open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Сайидо Қурбонов

**Сайдо Бобоевич Қурбонов** — (06.06.1947), ҳунарпеша ва коргардони синамо, дорандаи ҷоизаҳои кинофестивалҳои байналмилалӣ ва умумиитифоқӣ. Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон ва СССР (1978).

Аз соли 1965 дар «Тоҷикфилм» ба ҳайси коргардон кор кардааст. Филмҳои ба навор гирифтаи ӯ соҳиби ҷоизаҳои умумиитифоқӣ шудаанд.
.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Коргардонҳои филми Тоҷикистон
Гурӯҳ:Коргардонҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Синамогарони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Олег Тулаев

**Олег Саттарович Тулаев** - (30.03.1949 - 01.06.2006) – коргардон синамои тоҷик, дорандаи ҷоизаҳои кинофестивалҳои байналмилалӣ ва умумиитифоқӣ. Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон (1977).

Аз соли 1966 дар «Тоҷикфилм ба ҳайси коргардон кор кардааст.  Филмҳои ба навор гирифтаи ӯ соҳиби ҷоизаҳои умумиитифоқӣ  шудааст.  
.  
## Пайвандҳо


Гурӯҳ:Коргардонҳои филми Тоҷикистон
Гурӯҳ:Коргардонҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Иброҳим Барамиков

**Барамиков Иброҳим Иззатуллоевич** (; 3 августи 1909, Симферопол — 16 сентябри 1978, Душанбе) — филмбардор. Артисти халқии ҶШС Тоҷикистон (1969), Ходими хизматнишондодаи санъати ҶШС Тоҷикистон (1946).

## Зиндагинома
Хатмкардаи факултети оператории Институти умумииттифоқии давлатии кинематография (1935).

## Фаъолияти эҷодӣ
Аз соли 1935 дар «Тоҷиккино» (баъдтар «Тоҷикфилм») ба фаъолияти эҷодӣ шурӯъ кардааст. Иброҳим Барамиков аз филмбардорони намоёни кинои ҳуҷҷатии тоҷик буд.

## Филмшиносӣ
* «Сарҳадбонон» (1935)
* «Аспҳои лақайӣ» (1937)
* «Иродаи халқ», «Канали Калони Фарғона», «Эҷодиёти халқ» (1939)
* «Канали Ҳисор» (1940)
* «Тантанаи санъати тоҷик» (1941)
* «Водии дарёи Вахш» (1947)
* «Замини ҷавонӣ» (1950)
* «Чаҳоркунҷаҳои мазраъҳои пахта» (1954)
* «Роҳи пуршараф» , «Ба Тоҷикистон омадани К. Е. Ворошилов» (1958)
* «40-солагии ҶШС Тоҷикистон» (1964), 
* «Дӯстии барқсозон» (1967), 
* «Пахтаи маҳиннах» (1971) ва диг.

## Филмҳои ҳуҷҷатӣ
Муаллиф ва оператори филмҳои ҳуҷҷатии «Сарҳадбонон» (1935), «Аспҳои лақайӣ» (1937), «Иродаи халқ», «Канали Калони Фарғона», «Эҷодиёти халқ» (1939), «Канали Ҳисор» (1940), «Тантанаи санъати тоҷик» (1941); «Водии дарёи Вахш» (1947), «Чаҳоркунҷаҳои мазраъҳои пахта» (1954), «Роҳи пуршараф» (1958), «Ба Тоҷикистон омадани К. Е. Ворошилов» (1958) ва ғайра; филмбардори филмҳои ҳуҷҷатии «Душанбе — Сталинобод» (1936), «Тоҷикистони офтобрӯя» (1937), «Ҷавонони ворошиловӣ» (1940) ва ғайра; сароператори филмҳои пурраметражи ҳуҷҷатии публитсистии «Тоҷикистон» (медали биринҷӣ дар кинофестивали 6-уми байналхалқӣ дар Венетсия, 1946), «Замини ҷавонӣ» (1950), «Тоҷикистони Советӣ» (филми ранга, Мукофоти давлатии СССР, 1952), «Иди халқи тоҷик» (1955) ва ғайра; муаллиф ва реж. филмҳои ҳуҷҷатӣ ва илмию омавии «40-солагии ҶШС Тоҷикистон» (1964), «Дӯстии барқсозон» (1967), «Пахтаи маҳиннах» (1971). Ҳамчун реж. филмҳои «Гаҳвораи шеъри ман» (1971, бо ҳамкории И. Лиситский), «Зардолуи Тоҷикистон» (1973) ва ғ-ро офаридааст.

### Филмҳои бадеӣ
Иброҳим Барамиков дар кинои бадеӣ қувваозмоӣ кардааст: оператори таҳиягар дар филмҳои бадеии «Боғ» (1939), «Водии баланд» (1940). Дар солҳои ҶБВ (1941—1945) дар студияи муттаҳидаи Сталинобод ва «Союздетфилм» филмҳои бадеии «Фарзандони Тоҷикистон» (1942) ва «Март-апрел» (1943)-ро ба навор гирифтааст.

## Ордену ҷоизаҳо
Бо ду ордени «Нишони Фахрӣ», медалҳо ва Грамотаҳои Фахрии Президиуми Шӯрои Олии ҶШС Тоҷикистон сарфароз гардидааст. Аз соли 1957 узви ИК. ИҶШС.

## Эзоҳ

## Сарчашма
*
Мурасаки Шикибу

**Мурасаки Шикибу** (978, Префектураи Киото, Жопун — 1025) — нависанда ва шоир дар Жопун.

## Пайвандҳо
* Мурасаки Сикибу — 

Гурӯҳ:FootBot:FBT002A
Юнус Юсупов

**Юнус Юсупов** (*Юсупов Юнус Ҳомиҷонович*; 9 августи 1949, Ҳисор) — ҳунарпеша ва коргардони синамо, Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон (2001), дорандаи ҷоизаҳои кинофестивалҳои умумиитифоқӣ. Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон ва СССР (1980).

## Зиндагинома
Юнус Юсупов соли 1949 дар хонадони ҷарроҳ Ҳомидҷон Юсуфӣ ба дунё омадааст. Соли 1966 мактаби миёна ва соли 1970 техникуми политехникии шаҳри Душанберо бо ихтисоси техник-механик хатм кардааст. Соли 1975 факултети актёри Институти 7 умумииттифоқии давлатии киноматографияи шаҳри Маскав ва соли 1977 факултети кинорежиссёрии ИУДК-ро хатм намудааст.

## Корнома
Фаъолияти Юнус Юсупов чун коргардон ва ҳунарпеша аз соли 1977 оғоз ёфтааст. Юсупов дар 23 филмҳои бадеию телевизионӣ, аз ҷумла дар 19 филми истеҳсоли «Тоҷикфилм» ва 4 филми хориҷӣ нақш офаридааст, аз ҷумла, дар филмҳои хориҷии «Вохўрии охирин» (Акчурин), истеҳсоли киностудияи ба номи М. Горкии ФР (1974), «Муҳаббат ва ғазаб» (Тўрақулов), «Сутескофилм» (Югославия) ва «Ўзбекфилм» (1978), «Тақсимкунии олам» (Иброҳим), Сурия (1991) ва «Захираи тиллоӣ» (Зокир), НТВ, Россия, дар маҷмўъ 50 нақш офаридааст. Юсупов дар 21 филми телевезионию бадеӣ режиссёрӣ кардааст, ки 3-тои он филмҳои истеҳсоли хориҷӣ мебошанд: «Гаравгон», Совэкспортфилм, Россия, соли 1983 (ба 52 мамлакат фурўхта шудааст); «Афъии сурх», 2 сериягӣ, Россия, солҳои 1989—1990; «Насиҳати Нуҳ пайғамбар», СурияТоҷикистон, соли 1990; « Ҳезумбур», «Ангарафилм», Россия 2000.

## Ҷоизаву медалҳо

### Ҷоизаҳои ҳунарӣ
Филмҳои офаридаи Юсупов сазовори ҷоизаҳои байналхалқӣ гардидаанд: «Ҷинояткор ва адвокат», барандаи ҷоизаи Ангара- фестивали умумииттифоқӣ дар шаҳри Хоруғ, ҶТ, соли 1980; «Гаравгон», барандаи ҷоизаи байналхалқӣ дар Тошканд (Ўзбекистон) соли 1983; «Номзад», барандаи ҷоизаи фестивали умуииттифоқӣ барои офаридани беҳтарин нақши мард, Душанбе, соли 1988; «Зистан мехоҳам», барандаи ҷоизаи фестивали байналхалқӣ, Остона (Қазоқистон), соли 2007; «Одами барфӣ», дипломи телефоруми евросиёгӣ (барои маҳорати баланди режиссёрӣ), Маскав, соли 2011.

