open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Palazzo Salviati (Roma)

thumb|300x300px| Roma, Palazzo Salviati alla Lungara
Ang **Palazzo Salviati** (dating Adimari) ay isang palasyo sa Roma (Italya), Via della Lungara 82-83.
thumb| Polyeto ng Palazzo Salvati bilang sentro ng pagtanggap para sa mga peregrino sa Banal na Taon 1950

## Bibliograpiya 
* Gabriele Morolli (editor), *Palazzo Salviati alla Lungara*, Editalia, Rome 1991.
* Touring Club Italiano, *Roma*, Milan 2004, p.&nbsp;585
Palazzo Poli

thumb| Palazzo Poli kasama ang Trevi Fountain
Ang **Palazzo Poli** ay isang palasyo sa Roma, Italya, bumubuo sa likod ng Fuwente Trevi. Binigyan ni Luigi Vanvitelli ang palasyo ng monumental na patsada bilang tagpuan ng fuwente. Dito isinagawa ni Prinsesa Zinaida Volkonskaya ang kaniyang mararangyang pagdiriwang noong 1830s. Ang sentral na bahagi ng palasyo ay giniba upang magbigay-puwang sa malaking fuwente noong 1730. Ang Palazzo Poli ay tahanan din ng mahalagang koleksiyon ng mga tansong ukit mula sa ika-16 na siglo hanggang sa kasalukuyan. Ang Palazzo ay tahanan ng Istituto Nazionale per la Grafica.

## Mga sanggunian
Palazzo Sacchetti

Ang **Palazzo Sacchetti** (dating **Palazzo Ricci**) ay isang *palazzo* sa Roma, na mahalaga para sa mga kadahilanang pangkasaysayan at pansining.

Ang gusali ay idinisenyo at pagmamay-ari ni Antonio da Sangallo ang Nakababata at tinapos ni Nanni di Baccio Bigio o ng kaniyang anak na si Annibale Lippi. Pagkatapos ni Sangallo, ang palasyo ay pinagmay-arian ng iba-iba tulad ng mga Ricci, Ceoli at Sacchetti, mahahalagang pamilya ng maharlikang Romano. Kabilang sa mga likhang sining na pinalamutian ang loob, ang siklo ng mga fresco na naglalarawan ng *Storie di David* ni Francesco Salviati ay kumakatawan sa isang mahalagang obrang Manyerista. Taglay rin ang palasyo ng daan-daang pinta na magiging puno ng *Pinacoteca Capitolina*. Ang Palazzo Sacchetti ay malawak at itinuturing na pinakamahalagang palasyo sa Via Giulia.

## Mga sanggunian
Palazzo di Propaganda Fide

thumb| Ang Palazzo ngayon
[thumb| Ang Palazzo di Propaganda Fide sa isang ukit ni [Giuseppe Vasi]]
Ang **Palazzo di Propaganda Fide** (sa Tagalog: **Palasyo ng Pagpapakalat ng Pananampalataya**) ay isang palasyong matatagpuan sa Roma, na dinisenyo ni Gian Lorenzo Bernini, at pagkatapos ni Francesco Borromini. Mula noong 1626, itinatag nito ang Kongregasyon para sa Ebanghelisasyon ng mga Tao at mula pa noong 1929 ay isang ekstrateritoryal na pagmamay-aari ng Banal na Luklukan.

## Paglalarawan 
thumb| Ang patsadang ginawa ni Borromini
Sa gusali matatagpuan ang kapilya ng Mago ng Bibliya, na itinayo ni Borromini. Sa labas, isang gulugod ang nagmamarka ng paghihiwalay sa pagitan ng ground floor at piano nobile. Sa patsada ni Borromini, binubuo ito ng mga pilastra, lukong at tambok na kurba sa disenyo ng mga bintana na magkahalili; ito ay isa sa pinakatanyag na halimbawa ng arkitekturang Baroko ng Italya.

## Mga panlabas na link 
* Palazzo di Propaganda Fide  
* Collegio di Propaganda Fide
* The Vatican: espiritu at sining ng Christian Rome, isang libro mula sa The Metropolitan Museum of Art Library (ganap na magagamit online bilang PDF), na naglalaman ng materyal sa Palazzo (p. 375)
Palazzo Pamphilj

: *Tingnan din ang Palazzo Doria Pamphilj*

Ang **Palazzo Pamphilj**, nabaybay din bilang **Palazzo Pamphili**, ay isang palasyo na nakaharap sa Piazza Navona sa Roma. Ito ay itinayo sa pagitan ng 1644 at 1650.

Mula noong 1920 ang palasyo ay tahanan ng Embahada ng Brazil sa Italya, at noong Oktubre 1960 ay naging pag-aari ito ng Pederatibong Republika ng Brazil sa isang negosasyon sa pagbili na pinangunahan ni Embahador Hugo Gouthier de Oliveira Gondim. Bukas sa publiko ang bubong, na may isang kilalang restawran at bar na nagpapakita ng tanawing Roman, at madalas na mga konsiyerto, na madalas na nagtatampok ng operang Italyano.
[thumb| Ang Palazzo Pamphilj sa kaliwa, kasama ang [Sant'Agnese in Agone church sa kanan, at Fontana del Moro sa harapan. Ang mga bintanang Serliano na katabi ng simbahan ay bumubukas sa galeriya ng Cortona na may mga fresco.]]

## Mga sanggunian 
## Bibliograpiya 
Leonie Stephanie. *Ang Palazzo Pamphilj sa Piazza Navona: Pagbubuo ng Pagkakakilanlan Sa Maagang Modernong Roma* (Mga Pag-aaral sa Baroque Art), 2008, Harvey Miller. Magnuson Torgil. *Ang Roma sa Panahon ng Bernini*, dami II, Almquist & Wiksell, Stockholm, 1986, Kabanata 1 Walang-sala X (1644-1655)

## Mga panlabas na link 
* Embahada ng Brazil sa  Opisyal na website ng Roma
* Palazzo Pamphilj Virtual na paglilibot
Balong ng Trevi

Ang **Fuwente ng Trevi** () ay isang fuwente sa distrito ng Trevi sa Roma, Italya, na dinisenyo ng Italyanong arkitektong si Nicola Salvi at nakumpleto ni Giuseppe Pannini at maraming iba pa. Nakatayo  mataas at  malawak, ito ang pinakamalaking Barokong fuwente sa lungsod at isa sa pinakatanyag na fuwente sa buong mundo.

Ang fuwente ay naipakita na sa maraming kilalang pelikula, kasama ang *Roman Holiday* (1953), ang kapangalang *Tatlong Barya sa Fountain* (1954), *La Dolce Vita* ni Federico Fellini (1960), at *The Lizzie McGuire Movie* (2003).

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Roman Bookshelf&nbsp;- Trevi Fountain&nbsp;- Mga panonood mula ika-18 at ika-19 na siglo 
* Trevi Fountain Virtual 360 ° panorama at photo gallery.
* Ang pag-ukit ng mas mahinhin na hinalinhan ng fountain.
* Trevi Fountain Live Cam
Palazzo Pitti

[thumb| Maaga, [Tinta|tinintang ika-20 siglong retrato ng Palazzo Pitti, na kilala pa rin bilang *La Residenza Reale* kasunod ng paninirahan ni Haring Victor Emmanuel II pagitan ng 1865 at 1871, nang ang Florencia ay kabesera ng Italya.]]
Ang **Palazzo Pitti** (Bigkas sa Italyano: [paˈlattso ˈpitti] ), sa Ingles na minsang tinatawag na **Palasyo Pitti**, ay isang malawak, higit na palasyong Renasimiyento sa Florencia, Italya. Matatagpuan ito sa timog na bahagi ng Ilog Arno, isang maliit na distansiya mula sa Ponte Vecchio. Ang ugat ng kasalukuyang palazzo nagmula noong 1458 at orihinal na tirahang pangkanayunan ni Luca Pitti, isang ambisyosong Florencianong bangkero.

