open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kolomyika

[thumb|*Kolomyika* ni [Teodor Axentowicz]]
Ang **kolomyika** (, ; binabaybay din bilang **kolomeyka** o **kolomeike**) ay isang Hutsul (Ukranyano) na genre ng musika na pinagsasama ang isang mabilis na pambayang sayaw at mga nakakatawang tula na tumutula. Kabilang dito ang isang uri ng sayaw na pagtatanghal na binuo ng Ukranyanong nangingibang-bansa sa Hilagang Amerika.

Nagmula ito sa kanlurang Ukranyanong bayan ng Kolomyia, sa rehiyon ng Hutsul sa silangang Galicia. Makasaysayang sikat ito sa mga Ukranyano at Polako, at kilala rin (bilang *kalamajka*) sa hilagang-silangang Slovenia kung saan nanirahan ang ilang Ukranyano noong panahon ng Austria-Unggarya.

Ang mga Kolomyika ay sinasayaw pa rin sa Ukranya, bilang isang tradisyon sa ilang mga pista opisyal, sa panahon ng kasiyahan, o para lamang sa kasiyahan. Sa kanlurang Ukranya, ang mga ito ay sikat na sayaw para sa mga kasalan.

Ang kolomyka ay maaaring kumbinasyon ng tono, kanta, at sayaw na may ilang recording na may linya ng pag-awit na kahalili ng linya ng instrumental na melodya, habang ang iba ay puro instrumental. Ang teksto ay may posibilidad na nasa tumutula na mga couplet at isang nakakatawang komentaryo sa pang-araw-araw na buhay. Ang simpleng 2/4 na ritmo at mga estruktura nito ay ginagawang napakadaling ibagay ang kolomyika, at ang teksto at melodies ng libo-libong iba't ibang bersiyon ay na-annotate. Ang isang koleksiyon na ginawa ni Volodymyr Shukhevych noong 1905, ay naglalaman ng higit sa 8,000. Bagaman isang napakalumang anyo, patuloy itong nagiging tanyag dahil sa kanilang mabilis, masigla, at kapana-panabik na melodies, kadalasang may sinkopa.

Ang estilong kolomyika na taludtod ng kanta ay pantig, na binubuo ng dalawang linya ng 14 na pantig (o ng apat na linya: 8 + 6 + 8 + 6). Ito ay tipikal hindi lamang para sa isang kolomyika, kundi pati na rin para sa makasaysayang, araw-araw, ballad, at iba pang mga Ukranyanong kuwentong-pambayan. Ito ay madalas na ginagamit ni Taras Shevchenko.

Ang Pambansang Awit ng Ukranya ay isinulat din sa bersong kolomyika.

## Mga sanggunian
Gabi ng Kupala

Ang **Gabi ng Kupala**, (, , , ), na tinatawag ding **Ivanа-Kupala**, ay isang tradisyonal na Eslabong holiday na orihinal na ipinagdiriwang sa pinakamaikling gabi ng taon, na sa 21-22  o 23-24 ng Hunyo (Republikang Tseko, Polonya, at Slovakia) at sa mga bansang Silangang Eslabo ayon sa tradisyonal na kalendaryong Juliano sa gabi sa pagitan ng 6 hanggang 7 Hulyo (Belarus, Rusya, at Ukranya).Naaayon sa kalendaryo, ito ay kabaligtaran ng taglamig na holiday ng Koliada. Ang pagdiriwang ay nauugnay sa solstisyo sa tag-init kapag ang mga gabi ay ang pinakamaikling at may kasamang ilang Eslabong ritwal. Kabilang dito ang pagkolekta ng damo, pag-iilaw ng apoy, at pagligo sa ilog.

## Kasaysayan 
Ang pangalan ng holiday ay orihinal na Kupala; isang paganong ritong pambuntis sa kalaunan ay inangkop sa Ortodoksong Kristiyano na kalendaryo sa pamamagitan ng pag-uugnay nito sa Araw ni San Juan na ipinagdiriwang tuwing Hunyo 24. Ang Silangang Kristiyanismo ay gumagamit ng tradisyonal na kalendaryong Juliano na hindi nakaayon sa aktuwal na solstisyo; ang Hunyo 24 sa kalendaryong Julian ay bumagsak sa Hulyo 7 sa mas modernong kalendaryong Gregoryano.

Pinagsasama ng Ukranyano, Byeloruso, at Ruso na pangalan ng holiday na ito ang "Ivan" (Joan/Johan/John, sa kasong ito kay John / Juan Bautista) at *Kupala* na inaakalang hango sa salitang Slavic para sa paliligo, na kognado. Gayunpaman, malamang na nagmula ito sa proto-Eslabong *kump*, isang pagtitipon. Ang dalawang kapistahan ay maaaring iugnay sa pamamagitan ng muling pagbibigay-kahulugan sa mga taong nagbibinyag ni Juan sa pamamagitan ng ganap na paglulubog sa tubig. Gayunpaman, ang tradisyon ng Kupala ay nauna pa sa Kristiyanismo. Ang paganong pagdiriwang ay inangkop at muling itinatag bilang isa sa mga katutubong tradisyong Kristiyano na kaakibat ng lokal na kuwentong-pambayan.

## Kuwentong-pambayan at mga Eslabong paniniwala sa relihiyon 
left|thumb|214x214px|Івана Купала (Ivana-Kupala). Selyo ng Ukranya (1998)
Marami sa mga ritwal na may kaugnayan sa holiday na ito ay konektado sa papel ng tubig sa pagbubuntis at ritwal sa paglilinis. Ito ay dahil sa mga sinaunang ritwal ng Kupala. Sa araw ng Kupala, tumalon ang kabataan sa apoy ng siga sa isang ritwal na pagsubok ng katapangan at pananampalataya. Ang kabiguan ng magkasintahang mag-asawa na makumpleto ang pagtalon, habang magkahawak-kamay, ay tanda ng kanilang nakatakdang paghihiwalay.

## Mga sanggunian
Kozachok

Ang **Kozachok** () o **Kazachok** ( ) ay isang tradisyonal na pambayang sayawin na Ukranyano at Ruso  na nagmula sa mga Kosako noong ika-16 na siglo. Noong ika-17 at ika-18 siglo ito ay itinatanghal sa buong kontemporaneong Ukranya at gayundin sa mga marangal na korte ng Europa. Ito ay isang mabilis, linyahan, sayaw magkatambal sa  na oras, kadalasan sa patuloy na pagtaas ng tempo at ng isang improbisatoryong tauhan, kadalasan sa isang minor key sa Ukranya, at sa isang major key sa Rusya. Ang babae ay nangunguna at ang lalaki ay sumusunod, na ginagaya ang kaniyang mga pigura – siya ay nagpapahiwatig ng mga pagbabago sa paggalaw sa pamamagitan ng pagpalakpak ng kamay. Noong ika-17 siglo, naging uso ang kozachok sa musika ng korte sa Europa.

Ang terminong "kozachok" ay maaaring masubaybayan pabalik sa Vertep, ang ika-16 hanggang ika-19 na siglong Ukranyanong palipat-lipat na teatrong papet. Ang mga dula sa Vertep ay binubuo ng dalawang bahagi, ang una ay nagsasadula ng kapanganakan ni Kristo, at ang pangalawa ay may sekular na balangkas, na kadalasan ay isang kuwento tungkol sa moralidad. Sa Rusya mayroong iba't ibang bersiyon ng sayaw ng kozachok ang Kuban Kazachok (rehiyon ng Krasnodar ng katimugang Rusya), at Terek Kazachok (rehiyon ng hilagang Caucaso). Sa kasaysayan, ang mga rehiyong ito ay may mahalagang populasyong Ukranyano na makabuluhang nabawasan noong panahong Sobyet.

