వైకోమ్ ముహమ్మద్ బషీర్

**వైకోమ్ ముహమ్మద్ బషీర్** (21 జనవరి 1908-5 జూలై 1994), ప్రముఖంగా **బేపూర్ సుల్తాన్** గా పిలువబడ్డాడు, మలయాళ సాహిత్యం భారతీయ రచయిత, మానవతావాది, భారత జాతీయ ఉద్యమం స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. ఆయన నవల రచయిత, కథ రచయిత, ఆయన మార్గాన్ని విచ్ఛిన్నం చేసే, భూమికి దిగువకు వచ్చే రచన శైలికి ప్రసిద్ధి చెందాడు, ఇది సాహిత్య విమర్శకులతో పాటు సామాన్యులలో కూడా సమానంగా ప్రాచుర్యం పొందాడు. ఆయన ప్రముఖ రచనలలో *బాల్యాకలసఖి*, *శబ్దంగల్*, పథుమ్మయూడే ఆడు, న్తుప్పక్కోరనెంద్రున్ను, మతిలుకల్, జన్మాడినం, అనారఘా నిమిషం ఉన్నాయి. ఆయన రచనలను ఇతర భాషలలోకి అనువదించడం ఆయనకు ప్రపంచవ్యాప్త ప్రశంసలను సంపాదించింది. భారత ప్రభుత్వం 1982లో ఆయనకు నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ ప్రదానం చేసింది. ఆయన సాహిత్య అకాడమీ ఫెలోషిప్, కేరళ సాహిత్య అకాడమీ పెలోషిప్, ఉత్తమ కథకు కేరళ రాష్ట్ర చలనచిత్ర అవార్డు కూడా అందుకున్నాడు. ఆయన 1993లో వల్లతోల్ అవార్డు గ్రహీత.

## జీవితచరిత్ర
బషీర్ 1908 జనవరి 21న తలయోలపరంబులో (కొట్టాయం జిల్లా వైకోమ్ సమీపంలో), కలప వ్యాపారి అయిన కై అబ్దురహ్మాన్, అతని భార్య కుంజత్తుమ్మ కు వారి పెద్ద సంతానంగా జన్మించాడు. పెద్ద, చిన్నవారిలో అతని తోబుట్టువులు అబ్దుల్ ఖాదర్, పథుమ్మా, హనీఫా, అనుమ, అబూబక్కర్. స్థానిక మలయాళం మీడియం పాఠశాలలో ప్రాథమిక విద్యను పూర్తి చేసిన తరువాత, ఉన్నత విద్య కోసం ఐదు మైళ్ల దూరంలో ఉన్న వైకోమ్ ఇంగ్లీష్ మీడియం పాఠశాల లో చేరాడు. ఈ సమయంలోనే ఆయన మహాత్మా గాంధీ కలిశారు, భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమ నాయకుడు సత్యాగ్రహం కోసం వైకోమ్‌కు వచ్చినప్పుడు, తరువాత దీనిని వైకోమ్ సత్యాగ్రహం అని పిలిచారు, ఆయన అనుచరుడు అయ్యారు. ఆయన గాంధీ స్వదేశీ ఆదర్శాల నుండి ప్రేరణ పొందిన ఖాదీ ధరించడం ప్రారంభించాడు. బషీర్ తరువాత గాంధీ ప్రయాణిస్తున్న కారు ఎక్కి ఆయన చేతిని ఎలా తాకగలిగాడనే దాని గురించి తన అనుభవాలను రాశాడు.

