Эскапизм

[мини| «Орзуҳои Осиан». Рассом [Жан Енгр|Ҷ. Ингрес, 1811-1813]]
**Эскапизм**, **эскепизм** , **эскейпизм**  ( — «гурехтан») — канорагирӣ кардан аз нохушоянд, дилгиркунанда дар зиндагӣ, махсусан ба воситаи хондан, фикр кардан дар бораи чизи ҷолибтар ва ғ ; рафтан аз воқеияти рӯзмарра ба мавҷудияти дигар, воқеияти дигар, олами дигар; фирор аз воқеият.

## Таърих
Соли 1939 калимаи инглисии *escapism* ("эскапизм") бори аввал дар луғати англисии Webster's New International Dictionary пайдо шуд. Аз солҳои 1960-ум инҷониб аксари луғатҳои инглисӣ «фирор аз воқеият» ё таърифҳои шабеҳро ҳамчун яке аз маъноҳои расмии феъли «эскейп» қабул кардаанд .

## Тавсиф
Мафҳуми «эскапизм» барои тавсифи падидаҳои фарҳанг , ҷомеашиносӣ  , адабиёт , равоншиносӣ  ва равонпизишкӣ истифода мешавад. Дар ҳар яке аз ин фанҳо он ба таври худ муайян карда шудааст , вале дар маҷмӯъ он, сарфи назгурехтанавзеҳотҳо гурехта ҳисоб меравад  .

Ҳар як фаъолияти фаъол (мансаб, санъат, варзиш, мӯд, нақшбозӣ, ҷинсӣ, дин ва ғ.) метавонад як роҳи фирор гардад, агар шахс онро ҳамчун ҷуброни мушкилоти шахсии ҳалнашуда истифода барад. Фаъолиятҳои ғайрифаъол (тамошои филмҳо, хондани китобҳо, бозиҳои видеоӣ, мастӣ, мулоҳиза ва ғ.) инчунин метавонанд як роҳи фирор гардад. Фирор метавонад дар шакли дуршавии ҷисмонӣ аз ҷаҳон (ба деҳаҳои дурдаст, минтақаҳои душвордастрас) зоҳир шавад ва бидуни он - вақте ки шахс дар ҳолати ҷудошавӣ аз ҷомеа таваҷҷуҳи худро ба арзишҳои ба ҷомеа пазируфта шуда, ҷаҳони орзуҳояшро афзалтар медонад.
чап|мини|245x245пкс| Подшоҳи Бавария Людвиг барои "гурехтан" ба олами ҷодугаронаи операҳои Вагнер девона ҳисобида мешуд. Карикатура ӯро ҳамчун Лохенгрин тасвир мекунад
Эскапизм беморӣ нест ва дар ҳеч гуна маълумотномаҳои тиббӣ номбар нашудааст, гарчанде ки бо сабабҳои шахсони сеюм ба ҳадди шадид бурда мешавад, он метавонад ба як хоҳиши васвоси табдил ёбад (масалан, фирор кардани шадиди шоҳ Людвиги II аз Бавария эътироф натиҷаи эътироф шудааст). Дар психиатрия мафҳуми аутизм вуҷуд дорад — вақте ки шахс ба олами хаёлӣ меравад ва қобилияти фарқ кардани воқеият ва фантазияро аз даст медиҳад . Ин шакли шадиди фирор аз воқеият як аломати ихтилоли равонӣ аст. Аз тарафи дигар, дар шакли мӯътадил, фирор як навъ фароғат аст ва метавонад барои наҷот додани стресс кумак кунад.

Дар ҷаҳони муосир технологияҳои нав ва фарҳанги оммавӣ як қатор роҳҳои фирор аз воқеиятро фароҳам меоранд: бозиҳои видеоӣ, Интернет, воқеияти виртуалӣ, кино, телевизион. Ба психологҳо ва ҷомеашиносон падидаи бозиҳои нақшбозии онлайн, ки дар он бозигарон комилан дар ҷаҳони афсонавӣ ғарқ мешаванд завқи зиёд меоранд .

## Эскапизм дар равоншиносӣ
Зигмунд Фрейд эскапизмро як ҷузъи ҷудонашавандаи ҳаёти инсон медонист: «Ҳаёт, чунон ки ба мо дода шудааст, барои мо хеле сахт аст, он ба мо дарди аз ҳад зиёд, ноумедӣ, мушкилоти ҳалнашаванда меорад. Барои тоб овардан ба чунин зиндагӣ мо бе воситае, ки ба мо сабукӣ мебахшанд, кор карда наметавонем («Мо бе сохторҳои ёрирасон кор карда наметавонем» гуфт Теодор Фонтан )»  .

## Эскапизм дар омӯзгорӣ
Дар педагогика эскапизм рафторест, ки бо амалҳои ғайриоддӣ, чун қоида, ба меъёрҳои аз ҷониби умум қабулшуда мувофиқат намекунад . Дар баробари ин, эскапизмро аз шахсияти эпатаж (ҳайратангез) *фарқ кардан лозим аст: эпатаж* ба он равона шудааст, ки аксаран ба хотири эътироз аз байни мардум фарқ кунад ва бо таъсири ҳайратангез ва ғайричашмдошт ҳамроҳ мешавад. Баръакси ин рафтор, *эскапизм* метавонад дар шакли пассив (худдорӣ, бегонашавӣ, канорагирӣ) рух диҳад ва ба муносибатҳои муайяни устувори фард асос меёбад .

## Эзоҳ

Гурӯҳ:Тахайюл
Гурӯҳ:Мафҳумҳои равоншиносӣ
Гурӯҳ:Ҷомеашиносӣ