open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Transylvania

Ang **Transylvania** ay isang makasaysayang rehiyon na matatagpuan sa gitnang Romania. Matatagpuan sa silangan at timog ang mga likas na hangganan nito at ang bulubundukin ng Carpatos. Ang makasaysayang Transylvania ay umaabot sa kanluran hanggang sa Mga Bundok ng Apuseni . Ang termino ay minsang sumasaklaw hindi lamang sa mismong lugar, kundi pati na rin ang mga bahagi ng mga makasaysayang rehiyon ng Crișana at Maramureș, at paminsan-minsan ang bahagi ng Banat na matatagpuan sa Romania.

Ang rehiyon ng Transylvania ay kilala dahil sa mga tanawin ng Carpathia at ang mayamang kasaysayan nito. Kabilang din dito ang mga pangunahing lungsod tulad ng Cluj-Napoca, Brașov, Sibiu, Târgu Mureș, Alba Iulia, at Bistrița .

Karaniwang iniuugnay ng Mundong Kanluranin ang Transylvania sa mga bampira, dahil sa mga impluwensiya galing sa nobela ni Bram Stoker na *Dracula* at mga maraming pelikula na may inspirasyon ng kuwento.  

## Kasaysayan 
Ang Transylvania ay isang makasaysayang rehiyon sa Gitnang Europa. Noon, ito ay bahagi ng Hungary, isang independiyenteng pamunuan, na kabilang sa Imperyong Otomano o isang lalawigan ng Austria-Hungary. Ito ay naging bahagi ng Romania mula pa noong 1918.

Ang mga hangganan ay nasa Ilog Siret mula sa silangan, ilog Tisza mula sa kanluran at hilaga, at sa timog ng Kabundukang Carpatos.

Ang pangunahing lungsod ng Transylvania, ang Cluj-Napoca, ay itinuturing bilang impormal na kabisera ng rehiyon, ngunit ang Transylvania ay pinamunuan din mula sa lungsod ng Alba Iulia sa panahon ng pagtitiwala nito mula sa Imperyong Otomano, at ang mga kinauukulang opisyal ay inilipat sa Sibiu nang ilang panahon noong ika-19 na siglo.

## Kulturang popular 
Ang Transylvania ay pangunahing kilala bilang upuan (at pinagmulan) ng *Count Dracula*. Ang kwentong bampira ni Bram Stoker ay batay sa isang lokal na namumuno na si Vlad III, na kilala sa kanyang kalupitan. Ito rin ang tahanan ni Elizabeth Báthory.
Kategorya:Romania
Kategorya:Mga rehiyon ng Europa
Rajnath Singh

**Rajnath Singh** (ipinanganak noong 10 Hulyo 1951) ay isang politiko sa India na nagsisilbing Defense Minister ng India. Siya ang dating Pangulo ng Bharatiya Janata Party. Siya ay dating nagsilbi bilang Punong Ministro ng Uttar Pradesh at bilang isang Ministro ng Gabinete sa Pamahalaang Vajpayee. Siya ay ang Home Minister sa Unang Ministro ng Modi. Nagsilbi din siya bilang Pangulo ng BJP dalawang beses ibig sabihin, 2005 hanggang 2009 at 2013 hanggang 2014. Siya ay isang beteranong pinuno ng BJP na nagsimula sa kanyang karera bilang isang Rashtriya Swayamsevak Sangathan Swayamsevak. Siya ay isang tagapagtaguyod ng ideolohiya ng partido na Hindutva.

## Mga Sanggunian 
## Mga panlabas na site 
* 

Kategorya:Mga politiko ng Indiya
Buto ng Ishango

Ang **buto ng Ishango** ay isang kagamitang yari sa buto na may habang 10 sentimetro at pinaghihinalaang isa ring kagamitang matematikal. Tinatayang ginawa noong panahon ng Mataas na Paleolitiko, ang buto ay ang pibula ng isang papio na may matulis na piraso ng kuwarso sa isa sa mga dulo nito, maaaring para sa pag-uukit. Pinaghihinalaang ginamit ito bilang isang pantalâ (*tally stick*) ng ilan, dahil na rin may isang serye ng mga guhit na nakalagay rito na ipinagpapalagay na mga talang pammarkang inukit sa tatlong hanay. Pinabubulaan ito ng ilan, na nagpapalagay naman na maaaring ginawa ang mga guhit na ito para mas madaling hawakan o di kaya'y para sa iba pang mga dahilang walang kinalaman sa matematika. Sinasabi ng mga pabor sa pagiging bagay pangmatematika nito na ang mga nakalagay na marka rito ay hindi inukit lang nang basta-basta at maaaring ginamit bilang pambilang at pangkalkula ng mga simpleng operasyong pangmatematika. Nadiskubre ito sa loob ng Pambansang Liwasan ng Virunga, malapit sa Goma, Kongo DR.

Unang tinayang nanggaling ang buto noong bandang  at  Gayunpaman, nang muling tinaya ang lugar kung saan ito nadiskubre, napag-alaman na aabot sa 20,000 taon na ang tanda nito (nasa pagitan ng  hanggang ).

Nasa isang permanenteng eksibisyon ang buto sa l’Institut Royal Belge des Sciences Naturelles sa Bruselas sa Belhika.

Maaaring iinterpreta ang ikatlong hanay bilang isang "talahanayan ng mga pangunahing bilang," Dahil rito, nagbigay ng isang kuro-kuro si Claudia Zaslavsky na ang gumawa ng buto ay maaaring isang babae, na maaaring bumase sa regla at ang kinalaman nito ng pagbago ng hitsura ng buwan sa langit. Kinontra ito ng isang pag-aaral at sinabing masyadong ininterpreta ni Marshack ang mga datos. Dagdag pa nito, hindi sinusuportahan ng ebidensiya ang hinuhang kalendaryong lunar.

Kamakailan lamang, nagbigay ng isang mungkahi si Vladimir Pietser na baka ginamit ang buto bilang isang kagamitan sa pagbilang na may báseng 12 at sub-baseng 3 at 4, kung saan maaari ring ginamit ito sa pagpaparami. Kinumpara niya ito sa isang primitibong *slide rule*.

## Tingnan din 
* Kasaysayan ng matematika

## Talababa 
## Mga sanggunian 
Kategorya:Arkeolohiya
Kategorya:Arkeolohiyang Aprikano
Kategorya:Matematika
Bartolomé Esteban Murillo

