open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
డకోయిట్: ఎ లవ్ స్టోరీ

**డకోయిట్: ఎ లవ్ స్టోరీ** 2026లో విడుదలకానున్న భారతీయ ద్విభాషా యాక్షన్ థ్రిల్లర్ సినిమా. అన్నపూర్ణ స్టూడియోస్ , ఎస్ఎస్ క్రియేషన్స్, సునీల్ నారంగ్ ప్రొడక్షన్స్ బ్యాన‌ర్స్‌పై సుప్రియ యార్లగడ్డ, సునీల్ నారంగ్ నిర్మించిన ఈ సినిమాకు షానియల్ డియో దర్శకత్వం వహించాడు. అడివి శేష్, మృణాల్ ఠాకూర్, అనురాగ్ కశ్యప్, ప్రకాష్ రాజ్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించిన ఈ సినిమా టీజర్‌ను డిసెంబర్ 18న విడుదల చేయగా, సినిమా మార్చి 19న ప్రపంచవ్యాప్తంగా విడుదల కానుంది.
## నటీనటులు
* అడివి శేష్
* మృణాల్ ఠాకూర్ 
* అనురాగ్ కశ్యప్
* ప్రకాష్ రాజ్
* సునీల్
* అతుల్ కులకర్ణి
* జైన్ మేరీ ఖాన్
* కామాక్షి భాస్కర్ల
## నిర్మాణం
ఈ సినిమా పాన్-ఇండియన్ ప్రేక్షకుల కోసం ద్విభాషా ప్రాజెక్టుగా అభివృద్ధి చేసి తెలుగు & హిందీ భాషలలో ఒకేసారి చిత్రీకరించారు. చిత్రీకరణ సమయంలో నటుడు అడివి శేష్ సెట్‌లో గాయపడటంతో విడుదల షెడ్యూల్‌లో సవరణ జరిగినందున నిర్మాణం తాత్కాలికంగా నిలిపివేయబడింది. 

డకాయిట్ సినిమాలో హీరోయిన్‌గా మొదట శ్రుతి హాసన్ నటించగా, హైదరాబాద్‌లో షూటింగ్‌లో కూడా పాల్గొంది.  ఆమెతో సినిమాలోని యాక్షన్ షెడ్యూల్‌లో కీలకమైన సన్నివేశాలను, యాక్షన్ పార్ట్‌ను చిత్రీకరించారు, కానీ ఆమె కొన్ని అనివార్య కారణాల వల్ల సినిమా నుండి తప్పుకుంది.

## మూలాలు

## బయటి లింకులు
* 

వర్గం:2026 తెలుగు సినిమాలు
వర్గం:భారతీయ సినిమా
ఈశ్వరీ ప్రసాద్

thumb|ఆగ్రాలోని తన నివాసంలో డాక్టర్ ఈశ్వరీ ప్రసాద్ (డిసెంబర్ 1979)
 

**ఈశ్వరీ ప్రసాద్ ఉపాధ్యాయ** (1888–1986) ప్రముఖ భారతీయ చరిత్రకారుడు. అలీఘర్ ముస్లిం విశ్వవిద్యాలయం పూర్వ విద్యార్థి అయిన ఈయన, ఆ విశ్వవిద్యాలయం నుండి పట్టా పొందిన మొట్టమొదటి గ్రాడ్యుయేట్. ఈయన ప్రధానంగా భారతదేశంలోని ముస్లిం పాలకులు, ప్రభుత్వాలు, ముఖ్యంగా మొఘల్, తుగ్లక్ రాజవంశాల గురించి పరిశోధనలు చేశారు. ఢిల్లీ సుల్తాన్ మహమ్మద్ బిన్ తుగ్లక్, హుమాయూన్, ఔరంగజేబు వంటి పాలకుల చరిత్రపై విస్తృతమైన కృషి చేశారు.

