open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
San Polo d'Enza

Ang '''San Polo d'Enza'* (Reggiano: ) ay isang *comune'' (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Reggio Emilia sa rehiyon ng Emilia-Romaña sa Hilagang Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Reggio Emilia. Ang San Polo d'Enza ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bibbiano, Canossa, Montecchio Emilia, Montechiarugolo, Quattro Castella, Traversetolo, at Vezzano sul Crostolo.

## Kasaysayan 
Ang lugar kung saan nakatayo ang San Polo ay pinaninirahan mula noong sinaunang panahon ng mga Etrusko, na nagtatag ng pamayanan ng Servirola, na matatagpuan halos isang kilometro sa hilaga ng bayan at naranasan ang pinakamataas na pag-unlad nito sa pagitan ng huling bahagi ng ika-7 at unang kalahati ng ika-4 na siglo BK Sinusubaybayan din ng mga mananalaysay ang pinagmulan ng nayon pabalik sa panahon ng mga Etrusko, mula sa ika-5 siglo BK. Ang sinaunang pangalan ng San Polo, "Plebs de Caviliano", ay binanggit sa unang pagkakataon sa isang dokumento ng Banal na Emperador Romano, Otto II, mula noong Oktubre 14, 980.

## Impraestruktura at transportasyon 
Ang San Polo d'Enza ay may estasyon sa kahabaan ng daangbakal ng Reggio Emilia-Ciano d'Enza.

## Mga mamamayan 
* Giovanni Guicciardi, Italyanong mang-aawit ng opera

## Mga sanggunian
Viano, Reggio Emilia

Ang **Viano** ( [vjaːŋ]) ay isang bayan at *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Reggio Emilia, sa rehiyon ng Emilia-Romaña sa Italya.

## Pisikal na heograpiya 
Matatagpuan ang Viano sa ibabang bahagi ng Reggio Apenino, sa kahabaan ng kaliwang pampang ng batis ng Tresinaro, 22&nbsp;km sa timog ng kabesera ng lalawigan na Reggio Emilia.

Ang munisipalidad ng Viano ay may hangganan sa hilaga sa Albinea, sa silangan sa Scandiano at Castellarano, sa timog sa Baiso at Carpineti, at sa kanluran sa Casina at Vezzano sul Crostolo.

## Mga tanawin 
### Arkitekturang militar 
* Ang Kastilyo ng Viano, na matatagpuan sa isang tagaytay sa pagitan ng mga lambak ng Tresinaro at Rio Faggiano, ay pag-aari ng pamilya Fogliani mula pa noong unang kalahati ng ika-15 siglo.

## Mga *frazione* 
Benale, Bersano, Cà Bertacchi, Cà de' Pazzi, Cà de Pralzi, Cà Grassi, Caldiano, Casola Querciola, Cavazzone, Cortevedola, Fagiano, Fagiola, Fondiano, Gargola, La Riva, Mamorra, Ortale, Predale, Prediera, Pulpiano, Regnano, San Giovanni di Querciola, San Pietro Querciola, Serra, Sorriva, Spesse, Tabiano, Tramalla, Vernara, Vronco.

## Mga sanggunian
Ventasso

Ang **Ventasso** ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Reggio Emilia, sa rehiyon ng Emilia-Romaña sa Italya.

Ito ay itinatag noong 1 Enero 2016 sa pamamagitan ng pagsasanib ng mga munisipalidad ng Busana, Collagna, Ligonchio, at Ramiseto. Ang punong-tanggapan ay matatagpuan sa Cervarezza Terme. Itinatag din ng batas, alinsunod sa artikulo 16&nbsp;ng Lehislatibong Dekreto 267/2000, ang mga munisipalidad sa mga teritoryo ng apat na dating munisipalidad.

## Pisikal na heograpiya 
Ang Ventasso ay ang pinakamalaking munisipalidad sa lalawigan ng Reggio nell'Emilia sa sukat ng rabaw. Ito rin ang pinakamalaking pinagsanib na munisipalidad sa Italya mula nang maitatag ang proseso ng pagsasanib, na pinamamahalaan ng batas ng Pinagsamang Batas hinggil sa Lokal na Awtoridad ng 2000.

Matatagpuan ito sa katimugang dulo ng lalawigan at sumasaklaw sa isang magandang bahagi ng tagaytay ng mga Apenino, na karatig sa timog kasama ang Rehiyon ng Toscana at tiyak sa mga munisipalidad ng Sillano Giuncugnano (LU), Fivizzano, at Comano (MS), sa kanluran sa Palanzano at Monchio delle Corti (PR), sa hilaga sa Vetto at Castelnovo ne' Monti (RE), at sa silangan ay ng Villa Minozzo (RE).

## Mga sanggunian
Bardi, Emilia-Romaña

**Bardi** () ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma, sa itaas na lambak ng Ceno sa tagpuan ng mga ilog Ceno at Noveglia. Ito ay pinangungunahan ng kahanga-hangang Kastilyo ng Landi na itinayo sa ibabaw ng isang udyok ng pulang jasper.

Ang Bardi ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bedonia, Bore, Borgo Val di Taro, Compiano, Farini, Ferriere, Morfasso, Valmozzola, at Varsi.

## Kasaysayan 
Ayon sa isang alamat, ang pangalan ng bayan ay nagmula sa "Bardus", o "Barrio", ang huling elepante ng hukbo ni Anibal, na diumano'y namatay dito noong nagmartsa patungong Roma. Sa kasaysayan, ang pangalan ay nagmula sa Lombardong nobilidad na itinatag ang kanilang sarili sa Bardi noong 600 AD. Noong 1000 ang obispo ng Piacenza ay nanirahan dito.

Noong 1257 nakuha ito ng Landi ng Piacenza, na nananatiling panginoon ng Bardi sa sumunod na apat na siglo. Noong 1269, ang kastilyo ay nilusob ng isang hukbo na pinamumunuan ni Alberto Fontana, at pinanatili ito ng komunidad ng Piacenza hanggang 1307, nang ibalik ito ni Emperador Henry VII kay Umbertino II Landi. Nakuha ni Galeazzo I Visconti ng Milan ang isang kapansin-pansing tagumpay laban sa Gurlfo bandang noong 29 Nobyembre 1321. Noong 1381 ang Landi ay idineklara na pormal na independyente ni Gian Galeazzo Visconti, at nakakuha ng kumpletong awtonomiya noong 1415.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
* Amici Val Ceno Galles
* Bardi webcam 
* Grande Bar Bardi
Berceto

Ang **Berceto** (Parmigiano:  ,  o  ; ) ay isang nayon at *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma sa Italya, na matatagpuan sa Kabundukang Apenino sa pangunahing kalsada sa pagitan ng La Spezia at Parma, sa lambak ng Ilog Taro, sa rehiyon ng Emilia-Romaña.