Sa Ukranya, ito ay madalas na isang masayang pagdiriwang na nakasentro sa mga Kosako mula sa rehiyon ng Zaporizhia, na kumanta, tumugtog ng bandura, at sumayaw. Ang sayaw na ito ay naging kilala bilang "Vertepny Kozachok", na literal na nangangahulugang "Isang Kosako mula sa Vertep" at ipinakita ang lahat ng mga katangian ng maapoy na ugali ng Kozak. Ang kanluran-gitnang rehiyon ng Russia tulad ng Belgorod Oblast ay may mahalagang papel sa mga sayaw ng Silangang Eslabo. Sa Rusya, maraming mga kayamanan ng kultura ang maaari pa ring masubaybayan sa kanilang mga pinagmulan, tulad ng sa rehiyon ng Kozachok sa Belgorod. Makasaysayan, iyon ay may malaking populasyong Ukranyano.

Ang Ukranyanong koreograpo at mananayaw na si Vasyl Avramenko, na kilala sa kaniyang estandardisasyon ng Ukranyanong sayaw at sa kaniyang trabaho sa buong mundo, ay sikat sa kaniyang "Kozachok Podilskyi", isang Kosakong sayaw panliligaw na katutubo sa rehiyon ng Podillia, para sa isa hanggang apat na mag-asawa. Malamang na natutuhan niya ang "Kozachok Podilskyi" mula sa gawaing teatro na ginawa niya sa pagitan ng 1917-1921 na mga mapagkukunan mula sa repertoire ng mga sayaw na ginanap sa mga dula sa mga henerasyon bago kasama ang mga dula ng Ukranyanong dramaturgo at manunulat na si Marko Kropyvnytskyi.

## Mga sanggunian
Love You as the World Ends

Ang **Love You as the World Ends**: (Japanese:  君と世界が終わる日に), (English: ***With You on the Day the World Ends***), ay isang teleseryeng sombi apokalypto na pinagbibidahan nina Ryoma Takeuchi, Ayami Nakajo, Show Kasamatsu, Marie Iitoyo, Makita Sports, Tamae Ando, Kim Jae-Hyum, Naho Yokomizo, Ryohei Otani at Takashi Sasano na inilathala ng direktor na si Shintaro Sugawara,

## Lagom
Si Hibiki Mamiya (Ryoma Takeuchi) ay isang mekanikong namumuhay kasama ang iniirog na si Kurumi Ogasawara (Ayami Nakajo), Siya ay mayroong planong mag proposa kay Kurumi, isang araw ay naging magkasintahan sila, apat na araw ang makalipas ay kumalat ang isang sakit na "Novel golem virus" sa Miura, Kanagawa, kung saan kumalat ang epidemya, si Hibiki ay nagpunta sa Yokohama upang hanapin sa Kurumi.

## Tauhan at karakter
### Pangunahing tauhan
* Ryoma Takeuchi bilang Hibiki Mamiya
* Ayami Nakajo bilang Kurumi Ogasawara
* Show Kasamatsu bilang Hiro Todoroki
* Marie Iitoyo bilang Kanae Hiiragi
* Makita Sports bilang Yohei Komoto
* Tamae Ando bilang Shoko Mihara	
* Kim Jae-Hyu bilang Yoon Min-Jun
* Naho Yokomizo bilang Yuzuki Mihara
* Ryohei Otani bilang Daiki Hongo
* Takashi Sasano bilang Masaomi Uwajima

### Suportadong tauhan
* Kenichi Takito bilang Koki Shuto
* Suzunosuke bilang Shinji Azuma	
* Hyunri bilang Yoon Ji-An
* Takumi Yagi bilang Shun Katsushima
* Kazuki Horike bilang Kentaro Sawa
* Kodai Asaka bilang Rikuto Kuwata	
* Satoshi Jinbo bilang Kojiro Ushigome
* Kanau Tanaka bilang Shori Tachibana
* Chise Niitsu bilang Mana Tachibana
* Shohei Uno bilang Omaezaki
* Toshihito Kokubo bilang Tsuboi
* Kyoko Yoshine bilang Mia Nakagoshi
* Michiko Tanaka bilang Haru

## Tingnan rin
* All of Us Are Dead

## Talababa
* 

Kategorya:Mga serye sa telebisyon
Eletsong bulaklak

Ang **eletsong bulaklak** ay isang mahiwagang bulaklak sa mitolohiyang Baltika (, ), sa mitolohiyang Estonyo () at sa mitolohiyang Eslabiko (, , , ).

## Tradisyon 
Ayon sa alamat, ang bulaklak na ito ay namumulaklak nang napakaikling panahon sa bisperas ng solstisyo ng tag-init (ipinagdiriwang tuwing Hunyo 21 o kung minsan ay Hulyo 7). Ang bulaklak ay nagdadala ng kapalaran sa taong nakahanap nito. Sa iba't ibang bersiyon ng kuwento, ang bulaklak na eletsk ay nagdudulot ng suwerte, kayamanan, o kakayahang maunawaan ang pananalita ng hayop. Gayunpaman, ang bulaklak ay mahigpit na binabantayan ng mga masasamang espiritu at sinuman ang makakahanap ng bulaklak ay magkakaroon ng pamamaraan sa mga makamundong kayamanan, na hindi kailanman pinakinabangan kaninuman, kaya ang desisyon na kunin ang bulaklak o iwanan ito ay nakasalalay sa indibidwal.

## Tradisyong Eslabo 
### Tradisyong Ruso, Ukranyano, Biyeloruso, at Polako 
Sa Rusya, Ukranya, Belarus, at Polonya, ang holiday ay isinasagawa sa bisperas ng Gabi ng Ivan Kupala. Ang mga batang babae ay nagsusuot ng mga korona sa kanilang buhok at ang mga mag-asawa ay pumunta sa kakahuyan na naghahanap ng bulaklak ng eletso. Paglabas nila sa kakahuyan, kung suot ng lalaki ang korona ng babae, ibig-sabihin ay magpapakaal na ang mag-asawa.

Ayon sa alamat, ang bulaklak ay Chervona Ruta. Ang bulaklak ay dilaw, ngunit ayon sa alamat, ito ay nagiging pula sa bisperas ng Araw ng Ivan Kupala.

## Namumulaklak na eletso 
right|thumb|Ang isang "fertile frond" ng isang tunay na pako ay hindi talaga isang bulaklak.
Sa katunayan, ang mga eletso ay hindi namumulaklak na mga halaman. Gayunpaman, posible na ang pamumulaklak na alamat ng eletso ay may mga ugat sa katotohanan. Noong nakaraan, ang pagpapangkat ng mga halaman ay hindi eksaktong kapareho ng modernong taksonomiya. Maraming namumulaklak na halaman ang kahawig ng mga elesto, o may malaeletso na mga dahon, at ang ilan sa mga ito ay talagang nagbubukas ng mga bulaklak sa gabi. Gayundin, ang ilang mga totoong pako, hal., *Osmunda regalis*, ay may sporangia sa masikip na kumpol (tinatawag na "fertile fronds") na maaaring lumitaw sa mga kumpol na parang bulaklak, at bilang resulta, ang mga ito ay karaniwang kilala bilang "mga namumulaklak na eletso".

## Mga sanggunian
Lungsod ng Biringan

Ang **Lungsod ng Biringan** ay isang mahiwagang lugar sa probinsiya ng Samar sa Silangang Kabisayaan sa Pilipinas. Ang salitang "biringan" ay isang salita sa wikang Waray na nangangahulugan ng "hanapan ng mga nawawala."