[thumb| *Potograpiya sa sarili*, sa paligid ng [1670, langis sa canvas, 122 x 107 cm, London, National Gallery.]]
Si **Bartolomé Esteban Murillo** (Seville, nabinyagan noong Enero 1, 1618– Abril 3, 1682) ay isang pintor ng Baroque ng Espanya. Nabuo sa pangwakas na naturalismo, bumuo siya patungo sa mga pormula na tipikal ng buong Baroque na may pagkasensitibo na minsan ay nauuna ang Rococo sa ilan sa kanyang pinaka kakaiba at ginaya ang mga likhang larawan, tulad ng *Immaculate Conception* o *Mabuting Pastol* sa isang bata na pigura. Pangunahing pintor ng paaralang Sevillian, na may maraming bilang ng mga alagad at tagasunod na nagdala ng kanyang impluwensya nang maayos noong ika-18 siglo, siya rin ang pinakatanyag at pinahahalagahan na pintor ng Espanya sa labas ng Espanya, ang nag-iisa lamang na isinama ni Sandrart ng isang maikli at mahusay talambuhay sa kanyang Academia picturae eruditae ng 1683 na may Sariling larawan ng pintor na inukit ni Richard Collin. Kinondisyon ng kliyente, ang karamihan ng kanyang produksyon ay binubuo ng mga gawa ng isang relihiyosong likas na nakalaan para sa mga Sevillian church at kumbento, ngunit hindi katulad ng iba pang magagaling na Espanyol na panginoon ng kanyang panahon, nilinang din niya ang pagpipinta ng genre sa isang tuloy-tuloy at independiyenteng batayan. sa buong karera ng kanyang karera.
[thumb| *Ang Birhen na may Friar Lauterio, Saint Francis ng Assisi at Saint Thomas Aquinas*, circa 1638-1640, langis sa canvas, 216 x 170 cm, [Cambridge, Fitzwilliam Museum . Ang isang cartouche sa ibabang kanang sulok ay nagpapaliwanag ng nilalaman ng hindi pangkaraniwang bagay na ito, kung saan pinayuhan ng Birhen si Franciscan Friar Lauterio, isang mag-aaral ng teolohiya, na kumunsulta sa *Summa Theologiae* ng mga Aquinas upang malutas ang kanyang pag-aalinlangan sa pananampalataya.]]
[thumb| *Sagrada Familia del pajarito*, circa 1649-1650, langis sa canvas, 144 x 188 cm, Madrid, Prado Museum . Sa paggamot ng ilaw at pag-aaral ng mga walang buhay na bagay na [Francisco de Zurbarán|Zurbaranesque pa rin, lumilikha si Murillo ng isang matalik na kapaligiran ng mapayapang pang-araw-araw na buhay na magiging katangian ng kanyang pagpipinta, na hinarap ang relihiyosong katotohanan, kung saan ang pigura ni Saint Joseph ay tumatagal ng espesyal na katanyagan, na may ang mga mapagkukunan ng naturalismo at isang pansarili at napaka paningin ng tao.]]
[left|thumb| *Kapanganakan ng Birhen*, 1660, [Paris, Louvre Museum .]]
[thumb| *Inmaculada Concepción de los Venerables* o *Inmaculada Soult*, bandang 1678, langis sa canvas, 274 x 190 cm, [Madrid, Museo del Prado .]]
[left|thumb| *Ang Magandang Pastol*, bandang 1660, langis sa canvas, 123 x 101 cm, [Madrid, Museo del Prado .]]

Murillo-joven espulgandose.jpg | *Nag-aayos ng lalaki ang kanyang sarili*, mga 1650, Paris, Louvre Museum .
Bartolome murillo-tres niños.jpg |*Three Boys* ( *Two Urchins and a Negro* ), circa 1670, London, Dulwich Picture Gallery .
Murillo-niño asomado a la ventana.jpg |*Natatawang batang lalaki na nakasandal sa bintana*, mga 1675, London, National Gallery .

Kategorya:Mga pintor mula sa Espanya
Ian Ignacio

Si **Ian Taylor Ignacio** o sa simpleng **Ian Ignacio**, ay (ipinanganak noong 2 Hulyo 1988) ay isang aktor at modelo sa Pilipinas, ay ginampanan ang mga pagaarte sa  The Trigonal: Fight for Justice (2018), BuyBust (2018), Circle of Bones at sa Descendants of the Sun bilang Greg Abad (vilain na karakter).

## Sanggunian
## Talababa
* 

Kategorya:Ipinanganak noong 1988
Kategorya:Mga Pilipino
Kategorya:Mga artista mula sa Pilipinas
Kategorya:Mga lalaking modelo sa Pilipinas
Kalakhang Lungsod ng Cagliari

Ang **Lungsod ng Metropolitan ng Cagliari** () ay isang kalakhang lungsod sa Sardinia, Italya. Ang kabesera nito ay ang lungsod ng Cagliari at may kasamang 17 comuni. Ito ay itinatag ng batas noong 2016 at pinalitan ang Lalawigan ng Cagliari. Ang kasalukuyang pangulo ay ang alkalde ng Cagliari, si Paolo Truzzu. Ang populasyon ng residente ay humigit-kumulang na 432,000. Ang bilang na ito ay maaaring tumaas dahil sa pag-commute sa umiiral na urbanong pook hanggang sa humigit-kumulang 477,000.

## Heograpiya 
left|thumb| Mapa ng lungsod ng lungsod ng Cagliari, ang kabesera sa pula
link=https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/ca/Campidano_800.jpg/220px-Campidano_800.jpg|left|thumb|Tanaw mula sa satellite ng bahagi ng Kalakhang Lungod ng Cagliari
Ang Kalakhang Lungsod ng Cagliari ay umaabot sa katimugang bahagi ng kapatagang Campidano, sa pagitan ng dalawang bulubundukin. Ang Kabundukang Sulcis ay nasa kanluran at kinabibilangan ng Monti Arcosu, , at Punta Sebera. Sa silangan ay ang Kabundukang Monte Linias, kabilang  at Sette Fratelli. Ang mga bundok na ito ay binubuo ng Ordovician shale at Carboniferous granito at hindi lalampas sa . Ang isang pagbubukod ay ang  na .

## Tingnan din 
* Talaan ng mga munisipalidad ng Kalakhang Lungsod ng Cagliari

## Mga sanggunian
Ostuni

Ang **Ostuni** (; Salentino; ) ay isang lungsod at *komuna*, na matatagpuan mga 8&nbsp;km mula sa baybayin, sa lalawigan ng Brindisi, rehiyon ng Apulia, Italya. Ang bayan ay may populasyon na halos 32,000 sa panahon ng taglamig, ngunit maaaring tumaas sa 100,000 mga naninirahan sa panahon ng tag-init, kabilang sa mga pangunahing bayan na nakakaakit ng mga turista sa Apulia. Mayroon din itong pamayanan ng mga imigranteng Britaniko at Aleman at may isang industriyal na sona. Ang rehiyon ay gumagawa ng de-kalidad na langis ng oliba at alak.

## Kasaysayan 
Ang teritoryo ng Ostuni ay naninirahan na sa Gitnang Paleolitiko (50,000-40,000 taon na ang nakalilipas). Ang maburol na lugar, tahanan ng maraming kuweba, ay nag-aalok ng perpektong natural na mga silungan para sa mga primitibong komunidad ng tao.

## Sport 
### Mga pasilidad sa sport 
Munisipal na estadyo na may kalupaang damo, na may kapasidad na 2,200 upuan; sports hall na may 1200 upuan; 450-seat tensostatic arena; panloob na munisipal na swimming pool; mga tennis court.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* 
* Ang impormasyon tungkol sa Ostuni sa German Reisemagazin
* Maigting na Patnubay ng Ostuni 

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Basilika ng San Saturnino

thumb|250x250px| Basilika ng San Saturnino.
Ang **Basilika ng San Saturnino** ay isang Pale-Kristiyanong simbahan sa Cagliari, katimugang Cerndeña, Italya.

## Kasaysayan 
Ang simbahan ay unang nabanggit sa unang bahagi ng ika-6 na siglo. Ang simbahan na ito ay malamang na itinayo malapit sa libingan ni San Saturnino ng Cagliari, na, ayon sa *Passio sancti Saturni* (isang medyebal na dokumento na nagsasabi sa kuwento ng santo), ay na-martyr noong 304.

## Mga pinagkuhanan 
* Coroneo, Roberto (1993). Architettura Romanica dalla metà del Mille al primo '300 . Nuoro: Ilisso. ISBN Coroneo, Roberto (1993).  Coroneo, Roberto (1993). 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Marino, Lazio

Ang **Marino** ( o , lokal na Romanesco: ) ay isang lungsod ng Italya at *komuna* sa Lazio (gitnang Italya), sa Kaburulang Albano, Italya,  timog-silangan ng Roma, na may populasyon na 37,684 at isang teritoryo ng . Ito ay hangganan ng iba pang mga komuna ng Castel Gandolfo, Albano Laziale, Rocca di Papa, Grottaferrata, at Ciampino. Sikat ang Marino sa puting alak nito, at para sa *Kapistahan ng Ubas* nito, na ipinagdiriwang mula pa noong 1924.

