మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ చరిత్ర

మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ (మద్రాసు ప్రావిన్స్ అని కూడా పిలుస్తారు, అధికారికంగా ఫోర్ట్ సెయింట్ జార్జ్ ప్రెసిడెన్సీ అని పిలుస్తారు, ఇది బ్రిటిష్ ఇండియా పరిపాలనా ఉపవిభాగం (ప్రెసిడెన్సీ) . దాని అత్యధిక స్థాయిలో, మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో ప్రస్తుత భారత రాష్ట్రమైన తమిళనాడు, ఉత్తర కేరళ మలబార్ ప్రాంతం, లక్షద్వీప్ దీవులు, ఆంధ్రప్రదేశ్ లోని తీరప్రాంత ఆంధ్ర, రాయలసీమ ప్రాంతాలు, ఒరిస్సా అవిభాజ్య కోరాపుట్ & గంజాం జిల్లాలు, కర్ణాటక బళ్లారి, దక్షిణ కన్నడ, ఉడిపి జిల్లాలతో సహా దక్షిణ భారతదేశంలోని చాలా ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. ప్రెసిడెన్సీకి మద్రాస్ (ప్రస్తుతం చెన్నై అని పిలుస్తారు) రాజధానిగా ఉండేది.

## స్థాపన
1684లో మద్రాసు మరోసారి ప్రెసిడెన్సీ హోదాకు ఎదిగి విలియం గైఫోర్డ్ మొదటి అధ్యక్షుడిగా నియమించారు. ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ 1690లో మొదటి షాహుజీ, తంజావూరు మరాఠా రాజా నుండి ఒక భూశిరాన్ని కొనుగోలు చేసింది, అక్కడ వారు కడలూరు సమీపంలో సెయింట్ డేవిడ్ కోటను నిర్మించారు. 1700 నాటికి పోర్టో నోవో, మడపొల్లం, వైజగపట్నం, అంజెంగో, తెలిచ్చేరి, కాలికట్ వద్ద ఇంగ్లీష్ కర్మాగారాలు ఉన్నాయి. 

ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ద్వీపకల్ప భారతదేశ రాజకీయాలకు దూరంగా ఉండగలిగినప్పటికీ, మొఘలులు, మహ్రాట్టాలు, హైదరాబాద్ నిజాంలు, కర్ణాటక నవాబులు అలాగే యూరోపియన్ కంపెనీలతో కూడిన పోరాటం 1740 వరకు, దక్షిణ భారతదేశంలో ఫ్రెంచ్ ఆధిపత్యాన్ని స్థాపించడానికి డుప్లెక్స్ కుతంత్రాల ఫలితంగా, ఆస్ట్రియన్ వారసత్వ యుద్ధం ప్రతిఘటన భారతదేశంలో అనుభవించడం ప్రారంభమైంది. 1 లా బౌర్డోన్నైస్ ఆధ్వర్యంలో 746 సెప్టెంబరులో ఫ్రెంచ్ వారు సెయింట్ జార్జ్ కోటను స్వాధీనం చేసుకుని, 1749 వరకు ఫ్రెంచ్ ఇండియాలో భాగంగా పరిపాలించారు, అప్పుడు ఐక్స్-లా-చాపెల్లె ఒప్పందం నిబంధనల ప్రకారం మద్రాసు బ్రిటిష్ వారికి పునరుద్ధరించబడింది.