### Медалҳо
Юнус Юсупов бо медали «Барои меҳнати шоён»-и Русия ва дигар ҷавоизи байналмилалӣ қадр шудааст. 

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Коргардонҳои филми Тоҷикистон
Гурӯҳ:Коргардонҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Синамогарони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешагони мардумии Тоҷикистон
Қутбиддин Олимӣ

**Кутбиддин Алимов (Олимӣ)**  - (1908 - 1969)  кинорежиссёри дубляж Синамои тоҷик, Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон ва СССР (1958). Ходими шоистаи санъати Тоҷикистон (1946) 
Аз соли  1938 дар «Тоҷикфилм» ба ҳайси режиссёри дубляжи филмҳо кор кардааст.  
. 
 
## Эзоҳ

Гурӯҳ:Коргардонҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Коргардонҳои филми Тоҷикистон 
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи синамогарони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Синамогарони Тоҷикистон
UTC+05:00

**UTC+05:00** (UTC+5) вақт Тоҷикистон.

Вақти:
* Осиёи Марказӣ ва Ҷанубӣ
* Уқёнуси Ҳинд

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Соат
Сороҷон Сабзалиева

**Сороҷон Сабзалиева** -  ҳунарпешаи театр ва Синамои тоҷик, Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон ва СССР (1989). Ҳунарпешаи халқии  Тоҷикистон (2009). 

Аз соли 1975 ба ҳайси ҳунарпешаи  Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ фаъолият намудааст.

## Саҳм дар синамо
Дар филмҳои  киностудияи “Тоҷикфилм” нақшҳо офаридааст. 
. 
## Пайвандҳо

Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театр
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ
Маҳмуд Тоҳирӣ

**Маҳмуд Тоҳирӣ** -  ҳунарпешаи театр ва Синамои тоҷик,   Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон, Ҳунарпешаи хизматнишододаи ҶШС Тоҷикистон (1978).
Аз соли 1956 ба ҳайси ҳунарпешаи  Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ фаъолият намудааст.
## Филмнома
“Ман бо духтаре вохурдам” (1957), 
“Қисмати шоир” (1959), 
“Парчами Кова” (1961), 
“Бо хурсандӣ нигоҳ кун ” (3 серия,1983), 
“Ҷӯра ғшикочӣ аз Минархар”(5 серия, 1985) ва диг. нақшҳо офаридааст..  
## Эзоҳ

Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театр
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи хизматнишододаи ҶШС Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ
Дилбар Умарова

**Дилбар Умарова** (*Умарова Дилбар Усмоновна*; 26 августи 1949, Душанбе, ҶШС Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театру синамо, Ҳунарпешаи шоистаи ҶШС Тоҷикистон (1990), Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон (2004). Узви Иттифоқи кинематографистони Тоҷикистон ва ИҶШС (1976).

## Зиндагинома
Дилбар Умарова 26 августи соли 1949 дар шаҳри Душанбе ба дунё омадааст.

Бори аввал соли 1957 дар филми «Ман бо духтаре вохурдам»-и «Тоҷикфилм» иштирок карда пешаи ҳунари синаморо интихоб кардааст. Ӯ соли 1971 студияи тоҷикии Донишкадаи давлатии санъати театрии ба номи А. В. Луначарскийро дар Маскав хатм кардааст. Солҳои 1971—1983 ҳунарпешаи Театри давлатии ҷавонон ба номи М. Воҳидов ва сипас аз соли 1983 дар Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ фаъолият намудааст.

## Театр
Дар театр як силсила нақшҳо, аз ҷумла дар спектаклҳои «Дод аз дасти ақл», «Робиаи Балхӣ», «Эй ҷавонӣ, ҷавонӣ», «Охирин арӯси амиралмӯминин», «Васса Железнова», «Марати нодони ман», «Дилшод», «Муаллими рақс» офаридааст.

## Синамо
* «Достони Рустам» (2 қисм, 1970),
* «Вақте ки осиё бозистод» (1972),
* «Тӯфон дар водӣ» (1972),
* «Субҳи Ганг» (2 серия,1975),
* «Соҳиби об» (1977),
* «Боз як шаби Шаҳризод» (1984),
* «Ҷӯра-шикорчӣ аз Минархар» (5 қисм, 1985),
* «Ашк ва шамшер» (4 серия,1991).

## Ҷоизаҳо
Бо Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон қадр шудааст.

## Эзоҳ

## Адабиёт
* Арбобони фарҳанги тоҷик. Донишнома / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. — Душанбе, 2016. — 863 с.

Гурӯҳ:Ҳунарпешагони мардумии Тоҷикистон
Гурӯҳ:Синамогарони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театр
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи синамогарони ИҶШС
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии ҷавонони Тоҷикистон ба номи М. Воҳидов
Мақсудшо Иматшоев

**Мақсудшо Иматшоев** () — ҳунарпешаи Синамои тоҷик, Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон ва СССР (1987).

## Зиндагинома
Факултаи актёрии (студияи тоҷикӣ, устоди синф, Артисти халқии СССР Фёдор Бондарчук) Институти умумиитифоқии давлатии кинематографияи ш. Москваро соли 1975 хатм кардааст. Сипас омӯзгори Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода буд. Ӯ дар ҷодаи маҳорати актёрӣ ва коргардонӣ ба донишҷӯёни Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи М. Турсунзода дарс додааст. Инчунин, якчанд намоишномаҳои театрӣ-оммавиро ҳамчун коргардон таҳия ва ба саҳна пешакаш намудааст. Аз соли 1967 дар ҷодаи синамо ҳунарнамоиро сар кардааст. Мақсудшо Иматшоев дар ибтидои солҳои 90-ум аз Тоҷикистон муҳоҷират намуда 3.10.1993 дар Олмон фоҷеавор аз олам чашм пушидааст.

## Синамо
Дар филмҳои
* «Аланга зери хокистар» (1967),
* «Субҳи нави ҷавонӣ» (1979),
* «Ҷумъаи ҳафтум» (1980),
* "Иловагӣ, ба роҳхати дуюм меояд " (2 серия,1986),
* «Дарвеши ланг»(1986) ва диг. нақшҳо офаридааст..

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Олимони Донишкадаи давлатии санъати Тоҷикистон ба номи Мирзо Турсунзода
Муродулло Шерализода

**Муродулло Шерализода** (*Муродулло Шералиев*; ) — рӯзноманигори тоҷик.

Муродулло Шералиев соли 1945 дар ноҳияи Панҷакенти вилояти Суғд таваллуд шудааст. Хатмкардаи Институти давлатии педагогии шаҳри Душанбе ба номи Т. Г. Шевченко).

## Корнома
Дар вазифаҳои ходими адабии редаксияи рӯзномаи «Маориф ва маданият» (1966), ходими хурди илмӣ, ходими калони илмии сектори тарҷумаи Институти таърихи партияи назди КМ ПК Тоҷикистон — филиали Институти марксизм — ленинизми назди КМ КПСС (1966—1970) кор кардааст. Солҳои 1970—1974 ва 1978—1982 дар шаҳрҳои Мазори Шариф ва Кобули Ҷумҳурии Афғонистон ба сифати тарҷумон ва тарҷумони калон фаъолият варзидааст. Солҳои 1974—1978 ва 1982—1987 ходими калони илмӣ, мудири сектори тарҷумаи Институти таърихи партияи назди КМ ПК Тоҷикистон буд. Сипас, ӯро ба КМ ПК Тоҷикистон ба кор даъват намуданд, ки он ҷо ба сифати инструктори шуъбаи муносибатҳои хориҷӣ (1987—1988) ва ёрдамчии Котиби якуми КМ ПК Тоҷикистон (1988—1990) ифои вазифа намуд. 5 октябри соли 1990 бо Қарори Совети Олии ҶШС Тоҷикистон Сармуҳаррири Рӯзномаи «Садои мардум» — органи Совети Олии ҶШС Тоҷикистон таъйин гардид. 5 майи соли 1992, ки бозиҳои сиёсии мансабхоҳони бегонапараст оғоз гардида, вазъи Тоҷикистонро хеле муташанниҷ гардонда буд, аз тири раҳокардаи нохалафе шаҳид гардид.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Абдурофеъ Рабиев

**Абдурофеъ Рабизода** (*Шераки Ориён*; ) — рӯзноманигор, нависанда ва филмноманависи тоҷик, узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон ва Иттифоқи журналистони Тоҷикистон.

## Зиндагинома
Абдурофеъ Рабизода 7 ноябри соли 1951 дар ноҳияи Бохтари вилояти Хатлон ба дунё аст. Соли 1975 бахши журналистикаи факултаи филологияи тоҷиики Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин-ро хатм намудааст. Ду сол мухбири суратгири рӯзномаи «Зарафшон»-и шаҳри Панҷакент, солҳои зиёде ҳамчун муҳаррири шуъбаи адабии радиои Кумитаи телевизион ва радиошунавонии назди Ҳукумати Ҷумҳурии Тоҷикистон, муҳаррири Киностудияи «Тоҷикфилм» кор кардааст. Солҳои 1983—1986 дар Мактаби олии кинематографияи (синамогарии) шаҳри Москва таҳсил намудааст. Чанд муддат дар Киностудияи «Тоҷикфилм» ба сифати филмнигор (сенариянавис) фаъолият дошт. Солҳои 1992—2001 сарварии Иттиҳодияи адибони водии Зарафшон ба зиммааш буд. Соли 1999 ба рӯзномаи «Садои мардум» ба кор гузашт ва то соли 2007 ба сифати хабарнигор, мудири шуъба ифои вазифа намуд.

