open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Palasyo

[alt=|thumb| [Palasyong Catherine (Moscow)|Palasyong Catherine, isang ika-18th-siglong palasyo ng hari sa Moscow]]
[thumb| Ang Palasyo ng Ambavilas, sikat bilang [Masoretes|Palasyo Mysore, ang opisyal na paninirahan ng mga Maharaja ng Mysore mula pa noong 1400]]
[thumb| Ang [El Escorial|Maharlikang Pook ng San Lorenzo de El Escorial, sa Espanya, ay isang renasentistang complex na umiiral bilang isang palasyo ng hari, monasteryo, basilica, panteon, aklatan, museo, unibersidad, at ospital.]]
[thumb| [Dakilang Palasyo, ang Opisyal na Tirahan ng Hari ng Thailand.]]
Ang isang **palasyo** ay isang malaking tirahan, lalo bilang maharlikang tirahan, o ang tahanan ng isang pinuno ng estado o ilang iba pang mataas na dignidad, tulad ng isang obispo o arsobispo. Ang salitang ito ay nagmula sa pangalang Latin na *palātium*, para sa Burol Palatino sa Roma na kung saan matatagpuan ang mga imperyal na tirahan. tulad ng isang movie palace.

## Mga sanggunian
Monte Mario

right|thumb|320x320px| Ang tanaw mula sa parke patungo sa sentrong Roma
Ang **Monte Mario** (Ingles: **Mount Mario**) ay ang pataas na burol sa hilagang-kanlurang lugar ng Roma (Italya), sa kanang pampang ng Tiber, na tinawid ng Via Trionfale. Sinasakop nito ang bahagi ng Balduina, ng teritoryo ng Municipio Roma I (*Roma Centro*), ng Municipio Roma XIV (*Roma Monte Mario*) at isang maliit na bahagi ng Municipio Roma XV ng Roma, kaya kasama ang bahagi ng mga Baryo ng Trionfale, Della Vittoria, at Primavalle.

## Mga tala 
## Mga sanggunian 
* Pallottino, Luigi (1991). Monte Mario tra cronaca e storia. Roma.

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Sirmium

Ang **Sirmium** ay isang sinaunang lungsod sa Romanong lalawigan ng Pannonia, na matatagpuan sa ilog Sava, sa lugar ng modernong Sremska Mitrovica sa hilagang Serbia. Una nang nabanggit noong ika-4 na siglo BK at orihinal na tinitirhan ng mga Ilirio at Selta, sinakop ito ng mga Romano noong ika-1 siglo BK at pagkatapos ay naging kabisera ng lalawigang Romano ng Pannonia Inferior. Noong 294 AD, ipinahayag ang Sirmium na isa sa apat na kabesera ng Imperyong Romano. Ito rin ang kabisera ng Praetorianong prepektura ng Illyricum at ng Pannonia Secunda. Ang pook ay protektado bilang isang Arkeolohikong Pook na may Natatanging Kahalagahan. Ang modernong rehiyon ng Syrmia (Srem o Srijem) ay ipinangalan sa lungsod.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Serbia
Accademia Nazionale di Santa Cecilia

Ang **Accademia Nazionale di Santa Cecilia** (*Pambansang Akademya ng Santa Cecilia*) ay isa sa pinakalumang institusyong pangmusika sa buong mundo, na itinatag ng bulang pampapal *Ratione congigu*, na inilabas ni Sixto V noong 1585, na nanawagan sa dalawang santo na kilalang-kilala sa kasaysayan ng musika sa Kanluranin: si Gregorio ang Dakila, kung kanino pinangalanan ang awiting Gregoriano, at si Santa Cecilia, ang patron ng musika. Mula noong 2005 ang naging punong-tanggapan nito ay Parco della Musica sa Roma na idinisenyo ni Renzo Piano.

Ito ay itinatag bilang isang "kongregasyon", o "konfraternidad", at sa paglipas ng mga siglo ay lumago mula sa isang foro para sa mga lokal na musikero at kompositor sa isang internasyonal na kinikilalang akademya na aktibo sa araling musika (na may 100 kilalang mga iskolar ng musika na bumubuo sa Accademia), edukasyon sa musika (sa tungkulin nito bilang isang konserbatoryo) at para sa pagtatanghal (na may isang aktibong koro at isang symphony orchestra, ang Orchestra dell'Accademia Nazionale di Santa Cecilia). Ang listahan ng mga nagtapos ng konserbatoryo (na noong 1919 ay humalili sa isang *liceo*) ay binubuo ng maraming kilalang kompositor at nagtatanghal.
Trier

Ang **Trier** (Aleman: [tʁiːɐ̯]; Luksemburges ), dating kilala sa Ingles bilang **Treves** ( TREV;    ) at **Triers** (tingnan din ang mga pangalan sa ibang wika), ay isang lungsod sa pampang ng Moselle sa Alemanya. Matatagpuan ito sa isang lambak sa pagitan ng mababang burol na natakpan ng ubassan sa pulang areniska sa kanluran ng estado ng Rhineland-Palatinate, malapit sa hangganan ng Luxembourg at sa loob ng mahalagang rehiyon ng alak ng Moselle.

Itinatag ng mga Selta sa huling bahagi ng ika-4 na siglo&nbsp;BK bilang *Treuorum* at sinakop matapos ng 300 taon ng mga Romano, na pinangalanan itong *Augusta Treverorum* ("Ang Lungsod ni Augusto sa may Treveri"), ang Trier ay itinuturing na pinakalumang lungsod ng Alemanya. Ito rin ang pinakalumang luklukan ng isang obispo hilaga ng Alpes . Noong Gitnang Kapanahunan, ang arsobispo-tagahalal ng Trier ay isang mahalagang prinsipe ng Simbahan na kumokontrol sa lupa mula sa hangganan ng Pransiya hanggang sa Rin. Ang arsobispo-tagahalal ng Trier ay mayroon ding malaking halaga bilang isa sa pitong tagahalal ng Banal na Imperyong Romano.

Na may tinatayang populasyon na 105,000, ang Trier ang pang-apat na pinakamalaking lungsod sa estado nito, pagkatapos ng Mainz, Ludwigshafen, at Koblenz. Ang pinakamalapit na pangunahing mga lungsod ay ang Luxembourg ( sa timog-kanluran), Saarbrücken ( timog-silangan), at Koblenz ( hilagang-silangan).

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na site 
* "Treves" . New International Encyclopedia. 1905.
* Gough, Alfred Bradley (1911). "Trier" . Encyclopædia Britannica. 27 (11th ed.). pp. 268–269.
Kategorya:Mga lungsod sa Alemanya
Hibla

[right|thumb| Isang bugkos ng mga [Fiber Optics|optical fiber]]
Ang **hibla** o **himaymay** (Ingles: *fiber* mula sa ) ay isang likas o gawa ng tao bagay na higit na mas mahaba kaysa sa malawak nito. Ang mga hibla ay madalas na ginagamit sa paggawa ng iba pang bagay. Ang pinakamatibay na materyales sa inhenyeriya ay madalas na nagsasama ng mga hibla, halimbawa ng carbon fiber at ultra-high-high-molekular-weight polyethylene.

