open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Tiến Quân Ca

Ang '''''' () ay ang pambansang awit ng Vietnam. Ang martsa ay isinulat at kinatha ni Văn Cao noong 1944, at pinagtibay bilang pambansang awit ng Hilagang Vietnam noong 1946 (ayon sa 1946 konstitusyon) at pagkatapos ay ang Socialist Republic of Vietnam noong 1976 kasunod ng reunification of Vietnam. Bagama't mayroon itong dalawang taludtod, ang una lamang ang karaniwang kinakanta, katulad ng the Star-Spangled Banner.

## Kasaysayan
Ang mga liriko at pamagat nito ay batay sa mga nakaraang gawa ni Văn Cao, "Thăng Long" (lit. "Rising Dragon", isang dating pangalan ng Hanoi). dahil dumaan ito sa maraming pagbabago simula noong unang bahagi ng 1940s.

### Mga pagbabago sa liriko at pagkumpleto 
Ang "Tiến Quân Ca" ay dumaan sa maraming pagbabago sa ilang sandali matapos itong mabuo. Halimbawa, ang unang pangungusap na "" ("The Vietnamese army marches") ay orihinal na "" (Nanunumpa kami na sisirain ang kaaway at iinumin ang kanilang dugo), na nagpapahayag ng kanyang galit sa administrasyong kolonyal sa pagpayag na dalawang milyon Namamatay ang mga Vietnamese. Pagkatapos ng maraming mungkahi, pinalitan ito ni Văn Cao ng "" ("Para sa mga tao, lumaban tayo hanggang sa wakas"). Ang huling pangungusap na "" ("Sama-sama tayong sumigaw, narito ang ating espiritu") ay ginawang "" (" Ang mga bundok at ilog ng Vietnam ay magiging atin magpakailanman"), ngunit noong nailathala ito ay binago ito sa "", na may parehong kahulugan ngunit isang bahagyang naiiba ang tono, na nagkomento si Văn Cao, "Sa isang kanta na nangangailangan ng solemne, * ay tila masyadong mahina habang kinakanta ng * ay magiging mas makatwiran."

Pagkatapos ng trabaho, nagkita si Văn Cao at hinayaan si Vũ Quý na subukan ang kanta. Tuwang-tuwa si Vũ Quý sa kanyang trabaho, at inilathala ang "Tiến Quân Ca" sa mga papel noong Nobyembre 1944 na may mga lithograph ni Văn Cao.

Noong 17 Agosto 1945, ang kanta ay inaawit sa unang pagkakataon sa isang rally ng mga lingkod sibil sa Hanoi ng isang Ph.D sa ilalim ng bandila ng Việt Minh, at "ninakawan ang mga loudspeaker". Sinipi ni Văn Cao, "Ang tahimik na lalaking iyon ay isang atraksyon sa libu-libong tao na nakikinig noong araw na iyon."

Naantig ang makata at musikero Nguyễn Đình Thi matapos marinig na kumanta si Văn Cao ng kanta at hiniling sa bawat tao na magsulat ng isa pang kanta para sa "The Viet Minh Frontline". Nag-post siya ng sarili niyang "", ibig sabihin ay "Pagpatay sa mga Pasista". Isinulat ni Văn Cao ang "", ibig sabihin ay "Mga Sundalong Vietnam". Ang parehong mga kanta ay sikat pa rin at kinakanta sa publiko ngayon.

## Mga sanggunian
Hurno

Ang **hurno** (Ingles: *Oven*) ay isang kasangkapang ginagamit upang ilantad ang mga materyales sa isang mainit na kapaligiran. Ang mga oven ay naglalaman ng isang guwang na silid at nagbibigay ng isang paraan sa pag-init ng silid sa pamamagitan ng kontroladong paraan.  Ginagamit mula pa noong unang panahon, ginamit ang mga ito upang magawa ang iba't ibang uri ng mga gawain na nangangailangan ng kontroladong pag-init.  Dahil ginagamit ang mga ito para sa iba't ibang layunin, maraming iba't ibang uri ng hurno. Ang mga uri na ito ay naiiba depende sa kanilang nilalayong layunin at batay sa kung paano sila bumubuo ng init.

Ang mga hurno ay kadalasang ginagamit para sa pagluluto, kung saan magagamit ang mga ito upang magpainit ng pagkain sa nais na temperatura. Ang mga hurno ay ginagamit din sa paggawa ng mga keramika at palayok; itong mga hurno ay minsang tinutukoy bilang mga tapahan. Ang mga metalurhiyang hurno ay mga hurno na ginagamit sa paggawa ng mga metal, habang ang mga hurno ng salamin ay mga hurno na ginagamit upang makagawa ng salamin.

Mayroong maraming mga paraan kung saan ang iba't ibang uri ng oven ay gumagawa ng init. Ang ilang mga hurno ay nagpapainit ng mga materyales gamit ang pagkasunog ng isang panggatong, tulad ng kahoy, karbon, o natural na gas,  habang marami ang gumagamit ng kuryente. Ang mga hurnong microwave ay nagpapainit ng mga materyales sa pamamagitan ng paglalantad sa kanila sa radyasiyong microwave habang ang mga hurnong de-kuryente at electric furnace ay nagpapainit ng mga materyales gamit ang resistive heating. Ang ilang mga oven ay gumagamit ng sapilitang kombeksyon, ang paggalaw ng mga gas sa loob ng heating chamber, upang mapahusay ang proseso ng pag-init, o, sa ilang mga kaso, upang baguhin ang mga katangian ng materyal na pinainit, tulad ng sa paraang Bessemer ng paggawa ng bakal.

## Mga sanggunian
Kategorya:Kagamitang pangkusina
Inabel

thumb|Mga inabel na tela

Ang **inabel**, na tinatawag minsan na **abel Iloco** o **abel** lamang, ay isang tradisyon sa paghahabi na katutubo sa mga Ilokano sa Hilagang Luzon sa Pilipinas. Hinahangad ang telang niyari nito sa mga industriya ng moda at disenyong panloob dahil sa lambot, pagkamatibay, kaangkupan sa klimang tropikal, at para sa mga disenyo na di-marangya.

Dahil sa pagkabihira ng mga bihasang manghahabi at pagkabihira ng mga likas na materyales tulad ng sinulid-bulak na yaring-kamay, naging bihira na ang telang ito. Subalit nagpapatuloy pa rin ang mga komunidad ng paghahabi sa mga bayan ng Bangar sa La Union; Santiago, Santa, Bantay, at Vigan sa Ilocos Sur; at Pinili, Paoay, at Sarrat sa Ilocos Norte.

Hinango ang salita mula sa lokal na pandiwa para sa "habi", "*abel*" at ang pangngalang Ilokano na "inabel", na tumutukoy sa anumang hinabing tela. Inangkop na ito upang tumukoy sa tiyak na uri ng tela na katutubo sa rehiyon ng Ilocos.

## Tingnan din
*Abaka
*Batik
*Piña
*Tapis
*T'nalak

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Ilokano
Watawat ng Rumanya

Ang watawat ng Rumanya () ay isang tricolour. Ang Konstitusyon ng Romania ay nagsasaad na "Ang bandila ng Romania ay tatlong kulay; ang mga kulay ay nakaayos nang patayo sa sumusunod na pagkakasunud-sunod mula sa flagpole: asul, dilaw, pula". at pinalawig noong 2001.