## Ekonomiya 
Ayon sa kaugalian, ang pangunahing aktibidad ng lugar ay pagtatanim ng ubas, na palaging ginagarantiyahan ang mga naninirahan sa Marinella ng isang patas na antas ng kagalingan. Sa katunayan, sa mahabang panahon ang Marino ay isang destinasyon para sa pana-panahon o permanenteng imigrasyon, pangunahin mula sa mga bayan ng Katimugang Lazio.

Ngayon ang papel ng pagtatanim ng ubas ay napakalimitado, kahit na ito ay patuloy na katangian; sa kabilang banda, ang sektor ng serbisyo, na nakaugnay din sa kalapitan ng kabisera, at ang sektor ng gusali ay may kapansin-pansing pag-unlad. Medyo maunlad na kalakalan.

## Mga tala 
## Mga panlabas na link 
* Kasaysayan at kultura sa Marino 
* Ang *sagra* ng Marino 
* Ashby, Thomas (1911). "Marino"&nbsp;. Sa Chisholm, Hugh (ed.). Encyclopædia Britannica . 17 (ika-11 ed.). Cambridge University Press. p.&nbsp;721.

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Torre di San Pancrazio

thumb| Torre di San Pancrazio
Ang **Torre di San Pancrazio** (sa wikang Sardo: **sa turri de Santu Francau** ) ay isang medyebal na tore sa sa Cagliari, katmigang Cerdeña, Italya . Matatagpuan ito sa Castello makasaysayang bahagi ng lungsod.

Ang tore ay itinayo noong 1305, sa panahon ng dominasyon ng mga Pisano ng lungsod, ng arkitekto ng Cerdeña na si Giovanni Capula, na dinisenyo rin ang Torre dell'Elefante makalipas ang dalawang taon, pati na rin ang Torre dell'Aquila, na bahagyang nawasak noong ika-18 siglo at isinasama na ngayon sa Palazzo Boyl. Ang tore ay bahagi ng mga kuta ng lungsod na itinayo laban sa nalalapit na pananakop ng Aragonese sa isla. Ang tore ay itinayo sa puting apog mula sa kalapit na Colle di Bonaria, na may pader na hanggang 3 metro ang kapal. Mayroon din itong isang tarangkahan, na, kasama ang Torre dell'Elefante, ay pa rin ang pangunahing pasukan sa Castello.

Sa panahon ng panuntunan ng Aragonese, ang edipisyo ay binago at ginamit bilang isang kulungan. Naibalik ito noong 1906, sa muling pagbubukas ng ilang mga seksiyon na natakpan ng iba pang mga gusali.

## Mga pinagkuhanan 
* AA. VV. (October 1999). Cagliari - Monumenti aperti . Tipografia Doglio.
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Dambana ng Mahal na Ina ng Bonaria

[right|thumb|300x300px| Santuwaryo ng Dambana ng Mahal na Ina ng Bonaria, sa [Cagliari, Sardinia]]
Ang **Dambana ng Mahal na Ina ng Bonaria** kilala rin bilang **Mahal na Ina ng mga Katamtamang Hangin** ay isang titulong Marian na nauugnay sa Mahal na Birheng Maria bilang Bituin ng Dagat at patron ng mga sailboat. Bilang karagdagan, ito ay unang nauugnay dambanang Katoliko Romanong na Mahal na Birheng Maria na matatagpuan sa Cagliari, Cerdeña (Italya).

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
* Homepage para sa Order ng Our Lady of Mercy sa Estados Unidos
* Homepage ng Shrine ng Our Lady of Bonaria
Santa Maria, Uta

thumb|250x250px| Patsada ng simbahan.
thumb|250x250px| Ang loob ng simbahan.
Ang **Santa Maria** ay isang simbahang medyebal sa *komuna* ng Uta, Cerdeña, Italya.

Ang eksaktong petsa ng pagtatayo ay hindi alam, bagaman sa pangkalahatan ay iniugnay sa kalagitnaan ng ika-12 siglo ng mga monghe mula sa Abadia ng San Victor sa Marsella, marahil sa mga pagkasira ng isang dati nang estruktura. Ito ay isang halimbawa ng impluwensiyang ng estilong Provenzal at Toscana na Romaniko sa lokal na arkitekturang medieval (noong panahong ang lugar ay nasa ilalim ng pamamahala ng Republika ng Pisa).

## Mga pinagkuhanan 
* Coroneo, Roberto (1993). Architettura Romanica dalla metà del Mille al primo '300 . Nuoro: Ilisso. ISBN Coroneo, Roberto (1993).  Coroneo, Roberto (1993). 

## Mga panlabas na link 
* Opisyal na website
Monasterio de El Escorial

alt=|thumb| El Escorial Monastery, harapan ng bakuran.
thumb| Mga Halamanan ng Monasteryo ng El Escorial.
Ang **Royal Monastery ng San Lorenzo de El Escorial** ay isang monumento na may kasamang isang royal palace, isang basilika, isang panteon, isang aklatan, isang paaralan at isang monasteryo. Matatagpuan ito sa bayan ng Espanya ng San Lorenzo de El Escorial, sa pamayanan ng Madrid, at itinayo noong ika-16 na siglo sa pagitan ng 1563 at 1584.

Kategorya:Mga gusali ng Espanya
Palazzo Regio

Ang **Palazzo Regio** (*Maharlikang palasyo*), kilala rin bilang **Viceregio** (*Palasyo ng biseroy*), ay isang makasaysayang gusali sa Cagliari, ang sinaunang paninirahan ng kinatawan ng hari ng Cerdeña sa panahon ng pananakop Aragonese, Espanyol, at Saboya at ngayon ang luklukan ng Kalakhang Lungsod ng Cagliari. Matatagpuan ito sa makasaysayang distrito ng Castello.

Ang gusali ay orihinal na itinayo noong ika-14 na siglo at naging puwesto ng tagapamahala mula pa noong 1337, sa utos ni Pedro IV ng Aragon. Sa paglipas ng mga siglo ang gusali ay sumailalim sa maraming mga pagbabago at pagdaragdag. Partikular na makabuluhan ay ang pagpapanumbalik ng ika-18 siglo. Noong 1730, sa kamay ng mga inhinyero ng Piedmontese de Guibert at de Vincenti itinayo ito nang may engrandeng hagdanan patungo sa pangunahing palapag. Ang mga silid ay ibinalik noong 1735 ni della Vallea. Ang harapan sa kanluran, na may pangunahing portada na nakahanay sa hagdanan, ay inayos noong 1769, ebidensiya ay ang inskripsyon sa pintuan ng bezel sa bintana na bubukas sa gitnang balkonahe.

Sa pagitan ng 1799 at 1815, ang palasyo ay ang opisyal na paninirahan ng pamilya ng hari at ang korte, na ipinatapo mula sa Turin nang sinakop ito ni Napoleon.

Noong 1885 ang palasyo ay naging pag-aari ng Lalawigan, na nagtaguyod ng kinatawan ng tanggapan at pinangasiwaan ang pagpapanumbalik ng interior, upang maiakma sa bagong tungkulin. Noong 1893 nagsimula ang gawaing dekorasyon sa silid ng Konseho, ng Perusinong si Domenico Bruschi para sa mga fresco at dell'Angeletti para sa mga stucco. Ang pagsasagawa ay nakumpleto noong 1896.