Ang pangunahing simbahan sa lungsod ay ang Duomo ng San Moderanno na itinatag noong ika-9 na siglo at may mga eskultura sa panahon ng Lombard. Kasama sa iba pang mga pasyalan ang mga labi ng Kastilyo ng Berceto pati na rin ang mga Pietramogolana at Roccaprebalza. Ang Berceto ay ang lugar ng kapanganakan ng condottiero Pier Maria II de' Rossi.

## Pinagmulan ng pangalan 
Ang toponimo ay maaaring nagmula sa isang pre-Romanong panahon, tulad ng ayon sa ilang mga historyador na ito ay nagmula sa isang Ligur o Seltang na termino, na binago noong panahon ng Romano sa *Quercetum*, kahit na binanggit ng Tabula alimentaria ni Trajano ng Velleia ang *saltus prediaque Berusetis*.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Parish Death Records 1646 &ndash; 1913 - mula sa Parish of San Lorenzo, villa Lozzola, comune Berceto, Parma, Italy
Bore, Emilia-Romaña

Ang **Bore** (Parmigiano:  o ; Piacentino: ; lokal ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya. Ito ay  sa itaas ng antas ng dagat.

## Pisikal na heograpiya 
### Teritoryo 
Ang munisipal na teritoryo ng Bore ay halos kasabay ng lambak ng Cenedola. Ang pinakamataas na punto sa katunayan ay tumutugma sa pinagmumulan ng batis sa Bundok Carameto (1319 m a.s.l.), habang ang pinakamababang altitud ay 264 m a.s.l. at tumutugma sa labasan ng Cenedola sa Ceno. Ang teritoryo ay samakatuwid ay ganap na bulubundukin at nailalarawan sa pamamagitan ng isang kahanga-hangang altimetric excursion, na katumbas ng 1055 metro.

## Mga sanggunian
Bedonia

Ang **Bedonia** (Parmigiano: ; ; lokal ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng hilagang Italya.

## Kasaysayan 
Ang komunal na teritoryo ay naayos na noong panahon ng Neolitiko, at kalaunan ay isang kolonya ng Roma, sa ilalim ng pangalang ***Bitunia***. Mula noong ika-11 siglo, ito ay isang fief ng mga obispo ng Piacenza, at kalaunan ng Malaspina. Noong 1257 ay isinama ito sa Estado ng Landi, kung saan kabilang ito hanggang 1682, nang ito ay kinumpiska ng Dukado ng Parma. Sa panahon ng Pag-iisa ng Italya, ang populasyon ay bida ng isang kilusang insureksiyon para sa pagsasanib ng bansa sa Piamonte. Sa mga nagdaang panahon, ang Bedonia ay binigyan ng mahalagang papel bilang isang komunidad ng alaala na nag-ambag sa mga laban ng Partisano (noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig). Sa buhay ng Bedonia isang mahalagang papel ng pagsulong ng kultura ang naisagawa mula sa Seminaryo, na itinatag noong 1846 mula sa Mons. Giovanni Agazzi at Stefano Grapnels.

## Ekonomiya 
Ang turismo ay mahalaga sa lokal na ekonomiya. Ang lugar ay nakasalalay sa mga turista sa tag-araw na iginuhit ng natural na kapaligiran ng nakapalibot na kanayunan.

Kasama sa mga pasilidad na sumusuporta sa lokal na ekonomiya ng turista ang mga modernong sports complex (swimming-pool, tennis court, volleyball at basketball court, skating, at football) at isang equipped camping complex, na matatagpuan sa isa sa mga burol sa lugar. Ang swimming pool ay isang pangunahing atraksiyong panturista sa bayan.

Tampok din ang mga pagkakataon sa pagpili ng kabute na kinabibilangan ng sikat sa mundo na Porcino Valtarese.

## Mga mamamayan 
* Francesco Cura
* Franco Nero

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Impormasyon sa Bedonia 
* Valtaro
* Impormasyon sa komunidad
* Bedonia
* Impormasyon ng Valtaro
Rio Saliceto

Ang **Rio Saliceto** (Reggiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) at bayan sa lalawigan ng Reggio Emilia, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  hilagang-kanluran ng Bolonia at mga  hilagang-silangan ng Reggio Emilia.

Ang pangalan ay nagmula sa kanal (*Rio*), na hinati ang teritoryo sa Carpi, at ang marsh willow na tumutubo sa lugar (*Saliceto*).

Kasama ang mga kalapit na munisipyo ng Campagnola Emilia, Carpi, Correggio, Fabbrico, at Rolo. Ito ay miyembro ng Unyon ng mga Munisipalidad ng *Pianura Reggiana*.

## Pisikal na heograpiya 
Ang Rio Saliceto ay matatagpuan sa Lambak Po, malapit sa hangganan ng lalawigan ng Modena, 23 kilometro mula sa Reggio Emilia. Ang teritoryo ng munisipyo, bukod sa kabesera, ay nabuo ng mga distrito ng Ca' de Frati, Osteriola, Ponte Vettigano, at San Ludovico, na sumasaklaw sa kabuuang lawak na 22.56 kilometro kuwadrado. Ang munisipalidad ng Rio Saliceto ay may hangganan ng Fabbrico sa hilaga, Carpi sa silangan, Correggio sa timog, at Campagnola Emilia sa kanluran.

Ang teritoryo ng munisipyo, na ganap na patag, ay nababalutan ng isang siksik na ugnayan ng reklamasyon at mga daluyan ng irigasyon, ang mga pangunahing ay ang *Naviglio* sa kanluran at ang *Tresinaro* (sa silangan).

Sa Ca' de Frati, mayroong isang pangkalikasan oasis sa loob ng mga expansion pool ng Tresinaro, na pinamamahalaan ng Reclamation Consortium ng Gitnang Emilia.

## Mga sanggunian
Bagyong Glenda (paglilinaw)

Ang pangalang **Glenda** ay nagamit sa Pilipinas sa mga nagdaang taon ayon sa PAGASA sa Kanlurang Pasipiko.

* Bagyong Glenda (2006) - ay isang bagyo, na may internasyonal na pangalang Kaemi.
* Bagyong Glenda (2010) - ay isang tropikal bagyo, sa Karagatang Pasipiko, na may internasyonal na pangalang Kompasu.
* Bagyong Glenda (2014) - ay isang malakas na bagyo, na may internasyonal na pangalang Rammasun na nanalasa Timog Luzon.
Bagyong Domeng

Ang pangalang **Domeng** ay nagamit sa Pilipinas sa mga nagdaang taon ayon sa PAGASA sa Kanlurang Pasipiko.

