open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Baybaying Berberisca

[thumb|400x400px| Isang ika-17 siglong mapa ng Olandes na kartograpong si [Jan Janssonius na nagpapakita ng Baybaying Berberisca, dito "Barbaria"]]
Ang mga terminong **Baybaying Berberisca** o **Baybaying Barbary**, **Barbary**, **Berbery**, o **Baybaying Berber** ay ginamit sa sangguniang mula sa wikang Ingles (katulad ng mga katumbas na termino sa ibang mga wika) mula ika-16 na siglo hanggang sa unang bahagi ng ika-19 upang tumukoy sa mga baybaying rehiyon ng Hilagang Africa o Magreb, partikular ang Otomanong mga hangganang lupain na binubuo ng mga rehensiya sa Tripoli, Alher, at Tunis gayundin, kung minsan, Morocco. Ang termino ay nilikha bilang pagsangguni sa mga Berber.

## Kasaysayan 
[thumb| [Ex-voto ng isang pandagat na labanan sa pagitan ng isang Turkong barko mula sa Arhel (harap) at isang barko ng Orden ng Malta ilalim ng Langon, 1719]]
Ang Berberisca ay hindi palaging isang pinag-isang pampolitikang entidad. Mula noong ika-16 na siglo, nahati ito sa mga pampulitikang entidad ng Rehensiya ng Alher, Tunis, at Tripolitania (Tripoli). Kasama sa mga pangunahing pinuno at maliliit na monarko noong panahon ng mga partidong pandarambong ng mga Estadong Berberisca ang Pasha o Dey ng Alher, ang Bey ng Tunis, at ang Bey ng Tripoli.

## Mga sanggunian 
 

## Mga pinagkuhanan 
* 
* LAFI (Nora), *Une ville du Maghreb entre ancien régime et réformes ottomanes. Genèse des institutions municipales à Tripoli de Barbarie (1795–1911)*, Paris: L'Harmattan, 2002, p.&nbsp;305

## Mga panlabas na link 
* "Noong Ang mga Europeo ay Mga Alipin: Ang Pananaliksik ay Nagmumungkahi ng Puting Pang-aalipin ay Higit na Karaniwan kaysa Nakaraang Pinaniniwalaan", Ohio State University
Kategorya:Eurosentrismo
Kategorya:Mga rehiyon ng Aprika
Kategorya:Hilagang Aprika
Karma (arkero)

Si **Karma** (ipinanganak 6 Hunyo 1990

## Karera 
Tulad ng ibang Bhutanes, isang mononimong tao si Karma na mayroon lamang isang pangalan. Naging mananakbo sana siya kung hindi nauna siyang napasali sa pamamana.

Nakipagkompetensiya siya sa indibiduwal na rekurbadong kaganapan at sa koponang rekurbadong kaganapan noong 2013 at 2015 na Kampeonato ng Pamamana sa Mundo sa Copenhagen, Denmark at kinatawan niya ang Bhutan sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 2016 sa Rio de Janeiro bilang *wildcard*. Sa unang yugto, natalo siya ni Tuiana Dashidorzhieva ng Rusya. Si Karma ang tagahawak ng watawat para sa Bhutan noong Parada ng mga Bansa sa Olimpiko sa Rio de Janeiro.

Nakasali si Karma sa Palarong Olimpiko sa Tag-init 2020 noong 2021 sa Tokyo at muling naging tagahawak ng watawat para sa Bhutan noong Parada ng mga Bansa sa panahon ng pambungad na seremonya. Siya rin ang kauna-unahang atleta sa Bhutan na nakakuha ng puwesto sa sistemang alokasyong kota ng Olimpiko sa kahit anumang palakasan at unang babae mula sa Bhutan na pumasa para sa mga laro. Ang posibilidad na makagawa ng ganoong uri ng pagpana ay 1 sa 3,000. sa Bangkok, Thailand. Sa kalaunan, natapos ang kanyang paglalakbay sa Olimpiko sa Tokyo nang natalo siya kay Deepika Kumari ng India sa iskor na 6-0 sa yugto ng 64. Sa kabila ng kanyang pagkatalo kay Kumari, nasiyahan siya sa pagbibigay ng kanyang pinakamahusay at sinabi na ang pagiging kuwalipikado niya sa Olimpiko sa Tokyo ang pinakamalaki niyang pangarap at gayon din bilang tagumpay para sa kanyang bansa.

## Mga sanggunian
Kategorya:Ipinanganak noong 1990
KAtegorya:Mga manlalarong Butanes
Palarong Asyano 1958

Ang **Palarong Asyano noong 1958** (*1958 Asian Games*) ay ang Pangatlong Palarong Asyano na ginanap noong Mayo 24 hanggang Hunyo 1 ng taong 1958 sa Tokyo sa bansang Hapon. Sa pagkakataong ito sinimulan ang bagong tradisyon ng *relay* ng sulo (*torch relay*) sa Palarong Asyano.

## Mga kalahok
Nilahukan ang Pangatlong Palarong Asyano noong 1958 ng isang libo walong daan at dalawangpu (1,820) na mga atleta na nagmula sa dalawangpu (20) na mga bansa. Kasama sa mga bansang ito ang Republikang Bayan ng Tsina, Hong Kong, Indonesia, India, Republikang Islamiko ng Iran, Hapon, Israel, Republika ng Korea, Malaysia, Myanmar, Pakistan, Pilipinas, Singapore, Sri Lanka, Thailand at Vietnam.

## Mga isports na pinaglabanan
Mayroong labingtatlo na isports na pinaglabanan sa Palarong Asyano 1958. Kasama sa mga isports na ito ay ang akwatiks (*aquatics*), atletiks (*athletics*), basketbol (*basketball*), boksing (*boxing*), futbol (*football*), *shooting*, pagbubuhat ng mga pabigat (*weightlifting*), pagbubuno (*wrestling*). Nadagdag sa pagkakataong ito ang pingpong (*table tennis*), pagbibisikleta (*cycling*), tennis, hockey, at volleyball.  

## Mga medalyang napanalunan
Ang bansang Hapon na nakapanalo ng kabuuang isangdaan tatlongpu't walo (138) na medalya (animnapu't pito na gintong medalya, apatnapu't isa na pilak na medalya at tatlongpu na tansong medalya) ay ang bansang nakakuha ng pinakamaraming medalya sa Pangatlong Palarong Asyano. Sinundan ito ng bansang Pilipinas na nakapanalo ng kabuuang apatnapu't walo (48) na medalya (walong gintong medalya, labing siyam na pilak na medalya at dalawangpu't isa na tansong medalya). Ito ay sinundan ng Republika ng Korea na nakapanalo ng kabuuang dalawampu't pito na medalya (walo na gintong medalya, pito na pilak na medalya at labing dalawa na tansong medalya).

 

## Seremonya ng pagsasara
Ang Pangatlong Palarong Asyano ay opisyal na nagsara noong Hunyo 1, 1958.

## Mga sanggunian
Kategorya:Palarong Asyano
Palarong Asyano 1962

Ang **Palarong Asyano noong 1962** (*1962 Asian Games*)ay ang Ikaapat na Palarong Asyano na ginanap noong Agosto 24 hanggang Setyembre 4 ng taong 1962 sa Jakarta sa bansang Indonesia. Sa pagkakataong ito ay hindi nakasali ang Israel at Taiwan sa Palarong Asyano dahil hindi binigyan ng *visa* ng pamahalaan ng Indonesia ang mga delegado ng mga nabanggit na mga bansa dahil sa pamumuwersa ng mga Arabong bansa at ng Republikang Bayan ng Tsina. Naganap ito bagama't ito ay taliwas sa mga alituntunin ng *Asian Games Federation*. Nadagdag sa pagkakataong ito ang badminton.  