## Lokasyon
Ayon sa mga kuwento, matatagpuan ang Lungsod ng Biringan sa pagitan ng mga munisipalidad ng Pagsanghan at Gandara sa probinsiya ng Samar sa Pilipinas. Nababanggit din sa mga kuwento na mayroong dalawang puno ng roble o *oak* sa Pagsanghan na pinaniniwalang lagusan patungo sa Lungsod ng Biringan. Bukod dito, ang mga nakatira sa lugar na ito ay alinman sa mga engkanto o mga kaluluwa ng mga nawawala.

### Kuwento ng isang bus
Ayon sa mga salaysay, may isang bus na walang laman na nagsakay ng dalawang babae. Sumang-ayon ang nagmamaneho ng bus na dalhin ang dalawang babae sa isang lugar na sinabi nila na malayo sa pangunahin kalye sa halagang tatlong beses ng pamasahe. Pagkababa ng dalawang babae sa destinasyon na kanilang sinabi ay hindi na nakabalik sa *highway* ang bus dahil ito pala ay nasa gitna na ng bukid na napaliligiran ng mayayabong na mga halaman. Doon na nagpalipas ng gabi ang nagmamaneho at natulog siya sa loob ng bus. Paggising niya kinabukasan ay napagtanto niya na siya pala ay nasa tuktok ng tagaytay ng bundok at para makababa ay nangangailangan ng kagamitang pang-konstruksyon.

### Kuwento ng ingay sa daan
Mayroon namang kuwento tungkol sa dalawang lalaki na sakay ng isang motorsiklo na binabagtas ang isang madilim na daan. Sila lang ang nandoon sa daan na iyon nang bigla na lang silang nakarinig ng mga tunog ng busina ng maraming sasakyan at mga boses ng mga taong nagsisigawan. Natakot ang dalawang lalaki subalit nagpatuloy pa rin sila sa pagbagtas ng daan na iyon. Pagdating nila sa isang lugar ay bigla na lang nawala ang mga ingay at naging tahimik ulit ang kanilang paligid.

### Kuwento ng mga kagamitang pang-konstruksiyon
May mga kuwento din tungkol sa mga kagamitang pang-konstruksiyon na dadalhin sa Lungsod ng Biringan na mangagaling ng Maynila. Iniwan ang kargang mga tabla ng isang trak sa isang daan na malayo sa kabayanan at kinabukasan ay wala na doon ang mga tabla.  

### Kuwento ng pag-ibig
Ayon sa mga kuwento, ang mga taong minamahal ng mga taga-Biringan ay karaniwang nagkakasakit ng mahiwagang sakit na hindi nagagamot ng medisina. Minsan, ang mga taong ito ay parang nawawala sa katinuan at nagbabanggit ng mga kakaibang bagay o nakikipag-usap sa mga taong hindi naman nila kasama. May mga oras na kapag sila ay namatay, pinaniniwalaan na ang kanilang kaluluwa ay napupunta sa Lungsod ng Biringan.

### Kuwento ng mga tao na napupunta sa Lungsod ng Biringan
Nababanggit sa mga kuwento tungkol sa Lungsod ng Biringan na kapag ang isang tao ay nakabisita sa lungsod dahil dinala sila doon ng taga-Biringan, hindi sila dapat uminom o kumain ng anuman habang nandoon sa lugar na iyon. Kapag sila ay kumain o uminom ay hindi na sila makaaalis doon.

## Sanggunian
Kategorya:Mitolohiyang Pilipino
Ukranyanong tradisyong-pambayan

[right|thumb|430x430px|Tradisyonal na Ukranyanong kasuotan, [Tinapay at asin|asin at tinapay, at rushnyk.]]
Ang **Ukranyanong tradisyong-pambayan** ay ang katutubong tradisyong umunlad sa Ukranya at sa mga etnikong Ukranyano. Ang pinakaunang mga halimbawa ng tradisyong-pambayan na natagpuan sa Ukranya ay ang pagpapatong ng pan-Eslabong tradisyong-pambayan na nagmula sa sinaunang mitolohiyang Eslabo ng mga Silangang Eslabo. Unti-unti, nabuo ng mga Ukranyano ang isang pagpapatong-patong ng kanilang sariling natatanging katutubong kultura. Ang alamat ay naging isang mahalagang kasangkapan sa pagtukoy at pagpapanatili ng isang pagtatanging kultural sa Ukranya sa harap ng malakas na giit mula sa mga kalapit na lupain na sumanib na lamang.

## Pagtatangi 
Ang mga katutubong kaugalian ng Ukrainian ay may maraming mga pagpapatong-patong na tinukoy ng panahon kung saan nabuo ang aspektong iyon at ang lugar kung saan ito isinasakatuparan. Ang pinakamababa at pinakamatandang antas ay ang pan-Eslabong pagpapatong ng katutubong kultura na mayroong maraming elemento na karaniwan sa mga Eslabo sa pangkalahatan. Dagdag ay mga elementong karaniwan sa mga Silangang Eslabo, at sa itaas ay mga elementong matatagpuan lamang sa Ukranya mismo. Ang pagpapatong-patong na ito ay naglalaman ng mga elemento ng kultura at folklorikong tumutukoy sa iba't ibang maliliit na grupong Ukranyano gaya ng Boyko, Hutsul, Lemkos, Lyshak, Podolian, at Rusyn.

Ang ilang mga tampok na Ukranyong tradisyong-pambayan ay bahagyang kakaiba sa mga kalapit na mga pangkat Eslabo. Ang mga kanta at kasiyahan ng Ivana Kupala (Pista ni San Juan) at ang Koliada na karaniwang nauugnay sa ilan sa pinakamalalim at pinakasinaunang antas ng alamat ay naglalaman ng mga tampok na hindi matatagpuan sa kalapit na kultura ng Russia, at natatanging Ukranyano. Ang mga elementong ito ay naglagay sa isang alanganin ang paniwala na ang mga etnikong Ruso at Ukrainian ay nagmula sa isang pinagmulan.

## Mga sayawing-pambayan 
[right|thumb|[Hopak]]
Ang sayaw ay umiral na sa Ukranya bilang isang ritwal mula noong sinaunang panahon, ngunit karamihan ay hinihigop ng Kristiyanismo at pinaghalo sa mga ritwal ng Kristiyano. Ang pinakaunang mga sayaw ay mga bilog na sayaw na may kinalaman sa agrikultura. Nangyayari ang mga sayaw sa araw ni Ivan Kupala, araw ni San Jorge, Pentecostes, mga araw ng pag-aani, at mga kasalan. Ang mga ritwal na sayaw ay bihirang itinatanghal sa musika, at kadalasan sa isang awit. Ang mga sayawing pambayan ay isinasagawa nang may musika o wala. Ang karamihan ng Ukranyanong sayawang-pambayan ay pabilog. Ang ilan sa mga pinakatanyag na sayaw ay ang Arkan at Hopak. Ang sayaw ay pinayaman din ng tradisyonal na damit ng katutubong Ukranyano. Ngayon, maraming Ukranyanong pankat-pangsayaw ang umiiral sa Ukranya at ang pangingibang-bansang Ukranyano, partikular sa Canada, ay pinananatiling buhay ang tradisyon ng katutubong sayaw.

