalubong ang dalawang mangangalakal na kapatid Tapussa at Bhallika sa Gautama Buddha habang buhay pa siya at nakatanggap ng walong hibla ng buhok ng Buddha. Ipinakita ng mga kapatid ang walong hibla ng buhok kay Haring Okkalapa ng Dagon na nagdambana ng mga hibla kasama ng mga ilang relikiya ng tatlong nakaraang Buddha ng Gautama Buddha sa isang stupa sa Burol ng Singuttara sa Myanmar ng kasalukuyang panahon.

Ang unang pagbanggit ng pagoda sa mga salaysay ng kamaharlikaan ay napepetsahang 1362/63 KP (724 ME) lamang kung kailan ipinataas ni Haring Binnya U (r. 1348–1384) ang pagoda ng 18 m (59 ft). Ipinapakita ng ebidensya sa mga Inskripsyon ng Pagodang Shwedagon mula sa paghahari ni Haring Dhammazedi (r. 1471–1492), ang isang talaan ng mga pag-aayos ng pagoda mula 1436. Higit sa lahat, ipinataas ito ni Reynang Shin Saw Pu (r. 1454–1471) ng 40 m (130 ft), at ginintuan ang bagong istruktura. Pagsapit ng simula ng ika-16 na dantaon, ang Shwedagon Pagoda ay naging pinakasikat na lugar ng Budistang peregrinasyon sa Burma. 

Nagdulot ng pinsala ang mga sunod-sunod na lindol sa mga kasunod na dantaon. Ang naging dahilan ng pinakamalubhang pinasala ay isang lindol ng 1768 na nagpabagsak sa tuktok ng stupa, ngunit ipinataas ito ni King Hsinbyushin noong 1775 sa kasalukuyang taas nito na  (kung hindi susukatin ang taas ng *hti* (koronang malapayong)). 

Iniabuloy ang isang bagong *hti* ni Haring Mindon Min noong 1871 pagkatapos ng pagsasanib ng Mababang Burma ng mga Briton. Napatabingi ng isang lindol ng katamtamang lakas noong Oktubre 1970 ang tagdan ng koronang malapayong. Itinayo ang isang bitayan at isinagawa ang malaking pagkukumpuni. 

Ang Pista ng Pagodang Shwedagon, ang pinakamalaking pistang pampagoda sa bansa, ay nagsisimula sa bagong bulan ng buwan ng Tabaung sa tradisyonal na kalendaryong Birmano at nagpapatuloy hanggang bulang kabilugan. Ang pagoda ay nasa Talaan ng Pamana ng Lungsod ng Yangon.

## Talababa 
## Mga sanggunian
Lucius Tarquinius Priscus

Si **Lucius Tarquinius Priscus**, o **Tarquin ang Nakatatanda**, ay ang maalamat na ikalimang hari ng Roma mula 616 hanggang 579 BK. Ang kanyang asawa ay si Tanaquil. 

## Maagang buhay 
Ayon kay Livio, si Tarquin ay nagmula sa Etruria. Sinasabi ni Livio na ang kaniyang orihinal na pangalan ng Etrusko ay , ngunit dahil sa lucumo (Etruskong ) ang salitang Etrusko para sa "hari", mayroong dahilan upang maniwala na ang pangalan at titulo ni Priscus ay ikinalita sa opisyal na tradisyon. Matapos mapagmana ang buong kayamanan ng kaniyang ama, tinangka ni Lucio na makakuha ng isang pampulitika na hangarin. Hindi nasisiyahan sa kaniyang mga oportunidad sa Etruria (ipinagbawal sa kaniya na makakuha ng katungkulang pampulitika sa Tarquinii dahil sa lahi ng kaniyang ama, si Demaratus ng Corinto, na nagmula sa Griyegong lungsod ng Corinto ), siya ay lumipat sa Roma kasama ang asawang si Tanaquil, sa mungkahi nito. Sinabi ng alamat na sa kanyang pagdating sa Roma sakay ng isang karo, kinuha ng isang agila ang kanyang takip, lumipad at pagkatapos ay ibinalik ito sa kaniyang ulo. Si Tanaquil, na dalubhasa sa propesiya, ay binigyang-kahulugan ito bilang isang babala ng kaniyang kadakilaan sa hinaharap. Sa Roma, nakamit niya ang paggalang sa pamamagitan ng kabituhang loob . Napansin mismo ng hari si Tarquinius at, ayon sa kaniyang kalooban, hinirang si Tarquinius na tagapag-alaga ng kainyang sariling mga anak.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Hindi alam ang taon ng kapanganakan
Ridolfo Ghirlandaio

alt=|thumb| Ridolfo Ghirlandaio. *Larawan ng isang Alahero*, mga 1505-10. Florencia, Galleria Palatina di Palazzo Pitti.
Si **Ridolfo di Domenico Bigordi,** mas madalas na kilala bilang **Ridolfo Ghirlandaio** (Florencia, 14 Pebrero 1483-6 June 1561) ay isang Renasimiyentong Italyanong pintor aktibong higit sa lahat sa Florencia. Siya ay anak ni Domenico Ghirlandaio.

