Golpo ng Mehiko

Ang **Golpo ng Mehiko** () ay isang ocean basin at marhinal na dagat ng Karagatang Atlantiko, karamihan ay napapalibutan ng kontinente ng North American. Ito ay napapaligiran sa hilagang-silangan, hilaga at hilagang-kanluran ng Gulf Coast ng Estados Unidos; sa timog-kanluran at timog ng Mexican estado ng Tamaulipas, Veracruz, Tabasco, Campeche, Yucatán, at Quintana Roo; at sa timog-silangan ng Cuba. Ang Southern U.S. states ng Texas, Louisiana, Mississippi, Alabama, at Florida, na hangganan ng Gulpo sa ang hilaga, ay madalas na tinutukoy bilang "Third Coast" ng Estados Unidos (bilang karagdagan sa mga baybayin nito sa Atlantiko at Pacific.

Ang Gulpo ng Mexico ay nabuo humigit-kumulang 300&nbsp;milyong taon na ang nakalipas bilang resulta ng plate tectonics. Ang Gulf of Mexico basin ay halos hugis-itlog at humigit-kumulang 1,500km ang lapad. Ang sahig nito ay binubuo ng sedimentary rocks at kamakailang mga sediment. Ito ay konektado sa bahagi ng Karagatang Atlantiko sa pamamagitan ng Florida Straits sa pagitan ng U.S. at Cuba, at sa Caribbean Sea sa pamamagitan ng Yucatán Channel sa pagitan ng Mexico at Cuba. Dahil sa makitid na koneksyon nito sa Karagatang Atlantiko, ang Gulpo ay nakakaranas ng napakaliit na tidal ranges. Ang laki ng Gulf basin ay humigit-kumulang 1.6&nbsp;milyong km2 (615,000 milya kwadrado). Halos kalahati ng basin ay binubuo ng mababaw na continental-shelf na tubig. Ang dami ng tubig sa palanggana ay humigit-kumulang  (). Ang Gulpo ng Mexico ay isa sa pinakamahalagang offshore petroleum na mga rehiyon ng produksyon sa mundo, na bumubuo sa kala-anim ng kabuuang produksyon ng Estados Unidos.

## Lawak 
Ang International Hydrographic Organization ay tumutukoy sa timog-silangan na limitasyon ng Gulpo ng Mexico bilang:

Isang linyang nagdurugtong sa Cape Catoche Liwanag () sa Liwanag sa Cape San Antonio sa Cuba, sa pamamagitan ng islang ito hanggang sa meridian of 83°W at sa Northward kasama ang meridian na ito hanggang sa latitude ng South point ng Dry Tortugas (24°35'N) , sa kahabaan nitong parallel Eastward sa Rebecca Shoal (82°35'W) mula doon sa mga shoals at Florida Keys hanggang sa mainland sa silangang dulo ng Florida Bay at lahat ang makitid na tubig sa pagitan ng Dry Tortugas at ng mainland na itinuturing na nasa loob ng Gulpo.

## Geology 
]]
 sa Gulf of Mexico]]
Ang pinagkasunduan sa mga geologist na nag-aral ng heolohiya ng Gulpo ng Mexico ay bago ang Huling Triassic, ang Golpo ng Mexico ay wala pa. Bago ang Late Triassic, ang lugar na ngayon ay inookupahan ng Gulpo ng Mexico ay binubuo ng tuyong lupa, na kinabibilangan ng continental crust na ngayon ay nasa ilalim ng Yucatán, sa loob ng gitna ng malaking supercontinent ng Pangea. Ang lupaing ito ay nasa timog ng tuluy-tuloy na bulubundukin na umaabot mula hilaga-gitnang Mexico, sa pamamagitan ng Marathon Uplift sa Kanluran Texas at sa Ouachita Mountains ng Oklahoma, at hanggang [ [Alabama]] kung saan direktang nakaugnay ito sa Appalachian Mountains. Ito ay nilikha sa pamamagitan ng banggaan ng mga kontinental na plato na bumuo ng Pangea. Gaya ng interpretasyon nina Roy Van Arsdale at Randel T. Cox, ang bulubunduking ito ay nilabag noong Late Cretaceous beses sa pamamagitan ng pagbuo ng Mississippi Embayment.