## స్వాతంత్య్ర పోరాటంలో పాల్గొనడం
ఆయన భారత స్వాతంత్ర్యం కోసం పోరాటంలో చేరాలని నిర్ణయించుకున్నాడు, ఆయన ఐదవ రూపంలో ఉన్నప్పుడు పాఠశాలను విడిచిపెట్టాడు. బషీర్ తన లౌకిక వైఖరికి ప్రసిద్ధి చెందాడు, ఆయన అన్ని మతాలను గౌరవంగా చూసేవాడు. ట్రావెన్కోర్ లో చురుకైన స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం లేనందున-ఒక రాచరిక రాష్ట్రం కావడంతో-1930 లో ఉప్పు సత్యాగ్రహం పాల్గొనడానికి మలబార్ జిల్లా వెళ్లారు. ఆయన బృందం సత్యాగ్రహంలో పాల్గొనడానికి ముందే వారిని అరెస్టు చేశారు. బషీర్కు మూడు నెలల జైలు శిక్ష విధించి కన్నూర్ జైలు పంపారు. జైలులో ఉన్నప్పుడు ఉరితీయబడిన భగత్ సింగ్, సుఖ్దేవ్ థాపర్, శివరామ్ రాజ్గురు వంటి విప్లవకారుల వీరోచిత కథల నుండి ఆయన ప్రేరణ పొందారు. గాంధీ-ఇర్విన్ ఒప్పందం తరువాత మార్చి 1931లో 600 మంది తోటి ఖైదీలతో పాటు ఆయన విడుదలయ్యారు. విముక్తి పొందిన తరువాత, ఆయన బ్రిటిష్ వ్యతిరేక ఉద్యమాన్ని నిర్వహించి, *ఉజ్జీవనం* అనే విప్లవాత్మక పత్రికను సంపాదించాడు, దీని కారణంగా అతనిపై అరెస్టు వారెంట్ జారీ చేయబడింది, ఆయన కేరళను విడిచిపెట్టాడు.

## ప్రయాణం
కేరళను విడిచిపెట్టి, ఆయన సుదీర్ఘ ప్రయాణాన్ని ప్రారంభించాడు, అది అతన్ని భారతదేశంలోని పొడవు, వెడల్పు, ఆసియా & ఆఫ్రికాలోని అనేక ప్రదేశాలకు ఏడు సంవత్సరాలు తీసుకువెళ్ళింది, ఆకలి నుండి తనను నిరోధించే పని ఏదైనా చేసింది. మగ్గం ఫిట్టర్, అదృష్టం చెప్పేవాడు, వంటవాడు, వార్తాపత్రిక విక్రేత, పండ్ల విక్రేత, క్రీడా వస్తువుల ఏజెంట్, అకౌంటెంట్, కాపలాదారు, గొర్రెల కాపరి, హోటల్ మేనేజర్ నుండి హిమాలయాలలో గంగా పరీవాహక ప్రాంతాలలో హిందూ సాధువులు, సూఫీ ఆధ్యాత్మిక గురువులతో సన్యాసిగా జీవించడం వరకు, వారి ఆచారాలు, పద్ధతులను అనుసరించడం వరకు, ఐదు సంవత్సరాలకు పైగా ఆయన వృత్తులు ఉన్నాయి. తాగడానికి నీరు లేక, తినడానికి ఆహారం లేకుండా, ఆయన మరణాన్ని ఎదుర్కొన్న సందర్భాలు ఉన్నాయి.

