Formula One

Ang **Formula One**, na karaniwang kilala bilang **Formula 1** o **F1**, ay ang pinakamataas na klase ng internasyonal na karera para sa mga open-wheel single-seater na formula racing cars na pinapahintulutan ng Fédération Internationale de l'Automobile (FIA). Ang FIA Formula One World Championship ay naging isa sa mga pangunahing uri ng karera sa mundo mula noong inaugural nitong pagtakbo noong 1950 . Ang salitang *formula* sa pangalan ay tumutukoy sa hanay ng mga panuntunan na dapat sundin ng lahat ng sasakyan ng kalahok. Ang Formula One season ay binubuo ng isang serye ng mga karera, na kilala bilang *Grands Prix* . Nagaganap ang Grands Prix sa maraming bansa at kontinente sa alinman sa purpose-built circuit o saradong pampublikong kalsada.

Ang isang point-system ay ginagamit sa Grands Prix upang matukoy ang dalawang taunang World Championships: isa para sa mga driver, at isa para sa mga constructor (ang mga koponan). Ang bawat driver ay dapat magkaroon ng wastong Super License, ang pinakamataas na klase ng lisensya sa karera ang mga isyu sa FIA, at ang mga karera ay dapat na gaganapin sa grade one na mga track, ang pinakamataas na grade rating na inisyu ng FIA para sa mga track.

Ang mga Formula One na kotse ay ang pinakamabilis na kinokontrol na road-course racing car sa buong mundo, dahil sa napakataas na bilis ng cornering na nakamit sa pamamagitan ng pagbuo ng malaking halaga ng aerodynamic downforce . Karamihan sa downforce na ito ay nabuo ng mga pakpak sa harap at likuran, na may side effect na nagdudulot ng matinding turbulence sa likod ng bawat kotse. Binabawasan ng turbulence ang downforce ng mga sasakyang sumusunod nang direkta sa likod, na nagpapahirap sa pag-overtake. Ang mga malalaking pagbabagong ginawa sa mga kotse para sa season ng 2022 ay nagresulta sa higit na paggamit ng ground effect aerodynamics at binagong mga pakpak upang mabawasan ang kaguluhan sa likod ng mga sasakyan, na may layuning gawing mas madali ang pag-overtake.  Ang mga sasakyan ay nakadepende sa electronics, aerodynamics, suspension, at mga gulong . Ang kontrol sa traksyon, kontrol sa paglunsad, at awtomatikong paglilipat, at iba pang mga elektronikong tulong sa pagmamaneho ay unang ipinagbawal noong 1994 . Saglit silang muling ipinakilala noong 2001, at kamakailan lamang ay pinagbawalan mula 2004 at 2008, ayon sa pagkakabanggit. 

Sa average na taunang gastos sa pagpapatakbo ng isang koponan—pagdidisenyo, paggawa, at pagpapanatili ng mga kotse, bayad, transportasyon—na humigit-kumulang £220,000,000 (o $265,000,000),  Ang mga labanan sa pananalapi at pampulitika ng Formula One ay malawak na iniulat. Ang Formula One Group ay pag-aari ng Liberty Media, na nakuha ito noong 2017 mula sa pribadong equity firm na CVC Capital Partners sa halagang £6.4 bilyon ($8 bilyon).  

## Kasaysayan 
Ang Formula One ay nagmula sa European Motor Racing Championships noong 1920s at 1930s. Ang formula ay isang hanay ng mga panuntunan na dapat sundin ng lahat ng sasakyan ng kalahok. Ang Formula One ay isang pormula na napagkasunduan noong 1946 upang opisyal na maging epektibo noong 1947. Ang unang Grand Prix alinsunod sa mga bagong regulasyon ay ang 1946 Turin Grand Prix, na inaasahan ang opisyal na pagsisimula ng formula.Bago ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig '''' &#x5D; &#x5B; organisasyon ng karera ng Grand Prix ang nagmungkahi para sa isang bagong kampeonato upang palitan ang European Championship, ngunit dahil sa pagsuspinde ng karera sa panahon ng labanan, ang bagong International Formula para sa mga kotse ay hindi naging pormal hanggang sa 1946, upang maging epektibo noong 1947. Ang bagong World Championship ay itinatag upang magsimula noong 1950.

Ang unang world championship race ay naganap sa Silverstone Circuit sa United Kingdom noong 13 Mayo 1950.  Si Giuseppe Farina, na nakikipagkumpitensya para sa Alfa Romeo, ay nanalo sa unang Drivers' World Championship, na halos natalo ang kanyang kakampi na si Juan Manuel Fangio . Nanalo si Fangio ng kampeonato noong 1951, 1954, 1955, 1956, at 1957 .  Nagtakda ito ng rekord para sa pinakamaraming World Championships na napanalunan ng isang driver, isang rekord na tumayo sa loob ng 46 na taon hanggang sa mapanalunan ni Michael Schumacher ang kanyang ikaanim na kampeonato noong 2003.  Sa pagitan ng 1955 at 1961, si Moss ay nagtapos ng pangalawa sa kampeonato ng apat na beses at pangatlo sa iba pang tatlong beses.   Nanalo si Fangio ng 24 sa 52 karera na kanyang pinasok—naitala pa rin para sa pinakamataas na porsyento ng panalong Formula One ng isang indibidwal na driver.  Umiral ang mga pambansang kampeonato sa South Africa at UK noong 1960s at 1970s. Ang mga promoter ay nagsagawa ng mga kaganapang hindi kampeonato sa Formula One sa loob ng maraming taon. Dahil sa tumataas na halaga ng kompetisyon, ang huli sa mga ito ay ginanap noong 1983. 

Itinatampok sa panahong ito ang mga team na pinamamahalaan ng mga road-car manufacturer, gaya ng Alfa Romeo, Ferrari, Mercedes-Benz at Maserati . Itinampok sa mga unang season ang mga kotse bago ang digmaan tulad ng Alfa Romeo's 158, na front-engined, na may makitid na gulong at 1.5-litro na supercharged o 4.5-litre na naturally aspirated na makina. Ang mga panahon 1952 at 1953 ay pinatakbo sa mga regulasyon ng Formula Two, para sa mas maliliit, hindi gaanong makapangyarihang mga kotse, dahil sa mga alalahanin sa kakulangan ng mga kotse ng Formula One.   Nang ibalik ang isang bagong formula ng Formula One para sa mga makina na limitado sa 2.5 litro para sa 1954 world championship, ipinakilala ng Mercedes-Benz ang W196 nito, na nagtampok ng mga bagay na hindi pa nakikita sa mga kotse ng Formula One, gaya ng mga desmodromic valve, fuel injection, at nakapaloob na streamline na bodywork. . Ang mga tsuper ng Mercedes ay nanalo ng kampeonato sa susunod na dalawang taon, bago umatras ang koponan mula sa lahat ng mga kumpetisyon sa motorsport dahil sa 1955 Le Mans disaster . 

## Mga pag-unlad ng teknolohiya 
[right|thumb|[Stirling Moss 's Lotus 18 sa Nürburgring noong 1961]]
Ang unang pangunahing teknolohikal na pag-unlad sa isport ay ang pagpapakilala ng Bugatti ng mga mid-engined na sasakyan. Si Jack Brabham, ang kampeon sa mundo noong 1959, 1960, at 1966, ay pinatunayan sa lalong madaling panahon ang kahusayan ng mid-engine sa lahat ng iba pang posisyon ng makina. Noong 1961 lahat ng mga koponan ay lumipat sa mga mid-engined na kotse. Ang Ferguson P99, isang four-wheel drive na disenyo, ay ang huling front-engined na Formula One na kotse na pumasok sa isang world championship race. Pumasok ito sa 1961 British Grand Prix, ang nag-iisang front-engined na kotse upang makipagkumpitensya sa taong iyon. 

Noong 1962, ipinakilala ni Lotus ang isang kotse na may aluminum-sheet monocoque chassis sa halip na ang tradisyonal na disenyo ng space-frame . Ito ay napatunayang ang pinakadakilang teknolohikal na tagumpay mula nang ipakilala ang mga mid-engined na kotse.

Noong 1968, ipinakilala ang sponsorship sa sport . Ang Team Gunston ang naging unang koponan na nagpatakbo ng sponsorship ng sigarilyo sa mga Brabham na kotse nito, na pribadong pumasok sa kulay kahel, kayumanggi at ginto ng mga sigarilyong Gunston noong 1968 South African Grand Prix noong 1 Enero 1968.  Pagkalipas ng limang buwan, sinundan ng unang work team na si Lotus ang halimbawang ito nang pumasok ito sa mga kotse nito na pininturahan ng pula, ginto, at puting kulay ng Imperial Tobacco 's Gold Leaf livery sa 1968 Spanish Grand Prix .

Ang aerodynamic downforce ay dahan-dahang nakakuha ng kahalagahan sa disenyo ng kotse na may hitsura ng mga aerofoil noong 1968 season. Noong huling bahagi ng 1970s, ipinakilala ng Lotus ang ground-effect aerodynamics, na dating ginamit sa Jim Hall 's Chaparral 2J noong 1970, na nagbigay ng napakalaking downforce at lubhang nagpapataas ng bilis ng cornering. Ang mga puwersa ng aerodynamic na pagpindot sa mga kotse sa track ay hanggang limang beses ang bigat ng kotse. Bilang resulta, kailangan ang napakatigas na bukal upang mapanatili ang isang pare-parehong taas ng biyahe, na nag-iiwan sa suspensyon na halos solid. Nangangahulugan ito na ang mga driver ay ganap na umaasa sa mga gulong para sa anumang maliit na halaga ng cushioning ng kotse at driver mula sa mga iregularidad ng ibabaw ng kalsada. 

## Malaking negosyo 
Simula noong 1970s, muling inayos ni Bernie Ecclestone ang pamamahala ng mga komersyal na karapatan ng Formula One; malawak siyang kinikilala sa pagbabago ng isport sa multibillion-dollar na negosyo na ito ngayon.   Noong binili ni Ecclestone ang koponan ng Brabham noong 1971, nakakuha siya ng upuan sa Formula One Constructors' Association, at noong 1978, naging presidente siya nito.  Dati, kinokontrol ng mga may-ari ng circuit ang kita ng mga koponan at nakipag-ayos sa bawat isa nang paisa-isa; Hinikayat ng Ecclestone ang mga koponan na "manghuli bilang isang pakete" sa pamamagitan ng FOCA.  Sinabi *ng Tagapangalaga* na sina Ecclestone at Max Mosley ay "ginamit ang [FOCA] upang maglunsad ng digmaang gerilya na may pangmatagalang layunin." Nagbanta ang FOCA na magtatag ng isang karibal na serye at binoikot ang isang Grand Prix, at binawi ng FISA ang parusa nito sa mga karera.  Ang resulta ay ang 1981 Concorde Agreement, na ginagarantiyahan ang teknikal na katatagan, dahil ang mga koponan ay bibigyan ng makatwirang paunawa ng mga bagong regulasyon.  Bagama't iginiit ng FISA ang karapatan nito sa mga kita sa TV, binigyan nito ang FOCA ng pangangasiwa ng mga karapatang iyon. 