1755లో మద్రాసు నుండి తిన్నెవెల్లి దేశానికి ఒక దండయాత్ర పంపబడింది, ఆ దేశాన్ని వాస్తవానికి నియంత్రించే పాలిగర్ అధిపతుల నుండి కొంత క్రమబద్ధీకరణకు తీసుకురావడంలో కర్ణాటక నవాబుకు సహాయం చేయడానికి. పాలిగర్లు స్పష్టంగా ఓడిపోయినప్పటికీ నవాబు ప్రతినిధి ఆ పేరుకు తగిన నియంత్రణను కలిగి ఉండలేకపోయాడు, దీని ఫలితంగా నవాబు ఆ ప్రాంతాన్ని బ్రిటిష్ వారికి లీజుకు ఇచ్చాడు. అయితే, 1763లో, భారతదేశంలోని బ్రిటిష్ దళాల ఏకైక స్థానిక కమాండర్-ఇన్-చీఫ్ అయిన యూసుఫ్ ఖాన్, టిన్నెవెల్లీ బాధ్యత వహించిన వ్యక్తి, తిరుగుబాటు చేసి ఫ్రెంచ్ జెండాను ఎగురవేసినప్పుడు, అతన్ని అణచివేయడానికి మరొక యాత్రను పంపారు, ఆ తరువాత ఈ ప్రాంతంలోని దళాలను బ్రిటిష్ అధికారులు, నవాబు తరపున స్థానిక అధికారులు పరిపాలించే ప్రాంతం ఆదేశించారు.

1757లో బ్రిటన్, ఫ్రాన్స్ మధ్య మళ్లీ యుద్ధం ప్రారంభమైనప్పుడు, మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ పరిధిలో, ఉత్తర సర్కార్స్‌లోని వైజాగ్ పాటం నుండి తంజావూరులోని మహరత్తా రాజ్యానికి సరిహద్దుగా ఉన్న సెయింట్ డేవిడ్ కోట వరకు రెండు కంపెనీల దళాల మధ్య పోరాటం జరిగింది. అదే యుద్ధంలో ప్రఖ్యాత వాండివాష్ యుద్ధం జరిగింది, ఇక్కడ కౌంట్ లాలీ నేతృత్వంలోని ఫ్రెంచ్ దళాలను సర్ ఐర్ కూటే ఆధ్వర్యంలో ఆంగ్లేయులు ఓడించారు. ఫ్రెంచ్ ఇండియా రాజధాని పాండిచ్చేరి లోని సెయింట్ డెనిస్ కోట 1761 జనవరిలో ఆంగ్లేయులకు లొంగిపోయింది. 1763 నాటి పారిస్ శాంతి ఒప్పందం నిబంధనల ద్వారా అన్ని ఫ్రెంచ్ ఆస్తులు తిరిగి స్థాపించబడ్డాయి, కానీ ఆ తర్వాత ఫ్రెంచ్ వారు భారతదేశంలో ఖాళీగా ఉన్న దళంగానే ఉన్నారు.

ఆ తరువాత కొద్దికాలానికే, మొఘల్ చక్రవర్తి అప్పటివరకు ఫ్రెంచ్ వారి ఆధీనంలో ఉన్న ఉత్తర సర్కార్లను మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీకి బదిలీ చేశాడు. 1760లలో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ, హైదర్ అలీ ఆధ్వర్యంలో మైసూర్ రాజ్యం మధ్య యుద్ధం మొదట ప్రారంభమైంది, కానీ స్వాధీనం చేసుకున్న భూభాగాలను పరస్పరం తిరిగి ఇవ్వడం ద్వారా సామరస్యంగా పరిష్కరించబడింది.

బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ 1774 సెప్టెంబరులో యాజమాన్యంలోని భూభాగాల పరిపాలనను నియంత్రించడానికి,  ఏకీకృత అధికారాన్ని సృష్టించడానికి బ్రిటిష్ పార్లమెంటు ఆమోదించిన పిట్స్ ఇండియా చట్టం నిబంధనల ప్రకారం, మద్రాస్ అధ్యక్షుడిని కలకత్తా కేంద్రంగా ఉన్న గవర్నర్ జనరల్‌కు అధీనంలో ఉంచారు.

