open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Araling tradisyong-pambayan

thumb|Harapang pabalat ng *Folklore*: "Nawala ang kaniyang sombrero: Judith Philips na nakasakay sa isang lalaki", mula sa: *The Brideling, Sadling, and Ryding, ng isang mayamang Churle sa Hampshire* (1595)
Ang mga **araling tradisyong-pambayan**, na kilala rin bilang **folkloristika**, at paminsan-minsan ang mga **pag-aaral sa tradisyon** o mga **pag-aaral sa tradisyong-buhay** sa Nagkakaisang Kaharian, ay ang sangay ng antropolohiya na nakatuon sa pag-aaral ng alamat. Ang terminong ito, kasama ang mga kasingkahulugan nito, ay nakakuha ng katanyagan noong dekada 1950 upang makilala ang akademikong pag-aaral ng tradisyonal na kultura mula sa mga artepakto ng tradisyong-pambayan mismo. Ito ay naging isang larangan sa buong Europa at Hilagang Amerika, na nakikipag-ugnayan sa *Volkskunde* (Aleman), *folkeminner* (Noruwego), at *folkminnen* (Suweko), bukod sa iba pa.

## Pangkalahatang-tanaw 
Ang kahalagahan ng tradisyong-pambayan at ang pag-aaral nito ay kinilala sa buong mundo noong 1982 sa dokumentong UNESCO "Mungkahi sa Pangangalaga ng Tradisyonal na Kultura at Tradisyong-pambayan". Naglathala muli ang UNESCO muli noong 2003&nbsp;ng isang Kumbensiyon para sa Pangangalaga ng 'Di-nahahawakang Pamanang Pangkalinangan. Kaayon ng mga pandaigdigang pahayag na ito, ang Batas Pangangalaga ng Tradisyong-pambayang Amerikano (PL 94-201), na ipinasa ng Kongreso ng Estados Unidos kasabay ng Bisentenaryo noong 1976, ay may kasamang kahulugan ng tradisyong-pambayan, na tinatawag ding buhay-pambayan:". . . Ang ibig sabihin ng [Buhay-pambayan] ay ang tradisyonal na nagpapahayag na kultura na ibinabahagi sa loob ng iba't ibang grupo sa Estados Unidos: pampamilya, etniko, trabaho, relihiyon, rehiyon; ang kulturang nagpapahayag ay kinabibilangan ng malawak na hanay ng mga malikhain at simbolikong anyo tulad ng kaugalian, paniniwala, teknikal na kasanayan, wika, panitikan, sining, arkitektura, musika, dula, sayaw, dula, ritwal, pageantry, yaring-kamay; ang mga ekspresyong ito ay pangunahing natututuhan sa pasalita, sa pamamagitan ng imitasyon, o sa pagganap, at sa pangkalahatan ay pinananatili nang walang benepisyo ng pormal na pagtuturo o institusyonal na direksiyon."Ang batas na ito ay idinagdag sa malawak na koleksiyon ng iba pang batas na idinisenyo upang protektahan ang natural at kultural na pamana ng Estados Unidos. Nagbibigay ito ng boses sa lumalagong pag-unawa na ang pagkakaiba-iba ng kultura ng Estados Unidos ay isang pambansang lakas at isang mapagkukunang karapat-dapat sa pagtatanggol.

## Talababa 
## Mga sanggunian
Ethel Rudkin

Si **Ethel Rudkin** (1893Setyembre 21, 1985) ay isang Ingles na manunulat, mananalaysay, arkeologo, at folklorista mula sa Lincolnshire. Pinasimunuan niya ang koleksiyon ng katutubong materyal, partikular na mula sa Lincolnshire, at bahagi na ngayon ng ilang pampublikong institusyon ang kaniyang mga koleksiyon, kabilang ng Museo ng Hilagang Lincolnshire.

## Karera 
Si Rudkin ay interesado sa mga tradisyon at alamat ng Lincolnshire at nagsimulang mangolekta ng mga kuwento at mga bagay na sumasalamin sa mga interes na iyon, taliwas sa kagustuhan ng kaniyang mga magulang. Sa panahong ito noong dekada 1920 at dekada 1930 na ang karamihan sa kaniyang pagkolekta ay naganap. Noong 1927 tinulungan niya si CW Phillips na baguhin ang mga sinaunang monumento para sa mga mapa ng survey ng ordinansa. Noong 1931 sumali siya sa The Folklore Society, kung saan hinimok ang kaniyang trabaho sa Lincolnshire, lalo na ni Margaret Murray. Noong 1936, inilathala ni Rudkin ang kaniyang aklat na *Lincolnshire Folklore*, na may panimula ni Murray. Sa parehong taon, ang kaniyang binhing sanaysay na *Black Dogs* ay inilathala sa diyornal ng Folklore Society. Kasama sa iba pang mga artikulo ang mga kaugalian sa kalendaryo, mangkukulam, at stone-lore. Noong 1931–32 naghukay siya ng isang medyebal na gusali malapit sa Willoughton.

Ang tradisyong musika ay isang karagdagang interes ni Rudkin at nakipagtulungan siya kay Robert Pacey sa *A Lincolnshire Songbook.* Sa kalaunan ay nag-record siya ng mga tradisyonal na kanta na natutuhan niya noong bata pa siya. Bilang karagdagan, nakolekta din niya ang *Plow Plays*, na nagtayo ng isang sinupan na naging isa sa pinakamahusay sa Inglatera. Pati na rin sa mga dula mismo, nakipag-usap si Rudkin sa mga gumaganap at gumawa ng sarili niyang mga tala batay sa mga talakayang iyon.

Noong dekada 1970, lalong naging interesado si Rudkin sa timog Lincolnshire fens. Sa oras na lumipat sila sa Toynton All Saints, nagkaroon si Rudkin ng napakaraming koleksiyon ng mga bagay kaya kinailangan niyang magrenta ng mulino para itabi ang mga ito. Nagsimula rin siyang maghukay sa manor Eresby sa panahong ito, pati na rin ang mga gawaing ladrilyo sa Silangang Keal.

Noong 1977 isang pagdiriwang sa weekend ay isinagawa sa Horncastle upang ipagdiwang ang buhay ni Rudkin at ang kaniyang mga kontribusyon sa kasaysayan ng Lincolnshire at ang pag-aaral ng tradisyong-pambayan sa kondado. Ang mga nagsaayos na mga mananaliksik ay isang mahalagang bahagi ng kaniyang buhay at maraming mga mag-aaral ang kumatuwang sa kaniya sa paglipas ng mga taon. Ang isang ganoong estudyante ay ang arkeologong si Hilary Healey.

Namatay si Rudkin noong Setyembre 21, 1985, sa edad na 92.

## Mga sanggunian 
{{reflist}
Ang Duwendeng Dilaw

Ang **Duwendeng Dilaw** () ay isang Pranses na panitikang kuwentong bibit ni Madame d'Aulnoy. Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Blue Fairy Book*.

## Buod 
Sinira ng isang balo na reyna ang kaniyang nag-iisang anak na babae, na napakaganda kung kaya't ang mga hari ay nag-agawan para sa karangalan ng kaniyang kamay, hindi naniniwalang makakamit nila ito. Dahil hindi mapalagay ang kaniyang anak na babae, pumunta ang reyna upang bisitahin ang Bibit ng Disyerto para sa payo. Gumawa siya ng keyk para protektahan ang sarili mula sa mga leon na nagbabantay sa diwata, ngunit nawala ito. Isang dilaw na dwarf ang nag-alok na iligtas siya bilang kapalit ng kamay ng kaniyang anak. Tinanggap niya, ngunit nang ipakita ng duwende ang kahabag-habag na tahanan kung saan titira ang kaniyang anak, siya ay nagkasakit.