## Galeriya 

Talaksan:PalazzoRegio3.jpg|Loob
Talaksan:PalazzoRegio4.jpg|Fresco
Talaksan:PalazzoRegio.jpg|Hagdanan
Talaksan:PalazzoregioCA.jpg|Patsada sa silangan

## Mga tala 
## Bibliograpiya 
* Salvatore Naitza. ''Architettura dal tardo '600 al classicismo purista* . Nuoro, Ilisso, 1992.
* Maria Grazia Scano. *Pittura e scultura dell'Ottocento'' . Nuoro, Ilisso, 1997.ISBN&nbsp;88-85098-56-8

## Mga panlabas na link 
* "AA.VV. Il palazzo regio di Cagliari, Ilisso 2000" (PDF). 
* "Sardegna cultura".
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Andrei King

**Andrei King**, (isinilang noong 22 Mayo 1996 sa Pilipinas), ay isang Pilipinong modelo at Tiktoker influencer, siya ay gumanap sa Princess and I sa ABS-CBN. Si King ay isa sa mga kalahok sa edisyon ng Pinoy Big Brother: Kumunity Season 10.

## Pilmograpiya
### Telebisyon
## Sanggunian
Kategorya:Mga Pilipino
Kategorya:Mga Breton
Kategorya:Mga artista mula sa Pilipinas
Kategorya:Mga TikToker sa Pilipinas
Kategorya:Mga lalaking modelo sa Pilipinas
Kategorya:Mga taga-Kalakhang Maynila
Crema, Lombardia

Ang **Crema** (Italayano: [ˈKrema]; Cremasco: ) ay isang lungsod at *komuna* sa lalawigan ng Cremona, sa rehiyon ng Lombardia sa hilagang Italya. Itinayo ito sa tabi ng ilog ng Serio sa  mula sa Cremona. Ito rin ang luklukan ng Katolikong Arsobispo ng Crema, na nagbigay ng titulong lungsod sa Crema.

Ang pangunahing gawaing pang-ekonomiya ng Crema ayon sa kaugalian (mula noong ika-11 siglo) ay nauugnay sa agrikultura, pag-aanak ng baka at paggawa ng lana, ngunit ang mga paggawa nito sa mga huling siglo ay kinabibilangan ng keso, mga produktong bakal at mga tela ng bulak at lana.

## Kasaysayan 
[left|thumb|240x240px|[Katedral ng Crema]]
Ang mga pinagmulan ng Crema ay nauugnay sa pagsalakay ng mga Lombardo noong ika-6 na siglo CE, ang pangalang diumano'y nagmula sa terminong Lombardong *Krem* na nangangahulugang "maliit na burol", bagaman ito ay nagdududa dahil hindi ito nasa itaas ng nakapalibot na kanayunan. Maaaring magmungkahi ng mas matandang pinagmulan ang ibang mga ugat ng lingguwistika, partikular ang ugat ng Indo-Europeo na nangangahulugang isang hangganan (cf. Ukranya, crêt). Ang iba pang awtoridad ay nagtunton sa pundasyon nito noong ika-4 na siglo CE, noong ang Milan ay kabesera ng Kanlurang Imperyong Romano. Ayon sa isa pang bersyon, ito ay sa halip ay isang mas sinaunang Selta o Etrusko na paninirahan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga lungsod at bayan sa Lombardy
Kategorya:Official website different in Wikidata and Wikipedia
Kategorya:Mga artikulong naglalaman ng teksto sa wikang Italyano
Kategorya:Mga koordinado sa Wikidata
Santa Maria della Peste, Viterbo

Ang **Santa Maria della Peste** ay isang maliit na templo-simbahan (tempietto) sa Viterbo na itinayo sa simula ng ika-16 na siglo upang magpasalamat sa Birheng Maria sa pagtatapos ng epidemya noong 1493-4. Ang mga salot para sa taong iyon ay tila binubuo ng parehong sipilos at ang bubonikong peste. Paulit-ulit na naapektuhan ng mga epidemya ang mga bayan sa Europa sa mga daang siglo, na may salot na nakakaapekto sa Viterbo noong 1363, 1374, 1400, 1463, 1476, 1522, 1566, at 1657. Ang arkitekto ay hindi kilala, ngunit sa oktagonal na pagkakaayos na may isang maliit na may bubong na may simboryo, maaalala ang isa pang napapanahong Renasimiyentong tempietto ni Bramante sa San Pietro sa Montorio sa Roma. Noong nakaraang siglo, ang kapilya ay muling inialay sa mga namatay sa giyera.

## Mga tala
San Francesco, Viterbo

Ang **Basilika ng San Francisco** () ay isang simbahang parokya at basilika menor sa Viterbo, gitnang Italya . Ang pamamahalang museolohiko ng simbahan ay pinamamahalaan ng Polo Museale del Lazio.

## Kasaysayan 
Ang simbahan ay itinayo mula 1237, sa lupang donasyon ni Papa Gregorio IX sa Ordenng Franciscano. Ang dati nang Palazzo degli Alemanni, na nagsimula pa noong 1208, ay isinama sa kumbento na isinama sa simbahan.

Ang estruktura ay ipinanumbalik noong ika-16 at ika-17 na siglo, kasama ang pagdaragdag ng mga elementong Baroko na itinago ang mga orihinal na Romaniko. Ang isang inskripsiyon sa harapan ay nagsasaad na ang simbahan, na bahagyang nawasak ng mga pambobombang Alyado noong Enero Enero 1944, ay itinayong muli at muling binuksan noong 1953. Ang mga pagpapanumbalik na ito ay humantong sa pagtanggal ng mga Barokong dagdag at pagpapanumbalik ng orihinal na Romanikong hitsura.

## Mga tala 
## Mga panlabas na link 
* 

Kategorya:Pages with unreviewed translations
San Sisto, Viterbo

thumb| Labas
thumb| Loob
thumb| Retablo ni Neri di Bicci
Ang **San Sisto** ay isang Katoliko Romanong simbahang Romaniko sa bayan ng Viterbo sa Rehiyon ng Lazio. Ang simbahan ay dating kilala bilang **San Sisto fuori la Porta Romana**.

## Paglalarawan 
Ang simbahan ay itinayo noong ika-11 siglo, malamang sa lugar ng isang naunang kapilya o ediculo. Dati itong may kadikit na palasyo at monasteryo, at nagsilbing ostel para sa mga peregrino patungo sa Roma. Ang simbahan ay sumailalim sa ilang rekonstruksiyon sa pagdaan ng mga siglo, kapansin-pansin pagkatapos ng maraming pinsala mula sa pambobomba noong panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig.

## Mga tala 
## Mga panlabas na link 
*
Basilika ng Santa Maria della Quercia, Viterbo

thumb| Labas
Ang **Basilika ng Santa Maria della Quercia** ay isang santuwaryong simbahang Romano Katoliko at menor de edad na basilica, halos dalawang kilometro sa labas ng sentro ng Viterbo, sa daan patungong , sa Rehiyon ng Lazio, Italya. Ito ay nasa estilong Renasimiyento.

## Kasaysayan 
Noong 1417, isang lokal na pintor ang nagpinta ng isang icon ng Birhen kasunod sa disenyo ng isang lokal na pintor na si Maestro Martello. Ang imahen ay inilagay sa isang puno ng roble sa kanayunan, at naging mapagkukunan ng paggalang, na tumaas lamang noong 1467 habang may salot. Ang mga himala ay maiugnay sa icon, at ang imahen ay inilagay sa isang kapilya.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Santa Maria Nuova, Viterbo

Ang **Santa Maria Nuova** ay isang sinaunang Romanikong Katoliko Romanong simbahan sa Viterbo sa Rehiyon ng Lazio, Italya.
thumb| Labas

## Kasaysayan 
Isang simbahan sa lugar ay umital bago ang 1080 nang itinala sa mga dokumento na ang simbahan, kasama ang katabing ospita  ostel para sa mga peregrino, ay ibinigay sa lungsod ng Viterbo. Ang simbahan, hanggang 1574, ay dating arkibo, bangko, at bulwagang pagtitipon para sa mga tanyag na pagpupulong. Pagkatapos nito, inilipat ang mga kalakaran sa Palazzo dei Priori. Sinasabing, noong 1266, nangaral si Tomas ng Aquino mula sa pulpito sa simbahang ito.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*
Mga wika ng India

Ang mga wika sa India ay nabibilang sa maraming mga pamilya ng wika, ang pangunahing mga wika ng Indo-Aryan na sinasalita ng 78.05% ng mga tao sa India at ang mga wikang Drabida na isinasalita ng 19.64% ng mga Indian. Ang mga wikang sinasalita ng natitirang 2.31% ng populasyon ay nabibilang sa Austroasiatic, Sino-Tibetan, Tai-Kadai at ilang iba pang mga menor de edad na pamilya at liblib na wika. Ang India ang ika-apat na mayroong pinakamataas na bilang ng mga wika sa mundo (427), pagkatapos ng Nigeria (524), Indonesia (710) at Papua New Guinea (840). 