అజ్మీర్, పెషావర్, కాశ్మీర్, కలకత్తా వంటి నగరాల్లో చిన్న ఉద్యోగాలు చేసిన తరువాత, బషీర్ 1930ల మధ్యలో ఎర్నాకులంకు తిరిగి వచ్చాడు. హోటళ్లలో బట్టలు ఉతకడం వంటి వివిధ ఉద్యోగాలలో తన చేతులను ప్రయత్నిస్తున్నప్పుడు, ఆయన సియాల్‌కోట్‌కు చెందిన క్రీడా వస్తువుల తయారీదారుని కలుసుకున్నాడు, ఆయన కేరళలో ఒక ఏజెన్సీని ఇచ్చాడు. తన తండ్రి వ్యాపారం దివాలా తీయబడిందని, కుటుంబం పేదరికంలో ఉందని తెలుసుకుని బషీర్ ఇంటికి తిరిగి వచ్చాడు. ఆయన ఎర్నాకులం లోని సియాల్కోట్ స్పోర్ట్స్ కంపెనీకి ఏజెంట్‌గా పనిచేయడం ప్రారంభించాడు, కానీ సైకిల్ ప్రమాదం అతన్ని తాత్కాలికంగా అశక్తుడిని చేయడంతో ఏజెన్సీని కోల్పోయాడు. కోలుకున్న తరువాత, ఆయన ఉద్యోగాల కోసం తన అంతులేని వేటను తిరిగి ప్రారంభించాడు. ఆయన *జయకేసరి* అనే వార్తాపత్రిక కార్యాలయంలోకి వెళ్ళారు, దాని సంపాదకుడు కూడా దాని ఏకైక ఉద్యోగి. అతనికి ఆఫర్ చేసే స్థానం లేదు, కానీ బషీర్ పత్రిక కోసం ఒక కథ వ్రాస్తే డబ్బు చెల్లించాలని ప్రతిపాదించాడు. ఆ విధంగా బషీర్ *జయకేసరి* కోసం కథలు రాయడం ప్రారంభించాడు. ఈ పత్రికలోనే అతని మొదటి కథ "ఎంటే థంకం" (మై డార్లింగ్) 1937 సంవత్సరంలో ప్రచురించబడింది. మలయాళ శృంగార కల్పనలో ఒక మార్గాన్ని విచ్ఛిన్నం చేసే ఈ చిత్రం, దాని కథానాయికకు చీకటి-సంక్లిష్టమైన గుద్దులు ఉన్నాయి. ఆయన ప్రారంభ కథలు 1937, 1941 మధ్యకాలంలో ఆ రోజుల్లో త్రివేండ్రం ప్రచురించబడిన వారపత్రిక *నవజీవన్* ప్రచురించబడ్డాయి.

## ఖైదు & తరువాత
కొట్టాయం (ID1) లో అతన్ని అరెస్టు చేసి పోలీస్ స్టేషన్ లాకప్‌లో ఉంచారు, తరువాత కొల్లం కస్బా పోలీస్ స్టేషన్లోని మరొక లాకప్‌కు మార్చారు. అక్కడి పోలీసులు, ఖైదీల నుండి ఆయన విన్న కథలు తరువాతి రచనలలో కనిపించాయి,  ఆయన లాకప్‌లో ఉన్నప్పుడు కొన్ని కథలు రాశాడు. విచారణ కోసం ఎదురుచూస్తూ చాలా కాలం లాకప్‌లో గడిపిన ఆయన విచారణ తర్వాత రెండు సంవత్సరాల ఆరు నెలల జైలు శిక్ష విధించబడింది. అతడిని తిరువనంతపురం సెంట్రల్ జైలు తరలించారు. జైలులో ఉన్నప్పుడు, *బాల్యాకలసఖి* ప్రచురించకుండా ఎం. పి. పాల్ నిషేధించారు. ఆయన తన పదవీకాలంలో *ప్రేమలేఖనం* (1943) రచించి, విడుదలైనప్పుడు ప్రచురించారు. తదుపరి సవరణల తరువాత 1944లో పాల్ పరిచయంతో బాల్యాకాలసఖి ప్రచురించబడింది. బషీర్ విమర్శకుడు, స్నేహితుడు అయిన ఎం. కె. సాను, తరువాత మాట్లాడుతూ, ఎం. పి. పాల్ పరిచయం అతని రచనా వృత్తిని అభివృద్ధి చేయడంలో గణనీయంగా దోహదపడిందని చెప్పారు. ఆ తరువాత ఆయన రచయితగా వృత్తిని ప్రారంభించాడు, మొదట్లో రచనలను స్వయంగా ప్రచురించి, వాటిని విక్రయించడానికి ఇళ్లకు తీసుకువెళ్ళాడు. ఆయన ఎర్నాకుళం సర్కిల్ బుక్ హౌస్ లో రెండు పుస్తక దుకాణాలను, తరువాత బషీర్స్ బుక్ స్టాల్ ను నడిపారు. భారత స్వాతంత్ర్యం తరువాత, ఆయన క్రియాశీల రాజకీయాలపై ఆసక్తి చూపలేదు, అయినప్పటికీ నైతికత, రాజకీయ సమగ్రతపై ఆందోళనలు అతని రచనలన్నింటిలో ఉన్నాయి.