Ang mga sintetikong hibla ay madalas na mabubuo nang napakamura at sa malalaking kantidad kumpara sa mga likas na hibla, ngunit para sa pananamit ang mga likas na hibla ay maaaring magbigay ng ilang mga benepisyo, tulad ng ginhawa, kaysa mga kapares na sintetikong hibla.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga materyales
Arcadia

Ang **Arcadia** ( Modernong Griyego: [ɐr.kɐˈði.ɐ]) ay isa sa mga rehiyonal na yunit ng Gresya. Ito ay bahagi ng rehiyong pang-administratibo ng Peloponeso. Matatagpuan ito sa gitnang at silangang bahagi ng tangway ng Peloponeso. Kinukuha ang pangalan nito mula sa mitolohikal na pigura na Arcas. Sa mitolohiyang Griyego, ito ang tahanan ng diyos na si Pan. Sa mga sining ng Renasimiyentong Europeo, ang Arcadia ay ipinagdiriwang bilang isang walang bahid ng dungis, maayos na kasukalan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Gresya
Mga kalakhang lungsod ng Italya

thumb| Mga kalakhang lungsod ng Italya.
Ang mga **kalakhan** o **metropolitanong lungsod ng Italya** (Italyano: ''città metropolitane d'Italia'') ay mga pagkakahating pampangangasiwa ng Italya, na nagsisimula pa noong 2015, na isang natatanging uri ng lalawigan. Ang kalakhang lungsod, na binibigyang-kahulugan ng batas, ay kasama ang isang malaking pangunahing lungsod at ang mga mas maliit na nakapalibot na bayan na malapit na nauugnay rito hinggil sa mga gawaing pang-ekonomiya at mahahalagang serbisyo pampubliko, pati na rin sa mga kaugnayang pangkultura at mga salik sa teritoryo.

## Mga kalakhang lungsod 
## Mga sanggunian
## Mga panlabas na link 
Kategorya:Mga lungsod ng Italya
Federico Fellini

Si **Federico Fellini**,  (Italyano:&nbsp;[fedeˈriːko felˈliːni]; Enero 20, 1920 – 31 Oktubre 1993) ay isang direktor ng pelikulang Italyano at tagasulat ng manuskrito na kilala sa kaniyang natatanging istilo, na pinaghalo ang pantasya at mga barokong imahen na may kamunduhan. Kinikilala siya bilang isa sa pinakadakila at pinaka-maimpluwensiyang tagagawa ng pelikula sa kasaysayan. Ang kaniyang mga pelikula ay may mataas na ranggo sa mga kritikal na mga lugar ng botohan tulad ng na ng *Cahiers du cinéma* at *Sight & Sound*, na naglilista ng kaniyang pelikulang 1963 na *8½* bilang ang ikasampung pinakadakilang pelikula.

Si Fellini ay nagwagi sa Palme d'Or para sa *La Dolce Vita*, ninomina ngpara sa labindalawang Gawad Academy, at nagwagi ng apat sa kategorya ng Best Foreign Language Film, ang pinakamarami para sa anumang direktor sa kasaysayan ng Academy. Nakatanggap siya ng isang Panghabambuhay na Parangal na Nakamit noong ika-65 na Gawad Academy sa Los Angeles. Ang kaniyang iba pang kilalang pelikula ay gaya ng *La Strada* (1954), *Nights of Cabiria* (1957), *Juliet of the Spirits* (1967), ang segment na "Toby Dammit" ng *Spirits of the Dead* (1968), *Fellini Satyricon* (1969), *Roma* (1972), *Amarcord* (1973), at ''Fellini's Casanova'' (1976).

## Mga tala 
Kategorya:Mga Italyanong Katoliko
Kategorya:Namatay noong 1993
Kategorya:Ipinanganak noong 1920
Kalakhang Lungsod ng Roma Capital

Ang **Kalakhang Lungsod ng Roma Capital** () ay pook ng lokal na pamahalaan sa antas ng kalakhang lungsod sa rehiyon ng Lazio ng Republika ng Italya. Ito ay sumasaklaw sa teritoryo ng lungsod ng Roma at 121 iba pang mga munisipalidad (*comuni*) sa mga suburb ng lungsod. Sa higit sa 4.3 milyong mga naninirahan, ito ang pinakamalaking kalakhang lungsod sa Italya.

Ito ay itinatag noong 1 Enero 2015 ng mga tuntunin ng Batas 142/1990 (Repormasyon ng mga lokal na awtoridad) at ng Batas 56/2014. Humalili ito sa Lalawigan ng Roma. Ang Kalakhang Lungsod ng Roma Capital ay pinamumunuan ng Kalakhang Alkalde ( *Sindaco metropolitano*) at pinamamahalaan ng Kalakhang Konseho (*Consiglio metropolitano*). Si Virginia Raggi ay ang nakaluklok na alkalde mula pa noong Hunyo 20, 2016.

## Tingnan din 
* Talaan ng mga munisipalidad ng Kalakhang Lungsod ng Roma Capital

## Mga sanggunian
## Mga panlabas na link 
* https://facebook.com/CittametropolitanaRomaCapitale
Kategorya:Italya
Kategorya:Lungsod ng Roma
Kalakhang Lungsod ng Bolonia

Ang **Kalakhang Lungsod ng Bolonia** () ay isang kalakhang lungsod sa rehiyon ng Emilia Romagna, Italya. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Bolonia. Pinalitan ang Lalawigan ng Bolonia, ito ay unang nilikha ng reporma ng mga lokal na awtoridad (Batas 142/1990) at pagkatapos ay itinatag ng Batas 56/2014. Umiiral ito mula 1 Enero 2015.

Ang Kalakhang Lungsod ay pinamumunuan ng Kalakhang Alkalde (*Sindaco metropolitano*) at ng Kalakhang Konseho (*Consiglio metropolitano*).

## Tingnan din 
* Talaan ng mga munisipalidad ng Kalakhang Lungsod ng Bolonia

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Kalakhang Lungsod ng Milan

Ang **Kalakhang Lungsod ng Milan** (; Lombardo: *cità metropolitana de Milan*, Milanese:  [tʃiˈtɑː metrupuliˈtana de miˈlãː]) ay isang kalakhang lungsod sa rehiyon ng Lombardy, Italya. Ito ang pangalawang pinakamataong Kalakhang Lungsod sa bansa pagkatapos ng Kalakhang Lungsod ng Roma. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Milan. Pinalitan nito ang Lalawigan ng Milan at may kasama nito ang lungsod ng Milan at iba pang 133 mga munisipalidad o kumunidad (*comuni*). Ito ay unang nilikha ng reporma ng mga lokal na awtoridad (Batas 142/1990) at pagkatapos ay itinatag ng Batas 56/2014. Umiiral ito mula noong Enero 1, 2015.

Ang Kalakhang Lungsod ng Milan ay pinamumunuan ng Kalakhang Alkalde at ng Kalakhang Konseho. Mula noong Hunyo 2016, si Giuseppe Sala, bilang alkalde ng kabesera ng lungsod, ay naging alkalde ng Kalakhang Lungsod.

## Tingnan din 
* Talaan ng mga munisipalidad ng Kalakhang Lungsod ng Milan

## Mga sanggunian
Analista

Ang mga **Analista** (mula sa Latin *annus*, taon; samakatuwid *Annales*, sc. *Libri*, taunang talaan), ay isang uri ng mga manunulat ng kasaysayang Romano, ang panahon kung saan ang aktibidad sa panitikan ay tumagal mula sa panahon ng Ikalawang Digmaang Puniko hanggang kay Sulla. Isinulat nila ang kasaysayan ng Roma mula sa pinakamaagang panahon (sa karamihan ng mga kaso), hanggang sa kanilang sariling mga panahon, ang mga pangyayari na kung saan ay isinusulat nang mas detalyado. Ang mga Analista ay naiiba mula sa mga istoryador, kung saan ang isang analista ay mas madalas na nagtala lamang ng mga pangyayari bilang sanggunian, kaysa mag-aalok ng kanilang mga sariling opinyon ng mga pangyayari. Mayroong, gayunpaman, ang ilang pagtatagpo sa pagitan ng dalawang kategorya at kung minsan ang analista ay ginagamit upang tumukoy sa parehong mga estilo ng pagsulat mula sa panahong Romano.