Ang palasyo ay binili ng pamilya Medici noong 1549 at naging punong tirahan ng mga naghaharing pamilya ng Dakilang Dukado ng Tuscany. Lumago ito bilang isang dakilang sinupan ng mga yaman habang ang mga sumunod na henerasyon ay nakatamo ng mga pinta, plato, alahas, at iba pang marangyang kagamitan.

## Mga sanggunian 
* Chiarini, Marco (2001). Pitti Palace . Livorno: Sillabe srl ISBN Chiarini, Marco (2001).  Chiarini, Marco (2001). 
* Chierici, Gino (1964). Il Palazzo Italiano . Milan
* Dynes, Wayne (1968). Mga Palasyo ng Europa . London: Hamlyn.
* Levey, Michael. *Florence: Isang Larawan* . Harvard University Press, 1998.ISBN&nbsp;0-674-30658-9
* Masson, Georgina (1959). Mga Italyano na Villas at Palasyo . London: Harry N. Abrams Ltd.
* Ang Pitti Palace at Mga Museyo - tingnan ang mga sub-page para sa mga indibidwal na museo

## Karagdagang pagbabasa 
* Gurrieri, Francesco; Patrizia Fabbri (1996). Palaces of Florence. Stefano Giraldi, photography. Rizzoli. pp. 66–77.

## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website 
* Ang Mga Museo ng Florence - Palace ng Pitti - Galleria Palatina
* Ang Mga Museo ng Florence - Palace ng Pitti - Modern Art Gallery
* Ang Mga Museo ng Florence - Pitti Palace - Silver museo
* Ang Mga Museo ng Florence - Palace ng Pitti - Porcelain Museum
* Ang Mga Museo ng Florence - Palace ng Pitti - Boboli Garden
* Ang Mga Museo ng Florence - Palace ng Pitti - Mga Royal Apartment
* Pitti Square, Virtual Tour
Uffizi

[thumb|Pinanumbalik na kuwartong Niobe na kumakatawan sa mga Romanong kopya ng huling [Helenistikong sining. Tanaw ng anak ni Niobe na nagimbala ng takot.]]
thumb|Tanaw ng pasilyo. Ang mga dingding ay orihinal na pinalamutian ng mga tapiseriya.
Ang **Galeriya** **Uffizi** (; , ) ay isang tanyag na museong pansining na matatagpuan katabi ng Piazza della Signoria in the Makasaysayang Sentro ng Florencia sa rehiyon ng Tuscany, Italya. Isa sa mga pinakamahalagang museong Italyano at isa sa mga pinakabinibisita, ito rin ay kilala bilang isa sa mga pinakamalaki ay pinakakilalang koleksiyon ng mga napakahalagang mga obra, partikular mula sa Renasimiyentong Italyano.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Palazzo Medici Riccardi

[thumb|300x300px| Ang patsada ng [Arkitekturang Renasimiyento|Renasimiyentong palasyo kasama ang mga rustikong pader na bato]]
Ang **Palazzo Medici**, na tinatawag ding **Palazzo Medici Riccardi** matapos sa pamilya sa paglaon ay kinuha at pinalawak ito, ay isang palasyong Renasimiyentong matatagpuan sa Florencia, Italya. Ito ang luklukan ng Kalakhang Lungsod ng Florencia at isang museo.

Ang palasyo ay idinisenyo ni Michelozzo di Bartolomeo para kay Cosimo de' Medici, pinuno ng pamilya ng pagbabangko ng Medici, at itinayo sa pagitan ng 1444 at 1484. Kilala ito sa masoneriya ng bato nito, na kinabibilangan ng mga elemento ng arkitektura ng rustikasyon at silyar. Ang tatluhang palapag na ginamit dito ay nagpapahayag ng Renasimyentong diwa ng rasyonalidad, kaayusan, at klasisismo sa eskalang pantao. Ang tatluhang pagkakahating ito ay binibigyang-diin ng mga pahalang na hilera na naghahati sa gusali sa mga palapag na bumababa ang taas. Ang paglipat mula sa rustikong masoneriya ng unang palapag patungo sa mas pinong masoneriya ng ikatlong palapag ay ginagawang mas magaan at mas mataas ang gusali habang ang mata ay gumagalaw paitaas sa dakilang kornisa na nagtatakda ng dulo at malinaw na tumutukoy sa balangkas ng gusali.

## Mga tala 
## Bibliograpiya 
* Hatfield, Rab (September 1970). "Some Unknown Descriptions of the Medici Palace in 1459". The Art Bulletin. 52 (3): 232–249.CS1 maint: ref=harv (link)

## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website ng Palazzo Medici Riccardi
Palazzo Valentini

Ang **Palazzo Valentini** ay isang palazzo sa sentrong Roma, Italya, hindi kalayuan sa Piazza Venezia. Mula noong 1873 ito ang naging luklukan ng administrasyong pamlalaiwgan at pamprepektura ng Roma.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link
Palazzo Strozzi

thumb|250x250px| Patsada ng Palazzo Strozzi
thumb|250x250px| Patyo sa loob
alt=Inside Palazzo Strozzi|thumb| Exhibit ng sining sa patyo sa loob
Ang **Palazzo Strozzi** ay isang palasyo sa Florencia, Italya.

## Mga tala 
## Mga sanggunian 
* Bullard Melissa M., *Filippo Strozzi at ang Medici: Pabor at Pananalapi sa Sixteenth-Century Florence at Rome* (Cambridge) 1980.
* Goldthwaite, Richard, *Pribadong Yaman sa Renaissance Florence: Isang Pag-aaral ng Apat na Mga Pamilya* (Princeton) 1968.
* -, *Ang Gusali ng Renaissance Florence: Isang Kasaysayan sa Pangkabuhayan at Panlipunan* (Baltimore) 1980.

## Mga panlabas na link 
* "Palazzo Strozzi official website". Retrieved April 13, 2007.
* Matthews, Kevin (2007). "Palazzo Strozzi". The Great Buildings Collection. Artifice, Inc. Retrieved February 16, 2007.
* "Palazzo Strozzi in official website of Tourism of Tuscany".
Palazzo Vecchio

[thumb| Tanaw ang [Piazza della Signoria mula sa Palazzo Vecchio]]
thumb| Palazzo Vecchio sa gabi.
The **Palazzo Vecchio** (Bigkas sa Italyano: [paˈlattso ˈvɛkkjo] "Old Palace") ay ang bulwagang pambayan ng Florencia, Italya. Tinatanaw nito ang Piazza della Signoria, na nagtataglay ng isang kopya ng estatwa ni Michelangelo *David*, at ang galerita ng mga estatwa sa katabing Loggia dei Lanzi.

Orihinal na tinawag na *Palazzo della Signoria*, pagkatapos ng Signoria ng Florencia, ang namumunong katawan ng Republika ng Florencia, ang gusaling ito ay kilala rin ng maraming iba pang pangalan: *Palazzo del Popolo*, *Palazzo dei Priori*, at *Palazzo Ducale*, alinsunod sa iba't ibang paggamit ng palasyo sa panahon ng mahabang kasaysayan nito. Natamo ng gusali ang kasalukuyang pangalan nito nang ang tirahan ng dukeng Medici ay inilipat sa Ilog Arno patungo sa Palazzo Pitti.