బషీర్ 1958లో యాభై ఏళ్లు పైబడినప్పుడు వివాహం చేసుకున్నాడు, వధువు ఫాతిమా వయసు ఇరవై సంవత్సరాలు. ఈ దంపతులకు ఒక కుమారుడు అనీస్ & ఒక కుమార్తె షాహినా ఉన్నారు,  కుటుంబం కోళికోడ్ దక్షిణ అంచున ఉన్న బేపూర్ నివసించారు. ఈ కాలంలో ఆయన మానసిక అనారోగ్యంతో కూడా బాధపడ్డాడు, రెండుసార్లు మానసిక ఆరోగ్య కేంద్రాలలో చేరాడు. త్రిస్సూర్ మానసిక ఆసుపత్రిలో చికిత్స పొందుతున్నప్పుడు ఆయన తన అత్యంత ప్రసిద్ధ రచనలలో ఒకటైన పథుమ్మయూడే ఆడు (పథుమ్మా మేక) ను రాశారు. 1962లో ఆయన వివాహం తరువాత ఆయన బేపూర్‌లో స్థిరపడినప్పుడు రెండవ మతిస్థిమితం మళ్ళింది. ఆయన రెండు సార్లు కోలుకున్నాడు, తన రచనలను కొనసాగించాడు.

బెయ్‌పోర్ సుల్తాన్ బిరుదును సంపాదించిన బషీర్, బెయ్‌పోర్‌లో సుల్తాన్గా తన తరువాతి రోజు జీవితం గురించి రాసిన తరువాత, 1994 జూలై 5న మరణించాడు, ఆయనకు భార్య, పిల్లలు ఉన్నారు. ఫాబి బషీర్ రెండు దశాబ్దాలకు పైగా జీవించి, న్యుమోనియా దాడి తరువాత వచ్చిన సమస్యలతో 2015 జూలై 15న 77 సంవత్సరాల వయసులో మరణించాడు.

## వారసత్వం

### భాష
బషీర్ తన అసాధారణమైన భాషా శైలికి ప్రసిద్ధి చెందాడు. . ఆయన సాహిత్య భాష, కామన్స్ మాట్లాడే భాష మధ్య తేడాను గుర్తించలేదు, అతని వాక్యాల వ్యాకరణ ఖచ్చితత్వం గురించి పట్టించుకోలేదు. మొదట్లో, అతని ప్రచురణకర్తలు కూడా ఈ భాష అందాన్ని మెచ్చుకోలేదు-వారు సంభాషణలను సవరించారు లేదా సవరించారు. తన అసలు రచనలు తాజాదనం, సహజ ప్రవాహం లేకుండా "ప్రామాణిక" మలయాళం లిప్యంతరీకరించబడిందని బషీర్ ఆగ్రహం చెందాడు,  ఆయన సవరించిన దానికి బదులుగా అసలుదాన్ని ప్రచురించమని వారిని బలవంతం చేశాడు. బషీర్ సోదరుడు అబ్దుల్ ఖాదర్ మలయాళ ఉపాధ్యాయుడు. ఒకసారి ఒక కథను చదువుతున్నప్పుడు, ఆయన బషీర్‌ను, "ఇందులో  ఆఖ్యాతాలు (మలయాళ వ్యాకరణంలోని అంశాలు) ఎక్కడ ఉన్నాయి..?" అని అడిగాడు. "నేను సాధారణ మలయాళంలో రాస్తున్నాను, ప్రజలు ఎలా మాట్లాడతారు.  మీరు మీ తెలివితక్కువ 'ఆఖ్యా, ఆఖ్యాడా' ను కనుగొనడానికి ప్రయత్నించవద్దు!" అని బషీర్ ఆయనపై అరిచాడు. ఇది ఏ వ్యాకరణాన్ని పట్టించుకోకుండా, తన సొంత గ్రామ భాషలో మాత్రమే బషీర్ వ్రాసే శైలిని సూచిస్తుంది. మలయాళంలో తన జ్ఞానం లేకపోవడం గురించి ఆయన ఫన్నీ వ్యాఖ్యలు చేసినప్పటికీ, ఆయనకు దాని గురించి చాలా సమగ్ర జ్ఞానం ఉంది.

