Grafrath

Ang **Grafrath** ay isang munisipalidad sa distrito ng Upper Bavarian ng Fürstenfeldbruck sa Alemanya at ang sentro ng komunidad administratibo ng Grafrath.

## Heograpiya
Ang munisipalidad ay umaabot sa magkabilang panig ng ilog Amper, humigit-kumulang sampung kilometro sa timog-kanluran ng Fürstenfeldbruck at 30 kilometro sa kanluran ng München.

## Istorya
### Pagsasama-sama ng munisipyo
Ang munisipalidad ay nabuo noong Hulyo 1, 1972, sa pamamagitan ng pagsasanib ng mga munisipalidad ng Unteralting at Wildenroth. Kasama sa Unteralting ang mga nayon ng Mauern at Grafrath, habang kasama sa Wildenroth ang distrito ng Höfen. Sa simula, ang nayon ng Kottgeisering ay nilayon ding maging bahagi ng pagsasanib, ngunit ito ay tumanggi at sa gayon ay nanatiling isang malayang munisipalidad sa loob ng komunidad ng administratibo ng Grafrath. Gayunpaman, ang mga konseho ng munisipalidad ng Unteralting at Wildenroth ay bumoto nang walang tutol sa magkahiwalay na mga pagpupulong pabor sa isang pagsasanib sa ilalim ng pangalang Grafrath.
### Mga distrito ng munisipalidad
#### Unteralting
Ang Unteralting ay nagmula sa pamayanan ng Bavaria na *Alamuntinga* (Alting). Ang mga simula nito ay malamang na orihinal na nasa hilagang pampang ng Ilog Amper, sa lugar ng Simbahan ni Santa Maria sa Höfen, na unang nabanggit sa isang karta ng Freising noong 804, na siyang simbahan pa rin ng parokya ng Unteralting ngayon. Kaugnay ng pagtatatag ng monasteryo ni Konde Rath/Rasso, ang nayon ng Alting ay malamang na inilipat sa timog na pampang ng Amper. Inilagay ito sa loob ng teritoryo ng kalaunang Kondado ng Andechs at hindi na sa loob ng Diyosesis ng Freising, kundi sa Diyosesis ng Augsburg. Samakatuwid, si Konde Rath, o ang mga kalaunang Konde ng Andechs, ay nagtayo ng isang hiwalay na simbahan para sa nayon, na kanilang inialay sa kanilang espesyal na patron, si San Mauritius. Pagkatapos ng pagbagsak ng dinastiyang Andechs, ang nayon, kasama ang Simbahan ni San Mauritius, ay naipasa sa mga Panginoon ng Seefeld. Mula sa panahong ito, ang Unteralting, kasama ang iba pang mga nayon ng lupain ng Seefeld, ay administratibong itinalaga sa korte ng distrito ng Pähl/Weilheim, at mula 1803 sa korte ng distrito ng Starnberg, kung saan ito ay ganap na isinama pagkatapos ng pagbuwag ng mga aristokratikong lupain noong 1848. Gayunpaman, noong 1862, ang Unteralting ay naging bahagi ng bagong itinatag na tanggapan ng distrito ng Bruck. Sa eklesiastiko, ang Unteralting ay naibalik na sa Diyosesis ng Freising noong 1477, at ang Simbahan ni Santa Maria sa Höfen ay itinalaga bilang simbahang parokya nito (tinutukoy sa mga dokumento ng diyosesis bilang "Parokya ng Mahal na Birheng Maria sa Höfen, na tinatawag ding Kottalting"). Dahil ang Simbahan ni San Mauritius ay ang pagmamay-ari o patronal na simbahan ng mga Panginoon ng Seefeld, nanatili ito. Pagkatapos ng pagbuwag ng lupain ng Seefeld, ito ay kinuha ng Arkidiyosesis ng Munich at Freising bilang isang sangay na simbahan ng parokya ng Höfen/Unteralting.
#### Mauern
 sa Mauern]]

