Alpabetong Pastun

Ang **alpabetong Pastun**, () ay isang script na nakabatay sa abjad na nagbabasa mula kanan pakaliwa. Nag-evolve ito mula sa Arabic script at ginamit para sa pagsulat ng wikang Pashto sa parehong Pakistan at Afghanistan. Ang pag-unlad nito ay maaaring masubaybayan noong ika-16 na siglo, na nauugnay sa mga pagsisikap ni Pir Roshan.

## Form 
thumb|200x200px|Dalawa sa mga espesyal na letrang Pashto: *x̌in/ṣ̌in*  at *ǵē/ẓ̌e*
Pashto ay karaniwang nakasulat sa Arabic Naskh script. Ginagamit ng alpabetong Pashto ang lahat ng 28 titik ng alpabetong Arabe, at ito ay nagbabahagi ng tatlong karagdagang titik (**چ**, **پ**, at **ژ**) sa Persian.

### Mga pagkakaiba sa alpabetong Persian 
Nagtatampok ang Pashto ng mga natatanging titik na wala sa ibang Perso-Arabic na mga script, at ang mga natatanging character na ito ay ipinakita sa talahanayan sa ibaba:

Ang mga karagdagang character sa Pashto ay nilikha sa pamamagitan ng pagpapakilala ng mga diacritics sa mga umiiral na letrang Arabic. Halimbawa, ang mga katinig tulad ng x̌īn/ṣ̌īn at ǵe/ẓ̌e ay kahawig ng sīn at re ng Arabic, ayon sa pagkakabanggit, na may pagdaragdag ng isang tuldok sa itaas o sa ilalim. Katulad nito, ang mga titik na kumakatawan sa retroflex consonants ay nagsasama ng isang maliit na bilog, na tinutukoy bilang isang "panḍak," "ğaṛwanday," o "skəṇay," na nakalakip sa ilalim ng kaukulang mga dental consonant.

Ang katinig na /ɡ/ sa Pashto ay kinakatawan ng alinman sa **ګ** o **گ**.

Bukod sa mga patinig ng Persia, kasama sa Pashto ang **ئ**, **ې**, **ۀ**, at **ۍ** upang tukuyin ang mga karagdagang patinig at diptonggo.

### Stress 
Ang Pashto ay gumagamit ng stress, na may kakayahang baguhin ang aspeto ng pandiwa at kahulugan ng salita. Hindi tulad ng Arabic alphabet, na hindi tahasang tumutukoy sa paglalagay ng stress, ang transliterasyon sa Pashto ay nagpapahiwatig ng stress sa pamamagitan ng pagsasama ng isang acute accent diacritic (´) sa patinig.

Halimbawa:

### Mga liham 
Binubuo ang Pashto ng kabuuang 45 letra at may kasamang 4 na markang diacritic. Ito ay sumasaklaw sa Southern (S), Northeastern (NE), at Northwestern (NW) na mga diyalekto ng Pashto.

#### Mga Tala 
*   At the beginning of a word, آ (alif with madda) represents the long vowel /ɑ/ in words borrowed from other languages (e.g.  آغا  – **ā**ğā́, a title). At the beginning of a word, the letter ا (alif) represents the vowel /a/, e.g. اسپه – **á**spa, "mare". In the middle or end of a word, ا represents the long vowel /ɑ/ which is following a consonant (e.g. کال – k**ā**l, "year"; and نيا – ny**ā**, "grandmother"). At the beginning of a word, the letter alif can also be used with a diactric mark [often not written] e.g. اِ (alif with a zer) as in اِسلام – **I**slām, "Islam (*the religion*)".
*   Ten letters, ق ف ع ظ ط ض ص ح ﺫ ث, appear only in loanwords of Arabic origin borrowed through Persian. Eight of these, ع ظ ط ض ص ح ﺫ ث, represent no additional phonemes of Pashto, and their pronunciation is replaced with other phonemes.
*   ح /h/ tends to be omitted in pronunciation when at the end of a word, e.g. اصلاح is always pronounced as [isˡlɑ].
*   The letter ړ represents /ɽ/
*   The phoneme /f/ ف occurs only in loanwords. It tends to be replaced with /p/ پ.
*   The phoneme /q/ ق occurs only in loanwords. It tends to be replaced with /k/ ک.
*   It is also common to write the letter ک as ك.
*   It is also common to write the letter ګ as alt=|36x36px and گ.
*   In informal texts, ی as well as ې are sometimes replaced by the letter ے, especially in Khyber Pakhtunkhwa.
*   ی represents /ai/ when it is following a consonant (e.g. لرګی – , "wood"), and represents /j/ when it is following a vowel (e.g. دوی – du**y**, "they").
*   The letter ئ represents /j/ after a vowel, e.g. جدائي – judā**yi**, "separation".
*   It is also common to write ﺉ with the hamza over the right side of the letter – ٸ.
*   The letter ۀ is only represented at the end of a word, e.g. تېر**ۀ** – ter**ə́**, "sharp". The vowel /ə/, when present between consonants, is not represented by the letter ۀ, but instead is omitted, e.g. ننوتل  – n**ə**nawat**ə́**l, "to enter".
*   Some dialects also omit the letter غ in some words, e.g. consider the following words; دغه = دا، دغوی = دوی، دغه هومره = دومره، دغلته = دلته، هغلته = هلته، دغه سی = داسی
*   The nasalised vowel / ̃/ appears in certain dialects such as Banisi/Banuchi and Waṇetsi. It is represented with ں e.g. بويں –buĩ "smell" [in these dialects].