## విస్తరణ
1780లో మొదటి ఆంగ్లో-మైసూర్ యుద్ధం ప్రారంభమైంది, దీని ఫలితంగా మైసూర్ దళాలు మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీని విస్తృతంగా నాశనం చేశాయి. 1784లో పరస్పర భూభాగాల పునరుద్ధరణ ద్వారా శాంతి ఏర్పడింది. ఆ తరువాత ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, 1790లో మైసూర్‌తో యుద్ధం మళ్లీ ప్రారంభమైంది, అయితే హైదర్ అలీ కుమారుడు టిప్పు సుల్తాన్, ఆంగ్ల మిత్రపక్షమైన ట్రావెన్కోర్ రాజు భూభాగాలపై దాడి చేసినప్పుడు, దాని అధిపతిగా ఉన్నాడు. హైదరాబాద్ నిజాం, పేష్వా దళాల సహాయంతో 1792లో, మైసూరు రాజధాని శ్రీరంగపట్నం ఆంగ్లేయులచే ముట్టడించబడింది, ఆ తరువాత సుల్తాన్ శాంతి కోసం వ్యవహరించాడు, ఈ నిబంధనలలో అతని భూభాగాలలో సగం మిత్రరాజ్యాల దళాలకు అప్పగించడం, 3 కోట్ల 30 లక్షల రూపాయల నష్టపరిహారం ఉన్నాయి. దీని ఫలితంగా సేలం నుండి ధర్మపురి, మలబార్ వరకు దేశంతో కూడిన దిండిగల్, బుర్రమాల్ భూభాగాల మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో చేరడానికి దారితీసింది. ప్రతీకారం తీర్చుకోవాలని కోరుతూ, టిప్పు సుల్తాన్ ఫ్రెంచివారితో కుట్ర ప్రారంభించాడు, ఇది 1799లో మూడవ ఆంగ్లో-మైసూర్ యుద్ధానికి దారితీసింది. మునుపటి యుద్ధం నుండి వారి మిత్రపక్షాల సహాయంతో ఆంగ్లేయులు శ్రీరంగపట్నం ముట్టడి సుల్తాన్ రాజధానిపై దాడి చేశారు. ఈ యుద్ధం ముగింపు ఫలితంగా కోయంబత్తూర్, వయనాడ్, పశ్చిమ తీరంలోని కెనరా జిల్లాలను మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ భూభాగానికి చేర్చారు.

ఈ గణనీయమైన చేర్పులతో పాటు 1799లో, తంజావూరు మరాఠా రాజా వార్షికము కోసం తన రాజ్యాన్ని ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి అప్పగించాడు, అయితే నిజాం టిప్పు సుల్తాన్ నుండి పొందిన మొత్తం భూభాగాన్ని బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించాడు, దీనికి బదులుగా తన రాజ్యంలో సైన్యం ఉంది. ఈ తరువాతి చేరిక వల్ల బళ్లారి, అనంతపూర్, కడప, కర్నూల జిల్లాలు బ్రిటిష్ రాజ్యంలో చేరడంతో వచ్చిన పరిస్థితుల కారణంగా *సీడెడ్ జిల్లాలు* పిలువబడ్డాయి. టిప్పు సుల్తాన్, కర్ణాటక నవాబు మధ్య ఉత్తర ప్రత్యుత్తరాలు కనుగొనడం, బ్రిటిష్ వారితో అతని పొత్తును ఉల్లంఘించడం, 1801లో ఒక ఒప్పందం కుదిరింది, దీని ద్వారా అతని ఆర్కాట్ ప్రాంతం ప్రభుత్వం ఆంగ్లేయులకు అప్పగించబడింది, దీనికి బదులుగా ఆర్కాట్ యువరాజు గౌరవంగా వార్షిక స్టైఫండ్ ఇవ్వబడ్డాయి. అందువలన 8వ శతాబ్దం చివరి త్రైమాసికం వేగవంతమైన విస్తరణ కాలం.