Ang Artikulo 343 ng konstitusyon ng India ay nagsasabi na ang opisyal na wika ng Union ay Hindi sa script ng Devanagari sa halip na ang umiiral na Ingles. Nang maglaon, isang susog sa konstitusyon, , pinapayagan ang pagpapatuloy ng Ingles kasama ang Hindi sa pamahalaang India nang walang katiyakan hanggang sa magpasya ang batas na baguhin ito. Ang anyo ng mga numerong gagamitin para sa mga opisyal na layunin ng Union ay "ang pandaigdigan na anyo ng mga numerong India", na tinutukoy bilang mga numerong Arabe sa karamihan sa mga bansang nagsasalita ng Ingles. Sa kabila ng mga maling palagay, ang Hindi ay hindi pambansang wika ng India; ang Konstitusyon ng India ay hindi nagbibigay ng anumang wika ng katayuan ng pambansang wika.

## Mga sanggunian
San Flaviano, Montefiascone

Ang **San Flaviano** ay isang Katoliko Romanong simbahan sa estilong Romaniko sa Montefiascone, sa lalawigan ng Viterbo, Lazio, Italya.
thumb| Simbahan ng San Flaviano, Montefiascone

## Kasaysayan 
Ang patsadang bato mula sa 1252 ay may tatlong magkakaibang arko ng sukat, at naibabawasan ng isang balkonaheng may bubong. Ang mas mababang simbahan na nakikita ngayon ay itinayo sa isang mas matandang gusali noong ika-11 na siglo. Ang simbahan ay inialay sa maagang Bisantinong martir na si Flaviano. Ang estruktura ay may isang mababa at itaas na simbahan.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Santa Maria delle Grazie, Montefiascone

Ang **Santuwaryo ng Madonna delle Grazie** ay isang Katoliko Romanong simbahan sa Montefiascone, lalawigan ng Viterbo, Lazio, Italya. Matatagpuan ito malapit sa simbahan ng Basilica ng San Flaviano.

## Kasaysayan 
Ang santuwaryo ay itinayo noong ika-14 na siglo, na may dokumentasyon noong 1333, nang itayo ng komunidad ang katabing ospital. Noong 1465 ang simbahan ay kaanib sa Ordeng Servita. Ang simbahan ay itinayo muli noong 1492.

## Mga sanggunian
Kanlurang Emisperyo

thumb|Ang Kanlurang emisperyo 
Ang **Kanlurang Emisperyo** (Kanlurang Hating-Daigdig; Ingles: **Western Hemisphere**) ay ang bahagi ng Daigdig (Mundo) na nasa direksyong kanluran sa kalahati ng mundo, ayon sa globo ang Kanlurang Emisperyo sa International Date Line ay huli kasalungat sa kabilang emisperyo.

## Heograpiya 
thumb|Ang Kaamerikahan ay tumutukoy sa Kanlurang Emisperyo.
Ang Kanlurang Emisperyo ay binubuo ng kontinenteng Kaamerikahan o sa ingles Amerikas, United Kingdom, Ireland, Iceland at nalalabing bahagi ng Kanlurang Aprika Ang kanlurang emisperyo ay hinahati sa dalawang malalaking karagatan ang Karagatang Pasipiko sa kaliwa at Karagatang Atlantiko sa kanan. ayon sa International Date Line ang kanlurang emisperyo ay nahuhuli sa araw ng petsa sa kalendaryo.

## Kontinente 
thumb|250px|Mapa ng daigdig na nagpapakita ng kinalalagyan ng Kaamerikahan sa Kanlurang Emisperyo
### Mga bansa, kasama ang ibang teritoryo ay nabibilang sa kanlurang emisperyo ngunit hindi kasama ang buong Kaamerikahan 
The following countries and territories lie outside the Americas yet are entirely, mostly or partially within the Western Hemisphere:

 

Kategorya:Mga emisperyo ng Daigdig
Santa Maria di Montedoro

thumb|250x250px| Santa Maria di Montedoro.
Ang **Simbahan ng Santa Maria di Montedoro** (dating tinawag na Monte Moro) ay isang gusaling pangrelihiyon sa Montefiascone, gitnang Italya, na matatagpuan sa paanan ng isang burol, tatlong kilometro ang layo mula sa lungsod, sa Strada Verentana.

## Kasaysayan 
Ang plano nito ay sinimulan ni Antonio da Sangallo ang Nakababata habang siya ay abala sa pagpapanumbalik ng Palazzo Papale sa Montefiascone, na kinomisyon ni Papa Leo X. Ang proyekto ng simbahan na ito ay nagkaroon ng mga ekonomikong sagabal dahil sa isang matinding salot noong 1523, at kalaunan ay kinumpleto ng arkitektong si Pietro Tartarino.
left|thumb|200x200px| Ang *Pagpapako sa Krus*.

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Zombie Tidal Wave

Ang ***Zombie Tidal Wave*** ay isang pelikula ng Amerika sombi apokaliptong na nilathala ni Anthony C. Ferrante noong 17 Agosto 2019 sa Estados Unidos.

## Talababa
* 

Kategorya:Mga pelikula ng 2019
Kategorya:Mga pelikula mula sa Estados Unidos
Kategorya:Mga pelikulang katatakutan mula sa Estados Unidos
Kategorya:Mga pelikulang sombi mula sa Estados Unidos
Blood Quantum

Ang ***Blood Quantum*** ay isang pelikula ng Kanada sombi apokaliptong na nilathala ni Jeff Barnaby na pinagbibidahan nina Michael Greyeyes, Elle-Máijá Tailfeathers, Forrest Goodluck, Kiowa Gordon, Brandon Oakes, Kawennáhere Devery Jacobs at ni Gary Farmer, Ang Blood Quantum ay inihanay sa "2019 Toronto Film Festival".

## Talababa
* 
* 

Kategorya:Mga pelikula ng 2019
Kategorya:Mga pelikula mula sa Kanada
Kategorya:Mga pelikulang katatakutan mula sa Kanada
Kategorya:Mga pelikulang katatawanan mula sa Kanada
Kategorya:Mga pelikulang sombi mula sa Kanada
Thrilla in Manila

Ang **Thrilla in Manila** ay ang pangatlo at huling laban sa boxing sa pagitan nina Muhammad Ali at Joe Frazier . Ipinaglaban ito noong 1975 para sa kampeonato ng heavyweight sa buong mundo sa Araneta Coliseum sa Cubao, Lungsod ng Quezon, Pilipinas, noong Miyerkules, Oktubre 1.  Pansamantalang pinalitan ang pangalan ng venue bilang "Philippine Coliseum" para sa laban na ito.  Nanalo si Ali sa pamamagitan ng teknikal na knockout (TKO) matapos pigilan ng punong segundo ni Frazier na si Eddie Futch ang labanan. Hiniling niya sa referee na itigil ang laban matapos ang pagtatapos ng ika-14 na round. Ang pangalan ng paligsahan ay nagmula sa pagmamalaki ni Ali na ang labanan ay magiging "isang killa at isang thrilla at isang chilla, kapag nakuha ko ang gorilya na iyon sa Maynila."