## Mga sanggunian 
* Bartlett, Kenneth R. (1992). *Ang Kabihasnan ng Renaissance ng Italyano* . Toronto: DC Heath at Kumpanya.ISBN&nbsp;0-669-20900-7 (Paperback).
* Ang Monogram of Christ sa pasukan : Gabay sa Art ng Florence

## Mga panlabas na link 
* Palazzo Vecchio - Musei civici fiorentini 
* Association Mus.e - nagmumungkahi ng mga gabay na paglilibot at pagawaan para sa mga pamilya
* Google Art Project
* Plano sa sahig ng Palazzo Vecchio
Palazzo Rucellai

thumb| Palazzo Rucellai ngayon
thumb| Ang patyo
thumb| Bintana sa gitnang palapag
thumb| Palazzo Rucellai.
Ang **Palazzo Rucellai** ay isang ika-15 siglong palasyong tahanan sa Via della Vigna Nuova sa Florencia, Italya. Ang Palasyo ng Rucellai ay pinaniniwalaan ng karamihan sa mga iskolar na idinisenyo para kay Giovanni di Paolo Rucellai ni Leon Battista Alberti sa pagitan ng 1446 at 1451 at naisakatuparan, dahil na rin kay Bernardo Rossellino. Ang kahanga-hangang patsada nito ay isa sa mga unang nagpahayag ng mga bagong idea ng arkitekturang Renasimiyento batay sa paggamit ng mga pilastra at entablemento sa proporsyonal na ugnayan sa bawat isa. Ipinapakita ng Palasyo Rucellai ang epekto ng antigong muling pagbuhay ngunit ginagawa ito sa paraang puno ng orihinalidad ng Renasimiyento.

## Mga sanggunian 
* Kurt Forster, "Pagtalakay: Ang Palazzo Rucellai at Mga Katanungan ng Tipolohiya sa Pag-unlad ng Renaissance Buildings," *Art Bulletin*, 58, 1976, 109-13.
* Charles R. Mack, "The Rucellai Palace: Some New Proposals," *Art Bulletin*, 56, 1974, 517-29.
* Brenda Preyer, "The Rucellai Palace," sa FW Kent, et al., *Giovanni Rucellai ed il suo Zibaldone: Isang Florentine Patrician at kanyang Palasyo*, London: 1981.
* Paolo Sanpaolesi, "Precisazioni sul Palazzo Rucellai," *Palladio*, 13, 1963, 61-66.
* Julius Schlosser, "Ein Kuenstlerproblem der Renaissance: LB Alberti," sa *Akademie der Wissenachafen sa Wien: Sitzunsberichte 210,* Vienna: 1929.
Palazzo Davanzati

thumb|333x333px| Patsada ng palasyo.
Ang **Palazzo Davanzati** ay isang palasyo sa Florencia, Italya. Taglay nito ang Museo ng Lumang Florentinong Bahay.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
* arttrav Impormasyon at mga larawan mula arttrav.com
* Mga Museo sa Florence - Davanzati Palace
Palazzo Spini Feroni

thumb| Palazzo Spini Ferroni.
Ang **Palazzo Spini Ferroni** ay isang malaking palasyong Gotiko na matatagpuan sa tabi ng Via de' Tornabuoni sa kanto ng Piazza Santa Trinita, sa sentorng Florencia, rehiyon ng Tuscany, Italya. Nakatayo ito sa tapat ng simbahan ng Santa Trinita.

## Mga sanggunian 
* Zucconi, Guido (1995). Florence: Isang Gabay sa Arkitektura . San Giovanni Lupatoto : Arsenale Editrice. ISBN Zucconi, Guido (1995).  Zucconi, Guido (1995).  

## Mga panlabas na link 
* Museo Salvatore Ferragamo
Palazzo Antinori

thumb|333x333px| Patsada ng palasyo Antinori.
Ang **Palazzo Antinori** ay isang palasyong Renasimiyentong matatagpuan sa hilagang dulo ng Via de' Tornabuoni, kung saan mayroon ito ng kakaibang sulok kasama ang Via dei Pecori, Via del Trebbio, at papunta sa Via dei Rondinelli, sa Florencia, rehiyon ng Tuscany, Italya.

## Mga sanggunian 
* Vannucci, Marcello (1995). Splendidi palazzi di Firenze . Florence: Le Lettere.
Palazzo Chigi alla Postierla

thumb| Ang patsada ng Palazzo Chigi all Postierla.
Ang **Palazzo Chigi all Postierla**, minsan ay tinatawag din bilang **Chigi-Piccolomini** o **Piccolomini-Adami** ay isang estilong Renasimiyentong urbanong palasyo sa lokal ng Via del Capitano # 1, kanto ng Piazza Postierla, sa Terzo di Città, sa lungsod ng Siena, rehiyon ng Tuscany, Italya. Ang palasyo ay nasa kalye mula sa Palazzo del Capitano del Popolo, Siena.

## Mga sanggunian
Talaan ng mga tsanel at istasyon ng ABS-CBN Corporation

Ito ang mga **listahan ng mga istasyon ng telebisyon at radyo na pag-aari o kaakibat ng ABS-CBN**. Ang mga pagmamay-ari at pinatatakbo na mga telebisyon at istasyon ng telebisyon at radyo ng ABS-CBN Corporation ay pinangangasiwaan ng konglomerate na dibisyong, **ABS-CBN Regional**

Tumigil ang operasyon ng ABS-CBN Regional sa 12 TV Patrol newscast at 10 palabas sa umaga ay nagpapakita ng kanilang huling brodkast noong Agosto 28, 2020 matapos ang halos 32 taon matapos ang pagtanggi ng mga batas nito noong Hulyo 10. 

## Free-to-air Television stations 
### ABS-CBN 
#### Analog 
##### VHF 
##### UHF 
:  Mula noong Hulyo 2018, ang mga lokal na programa ay naihatid mula sa Maynila sa pamamagitan ng Channel 2; hindi naging istasyon ng relay ng 10 Iloilo.
:  Tumakbo mula Hulyo 2018 bilang isang sub-opt sa Hilagang Luzon, na may magkakahiwalay na palabas sa agahan at lokal na advertising; na-downgrade sa isang istasyon ng semi-satellite ng Baguio mula Nobyembre 3, 2018
:  Tumakbo mula Hulyo 2018 bilang isang sub-opt sa Hilagang Luzon, na maaaring magkakahiwalay na palabas sa agahan at lokal na advertising; na-downgrade sa isang istasyon ng semi-satellite ng Baguio mula Nobyembre 3, 2018

##### Dating Analog 
* Ganap na patayin ang analog signal nito at lumipat sa digital.

#### Digital terrestrial 
### S+A 
* * Co-matatagpuan sa mga istasyon ng VHF TV; ** Pag-aari ng ABS-CBN; *** Sa nakabinbing aplikasyon sa NTC; **** Pag-aari ng AMCARA.

#### Dating Analog 
*

Ganap na patayin ang analog signal nito at lumipat sa digital.

## Magbayad ng Mga Channel sa Telebisyon 
* ABS-CBN News Channel
* Cinema One*
* TeleRadyo
* Jeepney TV*
* Knowledge Channel
* Liga*
* Metro Channel*
* Myx*
* O Shopping
* Kapamilya Channel

(* pinapatakbo ng Creative Programs)

## Mga network ng broadcast na Direkta sa bahay / Satellite 
* S+A International
* ANC International
* Cinema One International
* Lifestyle Network International
* Myx TV (North America)
* The Filipino Channel

## Mga istayong Pang radyo 
### AM Radio network (Radyo Patrol) 
### FM radio network (My Only Radio) 
*  Relay mula sa MOR 103.1 For Life! Baguio.

## Tingnan din 
* ABS-CBN

## Mga Reperensya
Akwedukto ng Vanvitelli

right|thumb| Tanaw mula sa itaas
right|thumb| Tanaw mula sa itaas
Ang **Akwedukto ng Vanvitelli** o **Akweduktong Carolino** ay isang akweduktong itinayo upang matustusan ang Reggia di Caserta at ang complex ng San Leucio, na natutustusan ng tubig na nagmumula sa Taburno, mula sa mga bukal ng Fizzo, sa teritoryo ng Bucciano, na dinadala ito sa isang paikot-ikot na 38&nbsp;km&nbsp;ruta (kalakhan ay sa ilalim ng lupa).