* Bagyong Domeng (2006) - ay isang tropikal bagyo, na dumaan sa gitnang Pilipinas, na may internasyonal na pangalang Jelawat.
* Bagyong Domeng (2010) - ay isang tropikal bagyo, sa Pilipinas.
* Bagyong Domeng (2014) - ay isang malakas bagyo, na may internasyonal na pangalang Peipah, na tumama sa Palau.
* Bagyong Domeng (2018) - ay isang bagyo, na may internasyonal na pangalang Maliksi, sa Karagatang Pasipiko.
* Bagyong Domeng (2022) - ay isang tropikal bagyo sa Japan, na may internasyonal na pangalang Aere.

Kategorya:Bagyo sa Pasipiko
Wuppertal Schwebebahn

Ang **Wuppertaler Schwebebahn** ("Suspendidong Daambakal ng Wuppertal") ay isang suspendidong daambakal sa Wuppertal, Alemanya.

Ang orihinal na pangalan nito ay **Einschienige Hängebahn System Eugen Langen** ("Sistemang Eugen Langen Monorail Overhead"). Ito ang pinakamatandang electrikong nakaangat na daangbakal na may mga nakabitin na sasakyan sa mundo at isang natatanging sistema sa Alemanya.

Idinisenyo ni Eugen Langen at unang inaalok sa mga lungsod ng Berlin, Munich, at Breslau na lahat ay tinanggihan ito, ang pagtalaga na may matataas na estasyon ay itinayo sa Barmen, Elberfeld, at Vohwinkel sa pagitan ng 1897 at 1903; ang unang track ay binuksan noong 1901. Ang linya ng tren ay kinikilala sa paglago ng mga orihinal na lungsod at ang kanilang pagsasama sa wakas sa Wuppertal. Ang mga bagong bagon ng riles ay kinuha noong 2015, na tinatawag na Generation 15, at ang unang bagong kotse ay pumasok sa serbisyo noong Disyembre 2016.

Ang Schwebebahn ay tumatakbo sa isang ruta na , sa taas na humigit-kumulang  sa itaas ng Ilog Wupper sa pagitan  at  () at humigit-kumulang  sa itaas ng lambak na kalsada sa pagitan  at  (). Sa isang punto ang riles ay tumatawid sa daang A46. Ang buong biyahe ay tumatagal ng halos 30 minuto. Gumagana ang Schwebebahn sa loob ng Verkehrsverbund Rhein-Ruhr (VRR) at tumatanggap ng mga tiket na ibinigay ng mga kumpanya ng VRR.

## Kasaysayan 
May nauna sa Wuppertaler Schwebebahn: noong 1824, si Henry Robinson Palmer ng Britanya ay nagpakita ng isang sistema ng riles na naiiba sa lahat ng mga naunang konstruksiyon. Ito ay isang mababang mababang nakalambiting iisang-riles kung saan ang mga karwahe ay dinadala ng mga kabayo. Nagustuhan ni Friedrich Harkort, isang Prusong na pang-industriyang negosyante at politiko, ang ideya. Nakita niya ang malaking pakinabang para sa transportasyon ng karbon sa unang bahagi ng industriyalisadong rehiyon sa loob at paligid ng lambak ng Wupper. Si Harkort ay nagkaroon ng kanyang sariling gilingan ng asero sa Elberfeld; nagtayo siya ng isang demonstration segment ng sistemang Palmer at itinakda ito noong 1826 sa batayan ng kung ano ngayon ang opisina ng buwis sa Wuppertal. Sinubukan niyang maakit ang atensiyon ng publiko sa kanyang mga plano sa riles.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
* WSW Mobility 
* Wuppertal at *UrbanRail.net*
* The Monorail Society
* 1903 Film of "The Flying Train"
* *Tim Travel* about the Schwebebahn
* gallery of the Schwebebahn

Kategorya:Wuppertal
Kalye Kweens

Ang ***Kalye Kweens*** ay isang 2022 serye sa telebisyon sa Pilipinas na nai- broadcast ng TV5.  bida ito kina Dina Bonnevie at Alma Moreno Nailabas ito noong 1 Oktubre 2022 .
 
## Mga Nasiganap 
### Pangunahin 
*Dina Bonnevie bilang Donatella "Telly"
*Alma Moreno bilang Amanda "Mandy"
 
### Sumusuporta 
*Jeric Raval bilang Asawa ni Donatella
*Jairus Aquino bilang Dino
 
## Mga sanggunian
Albareto

Ang **Albareto** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma.

## Pisikal na heograpiya 
Ang Albareto ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Borgo Val di Taro, Compiano, Pontremoli, Sesta Godano, Tornolo, Varese Ligure, at Zeri.

Ang munisipalidad ay matatagpuan sa Lambak ng Taro at bahagi ng Kabundukang Komunidad ng Valli del Taro at Ceno. Ang teritoryo ng munisipyo nito ay may hangganan sa Liguria at Toscana.

## Mga *frazione* 
Bertorella, Boschetto, Buzzò, Cacciarasca, Campi, Case Bosini, Caselle, Case Mazzetta, Case Mirani, Codogno, Folta, Gotra, Il Costello, Lazzarè, Le Moie, Groppo, Montegroppo, Pieve di Campi, Pistoi, Ponte Scodellino, Roncole, San Quirico, Spallavera, Squarci, Tombeto, Torre.

Kinuha ng Pieve di Campi ang pangalan nito mula sa isa sa pinakamahalagang halimbawa ng Italyanong Gotikong sining.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Busseto

Ang **Busseto** (Bussetano: ; Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya na may populasyon na humigit-kumulang 7,100.  Ang kasaysayan nito ay may napakasinaunang mga ugat na itinayo noong ika-10 siglo, at sa loob ng halos limang daang taon ito ang kabisera ng Stato Pallavicino, na kalaunan ay naging bahagi ng Dukado ng Parma.

Ang unang nakasulat na mga mapagkukunan na ang pangalang "Busseto" ay nasa anyo ng "Buxetum", na mula pa noong unang bahagi ng ikalabindalawang siglo. Ito ay pinaniniwalaan na ang pangalan ng bayan ay nagmula sa "buxus" (nangangahulugang boxwood) o, sa ibang anyo, bilang "busetum" (isang looban para sa mga baka).

