చుని కోటల్

**చుని కోటల్** భారతదేశంలోని షెడ్యూల్డ్ తెగలకు చెందిన లోధా షబర్ తెగకు చెందిన దళిత ఆదివాసి, ఆమె 1985లో లోధా షబర్లలో మొదటి మహిళా గ్రాడ్యుయేట్ అయింది.

అధికారుల వేధింపుల తర్వాత 1992 ఆగస్టు 16న ఆమె ఆత్మహత్య చేసుకోవడం ద్వారా లోధా శబర్ కమ్యూనిటీని పెద్దగా ఏకం చేసింది. చివరికి ఆమె కథను ప్రముఖ రచయిత్రి-కార్యకర్త మహాశ్వేతా దేవి బెంగాలీలో ఆమె పుస్తకంలో హైలైట్ చేసారు, *బైదఖండ* (1994), ( *ది బుక్ ఆఫ్ ది హంటర్* (2002)) 

హర్ నా మన హర్ (2021) బెంగాలీ నవల సుభాబ్రత బసు ఆమె విషాద జీవితం ఆధారంగా రచించారు.

## జీవిత చరిత్ర
1965లో పశ్చిమ బెంగాల్‌లోని పశ్చిమ్ మెదినీపూర్ జిల్లాలోని గోహల్దిహి గ్రామంలో 3 సోదరులు,  3 సోదరీమణులతో కూడిన పేద లోధా కుటుంబంలో జన్మించిన చుని కోటల్ బాల్యంలో పేదరికం నుండి బయటపడి 'ఆదిమ' తెగ నుండి ఉన్నత పాఠశాల పూర్తి చేసిన మొదటి మహిళగా అవతరించింది. . ఆ తర్వాత, ఆమె 1983లో జార్గ్రామ్ ITDP కార్యాలయంలో స్థానిక గ్రామాలను సర్వే చేస్తూ లోధా సోషల్ వర్కర్‌గా మొదటి ఉద్యోగం పొందింది.

చివరికి ఆమె 1985లో విద్యాసాగర్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి ఆంత్రోపాలజీలో పట్టభద్రురాలైంది   గ్రాడ్యుయేట్ అయిన రెండు సంవత్సరాల తరువాత, ఆమె మేదినీపూర్‌లోని 'రాణి శిరోమోని ఎస్సి,  ఎస్టి బాలికల హాస్టల్'లో హాస్టల్ సూపరింటెండెంట్‌గా నియమితులయ్యారు, ఇక్కడ మళ్లీ ఆమె తన తెగతో సామాజిక కళంకాన్ని ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. 

స్థానిక విద్యాసాగర్ యూనివర్శిటీలో మాస్టర్స్ కోర్సు ( MSc ) లో చేరినప్పుడే ఆమెకు కష్టాలు మొదలయ్యాయి . ఇక్కడ యూనివర్శిటీ నిర్వాహకుల పట్ల ఆమె వివక్ష చూపినట్లు ఆరోపణలు వచ్చాయి, ఆమె ప్రమాణాలను పూర్తి చేసినప్పటికీ, ఆమెకు అవసరమైన పాస్ గ్రేడ్‌లను ఇవ్వడానికి నిరాకరించారు, భారతదేశంలోని డినోటిఫైడ్ తెగకు చెందిన "నేరస్థ తెగ" నుండి వచ్చిన తక్కువ-జన్మించిన వ్యక్తి అని అభిప్రాయపడ్డారు. సాంఘిక శాస్త్రాల వంటి "ఉన్నత ఉపన్యాసం" అధ్యయనం చేయడానికి సామాజిక హక్కు,  ముందుగా నిర్ణయించిన విధి లేదు.  1991లో, కోర్సులో రెండేళ్లు ఓడిపోయిన తర్వాత, ఆమె ఫిర్యాదు చేయగా, రాష్ట్ర విద్యాశాఖ మంత్రి ఉన్నత స్థాయి విచారణ కమిషన్‌ను ఏర్పాటు చేసినా ప్రయోజనం లేకపోయింది, ఆమె ఒకప్పటి నేరస్తుల తెగకు చెందినది అనే వాస్తవం వెలుగులోకి వచ్చింది. 

### రాణి శిరోమణి హాస్టల్‌లో ఉద్యోగం
ఆమె గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తయిన రెండు సంవత్సరాల తర్వాత, కోటల్ మదీనాపూర్‌లోని రాణి శిరోమణి ఎస్సీ,  ఎస్టీ బాలికల హాస్టల్‌కు సూపరింటెండెంట్‌గా నియమితులయ్యారు. ఆమె అమానవీయమైన పని పరిస్థితులతో బాధపడింది,  ఆమె కుల,  సామాజిక నేపథ్యం కారణంగా పై అధికారులచే వివక్షకు గురైంది.

ఆమె 24 గంటలు, వారంలోని 7 రోజులు, ఏడాది పొడవునా ఎలాంటి సెలవు లేకుండా పని చేయాల్సి ఉంది. కొన్ని గంటలు లేదా రోజుల పాటు హాస్టల్ నుండి బయటకు వెళ్లాలనుకున్నా, ఆమె తన సమస్యల పట్ల సున్నితంగా వ్యవహరించే అధికారుల నుండి ముందస్తు అనుమతి తీసుకోవాలి.

ఒకసారి, మహాశ్వేతా దేవి చెప్పినట్లుగా, ఆసుపత్రిలో పడకలు అందుబాటులో లేకపోవడంతో అనారోగ్యంతో ఉన్న కోటల్ తండ్రి ఒకట్రెండు రోజులు ఆమెతో ఉండడానికి వచ్చాడు. హాస్టల్ ఆవరణలో 'పురుషుల వినోదం' కోసం జిల్లా కార్యాలయంలోని ఒక అధికారి ఆమెపై ఆరోపణలు చేశారు.

ఆమె తన ఉద్యోగంలో చిక్కుకుపోయి అణచివేతకు గురైనట్లు భావించింది. ఆమె చాలాసార్లు ఫిర్యాదు చేసి కలకత్తా రైటర్స్ బిల్డింగ్‌కి వెళ్లింది. ఆమె మెరుగైన పని పరిస్థితుల కోసం అభ్యర్థించింది, కానీ డిపార్ట్‌మెంట్ నుండి ఎటువంటి చర్య లేదు, ఆమె అభ్యర్థన పట్ల ఉదాసీనంగా,  సానుభూతి చూపలేదు.

ఆమె పనిచేసిన హాస్టల్ షెడ్యూల్డ్ కులాలు,  షెడ్యూల్డ్ తెగల విద్యార్థుల కోసం,,  గిరిజనులు,  దళితుల అభ్యున్నతి కోసం ఉద్దేశించిన SC/ST సంక్షేమ కార్యాలయం ద్వారా నిర్వహించబడుతుంది. అధికారులు కొటాల్‌తో వ్యవహరించిన తీరు వెనుకబడిన వర్గాలు ఎదుర్కొంటున్న కళంకం,  ప్రబలంగా ఉన్న వివక్ష గురించి ఎక్కువగా మాట్లాడుతుంది.

## మరణం
14 ఆగస్టు 1992న, మేదినీపూర్‌లో సంవత్సరాల కులవాద,  జాత్యహంకార వేధింపుల వల్ల విసుగు చెంది, ఆమె మేదినీపూర్‌ను విడిచిపెట్టి, ఖరగ్‌పూర్‌లోని రైల్వే వర్క్‌షాప్‌లో పనిచేస్తున్న తన భర్త మన్మథ సవర్‌ను కలవడానికి వెళ్లింది. వారు 1981 నుండి ఒకరికొకరు తెలుసు,  తరువాత 1990లో కోర్టు వివాహం ద్వారా వివాహం చేసుకున్నారు; మన్మథ స్వయంగా హైస్కూల్ గ్రాడ్యుయేట్. ఇక్కడే ఆమె 16 ఆగస్టు 1992న 27 సంవత్సరాల వయస్సులో ఆత్మహత్య చేసుకుంది.  

ఆమె మరణం పశ్చిమ బెంగాల్,,  తూర్పు భారతదేశంలోని మీడియాలో అపారమైన రాజకీయ, మానవ హక్కులు,  సామాజిక వివాదాలకు కేంద్ర బిందువుగా మారింది,    ఇక్కడ ప్రసంగం సాంప్రదాయకంగా బ్రాహ్మణ - బనియా ఆధిపత్యం. అయితే, కొలంబియా విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రొఫెసర్ నికోలస్ బి. డిర్క్స్,  ఆమ్‌స్టర్‌డామ్ విశ్వవిద్యాలయంలో ప్రొఫెసర్ జాన్ బ్రెమాన్ వంటి భారతీయ కుల వ్యవస్థను అధ్యయనం చేస్తున్న పాశ్చాత్య సామాజిక శాస్త్రవేత్తలలో ఆమె మరణం భారతీయ అమెరికన్ సామాజిక శాస్త్ర ప్రొఫెసర్‌ల దృష్టిని అందుకోలేదు.

ఆమె మరణానంతరం, బంగ్లా దళిత సాహిత్య సంస్థ, కోల్‌కతా, కోల్‌కతా వీధిలో వివిధ సెమినార్లు,  వీధి మూలల ద్వారా సామూహిక ఉద్యమాన్ని నిర్వహించింది, విశ్వవిద్యాలయ ఉపాధ్యాయులకు వ్యతిరేకంగా వీధి నాటకాన్ని నిరసించింది.  1993 నుండి, ఇది ప్రతి సంవత్సరం కోల్‌కతాలో వార్షిక *చుని కోటల్ మెమోరియల్ లెక్చర్‌ను* నిర్వహిస్తుంది.  తర్వాత ఆమె జీవిత కథపై ఒక ప్రేరణాత్మక వీడియో చలనచిత్రాన్ని విద్యాశాఖ, ప్రభుత్వం రూపొందించింది. భారతదేశం 

## మూలాలు

వర్గం:1992 మరణాలు
వర్గం:1965 జననాలు