## Mga panlabas na link 
* Siti UNESCO: L'acquedotto Carolino ei Ponti della Valle di Maddaloni

Kategorya:Mga daluyang tubo
Kategorya:Campania
Maharlikang Palasyo ng Caserta

Ang **Maharlikang Palasyo ng Caserta** ( [ˈrɛddʒa di kaˈzɛrta]) ay isang dating maharlikang paninirahan sa Caserta, katimugang Italya, na itinayo ng Pamilyang Bourbon-Dalawang Sicilia bilang kanilang pangunahing tirahan bilang mga hari ng Napoles. Ito ang pinakamalaking palasyo na itinayo sa Europa noong ika-18 siglo. Noong 1997, ang palasyo ay itinalaga bilang isang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO; ang nominasyon nito ay inilarawan ito bilang "ang swan song ng kamangha-manghang sining ng Baroko, kung saan kinuha nito ang lahat ng mga tampok na kinakailangan upang lumikha ng mga ilusyon ng multidireksiyonal na puwang". Sa volyum, ang Maharlikang Palasyo ng Caserta ay ang pinakamalaking tirahang pangmaharlika sa mundo may higit sa isang milyong m³ at sumasaklaw sa isang lugar na 47,000m².

## Mga tala 
## Karagdagang pagbabasa 
* Attlee, Helena (2006). Italian Gardens - Isang Kasaysayan sa Kultura (paperback). London: Frances Lincoln. pp. 240 na pahina. ISBN Attlee, Helena (2006).  Attlee, Helena (2006). 
* Hersey, George. *Arkitektura, Tula, at Bilang sa Royal Palace sa Caserta*, (Cambridge: MIT Press) 1983. Binigyan ng kahulugan si Caserta sa pamamagitan ng pilosopong Neapolitan na si Giambattista Vico

Kategorya:Mga gusali at estruktura
Kategorya:Italya
Royce Cabrera

**Royce Cabrera**, (isinilang ika, Setyembre 6, 1996 sa Maynila) ay isang Pilipinong indie actor sa pelikula at modelo, kasama sina Kokoy de Santos at Ricky Davao.Taon 2024, siya ay gumaganap bilang si Renante "Ren" Ibarrola sa telerseryeng *Makiling*.

## Pilmograpiya
### Telebisyon
### Pelikula
### Web Serye 
## Gantimpala 
## Tingnan rin
* Claire Castro
* Dave Bornea
* Enchong Dee
* Jak Roberto
* Kokoy de Santos
* Raphael Robes
* Ricky Davao

## Sanggunian
## IMDb
* 

Kategorya:Ipinanganak noong 1996
Kategorya:Mga Pilipino
Kategorya:Mga Tagalog
Kategorya:Mga artista mula sa Kalakhang Maynila
Kategorya:Mga artista mula sa Pilipinas
Kategorya:Mga lalaking modelo sa Pilipinas
Kategorya:Mga taga-Kalakhang Maynila
Ponte dell'Ammiraglio

Ang **Tulay ng Almirante** (Italyano: '''Ponte dell'Ammiraglio'*) ay isang medyebal na tulay sa Palermo, na matatagpuan sa Piazza Scaffa. Ito ay itinayo sa ibabaw ng Ilog Oreto sa panahon ng Normandong Sicilia ng *ammiratus ammiratorum'' na siJorge ng Antioquia. Noong 2015, ito ay naging isang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO bilang bahagi ng isang serye ng siyam na mga estrukturang sibil at relihiyoso na nakatala bilang Arabe-Normandong Palermo at ang mga Katedral Simbahan ng Cefalù at Monreale.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na lugar ng Arab-Norman Palermo at ang mga Cathedral Church ng Cefalù at Monreale
*  Kasaysayan ng tulay - Provincia Regionale di Palermo
San Leucio

Ang **San Leucio** ay isang *frazione* ng *komuna* ng Caserta, sa rehiyon ng Campania sa katimugang Italya. Kapansin-pansin ito para sa isang resort na binuo sa paligid ng isang lumang pabrika ng seda. Isinama ito sa listahan ng mga Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO noong 1997.

Ito ay matatagpuan 3.5&nbsp;km hilaga-kanluran ng Caserta, sa 145m sa itaas ng antas ng dagat.

## Sa kasalukuyan 
Ang pamana ni Haring Fernando ay nabubuhay pa rin ngayon sa mga lokal na kompanya ng seda at tela, na gumagana sa isang pandaigdigang sakop bilang pinipili ng mga dayuhang kliyente tulad ng sa Palasyong Buckingham, White House, Palasyo Quirinale, at ang Palazzo Chigi.

Ang San Leucio resort ay tahanan ng isang Buhay na Museong Seda na may ilang orihinal na lumang habihan at makinarya na ipinanumbalik sa loob ng patyong Belvedere, na ipinapakita ang lahat ng mga yugto ng paggawa ng seda, mula sa mga lumang habihan at makinarya hanggang sa mga natapos na produkto. Mula noong 1997 ang resot sa San Leucio resort ay isinama sa Listahan ng UNESCO ng Pandaigdigang Pamanang Pook sa Europa bilang bahagi ng pook na *ika-18 Siglong Maharlikang Palasyo sa Caserta kasama ang Parke, ang Akwedukto ng Vanvitelli, at ang Complex ng San Leucio*. Mula 1999 sa mga buwan ng tag-init sa isinasagawa sa San Leucio ang Pista ng Leuciana, upang itaguyod ang Belvedere ng San Leucio at ang parke nito.

## Bibliograpiya 
* *Ang Arkitektura ng Modernong Italya: Hamon ng Tradisyon, 1750–1900* ni Terry Kirk - ed. Princeton Architectural Press - New York - 2005 Sipi ng pahina 39:… San Leucio…
* *Ang Pang-akit sa Lugar: Ang Kasaysayan at Hinaharap ng Lungsod* ni Joseph Rykwert ed. Oxford University Press - 2000 Sipi ng pahina 85:… San Leucio…
* *Naples at Napoleon: Timog Italya at ang Mga Rebolusyong Europa, 1780–1860* ni John A. Davis ed. Oxford University Press - 2006 Sipi ng pahina 17:… San Leucio…
* *Sa Shadow of Vesuvius: Isang Kasaysayan sa Kultura ng Naples* ni Jordan Lancaster ed. JB Tauris & Co Ltd - 2005/2009 Sipi ng pahina 144:… San Leucio…
* *Naples noong ikawalong siglo* Ang Press Syndicate ng University of Cambridge - 2000 - Sipi ng pahina 151:… San Leucio…

## Mga panlabas na link 
* Mga larawan at kasaysayan ng San Leucio
* San Leucio site sa italian
Palazzo Rusticucci-Accoramboni

thumb|300x300px| Pangunahing patsada ng gusali sa Via della Conciliazione
Ang **Palazzo Rusticucci-Accoramboni** (kilala rin bilang **Palazzo Rusticucci** o **Palazzo Accoramboni**) ay isang itinayong muli na huling Renasimiyentong palasyo sa Roma. Itinayo sa kalooban ni Kardinal Girolamo Rusticucci, ito ay dinisenyo nina Domenico Fontana at Carlo Maderno na ipinagsanib ang iba nang umiiral na gusali. Dahil dito, ang gusali ay hindi itinuring na isang magandang halimbawa ng arkitektura. Orihinal na matatagpyan sa hilagang bahagi ng kalye ng Borgo Nuovo, pagkaraan ng 1667 nakaharap ang gusali sa hilagang bahagi ng malaking bagong parisukat na matatagpuan sa kanluran ng bagong Piazza San Pietro, na dinisenyo noong mga taon na iyon ni Gian Lorenzo Bernini. Ang piazza, na pinangalanang **Piazza Rusticucci** pagkatapos ng palasyo, ay giniba noong 1937–40 dahil sa pagpapatayo ng bagong Via della Conciliazione. Noong 1940 ang palasyo ay giniba at itinayong muli gamit ang ibang plano sa hilagang bahagi ng bagong abenida, na itinayo sa pagitan ng 1936 at 1950, na kung saan ay iniuugnay ang Basilika ni San Pedro at ang Lungsod ng Vaticano patungo sa sentro ng Roma.