ఉత్తరప్రదేశ్‌లోని ఆగ్రా జిల్లా 'కుర్రా చిత్తర్‌పూర్' అనే గ్రామంలో ఈయన జన్మించారు. తండ్రి లెఫ్టినెంట్ శోభారామ్ ఉపాధ్యాయ ఒక పాఠశాలలో ప్రధానోపాధ్యాయునిగా పనిచేసేవారు. తండ్రి అకాల మరణం చెందడంతో, 12వ తరగతి చదువుతున్న చిన్న వయసులోనే ఈశ్వరీ ప్రసాద్ తన తోబుట్టువుల బాధ్యతను భుజాన వేసుకోవాల్సి వచ్చింది.

ట్యూషన్లు చెబుతూ సంపాదిస్తూనే తన చదువును కొనసాగించారు. ఆగ్రా కాలేజీలో ఎం.ఏ. చదువుతున్న కాలంలోనే బి.ఏ. విద్యార్థులకు పాఠాలు చెప్పేవారు. ఒకసారి ఆయన ఉపన్యాసాన్ని విన్న ప్రొఫెసర్ రష్‌బ్రూక్ విలియమ్స్, ఈశ్వరీ ప్రసాద్‌కు చరిత్రకారుడిగా అసాధారణ ప్రతిభ ఉందని గుర్తించారు. ఆయన ఆహ్వానం మేరకు అలహాబాద్ విశ్వవిద్యాలయంలో అధ్యాపకునిగా చేరారు. గ్రాడ్యుయేట్ నియోజకవర్గం నుండి వరుసగా మూడు సార్లు విధాన పరిషత్ సభ్యునిగా ఎన్నికయ్యారు. చారిత్రక పరిశోధనలకు, విద్యా రంగానికి ఈయన ఎనలేని సేవలు అందించారు. ఉత్తరప్రదేశ్ విధాన పరిషత్తులో నిర్మల్ చంద్ర చతుర్వేదితో కలిసి ఉన్నత విద్య నాణ్యత కోసం ఎంతో శ్రమించారు. వీరిద్దరూ ఆ రాష్ట్ర విశ్వవిద్యాలయ నిధుల కమిటీలో అత్యంత కీలక సభ్యులుగా ఉండేవారు.

చరిత్ర రంగానికి చేసిన సేవలకు గుర్తింపుగా భారత ప్రభుత్వం 1984లో ఈయనను పద్మభూషణ్ పురస్కారంతో గౌరవించింది. 

## రచనలు
History of medieval India from 647 AD to the Mughal conquest. Allahabad : The Indian press, ltd., 1925 

The Mughal Empire. Allahabad: Chugh Publications, 1974 

A Short History of Muslim Rule in India, from the Conquest of Islam to the Death of Aurangzeb: From the Advent of Islam to the Death of Aurangzeb. Allahabad: The Indian press, Ltd., 1965 

A History of the Qaraunah Turks in India. Allahabad: The Indian press, ltd., 1936 

The life and times of Humayun. Bombay [ua] : Orient Longmans, 1956 

India in the eighteenth century. Allahabad: Chugh Publications, 1973 

Hindu - Muslim problems. Allahabad: Chugh Publications, 1974 

L'Inde du 7e au 16e siècle. Traduit sur la 2e edition par H. de Saugy. Paris : de Boccard, 1930 (Histoire du monde ; 8,1) 

The life and times of Maharaja Juddha Shumsher Jung Bahadur Rana of Nepal. New Delhi : Ashish Pub. House, 1975 

History of mediaeval India. Allahabad: The Indian press, ltd., 1976 

History of Indian Timurids. 1 ed. Allahabad : The Indian press, ltd., 1995

A New History of India. Allahabad : The Indian press, ltd., 1940 

## మూలాలు

## వెలుపలి లంకెలు
అలీఘర్ ముస్లిం విశ్వవిద్యాలయం

వర్గం:పద్మభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు
పంచసభా క్షేత్రాలు