Ang FISA ay nagpataw ng pagbabawal sa ground-effect aerodynamics noong 1983 .  Ngunit noong panahong iyon, ang mga turbocharged na makina, na pinasimunuan ng Renault noong 1977, ay gumagawa ng mahigit  at mahalaga para maging mapagkumpitensya. Noong 1986, ang isang BMW turbocharged engine ay nakamit ang isang flash reading na  presyon, tinatantya na higit sa  sa pagiging kwalipikado para sa Italian Grand Prix . Sa susunod na taon, umabot sa  ang kapangyarihan sa race trim, na may boost pressure na limitado sa 4.0 lamang&nbsp;bar.  Ang mga kotseng ito ang pinakamakapangyarihang open-wheel circuit racing cars kailanman. Upang bawasan ang output ng power ng engine at sa gayon ay mapabilis, nilimitahan ng FIA ang kapasidad ng tangke ng gasolina noong 1984, at palakasin ang mga pressure noong 1988, bago ganap na i-ban ang mga turbocharged na makina noong 1989 . 

Ang pag-unlad ng mga electronic driver aid ay nagsimula noong 1980s. Ang Lotus ay nagsimulang bumuo ng isang sistema ng aktibong suspensyon, na unang lumitaw noong 1983 sa Lotus 92 .  Pagsapit ng 1987, ang sistemang ito ay naperpekto at naihatid sa tagumpay ni Ayrton Senna sa Monaco Grand Prix sa taong iyon. Noong unang bahagi ng 1990s, sumunod ang ibang mga koponan at ang mga semi-awtomatikong gearbox at kontrol ng traksyon ay natural na pag-unlad. Ang FIA, dahil sa mga reklamo na tinutukoy ng teknolohiya ang mga kinalabasan ng mga karera nang higit pa kaysa sa kasanayan sa pagmamaneho, ay nagbawal ng maraming ganoong tulong para sa 1994 season. Nagresulta ito sa mga kotse na dati ay umaasa sa mga elektronikong tulong ay naging napaka-"twitchy" at mahirap imaneho. Nadama ng mga tagamasid na ang pagbabawal sa mga tulong sa pagmamaneho ay nasa pangalan lamang, dahil sila ay "napatunayang mahirap na pulis nang epektibo". 

Ang mga koponan ay pumirma ng pangalawang Kasunduan sa Concorde noong 1992 at isang pangatlo noong 1997. 
[thumb|[Stefan Johansson|Si Stefan Johansson ay nagmamaneho para sa Ferrari noong 1985 European Grand Prix]]
Sa track, ang mga koponan ng McLaren at Williams ay nangibabaw noong 1980s at 1990s. Naging mapagkumpitensya rin si Brabham noong unang bahagi ng 1980s, na nanalo ng dalawang Drivers' Championships kasama si Nelson Piquet . Pinapatakbo ng Porsche, Honda, at Mercedes-Benz, nanalo ang McLaren ng 16 na kampeonato (pitong konstruktor at siyam na driver) sa panahong iyon, habang si Williams ay gumamit ng mga makina mula sa Ford, Honda, at Renault upang manalo rin ng 16 na titulo (siyam na konstruktor at pito mga driver'). Ang tunggalian sa pagitan ng mga magkakarera na sina Ayrton Senna at Alain Prost ang naging sentrong pokus ng F1 noong 1988 at nagpatuloy hanggang sa magretiro si Prost sa pagtatapos ng 1993 . Namatay si Senna sa 1994 San Marino Grand Prix matapos bumagsak sa pader sa labasan ng kilalang curve na Tamburello . Ang FIA ay nagtrabaho upang mapabuti ang mga pamantayan sa kaligtasan ng isport mula noong katapusan ng linggo, kung saan namatay din si Roland Ratzenberger sa isang aksidente noong Sabado ng kwalipikasyon. Walang driver ang namatay sa mga pinsalang natamo sa riles sa gulong ng isang Formula One na kotse sa loob ng 20 taon hanggang sa 2014 Japanese Grand Prix, kung saan nabangga ni Jules Bianchi ang isang recovery vehicle matapos mag-aquaplaning palabas ng circuit, namatay pagkalipas ng siyam na buwan mula sa kanyang mga pinsala. Mula noong 1994, tatlong track marshal ang namatay, isa sa 2000 Italian Grand Prix,  isa sa 2001 Australian Grand Prix 
[thumb|[Damon Hill na nagmamaneho para kay Williams sa 1995 Canadian Grand Prix]]
Ang mga resulta ay halo-halong, dahil ang kakulangan ng mekanikal na pagkakahawak ay nagresulta sa mas mapanlikhang mga taga-disenyo na ibinalik ang kakulangan sa aerodynamic grip. Nagresulta ito sa pagtulak ng higit na puwersa sa mga gulong sa pamamagitan ng mga pakpak at aerodynamic na aparato, na nagresulta naman sa mas kaunting pag-overtake, dahil ang mga device na ito ay may posibilidad na gawing magulo o 'marumi' ang wake sa likod ng kotse. Pinipigilan nito ang iba pang mga kotse na sumunod nang malapit dahil sa kanilang pag-asa sa 'malinis' na hangin upang madikit ang kotse sa track. Ang mga ukit na gulong ay nagkaroon din ng kapus-palad na side effect ng una ay isang mas mahirap na compound upang mahawakan ang mga grooved tread block, na nagresulta sa mga kagila-gilalas na aksidente sa mga oras ng aerodynamic grip failure, dahil ang mas mahirap na compound ay hindi rin makakahawak sa track.

Ang mga driver mula sa McLaren, Williams, Renault (dating Benetton ), at Ferrari, na tinawag na "Big Four", ay nanalo sa bawat World Championship mula 1984 hanggang 2008 . Ang mga koponan ay nanalo sa bawat Constructors' Championship mula 1979 hanggang 2008, pati na rin ang paglalagay sa kanilang sarili bilang nangungunang apat na koponan sa Constructors' Championship sa bawat season sa pagitan 1989 at 1997, at nanalo sa bawat karera maliban sa isa (ang 1996 Monaco Grand Prix ) sa pagitan ng 1988 at 1997 . Dahil sa pag-unlad ng teknolohiya noong dekada 1990, ang halaga ng pakikipagkumpitensya sa Formula One ay tumaas nang husto, kaya tumaas ang mga pasanin sa pananalapi. Ito, na sinamahan ng pangingibabaw ng apat na koponan (na higit na pinondohan ng malalaking tagagawa ng kotse tulad ng Mercedes-Benz), ay naging sanhi ng paghihirap ng mga mahihirap na independiyenteng koponan hindi lamang upang manatiling mapagkumpitensya kundi upang manatili sa negosyo. Ito ay epektibong nagpilit sa ilang mga koponan na umatras.

## Pagbabalik ng mga manufacterer 
[thumb|[Michael Schumacher|Si Michael Schumacher (nakalarawan dito noong 2001 ) ay nanalo ng limang magkakasunod na titulo sa Ferrari .]]
Nanalo sina Michael Schumacher at Ferrari ng limang magkakasunod na Drivers' Championships (2000–2004) at anim na magkakasunod na Constructors' Championships (1999–2004). Nagtakda si Schumacher ng maraming bagong mga rekord, kabilang ang mga para sa mga panalo sa Grand Prix (91, mula nang matalo ni Lewis Hamilton ), nanalo sa isang season (13, mula noong matalo ni Max Verstappen ), at karamihan sa mga Drivers' Championships (pito, nakatabla kay Lewis Hamilton simula noong 2021).  Natapos ang sunod-sunod na kampeonato ni Schumacher noong Setyembre 25, 2005, nang ang driver ng Renault na si Fernando Alonso ay naging pinakabatang kampeon ng Formula One noong panahong iyon (hanggang kay Lewis Hamilton noong 2008 at sinundan ni Sebastian Vettel noong 2010 ). Noong 2006, muling nanalo sina Renault at Alonso ng parehong titulo. Si Schumacher ay nagretiro sa pagtatapos ng 2006 pagkatapos ng 16 na taon sa Formula One, ngunit lumabas mula sa pagreretiro para sa 2010 season, karera para sa bagong nabuong Mercedes works team, kasunod ng rebrand ng Brawn GP .

Sa panahong ito, madalas na binago ng FIA ang mga panuntunan sa kampeonato na may layuning pahusayin ang on-track na aksyon at bawasan ang mga gastos.  Ang mga order ng koponan, na legal mula noong nagsimula ang kampeonato noong 1950, ay ipinagbawal noong 2002, pagkatapos ng ilang insidente kung saan ang mga koponan ay hayagang minamanipula ang mga resulta ng karera, na nagdulot ng negatibong publisidad, na pinakatanyag ng Ferrari sa 2002 Austrian Grand Prix . Kasama sa iba pang mga pagbabago ang qualifying format, ang point-scoring system, ang mga teknikal na regulasyon, at mga panuntunang nagsasaad kung gaano katagal dapat tumagal ang mga makina at gulong. Isang 'digmaan ng gulong' sa pagitan ng mga supplier na sina Michelin at Bridgestone ay nakitang bumagsak ang mga oras ng lap, bagama't, sa 2005 United States Grand Prix sa Indianapolis, pito sa sampung koponan ang hindi nakipagkarera nang ang kanilang mga gulong Michelin ay itinuring na hindi ligtas para sa paggamit, na humantong sa Bridgestone na naging ang nag-iisang tagapagtustos ng gulong sa Formula One para sa 2007 season bilang default. Noong 20 Disyembre 2007, nilagdaan ni Bridgestone ang isang kontrata na opisyal na ginawa itong eksklusibong supplier ng gulong para sa susunod na tatlong season. 

Noong 2006, binalangkas ni Max Mosley ang isang 'berde' na hinaharap para sa Formula One, kung saan ang mahusay na paggamit ng enerhiya ay magiging isang mahalagang kadahilanan. 

Simula noong 2000, sa pagbili ng Ford ng Stewart Grand Prix para mabuo ang Jaguar Racing team, ang mga bagong team na pagmamay-ari ng manufacturer ay pumasok sa Formula One sa unang pagkakataon mula noong umalis ang Alfa Romeo at Renault noong 1985. Noong 2006, ang mga koponan ng manufacturer—Renault, BMW, Toyota, Honda, at Ferrari—ay nangibabaw sa kampeonato, na nakakuha ng lima sa unang anim na puwesto sa Constructors' Championship. Ang pagbubukod ay ang McLaren, na noong panahong iyon ay bahaging pag-aari ng Mercedes-Benz. Sa pamamagitan ng Grand Prix Manufacturers Association (GPMA), nakipag-usap ang mga tagagawa ng mas malaking bahagi ng komersyal na kita ng Formula One at higit na masasabi sa pagpapatakbo ng sport. 

