సిహాన్ అక్తాస్

**సిహాన్ అక్తాస్** (జననం జనవరి 15, 1960) టర్కిష్ రచయిత్రి, పరిశోధకురాలు,  పాత్రికేయురాలు.  ఆమె టర్కిష్ కవియిత్రి,  రచయిత్రి ఉమిత్ అక్తాస్ సోదరి. 

ఆమె చిన్న కథా సంకలనాలకు ప్రసిద్ధి చెందింది, అక్తాస్ నలభైకి పైగా ఫిక్షన్,  నాన్ ఫిక్షన్ పుస్తకాలను ప్రచురించింది, ఇందులో ఆమె బెస్ట్ సెల్లర్ నవల *రైట్ లాంగ్ లెటర్స్ టు మి*,  ఆమె బాగా పరిశోధించిన వ్యాఖ్యాన పుస్తకం *ది పొయెట్రీ ఆఫ్ ది ఈస్ట్: ఇరానియన్ సినిమా* కూడా ఉన్నాయి. సబ్జెక్ట్‌పై అకడమిక్ ఫేవరెట్.  ఆమె 1980లలో రాజకీయ వార్తాపత్రిక కాలమిస్ట్, టర్కీలో బాధాకరమైన సామాజిక పరివర్తనను అనుభవించిన మహిళలపై తన పరిశోధనా పత్రాలు,  కథనాలను కేంద్రీకరించింది; ,  మహిళలపై దోపిడీ, లింగం,  గుర్తింపు రాజకీయాలు,  బహిరంగ ప్రదేశంలో హిజాబ్ వంటి అంశాలపై అనేక పుస్తకాలను స్వయంగా హిజాబీ మహిళగా ప్రచురించింది. 

అక్తాస్‌ను "మినిమలిస్ట్ కోణంలో బలమైన స్త్రీవాది" ,  ఆమె సాహిత్య శైలి "ఇంప్రెషనిస్ట్ ఫిక్షన్"గా వర్ణించబడింది. ఆమె స్త్రీ పాత్రలు "వారి గుర్తింపుపై రాయితీలు ఇవ్వవు" ,  "సాధారణంగా దీర్ఘకాలిక సమస్య యొక్క క్లైమాక్స్‌కు చేరుకుంది."  ఆమె నవలలు టర్కిష్ సాహిత్యంలో ఒక లీపుగా వర్ణించబడ్డాయి, సాంప్రదాయకంగా స్త్రీలు రెండవ లేదా మూడవ పాత్రలు. 

ఆమె ఇద్దరు పిల్లలతో వివాహం చేసుకుంది,  ప్రస్తుతం ఇస్తాంబుల్‌లో నివసిస్తున్నారు. 

## జీవితం తొలి దశలో
అక్తాస్ టర్కీలోని ఎర్జింకన్ ప్రావిన్స్‌లోని రెఫాహియే అనే చిన్న పట్టణంలో జన్మించింది. ఆమె తండ్రి సెమల్ అక్తాస్, ఒక పబ్లిక్ స్కూల్ టీచర్,  ట్రేడ్ యూనియన్ వాది,  పట్టణంలో ఒక పుస్తక దుకాణాన్ని నడిపేవారు, అక్కడ అక్తాస్ చిన్నప్పటి నుండి పుస్తకాలపై ప్రేమలో పడ్డారు.   ఆమె 1978లో బెసిక్‌డుజు హై స్కూల్ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్ నుండి పట్టభద్రురాలైంది,  వెంటనే తన కుటుంబంతో కలిసి ఇస్తాంబుల్‌కు వెళ్లింది, అక్కడ ఆమె మిమార్ సినాన్ ఫైన్ ఆర్ట్స్ యూనివర్శిటీలో ఆర్కిటెక్చర్ అభ్యసించి 1978లో పట్టభద్రురాలైంది 