[కుడి|thumb|323x323px|తమిళనాడు మధురైలోని [మీనాక్షి అమ్మవారి ఆలయం|మీనాక్షి దేవాలయంలోని వేయి స్తంభాల మంటపంలో శివ-నటరాజ విగ్రహం.]]
శివ రూపమైన నటరాజ ఆలయాలను **పంచ సభా క్షేత్రాలు** అంటారు. ఇక్కడ శివుడు తాండవ నృత్యాన్ని ప్రదర్శించినట్లు భావిస్తారు. ఈ దేవాలయాలన్నీ తమిళనాడు లోనే ఉన్నాయి. ఐదు నృత్య ప్రదర్శనలు వాడ ఆరణ్యేశ్వర ఆలయంలోని రత్న సభలో కాళీ తాండవం, చిదంబరం, నటరాజాలయంలోని కనక సభలో ఆనంద తాండవం, మీనాక్షి దేవాలయంలోని రజత సభలో సంధ్యా తాండవం, చెప్పరై ఆలయంలో తామ్ర సభలో ముని తాండవం, కుట్రాలాలోని చిత్రనాథ ఆలయంలో త్రిపుర తాండవం.

7వ శతాబ్దపు నయనారులు రచించినది, తమిళ శైవ రచన అయిన *తేవరంలో* ప్రధాన దేవతలను గౌరవిస్తారు. దీనిని *[[పాడల్ పేట్ర క్షేత్రాలు|పాడల్ పెట్ర క్షేత్రగా]]* వర్గీకరించారు. ఈ ఐదు దేవాలయాలను తమిళనాడు ప్రభుత్వ హిందూ మత, ఛారిటబుల్ ఎండోమెంట్స్ విభాగం నిర్వహిస్తుంది.

## వివరణ
చిదంబరం ఆలయంలోని ఐదు మందిరాలను తమిళంలో చిత్ర సభ (గర్భగృహం), ముందు సభ (గర్భగృహం ముందు హాలు), నిరుత సభ (రథం ఆకారపు మందిరం), దేవ సభ (అన్ని ఉత్సవ దేవతలను ఉంచే హాలు), రాజ సభ (వెయ్యి స్తంభాల మందిరం) అని పిలుస్తారు.

భరత ఋషి ప్రకారం, శివుడు నృత్యానికి మూలకర్త. అతను నందిని తన ప్రదర్శనను చూసేందుకు అనుమతించాడు. తాండవ అనే పేరు, నందికి నామాంతరమైన *తాండ* నుండి ఉద్భవించింది. శివ తాండవాన్ని కాళీ తాండవం, సంధ్య తాండవం, త్రిపుర తాండవం, ఆనంద తాండవం, ఉమా తాండవం, సంహార తాండవం, ఊర్ధ్వ తాండవం అని ఏడు రకాలుగా వర్గీకరించారు.

తమిళనాడులోని కొన్ని దేవాలయాలు నటరాజతో దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉన్నాయి. వాటి స్వంతంగా నృత్య పురాణాలతో పాటు వాటి నృత్య రూపానికి ప్రత్యేకమైన మందిరాలు కూడా ఉన్నాయి.

పైన పేర్కొన్న శివుని నృత్య వర్గీకరణలో, పురాణ సాహిత్యంలో పేర్కొన్నట్లుగా, దేవాలయాలు తమిళనాడు భౌగోళిక, సాంస్కృతిక పరిమితిలో కనిపిస్తాయి. ఏడు నృత్యాలలో, ఏడవ నృత్యమైన *ఆనంద తాండవం* అన్ని ఇతర నృత్యాలలో అంతర్లీనంగా ఉన్న ఇతివృత్తాలకు ప్రాతినిధ్యం వహిస్తుంది, ప్రతీకగా నిలుస్తుంది. ఏడవది *[[శైవ సిద్ధాంతం|శైవ సిద్ధాంత]]* తత్వశాస్త్రం యొక్క ప్రధాన సిద్ధాంతాల మిశ్రమ ఆదర్శం. ఆనంద్, పరమేశ్వరానంద్ ల ప్రకారం, నృత్యం స్వయంగా దేవుని అందం సంతోషాల అత్యున్నత సౌందర్య ఆనందానికి మూలం.