Ang sibil watawat ng Andorra at ang estado watawat ng Chad ay halos kapareho ng Romanian pambansang watawat. Ang pagkakatulad sa watawat ni Chad, na magkapareho bukod sa pagpapahintulot sa mas malawak na hanay ng mga kulay ng asul, dilaw at pula, ay nagdulot ng internasyonal na talakayan. Noong 2004, hiniling ni Chad sa United Nations na suriin ang isyu. Gayunpaman, ang noo'y presidente ng Romania Ion Iliescu ay nagpahayag na walang mga pagbabago sa bandila. Ang flag of Moldova ay katulad ng Romanian tricolour, maliban doon ito ay may ratio na 1:2, isang mas magaan na lilim ng asul, isang bahagyang naiibang lilim ng dilaw, at ang Moldovang amerikana sa gitna. Ang civil ensign of Belgium, habang nagtatampok ng patayong dilaw at pulang hanay na katulad ng sa bandila ng Romania, ay gumagamit ng itim sa halip na asul bilang unang kulay nito.

## Disenyo 
Batas Blg. 75/1994, ipinasa noong Setyembre 1995, na ang mga guhit ng pambansang watawat ay cobalt blue, chrome yellow at [[vermilion] ] pula, ngunit hindi pumunta sa karagdagang detalye. Ang publikasyong *Album des pavillons nationaux et des marques distinctives* (2000) ay nagmumungkahi ng mga sumusunod na katumbas sa sukat ng Pantone:

## Kasaysayan at kahalagahan ng mga kulay 
Noong 1970s at 1980s, na may protochronism na tumanggap ng opisyal na pag-endorso, inaangkin na ang pula, dilaw at asul ay natagpuan sa huling bahagi ng ika-16 na siglo na royal grant ng Michael the Brave, pati na rin ang mga kalasag at banner.  Ipinahihiwatig ng mga kontemporaryong paglalarawan at mga muling pagtatayo sa ibang pagkakataon na ang watawat ng Wallachia sa panahon ng paghahari ni Michael ay gawa sa damask, orihinal na dilaw-puti ngunit kalaunan ay naging puti. Itinampok nito ang isang itim na agila sa isang berdeng sanga ng juniper, na may krus sa kanyang tuka. Noong pag-aalsa ng Wallachian noong 1821, ang mga kulay ay naroroon, bukod sa marami pang iba, sa canvas ng watawat ng mga rebolusyonaryo (isang relihiyosong imahen) at sa mga palawit nito; sa kalaunan ay ibinigay sa kanila ng historiography ang mga sumusunod na kahulugan: "Liberty (sky-blue), Justice (field yellow), Fraternity (blood red)".

Ang tricolor ay unang pinagtibay sa Wallachia noong 1834, nang ang repormang *domnitor* Alexandru II Ghica ay nagsumite ng mga disenyo ng kulay naval at militar para sa pag-apruba ni Sultan Mahmud II . Ang huli ay isang "bandila na may pula, asul at dilaw na mukha, mayroon ding mga bituin at ulo ng ibon sa gitna". Hindi nagtagal, binago ang pagkakasunud-sunod ng mga kulay, na may dilaw na lumalabas sa gitna.
Tsarato ng Rusya

Ang **Tsarato ng Rusya** (), kilala rin bilang **Tsaratong Moscovita** (), ay ang sentralisadong estado ng Russia mula sa pagpapalagay ng titulong tsar ni Ivan IV noong 1547 hanggang sa pundasyon ng Imperyong Ruso ni Pedro ang Dakila noong 1721.

Mula 1550 hanggang 1700, ang Russia ay lumago ng average na  bawat taon. Kasama sa panahon ang mga kaguluhan ng paglipat mula sa Rurik patungo sa mga dinastiyang Romanov, mga digmaan kasama ang Polish–Lithuanian Commonwealth, Sweden, at ang Imperyong Otomano, at ang pagsakop ng Russia sa Siberia, hanggang sa paghahari ni Pedro ang Dakila, na kumuha ng kapangyarihan noong 1689 at binago ang tsardom sa isang imperyo. Sa panahon ng Great Northern War, ipinatupad niya ang malaking reporma at ipinahayag ang Imperyo ng Russia pagkatapos ng tagumpay laban sa Sweden noong 1721.

## Pangalan 
Habang ang pinakamatandang endonyms ng Grand Duchy of Moscow na ginamit sa mga dokumento nito ay ang "Rus'" () at ang "Lupang Ruso" (), ang isang bagong anyo ng pangalan nito sa Russian ay naging karaniwan noong ika-15 siglo. Ang katutubong "Rus* ay ginawang *Rus(s)iya* o *Ros(s)iya'' (batay sa Griyegong pangalan para sa Rus').  Noong 1480s, binanggit ng mga eskriba ng estado ng Russia na sina Ivan Cherny at Mikhail Medovartsev ang Russia sa ilalim ng pangalang  (*Rosia*), at binanggit din ni Medovartsev ang scepter "of Russian lordship" ().

Sa sumunod na siglo, ang mga bagong anyo ay kasama ng *Rus*' at lumitaw sa isang inskripsiyon sa kanlurang portal ng Transfiguration Cathedral ng Spaso-Preobrazhensky Monastery sa Yaroslavl (1515), sa icon case ng Theotokos of Vladimir (1514), sa akda ni Maximus the Greek, ang *Russian Chronograph* na isinulat ni Dosifei Toporkov (namatay noong 1543 o 1544) noong 1516–1522, at sa iba pang mga mapagkukunan.

## Mga sanggunian
Kategorya:Kasaysayan ng Rusya
Pangalawang Pangulo ng Bulgarya

Ang **pangalawang pangulo ng Bulgarya** ay isang posisyon, na itinatag ng Constitution of Bulgaria, at ang tanging aktibong vice presidential office sa European Union (EU).

Ang bise presidente ay inihalal sa pamamagitan ng popular na boto, kasama ang presidente. Ang mga kandidato para sa presidente at bise presidente ay tumatakbo sa kanilang tiket sa partido at ipinagbabawal na maglingkod sa anumang iba pang posisyon sa halalan.

Ayon sa konstitusyon, ang bise presidente ay dapat maging pangunahing katulong ng pangulo sa kanyang mga opisyal na tungkulin.

Noong 1971–1990, ang mga Tagapangulo ng Konseho ng Estado — Todor Zhivkov (1971–1989) at Petar Mladenov (1989–1990) — ay ang mga pinuno ng estado ng Bulgaria. Ang Unang Deputy Chairmen ng Konseho ng Estado ay mga kinatawang pinuno ng estado. Ang Konseho ng Estado ay inalis noong Abril 3, 1990.

Nasa ibaba ang isang listahan ng mga unang kinatawang tagapangulo ng Konseho ng Estado at mga bise presidente ng Republika ng Bulgaria:

## The First Deputy Chairmen of the State Council of Bulgaria, 1971–1990 
## Vice President, 1990–present 
### Elected by parliament, 1990–1992 
The following vice presidents were elected by the parliament.

### Directly elected, 1992–present 
The following vice-presidents were elected by the people.

## Sanggunian
Kategorya:Pages with unreviewed translations
San Giorgio Bigarello

Ang **San Giorgio Bigarello**, hanggang 2018 ay **San Giorgio di Mantova** (Mantovano: ), ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Mantua, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na matatagpuan mga  silangan ng Milan at mga  silangan ng Mantua.

