open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Espesyal na operasyong militar

Ang "**espesyal na operasyong militar**" (Ingles: "special military operation"; Ruso: Специа́льная вое́нная опера́ция, romanized: *spetsialnaya voennaya operatsiya*; Ukranyo: Спеціальна воєнна операція, romanized: *Spetsialʹna voyenna operatsiya*; kilala din bilang "**espesyal na operasyon**", at dinaglat bilang "**EOM**", "**SMO**" o "**SVO**") ay isang opisyal na termino na ginamit ng gobyerno ng Rusya at mga mapagkukunang maka-Ruso upang tukuyin ang pagsalakay ng Rusya sa Ukranya. Ito ay malawak na itinuturing na isang eupemismo na nilikha upang para mabawasan at tumaranta ang tunay na katangian ng ganap na digmaan na sinimulan ng Rusya. Lumilitaw ang ekspresyon sa talumpati ng pangulo ng Rusya na si Vladimir Putin na "Sa pagsasagawa ng isang espesyal na operasyong militar".

## Paggamit 
Sa propaganda ng Rusya, ang terminong "espesyal na operasyong militar" ay ang pangunahing pagtatalaga para sa pagsalakay laban sa Ukranya at ginagamit upang palitan ang kahulugan ng "digmaan", na maingat na iniiwasan ng mga awtoridad ng Rusya at mga media ng estado. Noong 24 Pebrero 2022, 6 na oras pagkatapos ng pagsisimula ng pagsalakay ng mga tropang Ruso sa Ukranya, hinigpitan ng gobyerno ng Rusya ang pagsensura sa pamamagitan ng opisyal na pag-aatas sa media na gumamit lamang ng mga materyal na ibinigay ng mga pinagmumulan ng gobyerno ng Rusya. Kasunod nito, sa ilalim ng presyon mula sa mga awtoridad, maraming mga organisasyon ang umalis sa bansa o nagsara. Hinarangan ng mga awtoridad ng Rusya ang pag-access sa isang bilang ng mga mapagkukunan ng Internet na tumangging sumunod sa mga kinakailangan.

Noong unang bahagi ng Nobyembre 2022, ang "panuntunan" ay unang nilabag ng personalidad na si Vladimir Solovyov sa isang brodkast sa radyo; nang maglaon, ang mga kaganapan sa Ukranya ay tinawag na "digmaan" sa publiko nina ministro ng dayuhan ng Rusya na si Sergey Lavrov, editor-in-chief ng RT na si Margarita Simonyan, at ang mismong pangulo ng bansa. Sa pangkalahatan, sinubukan ng mga awtoridad at media ng Rusya na iwasan ang terminong "digmaan" sa konteksto ng Ukranya, sa halip ay ginagamit ito sa mga termino tulad ng "digmaan sa *gas*" o "digmaan sa impormasyon".

Ang terminong "espesyal na operasyong militar" ay malawakang ginagamit din sa Ukranyong media, ngunit karaniwang nakasulat sa mga panipi.

Kategorya:Digmaang Ruso-Ukranyo
Can't Let Go (Earth, Wind & Fire song)

Ang "'''Can't Let Go'''" ay isang single ng R&B/funk band na Earth, Wind & Fire na inilabas noong 1979 sa ARC/Columbia Records. Ang kanta ay umabot sa No.12 sa Blues & Soul Top British Soul Singles chart, No. 31 sa Dutch Pop Singles chart at No. 46 sa UK Pop Singles chart.

## Pangkalahatang-ideya 
Ang "Can't Let Go" ay ginawa ni Maurice White at binubuo nina Bill Meyers, Maurice White at Allee Willis. Ang kanta ay inilabas sa 1979 studio album na *I Am*.

Ang B-side ng single ay isang kanta na tinatawag na "Love Music" na inilabas sa 1978 compilation album na The Best of Earth, Wind & Fire, Vol. 1.

## Mga posisyon sa tsart 
## Mga sanggunian
Piaya

Ang **piaya** (Hiligaynon: *piyaya*, ; Espanyol: *piaya*, ; Hokkien ) ay isang manipis na tinapay na walang lebadura na pinalamanan ng maskabado mula sa Pilipinas. Karaniwan itong makikita sa Negros Occidental kung saan ito ay isang sikat na delikasiya. Ginagawa ito sa pagpupuno ng masa ng pinaghalong maskabado at tubig. Pinitpit gamit ang rodilyo ang pinaghalong masa, binudburan ng linga at inihurno sa isang malapad na lutuan. Pinakamainam na kainin habang mainit ang piaya.

## Mga baryasyon 
May mga ibang alternatibo sa tradisyonal na matamis na palaman na gawa sa maskabado, kabilang ang ube at mangga. Ang *piayito* (Hiligaynon : *piyayito*) ay isang maliit na bersyon ng *piaya* na manipis at malutong.
Talaksan:Piaya_baking_on_a_grill.jpg|alt=Piaya being baked on a griddle|Piaya na inihurnong sa isang malapad na lutuan
Talaksan:Freshly_baked_piaya.jpg|alt=Freshly-baked piaya|Bagong lutong piaya
Talaksan:Piaya_flatbread_(Philippines)_01.jpg|alt=Ube and muscovado piaya| Ube at maskabado na piaya

## Tingnan din 
* Hopya

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng teksto sa wikang Tsino
Kategorya:Lutuing Pilipino
Binangkal

*Ang **Binangkal*** ay isang uri ng donat mula sa mga isla ng Kabisayaan at Mindanao ng Pilipinas. Ito ay gawa mula sa rebosadong bola ng masa na pinahiran ng mga buto ng linga. Ito ay kadalasang kinakain kasama ang mainit na tsokolate o kape.

Ang pangalan ay nagmula sa *bangkal*, ang Cebuang pangalan para sa puno ng Leichhardt (*Nauclea orientalis*) na may mga bilog na bulaklak at prutas.

## Tingnan din 
* Shakoy
* Pilipit (pagkain)

## Mga sanggunian 
Kategorya:Panghimagas ng Pilipinas
Kategorya:Lutuing Pilipino
Kategorya:Mga tinapay ng Pilipinas
Pinagong

*Ang **Pinagong*** ay isang siksik na bread roll mula sa Pilipinas na gawa sa all-purpose flour, gatas, at asin. Ito ay isang variant ng *pan de monja* (*monáy*) na nakilala dahil sa hugis nito at sa kumplikadong pattern ng pagmamarka nito sa itaas na bahagi ng tinapay. Ang ibig sabihin ng pinagong ay "ginawang isang pagong", mula sa salitang Tagalog na *pagong*.

## Tingnan din 
* Putok
* Pandesal

## Talasanggunian 
Kategorya:Mga tinapay ng Pilipinas
Pan de coco

Ang **Pan de coco**, na nangangahulugang "tinapay ng niyog" sa Espanyol, ay isang Pilipino na *sweet roll* na gumagamit ng pinatamis na niyog (*bukayo*) bilang palaman.

## Tingnan din 
* Asado roll
* Pandesal
* Pan de monja (Monáy)

## Talasanggunian 
Kategorya:Mga tinapay ng Pilipinas
Kategorya:Mga tinapay
Pan de monggo

Ang **Pan de monggo** ay isang tinapay na Pilipino na may natatanging palaman na gawa sa mung bean o adzuki bean paste. Ang tinapay na ginagamit sa paggawa ay maaaring magkaroon ng iba't ibang uri na mga hugis at mga resipi, mula sa mga bun, hanggang sa mga rolyong mukhang ensaymada, at hanggang sa mga tinapay. Isa ito sa pinakakaraniwang uri ng tinapay sa Pilipinas. Ito ay kadalasang kinakain tuwing *merienda*.

