open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shchedryk (kanta)

Ang "**Shchedryk**" (, mula sa  , "Masaganang Gabi") ay isang Ukranyanong *shchedrivka*, o kanta ng Bagong Taon, na kilala sa Ingles bilang "Ang Maliit na Golondrina". Ito ay inayos ng kompositor at gurong si Mykola Leontovych noong 1916, at nagsasabi ng isang kuwento ng isang layang-layang na lumilipad sa isang sambahayan upang kumanta ng yaman na darating sa susunod na tagsibol. Ang "Shchedryk" ay orihinal na kinanta noong gabi ng Enero 13, Bisperas ng Bagong Taon sa Kalendaryong Huliyano (Disyembre 31 Lumang Estilo), na *Shchedry Vechir* . Ang mga unang pagtatanghal ng piyesa ay ginawa ng mga mag-aaral sa Pamantasang Kyiv.

Ang "Shchedryk" ay inangkop sa kalaunan bilang Ingles na Pampaskong pananapatan na, "Carol of the Bells", ni Peter J. Wilhousky kasunod ng pagtatanghal ng orihinal na kanta ni Alexander Koshetz ng Ukranyanong Pambansang Koro sa Bulwagang Carnegie noong Oktubre 5, 1921. Si Wilhousky ay nag-copyright at naglathala ng kaniyang bagong mga liriko (na hindi batay sa mga lirikong Ukranyanong) noong 1936, at ang kanta ay naging tanyag sa Estados Unidos at Canada, kung saan ito ay naging malakas na nauugnay sa Pasko.

Sa konsepto, ang mga lirikong Ukranyano ng kantang ito ay nakakatugon sa kahulugan ng isang *shchedrivka*, habang ang Ingles na nilalaman ng "Ang Maliit na Golondrina" ay kinikilala ito bilang isang *kolyadka* o, sa madaling salita, isang Pamaskong pananapatan.

## Mga pnagmulan at pagsasalin 
right|thumb|Ang kompositor na si Mykola Leontovych
Ang awit ay hango sa isang tradisyonal na awiting bayan na ang wika ay inaakalang may mga katangiang mahika. Ang orihinal na tradisyonal na tekstong Ukrainian ay gumamit ng isang device na kilala bilang hemiola sa ritmo (pinapalitan ang mga accent sa loob ng bawat sukat mula 3/4 hanggang 6/8 at pabalik muli). Ang pag-awit batay sa isang ostinato na pattern na may apat na tala sa loob ng saklaw ng isang menor na ikatlo ay naisip na mula sa sinaunang-panahong pinagmulan at nauugnay sa darating na Bagong Taon na sa Ukranya bago ang pagpapakilala ng Kristiyanismo na orihinal na ipinagdiriwang tuwing Abril.

Sa pagpapakilala ng Kristiyanismo sa Ukranya, ang pagdiriwang ng Bagong Taon ay inilipat mula Abril tungo Enero at ang holiday na inilalarawan ng awit ay naging nauugnay sa Pagpapakita ng Panginoon na kilala rin sa Ukranyano bilang *Shchedry vechir*, Enero 18 Kalendaryong Huliyano. Ang mga kantang inaawit para sa pagdiriwang na ito ay kilala bilang Schedrivky.

## Mga sanggunian
Faye Lorenzo

**Faye Lorenzo**, ay (isinilang noong Agosto 24, 1996) ay isang aktres at kasalukuyang  nakikita sa Friday night gag show na *Bubble Gang*, At tanyag sa kanyang mga ginampanan sa *The Lost Recipe* (2021), *The World Between Us* (2021) at ''Ikaw (pelikula) 2021.

## Karera
Taon'g 2019 siya ay naging isa sa mga ka gag-show ng GMA Network ang Bubble Gang, 2022-kasalukuyan siya ay nasusubaybayan sa teleseryeng *The Fake Life* ay gumaganap bilang si Jai De Castro, kasama si Beauty Gonzales na gumaganap bilang si Cindy Atienza-Villamor.

## Pilmograpiya 
### Telebisyon 
### Pelikula
* *Ikaw* (2021)

## Tingnan rin
* Analyn Barro
* Kim Domingo
* Kokoy de Santos
* Luke Conde

## Sanggunian
## Talababa
* 

Kategorya:Ipinanganak noong 1996
Kategorya:Mga Pilipino
Kategorya:Mga artista mula sa Pilipinas
Kategorya:Mga TikToker sa Pilipinas
Maureen Larrazabal

Si **Maureen Larrazabal**, ay (ipinanganak noong Setyembre 23, 1979) ay isang artista at komedyante sa Pilipinas, siya ay tanyag at nakikita sa Friday night "gag show" na *Bubble Gang*.

## Filmography
### Television
### Films
## Talababa
* 

Kategorya:Ipinanganak noong 1979
Kategorya:Mga Pilipino
Kategorya:Mga artista mula sa Pilipinas
Kategorya:Mga komedyante
Bagyong Harurot

ang **Bagyong Harurot** (pantalagang pandaigdig: )**Typhoon Imbudo** ay ang Pinakamalakas na Bagyo na tumama sa Pilipinas at Tsina niing Hulyo 2003, ito ay unang namataan sa Isang bahagi ng Karagatang Pasipiko.

## Banta 
Si Harurot ay winasak ang Aurora sa isang iglap

## Pinsala 
## PSWS 
## Tingnan ito
Maria Hrinchenko

right|315x315px
Si **Maria Mykolayivna Hrinchenko** (; Hulyo 13, 1863 - Hulyo 15, 1928, sa Bohodukhiv, Ukranya) ay isang Ukranyanang folklorista na aktibo sa pagliko ng ika-20 siglo. Ginampanan niya ang isang mahalagang papel sa pangangalaga at pag-unlad ng Ukranyanong kuwentong-pambayan.

Sa kaniyang buhay, nakolekta at inilathala niya ang higit sa 100 Ukranyanong kuwentong-pambayan at higit sa 1200 kawikaang-pambayan. Nag-akda din siya ng pananaliksik at mga talambuhay nina Opanas Markovych, Leonid Hlibov, Ivan Franko, at Borys Hrinchenko, bukod sa iba pa.

## Talambuhay 
Ipinanganak siya noong 1863 bilang Maria Gladilina malapit sa Bohodukhiv, isang anak na babae ng isang menor na opisyal sa lokal na pamahalaan. Ang katayuan ng kaniyang pamilya ay nagbigay sa kaniya ng magandang edukasyon; nag-aral siya ng kasaysayan, panitikan, at ilang wikang banyaga. Nagpakasal siya kay Borys Hrinchenko, na, kasama ang kaniyang ama, ay naging instrumento sa pundasyon ng Pamantasang Kharkiv.

Mula 1910 hanggang 1918, pinamunuan niya ang Palimbagang Borys Hrinchenko.

Siya ay miyembro ng akademyang Kharkiv. Ang kaniyang mga huling taon sa akademya ay itinuturing na pinakaaktibo niya. Nakilala niya ang kaniyang mga kaibigan sa buhay at kalaunan ay mga correspondent sa bahaging ito ng kaniyang buhay edukasyon. Naging malapit din siya sa bagong batang punong-guro noong mga huling araw niya sa akademya. Pagkatapos umalis sa akademya, dumalo siya sa babaeng seminaryo sa loob ng maikling panahon ng sampung buwan, malamang na naputol dahil sa mahinang kalusugan.