## కెరీర్
విశ్వవిద్యాలయం నుండి పట్టభద్రుడయ్యాక, అక్తాస్ ఆర్కిటెక్ట్, మీడియా కన్సల్టెంట్,  జర్నలిస్ట్‌గా పనిచేసింది.  ఆమె మొదటి రెండు పుస్తకాలు ఇస్లాంలోని ఇద్దరు ప్రముఖ మహిళల ఆత్మకథలు, ఫాతిమా (పబ్. 1984),  జైనెప్ (పబ్. 1985).  ఆమె 1983-1985 సంవత్సరాల మధ్య *యెని దేవీర్* వార్తాపత్రికలో మహిళల సమస్యల విభాగానికి సృష్టికర్త,  సంపాదకురాలు, ,  ఆమె మూడవ పుస్తకం *ది వుమన్ ఎట్ ది సెంటర్ ఆఫ్ ఎక్స్‌ప్లోయిటేషన్* వార్తాపత్రికలో ప్రచురించబడిన ఆమె కాలమ్‌లను కలిగి ఉంది.  ఆమె తరువాతి సంవత్సరాలలో స్త్రీల ఇతివృత్తంతో వ్యాసాలు,  పరిశోధనా పుస్తకాలను ప్రచురించడం కొనసాగించింది, ఉదాహరణకు *ది వుమన్ విత్ ఇన్ ది సిస్టమ్* (1988), *దుస్తులు,  శక్తి: ఫ్రమ్ ఒట్టోమన్ రిఫార్మ్స్ టు ఈ డే* (1989), *హిజాబ్,  సొసైటీ: యాన్ ఎస్సే ఆన్ ది రూట్స్ ఆఫ్ హిజాబీ స్టూడెంట్స్* (1991), *ఫ్రమ్ సిస్టర్ టు లేడీ: ముస్లిం ఉమెన్ ఇన్ పబ్లిక్ స్పేస్* (2001). టర్కీ రాజ్యాంగంలోని సెక్షన్ TCK 312 ఆధారంగా టర్కీలో రెండోది నిషేధించబడింది, అయితే కోర్టు ఆదేశం రాజ్యాంగ విరుద్ధమని భావించబడింది,  కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత నిషేధం ఎత్తివేయబడింది. 

1991 నుండి, ఆమె సాహిత్యంపై దృష్టి సారించింది, *ఎ చైల్డ్ ఆఫ్ త్రీ కూప్స్* (1991), *ది ఫైనల్ మ్యాజికల్ డేస్* (1995), *డాయిలీ ఇన్ వాటర్* (1999), *షహరాజాద్ హాస్ ఎ మౌత్ బట్ నో టంగ్* (2001) వంటి చిన్న కథల పుస్తకాల శ్రేణిని ప్రచురించింది. ), *రూమ్స్ విత్ వాల్స్* (2005), *ఎ ఫ్లావ్‌లెస్ పిక్నిక్* (2009), *హమ్మింగ్ ఇన్ ఫుట్‌ప్రింట్స్* (2013), *ద వన్ స్టాండింగ్ అపార్ట్ ఇన్ ఫోటోగ్రాఫ్స్* (2017). 

కాలమిస్టుగా, అక్టాస్ 1990 లలో యెని సఫాక్ వార్తాపత్రికలో,  2008,  2017 మధ్య తరఫ్లో రాశారు. ఆమె రచనలను ప్రచురించిన ఇతర పత్రికలలో గిరిసిమ్, ఐలక్ డెర్గి, బు మెయిడాన్, కాటాప్ డెర్గిసి, ఇజ్లెనిమ్,  డెర్గా ఉన్నాయి. ఈ రోజు, ఆమె వారపత్రిక గెర్సెక్ హయత్,  డున్యా బుల్టెని, హయల్ పెర్డెసి,  సన్ పేగాంబర్ వంటి ఆన్లైన్ అవుట్లెట్లలో కాలమ్స్ రాస్తూనే ఉంది. 

ఆమె మొదటి నవల *రైట్ లాంగ్ లెటర్స్ టు మి*, ఒక బోర్డింగ్ హై స్కూల్‌లో సెట్ చేయబడిన సెమీ-ఆత్మకథ పుస్తకం 2002లో ప్రచురించబడింది, తదనంతరం *టర్కిష్ రైటర్స్ సొసైటీ*  నవల ఆఫ్ ది ఇయర్ అవార్డు గ్రహీతగా మారింది.  *రైట్ లాంగ్ లెటర్స్ టు మి*,  ఆమె రెండవ నవల *సమ్ వన్ హూ లిజెన్స్ టు యు రెండూ* పీరియడ్ నవలలుగా వర్ణించబడ్డాయి.  2016లో ప్రచురితమైన ఆమె విమర్శకుల ప్రశంసలు పొందిన నవల *షిరిన్స్ వెడ్డింగ్*, పర్షియన్ కవి నిజామీ యొక్క ఖోస్రో,  షిరిన్‌లకు ఆధునిక వివరణ, 2000 నాటి టర్కీ యొక్క సంక్లిష్టమైన సామాజిక,  రాజకీయ వివాదాల నేపథ్యంతో ప్రేమ త్రిభుజం యొక్క కథను చెబుతుంది. 