Ang "Rocca", ang kuta, ay itinayo sa panahon ni Adalberto Pallavicini, tagapagtatag ng pamilya, noong ikalabing isang siglo. Sa unang kalahati ng ikalabintatlong siglo, ito ay ganap na itinayong muli at napapaligiran ng isang moat at isang drawbridge na nag-uugnay dito sa parisukat. Sa paglipas ng panahon, gayunpaman, ito ay nawasak at muling itinayo nang maraming beses at pagkatapos ay nawala ang drawbridge at bahagi ng mga pader. Noong 1857 ito ay muling itinayong halos ganap sa neo-Gotiko na estilo ng arkitektong si Pier Luigi Montecchini. Ang kasalukuyang Rocca ay napanatili ang orihinal na panatilihin at ang pangunahing tore. Ang La Rocca, kung saan matatagpuan ang Teatro Verdi, ito na ngayon ang Palasyong Munisipal, ang luklukan o munisipyo ng munisipalidad ng Busseto.

## Kinakapatid na lungsod 
*  Carry-le-Rouet, Bouches-du-Rhône, Pransiya

Lungsod ng Pagkakaibigan: Sarasota, Florida, Estados Unidos

## Tingnan din 
* San Bartolomeo, Busseto
* Sant'Ignazio, Busseto
* Santa Maria degli Angeli

## Mga sanggunian 
**Mga Tala****Mga pinagmumulan**

* Associazione Amici di Verdi (ed.) (1997), *Con Verdi nella sua terra*, Busseto. (sa Ingles)
* Associazione Amici di Verdi (unk. ), *Con Verdi sa Casa Barezzi*, Busseto. (Sa English, French, at German)
* Mordacci, Alessandra (2001), (trans. Studio Dott. Annita Brindani), *Isang Itinerary ng Kasaysayan at Sining sa mga Lugar ng Verdi*, Busseto: Busseto Tourist Office. (Sa Ingles)

## Mga panlabas na link 
* Website ng Busseto Tourist Office
* Verdi site na may mga larawan ng mga lokasyon ng Busseto, sa English
* Na- Archived ang website ng Amici di Verdi  
* website ng international-giuseppe-verdi-foundation (sa German, Italian, English, French, at Dutch)
* Museo Nazionale Giuseppe Verdi na matatagpuan malapit sa Busseto
Calestano

Ang **Calestano** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma.

Ang Calestano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Berceto, Corniglio, Felino, Langhirano, Sala Baganza, at Terenzo.

## Ekonomiya 
Mula sa isang pang-ekonomiyang punto de bista, sa kabila ng pagbaba ng mga empleyado, ang agrikultura ay gumaganap ng isang mahalagang papel, pangunahin ang mga cereal, kumpay, ubas, at prutas na ginawa. Ang pag-aalaga ng hayop ay medyo binuo din sa mga sakahan ng baka, baboy at manok. Sa sektor ng industriya mayroong mga kompanya ng pagkain sa sektor ng pagawaan ng gatas, mga kompanyang nagpapatakbo sa sektor ng pagpapanday ng bakal, sa sektor ng konstruksiyon ng mga konstruksiyon at sa paggawa ng mga plastik na artikulo at mga de-koryenteng makinarya. Sa tersiyaryong sektor mayroong estruktura ng pamamahagi na may kaugnayan sa lansakan na kalakalan at mga pangunahing serbisyo kabilang ang pagbabangko, mayroon ding mga pasilidad ng tirahan para sa pagtutustos ng pagkain at tirahan sa lugar.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Collecchio

Ang **Collecchio** (Parmigiano:  ) ay isang bayan at *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya. Ito ay matatagpuan  sa pamamagitan ng kalsada timog-kanluran ng sentro ng Parma. Isang pangunahing lugar na gumagawa ng pagkain, ito ay tahanan ng Italyanong korporasyong multinasyonal dairy at pagkain na Parmalat at ang Parma FC training complex, Centro Sportivo di Collecchio, at konektado sa pamamagitan ng daambakal. Sa ilalim ng mga Romano ang bayan ay tinawag na Sustrina. Nang maglaon, noong panahon ng Kristiyano ay tinawag itong, Colliculum, dahil sa lokasyon nito sa isang maliit na burol. Noong 2015, kinilala ang Collecchio bilang unang komunidad na nag-utos na tumahimik ang lahat ng paputok sa bayan.

## Kasaysayan 
Ang mga unang palatandaan ng paninirahan ng tao sa Collecchio ay mula sa Panahon ng Paleolitiko. Sa dumaraming bilang ng mga naninirahan sa Neolitiko, ang pagkalbo ng gubat ay humantong sa pagbaha sa kapatagan. Bilang resulta, ang mga pamayanan ay inilipat sa mga burol.
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/93/Fuochi_d%27artificio.gif/220px-Fuochi_d%27artificio.gif|thumb| Unang mag-utos ng tahimik na mag paputok
Noong 2015, ipinakilala ng bayan ang batas na nag-uutos sa paggamit ng 'tahimok' na mga paputok bilang pagsasaalang-alang sa mga hayop at kinilala ito sa buong mundo bilang unang komunidad na nag-utos ng mga tahimik na paputok.

## Kakambal na bayan — kinakapatid na lungsod 
*  Butzbach, Alemanya
*  Melide, España

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Compiano

Ang **Compiano** (Parmigiano: ) ay isang medieval walled town at *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya sa Taro Valley (Parmesanong Apenino), isang 50 minutong biyahe papunta sa Dagat Liguria at sa Parma.

Ang tuktok ng burol ng Compiano ay tahanan ng medyebal na Castello di Compiano.

## Kasaysayan 
Sinasabing ang mga Grimaldi, ang Maharlikang Pamilya ng Monaco, ay may mga ugat dito mismo. Ang isang marmol na plaka na nakasabit sa dingding ng kastilyo ay nag-uulat ng lahat ng mga maharlikang pamilya na naninirahan sa kastilyo mula noong taong 800 AD.

## Ekonomiya 
Bagama't lumiliit ang bahagi nito, malaki pa rin ang naiaambag ng pangunahing sektor sa lokal na ekonomiya, na may mga sakahan na nagtatanim ng mga cereal, kumpay, at gulay, at pag-aalaga ng baka. Ang industriya ay hinihimok ng maliliit na kumpanyang kasangkot sa konstruksiyon, gawaing metal, mga materyales sa gusali, at paggawa ng mga produktong plastik. Sa sektor ng serbisyo, ang tingian at iba pang mga komersyal na aktibidad ay sapat na binuo upang pagsilbihan ang mga pangangailangan ng komunidad, kahit na walang mga lokal na serbisyo sa pagbabangko.

## Mga sanggunian
Borgo Val di Taro

Ang **Borgo Val di Taro**, karaniwang tinutukoy bilang **Borgotaro**, (Parmigiano: ; lokal ) ay isang bayan at *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya,  mula sa lungsod ng Parma.

Ang Borgo Val di Taro ay isang mahalagang sentro para sa pag-aalaga ng baka sa Emilia at isa ito sa mga sona kung saan ginagawa ang Parmigiano-Reggiano.