## ఐదు దేవాలయాలు
 

## మూలాలు

వర్గం:తమిళనాడు దేవాలయాలు
వర్గం:పంచసభా క్షేత్రాలు
పురుషోత్తం ఉపాధ్యాయ

**పురుషోత్తం ఉపాధ్యాయ** (15 ఆగస్టు 1934 – 11 డిసెంబర్ 2024) ప్రధానంగా గుజరాతీ, హిందీ భాషల్లో పనిచేసిన భారతీయ సంగీత విద్వాంసుడు, గాయకుడు, స్వరకర్త. గుజరాతీ సుగమ సంగీతంలో (semi-classical) ఈయన సుపరిచితులు. 20కి పైగా చలనచిత్రాలు, 30కి పైగా నాటకాలకు సంగీతం అందించారు. 2017లో భారత ప్రభుత్వం ఈయనను పద్మశ్రీ పురస్కారంతో గౌరవించింది.

## జీవితం - వృత్తి
ఉపాధ్యాయ 1934 ఆగస్టు 15న ఉత్తరసందలో (ప్రస్తుత గుజరాత్‌లోని ఖేడా జిల్లా) జన్మించారు. చిన్నతనం నుండే ఈయనకు సంగీతంపై మక్కువ ఉండేది. పాటలు వినడం పట్ల ఉన్న ఆసక్తి క్రమంగా గానం వైపు నడిపించింది. పాఠశాల రోజుల్లోనే ప్రదర్శనలు ఇచ్చి అనేక బహుమతులు గెలుచుకున్నారు. కుటుంబ సభ్యులకు చెప్పకుండానే సంగీత రంగంలో రాణించాలని అప్పట్లో బొంబాయి (ప్రస్తుత ముంబై) వెళ్లారు. కానీ తగిన అవకాశాలు లభించకపోవడంతో తిరిగి స్వగ్రామానికి చేరుకున్నారు. ఆ తర్వాత గుజరాతీ నాటక సంస్థల్లో చేరుతూ సహాయ పాత్రల్లో నటించడం ప్రారంభించారు.

ప్రముఖ నాటక నటుడు అష్రఫ్ ఖాన్ దృష్టిలో పడటంతో ఈయన కెరీర్ మలుపు తిరిగింది. అష్రఫ్ ఖాన్ సిఫార్సుతో బొంబాయి ఆకాశవాణిలో పాడే అవకాశం దక్కించుకున్నారు. సంగీత పరిశ్రమలో అమీర్‌బాయి కర్నాటకి, అల్లా రఖా, దిలీప్ ధోలాకియా, అవినాష్ వ్యాస్ వంటి కళాకారులతో సంబంధాలు ఏర్పడ్డాయి. అవినాష్ వ్యాస్ మార్గదర్శకత్వంలో భారతీయ విద్యాభవన్‌లో సంగీత కార్యక్రమాలు నిర్వహించడమే కాకుండా, అక్కడ తరగతులు కూడా బోధించేవారు. నవరంగ్ నాగ్‌పూర్కర్ వద్ద శాస్త్రీయ సంగీతం అభ్యసించారు.

ఉపాధ్యాయ స్వదేశంలోనే కాక విదేశాల్లోనూ అనేక సంగీత కచేరీలు నిర్వహించారు. గుజరాతీ సుగమ సంగీతంతో పాటు గజల్స్ కూడా పాడేవారు. కళ్యాణ్ జీ-ఆనంద్ జీ ద్వయం వద్ద పనిచేస్తూ సంగీత స్వరకల్పనలో అనుభవం గడించారు. లతా మంగేష్కర్, ఆశా భోంస్లే, మహమ్మద్ రఫీ వంటి దిగ్గజ గాయనీ గాయకులకు సంగీత దర్శకత్వం వహించారు. ఈయన దర్శకత్వంలో హంసా దేవ్ వంటి గాయనీమణులు అనేక పాటలు పాడారు.