## Mga sanggunian 
* Borgatti, Mariano (1926). Borgo e S. Pietro nel 1300 – 1600 – 1925 (in Italian). Roma: Federico Pustet.
* Ceccarelli, Giuseppe (Ceccarius) (1938). La "Spina" dei Borghi (in Italian). Roma: Danesi.
* Castagnoli, Ferdinando; Cecchelli, Carlo; Giovannoni, Gustavo; Zocca, Mario (1958). Topografia e urbanistica di Roma (in Italian). Bologna: Cappelli.
* Cambedda, Anna (1990). La demolizione della Spina dei Borghi (in Italian). Roma: Fratelli Palombi Editori. ISSN 0394-9753.
* Gigli, Laura (1992). Guide rionali di Roma (in Italian). Borgo (III). Roma: Fratelli Palombi Editori. ISSN 0393-2710.

## Mga panlabas na link 
*
Palazzo dei Normanni

Ang **Palazzo dei Normanni** (**Palasyong Normando**) o ang **Maharlikang Palasyo ng Palermo** ay isang palasyo sa Palermo, Italya. Ito ang luklukan ng mga Hari ng Sicilia panahon ng pamumuno ng mga Normando at matapos ay nagsilbi bilang pangunahing luklukan ng mga sumunod na pinuno ng Sicilia. Mula noong 1946 ito ay ang luklukan ng Asambleang Rehiyonal ng Sicilia. Ang gusali ay ang pinakalumang maharlikang tirahan sa Europa; at ang pribadong tirahan ng mga pinuno ng Kaharian ng Sicilia at ang imperyal na luklukan nina nina Fereico II at Conrado IV. 
&#x5B; '''' &#x5D;
thumb| Normandong gusali
[none|thumb| [Cappella Palatina]]

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Mga ilustrasyon ng Cappella Palatina
* Opisyal na site
Zisa, Palermo

Ang **Zisa** ay isang kastilyo sa kanlurang bahagi ng Palermo sa Sicilia, Katimugang Italya. Kasama ito sa Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO Arabe-Normandong Palermo at ang mga Katedral Simbahan ng Cefalù at Monreale.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Sicilia
Simbahan ng San Cataldo

Ang **Simbahan ng San Cataldo** ay isang Katolikong simbahang na matatagpuan sa Piazza Bellini sa sentrong Palermo, Sicilia, Italya. Itinayo noong 1154 bilang isang pambihirang halimbawa ng arkitekturang Arabe-Normando na yumabong sa Sicilia sa ilalim ng pamamahala ni Normando sa isla, ang simbahan ay idinikit sa Santa Maria dell'Ammiraglio . Mula noong 1930s, kabilang ito sa Orden ng Banal na Sepulkro.

Noong 2015, naitala ito bilang isang site ng Pandaigdigang Pamanang Pook.

## Mga sanggunian
Palazzo Chigi

Ang **Palazzo Chigi** (  [paˈlattso ˈkiːdʒi]) ay isang palasyo at dating marangal na tirahan sa Roma kung saan ito ang tirahang opisyal ng Punong Ministro ng Italya. Mula noong Hunyo 1, 2018, ang nangungupahan ng Palazzo Chigi ay si Giuseppe Conte.

## Kasaysayan 
Ang kasaysayan ng arkitektura ng Palasyo ng Chigi ay sumasaklaw ng higit sa tatlong siglo kung saan sinundan ng ilang mga proyekto at patuloy na pag-aangkop sa mga pabago-bagong pangangailangan ng Palasyo. Ang Palasyo, na tinatanaw ang Piazza Colonna at ang Via del Corso, ay sinimulan noong 1562 ni Giacomo della Porta. Noong Enero 28, 1578, ang konsistoryal na abogado na si Pietro Aldobrandini, kapatid ng paparating na Papa Clemente VIII, ay bumili ng bahay sa Via del Corso. Ipinagkatiwala ang proyekto sa arkitektong si Matteo Bartolini na mula sa Città di Castello. Nagmamay-ari na si Aldobrandini ng isang ari-arian sa kahabaan ng kalsada na nasa hangganan ng tinatawag na "pulo Colonna", na nagkokonekta sa pamamagitan ng del Corso sa Montecitorio, nilayon niyang pag-isahin ang dalawang ari-arian. Sa pagkamatay ni Pietro Aldobrandini, ibinenta ng kaniyang anak ang mga ari-arian kay Paolo Fossano, na nagpatuloy sa trabaho sa gilid ng Via del Corso.

## Mga tala 
## Mga panlabas na link 
*  History of Palazzo Chigi, Website of the Italian government
*  A look at Palazzo Chigi, Website of the Italian government
Basilica di Santa Maria Assunta, Aquileia

thumb|295x295px| Ang nabe.
Ang **Basilica di Santa Maria Assunta** ()   ay ang punong simbahan ng bayan ng Aquileia, sa Lalawigan ng Udine at ang rehiyon ng Friuli-Venezia Giulia, Italya.

Ang orihinal na simbahan ay napetsahan noong ikaapat na siglo. Ang kasalukuyang basilika ay itinayo noong ikalabing isang siglo at muling itinayong muli noong ikalabintatlong siglo. Matatagpuan ito sa Via Sacra, kung saan matatanaw ang Piazza del Capitolo, kasama ang kampanaryo at ang pabinyagan.

## Arkitektura 
Ang patsada, sa estilong Romaniko-Gotiko, ay konektado sa pamamagitan ng portiko sa tinatawag naSimbahan ng mga Pagano, at ang mga labi ng ika-5 siglong pabinyagan. Ang panloob ay may nabe at dalawang pasilyo, na may kapansin-pansing mosaic na sahig mula noong ika-4 na siglo. Ang kahoy na kisame ay mula 1526, habang ang fresco na dekorasyon ay kabilang sa iba't ibang edad: mula sa ika-4 na siglo sa kapilya ni San Pedro ng pook ng abside; mula sa ika-11 siglo sa mismong abside; mula sa ika-12 siglo sa tinatawag na "Kripta ng mga Fresco", sa ilalim ng presbiteryo, na may isang siklo na naglalarawan sa mga pinagmulan ng Kristiyanismo sa Aquilea at ang kasaysayan ni San Hermagoro, unang obispo ng lungsod.
Valle dei Templi

thumb| Akragas 406 a. Chr. n.
Ang **Valle dei Templi** (Italian pronunciation: [ˈValle dei ˈtɛmpli]; Tagalog: ***Lambak ng mga Templo***; Sicilia) ay isang arkeolohikong pook sa Agrigento (sinaunang Griyegong *Akragas*), Sicilia. Ito ay isa sa pinakahuhusay na halimbawa ng sining at arkitektura ng Kalakhang Gresya, at isa sa mga pangunahing atraksiyon ng Sicilia na nakalista noong 1997. Karamihan sa paghuhukay at pagpapanumbalik ng mga templo ay sanhi ng pagsisikap ng arkeologong si Domenico Antonio Lo Faso Pietrasanta (1783-1863), na siyang Duke ng Serradifalco mula 1809 hanggang 1812.