వ్యాకరణ ఖచ్చితత్వం పట్ల బషీర్ ధిక్కారం అతని నిన్టే లోడుక్కూస్ ఆఖ్యాదం అనే ప్రకటన ద్వారా ఉదహరించబడుతుంది!  (మీ 'వెర్రి తెలివితక్కువ' వ్యాకరణం! "వ్యాకరణం ప్రాముఖ్యత గురించి ఉపదేశించే తన సోదరుడికి (పతుమ్మాయుడే ఆడు). 

## థీమ్స్
బషీర్ కాల్పనిక పాత్రలు ఎక్కువగా జూదగాళ్ళు, దొంగలు, జేబు దొంగలు, వేశ్యలు వంటి అట్టడుగున ఉన్న వ్యక్తులు,  వారు అతని రచనలలో అమాయకంగా, స్వచ్ఛంగా కనిపించారు. మానవ స్వభావాన్ని తెలివిగా పరిశీలించిన ఆయన తన రచనలలో హాస్యాన్ని, కరుణను నైపుణ్యంగా మిళితం చేశారు. ప్రేమ, ఆకలి, పేదరికం, జైలులో జీవితం అతని రచనలలో పునరావృతమయ్యే ఇతివృత్తాలు. వాటిలో అపారమైన వైవిధ్యం ఉంది-కథన శైలి, ప్రదర్శన, తాత్విక విషయం, సామాజిక వ్యాఖ్యానం,నిబద్ధత. భారత స్వాతంత్య్ర పోరాటంతో ఆయనకు ఉన్న అనుబంధం, సుదీర్ఘ ప్రయాణాల అనుభవాలు, కేరళలో, ముఖ్యంగా తన ఇంటి పరిసరాల్లో, ముస్లిం సమాజంలో ఉన్న పరిస్థితులు-ఇవన్నీ వారిపై పెద్ద ప్రభావాన్ని చూపాయి. రాజకీయాలు, జైలు, స్వలింగ సంపర్కం, అన్నీ ఆయన చక్రాలకి అనుబంధంగా ఉండేవి. బషీర్ ప్రేమ కథలన్నీ పాఠకుల హృదయాల్లో ప్రవేశించాయి-బహుశా మరెవరూ రచయితలు మలయాళీలు ప్రేమను చూసే విధానంపై అంత ప్రభావం చూపలేదు. అన్ని బషీర్ కథల ప్రధాన ఇతివృత్తం ప్రేమ  మానవత్వం. కథలో ముచీట్టుకలికరంటే మకాల్ (కార్డుకు పదును ఉన్న కుమార్తె) సైనాబా తన అరటిపండ్లను దొంగిలించి నీటి నుండి బయటకు వచ్చినప్పుడు, మండన్ ముత్తప్ప ఒకే ఒక విషయం చెబుతాడుః "సాఈనాబా ఇంటికి వెళ్లి మీ జుట్టును ఆరబెట్టండి, లేకపోతే మీరు అనారోగ్యానికి గురికావచ్చు". మానవతావాదం ఈ చక్కటి దారాన్ని ఆయన కథలన్నింటిలో అనుభవించవచ్చు.

తన రచనలలో పాశ్చాత్య సాహిత్యం ప్రభావం గురించి, బషీర్ ఒకసారి ఇలా రాశాడుః "నేను పాశ్చాత్య లేదా తూర్పు సాహిత్యం ద్వారా ప్రభావితం కాలేదని నేను వెంటనే చెప్పగలను, ఎందుకంటే, నేను రాయడం ప్రారంభించినప్పుడు నాకు సాహిత్యం గురించి తెలియదు. ఇప్పుడు కూడా ఇది చాలా భిన్నంగా లేదు. నేను కొంచెం వ్రాసిన తర్వాతే, పాశ్చాత్య సాహిత్యాన్ని సంప్రదించే అవకాశాలు వచ్చాయి. నేను పట్టుకోగలిగినవన్నీ చదివాను-సోమర్సెట్ మౌగం, స్టెయిన్బెక్, మౌపాసాంట్, ఫ్లాబెర్ట్, రొమైన్ రోలాండ్, గోర్కీ, చెకోవ్, హెమింగ్వే, పెర్ల్ ఎస్. బక్, షేక్స్పియర్, గాల్స్వర్ది, షా.. వాస్తవానికి, నేను చదవడానికి ఎక్కువ పుస్తకాలు పొందడానికి ఒకటి లేదా రెండు పుస్తక దుకాణాలను ఏర్పాటు చేసాను. కానీ నేను ఈ పుస్తకాలను ప్రధానంగా వారి కళను తెలుసుకోవడానికి చదివాను! నేను దాని గురించి రాయడానికి చాలా అనుభవం కలిగి ఉన్నాను! ఇప్పుడు కూడా నేను రోమాన్ గురించి తెలుసుకోలేకపోయాను.