## Karera 
Isinulat ni Hrinchenko ang kaniyang mga unang gawa sa Aleman, simula noong 1880. Bukod sa isang kasanayan sa Aleman siya ay nagsasalita ng Ukranynano pati na rin ng Polako. Sina Taras Shevchenko at Ivan Franko ang pangunahing inspirasyon ng kaniyang maagang panulaan. Ito ay nauugnay sa kalungkutan ng makata, panlipunang paghihiwalay, at sa pamamagitan ng pagsamba sa kalayaan ng bansang Ukranya. Ang kaniyang unang koleksiyon ng mga tula ay inilathala noong 1898.

Noong 1887-1893 nagtrabaho siya bilang isang guro sa isang paaralang pambayan ng Khrystyna Alchevska na ngayon ay matatagpuan sa Luhansk Oblast.

Kinatuwang ni Hrinchenko si Borys Hrinchenko sa pagtala ng buhay na bernakular bilang paghahanda sa Diksiyonaryo ng Wikang Ukranyano.

## Mga impluwensiya 
Bilang karagdagan kina Shevchenko at Franko, ang gawain ni Hrinchenko ay naimpluwensiyahan nina Henrik Ibsen, Edmondo De Amicis, at Leo Tolstoy.

## Mga sanggunian at panlabas na link 
* Skrypnyk, P. *Maria Hrinchenko (ГРІНЧЕНКО МАРІЯ МИКОЛАЇВНА)* . Encyclopedia of History of Ukraine. 2004
Ang Sumasayaw na Tubig, ang Kumakantang Mansanas, at ang Nagsasalitang Ibon

Ang **"Sumasayaw na Tubig, ang Kumakantang Mansanas, at ang Nagsasalitang Ibon**" ay isang Sicilianong kuwentong bibit na kinolekta ni Giuseppe Pitrè, at isinalin ni Thomas Frederick Crane para sa kaniyang *Mga Italyanong Kuwentong Popular.* Isinama ni Joseph Jacobs ang muling konstruksiyon ng kuwento sa kaniyang *Mga Europeong Kuwentong-pambayan at Kuwentong Bibit*. Ang orihinal na pamagat ay "", kung saan nagbibigay si Crane ng literal na pagsasalin ng "Ang mga Anak na Babae ng Nagtitpon ng Damo."

Ang kwuento ay ang prototipikong halimbawa ng Aarne–Thompson–Uther kuwento tipong 707, kung saan binigay nito ang pangalan nito. Ang mga alternatibong pangalan para sa uri ng kuwento ay *Ang Tatlong Ginintuang Anak na Lalaki*, *Ang Tatlong Ginintuang Anak*, *Ang Ibon ng Katotohan*, , , o &#x27;.

Ayon sa folkloristang si Stith Thompson, ang kuwento ay "isa sa walo o sampung pinakakilalang plot sa mundo".

## Pagkalat 
### Tangway Iberiko 
Mayroon ding mga pagkakaiba sa mga wikang Romanse: isang bersiyon ng Español na tinatawag na *Los siete infantes*, kung saan mayroong pitong bata na may mga bituin sa kanilang mga noo, at isang Portuges, *As cunhadas do rei* (Ang mga hipag ng Hari). Parehong pinapalitan ang mga hindi kapani-paniwalang elemento ng Kristiyanong imahe: ang diyablo at ang Birheng Maria.

Isang pagkakaiba sa format ng taludtod ang nakolekta mula sa Kapuluang Madeira. Ang isa pang bersiyon ay nakolekta mula sa Kapuluang Azores.

### Pilipinas 
Ang may-akdang si Dean Fansler ay nangolekta ng isang kuwento na pinamagatang ''The Wicked Woman's Reward*, mula sa isang Gregorio Frondoso, isang Bicolano mula sa Camarines. Ang kuwentong ito ay nagpapakita ng tunggalian sa pagitan ng dalawang babae ng hari: pinapalitan ng isa ang anak ng isa para sa isang pusa.

Itinala ni Propesor Damiana Eugenio ang kuwentong Thai na *Ang Apat na Punong Champa* at Tsinong kuwentong *Pusa Kapalit ng Prinsipe'' bilang mga "banyagang analogo" sa mga bersiyon ng Filipino ng kuwento ng asawa ng hari na pinalayas sa palasyo dahil sa intriga ng babae at mga akusasyon ng panganganak sa mga hayop.

## Mga sanggunian
Matviy Nomys

thumb|*Matviy Nomys*
Si **Matviy Nomys** ( , totoong pangalan: **Matviy Terentiyovych Symonov** (Матві́й Тере́нтійович Си́монов, ), Nobyembre 17, 1823, sa Zarih, Orzhytsia Raion, Poltava Oblast - Disyembre 26, 1900, sa Lubny) ay isang Ukranyanong etnograpo, folklorista, manunulata at guro. Kilala siya bilang isang pamatnugot at tagapaglathala ng isa sa mga pinakakomprehensibo at makapangyarihang mga koleksiyon ng ilan sa mga genre ng Ukrainian folklore, tulad ng mga salawikain, kasabihan, bugtong, at iba pa.

## Talambuhay 
Si Symonov (Nomys) ay ipinanganak sa isang pamilya ng isang mayamang opisyal.

Noong 1848 nagtapos siya sa Unibersidad ng Kiev. Sinimulan niya ang kaniyang karera bilang isang guro ng mga mataas na paaralan sa Nizhyn at Nemyriv. Pagkatapos ay nagtrabaho siya bilang isang klerk sa San Petersburgo, Pskov, Katerynoslav, at Zhytomyr. Noong 1873 siya ay hinirang bilang isang direktor ng Lubny gymnasium at noong 1877 - isang pinuno ng lokal na konseho at mahistrado ng Lubny.

## Mga malikhaing gawain 
Sa buong buhay niya, sinaliksik at itinala ni Nomys ang Ukranyanong alamat, kabilang ang mga kaugalian at ritwal.

Nagsimula siyang maglathala noong 1858. Naglathala siya ng ilang mga artikulo sa mga kaugalian at ritwal ng mga Ukranyano. Ang mga sumusunod na diyornal ay naglathala ng kaniyang mga materyales: *Russkaya Beseda* [Ang Rusong Colloquy], *Osnova* [Ang Batayan], *Kyivska Mynuvshyna* [Nakaraan ng Kiev] at iba pa.

Karamihan sa kaniyang mga mambabasa ay higit na nakakakilala kay Matviy Symonov sa ilalim ng kaniyang alyas na Nomys, na ang kanuyang apelyido na Symonov (minus dalawang titik '-ov') ay binasa pabalik.

Ang pinakatanyag na gawain ni M. Nomys ay ang *Mga Ukranynanong* *salawikain, kasabihan, at iba* at *Mga koleksiyon ni Opanas Markovych at iba pa.* *Pinamatnugot ni M. Nomys* (San Petersburgo, 1864). Ang aklat ay naglalaman ng higit sa 14.5 libong salawikain, 505 bugtong at iba pang mga alamat. Kasama rin dito ang mga tala ni Stepan Rudanskyi, Vasyl Bilozerskyi, Panteleimon Kulish, Marko Vovchok, at iba pa.

Sumulat din si Nomys ng tuluyan at tinukoy ng mga iskolar bilang isang romantikong manunulat. Ang kaniyang aklat, na pinamagatang *Maikling kuwento ng MT Symonov (Nomys)*, ay inilathala noong 1900.

## Mga sanggunian
Miroslava Șandru

Si **Miroslava Olga Șandru** (1916-1983) ay isang Rumanong etnograpo at folklorista na may lahing Ukranyano.