## Mga medalyang napanalunan
Ang bansang Hapon na nakapanalo ng kabuuang isangdaan limangpu't dalawa (152) na medalya (pitumpu't tatlo na gintong medalya, limangpu't lima na pilak na medalya at dalawangpu't apat na tansong medalya) ay ang bansang nakakuha ng pinakamaraming medalya sa Ikaapat na Palarong Asyano. Sinundan ito ng bansang Indonesia na nakapanalo ng kabuuang limangpu't isa (51) na medalya (labing isa na gintong medalya, labing dalawa na pilak na medalya at dalawangpu't walo na tansong medalya). Ito ay sinundan ng bansang India na nakapanalo ng kabuuang tatlungpu't apat na medalya (sampu na gintong medalya, labingtatlo na pilak na medalya at labing-isa na tansong medalya).

 

## Seremonya ng pagsasara
Ang Ikaapat na Palarong Asyano ay opisyal na nagsara noong Setyembre 4, 1962.

## Mga sanggunian
Kategorya:Palarong Asyano
École nationale d'administration

Ang '''École nationale d'administration'* (ENA) isa sa pinakaprestihiyosong French *grande école*. Ito ay nilikha noong 1945 upang gawing demokrasya ang pag-access sa isang mataas na antas ng serbisyo publiko. Ang institusyon ay kasalukuyang responsable para sa pagpili, paunang at patuloy na pagsasanay ng mga French at internasyonal na executive. Ang ENA ay isang simbolo ng republican meritocracy na nag-aalok sa mga dating estudyante nito ng access sa mga pangunahing posisyon sa pamumuno sa estado.

Sa Strasbourg, 80-100 estudyante ang gaganapin bawat taon, at sa Strasbourg, bilang karagdagan sa isang daang dayuhang estudyante, may humigit-kumulang 60 Masters at *Mastères Specialisés* na mag-aaral. Ang bawat isa sa kanila ay nag-aalok ng maikling karagdagang pagsasanay sa Paris. Ang mga dating estudyante ng paaralan ay tinatawag na "*enarques''".

Kategorya:Mga pamantasan sa Pransiya
Pulang Hukbo ng Tsina

Ang **Pulang Hukbo ng mga Tsinong Manggagawa at Magsasakang** o **Rebolusyonaryong Hukbo ng mga Tsinong Manggagawa at Magsasakang**, na pinalitan ng pangalan bilang **Pulang Tsinong Hukbong Bayan** noong 1936, na karaniwang kilala bilang **Pulang Hukbo** ng Tsina o simpleng **Pulang Hukbo**, ay ang armadong puwersa ng Partido Komunista ng Tsina mula 1928 hanggang 1937. Ang Pulang Hukbo ay isinama sa Pambansang Hukbong Rebolusyonaryo bilang bahagi ng Ikalawang Nagkakaisang Prente kasama ang Kuomintang upang labanan ang mga Hapones noong Ikalawang Digmaang Sino-Hapon noong 1937–1945. Sa mga huling yugto ng Digmaang Sibil ng Tsina, pinalitan sila ng pangalan tungo sa Hukbong Mapagpalaya ng Bayan.

## Kasaysayan 
### Pagbuo ng Pulang Hukbong Tsino (Huling dekada '20) 
Noong tag-araw ng 1926, kinuha ng PKT (Partido Komunista ng Tsina) ang dalawang dibisyon ng puwersa ng Partido Nasyonalistang Tsino at pinamunuan ang isang militar na pag-aalsa. Inutusan ng mga nasyonalistang puwersa na si Heneral He Long ang Ika-20 Kuwerpo na sumali sa kanila. Mayroon silang kabuuang 20,000 sundalo at nagplanong sakupin ang Guangzhou. Gayumpaman, natalo sila bago sila nakarating sa Guangzhou na may ilang libong lalaki lamang ang nakaligtas sa labanan. Pinangunahan ni Zhu De ang isang hanay ng mga nakaligtas sa Lalawigan ng Hunan upang lumaban sa Aklasang Anihan sa Taglagas kung saan muli sila ay natalo. Matapos ang mga bigong pag-aalsa, kinuha ni Mao Zedong ang pamumuno sa 1,000 nakaligtas at nagtatag ng isang rebolusyonaryong baseng pook sa Kabundukan ng Jinggang. Nagsanib-puwersa ang dalawang hukbo sa sumunod na taon. Noong taglamig ng 1927, binalak ng PKT na sakupin ang Guangzhou; gayumpaman, nabigo ang pag-aalsa at libo-libong rebelde nang napatay ng mga Nasyonalistang puwersa ni Heneral Li Jishen.

Sa pagitan ng 1928 at 1929, naglunsad ang PKT ng maraming pag-aalsa. Bagaman nabigo ang karamihan sa kanila, maraming maliliit na yunit ang nilikha, tulad ng Ikaapat na Hukbo nina Mao Zedong at Zhu De, na may kabuuang 6,000 katao noong tag-araw ng 1928 at nakipaglaban sa Lalawigan ng Jiangxi. Noong tag-araw rin ng 1928, pinangunahan ni Peng Dehuai, ang Rehimental na Kumander ng mga puwersang Nasyonalista, ang isang pag-aalsang militar. Isang nakaligtas sa Aklasang Nanchang, si He Long, ay lumikha rin ng isang hukbo sa kaniyang bayan, kasama ang mga dating sundalo ng gobyerno bilang pangunahing puwersang panlaban.

## Mga sanggunian 
 

Kategorya:Militar ng Republikang Bayan ng Tsina
Tripoli, Libano

[thumb| Ang napapaderan na [Nahr Abu Ali sa Tripoli]]
Ang **Tripoli** (/ALA-LC: *Ṭarābulus*}}) ay ang pinakamalaking lungsod sa hilagang Libano at ang pangalawang pinakamalaking lungsod sa bansa. Matatagpuan  hilaga ng kabisera ng Beirut, ito ang kabesera ng Hilagang Gobernasyon at Distrito ng Tripoli. Tinatanaw ng Tripoli ang silangang Dagat Mediteraneo, at ito ang pinakahilagang daungan sa Libano. Ito ay nagtataglay ng isang tali ng apat na maliliit na isla na malayo sa pampang, at sila lamang ang mga isla sa Libano. Ang Kapuluang Palma ay idineklara na isang protektadong pook dahil sa kanilang katayuan na kanlungan para sa mga nanganganib na pagong na loggerhead (*Chelona mydas*), mga bihirang mongheng poka at peregrinong ibon. Ang Tripoli ay nasa hangganan ng lungsod ng El Mina, ang daungan ng Distrito ng Tripoli, kung saan ito ay heograpikal na pinagsama upang bumuo ng mas malaking kalakhang Tripoli.

Ang kasaysayan ng Tripoli ay nagsimula noong ika-14 na siglo BK. Ang lungsod ay kilala sa naglalaman ng Dakilang Masjid ng Mansouri at ang pinakamalaking Krusadang muog sa Libano, ang Muog Raymond de Saint-Gilles, at ito ang may pangalawang pinakamataas na konsentrasyon ng arkitekturang Mamluk pagkatapos ng Cairo.

Sa Mundong Arabe, ang Tripoli ay minsan na kilala bilang Tarabulus al-Sham () o Lebanteng Tripoli upang maipagkaiba ito mula sa kapangayan sa Libya, na kilala bilang Tripoli-ng-Kanluran (; Ṭarābulus al-Gharb).

Sa pagbuo ng Libano at sa 1948 paghihiwalay ng Siriaco-Libano na unyong adwana, ang Tripoli, na minsan ay katumbas ng kahalagahang pang-ekonomiya at komersiyal sa Beirut, ay naputol mula sa tradisyonal na ugnayang pangkalakalan nito sa looban ng Syria at samakatuwid ay bumaba sa relatibong kasaganaan.