## పనులు
దాదాపుగా బషీర్ రచనలన్నీ గద్య కల్పన-చిన్న కథలు, నవలల శీర్షిక కిందకు వస్తున్నట్లు చూడవచ్చు, అయితే ఒక- నాటకం,  వ్యాసాలు, జ్ఞాపకాల వాల్యూమ్లు కూడా ఉన్నాయి. బషీర్ కల్పన చాలా వైవిధ్యమైనది, వైరుధ్యాలతో నిండి ఉంది. పదునైన పరిస్థితులు అలాగే ఉల్లాసకరమైనవి ఉన్నాయి- సాధారణంగా రెండూ ఒకే కథనంలో ఉంటాయి. ఆయన రచనలలో వాస్తవిక కథలు, అతీంద్రియ కథలు ఉన్నాయి. గద్యంలో కవితల నాణ్యతను కలిగి ఉన్న పూర్తిగా కథన భాగాలు, ఇతరులు ఉన్నారు. మొత్తంగా, ఉపరితల సరళమైన శైలి వ్యక్తీకరణ గొప్ప సూక్ష్మతను దాచిపెడుతుంది. ఆయన రచనలు 18 భాషలలోకి అనువదించబడ్డాయి.

కేశవన్ నాయర్-ఒక యువ బ్యాంకు ఉద్యోగి, ఒక ఉన్నత కుల హిందూ (నైర్), సారమ్మ-ఒక నిరుద్యోగ క్రైస్తవ మహిళ మధ్య హాస్యభరితమైన ప్రేమ కథ అయిన *ప్రేమలేఖనం* అనే నవలతో ఆయన సాహిత్య జీవితం ప్రారంభమైంది. ఉల్లాసకరమైన సంభాషణల కింద దాగి ఉన్న మత సంప్రదాయవాదం, వరకట్నము, సమాజంలో ఉన్న సారూప్య సంప్రదాయాలపై పదునైన విమర్శలను మనం చూడవచ్చు. ఈ కథ చలన చిత్రం 1985లో పి. ఎ. బేకర్ చే స్వీకరించబడింది, ఇందులో సోమన్, స్వప్న ప్రధాన పాత్రలు పోషించారు. దీనిని 2017లో ఫర్హాన్ ఫాసిల్, జాయ్ మాథ్యూ, షీలా నటించిన అనీష్ అన్వర్ మళ్లీ పునర్నిర్మించారు.

*ప్రేమలేఖనం* తరువాత మజీద్, సుహ్రా మధ్య విషాదకరమైన ప్రేమ కథ అయిన *బాల్యాకలసఖి* నవల వచ్చింది, ఇది మలయాళ సాహిత్యంలో అత్యంత ముఖ్యమైన నవలలలో ఒకటి, సాపేక్షంగా చిన్న పరిమాణం ఉన్నప్పటికీ (75 పేజీలు), సాధారణంగా అతని గొప్ప రచన అంగీకరించబడింది. బాల్యాకలాసఖి కి తన ముందుమాటలో, *జీవితతిల్ నిన్నుమ్ ఒరు ఏడు* (ఎ పేజ్ ఫ్రమ్ లైఫ్) ఎం. పి. పాల్ ఈ నవల అందాన్ని,  అది రన్-ఆఫ్-ది-మిల్లు ప్రేమ కథలకు ఎలా భిన్నంగా ఉందో బయటికి తెస్తుంది. ఈ నవలను తరువాత అదే పేరు శశికళ ఒక చిత్రంగా స్వీకరించారు. దీనిని 2014లో అదే పేరు ప్రమోద్ పయ్యన్నూర్ నిర్మించారు, ఇందులో మమ్ముట్టి, ఇషా తల్వార్ ప్రధాన పాత్రలు పోషించారు.