Ang munisipalidad ng San Giorgio di Mantova ay naglalaman ng *frazionie* ng Caselle, , Ghisiolo, Mottella (na siyang luklukan ng munisipyo), Tripoli, Villanova De Bellis, at Villanova Maiardina. Ang pangalan ng commune ay tumutukoy sa isang mas lumang boro kung saan, sa panahon ng Digmaang Napoleoniko, ay nawasak upang magbigay ng puwang sa mga kuta na nagtatanggol sa Mantua.

Nagmula ito sa pagsasanib ng mga dating munisipalidad ng San Giorgio di Mantova at Bigarello noong Enero 1, 2019.

## Pamamahala 
Ang alkalde ay si Beniamino Morselli, mula noong 2019, na humahawak sa tungkulin ng Pangulo ng Lalawigan ng Mantua. Tumakbo siya bilang alkalde na may talaang sibiko na "Magkaisa para sa San Giorgio".

## Tingnan din 
* Mga mang-iibig ng Valdaro

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website

Kategorya:Mga lungsod at bayan sa Lombardy
Kategorya:Official website different in Wikidata and Wikipedia
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Italyano
Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata
Punong Ministro ng Bulgarya

Ang **punong ministro ng Bulgarya** () ay ang pinuno ng pamahalaan ng Bulgaria. Sila ang pinuno ng isang political coalition sa Bulgarian parliament – kilala bilang National Assembly of Bulgaria (, *Narodno sabranie*) – at ang pinuno ng gabinet. Kung minsan, ang punong ministro ay hinirang ng Pangulo ng Bulgaria.

## Tingnan din 
* Pamahalaan ng Bulgaria
* Kasaysayan ng Bulgaria
* Pulitika ng Bulgaria
* Listahan ng mga monarko ng Bulgaria
* Listahan ng mga pinuno ng estado ng Bulgaria
* Listahan ng mga pangulo ng Bulgaria (1990–kasalukuyan)

## Mga Sanggunian
Iliana Iotova

and the President of the European Commission Jean- Claude Juncker sa Sofia]]

Si **Iliana Malinova Iotova** (ipinanganak Oktubre 24, 1964) ay isang politiko ng Bulgaria na naglilingkod bilang Vice President ng Bulgaria mula noong 2017. Siya ang running mate ni Rumen Radev, na tinalo ang GERB nominee Tsetska Tsacheva sa ikalawang round ng [[2016 Bulgarian presidential election|2016 presidential election] ]. Siya ay isang Miyembro ng European Parliament mula 2007 hanggang sa kanyang pagbibitiw noong 16 Enero 2017. Nagsasalita siya ng Bulgarian, Pranses at Ingles .

## Edukasyon
Ipinanganak sa Sofia, nag-aral si Iotova sa Lycée Français de Sofia. Nakatanggap siya ng master's degree sa Bulgarian at French philology mula sa University of Sofia at kalaunan ay nag-specialize sa École nationale d'administration (ENA, National School of Administration) sa [[Strasbourg] ], France, at ang Center for European Studies (CEES) ng University of Strasbourg.

## Maagang karera 
Mula 1990 hanggang 1997, nagtrabaho si Iotova sa Bulgarian National Television bilang isang reporter, editor, direktor at nagtatanghal ng mga programa sa balita at kasalukuyang pangyayari. Pagkatapos ay nagtrabaho siya bilang direktor ng serbisyo sa pamamahayag ng Bulgarian Socialist Party.

## Karera sa politika 
### Karera sa pambansang pulitika
Sa 2005 national elections, si Iotova ay nahalal sa National Assembly.

### Miyembro ng European Parliament, 2007–2017
Si Iotova ay naging Miyembro ng European Parliament noong 2007 at muling nahalal noong 2014. Doon siya ay bahagi ng grupong Progressive Alliance of Socialists and Democrats.

Sa parlyamento, nagsilbi si Iotova sa Komite sa Panloob na Pamilihan at Proteksyon ng Konsyumer (2007–2009), Komite sa Pangingisda (2009–2014) at Komite sa Mga Petisyon (2009– 2014). Mula 2012 hanggang 2013, miyembro rin siya ng Special Committee on Organized Crime, Corruption and Money Laundering. Mula sa 2014 elections, nagsilbi siya bilang vice-chairwoman ng Committee on Civil Liberties, Justice and Home Affairs, sa ilalim ng pamumuno ng chairman Claude Moraes. Sa kapasidad na ito, siya ang rapporteur ng kanyang parliamentaryong grupo sa isang ulat noong 2015 na nananawagan para sa pantay na pamamahagi ng 40,000 refugee sa buong European Union.

Bilang karagdagan sa kanyang mga tungkulin sa komite, nagsilbi si Iotova bilang tagapangulo ng delegasyon ng parliyamento sa EU-Montenegro Stabilization and Association Parliamentary Committee at bilang miyembro ng delegasyon sa Parliamentary Assembly of the Mediterranean. Miyembro rin siya ng European Parliament Intergroup on Integrity (Transparency, Anti-Corruption and Organized Crime).

Bago ang 2016 presidential elections ng Bulgaria, si Iotova ay opisyal na hinirang bilang running mate ng Bulgarian Socialist Party para sa presidential candidate Rumen Radev. Pagkatapos ng kanyang halalan sa Bise Presidente, nagbitiw siya sa kanyang upuan sa MEP.

## Sanggunian
Oras ng Kanlurang Aprika

Ang **Oras ng Kanlurang Aprika** (Ingles: ***West Africa Time*** o ***WAT***), ay isang sona ng oras na ginagamit sa gitnang-kanlurang Aprika. Ang West Africa Time ay isang oras na mas maaga kaysa sa Coordinated Universal Time (UTC+01:00), na nakaayon dito sa Oras Gitnang Europa (CET) sa panahon ng taglamig, at Western European Summer Time (WEST) / British Summer Time (BST) sa panahon ng tag-araw.

Dahil ang karamihan sa sona ng oras na ito ay nasa tropikal na rehiyon, may kaunting pagbabago sa haba ng araw sa buong taon at samakatuwid ay hindi sinusunod ang Oras ng pag-iipon ng liwanag ng araw.

Ang mga bansa sa kanluran ng Benin (maliban sa Marwekos at Kanlurang Sahara) ay nasa UTC±0 sona ng oras. Ang oras ng sibil sa karamihan ng mga bansang iyon ay tinukoy sa pagtukoy sa Gitnang Oras ng Greenwich (ngayon ay isang alyas para sa UTC±0, sa halip na isang hindi makasariling sanggunian).

Kategorya:Mga sona ng oras
Julia Perry

Si **Julia Amanda Perry** ay isang Amerikanong klasikal na kompositor at guro na pinagsama ang klasikal na european at neo-classical na pagsasanay sa kanyang Aprikanong Amerikanong pamana. 

## Buhay at Edukasyon
Napanganak si Julia Perry sa *Lexington, Kentucky*. Noong bata pa siya, lumipat sila ng pamilya niya sa *Akron, Ohio*. Doon siya nag-aral nang boses, piyano, at saka musikang komposisyon sa *Westminster Choir College* 1943–48. Dito niya natanggap ang kanyang B.M. at M.M.
Maka-andog

Si **Maka-andog**, na ang ibig sabihin sa mga Samarnon, Samareño, at Waray-Waray ay  "isang taong kapag naglalakad ay lumilikha isang malakas na ingay na parang kulog at yumanig sa lupa na parang lindol", ay isang pangunahing mitolohiyang higante sa silangang Samar. Siya ay isinasaalang-alang na unang nanirahan sa silangang Samar at nagtatag ng Borongan. 