## Mga sanggunian
Bogatyr

[thumb|360x360px|Tatlo sa pinakasikat na bogatyr, sina [Dobrynya Nikitich, Ilya Muromets, at Alyosha Popovich, ay lumabas na magkasama sa 1898 na pagpipinta ni Victor Vasnetsov na *mga Bogatyrs*.]]
Ang isang **bogatyr** () o **vityaz** () ay isang nakahanda nang tauhan sa medyebal na silangang Eslabong alamat, na katulad ng isang Kanluraning Europeong andanteng kabalyero. Pangunahing lumilitaw ang mga Bogatyr sa mga epikong tula ng Rus—mga *bylina*. Sa kasaysayan, ang mga ito ay umiral sa panahon ng paghahari ni Vladimir ang Dakila (Dakilang Prinsipe ng Kiev mula 980 hanggang 1015) bilang bahagi ng kaniyang mga piling mandirigma (*druzhina*), na katulad ng mga Kabalyero ng Mesang Bilog. Inilalarawan ng tradisyon ang mga bogatyr bilang mga mandirigma ng napakalaking lakas, tapang at kagitingan, bihirang gumamit ng mahika habang nakikipaglaban sa mga kaaway Sa modernong Ruso, ang salitang *bogatyr* ay may katagang isang matapang na bayani, isang atleta, o isang malakas na tao.

## Etimolohiya 
thumb|Larawan ng depinisyon ng *bogatyr* mula sa Vasmer Russian Etymological Dictionary, na naglalarawan ng mga deribasyon
Ang salitang *bogatyr* ay hindi nagmula sa Eslabo. Nagmula ito sa Turko-Mongol na *baghatur* na "bayani", na mismong hindi tiyak ang pinagmulan. Ang termino ay naitala mula sa hindi bababa sa ika-8 siglo, Ang unang elemento nito ay malamang na ang Indo-Irano na *bhaga* na "diyos, panginoon" (cf bey*Brockhaus at Efron Encyclopedic Dictionary* ay nagmula ang salita mula sa Sanskritong *baghadhara.* Bilang kahalili, iminungkahi ni Gerard Clauson na ang *bağatur* ay nagmula sa isang Huno na tiyak na pangalan, partikular na sa Modu Chanyu.

Sa kabila ng lingguwistikong pananaliksik ng mga modernong iskolar, iniuugnay ng popular na etimolohiya ang salitang *bogatyr* sa  lit. 'diyos'.

Ang unang kilalang paggamit ng salita sa kontekstong Ruso ay nangyari sa aklat ni Stanisław Sarnicki na *Descriptio veteris et novae Poloniae cum divisione ejusdem veteri et nova* (*Isang paglalarawan ng Luma at Bagong Polonya kasama ang luma, at isang bagong dibisyon ng pareho*), inilimbag noong 1585 sa Cracow (sa palimbagan ni Aleksy Rodecki), na nagsasabing: "Rossi&nbsp;... de heroibus suis, quos Bohatiros id est semideos vocant, aliis persuadere conantur."'''' ("Mga Ruso&nbsp;... subukang kumbinsihin ang iba tungkol sa kanilang mga bayani na tinatawag nilang mga Bogatir, ibig sabihin ay mga semidiyos.")

## Mga sanggunian
Ginto ni Polubotok

Ang **Ginto ng Polubotok** () ay ang kuwento ng malaking halaga ng ginto na diumano'y idineposito ng Ukranyanong si Hetman Pavlo Polubotok sa isang bangkong Ingles noong 1723, at ibinalik sana sa kalayaan ng Ukranya nang may napakalaking halaga ng interes.

## Ang alamat 
Noong 1723, si Hetman Polubotok ay ipinabalik sa San Petersburgo ni Tsar Pedro I ng Rusya . Pinaniniwalaan ng kuwento na sa paghihinala sa kaniyang napipintong pag-aresto, si Polubotok ay lihim na nagdeposito ng 200,000 gintong barya (chervonets) sa Bangko ng Inglatera, sa ilalim ng 7.5% taunang interes. Ang halaga, ang bangko, at ang interes ay nag-iiba-iba sa iba't ibang bersyon: binabanggit ng ilang sanggunian ang dalawang bariles ng ginto, o 2.5% taunang interes, o ang Bangko ng Kagalanggalang na Kompanya sa Silangang Indiya. Sa kaniyang testamento, ipinamana umano ni Polubotok ang walumpung porsiyento ng ginto sa isang hinaharap na independyenteng Ukranya, at ang natitira sa kaniyang mga kahalili.

## Rusong imbestigasyon at mga pagtatangka sa pagbawi 
Ang kuwento ay unang naging malawak na kilala noong 1907, nang ito ay inilathala sa Russian journal na *New Time* ni Propesor Alexander Rubets. Noong 1908 iniutos ng Ministri ng Ugnayang Panlabas ng Rusya na imbestigahan ang isyu ng Konsulado ng Rusya sa Londres. Sa partikular, ang kanilang hindi kinuhang mga deposito sa Bangko ng Inglatera sa nakaraang 200 taon ay inimbestigahan, at napag-alamang mas mababa ang kabuuang halaga kaysa sinasabing halaga ng kayamanan ni Polubotok.

Noong Agosto 1913 isang grupo ng 170 indibidwal ang nakilala sa Starodub, rehiyon ng Chernihiv na tinawag ang kanilang sarili bilang mga supling ng Polubotok. Gayunpaman, wala sa mga supling ang nakapagbigay ng dokumentaryo ng mga dokumento tungkol sa kanilang kaugnayan sa Polubotok at hindi rin nakapagbigay ng anumang impormasyon tungkol sa account sa Bangko ng Inglatera.

## Ukranyanong Sobyet na mga pagtatangka sa pagbawi 
Ang isang kamag-anak - si Ostap Polubotok ay natagpuan sa São Paulo, Brazil. Noong 1922 nakipagkita siya sa Ukranyanong Sobyet na Konsul - Yuri Kotsubinsky sa Vienna at may kasama siyang kopya ng 200 taong gulang na dokumento na nagpapatunay sa kaniyang pamana.

## Sobyet na imbestigasyon at mga pagtatangka sa pagbawi 
Noong Enero 22, 1960 sa ilalim ng administrasyong Dwight Eisenhower ay idineklara ng Estados Unidos ang Araw ng Ukranya. Iniulat ng Soviet KGB na ang Inglatera ay nagbigay ng pera upang suportahan ang aksiyong propagandistang ito at ang pera ay nagmula sa bank account ni Polubotok. Ang pangyayari ay dumating sa atensiyon ni Nikita Khrushchev na nagpasimula ng imbestigasyon upang bawiin ang pera. Isang komisyon ang itinatag na kinabibilangan ng mga istoryador - Dr. Olena Kompan at Dr. Olena Apanovych.

Noong Enero 1968 inilathala ni Olena Apanovych ang kaniyang mga natuklasan sa isang papel na binasa sa Presidium. Nang maglaon, hiniling sa kaniya na huwag talakayin ang "estatal na lihim" na ito.

## Mga sanggunian
Ustym Karmaliuk

[right|thumb|Ustym Karmaliuk ni [Vasily Tropinin]]
Si **Ustym Yakymovych Karmaliuk** (binabaybay rin bilang Karmelyuk, ) (Marso 10, 1787 – Oktubre 22, 1835) ay isang Ukranyanong tulisang lumaban sa administrasyong Ruso at naging bayani ng mga karaniwang mamamayan ng Ukranya. Siya ay madalas na tinutukoy bilang "Ukranyanong Robin Hood" at "ang huling haydamak".

## Maagang buhay 
Kasunod ng Ikalawang Pagkakahati ng Polonya noong 1792, isang malawak na teritoryo ng Polako-Litwanyong Komonwelt ang ibinigay sa Imperyong Ruso kasama ang silangang Podillia.