Ang kaniyang anak na babae, na nababalisa, ay nagpunta upang hanapin ang parehong diwata. Sinabi sa kaniya ng duwende ang ipinangako ng kaniyang ina, at nang handa na siyang tanggihan ito, dumating ang mga leon. Pumayag siya kung ililigtas siya nito. Bumalik sa kastilyo, nagkasakit siya at pumayag na pakasalan ang Hari ng mga Minahan ng Ginto. Gayunpaman, sa kasal, nagambala ang Diwata ng Disyerto at Duwendeng Dilaw. Binuhat ng duwende ang prinsesa, at umibig ang diwata sa hari at dinala siya. Ikinadena niya siya sa isang kuweba at naging isang magandang babae, ngunit hindi nagbabago ang kanyang mga paa, nasabi ng hari kung sino siya. Sinabi niya sa kaniya na kamumuhian niya ang diwata hangga't itinatago siya nito, ngunit mamahalin siya kung palayain siya nito. Pinalaya siya ng Diwata ng Disyerto at dinala siya sa kaniyang kastilyo, dinala siya sa kastilyo kung saan nakatira ang prinsesa; nakita niya sila at nakumbinsi na ang hari ay hindi tapat sa kanya.

Ang hari ay pinananatiling mas kaaya-aya, ngunit hindi nakatakas. Nagdalamhati siya sa kaniyang kapalaran sa tabi ng dagat, at isang sirena na naiwan ang engkantadong dagat ay sumugod sa likod upang magmukhang kaniyang katawan at pinalaya siya. Binigyan siya nito ng espada upang ipaglaban ang kanyang daan patungo sa prinsesa.

Ang diwata ay lubusang nalinlang ng mga rumaragasang dagat at hindi siya hinabol.

Ang hari ay nakipaglaban sa kaniyang paraan sa pamamagitan ng mga espinghe at dragon upang mahanap ang kaniyang landas na hinarangan ng mga dalaga na may mga garland ng mga bulaklak; patuloy pa rin siya, pinunit ang kanilang mga garland, at naabot ang prinsesa. Hinikayat niya siya ng kaniyang katapatan, ngunit natagpuan sila ng Yellow Dwarf at pinatay siya. Namatay ang prinsesa sa kalungkutan.

Nagawa lamang ng sirena na palitan ang kanilang mga katawan ng dalawang puno ng palma.

## Pamana 
Ang kuwento ay isa sa marami mula sa panulat ni d'Aulnoy upang iakma sa entablado ni James Planché, bilang bahagi ng kanyang *Fairy Extravaganza*. Ginamit niya ito bilang batayan para sa kanyang akdang *The Yellow Dwarf, at The King of the Gold Mines*.

## Mga sanggunian
Joseph Jacobs

Si **Joseph Jacobs** (29 Agosto 1854 - 30 Enero 1916) ay isang Australyanong folklorista, tagasalin, kritiko sa panitikan, siyentipikong panlipunan, mananalaysay, at manunulat ng panitikang Ingles na naging isang kilalang kolektor at tagapaglathala ng Ingles na tradisyong-pambayan.

Si Jacobs ay ipinanganak sa Sydney sa isang pamilyang Hudyo. Ang kaniyang trabaho ay nagpatuloy sa pagpapasikat ng ilan sa mga kilalang bersiyon ng Ingles na kuwentong bibit sa buong mundo kabilang ang "Jack and the Beanstalk", "Goldilocks and the Three Bears", "The Three Little Pigs", "Jack the Giant Killer" at "The History ng Tom Thumb". Inilathala niya ang kaniyang mga koleksuyon ng Ingles na kuwentong bibit: *English Fairy Tales* noong 1890 at *More English Fairy Tales* noong 1893 ngunit nagpatuloy din pagkatapos at sa pagitan ng parehong mga libro upang maglathala ng mga kuwentong bibit na nakolekta mula sa kontinental na Europa pati na rin mula sa mga kuwentong bibit na Hudyo, Kelta, at Indiyano na naging dahilan upang siya ay maging isa sa pinakasikat na manunulat ng kuwentong bibit para sa wikang Ingles. Si Jacobs ay isa ring patnugot para sa mga diyornal at aklat sa paksa ng kuwentong-pambayan na kinabibilangan ng pag-edit sa Mga Pabula ni Bidpai at Mga Pabula ni Esopo, pati na rin sa mga artikulo sa paglipat ng tradisyon-pambayang Hudyo. Namatnugot din siya ng mga edisyon ng ''Ang Isang Libo't Isang Gabi*. Nagpunta siya upang sumali sa The Folklore Society sa Inglatera at naging patnugot ng panlipunang diyornal na *Folklore*. Nag-ambag din si Joseph Jacobs sa *Ang Hudyong Ensikopedya*.

Sa panahon ng kaniyang buhay, si Jacobs ay itinuturing na isa sa mga nangungunang eksperto sa tradysyong-pambayang Ingles.

## Talambuhay 
### Maagang buhay 
Si Jacobs ay isinilang sa Sydney, Australia noong 29 Agosto 1854. Siya ang ikaanim na nabubuhay na anak ni John Jacobs, isang publikano na nandayuhan mula sa Londres noong 1837, at ng kaniyang asawang si Sarah, *née'' Myers. Nag-aral si Jacobs sa Paaralang Gramatika ng Sydney at sa Unibersidad ng Sydney, kung saan nanalo siya ng scholarship para sa mga klasiko, matematika, at kimika. Hindi niya natapos ang kaniyang pag-aaral sa Sydney, ngunit umalis patungong Inglatera sa edad na 18.

Lumipat siya sa Inglatera upang mag-aral sa St. John's College sa Unibersidad ng Cambridge, kung saan nakakuha siya ng BA noong 1876. Sa unibersidad, nagpakita siya ng partikular na interes sa matematika, pilosopiya, panitikan, kasaysayan, at antropolohiya. Habang nasa Britanya, naging mulat si Jacobs ang laganap na Antisemitismo; upang kontrahin ito, sumulat siya ng isang sanaysay, "Mordecai", na inilathala sa Hunyo 1877 na edisyon ng ''Macmillan's Magazine''. Noong 1877 lumipat siya sa Berlin upang pag-aralan ang literatura at bibliograpiya ng mga Hudyo sa ilalim ng Moritz Steinschneider at pilosopiya at etnolohiya ng mga Hudyo sa ilalim Moritz Lazarus.

## Talababa 
## Mga sanggunian
Rumpelstiltskin

Ang "**Rumpelstiltskin**" ( ; ) ay isang Aleman na kuwentong bibit. Ito ay kinolekta ng Brothers Grimm noong 1812 na edisyon ng ''Children's and Household Tales*. Ang kuwento ay tungkol sa isang imp na nagpapaikot ng dayami sa ginto kapalit ng panganay ng isang babae.

## Kasaysayan 
Ayon sa mga mananaliksik sa Unibersidad ng Durham at sa Bagong Unibersidad ng Lisbon, ang mga pinagmulan ng kuwento ay maaaring masubaybayan pabalik sa humigit-kumulang 4,000 taon na ang nakalilipas. Ang isang posibleng maagang pampanitikang sanggunian sa kuwento ay lumilitaw sa *Mga Romanong Antigo* ni Dio ng Alikarnaso, noong unang siglo CE.