## Mga tala 
Kategorya:Namatay noong 1561
Virginia Raggi

Si **Virginia Elena Raggi** (Bigkas sa Italyano: [virˈdʒiːnja ˈraddʒi]; ipinanganak noong 18 Hulyo 1978) ay isang Italyanong abogado at politiko na naglilingkod bilang alkalde ng Roma mula pa noong 2016. Kinakatawan niya ang antiestablisimiyentong Five Star Movement (*Five Star Movement* o M5S); Si Raggi ay kapuwa ang unang kandidato mula sa kaniyang partido at unang babaeng inihalal bilang alkalde ng Roma.

## Mga sanggunian 
## Mga kaugnayang palabas
Kategorya:Mga Italyanong Katoliko
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1978
Sardinia at Corsica

Ang Lalawigan ng **Sardinia at Corsica** (, Sinaunang Griyego na ρχίαρχία ρδηνίαρδηνίας και ρσορσικής) ay isang sinaunang lalawigang Romano kasama ang mga isla ng Sardinia at Corsica.

## Ugnayan sa Roma 
thumb| Mosaic mula sa Carales na naglalarawan kay Orpheus
Bihira ang kaso ng urbanisasyon sa Corsica at Sardinia at naging lugar para sa mga ipinatapon. Si Gaius Cassius Longinus, ang abogadong inakusahan ng pagsasabwatan ni Nero, ay ipinadala sa lalawigan, habang si Anicentus, mamamatay-tao sa nakatatandang Agrippina, ay partikular na ipinadala sa Sardinia. Maraming Hudyo at Kristiyano rin ang ipinadala sa mga isla sa ilalim ni Tiberius. Ang mga Kristiyano ay madalas na ipinatapon sa Sardinia, upang sapilitan silang pagtrabauhin sa mayayamang minahan o sa mga tibagan (*damnatio ad metalla*).

## Mga sanggunian 
Kategorya:Lalawigan ng Imperyong Romano
Kategorya:Mga koordinadong wala sa Wikidata
Mga Marso

[thumb|310x310px| Pilak na [denaryo, mga bayarin ng Konpederasyong Marso, sa panahon ng Digmaang Panlipunan (89 BC). Ang sumasalaming alaman sa kanan (UILETIV [víteliú = *Italia*) ay nasa Osco]]
Ang mga **Marso** o **Marsi** ay ang Latin na eksonimo para sa isang Italikong grupo ng sinaunang Italya, na ang punong sentro ay ang Marruvium, sa silangang baybayin ng Lawa Fucino (na pinatuyo para sa lupang pang-agrikultura noong huling bahagi ng ika-19 na siglo). Ang lugar kung saan sila nakatira ay tinatawag na ngayong Marsica. Sa panahon ng Republikang Romano, ang mga tao sa rehiyon ay nagsasalita ng isang wika na tinawag na ngayon na Marso sa iskolaring Ingles. Pinatunayan ito ng maraming inskripsiyon at ilang pagpapakahulugan. Inuri ito ng Talaang Lungguwistiko na kabilang sa Pangkat Umbro na mga wika.

## Talababa 
## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga sinaunang tao
Servius Tullius

Si **Servius Tullius ay** ang maalamat na ikaanim na hari ng Roma, at ang pangalawa sa dinastiyang Etrusko nito. Naghari siya mula 578 hanggang 535 BK. Inilarawan ng mga sulating Romano at Griyego ang kaniyang pinagmulang servile at nang kalaunan ay pinagasawaan ng anak ni Lucius Tarquinius Priscus, ang unang Etruskong hari ng Roma, na pinaslang noong 579 BK. Si Servius ay sinasabing naging unang Romanong hari na naluklok sa puwesto nang walang halalan ng Senado, na nakuha ang trono sa pamamagitan ng popular na suporta; at ang unang inihalal ng Senado lamang, nang walang pagsangguni sa mga mamamayan. 

## Mga sanggunian 
Kategorya:Hindi alam ang taon ng kapanganakan
Mga Galo

[thumb| Ang [Galong Ludovisi, kopyang Roman mula sa orihinal na Hellenistic, Palazzo Massimo alle Terme.]]
Ang mga **Galo** (; , *Galátai*) ay isang pangkat ng mga Selta ng Kontinental na Europa sa Panahon ng Bakal at sa panahong Romano (humigit kumulang mula ika-5 siglo BK hanggang ika-5 siglo AD). Ang lugar na orihinal na kanilang tinitirhan ay kilala bilang Galo. Ang kanilang wikang Galo ang bumubuo ng pangunahing sangay ng mga Kontinental na Wikang Selta.