## Talambuhay 
Si Miroslava-Olga Copaciuc ay ipinanganak noong Mayo 16, 1916 sa nayon ng Stârcea sa Dukado ng Bukovina, sa ilalim ng pamamahala ng Austro-Unggaro (ngayon rehiyon ng Chernivtsi, Ukranya), sa pamilya ng mga guro na sina Ioan at Elena-Olga Copaciuc. Ang kaniyang mga magulang ay inilipat noong 1920 sa nayon ng Berhomet sa Siret (ngayon ay isang lokal na lungsod sa distrito ng Vijnița).

Ang nayon ng Berhomet sa Siret noon ay isa sa pinakamalaking nayon sa bundok. Ang aklatan ng nayon ay tumatakbo sa nayon mula pa noong 1898. Ang mga guro na sina Ioan at Elena Copaciuc ay aktibong kasangkot sa organisasyon at mahusay na pag-unlad ng buong aktibidad sa kultura-edukasyon, kasama ang kanilang dalawang anak na babae: Miroslava-Olga, guro, at Maria (Marusia), kapatid ni Miroslava, mag-aaral sa Konserbatoryo ng Chernivtsi. Sa pamamagitan ng kanilang ambag, nagtayo ng isang entablado, pinalaki ang bulwagan ng pagtatanghal, at inayos ang bubong. Naayos din ang koro at ang bilog sa teatro sa tulong nila.

Ginugol ni Miroslava ang kanuyang pagkabata at kabataan sa nayon ng Berehomet. Nag-aral siya sa unang tatlong klase sa mataas na paaralan sa lungsod ng Siret, pagkatapos nito ay nag-aral siya at nagtapos sa Pambabaeng Paaralang Pedagohiko sa Chernivtsi.

## Mga sanggunian
Vyshyvanka

Ang **Vyshyvanka** (   o ; ) ay isang kaswal na pangalan para sa burdado na kamiseta sa Ukranyanp at Byeloruso na pambansang kasuotan. Ang Ukranyanong vyshyvanka ay nakikilala sa pamamagitan ng mga lokal na tampok ng pagbuburda na tiyak sa Ukranyanong pagbuburda. Sa parehong paraan tulad ng kilt ay nagsasalita tungkol sa Eskoses na pinagmulan nito, o moccasin na pagkakaugnay sa pamanang Katutubong Amerikano, ang vyshyvanka ay taas-noong nagbibigay-kahulugan sa mga Ukranyano.

## Sa Ukranya 
### Pagbuburda 
Sa Ukranyanong pagbuburda, ang itim, pula, at puting kulay ay batayan, at ang dilaw, asul, at berde ay pandagdag.

### Impluwensiyang pansining 
#### Iba pang mga pambansang damit 
Ang pananamit ng Katimugang Rusya, na nagpapakita ng hilig para sa maliliwanag, polikromatikong kasuotan, ay tiyak na naapektuhan ng impluwensiya ng matingkad na kulay na kasuotang Ukranyano mula sa makabuluhang pagdagsa ng mga Ukranyanong nanirahan mula noong ika-17 siglo.

### Kahulugan 
#### Mga tradisyonal na paniniwala 
Ang Vyshyvanka ay ginagamit bilang anting-anting upang protektahan ang taong may suot nito at para magkuwento. Ang isang heometrikong pattern na hinabi sa nakaraan sa pamamagitan ng pagdaragdag ng pula o itim na mga sinulid sa mga magaan na sinulid, na sa kalaunan ay ginaya ng pagbuburda, ay pinaniniwalaang may kapangyarihang protektahan ang isang tao mula sa lahat ng pinsala. May kasabihan sa Ukranyano na "Народився у вишиванці" na isinalin bilang isang taong ipinanganak na may suot na vyshyvanka. Ito ay ginagamit upang bigyang-diin ang suwerte at kakayahan ng isang tao na mabuhay sa anumang sitwasyon.

#### Patriyotismo 
thumb|Nakasuot ng vyshyvanka si Arsoduke Guillermo
Si Arsoduke Guillermo ng Austria ay isang makabayang Ukranyano na mas gustong magsuot ng vyshyvanka at samakatuwid ay kilala sa Ukranyano bilang Vasyl Vyshyvanyi (Basil ang Binurdahan). Ang Liwasang Vyshyvanaho ay pinangalanan sa kaniyang karangalan sa lungsod ng Lviv.

## Mga sanggunian
Petre Ispirescu

Si **Petre Ispirescu** (; Enero 1830 - 21 Nobyembre 1887) ay isang Rumanong patnugot, folklorista, tagapaglathala, at publisista. Kilala siya sa kaniyang gawain bilang tagatipon ng mga kuwentong bayan ng Romania, na ikinuwento ang mga ito na may kahanga-hangang talento.

## Karera 
Si Petre Ispirescu ay ipinanganak sa manggagawang-uring Bucharest, ang anak ni Gheorghe Ispirescu, isang barbero, at Elena Ispirescu, isang kahanga-hangang mangkukuwento. Lumaki siya na nakikinig sa hindi mabilang na mga kuwentong-pambayan na sinabi ng kaniyang mga magulang at mga kostumer at apprentice ng kaniyang ama. Nais ng kaniyang mga magulang na maging pari siya at pinagkatiwalaan siyang mag-aral sa isang monghe sa Simbahang Metropolitano, pagkatapos nito ay nag-aral siya sa isang pari sa Simbahang Domnița Bălașa.

Umalis siya sa paaralan noong 1844 sa edad na labing-apat at naging apprentice sa palimbagan na pinamumunuan ni Zaharia Carcalechi, umaasang madagdagan pa ang kaniyang pag-aaral sa pamamagitan ng pagbabasa ng mga aklat na nakalimbag doon. Nagtatrabaho ng 14 na oras sa isang araw, siya ay naging isang kuwalipikadong manlilimbag noong 1848. Noong 1854, siya ay tinanggap sa *Copainie* tipograpiya. Noong 1858, sa loob ng konteksto ng mga pag-uusap tungkol sa pag-iisa ng mga Rumanong Prinsipalidad, tinanggap ng limbagan na ilathala ang lihim na sulat ni Prinsipe Nicolae Vogoride, nang walang kasunduan ng mga sensor. Inaresto ng pulisya ang lahat ng sangkot at si Petre Ispirescu ay nakulong ng isang buwan, nawalan ng trabaho. Sa pagtatapos ng taon, si Vasile Boerescu - isang tagasuporta ng pag-iisa ng mga Rumanong Prinsipalidad at sa hinaharap na Ministrong Panlabas - ay nag-alok sa kaniya ng posisyon ng tagapamahala ng isang modernong tipograpiya na nagmamay-ari ng unang mekanikong palimbagan sa Bucharest at naglathala ng pahayagang *Naționalul*. Ang kaniyang posisyon ay nagpakilala sa kanya sa mga kontemporaneong politiko at manunulat tulad nina Ion Ionescu de la Brad, Nicolae Filimon, Ion Ghica, at Dimitrie Bolintineanu. Noong 1863, ibinenta ni Vasile Boerescu ang palalimbagan at si Petre Ispirescu ay naging tagapamahala ng palalimbagan na naglalathala ng pahayagan ng Partido Liberal na *Romanul*. Noong panahong iyon, ang Partido Liberal ang pangunahing partido ng oposisyon. Ang pahayagan ay inusig noong 1864. Si Ispirescu, kasama sina Walter Scarlat at Frederick Gobl, pagkatapos ay itinatag ang *Nagkakaisang Tipograpiya ng mga Manggagawa*. Makalipas ang isang taon, inilathala ni Ispirescu ang polyetong *Rumanong Tipograpo*. Ang pagbibitiw noong 1866 ng unang pinuno ng Mga Nagkakaisang Prinsipalidad ng Moldavia at Valaquia, na si Alexandru Ioan Cuza, ay naitala doon nang may kalungkutan. Pagkatapos maging nag-iisang kasama ng bahay-imprenta, pinangalanan niya itong *Akademyang Rumanong Palimbagan* noong 1878.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Mga Rumano
Kategorya:Kuwentong-bayan
Jayzam Manabat

Si **Jayzam Lloyd Manabat** o **Jayzam Manabat**, ay (ipinanganak noong Agosto 4, 1998) ay isang Pilipinong YouTuber at TikToker kasama ang katambal na si *Camille Trinidad* sila ay tanyag sa pangalang "JaMill".