## Эҷодиёт
Шераки Ориён, ки бо ному тахаллусҳои Абдурофеъ Рабиев, А. Рабизода, Рофеъи Рабизод, Дарвеши Бохтарӣ, Сайид Муҳаммади Рофеъ ва ғ. эҷод кардааст, муаллифи 68 китоби банашррасида (58-то ба тоҷикӣ ва 10-то ба русӣ), 40 филми ҳунарӣ буда, навиштаҳояш қариб ба чил забони мардуми дунё тарҷумаву чоп шудаанд. Филмҳояш дар кишварҳои зиёди олам ба намойиш гузошта, сазовори ҳафт ҷоизаи байналхалқӣ гардидаанд.
Филмномаҳои ӯ «Марди мутааллиқи ду зан», «Вақте болои шаҳр борон мерехт», «Дӯстонро намефурӯшанд», «Афсонаи зиндагӣ», «Чор фасли умр» ва ғ. маъруфу машҳуранд. Филмномаҳои «Санги Сипар», «Амондара ва Сорбон», «Растагор», «Чил-меҳроб», «Хоки пайвандӣ», «Ғозӣ Ниёз» ва ғ. ба тасвири рӯзгори ибратбахши адибону ҳунармандони кишварамон ихтисос ёфтаанд.
Ҳамчунин, таҳиягар (режиссёр)-и як миқдор филмҳо, монанди «Помпейи Машриқзамин», «Чакомаи дарахт», «Асрори тоқиҳои Варорӯд», «Зиндагиномаи як инсон» ва ғ. мебошад.
Иддае аз нигоштаҳои ӯ ба китобҳои дарсии макотиби олии Русия («Этика ва эстетикаи ҳаёти оилавӣ»), кишварҳои аврупойӣ ("Анатомияи садоқату муҳаббати инсонӣ) ва як қатор мамолики Шарқу Тоҷикистон («Эҷод чист? Эҷодгар кист?») ворид шудаанд.
Чанде аз китобҳояш дар нашрияҳои бонуфузи Русия, монанди «Молодая гвардия», «Советский писатель», «Художественная литература», «Госкино», маҷаллаҳои «Студенческий меридиан», «Работница», «Дружба», «Советская литература», «Литературная учёба» ва зиёда аз 30 китоби дастҷамъӣ чоп шудаанд.

Абдурофеъ Рабизода нависандаи сермаҳсул аст. Асарҳояш бо забонҳои гуногуни олам-англисӣ, испанӣ, арабӣ, японӣ, франсавӣ, булғорӣ, олмонӣ, чинӣ, ҳинду ва забонҳои мардуми собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ тарҷума ва нашр шуда, сазовори ҷоизаҳои байналмилалӣ, аз ҷумла ду Гран при ва як Ҷоми Лоҷувард гардидаанд. Бо ордени «Шараф» дараҷаи 2 мукофотонида шудааст.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Адибони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Гурӯҳ:Сенариянависони синамои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Нависандагон аз рӯи забон
Гурминҷ Завқибеков

**Гурминҷ Завқибеков** (1 майи 1929, ноҳияи Рӯшон, ВАКБ — 21 октябри 2003, Душанбе, Тоҷикистон) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик, Узви Иттифоқи киноматографистони Тоҷикистон ва СССР (1958). Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон (1966), дорандаи Ҷоизаи давлатии ба номи А. Рӯдакӣ (1965)

## Зиндагинома
Гурминҷ Завқибеков 1 майи соли 1929 дар ноҳияи Рӯшони ВМКБ ба дунё омадааст. Дар мактаби №3 ба номи С.М.Кирови шаҳри Хорӯғ таҳсил кардааст. Донишкадаи театрию ҳунарии ба номи А. Н. Островскийи шаҳри Тошкандро (1954) хатм кардааст.

Солҳои 1943—1946 — мусиқинавози дастаи бачагонаи Помир, солҳои 1946—1950 ҳунарпешаи театри вилоятии мусиқию драмавии шаҳри Хорӯғ, аз соли 1954 дар Театри давлатии академию драмавии Тоҷикистон ба номи А. Лоҳутӣ нақшҳои барҷастаи асосии қаҳрамонони миллиро бозидааст.

## Филмҳо
* «Дӯсти ман Наврӯзов», (1957),
* «Дохунда», (1956),
* «Вазифаи олӣ», (1958),
* «Чароғ дар кӯҳсор», (1958),
* «Қисмати шоир», (1958),
* «Одам пусташро иваз мекунад», (1959),
* «Оператсия кобра» (1960)
* «Парчами оҳангар», (1961),
* «Аланга зери хокистар» (1967),
* «Бо амри дил», (1968),
* «Достони Рустам», (1970)
* "Ситора дар тирашаб " (1972),
* «Субҳи нави ҷавонӣ» (1979) ва ғ. ва диг. нақшҳо офаридааст.
.

## Некдошт
Дар Душанбе аз ӯ Осорхонаи асбобҳои мусиқии ба номи Гурминҷ Завқибеков ҳамчун нишон мондааст. Асосгузори осорхонаи асбобҳои мусиқӣ — Гурминҷ Завқибеков мебошад. Дар назди осорхона ансамбли фолклорӣ амал мекунад, ки роҳбараш фарзандаш аст.
## Эзоҳ

## Адабиёт
* 

Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Ҳунармандони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ
Гурӯҳ:Ҳунарпешагони халқии ҶШС Тоҷикистон
Раҷаб Ҳусейнов

**Раҷаб Ҳусейнов** (*Ҳусейнов Раҷабалӣ Мамедович*; 15 августи 1941, Душанбе — 26 марти 2022, Санкт-Петербург, Русия) — ҳунарпешаи театр ва синамои тоҷик. Узви Иттиҳодияи синамогарони Тоҷикистон ва ИҶШС (1980). Ҳунарпешаи шоистаи Тоҷикистон (2001),

## Зиндагинома
Соли 1964 Институти театрӣ-бадеии ба номи А. Островскийи шаҳри Тошкандро хатм намуда, дар Театри Лоҳутӣ то соли 1998 ба сифати актёр ҳунар озмуд, аз соли 1998 актёри Театри давлатии драмаи русии ба номи В. Маяковский мебошад. Дар қариб шаст спектакл, аз қабили «Гамлет», «Шаби гирифтани моҳ», «Рустам ва Суҳроб», «Дод аз дасти ақл», «Роҳзанон», «Маро тарк макун», «Сарбозони инқилоб», «Шаби охирини Суқрот» нақшҳои хотирмон бозидааст.

## Саҳм дар синамо
[мини|Когардон [Суҳбат Ҳомидов ва Раҷаб Ҳусейнов]]
Дар «Тоҷикфилм», киностудияҳои Маскав, Узбекистон, Минск, Афғонистон аз истеъдодаш зиёд баҳра бурдаанд. «Қиссаи зиндони Павиак», «Чор дарвеш», «Ситораи Улуғбек», «Ҷумъаи ҳафтум», «Хӯҷаини об», «Робита», «Субҳи Ганг», «Тӯфон дар водӣ», «Ман — сарҳад», «Гаравгонон», «Сарҳади ором», «Ҳафт домоди дуздидашуда», «Себ аз ҷаннат», филми бисёрқисматаи телевизионии «Ҷӯра-шикорчӣ аз Минархар» намунае аз қариб панҷоҳ филманд, ки номбурда дар онҳо образҳои гуногун офаридааст. Саҳмаш дар дубляжи филмҳо ба забони тоҷикӣ ниҳоят калон аст.

## Даргузашт
Раҷаб Ҳусейнов дар синни 80-солагӣ 26 марти 2022 дар шаҳри Санкт-Петербург даргузашт .

## Эзоҳ

## Адабиёт
* Арбобони фарҳанги тоҷик. Донишнома / Муаллиф-мураттиб Ёрмуҳаммади Сучонӣ. — Душанбе, 2016. — 863 с.

Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаҳои киностудияи “Тоҷикфилм”
Гурӯҳ:Ҳунармандони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ
Ҷумъа Қувват

**Ҷумъа Қувват** (зод. 13 июни соли 1950, ноҳияи Комсомолобод) — рӯзноманигор ва шоири тоҷик, Шоири халқии Тоҷикистон (2024). Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон, Иттифоқи журналистони Тоҷикистон.