Ang mga Galo ay lumitaw sa bandang ika-5 siglo BK bilang mga nagdadala ng  kulturang La Tène hilaga ng Alpes (kumalat sa mga lupain sa pagitan ng Sena, Gitnang Rin, at itaas na Elba). Pagsapit ng ika-4 na siglo BK, kumalat lalo sila sa kung ano ang ngayon ay Pransiya, Belhika, Netherlands, Espanya, Portugal, Suwisa, Timog Alemanya, Austria, Republikang Tseko, at Slovakia, sa bisa ng pagkontrol sa mga ruta ng kalakalan sa mga ng ilog ng Rodano, Sena, Rin, at Danubio. Mabilis silang lumawak sa Cisalpinang Galo, Balkan, Transilvania, at Galacia. Ang mga Galo hindi kailanman nagkaisa sa ilalim ng isang solong pinuno o gobyerno, ngunit ang mga tribong Galo ay may kakayahang pagsamahin ang kanilang mga puwersa sa malalakihang operasyong militar. Naabot nila ang rurok ng kanilang lakas noong unang bahagi ng ika-3 siglo BK.

## Mga tala 
Kategorya:Mga sinaunang tao
Kategorya:Mga taong Seltiko
Donato Bramante

Si **Donato Bramante** ( bram-AN -tay,  brə-MAHN -tay, - ⁠tee, Italyano: [doˈnaːto braˈmante] ; 1444&nbsp;- 11 Abril 1514), ipinanganak bilang '''Donato di Pascuccio d'Antonio** at kilala rin bilang **Bramante Lazzari''' ay isang Italyanong arkitektura. Ipinakilala niya ang arkitekturang Renasimiyento sa Milano at ang estilo ng Mataas na Renaissance sa Roma, kung saan ang kaniyang plano para Basilika ni San Pedro ang naging batayan ng disenyo na isinagawa ni Michelangelo. Ang kanyang Tempietto (San Pietro sa Montorio) ay minarkahan ang pagsisimula ng Mataas na Renasimiyento sa Roma (1502) nang hirangin siya ni Papa Julio II na nagtalaga sa kaniya na magtayo ng isang santuwaryo sa lugar kung saan inilibing si Petro.

## Tingnan din 
* Leon Battista Alberti
* Giorgio Vasari

## Mga sanggunian 
Kategorya:Namatay noong 1514
Kategorya:Ipinanganak noong 1444
Mga Ecuo

thumb|300x300px| Lokasyon ng Equo (Equi) sa gitnang Italya, ika-5 siglo BK.
Ang mga **Ecuo** o **Aequo** () ay isang tribong Italiko sa isang kahabaan ng Kabundukang Apenino sa silangan ng Latium sa gitnang Italya na lumitaw sa maagang kasaysayan ng sinaunang Roma. Matapos ang isang mahabang pakikibaka para sa kalayaan mula sa Roma, sila ay natalo at malalaking kolonya ng Roma ay inilagay sa kanilang lupain. Dalawang inskripsiyon lamang ang pinaniniwalaang nasa wikang Ecuo ang nananatili. Wala nang mahihinuha bukod sa Italiko ito. Kung hindi man, ang mga inskripsiyon mula sa rehiyon ay ang mga kolonistang Latin na nagsasalita sa Latin . Ang kolonyal na eksonimong naitala sa mga inskripsiyong ito ay Aequi at pati rin **Aequicoli** ("mga kolonyista ng Aequium"). Ang mga pagkakaiba-iba ng manuskrito ng mga klasikong may-akda ay nagtatala ng **Equic-**, **Aequic-**, **Aequac-**. Kung ang form na walang -coli ay kinuha bilang isang orihinal, maaari rin itong maging endonimo, ngunit hanggang ngayon ay salat ang karagdagang ebidensiya.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga sinaunang tao
Pag-iisa ng Italya

Ang **Pag-iisang Italyano** ( ), na kilala rin bilang ang **Risorgimento** (, Italyano: [risordʒiˈmento]; nangangahulugang "Muling Pagkabuhay"), ay ang kilusang pampolitika at panlipunan noong ika-19 na siglo na nagresulta sa pagsasama-sama ng iba't ibang estado ng Tangway ng Italya bilang iisang estado, ang Kaharian ng Italya. Naging tulak ang mga rebelyon noong 1820s at 1830s laban sa kinalabasan ng Kongreso ng Vienna, ang proseso ng pag-iisa ay pinasimulan ng mga himagsikan noong 1848, at nakumpleto noong 1871, nang opisyal na itinalaga ang Roma bilang kabesera ng Kaharian ng Italya.
thumb| Pag-iisang Italyano

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pag-iisang politikal
Kategorya:Kasaysayang politikal ng Italya
Pagkubkob ng Roma

Ang **Pagkubkob ng Roma** () noong Setyembre 20, 1870, ay ang pangwakas na pangyayari ng mahabang proseso ng pag-iisa ng Italya na kilala rin bilang *Risorgimento*, na minamarkahan ang pangwakas na pagkatalo ng mga Estado ng Simbahan sa ilalim ng Papa Pio IX at nabuo ang pagsasama-sama ng tangway ng Italyano sa ilalim ng Haring Victor Emmanuel II ng Pamilya Saboya.

