మత్స్య తీరంపై విఠల దండయాత్ర

1544లో **మత్స్య తీరంపై విట్ఠల దండయాత్ర** అనేది పోర్చుగీస్ ఆధిపత్యం నుండి పరవాలు, వారి విలువైన ముత్యాల చేపల పెంపకంపై నియంత్రణను తిరిగి పొందడానికి విజయనగర సామ్రాజ్యం ప్రారంభించిన సైనిక దండయాత్ర. రాజప్రతినిధి రామరాయ ఆదేశాల మేరకు, విట్టల కొట్టార్ వద్ద ట్రావెన్కోర్ పాలకుడిపై విజయం సాధించిన తరువాత పెద్ద ఎత్తున దండయాత్రను ప్రారంభించాడు. బడాగాలతో సహా అతని దళాలు పున్నైకయాల్, టుటికోరిన్, మనాపాడ్ వంటి కీలక పోర్చుగీస్ స్థావరాలను నాశనం చేశాయి, దీంతో పరవాలు, పోర్చుగీసులు సమీపంలోని ద్వీపాలకు పారిపోవాల్సి వచ్చింది. పోర్చుగీసు వారు విఠ్ఠల బావమరిదిని పట్టుకోవడం వల్ల ఈ దండయాత్రకు ఎక్కువగా ఆజ్యం పోసింది, ఇది బడాగాలను ఆగ్రహానికి గురిచేసింది. ఈ ఆక్రమణ స్వల్పకాలికమే, పోర్చుగీసు వారు బందీని విడుదల చేయడంతో 1544 ఆగస్టు 21 నాటికి బడగాలు కలక్కాడుకు వెనుదిరిగారు.

## నేపథ్యం
తమిళ ప్రాంతంపై దాడి చేయడంలో విట్ఠల ప్రాధమిక లక్ష్యాలలో ఒకటి రామేశ్వరం నుండి కేప్ కొమొరిన్ వరకు విస్తరించిన కోరమండల్, పెర్ల్ ఫిషరీ కోస్ట్ వెంట పోర్చుగీస్ ప్రభావాన్ని అణచివేయడం. అచ్యుత దేవరాయ పాలనలో పోర్చుగీసు వారు, జెస్యూట్ మిషనరీలతో కలిసి, ఈ ప్రాంత మత్స్యకారులైన పరవాలను క్రైస్తవ మతం మార్చడం ప్రారంభించారు. వారి మతమార్పిడికి దారితీసిన పరిస్థితులు విషాదకరమైనవి. మత్స్య తీరం గణనీయమైన ముస్లిం జనాభాకు నిలయంగా ఉండేది, వీరిలో చాలా మంది మదురై నుండి బహిష్కరించబడిన తరువాత అక్కడ స్థిరపడ్డారు. కాలక్రమేణా ఈ ముస్లిం వలసదారులు లాభదాయకమైన ముత్యాల మత్స్య పరిశ్రమపై నియంత్రణ సాధించి, పారవులను ఆర్థికంగా ఆధారపడే, అణచివేతకు గురైన స్థితికి తగ్గించారు. వారు కఠినమైన చేపల వేట ఆంక్షలను విధించారు, అనుమతి లేకుండా పారవులు తమ సాంప్రదాయ జీవనోపాధిలో పాల్గొనకుండా నిరోధించారు, ముత్యాల వ్యాపారాన్ని గుత్తాధిపత్యం చేశారు. రెండు వర్గాల మధ్య ఉద్రిక్తతలు పెరిగాయి, 1532లో ఒక పారవ ఒక ముస్లిం మధ్య జరిగిన చిన్న వివాదం హింసాత్మకంగా మారింది. పరావ వ్యక్తిపై దారుణంగా దాడి చేయడంతో, అతని చెవుల్లో ఒకటి నలిగిపోయి తీవ్రంగా గాయపరిచాడు.