May mga kuwentong nagsasabi na si Maka-andog ay nanggaling sa probinsiya ng Quezon at nagtungo siya sa Samar dahil sa kakulangan ng pagkain sa Quezon. Mayroon namang mga kuwento na nagsasaad na ipinadala ng Diyos o ng pamahalaan si Maka-andog sa Samar para ipagtanggol ang mga nanirahan doon sa mga Moro ng Mindanao. May isang kuwento na kinilala si Maka-andog bilang *Raja* ng Samar.

Ayon sa mga kuwento, si Maka-andog ay may taas na tatlumpu at anim na talampakan. Habang naglalakad si Maka-andog sa tabing dagat ay nayayanig ang lupa at nalalaglag ang mga kaldero sanhi ng pagyanig ng mga bahay at nauupo ang mga tao para maiwasang madala ng pagyanig ng lupa. Siya ay nagsasaka, nangingisda at nagtitipon ng tuba. Nabuhay siya nang limang daang taon.   

### Si Maka-andog at si Juan Pusong
Sa kuwentong ito ay magkaibigan sina Maka-andog at Juan Pusong o Juan Tamad. Nagkaroon ng pagtatalo ang dalawang magkaibigan dahil pareho nilang sinasabi na mas malakas sila kaysa sa anumang hayop sa mundo. Napagkasunduan nilang maglaban para maayos ang kanilang pagtatalo at ang matatalo sa labanan ay magiging alipin ng mananalo. Nanalo si Maka-andog sa labanan dahil sa kanyang pisikal na lakas at sobrenatural na kapangyarihan at naging alipin niya si Juan Pusong. Binigyan niya ng lupain si Juan Pusong para pagyamanin. Araw-araw ay nagtutungo doon si Juan Pusong upang magtrabaho at dinadalhan naman siya ng pagkain ni Maka-andog. 

Isang araw ay hindi nadalhan ng pagkain ni Maka-andog si Juan Pusong dahil ito ay nakatulog nang buong araw. Dahil dito ay nagalit si Juan Pusong at pumunta sa bahay ni Maka-andog para ito ay patayin.

Habang papunta sa bahay ni Maka-andog gamit ang isang bangka, nakakilala si Juan Pusong ng kamanga (Ingles: *whetstone*), igat, ibon na kung tawagin ay *get get,* malaking bubuyog, at alimango. Ikinuwento ni Juan Pusong sa kanila kung saan siya pupunta at kung ano ang kanyang gagawin. Sinabi ng kamanga, igat, ibon at ng bubuyog kay Juan Pusong na kung pasasakayin sila sa bangka nito ay tutulungan nilang patayin ni Juan Pusong si Maka-andog. Sumang-ayon si Juan Pusong at naglakbay sila patungo sa tahanan ni Maka-andog.

Habang naglalakbay ay nagplano sila kung paano nila papaslangin si Maka-andog.

Pagdating sa tahanan ni Maka-andog ay isinakatuparan nina Juan Pusong at kanyang mga kasama ang kanilang pinag-usapang plano at kanilang napaslang si Maka-andog.  

## Mga sanggunian
Kategorya:Kuwentong-bayang Pilipino
Z (simbolo ng militar)

Ang letrang **Z** () sa eskripto sa Latin ay isa sa ilang mga simbolo (kabilang ang mga letrang "V" at "O") na ipininta sa mga sasakyang militar ng Sandatahang Lakas ng Rusya na kasangkot sa pagsalakay ng Rusya sa Ukranya noong 2022.; gayunpaman, ang mga opisyal ng Rusya ay nagpahayag ng iba't ibang kahulugan para sa simbolo.

Dahil sa pagkakaugnay nito sa digmaan sa Ukranya, ang Z ay naging isang militaristang simbolo sa propaganda ng Rusya at ginagamit ng mga sibilyang Ruso upang ipahiwatig ang suporta para sa pagsalakay. Ang simbolo ay pagkatapos ay pinagbawalan mula sa pampublikong pagpapakita sa iba't ibang mga bansa, at ang paggamit nito ay ginawang kriminal ng ilang pamahalaan ng bansa sa Europa. Tinawag ng mga kalaban ng digmaan ang simbolo ng Z na **zwastika** o **zwaztika**, bilang pagtukoy sa Nazi swastika, o panunuya sa Rusyo at Ukranyo bilang **ziga** (Russian: зига), bilang pagtukoy sa *Sieg Heil*. Tinukoy ng ilang opisyal ng Ukranya at mga gumagamit ng Internet ang Rusya bilang *Ruzzia* o *RuZZia* ( or ;  or ), na pinalitan ang letrang S sa "Russia" sa Ingles (o "Rusya" sa Filipino o Tagalog) ng letrang Z bilang pagtukoy sa simbolo ng militar.

## Mga sanggunian
Kategorya:Digmaang Ruso-Ukranyo
Jose Estella

Si **Jose Estella** (1870 - 6 Abril 1943) ay isang Pilipinong kompositor at konduktor na nakilala sa kanyang titulo bilang "Philippine Waltz King". Bukod sa paglikha ng mga waltsa, naging isa rin siya sa mga pangunahing nag-ambag ng pag-localize ng mga zarzuelang Espanyol mula 1890s hanggang 1900s.

## Talambuhay
Si Jose Estella ay isinilang sa Escolta, Maynila noong 1870. Pagkatapos mag-aral at makapagtapos sa Madrid Conservatory, bumalik siya sa Pilipinas at nagtuloy ng karera sa musika.  Sa Maynila at Cebu, nagsagawa siya ng ilang orkestra.  Sa Maynila, nagkaroon siya ng karera sa pagtuturo bilang piano instructor.  Ginugugol niya ang kanyang oras sa pag-aaral ng kasaysayan, pagbisita sa iba't ibang lalawigang Pilipino at pagtuklas sa lokal na katutubong musika.  Sa Cebu, siya ay direktor ng Municipal Band kung saan nagsimula siyang makilala. Si Estella ay naging direktor din ng Rizal Orchestra, na itinatag noong 1898.

Nasangkot si Estella sa isang kaso ng pleydyarismo noong 1939 kasama si Francisco Santiago  kung saan inirereklamo niya na kinopya ni Santiago ang kanyang Campanadas de Gloria.  Sa pagtatapos ng imbestigasyon, napag-alaman na pareho silang nakakuha ng inspirasyon mula sa iisang awiting bayan na pinangalanang "Leron Leron Sinta".

Namatay siya noong Abril 6, 1943, at sa buong buhay niya, gumawa siya ng higit sa 100 waltzes kaya binigyan siya ng titulong, "Philippine Waltz King". Walang impormasyon tungkol sa kanyang personal na buhay maliban sa mayroon siyang anak na lalaki na nagngangalang Ramon Estella, isang direktor ng pelikula.

## Mga sanggunian
### Mga pinagkunan
### Mga aklat
*

Kategorya:Mga kompositor mula sa Pilipinas
Illuvium

Ang Illuvium ay isang debeloper ng paglalaro na nakabase sa blockchain at nakatuon sa paglikha ng isang Interoperable Blockchain Game (IBG) ekosistem sa Ethereum blockchain. Ginagamit ng Illuvium ang Ethereumbased Immutable X platform para sa tuluy-tuloy na cross-game na mga karanasan sa mga NFT. Nagbibigay ito ng ligtas at mahusay na kapaligiran sa paglalaro. Ang Illuvium ay kasosyo rin ng Team Liquid, th GameStop. Ang bawat laro ng Illuvium ay may mga aset na pagmamay-ari mo bilang isang manlalaro at maaaring ilipat mula sa isang laro patungo sa isa pang laro. Isa sa mga nagtatag ng Illuvium ay si Kieran Warwick noong Setyembre 2020, nagsimula ang Illuvium na bumuo ng isang desentralisadong platform ng paglalaro, at pinagsasama ang mga tampok ng isang open-world role-playing game (RPG) sa isang awtomatikong manlalaban..