## Ang decline ng mga manufacterer at pagbabalik ng mga tagagawa ng mga privateer 
Noong 2008 at 2009, lahat ng Honda, BMW, at Toyota ay umatras mula sa karera ng Formula One sa loob ng isang taon, na sinisisi ang pag-urong ng ekonomiya . Nagresulta ito sa pagtatapos ng dominasyon ng tagagawa sa isport. Ang Honda F1 team ay dumaan sa isang management buyout upang maging Brawn GP, kasama sina Ross Brawn at Nick Fry na tumatakbo at nagmamay-ari ng karamihan ng organisasyon. Si Brawn GP ay nagtanggal ng daan-daang empleyado, ngunit nanalo ng mga world championship sa taon. Ang BMW F1 ay binili ng orihinal na tagapagtatag ng koponan, si Peter Sauber . Ang Lotus F1 Team  ay isa pang pangkat na dating pagmamay-ari ng tagagawa na bumalik sa pagmamay-ari ng "pribado", kasama ang pagbili ng koponan ng Renault ng mga mamumuhunan ng Genii Capital . Ngunit ang isang link sa mga dating may-ari nito ay nakaligtas pa rin, kasama ang kotse nito na patuloy na pinapagana ng isang Renault engine hanggang 2014.

Inanunsyo din ng McLaren na muling kunin ang mga bahagi sa koponan nito mula sa Mercedes-Benz (naiulat na nagsimulang umasim ang pakikipagsosyo ng McLaren sa Mercedes sa proyekto ng McLaren Mercedes SLR road car at mahihirap na kampeonato sa F1, na kinabibilangan ng McLaren na napatunayang nagkasala ng espiya. sa Ferrari ). Kaya naman, noong 2010 season, muling pumasok ang Mercedes-Benz sa sport bilang manufacturer pagkatapos nitong bilhin ang Brawn GP at nahati sa McLaren pagkatapos ng 15 season sa team.

Sa panahon ng 2009, ang Formula One ay nahawakan ng FIA–FOTA dispute . Ang Pangulo ng FIA na si Max Mosley ay nagmungkahi ng maraming mga hakbang sa pagbabawas ng gastos para sa susunod na season, kabilang ang isang opsyonal na limitasyon ng badyet para sa mga koponan;  ang mga pangkat na pipili na kunin ang limitasyon ng badyet ay bibigyan ng higit na teknikal na kalayaan, nababagay na mga pakpak sa harap at likuran, at isang makina na hindi napapailalim sa rev limiter .   na 'wala silang pagpipilian' kundi bumuo ng isang breakaway na serye ng kampeonato .  at sumang-ayon si Max Mosley na hindi siya tatayo para sa muling halalan sa pagkapangulo ng FIA sa Oktubre.  Kasunod ng higit pang mga hindi pagkakasundo, pagkatapos imungkahi ni Mosley na siya ay manindigan para sa muling halalan,  Nilinaw ng FOTA na ang mga planong breakaway ay patuloy pa rin. Noong 8 Hulyo, naglabas ang FOTA ng press release na nagsasaad na ito ay ipinaalam na hindi ito ipinasok para sa 2010 season,  at isang press release ng FIA ang nagsabing ang mga kinatawan ng FOTA ay umalis sa pulong.  Noong Agosto 1, inihayag na nilagdaan ng FIA at FOTA ang isang bagong Concorde Agreement, na nagtatapos sa krisis at sinisiguro ang kinabukasan ng sport hanggang 2012. 

Upang mabayaran ang pagkawala ng mga koponan ng tagagawa, apat na bagong koponan ang tinanggap na makapasok sa 2010 season bago ang isang inaasahang 'cost-cap'. Kasama sa mga kalahok ang isang muling isilang na Team Lotus —pinamumunuan ng isang Malaysian consortium kasama si Tony Fernandes, ang boss ng Air Asia ; Hispania Racing —ang unang Spanish Formula One team; at Virgin Racing — pagpasok ni Richard Branson sa serye kasunod ng matagumpay na pakikipagsosyo kay Brawn noong nakaraang taon. Sinamahan din sila ng US F1 Team, na nagplanong tumakbo palabas ng United States bilang ang tanging non-European-based team sa sport. Ang mga isyu sa pananalapi ay dumating sa pangkat bago pa man sila gumawa ng grid. Sa kabila ng pagpasok ng mga bagong team na ito, ang iminungkahing cost-cap ay pinawalang-bisa at ang mga koponan na ito—na walang mga badyet ng midfield at top-order na mga koponan—ay tumakbo sa likod ng field hanggang sa bumagsak sila; HRT noong 2012, Caterham (dating Lotus) noong 2014 at Manor (dating Virgin, pagkatapos ay Marussia), na nakaligtas sa pagkahulog sa administrasyon noong 2014, sa pagtatapos ng 2016.

## Panahon ng Hybrid 
Isang malaking rule shakeup noong 2014 ang nakitang ang 2.4-litro na naturally aspirated na V8 engine ay pinalitan ng 1.6-litre na turbocharged hybrid power units. Ito ang nag-udyok sa Honda na bumalik sa sport noong 2015 bilang ika-apat na tagagawa ng power unit ng championship. Si Mercedes ang lumabas bilang nangingibabaw na puwersa pagkatapos ng rule shakeup, kung saan si Lewis Hamilton ang nanalo sa kampeonato na sinundan ng kanyang pangunahing karibal at kakampi, si Nico Rosberg, kung saan ang koponan ay nanalo ng 16 sa 19 na karera sa season na iyon. Ipinagpatuloy ng koponan ang pormang ito sa susunod na dalawang season, muling nanalo ng 16 na karera noong 2015 bago kumuha ng rekord na 19 na panalo noong 2016, kung saan inangkin ni Hamilton ang titulo noong nakaraang taon at napanalunan ito ni Rosberg sa huli ng limang puntos. Ang 2016 season ay nakakita rin ng bagong koponan, ang Haas, na sumali sa grid, habang si Max Verstappen ang naging pinakabatang nanalo sa karera sa edad na 18 sa Spain . 
[thumb|[Mercedes-Benz sa Formula One|Ang Mercedes ay nanalo ng walong magkakasunod na titulo ng mga konstruktor at si Lewis Hamilton ay nanalo ng anim na titulo ng mga driver sa simula ng hybrid na panahon.]]
Matapos ipakilala ang mga binagong aerodynamic na regulasyon, ang 2017 at 2018 season ay nagtampok ng isang labanan sa pamagat sa pagitan ng Mercedes at Ferrari.     Sa huli ay napanalunan ng Mercedes ang mga titulo na may iba't ibang karera na natitira at nagpatuloy na mangibabaw sa susunod na dalawang taon,  kalaunan ay nanalo ng pitong magkakasunod na Drivers' Championships mula 2014 hanggang 2020 at walong magkakasunod na titulo ng Constructors mula 2014 hanggang 2021. Sa loob ng walong taong yugtong ito sa pagitan ng 2014 at 2021, isang tsuper ng Mercedes ang nanalo ng 111 sa 160 karera,  kung saan nanalo si Hamilton ng 81 sa mga ito at nakakuha ng anim na Drivers' Championships sa panahong ito upang pantayan ang talaan ng Schumacher na pitong titulo.    Noong 2021, ang Honda-powered Red Bull team ay nagsimulang seryosong hamunin ang Mercedes, kung saan tinalo ni Verstappen si Hamilton sa Drivers' Championship pagkatapos ng isang season-long battle kung saan nagpapalitan ang pares ng championship lead nang maraming beses.

Ang panahong ito ay nakakita ng pagtaas sa presensya ng tagagawa ng kotse sa sport. Matapos ang pagbabalik ng Honda bilang isang tagagawa ng makina noong 2015, bumalik ang Renault bilang isang koponan noong 2016 pagkatapos na bilhin muli ang koponan ng Lotus F1 . Noong 2018, naging mga sponsor ng pamagat ng Red Bull at Sauber ang Aston Martin at Alfa Romeo, ayon sa pagkakabanggit. Na-rebranded si Sauber bilang Alfa Romeo Racing para sa 2019 season, habang ang part-owner ng Racing Point na si Lawrence Stroll ay bumili ng stake sa Aston Martin para i-rebrand ang Racing Point team bilang Aston Martin para sa 2021. Noong Agosto 2020, nilagdaan ng lahat ng sampung F1 team ang isang bagong Concorde Agreement na naglalagay sa kanila sa sport hanggang 2025, kasama ang $145 milyon na limitasyon ng badyet para sa pagpapaunlad ng sasakyan upang suportahan ang pantay na kompetisyon at sustainable development.  

Pinilit ng pandemyang COVID-19 ang sport na umangkop sa mga limitasyon sa badyet at logistik. Ang isang makabuluhang pag-overhaul ng mga teknikal na regulasyon na nilalayong ipakilala sa 2021 season ay itinulak pabalik sa 2022,  na ang mga konstruktor sa halip ay gumagamit ng kanilang 2020 chassis para sa dalawang season at isang token system na nililimitahan kung aling mga bahagi ang maaaring baguhin na ipinakilala.  Ang pagsisimula ng 2020 season ay naantala ng ilang buwan,  at pareho ito at 2021 season ay napapailalim sa ilang mga pagpapaliban, pagkansela, at muling pag-iskedyul ng mga karera dahil sa paglilipat ng mga paghihigpit sa internasyonal na paglalakbay. Maraming karera ang naganap sa likod ng mga saradong pinto at may mga mahahalagang tauhan lamang ang naroroon upang mapanatili ang social distancing . 

Noong 2022, inanunsyo ng F1 governing body ang isang malaking panuntunan at pagbabago sa disenyo ng kotse na nilalayon upang isulong ang mas malapit na karera sa pamamagitan ng paggamit ng mga ground effect, bagong aerodynamics, mas malalaking gulong na may mababang profile na gulong, at muling idinisenyong mga regulasyon sa ilong at pakpak.   Lumitaw ang Red Bull bilang dominanteng puwersa pagkatapos ng rule shakeup. Ang 2022 at 2023 Constructors' and Drivers' Championships ay napanalunan ng Red Bull at Verstappen, na may maraming karera na natitira.    

Noong 2023 nagbukas ang FIA ng mga aplikasyon para sa mga bagong koponan na makapasok sa Formula 1 sa malapit na hinaharap.  Sa mga team na nag-apply, si Andretti lang ang naaprubahan ng FIA, kung saan sila ay tinanggihan noon ng Formula One Management .  

Noong unang bahagi ng 2024, ang Formula One landscape ay sumailalim sa isang makabuluhang pagbabago sa saklaw ng mga sponsorship at pakikipagtulungan ng team. Nakipagkumpitensya sa loob ng limang season sa ilalim ng pangalang Alfa Romeo, ipinakilala ni Sauber ang isang title partnership sa online casino na Stake.com, na nagresulta sa bagong pagkakakilanlan ng koponan bilang Stake F1 Team Kick Sauber . Hahawakan ni Sauber ang pangalan ng sponsorship ng Stake hanggang sa katapusan ng 2025.  