## Mga tala 
## Mga sanggunian 
* 
Kategorya:Mga historyador na Latin
Kalakhang Lungsod ng Napoles

Ang **Kalakhang Lungsod ng Napoles** (Italyano: *Città metropolitana di Napoli*) ay isang Italyanong Kalakhang Lungsod sa rehiyon ng Campania, na itinatag noong Enero 1, 2015. Ang kabeserang lungsod nito ay ang Napoles; sa loob ng lungsod ay mayroong *92 comune (munisipalidad).* Ito ay unang nilikha ng reporma ng mga lokal na awtoridad (Batas 142/1990) at itinatag ng Batas 56/2014, kung kaya pinalitan ang Lalawigan ng Napoles noong 2015.

Ang Kalakhang Lungsod ng Napoles ay pinamumunuan ng Kalakhang Alkalde (Sindaco metropolitano) at ng Kalakhang Konseho (Consiglio metropolitano). Mula noong Enero 1, 2015, ang pinuno nito ay si Luigi de Magistris, bilang alkalde ng kabesera ng lungsod.

## Demograpiko at teritoryo 
[link=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/32/Map_of_Metropolitan_City_of_Naples_%28region_Campania%2C_Italy%29.svg/250px-Map_of_Metropolitan_City_of_Naples_%28region_Campania%2C_Italy%29.svg.png|left|thumb|250x250px|Lokasyon ng Kalakhang Lungsod sa rehiyon ng [Campania]]
Ang lungsod ay ika-96 sa 110 Italyano na mga lalawigan at kalakhang lungsod ayon sa kalupaan, na may isang lugar (1,171&nbsp;km 2 kabilang ang mga isla) na mas maliit kaysa sa kaibuturan ng *comune* ng Roma (1,287&nbsp;km2). Ang Naples ay gayunpaman, ang ikatlong pinakamalaking kalakhang lungsod sa Italya ayon sa populasyon, na ginagawa itong isa sa mga lugar na may pinakamakapal na populasyon sa Europa; kabilang din sa kalakhang rehiyon ang munisipalidad ng Casavatore, ang pinakamataas na densidad na munisipalidad sa Italya (sa 12,000 naninirahan/km2). Bagaman naglalaman ito ng higit sa kalahati ng populasyon ng Campania, sinasakop lamang nito ang 8.6% ng kalupaan ng Campania (13,590&nbsp;km2), na lumilikha ng isang malakas na demograpiko at hindi balanseng teritoryal sa iba pang apat na lalawigan sa Campania.

## Mga sanggunian
## Mga panlabas na link 
* 

Kategorya:Napoles
Kalakhang Lungsod ng Palermo

Ang **Kalakhang Lungsod ng Palermo** () ay isang kalakhang lungsod sa Sicilia, Italya . Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Palermo. Pinalitan nito ang Lalawigan ng Palermo at binubuo ang lungsod ng Palermo at iba pang 82 na munisipalidad (mga *comune*).

## Kasaysayan 
Ito ay unang nilikha sa pamamagitan ng reporma ng mga lokal na awtoridad (Law 142/1990) at pagkatapos ay itinatag ng rehiyonal na batas noong Agosto 15, 2015.

## Heograpiya 
### Teritoryo 
Ang Kalakhang Lungsod ay nakaharap sa Dagat Tireno sa hilaga, habang sa kanluran ito ay napapaligiran ng lalawigan ng Trapani, sa timog ng lalawigan ng Agrigento at ng Caltanissetta, sa silangan ng Kalakhang Lungsod ng Mesina at ng lalawigan ng Enna.

Ang pulo ng Ustica ay kasama rin sa teritoryo ng kalakhang lungsod.

### Mga munisipalidad 
Kabilang sa Kalakhang Lungsod ang 82 *comune* (munisipalidad):

*Alia
*Alimena
*Aliminusa
*Altavilla Milicia
*Altofonte
*Bagheria
*Balestrate
*Baucina
*Belmonte Mezzagno
*Blufi
*Bisacquino
*Bolognetta
*Bompietro
*Borgetto
*Caccamo
*Caltavuturo
*Campofelice di Fitalia
*Campofelice Di Roccella
*Campofiorito
*Camporeale
*Capaci
*Carini
*Castelbuono
*Casteldaccia
*Castellana Sicula
*Castronovo di Sicilia
*Cefalà Diana
*Cefalù
*Cerda
*Chiusa Sclafani
*Ciminna
*Cinisi
*Collesano
*Contessa Entellina
*Corleone
*Ficarazzi
*Gangi
*Geraci Siculo
*Giardinello
*Giuliana 
*Godrano
*Gratteri
*Isnello
*Isola delle Femmine
*Lascari
*Lercara Friddi
*Marineo
*Mezzojuso
*Misilmeri
*Monreale
*Montelepre
*Montemaggiore Belsito
*Palazzo Adriano
*Palermo
*Partinico
*Petralia Soprana
*Petralia Sottana
*Piana degli Albanesi
*Polizzi Generosa
*Pollina
*Prizzi
*Roccamena
*Roccapalumba
*San Cipirello
*San Giuseppe Jato
*San Mauro Castelverde
*Santa Cristina Gela
*Santa Flavia
*Sciara
*Scillato
*Sclafani Bagni
*Termini Imerese
*Terrasini
*Torretta
*Trabia
*Trappeto
*Ustica
*Valledolmo
*Ventimiglia di Sicilia
*Vicari
*Villabate
*Villafrati

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*  Metropolitan City of Palermo official website
Dakilang Sunog ng Roma

[alt=A depiction of the fire burning through the city.|thumb|250x250px| *Sunog sa Roma* ni [Hubert Robert. Isang pagpipinta ng apoy na sumusunog sa kalakhan ng Roma.]]
Ang **Dakilang Sunog ng Roma** (), ay isang sunog sa lunsod na nangyari noong Hulyo, 64 AD. Ang sunog ay nagsimula sa mga tindahan ng mangangalakal sa paligid ng estadio ng karo ng Roma, Sirko Maximo, noong gabi ng Hulyo 19. Pagkalipas ng anim na araw, ang sunog ay nakontrol, ngunit bago masuri ang pinsala, muling sumiklab ang sunog at nagpatuloy pa sa tatlong araw. Sa resulta ng sunog, ang dalawang sa tatlong bahagi ng Roma ay nawasak.

Ayon kay Tacito at sa kalaunang tradisyong Kristiyano, sinisi ni Emperador Nero ang pagkasira sa pamayanang Kristiyano sa lungsod, at sinimulan ang unang pang-uusig ng imperyo laban sa mga Kristiyano.  Gayunpaman, ang ilang mga modernong istoryador, kasama na ang kasisistang Princeton na si Brent Shaw, ay nagdududa sa tradisyonal na pananaw na sinisi ni Nero ang mga Kristiyano sa sunog.