Ang salitang "lambak" ay isang maling pangalan, ang lugar na matatagpuan sa isang gulod sa labas ng bayan ng Agrigento.

## Tingnan din 
* Templo ng Concordia

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Ang Lambak ng mga Temples.  Patnubay ng isang bisita sa Valley of the Temples 
* Valley of the Temples - photo gallery
* Valley of the Temples sa Google Cultural Institute
Santa Maria delle Grazie, Milan

Ang **Santa Maria delle Grazie** ("Mahal na Ina ng Grasya") ay isang simbahan at kumbentong Dominicano sa Milano, hilagang Italya, at isang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO . Naglalaman ang simbahan ng mural ng *Huling Hapunan* ni Leonardo da Vinci, na nasa repektoryo ng kumbento.

## Kasaysayan 
'' ni Leonardo da Vinci, kung paano ito nakikita sa dingding ng repektoryo]]
Ang Duke ng Milan na si Francesco I Sforza ay nag-utos ng pagtatayo ng isang Dominikanong kumbento at simbahan sa lugar ng isang naunang kapilya na nakaalay sa debosyon kay Maria na Santa Maria ng mga Grasya. Ang pangunahing arkitekto, si Guiniforte Solari, ay nagdisenyo ng kumbento (ang Gotikong nabe), na natapos noong 1469. Ang pagtatayo ng simbahan ay tumagal ng ilang dekada. Nagpasya si Duke Ludovico Sforza na ang simbahan ay magsilbing libingan ng pamilya Sforza, at muling itinayo ang klaustro at ang abside, na parehong natapos pagkatapos ng 1490. Ang asawa ni Ludovico na si Beatrice ay inilibing sa simbahan noong 1497.

## Mga sanggunian 
## Karagdagang pagbabasa 
* 
* 

## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website 

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Piazza dei Miracoli

Ang **Piazza dei Miracoli** (Italyano: [ˈPjattsa dei miˈraːkoli]; Tagalog: Plaza ng mga Milagro), pormal na kilala bilang **Piazza del Duomo** (Tagalog: Plaza ng Katedral), ay isang may pinader na 8.87-ektaryang pook na matatagpuan sa Pisa, Tuscany, Italya, na kinilala bilang isang mahalagang sentro ng Europeong medyebal na sining at isa sa pinakamahusay na complex ng arkitektura sa mundo. Itinuturing na sagrado ng Simbahang Katolika, ang nagmamay-ari nito, ang plaza ay pinangungunahan ng apat na mahuhusay na edipisyo ng relihiyon: ang Katedral ng Pisa, ang Bautisteryo ng Pisa, ang Campanile, at ang Camposanto Monumentale (*Monumental na Sementeryo*). Bahagyang aspaltado at bahagyang may damo, ang Piazza dei Miracoli ay ang lugar din ng *Ospedale Nuovo di Santo Spirito* (*Bagong Ospital ng Banal na Espiritu*), kung saan naroon ang Museo Sinopia () at ang Museo ng Katedral ().
center|thumb|800x800px| Panoramikong tanaw

## Mga sanggunian 
* Tobino, Mario (1982). Pisa la Piazza dei Miracoli. De Agostini.
José Honorato Lozano

Si **José Honorato Lozano** (1815 o 1821-1885) ay isang Pilipino pintor na ipinanganak sa Maynila. Kilala siya bilang nagpasimulang nagsasanay ng anyo ng sining na kilalang bilang Letras y figuras, kung saan ang mga titik ng pangalan ng isang patron ay pangunahing binubuo ng mga tinabas na kaayusan ng mga pigurang tao na pinalibutan ng mga binyeta ng mga tanawin sa Maynila - isang anyo ng sining na maaaring maluwag na nagmula sa mga iluminadong manuskrito. Inilarawan ni Santiago Pilar, isang awtoridad sa mga ika-19 na dantaong pagpipinta, ang likha ni Lozano bilang "ilan sa mga pinakakakaiba at walang katapusang kamangha-manghang mga reliko ng kulturang Pilipino sa kapanahunang Kastila".; at ang isang markesang Kastila ng isa pa—hindi maliban kung mayroong dalawa o tatlong magkakahiwalay na album na lumalaganap sa Europa. Subali't ang aklat na iyon na tinasahan ni Nahum ay napunta sa pagbebenta sa halagang GBP240,000 sa sumunod na subasta.

Noong Setyembre 2016, isang napakabihirang magkakasamang labindalawang likha ni Lozano, likas na pag-aari ng isang markesang Kastila, ay inalok sa subasta sa Maynila na may pasimulang tawad ng ₱5 angaw.

## Tingnan din
*Justiniano Asuncion
*Fabián de la Rosa
*Damian Domingo
*Juan Luna
*Fernando Amorsolo
*Boxer Codex
*Letras y figuras
*Tipos del Pais
*Felix Resurreccion Hidalgo

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga pintor mula sa Pilipinas
Kategorya:Mga pintor na dyanra
Kategorya:Mga mamamayan ng Sampaloc, Maynila
Pambansang Museong Romano

Ang **Pambansang Museong Romano** (Italyano: *Museo Nazionale Romano*) ay isang museo, na maraming sangay sa magkakahiwalay na gusali sa buong lungsod ng Roma, Italya. Nagpapakita ito ng mga eksibit mula sa prehistoriko at maagang kasaysayan ng Roma, na may pagtuon sa mga arkeolohikong natuklasan mula sa panahon ng Sinaunang Roma.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na Website ng Museo Nazionale Romano 
* Impormasyon sa Roma 2000
* Libreng maida-download na PDF ng Brochure ng Museo sa Palazzo Massimo
* Isang video na naglalarawan ng isang tula ni Eliot na may mga imahe ng Palazzo Altemps
Castel del Monte, Apulia

Ang **Castel del Monte** (Italyano para sa "Kastilyo ng Bundok"; Barese:&nbsp;''Ang Castídde d'u Monte*) ay isang ika-13 siglong kuta at kastilyong matatagpuan sa isang burol sa Andria sa rehiyon ng Apulia sa timog-silangan ng Italya . Ito ay itinayo noong 1240s ng Emperador Federico II, na minana ang mga lupain mula sa kanyang ina na si Constanza ng Sicilia. Noong ika-18 siglo, ang mga lamang marmol ng kastilyo at natitirang kagamitan ay tinanggal. Wala itong alinman sa kanal o isang puente lebadiso at ang ilan ay itinuturing na hindi ito inilaan bilang isang nagtatanggol na kuta; gayumpaman, iminungkahi ng arkeolohikal na gawain na orihinal na mayroon itong kortina. Inilarawan ito ng *Enciclopedia Italiana'' bilang "ang pinaka-kamangha-manghang kastilyo na itinayo ni Federico II", ang site ay protektado bilang isang Pandaigdigang Pamanang Pook. Lumilitaw din ito sa Italyanong bersiyon ng isang sentimo barya na Euro.

## Mga sanggunian 
* Castex, Jean (2008), Architecture of Italy, ABC-CLIO, ISBN 978-0-313-32086-6
* Haft, Adele J.; White, Robert J. (1999), The Key to "The Name of the Rose", University of Michigan Press, ISBN 0-472-08621-9
* Tuulse, Armin (2002) [1958], Castles of the Western World, Dover Publications, pp. 60–61, 

## Karagdagang pagbabasa 
* 
*

## Mga panlabas na link 
*  - Opisyal na website ng **Castel del Monte** 
*  - Impormasyon sa Turista: Castel del Monte
* CastelDelMonte.org 
* Casteldelmonte.historiaweb: Photog Gallery ng Castel del Monte
* Paradoxplace.com: Photo gallery ng Castel del Monte
* Castel del Monte sa Apulien
Palazzo Altieri

thumb|300x300px| Ang Palazzo Altieri
Ang **Palazzo Altieri** ay isang palasyo sa Roma, na siyang tahanan ng pamilya Altieri sa lungsod. Nakaharap ang palasyo sa plaza sa harapan ng Simbahan ng Gesù.