Ang mga regulasyong namamahala sa Formula One ay nakatakdang baguhin para sa 2026 season, na may malalaking pagbabago na binalak upang makatulong na hikayatin ang mas malapit at mas mapagkumpitensyang karera.  Kasama sa mga pagbabago ang:

* Lumipat sa ganap na napapanatiling mga gasolina,
* Ang lakas ng MGU-K (Motor Generator Unit - Kinetic) ay tumaas mula 120kW hanggang 350kW
* Mas mahigpit na mga kinakailangan sa kaligtasan
* Mas mahigpit na limitasyon ng badyet

## Karera at diskarte 
Ang isang kaganapan sa Formula One Grand Prix ay sumasaklaw sa isang katapusan ng linggo. Karaniwan itong nagsisimula sa dalawang libreng sesyon ng pagsasanay sa Biyernes, at isang libreng pagsasanay sa Sabado. Ang mga karagdagang driver (karaniwang kilala bilang mga ikatlong driver ) ay pinapayagang tumakbo sa Biyernes, ngunit dalawang kotse lamang ang maaaring gamitin sa bawat koponan, na nangangailangan ng isang race driver na isuko ang kanilang upuan. Ang isang kwalipikadong sesyon ay gaganapin pagkatapos ng huling libreng sesyon ng pagsasanay. Tinutukoy ng session na ito ang panimulang order para sa karera sa Linggo.  

### Mga panuntunan ng gulong 
thumb|Kasama sa 2023 Pirelli na gulong (mula kaliwa pakanan) ang tatlong makinis na compound na gulong: malambot (pula), katamtaman (dilaw), at matigas (puti)  at ang dalawang wet-weather na gulong na compound: intermediate (berde), at full- basa (asul).
Ang bawat driver ay maaaring gumamit ng hindi hihigit sa labintatlong hanay ng mga dry-weather na gulong, apat na hanay ng mga intermediate na gulong, at tatlong hanay ng wet-weather na gulong sa panahon ng isang weekend ng karera. 

### Kwalipikado 
Para sa karamihan ng kasaysayan ng sport, ang mga qualifying session ay may kaunting pagkakaiba sa mga practice session; ang mga driver ay magkakaroon ng isa o higit pang mga session kung saan itatakda ang kanilang pinakamabilis na oras, na ang pagkakasunud-sunod ng grid ay tinutukoy ng pinakamahusay na solong lap ng bawat driver, na may pinakamabilis na pagkuha ng unang lugar sa grid, na tinutukoy bilang pole position . Mula 1996 hanggang 2002, ang format ay isang isang oras na shootout. Ang diskarte na ito ay tumagal hanggang sa katapusan ng 2002 bago muling binago ang mga patakaran dahil ang mga koponan ay hindi tumatakbo sa unang bahagi ng session upang samantalahin ang mas mahusay na mga kondisyon ng track sa susunod. 

Ang mga grid ay karaniwang limitado sa 26 na mga kotse - kung ang karera ay may higit pang mga entry, ang kwalipikasyon din ang magpapasya kung aling mga driver ang magsisimula sa karera. Noong unang bahagi ng 1990s, ang bilang ng mga entry ay napakataas na ang pinakamasamang pagganap na mga koponan ay kailangang pumasok sa isang pre-qualifying session, kung saan ang pinakamabilis na mga sasakyan ay pinapayagang makapasok sa pangunahing qualifying session. Nagsimulang magbago ang qualifying format noong unang bahagi ng 2000s, kung saan ang FIA ay nag-eeksperimento sa paglilimita sa bilang ng mga lap, pagtukoy sa pinagsama-samang oras sa dalawang session, at pinapayagan ang bawat driver ng isang qualifying lap lang.

Ang kasalukuyang sistema ng kwalipikasyon ay pinagtibay noong 2006 season. Kilala bilang "knock-out" qualifying, ito ay nahahati sa tatlong yugto, na kilala bilang Q1, Q2, at Q3. Sa bawat yugto, ang mga driver ay nagpapatakbo ng mga kwalipikadong lap upang subukang umabante sa susunod na yugto, na ang pinakamabagal na mga driver ay "na-knock out" sa kwalipikasyon (ngunit hindi kinakailangan ang karera) sa pagtatapos ng yugto at ang kanilang mga posisyon sa grid ay itinakda sa loob ng pinakahuli sa limang batay sa kanilang pinakamahusay na mga oras ng lap. Ang mga driver ay pinapayagan ng maraming lap hangga't gusto nila sa bawat panahon. Pagkatapos ng bawat panahon, ang lahat ng oras ay nire-reset, at tanging ang pinakamabilis na lap ng driver sa panahong iyon (barring infractions) ang mabibilang. Anumang naka-time na lap na nagsimula bago matapos ang panahong iyon ay maaaring makumpleto at mabibilang sa paglalagay ng driver na iyon. Ang bilang ng mga kotseng inalis sa bawat panahon ay nakadepende sa kabuuang bilang ng mga kotseng nakapasok sa kampeonato. 

Sa kasalukuyan, may 20 kotse, ang Q1 ay tumatakbo nang 18 minuto, at inaalis ang pinakamabagal na limang driver. Sa panahong ito, ang sinumang driver na ang pinakamahusay na lap ay tumatagal ng mas mahaba kaysa sa 107% ng pinakamabilis na oras sa Q1 ay hindi papayagang magsimula ng karera nang walang pahintulot mula sa mga tagapangasiwa. Kung hindi, ang lahat ng mga driver ay magpapatuloy sa karera kahit na sa pinakamasamang panimulang posisyon. Ang panuntunang ito ay hindi nakakaapekto sa mga driver sa Q2 o Q3. Sa Q2, ang 15 natitirang driver ay may 15 minuto upang itakda ang isa sa sampung pinakamabilis na beses at magpatuloy sa susunod na yugto. Sa wakas, ang Q3 ay tumatagal ng 12 minuto at makikita ang natitirang sampung driver na magpapasya sa unang sampung posisyon ng grid. Sa simula ng 2016 Formula 1 season, ipinakilala ng FIA ang isang bagong qualifying format, kung saan ang mga driver ay na-knockout bawat 90 segundo pagkatapos ng isang tiyak na tagal ng oras na lumipas sa bawat session. Ang layunin ay upang paghaluin ang mga posisyon ng grid para sa karera, ngunit dahil sa hindi pagiging popular, ang FIA ay bumalik sa itaas na kwalipikasyon na format para sa Chinese GP, pagkatapos patakbuhin ang format para sa dalawang karera lamang. 

Ang bawat kotse ay inilalaan ng isang set ng pinakamalambot na gulong para gamitin sa Q3. Ang mga kotse na kwalipikado para sa Q3 ay dapat ibalik ang mga ito pagkatapos ng Q3; ang mga kotse na hindi kwalipikado para sa Q3 ay maaaring gamitin ang mga ito sa panahon ng karera.  Noong 2022, lahat ng mga driver ay binibigyan ng libreng pagpili ng gulong na gagamitin sa pagsisimula ng Grand Prix,  samantalang sa mga nakaraang taon lamang ang mga driver na hindi lumahok sa Q3 ang may libreng pagpili ng gulong para sa pagsisimula ng karera. Ang anumang mga parusa na makakaapekto sa posisyon ng grid ay inilalapat sa pagtatapos ng pagiging kwalipikado. Maaaring ilapat ang mga parusa sa grid para sa pagmamaneho ng mga paglabag sa nakaraan o kasalukuyang Grand Prix, o para sa pagpapalit ng gearbox o bahagi ng engine. Kung ang isang kotse ay nabigo sa pagsusuri, ang driver ay hindi isasama sa pagiging kwalipikado ngunit papayagang simulan ang karera mula sa likod ng grid sa pagpapasya ng mga tagapangasiwa ng karera.

Nakita noong 2021 ang pagsubok ng isang 'sprint qualifying' race noong Sabado ng tatlong race weekend, na may layuning subukan ang bagong diskarte sa qualifying. Ang tradisyunal na kwalipikasyon ay tutukuyin ang panimulang order para sa sprint, at ang resulta ng sprint ay tutukuyin ang start order para sa Grand Prix.  Ang sistema ay bumalik para sa 2022 season, na ngayon ay pinamagatang 'sprint'.  Mula 2023, hindi na nakaapekto ang mga sprint race sa start order para sa pangunahing karera, na tutukuyin ng tradisyonal na kwalipikasyon. Ang mga Sprint ay magkakaroon ng sarili nilang qualifying session, na pinamagatang 'sprint shootout';  Nagsimula ang naturang sistema sa 2023 Azerbaijan Grand Prix at nakatakdang gamitin sa lahat ng mga sprint session kapalit ng tradisyonal na pangalawang libreng sesyon ng pagsasanay. Ang mga sprint qualifying session ay mas maikli kaysa sa tradisyunal na qualifying, at bawat session ay nangangailangan ng mga team na magkasya sa mga bagong gulong - mga medium para sa SQ1 at SQ2, at softs para sa SQ3 - kung hindi, hindi sila makakalahok sa session. 

### Karera 
Ang karera ay nagsisimula sa isang warm-up lap, pagkatapos kung saan ang mga kotse ay mag-ipon sa panimulang grid sa pagkakasunud-sunod na sila ay kwalipikado. Ang lap na ito ay madalas na tinutukoy bilang ang formation lap, dahil ang mga kotse ay nagla-lap sa formation na walang overtaking (bagaman ang isang driver na nagkamali ay maaaring mabawi ang nawalang lupa). Ang warm-up lap ay nagbibigay-daan sa mga driver na suriin ang kondisyon ng track at ang kanilang sasakyan, binibigyan ang mga gulong ng pagkakataong magpainit upang mapataas ang traksyon at mahigpit na pagkakahawak, at binibigyan din ang mga pit crew ng oras na alisin ang kanilang sarili at ang kanilang mga kagamitan mula sa grid para sa pagsisimula ng karera.
[thumb|[Jacques Villeneuve|Si Jacques Villeneuve ay kwalipikado sa 2005 United States Grand Prix sa kanyang Sauber C24]]
Kapag ang lahat ng mga kotse ay nabuo sa grid, pagkatapos na ang medikal na kotse ay pumuwesto sa likod ng pack,  isang light system sa itaas ng track ay nagpapahiwatig ng pagsisimula ng karera: limang pulang ilaw ang iluminado sa pagitan ng isang segundo; lahat sila ay sabay-sabay na pinapatay pagkatapos ng hindi natukoy na oras (karaniwang wala pang 3 segundo) upang hudyat ng pagsisimula ng karera. Ang pamamaraan ng pagsisimula ay maaaring iwanan kung ang isang driver ay tumigil sa grid o sa track sa isang hindi ligtas na posisyon, na senyales sa pamamagitan ng pagtaas ng kanilang braso. Kung nangyari ito, magsisimulang muli ang pamamaraan: magsisimula ang isang bagong formation lap sa pag-alis ng nakakasakit na kotse mula sa grid. Ang karera ay maaari ding i-restart sa kaganapan ng isang malubhang aksidente o mapanganib na mga kondisyon, na ang orihinal na simula ay walang bisa. Maaaring magsimula ang karera mula sa likod ng Sasakyang Pangkaligtasan kung nararamdaman ng kontrol ng karera na ang pagsisimula ng karera ay labis na mapanganib, tulad ng napakalakas na pag-ulan. Simula sa 2019 season, palaging magkakaroon ng standing restart. Kung dahil sa malakas na pag-ulan ay kinakailangan ang pagsisimula sa likod ng sasakyang pangkaligtasan, pagkatapos ay pagkatapos na matuyo nang sapat ang track, ang mga driver ay bubuo para sa isang nakatayong simula. Walang formation lap kapag nagsimula ang mga karera sa likod ng Safety Car. 