Ang unang kanilang bidyo sa YouTube noong Oktubre 2017 na ang titulo ay "NAHULI KO SI CAMILLE!!! (KAYA PALA LAGING BUSY) - JAMILL VLOGS."

## Sanggunian
Kategorya:Ipinanganak noong 1998
Kategorya:Mga Pilipino
Kategorya:Mga Tagalog
Kategorya:Mga TikToker sa Pilipinas
Kategorya:Mga YouTuber sa Pilipinas
Mykhailo Maksymovych

[thumb|1873 na larawan ni [:ru:Борель, Пётр Фёдорович|Petr Borel]]
Si **Mykhailo Oleksandrovych Maksymovych** (; ; Setyembre 3, 1804 - Nobyembre 10, 1873) ay isang sikat na propesor sa botanika ng halaman, mananalaysay at manunulat ng Ukranyano sa Imperyo ng Russia na may piinagmulan Kosako.

Nag-ambag siya sa mga agham ng buhay, lalo na sa botanika at zoolohiya, at sa lingguwistika, kuwentong-pambayan, etnograpiya, kasaysayan, pag-aaral sa panitikan, at arkeolohiya.

Noong 1871 siya ay nahalal bilang kaukulang miyembro ng Rusong Akedemya ng mga Siyensiya, departamento ng wika at literatura ng Rusya. Si Maksymovych din ay isang miyembro ng Samahang Pangkasaysayang Nestor ang Kronista na umiral sa Kiev noong 1872-1931.

## Buhay 
Si Maksymovych ay isinilang sa isang matandang Zaporozhia na Kosako na pamilya na nagmamay-ari ng isang maliit na ari-arian sa Mykhailova Hora malapit sa Prokhorivka, Kondado ng Zolotonosha sa Gobernadora ng Poltava (ngayon ay nasa Cherkasy Oblast) sa Kaliwang pampang ng Ukranya. Matapos matanggap ang kainyang edukasyon sa mataas na paaralan sa Novgorod-Severskiy Gymnasium, nag-aral siya ng agham pangkalikasan at pilolohiya sa faculdad ng pilosopiya ng Pamantasang Moscow at kalaunan ay ang faculdad ng medisina, nagtapos sa kaniyang unang degree noong 1823, ang kaniyang pangalawa noong 1827; pagkatapos noon, nanatili siya sa unibersidad sa Moscow para sa karagdagang akademikong gawain sa botanika. Noong 1833 natanggap niya ang kanyang titulo ng doktor at hinirang bilang isang propesor para sa pinuno ng botaniko sa Pamantasang Moscow.

Nagturo siya ng botaniko at naging direktor ng harding botaniko sa unibersidad. Sa panahong ito, malawakang naglathala siya sa botaniko at gayundin sa alamat at panitikan, at nakilala ang marami sa mga nangungunang ilaw ng intelektuwal na buhay ng Rusya kabilang ang makatang Ruso, Alexander Pushkin at manunulat ng Ruso, si Nikolay Gogol, at ibinahagi ang kaniyang lumalaking interes sa Kosakong kasaysayan kasama sila.

## Tradisyong-pambayan 
Noong 1827, inilathala ni Maksymovych ang *Mga* *Munting Rusong Awiting-pambayan* na isa sa mga unang koleksiyon ng mga katutubong kanta na inilathala sa silangang Europa. Naglalaman ito ng 127 kanta, kabilang ang mga makasaysayang kanta, mga kanta tungkol sa pang-araw-araw na buhay, at mga ritwal na kanta. Ang koleksiyon ay minarkahan ng isang bagong pagbaling sa mga karaniwang tao, ang katutubong, na siyang tanda ng bagong romantikong panahon na nagsimula noon. Kahit saan ito nabasa, napukaw nito ang interes ng mga klase ng literadong uri ng karaniwang tao. Noong 1834 at noong 1849, inilathala ni Maksymovych ang dalawang karagdagang mga koleksiyon.

## Mga sanggunian
Prinsesa Belle-Etoile

Ang ***Prinsesa Belle-Etoile*** ay isang Pranses na pampanitikang kuwentong bibit na isinulat ni Madame d'Aulnoy. Ang sanggunian niya para sa kuwento ay si *Ancilotto, Hari ng Provino*, ni Giovanni Francesco Straparola.

Ito ay inuri bilang Aarne-Thompson tipo 707 *Ang sumasayaw na tubig, ang kumakantang mansanas, at ang nagsasalitang ibon*.

## Pamana 
Tulad ng itinuro ni James Planché, may-akda at dramatista na umangkop sa ilang kuwento ni MMe. d'Aulnoy para sa entablado, ang kuwento ay may kapansin-pansing pagkakatulad sa *Ang Magkakapatid na Babae na Nainggit sa Kanilang Cadette* ni Antoine Galland. Napansin din niya na ang kuwento, nang inangkop sa entablado sa Ingles, ay pinalitan ang pangalan ni Prinsipe Chéri bilang *Prinsipe Cherry* at Prinsesa Belle-Étoile bilang *Prinsesa Makatarungang Bituin*.

## Pagsusuri 
Ang kuwento ay inuri sa Klasipikasyong Aarne–Thompson–Uther bilang uri ng kuwento na ATU 707, "Tatlong Ginintuang Bata" o, sa mga sangguniang Pranses, ''L'Oiseau de Vérité* ("Ang Ibon ng Katotohanan").

### Pagkalat 
Sa mga sangguniang Pranses, may napatunayang 35 na bersiyon ng kuwento (sa huling bahagi ng ika-20 siglo). Nabanggit ng iskolar ng ika-19 na siglo na si Francis Hindes Groome na ang kuwento ay matatagpuan sa Bretanya at Lorena. Ang isang katulad na pagtatasa, ng mananaliksik na si Gael Milin, ay iginiit na ang uri ng kuwento ay *bien attesté* ("mahusay na pinatunayan") sa alamat ng Breton noong ika-19 na siglo.