## Зиндагинома
Ҷумъа Қувват 13 июни соли 1950 дар ноҳияи Нуробод дар оилаи зиёӣ таваллуд шудааст. Соли 1971 Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В. И. Ленин (Донишгоҳи миллии Тоҷикистон)-ро хатм намуда, дар идораи рӯзномаи ноҳиявии «Нури Нуробод» ба фаъолият шурӯъ намудааст. Солҳои 1971—1979 дар вазифаҳои мудири шӯъба, котиби масъул, ҷонишини сармуҳаррири ин рӯзнома кор кардааст. Аз соли 1979 то имрӯз сармуҳаррири рӯзномаи мазкур мебошад. Солҳои 1998—2008 ҳамзамон хабарнигори рӯзномаи «Садои мардум» дар водии Рашт буд. Муаллифи китобҳои «Нони гандум», «Орзу», «Чодари сабза», «Дидор», «Сухан гоҳе бигирад ҷои дору», «Пеш аз субҳ», «Корзори сухан», «Ифтихор», «Ҳамсанги гавҳар», «Ваҳдатистони Раштонзамин» аст. Шеърҳои ӯ ба китобҳои дарсии мактабҳои миёна дохил шудаанд. Бисёр устодони санъати мамлакат ба ашъори ӯ оҳанг бастаанд. Чанд шеъраш бо оҳанги «Шашмақом» низ суруда мешавад. Намунаи ашъораш дар Москваю Теҳрон, Минск ва Тошканд ба табъ расидааст. Намоишномаҳои «Иҷоракорони Сабзазор» ва «Оқилу Одил» дар театрҳои халқӣ ба саҳна гузошта шудаанд. Достони «Пеш аз субҳ» ва «Достони Об»-аш дар байни хонандагон шуҳрат ёфтаанд.

## Ҷоизаҳо
Бо ордени «Шараф» ва медали «Хидмати шоиста» қадрдонӣ шудааст. Ӯ Аълочии маорифи Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон аст.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Шоирони тоҷик
Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Адибони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Шоирони халқии Тоҷикистон
Сафар Айюбзода

**Сафар Айюбзодаи Маҳзун** (7 сентябри 1956, ноҳияи Шӯробод — 21 ноябри 2020, Душанбе) —  ва и тоҷик. Узви Иттифоқи нависандагон ва Иттифоқи журналистони Тоҷикистон, дорандаи Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи Абулқосим Лоҳутӣ, Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон мебошад.

## Зиндагинома
Сафар Айюбзода — 7 сентябри соли 1956 дар ноҳияи Шӯрообод таваллуд шудааст. Факултаи забон ва адабиёти тоҷики Донишгоҳи давлатии омӯзгории ба номи А. Рӯдакии Кӯлобро хатм намудааст (1977). Солҳои 1977—1978 дар мактабҳои миёнаи рақами 6 шаҳри Кӯлоб ва рақами 11 ноҳияи Вахши вилояти Хатлон ба омӯзгорӣ машғул шудааст. Сипас, дар вазифаҳои хабарнигори рӯзномаи вилоятии «Ҳақиқати Қӯрғонтеппа» (1979—1981), хабарнигор, мудири шуъбаи рӯзномаҳои вилоятии «Роҳи ленинӣ», «Хатлон», муҳаррири Кумитаи вилоятии телевизион ва радиошунавонии вилояти собиқ Кӯлоб (1981—1993), роҳбари бахши адабӣ, ҳунарпешаи (актёри) Театри вилоятии мазҳакаи мусиқии ба номи С. Вализодаи шаҳри Кӯлоб (1993—1997) кор кардааст. Солҳои 1998—2001 дар нашрияи Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон — рӯзномаи «Садои мардум» ба сифати хабарнигор фаъолият намудааст. Аз соли 2001 сардабири маҷаллаи Вазорати молияи Ҷумҳурии Тоҷикистон -«Молия ва ҳисобдорӣ» буд.

## Эҷодиёт
Айюбзода шоири ошиқ аст. Чакидаҳои ашъораш, ки дар шакли китобҳои алоҳида бо номҳои «Нафаси Садои мардум 53 ишқ», «Эй ишқ, наҷотам деҳ», «Саду як дарди ишқ», «Сурайёнома», «Гулбазм», «Ҷоно, падару модарат аз ёд мабар», «Бадеҳаи ашк», «Таронаи ишқ» «Муноҷот», «Давлати ишқ» ва ғайра чоп шудаанд, аз ин хусус дарак медиҳанд. Ба навиштани қисса, очерку ҳикоя, тақриз ва асарҳои саҳнавӣ низ майл дорад. Китобҳои ӯ -«Шарораи шавқ», «Ранҷи ишқ ширин аст» ва «Дунёи Мирзоватан» аз ҳамин қабиланд.

## Сарчашма

Гурӯҳ:Нависандагони тоҷик аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Адибони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Шоирони тоҷик
Гурӯҳ:Нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Мақсуди Ҳусайн

**Мақсуди Ҳусайн** - рӯзноманигор (журналист), адиб, Узви Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон  ва Иттифоқи журналистони Тоҷикистон  Аълочии матбуоти Ҷумҳурии Тоҷикистон ва Аълочии фарҳанги Ҷумҳурии Тоҷикистон буд.
## Зиндагинома
Мақсуди Ҳусайн (1954-2000) 28 феврали соли 1954 дар ноҳияи Бобоҷон Ғафурови вилояти Ленинобод (ҳозира вилояти Суғд) таваллуд шудааст. Бахши журналистикаи факултаи филологияи тоҷики Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин (Донишгоҳи миллии Тоҷикистон)-ро соли 1976 хатм намудааст. Ҳанӯз дар давраи мактабхониаш навиштаҳои ӯ дар рӯзномаҳои «Пионери Тоҷикистон», «Комсомоли Тоҷикистон», маҷаллаи «Машъал» ба табъ мерасиданд. Солҳои зиёде дар рӯзномаи «Тоҷикистони советӣ» ба сифати мухбир фаъолият намуда, малакаи касбии хешро тақвият бахшидааст. Соли 1991 ба рӯзномаи «Садои мардум» — нашрияи Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (ҳоло Маҷлиси Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон) ба кор даъват шуд ва то соли 1996 дар ин идора ба сифати хабарнигор ифои вазифа намуд. Солҳои 1996-2000 дар ҳафтаномаҳои «Ҳафтганҷ», «Сомон» ва рӯзномаи «Чархи гардун» кор кардааст. 10 ноябри соли 2000 дар шаҳри Душанбе фавтидааст. Барандаи Ҷоизаи Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ба номи Абулқосим Лоҳутӣ.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Адибони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Додоҷон Раҷабӣ

**Додоҷон Раҷабӣ** - , адиб, Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон (1964) ва Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон (1982). Аълочии матбуоти Тоҷикистон
## Зиндагинома
Додоҷон Раҷабӣ  12 январи соли 1938   дар шаҳри Хуҷанд 
таваллуд шудааст. Соли 1961 факултаи таъриху филологияи тоҷики Институти давлатии педагогии шаҳри Хуҷанд (холо Донишгоҳи давлатии Хуҷанд ба номи академик Бобоҷон Ғафуров)-ро хатм намуда- аст. Дар вазифаҳои хабарнигор, мудири шуъба дар рӯзномаҳои «Ҳақиқати Ленинобод», «Комсомоли Тоҷикистон» (1963-1968), муҳаррир, муҳаррири калон ва сармуҳаррири бахши саноат ва сохтмон, мудири бахши гуфтор оид ба мамолики хориҷии Кумитаи давлатии Тоҷикистон оид ба телевизион ва радиошунавонӣ (1969-1982), котиби масъули ҳафтано- майи «Адабиёт ва санъат» (1982-1990) кор кардааст. Солҳои 1990-1992 ба сифати ҷонишини Сармуҳаррири рӯзномаи «Садои мардум», 1992-1998 мудири шуъбаҳои гуногуни Мақомоти иҷроияи маҳаллии ҳокимияти давлатии вилояти Суғд, 1998-2000 сармуҳаррири рӯзномаи вилоятии «Ҳақиқати Ленинобод», 2000-2009 роҳбари дафтари матбуоти Идораи кишоварзии вилояти Суғд фаъолият дошт. 17 ноябри соли 2012 аз олам даргузашт  
## Эҷодиёт
Китоби ҳикояҳо ва повестҳояш бо номи «Дилсӯз» (1963), «Кулчаи зағора» (1974), «Шабе, ки борон меборид» (1978), Садои мардум 63 «Модари нав» (1982), «Борон чағона мезад» (1985), «Сари роҳи Каҳкашон» (1988), қиссаҳои адабию таърихиаш - «Ос- мони хамида» (1998), китобҳои бачагонааш - «Анори дона- дона» (2003), «Ҳофиз ва Сабоҳат» (2004) ва асари дуҷилда- аш таҳти унвони «Алам» ва «Дар миёни чор дарё» (2007) чоп шудаанд. Китоби қиссаҳои адабию бадеии «Осмони хамида» (1998) сазовори Ҷоизаи адабии вилоятии ба номи Камоли Хуҷандӣ гаштааст. Қисме аз ин осор бо забонҳои халқҳои собиқ Иттиҳоди Шӯравӣ тарҷума ва нашр гардидаанд. Қиссаи «Модари нав» дар нашриёти «Детская литература» (Маскав, 1990) ба табъ расидааст. Маҷмӯаи ҳикояҳои «Дилсӯзӣ» дар нашриёти «Мектеп»-и Ҷумҳурии Қирғизистон ба забони қирғизӣ мунташир гардидааст. Асарҳои саҳнавии «Дастҳоро кушоед» дар Театри мазҳакаи мусиқии ба номи Камоли Хуҷандӣ ва «Ишқи араб» дар Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ ба намоиш гузошта шудаанд. Асарҳои алоҳидаи П. Мериме, Р. Такур, А.П. Чехов, А. Ахматова, М. Зощенко, И. Шамякин, А. Алексин, М. Левин, Е. Симонайтите, К. Абдусаломов ва дигаронро ба
тоҷикӣ гардондааст.