మొత్తం 20కి పైగా సినిమాలు, 30కి పైగా నాటకాలకు సంగీతం సమకూర్చారు. ఈయన స్వరపరిచిన "హే రంగలో జామ్యో", "దివసో జుదైనా జాయ్ ఛే", "మారీ కోయి డాల్ఖీ మా" వంటి పాటలు గుజరాతీలో ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందాయి.

ఉపాధ్యాయకు ఇద్దరు కుమార్తెలు. 90 ఏళ్ల వయసులో 2024 డిసెంబర్ 11న ముంబైలో కన్నుమూశారు.

## గుర్తింపు
గుజరాతీ సంగీత రంగానికి చేసిన సేవలకు గాను గుజరాత్ ప్రభుత్వం 'గౌరవ్ పురస్కార్' ఇచ్చి సత్కరించింది. 2017లో భారత ప్రభుత్వం ప్రతిష్టాత్మక పద్మశ్రీ పురస్కారాన్ని అందజేసింది.

## ఫిల్మోగ్రఫీ
ఉపాధ్యాయ కింది చిత్రాలకు సంగీత స్వరకర్తగా లేదా గాయకుడిగా వ్యవహరించారు:

లీలుడి ధరతి (1968, గుజరాతీ)

తక్దీర్ (1983, హిందీ)

## మూలాలు

## వెలుపలి లంకెలు

వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కారం పొందిన గుజరాత్ వ్యక్తులు
షీన్ కాఫ్ నిజామ్

**షీన్ కాఫ్ నిజామ్** (జననం 1945 లేదా 1946) భారతదేశంలోని జోధ్‌పూర్ ప్రాంతానికి చెందిన ప్రముఖ ఉర్దూ కవి, సాహిత్య పండితుడు. ఈయన అసలు పేరు శివ కిషన్ బిస్సా కాగా, షీన్ కాఫ్ నిజామ్ అనేది కలం పేరు. ఈయన ఘాలిబ్, మీర్ తఖీ మీర్ వంటి ప్రసిద్ధ కవుల రచనలను దేవనాగరి లిపిలో 'దీవాన్-ఏ-ఘాలిబ్', 'దీవాన్-ఏ-మీర్' పేర్లతో సంకలనం చేశారు.

సాహిత్య రంగంలో ఈయన చేసిన కృషిని గుర్తిస్తూ భారత ప్రభుత్వం 2025 జనవరిలో దేశపు నాలుగో అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీని ప్రకటించింది.

## సాహిత్య ప్రస్థానం
నిజామ్ అనేక కవితా సంకలనాలను వెలువరించారు. ఈయన ప్రచురించిన కొన్ని ముఖ్యమైన పుస్తకాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి:

*లమ్హోన్ కీ సలీబ్*

*దష్త్ మే దరియా*

*నాద్*

*సాయా కోయి లంబా నా థా*

*బయాజీన్ ఖో గయీ హై*

*గుమ్షుదా దైర్ కీ గుంజ్తీ ఘంటియా*

*రాస్తా యే కహీన్ నహీన్ జాతా*

*ఔర్ భీ హై నామ్ రాస్తే కా*

*సాయోన్ కే సాయే మే*

ఈయన రాసిన 'గుమ్షుదా దైర్ కీ గుంజ్తీ ఘంటియా' అనే కవితా సంకలనానికి 2010లో ఉర్దూ విభాగంలో సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారం లభించింది.

తోటి రాజస్థానీ ఉర్దూ కవి మఖ్మూర్ సైదీ జీవితం, సాహిత్యంపై 'భీడ్ మే అకేలా' అనే విశ్లేషణాత్మక గ్రంథాన్ని రాశారు. దీనిని రాజస్థాన్ ఉర్దూ అకాడమీ 2007లో ప్రచురించింది. ప్రముఖ పరిశోధకుడు కాళిదాస్ గుప్తా రిజా గురించిన 'ఘాలిబియాత్ ఔర్ గుప్తా రిజా' పుస్తకానికి ఈయన సంపాదకత్వం వహించారు. ఆధునిక ఉర్దూ కవి 'మీరా జీ' కవితలను ఎంచుకుని దేవనాగరి లిపిలో పరిచయం చేయడంతో పాటు, పాకిస్తానీ కవి మునీర్ నియాజీ కవితలను కూడా సంకలనం చేశారు.