అక్తాస్ తన వివాహం కారణంగా చాలా సంవత్సరాలు ఇరాన్,  అజర్‌బైజాన్‌లో నివసించారు,  ఆ అనుభవం ఆమె సాహిత్య శైలి,  ఆసక్తి ఉన్న విషయాలపై ప్రభావం చూపింది.  ఆమె ఇరాన్ గురించి *ది పొయెట్రీ ఆఫ్ ది ఈస్ట్: ఇరానియన్ సినిమా* (1998), *రివల్యూషనరీస్ ఆఫ్ ఎస్టర్డే, రిఫార్మిస్ట్స్ ఆఫ్ టుడే* (2004),  *ది నైబరింగ్ స్ట్రేంజర్* (2008) వంటి వ్యాసాలు,  పరిశోధన పుస్తకాలను ప్రచురించింది.  ఆమె ఇరాన్‌లో ఉన్న సంవత్సరాల్లో, ఆమె అల్లామే తబతాబాయి విశ్వవిద్యాలయంలో సృజనాత్మక రచన,  టర్కిష్ సాహిత్యం పాఠాలను బోధించింది.  ఇస్తాంబుల్‌కి తిరిగి వెళ్ళిన తర్వాత, ఆమె *Eyup ఫిల్మ్ అకాడమీలో* సినిమా సంస్కృతి పాఠాలు చెప్పింది. 

## సాహిత్య శైలి,  విషయాలు
2002,  2012 మధ్య ప్రచురించబడిన అక్తాస్ స్వీయచరిత్ర నవలల యొక్క వరుస త్రయం "వ్యక్తిగత,  టర్కీ రాజకీయాల పరంగా మూడు యుగాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది" అని చెప్పబడింది.  ఆమె రచనా శైలి ఇంప్రెషనిస్ట్ రియలిజంగా వర్ణించబడింది ,  ఆమె సాధారణ ఇతివృత్తాలలో సంబంధాలలో శక్తి గతిశీలతను ప్రశ్నించడం, సాధారణమైన అద్భుతాల కోసం అన్వేషణ,  స్త్రీలను నిశ్శబ్దం చేసే పరిస్థితులను పరిశీలించడం వంటివి ఉన్నాయి.  ఆమె తన 2021 నవల "ది పోయెట్ అండ్ ది నైట్ ఔల్" రాయడానికి నాలుగు సంవత్సరాల పాటు పలు టర్కిష్ నగరాల్లో పరిశోధనలు నిర్వహించింది, ఆమె సాహిత్య రచన,  పరిశోధనాత్మక జర్నలిజంను ఒకచోట చేర్చింది. 

## అవార్డులు
1995లో, అక్తాస్ యొక్క *ది ఫైనల్ మ్యాజికల్ డేస్* టర్కిష్ రైటర్స్ సొసైటీ యొక్క షార్ట్ స్టోరీ అవార్డును అందుకుంది,  ఆమె 1997లో *జెన్‌క్లిక్ మ్యాగజైన్* ద్వారా స్టోరీటెల్లర్ ఆఫ్ ది ఇయర్‌గా ఎంపికైంది. ఆమె మొదటి నవల "రైటర్ లాంగ్ లెటర్స్ టు మి" టర్కిష్ రైటర్స్ సొసైటీ ద్వారా 2002 సంవత్సరపు నవల అవార్డును అందుకుంది. *ఒక దోషరహిత పిక్నిక్*, ఆమె చిన్న కథల పుస్తకం ది లిటరేచర్, ఆర్ట్ అండ్ కల్చర్ రీసెర్చ్ అసోసియేషన్ ద్వారా 2009 బుక్ ఆఫ్ ది ఇయర్‌గా ఎంపిక చేయబడింది. ఆమె 2015లో 15వ బర్సా లిటరేచర్ డేస్‌లో అహ్మత్ హమ్దీ తన్‌పినార్ ప్రైజ్‌ని,  2016లో నెసిప్ ఫాజిల్ కిసాకురెక్ నవల,  చిన్న కథల అవార్డును అందుకుంది. ఆమె పుస్తకం *యూ డ్ నో ఇఫ్ యు ఆర్ మై డాటర్‌కి* అదే సంవత్సరంలో ఒమర్ సెఫెటిన్ షార్ట్ స్టోరీ అవార్డు లభించింది.  ఆమె 2018 డెడే కోర్కుట్  సాహిత్య బహుమతి గ్రహీత.

## మూలాలు

వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:1960 జననాలు