#### Mga liham sa kasaysayan 
Ang superscribe na elemento ng letrang  sa mga naunang uri ay hindi hugis hamza, ngunit halos kapareho ng *maliit na kāf* ng titik .  Ang ganitong hugis ng itaas na elemento ng titik ay mahirap hanapin sa mga modernong font.

Mula noong panahon ni Bayazid Pir Roshan, (dāl na may subscript dot) ay ginamit para sa /d͡z/ , na ginamit pa rin sa Diwan ng Mirza na isinulat noong 1690 CE,  ngunit ang tanda na ito ay pinalitan nang maglaon ng .

Isa pang bihirang glyph para sa /d͡z/ ay  ֗, isang ج na may parehong tuldok tungkol sa harakat.

### Mga marka ng diacritic 
thumb|300x300px| Ang Pashto diacritic na marka ay: *zwarakay*, *pēš*, *zēr*, at *zwar*
Ang apat na diacritic mark ay ginagamit:

* Ang mga diacritic mark ay hindi itinuturing na hiwalay na mga titik. Ang kanilang paggamit ay opsyonal at karaniwang hindi nakasulat; paminsan-minsan lang ang mga ito ay ginagamit upang makilala sa pagitan ng dalawang salita na kung hindi man ay lilitaw na magkatulad, tulad ng mga salitang ملا - likod (bahagi ng katawan) at مُلا - Mullah .
* Sa mga salitang Arabiko, ang tanwin fatha (  ) ay maaaring gamitin, hal.  – masal **an**, "halimbawa".

### "Oo" mga titik 
thumb|300x300px| "Ye" -mga titik sa alpabetong Pashto

*   In standard orthography, this letter has  shape, while in Peshawri (non-standard) orthography, its shape is . If the letter follows a consonant in a word, it indicates the word is masculine singular and in the direct case. At the end of verbs it is used to form verbal participle in the masculine.
*   If    ends a word it always indicates that the word it occurs in is feminine.
*   If  occurs at the end of a verb, it indicates the verb is in second person plural form.
*  If   appears at end of nouns and adjectives  it indicates that those are feminine. At the end of verbs it is used as verbal suffix and to form verbal participle in the feminine. It also ends certain circumpositions.
*   If    occurs at the end of a verb, it indicates the verb is in third person plural present form. At the end of nouns and adjectives it indicates that the word is masculine in the singular oblique case, plural direct case. It also used in the non-declining adjective class.

## Kasaysayan 
thumb|320x320px| Sipi mula kay *Khayr al-Bayān*, isinulat sa Pashto sa script ng Nastaʿlīq noong 1651. Ang aklat ay orihinal na isinulat ni Bayazid Pir Roshan noong ika-16 na siglo
Noong ika-16 na siglo, inimbento ni Bayazid Pir Roshan mula sa Waziristan ang script ng Roshani upang isulat ang Pashto. Mayroon itong 41 na titik:

## Romanisasyon 
Ang sumusunod na talahanayan (basahin mula kaliwa hanggang kanan) ay nagbibigay ng mga nakahiwalay na anyo ng mga titik, kasama ng mga posibleng katumbas sa Latin at karaniwang mga halaga ng IPA:

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng teksto sa wikang Pashto