ఇంతలో, 1781లో కర్ణాటక నవాబు టిన్నెవెల్లి దేశం నుండి వచ్చే ఆదాయాన్ని ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి కేటాయించాడు. డచ్ వారి ప్రోత్సాహంతో, పాలిగర్లు మరోసారి ఇబ్బందికరంగా నిరూపించడం ప్రారంభించారు. 1783లో, పంజాలంకురిచి వద్ద పోలిగర్ నాయకుడు కట్టబొమ్మ నాయక్ బలమైన పట్టు తగ్గించబడింది, కానీ మైసూర్ తో యుద్ధం దానిని అనుసరించకుండా నిరోధించింది. అయితే, 1799 నాటికి, శ్రీరంగపట్నం పతనంతో, మళ్ళీ టిన్నెవెల్లి వైపు దృష్టి మళ్లింది, దీని ఫలితంగా పంజాలంకురిచిని స్వాధీనం చేసుకుని కట్టబొమ్మ నాయకుడిని ఉరితీశారు. చివరికి ఆ ప్రాంతం అణచివేయబడింది, నాయకులను ఉరితీయడం లేదా రవాణా చేయడం జరిగింది. నవాబు ఇప్పటికే తన భూభాగాలను బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించినందున, 1801లో టిన్నెవెల్లి మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలోకి వెళ్ళింది.

డచ్ వారి నుండి కొత్తగా స్వాధీనం చేసుకున్న సిలోన్ 1793 నుండి 1798 వరకు మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో భాగంగా ఉంది..

1806 జూలై 10న వెల్లూరు వద్ద సిపాయి దళాల మధ్య ఒక చిన్న తిరుగుబాటు జరిగింది, కాని మరుసటి రోజు కెప్టెన్ రోలో గిల్లెస్పీ ఆధ్వర్యంలో మద్రాసు నుండి సిపాయిలు, యూరోపియన్ దళాలను ఉపయోగించి అణచివేయబడింది. 1857 సిపాయి తిరుగుబాటు ద్వారా పూర్తిగా కలవరపడకుండా ఉన్న మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో బ్రిటిష్ పాలన అంతటా జరిగిన ఏకైక తీవ్రమైన సైనిక తిరుగుబాటు ఇది.

ఇంగ్లీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ అధిక రాయితీలను చెల్లించలేకపోవడం వల్ల 1831లో మైసూర్ రాజ్యం మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో విలీనం చేయబడింది, కాని సరైన వారసుడిని 1881లో అనుబంధ పాలకుడిగా పునరుద్ధరించారు.

## విక్టోరియన్ యుగం
1857 నాటి భారత తిరుగుబాటు తరువాత, విక్టోరియా రాణి ఒక ప్రకటనను జారీ చేసింది, దీని ద్వారా భారతదేశంపై కంపెనీ పాలన ముగిసి, బ్రిటిష్ రాజ్ స్థాపించబడింది. విక్టోరియన్ శకం శాంతి, శ్రేయస్సు కాలం. ఇండియన్ కౌన్సిల్స్ యాక్ట్ 1861,  ఇండియన్ కౌన్సిల్స్ ఆక్ట్ 1909 భారతీయులను ప్రాంతీయ పరిపాలనలో చేర్చుకున్నాయి. భారతీయ, ప్రాంతీయ పౌర సేవలకు అర్హత సాధించిన విద్యావంతులైన తరగతుల సంఖ్య వేగంగా పెరిగింది. కొత్తగా అభివృద్ధి చెందుతున్న విద్యావంతులైన భారతీయులచే న్యాయ వృత్తి ముఖ్యంగా విలువైనదిగా పరిగణించబడింది. తీవ్రమైన వ్యతిరేకత ఉన్నప్పటికీ 1877లో టి. ముత్తుస్వామి అయ్యర్ మద్రాసు హైకోర్టు మొదటి భారతీయ న్యాయమూర్తి అయ్యారు. ఈ సమయంలో అనేక రోడ్లు, రైల్వేలు, ఆనకట్టలు, కాలువలు నిర్మించబడ్డాయి.

ఈ కాలంలో, మద్రాసు రెండు గొప్ప కరువులతో నాశనమైంది: దక్షిణ భారత కరువు 1876–1878. 1871లో 31.2 మిలియన్ల నుండి 1881లో కరువు ఫలితంగా ప్రెసిడెన్సీ జనాభా 30.8 మిలియన్లకు పడిపోయింది.

## భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం & హోమ్ రూల్ లీగ్

19వ శతాబ్దం చివరి సగం నుండి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో జాతీయ మేల్కొలుపు బలమైన భావన ఏర్పడింది. 1885 డిసెంబరులో బొంబాయిలో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మొదటి సమావేశంలో పాల్గొన్న 72 మంది ప్రతినిధులలో 22 మంది మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి చెందినవారు. 1887 డిసెంబరులో మద్రాసులో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మూడవ సమావేశం , ఈ ప్రావిన్స్ నుండి 362 మంది ప్రతినిధులు హాజరైన భారీ విజయాన్ని సాధించింది. భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ తదుపరి సమావేశాలు 1894,1898,1903,1908,1914,1927లలో మద్రాసులో జరిగాయి.

థియోసాఫికల్ సొసైటీ ప్రధాన కార్యాలయాన్ని 1882లో మేడమ్ బ్లావాట్స్కీ, కల్నల్ హెచ్. ఎస్. ఓల్కాట్ అడయార్‌కు తరలించారు. థియోసాఫికల్ సొసైటీతో సంబంధం ఉన్న అత్యంత ప్రముఖ వ్యక్తి 1916లో హోమ్ రూల్ లీగ్ స్థాపించిన అన్నీ బెసెంట్. మద్రాసు నుండి హోమ్ రూల్ ఉద్యమం నిర్వహించబడింది, ప్రావిన్స్‌లో విస్తృతమైన మద్దతును పొందింది. స్వాతంత్ర్య పోరాటాన్ని *[[ది హిందూ]],* *స్వదేశీమిత్రన్* & *మాతృభూమి* వంటి జాతీయవాద వార్తాపత్రికలు చురుకుగా ఆమోదించాయి. సుబ్రమణ్య భారతి, తిరుప్పూర్ కుమారన్, వివిఎస్ అయ్యర్, సుబ్రమణ్య శివ, వి. ఓ. చిదంబరం పిళ్ళై, వంచినాథన్, వి. కళ్యాణసుందరం, చక్రవర్తి రాజగోపాలాచారి, ఆర్. కృష్ణస్వామి నాయుడు, కె. కామరాజ్, యు. ముత్తురామలింగం తేవర్, సర్ ఎస్. సుబ్రమణ్య అయ్యర్, జి. సుబ్రమణ్య అయ్యన్, ఎస్. శ్రీనివాస అయ్యంగార్, వి. ఎస్. శ్రీనివాస శాస్త్రి, తంగుతురి ప్రకాశం, కళా వెంకట రావు, కాసినాధుని నాగేశ్వరరావు, బులుసు సంబమూర్తి, సర్ పి. ఎస్. శివస్వామి అయ్యర్, సి. శంకరన్ నాయర్, సి కరుణాకర మీనన్, కల్కి సదాశివం ఆ కాలంలోని ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య సమరయోధులు. భారతదేశపు మొట్టమొదటి కార్మిక సంఘాన్ని 1918లో మద్రాసులో వి. కల్యాణసుందరం, బి. పి. వాడియా స్థాపించారు.