1532లో ఒకే పరావా వ్యక్తిపై జరిగిన దాడి మొత్తం పరావా సమాజానికి అవమానంగా భావించబడింది, ఇది వారికి ముస్లిం స్థిరనివాసులకు మధ్య లోతైన ఉద్రిక్తతలను రేకెత్తించింది. ఈ అవమానంతో ఆగ్రహించిన పరవాలు రహస్యంగా ప్రతీకారం తీర్చుకోవడానికి కుట్ర పన్నారు. వారు టుటికోరిన్ ముస్లిం నివాసాలపై ఆకస్మిక దాడి చేసి, వారి ప్రత్యర్థులలో చాలా మందిని చంపారు. అయితే, వారి ప్రతీకార చర్య భయంకరమైన పరిణామాలను కలిగి ఉంది. ప్రతీకారం కోరుతూ మనుగడలో ఉన్న ముస్లింలు, పొరుగున ఉన్న పాలిగర్ల మద్దతుతో వెంటనే సైన్యాన్ని సమీకరించారు. వారు భూమి, సముద్రం ద్వారా పరవులపై దాడి చేయడంతో వారి ప్రతీకారం క్రూరంగా ఉంది. అంతటి శక్తివంతమైన సైన్యం నుండి తమను తాము రక్షించుకోవడానికి సరైన ఆయుధాలు లేని పరావలు తీవ్రంగా నష్టపోయారు. వారిని నిర్దాక్షిణ్యంగా ఊచకోత కోశారు, వారి గ్రామాలు  గుడిసెలకు నిప్పు పెట్టారు, వారి జీవనోపాధికి మూలమైన చేపలు పట్టే పరికరాలను నాశనం చేశారు.
thumb|నునో డా కున్హా చిత్రం
పరవాస్ జోవో డాక్రూజ్ భయంకరమైన ఊచకోత మధ్య, ఒక మలబార్ క్రైస్తవుడు, వినాశనానికి ప్రత్యక్ష సాక్షి, బాధిత సమాజానికి సాధ్యమైన జీవన రేఖను చూశాడు. ఈ ప్రాంతంలో పెరుగుతున్న పోర్చుగీస్ ప్రభావాన్ని గుర్తించిన ఆయన, వారి దుస్థితిని సానుభూతితో ఎదుర్కోవచ్చని నమ్మి కొచ్చిన్ పోర్చుగీస్ కెప్టెన్ సహాయం కోరాలని పరవాలకు సలహా ఇచ్చాడు. ఆయన సలహా మేరకు, పట్టంగట్టిస్ అని పిలువబడే అత్యంత ప్రభావవంతమైన పర్వ నాయకులలో పదిహేను మంది జోవో డాక్రూజ్తో కలిసి కొచ్చిన్ వెళ్లారు. అక్కడ, పోర్చుగీసు కెప్టెన్ డాక్టర్ పెరో వాజ్ డి అమరాల్ వారికి ఘనంగా స్వాగతం పలికారు. పోర్చుగీసు ప్రభావాన్ని విస్తరించడానికి ఇది ఒక అవకాశంగా ఆయన భావించారు. పరావాలు క్రైస్తవ మతాన్ని స్వీకరించాలనే ఒకే ఒక షరతుపై ముస్లింల నుండి వారికి రక్షణ కల్పిస్తానని ఆయన ప్రతిపాదించారు. తమ మనుగడకు ఇదే ఏకైక ఆశగా భావించిన పరావా నాయకులు వెంటనే అంగీకరించారు. భారతదేశ వికార్ జనరల్ అయిన ఫాదర్ మిగ్యుల్ వాజ్ చేత వారికి బాప్తిస్మం ఇవ్వబడింది, ఇది ఒక సామూహిక మత మార్పిడి ఉద్యమానికి నాంది పలికింది.  సుమారు 20,000 మంది పరావాలు  క్రైస్తవ మతంలోకి మారి, పోర్చుగీసు వారితో బలమైన పొత్తును ఏర్పరచుకున్నారు. దీనితో, వారిని రక్షించడం పోర్చుగీసుల బాధ్యత అయింది."ఆ విధంగానే, మన ప్రభువు ఒక చిరిగిన చెవి తమ్మి ద్వారా ఎన్నో ప్రాణాలను రక్షించాడు.
thumb|1662లో టుటికోరిన్ శిబిరంలో పెర్ల్ ఫిషరీ, జోహన్ నీయుహాఫ్ చే.
పరవాస్ క్రూరమైన హింసకు ప్రతిస్పందనగా, పోర్చుగీస్ గవర్నర్ నునో డా కున్హా ముస్లిం అణచివేతదారులను శిక్షించడానికి పెర్ల్ ఫిషరీ తీరానికి శక్తివంతమైన నౌకాదళాన్ని పంపాడు. పేతక్కువ సదుపాయాలు కలిగిన ముస్లిం పడవలు, భారీగా ఆయుధాలు కలిగిన పోర్చుగీసు నౌకలకు ఏమాత్రం సరిపోలేదు, అవి పూర్తిగా ధ్వంసమయ్యాయి. చాలా మంది ముస్లిం సైనికులు చంపబడ్డారు, అయితే మిగిలిన పడవలను స్వాధీనం చేసుకుని, సద్భావన పొత్తుకు చిహ్నంగా పరావాలకు అప్పగించారు.  ఈ ప్రాంతం నుండి మిగిలిన ముస్లింలను తరిమికొట్టారు. ఈ విజయంతో పోర్చుగీసు వారు రాజకీయ, మతపరమైన ఆధిపత్యాన్ని నొక్కి చెబుతూ తీరప్రాంతంపై పూర్తి నియంత్రణను స్థాపించారు. పరావాలు ఇప్పుడు పోర్చుగీసు పౌరులుగా మారారు. డచ్ యాత్రికుడు జోహాన్ నీహోఫ్ , తన ప్రయాణాలను వివరిస్తూ 1533 నాటి సంఘటనలను పెర్ల్ ఫిషరీ కోస్ట్ సేస్ లో నమోదు చేశాడు."మదురా నాయక్ పోర్చుగీసులకు పరవాలపై వారి అధికార పరిధిని, వారి మతాన్ని స్వేచ్ఛగా ఆచరించడానికి పూర్తి స్వాధీనం ఇచ్చాడు".