## Kasaysayan 
thumb| Pangkalahatang-tanawin ng mga makasaysayang distrito sa Tripoli
Ang katibayan ng paninirahan sa Tripoli ay nagsimula noong 1400 BK. Noong ika-9 na siglo, ang mga Penisyo ay nagtatag ng isang estasyon pangkalakalan sa Tripoli at nang maglaon, sa ilalim ng pamamahala ng Persia, ang lungsod ay naging sentro ng isang kompederasyon ng mga Penisyong lungsod-estado ng Sidon, Tiro, at Pulo ng Arados. Sa ilalim ng Elenistikong pamumuno, ang Tripoli ay ginamit bilang isang daungang panghukbong-dagat at ang lungsod ay nagkaroon ng panahon ng awtonomiya. Dumating ito sa ilalim ng pamumuno ng mga Romano noong bandang 64 BK. Ang lindol sa Beirut noong 551 at tsunami ay sumira sa Bisantinong lungsod ng Tripoli kasama ang iba pang Mediteraneong lungsod sa baybayin.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website ng Tripoli 
* Tripoli sa Twitter
* tripoli-lebanon.org 
* Tripoli-Lebanon.com 
* Tripoli fortress at Panorama ng lungsod sa 360 noong Mayo 2012 
*  
*  

Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Arabe
Kategorya:Libano
Abdullah Öcalan

Si **Abdullah Öcalan** ( ; Turko: [œdʒaɫan]; ipinanganak noong 4 Abril 1949), kilala rin bilang **Apo** (maikli para sa Abdullah at "tiyuhin" sa Kurdo), ay isang Kurdong bilanggong politikal at kasaping tagapagtatag ng ang militanteng Partido ng mga Manggagawa ng Kurdistan (PKK).

Si Öcalan ay nakabase sa Syria mula 1979 hanggang 1998. Tumulong siya sa pagtatag ng PKK noong 1978, at pinamunuan ito sa tunggaliang Kurdo-Turko noong 1984. Para sa karamihan ng kaniyang pamumuno, nakabase siya sa Syria, na nagbigay ng santuwaryo sa PKK hanggang sa huling bahagi ng dekada 1990.

Matapos mapilitang umalis sa Syria, si Öcalan ay dinukot sa Nairobi noong 1999&nbsp;ng Pambansang Organisasyong Pangkaalaman ng Turkiya (sa tulong ng USA) at dinala sa Turkiya, kung saan pagkatapos ng paglilitis ay hinatulan siya ng kamatayan sa ilalim ng Artikulo 125&nbsp;ng Kodigo Penal ng Turkiya, na may kinalaman sa pagbuo ng mga armadong organisasyon. Ang sentensiya ay binago sa pinalubhang habambuhay na pagkakakulong nang binuwag ng Turkiya ang parusang pangkamatayan. Mula 1999 hanggang 2009, siya ang nag-iisang bilanggo sa bilangguan ng İmralı sa Dagat ng Marmara, kung saan siya nakakulong pa rin.

Si Öcalan ay nagtaguyod ng isang pampulitikang solusyon sa tunggalian mula noong tigil-putukan ng Partido ng mga Manggagaw ang Kurdistan noong 1993. Ang panahon ng pagkakabilanggo ni Öcalan ay umikot sa pagitan ng mahabang panahon ng paghihiwalay kung saan siya ay hindi pinapayagang makipag-ugnayan sa labas ng mundo, at mga panahon kung kailan siya ay pinahihintulutang tumanggap ng mga bumisita. Kasangkot din siya sa mga negosasyon sa gobyerno ng Turkiya na humantong sa isang pansamantalang prosesong pangkapayapaan ng Kurdo–Turko noong 2013.

Mula sa bilangguan, naglathala si Öcalan ng ilang mga libro. Ang Hineolohiya, na kilala rin bilang agham ng kababaihan, ay isang anyo ng feminismong itinaguyod ni Öcalan at pagkatapos ay isang pangunahing prinsipyo ng Unyon ng mga Pamayanan ng Kurdistan (KCK). Ang pilosopiya ni Öcalan ng demokratikong confederalism ay isang malakas na impluwensiya sa mga estrukturang pampolitika ng Nagsasariling Pampangasiwaan ng Hilaga at Silangang Syria, isang nagsasariling na polity na binuo sa Syria noong 2012.

## Mga sanggunian 
 

Kategorya:Articles with hCards
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Kategorya:Ipinanganak noong 1946
Kategorya:Mga terorista
Nablus

Ang **Nablus** ( [ˈnæːblʊs] (; , Biblikal na *Shechem*, ISO 259-3 *Škem*; ) ay isang lungsod sa hilagang Kanlurang Pampang, humigit-kumulang  hilaga ng Herusalem (humigit-kumulang  sa pamamagitan ng kalsada), na may populasyong 126,132. Matatagpuan sa pagitan ng Bundok Ebal at Bundok Gerizim, ito ang kabesera ng Gobernasyong Nablus at isang Palestinang setro ng kultura at komersiyo, tahanan ng Pambansang Pamantasan ng An-Najah, isa sa pinakamalaking Palestinang institusyon ng mas mataas na pag-aaral, at ang Pamilihang Sapi ng Palestina.

Ang lungsod ay pinangalanan ng Romanong emperador na si Vespasiano noong 72 CE bilang *Flavia Neapolis*. Sa panahong Bisantino, ang hidwaan sa pagitan ng mga Kristiyano at Samaritanong naninirahan sa lungsod ay sumikat sa isang serye ng mga pag-aalsang Samaritano bago ang kanilang pagsupil noong 529, at lumiit sa bilang ng komunidad sa lungsod. Sa pananakop ng mga Muslim noong ika-7 siglo, ang lungsod ay binigyan ng kasalukuyang pangalang Arabe na Nablus. Ang mga Krusada ay bumalangkas ng mga batas ng Kaharian ng Herusalem sa Konseho ng Nablus at ang mga Muslim, Kristiyano, at mga Samaritano na naninirahan ay umunlad. Ang lungsod pagkatapos ay nasa ilalim ng kontrol ng mga Ayyubid at ng Sultanatong Mamluk. Sa ilalim ng mga Otomano, na sumakop sa lungsod noong 1517, ang Nablus ay nagsilbing administratibo at komersiyal na sentro para sa nakapalibot na lugar, na tumutugma sa kasalukuyang hilagang Kanlurang Pampang.

Matapos makuha ang lungsod ng mga puwersa ng Britanya noong Unang Digmaang Pandaigdig, ang Nablus ay isinama sa Mandatong Britaniko ng Palestina noong 1922. Pagkatapos ng Digmaang Arabo-Israeli ng 1948, sumailalim ito sa pamamahala ng Jordan kasama ang natitirang bahagi ng Kanlurang Pampang. Sinakop ng Israel ang Nablus mula noong 1967 Digmaang Anim na Araw at mula noong 1995, ito ay pinamamahalaan ng Pambansang Pangasiwaan ng Palestina. Ngayon, ang populasyon ay higit na Muslim, na may maliliit na Kristiyano at Samaritanong minorya.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
* Maligayang Pagdating sa Lungsod ng Nablus 
* Nablus City, Maligayang pagdating sa Palestine
* Isang site na nagpapaliwanag ng mga dahilan para sa nasirang ekonomiya ng Palestinian
* Nablus the Culture, muling binubuhay ang kultural na buhay sa Nablus 
* Nablus pagkatapos ng Limang Taon ng Salungatan noong Disyembre 2005 na ulat ng OCHA (PDF).
* Ang mga Arkeolohikal na Labing Natagpuan sa Nablus
* Larawan na nagpapakita ng Nablus mula sa silangan (Panorama)
* Larawan na nagpapakita sa silangang rehiyon ng Nablus (Panorama) – Ang larawang kuha mula sa Askar
* Bahjat Sabri, "Urban Aspects in the City of Nablus in the First Half of the Nineteenth Century" *An-Najah University Journal for Research - Humanities*, Volume 6 (1992)