## ద్వైపాక్షిక పాలన అమలు

1920లో మాంటాగు-చెమ్స్‌ఫోర్డ్ సంస్కరణల ప్రకారం మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో ద్వంద్వ పాలన ఏర్పడింది, ప్రెసిడెన్సీ ఎన్నికల కోసం నిబంధనలు రూపొందించబడ్డాయి. ప్రజాస్వామ్యయుతంగా ఎన్నికైన ప్రభుత్వాలు ఇకపై గవర్నర్ నిరంకుశ వ్యవస్థతో అధికారాలను పంచుకుంటాయి. నవంబరు 1920లో జరిగిన మొదటి ఎన్నికలలో, పరిపాలనలో బ్రాహ్మణులు కానివారి ప్రాతినిధ్యం పెంచడానికి ప్రచారం చేయడానికి 1916లో స్థాపించబడిన జస్టిస్ పార్టీ అనే సంస్థ అధికారంలోకి వచ్చింది. ఎ. సుబ్బరాయలు రెడ్డి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి మొదటి ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. అయితే, ఆరోగ్యం క్షీణించడం వల్ల కొద్దికాలం తర్వాత ఆయన రాజీనామా చేసి, స్థానిక స్వపరిపాలన, ప్రజారోగ్య మంత్రి సర్ పి. రామరాయణింగార్ స్థానంలో నియమించబడ్డారు. 1923 చివరలో సి. ఆర్. రెడ్డి ప్రాథమిక సభ్యత్వానికి రాజీనామా చేసి, ప్రతిపక్షంలో ఉన్న స్వరాజిస్టులతో పొత్తు పెట్టుకున్న ఒక చీలిక సమూహాన్ని ఏర్పాటు చేయడంతో పార్టీ చీలిపోయింది. 1923 నవంబరు 27న రామరాయణింగార్ ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా అవిశ్వాస తీర్మానం ఆమోదించబడింది, అయితే అది ఓడిపోయింది. పనాగల్ రాజుగా ప్రసిద్ధి చెందిన రామరాయణింగార్ 1926 నవంబర్ వరకు అధికారంలో ఉన్నారు. ప్రభుత్వ ఉద్యోగాలకు రిజర్వేషన్లు ప్రవేశపెట్టిన మొదటి మత ప్రభుత్వ ఉత్తర్వు (GO No.613) ఆగస్టు 1921లో ఆమోదించడం ఆయన పాలనలో ఉన్నతమైన అంశాలలో ఒకటిగా మిగిలిపోయింది. 1926లో జరిగిన తదుపరి ఎన్నికలలో జస్టిస్ పార్టీ ఓడిపోయింది. ఏ పార్టీ కూడా స్పష్టమైన మెజారిటీని సాధించలేకపోవడంతో, గవర్నర్ పి. సుబ్బరాయన్ నాయకత్వంలో స్వతంత్ర ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసి, దానికి మద్దతుగా సభ్యులను నియమించారు. 1930లో జస్టిస్ పార్టీ విజయం సాధించి, పి. మునుసామి నాయుడు ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు. అయితే, జమీందార్లను మంత్రిత్వ శాఖ నుండి మినహాయించడం జస్టిస్ పార్టీని మరోసారి విభజించింది. తనపై అవిశ్వాస తీర్మానం వస్తుందని భయపడి, మునుస్వామి నాయుడు నవంబర్ 1932లో రాజీనామా చేశాడు, బొబ్బిలి రాజా ముఖ్యమంత్రిగా నియమితులయ్యారు. 1937 ఎన్నికలలో జస్టిస్ పార్టీ భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ చేతిలో ఓడిపోయింది, చక్రవర్తి రాజగోపాలాచారి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి ముఖ్యమంత్రి అయ్యారు.

1920లు, 1930లలో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో బ్రాహ్మణ వ్యతిరేక ఉద్యమం అభివృద్ధి చెందింది. ప్రాంతీయ కాంగ్రెస్ బ్రాహ్మణ నాయకత్వం సూత్రాలు, విధానాలపై అసంతృప్తి చెందిన కాంగ్రెస్ సభ్యుడు ఈ. వి. రామస్వామి నైకర్ ఈ ఉద్యమాన్ని ప్రారంభించారు, 1925లో జస్టిస్ పార్టీలో చేరారు. E. V. R. లేదా పెరియార్, ఆయనను ఆప్యాయంగా పిలిచేవారు, వీరు బ్రాహ్మణులు, హిందూ మతం, హిందూ మూఢనమ్మకాలపై పత్రికలు, విదుథలై & జస్టిస్ వంటి వార్తాపత్రికలలో విషపూరిత దాడులను ప్రారంభించారు. ట్రావెన్‌కోర్‌లోని అంటరానివారి దేవాలయాలలోకి ప్రవేశించే హక్కుల కోసం ప్రచారం చేసిన వైకోమ్ సత్యాగ్రహం కూడా ఆయన పాల్గొన్నారు.