Ang lugar ay kilala sa mga kabute nitong *Boletus edulis* (porcini), at ilang bolete na tumutubo doon ay may katayuang IGP (Ingles: PGI).

Si James Gandolfini Sr., ama ng artistang Italyano-Amerikano na si James Gandolfini Jr., ay ipinanganak sa Borgo Val di Taro.

## Mga pangunahing tanawin 
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/e3/Via-Francigena-sign.jpg/175px-Via-Francigena-sign.jpg|left|thumb|175x175px| Ang [Sa pamamagitan ng Francigena|Via Francigena sa Valdena]]
Hindi kalayuan sa bayan ay ang maliit na simbahan ni S. Antonio del Viennese, isang ika-13 siglong labdrilyong estruktura. Ang munisipyo (*palazzo comunale*), sa estilong Lombardong Gotiko, ay isang gawa noong ika-14 na siglo.

Ang turismo at gastronomikong lakbay ay mahalagang mga salik ng modernong ekonomiya. Ang bayan ay miyembro ng kilusang Cittaslow (mabagal na lungsod).
[link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/05/Fields-of-Borgotaro.jpg/235px-Fields-of-Borgotaro.jpg|left|thumb|235x235px| [Dayaming inihanda para gamitin bilang taglamig na pagkain ng baka sa mga bukid sa paligid ng Borgotaro.]]

## Mga *frazione* 
Banca, Barca, Barzana di Sotto, Baselica, Belforte, Bissaio, Boceto, Bozzi, Brattesini, Brunelli, Ca' Valesi, Cafaraccia, Capitelli, Caprendino, Case Maroni, Case Scodellino, Case Vighen, Casembola, Casoni, Cavanna, Cianica, Corriago, Costadasi, Frasso, Galla, Ghiare, Giacopazzi, Grifola, Il Mulino, Il Poggio, Laghina, Lavacchielli, Le Spiagge, Magrano, Meda, Monticelli, Ostia Parmense, Poggio, Pontolo, Porcigatone, Pozzo, Roccamurata, Rovinaglia, San Martino San Pietro, San Vincenzo, Testanello, Tiedoli, Tombone, Valdena, Valleto

## Ugnayang pandaigdig 
### Kakambal na bayan — kainakapatid na lungsod 
Ang Borgo Val di Taro ay kakambal sa:

## Mga sanggunian 
* Opisyal na site
Felino

Ang **Felino** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma. Noong 2011 mayroon itong populasyon na 8,621.

## Kasaysayan 
### Pinagmulan 
Ang teritoryo ng Felinese ay pinaninirahan na noong panahon pa ng Bronse, na pinatunayan ng pagkatuklas ng mga bakas at paghahanap ng isang terramara sa Monte Leoni, sa Barbiano.

### Medyebal 
Ang bayan ay binuo sa paligid ng kastilyo, na itinayo noong ika-9 na siglo, at ang munisipalidad ay itinatag noong 1806. Ang bayan ay ang tradisyonal na tahanan ng Salame di Felino, kasama ng iba pang mga lungsod sa Parma.

## Heograpiya 
Ang Felino ay nasa kanlurang bahagi ng Lalawigan ng Parma, at ang teritoryo nito ay bahagi ng Liwasang Pangkalikasang Boschi di Carrega. Ang munisipyo ay may hangganan sa Calestano, Langhirano, Parma, at Sala Baganza.

## Mga pangunahing tanawin 
Ang mga pangunahing atraksiyon ay ang kastilyo (na itinayo noong ika-9 na siglo AD at sinira ni Ludovico Sforza noong 1483) at ang museo ng salami, isang tipikal na pagkain ng lugar.
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/12/Museo_del_Salame_-_Felino_%28PR%29_-_L%27ingresso_del_Castello.jpg/220px-Museo_del_Salame_-_Felino_%28PR%29_-_L%27ingresso_del_Castello.jpg|thumb| Mga tore ng kastilyo.

## Kakambal na bayan 
*  Cumières, Pransiya

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website  
* Felino: Google Map sa Panoramio
Fontanellato

Ang **Fontanellato** (Parmigiano: ) ay isang maliit na bayan at *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, hilagang Italya. Ito ay nasa kapatagan ng Ilog Po malapit sa A1 autostrada, mga  kanluran ng Parma patungo sa Plasencia.

Ang bayan ay itinayo noong ika-15 siglo sa paligid ng moat at pinatibay na bahay ng pamilya Sanvitale, ang *Rocca Sanvitale*, sa mga hangganan ng dominyo ng mga Duke of Parma. Ang bahay ay inookupahan ng pamilya hanggang 1951, nang ibenta ito sa komunidad. Ang isang kapansin-pansing tampok ng Rocca Sanvitale ay isang silid na nagsisilbing isang malaking Camera Obscura kung saan ang isang maliit na butas ay nagsisilbing lens na nagdudulot ng isang imahen ng isang eksena sa labas upang maipakita sa loob ng silid.

Ang dambana sa Madonna del Rosario ay ginugunita ang sunud-sunod na mga himala simula noong 1628.

Isa sa mga pangunahing atraksyon ng bayan ay ang Labirinto della Masone, dating pinakamalaking maze sa mundo, na itinayo ng katutubong anak na si Franco Maria Ricci na ganap na mula sa kawayan.

## Turismo at kultura 
Ang sinaunang nayon ay nagpapanatili ng iba't ibang monumento ng interes; ang Muog ng Sanvitale ay may partikular na halaga, habang ang santuwaryo ng Beata Vergine del Santo Rosario ay umaakit ng maraming peregrino.

## Kakambal na lungsod 
Ang Fontanellato ay kakambal sa:

*  Kißlegg, Alemnya
*  Falköping, Suwesya
*  Wells, Reyno Unido

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Fontanellato tourist office  
* Comune di Fontanellato 
* Kasaysayan ng Fontanellato
Bagyong Caloy

Ang pangalang **Caloy** ay nagamit sa Pilipinas sa mga nagdaang taon ayon sa PAGASA sa Kanlurang Pasipiko.

* Bagyong Caloy (2006) - ay isang tropikal bagyo, na dumaan sa Timog Luzon, na may internasyonal na pangalang Chanchu.
* Bagyong Caloy (2010) - ay isang bagyo sa Pilipinas at Tsina, na may internasyonal na pangalang Chanthu.
* Bagyong Caloy (2014) - ay isang malakas bagyo sa Pilipinas, na dumaan sa Mindanao.
* Bagyong Caloy (2018) - ay isang bagyo, na may internasyonal na pangalang Jelawat, sa Karagatang Pasipiko.
* Bagyong Caloy (2022) - ay isang tropikal bagyo sa Tsina, na may internasyonal na pangalang Chaba.