## దండయాత్ర
పరవాలు, వారి లాభదాయకమైన ముత్యాల చేపల పెంపకం పూర్తిగా పోర్చుగీస్ నియంత్రణలోకి రానివ్వకూడదని రామరాయ నిశ్చయించుకున్నాడు. వారి ఆర్థిక వ్యూహాత్మక ప్రాముఖ్యతను గుర్తించి, కొత్తగా కనుగొన్న క్రైస్తవ విశ్వాసంతో సంబంధం లేకుండా, పరవులను తిరిగి విజయనగర పాలనలోకి తీసుకురావాలని విట్ఠలరాయను ఆదేశించాడు. 1544 ఆగష్టులో కొట్టార్ వద్ద ట్రావన్‌కోర్ పాలకుడితో విషయాలు పరిష్కరించుకున్న తరువాత, విఠల తన దృష్టిని ముత్యాల వేట తీరం వైపు మళ్ళించాడు. ఈ సమయానికి, పోర్చుగీసు వారు మనపాడ్, పున్నైకాయల్ , తూత్తుకుడి, వేంబార్ వంటి కీలక స్థావరాలలో తమ ఉనికిని పటిష్టంగా స్థాపించుకున్నారు, తీరం వెంబడి పౌర, నేర పరిపాలన రెండింటిపై నియంత్రణను నెలకొల్పారు. అయితే, విజయనగరం ఈ ముఖ్యమైన ప్రాంతాన్ని పోరాటం లేకుండా వదులుకోవడానికి ఇష్టపడలేదు. 1544 ఆగస్టు 3 నాటి సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ రాసిన లేఖ ప్రకారం, విట్ఠల అదే రోజున పెర్ల్ ఫిషరీ తీరంపై పెద్ద ఎత్తున దండయాత్రను ప్రారంభించాడు. అతని సైన్యాలు ఆ ప్రాంతాన్ని చుట్టుముట్టాయి."పడవలను సకాలంలో సముద్రంలో పడవేయాలి, సందర్భం వచ్చినప్పుడు ప్రజలు బయలుదేరవచ్చు. ఎందుకంటే బడాగాలు క్రైస్తవులపై దాడి చేసి పట్టుకుంటారని నేను ఖచ్చితంగా అనుకుంటున్నాను".
[thumb|[Francis Xavier|ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ 19వ శతాబ్దపు రంగుల లిథోగ్రాఫ్.]]
సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ 19 ఆగస్టు 1544 నాటి తన లేఖలో విట్ఠల దండయాత్ర విషాదకరమైన పరిణామాలను వివరించాడు. బడగాల క్రూరమైన దాడిని తట్టుకోలేక పరవ క్రైస్తవులు భయంతో పారిపోయారు. ఆక్రమణదారులు వారి ఇళ్లను దోచుకున్నారు, వారి ఆస్తులను స్వాధీనం చేసుకున్నారు, ఒక క్రైస్తవుడిని , మరొక హిందువును నిర్దాక్షిణ్యంగా కత్తితో పొడిచారు. భయం, నిరాశ చాలా మంది పరవాలను తమ గ్రామాలను విడిచిపెట్టేలా చేశాయి. చాలా మంది దట్టమైన అడవులలో ఆశ్రయం పొందగా, ఇతరులు, వారి పెళుసుగా ఉండే పడవలలో, కేప్ కొమొరిన్ దాటి ఉన్న చిన్న ద్వీపాలకు తప్పించుకున్నారు, తమ మాతృభూమిని బడగాల ఆగ్రహానికి వదిలివేశారు.