Ang labanan ay patuloy na itinuturing bilang isa sa pinakamagaling at pinakamarahas sa kasaysayan ng isport at ito ay ang rurok ng isang three-bout na tunggalian sa pagitan ng dalawang mandirigma na nagresulta sa pagwagi ni Ali, 2-1.    Ang laban ay napanood ng isang record na pandaigdigang madla sa telebisyon na 1 bilyong manonood,  kasama ang 100 milyong manonood sa closed-circuit teatro sa telebisyon,  at 500,000 na pagbili ng pay-per-view sa HBO home cable television.

## Mga sanggunian
Kategorya:Radio Philippines Network
Kategorya:Kasaysayan ng Kalakhang Maynila
San Nicola, Ottana

thumb| Ang simbahan
Ang **San Nicola** ay isang simbahan sa Ottana, gitnang Cerdeña, Italya. Inialay kay San Nicolas ng Mira, ito ay itinalaga noong 1160. Matatagpuan ito sa isang burol na mataas sa bayan at naabot sa pamamagitan ng isang hagdanan.

Ang panloob ay naglalaman ng isang kahoy na krusipiho mula ika-16 na siglo at isang ika-14 na siglong *poliptika*, na kilala bilang *Retablong Ottana*. Ito ay iniuugnay sa isang "Maestro ng Franciscanong tempera", na aktibo sa Napoles sa pagitan ng 1330 at 1345. Kabilang sa iba pa, inilalarawan nito ang angkanan ng Huwes ng Arborea, si Mariano IV ng Arborea.

## Mga pinagkuhanan 
* Coroneo, Roberto (1993). Architettura Romanica dalla metà del Mille al primo '300 . Nuoro: Ilisso. ISBN Coroneo, Roberto (1993).  Coroneo, Roberto (1993).
Sant'Andrea, Montefiascone

Ang '''Sant'Andrea sa Campo'* ay isang Katoliko Romanong Romanikong simbahan sa Montefiascone, lalawigan ng Viterbo, Italya.

## Kasaysayan 
Nabanggit ang simbahan sa mga dokumento mula taong 853 bilang isang simbahan *in Campo'' o sa isang lokasyon sa kanayunan. Ang simbahan habang makitid at kalaunan ay nasa loob ng mga pader ng bayan, ay may tatlong nabe. Ang portal at panloob na mga haligi ay Romaniko.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Kumbento ng Sant'Antonio al Monte, Rieti

Ang '''Sant'Antonio al Monte'* (Italyano: San Antonio sa Bundok) ay isang simbahang Franciscano at kumbento, na matatagpuan sa labas ng lungsod ng Rieti, sa lalawigan ng Rieti, rehiyon ng Lazio, Italya.

## Kasaysayan 
Ang monasteryo ay itinatag noong 1474, na may pag-apruba ni Papa Sixto IV, at pinondohan ng mga donasyon ng lokal na mamamayan. Sa pinagmulan nito, ang pook ay katabi ng isang ospital at ostel para sa mga peregrino. Ang mga prayle ay nag-alaga sa mga maysakit sa isang bahay na isinama sa simbahan ng San Rufo. Ang kumbento ay mayroong isang maliit na simbahan na inilaan una kay *Santa Maria al Monte*, ngunit binago ang pag-aalay nito kay San Antonio ng Padua noong ika-18 siglo. Ang kumbento ay dating may kilalang silid-aklatan, ngunit ang institusyon ay binuwag sa ilalim ng pamamahalang Napoleoniko.

Matapos ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang pook ay sumailalim sa mga makabuluhang pagsasaayos. Noong 2000, nang lumipat ang huling mga prayle sa mas malaking monasteryo ng Santa Maria delle Grazie a Ponticelli, ang kumbentong ito ay ginawang isang retiro pangkultura, na kilala bilang isang "Oasi francescana" ng *Franciscanong Oasis'', na naglalaman ng mga gawaing pang-espiritwal at pag-edukasyon.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
La Galatea

***Ang La Galatea*** ay isang nobela ni Miguel de Cervantes na inilathala noong 1585 sa Alcalá de Henares na may pamagat na *Unang bahagi ng La Galatea, nahahati sa anim na libro*. Si Ascanio Colonna ay ang dedicatee ng *La Galatea,* na noong 1580s ay natapos ang kanyang pag-aaral sa dalawang unibersidad sa Castilian: ang University of Alcalá at ang University of Salamanca.

Ang nobela ay maaaring nagsimulang isulat nang bumalik si Cervantes mula sa kanyang pagkabihag sa Algiers (Disyembre 1580). Ito ay may maliit na tagumpay sa mga bookstore, lalo na kung ihinahambing sa napakalaking *Diana* de Montemayor at sa dakilang *Diana na inibig* kay Gil Polo. Si Cervantes ay mayroong buong buhay niya ng isang napakataas na konsepto ng kanyang nobela at ang hangaring mailathala ang pangalawang bahagi, ngunit namatay siya nang hindi nagawa ito.
left|thumb| La Galatea sa isang paglalarawan ni Cecilio Pla

Kategorya:Panitikan sa wikang Kastila
Chernobyl

Ang **Chernobyl** (/ tʃɜːrˈnoʊbəl /, UK: / tʃɜːrˈnɒbəl /), kilala rin bilang **Chornobyl** (Ukranyo: орнобиль, romanized: Chornobyl '), ay isang bahagyang inabandunang lungsod sa Chernobyl Exclusion Zone, na matatagpuan sa Ivankiv Raion ng hilagang Kyiv Oblast, Ukraine. Ang Chernobyl ay halos 90 kilometro (60 mi) sa hilaga ng Kyiv, at 160 kilometro (100 mi) timog-kanluran ng lungsod ng Gomel ng Belarus. Bago ang paglikas nito, ang lungsod ay may humigit-kumulang na 14,000 residente, habang humigit-kumulang na 1,000 katao ang nakatira sa lungsod ngayon.

Kategorya:Ukraine
Tomás Luis de Victoria

**Si Tomás Luis de Victoria** (Ávila, h. 1548 - Madrid, August 27, 1611) ay isang paring Katoliko, chapelmaster at sikat na polyphonist na kompositor ng Spanish Renaissance. Siya ay itinuturing na isa sa mga pinaka-nauugnay at advanced na mga kompositor ng kanyang panahon, na may isang makabagong istilo na nagbigay ng balita sa nalalapit na Baroque . Ang impluwensya nito ay umabot hanggang sa ika-20 siglo, nang kinuha ito bilang isang modelo ng mga kompositor ng Cecilianism.
thumb|357x357px| "Missa alma redemptoris", sa mga *Masa, magnificat, motet, salmo at iba pang iba`t ibang mga komposisyon*, Madrid, tipografía regia, 1600.

Kategorya:Mga musiko mula sa Espanya
Pedro Calderón de la Barca

Si **Pedro Calderón de la Barca** (Madrid, 17 Enero 1600 - *ibidem*, 25 Mayo 1681) ay isang manunulat na Espanyol, kabalyero ng Order of Santiago, na kilalang kilala sa pagiging isa sa pinakatanyag na manunulat ng Baroque ng Golden Age, lalo na para sa teatro nito
thumb|362x362px| **G. Pedro Calderón de la Barca** *Ang Knight of the Order of Santiago, Honorary Chaplain ng HM at New Kings sa Toledo, Comic Poet na pinaglaban ng mapanlikha na imbensyon, sa pagiging urbanidad at kagandahan ng Wika.* *Ipinanganak siya sa Madrid noong 1601, at namatay doon sa edad na 81.*

Kategorya:Mga tao mula sa Madrid
Kategorya:Mga makata mula sa Espanya
Ika-11 dantaon BC

Ang **ika-11 dantaon BC** ay mga taon na binubuo mula 1100 BC hanggang 1001 BC.