Sa ilalim ng normal na mga pangyayari, ang nagwagi sa karera ay ang unang tsuper na tumawid sa linya ng pagtatapos matapos ang isang itinakdang bilang ng mga lap. Maaaring tapusin ng mga opisyal ng karera ang karera nang maaga (naglalagay ng pulang bandila) dahil sa hindi ligtas na mga kondisyon tulad ng matinding pag-ulan, at dapat itong matapos sa loob ng dalawang oras, bagama't ang mga karera ay malamang na magtatagal ng ganito katagal sa kaso ng matinding panahon o kung ang kaligtasan kotse ay ipinakalat sa panahon ng karera. Kapag binibigyang-katwiran ng isang sitwasyon ang paghinto ng karera nang hindi tinatapos ito, ang pulang bandila ay inilalagay ; mula noong 2005, ang sampung minutong babala ay ibinibigay bago ipagpatuloy ang karera sa likod ng sasakyang pangkaligtasan, na humahantong sa field para sa isang lap bago ito bumalik sa pit lane (bago ang karera ay nagpatuloy sa pagkakasunud-sunod ng karera mula sa penultimate lap bago ang pula ipinakita ang bandila).

Noong 1950s, ang mga distansya ng lahi ay iba-iba mula sa  hanggang  . Ang maximum na haba ng karera ay nabawasan sa  noong 1966 at  noong 1971. Ang haba ng lahi ay na-standardize sa kasalukuyang  noong 1989. Gayunpaman, ang mga karera sa kalye tulad ng Monaco ay may mas maiikling distansya, upang manatili sa ilalim ng dalawang oras na limitasyon.

Ang mga driver ay maaaring mag-overtake sa isa't isa para sa posisyon sa panahon ng karera. Kung ang isang pinuno ay nakatagpo ng isang backmarker (mas mabagal na kotse) na nakatapos ng mas kaunting mga lap, ang back marker ay ipinapakita ng isang asul na bandila  na nagsasabi sa kanila na sila ay obligadong payagan ang pinuno na maabutan sila. Ang mas mabagal na kotse ay sinasabing "lapped" at, kapag natapos na ng pinuno ang karera, ay nauuri bilang pagtatapos ng karera "one lap down". Ang isang driver ay maaaring lapped ng maraming beses, sa pamamagitan ng anumang kotse sa harap ng mga ito. Ang isang driver na nabigong makumpleto ang higit sa 90% ng distansya ng karera ay ipinapakita bilang "hindi classified" sa mga resulta.

Sa buong karera, ang mga driver ay maaaring gumawa ng mga pit stop upang magpalit ng mga gulong at mag-ayos ng mga pinsala (mula 1994 hanggang 2009 kasama, maaari rin silang mag-refuel). Iba't ibang team at driver ang gumagamit ng iba't ibang diskarte sa pit stop para ma-maximize ang potensyal ng kanilang sasakyan. Tatlong dry gulong compound, na may iba't ibang tibay at katangian ng pagdirikit, ay magagamit sa mga driver. Sa paglipas ng isang karera, ang mga driver ay dapat gumamit ng dalawa sa tatlong magagamit na mga compound. Ang iba't ibang mga compound ay may iba't ibang antas ng pagganap at pagpili kung kailan gagamitin kung aling tambalan ang isang pangunahing taktikal na desisyon na gagawin. Ang iba't ibang mga gulong ay may iba't ibang kulay sa kanilang mga sidewalls ; binibigyang-daan nito ang mga manonood na maunawaan ang mga estratehiya.

Sa ilalim ng basang mga kondisyon, maaaring lumipat ang mga driver sa isa sa dalawang espesyal na gulong ng wet weather na may karagdagang mga grooves (isang "intermediate", para sa mahinang basang kondisyon, tulad ng pagkatapos ng kamakailang pag-ulan, isang "full wet", para sa karera sa o kaagad pagkatapos ng ulan). Ang isang driver ay dapat gumawa ng hindi bababa sa isang hinto upang gumamit ng dalawang gulong compound; hanggang sa tatlong paghinto ay karaniwang ginagawa, bagaman ang mga karagdagang paghinto ay maaaring kailanganin upang ayusin ang pinsala o kung ang lagay ng panahon ay magbago. Kung gagamitin ang mga gulong ng ulan, hindi na obligado ang mga driver na gamitin ang parehong uri ng mga tuyong gulong.

#### Direktor ng Karera 
Kasama sa tungkuling ito ang pamamahala sa logistik ng bawat F1 Grand Prix, pag-inspeksyon ng mga sasakyan sa parc fermé bago ang isang karera, pagpapatupad ng mga panuntunan ng FIA, at pagkontrol sa mga ilaw na magsisimula sa bawat karera. Bilang pinuno ng mga opisyal ng karera, ang direktor ng karera ay gumaganap din ng malaking papel sa paglutas ng mga hindi pagkakaunawaan sa pagitan ng mga koponan at mga driver. Ang direktor ng karera ay maaari ring mag-refer ng mga insidente sa mga tagapangasiwa ng karera, na maaaring magbigay ng mga parusa, tulad ng mga parusa sa drive-through (o mga parusa sa stop-and-go), mga demosyon sa grid bago ang pagsisimula ng karera, mga diskwalipikasyon sa lahi at mga multa kung ang mga partido ay lumabag sa mga regulasyon . Noong 2023, ang direktor ng karera ay si Niels Wittich, kasama si Herbie Blash bilang isang permanenteng tagapayo. 

#### Safety Car 
[thumb|Ang [Mercedes-AMG GT|Mercedes-AMG GT R safety car sa 2019 Hungarian Grand Prix]]
Sa kaganapan ng isang insidente na nanganganib sa kaligtasan ng mga kakumpitensya o trackside race marshals, maaaring piliin ng mga opisyal ng lahi na i-deploy ang safety car . Sa epekto nito, sinuspinde ang karera, na sinusundan ng mga driver ang sasakyang pangkaligtasan sa paligid ng track sa bilis nito sa pagkakasunud-sunod ng karera, na hindi pinahihintulutan ang pag-overtake. Ang mga kotse na na-lap ay maaaring, sa panahon ng kaligtasan ng sasakyan at depende sa mga pangyayari na pinahihintulutan ng direktor ng karera, ay payagang mag-un-lap sa kanilang mga sarili upang matiyak ang isang mas maayos na pag-restart at upang maiwasan ang mga asul na bandila na agad na ihagis sa pagpapatuloy ng karera. na may maraming mga kotse sa napakalapit sa isa't isa. Ang sasakyang pangkaligtasan ay umiikot hanggang sa maalis ang panganib; pagkatapos na ito ay pumasok, ang karera ay magsisimula muli sa isang "rolling start". Ang mga pit stop ay pinahihintulutan sa ilalim ng safety car. Mula noong 2000, ang pangunahing driver ng kaligtasan ng kotse ay ang dating driver ng karera ng Aleman na si Bernd Mayländer .  Sa lap kung saan ang sasakyang pangkaligtasan ay bumalik sa mga hukay, ang nangungunang sasakyan ang pumalit sa tungkulin ng sasakyang pangkaligtasan hanggang sa linya ng timing. Pagkatapos tumawid sa linyang ito, ang mga driver ay pinahihintulutan na muling magsimulang makipagkarera para sa posisyon ng track. Ang Mercedes-Benz ay nagsusuplay ng mga modelo ng Mercedes-AMG sa Formula One upang magamit bilang mga sasakyang pangkaligtasan. Mula 2021, ibinibigay ng Aston Martin ang Vantage sa Formula One upang magamit bilang sasakyang pangkaligtasan, na ibinabahagi ang tungkulin sa Mercedes-Benz. 

### Mga bandila 
Ang mga detalye at paggamit ng mga flag ay inireseta ng Appendix H ng International Sporting Code ng FIA . 

Ang format ng karera ay bahagyang nagbago sa kasaysayan ng Formula One . Ang mga pangunahing pagbabago ay umiikot sa kung ano ang pinapayagan sa mga pit stop. Sa mga unang araw ng karera ng Grand Prix, ang isang tsuper ay papayagang ipagpatuloy ang isang karera sa kotse ng kanilang kasamahan sakaling magkaroon sila ng problema – sa modernong panahon, ang mga sasakyan ay napakaingat na nilagyan ng mga driver na ito ay naging imposible. Sa mga nagdaang taon, ang pagbibigay-diin ay ang pagbabago ng mga regulasyon sa pagpapagatong at pagpapalit ng gulong.

Mula noong 2010 season, ang pag-refuel - na muling ipinakilala noong 1994 - ay hindi pinahintulutan, upang hikayatin ang mas kaunting taktikal na karera kasunod ng mga alalahanin sa kaligtasan. Ang tuntunin na nangangailangan ng parehong mga compound ng gulong na gagamitin sa panahon ng karera ay ipinakilala noong 2007, muli upang hikayatin ang karera sa track. Ang sasakyang pangkaligtasan ay isa pang relatibong kamakailang inobasyon na nagbawas sa pangangailangang i-deploy ang pulang bandila, na nagpapahintulot sa mga karera na makumpleto sa oras para sa lumalaking internasyonal na live na madla sa telebisyon.

### Sistema ng mga puntos 
Ang isang driver ay dapat matapos sa loob ng nangungunang sampung upang makatanggap ng isang puntos para sa pagtatakda ng pinakamabilis na lap ng karera. Kung ang driver na nagtakda ng pinakamabilis na lap ay natapos sa labas ng nangungunang sampung, kung gayon ang punto para sa pinakamabilis na lap ay hindi ibibigay para sa karerang iyon. 
thumb|325x325px|Ang tropeo ng Formula One na ibinibigay sa kampeon ng mga driver sa pagtatapos ng taon
Ang iba't ibang mga sistema para sa pagbibigay ng mga puntos ng kampeonato ay ginamit mula noong 1950. Ang kasalukuyang sistema, na ipinatupad mula noong 2010, ay nagbibigay ng mga parangal sa nangungunang sampung puntos ng mga kotse sa Drivers' and Constructors' Championships, kung saan ang nanalo ay tumatanggap ng 25 puntos. Ang lahat ng puntos na napanalunan sa bawat karera ay idinaragdag, at ang driver at constructor na may pinakamaraming puntos sa pagtatapos ng season ay kinoronahang World Champions. Hindi alintana kung ang isang driver ay mananatili sa parehong koponan sa buong season, o lumipat ng mga koponan, lahat ng puntos na nakuha nila ay binibilang para sa Drivers' Championship. 