## Tingnan din 
* Hopia
* Pan de regla
* Pan de coco
* Pandesal

## Talasanggunian 
Kategorya:Mga tinapay ng Pilipinas
Kategorya:Mga tinapay
Pastel de Camiguín

Ang ***Pastel de Camiguín***, () o ***pastel***, ay isang Pilipino pianono na may palamang *yema* (custard) na nagmula sa lalawigan ng Camiguin. Ang pangalan ay nagmula sa Spanish ''* ("cake"). *Ang Pastel* ay isang legadong resipi na orihinal na ginawa ni Eleanor Popa Jose at ng mga miyembro ng kanyang pamilya sa Camiguin. Sinimulan niyang ibenta ito mula 1990. Pangunahing ginagawa ito sa oras ng mga espesyal na okasyon at pagtitipon ng pamilya.

Bilang karagdagan sa orihinal na pagpalaman *ng yema*, nagtatampok din *ang pastel* ng iba pang mga palaman, kabilang ang *ube*, *mocha*, *macapuno*, keso, tsokolate, durian, langka, at mangga, bukod sa iba pa. *Ang Pastel* ay itinuturing na isang *pasalubong'' ng Isla ng Camiguin at kalapit na Cagayan de Oro.

## Tingnan din 
* Yema ce
* Pan de siosa
* Mamón
* Pastillas
* Leche flan

## Mga sanggunian 
Kategorya:Panghimagas ng Pilipinas
Kategorya:Mga tinapay ng Pilipinas
Munisipyo ng El Hatillo

thumb|Bandila ng El Hatillo
thumb|Ang selyo ng El Hatillo
[thumb|Ang lokasyon sa Miranda (Naka-highlight na red ang El Hatillo) Mga koordinado: [10°23′39″N 66°47′54″W](https://geohack.toolforge.org/geohack.php?pagename=El_Hatillo_Municipality&params=10.3942865_N_66.7982486_W_type:city(54225)_region:VE-M)(https://tl.wikipedia.org/wiki/Talaksan:Venezuela_-_Miranda_-_El_Hatillo.svg)]
Ang **Munisipyo ng El Hatillo** () ay isang administratibong dibisyon ng Estado ng Miranda, Venezuela; kasama ng Baruta, Chacao, Libertador at Sucre, ito ay isa sa limang munisipalidad ng Caracas, ang kabisera ng Venezuela. Ang munisipyong ito ay nakalagay sa timog-silangan lugar ng Caracas at sa hilaga-kanlurang bahagi ng Estado ng Miranda.

Ang upuan ng munisipal na pamahalaan ay El Hatillo Town, na itinatag itong munisipyo ito ay itinatag sa Hunyo 12, 1784. Bagaman ang bayan na ito ay may pinagmulan habang ang kolonisasyon ng mga Espanyol, ang munisipal na ito ay hindi pa natatag hanggang Nobyembre 9 1991. Sa 2000 ang taon pagkatapos isang bagong konstitusyon ay pinagtibay sa Venezuela – kaunting ng mga tungkulin ng munisipyo ay itinalaga sa isang pinagsama-samang opisina ng alkalde na tinatawag na *Alcaldía Mayor*, mayroon din itong ilang impluwensya sa iba pang apat na munisipalidad sa Caracas.

Ang El Hatillo ay may kaunti na mga kolonyal na arkitektura nito, kabilang ang isang 18th-century na parish church at isang natatanging Romanian Orthodox Church. Ipinagmamalaki din ng munisipal na lugar ang isang makulay na artistikong kultura, na nagtatampok ng hindi bababa sa dalawang makabuluhang musical festival na ginaganap taun-taon, kasama ang maraming pagdiriwang ng holiday na nagpapakita ng kultura na pamana ng El Hatillo. Ang kultura, ang kaaya-ayang temperatura, ang rural landscape, at ang gastronomy ng munisipyo ay ginawa itong isang lugar ng interes para sa mga bisita sa lungsod, at pagdaragdag sa apela ng lungsod, na ginagawa itong isang hinahangad at kanais-nais na lugar upang manirahan.   Nakukuha ng munisipalidad ang isang bahagi ng kita nito mula sa turismo, isang sektor na aktibong hinihikayat at itinaguyod ng pamahalaan upang pahusayin ang pagpapanatili ng ekonomiya at gawing mas mahusay na lokal na pag-unlad. 

Bagaman ang mga lugar na komersyal ay mabilis na lumalaki, ang agrikultura nananatiling bahagi ng ekonomiya sa mga rural na mga lugar ng pinaka-timog na bahagi ng El Hatillo. Ang sektor ng negosyo ay karamihan kulang sa pag-unlad, nagiging sanhi ng mabigat na kilusan ng mga empleado labas at loob ng munisipyo – ang problema na ginawa ang imprastraktura ng transportasyon ng El Hatillo sobrang sikip.

## Mga Tala 
Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata
Pan de kastila

Ang **Pan de kastila**, na kilala rin bilang ***Spanish bread*** o ***Señorita bread***, ay isang Pilipino *bread roll* na may katangian na pahaba o cylindrical na hugis na may tradisyonal na matamis na palaman na gawa sa mga mumo ng tinapay, mantikilya o margarin, at asukal na kayumanggi. Karaniwan itong madilaw-dilaw dahil sa paggamit ng mga itlog at mantikilya. Ang panlabas nito ay binubudburan ng mga breadcrumb. Isa ito sa pinakasikat na uri ng tinapay sa Pilipinas, na karaniwang kinakain tuwing *merienda*.

Sa kabila ng pangalan, hindi ito nagmula sa Espanya at walang kaugnayan sa Espanyol na *pan de horno* (tinatawag ding "*Spanish bread*"). 

## Paglalarawan 
Ang pan de kastila ay ginawa katulad ng pandesal maliban lang sa pagdaragdag nito ng mga itlog at mantikilya. Katulad din ito ng *ensaymada*, maliban na lang sa iba't ibang paraan. Ang natatanging aspeto nito ay ang matamis na palaman, na tradisyonal na ginawa mula sa mantikilya (o margarine) na hinaluan ng mga *breadcrumb* at *brown sugar*. Ang palaman ay pantay na ikinakalat sa piping kuwarta (karaniwan ay tatsulok ang hugis, ngunit maaari ding maging parisukat). Pagkatapos nito ay pinitpit ito sa hugis ng isang silindro mula sa isang sulok, na nagreresulta sa katangian na hugis sungay. Binudburan ito ng *breadcrumbs* sa labas at pagkatapos ay iluluto.

## Tingnan din 
* Pan de regla
* Pan de sal
* Pan de monja
* Pan de coco

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga tinapay ng Pilipinas
Kategorya:Mga tinapay
Tuldok-kuwit

Ang **tuldok-kuwit (;)** o **tuldukuwit** () ay isang bantas na may iilang gamit sa panulatan, na binubuo ng pinagsamang tuldok at kuwit. Halimbawa, ginagamit ito sa pag-uugnay ng dalawang malayang sugnay na malapit ang diwa sa isa't-isa sa isang pangungusap na tambalan. Kapag nagsasama ang tuldukuwit ng dalawa o higit pang mga ideya sa isang pangungusap, ang mga kabatirang iyon ay binibigyan ng pantay na antas. Maari rin silang gamitin sa paghi ng mga bagay sa isang talaan, lalo na tuwing naglalaman ng kuwit ang nasabing talaan.