## Mga pangyayari
 ng Israel]]
* 1050 BC: Binihag ng mga Filisteo ang Kaban ng Tipan mula sa mga Israelita sa labanan. (Tinatayang petsa)
* 1046 BC: Pinatalsik ni Haring Wu ng Zhou si Haring Di Xin, ang huling hari ng Dinastiyang Shang at naging unang hari ng Dinastiyang Zhou (1046 BC—256 BC) na itinatag ng kanyang ama na si Haring Wen ng Zhou.
* 1044 BC: Sa pagkamatay ni Smendes I, ang hari ng Ehipto, humalili sa kanya ang dalawang kapwa-rehente, sina Psusennes I at Neferkare Amenemnisu.
* mga 1040 BC: Ipinanganak si David, ang Hari ng Israel.
* 1039 BC: Namatay ang hari ng Ehipto, si Neferkare Amenemnisu.
* 1026 BC: Naging unang hari ng Israelita si Haring Saul, ayon sa Aklat ni Samuel.
* mga 1020 BC: Pagkawasak ng Troya VIIb2.
* 1000s BC: Pinakamaagang ebidensya ng pagsasaka sa kabundukan ng Kenya.
* 1000s BC: Naimbento ang alpabetong Penisyo.
* 1003 BC: Humalili si David kay Haring Saul.
* mga 1000 BC: Dumating ang mga Latin sa Italya.

Kategorya:Siglo
Ika-2 milenyo BC

Ang **ika-2 milenyo BC** ay binubuo ng mga taon mula 2000 BC hanggang 1001 BC. 
Sa Sinaunang Malapit na Silangan, minamarkahan nito ang transisyon mula sa Gitna hanggang sa Huling Panahon ng Tanso. Ang Sinaunang Malapit na Silangang mga kultura ay nasa loob ng makasaysayang panahon:
Ang unang kalahati ng milenyo ay dinomina ng Gitnang Kaharian ng Ehipto at Babylonia. Umunlad ang alpabeto.
Sa gitna ng milenyo, umusbong ang bagong kaayusan sa pangingibabaw ng Griyegong Minoe sa Egeo at pagbangon ng Imperyong Hitita. Nakita ng dulo ng milenyo ang pagguho ng Panahon ng Tanso at ang paglipat sa Panahon ng Bakal.

Nasa prehistoriko pa rin ang ibang rehiyon ng mundo. Sa Europa, ipinakilala ng kulturang Beaker ang Panahon ng Tanso, marahil may kaugnayan sa pagpapalawak ng Indo-Europeo. Umaabot ang pagpalawak ng Indo-Iraniyano sa talamaps Iraniyano at sa subkontinenteng Indiyano (Vedikong Indya), pinapalaganap ang paggamit ng karwahe.
Pumasok ang Mesoamerika sa Pre-Klasikong (Olmeka) panahon. Ang Hilagang Amerika ay nasa huling Arkaikong yugto. Sa Maritimong Timog-silangang Asya, umabot ang pagpapalawak ng mga Austrenesyo sa  Micronesia. Sa Aprikanong Sub-Sahara, nagsimula ang pagpapalawak ng Bantu.

Tuloy-tuloy umakyat ang populasyon ng mundo, posibleng lumagpas sa 100 milyon sa unang pagkakataon.

## Mga sanggunian
Kaurian:Milenyo
Ceccano

Ang **Ceccano** ay isang bayan at *komuna* sa lalawigan ng Frosinone, Lazio, gitnang Italya, sa Lambak Latin.

## Kasaysayan 
Ang bayan ay nagmula bilang isang sinaunang kuta ng mga Volsco na sumuko sa mga Romano noong 424 BK. Ang pangalan nito noong sinaunang panahon ay ***Fabrateria Vetus***.

Ayon sa tradisyon, ang pangalan ay binago tungo sa kasalukuyan noong unang bahagi ng Gitnang Kapanahunan, bilang parangal sa isang Petronius Ceccanus, ama ni Papa Honorio I. Nasakop ng mga Lombardo noong panahon ni Haring Aistulf (c. 750), kalaunan ay naging isang mahalagang kuta ng mga teritoryong Papal. Noong 1218, isang monghe mula sa kalapit na Abadia Fossanova  ang nagtipon ng *Anales ng Ceccano*. Mula 900 hanggang 1450 pinamunuan ito ng mga lokal na Konde ng Ceccano, malamang na nagmula sa Aleman; kalaunan ang kanilang mga teritoryo ay itinalaga kay Rodrigo Borgia ni Papa Alejandro VI at pagkatapos ay sa pamilya Colonna.

Mula noong Nobyembre 3, 1943 at Mayo 31, 1944, sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, ang bayan ay nakaranas ng 38 atake sa himpapawid mula sa mga puwersang Alyado sa kabila ng kawalan ng estratehikong halaga. Ang isa sa mga pambansang bantayog, ang Simbahan ng *Santa Maria a Fiume*, ay nawasak. Ang artista ng digmaan mula sa Hukbo ng Canada na si Charles Comfort ang nagpinta ng bayan sa pag-iral nito noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Fernando Balzaretti

Si **Fernando Balzaretti González** (Hunyo 10, 1946 sa Lungsod ng Mehiko – Setyembre 5, 1998 sa Lungsod ng Mehiko) ay isang Mehikanang aktor.

Kaurian:Mga artista mula sa Mehiko
Noé Murayama

Si **Noé Murayama Tudón** (Hunyo 4, 1930 sa Ciudad del Maíz, San Luis de Potosí – Agosto 22, 1997 sa Lungsod ng Mehiko) ay isang Mehikanang aktor.

Kaurian:Mga artista mula sa Mehiko
Jorge Russek

Si **Jorge Antonio Russek Martínez** (Enero 4, 1932 sa Guaymas – Hulyo 30, 1998 sa Lungsod ng Mehiko) ay isang Mehikanang aktor.

Kaurian:Mga artista mula sa Mehiko
Cerveteri

Ang **Cerveteri** (Italyano:&nbsp;[tʃerˈvɛːteri]) ay isang bayan at *komuna* sa hilagang Lazio sa rehiyon ng Kalakhang Lungsod ng Roma. Kilala ng mga sinaunang Romano bilang **Caere**, at dati ng mga Etrusko bilang **Caisra** o **Cisra**, at bilang **Agylla** (o  ) ng mga Griyego, ang modernong pangalan nito ay nagmula sa Caere Vetus na ginamit noong 13th siglo upang makilala ito mula sa Caere Novum (ang kasalukuyang bayan).

Ito ang lugar ng sinaunang Etruskong lungsod na isa sa pinakamahalagang Etruskong lungsod sa pook na may higit sa 15 beses na mas malaki kaysa bayan ngayon.

Ang Caere ay isa sa mga lungsod-estado ng Ligang Etrusko at sa rurok nito, bandang 600 BK, ang populasyon nito ay pumapalo sa 25,000 - 40,000 katao.

## Kasaysayan 
Ang Cerveteri ay tumataas kung saan matatagpuan ang sinaunang lungsod ng Agylla, Άγυλλα (para sa mga Griyego), na kalaunan ay tinawag na Caere ng mga Etrusko. Ang modernong pangalan nito ay nagmula sa Caere Vetus, na tinatawag noong ika-13 siglo upang makilala ito mula sa Caere Novum (ang kasalukuyang Ceri). Ang iba pang sinaunang toponimo ng lungsod ay Cisra (para sa mga Etrusko).