Si Karmaliuk ay ipinanganak na isang serf sa pamayanan ng Holovchyntsi sa Kondado ng Letychiv (powiat latyczówski) (sa ilang sanggunian, sa Kondado ng Lityn County) ng Voivoidato ng Podolia noong 1787. Walang gaanong nalalaman tungkol sa kaniyang maagang buhay maliban sa pagkakaroon niya ng kaunting literasidad at matatas sa Ruso, Polako, at Yidis, bukod pa sa kaniyang katutubong wikang Ukranyano, gaya ng pinatutunayan ng mga dokumento ng pulisya noong panahong iyon. Siya ay kinuha ng kaniyang may-ari sa edad na 17 upang magtrabaho bilang isang utusan sa manor, ngunit kilalang-kilalang walang pakundangan. Bilang resulta, nagpasya ang kaniyang may-ari na puwersahang ipadala siya sa serbisyo militar sa Rusya, upang alisin siya sa iba na kaniyang inuudyukan na magrebelde.

## Sa sining at panitikan 
Si Karmalyuk ay isang paksa ng maraming pambayang-sining at pambayang-awitin. Siya ay minsan tinutukoy bilang "ang Houdini ng Podilia", dahil walang kulungan ang nakahawak sa kaniya nang napakatagal. Magiliw siyang kinikilala bilang ang huling Haidamak ng Ukranya.

Ang Karmalyuk ay naging paksa ng tatlong larawan ng pintor na Ruso na si Vasily Tropinin. Mayroong ilang iba't ibang mga bersiyon ng pagkakakilala ni Karmalyuk sa artista. Ayon sa isang bersiyon, ipinakilala si Tropinin kay Karmaliuk ng kaniyang kaibigang manggagamot na si Prokopy Danylevsky, na nagbigay ng tulong medikal sa mga tauhan ni Karmalyuk. Ayon sa isa pang bersiyon, si Tropinin ay nagpinta ng Karmaliuk sa loob ng bilangguan. Tatlong larawan ni Karmalyuk ni Tropinin ang nakaligtas. Ang isa ay itinago sa museong pansining sa Nizhny Tagil, isa pa sa Galeriya ng Tretyakov at ang pangatlo ay nasa Museong Rusyo.http://nearyou.ru/tropinin/20karm.html 

Ang Karmalyuk ay naging paksa ng maraming tula ng manunulat ng kanta na si Tomasz Padura, na ang ilan ay naging mga katutubong awit.

Itinuro ni Faust Lopatinsky ang tahimik na pelikulang "Karmalyuk" noong 1931.

## Mga sanggunian
Anne Riley

Si **Anne Riley** ay isang multidisciplinary artist na may mula sa German at Slavey Dene (Fort Nelson First Nation).  Ipinanganak siya sa Dallas TX, kasalukuyang nakatira at nagtatrabaho si Riley sa Vancouver, Canada.   Ang ilan sa mga akda ni Riley ay nagmula sa kanyang pagkakakilanlan bilang isang indigiqueer,  terminong ginagamit ng mga katutubong artista kabilang ang isang manunulat na si Joshua Whitehead, na nagbibigay ng puwang para sa two-spirits upang maisagawa ang kanilang pagkakakilanlan sa pamamagitan ng mga katutubong seremonya, bilang isang paraan ng pagtatanggol sa kolonyal na pagpigil.   Sa pamamagitan ng mga proyektong sining, pinag-aralan din ni Riley ang mga katutubong pamamaraan ng pag-aaral sa pamamagitan ng pagsasakatawan at pag-aalaga ng komunidad at kapaligiran.   Natanggap ni Riley ang kanyang BFA mula sa University of Texas sa Austin noong 2012.  Si Riley tumanggap ng City of Vancouver Studio Award (2018-2021).  Riley is a recipient of the City of Vancouver Studio Award (2018-2021).

## Mga Eksibisyon 
Ang mga likhang sining ni Riley ay madalas na tumutukoy sa mga karanasan ng mga katutubo, dekolonisasyon ng mga katawan ng katutubo at kababaihan, two-spirits, at pagpapagaling ng lupa at mga tao mula sa mga traumatikong karanasan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Nabubuhay na mga tao
Ukranyanong Nayon ng Pamanang Pangkalinangan

Ang **Ukrainian Cultural Heritage Village** () ay isang bukas na museo na gumagamit ng mga naka-costume na interpreteng pangkasaysayan upang muling likhain ang mga sinaunang paninirahan sa silangang gitnang Alberta, Canada, hilagang-silangan at silangan ng Edmonton. Sa partikular, ipinapakita nito ang buhay ng mga Ukranyanong Canadiense na naninirahan mula 1899 hanggang 1930. Ang mga gusali mula sa mga nakapalibot na komunidad ay inilipat sa makasaysayang lugar at naibalik sa iba't ibang taon sa loob ng unang bahagi ng ikadalawampung siglo.

Ang "Nayon", gaya ng pagkakakilala nito, ay may napakalakas na pangako sa pagiging tunay sa kasaysayan at sa konsepto ng buhay na kasaysayan. Gumagamit ang Nayon ng pamamaraan na kilala bilang first-person na interprete na nangangailangan na ang mga naka-costume na nagtatanhal ay manatili sa *tauhan* sa lahat ng oras (o hangga't posible). Sinasagot ng mga aktor ang lahat ng tanong na para bang ito ang taon na inilalarawan ng kanilang gusali. Bagaman ang diskarteng ito ay nakakagulat para sa ilang mga bisita sa simula, nagbibigay-daan ito para sa isang mas malakas na karanasan ng paglubog sa kasaysayan kaysa sa tradisyonal na interpretasyong ikatlong tao kung saan kinikilala ng aktor na siya, sa katunayan, ay nasa isang museo.
[right|thumb|Home Grain Co. [Tagapagtaas ng butil|Elevator, na itinayo noong 1922, ibinalik sa 1929 na hitsura.]]
Ang nayon ay nasa Kondado ng Lamont sa Yellowhead highway, sa silangang gilid ng Pambansang Liwasan ng Pulong Elk.

## Mga monumento 
* Monumento sa Sentenaryong Pagkilala sa Pioneer ng Alberta
* Senotapyo sa Sundalong Ukranyanong Canadiense
* Monumento kay Joseph Olesków – ni Leo Mol
* Monumento sa Pamilyang Pioneer – ni Leo Mol
* Monumento ng Ukranyanong Canadienseng Kampo sa Pagkulong
* Pang-alaalang Krus sa Sakuna sa Chernobyl
* Bahay Stelmach

## Mga gusali 
Ang Museo ay nahahati sa mga tematikong lugar: Pangkalahatang-tanaw, Farmsteads, at mga Rural na Komunidad, at Town site.

### Pangkalahatang-tanaw 
left|thumb|Isang interprete mula sa Nayon
Nagbibigay ng panimula sa Galiciano at Bukovina na pangingibang-bansa sa Canada sa pamamagitan ng pagpapakita ng mga tahanan ng tatlong pamilyang settler. Si Iwan Pylypow ay isa sa dalawang indibidwal na nagsimula sa malawakang paglipat ng mga Ukranyano sa Canada sa pagtatapos ng ika-19 na siglo. Ang kaniyang pamilya ay Galiciano. Ang kaniyang ikatlong bahay sa Canada ay napanatili sa Nayon. Ang pangalawang bahay ay ang kina Mykhailo at Vaselina Hawreliak. Ang mga Hawreliak ay isang malaking Ukrainian Bukovynian na pamilya na nanirahan sa lugar ng Shandro. Bandang dekada 1920 si Mykhailo Hawreliak ay medyo matagumpay, at ang bahay na napanatili dito ay may limang silid-tulugan at isang balon na kumukuha ng tubig-ulan upang magamit sa kusina. Ang pamilya Nazar Yurko ay mula rin sa Bukovyna, ngunit may lahing Rumano.