Kategorya:Levant
Kategorya:Kasaysayan ng Palestina
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Arabe
Carlos I ng Anjou

Si **Carlos I** (unang bahagi ng 1226/12277 Enero 1285), karaniwang tinatawag na **Charles ng Anjou**, ay isang miyembro ng royal dinastiyang Capeto at ang nagtatag ng pangalawang Pamilya ng Anjou. Siya ay Konde ng Provenza (1246–85) at Forcalquier (1246–48, 1256–85) sa Banal na Imperyong Romano, Konde ng Anjou at Maine (1246–85) sa Pransiya; siya rin ang Hari ng Sicilia (1266–85) at Prinsipe ng Achaea (1278–85). Noong 1272, ipinroklama siyang Hari ng Albania; at noong 1277 ay bumili siya ng pag-angkin sa Kaharian ng Herusalem.

Ang bunsong anak nina Luis VIII ng Pransiya at Blanca ng Castilla, si Charles ay itinadhana para sa isang karera sa Simbahan hanggang sa unang bahagi ng 1240s. Nakuha niya ang Provenza at Forcalquier sa pamamagitan ng kaniyang kasal sa kanilang tagapagmana, si Beatriz. Ang kaniyang mga pagtatangka na ibalik ang sentral na awtoridad ay nagdulot sa kaniya ng tunggalian sa kanyang biyenang babae, si Beatriz ng Saboya, at sa maharlika. Tinanggap ni Carlos ang Anjou at Maine mula sa kanyang kapatid, si Luis IX ng Pransiya, sa intantazgo. Sinamahan niya si Luis noong Ikapitong Krusada patungong Ehipto. Hindi nagtagal pagkatapos niyang bumalik sa Provenza noong 1250, pinilit ni Carlos ang tatlong mayayamang nagsasariling lungsod—Marsella, Arles, at Avignon—na kilalanin ang kanyang pagkasakop.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga artikulo ng Wikipedia na nagsasama ng isang pagbanggit mula sa New International Encyclopedia
Pagpapasinaya ng Republikang Bayan ng Tsina

thumb| Watawat ng Republikang Bayan ng Tsina
Ang **pagtatatag ng Republikang Bayan ng Tsina** ay pormal na ipinahayag ni Mao Zedong, ang Tagapangulo ng Partido Komunista ng Tsina (PKT), noong Oktubre 1, 1949 sa 3:00 nh sa Liwasang Tiananmen sa Peking, ngayon ay Beijing (dating Beiping), ang bagong kabesera ng Tsina (Nanking ay naging kabesera ng pinatalsik na Republika ng Tsina). Ang pagbuo ng Sentral na Pamahalaang Bayan sa ilalim ng pamumuno ng CCP, ang pamahalaan ng bagong bansa, ay opisyal na iprinoklama sa panahon ng talumpati ng proklamasyon ng tagapangulo sa seremonya ng pagtatatag.

Ang bagong pambansang awit ng Tsina na *Martsa ng mga Boluntaryo* ay itinugtog sa unang pagkakataon, ang bagong pambansang watawat ng Republikang Bayan ng Tsina (ang Pulang Watawat na may Limang bituin) ay opisyal na inihayag sa bagong itinatag na bansa at itinaas sa unang pagkakataon noong mga pagdiriwang nang ang isang saludong 21-putokay nagpaputok sa malayo. Ang unang pampublikong paradang militar ng bagong Hukbong Mapagpalaya ng Bayan ay naganap kasunod ng pagtataas ng pambansang watawat sa pagtugtog ng pambansang awit ng PRC.

Ang Republika ng Tsina ay umatras sa isla ng Taiwan noong Disyembre 1949.

## Makasaysayang background 
 
Ang Digmaang Sibil ng Tsina ay nakipaglaban sa pagitan ng pamahalaang Nasyonalista ng Republika ng Tsina (ROC) na pinamunuan ng ng Kuomintang (KMT) at ng PKT na nagtagal sa pagitan ng 1927 at 1949. Ang digmaan ay karaniwang nahahati sa dalawang yugto na may intermedyo: mula Agosto 1927 hanggang 1937, bumagsak ang Alyansang KMT-PKT noong Hilagang Ekspedisyon, at kontrolado ng mga Nasyonalista ang kalakhan ng Tsina. Mula 1937 hanggang 1945, ipinagpaliban ang labanan, at nilabanan ng Ikalawang Nagkakaisang Prente ang pagsalakay ng mga Hapones sa Tsina sa tulong ng mga Alyado ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ang digmaang sibil ay nagpatuloy sa pagkatalo ng mga Hapones, at ang PKT ay nakakuha ng bentahe sa huling yugto ng digmaan mula 1945 &#x2013; 1949, na karaniwang tinatawag na Rebolusyong Komunista ng Tsina.

Ang malaking labanan sa Digmaang Sibil ng Tsina ay natapos noong 1949 kung saan ang PKT ang may kontrol sa kalakhan ng Kalupaang Tsina, at ang Kuomintang ay umatras sa malayong pampang, na nabawasan ang teritoryo nito hanggang sa Taiwan, Hainan, at sa kanilang mga nakapalibot na isla. Noong Setyembre 21, 1949, inihayag ni Tagapangulo ng PKT na si Mao Zedong ang pagtatatag ng Republikang Bayan ng Tsina sa pamamagitan ng isang talumpati sa Unang Plenaryong Sesyon ng Politikal Konsultatibong Kumperensiya ng Sambayanang Tsino. Sinundan ito ng isang pangmasang pagdiriwang sa Liwasang Tiananmen noong Oktubre 1, kung saan ang proklamasyon ay isinapubliko ni Mao sa Tarangkahang Tiananmen, ang petsa na naging unang Pambansang Araw ng bagong bansa.

## Sa kulturang popular 
Mga pelikulang naglalarawan ng proklamasyon ng Republikang Bayan ng Tsina:

* The Birth of New China (1989)
* The Founding of a Republic (2009)
* My People, My Country (2019)

## Mga sanggunian 
Kategorya:Republikang Popular ng Tsina
Kategorya:Digmaang Sibil sa Tsina
Sergio IV ng Napoles

right|thumb|359x359px| Italya noong panahon ni Sergio IV.
Si **Sergio IV** (namatay pagkatapos ng 1036) ay Duke ng Napoles mula 1002 hanggang 1036. Isa siya sa mga pangunahing dahilan sa paglago ng kapangyarihan ng mga Normando sa Mezzogiorno noong unang kalahati ng ikalabing-isang siglo. Siya ay sa pangalan isang Bisantinong basalyahe, tulad ng kaniyang ama, John IV, bago sa kaniya.

Noong 1024, nagsumite siya kay Pilgrim, Arsobispo ng Colonia, nang kinubkob ng huli ang Capua sa ngalan ni Emperador Enrique II, kahit na ang kaniyang sariling dukado ay hindi pinagbantaan. Sa pamamagitan nito nakuha niya ang isang reputasyon para sa kahinaan sa mga mata ni Prinsipe Pandulfo IV ng Capua, ang Lobo ng Abruzzi, na natalo ni Pilgrim. Noong 1026, si Pandulfo, bumalik mula sa pagkabihag, ay kinubkob ang kaniyang lumang kabesera, na ngayon ay pinamumunuan ni Pandulfo V, ang konde ng Teano. Si Basil Boiannes, ang Griyegong catapan ng Italya, ay nakipag-ayos ng pagsuko at binigyan si Pandulfo V ng ligtas na pagbabalik sa Napoles, kung saan inalok siya ni Sergio ng pagpapakupkop. Sa pamamagitan nito, natamo ni Sergio ang poot ni Pandulfo IV. Sa susunod na taon (1027), matapos maalaala ang kaalyado ni Sergio na si Boiannes, sinalakay ni Pandulfo ang Napoles at mabilis itong nakuha, sabi ng ilan sa pamamagitan ng pagtataksil. Tumakas si Pandulfo V patungong Roma at nagtago si Sergio.

