Langoiran

Ang **Langoiran** ay isang komyun sa timog-kanlurang Pransiya, na matatagpuan sa departamento ng Gironda (rehiyon ng Nouvelle-Aquitaine).

Ang mga naninirahan dito ay tinatawag na *Langoirannais*.

## Heograpiya
Isang munisipalidad sa loob ng metropolitan area ng Bordeaux, na matatagpuan 25 km timog-silangan ng Bordeaux, sa kanang pampang ng Ilog Garona.

Ang maliit na bayan na ito ay nahahati sa tatlong magkakaibang lugar ayon sa heograpiya: ang sentro ng bayan at ang daungan nito, ang *Pied-du-Château*, at ang *Haut-Langoiran*.

Ang distrito ng daungan ay binubuo ng mga kaakit-akit na bahay (dating mga kubo ng mangingisda sa kahabaan ng kanal ng Grand Estey, at ang dating Saint Martin coaching inn sa pampang ng ilog Garonne, na itinayo noong ika-16 na siglo). Ang tulay na metal noong huling bahagi ng ika-19 na siglo, na kilala bilang Eiffel Bridge dahil ito ay itinayo ayon sa mga teknikal na prinsipyo ng kilalang inhinyero na si Gustave Eiffel, ay itinayo ng kontratista na Fives Lille at sumasaklaw sa Garonne upang maabot ang bayan ng Portets sa kaliwang pampang.

Mula sa tulay, masisiyahan ka sa tanawin ng ilog, at minsan sa kabilang pampang, ang magandang tanawin ng mga dalisdis ng burol kung saan lumalabas ang tatlong tore ng simbahan ng mga nayon ng Tabanac, Le Tourne, at Langoiran, pati na rin ang maayos na harapan ng daungan. Sulit ding makita sa nayon ang Simbahan ng Saint-Léonce noong huling bahagi ng ika-19 na siglo – isinara noong 1973, ang gusali ay muling binuksan pagkatapos ng mga renobasyon noong Pasko ng 1986. Sa labas lamang ng nayon (sa pamamagitan ng D20, patungo sa Créon), nakatayo ang pinatibay na gilingan ng Gaillardon (ika-14 at ika-15 siglo) sa tapat ng "Cellier de Graman," isang kooperatibang gawaan ng alak na itinatag noong 1967 ni Georges Bonhoure at kalaunan ay pinamamahalaan hanggang 1997 ni Philippe Daviaud. Medyo nasa kanan pa, ang Château de la Peyruche at ang ubasan nito ay tinatanaw ang gilid ng burol.

Haut-Langoiran: Sa pamamagitan ng pagtahak sa maliit na kalsada na umaakyat sa pagitan ng supermarket at ng istadyum ng Alain Giresse (ipinangalan sa sikat na manlalaro ng football na ipinanganak sa Langoiran), mararating mo ang tuktok ng burol at gagantimpalaan ka ng isang kahanga-hangang tanawin sa buong Garonne Valley at sa Château de Langoiran, isang kahanga-hangang kuta noong medyebal noong ika-14 na siglo na nagbigay inspirasyon kay Léo Drouyn noong ika-19 na siglo. Ang Romanesque na simbahan ng Saint Pierre-ès-Liens, na kilala sa apse na istilong Saintonge, ay tinatanaw ang gilid ng burol ng Haut-Langoiran, na itinuturing na orihinal na nayon (bagaman ang nayon ng Pied-du-Château ay tila mas matao), bago ito lumawak sa kahabaan ng Ilog Garonne.

Ang bayan ay matatagpuan 23 km timog-silangan ng Bordeaux, ang kabisera ng departamento, 23 km hilagang-kanluran ng Langon, ang kabisera ng sub-prefecture, at 11 km hilagang-kanluran ng Cadillac, ang kabisera ng canton.

Ang mga kalapit na komyun ay ang Capian sa silangan, Lestiac-sur-Garonne sa timog-silangan, Portets sa timog-kanluran sa kaliwang (timog) pampang ng Garonne, Le Tourne sa kanluran at Haux sa hilaga.

## Kasaysayan
Noong ika-13 siglo, ang pamilyang Escossans ay nanirahan sa isang pinatibay na pamayanan (castera) sa latian ng Garonne. Ang bakuran ay nahukay sa pamamagitan ng isang paghuhukay sa pagsasanay mula sa Unibersidad ng Bordeaux. Pinahintulutan ng Hari ng Inglatera ang pagtatayo ng kasalukuyang kastilyo sa tuktok ng burol. Si Mabille d'Escossan, tagapagmana ng Langoiran, ay nagpakasal kay Amanieu, isang nakababatang anak na lalaki ng pamilyang Albret, noong 1345, na naging Panginoon ng Langoiran.

Sa panahon ng Rebolusyong Pranses, ang parokya ng Saint-Pierre de Langoiran ay naging komyun ng Langoiran.

Noong Oktubre 12, 1852, si Prinsipe-Pangulong Louis-Napoléon Bonaparte, ang magiging Napoleon III, ay dumaan sa Langoiran upang bisitahin ang kanyang mga kaibigang sina Lucien at Léontine Arman, mga may-ari ng ari-arian ng Caillavet, sa komyun ng Capian.

Bago ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang komyun ay dalubhasa sa kooperasyon. Ang huling sundalong nagsanay sa ganitong kasanayan ay si Camille Lafon, na tumigil sa operasyon noong 1974.

Noong panahon ng pananakop, ang Ortskommandantur (lokal na punong-himpilan) ng Wehrmacht ay matatagpuan sa numero 1 Allée Aristide-Briand (ang gusaling ito rin ang naging ospital militar para sa mga sugatang sundalong Pranses at Alyado noong Unang Digmaang Pandaigdig ilang taon na ang nakalilipas). Ang kumander mismo ay nanirahan sa isang ari-arian sa isang lugar na tinatawag na *Le Pin*. Noong Agosto 25, 1944, ang mga elemento ng hanay ng Druilhe ay nagkampo sa Langoiran; sa Château de Langoiran nakipagkita si Kumander Rougés, bandang hatinggabi noong Agosto 26, 1944, kina Colonel Druilhe at Adeline (ang mga pangunahing pinuno ng paglaban sa Dordogne) at ipinakita sa kanila ang kasunduan sa pagsuko ng Bordeaux na nilagdaan ni Hafenkommandant Korvettenkapitän z.V. Si Kühnemann, na siyang namumuno sa baybayin ng Atlantiko mula Agosto 23, 1944, hanggang Setyembre 19, 1944.

Noong Abril 15, 1961, binisita ni Heneral de Gaulle, Pangulo ng Republika, ang Langoiran, kasama si Koronel de Bonneval (ang aide-de-camp ng Heneral) at si Prefect Gabriel Delaunay, ama ni Michèle Delaunay, Miyembro ng Parlamento para sa Gironde.

## Eskudo de armas
"Party per pale: 1) Gules, isang leon na may buntot ng leopardo na Or; 2) Per fess, I Or, dalawang palaso na Sable na naka-saltire; II Azure, proa ng isang barge. Gules na may tangkay na Or at mga gilid na kapareho ng sa kanila, bawat isa ay may kargang limang pako rin na Gules, na naglalayag sa isang dagat na tinahian ng Sable."

Kategorya:Mga pamayanan sa Pransiya