## Mga katuwang 
Ang Museo ay katuwang ng: CMA, CHIN, at Museong Birtuwal ng Canada.

## Mga sanggunian
Shum (kanta)

Ang "**Shum**" (, ) ay isang kanta ng Ukraynanong electro-folk na bandang na Go_A. Kinakatawan nito ang Ukraine sa Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 2021 sa Rotterdam. Ito ang pangalawang pagkakataon na ang isang kanta na buong inaawit sa Ukranyano ay kumakatawan sa bansa sa Eurovision (ang unang pagkakataon ay Go_A noong 2020 sa pamamagitan ng kanilang kantang "Solovey"), ngunit ang unang aktuwal na nakipagkompitensiya sa Eurovision dahil sa pagkansela ng paligsahan sa 2020.

Kuwalipikado ang "Shum" para sa pinal ng 2021 Eurovision, kung saan nagtapos ito sa ikalimang puwesto na may 364 puntos. Sila ang mga ikalawang puwesto ng pampublikong boto, sa likod ng nagwaging Italya, na may 267 puntos, kabilang ang maximum na 12 puntos mula sa limang bansa. Nanguna ang bersiyon ng Eurovision ng kanta sa pang-araw-araw na listahan ng Spotify Viral 50 noong Mayo 24, 2021, kung saan nanatili ito hanggang Hunyo 1, at nanguna sa lingguhang listahan sa linggo ng Mayo 27. Pumasok ito sa *Billboard* Global 200 noong linggo ng Hunyo 5, sa posisyon 158, na naging kauna-unahang kanta sa wikang Ukranyano na itinala roon. Sa parehong linggo, umakyat ito sa numero 80 sa *Billboard* Global Excl. US.

## Kalagayan 
Ang liriko ng kantang ito ay isang pagkakaiba ng mga Ukranyanong awiting-pambayan na inaawit sa "Shum" ritwal awiting-pambayan. Ang ritwal ay nagsasangkot ng isang laro at itinanghal sa tagsibol. Ayon sa ilang etnograpo, ang Shum ay tumutukoy sa diyos o personipikasyon ng kagubatan. Sa etimolohiya, ang pangalan ng ritwal ay malamang na nagmula sa mga salitang Proto-Eslabona *šumъ* ("ingay") o *šuma* ("kagubatan").

Ang nangungunang mang-aawit na si Pavlenko ay lumaki sa Hilagang Ukranya, at ang kanta ay inspirasyon ng kuwentong-bayan ng rehiyong iyon.

## Music video 
Noong Enero 22, 2021, ipinakita ng Go_A ang isang music video para sa kanta sa channel sa YouTube ng banda. Wala pang tatlong linggo, umabot na ito ng 1 milyon na view. Nagkomento si Pavlenko na ang video ay ginawa gamit ang isang camera ng cellphone at, sa kabila ng maliwanag na pandemya na tema, ang kanilang layunin ay mag-eksperimento lamang at "mag-shoot ng ilang nakakatawang video".

## Mga sanggunian
Nich Yaka Misyachna

Ang **Nich Yaka Misyachna** () ay isang popular na Ukranyanong kanta na kinatha ni Mykola Lysenko na may mga liriko mula sa tula ni Mykhailo Starytsky. Isa sa pinakasikat na awiting-pambayan ng Ukranya, ito ay itinanghal nina Oleksandr Ponomariov, Konstantin Ognevoy, Anatoliy Solovianenko, Dmytro Hnatyuk, Mykola Kondratiuk, Cara Schlecker, Mykola Platonov, Evgeny Belyaev, Boris Gmyrya, Kvitka Cisyk, Yaroslav Alexandrovich Evdokimov, Christian Ketter, at Alexander Malinin. Inilatlaha ang kantang ito noong 1870.

## Kasaysayan ng pagsusulat 
Ang may-akda ng mga salita ng tula, na mas kilala sa mga unang linya nito, ay si Mykhailo Starytsky. Isinulat ni Mykola Lysenko ang musika para rito bilang isang pagsasama sa opera aria batay sa nobelang Ang Nilunod ni Nikolai Gogol. Ito ay unang inilathala noong 1885 sa Odessa na almanac na "Niva".

Gayunpaman, ang kanta ay naging tanyag sa buong mundo na may isa pang himig, na ang mga may-akda ay sina Kobzar Andriy Voloshchenko at Vasyl Ovchinnikov. Inilathala sa ika-3 bahagi ng "Paaralang Bandura" ni Shevchenko sa limbagan ni V. Grosse noong 1914 kasama ang tatlong iba pang mga musikal na gawa ni Lysenko - "Testamento" , "Sa Kamatayan ni Taras Shevchenko" at ang martsa "Гей, нумо, хлопці, до зброї[ред. | ред. код]".

Noong 2003, ang kanta ay isinalin sa Erzya.

## Tekstong Ukranyano 

Ніч яка місячна, зоряна, ясная.
Видно, хоч голки збирай.
Вийди, коханая, працею зморена, хоч на хвилиночку в гай.

Сядемо вкупочці тут під калиною&nbsp;— і над панами я пан!
Глянь, моя рибонько,— срібною хвилею стелеться полем туман.

Гай чарівний, ніби променем всипаний, Чи загадався, чи спить?
Он на стрункій та високій осичині
Листя пестливо тремтить;

Небо незміряне, всипане зорями,— що то за Божа краса!
Перлами ясними, ген під тополями грає краплиста роса.
Ти не лякайся-но, що свої ніженьки
Вмочиш в холодну росу: Я тебе, вірная, аж до хатиноньки
Сам на руках однесу.

Ти не лякайся, що змерзнеш лебідонько.
Тепло&nbsp;— ні вітру, ні хмар.
Я пригорну тебе до свого серденька, а воно палке, як жар.

Ти не лякайся, що можуть підслухати, тиху розмову твою.
Нічка поклала всіх, соном окутала,&nbsp;— ані шелесне в гаю.

Сплять вороги твої, знуджені працею,— нас не сполоха їх сміх.
Чи ж нам, окраденим долею нашею, й хвиля кохання за гріх.

## Pagtatanghal 
Ang komposisyon ay naging popular na itanghal. Ang kanta ay itinanghal nina Anna Reker, Oleksiy Gorbunov, Taras Kompanichenko, Borys Hmyria, Dmytro Hnatyuk, Konstantin Ognevy, Anatoliy Solovyanenko, Mykola Kondratyuk, Yaroslav Yevdokimov, Olga Chubareva, Ukranyanong Korong Pambayan ng Veryovka, Alexander Ponomarev, Oleg Vynnyk, Alexander Malinin, Kvitka Tsisyk , Paul Manandiz , Eugene Dyatlov, at iba pa.

## Sa kultura 
Sa bersiyon ni Kosovsky Vladimir Ivanovich, ang kanta na ay naging kilala bilang "Walang Madilim" sa mga ranggo ng Insurhenteng Hukbong Ukranyano.

Noong 1973, ang una at panglimang berso ng kanta ay ginamit sa soundtrack ng pelikulang "*Only "Old Men" Are Going Into Battle".*

## Mga sanggunian
Lunting linggo

Ang **lunting linggo**, o ang **lunting holiday** (; ), ay isang tradisyonal na Eslabong pana-panahong pista na ipinagdiriwang tuwing unang bahagi ng Hunyo at malapit na nauugnay sa kulto ng mga patay at sa mga ritwal ng agrikultura sa tagsibol. Sa mga nayon ng Rusya, ang pitong linggo pagkatapos ng Pasko ng Pagkabuhay ay dating panahon ng kasiyahan. Isinasagawa ang berdeng linggo sa ikapitong linggo hanggang sa Pentecostes, at kasama ang ikapitong Huwebes pagkatapos ng Pasko ng Pagkabuhay na tinatawag na **Semik** ().