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga kompanya
Marcelo Adonay

Si **Marcelo Quiteria Adonay** (nabinyagan noong Pebrero 6, 1848 &#x2013; Pebrero 8, 1928) ay isang Pilipinong kompositor pangsimbahan, musikero, organista, direktor ng musika, at guro ng musika. 

## Maagang buhay 
Si Adonay ang panganay sa 11 anak na ipinanganak ng mga magsasaka na sina Mariano Adonay at Prudencia Quiteria sa bayan ng Pakil, Laguna sa Pilipinas, noon ay nasa ilalim ng kolonyal na pamumuno ng Imperyong Espanyol. Ang mismong petsa ng kanyang kapanganakan ay hindi alam ngunit ang mga opisyal na dokumento ay nakasaad na ang petsa ng kanyang binyag ay noong Pebrero 6, 1848, at kinilala bilang kanyang *de factong* petsa ng kapanganakan. Gayunpaman, iminungkahi ng mga mananaliksik na ang pagbibinyag sa bayan noong panahong iyon ay karaniwang isinasagawa sa loob ng isang araw pagkatapos ng kapanganakan, na ginagawang Pebrero 5, 1848, bilang posibleng petsa ng kanyang kapanganakan. 

Ang kanyang ama, bukod sa pagiging isang magsasaka, ay tumugtog din ng mga instrumentong panghangin at tanso bilang miyembro ng isa sa mga banda ng bayan. Si Adonay sa kanyang maagang pagkabata ay nagpakita ng sigasig sa mga instrumentong pangmusika ng kanyang ama. Gaya ng nakaugalian ng mga lalaki noong panahon ng kolonyal na Kastila, nasangkot siya noon sa tradisyon ng musikang simbahan ng kanyang bayan. Noong 1856, ang kahirapan ay nagbunsod sa kanyang mga magulang na ipagkatiwala siya sa pangangalaga ng mga paring Agustino sa Intramuros, Maynila na natuklasan ang kanyang talento sa musika. Sa Simbahan ng San Agustin, nag-aprentis siya bilang sakristan at *tiple*. Sa ilalim ng mga prayle, pinagkalooban siya ng pang-araw-araw na kabuhayan, tamang edukasyon, at sapat na pangmusikang kapaligiran ngunit sumailalim din sa mahigpit at malupit na disiplina.

Si Adonay ay may ganap na tono, at malambot, nababaluktot na boses na nakatulong sa kanyang pagkatuto sa musika sa kabila ng pagkakaroon ng limitadong pormal na edukasyon sa musika. Ang kanyang musicalidad ay nagdulot ng pagkatuwa sa kanyang mga choirmasters at siya ay tumaas sa posisyon ng *primer tile*. Pinagkadalubhasaan niya *ang solfeggio*, at natutunan ang mga chord, mga posisyon ng chord, at ang kanilang mga resolusyon sa organ sa pamamagitan ng panonood ng mga kapwa organista. Ayon sa oral na kasaysayan, ipinamalas niya ang kanyang pagkahusay sa mga instrumento tulad ng organ, piano, violin, contrabass, flute, at trumpeta.

## Mga sanggunian
Kategorya: Mga kompositor mula sa Pilipinas
Jill Halfpenny

**Si Jill Halfpenny** ay ipinanganak noong 15 Hulyo 1975. Siya ay isang artista na may lahing Ingles. Una siyang nakakuha ng atensyon sa kanyang pagganap bilang Nicola Dobson sa drama sa BBC mga serye ng *Byker Grove* noong 1989 hanggang 1992,  Mas nakilala siya sa kaniyang mga pagganap bilang Rebecca Hopkins sa ITV soap opera na *Coronation Street* noong 1999 hanggang 2000, Kate Mitchell sa BBC soap opera *EastEnders* noong 2002 hanggang 2005, at Izzie Redpath sa *Waterloo Road* noong 2006 hanggang 2007. Kasama sa iba pang mga kilalang kredito sa kanya *ang Babylon* noong 2014, *In the Club* noong 2014 hanggang 2016, *Humans* noong 2015, *Three Girls* noong 2017, *Dark Money* noong 2019, at *The Long Shadow* noong 2023. Nagwagi siya sa pangalawang serye ng paligsahan sa sayaw sa telebisyon *na Strictly Come Dancing* noong 2004.

## Karera 
Sinimulan ni Halfpenny ang kaniyang karera sa pag-arte noong 1989 sa edad na 14 sa serye ng drama ng mga bata sa telebisyon ng BBC na *Byker Grove*,  na kinukunan sa lugar ng Benwell sa Newcastle upon Tyne. Kasama sa kaniyang iba pang naging trabaho ang paulit-ulit na pagganap bilang Kelly sa *Peak Practice* noong 1999,  kasama ang mga paglabas sa *Dalziel at Pascoe*, *Barbara* at *Coronation Street* sa telebisyon, at teatro kasama ang kinikilalang Hull Truck Theater Company. ''* &#x5D; &#x5B; kinuha ni Halfpenny ang pangunahing papel ni Kate Mitchell sa BBC One soap opera *na EastEnders'', kung saan ang kaniyang karakter ay ipinakilala bilang isang pulis na ipinadala sa  trap na si Phil Mitchell; matapos madiskubre ang pagtatago ni Kate, umalis siya sa puwersa ng pulisya, nagpakasal kay Phil at nagbukas ng isang parlor ng kuko. Ang mga huling eksena ni Halfpenny ay naisa-himpapawid noong Enero 2005, matapos tanggalin ang kanyang karakter.  
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1975
Partido Hungaro ng mga Trabahador

Ang **Partido Hungaro ng mga Trabahador** (, abbr. **MDP**) ay ang naghaharing partido komunista ng Hungary mula 1948 hanggang 1956.

Ito ay nabuo sa pamamagitan ng pagsasama ng Hungarian Communist Party (MKP) at ng Social Democratic Party of Hungary (MSZDP). Malamang na isang unyon ng magkapantay, ang pagsasanib ay aktwal na naganap bilang resulta ng napakalaking presyur na dinala sa Social Democrats ng parehong Hungarian Communists, gayundin ng Soviet Union. Ang ilang mga independiyenteng pag-iisip na Social Democrats na hindi na-sideline ng Komunista salami tactics ay itinulak sa maikling pagkakasunod-sunod pagkatapos ng merger, na iniwan ang partido bilang mahalagang MKP sa ilalim ng isang bagong pangalan. Ang pinuno nito ay Mátyás Rákosi hanggang 1956, pagkatapos Ernő Gerő sa parehong taon sa loob ng tatlong buwan, at kalaunan János Kádár hanggang sa pagbuwag ng partido. Ang ibang mga menor de edad na legal na partidong pampulitika ng Hungarian ay pinahintulutan na magpatuloy bilang mga independiyenteng partido ng koalisyon hanggang sa huling bahagi ng 1949 ngunit ganap na sumusunod sa MDP.