Kategorya:Bagyo sa Pasipiko
Langhirano

Ang **Langhirano** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog ng Parma.

Ang Langhirano ay hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Calestano, Corniglio, Felino, Lesignano de' Bagni, Neviano degli Arduini, Parma, at Tizzano Val Parma.

Ang pinakakapansin-pansin na tampok nito ay ang kastilyo ng Torrechiara. Ang bayan ay kilala rin bilang isang pangunahing sentro ng produksyon para sa Prosciutto di Parma.

Ang Langhirano ay ang tahanan ng pagkabata ng soprano na si Renata Tebaldi, na inilibing doon.

## Pinagmulan ng pangalan 
Ang pinagmulan ng toponimo ay hindi natiyak. Ayon sa umiiral na hinuha ay maaaring hango ito sa Latin na Langaranus, na binubuo ng langaria, na may kahulugang "mahaba at makitid na guhit ng lupain" bilang pagtukoy sa posisyon ng bayan sa tabi ng batis ng Parma, at mula sa hulaping -anus.

## Ugnayang pandaigdig 
Ang Langhirano ay kakambal sa:

*  Cavaillon, Pransiya
*  Espalion, Pransiya
*  Tauste, España
*  Nove, Italya

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* www.comune.langhirano.pr.it
Fornovo di Taro

Ang **Fornovo di Taro** () ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma. Ang bayan ay nasa silangang pampang ng Ilog Taro.

Ang Fornovo di Taro ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Collecchio, Medesano, Sala Baganza, Solignano, Terenzo, at Varano de' Melegari. Ang tulay ng Via Solferino ay nag-uugnay dito sa Ramiola sa kabilang panig ng ilog.

Lalo itong naaalala bilang ang pinagdausan ng Labanan ng Fornovo, na nakipaglaban noong 1495 sa pagitan ng liga ng Italya at ng mga tropang Pranses ni Carlos VIII.

Sa pagtatapos ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang komunidad ay pinalaya mula sa Nazi Alemanya at Italyanong pasistang pwersa ng mga pwersang Braziyano noong 29 Abril 1945. Ang pangunahing simbahan ay ang Chiesa di Fornovo Taro. Naglalaman din ang bayan ng simbahan ng Santa Maria Assunta (ika-9-12 na siglo) sa arkitekturang Romaniko.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Corniglio

Ang **Corniglio** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa sa Lalawigan ng Parma, rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma.

Ang Corniglio ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Bagnone, Berceto, Calestano, Filattiera, Langhirano, Monchio delle Corti, Palanzano, Pontremoli, at Tizzano Val Parma.

Ito ay tahanan ng isang kastilyo, na kilala mula noong 1240. Itinayo ito sa areniska ng pamilya Rossi, na humawak nito hanggang sa ika-16 na siglo.

## Ekonomiya 
Ang agrikultura ay nakabatay sa produksiyon ng kumpay para sa sektor ng mga hayop na kinabibilangan ng pag-aanak ng baka, baboy at tupa (ang mga tupa ng Cornigliese ay katutubong sa lugar). Ang mga industriyang naroroon ay pangunahing nakatuon sa sektor ng pagkain (gatas, Parmigiano-Reggiano at ham) at konstruksiyon. Sinasaklaw ng tersiyaryong sektor ang mga pangangailangan ng lokal na populasyon. Sa lugar ay maraming pasilidad ng tirahan para sa parehong catering at tirahan.

### Turismo 
Ang lugar ay ang destinasyon ng maraming mga turista sa tag-araw, na nag-aalok ng isang malawak na panorama ng mga lakbay sa tagaytay ng Apeninong Toscano-Emiliano, na nailalarawan sa pagkakaroon ng maraming natural na lawa.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Lesignano de' Bagni

Ang '''Lesignano de' Bagni'* (Parmigiano: ) ay isang *comune'' (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog ng Parma.

## Pisikal na heograpiya 
Ang teritoryo ng munisipyo ay umaabot sa kanang pampang ng sapa ng Parma, kaayon ng mga unang relief ng Apenino. Tanging ang hilagang-kanlurang bahagi, sa pagitan ng kabesera, ang nayon ng Santa Maria del Piano at Parma ay patag, habang ang natitirang bahagi ng teritoryo, na pinaliliguan ng mga batis ng Termina at Masdone, ay maburol; dahil sa pagkilos ng paghuhugas ng tubig-ulan at ang kalikasan ng lupain, laganap ang masasamang lupain.

## Pinagmulan ng pangalan 
Ang topinimo ay malamang na may Latin na pinagmulan: ang medyebal na "Lisiniano", na kalaunan ay naging "Lisignano" at "Lesignano", ay sa katunayan ay tumutukoy sa gens Licinia, kasama ang pagdaragdag ng hulaping -anus.

## Kakambal na bayan 
Ang Lesignano de' Bagni ay kakambal sa:

*  Chaponost, Pransiya, since 2008

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Mezzani

Ang **Mezzani** ( o , ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) in the Lalawigan ng Parma in the Italyanong rehiyon ng Emilia-Romaña, matatagpuan mga  hilagang-kanluran ng Bolonia at mga  hilagang-silangan ng Parma. Ang mga pangunahing sentro ng munisipalidad ay Casale, Mezzano Rondani, Mezzano Inferiore, Mezzano Superiore, whereas Bocca d’Enza, Ghiare Bonvisi, Valle are only hamlets.
May hangganan ang Mezzani sa mga sumusunod na munisipalidad: Brescello, Casalmaggiore, Colorno, Parma, Sorbolo, Torrile, at Viadana.

## Heograpiya 
Matatagpuan ang Mezzani sa hilagang-silangang dulo ng lalawigan ng Parma, sa gitna ng lambak Po at may hangganan hangganan sa tatlong lalawigan: Reggio Emilia, Mantua, at Cremona.
link=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8a/Navigazione_Po.jpg/150px-Navigazione_Po.jpg|left|thumb|150x150px| Ilog Po malapit sa Mezzani.
Matatagpuan sa kanang baybayin ng Ilog Po, ang teritoryo ng munisipyo ay tinatawid din ng iba pang mga daluyan ng tubig: ang agos ng Parma sa kanluran, na dumadaloy sa Po malapit sa Mezzano Superiore, ang agos ng Enza na sumusunod sa ilang kilometro sa silangang hangganan ng Reggio Emilia, ang kanal ng *Parmetta* sa timog ng Mezzano Inferiore at ang *Parma morta* ay inabandona ang ilog ng sapa ng Parma na hanggang sa mga unang taon ng ika-19 na siglo ay dumaloy sa Enza.

Matatagpuan ang Mezzani sa pinakamababang lugar ng lambak ng Po na tinatawag na *Bassa*.