విఠ్ఠల ఆక్రమణ దళాల నుండి భద్రత కోరుతూ పరవాలు, ఉప్పుటేరు కాలువల ద్వారా ప్రధాన భూభాగం నుండి వేరు చేయబడిన కేప్ కొమొరిన్ దాటి ఉన్న చిన్న ద్వీపాలకు పారిపోయారు. అయితే ఈ సహజ అవరోధం వివిజయనగరం సైనికులను వారి వద్దకు చేరకుండా చేసింది. ఈ ద్వీపాలలో తాగునీరు లేకపోవడంతో పరవులు దాహం, నిరాశతో బాధపడ్డారు. ఇంతలో, బడగులు తమ విధ్వంసక చర్యను కొనసాగించారు, పున్నైకాయల్‌పై దాడి చేసి , పోర్చుగీస్ కెప్టెన్ ఇళ్లకు, పడవలకు నిప్పు పెట్టారు, దీంతో అతను తన అనుచరులతో కలిసి ఒక మారుమూల ద్వీపానికి పారిపోవలసి వచ్చింది. పోర్చుగీసుకు బలమైన కోట అయిన టుటికోరిన్ ను విట్ఠల దళాలు ఆక్రమించాయి, అక్కడ ఈ విధ్వంసం ఆగలేదు. విజయనగరం సైన్యం చొరబడటంతో ఒకప్పుడు అభివృద్ధి చెందుతున్న ఈ పట్టణం శిథిలావస్థకు చేరుకుంది, విట్ఠల దీనిని తన తాత్కాలిక నివాసంగా స్థాపించాడు.