Sa panahon ng Hungarian Revolution of 1956, muling inorganisa ang partido sa Hungarian Socialist Workers' Party (MSZMP) ng isang bilog ng mga komunista sa paligid ng Kádár at Imre Nagy. Idineklara ng bagong gobyerno ng Nagy na tasahin ang pag-aalsa hindi bilang kontra-rebolusyonaryo kundi bilang isang "mahusay, pambansa at demokratikong kaganapan" at buwagin ang State Security Police (ÁVH). Ang deklarasyon ng Hungary na maging neutral at ang pag-alis sa Warsaw Pact ay naging sanhi ng ikalawang interbensyon ng Sobyet noong 4 Nobyembre 1956. Pagkatapos ng 8 Nobyembre 1956, ang MSZMP, sa ilalim ng pamumuno ni Kádár, ay ganap na sumuporta sa Unyong Sobyet.

## Leaders of the Hungarian Working People's Party 
### General/First Secretaries 
### Chairman 
## Electoral history 
### National Assembly elections 
## Sanggunian
Kategorya:Hungary
P. Ramlee

Si **P. Ramlee** (22 Marso 1929 sa Penang – 29 May 1973 sa Kuala Lumpur) ay isang mang-aawit sa Malaysia. Ang kanyang tunay na pangalan ay **Teuku Zakaria bin Teuku Nyak Puteh**. Namatay sa sakit sa puso noong 1973.

## Pilmograpiya
# Abu Hassan Penchuri (1955)
# Ahmad Albab (1968)
# Ali Baba Bujang Lapok (1961)
# Aloha (1950)
# Anak Bapak (1968)
# Anak-ku Sazali (1956)
# Anjoran Nasib (1952)
# Antara Dua Darjat (1960)
# Antara Senyum Dan Tangis (1952)
# Bakti (1950)
# Bujang Lapok (1957)
# Bukan Salah Ibu Mengandung' (1969)
# Chinta (1948)
# Dajal Suchi (1965)
# Di Belakang Tabir (1969)
# Do Re Mi (1966)
# Doktor Rushdi (1970)
# Enam Jahanam (1969)
# Gelora (1970)
# Gerimis (1968)
# Hang Tuah (1956)
# Hujan Panas (1953)
# Ibu / Mother (1953)
# Ibu Mertua Ku (1962)
# Jangan Tinggal Daku (1971)
# Juwita (1951)
# Kanchan Tirana (1969)
# Keluarga 69 (1967)
# Labu Dan Labi (1962)
# Laksamana Do Re Mi (1972)
# Love Parade (1963)
# Madu Tiga (1964)
# Masam Masam Manis (1965)
# Melanchong Ke Tokyo (1964)
# Merana (1954)
# Miskin (1952)
# Musang Berjanggut (1959)
# Nasib (1949)
# Nasib Do Re Mi (1966)
# Nasib Si Labu Labi (1963)
# Nilam (1949)
# Noor Asmara (1949)
# Nujum Pak Belalang (1959)
# Pancha Delima (1957)
# Panggilan Pulau (1954)
# Patah Hati (1952)
# Penarek Becha (1955)
# Pendekar Bujang Lapok (1959)
# Penghidupan (1951)
# Perjodohan (1954)
# Putus Harapan (1953)
# Putus Sudah Kaseh Sayang (1971)
# Rachun Dunia (1950)
# Ragam P Ramlee & Damaq (1964)
# Sabarudin Tukang Kasut (1966)
# Se Merah Padi (1956)
# Sedarah (1952)
# Sejoli (1951)
# Seniman Bujang Lapok (1961)
# Sergeant Hassan (1958)
# Sesudah Suboh (1967)
# Siapa Salah (1953)
# Sitora Harimau Jadian (1964)
# Sumpah Orang Minyak (1958)
# Takdir Illahi (1950)
# Tiga Abdul (1964)
Borgo Virgilio

Ang **Borgo Virgilio** (Mantovano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Mantua, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya, na nilikha mula noong Mayo 25, 2014 mula sa pagsasanib ng mga dating *comune* ng Borgoforte at Virgilio. Isang lokal na reperendo upang sinang-ayunan ang paglikha ng *comune* na ito ay isinagawa noong Disyembre 1, 2013, nang ang resulta ng pagboto sa buong Borgoforte at Virgilio ay 68% pabor at 32% laban.

## Kasaysayan 
Ito ay itinatag noong Pebrero 4, 2014 kasunod ng pagsasanib ng mga munisipalidad ng Borgoforte at Virgilio. Ang mga naninirahan sa dalawang entidad, na tinawag upang ipahayag ang kanilang opinyon sa isang popular na reperendong konsultatibo noong Disyembre 1, 2013, ay nagpahayag ng pagsang-ayon sa pagsasama na iminungkahi ng dalawang konseho ng munisipyo. Ang bagong munisipalidad ay gumana sa Batas Rehiyonal noong Enero 30, 2014 - n. 9 na inilathala noong Pebrero 3, 2014 sa Opisyal na Buletin ng Rehiyon ng Lombardia.

## Impraestruktura at transportasyon 
Ang Borgo Virgilio ay tinatawid ng dating Kalsadang Estatal Cisa 62 at ang dating Kalsadang Estatal Romana 413.

Ang munisipalidad ay pinaglilingkuran din ng Linya ng Tren ng Verona-Modena sa pamamagitan ng estasyon ng Romanore.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga lungsod at bayan sa Lombardy
Kategorya:Official website different in Wikidata and Wikipedia
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Italyano
Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata
Antojito

[thumb|275x275px| Pintura noong [Ika-18 dantaon|ika-18 siglo ng isang tindero ng *buñuelos* sa Mehiko.]]
Ang **pagkaing kalye ng Mehiko**, na tinatawag na ***antojitos*** (literal na "munting pagnanasa"), ay inihahanda ng mga magtitinda sa kalye at sa maliliit na tiyangge sa Mehiko. Kabilang sa mga pagkaing kalye ang mga tako*,* tamales, *gordita*, *quesadilla*, *empalme*, *tostada*, *chalupa*, *elote*, *tlayuda*, *cemita*, *pambazo*, empanada, *nacho*, *chilaquile*, *fajita torta*, kahit hamburger at hotdog, pati na rin mga sariwang prutas, gulay, inumin at mga sabaw tulad ng *menudo*, *pozole* at *pancita*. Makakabili ng karamihan ng ganitong pagkain sa umaga at gabi, dahil tuwing kalagitnaan ng hapon ang pangunahing pormal na kainan ng araw. May isa sa pinakamalawak na kultura ng pagkaing kalye sa Latin America ang Mehiko, at pinangalanan ng *Forbes* ang Lungsod ng Mehiko bilang isa sa mga pangunahing lungsod sa mundo kung saan dapat kumain sa may kalye.