### Mga pagkakaiba 
Kinolekta ni François-Marie Luzel mula sa Bretanyang *Les trois filles du boulanger, o L'eau qui danse, le pomme qui chante et l'oiseau de la verité* ("Ang Tatlong Anak na Babae ng Panadero, ang Sumasayaw na Tubig, ang Kumakantang Mansanas, at ang Ibon ng Katotohanan")  - mula kay Plouaret -,  at *Les Deux Fréres et la Soeur'' ("Ang Dalawang Magkapatid at ang Kanilang Kapatid na Babae"), isang kuwentong lubhang naiimpluwensiyahan ng tradisyong Kristiyano. Nagbigay din siya ng buod ng isang pagkakaiba mula sa Lorient: ang hari ay nakikidigma habang ang kaniyang asawa ay nagsilang ng dalawang lalaki at isang babae. Ipinagpalit ng ina ng reyna ang sulat ng kaniyang anak at inutusan ang mga bata na ihagis sa tubig at ang asawa ay papaslangin. Ang mga bata ay iniligtas ng isang tagagiling at ng kaniyang asawa, na nagpalaki ng mga anak at namumuhay nang maayos dahil sa isang pitaka ng barya na makikita sa ilalim ng unan ng magkapatid tuwing gabi. Makalipas ang ilang taon, hinanap nila ang kanilang mga kapanganakan na magulang at pumunta sa isang kastilyo, kung saan matatagpuan ang "pomme qui chante, l'eau qui danse et l'oiseau qui parle". Dapat silang tumawid sa isang sementeryo bago sila makarating sa kastilyo, kung saan pinapatay ng isang diwata ang mga walang galang sa kanya. Nabigo ang magkapatid, ngunit magalang na kumilos ang kapatid na babae at tumanggap ng tungkod mula sa diwata upang buhayin ang lahat sa libingan. Nahanap nila ang kanilang ama, ang hari, ngunit huli na ang pagdating upang iligtas ang kanilang ina.

## Mga sanggunian
Vieng Narumon

**Vieng Narumon** () (Enero 11, 1992 –) ay isang aktres sa bansang Thailand. Ipinanganak siya sa Roi Et, Thailand. Nag-aral siya sa *Bundit Bhaddhanasilpa Academy*. 

## Diskograpiya
### Single
## Mga sanggunian
  
Kategorya:Ipinanganak noong 1992
Kategorya:Mga aktres ng Thailand
Stith Thompson

Si **Stith Thompson** (Marso 7, 1885 – Enero 10, 1976) ay isang Amerikanong folklorista. Siya ang "Thompson" sa Aarne–Thompson–Uther Index, na nagkakatologo ng mga tradisyong-pambayan ayon sa uri, at ang may-akda ng *Paksa-Index ng Panitikang-Pambayan*, isang sanggunian para sa mga folklorista na nagkakatologo ng mga motif, butil-butil na elemento ng tradisyong-pambayan.

## Talambuhay 
### Maagang buhay 
Si Stith Thompson ay ipinanganak sa Bloomfield, Kondado ng Nelson, Kentucky, noong Marso 7, 1885 na anak nina John Warden at Eliza (McClaskey). Lumipat si Thompson kasama ang kaniyang pamilya sa Indianapolis sa edad na labindalawa at nag-aral sa Pamantasang Butler mula 1903 hanggang 1905 bago niya nakuha ang kanyang BA degree mula sa Unibersidad ng Wisconsin noong 1909. Sa susunod na dalawang taon, nagturo siya sa Mataas na Paaralang Lincoln sa Portland, Oregon, kung saan natuto siya ng Noruwego mula sa mga magtotroso. Nakuha niya ang kanyang master's degree sa Panitikang Ingles mula sa Unibersidad ng California, Berkeley noong 1912.

### Araling gwadrado 
Nag-aral siya sa Pamantasang Harvard mula 1912 hanggang 1914 sa ilalim ni George Lyman Kittredge, sumulat ng disertasyon na "Mga Europeong Hiram at Pagkakapareho sa Hilagang Amerikanong Indiyanong Kuwento," at nakakuha ng kaniyang Ph.D. (Ang nirebisang tesis ay inilathala nang maglaon noong 1919). Lumaki ito mula sa takdang-aralin ni Kittredge, na ang tema ay nagsisiyasat sa isang kuwentong tinatawag na "The Blue Band", nakolekta mula sa tribong Chipewyan sa Saskatchewan ay maaaring nagmula sa pakikipag-ugnayan sa isang kahalintulad na kuwentong Eskandinabo.

### Post-gradwado, tenure 
Si Thompson ay isang Ingles na instruktor sa Unibersidad ng Texas, Austin mula 1914 hanggang 1918, nagtuturo ng komposisyon. Noong 1921, siya ay hinirang na katuwang na propesor sa Kagawaran ng Ingles ng Unibersidad ng Indiana (Bloomington), na mayroon ding responsibilidad na pangasiwaan ang programa ng komposisyon nito. Siya ay nangolekta at nagsinop ng mga tradisyunal na balada, kuwento, salawikain, aporismo, bugtong, atbp. Ang mga pagkakapareho at pandaigdigang pagkalat ng mga ito ay maaaring pag-aralan gamit ang kaniyang pagkatalogo ng paksang aparato na humahantong sa kaniya upang ilathala ang unang tomo ng kaniyang *Paksa-Index* na inilimbag noong 1955.

## Mga nota 
## Mga sanggunian
Laurence Gomme

right|thumb|Sir Laurence Gomme
thumb|24 Liwasang Dorset, Londres
thumb|Plakang bughaw, 24 Liwasang Dorset
Si **Sir George Laurence Gomme**, FSA (Disyembre 18, 1853 - Pebrero 23, 1916) ay isang pampublikong tagapaglingkod at nangungunang Britanikong folklorista. Tumulong siyang mahanap ang Victoria County History at ang Samahang Tradiysong-pambayan. Nagkaroon din siya ng interes sa mga lumang gusali at hinikayat ang Konseho ng Kondado ng Londres na gawin ang iskemang pang-alalang plakang bughaw.

## Buhay 
Ipinanganak si Gomme sa distrito ng Londres ng Stepney, ang pangalawa sa sampung anak ni William Laurence Gomme (1828–1887), isang inhinyero, at ng kaniyang asawang si Mary (1831–1921). Nag-aral siya sa Paaralan ng Lungsod ng Londres hanggang sa edad na labing-anim, nang magsimula siyang magtrabaho, una sa isang kompanya ng tren, pagkatapos ay sa lupon ng mga pagawain ng Fulham, sa huli, noong 1873, kasama ang Kalakhang Lupon ng mga Pagawain: nanatili siya rito at nito kahalili, ang Konseho ng Konseho ng Londres, hanggang sa kaniyang pagreretiro noong 1914. Ang kaniyang posisyon bilang opisyal ng estadistika, mula 1893, at pagkatapos bilang klerk sa konseho, mula 1900, ay nagbigay sa kaniya ng malaking papel sa patakaran at pamamahala.

Kasama sa kaniyang mga interes ang alamat at kasaysayan. Ang dating ibinahagi niya sa kaniyang asawang si Alice Bertha Gomme, ipinanganak na Alice Merck (1853–1938), na pinakasalan niya noong Marso 31, 1875. Ang mag-asawa ay may pitong anak, kabilang sina Arthur Allan Gomme, isang bibliyotekaryo at istoryador ng teknolohiya, at Arnold Wycombe Gomme, isang kilalang iskolar na klasiko. Parehong si Gomme at ang kaniyang asawa ay mga nagtatag na kasapi ng Samahang Tradisyong-pambayan noong 1878; at si Gomme ay naging onoraryong kalihim, direktor, at pangulo nito. Sumulat si Gomme ng maraming aklat at artikulo sa alamat, kabilang *ang Primitive Folk Moots* (1880), *Folklore Relics of Early Village Life* (1883), *Ethnology in Folklore* (1892) at *Folklore as a Historical Science* (1908). Ang kaniyang trabaho sa larangan ay ngayon ay karaniwang itinuturing na masyadong umaasa sa isang teoryang survival, na sinubukang subaybayan ang mga katutubong kaugalian pabalik sa mga naunang yugto ng sibilisasyon; ngunit ito ay nagpapanatili ng halaga bilang isang koleksiyon. Ang kaniyang mga makasaysayang sulatin ay nagpapakita ng partikular na interes sa kasaysayan ng Londres, sa mga aklat tulad ng *The Governance of London* (1907) at *The Making of London* (1912). Isa rin siya sa mga tagapagtatag ng proyekto ng *Kasaysayan ng Kondadro ng Victoria*, at nagkaroon ng pagkahilig sa mga lumang gusali. Ginamit niya ang kaniyang posisyon sa konseho upang protektahan ang mga nanganganib na gusali at isulong ang Survey ng Londres, kung saan nag-ambag din siya ng makasaysayang materyal. Ang isa pang pagsasama ng kaniyang makasaysayang at propesyonal na mga interes ay ang iskemang pag-alaalang plakang bughaw, na hinikayat niya ang konseho na isakatuparan noong 1901: ang ika-800 plakang bughaw na igagawad ay mamarkahan sa ibang pagkakataon ang kanyang sariling tirahan sa Londres sa 24 Liwasang Dorset.

