Sha Wujing

Si **Shā Wùjìng** ay isa sa mga tatlong alagad ng Budistang manlalakbay na si Tang Sanzang sa nobelang *Paglalakbay sa Kanluran* na isinulat ni Wu Cheng'en na itinampok sa dinastiyang Ming, bagaman ang mga bersyon ng kanyang karakter ay nanguna sa nobelang Ming. Sa mga nobelang, ang kanyang pinagmulan ay ang pinakamaliit na binuo ng mga pilgrim at siya ang nagbibigay ng pinakamaliit sa kanilang mga pagsisikap. Siya ay tinatawag na '' 'Sand' * o * 'Sandy' * at kilala bilang isang "water buffalo" para sa kanyang tila mas mababa na binuo ng katalinuhan sa maraming mga Ingles na bersyon ng kuwento.

Ang kanyang Budistang pangalan na "Sha Wujing", na ibinigay ng bodhisattva Guanyin, ay nangangahulugang "buhangin kamalayan ng kadalisayan". Ang kanyang pangalan ay isinaling sa Korean bilang *Sa Oh Jeong*, sa Hapones bilang *Sa Gojō*, sa Sino-Vietnamese bilang *Sa Ngộ Tịnh*.

Siya ay kilala rin bilang "Monk Sha",  (pampanitikan Intsik: Sa Tăng sa Sino-Vietnamese at *Sua Cheng* sa Thai), o Sha Heshang 沙和尚 (kolokyal na Tsino).

## Pangkalahatang-ideya
Tulad ni Zhu Bajie, ang Wujing ay orihinal na pangkalahatan sa Langit, mas partikular na isang Curtain-Lifting General (卷帘大将 *juǎnlián dàjiàng*). Sa isang pagkasira ng galit, sinira niya ang isang mahalagang plorera. Ang iba pang mga pinagkukunan ay banggitin na ginawa niya ito nang hindi sinasadya, ito ay isang aksidente. Gayunpaman, siya ay pinarusahan ng Jade Emperor, na sinaktan siya ng 800 ulit na may tungkod at ipinatapon sa lupa, kung saan siya ay muling pagkakatawang-tao bilang isang kahila-hilakbot na tao na kumakain ng demonyo ng buhangin. Doon, nanirahan siya sa *Liúshā-he'' (流沙河, "umaagos-buhangin ilog", o "kumunoy-ilog"). 
Bilang isang kaparusahan, araw-araw, pitong lumilipad na espada na ipinadala mula sa langit ay sasaksak siya sa dibdib bago lumipad. Bilang resulta, kailangan niyang manirahan sa ilog upang maiwasan ang parusa.

[thumb|left|Ang karakter na inilalarawan sa [opera ng Peking]]
Ang hitsura ni Wujing ay sa halip grisly; mayroon siyang pulang balbas at ang kanyang ulo ay bahagyang kalbo; isang kuwintas na binubuo ng mga skull ang ginawa sa kanya kahit na mas kahila-hilakbot. Dinala niya ang armas niya sa Langit, isang magic na gawa sa kahoy na nilikha ng Lu Ban. Mayroong isang kagiliw-giliw na kuwento tungkol sa kuwintas ng skulls: Ang isang mas naunang grupo ng siyam na monghe sa isang paglalakbay sa banwa sa kanluran upang makuha ang mga kasulatan ay natapos ang kanilang katapusan sa mga kamay ng Wujing. Sa kabila ng kanilang mga pakiusap para sa kahabagan, sinupok niya sila, sinipsip ang utak mula sa kanilang mga buto, at inihagis ang kanilang mga bungo sa ilog. Gayunpaman, hindi katulad ng iba pang mga biktima kung saan ang buto ay lumubog sa ilalim ng ilog, ang mga skull ng mga monghe ay lumutang. Ito ang nagustuhan at nagagalak na si Wujing, na sinampal ang mga ito sa isang lubid at nilalaro kasama ang mga ito kapag siya ay naiinip.

## Silipin din
* Listahan ng mga media adaptation ng Paglalakbay sa Kanluran

## Mga sanggunian
## Mga kawing panlabas
Kategorya:Panitikan
Kategorya:Tsina
Kategorya:Tauhan (panitikan)
Kategorya:Mitolohiyang Tsino
Kategorya:Mga karakter mula sa Paglalakbay sa Kanluran
Kategorya:Mga Budistang monghe na kathang-isip
Kategorya:Mga heneral na kathang-isip