Ang nayon ng Mauern, kasama ang maliit nitong St. George's Chapel, ay matatagpuan mga dalawang kilometro sa timog-silangan ng Unteralting. Tulad ng Unteralting, ito ay pagmamay-ari ng Lordship ng Seefeld. Hanggang sa sekularisasyon, ang pangunahing may-ari ng lupa ay ang Fürstenfeld Abbey, kung saan ang kapilya ay direktang nasasakupan. Pagkatapos ng sekularisasyon, binili ng mga mamamayan ng Mauern ang kapilya mula sa estado, kaya ngayon ay pagmamay-ari na ito ng kahalili na munisipalidad ng Grafrath. Noong panahon ng pagbuo ng munisipalidad noong 1818, ang Mauern ay itinalaga bilang isang nayon sa munisipalidad ng Unteralting. Ang pagkakatulad ng pangalan ng lugar (pinakalumang anyo na "Muron") sa Latin na "muri" ay humantong sa palagay na ito ay isang pamayanan ng mga Romano. Bagama't walang ebidensyang arkeolohiko na sumusuporta dito, ang lokasyon nito sa pagitan ng mga pamayanan ng mga Romano ng Schöngeising at Walchstadt ay nagbibigay-daan dito. Ang paminsan-minsang iminungkahing hango ng pangalan ng lugar mula sa "Moor" (moor) ay malamang na hindi batay sa lokasyon at kasaysayan ng lingguwistika nito.

#### Grafrath
Bago nagsanib ang mga munisipalidad ng Wildenroth at Unteralting noong 1972 upang bumuo ng "Grafrath," tanging ang lugar sa paligid ng Simbahan ni San Rasso, na naglalaman ng libingan ng iginagalang na Konde Rath, ang may pangalang "St. Grafrath" (ang unang dokumentadong ebidensya ng pangalan ng lugar na ito ay nasa isang paglalarawan ng ari-arian sa Seefeld mula 1393). Sa simula, ang lugar ay tinawag na *Wörth*, dahil malamang na ito ay isang aktwal na isla sa pagitan ng dalawang sanga ng Ilog Amper noong panahon ng unang paninirahan nito. Dito, isang Graf (Comes) Rath, na kalaunan ay tinawag na Rasso, na isang opisyal ng hari sa rehiyon ng Ammersee-Amper noong panahon ng Carolingian, ay nagtatag ng isang monasteryo at isang simbahan, na itinalaga niya bilang kanyang libingan. Nang inilipat ng mga Konde ng Andechs ang monasteryo sa Dießen, isinama nila ang Wörth/Grafrath sa bagong monasteryo ni Pope Innocent II noong 1132. Ito ay pagmamay-ari niya hanggang sa ito ay bumagsak sa estado noong panahon ng sekularisasyon.

Nang, pagkatapos ng pagkabuwag ng nasasakupan ng Seefeld, ang kalapit na Unteralting ay lubusan ding inilagay sa ilalim ng administrasyon ng estado, ang dating lugar ng Wörth ay naging nayon ng "Grafrath" (nang walang unlaping "St.") at isinama sa Unteralting. Dahil sa kasikatan ng simbahang peregrinasyon, ang bagong tatag na munisipalidad, na binubuo ng mga nayon ng Wildenroth at Unteralting, ay ginamit ang pangalan ng dating nayon. Gayunpaman, ang simbahang nagbigay ng pangalan sa munisipalidad ay mananatili sa paligid, dahil ang simbahang itinayo ni Count Rath sa dating isla ay nakatayo pa rin sa isang uri ng taluktok sa Ampermoos moor. Alam na ang mga moor ay kadalasang "mga lugar ng kulto" kahit noong mga panahon bago ang Kristiyanismo, na maaaring magpaliwanag sa pagpili ni Count Rath ng lokasyon para sa pagtatatag ng monasteryo at ang pinagmulan ng dating kilalang peregrinasyon sa Grafrath.

Mula sa huling bahagi ng dekada 1860, pinlano ang linya ng riles ng München–Buchloe, at ang ruta nito ay tinukoy na tatakbo sa hilaga ng Wildenroth at "St. Grafrath". Ang istasyon na itinayo roon, na binuksan noong Mayo 1, 1873, kasama ang linya ng riles, ay pinangalanang "Grafrath".

Mula 1880 hanggang 1939, isang regular na serbisyo ng steamboat ang nag-ooperate sa Ilog Amper sa pagitan ng Stegen sa Lawa ng Ammersee at Grafrath. Ang mga day-tripper mula sa Munich ay naglakbay sakay ng tren patungong Grafrath at naglakad ng humigit-kumulang 1.5 km mula sa istasyon patungo sa landing stage. Doon, sumakay sila sa bangka patungong Stegen, kung saan maaari silang lumipat sa mga steamboat ng Ammersee. Pinasinayaan ng barkong *Maria Therese* ang serbisyo noong Mayo 10, 1880. Sa lokal, ito ay binansagang "the Moss Cow" dahil ang signal nito ay parang nakakatakot na huni ng isang Rohrdommel, at dahil ang ruta ay patungo sa mga basang lupa ng Ampermoos. Pagkatapos, ang mga day-tripper ay karaniwang pumupunta sa restawran ng *Dampfschiff* malapit sa landing stage. Kinailangang ihinto ang serbisyong ito pagkatapos ng pagbubukas ng linya ng riles ng München-Pasing–Herrsching. Ang pagbaba ng bilang ng mga pasahero at ang mataas na gastos sa pagpapanatili ng ilog na maaaring layagan ay nagpawalang-bisa sa operasyon.

