Titik na tono

Ang **titik na tono** ay mga alpabetikong simbolo na ginagamit upang ilarawan ang iba't ibang tono na makikita sa isang wika, partikular na laganap sa mga wikang nagtatampok ng mga contour tone.

## Mga titik ng tono ng chao (IPA) 
thumb| Ang mga contours ng tono ng Mandarin Chinese. Sa convention para sa Chinese, 1 ay mababa at 5 ay mataas. Ang mga katumbas na letra ng tono ay ˥ , ˧˥ , ˨˩˦ , ˥˩ .
Noong 1920s, ipinakilala ni Yuen Ren Chao ang isang hanay ng mga iconic na letra ng tono batay sa isang musical staff sa pamamagitan ng pagsasama ng isang reference stave sa itinatag na balangkas ng International Phonetic Alphabet (IPA). Ang stave na ito ay naging isang opsyon sa IPA noong 1989 at kasalukuyang malawak na pinagtibay. Bago ang pagpapakilala ng stave, ang pagguhit ng mga contour ng pitch nang wala ito ay naging mahirap na makilala ang mga banayad na pagkakaiba sa pitch. Karaniwan, siyam na tono lamang ang karaniwang nakikilala: mataas, katamtaman, at mababang antas ([ˉa ˗a ˍa] o bilang mga tuldok sa halip na mga macron para sa 'walang accent' na mga tono); mataas na pagtaas at pagbaba ([ˊa ˋa]); mababang pagtaas at pagbaba ([ˏa ˎa]); at peaking at paglubog ([ˆa ˇa]). Gayunpaman, lumitaw ang mas tumpak na notasyon, at tinanggap ng IPA ang kalagitnaan ng pagtaas at pagbaba ng mga tono kung kinakailangan. Sa orihinal, ang mga letra ng Chao tone ay x-height, ngunit mula noon ay pinahaba na ang mga ito upang mapahusay ang visibility ng pitch distinctions.

Ang mga kumbinasyon ng mga letra ng tono ng Chao ay lumilikha ng mga graphical na representasyon ng pitch contour ng isang tono, na ang pitch ay naka-map sa loob ng espasyo ng titik at nagtatapos sa isang vertical bar. Halimbawa, inilalarawan ng [ma˨˩˦] ang mid-dipping pitch contour ng Chinese na salita para sa kabayo, 馬／马 mǎ. Ang mga indibidwal na titik ng tono ay nakikilala sa limang antas ng pitch: ˥ nagsasaad ng 'sobrang taas' o 'itaas', ˦ nagsasaad ng 'mataas', ˧ kumakatawan sa 'gitna', ˨ nagsasaad ng 'mababa', at ˩ na nagpapahiwatig ng 'sobrang mababa' o 'ibaba'. Kapansin-pansin na walang wikang kilala na umaasa sa higit sa limang antas ng pitch.

Yung mga letra ay nakasulat sa tapos ng pantig. Halimbawa, ang Standard na Mandarin ay may sumusunod na mga tono sa pantig sinasalita sa paghihiwalay:

### Zhuang 
Sa maraming linguistic system, ang mga numero ng tono ay walang putol na isinama sa ortograpiya at teknikal na itinuturing na mga titik sa kabila ng pagpapanatili ng label na "mga numero." Gayunpaman, ang Zhuang ay nagpapakita ng isang natatanging kaso kung saan, noong 1957 Chinese orthography, ang mga digit ay biswal na binago upang makilala ang mga ito nang graphical mula sa mga numerical na digit. Ang pag-adopt ng dalawang titik mula sa Cyrillic, ⟨з⟩ at ⟨ч⟩ ay pinalitan ang visually similar tone numbers ⟨3⟩ at ⟨4⟩. Noong 1982, ang mga character na Cyrillic na ito ay pinalitan ng mga letrang Latin, na may isa sa mga ito, ⟨h⟩, na nagsisilbi na ngayon ng dalawahang layunin bilang parehong titik ng katinig na kumakatawan sa /h/ at isang letra ng tono na nagsasaad ng kalagitnaan ng tono.

## Mga Tala 
## Mga sanggunian 
 
Kategorya:Mga sistema ng pagsulat
Kategorya:Ponolohiya