Ang pagtatapos ng lunting linggo ay sinusundan ng linggo ng Santatlo, na kilala rin bilang holiday ng Santatlo () sa Silangang Kristiyanismo. Ito ay kilala rin bilang linggo ng Whitsuntide sa mundong nagsasalita ng Ingles, lalo na sa Gran Britanya, at pinasinayaan ng mga pagdiriwang ng Linggo ng Santatlo, ang Linggo ng Pentecostes sa Silangang Kristiyanismo.

## Pagsasagawa 
Ang Huwebes ng lunting linggo ay tinawag na Semik at kasama ang mga serbisyo sa paglilibing para sa mga maruruming patay (yaong mga namatay bago ang kanilang panahon).

Sa Semik, idinaos ang mga seremonya ng libing para sa maruming patay. Ang mga puno ng betula ay partikular na makabuluhan, dahil sila ay itinuturing na mga nagkakaloob para sa mga kaluluwa ng namatay. Minsan ang mga tao ay pararangalan ang isang partikular na puno sa pamamagitan ng pagdekorasyon nito o pagdadala nito sa paligid. Sa ibang pagkakataon, ang mga tao ay pumuputol ng mga sanga ng betula at isinasabit ang mga ito sa kanilang mga tahanan. Ang betula ay nakita din bilang isang simbolo ng behetatibong kapangyarihan, at maaaring pinarangalan ng pag-asa na magdala ng sigla nito sa mga pananim sa darating na panahon.

Ang mga ritwal ng tagsibol at pagkamayabong ay mahalaga din sa holiday. Ang mga batang babae ay nagdala ng mga alay ng piniritong itlog (isang simbolo ng muling pagsilang) at serbesa sa mga betula, at nagsalita ng mga orasyon tungkol sa pinahusay na ani kapag naghahabi ng mga garland para sa mga puno. Ang isa pang tradisyon ay para sa mga batang babae na mangako ng mga panata ng pagkakaibigan bago ang napiling puno ng betula. Ang ilan ay naniniwala na ito ay ang labi ng ritwal na seksuwal na aktibidad na nauugnay sa kulto ng tagsibol. Tulad ng Kostroma sa panahon ng Maslenitsa, isang piniling puno ng birch ang nawasak sa pagtatapos ng kasiyahan. Karaniwan itong nilunod, "upang maibigay ang kinakailangang patak ng ulan para sa mga umuusbong na pananim".

## Mga sanggunian
Pysanka

Ang isang **pysanka** (, maramihan: *pysanky*) ay isang Ukranyanong Easter egg, pinalamutian ng tradisyonal na Ukranyanong disenyong-pambayan gamit ang pamamaraang wax-resist. Ang salitang *pysanka ay* nagmula sa pandiwang *pysaty,* "sulatan" o "lapatan," dahil ang mga disenyo ay hindi pininturahan, ngunit nakasulat (inilapat) ng mantika de papel.

Maraming iba pang mga grupong etniko sa Gitna at Silangang Europa ang nagdedekorasyon ng mga itlog gamit ang wax resist para sa Pasko ng Muling Pagkabuhay. Kabilang dito ang mga Byeloruso (пісанка, *pisanka*), Bulgaro (писано яйце, *pisano yaytse* ), Carpatho-Rusino (писанкы, *pysankŷ*), Croata (*pisanica*), Tseko (*kraslice*), Magyar (*hímestojás*), Litwano (*margutis*), Polako (*pisanka*), Rumano (*ouă vopsite*, *încondeiate* o *împistrite*), Serbio(*pisanica*), Eslobako (*kraslica*), Eslobeno (*pirhi*, *pisanice,* o *remenke*) at Sorbio (*jejka pisać*).

## Mga uri ng Ukrnayanong pinalamutian na mga itlog 
Ang *Pysanka* ay madalas na nangangahulugang anumang uri ng pinalamutian na itlog, ngunit partikular itong tumutukoy sa isang itlog na nilikha ng written-wax na paraan ng batik at paggamit ng mga tradisyonal na pambayang paksa at disenyo. Maraming iba pang uri ng pinalamutian na mga itlog ang nakikita sa tradisyong Ukranyano, at iba-iba ang mga ito sa buong rehiyon ng Ukranya.

Ang lahat maliban sa krashanky at lystovky ay karaniwang nilalayong maging pandekorasyon (kumpara sa nakakain), at ang pula ng itlog at puti ay pinapayagang matuyo sa paglipas ng panahon, o (sa modernong panahon) ay tinanggal sa pamamagitan ng pagbuga sa kanila sa isang maliit na butas sa ang itlog.

## Kasaysayan 
[right|thumb|Ang pinakamalaking pysanka sa mundo ay itinayo sa [Vegreville, Alberta noong 1974, bilang paggunita sa ika-100 anibersaryo ng Maharlikang Nakaangat na Pulisya ng Canada.]]
Ayon sa maraming mga iskolar, ang sining ng wax-resist (batik) na dekorasyon ng itlog sa mga kulturang Eslabo ay malamang na nagsimula noong panahong pre-Kristiyano. Ibinatay nila ito sa laganap na katangian ng kasanayan, at pre-Kristiyanong katangian ng mga simbolo na ginamit. Walang mga sinaunang halimbawa ng buo na pysanky, dahil marupok ang mga egghell ng domestikadong ibon, ngunit ang mga labi ng mga may kulay na shell na may wax-resist na dekorasyon sa mga ito ay nahukay sa panahon ng mga arkeolohikong paghuhukay sa Ostrówek, Polonya (malapit sa lungsod ng Opole), kung saan ang mga labi ng isang Eslabong paninirahan mula sa unang bahagi ng Panahong Piast ay natagpuan.

## Mga sanggunian
Dożynki

thumb|Effigy sa tabi ng daan sa panahon ng pista Dożynki malapit sa Wrocław
Ang **Dożynki** (*Dozhinki*, , , ; , *Prachystaya*; ; ; *Transito*) ay isang Eslabong pista ng pag-aani. Sa mga panahon bago ang mga Kristiyano ang kapistahan ay karaniwang pumapatak sa taglagas na ekonoks, sa modernong panahon ay karaniwang ipinagdiriwang ito sa isa sa mga Linggo pagkatapos ng pagtatapos ng panahon ng pag-aani, na pumapatak sa iba't ibang araw sa iba't ibang rehiyon ng Europa.

Ang kapistahan ay una na nauugnay sa paganong Eslabo na kulto ng mga halaman, puno, at agrikultura. Noong ika-16 na siglo sa Gitnang at Silangang Europa, nagkaroon ito ng katangiang Kristiyano at nagsimulang organisahin ng mga may-ari ng lupain at mas mayayamang magsasaka bilang isang paraan upang pasalamatan ang mga mang-aani at kanilang mga pamilya para sa kanilang trabaho, kapuwa sa panahon ng pag-aani at sa panahon ng nakaraang taon

Bagaman maraming mga rehiyonal na uri at tradisyon, karamihan ay may ilang aspektong magkakatulad. Kadalasan ang mga magsasaka o magsasaka na nagdiriwang ng *dożynki* ay nagtitipon sa mga bukid sa labas ng kanilang nayon, bumubuo ng isang prusisyon at nagbabalik ng isang bigkis o ang huling tipon ng cereal na inani mula sa kalapit na mga bukid. Pagkatapos ay gagawing korona ng kababaihan at iaalay ito sa panauhing pandangal (karaniwan ay ang tagapag-ayos ng pagdiriwang: isang lokal na maharlika, ang pinakamayamang magsasaka sa nayon o – sa modernong panahon – ang wójt o iba pang kinatawan ng ang mga awtoridad).