Ang mga geologist at iba pang siyentipiko sa Earth ay sumasang-ayon sa pangkalahatan na ang kasalukuyang Gulf of Mexico basin ay nagmula sa Late Triassic time bilang resulta ng rifting sa loob ng Pangaea. Ang rifting ay nauugnay sa mga zone ng kahinaan sa loob ng Pangea, kabilang ang mga suture kung saan nagbanggaan ang Laurentia, South American, at African plate upang likhain ito. Una, nagkaroon ng Late Triassic-Early Jurassic phase ng rifting kung saan nabuo ang rift valleys at napuno ng continental red beds. Pangalawa, habang umuusad ang rifting sa panahon ng Early at Middle Jurassic, ang continental crust ay naunat at naninipis. Ang pagnipis na ito ay lumikha ng isang malawak na zone ng transitional crust, na nagpapakita ng katamtaman at hindi pantay na pagnipis na may block faulting, at isang malawak na zone ng pare-parehong thinned transitional crust, na kalahati ng karaniwang  kapal ng normal na continental crust. Sa panahong ito, ang rifting ay unang lumikha ng koneksyon sa Karagatang Pasipiko sa gitna ng Mexico at kalaunan patungong silangan sa Karagatang Atlantiko. Binaha nito ang pagbubukas ng basin upang lumikha ng Gulpo ng Mexico bilang isang nakapaloob na marginal na dagat. Habang ang Gulpo ng Mexico ay isang pinaghihigpitang basin, ang humihinang transitional crust ay nabalot ng malawakang pag-aalis ng Louann Salt at nauugnay na anhydrite evaporite. Sa panahon ng Late Jurassic, ang patuloy na rifting ay nagpalawak sa Gulpo ng Mexico at umunlad hanggang sa punto na pagkalat sa sahig ng dagat at pagbuo ng oceanic crust. Sa puntong ito, naitatag ang sapat na sirkulasyon kasama ng Karagatang Atlantiko na huminto ang pag-aalis ng Louann Salt. Ang pagkalat ng seafloor ay huminto sa pagtatapos ng Jurassic time, mga 145–150&nbsp;million years ago.

Sa panahon ng Late Jurassic hanggang Early Cretaceous, ang basin na inookupahan ng Gulpo ng Mexico ay nakaranas ng panahon ng paglamig at paghupa ng crust na nasa ilalim nito. Ang paghupa ay resulta ng kumbinasyon ng crustal stretching, cooling, at loading. Sa una, ang kumbinasyon ng crustal stretching at cooling ay nagdulot ng humigit-kumulang  ng tectonic subsidence ng central thin transitional at oceanic crust. Dahil ang paghupa ay nangyari nang mas mabilis kaysa sa mapupuno ng sediment, ang Gulpo ng Mexico ay lumawak at lumalim.

Nang maglaon, ang pagkarga ng crust sa loob ng Gulpo ng Mexico at katabing kapatagan ng baybayin sa pamamagitan ng akumulasyon ng mga kilometro ng sediments sa panahon ng natitirang bahagi ng Mesozoic at lahat ng Cenozoic ay lalong nagpapahina sa pinagbabatayan na crust sa kasalukuyang posisyon nito. humigit-kumulang  sa ibaba ng antas ng dagat. Lalo na sa panahon ng Cenozoic, isang panahon ng relatibong katatagan para sa mga coastal zone ng Gulf, makapal [ Binuo ng [clastic wedge]] ang continental shelf sa kahabaan ng hilagang-kanluran at hilagang mga gilid ng Gulpo ng Mexico.

Noong 2014, natuklasan ni Erik Cordes ng Temple University at ng iba pa ang isang brine pool  sa ibaba ng gulf's surface, na may circumference na  at  talampakan ang lalim, na apat hanggang limang beses na mas maalat kaysa sa natitirang tubig. Ang unang paggalugad sa site ay walang tauhan, gamit ang Hercules at noong 2015 isang team ng tatlo ang gumamit ng deep submergence vehicle . Ang site ay hindi makapagpapanatili ng anumang uri ng buhay maliban sa bacteria, mussels na may symbiotic relationship, tube worms at ilang uri ng hipon. Tinawag itong "Jacuzzi of Despair". Dahil ito ay mas mainit kaysa sa nakapalibot na tubig ( kumpara sa ), ang mga hayop ay naaakit dito, ngunit hindi makakaligtas kapag napasok nila ito.