## Мукофот
* Бо унвони Корманди хизматнишондодаи маданияти ҶШС Тоҷикистон (1988),  
* медали «Барои меҳнати шоён» (1998),  
* Барандаи Ҷоизаи адабии вилоятии ба номи Камоли Хуҷандӣ. 
* дорандаи медалҳои «Собиқадори меҳнат» ва «Бунёди сулҳи шӯравӣ». 
## Эзоҳ

Гурӯҳ:Нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи нависандагони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Акбари Саттор

**Акбари Саттор** (*Сатторов Акбаралӣ Қурбонович*; 10 феврали 1965, деҳаи Мортеппа, ноҳияи Ҳисор, ҶШС Тоҷикистон — 28 августи 2015, Тоҷикистон) — рӯзноманигори тоҷик, раиси Иттифоқи журналистони Тоҷикистон (2006—2015).

## Зиндагинома
Акбаралӣ Қурбонович Сатторов 10 феврали соли 1965 дар ноҳияи Ҳисор таваллуд шудааст. Факултаи журналистикаи Донишгоҳи давлатии шаҳри Ленинград (ҳозира Санкт — Петербург)-ро хатмкардааст (1990). Аз моҳи августи соли 1990 то моҳи ноябри соли 1990 мухбири рӯзномаи «Тоҷикистони советӣ» ва аз моҳи но- ябри соли 1990 то моҳи ноябри соли 1994 мухбир, мудири шуъбаи сиёсат ва ҳуқуқи рӯзномаи «Садои мардум» буд. Аз 18 ноябри соли 1994 то ба имрӯз директори генералии ҶДММ «Чархи гардун» мебошад. ҶДММ «Чархи гардун» аз соли 1994 фаъолият дошта, ҳафт ҳафтанома: рӯзномаи «Чархи гардун», «Вечерний Душанбе», «Авиценна», «Аладдин», «Студент», «День за днём…» ва «Дайджест пресс»-ро ба табъ мерасонад. ҶДММ «Чархи гардун» соҳиби нашриёти «Интишор» низ ҳаст.

Аз моҳи июни соли 2006 то поёни умр раиси Иттифоқи журналистони Тоҷикистон буд.

## Ҷоизаҳо
Бо медали ҷашнии «20-солагии Истиқлоли давлатии Ҷумҳурии Тоҷикистон» дар соли 2011 қадрдонӣ шудааст.

## Даргузашт
Акбари Саттор 28 августи 2015 дар синни 51-солагӣ даргузашт.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Мардони Муҳаммад

**Мардони Муҳаммад** - Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон.
## Зиндагинома
Моҳи сентябри соли 1957 дар шаҳри Ҷарқурғони Ҷум- ҳурии Ӯзбекистон таваллуд шудааст. Университети давлатии Тоҷикистон ба номиВ.И.Ленин (ДМТ)-ро бо ихтисоси журналист хатмнамудааст. Фаъолияти кориашро дар рӯзномаи «Комсомоли Тоҷикистон» (ҳоло «Ҷавонони Тоҷикистон») ба сифати мухбир оғоз кардааст. Солҳои 1982-1984 ҳамчун тарҷумони Созмони ҷавонони Иттиҳоди Шӯравӣ дар Афғонистон фаъолият дошт. Чанд муддат мудири бахши адабии Театри давлатии ҷавонони Тоҷикистон ба номи Маҳмудҷон Воҳидов низ буд. Баъд (соли 1991) ба рӯзномаи «Садои мардум»-нашрияи Шӯрои Олии Ҷумҳурии Тоҷикистон (Маҷлиси Олии Ҷум- ҳурии Тоҷикистон) ба сифати хабарнигор ба кор гузашт ва то соли 1993 кор кард. Соли 1994 дар курсҳои кӯтоҳмуддати Донишгоҳи Лондон таҳсил карда, дар мавзӯи «Вазъи расонаҳои хабарӣ дар Тоҷикистон» рисолаи дипломӣ ҳимоя намудааст. Аз моҳи майи соли 1994 то ба ҳол хабарнигори бахши форсии радиои ВВС (Би-би-си) дар Тоҷикистон мебошад.  
## Эзоҳ

Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Шариф Ҳамдамов

**Шариф Ҳамдамов** - (Шариф Ҳамдампур) Муассиси ҶДММ «Оила». Узви Иттифоқи журналистони Ҷумҳурии Тоҷикистон.

## Зиндагинома
Шариф Ҳамдамов 18 майи соли 1954 дар ҷамоати Рӯдакии ноҳияи Панҷекат ба дунё омадааст. Соли 1976 факултаи филологияи тоҷики Университети давлатии Тоҷикистон ба номи В.И.Ленин (Донишгоҳи миллии Тоҷикистон)-ро хатмнамудааст. Аз соли 1976 то соли 1980 дар нашриёти «Маориф» ба сифати муҳар- рир ва муҳаррири калон кор кардааст. Соли 1984 факултаи журналистикаи Донишгоҳи давлатии шаҳри Москва ба номи М.Ломоносовро хатмнамудааст. Аз соли 1984 то соли 1986 дар маҷаллаи «Коммунисти Тоҷикистон» ба сифати муҳаррири илмӣ иҷрои вазифа намудааст. Солҳои 1986-1990 шореҳи рӯзномаи «Омӯзгор» буд. Соли 1990 ибтидо ба сифати котиби масъул ва баъдан ҷонишини сармуҳаррири рӯзномаи «Садои мардум» фаъолият дошт. Чанд муддат (1993-1996) сардори дафтари матбуоти Кумитаи давлатии гумрук шуда кор кардааст. Аз соли 1996 сармуҳаррири ҳафтаномаи «Тоҷикистон» аст. Муассиси ҶДММ «Оила».

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Фирдавс Ниёзӣ

**Фирдавс Ниёзӣ** —  омӯзгор, рӯзноманигор, номзади илмҳои филологӣ (2011), узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон (2007), дорандаи нишони сарисинагии Аълочии матбуоти Тоҷикистон (2010).