## Mga pagkakaiba 
Ang parehong pattern ng kuwento ay lumilitaw sa maraming iba pang mga kultura: *Tom Tit Tot* sa Nagkakarisang Kaharian (mula sa *English Fairy Tales*, 1890, ni Joseph Jacobs); *The Lazy Beauty and her Aunts* in Irlanda (mula sa **, 1870 ni Patrick Kennedy); *Whippity Stoorie* sa Eskosya (mula sa *Popular Rhymes of Scotland ni* Robert Chambers, 1826); *Gilitrutt* sa Islandya; جعيدان (*Joaidane* "Siya na masyadong nagsasalita") sa Arabe; Хламушка (*Khlamushka* "Junker") sa Rusya; *Rumplcimprcampr*, *Rampelník* o *Martin Zvonek* sa Republikang Tseko; *Martinko Klingáč* sa Eslobakya; "Cvilidreta" sa Kroasya; *Ruidoquedito* ("Munting ingay") sa Timog Amerika; *Pancimanci* sa Unggarya (mula 1862 na koleksyon ng kuwentong-pambayan ni László Arany); *Daiku to Oniroku* (大工と鬼六 "Ang karpintero at ang dambuhala") sa Hapon, at *Myrmidon'' sa Pransiya.

Isang naunang pampanitikang variant sa Pranses ang isinulat ni Mme. L'Héritier, pinamagatang *Ricdin-Ricdon*. Ang isang bersiyon nito ay umiiral sa pagtitipon na *Le Cabinet des Fées*, Tomo. XII. pp.&nbsp;125–131.

Ang Kornikong kuwento ng Duffy and the Devil ay gumaganap ng isang mahalagang katulad na balangkas na nagtatampok ng isang "diyablo" na pinangalanang *Terry-top*.

Ang lahat ng mga kuwentong ito ay inuri sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang uri ng kuwento na ATU 500, "Ang Pangalan ng Katulong". Ayon sa iskolar, sikat ito sa "Dinamarka, Pinlandya, Alemanya, at Irlanda".

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Indian Premier League

Ang **Indian Premier League** ( **IPL** ) ay isang propesyonal na cricket league ng mga lalaki, na pinagtatalunan ng sampung koponan na nakabase sa sampung lungsod ng India.  Ang liga ay itinatag ng Board of Control for Cricket in India (BCCI) noong 2007. 

Ang IPL ay ang pinaka-pinasukan na liga ng kuliglig sa mundo at noong 2014 ay niraranggo ang ika-anim sa pamamagitan ng karaniwang pagdalo sa lahat ng mga liga ng palakasan. Noong 2010, ang IPL ang naging unang sporting event sa mundo na na-broadcast nang live sa YouTube. Ang halaga ng tatak ng IPL noong 2019 ay US$6.3 bilyon. 

Mayroong labing-apat na season ng IPL tournament. Ang kasalukuyang may hawak ng titulo ng IPL ay ang Chennai Super Kings, na nanalo sa 2021 season.

## Mga sanggunian
Kateryna Pavlenko

Si **Kateryna Anatoliivna Pavlenko** (, ; ipinanganak Agosto 10, 1988) ay isang mang-aawit na Ukranyana na isa ring kompositor at folklorista. Siya ang pangunahing bokalista ng Ukranyanong electro-folk na bandang Go_A. Si Pavlenko ay kilala rin sa kaniyang alyas na **Monokate** ().

## Maagang buhay 
Si Pavlenko ay ipinanganak noong Agosto 10, 1988, sa Nizhyn, Chernihiv Oblast, Ukranya, (na sa panahong iyon ay ang Ukranyano SSR) isang lungsod sa hilagang-silangan ng kabeserang Kyiv. Ang kaniyang ina ay nagtrabaho sa isang walang-suweldong gawain sa militar na nangahulugang ang kaniyang pamilya ay mahirap, at sa isang punto, ay walang bahay. Siya ay pinalilibutan ng awiting-pambayan mula sa pagkabata. Ang kaniyang lola ay isang mang-aawit at nagturo sa kaniya ng isang tradisyonal na estilo ng pagkanta na tinatawag na 'puting boses' at ang kaniyang lolo ay tumugtog ng akordiyon. Ang kaniyang ina ay kumanta rin sa isang korong-pambayan.

Sa kaniyang oras sa paaralan, nag-aral siya ng pagkanta at hinimok ng kaniyang mga guro na maging isang mang-aawit sa opera, gayunpaman napagtanto niya na gusto niyang maging isang musikero ng rock. Siya ay nasa isang lokal na bandang rock bilang isang tinedyer at nagtanghal sa ilang mga konsiyerto.

## Edukasyon 
Nag-aral si Pavlenko sa Paaralang Nizhyn ng Kultura at Sining, nagtapos noong 2009. Pagkatapos ay nagpatuloy siya sa pag-aaral ng kuwentong-pambayan sa Pambansang Pamantasan ng Kyiv ng Kultura at Sining, nagtapos noong 2013.

## Karera 
Pinamunuan ni Pavlenko ang maraming folk ensemble, kabilang ang koro ng mga beterano sa Berezan, Kyiv Oblast. Siya ang nangungunang mang-aawit ng bandang Go_A, at nagsulat at naglathala ng sarili niyang musika sa ilalim ng kaniyang alyas na Monokate.

## Pagkilala 
Noong Hunyo 2021, si Kateryna Pavlenko ay pumasok sa  100 pinakamaimpluwensiyang kababaihan sa Ukranya ayon sa Focus magazine, na kung saan siya ang ikasampu.

## Go_A 
Si Pavlenko ay orihinal na sumali sa electro-folk na bandang Go_A bilang isang backup na mang-aawit noong 2012, ngunit siya na ngayon ang nangungunang mang-aawit. Ang kanilang unang single, "Koliada" (), ay lumabas noong 2012, ngunit hindi gaanong nakilala ang banda hanggang 2015, hanggang nang ilabas nila ang "Vesnyanka" (), na numero uno sa 10Dance chart ng estasyon ng radyo ng Ukrainian Kiss FM, at nahalal na 'discovery of the year' ng parehong estasyon ng radyo. Ang kanilang debut album na *Idy Na Zvuk* () ay inilabas noong 2016.

## Mga sanggunian
Why the Sea is Salt

Ang **Why the Sea is Salt** o **Bakit Asin ang Dagat** (; ang gilingan na gumiling sa ilalim ng dagat) ay isang Noruwegong kuwentong bibit na kinolekta nina Peter Christen Asbjørnsen at Jørgen Moe sa kanilang *Norske Folkeeventyr*. Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Blue Fairy Book* (1889).

## Buod 
Isang mahirap na lalaki ang namalimos sa kaniyang kapatid noong Bisperas ng Pasko. Nangako sa kaniya ang kapatid, depende sa pagkakaiba, ham, o bacon, o tupa kung may gagawin siya. Nangako ang kawawang kapatid; inabot ng mayaman ang pagkain at sinabihan siyang pumunta sa Hel (sa version ni Lang, the Dead Men's Hall; sa Griyego, the Devil's dam). Dahil nangako siya, umalis na siya. Sa mga pagkakaibang Nordiko, nakilala niya ang isang matandang lalaki sa daan. Sa ilang mga pagkakaiba, ang lalaki ay humingi mula sa kaniya, at siya ay nagbibigay ng isang bagay; sa kabuuan, sinabi sa kaniya ng matanda na sa Impiyerno (o sa bulwagan), gugustuhin nilang bilhin ang pagkain mula sa kaniya, ngunit kailangan lang niyang ibenta ito para sa hand-mill sa likod ng pinto, at lumapit sa kaniya para sa mga direksyong gagamitin ito. Kinailangan ito ng matinding pakikipagtawaran, ngunit nagtagumpay ang mahirap, at ipinakita sa kanya ng matanda kung paano ito gamitin. Sa Griyego, dinala lang niya ang tupa at sinabi sa mga demonyo na kukunin niya ang anumang ibibigay nila sa kaniya, at ibinigay nila sa kanya ang gilingan. Dinala niya ito sa kaniyang asawa, at hiniling ang lahat ng kailangan nila para sa Pasko, mula sa mga ilaw hanggang sa mantel hanggang sa karne at ale. Masarap silang kumain at sa ikatlong araw, nagkaroon sila ng isang mahusay na piging. Ang kaniyang kapatid ay namangha at nang ang mahirap ay nainom nang labis, o nang ang mga anak ng mahirap na tao ay inosenteng ipinagkanulo ang lihim, ipinakita niya sa kanyang mayaman na kapatid ang gilingan ng kamay. Sa wakas ay hinikayat siya ng kaniyang kapatid na ibenta ito. Sa bersiyong Nordiko, hindi siya tinuruan ng kawawang kapatid kung paano hawakan ito. Nagtakda siyang gumiling ng herrings at sabaw, ngunit hindi nagtagal ay bumaha ito sa kaniyang bahay. Hindi ito babawiin ng kaniyang kapatid hangga't hindi niya nababayaran ang halaga ng ibinayad niya para magkaroon nito. Sa Griyego, ang kapatid ay naglakbay patungong Constantinopla sakay ng barko. Sa Nordiko, isang araw gustong bilhin ng isang kapitan ang hand-mill mula sa kaniya, at kalaunan ay hinikayat siya. Sa lahat ng mga bersyon, dinala ito ng bagong may-ari sa dagat at itinakda upang gumiling ng asin. Dinidikdik ang asin hanggang sa lumubog ang bangka, at pagkatapos ay nagpatuloy sa paggiling sa dagat, na nagiging maalat ang dagat.