Ang tuldok-kuwit ay isa sa mga hindi maunawaang bantas ng karamihan, kaya hindi ito madalas ginagamit nang balana.

Sa pagkasaayos (Ingles: layout) ng QWERTY pindutan (Ingles: keyboard), ang tuldok-kuwit ay nasa *unshifted homerow* sa ilalim ng kalingkingan ng kanang kamay at ay naging malawakang ginagamit sa wikang pamprograma bilang  panghiwalay ng *statement* o *terminator*.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Bantas
Kategorya:Mga pinagmulan sa wikang Italyano ng CS1 (it)
Tinno de Lara

## Tunay na Pangalan
Faustino Gutierrez 
## Lugar ng kapanganakan
## Buhay-Artista
Si de Lara ay nagsimula bilang ekstra sa Parlatone films noong 1939 at naging leading man naman noon sa Premiere Productions sa pelikulang Banal na Pagibig 
Ilan sa mga pelikulang hindi siya makakalimutan ay ang Kamagong (1947)noong 1947 at Sierra Madre (1948) noong 1948 na parehong [pinagbidahan ni Leopoldo Salcedo.

Hindi rin makakalimutan ang papel ni de Lara bilang si Roberto, ang matalik na kaibigan ni Rogelio dela Rosa na nagpakilala kay Carmen Rosales sa pelikulang gawa ng LVN Pictures ang Camelia (1949) noong 1949
Menor naman ang role ni de Lara noong 1979 bilang asawa ni Mona Lisa at ama ni Cielo Martinez na ginampanan naman ng dating Beauty Queen na naging aktres na si Pilar Pilapil sa ilalim ng direksiyon ni Robert Arevalo para sa pelikulang Sinong Pipigil sa Pagpatak ng Ulan.

Noong 1985 ang kahuli-hulihang kreditong pelikula ni de Lara na lumabas sa bukana ng pelikula kung saan ginampanan niya ang papel ng isang Corporate Executive na si Mr Luis de Jesus na isang VP Marketing of Regala Electricals ang Beloved (1985) nina Nora Aunor at Christopher de Leon sa ilalim ng pagdidirihe ni Leroy Salvador 
## Pelikula
## Kamatayan
Pan de regla

Ang ***Pan de regla***, na kilala rin bilang ***kalihim***, ay isang Pilipinong tinapay na may katangiang matingkad na pula, magenta, o pink *bread pudding* na gawa sa mga punit-punit na piraso ng lipas na tinapay na hinaluan ng gatas, asukal, itlog, mantikilya, at banilya. Ito ay kilala sa iba't ibang uri ng mga lokal na pangalan, karamihan sa mga ito ay nakakatawa. Ito ay karaniwang murang tinapay na ibinebenta sa mga panaderya sa Pilipinas. Ito ay kadalasang kinakain para sa *merienda*.

## Mga pangalan 
Karamihan sa mga pangalan ng tinapay ay sadyang nakakatawa at bulgar.

## Paglalarawan 
Ang tanyag na katangian ng *pan de regla* ay ang palaman nito, na isang *bread pudding*. Ito ay gawa mula sa mga punit-punit na piraso ng lipas na tinapay na hinaluan ng gatas, itlog, asukal, vanilla extract, at isang matingkad na pula, magenta, o pink na pangulay ng pagkain. Ang timpla ay palalamigin sa loob ng isang reprihador ng ilang oras upang maspisip ng tinapay ang likido. Pagkatapos ay dahan-dahan itong niluluto sa isang kawali habang patuloy na hinahalo hanggang sa makamit nito ang isang *chunky paste-like consistency*. Ito ay hinahayaang lumamig bago ikalat sa isang manipis na piraso ng kuwarta na pagkatapos ay ititiklop sa isang piping silindro. Ang silindro ay hiniwa sa mga seksyon at inihurnong.

Ang ilang mga variant ng *pan de regla* ay hindi gumagamit ng lipas na tinapay, ngunit sa halip ay gumagamit ng harina upang gawin ang pagpuno. Maaari ding iwanan ang pulang tina, na nagreresulta sa natural na kayumangging kulay.

Ang proseso ng paggawa ng *pan de regla* ay madaling iakma upang makagawa ng iba pang uri ng tinapay na may iba't ibang palaman, kabilang ang *pan de coco* at *pan de monggo*. Karaniwan din itong iniangkop sa paggawa ng mga tinapay na may palaman tulad ng ube, buko pandan, o pinya. Sa mga pagkakataong ito, ang mga palaman ay maaaring tinina ng iba't ibang kulay o ito ay hindi na talagang kinulayan.

## Tingnan din 
* Tinapay ng Monay
* Biscocho
* Pan de kastila
* Pan de sal
* Pan de coco

## Talasanggunian 
Kategorya:Mga tinapay ng Pilipinas
Kategorya:Mga tinapay
Banderite

Ang isang **Banderita** o **Banderito**, o mas kilala bilang ***Banderite*** o ***Banderovite*** (Ukranyo: бандерівець, romanized: banderivets; Polako: Banderowiec; Ruso: бандеровец, romanized: banderovets; Slovak: Banderovec), ay isang miyembro ng OUN-B, isang paksyon ng Organisasyon ng mga Nasyonalistang Ukranyo. Ang termino, na ginamit mula huling bahagi ng 1940 pasulong, ay nagmula sa pangalan ni Stepan Bandera (1909–1959), ang ultranasyonalista na pinuno ng pangkat na ito ng OUN. Dahil sa kalupitan na ginamit ng mga miyembro ng OUN-B, ang kolokyal na terminong Banderita ay mabilis na nakakuha ng negatibong konotasyon, lalo na sa mga Poles at Hudyo. Noong 1942, ang pananalitang ito ay kilala at madalas na ginagamit sa kanlurang Ukranya upang ilarawan ang mga partisan ng Hukbong Rebeldeng Ukranyo, mga miyembro ng OUN-B o anumang iba pang mga Ukranyo na may kasalanan. Ang OUN-B ay nasangkot sa iba't ibang kalupitan, kabilang ang pagpatay sa mga sibilyan, na karamihan sa kanila ay mga etnikong Poles, mga Hudyo at mga taong Romani.

Sa propaganda ang termino ay ginamit ng mga Sobyet pagkatapos ng 1942 bilang isang pejorative na termino para sa mga Ukranyo, lalo na sa mga taga kanlurang bahagi ng Ukranya, o mga nagsasalita ng wikang Ukranyo; sa ilalim ng Rusya na pinamumunuan ni Vladimir Putin ang termino ay ginamit ng mga media ng estado bilang isang nakakasira para sa mga aktibistang Euromaidan at mga Ukranyo na sumusuporta sa soberanya mula sa Rusya.

## "Banderstadt" 
Ang "**Banderstadt**" ay ang terminong ginamit upang ilarawan ang lungsod ng Lviv ng mga awtoridad ng Sobyet.