## Mga tala at sanggunian 
## Bibliograpiya 
* Cassius Dio, *Kasaysayan ng Roma* , Mga Libro 62 ( *c.* 229)
* Suetonius, *Ang Buhay ng Labindalawang Caesars*, ang Buhay ni Nero, 38 ( *c.* 121)
* Tacitus, *Annals*, XV ( *c.* 117)

## Mga panlabas na link 
* Inilalarawan ni Tacitus ang dakilang Sunog
Mga Normando

Ang mga **Normando** (Norman : *Normaunds*; ;  Lumang Nordico: *Norðmaðr*) ay isang pangkat etniko na lumitaw mula sa pakikipag-ugnay sa pagitan ng mga  Nordicong Viking ng isang rehiyon sa Pransiya, na pinangalanang Normandiy matapos sa kanila, at mga katutubong Franco at Galo-Romano. Ang mga itinatag sa Pransiya ay sinundan ang isang serye ng mga pagsalakay sa baybayin ng Pransiya pangunahin mula sa Dinamarka—kahit na ang ilan ay nagmula rin sa Noruwega at Suwesya—at nagkamit ng pagiging lehitimong sa politika nang pumayag ang pinuno ng Viking na si Rollo na manumpa ng katapatan kay Haring Carlos III ng Kanlurang Francia kasunod ng Siege ng Chartres noong 911 AD. Ang paghahalo ng mga Nordikong nanirahan at katutubong Fracno at Galo-Roman sa Normandiya ay humantong sa pagkakakilanlang kulturang etniko na "Normando" sa unang kalahati ng ika-10 siglo, isang pagkakakilanlan na patuloy na umunlad sa mga nagdaang siglo.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga pinagmulan sa wikang Kastila ng CS1 (es)
Mga kontrol sa presyo

right|thumb|247x247px| Isang patalastas sa tindahan sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig na nagtataguyod ng mga kontrol sa presyo.
Ang mga **pagkontrol sa presyo** ay mga itinakdang paghihigpit at ipinatutupad ng mga pamahalaan, sa mga presyo na maaaring singilin para sa mga kalakal at serbisyo sa isang merkado. Ang hangarin sa likod ng pagpapatupad ng naturang mga kontrol ay maaaring magmula sa pagnanais na mapanatili ang kakayahang bumili ng mga kalakal kahit na sa panahon ng kakulangan, at upang mabagal ang implasyon, o, bilang kahalili, upang matiyak ang isang minimum na sahod para sa mga nagbibigay ng ilang kalakal o upang subukang makamit ang isang nakabubuhay na sahod. Mayroong dalawang pangunahing anyo ng pagkontrol sa presyo: isang kisame sa presyo, ang maximum na presyo na maaaring singilin; at isang lapag sa presyo, ang minimum na presyo na maaaring singilin. Ang isang kilalang halimbawa ng isang kisame sa presyo ay ang pagkontrol sa renta, na naglilimita sa pagtaas ng renta. Ang isang malawakang paggamit ng lapag sa presyo ay minimum na sahod (ang sahod ay ang presyo ng paggawa). Sa kasaysayan, ang mga kontrol sa presyo ay madalas na ipinataw bilang bahagi ng isang mas malaking bahagi sa patakaran sa kita na gumagamit din ng mga kontrol sa sahod at iba pang mga elemento ng regulasyon.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* " Ang Teorya ng Mga Pagkontrol sa Presyo " ni Stephanie Laguerodie et Francisco Vergara (de Review of Political Economy, Oktubre 2008)
* " Control ng Presyo  " Tungkol sa Pagkontrol ng presyo sa paggawa ng pera
Politika ng Italya

Ang **politika ng Italya** ay isinasagawa sa pamamagitan ng isang parlamentong republika  na may sistemang multi-partido. Ang Italya ay naging isang demokratikong republika mula pa noong Hunyo 2, 1946, nang monarkiya binuwag ng popular na reperendum at ang isang Asamblea ng mga Nasasakupan ng Italya ay inihalal upang bumuo ng isang konstitusyon, na naipahayag noong 1 Enero 8990

Ang kapangyarihang ehekutibo ay ginampanan ng Konsilyo ng mga Ministro, na pinamunuan ng Punong Ministro, na opisyal na tinukoy bilang "Pangulo ng Konsilyo" (*Presidente del Consiglio*). Ang kapangyarihang lehislatura ay pangunahing nakasalalay sa dalawang kapulungan ng Parlamento at pangalawa sa Konsilyo ng mga Ministro, na maaaring maghapag ng mga panukalang batas at panghawakan ang kalakhan sa parehong kapulungan. Ang hudikatura ay malaya sa mga sangay ng ehekutibo at lehislatibo. Pinamumunuan ito ng Mataas na Konsilyo ng Hudikatura, isang katawang pinangunahan ng Pangulo, na pinuno ng estado, kahit na ang posisyon na ito ay hiwalay sa lahat ng mga sangay. Ang kasalukuyang pangulo ay si Sergio Mattarella, at ang kasalukuyang punong ministro ay si Giuseppe Conte.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Politika ng Italya
Fontana della Barcaccia

[thumb| *Fontana della Barcaccia* sa [Piazza di Spagna, Roma]]
[thumb| Fontana della Barcaccia, nakikita mula sa tuktok ng [mga Hagdanang Espanyol.]]
Ang **Fontana della Barcaccia** (Italian: [barˈkattʃa] ; Ang "Balong ng Bangka") ay isang estilong Barokong balong na matatagpuan sa paanan ng mga Hagdanang Espanyol sa Piazza di Spagna sa Roma (Piazza ng Espanya). Inatasan ni Papa Urbano VIII si Pietro Bernini noong 1623 na itayo ang balong bilang bahagi ng naunang proyekto ng Papa na magtayo ng isang balong sa bawat pangunahing piazza sa Roma. Ang bukal ay nakumpleto sa pagitan ng 1627 at 1629 ni Pietro na posibleng kasama ng tulong ng kaniyang anak na si Gian Lorenzo Bernini, lalo na nang mamatay ng kaniyang ama noong Agosto 29, 1629.

Ang eskultural na balong ay ginawang hugis ng isang kalahating nalubog na barko na may tubig na umaapaw sa mga tagiliran nito sa isang maliit na palanggana. Ang mapagkukunan ng tubig ay nagmula sa Acqua Vergine, isang akwedukto mula 19 BCE. Itinayo ni Bernini ang fountain na ito na mas mababa sa antas ng kalye dahil sa mababang presyon ng tubig mula sa akwedukto. Ang tubig ay dumadaloy mula sa pitong puntos ng fountain: ang sentrong balaustre; dalawa sa loob ng bangka mula sa hugis-araw na mga mukha ng tao; at apat sa labas ng bangka.

Ayon sa alamat, habang bumaha ang Ilog Tiber noong 1598, ang tubig ay nagdala ng isang maliit na bangka papunta sa Piazza di Spagna. Nang humupa ang tubig, isang bangka ang nalagak sa gitna ng plaza, at ang pangyayaring ito ang nagbigay-inspirasyon sa nilikha ni Bernini. Ang balong ay pinalamutian ng eskudo ng pamilya ng papa na Barberini bilang paalala sa angkan ni Papa Urbano VIII.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Web gallery ng Art
* Roma-SPQR

Kategorya:Lungsod ng Roma
Hohenstaufen

Ang **Hohenstaufen** (  HOH -ən-shtow-fən,  -⁠ S (H) TOW -fən, Aleman: [ˌhoːənˈʃtaʊfn̩] ), na tinatawag ding **Staufer**, ay isang marangal na dinastiya na hindi malinaw na pinagmulan na tumayo upang mamuno sa Dukado ng Suabia mula 1079 at sa paghahari sa Banal na Imperyong Romano  noong Gitnang Kapanahunan mula 1138 hanggang 1254. Ang pinakatanyag na hari na sina Federico I (1155), Enrique VI (1191) at Federico II (1220) ay naluklok sa imperyal na trono at pinamunuan din ang Italya at Borgoña . Ang di-kontemporaneong pangalan ay nagmula sa isang kastilyo ng pamilya sa bundok ng Hohenstaufen sa hilagang gilid ng Suabianong Jura malapit sa bayan ng Göppingen. Sa ilalim ng paghahari ni Hohenstaufen natamo ng Banal na Imperyong Romano sa pinakamalaking teritoryo nito mula 1155 hanggang 1268.