#### Wildenroth
Noong Gitnang Panahon, ang Ilog Amper ang bumuo ng hangganan sa pagitan ng teritoryo ng dinastiyang Andechs sa timog ng ilog at ng teritoryo ng dinastiyang Wittelsbach sa hilaga ng ilog. Kinontrol ng mga Andech ang pagtawid sa Amper bago ang pag-usbong ng ilog sa kasalukuyang tulay ng Ampersteg (ang tulay ng Amper malapit sa Simbahan ni St. Rasso, kung saan tinatahak ngayon ang Federal Highway 471, ay hindi itinayo hanggang 1893). Sa pakikipagkumpitensya sa mga Andech, nilinis ng mga Wittelsbach ang umiiral na ilang sa ibaba ng agos noong simula ng ika-13 siglo at nagtayo ng sarili nilang tawiran sa ibabaw ng Amper. Upang protektahan ang tawiran, mayroon silang isang malaking kastilyo na itinayo sa tuktok ng burol, na pinatibay ng mga kuta at kanal, na ang mga labi ay nakikita pa rin ngayon bilang lugar ng kastilyo ng Wildenroth. Ang unang naitalang pagkakataon ng isang ministeralis (isang uri ng hindi malayang kabalyero) ng Duke ng Bavaria na tumutukoy sa lugar na ito bilang Konrad von Wildenroth ay lumilitaw sa isang dokumento mula kay Benediktbeuern noong 1260. Sa pagbagsak ng dinastiyang Andechs at pagbagsak ng dinastiyang Wittelsbach sa lugar sa timog ng Ilog Amper, nawala ang estratehikong kahalagahan ng kastilyo. Kaya, noong 1322, si Duke Ludwig IV, na kalaunan ay naging Emperador Ludwig na Bavarian, ay nagbigay ng kastilyo at ng pamayanan ng Wildenroth, na lumaki sa lambak, sa Fürstenfeld Abbey. Giniba ang kastilyo, na tanging ang St. Nicholas Chapel na lamang ang natira, kaya naman pinangalanang Kapplberg ang burol. Ang mga labi ng sira-sirang kapilya ay inilipat pababa sa lambak noong 1778, at isang bagong St. Nicholas Chapel ang itinayo kasama nito sa isang isla sa Ilog Amper sa gitna ng Wildenroth.

#### Höfen
Ang distrito ng Höfen, kasama ang simbahang parokya ng Assumption of Mary at ang sementeryo ng Grafrath, ay nasa kalagitnaan ng hilagang mataas na pampang ng Ilog Amper. Ang burol na ito ay bahagi ng moraine ridge na idineposito ng Ammersee Glacier sa buong munisipalidad ng Grafrath noong huling Panahon ng Yelo, gamit ang mga malalaking bato at glacial till. Ang Höfen ay nagmamarka sa punto kung saan ang natunaw na tubig mula sa Ammersee Glacier ay sumira sa moraine ridge at, sa paglipas ng panahon, lumalim ang daloy nito. Lumikha ito ng isang makitid na breakthrough valley (Amper Valley/Amper Gorge) na nagsisimula sa ibaba ng Höfen. Ang paninirahan ng Alting (Alamuntinga) ay malamang na lumitaw sa lugar ng Höfen kasabay ng paninirahan ng Bavarian na Geisering (Kysalheringa).

Kaugnay ng Kristiyanismo, isang simbahang pinagsasaluhan ang itinayo sa Höfen para sa Alting at Geisering. Matapos ilipat ang nayon ng Alting sa timog na bahagi ng Ilog Amper, ito ay naging abandonado, at tanging ang simbahan na lamang ang natira. Kahit na matapos itong maging simbahang parokya ng Unteralting at Kottgeisering muli noong 1477 (hanggang 1867), ito ay nanatili lamang na nakahiwalay sa lokasyon nito hanggang sa modernong panahon. Ang pag-unlad ng tirahan sa Höfen ay nagsimula lamang muli ilang sandali bago ang 1900 sa pagtatayo ng Villa na "Amperschlösschen".

## Eskudo de armas
*Blazon*: "Hinahati bawat fess gules at kulay argente, sa base ay isang fess kulot na asul; sa kabuuan ay binalutan ng sibat at asarol o pahilis na nakahanay."