Ang pagkubkob sa Roma ay nagtapos sa tinatayang 1,116 taong paghari (AD 754 hanggang 1870) ng mga Estado ng Simbahan sa ilalim ng Banal na Luklukan at ngayon ay malawak na inaalala sa buong Italya na may *Via XX Settembre* na pangalan ng kalye sa halos bawat malaking bayan.

## Mga tala 
Kategorya:Kasaysayan ng Roma
Grande Raccordo Anulare

Ang **GRA** o **Grande Raccordo Anulare** (literal, "Dakilang Singsing Rutang Umudyok") ay isang walang bayad, hugis singsing na  mahabang orbital na motorway na pumapaligid sa Roma. Ang GRA ay isa sa pinakamahalagang kalsada sa Roma, at ang trapiko ay umabot sa 160,000 sasakyan bawat araw noong 2011.

Kasama sa GRA ng 14 na lagusan, na may haba na nag-iiba mula sa 66 metro ng Parco di Veio II tunnel hanggang sa 1,150 metro ng lagusang Appia Antica pati na rin ang walong mga lugar pahingahan. Mayroon itong 42 na saniban, kasama ang Via Aurelia na may bilang na 1 at ang iba ay ang may bilang paorasan.

Ang motorway ay lagi nang walang bayad. Gayumpaman, may panukalang bayad para sa mga sasakyang papasok sa GRA mula sa mga highway. Ang mga gastos sa pagpapanatili ay humigit-kumulang € 11 milyon bawat taon.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Gucci

Ang **Gucci** (, GOO -chee; Bigkas sa Italyano: [ˈɡuttʃi] ) ay isang marangyang tatak ng moda na nakabase sa Florencia, Italya. Kasama sa mga linya ng produkto nito ang mga handbag, RTW, sapatos at accessories, pampaganda, pampabango, at dekorasyon sa bahay.

Ang Gucci ay itinatag noong 1921 ni Guccio Gucci sa Florenci, Tuscany. Sa ilalim ng direksiyon ni Aldo Gucci (anak ni Guccio), ang Gucci ay naging isang kilalang tatak sa buong mundo, isang simbolo ng Italyanong *Dolce Vita*. Kasunod ng mga pagtatalo ng pamilya noong 1980s, ang pamilyang Gucci ay ganap na naalis mula sa sentro ng kumpanya noong 1993. Matapos ang krisis na ito, muling nabuhay ang tatak na may isang nakakapukaw na props na 'Porno Chic'. Noong 1999, ang Gucci ay nakuha ng konglomerong Pranses na Pinault Printemps Redoute. Noong 2010s, ang Gucci ay naging isang tanyag na tatak 'Geek-Chic'.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Moda
Kategorya:Kultura ng Italya
Dolce & Gabbana

Ang **Dolce & Gabbana** () ay isang marangyang Italyanong modahang itinatag noong 1985 sa Legnano ng mga Italyanong tagadisenyo na sina Domenico Dolce at Stefano Gabbana.

Nagkita ang dalawa sa Milano noong 1980 at nagdisenyo para sa parehong modahan. Noong 1982, nagtatag sila ng isang estudio ng konsulta pangdisenyo; sa panahong ito ay lumago upang maging "Dolce & Gabbana". Ipinakita nila ang kanilang unang koleksiyong pangkababaihan noong 1985 sa Milan, kung saan makalipas ang isang taon ay bubuksan ang kanilang pamilihan.

## Links 
* Gualtiero Galmanini

## Mga sanggunian
Bulgari

Ang **Bulgari** (, Italian: [ˈBulɡari]; estilo ng baybay: **BVLGARI**) ay isang Italyanong tatalk ng luho na kilala sa mga alahas, relo, samyo, palamutin, at mga produktong katad.

Habang ang karamihan ng disenyo, produksiyon, at pangangalakal ay binabantayan at naisakatuparan ng Bulgari, ang kumpanya, minsan, ay nakikipagsosyo sa iba pang kompanya. Halimbawa, ang mga salamin ng Bulgari ay ginawa sa pamamagitan ng isang kasunduan sa lisensiya kasama ang Luxottica, at ang Bulgari ay bumuo ng isang joint venture sa Marriott International noong 2001 upang ilunsad ang tatak ng hotel na ito, Bulgari Hotels & Resorts, isang koleksiyon ng mga pag-aari at destinasyon ng resort sa buong mundo.