## Talababa 
## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 

Kategorya:Dinastiyang Saliano
Kategorya:Dinastiya ng Hohenstaufen
Fibonacci

Si **Fibonacci** (; bigkas din , ; mga 1170 – mga 1240–50), kilala din bilang **Leonardo Bonacci**, **Leonardo of Pisa**, o **Leonardo Bigollo Pisano** ('Leonardo, ang Manlalakbay mula sa Pisa'

Gawa-gawa lamang ang pangalan na karaniwan siyang kilala, ang *Fibonacci*, noong 1838 ni Guillaume Libri, isang Pranko-Italyanong dalubhasa sa kasaysayan at pinaikling  ('anak ni Bonacci'). Bagaman, kahit noong mas maagang 1506, isang notaryo ng Imperyong Romanong  Perizolo ay binanggit si Leonardo bilang "Lionardo Fibonacci".

Pinasikat ni Fibonacci ang sistemang pamilang Hindu-Arabe sa kanluraning mundo sa pamamagitan ng kanyang komposisyon noong 1202 na *Liber Abaci* (*Aklat ng Kalkulasyon*). Ipinakilala din niya sa Europa ang pagkasunod-sunod na mga bilang na Fibonacci, na ginamit niyang halimbawa sa  *Liber Abaci*.
## Mga pananda
## Mga sanggunian
Kategorya:Mga Italyano
Kategorya:Mga matematiko
Katedral ng Bobbio

right|thumb| Katedral ng Bobbio
Ang **Katedral ng Bobbio** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Bobbio, Emilia-Romagna, Italya, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Bobbio, ito ay naging konkatedral ng Arkidiyosesis ng Genova, pagkatapos ay noong 1989 ay ginawang konkatedral ng Diyosesis ng Piacenza-Bobbio.

## Mga sanggunian
Alabang

Ang **Alabang** ay isang baranagay sa lungsod ng Muntinlupa sa timog ng Kalakhang Maynila na noo'y isang taniman distrito nag mag laon ang barangay ay naging isang pinansyal distrito sa loob ng Muntinlupa, Ang Filinvest, Ayala Alabang, Madrigal Business Park ay isa sa mga pangunahing ekonomiya ng lungsod na may lawak na 8.064, Ang Alabang ay naipangalan lately kay "Rio de Ablan" na ang ilog ay dumadaloy sa lugar.

## Ekonomiya
### Filinvest
Ang Filinvest City ay nakapaloob na barangay sa loob lungsod Muntinlupa, Ang Alabang ay ang pumapangalawa sa distrito.

Kategorya:Barangay
Kategorya:Lungsod ng Muntinlupa
Katedral ng Bosa

thumb|250x250px| Katedral mula sa silangan
Ang **Katedral ng Bosa**, alay sa Inmaculada Concepcion (, ''Concattedrale dell'Immacolata Concezione*), ay isang Katoliko Romanong katedral sa Bosa, Sardinia, Italya. Ito ay isang konkatedral ng  Diyosesis ng Alghero-Bosa; bago ang paglikha ng pinagsamang diyosesis noong 1986 ito ay ang luklukan ng Obispo ng Bosa.

Ang katedral ay matatagpuan sa sentrong pangkasaysayan ng bayan ng Bosa, sa pagitan ng Corso Vittorio Emanuele II at ng Ilog Temo, sa pag-akyat sa ika-19 na siglong tulay.

## Mga pinagkuhanan 
* Naitza, Salvatore, 1992: *Architettura dal tardo '600 al classicismo purista'' . Nuoro: Ilisso
Katedral ng Camerino

thumb| Kanlurang harapan ng katedral
AngCamerino **Katedral ng Camerino** (   , *Cattedrale di Santa Maria Annunziata*) ay isang Neoklasikong Katoliko Romanong katedral at basilika menor, na alay sa Pagpapahayag, sa Camerino, Rehiyon ng Marche, Italya. Mula noong 1987 ito ay naging luklukan ng Arsobispo ng Camerino-San Severino Marche, na naging luklukan ng mga Arsobispo ng Camerino mula 1787 at dati ng mga Obispo ng Camerino.

## Kasaysayan 
Ang kasalukuyang simbahan ay itinayo noong 1802-1832 batay sa mga disenyo nina Andrea Vici at Clemente Folchi. Itinayo ito sa lugar ng nakaraang medyebal na Romaniko-Gotikong katedral, na nawasak noong lindol noong 1799.

Ang katedral ay idineklarang isang basilika menor noong 1970.

## Mga sanggunian
Katedral ng Capua

thumb| Presbytery
Ang **Katedral ng Capua** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa lungsod ng Capua, Campania, Italya, na alay sa Pag-aakyat ng Birheng Maria. Ito ang luklukang episkopal ng mga Arsobispo ng Capua. Nabigyan ito ng katayuan bilang isang basilika menor noong 1827.

## Mga sanggunian
Katedral ng Bisceglie

right|thumb| Katedral ng Bisceglie
Ang **Katedral ng Bisceglie** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Bisceglie, Apulia, Italya. Sinimulang itayo ni Pedro II ng ang katedral noong 1073, na inialay niya sa kaniyang pangalan, San Pedro. Ang gusali ay nakumpleto noong 1295. Dating luklukang episkopal ng Diyosesis ng Bisceglie, mula pa noong 1986 isang konkatedral na ng Katoliko Romanong Arkidiyosesis ng Trani-Barletta-Bisceglie.

## Mga sanggunian
Pangulo ng Italya

Ang **Pangulo ng Italya**, opisyal na **Pangulo ng Republika ng Italya** () ay ang pinuno ng estado ng Italya. Sa papel na iyon, ang tagapamahala ay kumakatawan sa pambansang pagkakaisa at tinitiyak na ang politika ng Italya ay sumusunod sa Saligang Batas ng Italya. Ang panunungkulan ng pangulo ay tumatagal ng pitong taon. Ang kasalukuyang nakaluklok ay ang dating Hukom sa Saligang Batas na si Sergio Mattarella, na nahalal noong 31 Enero 2015.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na site (sa Italyano)
Punong Ministro ng Italya

Ang **Pangulo ng Konsilyo ng mga Ministro ng Republika ng Italya** (Italyano: *Presidente del Consiglio dei ministri della Repubblica Italiana*), na karaniwang tinutukoy sa Italya bilang ***Presidente del Consiglio*** o impormal na bilang **Primero**, at kilala sa Ingles bilang **Punong Ministro ng Ang Italya**, ay ang pinuno ng pamahalaan ng Republika ng Italya. Ang tanggapan ng Punong Ministro ay itinatag ng Artikulo 92 hanggang 96 ng Saligang Batas ng Italya. Ang Punong Ministro ay hinirang ng Pangulo ng Republika pagkatapos ng bawat pangkalahatang halalan at dapat magkaroon ng kumpiyansa ng Parlamento ng Italya upang manatili sa posisyon.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Website ng Punong Ministro ng Italya

Kategorya:Politika ng Italya
Kategorya:Mga Punong Ministro ng Italya
Kategorya:CS1 maint: archived copy as title
Mga rione ng Roma

right|thumb|300x300px| Isang mapa ng sentro ng Roma (ang *centro storico*, halos naaayon sa mga pader ng lungsod) kasama ang *rioni*
Isang **rione ng Roma** (Italian pronunciation: [riˈoːne], pl. *rioni* sa pangmaramihan sa Italyano) ay isang tradisyonal na pagkakahating pampangasiwaang panglungsod ng Roma. Ang "rione" ay isang terminong Italyano na ginamit mula pa noong ika-14 na siglo upang pangalanan ang isang distrito ng isang bayan. Ang terminong ito ay nagmula sa Roma, na nagmula sa mga dibisyong pampangasiwaan ng lungsod. Ang salita ay nagmula sa salitang Latin na *regio* (pl. *Regiones*, nangangahulugang rehiyon); sa panahon ng Gitnang Kapanahunan, ang salitang Latin ay naging *rejones,* kung saan humantong sa *Rione*. Sa kasalukuyan, ang lahat ng mga rioni ay matatagpuan sa Municipio I ng Roma.