## Mga mamamayan 
* Clemente Bondi, makata at tagasalin
* Giuseppe Rondizzoni, heneral
* Rino Vernizzi, musikero

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
* Parma morta - website ng opisina ng turismo ng Parma
Montechiarugolo

Ang **Montechiarugolo** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  hilagang-kanluran ng Bolonia at mga  timog-silangan ng Parma.

Ang Montechiarugolo ay hangganan ng mga sumusunod na munisipalidad: Montecchio Emilia, Parma, San Polo d'Enza, Sant'Ilario d'Enza, at Traversetolo.

## Pinagmulan ng pangalan 
Ang toponimo ay malamang na nagmula sa Latin na Mons Clariculus, na nangangahulugang "malinaw na bundok, hubad sa mga puno"; noong medyebal na panahon ang lokalidad ay kilala bilang Monticulus rivulus, o "Montecchio rivolo", ngunit gayundin sa mga anyo ng Monticuli Reguli, Monte Clerevulo, Monteclariculo, at Monteclaruguli.

## Kasaysayan 
Ang pinaka sinaunang mga pamayanan ng tao sa lugar ng Montechiarugolo ay umusbong na sa panahon ng Paleolitiko at Neolitiko, habang malapit sa bayan ng Basilicanova ang Terramaricoli ay nagtatag ng isang nayon sa mga tikayad sa panahon ng Panahon ng Bronse.

## Kakambal na bayan 
*  Izola, Eslobenya

## Tingnan din 
* Kondado ng Montechiarugolo

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* www.comune.montechiarugolo.pr.it
Neviano degli Arduini

Ang **Neviano degli Arduini** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog ng Parma.

Sa komunal na teritoryo ay ang Romanikong *Pieve di Sasso*, isang pambansang monumento, na itinayo noong ika-11 siglo. Ang muling pagtatayo nito sa paligid ng 1080 ay tradisyonal na iniuugnay sa Matilda ng Toscana. Ito ay isang simbahan na may nave at dalawang pasilyo, na itinayo sa magaspang na bato. Kapansin-pansin ang patsada, na hinati ng manipis na pilaster at isang medyebal na portada. Naglalaman ito ng isang nililok na bautisteryo na may oktagonal na plano, at mga pigura ng mga Ebanghelista. Kasama sa iba pang mga kilalang gusali ang simbahan ng Sant'Ambrogio a Bazzano.

## Kasaysayan 
Ang unang tinitirhang nukelo ng Neviano ay tiyak na itinatag bago ang 1038, isang panahon kung saan nagsimula ang unang katibayan ng pagkakaroon ng isang kapilya na tinitirhan ng isang pari na nagngangalang Rimperto.

Noong 1046, ibinigay ng obispo ng Parma Cadalo ang buong hukuman ng Neviano, na ipinagtanggol ng isang kastilyo, sa abada na si Imila ng monasteryo ng San Paolo di Parma.

## Kakambal na bayan 
*  Tarascon, Pransiya

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Noceto

Ang **Noceto** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  hilagang-kanluran ng Bolonia at mga  sa kanluran ng Parma.

Ang munisipalidad ng Noceto ay naglalaman ng mga *frazione* (mga pagkakahati, pangunahin na mga nayon at pamayanan) ng Borghetto, Cella, Costamezzana, Ponte Taro at Sanguinaro.

Ang Noceto ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Collecchio, Fidenza, Fontanellato, Fontevivo, Medesano, at Parma.

## Kasaysayan 
### Prehistoriko 
Ang teritoryo ng Noceto ay tinatahanan na noong sinaunang panahon kung kailan ang pag-alis ng tubig ay nagpapahintulot sa mga unang pamayanan, gayunpaman ang pangunahing sibilisasyon ay ang terramare na nagtayo ng mga organisadong nayon. Sa panahong ito ang mga populasyon ay umasa sa ilog Taro bilang isang mahalagang koridor sa pagitan ng Emilia at ng Dagat Tireno, pagkatapos, sa Panahon ng Bakal ang daanan ay ginamit ng mga Ligur upang manirahan sa mga kagubatan ng Apenino.

## Kultura 
### Ang Nocino 
Isa sa mga tipikal na produkto ng Noceto ay ang Nocino, isang alak na gawa sa mga nuwese. Ang isa sa mga pinakasiguradong mapagkukunan hinggil sa pinagmulan nito ay ang pamilya Cotti na nanirahan sa Noceto nang mahigit 400 taon, na gumagawa at nagpasa ng recipe. Ayon sa alamat, gayunpaman, ang recipe ng alak, ng Seltang pinagmulan, ay naangkat mula sa Galo ng mga Romano. Ang isang alternatibong bersiyon ay nagsasabi kung paano ang mga Selta mismo, na nakatira sa hilagang Italya, ay nagpakalat ng produkto sa pamamagitan ng paglilinang ng mga nuwese na kailangang anihin sa bukang-liwayway ng solstisyo ng tag-araw ng isang walang sapin ang paa na birhen. Sa ngayon, ang Nocino ay itinuturing na isang tradisyonal na produkto na tipikal sa Emilia.

## Mga kakambal na bayan 
*  Walnut Creek, Estados Unidos, simula 1987
*  Noyers-sur-Serein, Pransiya, simula 1990
*  Cricova, Moldova, simula 2000

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Palanzano

Ang **Palanzano** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog ng Parma. Ang Palanzano ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Corniglio, Monchio delle Corti, Neviano degli Arduini, Tizzano Val Parma,Ventasso, at Vetto.

## Pinagmulan ng pangalan 
Natagpuan ang pangalang binanggit noon pang 1039, at sa mga sumunod na siglo ito ang puwesto ng komisaryo ng Valli dei Cavalieri, isang teritoryo na kinabibilangan ng matataas na lambak ng Enza at Cedra, na ang pamahalaan ay ipinagkatiwala ng Munisipyo ng Parma upang mga maharlikang panginoon ng lugar.

Ang eksaktong pinagmulan ng pangalang Palanzano ay hindi tiyak; ayon sa ilang mga sanggunian, ang toponimo na ito ay lumilitaw bilang isang predial na nagpapahiwatig sa Latin ng isang "pondo ng Pallante", ngunit maaari rin itong maiugnay sa salitang palatium (palasyo, gusali). Wala alinman sa hinuha ang matibay.

## Mga sanggunian
Pellegrino Parmense

Ang **Pellegrino Parmense** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  sa kanluran ng Parma, sa hilagang bahagi ng Valle del Ceno.

## Kasaysayan 
Ang teritoryo ng Pellegrino Parmense ay malamang na naninirahan noong ika-apat na milenyo BK, nang ang unang pagtatanim ng ilang mga kapirasong lupa malapit sa batis ng Stirone ay malamang na isinagawa, bilang isang pinakintab na palapag na bato na natagpuan noong ikalabinsiyam na siglo malapit sa nayon ng Ceriato.