Dahil sa pakikipaglaban ng SMERSH sa UPA, nakakuha ang Lviv ng palayaw na may negatibong konotasyon ng "Banderstadt" bilang lungsod ni Bandera. Ang panlaping Aleman para sa lungsod na "stadt" ay idinagdag sa halip na ang Ruso na "grad" upang magpahiwatig ng alienasyon. Sa paglipas ng mga taon, nakita ng mga residente ng lungsod na ito ay katawa-tawa na kahit na ang mga taong hindi pamilyar kay Bandera ay tinanggap ito bilang panunuya bilang pagtukoy sa pananaw ng Sobyet sa kanlurang Ukranya.

Sa panahon ng liberalisasyon mula sa sistemang Sobyet noong 1980s, ang lungsod ay naging sentro ng mga kilusang pampulitika na nagtataguyod ng kalayaan ng mga Ukranyano mula sa USSR. Sa oras ng pagbagsak ng Unyong Sobyet ang pangalan ay naging isang mapagmataas na marka para sa mga katutubong Lviv na nagtatapos sa paglikha ng isang lokal na banda ng rock sa ilalim ng pangalang *Хлопці з Бандерштату* (*Khloptsi z Bandershtadtu*; "Mga lalaki mula sa Banderstadt").
Pangulo ng Bulgarya

Ang **pangulo ng Bulgarya** (, romanized: *Prezident na Republika Bŭlgariya*) ay ang pinuno ng estado ng Bulgaria at ang commander-in-chief ng Bulgarian Army. Ang opisyal na tirahan ng pangulo ay sa Boyana Residence, Sofia. Matapos ang pagkumpleto ng ikalawang round ng pagboto, ang kandidato Rumen Radev ay nahalal na Pangulo ng Bulgaria noong 13 Nobyembre 2016.

Sa Bulgaria, ang tungkulin ng pangulo ay pangunahing bilang isang simbolikong pigura, na ang pangunahing tungkulin ay ang maging 'arbitrator' ng mga pagtatalo sa pagitan ng iba't ibang institusyon ng Bulgaria. Hindi sila itinuring na pinuno ng pamahalaan o bahagi ng [[kapangyarihang ehekutibo] ng bansa].

## Halalan 
### Kwalipikado para sa halalan 
Para ang isang mamamayang Bulgarian ay maaaring tumakbo para sa opisina ng Pangulo ng Bulgaria, dapat nilang tuparin ang mga sumusunod na kondisyon: at sa kabila ng katotohanan na ang Konstitusyon ay hindi pagbawalan ang pangulo na maging isang ordinaryong miyembro ng isang partidong pampulitika, malawak na inaasahan sa lipunang Bulgarian na ang pangulo ay higit sa pulitika. Dahil dito, inaasahang tatalikuran ng napiling pangulo ang anumang pagiging miyembro sa isang partidong pampulitika.

## Mga kapangyarihan at pribilehiyo
Ang pangulo ng Bulgaria ay may ilang mga tungkulin at kapangyarihan na kinokontrol sa Kabanata 4&nbsp;ng 1991 Konstitusyon ng Bulgaria. Ang pangulo ay direktang inihalal sa pamamagitan ng popular na boto sa loob ng limang taon na maaaring i-renew.

### Presidential powers 
Ang mga sumusunod na kapangyarihan ay pagmamay-ari ng pangulo ng Bulgaria:

*Ang kakayahang magbigay, ibalik o bawiin{{Efn|Ang pagbawi ng pagkamamamayan ay maaari lamang gawin sa mga mamamayang nakakuha ng kanilang pagkamamamayan sa pamamagitan ng proseso ng naturalisasyon at hindi sa mga katutubong Bulgarian.

## Sanggunian
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Stepan Bandera

Si **Stepan Andriyovych Bandera** (Ukranyo: Степа́н Андрі́йович; Polako: Stepan Andrijowycz Bandera; palayaw na **Baba**, kilala rin bilang **Stefan Popel**; 1 Enero 1909 - 15 Oktubre 1959) ay isang Ukranyo na dulong-kanang pinuno ng radikal na militanteng Organisasyon ng mga Nasyonalistang Ukranyo (OUN-B).

Si Bandera ay ipinanganak sa Austria-Hungary, sa Galisya, sa pamilya ng isang pari ng Simbahang Katolikong Griyegong Ukranyo, at lumaki sa Polonya. Nasangkot sa mga nasyonalistang organisasyon mula sa murang edad, sumali siya sa Organisasyong Militar ng Ukranya noong 1924. Noong 1931, naging pinuno siya ng propaganda ng Organisasyon ng mga Nasyonalistang Ukranyo (OUN), at kalaunan ay naging pinuno ng OUN para sa Polonya noong 1932. Noong 1934 , inorganisa niya ang pagpatay kay Ministro ng Panloob ng Poland na si Bronisław Pieracki. Hinatulan siya ng kamatayan, pagkatapos ay binago sa habambuhay na pagkakakulong.

Pinalaya si Bandera mula sa bilangguan noong 1939 kasunod ng pagsalakay sa Polonya, at lumipat sa Krakoviya. Mula 1940, tumayo siya sa pinuno ng radikal na paksyon ng OUN, ang OUN-B. Noong 22 Hunyo 1941, ang araw na sinalakay ng Alemanya ang Unyong Sobyetiko, binuo niya ang Pambansang Komite ng Ukranya. Ang pinuno ng Komite, si Yaroslav Stetsko, ay inihayag ang paglikha ng estado ng Ukranya noong 30 Hunyo 1941 sa Lviv na nakuha ng Aleman. Nangako ang proklamasyon na makikipagtulungan sa Alemanyang Nazi. Hindi sinang-ayunan ng mga Aleman ang proklamasyon, at dahil sa kanyang pagtanggi na bawiin ang kautusan, si Bandera ay dinakip ng Gestapo. Pinalaya siya noong Setyembre 1944 ng mga Aleman sa pag-asang makakalaban niya ang pagsulong ng Sobyet. Nakipag-usap si Bandera sa mga Nazi upang likhain ang Pambansang Hukbo ng mga Ukranyo at ang Pambansang Komite ng Ukranya noong Marso 1945. Pagkatapos ng digmaan, nanirahan si Bandera kasama ang kanyang pamilya sa Kanlurang Alemanya. Noong 1959, pinaslang si Bandera ng isang ahente ng KGB sa Munich.

Si Bandera ay nananatiling isang lubos na kontrobersyal na pigura sa Ukranya. Maraming Ukranyo ang pumupuri sa kanya bilang isang huwaran na bayani, o bilang isang martir na mandirigma sa pagpapalaya, habang ang ibang mga Ukranyo, partikular sa timog at silangan, ay kinokondena siya bilang isang pasista, o katuwang ng Nazi, na ang mga tagasunod, na tinatawag na Banderite, ay responsable sa mga patayan sa mga Polako, at mga sibilyang Hudyo noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig. Noong 22 Enero 2010, iginawad ni Viktor Yushchenko, ang noo'y pangulo ng Ukranya, kay Bandera ang postumong titulo ng Bayani ng Ukranya, na malawak na kinondena. Ang parangal ay kasunod na pinawalang-bisa noong 2011 dahil si Bandera ay hindi kailanman isang mamamayang Ukranyo. Ang kontrobersya tungkol sa pamana ni Bandera ay lalong sumikat kasunod ng pagsalakay ng Rusya sa Ukranya noong 2022.