## Sa kasalukuyan 
Ang kumpletong listahan ng modernong rioni, sa pagkakasunud-sunod na bilang, ay ang mga sumusunod:

## Mga eskudo de armas ng modernong rioni 
   
Talaksan:Rome rione I monti (logo).svg|I Monti
Talaksan:Rome rione II trevi (logo).svg|II Trevi
Talaksan:Rome rione III colonna (logo).svg|III Colonna
Talaksan:Rome rione IV campus martius (logo).svg|IV Campo Marzio
Talaksan:Rome rione V ponte (logo).svg|V Ponte
Talaksan:Rome rione VI parione (logo).svg|VI Parione
Talaksan:Rome rione VII regola (logo).svg|VII Regola
Talaksan:Rome rione VIII sant eustachio (logo).svg|VIII Sant'Eustachio
Talaksan:Rome rione IX pigna (logo).svg|IX Pigna
Talaksan:Rome rione X campitelli (logo).svg|X Campitelli
Talaksan:Rome rione XI sant angelo (logo).svg|XI Sant'Angelo
Talaksan:Rome rione XII ripa (logo).svg|XII Ripa
Talaksan:Rome rione XIII trastevere (logo).svg|XIII Trastevere
Talaksan:Rome rione XIV borgo (logo).svg|XIV Borgo
Talaksan:Rome rione XV esquilino (logo).svg|XV Esquilino
Talaksan:Rome rione XVI ludovisi (logo).svg|XVI Ludovisi
Talaksan:Rome rione XVII sallustiano (logo).svg|XVII Sallustiano
Talaksan:Rome rione XVIII castro pretorio (logo).svg|XVIII Castro Pretorio
Talaksan:Rome rione XIX celio (logo).svg|XIX Celio
Talaksan:Rome rione XX testaccio (logo).svg|XX Testaccio
Talaksan:Rome rione XXI san saba (logo).svg|XXI San Saba
Talaksan:Rome rione XXII prati (logo).svg|XXII Prati

## Pinagkuhanan 
* Castagnoli, Ferdinando; Cecchelli, Carlo; Giovannoni, Gustavo; Zocca, Mario (1958). Topografia at urbanistica di Roma (sa Italyano). Bologna: Cappelli. 

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link
Prati

Ang **Prati** ay ang ika-22 *rione* ng Roma, na kilala sa mga inisyal na **R. XXII**. Ito ay kabilang sa Municipio I mula pa noong 2013, habang dati, kasama sina Borgo at *quartieri* Trionfale at Della Vittoria, ay bahagi ng Municipio XVII.

Ang eskudo de armas nito ay naglalarawan ng hugis ng mausoleo ni Adriano, na asul na kulay na ang likuran ay pilak. Bagaman teknikal na pagmamay-ari nito sa rione Borgo, ang mausoleo ni Adriano (ang modernong Castel Sant'Angelo) ay isa sa mga palatandaan ng Prati.
left|thumb|200x200px| Piazza Cavour

## Mahahalagang pook 
### Mga palasyo at iba pang mga gusali 
* Palasyo ng Hustisya, luklukan ng Korte ng Kasasyon, ang pinakamataas na korte ng Italya.
* Teatro Adriano

### Mga simbahan 
* San Gioacchino sa Prati
* Sacro Cuore del Suffragio
* Santa Maria del Rosario in Prati
* Beata Vergine Maria del Carmine
* Kapilya ng Santa Maria Assunta

### Mga museo 
* Museo delle anime del Purgatorio
* Museo Storico dell'Arma dei Carabinieri

left|thumb|200x200px| Chiesa del Sacro Cuore

Kategorya:Lungsod ng Roma
Fort Bonifacio, Taguig

Ang **Fort Bonifacio**, ay isa sa mga 28 na barangay sa Lungsod ng Taguig, kilala ito sa katagang, **Bonifacio Global City** at **Market! Market!**, kabilang ang **SM Aura**, Ito ay isang pinansyal na distrito, Dito matatagpuan ang "Fort Bonifacio military camp" at ang "Manila American Cemetery"  ay nasasakupan ng barangay sa loob ng Taguig.

## Kasaysayan
Noong American time colonial period, sa Gobyerno ng US na may lawak na 25.8 na ektaryang kilometro't parisukat kasama ang nakikihati sa Lungsod ng Makati na sa mapa na nakapaloob sa Kalakhang Maynila ay "Fort Bonifacio" ay nasa loob ng slope ng Makati na napapalibotan ng mga barangay ng Pembo, Rembo at Comembo, Iton'g area na ito, noong 1902 ay naibalik mula sa kampo na kilala bilang si Fort William McKinley, pagkatapos sa Pilipinas na noong politikal ng kalayaan noong Hulyo 4, 1946 sa Estados Unidos, ay muling nakontrol sa supervision noong Mayo 14, 1949, Ang Fort William McKinley camp ay naibalik sa Pilipinas ng Estados Unidos (US) sa US Embassy na Note No. 0570.

Noong taong 1957 ay permanenteng headquareters ng Hukbong Katihan ng Pilipinasy na ipinangalan sa Fort Bonifacio, pagkatapos ng Amang Rebolusyong Pilipinas laban sa Espanya, kay Andres Bonifacio na ipinangalan ang ama ng Santiago Bonifacio, a tubong taga Taguig na noon ay parte ng Maynila/Tondo.

Kaurian:Barangay
Kaurian:Lungsod ng Taguig
Esquilino (rione ng Roma)

Ang **Esquilino** ay ang ika-15 *rione* ng Roma, na kinilala ng mga inisyal na **R. XV**, at matatagpuan sa loob ng Municipio I. Ito ay pinangalanang matapos ang Burol Esquilino, isa sa Pitong Burol ng Roma.

Ang eskudo de armas nito ay may dalawang pigura: isang puno at tatlong berdeng bundok, lahat ay nasa pilak na likuran.

Ito ay isang napakakosmopolitanong kapitbahayan, na may malaking bilang ng mga imigrante mula sa Asya at Hilagang Africa.

## Mga pook 
### Mga pook arkeolohiko 
* Libingan ni Eurisaco ang Panadero
* Porta Maggiore
* Porta Maggiore Basilica
* Ipogeo degli Aureli
* Amphitheatrum Castrense
* Templo ni Minerva Medica
* Arko ni Papa Sixto V

### Mga palasyo at gusali 
thumb| Palazzo della Zecca di Stato

* Estasyon ng riles ng Roma Termini, sa Piazza dei Cinquecento.
* Palazzo del Freddo Giovanni Fassi, sa Via Principe Eugenio, isang ice-cream parlor na itinatag noong 1928 sa isang liberty building
* Acquario Romano, sa Piazza Manfredo Fanti
* Palazzo della Zecca di Stato, sa Via Principe Umberto, luklukn ng unang pambansang mint
* Villa Wolkonsky, sa Via Ludovico di Savoia

### Mga simbahan 
* Santa Croce sa Gerusalemme
* Sant'Antonio da Padova all'Esquilino
* Sant'Eusebio
* Santi Vito e Modesto
* Santa Bibiana
* Sant'Antonio Abate all'Esquilino
* Sant'Alfonso lahat'Esquilino
* Santa Maria del Buon Aiuto nell'Anfiteatro Castrense
* Santa Margherita Maria Alacoque
* Santa Maria Immacolata all'Esquilino
* Kapilya ng Sant'Elena
* Kapilya ng Santa Maria Addolorata all'Esquilino
* Santissimo Crocifisso alla Stazione Termini

### Iba pa 
* Teatro Ambra Jovinelli
Villa Wolkonsky

thumb| Tanaw ng villa mula sa hardin
thumb| Tanaw sa loob
Ang **Villa Wolkonsky** (sa Italyano, ang salitang *villa ay* karaniwang tumutukoy hindi lamang isang malaking gusali kundi pati na rin ang mga bakuran nito) ay ang opisyal na paninirahan ng embahador ng Britanya sa Italya sa Roma. Ang pasukan sa villa ay matatagpuan sa 4, Via Ludovico di Savoia.