## Mga sanggunian 
* Haskell, Francis (1993). "Chapter 6". Mga Patron at Pintor: Sining at Lipunan sa Baroque Italy . 1980. Yale University Press. pp. 158–161.

## Mga panlabas na link 
* Kasaysayan ng Palazzo Altieri
Cappella Palatina

[thumb|267x267px| Ang mga arkong [Califatong Fatimid|Fatimid at Bisantinong mosaic ay umaakma sa bawat isa sa loob ng Kapilya Palatina.]]
Ang **Kapilya Palatine** (Italyano : *Cappella Palatina*), ay ang maharlikang kapilya ng palasyong Normando sa Palermo, Sicilia. Ang gusaling ito ay nasa pinaghalong estilo ng arkitekturang Bisantino, Normando, at Fatimid, na ipinapakita ang tirkultural na estado ng Sicilia noong ika-12 siglo matapos sakipin ng ama at tiyuhin ni Roger II ang isla.

## Mga tala
Palazzo Bolognetti-Torlonia

Ang **Palazzo Bolognetti-Torlonia**, ay isang ginibang palasyo na matatagpuan sa Piazza Venezia, Roma, Italya.

## Bibliograpiya 
* Majanlahti, Anthony, at Amedeo Osti Guerrazzi. *Roma divisa 1919-1925: Itinerari, storie, immagini.* Il Saggiatore, 2014.
* Si Carlo Fea . ''Nuova descrizione di Roma antica e moderna, e de'suoi contorni'' . 1820.
Casino di Villa Boncompagni Ludovisi

Ang **Casino di Villa Boncompagni Ludovisi** (kilala rin bilang *Villa Aurora* o ''Casino dell'Aurora*) ay isang villa sa Porta Pinciana, Roma, Italya. May sukat na 2.200 metro kuwadrado, ito ang natitira sa isang kanayunang retiro, na kilala bilang Villa Ludovisi, na itinatag noong ika-16 na siglo ni Kardinal Francesco Maria Del Monte. Ang Kardinal ay isang diplomatiko, intelektuwal, dalubhasa sa sining, kolektor, at tagapagtaguyod ng magkakaibang mga personalidad tulad nina Galileo at Caravaggio. Ang Casino ay madalas na tinukoy bilang Villa Aurora, matapos sa mahalagang fresco ni Guercino, na matatagpuan sa pangunahing silid ng pagtanggap ng Villa, na naglalarawan sa diyosang si Aurora. Ipinagmamalaki ng isa sa mga mas maliit na silid ng casino ang nag-iisang pagpipinta na isinagawa ni Caravaggio sa kisame, *Jupiter, Neptune at Pluto'', na sumasalamin, sa simbolikong matalinhagang paglalarawan mula sa Klasikong mitolohiya, ang isa pang interes ng kardinal, alkimiya.

## Mga panlabas na link 
* Rome Artlover: Casino di Villa Lodovisi presso Porta Pinciana
* Mga Minor na Pananaw: Villa Aurora- Pinakamahusay na lihim ng Roma?
* Ang Prinsesa na Panganak sa Estados Unidos ng New York Times ay Nagbubukas ng Makasaysayang Villa sa publiko
Palasyong Apostoliko

Ang **Palasyong Apostoliko** (; ) ay ang tirahang opisyal ng papa, ang pinuno ng Simbahang Katolika, na matatagpuan sa Lungsod ng Vaticano. Kilala rin ito bilang **Papal na Palasyo**, ang **Palasyo ng Vaticano** at ang **Palasyong Vaticano**. Mismong tinutukoy ng Vaticano ang palasyo bilang **Palasyo ni Sixto V**, bilang parangal kay Papa Sixto V, na nag-atas sa pagtatayo ng karamihan sa kasalukuyang anyo ng palasyo.

## Mga tala 
## Mga sanggunian 
* Levillain, Philippe (2002), Dictionnaire historique de la papauté, The Papacy: An Encyclopedia, II (Illustrated ed.), Routledge, ISBN 0-415-92230-5, retrieved 20 December 2009
* Morton, H.V. (2002), A Traveller in Rome (Reprint ed.), Da Capo Press, ISBN 0-306-81131-6, retrieved 20 December 2009
* The Vatican: spirit and art of Christian Rome. New York: The Metropolitan Museum of Art. 1982. ISBN 0870993488.

Kategorya:Heograpiya ng Lungsod ng Batikano
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Lampirong

Ang **lampirong** (*Placuna placenta*) ay isang bototoy lukang pandagat sa pamilya ng Placunidae. Nakakain ang mga ito, nguni't higit na pinahahalagahan para sa mga kabibe (at higit ang mga maliliit na perlas). Ang mga kabibe ay ginagamit sa loob ng mga libong taon bilang kapalit sa salamin dahil sa kanilang tibay at kaaninagan. Kamakailan, ginagamit din sila sa paggawa ng mga bagay na pandekorasyon tulad ng mga aranya at mga lampara; sa gamit na ito, ang kabibe ay kilala bilang **kapis**. Ginagamit din ang mga kabibeng kapis bilang mga hilaw na sangkap sa paggawa ng pandikit, yeso at pampakintab.

.]]

Ang pamamahagi ay umaabot mula sa mababaw na dako ng Golpo ng Aden sa paligid ng Pilipinas, kung saan masagana ito sa epominong lalawigan ng Capiz. Ang mga lukan ay matatagpuan sa maputik o mabuhanging dalampasigan, sa mga look, mga kalas at mga pulilan sa lalim ng halos 100 m (330 talampakan).

Ang mga populasyon ay bumababa dahil sa mga mapanirang pamamaraan ng pangingisda at pagtitipon tulad ng pamamalakaya, pagdadraga, pagsabog sa pangingisda at ibabaw na pagsisisid. Sa Pilipinas, ang mga palaisdaan ay kasalukuyang na pangangalaga sa pamamagitan ng mga pase, kota, mga hangganan sa laki at mga protektadong tirahan. Sa kabila nito, patuloy na nauubusan ng mga mapagkukunan.

 sa Museo de San Pablo sa Lungsod San Pablo, Laguna gamit ang mga kapis]]

Ang mga halos na patag na kabibe ng kapis ay lumalaki sa humigit 150 mm (5.9 talampakan) sa bantod, umaabot sa paggulang sa pagitan ng 70 hanggang 100 mm (2.8 hanggang 3.9 talampakan). Ang kabibe ay tinitbayan ng litid na hugis V. Ang mga lalaki at mga babae ay nakikilala sa pamamagitan ng kulay ng mga gonada. Ang pagpupunla ay panlabas at ang mga larba ay mga plankton na tila lumalangoy sa loob ng laping-apat na araw o nakakabit sa mga karayagan sa pamamagitan ng biso sa panahon ng banyuhay, kalaunan ay tumira sa ilalim. Kinakain nila ang mga plankton na sinala mula sa tubig na dumadaan sa kanilang bahagyang nakabukas na kabibe; nagsasara ang kabibe kung ang bototoy ay nasa itaas ng tubig sa panahon ng kati.