## Mga sanggunian
Mga Volsco

right|thumb|320x320px| Mga pakikipag-ayos ng Volscian (sa pula)
Ang mga **Volsco** (, ,  ) ay isang tribong Italiko, na kilala sa kasaysayan ng unang siglo ng Republikang Romano. Sa panahong nakatira sila sa bahaging maburol, bahagyang banang distrito ng timog Latium, na hinahangganan ng mga Aurunco at Samnita sa timog, ang Ernico sa silangan, at umaabot mula sa Norba at Cora sa hilaga hanggang sa Antium (modernong Anzio at Nettuno) sa timog. Mga karibal ng Roma sa loob ng ilang daang taon, ang kanilang mga teritoryo ay nasakop at isinama sa lumalaking republika noong 300 BCE. Ang unang emperador ng Roma na si Augusto ay nagmula sa Volsco.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga sinaunang tao
Pamilya Barberini

Ang **Barberini** ay isang pamilya ng maharlikang Italyano na naging tanyag noong ika-17 siglong Roma. Ang kanilang impluwensiya ay tumanyag sa halalan ni Cardinal Maffeo Barberini sa trono ng papa noong 1623, bilang Papa Urbano VIII. Ang kanilang palasyo sa lunsod, ang Palazzo Barberini, ay nakumpleto noong 1633 ni Bernini, na kung saan matatagpuan ngayon ang Galleria Nazionale d'Arte Antica (Pambansang Galeriya ng Sinaunang Sining) ng Italya.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Angkan
Kabesera ng moda

[thumb|300x300px| [Escada Sport sa Linggo ng Moda ng Berlin Tagsibol/Tag-init 2013]]
Ang isang **kabesera ng moda** ay isang lungsod na may pangunahing impluwensiya sa mga pandaigdigang uso sa moda, at kung saan ang disenyo, paggawa, at pagbebenta ng mga produkto ng moda, kasama ang mga pangyayari tulad ng mga linggo ng moda, mga parangal at mga perya ng kalakalan ay bumubuo ng makabuluhang kalalabasan sa ekonomiya.

Ang mga lungsod na itinuturing bilang pandaigdigang "Dakilang Apat" o "Big Four" na kabesera ng moda ng ika-21 siglo ay ang Milano, Paris, Londres, at Bagong York.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Moda
Latium

[thumb| Maagang Latium at [Campania]]
thumb| Ang 1595 na mapa ni Abraham Ortel ng sinaunang Latium
Ang **Latium** ( LAY -shee-əm,  -⁠ shəm, ) ay ang rehiyon ng gitnang kanlurang Italya kung saan itinatag ang lungsod ng Roma at naging kabeserang lungsod ng Imperyong Romano. Ang Latium ay orihinal na isang maliit na tatsulok na mayabong, bulkanikong lupa kung saan naninirahan ang mga tribong Latin o Latiano. Matatagpuan ito sa kaliwang pampang (silangan at timog) ng Ilog Tiber, na umaabot sa hilaga hanggang sa Ilog Anio (isang kaliwang sanga ng Tiber) at timog-silangan sa Pomptina Palus (Banang Pontina, ngayon ay Kaparangang Pontina) timog bilang promontoryong Circeo. Ang kanang pampang ng Tiber ay sinakop ng Etruskong lungsod ng Veii, at ang iba pang hangganan ay sinakop ng mga tribo ng Italiko. Kasunod nito, tinalo ng Roma ang Veii at pagkatapos ang mga kapitbahay nitong Italiko, pinalawak ang Latium sa Kabundukang Apenino sa hilagang-silangan at sa na dulo ng bana sa timog-silangan. Ang modernong rehiyon, ang Italyanong *Regione* ng Lazio, na tinatawag ding *Latium* sa Latin, at paminsan-minsan sa modernong Ingles, ay mas malaki pa rin, kahit na mas maliit ang dalawang beses ang laki sa orihinal na Latium.

## Mga sanggunian
Giovanni Pierluigi da Palestrina

right|thumb|258x258px| Giovanni Pierluigi da Palestrina
Si **Giovanni Pierluigi da Palestrina** ( 1525 - 2 Pebrero 1594) ay isang Italyanong Renasimiyentong kompositor ng musikang sagrado at ang kilalang kinatawan ng ika-16 na siglong Paaralang Romano ng musikal na komposisyon. Siya ay nagkaroon ng isang pangmatagalang impluwensiya sa pag-unlad ng musikang pangsimbahan at sekular sa Europa, lalo na sa pag-unlad ng kontrapunto, at ang kaniyang mga obra ay itinuturing na kasagsagan ng Renasimiyentong polifonia.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Italyanong Katoliko
Kategorya:Kontra-Reporma
Kategorya:Namatay noong 1594
Kategorya:Ipinanganak noong Dekada 1520
Musikang Renasimiyento

right|thumb|260x260px| Mga musikero,
Ang **musikang Renasimiyento** ay tinig at instrumental na musikang isinulat at itinanghal sa Europa sa panahon ng Renasimiyento. Ang pagkakasunduan sa mga istoryador ng musika ay mula sa bandang 1400, sa pagtatapos ng panahon ng medyebal, at isinasara ito bandang 1600, sa simula ng panahon ng Baroko, samakatuwid nagsimula ang Renasimiyento sa musika mga isang daang taon pagkatapos ng simula ng Renasimiyento ayon sa pagpapakahulugan ng ibang disiplina.