## Зиндагинома
**Фирдавс Ниёзӣ** 25 сентябри соли 1979 дар ноҳияи Айнии Ҷумҳурии Тоҷикистон ба дунё омадааст. Аз соли 2003 то 2004 дар ҶСП «Корпоратсияи Мусофирбар» фаъолият кардааст. Солҳои 2004-2006 дар кафедраи «Адаб ва фарҳанг»-и Донишкадаи соҳибкорӣ ва хидмати Тоҷикистон ба тадрис машғул гардидааст. Аз соли 2002 то соли 2011 китобдори Китобхонаи илмии ДМТ буд. Аз соли 2012 муаллими калони факултаи филололгияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон ва аз соли 2014 ходими пешбари илмии Маркази омӯзиши равандҳои муосир ва оянданигарии илмии АИ ҶТ мебошад.
## Таҳсил ва пажӯҳиш
Ниёзӣ Ф. соли 2003 факултаи филологияи Донишгоҳи миллии Тоҷикистонро бо дараҷаи бакалавр ва соли 2005 факултет ва донишгоҳи номбурдаро бо дараҷаи магистр хатм кардааст. Соли 2006 ба аспиратураи Донишгоҳи миллии Тоҷикистон дохил шуда, соли 2008 онро ба итмом расонидааст. Пас аз хатми аспирантура соли 2011 рисолаи номзадиро дар мавзӯи "Шарҳи грамматикӣ дар фарҳангҳои тафсирии асрҳои ХVI–ХIХ-и тоҷик" дифоъ намудааст. Дар мавзӯи луғатнигорӣ ва муқоисаи забонҳои корӣ тадқиқотӣ дорад.
## Рӯзноманигорӣ
Аввалин нигоштаҳояш дар ҳафтаномаҳои «Миллат», «Фараж», «Омӯзгор» ва маҷаллаҳо «Илм ва ҷомеа», «Масъалаҳои маориф», «Маорифи Тоҷикистон» ба табъ расидаанд. Бештари навиштаҳояш ба мавзӯъҳои маориф ва соҳоти гуногуни рӯзгор нигаронида шудаанд. Чанд муддат дар ҳафтавори «Пайкон» ба сифати мусаҳҳеҳ фаъолият намудааст.
## Мақолот
* 1. Шарҳи баъзе унсурҳои калимасоз дар «Фарҳанги Рашидӣ / Ҷавонон ва илми муосир. - Душанбе, 2006. - С.181-185.
* 2. Авторские методы  обучения на уроках таджикского языка // Учитель XXI века. - Ростов на Дону, 2007. - С.232-234.	
* 3. Шарҳи изофат дар фарҳангҳои тафсирӣ // Паёми Донишгоҳи миллӣ, №7 (63),-Душанбе: Сино, 2010. - С.104-107.	
* 4. Шарҳи пешоянду пасояндҳо дар фарҳангҳои тафсирӣ //Ахбори Академияи илмҳои Тоҷикистон, №4 (230). - Душанбе: Дониш, 2010. - С.80-86.
* 5. Шарҳи баъзе пасвандҳои калимасоз дар «Фарҳанги Рашидӣ» // Паёми  Донишгоҳи миллӣ, №5 (61), - Душанбе: Сино 2010. - С.85-88.	
* 6. Шарҳи масъалаҳои лексикиву грамматикӣ дар муқаддимаифарҳанги тафсирии «Бурҳони қотеъ» // Паёми Донишгоҳи миллӣ, №8 (72). - Душанбе: Сино, 2011. - С.297-302
* 7. Мавқеи «Шарафномаи Мунярӣ» дар фарҳангнависии тоҷик / Забон - ҳастии миллат. - Душанбе: Ҳоҷи Ҳасан, 2013. - С.238-244.                    
* 8. Шарҳи вожаи «ваҳдат» дар фарҳангҳои тафсирӣ / Забон - ҳастии миллат. - Душанбе, 2013. - С.109-114.

## Ҷоизаҳо
* Аълочии матбуоти Тоҷикистон

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Омӯзгорон аз рӯи алифбо
Гурӯҳ:Олимони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Омӯзгорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Филологони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Олимони Донишгоҳи миллии Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Бурҳон Раҷаб

**Бурҳон Раҷаб** — ҳунарпешаи театр, коргардон, Ҳунарпешаи халқии ҶШС Тоҷикистон (1989). Бародари нависандаи Тоҷикистон Насим Раҷаб.

## Зиндагинома
Дастпарвари мактаби миёнаи № 5 ш. Самарқанд (1955). Факултети ҳунарпешагии Институти театриву рассомии Тошканд ба номи А. Н. Островскийро хатм кардааст (1959). Солҳои 1959—1996 ҳунарпешаи Театри давлатии академии драмавии ба номи А. Лоҳутӣ буд. Ӯ дар якчанд намоишҳои телевизиони тоҷик ва филмҳои «Тоҷикфилм» нақшҳои ҷолиб офаридааст. Барои маҳорати арзанда дар саҳнаи театри тоҷик соли 1989 соҳиби унвони Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон гардидааст. Соли 1996 ӯ ба зодгоҳаш — ш. Самарқанд кӯчидааст.

## Эҷодиёт
Аз пиесаҳои драматургҳои шӯравӣ, тоҷик ва рус, классикони русу ҷаҳон беш аз 100 нақш бозидааст.

### Нақшҳо дар театр
* масхарабоз («Шоҳ Лир»-и У.Шекспир, 1961),
* Лабад «Кӯҳистон»-и Р.Ғамзатов, (1961),
* Шмага («Гунаҳкорони бегуноҳ»-и А.Островский, 1963),
* Лаунс («Ду веронагӣ»-и У.Шекспир, 1967),
* Саидхон («Сароби хунин»-и С.Азимов, 1971),
* дарвеш («Шаби гирифтани моҳ»-и Мустай Карим, 1972),
* Азимшоҳ («Дохунда»-и С.Айнӣ, 1976),
* ҳокими шаҳр («Ревизор»-и Н. В. Гогол, 1977),
* Холмат («Бой ва хидматгор»-и Ҳамза Ҳакимзода Ниёзӣ, 1982),
* Ҷӯрабой («Гавҳари шабчароғ»-и С.Улуғзода),
* Сабур Сабурович («Интихоби домод»-и Ҳоҷӣ Содиқ),
* Фамусов («Дод аз дасти ақл»-и А.Грибоедов),
* Войнитский («Ванятағо»-и А. П. Чехов, 1982),
* сарлашкар («Вопасин амиралмӯъминин»-и Ф.Муҳаммадиев),
* Афросиёб («Рустам ва Суҳроб»-и Ғ.Абдулло),
* Гургин («Бежан ва Манижа»-и Хушкинобӣ),
* Ксанф («Эзоп»-и Г.Фигейредо),
* Олимбек («Сарбозони инқилоб»-и Ғ.Абдулло)

### Нақшҳо дар кинофилмҳо
* «Хомӯшӣ нахоҳад шуд»,
* «Ҳасани аробакаш» (реж. Борис Кимёгаров),
* «Паланг даркор» (реж. Б. Арабов),
* «Боз як шаби Шаҳризод», (реж. Тоҳир Собиров)
* «Афсонаҳои нави Шаҳризод», (реж. Тоҳир Собиров)
* «Шаби охирини Шаҳризод», (реж. Тоҳир Собиров)
* «Ашк ва шамшер» (реж. Тоҳир Собиров) ва ғ.
Дар иҷрои нақшҳои мазҳакавӣ маҳорати том дошт. Соли 1996 аз Душанбе ба зодгоҳаш — шаҳри Самарқанд баргаштааст. Дар ҳамкорӣ бо адиб ва драматург Адаш Истад ва бо иштироки актёрони ҷавони театр-студияи «Овози Самарқанд» намоишномаи «Хӯса»-ро ба ҳайси коргардон саҳнагузорӣ кардааст.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии академӣ-драмавии ба номи Абулқосим Лоҳутӣ
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Гурӯҳ:Зодагони Самарқанд
Нарзиқул Обидов

**Нарзиқул Ибодович Обидов** (9 марти соли 1937, шаҳри Душанбе) — , тарҷумон ношир, Узви Иттифоқи журналистони Тоҷикистон ва СССР (аз с.1975).

## Зиндагинома
Дастпарвари мактаби миёнаи № 7 шаҳри Душанбе (1956). Ӯ факултети таъриху филологияи УДТ ба номи В. И. Ленин (1961), шуъбаи журналистикаи факултети кадрҳои идеологии Университети марксизм-ленинизми назди комитети ҳизбии шаҳри Душанбе (1983), Институти умумииттифоқии такмили ихтисоси кормандони матбаа (Москва, 1988)- ро хатм кардааст. Муҳаррири хурди нашриёти «Ирфон» (1961—1962), тарҷумони Вазорати роҳсозии ИҶШС дар Афғонистон (1962—1963), муҳаррир (1964—1972), муҳаррири калони нашриёти «Ирфон» (1972—1979), муҳаррир-тарҷумони Агентии телеграфии назди Совети Вазирони Тоҷикистон (1979—1991), мудири котиботи Вазорати кишоварзии ҶТ (1991—1993). Аз соли 1993 — сармутахассиси Дастгоҳи Маҷлиси намояндагони Маҷлиси Олии ҶТ. Асосан бо тарҷума ва таҳрири асарҳои классикони марксизм-ленинизм, адабиёти сиёсӣ, иҷтимоию иқтисодӣ ва илмии оммавӣ машғул будааст. Муаллифи мақолаҳо дар рӯзномаву маҷаллаҳо, оҷонсии давлатии ҶШС Тоҷикистон «ТОЧИКТА», ҳикояҳо ва рисолаҳои шарҳиҳолӣ дар бораи шахсиятҳои маъруфи Тоҷикистон мебошад.

## Ҷоизаҳо
Бо медалҳои «Барои азхудкунии заминҳои бекорхобида» (1958), «Барои меҳнати шоён. Ба муносибати 100-солагии рӯзи таваллуди В. И. Ленин» (1970), «Хидмати шоён» (2005),
ду Ифтихорномаи Фахрии Президиуми Совети Олии Тоҷикистон (1977, 1988), Ифтихорномаи КМ ПК Тоҷикистон (1973), Дипломи Ком. НКХХ Тоҷикистон (1973), Ифтихорномаи Иттифоқи журналистон ба муносибати 60-солагии таъсиси СССР (1977), Ифтихорномаи Фахрии ТАСС (Агентии телеграфии Иттиҳоди Шӯравӣ дар назди Совети Вазирони СССР) бахшида ба 60-солагии ТАСС (1985), Ифтихорномаи Фахрии КМ КПСС, Совети Вазирон ВССПС ва КМ ВЛКСМ ба муносибати 70-солагии Револютсияи Октябр (1987) ва Ифтихорномаҳои соҳавӣ мукофотонида шудааст.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Рӯзноманигорони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Аъзои Иттифоқи журналистони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Санъат Муҳаммадиев

**Санъат Абдуллоевич Муҳаммадиев ** ( 27.06.1940, гузари Орифҷонбой (ҳоло – Осим Исматӣ)-и шаҳри Самарқанд), гелминтолог. Доктори илми  биология (1980), профессор (1989). Арбоби шоистаи илм ва техника Ҷумҳурии Тоҷикистон (1991).