## Mga sanggunian
The Master Maid

Ang "**The Maestrong Maid**" (*Ang Pinunong Kasambahay*) ay isang Noruwegong kuwentong bibit na kinolekta nina Peter Christen Asbjørnsen at Jørgen Moe sa kanilang *Norske Folkeeventyr*. Ang "Maestro" ay nagpapahiwatig ng "superyor, bihasa." Isinulat ni Jørgen Moe ang kuwento mula sa mananalaysay na si Anne Godlid sa Seljord sa isang maikling pagbisita noong taglagas ng 1842. Isinalin ni Andrew Lang ang kuwento sa Ingles at isinama ito sa kanyang *The Blue Fairy Book* (1889). Ang isang mas huling pagsasalin ay ginawa ni George Dasent, sa kaniyang *Popular Tales from the North*.

Ito ay Aarne–Thompson tipo 313. Kasama sa iba sa ganitong uri ang "The Two Kings' Children", "The Water Nixie", "Jean, the Soldier, and Eulalie, the Devil's Daughter", "Nix Naught Nothing", at "Foundling-Bird".

## Pagsusuri 
Si Joseph Jacobs, sa kaniyang mga anotasyon sa kuwentong *The Master Maid*, sa ''Europa's Fairy Book*, ay nagkomento na ang kuwento ay "isa sa pinakamatanda at pinakamalawak na kumakalat na mga kuwento sa mundo", dahil "ang kuwento sa *kabuuan* ay natagpuang kumalat mula sa Amerika hanggang Samoa, mula sa India hanggang Eskosya". Inulit ni Andrew Lang ang sinaunang panahon at malawak na pamamahagi ng kuwento sa kanyang sanaysay na *A Far-Travelled Tale'' .

Itinuro ng folkloristang si Stith Thompson na ang pormula ng kuwento ng ATU 313 ay madalas na pinagsama sa ATU 400, "The Swan Maiden" o "Quest for the Lost Wife", at nakumpirma ang pandaigdigang pamamahagi ng kuwento. Bagaman ang kuwento ay may pangkalahatang apela, na kinokolekta mula sa buong mundo, ang pinakamataas na bilang ng mga variant ay tila naitala sa Irlanda, na may 515 na bersiyon.

Ang uri ng kuwento ay inuri sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang ATU 313, "The Magic Flight", dahil ang bayani at ang babaeng katulong ay nakatakas sa antagonista sa pamamagitan ng pagbabago o paggamit ng mahiwagang bagay upang hadlangan ang mga humahabol sa kanila. Maaaring ito ay alternatibong kilala bilang "The Devil's Daughter", dahil ang bida ay tinutulungan ng anak ng kontrabida.

## Talababa 
## Mga sanggunian
Hinggil sa mga Kuwentong-bibit

Ang "**Hinggil sa mga Kuwentong-bibit**" (*On Fairy-Stories*) ay isang sanaysay ni JRR Tolkien na tumatalakay sa kuwentong-bibit bilang isang anyong pampanitikan. Una itong isinulat (at pinamagatang "Mga Kuwentong-bibit") para sa pagtatanghal ni Tolkien bilang ang lekturang Andrew Lang sa Unibersidad ng St Andrews, Eskosya, noong Marso 8, 1939.

## Kasaysayan 
Sa lektura, pinili ni Tolkien na tumuon sa gawa ni Andrew Lang bilang isang folklorista at kolektor ng mga kuwentong bibit. Hindi siya sumang-ayon sa malawak na pagsasama ni Lang sa kanyang koleksiyon ng Fairy Books (1889–1910), ng mga kuwento ng manlalakbay, pabula ng hayop, at iba pang uri ng mga kuwento. Si Tolkien ay may mas makitid na pananaw, tinitingnan ang mga kuwentong-bibit bilang mga nangyari sa *Faerie*, isang mahikang mundo, na may mga bibit o walang mga tauhang iyon. Hindi siya sumang-ayon kina Lang at Max Müller sa kani-kanilang mga teorya ng pag-unlad ng mga kuwentong-bibit, na tiningnan niya bilang natural na pag-unlad ng interaksiyon ng imahinasyon ng tao at wika ng tao.

Ang sanaysay ay unang lumabas sa lathala, na may ilang pagpapahusay, noong 1947, sa isang festschrift na tomo, *Mga Sanaysay na Iniharap kay Charles Williams*, na pinagsama-sama ni CS Lewis. Si Charles Williams, isang kaibigan ni Lewis, ay inilipat sa kawani ng Palimbagang Pamantasang Oxford mula Londres patungong Oxford sa panahon ng blitz sa Londres noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Ito ay nagpapahintulot sa kaniya na lumahok sa mga pagtitipon ng Inklings kasama sina Lewis at Tolkien. Ang dami ng mga sanaysay ay nilayon na iharap kay Williams sa pagbabalik ng kawani ng Palimbagang Pamantasanng Oxford sa Londres sa pagtatapos ng digmaan. Gayunpaman, biglang namatay si Williams noong Mayo 15, 1945, at ang aklat ay inilathala bilang isang tomo ng memoryal. Ang mga *Sanaysay na Iniharap kay Charles Williams* ay nakatanggap ng kaunting pansin, at hindi na inilathala noong 1955.

Ang "Hinggil sa mga Kuwentong-bibit" ay nagsimulang tumanggap ng higit na pansin noong 1964, nang ito ay inilathala sa *Tree and Leaf* . Mula noon ang *Tree and Leaf* ay ilang beses na muling nilimbag, at ang "On Fairy-Stories" mismo ay muling inilimbag sa iba pang mga tipunan ng mga gawa ni Tolkien, tulad ng *The Tolkien Reader* noong 1966 at *The Monsters and the Critics, and Other Essays* noong 1983. Ang "On Fairy Stories" ay inilathala sa sarili nitong pinalawak na edisyon noong 2008. Ang haba ng sanaysay, tulad ng lumalabas sa *Tree and Leaf*, ay 60 pahina, kabilang ang sampung pahina ng mga tala.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Lindol sa Sumatra ng 2022

Noong Pebrero 25, 2022, isang malakas na lindol na may lakas na 6.2 ang tumama sa kanlurang Sumatra. Ayon sa U.S. Geological Survey, tumama ang lindol sa lalim na 12.3&nbsp;km at nakasentro sa Pasaman. Hindi bababa sa anim na tao ang namatay, 32 ang nasugatan, at matinding pinsala ang naganap sa Tigo Nagari District, Pasaman.