## Mga sanggunian
Charlotte Sophia Burne

Si **Charlotte Sophia Burne** (Shropshire, 1850–1923) ay isang Ingles na may-akda at patnugot, at ang unang babae na naging pangulo ng Samahang Tradisyong-pambayan.

## Mga akda 
Kasama sa mga akda ni Burne ang malaking koleksiyon, *Tradisyong-pambayang Shropshire*, at paghahanda ng ikalawang edisyon ng opisyal *na Handbook ng Tradisyong-pambayan* ng Samahang Tradisyong-pambayan, nag-ambag din siya ng mahigit pitumpung artikulo at mga pagsusuri sa mga diyornal nito. Ang kaniyang pagkakatalaga sa iba't ibang posisyon sa Samahan ay hindi karaniwan, na dati nang hawak ng mga miyembro nito sa Londres, at siya ang unang babae na naging Pangulo o patnugot ng mga publikasyon nito. Ang isang maliit na halaga ng iba pang materyal ay inilathala sa mga pahayagan at magasin.

Sa kabila ng mga una, tumagos na mga hadlang sa kasarian at rehiyon, at paglilingkod sa lipunan sa loob ng apatnapung taon, sa panahon ng mahusay na dokumentado ng kasaysayan nito, ang mga detalye ng kaniyang buhay at mga gawa ay hindi sapat na napapansin. Ang ilang sulat ni Burne kasama ang mga nangungunang miyembro na sina Alice Bertha at G. Laurence Gomme ay nakapaloob sa mga sinupan ng Samahan, ngunit ang kaniyang mga personal na papel ay tila nawasak. Ang isang malabo at hindi tumpak na hitsura ng kaniyang buhay at mga gawa ay ibinigay sa mga pagtukoy sa kaniya sa kasaysayan ni Richard Dorson ng mga Britanikong folklorista (1968); Si JC Burne, isang mahusay na pamangkin, ay gumuhit ng mga liham at alaala ng kaniyang pamilya para sa isang "mataktikang talambuhay" na inilathala noong 1975. Isang obitwaryo ang inilathala ni E. Sidney Hartland.

Ang interes ni Burne sa kasaysayan at mga kalumaan, at kasunod mga tradisyong-pambayan, ay malamang na hinubog ng kaniyang ina. Siya ay sinenyasan ng mga konektado sa pamilya na magtipon ng isang henealohikong kasaysayan ng pamilya Mildmay, ang kaniyang unang manuskrito para dito ay umiiral pa rin, at ang pagpatnugot ng mga akda ng makatang si Richard Barnfield. Ang kaniyang mga talento bilang isang patnugot ay unang kinilala sa mga pagkilala no RW Eyton sa kaniyang *Doomsday Studies* at ang mga kasunod na pagkilala sa isang lokal na pahayagan.

Noong 1875 naging palakaibigan si Burne kay Georgina Jackson, na nangongolekta ng materyal para sa kaniyang *Shropshire Word Book* (1879) at ang kasama nitong gawain na may pansamantalang pamagat ng "Folk-lore Gleanings". Ang pagkamatay ni Jackson ay humantong kay Burne na kunin ang kaniyang materyal, idinagdag ang kaniyang sariling koleksiyon ng mga kuwento upang makagawa ng *Shropshire Folk-Lore: A Sheaf of Gleanings*, ang kaniyang unang pangunahing akda. Ang kumpletong koleksiyonng ito ay mahusay na tinanggap at patuloy na pinahahalagahan, ang kaniyang obitwaryo ay nagbigay ng komento "sa unang pagkakataon na ang alamat ng isang bansa ay inilathala sa anumang antas sa isang porma na kompleto at napakasiyentipiko" (Hartland, 1923) at ang kalaunang folklorista na si Katharine Briggs ay inilarawan ito bilang "marahil ang pinakamahusay na libro ng tradisyong-pambayan ng bansa na taglay namin pati na rin bilang pinakadakila".

## Mga sanggunian
Ang Sanga ng Romero

Ang **Sanga ng Romero** ay isang Español na kuwentong bibit na kinolekta ni Dr. D. Francisco de S. Maspons y Labros sa *Cuentos Populars Catalans*. Isinama ito ni Andrew Lang sa *The Pink Fairy Book*.

Ito ay Aarne-Thompson tipo 425A, ang paghahanap para sa nawawalang asawa.

## Buod 
Ang kuwentong-bibit ay tungkol sa isang lalaking pinapahirapan ang kaniyang nag-iisang anak na babae. Isang araw pagkatapos ng trabaho, pinapunta siya nito upang mangolekta ng panggatong at ganoon nga ang ginagawa niya. Habang naghahanap ng kahoy, pumitas din siya ng isang sanga ng romero. Pagkatapos ay lumitaw ang isang guwapong binata at nagtanong kung bakit siya pumunta upang nakawin ang kaniyang panggatong. Sumagot siya na ipinadala siya ng kaniyang ama. Dinala siya ng binata sa isang kastilyo at sinabi sa kaniya na siya ay isang dakilang panginoon at gusto siyang pakasalan. Pumayag siya kaya nagpakasal sila.

Habang naninirahan doon, nakilala niya ang isang matandang babae na nagbabantay sa kastilyo at ibinigay sa kaniya ng babae ang mga susi ngunit binalaan siya na kung gagamit siya nito, ang kastilyo ay maguguho. Pagkaraan ng ilang sandali, nagtagumpay ang pag-usisa sa kaniya at binuksan niya ang isang pinto at nakakita ng isang balat ng ahas. Ang kaniyang asawa, isang salamangkero, ay ginagamit ito upang magbago ng hugis. Dahil ginamit niya ang mga susi, bumagsak ang kastilyo. Umiiyak ang batang babae, pinutol ang isang sanga ng romero, at hinanap siya.

Nakahanap siya ng isang bahay ng dayami kung saan dinadala siya ng mga taong nakatira doon sa serbisyo. Gayunpaman, lalo siyang nalulungkot sa araw-araw. Kapag tinanong ng kaniyang maybahay kung bakit, ikinuwento ng anak na babae ang kaniyang kuwento, at ipinadala siya ng kanyang maybahay sa Araw, Buwan, at Hangin, upang humingi ng tulong. Ang Araw ay hindi makakatulong sa kaniya, ngunit binibigyan siya ng isang mani at ipinadala siya sa Buwan; ang Buwan ay hindi makakatulong sa kaniya ngunit binibigyan siya ng isang almendra at ipinadala siya sa Hangin; hindi alam ng Hangin kung nasaan ang kaniyang asawa pero hahanapin daw siya. Nalaman niyang ang kaniyang asawa ay nakatago sa palasyo ng hari at ikakasal sa anak ng hari sa susunod na araw.