## Зиндагинома
Пас  аз хатми мактаби миёнаи №5 н. Сиёб (1957), дар факултети байтории Донишкадаи ҳоҷагии қишлоқи Самарқанд таҳсил кардааст (1959-1962): лабор. ИЗИП ба номи Е.Н.Павловскийи Академияи илмҳои Тоҷикистон (1962-1963), коромӯз-тадқ. Лабор. гелминтологияи Академияи илмҳои ИҶШС (1963-1965), аспирант (1965-1968), ход. хурди илмии ИЗИП номи Е.Н.Павловскийи Академияи илмҳои Тоҷикистон (1968-1979), докторанти Лабор. гелминтологияи Академияи илмҳои ИҶШС (1981-1983). Ходими калони илмӣ (1979-1986), ход. пешбари илмии ИЗИП номи Е.Н.Павловскийи Академияи илмҳои Тоҷикистон (1986-1988).  Мудири кафедраи паразитология ва зоогигиенаи Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон (1988-1993).

Соли 1993 ба Самарқанд кӯчидааст. Ходими калони илмии Лабораторияи муаммоии Донишгоҳи давлатии Самарқанд (1993-1995), ход. калони илмӣ, муд. шуъбаи илмҳои биология ва тиббиёти шуъбаи Самарқандии Академияи илмҳои Ӯзбекистон (1995-2000). Аз. соли 2000 - профессори каф. таълими фанҳои тиббиёти Донишгоҳи такмили ихтисоси омӯзгорони вилояти Самарқанд ва дар айни замон профессор, мудири каф. экология ва тиббиёти Донишгоҳи давлатии забонҳои хориҷии Самарқанд. Чун сарвари маҳаллаи ба номи Осим Исматӣ (таърихан – Орифҷонбой) оид ба таърихи маҳалла ва ҳаёти мардуми он рисолае таълиф намудааст. Феълан узви Шӯрои махсуси ИХХС, узви Шӯрои илмии Донишгоҳи давлатии забони хориҷии Самарқанд ва Донишгоҳи такмили ихтисоси омӯзгорони вилояти Самарқанд, узви ҳайати таҳририяи маҷаллаи “Зиёкор”.

## Фаъолияти илмӣ ва осор
Соли 1986 дар мавзӯи “Гелминтҳои чорвои калони шохдори СССР, таркиби намудҳо, таҳлили географӣ, экологӣ ва эпизоотологияи гелминтозҳои асосӣ” рисолаи доктори ҳимоя намудааст. Муаллифи қариб 300 рисола, мақолаҳои илмӣ ва илмии оммавӣ, бисёр дастурҳои услубӣ, плакату тақвимҳо, аз ҷумла монографияҳои 
* Гелминтҳои чорвои калони шохдор ва қӯтосҳои Тоҷикистон. Д., 1991, 
* Муайянкунандаи гелминтҳои чорвои калони шохдори СССР. М., 1991,  
* Табиат вуҷуди мост. Д.,1995, 
* Аманкутан - сокровище природы. Ташкент,1997, 
* Экология ва муҳофизати табиат (ба заб. тоҷ., 2001, ба заб. ӯзб.  Д., 2002, 

Ду китоби дарсӣ: 
* Зоология барои синфи 7 Д.,2003   
* Биология: ситология ва асосҳои генетика. барои синфи 9. Д.,2004.

## Ҷоизаҳо
Бо медалҳои бахшида ба 100-солагии зодрӯзи акад. К.И. Скрябин, акад. Е.Н. Павловский, бо дипломи НКХХ-и Тоҷикистон, “15-солагии Истиқлоли Ҷумҳурии Ӯзбекистон” (2006)  мукофотонида шудааст.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Олимони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Биологони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Олимони Донишгоҳи аграрии Тоҷикистон‎
Гурӯҳ:Дорандагони унвонҳои фахрӣ аз Тоҷикистон
Гурӯҳ:Олимони асри XX
Нил

**Нил** (, *Ан-Ниль*; ,  *Ятрау* или  *Хапи*,  *Фиаро*) — дарозтарин дарёи Африқо. Калимаи «Нил» аз номи юнонии дарёи «Нейлос» () омадааст.

Дарё аз пуштакӯҳи Африқои Шарқӣ сарчашма гирифта, ба Баҳри Миёназамин ҷорӣ шуда, делтаро бо масоҳати 24 ҳазор км² ташкил медиҳад. Маҷрои миёнаи солонаи об дар даҳони дарёи Нил 2900 м³/с аст.

Роҳи обии Нил дарозтарин дар рӯи замин ҳисобида мешавад . Аммо ба гуфтаи муҳаққиқони бразилӣ, тӯлонитарин системаи дарёӣ Амазонка аст — тибқи ин маълумот, дарозии он 6992 километр аст, дар ҳоле ки дарозии системаи Нил 6852 километрро ташкил медиҳад. Масоҳати ҳавзаи дарёи Нил 3,349 ҳазор км²  аст. Сарчашмаи он дар Руанда аст, он дарёи Рукарара аст, ки ба дарёи Кагера ҷорӣ мешавад. Ҷараёни об дар давоми сол хеле ва ба таври назаррас фарқ мекунад. Дарозии умумии минтақаи киштигардӣ 3200 километрро ташкил медиҳад. Бузургтарин шаҳрҳо Қоҳира, Хартум, Асвон, Искандария.

## Этимология
Номи «Нил» аз юнони ва лотинӣ *Nilus гирифта шудааст*.
чап|мини| Нил дар Миср
мини|581x581пкс| Хавзаи Нил аз кайхон
мини| Делтаи Нил
[мини| Нил дар [Қоҳира]]

## Эзоҳ

## Адабиёт
* 
*  (2-е изд. — 1961).
* 
* *Федотов В. В.* «Западные истоки Нила» в античной традиции // Федотов В. В. Культурное пространство классической древности. М.: Спутник+, 2013. С. 36—52.
* 
* Юнкер, «Путешествие в Центр. Африку 1875—78 гг.» (СПб., 1879).
* 
* 
* Белый Нил : [арх. 26 декабря 2022] // «Банкетная кампания» 1904 — Большой Иргиз. — М. : Большая российская энциклопедия, 2005. — С. 272. — (Большая российская энциклопедия : [в 35 т.] / гл. ред. Ю. С. Осипов ; 2004—2017, т. 3). — .
Боғи Хайём

алт=Даромадгоҳи боғи Хайём, ш. Душанбе|марказ|мини|614x614пкс|<center>Даромадгоҳи боғи Хайём, ш. Душанбе</center>
**Боғи Хайём**, собиқ **Боғи Пойтахт** — боғи фарҳангу фароғатии «Хайём» барои кӯдакону наврасон дар қисми шимолии шаҳри Душанбе, дар ноҳияи Абуалии Сино, дар соҳили рости дарёи Варзоб, рӯ ба рӯйи Боғи Ирам, назди Боғи Лучоб байни соҳили дарёҳои Варзоб (Душанбе) (Душанбе-дарё) ва Лучоб воқеъ аст. Бо қарори Ҳукумати ш. Душанбе муассисаи давлатии «Боғи Пойтахт» ба «Боғи фарҳангу фароғатии «Хайём» номгардон шудааст.

## Тавсиф
Соли 2010 аз рӯйи лоиҳаи меъмор О. Зуҳуруддинов бунёд гардидааст. Масоҳат 15 га. Боғ аз самти маҳаллаи Буни Ҳисорак ва кӯчаи Карамов дарвозаҳои баланди
зарҳалӣ дорад. Аз назди дарвоза роҳрави зинакоришудаи мармарӣ муштариёнро ба теппае мебарад, ки аз қуллаи он манзараи комили боғ, ба мисли ҳавзу фаввораҳо, гулгаштҳо, чархофалаки бузурги 55-метрӣ, биноҳои сохташон афсонаӣ, майдони бузурги сангфарш бо курсиҳо барои ҳунарнамоии ҷавонон ба назар мерасад. Дар қисми шимолии он маҳаллаи Лучоб, бинои Донишкадаи тарбияи ҷисмонии Тоҷикистон ва дар ҷануби боғ оромгоҳи намояндагони илму фарҳанги Лучоб воқеъ аст.