## Mga sanggunian 
*  
*  

## Mga panlabas na link 
* Kasaysayan ng Norman World .
Kategorya:Hindi alam ang taon ng kapanganakan
Republikang Napolitano (1647-1648)

Ang **Republikang Napolitano** isang republika na nilikha sa Napoles, na tumagal mula Oktubre 22, 1647 hanggang Abril 5, 1648. Nagsimula ito pagkatapos ng matagumpay na pag-aalsa na pinamunuan nina Masaniello at Giulio Genoino laban kay Haring Felipe III at sa kaniyang mga biseroy.

Ang pinuno ng Republika ay si Enrique II ng Lorena, Duke ng Guisa, inapo ng dating hari ng Napoles na si Rene I ng Anjou.

## Tingnan din 
* Kasaysayan ng Napoles
* Talaan ng mga Napolitanong biseroy
Museo di Capodimonte

Ang **Museo di Capodimonte** ay isang museong pansining na matatagpuan sa Palasyo ng Capodimonte, isang dakilang Brobon na palazzo sa Napoles, Italya. Ang museo ay ang pangunahing sinupan ng Napolitanong na pagpipinta at sining pandekorasyon, na may ilang mahahalagang likha mula sa iba pang mga paaralan ng pagpipinta ng Italya, at ilang mahahalagang sinaunang eskultura ng Roma. Ito ay isa sa pinakamalaking museo sa Italya. Ang museo ay pinasinayaan noong 1957.

Matapos ang pagtatapos ng monarkiya, ang palasyo ay naging isang pambansang museo noong 1950, kung saan marami sa mga eksibit ang ibinalik mula sa Pambansang Museo.

## Mga sanggunian 
## Bibliograpiya 
*   
* Le Guide di Dove - Campania, Corriere della sera, 2007.
* Il Museo di Capodimonte, valori di Napoli, Pubblicomit, 2002.

## Mga panlabas na link 
*  

Kategorya:Mga museo
Umm Kulthum

Si **Umm Kulthum** (, ; ; ipinanganak bilang si **Fāṭima ʾIbrāhīm es-Sayyid el-Beltāǧī**  noong 31 Disyembre 1898, o 4 Mayo 1904; namatay noong 3 Pebrero 1975) ay isang Ehipsiyang mang-aawit, manunulat ng awit, at aktres sa pelikula na aktibo mula noong dekada 1920 hanggang dekada 1970. Binigyan siya ng titulong *honorific* na  (, 'Bituin ng Silangan').

Itinatagurian siyang isang pambansang sagisag sa kanyang katutubong Ehipto; binansagan siyang "Ang boses ng Ehipto" at ang "Ikaapat na piramide ng Ehipto".

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga mang-aawit mula sa Ehipto
Pirah

Ang ***Pirah*** o ***pira*** ay isang uri ng Pilipinong bolo o kutsilyo na nailalarawan sa pamamagitan ng matalas na talim at malawak na dulo. Ito ay medyo  kahawig ng isang falchion ngunit mas mabigat. Ito ang tradisyunal na sandata na pinapaboran ng mga Yakan sa Isla ng Basilan. Karaniwan itong nagtatampok ng "kakatua" na tatagnan, na kabilang sa mga Yakan ay katangi-tanging pinahaba upang magamit bilang suporta sa braso. Sa mga Cebuano at iba pang mga Bisaya, ang isang katulad na espada ay kilala rin bilang *pira*, ngunit naiiba dahil mayroon itong matulis na dulo. Tulad ng ibang mga bolo, ang *pirah* ay karaniwang ginagamit bilang mga kagamitan sa bukid, bukod pa sa ginagamit sa labanan.   

## Uri
Ang tinatawag namang Pira Cotabato ay mas kilala sa orihinal na Pira dahil ito ay ginagamit bilang isang kasangkapan, ginagamit ito sa mga bukid, mga pantalan at palengke para sa pagtaga at paghiwa ng malalaking mga karne ng isda katulad ng tuna at mga balyena.

## Galeriya 
## Tingnan din 
* Filipino martial arts
* Bolo
* Kampilan
* Kalis
* Panabas
* Itak
* Susuwat
* Bikuko

## Mga sanggunian 
 
 
Kategorya:Kultura ng Pilipinas
Lê Đức Thọ

Si **Lê Đức Thọ** (; 14 Oktubre 1911 – 13 Oktubre 1990), ipinanganak bilang **Phan Đình Khải** sa Lalawigan ng Nam Dinh, ay isang rebolusyonaryong Vietnamita, heneral, diplomatiko, at politiko. Siya ang unang Asyano na nagawaran ng Gantimpalang Nobel para sa Kapayapaan, kasama ang Kalihim ng Estado ng Estados Unidos na si Henry Kissinger noong 1973, subalit tinanggihan ang parangal.

## Rebolusyonaryong komunista
Naging aktibo si Lê Đức Thọ sa nasyonalismong Vietnamita bilang tinedyer at ginugol ang karamihan ng kanyang pagbibinata sa piitang Pranses, isang karanasan na pinatigas siya. Ang palayaw niya ay "ang Martilyo" sa ulat ng kanyang pagiging mahigpit. Noong 1930, tumulong si Lê Đức Thọ na itatag ang Partido Komunista Indotsina. Kinulong siya ng mga awtoridad ng kolonyal na Pranses mula 1930 hanggang 1936 at muli mula 1939 hanggang 1944. Kinulong siya ng mga Pranses sa isa sa mga selda ng "kulungan ng tigre" sa bilangguan na matatagpuan sa pulo ng Poulo Condore (makabagong Pulong Côn Sơn) sa Timog Dagat Tsina. Tinuturing pinakamalupit ang seldang "kulungan ng tigre" ng Poulo Condore sa lahat ng Indotsinang Pranses. Sa panahon ng kanyang pagkakakulong sa "kulungan ng tigre," nagdusa si Tho sa gutom, init at kahihiyan. Kasama ng ibang bilanggong Komunistang Vietnamita, nag-aral siya ng panitikan, agham, mga banyagang wika at umarte sa Molière na mga palabas. Sa kabila ng pagkakakulong sa kanya ng mga Pranses, tinuring pa rin ang Pransya bilang "lupain ng kalinangan," at nagbayad ang mga bilanggo ng isang "hindi karaniwang tributo" sa kulturang Pranses sa pamamagitan ng paglalagay sa mga  Molière na palabas.

Pagkatapos makalaya noong 1945, tumulong siyang pamunuan ang Viet Minh, ang kilusan para sa kalayaan ng Vietnam, laban sa Pranses, hanggang napirmahan ang Kasunduang Geneva noong 1954. Noong 1948, naroon siya sa Timog Vietnam bilang Diputadomg Kalihim, Pinuno ng Organisasyong Departamento ng Kotsintsinang Komiteng Partido. Pagkatapos, sumali siya sa Lao Dong Politburo ng Partido ng Manggagawa ng Vietnam noong 1955, Partido Komunista ng Vietnam ngayon. Nangasiwa si Thọ sa insurhensiya Komunista na nagsimula noong 1956 laban sa pamahalaan ng Timog Vietnam. Noong 1963, sinuportahan ni Thọ ang pagpurga ng Partido na umiinog sa Resolusyon 9.