Ang musika ay lalong napalaya mula sa mga medyebal na hadlang, at higit na pagkakaiba-iba ang nakita sa saklaw, ritmo, pagkakasundo, porma, at notasyon. Sa kabilang banda, ang mga patakaran ng counterpoint ay mas naging mahigpit, lalo na tungkol sa pagtrato sa mga disonansiya. Sa Renasimiyento, ang musika ay naging isang behikulo para sa personal na pagpapahayag. Natagpuan ng mga kompositor ang mga paraan upang gawing mas makahulugan ang tinig na musikang ng mga itinatakda nilang teksto. Ang mga musikang sekular ay kumuha ng mga pamamaraan mula sa musikang sagrado, at vice versa. Ang mga tanyag na sekular na porma tulad ng kansiyon at madrigal ay kumalat sa buong Europa. Ang mga korte at mga maharlika ay nagpaanyaya ng mahuhusay na mga nagtatanghal, parehong mga mananawit at instrumentalista. Ang musika ay lalo ring nakatindig sa sarili nitong mga paa dahil sa dami ng mga lathala na mas naging kalat, na umiiral para sa sarili nitong kapakanan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kasaysayan ng musika
Kategorya:Renasimiyento
Porta Pia

thumb|300x300px| Ang panloob na patsada ng Porta Pia.
[thumb|300x300px| Ang pagbutas sa Porta Pia, sa kanan, sa isang kasabay na litrato kasunod ng [Pagkubkob sa Roma noong 1870.]]
Ang **Porta Pia** ay isang tarangkahan sa mga Pader Aureliano ng Roma, Italya. Isa sa mga pagpapaunlad pansibiko ni Papa Pio IV sa lungsod, pinangalanan ito sa kaniya. Nakatayo sa dulo ng isang bagong kalye, ang Via Pia, ito ay idinisenyo ni Michelangelo bilang kapalit ng Porta Nomentana na matatagpuan ilang daang metro sa timog, na sarado sa panahong ito. Nagsimula ang konstruksiyon noong 1561 at natapos noong 1565, pagkamatay ng eskultor. Ginugunita ng isang 1561 pang-alaalang tansong medalya ni Gianfederico Bonzagna ang nagpapakita ng isang maagang plano ni Michelangelo, ibang-iba sa kaniyang huling disenyo. Ang patsada sa labas ng lungsod ay nakumpleto noong 1869 sa ilalim ng disenyo ng Neoklasisistang si Virginio Vespignani.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link
Basilika

[thumb| Digital na muling pagtatayo ng ika-2 siglo BC [Basilica Sempronia, sa Forum Romanum .]]
[thumb| Muling ika-19 na siglong pagtatayo ng ika-2 siglo AD na[Basilica Ulpia, bahagi ng Foro ni Trajano, Roma.]]
thumb| Mga guho ng huling bahagi ng ika-5 siglo AD na basilika sa Mushabbak, Syria
[alt=|thumb| Ang muling pagtatayo ng basilica sa [Fano mula sa isang  ng arkitekto nitong si Vitruvio]]
Sa arkitekturang Sinaunang Roman, ang isang ***basilica*** o **basilika** ay isang malaking pampublikong gusali na maraming puwedeng paglaanan, karaniwang itinatayo sa tabi ng foro ng bayan. Ang basilica ay nasa Latin na Kanlurang katumbas ng isang stoa sa Griyegong Silangan. Ang gusali ay nagbigay ng pangalan nito sa arkitekturang anyo ng basilika.

Orihinal, ang isang basilica ay isang sinaunang Romanong pampublikong gusali, kung saan isinasagawa ang mga korte, pati na rin ang pagsasagawa ng iba pang opisyal at pampublikong gawain. Ang mga basilika ay karaniwang mga hugis-parihaba na mga gusali na may gitnang nabe na tinatabihan ng dalawa o higit pang naaayong pasilyo, na may bubong sa dalawang antas, na mas mataas sa gitna ng nabe upang magkaroon ng claristorio at mas mababa sa mga gilid-pasilyo. Isang abside ay sa isang dulo, o mas madalas sa magkabilang dulo o sa gilid, karaniwang naglalaman ng nakataas na tribuno na inuupuan ng mga mahistradong Romano. Ang basilika ay matatagpuan sa gitna ng bawat bayanng Romano, karaniwang katabi ng foro at madalas na katapat ng isang templo sa mga foro ng panahong imperyal. Ang mga Basilicas ay itinayo din sa mga pribadong tirahan at mga palasyong imperyal at kilala bilang "basilika pampalasyo".