## Concussion 
Naganap ang lindol sa 08:39 WIB na may magnitude na 6.1 Mw na may precursor na lindol na may magnitude na 5.2 Mw sa loob ng apat na minuto.

Pinakamataas ang intensity ng lindol sa Western Pacific na may intensity scale na VI MMI. Higit pa rito, naramdaman ang pagyanig sa Pasaman (V MII); Agam, Bandar Bukittinggi, Bandar Padang Panjang (IV MMI); Bandar Padang, Bandar Payakumbuh, Aek Godang, Gunung Sitoli (III MMI); at South Coast, Prapat Region, South Nias, Bangkinang (II MMI).

Naramdaman din ang mga pagyanig hanggang sa Malaysia at Singapore.

## Epekto 
Nasira ng lindol ang ilang gusali sa West Coast. Naiulat ang pagkasira ng gusali sa mga Distrito ng Tigo Nagari, Pasaman, at Talamau.

Naganap ang pagguho ng lupa sa Tigo Nagari, tiyak sa Kampung Simpang Raya, Nagari Malampah.

## Aftershock 
Hanggang 10:06 WIB, 15 aftershocks na may iba't ibang magnitude ang naiulat. Ang pinakamalaking aftershock na may magnitude na 4.2 Mw.

## Sanggunian
Kategorya:Mga lindol noong 2022
Samad Behrangi

Si **Samad Behrangi** (; Hunyo 24, 1939 - Agosto 31, 1968) ay isang Iraning guro, aktibistang panlipunan at kritiko, folklorista, tagasalin, at manunulat ng maikling kuwento na may lahing Azerbaijani. Siya ay kilala sa kaniyang mga librong pambata, partikular na *Ang Munting Itim na Isda.* Naimpluwensiyahan nang nakararami ng makakaliwang mga ideolohiya na karaniwan sa mga intelihente noong kaniyang panahon, na naging tanyag sa kanya sa Organisasyon ng mga Gerilyang Fedai ng Sambayanang Irani, karaniwang inilalarawan ng kaniyang mga libro ang buhay ng mga anak ng maralitang taga-lungsod at hinihikayat ang indibidwal na baguhin ang kaniyang mga pangyayari sa pamamagitan ng kaniyang sariling mga inisyatiba.

## Maagang buhay 
Siya ay ipinanganak noong Hunyo 24, 1939 sa kapitbahayan ng Harandab sa lungsod ng Tabriz, Imperyal na Estado ng Iran. Siya ay mula sa isang pamilyang uring-manggagawa, ang kaniyang mga magulang ay sina Sara at Ezzat, at mayroon siyang dalawang kapatid na lalaki at tatlong kapatid na babae. Ang kaniyang ama ay pana-panahong manggagawa at ang kaniyang kita ay hindi kailanman sapat, ang kaniyang ama sa kalaunan ay umalis sa Iran tulad ng milyon-milyong iba pang mga manggagawa sa paglipat para sa mas magandang kondisyon sa buhay para sa Kaukasya at hindi na bumalik.

Nagtapos siya ng elementarya at tatlong taon ng sekondaryang paaralan sa Tabriz, bago nagpatala sa isang rural na paaralan ng pagsasanay sa guro. Siya ay gumugol ng dalawang taon sa Daneshsarayea-Keshavarzi at tinapos ang programa noong 1957.

Bukod sa mga kuwentong pambata, nagsulat siya ng maraming sanaysay na pedagohiko at nakolekta at naglathala ng ilang mga halimbawa ng pasalitang panitikan ng Irani Aserbaiyano. Ang kaniyang mga pag-aaral sa alamat ay karaniwang ginagawa sa tulong ng kanyang kasamahan na si Behrooz Dehghani, na tumulong sa paglathala ng ilan sa mga gawa ni Behrangi pagkatapos ng kaniyang maagang pagkamatay. Si Behrangi ay mayroon ding ilang salin sa Azeri mula sa mga tulang Persian nina Ahmad Shamlou, Forough Farrokhzad, at Mehdi Akhavan-Sales.

## Mga sanggunian
Bluebeard

Ang "**Bluebeard**" (*Bughaw na Balbas*, , ) ay isang Pranses na tradisyong-pambayan, ang pinakasikat na nabubuhay na bersiyon nito ay isinulat ni Charles Perrault at unang inilathala ni Barbin sa Paris noong 1697 sa *Histoires ou contes du temps passé.* Ang kuwento ay nagsasabi sa kuwento ng isang mayamang lalaki sa ugali ng pagpatay sa kaniyang mga asawa at ang mga pagtatangka ng isang asawa upang maiwasan ang kapalaran ng kaniyang mga nauna. Ang "The White Dove", "The Robber Bridegroom" at "Fitcher's Bird" (tinatawag ding "Fowler's Fowl") ay mga kwentong katulad ng "Bluebeard". Ang katanyagan ng kuwento ay tulad na ang Merriam-Webster ay nagbibigay sa salitang "Bluebeard" ang kahulugan ng "isang lalaki na nagpakasal at pumatay ng sunod-sunod na asawa". Ang pandiwang "bluebearding" ay lumitaw pa nga bilang isang paraan upang ilarawan ang krimen ng alinman sa pagpatay sa isang serye ng mga kababaihan, o pang-akit at pag-abandona sa isang serye ng mga kababaihan.

## Mga pinagkuhanan 
Bagaman kilala bilang isang tradisyong-pambayan, ang tauhan ng Bluebeard ay lumilitaw na nagmula sa mga alamat na nauugnay sa mga makasaysayang indibidwal sa Bretanya. Ang isang pinagmulan ay pinaniniwalaan na ang 15th-century na hinatulan na Breton na serial killer na si Gilles de Rais, isang nobleman na nakipaglaban kasama si Joan of Arc at naging parehong Marshal ng Pransiya at ang kaniyang opisyal na tagapagtanggol, pagkatapos ay binitay at sinunog bilang isang mamamatay-tao na mangkukulam. Gayunpaman, hindi pinatay ni Gilles de Rais ang kanuyang asawa, at walang anumang bangkay na natagpuan sa kanyang ari-arian, at ang mga krimen kung saan siya nahatulan ay nagsasangkot ng seksuwal, brutal na pagpatay sa mga bata kaysa sa mga babae.

Ang isa pang posibleng pinagmulan ay nagmula sa kuwento ng unang Breton na haring si Conomor ang Sinumpa at ng kaniyang asawang si Tryphine. Ito ay naitala sa isang talambuhay ni San Gildas, na isinulat limang siglo pagkatapos ng kanyang kamatayan noong ikaanim na siglo. Inilalarawan nito kung paano pagkatapos na ikasal ni Conomor si Tryphine, binalaan siya ng mga multo ng mga dati niyang asawa na pinapatay niya sila kapag sila ay nabuntis. Buntis, siya ay tumatakas; hinuli at pinugutan niya siya ng ulo, ngunit mahimalang binuhay siya ni San Gildas, at nang dalhin niya siya sa Conomor, gumuho ang mga pader ng kaniyang kastilyo at pinatay siya. Ang Conomor ay isang makasaysayang pigura, na kilala sa lokal bilang isang werewolf, at ang iba't ibang lokal na simbahan ay nakatuon kay Santa Trifina at sa kaniyang anak na si San Tremeur.

## Mga sanggunian
The Brave Little Tailor

Ang "**The Brave Little Tailor**" o "**The Valiant Little Tailor**" o "**The Gallant Tailor"** (*Ang Matapang na Munting Sastre*, Aleman: *Das tapfere Schneiderlein*) ay isang Aleman na kuwentong bibit na kinolekta ng Magkapatid na Grimm (KHM 20). Ang "The Brave Little Tailor" ay isang kuwento ng Aarne–Thompson Tipo 1640, na may mga indibidwal na yugto na inuri sa iba pang mga uri ng kuwento.

Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Blue Fairy Book*. Ang kuwento ay isinalin bilang *Seven at One Blow*. Ang isa pa sa maraming bersyon ng kuwento ay makikita sa *A Book of Giants* ni Ruth Manning-Sanders.

Ito ay tungkol sa isang hamak na sastre na nanlilinlang sa maraming higante at isang malupit na hari upang maniwala sa hindi kapani-paniwalang mga gawa ng sastre ng lakas at katapangan, na humahantong sa kaniya na magtagumpay ng kayamanan at kapangyarihan.

## Mga pinanggalingan 
Inilathala ng Magkapatid na Grimm ang kuwentong ito sa unang edisyon ng *Kinder- und Hausmärchen* noong 1812, batay sa iba't ibang oral at nakalimbag na mapagkukunan, kabilang *ang Der Wegkürzer* (ca. 1557) ni Martinus Montanus.

## Pagsusuri 
Sa sistema ng Aarne–Thompson–Uther ng pag-uuri ng Tradisyong-pambayan, ang pangunahing bahagi ng kuwento ay uri ng motif 1640, na pinangalanang The Brave Tailor para sa kuwentong ito. Kasama rin dito ang mga episodyo ng uri 1060 (Pagpiga ng Tubig mula sa isang Bato); tipo 1062 (Isang Timpalak sa Pagtatapo ng Bato); tipo 1052 (Isang Timpalak sa Pagbubuhat ng Puno); tipo 1051 (Pagbubuhat na may Baluktot na Puno); at tipo 1115 (Pagtatangkang Patayin ang Bayani sa Kaniyang Kama).

### Mga pagkakaiba 
Ang folkloristang na si Joseph Jacobs, sa *European Folk and Fairy Tales* (o ''Europa's Fairy Book'' ) ay sinubukang buuin muli ang protoporma ng kuwento, na pinangalanan niyang "A Dozen at One Blow".

#### Europa 
Ang isang pagkakaiba ay naiulat na naroroon sa mga koleksiyon ng kuwentong-bayang Español, lalo na mula sa mga pinagsama-samang kuwentong-bayan noong ika-19 na siglo. Ang kuwento ay pinatunayan din sa mga mapagkukunang Amerikano. 

## Mga sanggunian
Ali Baba at ang Apatnapung Magnanakaw

Ang "**Ali Baba at ang Apatnapung Magnanakaw**" () ay isang tradisyong pambayan mula sa *Isang Libo at Isang Gabi*. Idinagdag ito sa koleksiyon noong ika-18 siglo ng tagasalin nitong Pranses na si Antoine Galland, na nakarinig nito mula sa Siriakong mangkukuwentong si Hanna Diyab. Bilang isa sa pinakapamilyar sa mga kuwento ng *Mga Gabing Arabe*, ito ay malawakang muling ikinuwento at gumanap sa maraming media, lalo na para sa mga bata, kung saan ang mas marahas na aspeto ng kuwento ay madalas na pinipigilan.

Sa orihinal na bersiyon, si **Ali Baba** (   ''*) ay isang mahirap na mangangahoy at isang tapat na tao na nakatuklas ng sikreto ng lungga ng mga magnanakaw, at pumasok na may kasamang magic phrase na "open sesame". Sinubukan ng mga magnanakaw na patayin si Ali Baba, ngunit ang tapat na aliping babae ni Ali Baba ay napigilan ang kanilang mga pakana. Pinakasalan siya ng anak ni Ali Baba at itinatago ni Ali Baba ang lihim ng kayamanan.

## Kasaysayang tekstuwal 
Ang kuwento ay idinagdag sa koleksiyon ng kwentong *One Thousand and One Nights* ng isa sa mga tagasalin nito sa Europa, si Antoine Galland, na tinawag ang kanyang mga volume na *Les Mille et Une Nuits* (1704–1717). Si Galland ay isang ika-18 siglong Peanses na Orientalista na nakarinig nito sa anyong pasalita mula sa isang Siriakong Maronite mangkukwuento, na tinatawag na Hanna Diyab, na nagmula sa Aleppo sa modernong Syria at nagkuwento sa Paris. Sa anumang kaso, ang pinakaunang kilalang teksto ng kuwento ay ang Pranses na bersyon ni Galland. Isinama ito ni Richard F. Burton sa mga pandagdag na tomo (sa halip na pangunahing koleksyon ng mga kuwento) ng kanyang salin (na inilathala bilang *The Book of the Thousand Nights and a Night*).

Sa orihinal na bersiyon, si **Ali Baba** (   **) ay isang mahirap na mangangahoy at isang tapat na tao na nakatuklas ng sikreto ng lungga ng mga magnanakaw, at pumasok na may kasamang magic phrase na "open sesame". Sinubukan ng mga magnanakaw na patayin si Ali Baba, ngunit ang tapat na aliping babae ni Ali Baba ay napigilan ang kanilang mga pakana. Pinakasalan siya ng anak ni Ali Baba at itinatago ni Ali Baba ang lihim ng kayamanan.

Ang kuwento ay idinagdag sa koleksiyon ng kwentong *One Thousand and One Nights* ng isa sa mga tagasalin nito sa Europa, si Antoine Galland, na tinawag ang kanyang mga volume na *Les Mille et Une Nuits* (1704–1717). Si Galland ay isang ika-18 siglong Peanses na Orientalista na nakarinig nito sa anyong pasalita mula sa isang Siriakong Maronite mangkukwuento, na tinatawag na Hanna Diyab, na nagmula sa Aleppo sa modernong Syria at nagkuwento sa Paris. Sa anumang kaso, ang pinakaunang kilalang teksto ng kuwento ay ang Pranses na bersyon ni Galland. Isinama ito ni Richard F. Burton sa mga pandagdag na tomo (sa halip na pangunahing koleksyon ng mga kuwento) ng kanyang salin (na inilathala bilang *The Book of the Thousand Nights and a Night'').

## Mga sanggunian
Black Bull of Norroway

Ang **Black Bull ng Norroway** (*Itim na Toro ng Norroway*) ay isang kuwentong bibit mula sa Eskosya. Ang isang katulad na kuwento na pinamagatang **The Red Bull of Norroway** ay unang lumabas sa print sa *Popular Rhymes of Scotland* ni Robert Chambers noong 1842. Ang isang bersiyon na pinamagatang **The Black Bull of Norroway** sa 1870 na edisyon ng *Popular Rhymes of Scotland* ay muling inilimbag sa isang Anglisadong bersiyon ni Joseph Jacobs sa kaniyang 1894 na aklat na *More English Fairy Tales.*

Ito ay kasama sa loob ng *The Blue Fairy Book* ni Andrew Lang, *English Fairy Tales* ni Flora Annie Steel,  *Scottish Folk Tales* ni Ruth Manning-Sanders, at *A Book Of British Fairytales* ni Alan Garner. Binanggit ito ni JRR Tolkien sa sanaysay na "On Fairy-Stories" bilang halimbawa ng isang " eucatastrophe".

Ito ay Aarne–Thompson tipo 425A, ang paghahanap sa nawawalang asawa. Ang iba sa ganitong uri ay kinabibilangan ng The King of Love, The Brown Bear of Norway, The Daughter of the Skies, East of the Sun and West of the Moon, The Enchanted Pig, The Tale of the Hoodie, Master Semolina, The Sprig of Rosemary, Ang Enchanted Snake, at White-Bear-King-Valemon.