## Kahulugan 
Sa Espanyol ng Mehiko, tinatawag na *antojitos* (literal na "munting pagnanasa") ang mga pangmadaliang pagkain na inihanda sa mga lansangan at sa mga bentahan sa palengke dahil hindi kinakain ang mga ito sa mga pormal na kainan, lalo nang hindi sa pangunahing kainan ng araw, *la comida*, na inihahain sa kalagitnaan ng hapon. Gayunpaman, may mga eksepsiyon. Pinakamadaling hanapin ang mga pagkaing kalye tuwing umaga at pagkatapos, tuwing gabi pahatinggabi. Mas mahirap hanapin ang mga ito, sa labas ng Lungsod ng Mehiko, sa kalagitnaan ng hapon. Yaring mais ang karamihan sa pagkain. Matatagpuan din ito sa mga pamilihan sa kalye na tinatawag na "*mercado sobre ruedas*" at *tianguis*. Kabilang sa mga iba pang lugar sa Lungsod ng Mehiko na kilala para sa pagkaing kalye ang merkado ng San Pedro de los Pinos, Mercado San Juan Arcos de Belen, Calle López sa sentro ng kasaysayan at ang Mercado de Antojitos ("pamilihan ng pagkaing kalye") sa Coyoacán. Pinangalanan ang pagkaing Mehikano ng  UNESCO bilang di-nahahawakang pamanang kultural ng sangkatauhan, Malaki ang naging epekto ng pagkaing kalye at tiyangge sa *haute cuisine* sa Mehiko. Inihahain ng maraming sosyal na restoran ang parehong pagkain na matatagpuan sa kalye, minsan minodipika at minsan hindi. Naimpluwensiyahan nito ang Estados Unidos, kung saan naglathala sina Hugo Ortega, isang kusinerong taga-Houston, at Rick Bayless, isang kusinerong taga-Chicago, ng mga aklat na nakatuon sa pagkaing kalye ng Mehiko.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mehiko
Kategorya:Pagkaing kalye
Borgocarbonara

Ang **Borgocarbonara** ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Mantua, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ito ay nabuo noong Enero 1, 2019 sa pamamagitan ng pagsasanib ng nakaraang mga *comune* ng Borgofranco sul Po at Carbonara di Po.

## Kasaysayan 
Ito ay itinatag noong Enero 1, 2019 sa pamamagitan ng pagsasanib ng mga munisipalidad ng Borgofranco sul Po at Carbonara di Po, na siyang kabesera.

Sa reperendong konsultatibo na ginanap noong February 11, 2018, 89.47% ng mga botante ang nagdeklara ng kanilang sarili na pabor na may kinalabasang 36.40% ng mga may karapatang bumoto, na pinili din na pangalanan ang bagong munisipalidad na Borgocarbonara.

Sa panahon ng Dukado ng Mantua, wala sa dalawang bahagi ng teritoryo ang magkatulad: Carbonara ay sa katunayan isang *frazione* ng Sermide, habang Borgofranco ay Revere.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga lungsod at bayan sa Lombardy
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Italyano
Sermide e Felonica

Ang **Sermide e Felonica** (Mababang Mantovano at Ferrarese: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Mantua, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya. Ito ay nilikha noong 2017 pagkatapos ng pagsasanib ng Sermide at Felonica.

## Kasaysayan 
Hanggang Marso 1, 2017, ang petsa ng pagsasanib sa pamamagitan ng pagsasanib sa munisipalidad ng Felonica, tinawag lamang itong Sermide, ang lokalidad na siyang luklukan ng munisipyo.

Ang unyon ng dalawang munisipalidad ay inaprubahan sa isang konsultasyong popular noong Nobyembre 6, 2016, na may pag-apruba ng dalawang konseho ng munisipyo at sa pagtatapos ng prosesong itinakda ng Batas Rehiyonal ng Lombardia ng Pebrero 22, 2017, n. 4. Itinatag ng batas ng munisipyo ang mga munisipalidad sa mga teritoryo ng Sermide at Felonica bago ang pagsasanib.

## Simbolo 
Ang eskudo de armas at ang watawat ng munisipalidad ng Sermide at Felonica ay ipinagkaloob sa pamamagitan ng dekreto ng Pangulo ng Republika noong Setyembre 11, 2017.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website 

Kategorya:Mga lungsod at bayan sa Lombardy
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Italyano
Talaan ng mga munisipalidad ng Lalawigan ng Lodi

Ang sumusunod ay isang listahan ng 60 munisipalidad (mga *comune*) ng Lalawigan ng Lodi, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya.

## Talaan 
## Tingnan din 
* Talaan ng mga munisipalidad ng Italya

## Mga sanggunian
Borgo Mantovano

Ang **Borgo Mantovano** (Mababang Mantovano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Mantua, rehiyon ng Lombardia, hilagang Italya.

Ito ay itinatag noong Enero 1, 2018 sa pamamagitan ng pagsasanib ng mga munisipalidad ng Pieve di Coriano, Revere, at Villa Poma.

## Kasaysayan 
Noong Oktubre 22, 2017, kasabay ng reperendong rehiyonal sa awtonomiya, nangyari ang reperendo para sa pagsasanib sa pagitan ng tatlong munisipalidad ng Mantua ng Pieve di Coriano, Revere, at Villa Poma, kung saan 56.58% ng mga botante ang nagpahayag ng kanilang pabor. Sa okasyon ng reperendo, ang mga botante ay nakapili din ng pangalan ng bagong munisipalidad, na pumipili sa pagitan ng mga panukala ng Borgo Mantovano, Borgoltrepò, o Riva Mantovana.

Ang ugnayan sa pagitan ng tatlong pamayanan ay may sinaunang makasaysayang pinagmulan, dahil lahat sila ay bahagi ng munisipalidad ng Revere, kasama ang Quingentole at Schivenoglia hanggang 1816. Sa taong iyon, ang mga pinunong Austriako noon ng Kaharian ng Lombardia-Veneto ang nagpasiyang sirain ang kanilang limang parokya ang lumang bulwagan ng bayan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Official website different in Wikidata and Wikipedia
Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Italyano
Phan Rang–Thap Cham

**Phan Rang–Thap Cham**, karaniwang kilala bilang **Phan Rang**, ay isang lungsod sa Vietnam at ang kabisera ng Lalawigan ng Ninh Thuận. Ang komunidad ay may populasyon na 167,394 (2019), kung saan 95,000 (2019) ang nakatira sa pangunahing lungsod.

## Kasaysayan 
Ang ngayon ay Phan Rang ay dating kilala bilang **Panduranga**, isang punong-guro ng kaharian ng Champa.

Pagkatapos Ang bayan ng Phan Rang ay itinatag noong 1917 sa panahon ng dinastiyang Nguyễn, sa pamamagitan ng utos ni Emperor Khải Định.

## Heograpiya 
Ang lungsod ng Phan Rang - Thap Chàm ay matatagpuan sa sentro ng lalawigan ng Ninh Thuan, 1,380 km sa timog ng Hanoi, 330 km sa hilagang-silangan ng Lungsod ng Ho Chi Minh, 95 km sa timog ng Nha Trang.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga pamayanan sa Vietnam
Arkitekturang bernakular

[thumb|250x250px|Ang [Kubo|bahay kubo, ang tradisyunal na bahay sa Pilipinas]]

Ang **arkitekturang bernakular** ay isang klase ng arkitekturang ginawa sa labas ng anumang akademikong tradisyon, at walang propesyonal na patnubay. Hindi ito isang partikular na kilusan o istilo ng arkitektura, ngunit sa halip ay isang malawak na kategorya na sumasaklaw sa isang malawak na hanay ng iba't-ibang uri ng mga gusali, na may magkakaibang mga pamamaraan ng pagtatayo, mula sa buong mundo. Ayon sa arkitektong si Amos Rapoport noong 1995, ang arkitekturang katutubo ay bumubuo sa 95% ng mga naitayong mga istraktura sa buong mundo.