## Gantimpalang Nobel sa Kapayapaan 
Magkasamang ginawaran sina Thọ at Henry Kissinger ng Gantimpalang Nobel sa Kapayapaan para sa kanilang pagsisikap sa pakikipag-ayos ng Kasunduang Kapayapaan sa Paris. Bagaman, tinanggihan ni Thọ ang parangal, at sinabing hindi pa naitatag ang kapayapaan, at ang mga pamahalaan ng Estados Unidos at Timog Vietnam ay lumabag sa Kasunduang Kapayapaan sa Paris.

## Kamatayan 
Namatay si Lê Đức Thọ noong Oktubre 13, 1990, ang gabi bago ang kanyang ika-79 kaarawan, na naiulat na nagdusa sa kanser, sa Hanoi.

## Mga sanggunian
Kategorya:Namatay noong 1990
Kategorya:Mga politiko ng Vietnam‎
Paltik (baril)

Ang ***Paltik*** ay isang Filipino na termino para sa isang baril na gawa sa bahay lamang (*homemade)*. Karaniwan itong ginagawa gamit ang *scrap metal* at anggulong bakal. Ang mga gawang bahay na sandatang ito ay kilalang ginagawa sa Danao, Cebu, kung saan ang paggawa ng mga replika ng mga kilalang baril ay isang industriya. Inaangkin ng mga gumagawa nito na magagawa nilang kopyahin ang anumang baril, bagama't mas gusto nilang gumawa ng anim na silindro *(six-cylinder)* na kalibre .38 na rebolber . Sinabi ng gobyerno ng Pilipinas na ang mga baril na ito ay mababa ang kalidad, kahit na ang ilan ay itinuturing na "Class A" o mataas ang kalidad. ng Danao ang may pinakamaraming konsentrasyon ng mga pabrika mula noong 1940s, ngunit ang *produksyon ng paltik* ay matatagpuan din sa Negros, Leyte, at Mindanao . Ang Harapan ng Paglayang Islamiko ng Moro ay kilala rin na gumagawa ng *paltik* ngunit hindi nagawang palakihin ang kanilang produksyon dahil sa presyon ng gobyerno. 

Ang *paltik ay* nagtataglay ng mga hindi tamang kawastuhan at mababang kalidad ng mga mekanismo ng pagpapaputok. Ang ilan ay mga kulang sa ukit sa kanyang raya, na nagiging dahilan ng maling pagtama ng bala laban sa tamang pag-asinta. Dahil sa hindi magandang pagkakagawa, ang sandata ay mas mapanganib sa bumabaril kaysa sa binabaril. Gayunpaman, ang ilang Pilipinong panday ng baril, ay gumawa ng mas maaasahang *percussion cap rifles* na gumagana sa paraang katulad ng isang *musket* noong ika-19 na siglo.

*Iligal* pa rin ang ginagawang Paltik sa Pilipinas ngayon. Ang mga ito ay nirerehistro noong administrasyon ni Pangulong Corazon Aquino ngunit ang "legalisasyon" na ito ay binawi at ang lahat ng rehistradong *paltik ay* kailangang isuko sa gobyerno. Nilagdaan ni Pangulong Gloria Macapagal Arroyo ang Executive Order No. 171 noong 2003 na nagbabawal sa mga *paltik na* maging lisensyado.

Ang *paltik* ay mabisang isang ghost gun ; isang hindi rehistradong armas na walang mga serial number. Ang mga de-kalidad na replika ng kalibre .45 na semi-automatic pistol ay naitala na ginawa sa Pilipinas at napupunta sa itim na pamilihan ng Estados Unidos.

## Tingnan din 
* Ghost gun
* Improvised na baril
* Industriya ng baril sa Danao

## Mga sanggunian 
 

Kategorya:Baril
Kategorya:Sandata
Fernando I ng Dalawang Sicilia

Si **Fernando I** (12 Enero 1751 - 4 Enero 1825), ay ang Hari ng Dalawang Sicilia mula 1816, pagkatapos ng kaniyang pagpapanumbalik kasunod ng tagumpay sa Digmaang Napoleoniko. Bago iyon, siya ay, mula noong 1759, si **Fernando** **IV** ng Kaharian ng Napoles at **Fernando** **III** ng Kaharian ng Sicilia. Siya rin ay Hari ng Gozo. Dalawang beses siyang pinatalsik mula sa trono ng Napoles: isang beses ng rebolusyonaryong Republikang Partenopea sa loob ng anim na buwan noong 1799 at muli ni Napoleon noong 1805, bago naibalik noong 1816.

Si Fernando ay ipinanganak sa Napoles at lumaki sa gitna ng marami sa mga monumento na itinayo doon ng kaniyang ama na makikita ngayon; ang mga Palasyo ng Portici, Caserta, at Capodimonte.

## Talababa 
## Mga sanggunian
Aguman ding Maldang Talapagobra

Ang ***Aguman ding Maldang Talapagobra (AMT)*** ( Kapampangan), ( o League of Poor Workers,  ) ay isang unyon ng manggagawa sa Pampanga, Pilipinas, na inorganisa ni Pedro Abad Santos noong 1933.  Naimpluwensyahan ito ng sosyalismo at anarkismo ng Europeo, gumana bilang isang asosasyon ng mutual aid, at lumahok sa pulitika sa elektoral.. 

Ang AMT ay may suporta ng *Partido Sosyalista ng Pilipinas* (Socialist Party of the Philippines), isang sosyalistang partido na itinatag ni Abad Santos noong panahon na *ipinagbawal ang Partido Komunista ng Pilipinas* (Communist Party of the Philippines) noong 1932. Gumamit ang AMT ng mga aksyong welga at malawakang demonstrasyon laban sa mga may-ari ng lupa.. 

May mga pagkakataon din noong 1930s na natagpuang patay ang mga kasapi ng AMT, na pinatay ng mga gwardiya ng mga gawaan ng asukal o pribadong hukbo ng mga may-ari ng lupa. 

## Mga sanggunian
Unión de Impresores de Filipinas

thumb| A Certificate of Membership ( *Katibayan ng Kaanib* ) of Union de Impresores de Filipinas circa 1918
Ang ***Unión de Impresores de Filipinas*** ( Espanyol),(, ) ay ang unang pambansang sentro ng unyon ng manggagawa sa Pilipinas . Itinatag noong 1906, ito ay isang pambansang unyon ng lahat ng manggagawa sa pangangalakal sa pag- imprenta na nilayon upang pagsamahin sila sa isang samahan. 

## Kasaysayan 
Ang unang unyon ng manggagawa sa Pilipinas, na tinatawag na *Unión de Litógrafos e Impresores de Filipinas*  (Espanyol),  o ("Lithographers and Printers Union of the Philippines") ay itinatag noong Disyembre 1901  o noong 1902 ni Isabelo de los Reyes . Hindi nagtagal matapos itong itatag, muling inorganisa ng mga kasapi ang kanilang sarili sa Unión Obrera Democrática . 

Si Hermenegildo Cruz ay pinarangalan sa pag-iisip ng ideya para sa isang pambansang unyon ng manggagawa bilang solusyon sa mga problemang kinakaharap ng mga lider-manggagawa sa pagsasama-sama ng mga miyembro nito. Noong 1906, ang naturang unyon para sa kalakalan sa pag-imprenta, na tinatawag na *Unión de Impresores de Filipinas*, ay itinatag sa isang pulong na ginanap sa Santa Cruz, Manila . Si Felipe Mendoza, isang lithographer at kanang kamay ni Cruz, ay nahalal na pangulo. Si Crisanto Evangelista, isang typesetter, ay Secretary-General ; ito ang unang pagkakataon na iniugnay si Evagelista sa kilusang paggawa bilang pinuno. Si Ciriaco Cruz ay ipinahiwatig bilang isang opisyal, gayunpaman ang kanyang posisyon ay hindi binanggit sa anumang mga talaan.. 