Ang isang driver ay dapat na uriin upang makatanggap ng mga puntos, , dapat kumpletuhin ng isang driver ang hindi bababa sa 90% ng distansya ng karera upang makatanggap ng mga puntos. Kaya naman, posibleng makatanggap ng puntos ang isang driver kahit na nagretiro sila bago matapos ang karera. 

Mula sa ilang panahon sa pagitan ng 1977 at 1980 season hanggang sa katapusan ng 2021 season kung wala pang 75% ng mga race lap ang nakumpleto ng nanalo, kalahati lang ng mga puntos na nakalista sa talahanayan ang iginawad sa mga driver at constructor. Nangyari ito sa limang pagkakataon lamang sa kasaysayan ng kampeonato, at nagkaroon ito ng kapansin-pansing impluwensya sa huling katayuan ng 1984 season. Ang huling pangyayari ay noong 2021 Belgian Grand Prix nang ang karera ay nakansela pagkatapos lamang ng tatlong laps sa likod ng isang safety car dahil sa malakas na ulan.   Ang panuntunan ng kalahating puntos ay pinalitan ng isang sistema ng unti-unting scale na nakadepende sa distansya para sa 2022 . 

## Mga konstruktor 
[thumb|[Scuderia Ferrari|Ang Ferrari (nakalarawan kasama si Charles Leclerc ) ay nakipagkumpitensya sa bawat season.]]
Ang isang Formula One constructor ay ang entity na na-kredito para sa pagdidisenyo ng chassis at ng makina.  Kung ang dalawa ay idinisenyo ng parehong kumpanya, ang kumpanyang iyon ay tumatanggap ng nag-iisang kredito bilang constructor (hal., Ferrari ). Kung ang mga ito ay idinisenyo ng iba't ibang kumpanya, pareho ay kredito, at ang pangalan ng chassis designer ay inilalagay bago ang pangalan ng engine designer (hal.,  ). Ang lahat ng mga konstruktor ay naka-iskor nang paisa-isa, kahit na sila ay nagbabahagi ng alinman sa chassis o makina sa isa pang konstruktor (hal., Williams - Ford, Williams - Honda noong 1983 ). 

Mula 1981,  Ang mga koponan ng Formula One ay kinakailangan na bumuo ng mga tsasis kung saan sila nakikipagkumpitensya, at dahil dito ang pagkakaiba sa pagitan ng mga terminong "koponan" at "konstruktor" ay naging hindi gaanong binibigkas, kahit na ang mga makina ay maaari pa ring gawin ng ibang entity. Tinutukoy ng pangangailangang ito ang isport mula sa mga serye tulad ng IndyCar Series na nagpapahintulot sa mga koponan na bumili ng chassis, at " spec series " tulad ng Formula 2 na nangangailangan ng lahat ng mga kotse na panatilihin sa isang kaparehong detalye. Mabisa rin nitong ipinagbabawal ang mga privateer, na karaniwan kahit sa Formula One noong 1970s.

Ang debut season ng sport, 1950, ay nakitaan ng labingwalong koponan na nakikipagkumpitensya, ngunit dahil sa mataas na gastos, marami ang mabilis na nag-drop out. Sa katunayan, ganoon ang kakulangan ng mapagkumpitensyang mga kotse para sa karamihan ng unang dekada ng Formula One na ang mga Formula Two na kotse ay pinapasok upang punan ang mga grids. Ang Ferrari ang pinakamatandang koponan ng Formula One, ang tanging aktibong koponan na nakipagkumpitensya noong 1950.
[thumb|Nanalo ang McLaren ng lahat maliban sa isang karera noong 1988 kasama ang kasosyo sa makina [Honda sa Formula One|na Honda .]]
[thumb|[Renault sa Formula One|Ang Renault (nakalarawan dito kasama si Nico Hülkenberg ) ay nagkaroon ng aktibong papel sa Formula One bilang parehong tagapagtustos at tagapagtustos ng makina mula 1977 .

.]]
Ang mga kumpanyang gaya ng Climax, Repco, Cosworth, Hart, Judd at Supertec, na walang direktang team affiliation, ay kadalasang nagbebenta ng mga makina sa mga team na hindi kayang gumawa ng mga ito. Sa mga unang taon, ang mga independiyenteng pagmamay-ari ng mga koponan ng Formula One ay minsan ay gumagawa din ng kanilang mga makina, kahit na ito ay naging hindi gaanong karaniwan sa pagtaas ng paglahok ng mga pangunahing tagagawa ng kotse tulad ng BMW, Ferrari, Honda, Mercedes-Benz, Renault, at Toyota, na ang malalaking badyet ay ginawa. hindi gaanong mapagkumpitensya ang mga pribadong binuo na makina. Si Cosworth ang huling independiyenteng tagapagtustos ng makina.  Tinatayang gumagastos ang mga pangunahing koponan sa pagitan ng €100 at €200&nbsp;milyon ($125–$225&nbsp;milyon) bawat taon bawat tagagawa sa mga makina lamang. 

Noong 2007 season, sa unang pagkakataon mula noong 1981 rule, dalawang team ang gumamit ng chassis na ginawa ng ibang team. Sinimulan ni Super Aguri ang season gamit ang binagong Honda Racing RA106 chassis (ginamit ng Honda noong nakaraang taon), habang ginamit ni Scuderia Toro Rosso ang parehong chassis na ginamit ng magulang na Red Bull Racing team, na pormal na idinisenyo ng isang hiwalay na subsidiary. Ang paggamit ng mga butas na ito ay natapos noong 2010 sa paglalathala ng mga bagong teknikal na regulasyon, na nag-aatas sa bawat konstruktor na pagmamay-ari ang mga karapatan sa intelektwal na ari-arian sa kanilang mga chassis,   Ang mga regulasyon ay patuloy na nagpapahintulot sa isang koponan na i-subcontract ang disenyo at konstruksyon. ng chassis sa isang third-party, isang opsyon na ginamit ng HRT team noong 2010 at Haas sa kasalukuyan.

Bagama't bihirang ibunyag ng mga koponan ang impormasyon tungkol sa kanilang mga badyet, tinatantya na mula sa US$66&nbsp;milyon hanggang US$400&nbsp;milyon bawat isa. 

Ang pagpasok sa isang bagong koponan sa Formula One World Championship ay nangangailangan ng $200&nbsp;milyong paunang bayad sa FIA, na pagkatapos ay ibinabahagi nang pantay-pantay sa mga umiiral na koponan.  Bilang kinahinatnan, ang mga konstruktor na nagnanais na makapasok sa Formula One ay kadalasang mas gustong bumili ng isang umiiral na koponan: Ang pagbili ng BAR ng Tyrrell at ang pagbili ni Midland ng Jordan ay nagbigay-daan sa dalawang koponan na ito na umiwas sa malaking deposito at masiguro ang mga benepisyong mayroon na ang koponan, tulad ng kita sa TV.

Pito sa sampung koponan na nakikipagkumpitensya sa Formula One ay nakabase malapit sa London sa isang lugar na nakasentro sa paligid ng Oxford. Parehong mayroon ang Ferrari ng kanilang chassis at engine assembly sa Maranello, Italy. Ang RB Formula One Team ay nakabase malapit sa Ferrari sa Faenza, habang ang Sauber Motorsport ay nakabase malapit sa Zurich sa Switzerland.  

## Mga driver 
[thumb|[2005 Canadian Grand Prix : Kimi Räikkönen nangunguna kay Michael Schumacher, kasama sina Jarno Trulli ( Toyota ) at Takuma Sato ( BAR - Honda ) na naglalaban para sa posisyon]]
Ang bawat koponan sa Formula One ay dapat magpatakbo ng dalawang kotse sa bawat session sa isang Grand Prix weekend, at bawat koponan ay maaaring gumamit ng hanggang apat na driver sa isang season.  Ang isang koponan ay maaari ding magpatakbo ng dalawang karagdagang driver sa mga sesyon ng Libreng Pagsasanay,   Karamihan sa mga driver ay kinontrata ng hindi bababa sa tagal ng isang season, na may mga pagbabago sa driver na nagaganap sa pagitan ng mga season, kung ihahambing sa mga unang taon kung kailan ang mga driver ay madalas na nakikipagkumpitensya sa ad hoc na batayan mula sa lahi hanggang sa lahi. Ang bawat katunggali ay dapat na mayroong FIA Super License upang makipagkumpetensya sa isang Grand Prix,  na ibinibigay sa mga driver na nakamit ang pamantayan ng tagumpay sa junior motorsport na kategorya at nakamit ang  ng pagtakbo sa isang Formula One na kotse. Ang mga driver ay maaari ding bigyan ng Super License ng World Motor Sport Council kung hindi nila matugunan ang pamantayan.  gaya ng rFactor Pro,   na ginagamit ng karamihan sa mga F1 team.  

Ang bawat driver ay pipili ng isang hindi nakatalagang numero mula 2 hanggang 99 (hindi kasama ang 17 na nagretiro pagkatapos ng pagkamatay ni Jules Bianchi )  sa pagpasok sa Formula One at pinapanatili ang numerong iyon sa panahon ng kanilang oras sa serye. Ang numero uno ay nakalaan para sa reigning Drivers' Champion, na nagpapanatili ng kanilang dating numero at maaaring piliin na gamitin ito sa halip na ang numero uno.  Sa simula ng kampeonato, ang mga numero ay inilaan ng mga organizer ng lahi sa isang ad hoc na batayan mula sa lahi hanggang sa lahi. 

Ang mga permanenteng numero ay ipinakilala noong 1973 upang magkabisa noong 1974, nang ang mga koponan ay pinaglaanan ng mga numero sa pataas na pagkakasunud-sunod batay sa mga standing ng Constructors' Championship sa pagtatapos ng 1973 season. Hawak ng mga koponan ang mga numerong iyon sa bawat season maliban sa koponan na may World Drivers' Champion, na magpapalit ng mga numero nito sa isa at dalawa sa naunang koponan ng kampeon. Ang mga bagong kalahok ay pinaglaanan ng mga ekstrang numero, maliban sa numerong 13 na hindi nagamit mula 1976 . 

Habang pinapanatili ng mga koponan ang kanilang mga numero sa mahabang panahon, ang mga numero ng kotse ay naging nauugnay sa isang koponan, tulad ng Ferrari's 27 at 28.  Ibang sistema ang ginamit mula 1996 hanggang 2013 : sa simula ng bawat season, ang kasalukuyang Drivers' Champion ay itinalagang numero uno, ang kanilang teammate number two, at ang iba pang mga koponan ay nagtalaga ng mga pataas na numero ayon sa utos ng Constructors' Championship ng nakaraang season. 

, a total of 34 separate drivers have won the World Drivers' Championship, with Michael Schumacher and Lewis Hamilton holding the record for most championships with seven. Lewis Hamilton achieved the most race wins, too, in 2020. Jochen Rindt is the only posthumous World Champion, after his points total was not surpassed despite his fatal accident at the 1970 Italian Grand Prix, with 4 races still remaining in the season. Drivers from the United Kingdom have been the most successful in the sport, with 18 championships among 10 drivers, and 309 wins.