Kategorya:Mga Ukrainian
Mila Rodino

Ang '''''' (, ) ay ang pambansang awit ng Bulgaria. Ito ay binubuo at isinulat ni Tsvetan Radoslavov nang siya ay umalis upang lumaban sa Serbo-Bulgarian War noong 1885 at pinagtibay noong 1964. Ang teksto ay binago ng maraming beses, pinakahuli noong 1990. Noong 12 Hulyo 1991 pinaikli ang awit sa unang taludtod kasama ng koro.

Sa pagitan ng 1886 at 1947, ang pambansang awit ng Bulgaria ay "Shumi Maritsa"; mula 1951 hanggang 1964, ito ay "Balgariyo mila, zemya na geroi"; sa maikling panahon sa pagitan ng dalawang ito, ito ay ang martsa "Republiko nasha, zdravey!".

## Kasaysayan 
### Paglikha 
Ang kanta ay nilikha ng kompositor Tsvetan Radoslavov noong 1885 pagkatapos ng kanyang paglahok sa Serbo-Bulgarian War. Na-inspire siyang likhain ang kanta batay sa kanyang mga tula nang makita niyang kumakanta ang mga mag-aaral ng Serbia ng sarili nilang awiting makabayan sa kanilang paglalakbay pauwi. Ito ay unang inilimbag noong 1895 sa Bahagi I ng "Music Textbook" ni K. Mahan.

### Pag-ampon bilang pambansang awit 
Noong 1960s pagkatapos ng proseso ng de-Stalinization, sinimulan ng makata na si Georgi Dzhagarov na palitan ang naunang awit, na kinabibilangan ng mga sanggunian sa Stalin at dahil ang mga liriko ng awit ay katulad ng awit ng Unyong Sobyet. Pagkatapos makipag-usap kay Todor Zhivkov, ang General Secretary of the Bulgarian Communist Party, tinanggap ni Zhivkov ang ideya, at sa lalong madaling panahon, sa pamamagitan ng Order No.1093, noong 29 Marso 1962, ang Konseho ng mga Ministro ay nagdaos ng kompetisyon para sa mga liriko at musika para sa bagong awit, na may takdang panahon para sa pagsusumite ng mga liriko noong 1 Mayo 1963 at ang musika noong 1 Nobyembre 1963. Ang komite para sa bagong awit ay pinili ni Zhivkov mismo. Ang mga liriko para sa bagong awit ay natapos noong Setyembre 1, 1963, at ang musika ay tinapos noong 1 Marso 1964. Ang Konseho ng mga Ministro ay bumuo din ng isang panel ng mga eksperto upang tingnan ang mga proyektong isinumite nang maaga at upang ilagay ang pinakamahusay sa mga panukala sa talakayan sa gitna ng komite.

Matapos maisumite ang mga panukala para sa liriko at musika, hindi nasiyahan ang komite, kaya tinanggap nila ang payo ni Georgi Dzhagarov na gamitin ang "Mila Rodino" bilang musika para sa bagong awit. Ang tungkulin ng pagbubuo ng mga liriko ay itinalaga kina Georgi Dzhagarov at Dmitry Metodiev, habang ang himig ng awit ay binago na may karagdagang pagkakatugma nina Philip Kutev at Alexander Raichev.

Sa panahon ng komposisyon ng mga liriko, si Georgi Dzhagarov ay hindi partikular na ipinagmamalaki ang kanyang nilikha. Mas pinili niya ang awit nang hindi binanggit ang Soviet Union at ang pamumuno ng Bulgarian Communist Party sa ikatlong taludtod ng anthem. Ang isang alternatibong bersyon ng ikatlong taludtod ay matatagpuan sa manuskrito ni Dzhagarov:

## Sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Puregold

Ang **Puregold Price Club, Inc.** o sa simpleng katawagan ay **Puregold** (naka-istilo sa lahat ng caps ) ay isang hanay ng mga supermarket sa Pilipinas na nangangalakal ng mga produkto tulad ng mga produktong pangkonsumo (mga de-latang gamit, gamit sa bahay, mga gamit sa banyo, tuyong gamit, at produktong pagkain, bukod sa iba pa) sa pakyawan at batayang retail. Ito ay kasalukuyang may humigit-kumulang higit sa 400 gumagawang tindahan at higit sa 20 mga stall para sa serbisyong pampagkain.

## Kasaysayan 
Sa panahon ng krisis sa pananalapi ng Asya noong 1997, ang negosyanteng Pilipinong Intsik na si Lucio Co, na nagmamay-ari ng Alcorn Gold Resources Corporation (na kalaunan ay pinalitan ng pangalan na Cosco Capital, Inc.), sa una ay nakatuon sa paggalugad at pag-unlad ng langis at mineral. Gayunpaman, dahil sa pagtaas ng presyo ng mga bilihin, ang kumpanya ay nakipagsapalaran sa industriya ng tingi, na noong panahong iyon, ay pinangungunahan ng SM. 

Noong Setyembre 8, 1998, ang Puregold Price Club ay itinatag ni Lucio Co at ng kanyang asawang si Susan Co. Ang unang sangay nito ay binuksan noong Disyembre 12, 1998 sa Liberty Center (ngayon ay Parke ng Mandala) sa kahabaan ng Shaw Boulevard sa Mandaluyong. Puregold Price Club ay naging pampubliko at pinasinayaan bilang kasama sa listahan ng Philippine Stock Exchange.

Noong 2012, nakuha ng Puregold ang Kareila Management Corp., na nagmamay-ari ng S&R Membership Shopping (pinangalanan sa mga tagapagtatag ng Price Club na sina Sol at Robert Price) at Parco. Mahigit 19 na gumagawang outlet ang binili at nilipat sa Puregold. Inaprubahan ng mga shareholder ng Puregold ang pagsasanib ng dalawa pang mga gumagawang unit sa parent company, na pinagsama ang mga supermarket na negosyo ng Puregold sa ilalim ng pampublikong listahan ng mga supermarket operator.

Noong Pebrero 2013, ang global investment firm na Capital Group Companies (CGC) ay bumili ng 5.4% kabuuang outstanding stock ng Puregold.

Noong Mayo 2014, bumuo ng pagsasamang pakikipagsapalaran ang Puregold sa Hapong convenience store chain na Lawson sa ilalim ng pangalang PG Lawson Inc. Pagmamay-ari ng Puregold ang 70% ng venture at binuksan nila ang kanilang unang branch sa San Andres, Manila noong Marso 30, 2015. 

Noong 2023, nakuha ng Puregold ang 14 na sangay ng supermarket ng DiviMart, lahat sa Luzon.
## Mga sanggunian
Kategorya:Mga kompanya sa Pilipinas
La Bayamesa

"'***" (, {{Literal translation|The Hymn of Bayamo"} }) ay ang pambansang awit ng Cuba. Ito ay unang isinagawa noong 1868, sa panahon ng . Perucho Figueredo, na nakibahagi sa labanan, nagsulat at gumawa ng kanta. Ang himig, na tinatawag ding "***'" (), ay binubuo ni Figueredo noong 1867.

## Overview
Noong Oktubre 20, 1868, nakuha ng mga puwersang Cuban ang pagsuko ng mga kolonyal na awtoridad ng Espanyol sa Bayamo, pinalibutan ng mga taong nagagalak si Figueredo at hiniling sa kanya na magsulat ng isang awit na may himig na kanilang hinuhinang. Sa mismong saddle ng kanyang kabayo, isinulat ni Figueredo ang lyrics ng anthem, na mas mahaba kaysa sa kasalukuyang opisyal na bersyon. Si Figueredo ay nahuli at pinatay ng mga Espanyol makalipas ang dalawang taon. Bago pa matanggap ng firing squad ang Fire command, sinigaw ni Figueredo ang linya mula sa kanyang kanta: "Morir por la Patria es vivir" ().