## Tingnan din 
* Congreso Obrero de Filipinas
* Partido Obrero de Filipinas
* Unión Obrera Democrática Filipina

## Mga sanggunian
Talaang Ginto

Ang **Talaang Ginto** , na kilala rin sa tawag na **Talaang Ginto: Gawad Surian sa Tula Gantimpalang Tamayo** ay isang taunang gantimpala na pampanitikan para sa kategorya ng panulaang Pilipino  . Layunin nitong pasiglahin at pataasin ang uri ng panulaang Filipino sa pamamagitan ng pagkilala sa mga batikan at mga bagong manunulat sa bansa. Ang Talaang Ginto ay marahil ang pinakamatagal na patimpalak para sa panitikan na pinamamahalaan ng estado, na sinimulan noong 1963&nbsp;ng Surian ng Wikang Pambansa. Ang Surian ay sunod na pinalitan ng Komisyon sa Wikang Filipino  noong 1991. Ang Komisyon ang namamahala sa paligsahan sa kasalukuyan.

## Kasaysayan 
Sa loob ng 25 taon, mula 1984, ang paligsahan ay sinuportahan ng Jorge Collantes Foundation, na nagbigay sa gantimpala ng isa pang pangalan nito, ang Gantimpalang Collantes. Noong 2009, pumalit ang Tamayo Foundation at pinalitan ang pangalan ng Gantimpalang Tamayo*.*

Ang Talaang Ginto  ay nagbibigay taun-taon ng anim na parangal para sa kategorya ng panulaan sa wikang Filipino; tatlong pangunahing gantimpala at tatlong marangal na pagbanggit. Ang tatanggap ng unang gantimpala ay awtomatikong itinatanghal bilang "Makata ng Taon", at naghahatid siya ng tugon o maikling pananalita sa seremonya ng paggawad.

Ang Talaang Ginto ay ginaganap tuwing 2 Abril, bilang pagdiriwang sa kapanganakan ng pinakatanyag na makata ng Pilipinas na si Francisco Balagtas .

## Mga Tinaguriang *"Makata ng Taon"* 
Ang mga lumahok ay maaaring manalo muli ng higit pa sa isang gantimpala sa magkaibang taon. Noong 1972, walang idinekalarang Makata ng Taon habang noong 1970 ay hindi ginanap ang patimpalak.

## Mga sanggunian 
 

## Mga kawing panlabas 
* Araw ni Balagatas  sa WikiFilipino
* Talaang Ginto: Makata ng Taon  sa WikiFilipino
Ilog Niger

Ang **Ilog Niger** (, ) ay ang pangunahing ilog ng Kanlurang Aprika, na umaabot ng mahigit-kumulang na . May lawak na  ang kuwengka (*basin*) nito. Nasa Guinea Highlands ang pinagmulan nito, sa timog-silangang Guinea malapit sa hangganan ng Sierra Leone. Dumadaloy ito nang pagasuklay sa pamamagitan ng Mali, Niger, sa hangganan ng Benin at pagkatapos, sa pamamagitan ng Nigeria, na lumalabas sa pamamagitan ng isang malaking delta, na kilala bilang ang Delta ng Niger (o ang Oil Rivers), papunta sa Golpo ng Guinea sa Karagatang Atlantiko. Ang Niger ay ang ikatlong pinakamahabang ilog sa Aprika, na nalalampasan lamang ng Nilo at ng Ilog Congo (na kilala rin bilang Ilog Zaïre). Ang pangunahing sangang-ilog nito ay ang Ilog Benue.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga ilog ng Aprika
Ikalawang Nagkakaisang Prente

Ang **Ikalawang Nagkakaisang Prente** () ay ang alyansa sa pagitan ng Partido Nasyonalista ng Tsina ( Kuomintang, o KMT) at ng Partido Komunista ng Tsina (CCP) upang labanan ang pagsalakay ng mga Hapones noong Ikalawang Digmaang Sino-Hapones, na sinuspinde ang Digmaang Sibil ng Tsina mula 1937 hanggang 1941.

## Kalagayan 
Noong 1927, gumanti ang mga Komunistang Tsino laban sa Kuomintang kasunod ng pagtataksil sa mga miyembro nito sa Shanghai ng kumander ng Pambansang Rebolusyonaryong Hukbo na si Chiang Kai-shek, na nagmarka ng pagtatapos ng apat na taong alyansa ng KMT sa Unyong Sobyet at ang pakikipagtulungan nito sa PKT sa panahon ng Hilagang Ekspedisyon upang talunin ang mga panginoong hukbo at pag-isahin ang China.

Noong 1931 inilunsad ng mga Hapones ang pagsalakay nito at ang sumunod na pananakop sa Manchuria. Nagpasya si Chiang Kai-shek, na namuno sa sentral na pamahalaan ng Tsina, na dapat iwasan ng Tsina ang todong digmaan sa Hapon dahil sa kaguluhan sa loob ng bansa at dahil sa hindi sapat na paghahanda. Samakatuwid, "ipinagpatuloy niya ang isang diskarte sa pagpapahinahon sa Hapon habang nakikibaka para sa tunay na pambansang pagkakaisa at sa paglipas ng panahon ng sapat na lakas upang harapin ang hukbong Imperial. Ang patakaran sa pagpapahinahon na ito ay tumagal ng isa pang anim na taon". Kahit na ang kainiang mga kampanya laban sa mga Komunista ay nagresulta sa kanilang pag-atras at 90% na pagbawas sa kanilang lakas sa pakikipaglaban, hindi niya nagawang ganap na maalis ang kanilang mga puwersa, at ang kaniyang patakaran ng "panloob na pagpapahinahon bago ang panlabas na pagtutol" ( :) ay lubhang hindi patok sa mga mamamayang Tsino, na nagdulot ng malawakang sama ng loob laban sa naghaharing pamunuan ng KMT at mga kaalyado nitong mga panginoong hukbo pangrehiyon.

## Pagkaguho at kinalabasan 
Pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Sino-Hapones, sinubukan nina Chiang Kai Shek at Mao Zedong na makipag-usap sa kapayapaan. Nabigo ang pagsisikap na ito at noong 1946 ang KMT at ang Partido Komunista ng Tsina ay nasangkot sa todong digmaang sibil. Nakuha ng mga Komunista ang mga nasamsam na sandata ng Hukbong Hapones sa Hilagang Silangan - kasama ang pagsang-ayon ng Sobyet - at sinamantala ang pagkakataong sakupin ang humihina nang KMT. Noong Oktubre 1949, itinatag ni Mao Zedong ang Republikang Bayan ng Tsina, habang si Chiang Kai-Shek ay umatras sa isla ng Taiwan.

## Mga sanggunian 
 
Kategorya:Digmaang Sibil sa Tsina
K136

Ang **K136 Kooryong** () ay isang rocket launcher galing sa Timog Korea. 

## Kasaysayan 
Ang unang rocket na binuo ng Timog Korea. Ang multi-strength na Kowloon rocket system, ay isang rocket na binuo nang independyente ng Defense Science Research Institute upang tumugon sa malalaking kapasidad na sabing "radiation gun" ng North Korea. Ang sistema ay idinisenyo, sinubukan, at ginawa sa Timog Korea.

## Ang disenyo 
Ang rocket launcher nag nagpapaputok ng 130mm at 131mm (K33, 개량형) na mga rocket.  Ang kargamento ay karaniwang High explosive at pre-fragmented HE.  