Tiyak na sa Panahon ng Bronse, sa pagliko ng ikalawa at unang milenyo BK, ang unang mga pamayanan ng tao ay umusbong sa Bundok Pietranera; itinayo ito ng mga Ligur sa pagitan ng ika-4 at ika-3 siglo BK. isang nekropolis, na natagpuan noong 1876 malapit sa Besozzola.

## Mga *frazione* 
Aione di Sopra, Aione di Sotto, Berzieri, Besozzola, Careno, Casalicchio, Casalino, Casa Veronica, Castellaro, Grotta, Iggio, Mariano, Marubbi, Montanari, Pietra Nera, Pietraspaccata, Rigollo, Valico Sant'Antonio, Santini, Stuzzano, Varone, Vigoleni, Volpi.

## Mga sanggunian
Monchio delle Corti

Ang **Monchio delle Corti** (Parmigiano:  ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa lalawigan ng Parma, sa rehiyon ng Emilia-Romaña ng Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma, kabilang ang bahagi ng Appennino Parmense. Ang Monte Sillara, sa , ay ang pinakamataas na rurok sa lalawigan.

Kasama sa mga pasyalan ang medyebal na simbahan nina San Lorenzao at San Miguel, muling inilaan noong 1536.

## Kasaysayan 
Ang teritoryo ng Monchio delle Corti ay tinawid ng sinaunang Daan isang daang milya, ang Romanong kalsada na nag-uugnay sa mga lungsod ng Parma at Lucca, na dumadaan sa Luni na binanggit sa Itinerarium Antonini habang ito ay nag-uugnay sa dalawang lungsod na sumusunod sa isang landas na isang daang milya Eksaktong Romano: *Item Parme Laca m.p.C*.

Malapit sa kasalukuyang bayan ng Monchio delle Corti mayroong pangalawang statio, pagkatapos ng isa na matatagpuan sa Tizzano Val Parma, bago humarap sa pasong Lagastrello (ang sinaunang Malpasso), sa layo na eksaktong limampung Romanong milya mula sa Parma at mula sa Lucca. Noong 879 ang Apeninong panginoon ay ipinagkaloob ng emperador sa mga obispo ng Parma kasama sina Rigoso at Lugagnano. Ang pinakamataas na kapangyarihan ay nakumpirma sa mga obispo noong 941 at nanatili sa kanilang pag-aari hanggang 1805, pagkatapos na mawala ang kanilang kondado ng Mezzani (1764), na dumaan sa Dukado ng Parma.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Sorbolo

Ang **Sorbolo** (Parmigiano: ; lokal ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  hilagang-kanluran ng Bolonia at mga  hilagang-silangan ng Parma.

May hangganan ang Sorbolo sa mga sumusunod na munisipalidad: Brescello, Gattatico, Mezzani, at Parma.

## Pinagmulan ng pangalan 
Ang opisyal na toponimo ay sumasang-ayon sa pagtingin sa pinagmulan ng pangalan bilang isang pitonimo, na nagmula sa Latin na *Sorbus*, iyon ay ang pangalan ng puno ng prutas na tinatawag na sorbo, na may hulaping –ulus. Noong sinaunang panahon, ang puno ng rowan ay naroroon sa lugar habang ngayon sa Emilia-Romaña ito ay hindi gaanong kalat at pinoprotektahan bilang isang sinaunang katutubong puno ng prutas.

## Kasaysayana 
Ang mga pinakalumang bakas ng paninirahan ng tao sa teritoryo ng Sorbolo ay nagmula sa protohistorikong panahon ng terramare (ika-17-13 siglo BK) na matatagpuan sa mga nayon ng Coenzo at Casaltone. Ang mga bakas ng mga pamayanan mula sa Panahon ng Bakal ay natagpuan malapit sa Ramoscello.

## Kakambal na bayan 
*  Viriat, Pransiya, simula 2000

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Roccabianca

Ang **Roccabianca** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  hilagang-kanluran ng Bolonia at mga  hilagang-kanluran ng Parma.

Minsang tinawag na Arzenoldo (o Arsinoldo o Rezinoldo), malamang na utang nito ang kasalukuyang pangalan nito sa katotohanan na noong ika-15 siglo ito ang tirahan ni Bianca Pellegrini, na minamahal ni Pier Maria II de 'Rossi, na nagpatayo doon ng kuta na nakatuon sa kaniya; ayon sa isa pang interpretasyon, ang pangalan ay nakukuha sa halip mula sa puting kulay ng kuta, na orihinal na ganap na nakapalitada.

Ang Roccabianca ay may hangganan sa mga sumusunod na munisipalidad: Motta Baluffi, Polesine Zibello, San Daniele Po, San Secondo Parmense, Sissa Trecasali, Soragna, at Torricella del Pizzo.

Ito ay tahanan ng isang *Rocca* (kastilyo) mula sa pamilyang Rossi, na itinayo ni Pier Maria II de' Rossi sa pagitan ng 1446 at 1463. Kabilang dito ang mga fresco na may *Mga Kuwento ni Griselda* (mula sa *Decameron* ni Boccaccio), ni Niccolò da Varallo, at mga astrolohikong eksena.

## Mga sanggunian
Solignano

Ang **Solignano** (Parmigiano: ) ay isang *comune* (komuna o munisipalidad) sa Lalawigan ng Parma sa rehiyon ng Emilia-Romaña, Italya, na matatagpuan mga  sa kanluran ng Bolonia at mga  timog-kanluran ng Parma.

## Heograpiya 
### Teritoryo 
Ang teritoryo ng munisipalidad ng Solignano ay umaabot ng humigit-kumulang 73 km2 sa maburol na bahagi ng lalawigan ng Parma, na umuunlad sa karamihan sa lambak ng Taro.

Ang kabesera ng munisipyo ay tumataas sa isang alluvial na kapatagan sa kahabaan ng kaliwang pampang ng ilog Taro sa kahabaan ng kalsada ng estado 308 sa ilalim ng lambak, sa taas na 252 m a.s.l.

Pangunahing bulubundukin ang teritoryo at may malaking saklaw ng altitud na masusukat sa 754 metro, sa katunayan mula sa pinakamababang altitude na 252 m a.s.l. na matatagpuan sa hilagang dulo ng teritoryo sa kahabaan ng Taro na dumadaan sa 895 m a.s.l. ng kabundukang Apenino sa pagitan ng mga lambak ng Taro at ng sapa ng Pessola, isang tributaryo ng Ceno.

## Kakambal na bayan 
*  Grambois, Pransiya

## Mga sanggunian