## Tingnan din
Talaba

## Mga sanggunian
Palazzo Borghese

thumb|280x280px| Ang pangunahing patsada
thumb|373x373px| Ang likurang patasada ni Flaminio Ponzio ng Palazzo Borghese may Ilog ng Tiber.
Ang **Palazzo Borghese** ay isang palasyo sa Roma, Italya, ang pangunahing luklukan ng pamilya Borghese. Ito may ay palayaw na *il Cembalo* ("ang clavecin") dahil sa di-pangkaraniwang trapesoid na plano nito; ang pinakamakitid na harapan nito ay nakaharap sa Ilog Tiber. Ang pasukan sa tapat ng dulo ng gusali, ang "pindutan" ng clavecin, ay nakaharap sa Fontanella di Borghese, na may isa pang tinaabihang patsada sa Piazza Borghese na pinahaba ng isang bahagyang anggulong harapan na patungo sa Via Borghese patungo sa ilog. Ang parehong pasukan ay bumubukas sa isang maluwag na patyo. Sa isang gilid, nakatayo ang isang dalawang antas na bukas na arcade, na nagtatampok ng mga haligi ng Doric at Ionic, at nagtatago ito ng hardin sa likod nito.

Ang unang palapag ng palasyo ay ang luklukan ng Embahada ng Espanya sa Italya mula pa noong 1947.

## Mga sanggunian 
* Fischer, Heinz-Joachim (2001). ROM. Zweieinhalb Jahrtausende Geschichte, Kunst und Kultur der Ewigen Stadt . Cologne: DuMont Buchverlag.
* 
* 
* Hibbard, Howard. (1962) *The Palazzo Borghese* (Rome: American Academy) Biographies of Longhi and Ponzio are in appendices.
* Touring Club Italiano, (1965)*Roma e Dintorni*

## Mga panlabas na link 
* Pahina na may sinaunang print ng palasyo
Galleria Borghese

Ang **Galleria Borghese** (Ingles: Borghese Gallery) ay isang galeriyang pansining sa Roma, Italya, na nakalagay sa dating Villa Borghese Pinciana. Sa pangkalahatan, ang gusali ng galeriya ay kabuo ng mga hardin nito, ngunit sa ngayon ang mga hardin ng Villa Borghese ay itinuturing na isang hiwalay na atraksiyong panturista. Ang Galleria Borghese ay naglalaman ng isang malaking bahagi ng koleksiyon ng mga pinta, eskultura, at mga antigo na sinimulan ni Kardinal Scipione Borghese, ang pamangkin ni Papa Pablo V (namuno 1605–1621). Ang Villa ay itinayo ng arkitektong si Flaminio Ponzio, na pinaunlad ang mismong mga guhit ni Scipione Borghese, na ginamit ito bilang isang *villa suburbana*, isang villa na pangkanayunan sa gilid ng Roma.

Si Scipione Borghese ay isang maagang patron ni Bernini at isang masugid na kolektor ng mga gawa ni Caravaggio, na kinakatawn ng mga koleksiyon niya ng *Batang Lalaki na may isang Basket ng Prutas*, *San Jeronimo na Nagsusulat*, *Bacchus na may Sakit* at iba pa. Iba pang mga kilalang pinta ay ang *Sagrado at Bastos na Pag-ibig ni Titian*, ni *Paglibing kay Kristo* Raphael, at mga obra ni Peter Paul Rubens at Federico Barocci.

## Mga tala 
## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website 
* Amor sacro e amor profano (Sagradong Pag-ibig at Banal) Paglalarawan ng pagpipinta.
* Arkitektura at hardin sa Villa Borghese o Casino
* Mga pagsusuri sa Galleria Borghese
* Larawan sa satellite - ang Galleria Borghese ay ang villa sa gitna ng litrato na napapaligiran ng mga naka-landscape na hardin.
* Roman Map ng lugar na may mga kaugnay na serbisyo
Palazzo Branconio dell'Aquila

[thumb| Guhit ng palazzo ni [Giovanni Battista Naldini|Giambattista Naldini (ca. 1560)]]
Ang '''Palazzo Branconio dell'Aquila'* ay isang naglahong palasyo sa *rione'' Borgo ng Roma (kanluran ng Castel Sant'Angelo), na idinisenyo ni Raphael para kay Giovanbattista Branconio dell'Aquila, isang tagapayo ng papa at tagapanday ng ginto.

## Mga sanggunian 
* Frommel, Ch. L. (2003). "I palazzi di Raffaello: come si abitava a viveva nella Roma del primo Cinquecento". Architettura alla corte papale nel Rinascimento (sa Italyano). Milan pp. 240-255. 

## Mga panlabas na kawingan 
* https://web.archive.org/web/20080706120332/http://rome.jc-r.net/palazzo-branconio-dell-aquila.htm
Palazzo San Callisto

thumb|280x280px| Palazzo San Callisto
Ang **Palazzo San Callisto** (kilala rin bilang **Palasyo ng Saint Callixtus**) ay isang maliit na palasyo sa Roma at isa sa mga ekstrateritoryal na Pagmamay-ari ng Banal na Luklukan. Ang orihinal na Palazzo ay matatagpuan sa *Piazza di Santa Maria in Trastevere*, ang mga susunod na ekstensiyon ay may pasukan sa *Piazza di San Callisto*. Ang buong complex ay isa sa mga lugar ng Banal na Luklukan na kinokontrol ng 1929 Kasunduang Letran na nilagdaan sa Kaharian ng Italya. Dahil dito, mayroon itong katayuang ekstrateritoryal.

## Mga sanggunian
Palazzo Cesi-Armellini

thumb| Ang pangunahing patsada ng palasyo sa Via della Conciliazione
Ang **Palazzo Cesi-Armellini**, minsan ay kilala bilang pinaikling **Palazzo Cesi**, ay isang huling gusaling Renasimiyento sa Roma, na mahalaga para sa mga kadahilanang pangkasaysayan at pang-arkitektura. Ang palasyo, na hindi dapat ikalito sa Palazzo Cesi-Gaddi, Palazzo Muti-Cesi, o ang ginibang Palazzo Cesi, na inilagay din sa Borgo malapit sa katimugang Kolumnata ng Piazza San Pietro, ay isa sa ilang gusaling Renasimiyento ng rione Borgo na nakaligtas buhat sa paggiba ng sentrong bahagi ng kapitbahayan dahil sa ika-20 siglong konstruksiyon ng Via della Conciliazione, ang abenidang patungo sa Basilika ni San Pedro.

## Mga sanggunian
Collegio Clementino

.]]
Ang **Collegio Clementino** ay isang palasyo sa Roma, gitnang Italya, na matatagpuan sa pagitan ng Strada del'Orso at mga pampang ng Tiber. Itinatag ito ni Papa Clemente VIII noong 1595, upang maging tahanan ng mga bakwit mula sa Eslavonia. Si Giacomo della Porta ay inatasang magtayo ng isang angkop na gusali na magiging tirahan nila, na kung saan ay magiging isa sa mga huling proyekto ng matanda nang. Noong Pebrero 25, 1601, inilipat ni Urbano VIII ang mga Eslavo sa Loreto at muling itinaguyod ang Collegio Clementino bilang isang piling paaralan para sa mga batang maharlika ng bawat bansa at mga pinakamayamang pamilya sa Roma. Ang tradisyon ng musika ng Collegio Clementino ay nanatiling malakas: Si Alessandro Scarlatti ay nagsulat ng mga oratoryo para sa mga panahon ng Karnabal at nagmula sa Napoles upang pangasiwaan ang kanilang produksiyon http://www.baroquemusic.org/bqxascarl.html  .

## Mga tala at sanggunian 
## Bibliograpiya 
* Migliorini, Luigi Mascilli (1992). I Somaschi (in Italian). Roma: Ed. di Storia e Letteratura. pp. 9–12, 92–94.
* Zambarelli, Luigi (1936). Il nobile Pontificio Collegio Clementino di Roma (in Italian). Roma: Istituto Grafico Tiberino.

## Mga panlabas na link 
* Collegio Clementino : inilarawan sa isang pag-ukit noong 1761 ni Giuseppe Vasi
* La Storia dei Somaschi  : (sa Italyano)