Ang Gulpo ng Mexico ay 41 porsiyento continental slope, 32 porsiyento continental shelf, at 24 porsiyento abyssal plain na may pinakamalaking lalim na 12,467 talampakan sa Sigsbee Deep . Pitong pangunahing lugar ang ibinigay bilang:
* Gulf of Mexico basin, na naglalaman ng Sigsbee Deep at maaaring hatiin pa sa continental rise, ang Sigsbee Abyssal Plain, at ang Mississippi Cone.
* Northeast Gulf of Mexico, na umaabot mula sa isang punto sa silangan ng Mississippi River Delta malapit sa Biloxi hanggang sa silangang bahagi ng Apalachee Bay.
* South Florida Continental Shelf and Slope, na umaabot sa baybayin mula Apalachee Bay hanggang sa Straits of Florida at kinabibilangan ng Florida Keys at Dry Tortugas
* Campeche Bank, na umaabot mula sa Yucatán Straits sa silangan hanggang sa Tabasco–Campeche Basin sa kanluran at kinabibilangan ng Arrecife Alacran.
* Bay of Campeche, na isang isthmian embayment na umaabot mula sa kanlurang gilid ng Campeche Bank hanggang sa mga malayong pampang na rehiyon sa silangan lamang ng daungan ng Veracruz.
* Western Gulf of Mexico, na matatagpuan sa pagitan ng Veracruz sa timog at ng Rio Grande sa hilaga.
* Northwest Gulf of Mexico, na umaabot mula Alabama hanggang Rio Grande.

## Kasaysayan
### Pre-Columbian
Noon pa noong Sibilisasyon ng Maya, ang Gulpo ng Mexico ay ginamit bilang ruta ng kalakalan sa baybayin ng Yucatán Peninsula at kasalukuyang Veracruz .

### Paggalugad ng Espanyol 
 at Rita. Bagama't pinalamig ni Katrina ang tubig sa dinadaanan nito nang hanggang 4&nbsp;°C, bumangon ang mga ito sa oras ng paglitaw ni Rita.]]

Bagaman ang paglalayag ng Kastila ni Christopher Columbus ay pinarangalan sa pagkatuklas ng mga Europeo sa Amerika, ang mga barko sa kanyang apat na paglalakbay ay hindi nakarating sa Gulpo ng Mexico. Sa halip, ang mga Espanyol ay naglayag sa Caribbean sa palibot ng Cuba at Hispaniola. Ang unang di-umano'y European exploration ng Gulpo ng Mexico ay ni Amerigo Vespucci noong 1497. Sinasabing sinundan ni Vespucci ang baybaying lupain ng Central America bago bumalik sa Karagatang Atlantiko sa pamamagitan ng Straits of Florida sa pagitan ng Florida at Cuba. Gayunpaman, ang unang paglalayag na ito ng 1497 ay malawakang pinagtatalunan at maraming mananalaysay ang nagdududa na ito ay naganap gaya ng inilarawan. Sa kanyang mga liham, inilarawan ni Vespucci ang paglalakbay na ito, at minsan Juan de la Cosa bumalik sa Espanya, isang sikat na mapa ng mundo, na naglalarawan sa Cuba bilang isang isla, ay ginawa.

Noong 1506, nakibahagi si Hernán Cortés sa pananakop ng Hispaniola at Cuba, na tumanggap ng malaking lupain at mga alipin ng katutubo para sa kanyang pagsisikap. Noong 1510, sinamahan niya si Diego Velázquez de Cuéllar, isang aide ng gobernador ng Hispaniola, sa kanyang ekspedisyon upang sakupin ang Cuba. Noong 1518, pinamunuan siya ni Velázquez ng isang ekspedisyon upang tuklasin at i-secure ang loob ng Mexico para sa kolonisasyon.

Noong 1517, natuklasan ni Francisco Hernández de Córdoba ang Yucatán Peninsula. Ito ang unang European na nakatagpo ng isang advanced na sibilisasyon sa Americas, na may matatag na mga gusali at isang kumplikadong panlipunang organisasyon na kinilala nila bilang maihahambing sa mga ng Old World; mayroon din silang dahilan upang asahan na ang bagong lupaing ito ay magkakaroon ng ginto. Ang lahat ng ito ay naghikayat ng dalawang karagdagang ekspedisyon, ang una noong 1518 sa ilalim ng pamumuno ni Juan de Grijalva, at ang pangalawa noong 1519 sa ilalim ng pamumuno ni Hernán Cortés, na humantong sa paggalugad ng mga Espanyol, pagsalakay ng militar, at sa huli ay paninirahan at kolonisasyon na kilala bilang Conquest of Mexico. Hindi nabuhay si Hernández upang makita ang pagpapatuloy ng kanyang trabaho: namatay siya noong 1517, ang taon ng kanyang ekspedisyon, bilang resulta ng mga pinsala at matinding pagkauhaw na naranasan sa paglalakbay, at nabigo sa kaalaman na Diego Velázquez ay nauna kay Grijalva bilang kapitan ng susunod na ekspedisyon sa Yucatán.

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga golpo