Sa huli na pahnahon, ang mga gusali ng simbahan ay karaniwang itinatayo bilang martyria, o may plano sa arkitektura ng basilica. Ilang dakilang Kristiyanong basilika ang itinayo noong huling bahagi ng paghahari ni Constantino ang Dakila. Matapos ng Konsilyong Niceno, ang mga basilika ay naging isang karaniwang modelo para sa mga puwang pang-Kristiyano para sa kongregasyonal na pagsamba sa buong Mediteraneo at Europa. Mula sa unang bahagi ng ika-4 na siglo, ang mga basilikang Kristiyano, kasama ang kanilang mga nauugnay na catacumba, ay ginamit para ilibing ang mga patay.

Sa pamamagitan ng pagpapalawig, ang pangalan ay inilapat sa mga simbahang Kristiyano na gumamit ng parehong pangunahing plano at ginagamit bilang isang termino sa arkitektura upang ilarawan ang mga naturang gusali. Patuloy itong ginagamit sa isang kahulugan ng arkitektura upang ilarawan ang mga hugis-parihaba na gusali na may gitnang pusod at mga pasilyo, at karaniwang isang nakataas na plataporma sa kabaligtaranng dulo mula sa pintuan. Sa Europa at sa Amerika ang basilica ay nanatiling pinakakaraniwang estilo ng arkitektura para sa mga simbahan ng lahat ng denominasyong Kristiyano, kahit na ang plano sa pagtatayong ito ay naging mas hindi nangingibabaw sa mga bagong gusali mula pa noong huling bahagi ng ika-20 siglo.

## Tingnan din 
* Mga basilika sa Simbahang Katolika

## Mga sanggunian 
Kategorya:Batas sa Roma
Foro Italico

Ang **Foro Italico** ay isang sports complex sa Roma, Italya, sa mga libis ng Monte Mario. Ito ay itinayo sa pagitan ng 1928 at 1938 bilang **Foro Mussolini** (literal na Foro ni Mussolini) sa ilalim ng disenyo ng Enrico Del Debbio at, kalaunan, Luigi Moretti. May inspirasyon ng mga forong Romano noong panahon ng imperyo, ang disenyo nito ay pinupuri bilang isang pangunahing halimbawa ng pasistang arkitekturang Italyanong pinasinayaan ni Mussolini. Ang layunin ng prestihiyosong proyekto ay upang makuha ang Palarong Olimpiko noong 1940 na maisaayos ng pasistang Italya at itanghal sa Roma.

## Mga sanggunian
Paaralang Veneciano (musika)

[thumb|340x340px|Basilica [Basilika ni San Marcos|San Marco di Venezia sa gabi. Ang malawak at malagong loob ng simbahan ay isa sa mga naging inspirasyon ng Paaralang Veneciano.]]
Sa kasaysayan ng musika, ang **Paaralang Veneciano** ay ang buod at obra ng mga kompositor na nagtatrabaho sa Venicia mula noong 1550 hanggang bandang 1610, maraming nagtatrabaho sa estilong Venecianong polikoral. Ang mga komposisyon ng Venecianong polikoral noong huling bahagi ng ikalabing-anim na siglo ay kabilang sa mga pinakatanyag na akdang pangmusika sa Europa, at ang kanilang impluwensiya sa kasanayan sa musikal sa ibang bansa ay napakalaki. Ang mga makabagong idea na ipinakilala ng paaralanng Veneciano, kasama ang kontemporaneong pag-unlad ng monodya at opera sa Florencia, magkasamang tinukoy ang pagtatapos ng musikal ng Renasimiyento at ang simula ng musika ng Baroko.

## Mga kompositor 
Kabilang sa mga pangunahing miyembro ng paaralang Veneciano ay sina:

*Adrian Willaert (c.1490–1562)
*Jacques Buus (c.1500–1565)
*Andrea Gabrieli (c.1532–1585)
*Nicola Vicentino (1511–c.1576)
*Cipriano de Rore (c.1515–1565)
*Gioseffo Zarlino (1517–1590)
*Baldassare Donato (1525–1603)
*Annibale Padovano (1527–1575)
*Costanzo Porta (c.1529–1601)
*Claudio Merulo (1533–1604)
*Gioseffo Guami (c.1540–1611)
*Vincenzo Bellavere (d.1587)
*Girolamo Diruta (c.1554–after 1610)
*Girolamo Dalla Casa (d.1601)
*Giovanni Gabrieli (c.1555–1612)
*Giovanni Croce (c.1557–1609)
*Giovanni Bassano (c.1558–1617)
*Giulio Cesare Martinengo (c.1561–1613)

 