## Mga panlabas na link 
* Detalyadong kasaysayan ng Villa Wolkonsky, Embahada ng Britanya sa Roma (sa pamamagitan ng archive.org)
Tratadong Letran

Ang **Tratadong Letran** (; ) ay isang bahagi ng **Mga Kasunduang Letran ng 1929**, mga kasunduan sa pagitan ng Kaharian ng Italya sa ilalim ni Benito Mussolini at ng Banal na Luklukan sa ilalim ni Papa Pio XI upang ayusin ang matagal nang Suliraning Romano. Ang tratado at kaakibat na mga kasunduan ay pinangalanan pagkatapos ng Palasyo Letran kung saan nilagdaan ang mga ito noong 11 Pebrero 1929, at pinagtibay sila ng parlamento ng Italya noong Hunyo 7, 1929. Kinikilala ng kasunduan ang Lungsod ng Vaticano bilang isang malayang estado  ilalim ng soberanya ng Banal na Luklukan. Sumang-ayon din ang gobyerno ng Italya na bigyan ang Simbahang Katolika Romana ng bayad-pinsala sa pagkawala ng mga Estado ng Simbahan. Noong 1947, ang Tratadong Letran ay kumilala sa Saligang Batas ng Italya bilang kumokontrol sa mga ugnayan sa pagitan ng estado at ng Simbahang Katolika.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Teksto ng Lateran Treaty (salin sa Ingles)
* Teksto ng Lateran Pact, kabilang ang financial Convention at ang concordat (orihinal na Italyano)
* Itinataguyod ng batas ng Italya ang Lateran Pact, kasama ang teksto at mga annexed na mapa (orihinal na Italyano)
Kategorya:Kasaysayan ng Roma
Arkitekturang Klasiko

[alt=Sebastiano Serlio's canon of the Classical orders, a prime example of classical architectural theory|right|thumb| Si [Sebastiano Serlio ang unang nagtalaga ang limang klasikong orden (Toscano, Ionico, Dorico, Corinto, at Compuesto), sa isang pangunahing halimbawa ng klasikal na teoryang pang-arkitektura.]]
Ang **arkitekturang Klasiko** karaniwang nagsasaad ng arkitekturang kung saan kalakhang sinasadyang magmula sa mga prinsipyo ng Griyego at Romanong arkitektura ng sinaunang panahon, o kung minsan ay mas partikular, mula sa mga gawa ng Romanong arkitekto na Vitruvius. Ang iba't ibang mga estilo ng arkitekturang klasiko ay maaaring umiiral na mula noong Renasimiyentong Carolinia, at talagang lumitaw mula noong Renasimiyentong Italyano. Kahit na ang mga klasikal na estilo ng arkitektura ay maaaring matindi ang pagkakaiba, masasabing sa pangkalahatan ay humahango sa iisang "bokabularyo" ng mga elemento sa palamuti at konstruksiyon. Sa kalakhan ng mundong Kanluranin, iba't ibang mga klasikal na estilo ng arkitektura ang nangibabaw sa kasaysayan ng arkitektura mula sa Renasimiyento hanggang sa Ikalawang Digmaang Pandaigdig, at patuloy nitong kaugnay sa mga arkitekto hanggang sa kasalukuyan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Arkitektura
Mario (prangkisa)

Ang mga larong ***Mario*** ( sa Hapones) ay isang na prangkesa, na inilathala at ginawa ng kumpanyang Nintendo, na pinagbibidahan ng kathang-isip na karakter na Italyano na si Mario. Pangunahin itong prangkesa ng larong bidyo, kasama ang iba pang mga anyo ng mediya kasama ang maraming serye sa telebisyon at isang tampok na pelikula. Orihinal na nilikha ito ng taga-disenyo ng laro na si Shigeru Miyamoto kasama ang arcade game na ang Donkey Kong, na inilabas noong Hulyo 9, 1981. Ang mga laro ay binuo ng iba't ibang mga tagabuo kabilang ang Nintendo, Hudson Soft, at AlphaDream. Karamihan sa mga laro ng Mario ay ginawa para sa iba't ibang mga console ng video game ng Nintendo.

Ang pangunahing serye sa franchise ay ang serye ng **Super Mario** ng mga laro sa platform na karamihan ay sumusunod sa mga pakikipagsapalaran ni Mario sa kathang-isip na mundo ng Mushroom Kingdom (Kaharian ng mga Kabuti). Karaniwang umaasa ang mga larong ito sa kakayahang tumalon ni Mario upang payagan siyang umunlad sa mga antas. Ang prangkisa ay nagbunga ng higit sa 200&nbsp;ng mga laro ng iba't ibang mga uri at serye, kabilang ang Mario Kart, Mario Party, Mario Tennis, at Mario Golf.

Ang serye ng Mario ay isa sa pinakatanyag at matagumpay na franchise ng Nintendo; maraming mga laro sa serye nito, partikular ang bahaging "Super Mario", ay itinuturing na ilan sa pinakadakilang mga video game na nagawa. Pagsapit ng 2011, ang pangunahing mga video game ng Super Mario ay kumita ng tinatayang US $ 12 bilyong benta. [1] Higit sa 600 milyong kopya ng mga larong Mario ang naipagbili, na ginagawang pinakamabentang franchise ng video game sa lahat ng oras. Ito rin ang ika-9 na pinakamataas na kita sa franchise ng media sa lahat ng oras, na may tinatayang kita na higit sa $ 36 bilyon.

## Notes 
## External links 
*Official website

Kategorya:Super Mario
Monumento ni Victor Emmanuel II

Ang **Pambansang Monumento ni Victor Emmanuel II** () o (mole del) **Vittoriano**, tinawag na **Altare della Patria** (Tagalog: *Altar ng Amang Lupain*), ay isang pambansang monumentong itinayo bilang parangal kay Victor Emmanuel II, ang unang hari ng isang pinag-isang Italya, na matatagpuan sa Roma, Italya. Sakop nito sa isang pook sa pagitan ng Piazza Venezia at ng Burol Capitolino. Kasalukuyan itong pinamamahalaan ng Polo Museale del Lazio at pagmamay-ari ng Ministro ng Pamanang Kultural at mga Gawain.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Mga mapa at aerial na larawan - Google Maps
* I Simboli della Repubblica - Il Vittoriano
Ara Pacis

right|thumb|300x300px| Ang dambana tulad na muling iniayos, na nagpapakita ng orihinal na bahagi sa kanluran
thumb|300x300px| Tanaw sa kabaligtaran (silangan) na bahagi ng Tellus Panel sa kaliwa at ang Roma Panel sa kanan
thumb|250x250px| Map na nagpapakita ng orihinal na lokasyon ng Ara Pacis
Ang **Ara Pacis Augustae** (Latin, "Dambanang ng Kapayapaang Augusto"; karaniwang pinaikli bilang **Ara Pacis**) ay isang dambana sa Roma na alay kay Pax, ang Romanong diyosa ng Kapayapaan. Ang monumento ay kinomisyon ng Senado ng Roma noong Hulyo 4, 13 BK upang igalang ang pagbabalik ni Augusto sa Roma pagkatapos ng tatlong taon sa Hispania at Galo at pinasinayaan noong Enero 30, 9 BK. Orihinal na matatagpuan sa hilagang labas ng Roma, isang milyang Romano mula sa hangganan ng *pomerium* sa kanlurang bahagi ng Via Flaminia, ang Ara Pacis ay nakatayo sa hilagang-silangan ng Campus Martius, ang dating kapatagan ng baha ng Ilog Tiber at unti-unting nalibing sa ilalim ng  ng mga deposito ng banlikan. Muling binuo ito sa kasalukuyang kinalalagyan, ngayon sa Museo ng Ara Pacis, noong 1938, iniikot 90° mula sa orihinal na oryentasyon upang ang orihinal na panig sa kanluran ay nakaharap ngayon sa timog.