మనపాడ్ నుండి 1544 సెప్టెంబరు 8న మన్సిల్హాస్కు రాసిన లేఖలో, సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ విఠ్ఠల దండయాత్ర తరువాత పరవ క్రైస్తవులు, పోర్చుగీస్ కెప్టెన్ భయంకరమైన పరిస్థితిని వివరించాడు. ఇంతలో, ఉన్నికరాలవర్మన్ పంపిన రాయబారులు కూడా అక్కడ ఆయనను కలవాల్సి రావడంతో, టుటికోరిన్ విట్ఠల కార్యకలాపాలకు స్థావరంగా మారింది."తూత్తుకుడిలోని క్రైస్తవులు అత్యంత దుస్థితిలో ఉన్నారని నేను ఆందోళన చెందుతున్నాను. కొంబుత్తురై, పున్నైకాయల్ వద్ద ఉన్న పడవలన్నింటితో వెంటనే వెళ్లి, ఆ బీడు దీవులలోని దీన ప్రజలను పున్నైకాయల్, తిరుచెందిర్‌కు తరలించండి. మన ప్రభువు సాక్షిగా నేను మిమ్మల్ని వేడుకుంటున్నాను, ఈ బందిపోటు బడగాల నాయకుడైన బెటర్‌బెమాలి, అతని దోపిడీ దొంగల ముఠా యొక్క కోరిక ఎప్పటికీ నెరవేరకూడదు, అంటే అత్యంత బాధిత ప్రజలలో మిగిలి ఉన్నవారు ఆకలి దప్పికలతో నశించిపోకూడదు".1544 సెప్టెంబరు 7 నాటి తన లేఖలో, సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్, ముఖ్యంగా చాలా అవసరమైన తాగునీటిని అందించడం ద్వారా బాధపడుతున్న క్రైస్తవులకు మద్దతు ఇవ్వడానికి ధనవంతుల నుండి సహాయం సేకరించాలని మన్సిల్హాస్కు అత్యవసరంగా విజ్ఞప్తి చేశారు.  (బెటర్బెమాలి విట్ఠల బావమరిది) దగ్గరి బంధువును పోర్చుగీసు వారు పట్టుకోవడమే వినాశకరమైన దండయాత్రకు కారణమని జేవియర్ వెల్లడించాడు. ఈ చర్య బడాగాలకు కోపం తెప్పించింది, వారు దీనిని ప్రత్యక్ష అవమానంగా భావించి, కోపంతో ర్యాలీ చేసి, ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని నిశ్చయించుకున్నారు. వారి కోపం త్వరగా హింసాత్మక పోరాటంగా మారింది, బడగాలు కొమొరిన్ తీరం పొడవునా ఉన్న ప్రతి క్రైస్తవ నివాసాన్ని తుడిచిపెట్టేస్తామని శపథం చేశారు.

## తరువాతి పరిణామం
పెర్ల్ ఫిషరీ తీరంపై దాడి నిలిపివేయబడింది. 21 ఆగస్టు 1544 నాటికి, సెయింట్ ఫ్రాన్సిస్ జేవియర్ పున్నైకాయల్ నుండి వ్రాస్తూ, బడాగాలు ఈ ప్రాంతం నుండి వైదొలిగి కళక్కాడు వైపు వెళ్లారని నివేదించారు. ఆకస్మిక తిరోగమనం, పోర్చుగీసు వారు విట్టల బావను విడుదల చేయడం ద్వారా దౌత్యపరమైన పరిష్కారం సాధ్యమై ఉండవచ్చని సూచిస్తుంది, అతనిని పట్టుకోవడం దండయాత్రను ప్రేరేపించింది. సంఘర్షణకు ప్రధాన కారణం పరిష్కరించడంతో, క్రైస్తవులు, పోర్చుగీసులకు వ్యతిరేకంగా మరింత సామూహిక హత్యలకు సంబంధించిన ఉత్తర్వు నిలిపివేయబడింది.

## ఇవి కూడా చూడండి
* పరమకుడి యుద్ధం
* పున్నైకాయల్ యుద్ధం
* అరవిడు రామ రాజా I
* విజయనగర చక్రవర్తుల జాబితా
* విజయ నగర రాజుల కాలంనాటి పన్నులు

## మూలాలు

వర్గం:చరిత్ర
వర్గం:భారతదేశ చరిత్ర
వర్గం:విజయనగర సామ్రాజ్యం
వర్గం:మధ్యయుగ భారతీయ సామ్రాజ్యాలు
వర్గం:భారతదేశాన్ని పరిపాలించిన వంశములు