Ang anak na babae ay nakikiusap sa kaniya na ipagpaliban ito kung kaya niya, at pagkatapos bigyan siya ng isang nuwes, ang Hangin ay humihip sa mga mananahi para sa kasal at sinisira ang kanilang gawa. Dumating ang anak na babae at binasag ang mani, nakahanap ng magandang mantel. Ipinagbili niya ito sa prinsesa sa malaking halaga ng ginto. Ang almendra ay may laman na mga petticoat, na ibinebenta rin niya. Ang nuwes ay may laman na gown, at dahil dito hinihiling niyang makita ang kasintahang lalaki. Sa wakas ay sumang-ayon ang prinsesa, at nang pumasok siya, hinawakan niya ito ng romero na nagpapabalik sa kanyiang alaala, at bumalik sila sa kaniyang tahanan.

## Mga paglitaw 
Lumilitaw ang *Sanga ng Romero* sa aklat ni Hadaway, *Fairy Tales.*

## Mga sanggunian 
Kategorya:Kuwentong bibit
Mundhum

thumb|Limbu
Ang **Munndhum** (kilala rin bilang *Peylan*) ay ang sinaunang relihiyosong kasulatan at panitikang-pambayan ng Limbu. Ito ang sinaunang, katutubong relihiyon ng Nepal. Ang ibig-sabihin ng Munndhum ay "ang kapangyarihan ng dakilang lakas" sa wikang Limbu. Sinasaklaw ng Mundhum ang maraming aspekto ng kultura, kaugalian at tradisyon ng yakthung na kinuha bago ang sibilisasyong Vediko sa Subkontinenteng Indiyano.

Ang Mundhum ay isinaayos sa dalawang bahagi &#x2014; Thungsap at Peysap. Ang Munndhum ay lumalampas sa relihiyon, nagsisilbing gabay para sa kultura, ritwal, at panlipunang mga halaga. Ang Munndhum ay isinulat sa sinaunang wikang Limbu at iba-iba ang mga bersiyon sa iba't ibang tribo ng limbu, na nagsisilbing natatanging kultura ng bawat tribo at bumubuo ng kanilang pagkakakilanlan at pagkakaisa sa lipunan kaugnay ng iba pang mga tribo at mga mamamayan.

## Thungsap Mundum 
Ang Thungsap Mundhum ay tinipon, iningatan, at ipinasa sa pamamagitan ng salita ng bibig at alamat hanggang sa maipakilala ang sining ng pagsulat. Ito ay isang epikong binubuo at binibigkas sa anyo ng mga kanta ni *Sambas*, mga makatang panrelihiyon at mga barda. Ang mga paring Kirat sa simula ay tinawag na Sambas kung saan ang ibig sabihin ng *Sam* ay awit at ang ibig sabihin ng *Ba* ay ang isa (lalaki) na nakakakilala kay Sam. Ang Soksok Munndhum ay naglalaman ng mga kuwento ng paglikha ng uniberso, ang simula ng sangkatauhan, ang sanhi at epekto ng mga kasalanan, ang paglikha ng masasamang espiritu, tulad ng masasamang espiritu ng inggit, paninibugho at galit at ang sanhi, at epekto ng kamatayan sa pagkabata.

Ang Yehang Munndhum ay naglalaman ng kuwento ng unang pinuno ng sangkatauhan na gumawa ng mga batas para sa kapakanan ng pagpapabuti ng mga tao mula sa yugto ng buhay ng hayop tungo sa maliwanag na buhay at mga paraan upang makontrol sila sa pamamagitan ng pagbibigay ng pilosopiya sa espiritismo. Sa aklat na ito, ang pinuno ay gumawa ng mga tuntunin para sa kasal, arbitrasyon, puripikasyon, at relihiyon. Ang kuwento ng pagkawasak ng mga tao sa pamamagitan ng delubyo at ang dahilan ng pagkakaroon ng maraming wika sa mga taong Kirat, ang mga kaugaliang panlipunan ng pana-panahong pagsamba sa pagsamba sa Diyos, ang mga alituntunin ng paglilinis sa pagsilang at kamatayan ng bata ay binanggit sa Lepmuhang Mundhum.

## Mga sanggunian
Ruth Manning-Sanders

Si **Ruth Manning-Sanders** (Agosto 21, 1886 – Oktubre 12, 1988) ay isang Ingles na makata at may-akda na isinilang sa Gales, na kilala para sa isang serye ng mga aklat pambata kung saan siya nakolekta at nauugnay sa mga kuwentong bibit sa buong mundo. Lahat ng sinabi, naglathala siya ng higit sa 90 mga libro sa kaniyang buhay.

## Talambuhay 
### Pagkabata 
Si Ruth Vernon Manning ang bunso sa tatlong anak na babae ni John Manning, isang Ingles na minsitrong Unitaryo. Ipinanganak siya sa Swansea, Gales, ngunit lumipat ang pamilya sa Cheshire noong siya ay tatlong taong-gulang. Bilang isang bata, nagkaroon siya ng malawak na interes sa pagbabasa ng mga libro. Siya at ang kaniyang dalawang kapatid na babae ay nagsulat at kumilos sa kanilang sariling mga dula. Inilarawan niya ang kaniyang pagkabata bilang "pambihirang masaya ... na may mabait at maunawaing mga magulang at anumang halaga ng kalayaan."

Ayon sa isang kuwentong sinabi niya sa paunang salita sa *Mga Eskoses na Kuwentong-Pambayan*, ginugol niya ang kaniyang tag-araw sa isang bahay kanayunan sa Kabundukang Eskoses na pinangalanang "Shian", na sinasabi niyang nangangahulugang ang lugar kung saan nakatira ang mga diwata. Doon mahilig magkuwento ang matandang Lola Stewart at gustong makinig ni Manning sa kanila.

### Edukasyon 
Nag-aral si Manning ng Panitikang Ingles at mga araling Shakesperyano sa Pamantasang Manchester.

### Kasal 
Ikinasal siya sa Ingles na artistang si George Sanders noong 1911, nang pareho nilang binago ang kanilang mga pangalan sa Manning-Sanders. Ginugol niya ang karamihan sa kaniyang maagang buhay may-asawa sa paglilibot sa Britanya sa isang caravan na hinihila ng kabayo at nagtatrabaho sa isang sirko, isang paksang isinulat niya nang husto. Sa kalaunan ay lumipat ang pamilya sa isang maliit na bahay sa hamlet ng mga mangingisda ng Land's End, Cornwall. Isa sa kanilang dalawang anak, si Joan Manning-Sanders (1913–2002), ay nakilala bilang isang teenager na artista noong dekada 1920.

Namatay ang kaniyang asawa sa isang aksidente noong 1953.

## Mga sanggunian 
* Thomson Gale, *Mga Kontemporaryong May-akda* (2004)
* MS Crouch, *The Junior Bookshelf*, Pebrero 1989
* Biyograpikong materyal na kinuha mula sa mga pagpapakilala at dust jacket ng ilan sa mga aklat ni Manning-Sanders
* John Clute at John Grant, *The Encyclopedia of Fantasy* (1999 updated paperback edition)
* Theresa Whistler, *Ang Buhay ni Walter de la Mare* (2004)
* Nathalie Blondel (Editor), *The Journals of Mary Butts* (2002)
* Donna Elizabeth Rhein, *The handprinted books of Leonard and Virginia Woolf at the Hogarth Press, 1917–1932* (master's thesis)
* Ang pahina ni Lawrence Finn tungkol kay Joan Manning-Sanders 
* Isang Web site tungkol sa ilustrador na si Robin Jacques
Colleen Ballinger

Si **Colleen Mae Ballinger** (isinilang noong 12 Nobyembre 1986) ay isang YouTuber, komedyante, mang-aawit at manunulat na galing sa Amerika. Nakilala rin siya bilang kanyang karakter sa internet na ito'y tinatawag na "Miranda Sings", nagsimulang magbahagi ng mga bidyo ng karakter na iyon sa pamamagitan ng YouTube. Ipinakita niya ang kanyang nakakatawang karakter sa paglilibot sa iba't ibang lugar, at gumawa siya ng sariling palabas na pinamagatang *Haters Back Off* (2016) ipinamahagi ng Netflix nabase sa kanyang karakter.