Opisyal na pinagtibay ng Cuba bilang pambansang awit nito noong 1902, sa pagkakatatag ng Republika, ito ay pinanatili kahit pagkatapos ng rebolusyon noong 1959. Ang Cuban ang kompositor na si Antonio Rodriguez-Ferrer ay nag-ambag ng mga musikal na panimulang tala sa pambansang awit ng Cuban.

Bilang karagdagan sa "Himno de Bayamo", may dalawa pang kilalang Cuban na kanta na tinatawag na "". Ang unang Bayamesa ay kinatha noong 1851 nina Carlos Manuel de Céspedes at José Fornaris sa kahilingan ng kanilang kaibigan na si Francisco Castillo Moreno, na kung minsan ay kinikilala rin sa mga liriko. Pagkatapos ng 1868, sa panahon ng digmaang Cuban, isang "mambí" na bersyon ng "" ay naging tanyag. Ito ay may parehong melody ngunit magkaiba ang lyrics. Makalipas ang maraming taon, noong 1918 , ang kompositor at trovador Sindo Garay, mula sa Santiago de Cuba, ay gumawa ng isang awit na tinawag niyang "Mujer Bayamesa"; pinaikli ng sikat na paggamit ang pamagat sa "".

## Liriko
Sa orihinal, ang kanta ay may tatlong saknong. Ang huling dalawang saknong ay hindi kasama nang opisyal na pinagtibay ang awit noong 1902, dahil ang mga liriko ay nakitang labis na kontra-Spanish at gayundin mahaba kumpara sa ibang mga saknong.

## Sanggunian
Gandrung

Ang ***gandrung*** (; Osing: ; ; ) ay isang tradisyonal na sayaw mula sa Indonesya. Marami ang baryasyon ng *gandrung* at sikat ito sa Bali, Lombok, at Silangang Java sa mga Balines, Sasak, at Habanes (lalo na sa mga Osing na Habanes). Pinakasikat ang *gandrung* mula sa rehiyon ng Banyuwangi sa silangang tangway ng Java, kaya't madalas na tinutukoy ang lungsod bilang *Kota Gandrung* o "Ang Lungsod ng *Gandrung*". Isang sayawing ritwal na dating nakatuon sa diyosa ng bigas at pagkamabunga, si Dewi Sri, kasalukuyang itong itinatanghal bilang sayawan ng panliligaw at pag-ibig sa mga okasyong pangkomunidad at panlipunan, o bilang pang-akit sa mga turista. Taun-taon ginaganap ang **Pistang** **Gandrung Sewu** sa Banyuwangi.

## Paglalarawan 
thumb|upright|Pagtatanghal ng sayawing gandrung sa mga manuskritong Balines. Isang koleksiyon ng Unibersidad ng Leiden, Olanda
Hinango ang pangalang *gandrung* mula sa salitang Habanes para sa "pag-ibig". na may kawalan ng ulirat at bilang uri ng sayawing pagkamabunga. Gayunman, nawala na ang konotasyon ng ritwal sa kasalukuyan, lalo na sa mga Habanes na Muslim at mga Sasak. Naging panlipunang sayaw na ito na naglalarawan ng babaeng naghahanap ng kasintahan. Kaya naderitwalisa na ang sayaw at halos nawala na ang koneksiyon nito sa diyosa ng bigas.

Karaniwang sinasayaw ang *gandrung* sa magdamagang tanghal na nagsisimula ng mga alas-9 n.g. at nagtatapos sa madaling araw. Nakasuot ang mananayaw ng tradisyonal na kostiyum na may pamaypay, alampay, at pinalamutiang kagayakan sa ulo.

May mga kahawig na sayaw sa buong kapuluang Indones, tulad ng *ronggeng* o *tayuban* sa Silangang at Gitnang Java, *jaipongan* sa Kanlurang Java at Banten, at *joged* sa Jakarta.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Java (pulo)
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Habanes
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng Indones
Pangalawang Pangulo ng Cuba

Ang **pangalawang pangulo ng Cuba**, na dating **vice president of the Council of State** sa pagitan ng 1976 at 2019, ay ang pangalawang pinakamataas na pampulitika na posisyon na makukuha sa [[Council of State] ng Cuba]]. Sa kasalukuyan ay mayroong probisyon para sa ilang bise presidente, na inihalal sa parehong paraan tulad ng presidente ng Cuba.

Sa kasaysayan, ang bise presidente ng Cuba ay nahalal sa parehong tiket sa pangulo. Ang posisyon ay ginagamit noong 1902&ndash;1928, 1936, 1940&ndash;1958, at mula noong 1976.

## Mga Bise Presidente ng Republic in Arms (1869–1899)
## Vice presidents of the Republic (1902–1959)
## First vice presidents of the Council of State (1976–2019)
Vice-presidents elected by the National Assembly on 19 April 2018:
*First Vice-President: Salvador Valdés Mesa
*Vice-President: Ramiro Valdes Menendez
*Vice-President: Roberto Tomas Morales Ojeda
*Vice-President: Gladys Maria Bejerano Portela

## Vice President of the Republic of Cuba (2019–present)
## See also
*Elections in Cuba
*President of Cuba
*List of current vice presidents

## References
Punong Ministro ng Cuba

Ang **punong ministro ng Cuba** (), opisyal na kilala bilang **president of the Council of Ministers** () sa pagitan ng 1976 at 2019, ay ang pinuno ng pamahalaan ng Cuba at ang tagapangulo ng Council of Ministers (cabinet ). Ang punong ministro ay ang ikatlong pinakamataas na katungkulan sa Cuba, pagkatapos ng Unang Kalihim ng Partido Komunista ng Cuba at ng Pangulo ng Cuba, at ang pangalawang pinakamataas na tanggapan ng estado.

Ang opisina ng punong ministro ay unang itinatag noong 1940 alinsunod sa mga probisyon ng Konstitusyon ng Cuba na sinususugan noong taong iyon. Ang unang punong ministro ng Cuba ay si Carlos Saladrigas Zayas (1900–1957), ang pamangkin ng dating Pangulo Alfredo Zayas. Ang punong ministro ay tinatawag ding "Premier". Sa pagitan ng 1940 at 1959, nakita ng Cuba ang labinlimang pagbabago ng punong ministro; Ginamit ni Félix Lancís Sánchez ang tungkulin nang dalawang beses (1944–1945 at 1950–1951) habang hawak ni Fulgencio Batista ang posisyon na kasabay ng Pangulo ng Cuba sa loob ng isang buwan (Abril 1952) kasunod ng isang militar [[kudeta] ]]. Si Fidel Castro ay naging punong ministro noong 1959, pinalitan si José Miró Cardona.

Noong ika-2 ng Disyembre 1976 isang bagong pambansang konstitusyon, ang muling pagsasaayos ng pamahalaan, ay nagpatupad. Sa ilalim ng konstitusyong iyon, ang posisyon ng punong ministro ay epektibong pinagsama sa posisyon ng president, na namuno sa parehong Council of State at Council of Ministers of Cuba.