## Mga sanggunian at karagdagang pagbasa 
* Iba't ibang mga artikulo, kabilang ang "Venice," sa *The New Grove Dictionary of Music and Musicians*, ed. Stanley Sadie. 20 vol. London, Macmillan Publishers Ltd., 1980.
* Gustave Reese, *Musika sa Renaissance* . New York, WW Norton & Co., 1954.ISBN&nbsp;0-393-09530-4
* Manfred Bukofzer, *Musika sa Baroque Era* . New York, WW Norton & Co., 1947.ISBN&nbsp;0-393-09745-5
* Harold Gleason at Warren Becker, *Musika sa Middle Ages at Renaissance* (Music Literature Outlines Series I). Bloomington, Indiana. Frangipani Press, 1986.ISBN&nbsp;0-89917-034-X
* Eleanor Selfridge-Field, *Venetian Instrumental Music, mula sa Gabrieli hanggang Vivaldi.* New York, Dover Publications, 1994.ISBN&nbsp;0-486-28151-5
* Denis Arnold, *Monteverdi.* London, JM Dent & Sons Ltd, 1975.ISBN&nbsp;0-460-03155-4
* Blanche Gangwere, *Kasaysayan ng Musika Sa Panahon ng Renaissance, 1520–1550* . Westport, Connecticut, Praeger Publishers. 2004

Kategorya:Musikang Baroque
Stadio Flaminio

Ang **Stadio Flaminio** ay isang estadio sa Roma. Nasa tabi ito ng Via Flaminia, tatlong kilometro sa hilagang-kanluran ng sentro ng lungsod, 300 metro ang layo mula sa Parco di Villa Glori.

Kasama sa mga panloob na puwang ang isang nilukubang swimming pool, mga silid para sa fencing, amateur wrestling, pagbubuhat, boksing, at himnastiko.

## Mga sanggunian
Estasyon ng Roma Termini

[right|thumb|250x250px| Patsada ng unang permanenteng estasyon ng Termini, mga 1890. Ang [Talaan ng mga obelisko sa Roma|obelisko sa kanan, isang alaala sa mga nasawing Italyano sa Labanan ng Dogali, ay ngayon ay nasa isang kalapit na kalye, sa via delle Terme di Diocleziano.]]
right|thumb|250x250px| Labas ng gusali ng estasyon (Pebrero 2017)
right|thumb|250x250px| Loob gusali ng estasyon (Pebrero 2017)
right|thumb|250x250px| Ang mga plataporma at lugar ng concourse ay pinaghiwalay ng tarangkahan ng control ticket para sa seguridad (Pebrero 2017)
right|thumb|250x250px| Lugar ng Concourse (Pebrero 2017)
Ang **Roma Termini** (sa Italyano, *Stazione Termini* ) () ay ang pangunahing estasyon ng riles ng Roma, Italya. Ito ay pinangalanan pagkatapos ng distrito ng parehong pangalan, na siya namang kinuha ang pangalan nito mula sa mga sinaunang mga Paliguan ni Diocleciano (sa Latin, *thermae*), na matatagpuan sa kalye mula sa pangunahing pasukan.

## Pangkalahatan 
Ang estasyon ay may regular na mga serbisyo sa tren sa lahat ng pangunahing mga lungsod sa Italya, pati na rin pang-araw-araw na serbisyo pang-internasyonal sa Munich, Geneva, at Vienna. May 33 plataporma at higit sa 180&nbsp;milyong mga pasahero bawat taon, ang Roma Termini ang pangalawang pinakamalaking istasyon ng riles sa Europa pagkatapos ng Paris Gare du Nord.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na pahina sa Grandistazioni website
Stadio Olimpico

Ang **Stadio Olimpico** ay ang pangunahin at pinakamalaking pasilidad sa palakasan ng Roma, Italya. Matatagpuan ito sa loob ng Foro Italico sports complex, hilaga ng lungsod. Ang estruktura ay pagmamay-ari ng Pambansang Olimpikong Komiteng Italyano at ginagamit ito pangunahin para sa futbol. Ang Stadio Olimpico ay ang tahanang estadio ng Roma at Lazio at dito isinasagawa ang pinal ng Coppa Italia. Itinayo ulit ito para sa Pandaigdigang Kopa ng Futbol 1990 at dito ang pangwakas na torneo.

## Mga sanggunian
Tratado ng Roma

Ang **Tratado ng Rome**, o **Tratadong** **EEC** (European Economic Community) (opisyal na **Tratadong nagtatatag ng Pamayanang Pang-ekonomikong Europeo**), ay nagsimula sa paglikha ng Pamayanang Pang-ekonomikong Europeo (EEC), ang pinakakilala sa mga Mga Pamayanang Europeo (EC). Ang kasunduan ay nilagdaan noong 25 Marso 1957&nbsp;ng Belhika, Pransiya, Italya, Luxembourg, Netherlands, at Kanlurang Alemanya, at ito ay ipinatupad noong 1 Enero 1958. Sa ilalim ng pangalang "Tratado sa Pangangasiwa ng Unyong Europeo", nananatili itong isa sa dalawang pinakamahalagang kasunduan ng ngayong Unyong Europeo (EU).

## Mga sanggunian 
Kategorya:Unyong Europeo