## Mga pangalan 
Sa Polonya, kung saan ang tradisyon ay nakaligtas hanggang sa modernong panahon, ang kapistahan at mga kasamang ritwal ay kilala sa ilalim ng iba't ibang mga pangalan depende sa rehiyon. Ang mga laganap na termino ay *dożynki*, ngunit *wyżynki*, *obrzynki*, *wieniec*, *wieńcowe*, *żniwniok*, o *okrężne* na ginagamit din sa ilang lugar.

Katulad nito, sa Belarus mayroong iba't ibang mga pangalan na ginagamit, kabilang ang Pista ng Pinakamalinis (), Aspazha (), Haspazha (), Dakilang Spazha (), Zelnya (), Talaka (), at Dazhynki (). Sa kulturang Biyeloruso madalas itong nauugnay at nahahalo sa mga kapistahan ng Pag-aakyat sa Langit kay Maria (kadalasang tinatawag na kapistahan ng Ina ng Diyos ng mga Damo sa parehong Polako at Biyeloruso), kaya ang mga pangalan ng Lunting Pista () at Transito () ay ginagamit din.

## Mga sanggunian
Pasaquan

Ang **Pasaquan** ay isang  compound malapit sa Buena Vista, Georgia . Nilikha ito ng isang eksentrikong artistang-pambayan na nagngangalang Eddie Owens Martin (1908–1986), na tinawag ang kaniyang sarili na St. EOM. Isang kilalang lugar ng sining sa buong mundo, binubuo ito ng anim na pangunahing estruktura kabilang ang isang muling idinisenyong 1885 bahay kanayunan, pininturahan na mga konkretong eskultura, at  ng pininturahan na masoneriyang kongkretong pader. Noong Setyembre 2008, tinanggap ang Pasaquan para sa talaan sa Pambansang Talaan ng mga Makasaysayang Lugar.  Ang Pasaquan ay ipinanumbalik ng Kohler Foundation at Pang-estadong Pamantasan ng Columbus sa pagitan ng 2014 at 2016.

## Eddie Owens Martin 
Si Eddie Owens Martin ay isinilang noong Hulyo 4, 1908, sa nayon ng Glen Alta sa Kondado ng Marion, Georgia sa isang sharecropper na pamilya ng siyam. Siya ay dumanas ng pang-aabuso mula sa kanyang ama na naging sanhi ng kaniyang pag-alis ng bahay para sa New York City sa edad na 14 at naging isang manggagawang pangtalik. Ang kaniyang mga unang taong nasa hustong gulang ng pag-iwas sa batas ay humantong sa isang taong pagkakakulong noong 1942. Siya ay naging isang manghuhula pagkatapos ng kaniyang paglaya mula sa Federal Narcotics Prison noong Marso 17, 1943. Nagpakamatay siya noong Abril 16, 1986.

## Mga pinagmulan 
Si Martin ay binigyang inspirasyon ng isang espiritu upang lumikha ng isang relihiyon na tinatawag na Pasaquoyanismo. Ang mga miyembro nito ay tinatawag na mga Pasaquoyano. Pinangalanan din ng espiritu si Martin na "Saint EOM." Binibigyang-diin ng Pasaquoyanismo ang koneksiyon sa natural na mundo at ang paggamit ng buhok. Ang "Pasaquan" ay isang pangalan na likha mula sa Espanyol at Tsino na nangangahulugang "nagsasama-sama ang nakaraan." Namana niya ang bahay at apat na ektarya ng lupa mula sa kanyang ina matapos itong pumanaw noong 1950. Inilipat ni Martin ang kaniyang negosyong panghuhula sa pook noong 1957 pagkatapos ng hindi pagkakaunawaan sa kaniyang kapatid na si Julius. Binago niya ang ari-arian sa loob ng maraming taon gamit ang mga kinita mula sa panghuhula ng kapalaran.

## Konstruksiyon 
Nangolekta si Martin ng mga lokal na likas na materyales para itayo ang kaniyang unang pader at inupahan si D. W. Milner para tulungan siya. Nabulok ang orihinal niyang bakod na pinalamutian dahil gawa ito sa kahoy. Binigyan ni Edwin Stephens si Martin ng mga teknikal na kasanayan sa pagtatayo at isang romantikong relasyon. Pagkatapos ng 10 taon ng pagtatayo, sinimulan ni Martin ang pagpinta sa kaniyang mga estruktura gamit ang mga larawang inspirasyon ng kanyang mga personal na kakilala.

## Mga sanggunian
Martsa ng mga Ukranyanong Nasyonalista

Ang **Martsa ng mga Ukranyanong Nasyonalista** ay isang Ukranyanong patriotikong kanta na orihinal na opisyal na awit ng Organisasyon ng mga Ukranyanong Nasyonalista at ng Hukbong Insurhenteng Ukranyano. Ang kanta ay kilala rin sa unang linya nito na "**Ipinanganak tayo sa isang dakilang oras**" (). Ang kanta, sinulat ni  sa musika ni  noong 1929, ay opisyal na pinagtibay ng pamumuno ng Organisasyon ng mga Ukranyanong Nasyonalista noong 1932. Ang kanta ay madalas na tinutukoy bilang isang makabayang awit mula sa mga panahon ng pag-aalsa, at isang Ukranyanong awiting-pambayan. Karaniwan pa rin itong ginagawa ngayon, lalo na sa mga pangyayaring nagpaparangal sa Hukbong Insurhenteng Ukranyano at ng mga nasyonalistang organisasyon at mga pagpupulong ng partido, tulad ng sa VO Svoboda.

Noong 1919 sa pagtatapos ng Digmaang Polako-Ukranyano, na nagbunga sa pagkuha sa Kanlurang Ukranya ng Ikalawang Republikang Polako, maraming dating pinuno ng republikang Ukranyano ang ipinatapon. Habang dumarami ang pag-uusig ng Polonya sa mga Ukranyano noong panahon ng interdigma, maraming Ukranyano (lalo na ang mga kabataan, na marami sa kanila ang nadama na wala silang hinaharap) nawalan ng tiwala sa mga tradisyonal na legal na pamamaraan, sa kanilang mga nakatatanda, at sa mga kanlurang demokrasya na nakikitang tumalikod sa Ukranya. Ang panahong ito ng pagkabigo ay kasabay ng pagtaas ng suporta para sa Organisasyon ng mga Ukranyanong Nasyonalista (OUN). Sa pagsisimula ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang OUN ay tinatayang may 20,000 aktibong miyembro at ilang beses pa ang bilang sa mga nakikisimpatya. Ang kanta ay isinulat noong 1929 sa gitna ng mga pampolitikang kalagayang ito at pinagtibay ng pamunuan ng organisasyon makalipas ang 3 taon.

Ang Martsa ng mga Ukranyanong Nasyonalista ay isinulat at isinagawa bilang isang martsa militar at isang . Ang unang taludtod ng kanta ay tumutukoy sa "sakit ng pagkawala ng Ukranya",  na tumutukoy sa panandaliang kalayaan ng Pambansang Republikang Ukranyano mula 1917-1921. Ang republika ay hinati sa pagitan ng Unyong Sobyet at ng Pambansang Republikang Ukranyano. Binanggit din ng kanta ang isang sikat na pambansang kasabihang Ukranyano, "Isang Nagkakaisang Ukranyanong esytado...mula sa San hanggang sa Kavkaz". Ito ay naaayon sa irendentismong Ukranyano na konsepto ng pagkakaroon ng kanlurang hangganan ng Ukraine na magsisimula sa ilog ng San sa modernong-panahon sa kanlurang Ukranya at timog-silangang Polonya at ang silangang hangganan nito sa Bulubundukin ng Kaukasya (binibigkas na "Kavkaz" sa Ukranyano) sa modernong-panahong Timog Rusya.

## Mga sanggunian