## Mga sanggunian at tala 
Kategorya:Kasaysayan ng Imperyong Romano
Arnaldo ng Brescia

[right|thumb|334x334px| Monumento kay Arnaldo ng Brescia sa [Lungsod ng Brescia|Brescia, Italya (1882).]]
Si **Arnaldo ng Brescia** ( 1090 &#x2013; Hunyo 1155), na kilala rin bilang **Arnaldus** (), ay isang Italian canons regular mula sa Lombardy. Nanawagan siya sa Simbahan na talikuran ang pagmamay-ari ng pag-aari, at lumahok siya sa nabigong Komuna ng Roma.

Pinatapon nang hindi bababa sa tatlong beses at kalaunan ay naaresto, binitay ng papado si Arnaldo, pagkatapos ay postumong sinunog at tinapon ang kaniyang mga abo sa Ilog Tiber. Bagaman nabigo siya bilang isang relihiyosong repormador at isang pinuno sa politika, ang kaniyang mga aral hinggil sa apostolikong kahirapan ay nagkaroon ng mga tagasunog pagkatapos ng kaniyang pagkamatay sa mga "Arnaldista" at mas malawak sa mga Valdense at mga Espiritwal na Franciscano, kahit na walang nakasulat na salita niya ay nakaligtas buhat ng mga opisyal na pagkondena. Inihahanay siya ng mga Protestante bilang isa sa mga nauna sa Repormasyon.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Ipinanganak noong Dekada 1090
Aklatang Vaticano

Ang **Apostolikong Aklatang Vaticano** (, ), na mas kilala bilang **Aklatang Vaticano** o impormal na tawag bilang **Vat**, ay ang silid-aklatan ng Banal na Luklukan, na matatagpuan sa Lungsod ng Vaticano. Pormal na naitatag noong 1475, kahit na mas matanda ito—isa ito sa pinakalumang aklatan sa mundo at naglalaman ng isa sa pinakamahalagang koleksiyon ng mga teksto sa kasaysayan. Mayroon itong 75,000 mga codex mula sa buong kasaysayan, pati na rin 1.1&nbsp;milyong nakalimbag na libro, na kasama ang ilang 8,500 incunabulum.

Ang Aklatang Vaticano ay isang aklatang pampananaliksik para sa kasaysayan, batas, pilosopiya, agham, at teolohiya. Bukas ang Aklatang Vaticano sa sinumang maaaring makapagdokumento ng kanilang mga kuwalipikasyon at mga pangangailangan sa pananaliksik. Ang mga photocopy para sa pribadong pag-aaral ng mga pahina mula sa mga librong inilathala sa pagitan ng 1801 at 1990 ay maaaring hilingin nang personal o sa pamamagitan ng koreo.
## Mga manuskritong nakalagak sa Aklatang Vaticano
*Codex Vaticanus
## Mga sanggunian 
Kategorya:Aklatan
Katedral ng Casale Monferrato

thumb| Kanlurang harapan at mga kampanaryo
thumb| Tanaw ng nabe patungo sa abside
Ang **Katedral ng Casale Monferrato** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Casale Monferrato, lalawigan ng Alessandria, Piedmont, Italya, na alay kay San Evasio. Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Casale Monferrato.

## Kasaysayan at paglalarawan 
Ang kasalukuyang estrakturang Romaniko at Gotiko ay unang pinasinayaan noong 1107 o 1108, ngunit isang dating simbahan mula noong ika-9 na siglo ang nakatayo na sa lugar.

Ang katedral ay mayroong nartex. Ang loob ay may limang nabe, kung saan ang gitnang isa ay minarkahan ng matangkad na mga haliging polikromo na tumataas ang dalawang palapag. Ang mga kisame ay may fresco, ang ilang bahagi ay kulay bughaw na langit.

## Mga sanggunian
Pietro Perugino

Si **Pietro Perugino** (, Italian: [ˈPjɛːtro peruˈdʒiːno] ;  - 1523), ipinanganak bilang **Pietro Vannucci**, ay isang pintor ng Renasimiyentong Italyano ng paaralang Umbriano, na bumuo ng ilang katangiang natagpuan sa klasikong pagpapahayag sa Mataas na Renasimiyento. Si Raphael ang kanyang pinakatanyag na mag-aaral.

## Mga sanggunian 
[thumb|300x300px| Fresco ng *[Paghahatid ng mga Susi (Perugino)|Paghahatid ng mga Susi* , 1481–1482, Kapilya Sistina, Roma.]]
Luca Signorelli

thumb| Sariling pinta ni Luca Signorelli
Si **Luca Signorelli** ( — 16 Oktubre 1523) ay isang Italyanong Renasimiyentong pintor na nabanggit sa partikular para sa kaniyang kakayahan bilang delinyante at ang kaniyang paggamit ng pagpapaikli sa nasa harap. Ang kaniyang mga napakalaking fresco ng *Huling Paghuhukom* (1499-1503) sa Katedral ng Orvieto ay itinuturing bilang kaniyang obra maestra.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Ipinanganak noong Dekada 1440
Domenico Ghirlandaio

Si **Domenico Ghirlandaio** (, ,  Italian: [doˈmeːniko ɡirlanˈdaːjo]; 2 Hunyo 1448&nbsp;- Enero 11, 1494), binabaybay rin bilang **Ghirlandajo,** ay isang Renasimiyentong Italyanong pintor na ipinanganak sa Florencia. Si Ghirlandaio ay bahagi ng tinaguriang "pangatlong salinlahi" ng Florentinong Renasimiyento, kasama si Verrocchio, ang magkakapatid na Pollaiolo, at si Sandro Botticelli. Pinangunahan ni Ghirlandaio ang isang malaki at mahusay na pagawaan na kasama ang kaniyang mga kapatid na sina Davide Ghirlandaio at Benedetto Ghirlandaio, ang kaniyang bayaw na si Bastiano Mainardi mula sa San Gimignano, at kalaunan ang kaniyang anak na si Ridolfo Ghirlandaio. Maraming mag-aaral ang dumaan sa pagawaan ni Ghirlandaio, kasama ang tanyag na si Michelangelo.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Namatay noong 1494
Kategorya:Ipinanganak noong 1449
Katedral ng Castellammare

Ang **Konkatedral ng Pag-aakyat ni Birheng Maria at ni San Catello** () ay isang Katoliko Romanong duomo o katedral ng Castellammare di Stabia sa kalakhang lungsod ng Napoles, sa rehiyon ng Campania, Italy. Ito ang pangunahing simbahan sa Castellammare di Stabia at ito ay konkatedral ng Arkidiyosesis ng Sorrento-Castellammare. Ito ay itinayo noong 1587 at pinasinayaan noong 1893. Sa loob ay ang rebulto ni San Catello, ang patron ng lungsod.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Katedral ng Castellaneta

thumb|277x277px| Katedral ng Castellaneta
Ang **Katedral ng** **Castellaneta** () ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Castellaneta, lalawigan ng Tarento, Apulia, Italya, na alay sa Pag-aakyat sa Langit kay Maria. Ito ang luklukang episkopal ng Diyosesis ng Castellaneta.

## Mga likhang-sining 
Ang katedral ay may tatlong canvas na ipininta ni Carlo Porta.

## Mga sanggunian