## Maagang Buhay 
Si Colleen ay ipinanganak at lumaki sa Santa Barbara, California, ang kanyang ama na si Tim Ballinger, isang *sales manager* at ang kanyang ina na si Gwen, isang maybahay. Nag-aral lamang siya sa bahay noong ika-6 na baitang sa kanyang *Middle School*, at nag-aral sa San Marcos High School at nagtapos noong 2008 sa Azusa Pacific University, na mahusay siya sa *Vocal performance*. Mayroon siyang dalawang nakatatandang kapatid na sina Christopher at Trent, at isang nakababatang kapatid na babae na si Rachel.

## Karera 
Nagtrabaho si Ballinger para sa Disneyland sa loob ng tatlong taon sa California at nagbigay ng mga araling panmusika para sa mga bata. Siya ay isang gumáganáp sa mga partido, at ginampanan niya ang karakter na "Kelsi Nielsen" para sa ''Claremont's High School Musical* noong 2009.

May bahagi si Ballinger bilang isang nars sa *Dr. Fabulous* noong 2012.
Nagbigay siya ng isang talumpati sa Teatro-Kabataan kung paano gamitin ang social media para pagbutihin ang iyong sarili bilang isang gumáganáp.

Ginawa niya ang kanyang unang *Broadway'' sa isang musikal na ito'y tinatawag na "*Waitress*". Halos dalawang buwan niya itong ginagawa.

Ginampanan ni Ballinger ang kanyang bahagi na tinawag na "Candy" sa isang animasyong palabas na *Centaurworld* ng Netflix noong Hulyo 2021.

## Sariling Buhay 
Noong nanirahan siya sa Los Angeles, nakipagtulungan si Ballinger sa iba pang mga kapwa YouTuber para gumawa ng mga bidyo o vlog. Noong lumipat siya sa Lungsod ng Bagong York, hindi na siya madalas na nakakagawa ng mga bidyo. Ngunit bumalik siya sa Los Angeles noong 2012. Nagpakasal si Ballinger at ang kanyang kasintahang na si Joshua Evans (isang YouTuber rin) noong 2015. Naghiwalay sila noong 2016.

Doon siya nagkaroon ng bagong tahanan sa Encino, California at nakilala niya si Erik Stocklin, isang aktor. Siya ang pinili ni Ballinger bilang isang '* *Love Interest* ni Miranda*' sa *Haters Back Off!*. Nagsimula silang mag-date noong taong iyon at ikinasal sila noong 2018. Ang kanilang unang lalaking anak na si Flynn Timothy Stocklin, ay isinilang noong 10 Disyembre 2018. Noong 6 Nobyembre 2021, ang mag-asawa ay may kambal, babae at lalaki sila ay sina Maisy Joanne at Wesley Koy Stocklin.

## Pagkakawanggawa 
Si Ballinger ay nakalikom ng pera para sa mga batang may sakit/kanser mula noong 2015, at noong taong iyon, ibinigay niya ang pera sa mga ina na may mga anak na may kanser.

## Mga sanggunian 
Kategorya:Ipinanganak noong 1986
Kategorya:Mga Amerikano
Kategorya:Mga mang-aawit
Kategorya:Mga YouTuber
Tom Hinlalaki

Si **Tom Hinlalaki** () ay isang tauhan ng tradisyong-pambayang Ingles. *Ang Kasaysayan ni Tom Hinlalaki* ay inilathala noong 1621 at ang unang kuwentong bibit na nakalimbag sa Ingles. Si Tom ay hindi hihigit sa hinlalaki ng kaniyang ama, at kasama sa kaniyang mga pakikipagsapalaran ang paglunok ng isang baka, pagkasalikop sa mga higante, at pagiging paborito ni Haring Arturo. Ang mga pinakaunang alusyon kay Tom ay nangyari sa iba't ibang ika-16 siglong mga akdang tulad ng *Discovery of Witchcraft* (1584) ni Reginald Scot, kung saan si Tom ay binanggit bilang isa sa mga sobrenatural na katutubong nagtatrabaho ng mga katulong na babae upang takutin ang mga bata. Ang Tattershall sa Lincolnshire, Inglatera, ay sinasabing mayroong tahanan at libingan ni Tom Hinlalaki.

Bukod sa sarili niyang mga kuwento, ang tauhan ni Tom ay lumalabas din sa 1730 na dula ni Henry Fielding na *Tom Thumb*, isang kasamang piraso ng kanyang ''The Author's Farce*. Ito ay pinalawak sa isang solong 1731 na piraso na pinamagatang *The Tragedy of Tragedies, o ang History of Tom Thumb the Great*.

Noong kalagitnaan ng ika-18 siglo, nagsimulang ilathala ng mga aklat na partikular para sa mga bata (ang ilan ay may pagkaka-akda na iniuugnay sa "Tommy Hinlalaki"), at noong kalagitnaan ng ika-19 na siglo, si Tom ay isang nakapirme na sa aklatang pang-nursery. Ang kuwento ay nagkaroon ng moral na mga paksa at ilang mga manunulat, tulad ni Charlotte Mary Yonge, ay nilinis ang mga kaduda-dudang sipi. Si Dinah Mulock, gayunpaman, ay umiwas sa paglinis sa kuwento ng mga kahalayan nito. Ang kuwento ni Tom Thumb ay iniakma sa ilang pelikula.

## Kasaysayan 
[thumb|Libingan ni Tom Thumb sa [Tattershall, Lincolnshire.]]
Maaaring isang tunay na tao si Tom Hinlalaki na isinilang noong mga 1519, dahil mayroong isang libingan na nagsasabing kaniya. Nakalagay ito sa sahig na katabi ng puwente ng pangunahing kapilya sa Simbahan ng Banal na Santatlo sa Tattershall, Lincolnshire, UK. Ang nakasulat sa inskripsiyon ay: "T. THUMB, Taon 101 Namatay 1620". Ang libingan ay may sukat lamang na 16" (40&nbsp;cm) ang haba.

Ang pinakaunang nalalabing teksto ay isang 40-pahinang booklet na inilimbag sa Londres para kay Thomas Langley noong 1621 na pinamagatang *Ang Kasaysayan ni Tom Thumbe, ang Maliit, para sa kaniyang maliit na tikas nakaapelyido, Duwende ni Haring Arthur: na ang Buhat at mga pakikipagsapalaran ay naglalaman ng mahihiwagang aksidente, inilathala para sa ikaaaliw ng masayaing gumugugol ng Oras''. Ang may-akda ay ipinapalagay na ang taga-Londres na si Richard Johnson (1579 &#x2013; 1659?) dahil lumalabas ang kaniyang mga inisyal sa huling pahina. Ang tanging kilalang kopya ay nasa Aklatang Pierpont Morgan, Bagong York.

## Mga sanggunian