## Mga gumagamit 
### Kasalukuyan 
* : 150 na rocket launcher ay na binuo. Pero, matatanggap sila na lang sa 2021 o 2022 ng mga K136. Yung K136 ay gagamit yung Philippine Army.At mga apat na baterya ay gagamit yung PMC.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Timog Korea
Kategorya:Militar
Pag-aalsa ng Maynila ng 1896

Ang **Pag-aalsa ng Maynila ng 1896** ( *Kastila: Motín de Manila* ) ay isang maikling pag-aalsa sa isang instalasyon ng militar sa Maynila, ang kabisera ng kolonyal na Pamahalaang Espanyol sa Pilipinas. Ang labanan ay ang tanging naitalang insidente ng paghihimagsik noong panahon ng rebolusyon na nangyari sa loob ng Maynila.

## Panimula 
Matapos ang nabigong pag-aalsa ni Andrés Bonifacio noong Agosto, itinuon ng pamahalaang Espanyol ang karamihan ng hukbong Kastila sa Maynila laban kay Bonifacio at sa kanyang mga tauhan, gayunpaman, pagkatapos ng halos isang linggong pakikipaglaban, matagumpay na napigilan ng hukbong Espanyol ang kampanya ni Bonifacio na *hit-and-run* na mga pagsalakay sa mga burol na bayan ng Montalban. Ang pag-aalsa sa mga nakapaligid na lalawigan, partikular ang Kabite ay nakatawag ng atensyon sa mga Kastila.

### Digmaan ng Binakayan 
Noong Nobyembre, 1896, nag-utos si Gobernador Heneral Ramon Blanco ng malaking opensiba para matigil ang rebolusyon sa Cavite. Nabigo ang pag-atake na masira ang probinsya na ngayon ay mahigpit na sa ilalim ng kontrol ng mga rebelde. Pagkatapos ng labanan, isang panahon na kapayapaan kung saan ang mga taong-bayan mula sa buong katimugang Luzon ay tumakas patungo sa Cavite, ay nakilala bilang " *Ang Panahon ng Tagalog* ". 

## Ang pag-aalsa 
Noong gabi ng Disyembre 5, 1896, pinangunahan nina Corporal Cabrera De los Reyes at Bugler Protasio Añonuevo ang mga katutubong sundalo mula sa 2nd Company ng 69th Regiment na "Iberia" upang salakayin ang kanilang mga opisyal na Espanyol at makuha ang mga instalasyong militar sa paligid ng napapaderang lungsod. Gayunpaman, dahil sa hindi magandang pagpaplano, natalo ang mga nag-alsa at nahuli sina De los Reyes at Añonuevo kasama ang lima nilang tauhan. Ang aktwal na labanan ay tumagal ng halos isang oras at ang mga natitirang nag-alsa ay sumuko sa mga Kastila.

### Koneksyon ng Katipunan 
Ang mga motibo ng pag-aalsa ay hindi malinaw, kahit na sinasabing ito ay naging inspirasyon ng iba't ibang mga pag-aalsa sa buong Luzon partikular na sa Cavite, walang sinuman sa mga miyembro ng rehimyento ang pinaghihinalaang mga Katipunero (mga sundalo ng lihim na lipunan ng Katipunan) at sila ay simpleng inspirasyon na bumangon para sa kalayaan ng nasabing mga pag-aalsa. Ang dalawang pinuno ng mga nag-aalsa at lima sa kanilang mga tauhan ay dinala sa korte para sa mga kasong paghihimagsik at pag-aalsa at binitay sa Bagumbayan noong 26 Disyembre 1896.

## Kasunod 
Ang paghihimagsik ay halos hindi kapansin-pansin sa lipunan ng Maynila, na isang maliit na labanan lamang na pinasimulan ng mga katutubong tropa. Ang mga mutineer ay inilagay sa ilalim ng una sa maraming pagbitay sa Bagumbayan, na ang pinakatanyag ay ang kay Dr. Jose Rizal.

## Mga sanggunian 
* Isang tanong ng mga Bayani http://www.goodreads.com/book/show/6469276-a-question-of-heroes
* Timeline ng rebolusyong Pilipino http://www.msc.edu.ph/centennial/first.html

Kategorya:Kasaysayan ng Maynila
Karaniwang Panahon

Maaring tumukoy ang **Karaniwang Panahon** sa:

* Karaniwang Panahon (kalendaryong Gregoryano), isang notasyon ng taon na ginagamit para sa kalendaryong Gregoryano
* Karaniwang Panahon (pangliturhiyang taon), bahagi ng pangliturhiyang taon ng liturhiya ng Ritung Romano
Kabundukang Min

thumb|Isang talon sa pook Huanglong
Ang **Kabundukang Min** o **Minshan** () ay isang bulubundukin sa gitnang Tsina. Ito ay tumatakbo sa pangkalahatang hilaga-timog na direksiyon mula sa hilagang Sichuan (ang silangang bahagi ng Nagsasariling Prepektura ng Ngawa Tibetano at Qiang at mga katabing lugar ng Mianyang Antas-prepekturang lungsod) at pinakatimog na hangganan ng Gansu. Ang pinakamataas na tuktok ay Bundok Xuebaoding ("Bundok Kayamanang NIiyebe"), 5588&nbsp;m at ang pangalawang pinakamataas ay ang Bundok Maliit na Xuebaoding ("Bundok Maliit ba Kayamanang NIiyebe"), 5443m.

## Heograpiya 
Ang bulubundukin ng Min ay isang katimugang pagpapahaba ng Kabundukang Kunlun na naghihiwalay sa mga lunas ng dalawang pangunahing ilog ng Sichuan: ang Ilog Min (sa kanluran) at ang Ilog Jialing (sa silangan). Ang parehong mga ilog ay dumadaloy sa pangkalahatang timog na direksyon, at mga sanga ng Yangtze.

Ang Kabundukang Min ay bahagi ng isang mas malawak na bulubunduking rehiyon:

* Amne Machine: Ang hanay na matatagpuan sa dulong kanluran, kilala sa sinaunang Tsino bilang Bundok Jishi (積石山, 积石山, Jīshíshān), bahagi ng Kabudukang Kunlun.
* Kabundukang Xiqing (): Ang hilagang hanay.
* Kabundukang Qionglai: Ang gitnang bahagi ng hanay sa kanluran ng Ilog Min
* Kabundukang Motian: Ang pinakasilangang pagpapahaba, na sumasanib sa Kabundukang Daba.

## Kasaysayan 
Ayon sa *Mga Tala ng Dakilang Historyador*, pinamamahalaan ng Dinastiyang Xia ang bulubunduking ito noong 2000 BK.

Ang Pasong Lazikou, isang lugar na may estratehikong kahalagahan sa panahon ng Mahabang Martsa, ay dumadaan sa Kabundukang Min at nag-uugnay sa hilagang-kanluran ng Sichuan sa timog Gansu.

## Ekolohiya 
Ang katangiang ekosistema ng Kabundukang Min at ng Kaundukang Qionglai (na matatagpuan sa kanluran, na hiwalay sa Kabundikang Min ng Ilog Lambak Min) ay inilarawan ng World Wildlife Fund bilang koniperang gubat ng Qionglai-Minshan.

Kabilang sa mahahalagang turismo at pangangalaga ng kalikasan sa Kabundukang Min ang Reserbang Lambak Jiuzhaigou Nature Reserve (sa Kondado ng Jiuzhaigou) at ang Kawili-wiling Pook Pantanawin at Pangkasaysayan ng Huanglong (sa Kondado ng Songpan); parehong nakalista sa talaan ng UNESCO bilang Pandaigdigang Pamanang Pook.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Bundok