Ang konstitusyon ng 1976 ay lumikha ng istruktura ng pamahalaan na bahagyang kinopya ang sa Soviet Union. Gayunpaman, hindi katulad sa Unyong Sobyet, kung saan ang Presidium of the Supreme Soviet at ang Council of Ministers ay mga natatanging post , ang Cuban Council of State at Council of Ministers ay pinamunuan ng parehong tao. Higit pa rito, hindi katulad ng Ingles at Ruso, ang Kastila ay hindi nakikilala sa pagitan ng mga terminong "chairman/председатель" at "president/президент", na parehong isinasalin bilang "presidente".

Noong 24 Pebrero 2019, isa pang konstitusyon – ang kasalukuyang Cuba – ay pinagtibay sa isang referendum. Sa ilalim nito, muling inayos ang pamahalaan, at naibalik ang magkahiwalay na posisyon ng pangulo at punong ministro. Manuel Marrero ay hinirang na punong ministro para sa isang 5-taong termino ng Pangulo Miguel Díaz-Canel noong 21 Disyembre 2019, sa ilalim ng mga bagong probisyon ng konstitusyon, at naaprubahan nang nagkakaisa ng [ [National Assembly of People's Power|National Assembly]] na maglingkod sa parehong araw.

## Sanggunian
Salvador Valdés Mesa

Si **Salvador Antonio Valdés Mesa** (ipinanganak noong 13 Hunyo 1945) ay isang Cuban politiko at dating pinuno ng unyon. Siya ang Unang Bise Presidente ng Cuba mula noong Abril 2018 at miyembro ng Political Bureau ng Communist Party of Cuba. Siya ay nahalal na humalili Miguel Díaz-Canel bilang Unang Pangalawang Pangulo ng Cuba noong 19 Abril 2018.

## Talambuhay 
 sa Baku, 28 Pebrero 2023]]

Si Salvador Valdés ay bahagi ng Association of Young Rebels mula noong 1961, pagkatapos ng tagumpay ng Cuban Revolution. Siya ay isang pinuno ng Workers' Central Union of Cuba at ng Communist Party of Cuba. Naglingkod siya bilang Minister of Labor and Social Security sa pagitan ng 1995 at 1999, nang siya ay nahalal na unang kalihim ng PCC sa lalawigan ng Camagüey. Siya ay naging representante ng National Assembly of People's Power mula noong 1993, siya ay miyembro ng Political Council of the Central Committee ng Communist Party of Cuba. at isang miyembro ng Council of State (una para sa Santa Cruz del Sur, pagkatapos Güines simula sa ika-9 na lehislatura) kung saan hawak niya ang isa sa limang Mga Pangalawang Panguluhan. 

## Sanggunian
Manuel Marrero Cruz

Si **Manuel Marrero Cruz** (ipinanganak noong 11 Hulyo 1963) ay isang Cuban na politiko na kasalukuyang nagsisilbi bilang Punong Ministro ng Cuba, at ang una mula noong muling pagtatatag ng opisina ng Punong Ministro noong Disyembre 2019 pagkatapos ng 43-taong pag-aalis ng posisyon mula noong 1976. Ang huling Punong Ministro bago ang pagtanggal ng opisina ay si Fidel Castro. Marrero ay ang unang tao na humawak sa posisyon ng Punong Ministro ng Cuba sa loob ng 43 taon. Isang miyembro ng Communist Party of Cuba, nagsilbi siya bilang long-time Minister of Tourism ng bansa mula 2004 hanggang sa kanyang appointment sa opisina ng Punong Ministro sa Disyembre 2019. Sa panahon ng kanyang panunungkulan bilang ministro ng turismo, nasaksihan ng turismo ng Cuban ang napakalaking katatagan. Si Marrero ay isang arkitekto at nagtrabaho sa Gaviota, ang sangay ng turismo ng Cuban military, kung saan siya rin humawak sa ranggo ng koronel.

## Maagang buhay at karera 
Si Manuel Marrero Cruz ay isinilang noong Hulyo 1963, sa silangang lalawigan ng Holguín. Siya ay isang arkitekto sa pamamagitan ng pagsasanay at sumali sa industriya ng turismo noong 1990. Nagsimula siya bilang isang mamumuhunan sa Gaviota Group at nang maglaon ay naging pinuno ng technical investment group, deputy director at general director ng Río de Luna hotel at pagkatapos ay deputy delegate ng Gaviota para sa silangang mga lalawigan. Siya ay pangkalahatang direktor ng Varadero Azul hotel complex, unang bise presidente at panghuli ay presidente ng Gaviota. Noong 2004, kinuha niya ang Ministri ng Turismo, na hinirang ni Fidel Castro. Nanatili siya sa opisina hanggang Disyembre 2019 nang siya ay pinangalanang Punong Ministro ng Cuba. Ang kanyang kahalili sa Ministri ng Turismo ay si Juan Carlos García Grada.

## Punong Ministro ng Cuba (2019–kasalukuyan)
### Appointment
Kasunod ng 2019 Cuban constitutional referendum, ang opisina ng Punong Ministro ng Cuba ay ibinalik sa unang pagkakataon mula noong huling sinakop ito ni Fidel Castro noong 1976. Presidente Miguel Díaz-Canel pormal na hinirang si Marrero upang maglingkod bilang Punong Ministro, at ang kanyang nominasyon bilang PM ay pinagkaisang pinagtibay ng 594 na kinatawan ng National Assembly.

Ang limitasyon sa termino para sa mga punong ministro sa ilalim ng bagong konstitusyon ng Cuban ay limang taon. Apat na taon kalaunan ay muling nahalal din siya sa National Assembly of People's Power. Sa unang sesyon, noong tagsibol ng 2023, muli siyang nahalal bilang pinuno ng gobyerno ng Cuban.

## Sanggunian
Eskudo ng Bulgarya

Ang **eskudo ng Bulgarya** () ay binubuo ng isang gintong korona leon laganap sa ibabaw ng isang madilim na pula kalasag; sa itaas ng kalasag ay ang makasaysayang Bulgarian crown. Ang kalasag ay sinusuportahan ng dalawang gintong gintong leon na laganap; sa ibaba ng kalasag ay may compartment sa hugis ng oak twigs at white bands na may nakasulat na pambansang motto "Unity makes strength" sa mga ito.

## Paglalarawan 
Ang kasalukuyang coat of arms ng Bulgaria ay pinagtibay noong 1997. Ang kasalukuyang arm ay isang bahagyang muling idinisenyong bersyon ng coat of arms ng Bulgaria mula sa panahon ng 1927–1946. Ang mga sandata na iyon ay batay sa katulad na naunang anyo, unang ginamit ni Tsar Ferdinand I (1887–1918) bilang eskudo ng kanyang personal na pinuno. Ang naunang sagisag, na pinagsama ang tradisyonal na gintong leon na laganap sa pattern ng eskudo ng armas ng Unyong Sobyet, ay inabandona mula noong Communist rule ay nagwakas sa bansa noong 1989. Ang bagong Constitution of Bulgaria, na pinagtibay noong 1991, ay naglalarawan sa Bulgarian coat of arms bilang sumusunod:

Sa loob ng maraming taon, ang kasunduan sa disenyo ng coat of arms ay pinagmumulan ng malaking kontrobersya sa gobyerno ng Bulgaria, habang ang iba't ibang partido ay nagtalo sa mga elemento ng disenyo. Ang panghuling disenyo ay ginawang lehitimo sa Batas para sa coat of arms ng Republika ng Bulgaria noong Agosto 4, 1997:
{{cquote|Eskudo de armas ng Republika ng Bulgaria

Art. 1. Ang coat of arms ng Republika ng Bulgaria ay dapat na isang simbolo ng estado na nagpapahayag ng kalayaan at ang soberanya ng Bulgarian mga tao at estado.