### Serye ng feeder 
[thumb|[FIA Formula 2 Championship, ang pangunahing F1 feeder series mula noong 2017]]
[thumb|[FIA Formula 3 Championship, ang pangunahing F1 at F2 feeder series mula noong 2019]]
Karamihan sa mga driver ng F1 ay nagsisimula sa mga kumpetisyon sa karera ng kart, at pagkatapos ay lumabas sa tradisyonal na European single-seater series tulad ng Formula Ford at Formula Renault hanggang Formula 3, at panghuli ang GP2 Series . Nagsimula ang GP2 noong 2005, pinalitan ang Formula 3000, na mismong pumalit sa Formula Two bilang huling pangunahing stepping-stone sa F1. Ang GP2 ay muling binansagan bilang FIA Formula 2 Championship noong 2017. Karamihan sa mga kampeon mula sa antas na ito ay nagtapos sa F1, ngunit noong 2006 GP2 champion na si Lewis Hamilton ang naging unang kampeon ng F2, F3000 o GP2 na nanalo ng titulo ng mga tsuper ng Formula One noong 2008. 

Ang mga driver ay hindi kinakailangang makipagkumpetensya sa antas na ito bago pumasok sa Formula One. Ang British F3 ay nag-supply ng maraming F1 driver, kasama ang mga kampeon, kabilang sina Nigel Mansell, Ayrton Senna at Mika Häkkinen na lumipat nang diretso mula sa seryeng iyon patungo sa Formula One, at ginawa ni Max Verstappen ang kanyang debut sa F1 kasunod ng isang season sa European F3 . Mas bihirang mapili ang isang driver mula sa mas mababang antas, tulad ng nangyari kay 2007 World Champion Kimi Räikkönen, na dumiretso mula sa Formula Renault hanggang sa F1. 

Ang American open-wheel car racing ay nag-ambag din sa Formula One grid. Ang mga kampeon ng CART na sina Mario Andretti at Jacques Villeneuve ay naging F1 World Champions, habang si Juan Pablo Montoya ay nanalo ng pitong karera sa F1. Ang iba pang mga kampeon sa CART (kilala rin bilang ChampCar), tulad nina Michael Andretti at Alessandro Zanardi ay walang nanalo sa mga karera sa F1. Iba pang mga driver ang tumahak sa iba't ibang landas patungo sa F1; Si Damon Hill ay sumakay ng mga motorbike, at si Michael Schumacher ay sumakay sa mga sports car, kahit na pagkatapos umakyat sa junior single-seater ranks. Ang dating F1 driver na si Paul di Resta ay sumabak sa DTM hanggang sa siya ay pumirma sa Force India noong 2011.

## Mga Grand Prix 
thumb|Mapa ng mundo na nagpapakita ng lokasyon ng mga Grand Prix ng Formula 1: ang mga bansang may markang berde ay nasa kasalukuyang iskedyul ng karera, ang mga nasa dark grey ay nagho-host ng Formula One race sa nakaraan.
Ang bilang ng Grands Prix na gaganapin sa isang season ay iba-iba sa paglipas ng mga taon. Ang inaugural 1950 World Championship season ay binubuo lamang ng pitong karera, habang ang 2021, 2022 at 2023 season ay naglalaman ng bawat isa ng 22 karera, ang pinakamataas na bilang ng mga karera sa World Championship sa isang season.  Hindi hihigit sa 11 Grands Prix bawat season sa mga unang dekada ng championship, bagama't isang malaking bilang ng mga non-championship na mga kaganapan sa Formula One ay naganap din. Ang bilang ng Grands Prix ay tumaas sa average na 16 hanggang 17 sa huling bahagi ng 1970s, habang ang mga non-championship na kaganapan ay natapos noong 1983. Mas maraming Grands Prix ang nagsimula noong 2000s, at ang mga kamakailang season ay nakakita ng average na 21 karera. 24 na karera ang naka-iskedyul para sa 2024 season.

Anim sa orihinal na pitong karera ang naganap sa Europa; ang tanging di-European na karera na binibilang patungo sa World Championship noong 1950 ay ang Indianapolis 500, na ginanap sa iba't ibang mga regulasyon at kalaunan ay pinalitan ng United States Grand Prix. Ang kampeonato ng F1 ay unti-unting lumawak sa iba pang mga bansang hindi European. Ang Argentina ang nag - host ng unang South American Grand Prix noong 1953, at ang Morocco ang nag - host ng unang African World Championship race noong 1958. Sumunod ang Asia at Oceania (Japan noong 1976 at Australia noong 1985 ), at ang unang karera sa Gitnang Silangan ay ginanap noong 2004. Ang 19 na karera ng 2014 season ay ikinalat sa bawat may populasyong kontinente maliban sa Africa, na may 10 Grands Prix na ginanap sa labas ng Europa.

Ang ilan sa mga Grands Prix ay nauna sa pagbuo ng World Championship, tulad ng French Grand Prix at isinama sa kampeonato bilang mga karera ng Formula One noong 1950. Ang British at Italian Grands Prix ay ang tanging mga kaganapan na gaganapin tuwing Formula One season; ang iba pang matagal nang karera ay kinabibilangan ng Belgian, German, at French Grands Prix. Ang Monaco Grand Prix ay unang ginanap noong 1929 at patuloy na tumatakbo mula noong 1955 (maliban sa 2020) at malawak na itinuturing na isa sa pinakamahalaga at prestihiyosong karera ng sasakyan sa mundo. 

Ang lahat ng Grands Prix ay tradisyunal na pinapatakbo sa araw, hanggang sa ang inaugural Singapore Grand Prix ay nagho-host ng unang Formula One night race noong 2008,  na sinundan ng araw-gabi na Abu Dhabi Grand Prix noong 2009 at ang Bahrain Grand Prix na kung saan na-convert sa isang night race noong 2014. Ang iba pang Grands Prix sa Asia ay naayos ang mga oras ng kanilang pagsisimula upang makinabang ang madla sa telebisyon sa Europa. 

### Mga nakakontratang Grand Prix 
Ang sumusunod na dalawampu't apat na Grands Prix, na lahat ay lumabas sa iskedyul ng 2024, ay may kontratang iha-host sa mga nakalistang circuit para sa 2025 season:

* Ang Saudi Arabian Grand Prix ay lilipat sa isang purpose built circuit sa Qiddiya sa 2028.
* Ang Spanish Grand Prix ay lilipat sa isang street circuit sa Madrid sa 2026.

### Mga nagbabalik na karagdagan (2008–kasalukuyan) 
Ang **Bold** ay tumutukoy sa Grands Prix na naka-iskedyul bilang bahagi ng 2024 season.

* European Grand Prix sa Valencia Street Circuit (2008–2012)
* **Grand Prix ng Estados Unidos** sa Circuit of the Americas (2012–2019, 2021–kasalukuyan)
* **Austrian Grand Prix** sa Red Bull Ring (2014–kasalukuyan)
* Mexican Grand Prix sa Autódromo Hermanos Rodríguez (2015–2019); pinalitan ang pangalan **ng Mexico City Grand Prix** (2021–kasalukuyan) 
* European Grand Prix sa Baku City Circuit (2016; pinalitan ng pangalan ang **Azerbaijan Grand Prix** para sa 2017–2019, 2021–kasalukuyan)
* French Grand Prix sa Circuit Paul Ricard (2018–2019, 2021–2022)
* Portuguese Grand Prix sa Algarve International Circuit (2020–2021) 
* Imola Circuit kasama ang **Emilia Romagna Grand Prix** (2020–2022, 2024–kasalukuyan; dating nagho-host ng Italian Grand Prix at San Marino Grand Prix ) 
* **Dutch Grand Prix** sa Circuit Zandvoort (2021–kasalukuyan)

### New Locations Initiative (2008–kasalukuyan) 
Ang **Bold** ay tumutukoy sa Grands Prix na naka-iskedyul bilang bahagi ng 2024 season.

Mula noong 2008, ang Formula One Group ay nagta-target ng mga bagong "destinasyong lungsod" upang palawakin ang pandaigdigang abot nito, na may layuning makabuo ng mga karera mula sa mga bansang hindi pa kasali dati sa isport. Nagsimula ang inisyatiba sa 2008 Singapore Grand Prix. 

## Mga circuit 
[right|thumb|Ang [Autodromo Nazionale Monza, tahanan ng Italian Grand Prix, ay ang pinakalumang layunin-built track na ginagamit pa rin ngayon.]]
[right|thumb|[Autodrom ng Sochi|Sochi Autodrom, host venue para sa Russian Grand Prix mula 2014 hanggang 2021]]
Ang mga karera ng Formula One ay dapat isagawa sa mga grade one na track, ang pinakamataas na grade-rating na ibinigay ng FIA para sa mga track. 

Ang isang tipikal na circuit ay nagtatampok ng kahabaan ng tuwid na kalsada kung saan matatagpuan ang panimulang grid. Ang *pit lane*, kung saan huminto ang mga driver para sa mga gulong, aerodynamic adjustment at menor de edad na pag-aayos (tulad ng pagpapalit ng ilong ng kotse dahil sa pinsala sa front wing) sa panahon ng karera, pagreretiro mula sa karera, at kung saan ang mga koponan ay nagtatrabaho sa mga kotse bago ang karera, ay karaniwang matatagpuan sa tabi ng panimulang grid. Ang layout ng natitirang bahagi ng circuit ay malawak na nag-iiba, bagaman sa karamihan ng mga kaso ang circuit ay tumatakbo sa isang clockwise na direksyon. Ang ilang mga circuit na tumatakbo nang pakaliwa (at samakatuwid ay may karamihan sa mga kaliwang sulok) ay maaaring magdulot ng mga problema sa leeg ng mga driver dahil sa napakalaking lateral forces na nabuo ng mga F1 na kotse na humihila ng kanilang mga ulo sa tapat na direksyon sa normal. Ang isang karera ay nangangailangan ng mga silid ng hotel na tumanggap ng hindi bababa sa 5,000 bisita. 

Karamihan sa mga circuit na kasalukuyang ginagamit ay espesyal na itinayo para sa kumpetisyon. Ang kasalukuyang mga circuit ng kalye ay Monaco, Melbourne, Singapore, Baku, Miami , Jeddah, at Las Vegas bagama't ang mga karera sa ibang mga urban na lokasyon ay darating at umalis ( Detroit, halimbawa) at mga panukala para sa mga naturang karera. Ang kaakit-akit at kasaysayan ng lahi ng Monaco ang mga pangunahing dahilan kung bakit ginagamit pa rin ang circuit, kahit na hindi nito natutugunan ang mahigpit na mga kinakailangan sa kaligtasan na ipinataw sa iba pang mga track. Ang tatlong beses na World champion na si Nelson Piquet ay tanyag na inilarawan ang karera sa Monaco bilang "tulad ng pagsakay sa bisikleta sa paligid ng iyong sala". 

Ang disenyo ng circuit upang protektahan ang kaligtasan ng mga driver ay nagiging mas sopistikado, tulad ng ipinakita ng Bahrain International Circuit, idinagdag noong 2004 at dinisenyo - tulad ng karamihan sa mga bagong circuit ng F1 - ni Hermann Tilke . Ang ilan sa mga bagong circuit sa F1, lalo na ang mga dinisenyo ni Tilke, ay binatikos bilang kulang sa "daloy" ng mga klasikong tulad ng Spa-Francorchamps at Imola. Ang kanyang muling pagdidisenyo ng Hockenheim circuit sa Germany halimbawa, habang nagbibigay ng higit na kapasidad para sa mga grandstand at inaalis ang napakahaba at mapanganib na mga tuwid na daan, ay ikinatuwa ng marami na nangangatuwiran na bahagi ng katangian ng mga Hockenheim circuit ay ang mahaba at nakakabulag na mga tuwid na daan patungo sa dilim. mga seksyon ng kagubatan. Ang mga mas bagong circuit na ito, gayunpaman, ay karaniwang sumang-ayon na matugunan ang mga pamantayan sa kaligtasan ng modernong Formula One nang mas mahusay kaysa sa mga mas luma.

Ang Circuit of the Americas sa Austin, ang Sochi Autodrom sa Sochi at ang Baku City Circuit sa Azerbaijan ay lahat ay ipinakilala bilang mga bagong track mula noong 2012. Noong 2020, ang Algarve International Circuit ay nag-debut sa F1 calendar bilang venue ng Portuguese Grand Prix, kung saan huling nagho-host ng karera ang bansa noong 1996.  Noong 2021, bumalik ang Circuit Zandvoort sa F1 calendar bilang Dutch Grand Prix, na huling nag-host ng karera noong 1985. Ang Las Vegas Grand Prix ay pumasok sa isport noong 2023.

## Mga kotse at teknolohiya 
[thumb|[:en:Jenson_Button|Jenson Button sa Brawn BGP 001]]
Ang mga modernong Formula One na kotse ay mid-engined, hybrid, semi-open cockpit, open-wheel single-seater. Ang chassis ay higit sa lahat ay gawa sa carbon-fiber composites, ginagawa itong magaan ngunit lubhang matigas at malakas. Ang buong kotse, kasama ang driver ngunit hindi gasolina, ay tumitimbang lamang  – ang pinakamababang timbang na itinakda ng mga regulasyon.  Kung ang konstruksyon ng kotse ay mas magaan kaysa sa minimum, maaari itong i-ballasted up upang magdagdag ng kinakailangang timbang. Sinasamantala ito ng mga race team sa pamamagitan ng paglalagay ng ballast na ito sa sukdulan sa ilalim ng chassis, at sa gayon ay makikita ang center of gravity sa pinakamababa hangga't maaari upang mapabuti ang paghawak at paglipat ng timbang. 

Ang bilis ng cornering ng mga Formula One na kotse ay higit na tinutukoy ng aerodynamic downforce na nabubuo ng mga ito, na nagtutulak sa kotse pababa sa track. Ito ay ibinibigay ng "mga pakpak" na naka-mount sa harap at likuran ng sasakyan, at sa pamamagitan ng epekto sa lupa na nilikha ng mababang presyon ng hangin sa ilalim ng patag na ilalim ng kotse. Ang aerodynamic na disenyo ng mga kotse ay napakabigat na pinipigilan upang limitahan ang pagganap. Ang nakaraang henerasyon ng mga kotse ay gumagamit ng malaking bilang ng maliliit na winglet, "barge boards", at turning vane na idinisenyo upang mahigpit na kontrolin ang daloy ng hangin sa ibabaw, sa ilalim, at sa paligid ng kotse.

Ang iba pang pangunahing kadahilanan na kumokontrol sa bilis ng cornering ng mga kotse ay ang disenyo ng mga gulong . Mula 1998 hanggang 2008, ang mga gulong sa Formula One ay hindi " slicks " (mga gulong na walang pattern ng tread) tulad ng sa karamihan ng iba pang serye ng karera ng circuit. Sa halip, ang bawat gulong ay may apat na malalaking circumferential grooves sa ibabaw nito na idinisenyo upang limitahan ang bilis ng cornering ng mga kotse.  Ang mga makinis na gulong ay bumalik sa Formula One noong 2009 season. Ang suspensyon ay double wishbone o multilink sa harap at likuran, na may pushrod operated spring at damper sa chassis – isang pagbubukod ang sa 2009 specification na Red Bull Racing na kotse ( RB5 ) na gumamit ng pullrod suspension sa likuran, ang unang kotseng gumawa nito mula noong ang Minardi PS01 noong 2001. Gumamit ang Ferrari ng pullrod suspension sa harap at likuran sa kanilang 2012 na kotse.  Parehong Ferrari (F138) at McLaren (MP4-28) noong 2013 season ay gumamit ng pullrod suspension sa harap at likuran. Noong 2022, lumipat ang McLaren ( MCL36 ) at Red Bull Racing ( RB18 ) sa isang pullrod front suspension at push rod rear suspension.  Ginagamit ang carbon-carbon disc brakes para sa pinababang timbang at pinataas na frictional performance. Nagbibigay ang mga ito ng napakataas na antas ng pagganap ng pagpepreno at kadalasan ang elementong nag-uudyok ng pinakamalaking reaksyon mula sa mga driver na bago sa formula.

Noong 2022, ang mga teknikal na regulasyon ay nagbago nang malaki upang mabawasan ang kaguluhan (karaniwang tinutukoy bilang "maruming hangin") na ginawa ng aerodynamics ng kotse. Kabilang dito ang muling idinisenyong pakpak sa harap at likuran, mas malalaking gulong na may mas mababang profile ng gulong, mga takip ng gulong, maliliit na winglet, ang pagbabawal sa mga barge board, at ang muling pagsisimula ng produksyon ng Ground effect downforce. Ang mga ito ay binago upang i-promote ang karera, ibig sabihin ang mga kotse ay nawawalan ng downforce kapag sumusunod sa isa pang kotse. Pinapayagan nito ang mga kotse na sumunod sa isa pa sa mas malapit na distansya, nang hindi pinahaba ang agwat dahil sa magulong hangin.  (Tingnan ang 2022 Formula One World Championship na mga teknikal na regulasyon )Ang mga Formula One na kotse ay dapat may apat na gulong na gawa sa parehong metal na materyal, na dapat ay isa sa dalawang magnesium alloy na tinukoy ng FIA.  Ang mga magnesium alloy wheel na ginawa sa pamamagitan ng forging ay ginagamit upang makamit ang maximum na unsprung rotating na pagbabawas ng timbang .  Noong 2022, ang mga gulong ay natatakpan ng "spec" (Standardised) na Mga Wheel Cover, ang diameter ng gulong ay tumaas mula 13 pulgada hanggang 18 pulgada (binabawasan ang "profile ng gulong"), at ang mga maliliit na winglet ay inilagay sa ibabaw ng mga gulong sa harap.

[thumb|Isang [BMW Sauber P86 V8 engine, na nagpapagana sa kanilang 2006 F1.06]]
Simula sa 2014 Formula 1 season, ang mga makina ay nagbago mula sa isang 2.4-litro na natural aspirated na V8 hanggang sa turbocharged na 1.6-litro na V6 na "power-units".  Ang mga ito ay nakakakuha ng malaking halaga ng kanilang kapangyarihan mula sa mga de-kuryenteng motor. Bilang karagdagan, nagsasama sila ng maraming teknolohiya sa pagbawi ng enerhiya. Ang mga makina ay tumatakbo sa unleaded na gasolina na halos kahawig ng pampublikong magagamit na gasolina.  Ang langis na nagpapadulas at nagpoprotekta sa makina mula sa sobrang pag-init ay halos kapareho sa lagkit sa tubig. Ang 2006 na henerasyon ng mga makina ay umiikot hanggang 20,000&nbsp;rpm at gumawa ng higit sa  .  Para sa 2007, ang mga makina ay pinaghigpitan sa 19,000&nbsp;rpm na may limitadong mga lugar sa pag-unlad na pinapayagan, kasunod ng pag-freeze ng detalye ng engine mula noong katapusan ng 2006 .  Para sa 2009 Formula One season ang mga makina ay higit pang pinaghigpitan sa 18,000&nbsp;rpm. 

Ang isang malawak na iba't ibang mga teknolohiya - kabilang ang aktibong pagsususpinde  ay ipinagbabawal sa ilalim ng kasalukuyang mga regulasyon. Sa kabila nito, ang kasalukuyang henerasyon ng mga kotse ay maaaring umabot sa mga bilis na higit sa  sa ilang mga circuit.  Ang pinakamataas na bilis ng tuwid na linya na naitala sa panahon ng isang Grand Prix ay , na itinakda ni Juan Pablo Montoya noong 2005 Italian Grand Prix .  Ang isang BAR-Honda Formula One na kotse, na tumatakbo nang may pinakamababang downforce sa isang runway sa Mojave Desert ay nakamit ang pinakamataas na bilis na  noong 2006. Ayon sa Honda, ganap na natugunan ng kotse ang mga regulasyon ng FIA Formula One. 

Kahit na may mga limitasyon sa aerodynamics, sa  aerodynamically generated downforce ay katumbas ng bigat ng kotse, at ang madalas na paulit-ulit na pag-aangkin na ang mga Formula One na kotse ay lumilikha ng sapat na downforce upang "magmaneho sa kisame", habang posible sa prinsipyo, ay hindi pa nasusubok. Ang downforce ng 2.5 beses na bigat ng kotse ay maaaring makamit sa buong bilis. Ang downforce ay nangangahulugan na ang mga sasakyan ay makakamit ng lateral force na may magnitude na hanggang 3.5 beses kaysa sa lakas ng gravity (3.5g) sa cornering.  Dahil dito, ang ulo ng driver ay hinila patagilid na may puwersa na katumbas ng bigat na 20&nbsp;kg sa mga sulok. Ang ganitong mataas na lateral forces ay sapat na upang pahirapan ang paghinga at ang mga driver ay nangangailangan ng pinakamataas na konsentrasyon at fitness upang mapanatili ang kanilang focus sa loob ng isa hanggang dalawang oras na kinakailangan upang makumpleto ang karera. Ang isang high-performance na sasakyan sa kalsada tulad ng Enzo Ferrari ay nakakamit lamang ng humigit-kumulang 1g. 

, each team may have no more than two cars available for use at any time. Each driver may use no more than four engines during a championship season unless they drive for more than one team. If more engines are used, they drop ten places on the starting grid of the event at which an additional engine is used. The only exception is where the engine is provided by a manufacturer or supplier taking part in its first championship season, in which case up to five may be used by a driver. Each driver may use no more than one gearbox for six consecutive events; every unscheduled gearbox change requires the driver to drop five places on the grid unless they failed to finish the previous race due to reasons beyond the team's control.

, each driver is limited to three power units per season, before incurring grid penalties.

## Mga Sanggunian