## Mga pinagmulan 
Ang iskolar sa Ingles na si James Orchard Halliwell ay naglathala ng isa pang kuwento, na pinamagatang *The Bull of Norroway*, sa kanyang *Popular Rhymes and Nursery Tales*, at nagkomento na ito ay isang modernong bersiyon ng "napakalumang kuwento" *na Black Bull ng Norroway*, na binanggit sa *The Complaynt of Scotland* (1548).

Binanggit din ng folklorist na si Joseph Jacobs ang pagbanggit nito sa *The Complaynt of Scotland* at sa *Arcadia* ni Phillip Sidney.

## Mga pagkakaiba 
Ayon sa pag-aaral ni Jan-Ojvind Swahn sa humigit-kumulang 1,100 na variant ng Cupid at Psyche at mga kaugnay na uri, napagpasyahan niya na ang mga pagkakaiba sa engkantadong torong asawa ay maaaring magmula sa Irlanda o Britanya.

### Europa 
Ang isang pagkakaiba ng kuwento ay ang kuwentong *The Brown Bull of Ringlewood*, mula sa Eskosya, na kinolekta ni Peter Buchan.

## Mga sanggunian
The Princess on the Glass Hill

Ang "**The Princess on the Glass Hill**" o **The Maiden on the Glass Mountain** (*Ang Prinsesa sa Salamin na Burol*, Noruwego: *Jomfruen på glassberget*) ay isang Noruwegong kuwentong bibit na kinolekta nina Peter Christen Asbjørnsen at Jørgen Moe sa *Norske Folkeeventyr*. Ikinuwento nito kung paano nakakuha ng mahiwagang kabayo ang bunsong anak ng tatlo at ginamit ito para mapanalunan ang prinsesa.

Ito ay Aarne–Thompson tipo 530, na ipinangalan dito: ang prinsesa sa salamin na burol. Ito ay isang sikat na uri ng kuwento, kahit na ang mga gawa na dapat gawin ng bayani sa ikalawang bahagi, pagkakaroon ng pagkuha ng mahiwagang kabayo sa una, ay lubhang nag-iiba.

## Mga paksa 
#### Pinagmulan 
Iminungkahi ng mga iskolar (hal., Carl von Sydow, Hasan M. El-Shamy, Emmanuel Cosquin, Kurt Ranke na maaaring unang naitala ang mga pinagmulan ng uri ng kuwent. sa Ancient Egyptian literature, sa *The Tale of the Doomed Prince*, kung saan kailangang maabot ng prinsipe ang bintana ng prinsesa sa pamamagitan ng pag-akyat sa isang napakataas na tore.

Ang mananaliksik na si Inger Margrethe Boberg, sa kaniyang pag-aaral ng uri ng kuwento sa pamamagitan ng paggamit ng makasaysayang-heyograpikong pamamaraan, ay nagtalo na ang uri ng kuwento ay dapat na nagmula sa mga taong mangangabayo. Dahil ang mga pagkakaiba ay matatagpuan sa mga Hermaniko, Eslabo, Indiyano, at Romano - Kelta, at ang pangunahing uri (ang prinsesa na nakaupo sa Glass Mountain) ay ipinamamahagi sa buong Hilaga, Silangan, at Gitnang Europa, napagpasyahan ni Boberg na ang kuwento "ay nagmula sa mga panahon ng pamayanang Indo-Europe". Iminungkahi din niya na ang mga pagkakaiba sa Finlandes ay nagmula sa bahagi mula sa Suweko at sa isang bahagi mula sa Rusya, ang mga variant sa mga Sámi ay nagmula sa Noruwega, at ang mga kuwentong Ungaro ay nagmula sa kanilang mga karatig-bansa.

Kay Propesor John Th. Si Honti, sa isang kabaligtaran na pananaw mula sa kay Boberg, ay napansin na tila hindi niya alam ang kuwento ng Sinaunang Ehipto ng *The Tale of the Doomed Prince*. Ayon kay Honti, ang kinaroroonan ng timpalak sa kasunduan sa kasal, ang bansang Naharanna o Nahrin, sa sinaunang Syria, ay sikat sa matataas na gusali nito - at ang mga paghuhukay ay nagbibigay ng suporta sa paninindigang ito.

## Mga sanggunian
Miss Grand International 2022

Ang **Miss Grand International 2022** ay ang ika-sampung edisyon ng Miss Grand International pageant, na ginanap sa Sentul International Convention Center sa Kanlurang Java, Indonesya noong 25 Oktubre 2022.

Pagkatapos ng kompetisyon, kokoronahan ni Nguyễn Thúc Thùy Tiên ng Biyetnam si Isabella Menin ng Brasil bilang Miss Grand International 2022.

Mga kandidata mula sa 68 na mga bansa at teritoryo ang kakalahok sa kompetisyong ito. Papangunahan ng tanyag na personalidad na Taylandes na si Matthew Deane ang kompetisyon, at magtatanghal ang mang-aawit na Indonesang si Rossa sa edisyong ito.

## Mga Resulta
### Mga pagkakalagay
**§** – Nanalo bilang Miss Popular Vote at nakapasok sa Top 10

### Mga espesyal na parangal
## Mga kandidata
68 na kandidata ang kakalahok para sa titulo.

## Mga Tala 
## Mga Sanggunian 
Kategorya: Miss Grand International
The Death of Koschei the Deathless

Ang **The Death of Koschei the Deathless** o **Kamatayan ni Koschei na Walang Kamatayan** o **Marya Morevna** () ay isang Rusong kuwentong bibit na kinolekta ni Alexander Afanasyev sa *Narodnye russkie skazki* at isinama ni Andrew Lang sa *The Red Fairy Book*. Ang karakter na si Koschei ay isang masamang imortal na lalaki na nagbabanta sa kabataang babae gamit ang kaniyang mahika.

## Kuwento 
Si Ivan Tsarevitch ay may tatlong kapatid na babae, ang una ay si Prinsesa Maria, ang pangalawa ay si Prinsesa Olga, ang pangatlo ay si Prinsesa Anna. Matapos mamatay ang kaniyang mga magulang at magpakasal ang kaniyang mga kapatid na babae sa tatlong wizard, umalis siya sa kaniyang tahanan upang hanapin ang kaniyang mga kapatid na babae. Nakilala niya si Marya Morevna, ang magandang mandirigma na prinsesa, at pinakasalan siya. Pagkaraan ng ilang sandali ay inanunsiyo niya na siya ay pupunta sa digmaan at sinabihan si Ivan na huwag buksan ang pinto ng piitan sa kastilyong tinitirhan nila habang siya ay wala. Pagtagumpayan ng pagnanais na malaman kung ano ang hawak ng piitan, binuksan niya ang pinto sa lalong madaling panahon pagkatapos ng kaniyang pag-alis at natagpuan si Koschei, nakadena at payat. Hiniling ni Koschei kay Ivan na dalhan siya ng tubig; Ginagawa ito ni Ivan. Pagkatapos uminom ng labindalawang balde ng tubig si Koschei, bumalik sa kaniya ang kaniyang kapangyarihang mahika, pinunit niya ang kaniyang mga tanikala at nawala. Hindi nagtagal pagkatapos malaman ni Ivan na kinuha ni Koschei si Marya Morevna, at hinabol siya. Nang makuha niya siya sa unang pagkakataon, sinabihan ni Koschei si Ivan na palayain siya, ngunit hindi sumuko si Ivan, at pinatay siya ni Koschei, inilagay ang kaniyang labi sa isang bariles at itinapon ito sa dagat. Si Ivan ay muling binuhay ng mga asawa ng kaniyang mga kapatid na babae, mga makapangyarihang wizard, na maaaring mag-transform sa mga ibong mandaragit. Sinabi nila sa kaniya na may magic horse si Koschei at dapat pumunta si Ivan sa Baba Yaga para kumuha din nito, kung hindi, hindi niya matatalo si Koschei. Matapos tumayo si Ivan sa mga pagsusulit ni Yaga at makuha ang kabayo, nakipag-away siya kay Koschei, pinatay siya at sinunog ang kaniyang katawan. Si Marya Morevna ay bumalik kay Ivan, at ipinagdiriwang nila ang kaniyang tagumpay kasama ang kaniyang mga kapatid na babae at kanilang mga asawa.