Art. 2. (1) Ang coat of arms ng Republika ng Bulgaria ay magiging isang laganap na gintong nakoronahan na leon sa isang madilim na pulang bukid na may hugis ng isang kalasag. Sa itaas ng kalasag ay magkakaroon ng malaking korona na orihinal na mga korona ng Bulgarian Tsars (i.e. Emperors) ng Ikalawang Bulgarian state na may limang krus at isa pang krus sa ibabaw ng korona. Ang kalasag ay dapat suportahan ng dalawang ginintuang nakoronahan na laganap na mga leon, lumiko patungo sa kalasag mula sa kanan at kaliwang heraldic na panig. Sila ay tatayo sa itaas ng dalawang nakakrus na sanga ng oak na may mga bunga. Sa ilalim ng kalasag, sa ibabaw ng isang puting banda na inilagay sa ibabaw ng mga sanga ng oak na may tatlong kulay na gilid, ay dapat na nakasulat na may gintong mga titik "Ang pagkakaisa ay gumagawa ng lakas".

(2) Ang grapiko at may kulay na imahe ng eskudo ayon sa mga apendise ay dapat na isang hindi mapaghihiwalay na bahagi ng batas na ito.

Art. 3. (1) Ang coat of arm ng Republika ng Bulgaria ay dapat ilarawan sa selyo ng estado sa paraang tinutukoy ng batas para sa selyo ng estado.
Emblema ng Vietnam

Ang **emblema ng Vietnam** (), pormal na **Pambansang sagisag ng Socialist Republic of Vietnam** (), ay isa sa mga opisyal na pambansang simbolo na kumakatawan sa estado ng Sosyalista Republika ng Vietnam. Dinisenyo itong pabilog, may pulang background at dilaw na bituin sa gitna na kumakatawan sa limang pangunahing uri sa lipunang Vietnamese—mga intelektuwal, magsasaka, manggagawa, negosyante at tauhan ng militar; ang rebolusyonaryong kasaysayan at magandang kinabukasan ng Vietnam. Ang cog at mga pananim ay kumakatawan sa kooperasyon ng agrikultura at paggawa sa industriya.

Ayon sa Konstitusyon ng Vietnam:
Ito ay blazoned bilang:

## Kasaysayan 
### Demokratikong Republika ng Vietnam 
 na nananawagan para sa paglikha ng isang pambansang sagisag at isang pambansang selyo para sa Democratic Republic of Vietnam (na may petsang 28-01-1951).]]

Noong 1950s, ilang bansa sa buong mundo ang nagtatag ng diplomatikong relasyon sa Democratic Republic of Vietnam. Upang palawakin ang ugnayan sa ibang mga bansa at pagtibayin ang soberanya ng Vietnam sa pamamagitan ng mga aktibidad na diplomatiko, ang Ministry of Foreign Affairs ay nagpadala ng opisyal na dispatch sa National Assembly Standing Committee sa paglikha ng pambansang sagisag. Sa kanyang mga isinumite 15 sketch ang pinili ng Central Committee of Fine Arts and Arts at ipinadala sa Ministri ng Propaganda para isumite sa Punong Ministro noong Oktubre 1954.

Ang disenyo ay malapit na kahawig ng emblem ng People's Republic of China at ang buong emblem ay nakabatay sa coat of arms of the Soviet Union.

## Mga sanggunian
Miguel Díaz-Canel

Si **Miguel Mario Díaz-Canel y Bermúdez** (; ipinanganak 20 Abril 1960) ay isang Cuban pulitiko at engineer na ang ika-3 at kasalukuyang Unang Kalihim ng Partido Komunista ng Cuba. Bilang Unang Kalihim, siya ang pinakamakapangyarihang tao sa gobyerno ng Cuban. Si Díaz-Canel ang humalili sa magkapatid na Fidel at Raúl Castro, na ginawa siyang unang hindi-Castro na pinuno ng Cuba mula noong revolution.

Si Díaz-Canel ay naging miyembro ng Politburo of the Communist Party mula noong 2003, at nagsilbi bilang Ministro ng Mas Mataas na Edukasyon mula 2009 hanggang 2012. Na-promote siya sa post ng Bise Presidente ng Konseho ng mga Ministro (Deputy Prime Minister) noong 2012. Pagkaraan ng isang taon, noong 2013, siya ay nahalal bilang Unang Bise Presidente ng Council of State. Siya ang humalili kay Raúl Castro bilang Pangulo ng Konseho ng Estado noong 2018; sa Disyembre 2019 ang opisina ay magiging Pangulo ng Republika. Noong 19 Abril 2021, si Díaz-Canel ay kinuha ang renda ng Communist Party of Cuba, nang palitan niya si Raúl Castro bilang Unang Kalihim.

## Maagang buhay
Si Díaz-Canel ay ipinanganak noong 20 Abril 1960 sa Placetas, Villa Clara, kina Aída Bermúdez, isang guro sa paaralan, at Miguel Díaz-Canel, isang mechanical plant na manggagawa sa [ [Santa Clara, Cuba]]. Siya ay direktang ama Kastila (Asturian) pinagmulan; ang kanyang lolo sa tuhod na si Ramón Díaz-Canel ay umalis Castropol, Asturias (Espanya) patungong Havana noong huling bahagi ng ika-19 na siglo.

Nagtapos siya sa Central University of Las Villas noong 1982 bilang electronics engineer at pagkatapos ay sumali sa Cuban Revolutionary Armed Forces. Noong 1987, natapos niya ang isang internasyonal na misyon sa Nicaragua bilang Unang Kalihim ng Young Communist League ng Villa Clara.

## Karera sa politika 
Noong 1993, nagsimulang magtrabaho si Díaz-Canel sa Communist Party of Cuba at makalipas ang isang taon ay nahalal na Unang Kalihim ng Provincial Party Committee ng Villa Clara Province (isang pinakamataas na posisyon na mas mataas kaysa sa isang gobernador). Noong 2003, siya ay nahalal sa parehong posisyon sa Holguín Province.

Si Díaz-Canel ay hinirang na Ministro ng Mas Mataas na Edukasyon noong Mayo&nbsp;2009, isang posisyon na hawak niya hanggang 22 Marso 2012, nang siya ay naging Bise Presidente ng Council of Ministers (deputy prime minister) . Noong 2013 siya ay naging Unang Bise Presidente ng Konseho ng Estado. Noong 18&nbsp;Abril 2018, napili si Díaz-Canel bilang ang tanging kandidato na magtagumpay Castro bilang pangulo. at nanumpa sa parehong araw. Inaasahan ng mga eksperto sa patakaran na ipagpapatuloy niya ang maingat na reporma ng komunista na mga patakarang pang-ekonomiya ng kanyang mga hinalinhan, habang pinapanatili ang istrukturang panlipunan ng bansa. ang currency system. Sa panahon ng mga protesta, sinabi niya: "Ibinigay na ang order ng labanan - sa mga lansangan, mga rebolusyonaryo!"

## Sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations