లీలా మజుందార్

**లీలా మజుందార్** (ఫిబ్రవరి 26, 1908 - ఏప్రిల్ 5, 2007) భారతీయ బెంగాలీ భాషా రచయిత్రి.

## జీవితం తొలి దశలో
సురమ దేవి,  ప్రమద రంజన్ రే ( ఉపేంద్ర కిషోర్ రే చౌధురి తమ్ముడు)లకు జన్మించిన లీలా తన చిన్ననాటి రోజులను హింద్‌మోటర్‌లో గడిపింది, అక్కడ ఆమె దీప్ చంద్ పాఠశాలలో చదువుకుంది. సురమా దేవిని ఉపేంద్ర కిషోర్ రే చౌదరి దత్తత తీసుకున్నారు. లీలా తాత తన భార్య మరణించిన తర్వాత తన చిన్న ఇద్దరు కుమార్తెలను తన స్నేహితుల సంరక్షణలో విడిచిపెట్టాడు. పెద్ద కుమార్తెను వసతి గృహానికి పంపారు. ఆమె తాత రాంకుమార్ భట్టాచార్య, తరువాత సన్యాసిగా మారారు,  రామానంద భారతి అని నామకరణం చేశారు. కైలాష్,  మానస సరోవరాలను సందర్శించిన భారతీయులలో మొదటి వ్యక్తి,  *హిమరాణ్య* యాత్రా గ్రంథాన్ని రచించాడు. 1919లో, ఆమె తండ్రి కలకత్తాకు బదిలీ చేయబడ్డారు,  ఆమె సెయింట్ జాన్స్ డియోసిసన్ స్కూల్‌లో చేరారు, అక్కడ ఆమె మెట్రిక్యులేషన్ పరీక్షను పూర్తి చేసింది.  ఆమె 1924లో మెట్రిక్యులేషన్ పరీక్షలలో బాలికలలో రెండవ ర్యాంక్ సాధించింది. కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయంలో ఆమె ఆనర్స్ (గ్రాడ్యుయేషన్),  మాస్టర్ ఆఫ్ ఆర్ట్స్ పరీక్షలలో ఇంగ్లీష్ (సాహిత్యం)లో మొదటి స్థానంలో నిలిచింది. ఆమె చెందిన కుటుంబం బాల సాహిత్యానికి విశేష కృషి చేసింది. ఠాగూర్ కుటుంబం నాటకాలు, పాటలు,  పెద్దల సాహిత్యంతో ప్రతి ఒక్కరినీ ఉత్సాహపరచగా, రే చౌధురి కుటుంబం బెంగాలీలో బాల సాహిత్యానికి పునాదులు వేసే బాధ్యతను తీసుకుందని సునీల్ గంగోపాధ్యాయ చెప్పారు.

## నిర్మాణాత్మక సంవత్సరాలు
ఆమె 1931లో డార్జిలింగ్‌లోని మహారాణి బాలికల పాఠశాలలో ఉపాధ్యాయురాలిగా చేరారు  రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ ఆహ్వానంపై ఆమె శాంతినికేతన్‌లోని పాఠశాలకు వెళ్లి చేరింది, కానీ ఆమె కేవలం ఒక సంవత్సరం మాత్రమే ఉంది. ఆమె కలకత్తాలోని అసుతోష్ కళాశాలలో మహిళా విభాగంలో చేరింది కానీ మళ్లీ ఎక్కువ కాలం కొనసాగలేదు. ఆ తర్వాత రచయిత్రిగానే ఎక్కువ సమయం గడిపింది. రచయిత్రిగా రెండు దశాబ్దాల తర్వాత, ఆమె ఆల్ ఇండియా రేడియోలో నిర్మాతగా చేరి దాదాపు ఏడెనిమిది సంవత్సరాలు పనిచేసింది.

ఆమె మొదటి కథ, *లఖీ చేలే*, 1922లో *సందేశ్‌లో* ప్రచురించబడింది. అది కూడా ఆమె ద్వారా చిత్రించబడింది. బెంగాలీలో పిల్లల పత్రిక 1913లో ఆమె మేనమామ ఉపేంద్రకిషోర్ రే చౌధురిచే స్థాపించబడింది,  1915లో ఉపేంద్రకిషోర్ మరణించిన తర్వాత కొంతకాలం ఆమె బంధువు సుకుమార్ రేచే సంపాదకత్వం వహించబడింది  ఆమె మేనల్లుడు సత్యజిత్ రే,  ఆమె బంధువు నళినీ దాస్‌తో కలిసి, ఆమె తన చురుకైన రచనా జీవితంలో *సందేశ్‌కు* ఎడిట్ చేసి రాసింది. 1994 వరకు ఆమె పత్రిక ప్రచురణలో చురుకైన పాత్ర పోషించింది.

## సృజనాత్మక ప్రయత్నాలు
అసంపూర్తిగా ఉన్న గ్రంథ పట్టికలో 125 పుస్తకాలు, చిన్న కథల సంకలనం, సంయుక్త రచయితగా ఐదు పుస్తకాలు, 9 అనువాద పుస్తకాలు,  19 సవరించిన పుస్తకాలు ఉన్నాయి.

ఆమె ప్రచురించిన మొదటి పుస్తకం *బోడ్డి నాథర్ బారి* (1939) అయితే ఆమె రెండవ సంకలనం *దిన్ దుపురే* (1948) ఆమెకు 1950ల నుండి గణనీయమైన కీర్తిని తెచ్చిపెట్టింది, ఆమె సాటిలేని పిల్లల క్లాసిక్‌లు అనుసరించాయి. హాస్యం ఆమెకు బలం అయినప్పటికీ, ఆమె డిటెక్టివ్ కథలు, దెయ్యం కథలు,  ఫాంటసీలు కూడా రాశారు.

ఆమె స్వీయచరిత్ర స్కెచ్ *పక్దండి* షిల్లాంగ్‌లో ఆమె చిన్ననాటి రోజుల గురించి,  శాంతినికేతన్,  ఆల్ ఇండియా రేడియోలో ఆమె ప్రారంభ సంవత్సరాల గురించి అంతర్దృష్టిని అందిస్తుంది.

ఆమె మెరుస్తున్న పిల్లల సాహిత్యంతో పాటు, ఆమె వంట పుస్తకం, పెద్దల కోసం నవలలు ( *శ్రీమోతి*, *చీనా లాంతన్* ),  రవీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ జీవిత చరిత్రను రాసింది. ఆమె అబనీంద్రనాథ్ ఠాగూర్ గురించి ఉపన్యాసాలు ఇచ్చింది,  కళపై అతని రచనలను ఆంగ్లంలోకి అనువదించింది. ఆమె జోనాథన్ స్విఫ్ట్ యొక్క *గలివర్స్ ట్రావెల్స్*,  ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్వే యొక్క *ది ఓల్డ్ మ్యాన్ అండ్ ది సీలను* బెంగాలీలోకి అనువదించింది.

సత్యజిత్ రే పడి *పిషిర్ బోర్మి బక్ష* సినిమా చేయాలని అనుకున్నారు. అరుంధతీదేవి 1972లో సినిమాగా తీశారు. యువ హీరో, ఖోకా ఫేమ్ అత్త పడిపిషి పాత్రలో ఛాయాదేవి నటించింది.

ఒక విలక్షణమైన, మధ్యతరగతి, బెంగాలీ కుటుంబంలో పెరుగుతున్న ఒక అమ్మాయి యొక్క దైనందిన జీవితంలో "సహజమైన,  సాధారణ సమస్యలను" డీల్ చేస్తూ, ఆలిండియా రేడియో యొక్క ప్రత్యేక మహిళా మహల్ (మహిళా విభాగం) ధారావాహిక కోసం, ఆమె మోనిమాల అనే ఒక "చాలా సాధారణ అమ్మాయి" కథను సృష్టించింది, ఆమె నానమ్మ 12 సంవత్సరాల వయస్సు నుండి ఆమెకు రాయడం ప్రారంభిస్తుంది, ఆమె వివాహం,  మాతృత్వంలో కొనసాగుతుంది.

## కుటుంబం
1933లో ఆమె హార్వర్డ్ డెంటల్ స్కూల్‌లో గ్రాడ్యుయేట్ అయిన ప్రఖ్యాత దంతవైద్యుడు డాక్టర్ సుధీర్ కుమార్ మజుందార్‌ను వివాహం చేసుకుంది. రెండు దశాబ్దాలుగా ఆమె హౌస్ కీపింగ్‌కే అంకితమైంది. ఆమె కుమారుడు రంజన్ (జ.1934) కూడా దంతవైద్యుడు,  కుమార్తె కమల (జ. 1938) ఆయిల్ ఇంజనీర్,  బెంగాల్ పాఠశాలలో మొదటి మహిళా చిత్రకారిణి సునయని దేవి మనవడు అయిన మోనిషి ఛటర్జీని వివాహం చేసుకుంది. ఆమె భర్త 1984లో చనిపోయాడు. ఆమె మరణించే సమయానికి, ఆమె పిల్లలు కాకుండా, ఆమెకు ఇద్దరు మనవలు, ఇద్దరు మనుమలు,  ముగ్గురు మనవరాళ్ళు ఉన్నారు.

## పనిచేస్తుంది

# *హోల్డే పకీర్ పలోక్*
# *టాంగ్ లింగ్*
# *నాకు గామా*
# *పొడి పిశిర్ బోర్మి బక్షో*
# *బొద్ది నాథర్ బోరి*
# *దిన్ దుపురే*
# *ఛోటోడర్ స్రేస్తో గల్పో*
# *మోనిమాల*
# *బఘర్ చోఖ్*
# *బోక్ ధార్మిక్*
# *టాకా గాచ్*
# *లాల్ నీల్ దేస్లాయ్*
# *బషర్ ఫుల్*
# *మొయినా*
# *షాలిఖ్*
# *భూటర్ బారి*
# *ఆగుని బేగుని*
# *తిపూర్ ఉపోర్ టిపుని*
# *పట్కా చోర్*
# *ఆశరే గల్పో*
# *చిచింగ్ ఫాంక్*
# *జే జై బోలుక్*
# *ఛోటోడర్ తాల్ బేతాల్*
# *బటాష్ బారి*
# *బాగ్ షికారి బామున్*
# *బాగ్యార్ గల్పో*
# *శిబుర్ డైరీ*
# *హౌహర్ దరి*
# *ఫెరారీ*
# *నేపోర్ బోయి*
# *ఆర్ కోనోఖానే*
# *ఖేరోర్ ఖతా*
# *ఈ జే దేఖా*
# *పక్కదండి*
#  *శ్రీమోతి*
# *చీనా లంతన్*
#  *మోని మనీల్*
# *నాట్ఘర్*
# *బటాష్బరి*
# *[[కాగ్]] నోయి*
# *షోబ్ భూతురే*
# *బక్ బద్ పలా*
# మేఘర్ సరి ధోర్తే నారీ
# పోరి దీదిర్ బోర్
# పేషా బోడోల్
# బటాస్ బారి
# మోనిమాల
# ఎల్షే ఘై
# పాగ్లా పగోల్డర్ గోల్పో
# కురి
# చాగ్లా పగ్లా లీలా మజుందార్

## అవార్డులు
*హోల్డే పఖిర్ పలోక్* బాలల సాహిత్యానికి రాష్ట్ర అవార్డును, *బక్ బాధ్ పాలా* 1963లో భారత ప్రభుత్వం నుండి సంగీత నాటక అకాడమీ అవార్డును గెలుచుకున్నారు, *ఆర్ కోనోఖానే* 1969లో పశ్చిమ బెంగాల్ ప్రభుత్వం నుండి రవీంద్ర పురస్కారాన్ని గెలుచుకున్నారు. ఆమె సురేశ్ స్మృతి పురస్కారం, విద్యాసాగర్ పురస్కారం, జీవితకాల సాధనకు భువనేశ్వరి పతకం, ,  ఆనంద పురస్కారాలను కూడా గెలుచుకుంది. ఆమెకు విశ్వభారతి ద్వారా దేశికోత్తమ పురస్కారం,  గౌరవ డి.లిట్. బుర్ద్వాన్, నార్త్ బెంగాల్,  కలకత్తా విశ్వవిద్యాలయాల ద్వారా.

## వారసత్వం
2019లో, లీలా మజుందార్‌పై *"పెరిస్తాన్ - ది వరల్డ్ ఆఫ్ లీలా మజుందార్" అనే* డాక్యుమెంటరీ చిత్రం రూపొందించబడింది.

## మూలాలు

వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ రచయిత్రులు
వర్గం:2007 మరణాలు
వర్గం:1908 జననాలు