ఆత్మకథాత్మక *'జన్మదినం*' (1945) తన పుట్టినరోజున తనను తాను పోషించుకోవడానికి కష్టపడుతున్న ఒక రచయిత గురించి. చాలా కథలు సగటు పాఠకుడు సులభంగా అనుసంధానించగల పరిస్థితులను ప్రదర్శిస్తున్నప్పటికీ, మానవ ఉనికి చీకటి, సరళమైన వైపు కూడా ఒక ప్రధాన స్థానాన్ని కనుగొంటుంది, ఇది నవల *శబ్దంగల్* (వాయిసెస్, 1947) లో హింస, అసభ్యత భారీ విమర్శలను ఎదుర్కొంది.

*న్తుప్పుప్పక్కోరనెంద్రన్ను* (1951) అనేది ముస్లింలలో ఉన్న మూఢనమ్మకాలపై తీవ్రమైన దాడి. దీని కథానాయిక కుంజుపతుమ్మ, అమాయక, నిరక్షరాస్యుడు గ్రామ అమ్మాయి. ఆమె చదువుకున్న, ప్రగతిశీల, నగర సంతతికి చెందిన నిసార్ అహ్మద్ అనే వ్యక్తితో ప్రేమలో పడుతుంది. మూఢనమ్మకాలకు నిరక్షరాస్యత సారవంతమైన నేల,  ఈ నవల ప్రజలను జ్ఞానోదయం చేయటం, వారిని పురాతన సంప్రదాయాలను విడిచిపెట్టేలా చేయడం గురించి ఉంది. వెలిచతినెంతోరు వెలిచమ్ (ఒక ముడి అనువాదం "ఎంత ప్రకాశవంతమైన ప్రకాశం!") -ఎక్కువగా కోట్ చేయబడిన బషీర్ పదబంధాలలో ఒకటి న్తుప్పక్కోరానెందర్ణులో కనిపిస్తుంది. ప్రజలు గత రోజుల వైభవం గురించి, వారి "తాత ఏనుగుల" గురించి ప్రగల్భాలు పలుకుతారు, కానీ అది వారి లోపాలను దాచడానికి చేసిన కుట్ర మాత్రమే. ఈ పుస్తకాన్ని తరువాత ఆర్. ఇ. ఆషర్ ఆంగ్లంలోకి అనువదించారు.

ఆయన తదుపరి నవల *పాతుమ్మయూడే ఆడు*, ఇది 1959లో ప్రచురించబడిన ఒక స్వీయచరిత్ర రచన, ఇందులో ఎక్కువగా ఆయన కుటుంబ సభ్యులు ఉన్నారు. ఈ పుస్తకం ఒక ముస్లిం కుటుంబంలో రోజువారీ జీవిత కథను చెబుతుంది. మతిలుకల్ (వాల్స్) స్వాతంత్య్రానికి ముందు రోజుల్లో జైలు జీవితాన్ని వివరిస్తుంది. ఇది అల్లకల్లోలమైన రాజకీయ నేపథ్యం నేపథ్యంలో విషాదకరమైన వ్యంగ్యంతో కూడిన నవల. ఆ నవలా రచయిత, అధిగమించలేని గోడలతో తన నుండి వేరు చేయబడిన జీవిత ఖైదు విధించబడిన మహిళతో ప్రేమలో పడతాడు. వారు గోడకు రెండు వైపులా నిలబడి ప్రేమ వాగ్దానాలను మార్పిడి చేసుకుంటారు, వీడ్కోలు చెప్పుకోకుండా మాత్రమే విడిపోతారు. ఆయన నారాయణిని "కలవడానికి" ముందు, జైలు జీవితంలో ఒంటరితనం, పరిమితులు బషీర్ను చంపేశాయి, కానీ అతని విడుదలకు ఆదేశాలు వచ్చినప్పుడు ఆయన బిగ్గరగా నిరసన వ్యక్తం చేస్తాడు, "ఎవరికి స్వేచ్ఛ అవసరం? బయట ఇంకా పెద్ద జైలు ఉంది". ఈ నవల తరువాత అదూర్ గోపాలకృష్ణన్ చేత అదే పేరుతో ఒక చిత్రంగా రూపొందించబడింది, మమ్ముట్టి బషీర్ పాత్రను పోషించారు.