Боғ аз моҳи майи соли 2012 дарҳои худро барои кӯдакону наврасони пойтахт кушодааст. Дар боғ атраксионҳои "Куҳпораи амрикоӣ, «Юпитер», «Виплеш», «Киштии роҳзан», «Хонаи ваҳм». Ба падару модарон шароити хубе муҳайё карда шудааст, то ин ки онҳо бо кӯдаконашон дар аттраксионҳои оилавӣ — «Чархофалаки мушоҳидавӣ», «Косачаҳо», «Трафик», «Қатораи руизаминӣ» ва автопоезди «Кирмак» якҷоя дам гиранд. Барои кӯдакони аз ҳама хурдсол бошад, ҳар гуна чархофалакҳои рангоранг, теппачаҳо, паровозаки шӯх ва батути пуфкардашуда, алвончаку майдончаҳо фаромӯшнашаванда хоҳад буд.

Дар назди майдон барои заврақронии истироҳаткунандагон кӯле мавҷуд аст, ки мобайни он тарабхонае бо сабки меъмории қадими тоҷикӣ сохта шудааст; дар атрофи тарабхона фаввораҳо ва чароғҳои бузург гузоштаанд, ки шабонгоҳ бо ҷилои хеш манзараи ҷолиберо ва вуҷуд меоварад. Дар канори кӯл боғчаи кӯдакон воқеъ гардидааст, ки автодром дорад ва атрофи онро муҷассамаҳои афсонавие, ҳамчун «Пиразан ва себ», «Рӯбоҳ ва лаклак», «Фил», «Харгӯш ва саг», «Хар ва шутур» зиннат медиҳанд. Дар ин ҷо чархофалакҳои бузургу хурд, арғунчакҳо ва диг. бисоти бозӣ, инчунин майдонҳои теннису волейболу футбол барои наврасон сохта шудаанд. Чойхона ва тарабхона низ дар хидмати меҳмонони боғ мебошанд.

Дар Боғи Хайём барои калонсолон низ гӯшае сохта шудааст, ки онҳо метавонанд дар он ҷо шоҳмот ва саққобозӣ кунанд. Аҷибтарин гӯшаи боғ "Тарсхона " мебошад,
ки роҳравҳои пурпечутоби ғормонанд дорад ва андаруни он расмҳои воҳимаангез гузошта шудаанд. Дар сартосари боғ муҷассамаҳои аждаҳо, мори ҳафтсар,
баҳмут, фил, динозавр ва анвои парандагон ба назар мерасанд.

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Боғҳои Тоҷикистон

## Сарчашма
* 

Гурӯҳ:Боғҳои Душанбе
Гурӯҳ:Душанбе
Гурӯҳ:Таъсисёфтагони соли 2010 дар Тоҷикистон
Сепаратор

**Сепаратор** — таҷҳизот, барои ҷудо кардани системаҳои гетерогенӣ дохил мешавад. Моҳияти физикавии раванди сепаратсиякунонии шир, чун дигар системаҳои гетерогенӣ, ба таҳшиншавии ҳолати дисперсионӣ дар майдони ҳакарати қувваҳои марказгурез ва ҷозиба ифода меёбад.
Сепараторҳои ширӣ аз рӯи таъинот ба сарширҷудокунанда, ба меъёр оваранда, сепараторҳо барои гирифтани саршири равғаннокиаш баланд, ширтозакунаки универсиалӣ бо устувонаи ивазкунӣ тақсим мешавад. Аз рӯи усули қабули шир ва барориши маҳсулот сепаратсиякунии кушода, нимкушода ва маҳкам фақрқ карда мешавад.

## Сарчашма
* Компоненты систем охлаждения / Составитель О. В. Великих. — Белгород: Принт-мастер, 2012. — 48 с.

Гурӯҳ:Саноати хӯрокворӣ
Гурӯҳ:Саноати кимиёвӣ
Рустам Дулоев

**Рустам Дулоев** (15 апрели соли 1961, деҳаи Ёхсучиён, ноҳияи Кӯлоб) — овозхони опера. Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон (2004), Ҳунарпешаи халқии Тоҷикистон (2005).

## Зиндагинома
Рустам Дулоев 15 апрели соли 1961 дар деҳаи Ёхсучиён, ноҳияи Кӯлоб ба дунё омадааст. Омӯзишгоҳи мусиқии ш.Душанбе (...), Консерваторияи давлатии ба номи А. Ашрафии шаҳри Тошкандро хатм карда (...) аз соли 1987 то 1996 овозхони Театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ буд.

## Эҷодиёт
Солҳои 1996 −1999 маҳорати хешро дар академияи операвии ш. Олимо (Италия) сайқал дода бо сафарҳои ҳунарӣ дар ИМА, Англия, Белгия, Кипр, Норвегия, Олмон, Фаронса ва Русия баромад кардааст. Бо ташаббуси ӯ дар факултаи мусиқии Донишгоҳи Эдмонтони Канада дарси мусиқии тоҷик, аз ҷумла фалаксарои ҷорӣ гардидааст. Ӯ овози беҳамто ва маҳорати хуби сарояндагӣ дошта дар саҳнаи театрҳои ҷаҳон якчанд нақшҳои ҷолибро бозидааст. Махсусан маҳорати сарояндагиаш дар овозхонии операвии асарҳои классикии миллӣ, русӣ ва итолиёӣ хеле хуб садо медиҳад. Бо иштироки ӯ дар консерту спектаклҳо аз рӯи асарҳои композиторони тоҷик, аз ҷумла эҷодиёти халқӣ дар хориҷи мамлакат намоишҳо баргузор гардидаанд.

## Эзоҳ

## Пайвандҳо
* 

Гурӯҳ:Ҳунармандони Тоҷикистон
Гурӯҳ:Ҳунарпешаи театри давлатии академии опера ва балети ба номи Садриддин Айнӣ
Гурӯҳ:Ҳунарпешагони мардумии Тоҷикистон
Театри халқии ноҳияи Турсунзода

**Театри халқии ноҳияи Турсунзода**, ҳайати эҷодиест, ки соли 1960 дар заминаи дастаи ҳаваскорони санъати Хонаи маданияти ноҳия таъсис ёфтааст. Дар бунёди театр хидмати мудири шуъбаи маданияти ноҳия Р. Остонова калон аст. Аввалин спектакли Т. «Юлдузой»-и С. Саидмуродов аст, ки соли 1961 П. Шарифов ба саҳна гузошта буд. Минбаъд бо кӯшишу ғайрати таҳиягарон М. Неъматов ва Р. Остонова ва роҳбари бадеии театр С. Шукурова намоишномаҳои «Қарзи виҷдон», «Ҳаёти заҳролуд», «Ҷон модаракон», «Нурхон», «Кроссворд»-и Н. Сафар, «Захми забон»-и М. Бахтӣ, «Қурбонии охирин»-и А. Ҳамдам, «Микроб»-и Ф. Муҳаммадиев, «Чу шоир биранҷад»-и С. Аюбӣ, «Дардҳои гиреҳхӯрда»-и М. Насриддин, композитсияҳои адабии «Ман намемирам»-и М. Шералӣ, «Кохи назм»-и Р. Қудратов, «Хезед, суд меояд»-и А. Ҳамдам, «Боз як ҳикмат»-и Ҷ. Қуддус, «Моҷарои даъватнома»-и М. Ғоиб ва ғ. ба саҳна гузошта шуданд. Дар назди театр дастаи ҳофизону мутрибон ташкил ёфтааст, ки ҳамеша бо сурудҳои нав ба нав хотири сокинони ноҳияро шод мегардонад.

Ҳайати эҷодии Театр дар азназаргузаронии 2-юми ҷумҳурӣ (1966) Фестивал-конкурси ҷумҳуриявии «Бӯстон-3» (1987) ва Фестивали 2-юми умумииттифоқии эҷодиёти халқ (Маскав, 1987) ширкат карда, ба Ҷумҳурии Ӯзбекистон (1966) сафари ҳунарӣ кардааст. Роҳи эҷодии як зумра ҳунарпешагони номдор, аз қабили З. Каримова, М. Маҳрамова, М. Муҳиддинов, Т. Иброҳимова ва диг. аз остонаи ҳамин театр оғоз гардидааст. Дар назди театр 13 маҳфили ҳунарӣ амал мекунад. Аз ҳунарпешагони театр С. Шукурова бо Грамотаи Фахрии Президиуми Совети Олии ҶШС Тоҷикистон ва А. Қодиров бо унвони Коркуни хизматнишондодаи маданияти ҶШС Тоҷикистон сарфароз гарди-даанд.
## Эзоҳ

 
Гурӯҳ:Муассисаҳои театрӣ дар Тоҷикистон
Гурӯҳ:Театрҳои Тоҷикистон
Гурӯҳ:Театрҳои ноҳияҳои тобеи ҷумҳурӣ
Гурӯҳ:Ноҳияи Турсунзода