## బ్రిటిష్ పాలన చివరి రోజులు

1937లో మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మొదటిసారి అధికారంలోకి వచ్చింది,  మద్రాస్ అత్యవసర పరిస్థితిలో ఉన్న ఆరు సంవత్సరాలు తప్ప 1947 ఆగస్టు 15న భారతదేశం స్వాతంత్ర్యం పొందే వరకు ప్రెసిడెన్సీని పరిపాలించింది. చక్రవర్తి రాజగోపాలాచారి కాంగ్రెస్ పార్టీ నుండి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి మొదటి ముఖ్యమంత్రి. ఆయన టెంపుల్ ఎంట్రీ ఆథరైజేషన్ అండ్ ఇండెమ్నిటీ యాక్ట్ ను జారీ చేసి, మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో నిషేధం, అమ్మకపు పన్నును ప్రవేశపెట్టారు. ఏదేమైనా, విద్యా సంస్థలలో హిందీని తప్పనిసరిగా ప్రవేశపెట్టినందుకు అతని పాలన ఎక్కువగా గుర్తుండిపోతుంది, ఇది రాజకీయవేత్తగా అతన్ని అత్యంత అప్రసిద్ధంగా చేసింది. ఈ చర్య విస్తృతమైన హిందీ వ్యతిరేక ఆందోళనలకు దారితీసింది, కొన్ని చోట్ల హింసకు కూడా దారితీసింది. ఈ హిందీ వ్యతిరేక ఆందోళనలలో పాల్గొన్నందుకు 1,200 మందికి పైగా పురుషులు, మహిళలు, పిల్లలు జైలుకు వెళ్లారు. ఇద్దరు ఆందోళనకారులు తలముత్తు, నటరసన్ ప్రాణాలు కోల్పోయారు. 1940లో కాంగ్రెస్ మంత్రులు తమ అనుమతి లేకుండా జర్మనీపై యుద్ధం ప్రకటించడాన్ని నిరసిస్తూ రాజీనామా చేశారు, గవర్నర్ పరిపాలన పగ్గాలు చేపట్టారు. జనాదరణ లేని ఈ చట్టాన్ని చివరికి 1940 ఫిబ్రవరి 21న గవర్నర్ రద్దు చేశారు.

1942లో క్విట్ ఇండియా ఉద్యమం పాల్గొన్నందుకు చాలా మంది కాంగ్రెస్ నాయకులు, మాజీ మంత్రులు అరెస్టు చేయబడ్డారు. 1944లో పెరియార్ జస్టిస్ పార్టీని ద్రవిడ కజగం అని పేరు మార్చారు, రాజకీయాల నుండి వైదొలిగారు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిసినప్పుడు, భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ తిరిగి రాజకీయాల్లోకి ప్రవేశించింది, ఎటువంటి తీవ్రమైన వ్యతిరేకత లేకుండా ప్రెసిడెన్సీలో అధికారంలోకి వచ్చింది. అయితే 1946లో పార్టీ శ్రేణులలో బలమైన వ్యతిరేకతను ఎదుర్కొంటూ చక్రవర్తి రాజగోపాలాచారి పార్టీ నాయకత్వానికి రాజీనామా చేశారు. కామరాజ్ మద్దతుతో తంగుటూరి ప్రకాశం ముఖ్యమంత్రిగా ఎన్నికయ్యారు. ఆయన 11 నెలలు పనిచేసి, ఆయన తరువాత ఒ. పి. రామస్వామి రెడ్డి అధికారంలోకి వచ్చారు. 1947 ఆగస్టు 15న రామస్వామి రెడ్డి మద్రాస్ రాష్ట్రానికి మొదటి ముఖ్యమంత్రిగా బాధ్యతలు స్వీకరించారు.

## మూలాలు

వర్గం:భారతదేశంలో బ్రిటిషు పాలన

వర్గం:తమిళనాడు చరిత్ర