స్థలాథే ప్రధాన దివ్యాన్, అనవరియుమ్ పొంకురిషుమ్, ముచీట్టుకలికెరాంటే మకాల్, *ఎట్టుకలి మమ్ముంజు* తన స్వగ్రామమైన తలయోళపరంబు నిజ జీవిత పాత్రల జీవితాన్ని ప్రదర్శించారు (ఈ రచనలలో *స్థలం* అని పిలుస్తారు). చెన్నై చెందిన పెర్చ్ అనే థియేటర్, *ప్రేమలేఖనం*, ముచీట్టుకలికెరెంటె మకాల్ నుండి భాగాలను *ది మూన్షైన్ అండ్ ది స్కై టాఫీ* అనే పేరుతో ఒక నాటకంగా స్వీకరించింది.

### ట్రివియా
ఫాబి బషీర్ తన జ్ఞాపకాలైన *బషీరింటే ఎడియే* ప్రచురించాడు, ఇది ఆమె భర్తతో ఆమె జీవితాన్ని వివరిస్తుంది.

## అవార్డులు, గౌరవాలు
1970లో సాహిత్య అకాడమీ వారి ఫెలోషిప్‌తో బషీర్‌ను సత్కరించింది, అదే సంవత్సరం కేరళ సాహిత్య అకాడమీ విశిష్ట ఫెలోషిప్ తో సత్కరించింది. భారత ప్రభుత్వం 1982లో ఆయనకు నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ ప్రదానం చేసింది, ఐదేళ్ల తరువాత, కాలికట్ విశ్వవిద్యాలయం 1987 జనవరి 19న ఆయనకు గౌరవ డాక్టరేట్ డిగ్రీని ప్రదానం చేశారు. 1989లో అడూర్ గోపాలకృష్ణన్ చిత్రం మతిలుకల్ కోసం ఉత్తమ కథకు కేరళ రాష్ట్ర చలనచిత్ర అవార్డు, 1992లో ప్రారంభ లలితాంబిక అంతర్జనం అవార్డు అందుకున్నారు, ఆ తరువాత అదే సంవత్సరం ప్రేమ్ నజీర్ అవార్డు అందుకున్నారు. 1993లో ముత్తత్తు వర్కీ అవార్డు,  వల్లతోల్ అవార్డు అనే రెండు అవార్డులను అందుకున్నారు. భారత ప్రభుత్వానికి చెందిన తామ్రపత్ర (1972) అబూ ధాబీ మలయాళ సమాజం సాహిత్య పురస్కారం (1982), సంస్కారదీపం అవార్డు (1987), జెడ్డా అరంగు అవార్డు (1994) ఆయనకు లభించిన ఇతర పురస్కారాలలో కొన్ని. మాతృభూమి అతనిపై 2003లో *ఓర్మయిలే బషీర్* (బషీర్-రిమినీసెన్సెస్) అనే *ఫెస్ట్‌స్క్రిఫ్ట్*

విడుదల చేసింది, ఇందులో అనేక కథనాలు, ఫోటోలు ఉన్నాయి  ఇండియా పోస్ట్ 21 జనవరి 2009న అతని చిత్రాన్ని వర్ణించే స్మారక తపాలా బిళ్ళను విడుదల చేసింది.

## ప్రచురించిన రచనలు

### నవలలు

### చిన్న కథలు

### ఇతర

## ఫిల్మోగ్రఫీ

## మూలాలు

వర్గం:1908 జననాలు
వర్గం:1994 మరణాలు
వర్గం:భారతీయ రచయితలు
వర్గం:కేరళ రచయితలు
వర్గం:కేరళ వ్యక్తులు