## Mga sanggunian 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Cento

Ang **Cento** (Hilagang Bolognese: ; Bolognese Panlungsod: ; Centese: ) ay isang bayan at *komuna* sa lalawigan ng Ferrara, Emilia-Romaña, Italya.

## Pisikal na heograpiya 
Ang Cento ay may ganap na patag, agrikultural na teritoryo, mayaman sa mga sapa at mga durog na bato (maliit na lawa, isang legasiya ng paglilinang ng abaka) na gumagapang na parang kalang sa pagitan ng mga lalawigan ng Bolonia at Modena.

## Kasaysayan 
Ang pangalang Cento ay isang sanggunian sa senturyasyon ng Lambak Po. Ang paglago ng Cento ay mula sa pinagmulan nito bilang isang maliit na nayon ng pangingisda sa mga latian hanggang sa itatag sa bayan ang pagsasaka na nangyati noong unang ilang siglo sa ikalawang milenyo .

Ang Obispo ng Bolonia at ang Abad ng Nonantola ang nagtaguyod ng Partecipanza Agraria, isang institusyon kung saan ang lupa ay patuloy na ibabahagi tuwing dalawampung taon sa mga lalaking tagapagmana ng mga pamilya na bumuo ng paunang pangunahing ng pamayanan noong ika-12 siglo.

Nasa timog-silangan ng lungsod ang maliit na makasaysayang kuta ng Pieve di Cento.

## Mga sanggunian 
## Mga panlabas na link 
*    
* Opisyal na website 
* Iba pang impormasyon 
Kategorya:Pages with unreviewed translations
Cervia

Ang **Cervia** (Romagnol: *Zirvia*) ay isang tabing-dagat na resort na bayan sa lalawigan ng Ravenna, na matatagpuan sa hilagang rehiyon ng Italya ng Emilia-Romaña.

Ang Cervia ay isang pangunahing tabing-dagat na resort sa Emilia-Romaña, Hilagang Italya. Ang populasyon nito ay 28,700 sa senso noong 2018.

Lubos itong naiimpluwensiyahan ng pag-iral ng palakasan, sining, at pagluluto. Malaki ang ambag nito sa pagpili ng Cervia bilang unang lungsod ng Italya upang mag-host ng isang IRONMAN Triathlon, na nagbibigay sa katimugang Europa ng pagkakataon para sa pinakasikat na panmpalakasang pangyayari sa buong mundo, na umakit ng mga atletang pambansa mula sa buong mundo at ipinakita ang pangunahing katayuan ni Cervia bilang isang pandaigdigang dausan.

## Mga tala at sanggunian 
## Mga panlabas na kawing 
* Munisipalidad ng Cervia  
* Opisyal na lugar ng impormasyon sa turista ng Cervia, Milano Marittima, Pinarella at Tagliata

Kategorya:Pages with unreviewed translations
Garcilaso de la Vega

thumb| Posibleng larawan ng Garcilaso de la Vega, ng hindi kilalang may-akda ( Kassel Painting Gallery ).
**Garci Lasso de la Vega** (Toledo, sa pagitan ng 1498 - marahil ng ilang taon na mas maaga mula 1491 - at 1503 - Nice, Duchy ng Savoy, Oktubre 14, 1536), na mas kilala bilang **Garcilaso de la Vega**, siya ay isang makata at kawal na Espanyol ng Ginintuang Panahon.

Ipinanganak sa Toledo sa pagitan ng 1491 at 1503,  Garcilaso de la Vega ay ang pangatlong anak ni Garcilaso de la Vega (na namatay noong Setyembre 8, 1512, tatlong araw pagkatapos bigyan ng codicil ), Lord of Arcos at Major Commander ng León sa ang Order ng Santiago, at ng Sancha de Guzmán, Lady of Batres at Cuerva . Ang kanyang mga lolo't lola sa ama ay sina Pedro Suárez de Figueroa, anak nina Gómez I Suárez de Figueroa at Elvira Lasso de Mendoza, kapatid na babae ng unang Marquis ng Santillana, at Blanca de Sotomayor (anak nina Fernando de Sotomayor at Mencía Vázquez de Goes, na pinagmanahan niya ang panginoon ng Arcos). Ang kanyang ina, si Sancha de Guzmán, ay anak na babae nina Pedro de Guzmán, Señor de Batres (anak ng mananalaysay na si Fernán Pérez de Guzmán ) at si María de Rivera.

## Mga sanggunian
Kategorya:Mga artikulong may pangungusap na walang sanggunian
Kategorya:Mga makata mula sa Espanya
Ika-12 dantaon BC

Ang **ika-12th dantaon BC** ay isang panahon mula 1200 BC hanggang 1101 BC. Tinuturing nagsimula sa siglo na ito ang pagguho ng Huling Panahon ng Tanso sa Sinaunang Malapit na Silangan at silangang Mediteranyo.

## Mga pangyayari 
[thumb|Ang mga dingding ng mga nahukay na lungsod ng [Troya, sa sinasabing sentro ng maalamat na Digmaang Troya ]]

* 1200 BC: Ang unang kabihasnan sa Gitna at Hilagang Amerika ay umunlad noong mga 1200 BC sa mga baybaying rehiyon ng katimugang bahagi ng Gulpo ng Mehiko. Kilala bilang ang kabihasnang Olmeka, ang mga naunang lugar ay nasa San Lorenzo.
* 1200 BC: Natagpuan ng mga Penisyo ang isang puwerto sa Lisbon, Portugal
* 1197 BC: Ang simula ng panahon (1197 BC – 982 BC) ng konsepto ni Shao Yong ng I Ching at kasaysayan.
* 1197 BC: Itinaboy ni Ramesses III ng Ehipto ang mga atake ng mga hilagang mananakop (ang mga "Taong-Dagat"").
* mga 1194 BC: Ang simula ng maalamat na Digmaang Troya.
* 1192 BC: Namatay si Wu Ding, Hari ng Dinastiyang Shang.
* 1191 BC: Namatay si Menesteo, maalamat na Hari ng Atenas, noong Digmaang Troya pagkatapos naghari ng 23 taon at humalili ang kanyang pamangkin na si Demoponte, anak ni Teseo. 
* 1180 BC: Natalo ang huling Haring Kasita na si Anllil-nadin-akhe ng mga Elamita
* 1180 BC: Pagguho ng kapangyarihang Heteo sa Anatolia sa pagkawasak ng kabiserang Hattusa.
* 1160 BC: Pagkamatay ni Paraon Ramesses V, mula sa bulutong.
* 1154 BC: Pagkamatay ng pinatapong Reyna Helen ng Sparta sa Rodas. (tinayang petsa).
* mga 1150 BC: Katapusan ng pamumunong Ehipsyo sa Canaan. Si Ramesses VI ang huling Paraon na kinilala.
* 1122 BC: Maalamat na pagkakatatag ng lungsod ng Pyongyang.
* mga 1120 BC: pagkawasak ng Troya VIIb1
* mga 1100 BC: Natapos ang Kabihasnang Mycenae. Nagsimula ang Panahong Madilim ng Griyego.
* mga 1100 BC: Natapos ang Bagong Kaharian sa Ehipto.
* Nandarambong ang mga mananakop na Elamita ng mga yamang sining mula sa Mesopotamia at dinala sa Susa.

## Mahahalagang tao 
* Akiles, Griyegong bayani ng Digmaang Troya.
* Twosret, babaeng Paraon ng Ikalabinsiyam ng  Ehipto.
* 1155 BC—Pagkamatay ni paraon Ramesses III ng Ehipto
* 1126 BC—Si Nebuchadnezzar I ay naging hari ng Babylonia

## Mga imbensyon, tuklas at pagpapakilala 
* Dekada 1100 BC—Ginawa ang alpabeto ng mga Penisyo.

Kategorya:Ika-12 siglo BCE