## Mga salin 
Ang pagsasalin ng kuwento ni Irina Zheleznova ay ang *Marya Morevna The Lovely Tsarevna*.

## Pagsusuri 
### Pag-uuri 
Ang kuwento ay inuri sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang ATU 552 (The Girls who Married Animals), na may isang episode ng uri ATU 302 (The Giant/Ogre na walang puso sa kaniyang katawan). Sa katunayan, ang kuwentong ito, na kilala rin bilang *The Death of Koschei in the Egg*, ay isa sa "pinakatanyag na kuwentong-bayan ng Russia".

## Mga sanggunian
Flora Annie Steel

Si **Flora Annie Steel** (Abril 2, 1847 – Abril 12, 1929) ay isang Ingles na manunulat, na nanirahan sa Britanikong Raj sa loob ng 22 taon. Siya ay kilala lalo na para sa mga aklat na itinakda sa subkontinente ng India o konektado dito. Ang kanyang nobela na *On the Face of the Waters* (1896) ay naglalarawan ng mga insidente sa Rebelyong Indiyano.

## Personal na buhay 
Siya ay ipinanganak na Flora Annie Webster sa Sudbury Priory, Sudbury, Middlesex, ang ikaanim na anak ni George Webster. Ang kaniyang ina, si Isabella MacCallum, ay isang tagapagmana.  Noong 1867 pinakasalan niya si Henry William Steel, isang miyembro ng Indian Civil Service, at nanirahan sila sa India hanggang 1889, pangunahin sa Punjab, kung saan ang karamihan sa kaniyang mga libro ay konektado. Siya ay naging malalim na interesado sa katutubong buhay ng India at nagsimulang humimok ng mga repormang pang-edukasyon sa pamahalaan ng India. Si Gng. Steel mismo ay naging Inspectress ng Mga Pampamahalaan at Tinutulungang Paaralan sa Punjab at nagtrabaho din kasama si John Lockwood Kipling, ama ni Rudyard Kipling, na nagtaguyod ng sining at sining ng India. Nang mahina ang kalusugan ng kaniyang asawa, kinuha ni Flora Annie Steel ang ilan sa kaniyang mga responsibilidad.

Namatay siya sa bahay ng kaniyang anak na babae sa Minchinhampton, Gloucestershire noong Abril 12, 1929. Kasama sa kaniyang mga biographer sina Violet Powell at Daya Patwardhan.

## Pagsusulat 
Si Flora Annie Steel ay interesado sa kaugnayan sa lahat ng klase ng lipunang Indiyano . Ang pagsilang ng kaniyang anak na babae ay nagbigay sa kaniya ng pagkakataong makipag-ugnayan sa mga lokal na kababaihan at matuto ng kanilang wika. Hinikayat niya ang paggawa ng mga lokal na yaring-kamay at nangolekta ng mga kuwentong-bayan, isang koleksiyon na inilathala niya noong 1894.

Ang kaniyang interes sa mga paaralan at ang edukasyon ng mga kababaihan ay nagbigay sa kaniya ng pananaw sa katutubong buhay at pagkatao. Isang taon bago umalis sa India, siya ay naging katuwang na may-akdad at naglathala ng *The Complete Indian Housekeeper and Cook*, na nagbigay ng mga detalyadong direksiyon sa mga babaeng Europea sa lahat ng aspekto ng pamamahala ng sambahayan sa India.

## Mga sanggunian
Drakestail

Ang **Drakestail** na kilala rin bilang **Quackling** ay isang Pranses na kuwentong bibit tungkol sa isang pato, kung saan ang pag-uulit ang bumubuo sa karamihan ng lohika sa likod ng kuwento. Ang kuwento ay katulad din ng iba pang mga kuwentong bayan at engkanto kung saan ang bayani ay kumukuha ng ilang kakampi (o kung minsan ay mga bagay o kasanayan) at ginagamit ang mga ito sa eksaktong pagkakasunud-sunod na natagpuan.

## Ang kuwento 
Ang Drakestail sa una ay nakahanap ng isang barya, ngunit agad na hiniling na ibigay ito sa Hari (na may pangako ng isang pagbabayad sa hinaharap). Kapag lumipas ang isang tiyak na haba ng panahon, siya ay tumungo sa palasyo. Sa daan, kumakanta siya:

* Quack! Quack! Quack! Kailan ko maibabalik ang aking pera? 

Sa mabilis na pagkakasunod-sunod, nakilala ni Drakestail ang apat na kaibigan, isang soro, isang hagdan, isang ilog, at isang pugad ng mga bubuyog. Sa bawat isa, ang palitan ay mahalagang pareho:

* "Saan ka pupunta?"
* "Pupuntahan ko ang Hari."
* "Puwede ba akong sumama?"
* "Ito ay isang mahabang paraan."
* "Magpapaliit ako at bababa sa iyong lalamunan, at maaari mo akong buhatin."

(Ang iba't ibang bersiyon ng kuwento ay magsasabi nito nang iba, at ang ilan ay may Drakestail na nag-aalok ng biyahe sa halip na sumang-ayon lamang dito.)

Nang makarating si Drakestail sa palasyo, hiniling niyang makita ang Hari. Ang Hari, na nagastos na ng barya (kasama ang ilang taon na mga buwis) na walang maipakita dito, ay nagsabi na itapon ang Drakestail sa bakuran ng manok.

Ang mga manok ay umaatake, ngunit si Mr. Fox ay lumabas at pinapatay sila. Katulad nito, iniligtas ng hagdan ang Drakestail mula sa isang balon at iniligtas siya ng ilog mula sa hurno. Sa bawat oras na bumalik siya sa mga pintuan ng palasyo at sinasabi:

* Quack! Quack! Quack! Kailan ko maibabalik ang aking pera?

Sa wakas, nagpasya ang Hari na umupo sa Drakestail. Lumalabas ang pugad ng mga bubuyog at maaaring tukatin siya hanggang mamatay o maging dahilan upang tumalon siya sa bintana hanggang sa kaniyang kamatayan.

Hinahanap ni Drakestail ang kaniyang pera at hindi ito mahanap; gayunpaman, nang dumating ang mga taong-bayan upang magpetisyon sa Hari, nagalak sila na siya ay patay na at ginawang bagong Hari si Drakestail.

## Mga pagsasalin 
Ang orihinal na bersiyon ng *Drakestail ay* ikinuwento sa Pranses bilang ''Bout-d'-Canard* sa aklat *na Affenschwanz et Cetera* ni Charles Marelle noong 1888, isinalin sa Ingles sa *Red Fairy Book* ni Andrew Lang noong 1890.

Ang kuwento ay isinalin bilang *Drakesbill and his Friends* at inilathala sa pagtitipon ng mga *Fairy stories my children love best of all''.

## Pagsusuri 
Ayon sa iskolar ng alamat na si Stith Thompson, ang kuwento ay kabilang sa Talatuntunang Aarne–Thompson–Uther bilang uri ng kuwento na ATU 715, "Half-Chick" (kilala rin sa pangalan nitong Pranses, "Demi-Coq"). Ang pangalan ay tumutukoy sa pangunahing tauhan, minsan isang buong tandang, minsan sa ibabang kalahati ng isa, at ang mga nakakatawang pakikipagsapalaran na nararanasan niya kasama ang kaniyang mga kaibigan.

## Mga sanggunian