Karaniwang nagsisilbi ang arkitekturang bernakular sa lokal na mga pangangailangan, na limitado sa mga kagamitang ginagamit sa isang partikular na rehiyon, at sumasalamin sa mga lokal na tradisyon at kasanayang pangkultura. Ang pag-aaral ng katutubong arkitektura ay hindi sinusuri ang mga arkitekto na pormal na nag-aral, ngunit sa halip ay ang mga kasanayan sa disenyo at tradisyon ng mga lokal na tagabuo, na bihirang bigyan ng anumang pagpapatungkol para sa trabaho. Kamakailan lamang, sinuri ng mga *designer* at industriya ng gusali ang katutubong arkitektura sa pagsisikap na maging mas mulat sa enerhiya sa kontemporaryong disenyo at konstruksyon—bahagi ng mas malawak na interes sa napapanatiling disenyo.

## Ebolusyon ng parirala 
Ang salitang '''' ay nangangahulugang 'domestic, native, indigenous', mula sa salitang *verna* na ibig sabihin ay 'native slave' o 'home-born slave'. Ang salita ay maaaring nagmula sa isang mas matandang salitang Etrusko. Hiniram ang termino sa lingguwistika, kung saan ang salitang *vernacular* ay tumutukoy sa paggamit ng wika partikular sa isang panahon, lugar, o grupo.

Ang parirala ay nagsimula sa taong 1857, nang ito ay ginamit ni Sir George Gilbert Scott, bilang pokus ng unang kabanata ng kanyang aklat na "*Remarks on Secular & Domestic Architecture, Present & Future*", at sa isang papel na kanyang binasa sa lipunang arkitektura sa Leicester noong Oktubre ng kaparehong taon. Bilang tagapagtaguyod ng kilusang Neogotiko, ginamit ni Scott ang termino sa pamamaraang nakakasira, upang tukuyin ang "nangingibabaw na arkitektura" sa Inglatera noong mga panahong iyon, taliwas sa Neogotiko na gusto niyang ipakilala. Sa kategoryang bernakular, isinama ni Scott ang St Paul's Cathedral, Greenwich Hospital, at Castle Howard.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong-bayan
Kategorya:Arkitektura
Walter Loving

Si **Walter Howard Loving** (Disyembre 17, 1872 – Pebrero/Marso 1945) ay isang Aprikanong Amerikanong sundalo at musikero na pinakakilala sa kanyang pamumuno sa Banda ng Hukbong Pamayapa ng Pilipinas . Ang anak ng isang dating alipin, si Loving ang nanguna sa banda noong 1909 US presidential inaugural parade, kung saan nabuo ang opisyal na eskorteng musikal sa Pangulo ng Estados Unidos, sa unang pagkakataon na ang isang banda maliban sa US Marine Band ay naatasan sa tungkuling iyon.

Pinaniniwalaang si Loving ang unang Aprikanong Amerikanong nagsagawa ng tanghalang musikal sa White House .

Bilang karagdagan sa kanyang mahabang karera sa musikang militar, nagtrabaho din si Loving sa dibisyong intelihensya ng Sandatahang Lakas ng US noong Unang Digmaang Pandaigdig, at, sa pribadong buhay, bilang isang real estate investor sa lugar ng Dalampasigan ng San Francisco . Sa pagtatapos ng kanyang buhay ay bumalik siya sa Pilipinas . Si Loving ay namatay noong 1945 sa Labanan ng Maynila sa dramatiko, bagaman hindi malinaw, na mga pangyayari.

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga Aprikanong Amerikano
Fermín Jáudenes

Si **Fermín Jáudenes y Álvarez** (Hulyo 7, 1836 – Pebrero 11, 1915) ay isang Espanyol na opisyal ng militar at kolonyal na administrador na nagsilbi bilang Gobernador-Heneral ng Pilipinas mula Hulyo 24 hanggang Agosto 13, 1898. Siya ay nanungkulan sa kalagitnaan ng Digmaang Espanyol-Amerikano at ang pangalawang yugto ng Rebolusyong Pilipino. 

## Digmaang Espanyol-Amerikano 
Sa panahon ng kanyang termino, ibinalik ng Espanyol ang kabisera ng Pilipinas, ang Maynila, sa Hukbo ng Estados Unidos sa "pangungutyang" Labanan sa Maynila at sa proseso ay sumuko ang mga Espanyol sa Amerika, na nagtapos sa mahigit 330 taon ng pamumuno ng kolonyal na pamamahala ng Espanya .

Nasa Maynila si Jáudenes nang malaman ng parlyamento ng Espanya, ang Cortes, ang pagtatangka ni Gobernador-Heneral Basilio Augustín na makipag-ayos sa pagsuko ng hukbo sa mga Pilipino sa ilalim ni Heneral Emilio Aguinaldo.  Naging sanhi ito ng pagtanggal kay Augustin noong Hulyo 24, 1898, at ang paghirang kay Jáudenes. 

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga Kapitan Heneral ng Pilipinas
Kategorya:Ipinanganak noong 1836
Kategorya:Namatay noong 1915
Mga diyalektong Kanlurang Lombardo

Ang **Kanlurang Lombardo** ay isang pangkat ng mga diyalekto ng Lombardo, isang wikang Romanse na sinasalita sa Italya. Ito ay laganap sa mga lalawigan ng Lombardia ng Milan, Monza, Varese, Como, Lecco, Sondrio, isang maliit na bahagi ng Cremona (maliban sa Crema at mga kapitbahay nito), Lodi, at Pavia, at ang mga lalawigan ng Piamonte ng Novara, Verbano-Cusio-Ossola, ang silangang bahagi ng Lalawigan ng Alessandria (Tortona), isang maliit na bahagi ng Vercelli (Valsesia), at Suwisa (ang Canton ng Ticino at bahagi ng Canton ng Graubünden). Pagkatapos ng pangalan ng rehiyon na kasangkot, lupain ng dating Dukado ng Milan, ang wikang ito ay madalas na tinutukoy bilang **Insubric** (tingnan ang Insubria at mga Insubro) o **Milanes**, o, pagkatapos ng Clemente Merlo,  (literal na "ng bahaging ito ng Ilog Adda").

## Kanlurang Lombardo at Italyano 
Sa mga kontekstong nagsasalita ng Italyano, ang Kanlurang Lombardo ay madalas na maling tinatawag na diyalekto ng Italyano. Ang Kanlurang Lombardo at Karaniwang Italyano ay ibang-iba. Ang ilang mga nagsasalita ng mga lahi ng Lombardo ay maaaring nahihirapan sa pag-unawa sa isa't isa at nangangailangan ng isang pamantayan upang makipag-usap, ngunit ang lahat ng mga uri ng Kanlurang Lombardo ay kapuwa naiintindihan. pangunahin na may kaugnayan sa mga patinig na /o/, /ɔ/ at ang pag-unlad ng /ts/ sa /s/.

Ang Kanlurang Lombardo ay walang opisyal na katayuan sa Lombardia o saanman. Ang tanging opisyal na wika sa Lombardia ay Italyano.

## Panitikan 
Umiiral ang malawak na panitikang Kanlurang Lombardo. Kabilang sa mga teksto ang iba't ibang diksiyonaryo, ilang gramatika, at kamakailang salin ng mga Ebanghelyo.

## Tingnan din 
* Mga wika ng Italya
* Milanes
* Insubrong panitikan
* Mga wikang Romanse

## Mga sanggunian 
## Bibliograpiya 
* Andrea Rognoni, *Grammatica dei dialetti della Lombardia*, Oscar Mondadori, 2005.
* AA. VV. , *Parlate at dialetti della Lombardia.* *Lessico comparato*, Mondadori, Milano 2003.

Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Italyano
Kategorya:Lahat ng mga artikulong may pangungusap na walang pinagmulan