## విమర్శనాత్మక రచనలు
'లఫ్జ్ దర్ లఫ్జ్'

'మనీ దర్ మనీ'

'తజ్కిరా మాసిర్ షోరా ఏ జోధ్‌పూర్' 

## పురస్కారాలు
పద్మశ్రీ 2025

## ఇవి కూడా చూడండి
ఉర్దూ సాహిత్య అకాడమీ పురస్కార గ్రహీతల జాబితా

## మూలాలు
  

వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కారం పొందిన అసోం వ్యక్తులు
శరద్ మోరేశ్వర్ హార్డికర్

**శరద్ మోరేశ్వర్ హార్డికర్** (జననం 22 జూన్ 1932) ప్రముఖ భారతీయ ఎముకల శస్త్రచికిత్స నిపుణుడు. పుణెలోని హార్డికర్ హాస్పిటల్ వ్యవస్థాపకుడు. ఈ ఆసుపత్రికి చెందిన స్వచ్ఛంద సంస్థ 'సుశ్రుత్ మెడికల్ కేర్ అండ్ రీసెర్చ్ సొసైటీ'కి ఈయన నాయకత్వం వహిస్తున్నారు. బ్రిటిష్ ఆర్థోపెడిక్ అసోసియేషన్ గౌరవ సభ్యుడైన హార్డికర్‌ను భారత ప్రభుత్వం 2004లో నాలుగో అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీతో సత్కరించింది.

## జీవిత విశేషాలు
హార్డికర్ 1932 జూన్ 22న మహారాష్ట్ర పశ్చిమ ప్రాంతంలోని సతారా జిల్లా ఫల్తన్ పట్టణంలో జన్మించారు. ఈయన తల్లిదండ్రులు మాలతి, మోరేశ్వర్ హార్డికర్. పుణెలోని బి. జె. మెడికల్ కాలేజ్ (BJMC) నుండి వైద్య విద్య (MBBS) పూర్తి చేశారు. 1964లో ఎడిన్‌బరోలోని రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ సర్జన్స్ (FRCS) ఫెలోషిప్ పొందారు. 1965లో ఉగాండా వెళ్ళి అక్కడ కంపాలాలోని మేకెరెరే విశ్వవిద్యాలయం, న్యూ ములాగో ఆసుపత్రిలో కన్సల్టెంట్ సర్జన్‌గా పనిచేశారు. అక్కడ పోలియో క్లినిక్ బాధ్యతలు కూడా నిర్వహించారు.

1967లో భారతదేశం తిరిగి వచ్చి బి.జె. మెడికల్ కాలేజీలో చేరారు. 1992లో పదవీ విరమణ చేసే వరకు సుమారు 25 ఏళ్ల పాటు అక్కడే బోధన, వైద్య సేవలు అందించారు. ఆ సంస్థలో ఎమెరిటస్ ప్రొఫెసర్‌గా గుర్తింపు పొందారు. బి.జె.ఎం.సి.లో పనిచేస్తున్నప్పుడే 1970లో ఎముకల చికిత్స కోసం ప్రత్యేకంగా 10 పడకల సామర్థ్యంతో హార్డికర్ ఆసుపత్రిని స్థాపించారు. అప్పటి నుండి దానికి డైరెక్టరుగా కొనసాగుతున్నారు. కాలక్రమేణా ఈ ఆసుపత్రి 60 పడకల బహుళ విభాగాల వైద్యశాలగా ఎదిగింది. పేదలకు వైద్య సేవలు అందించడానికి 'సుశ్రుత్ మెడికల్ కేర్ అండ్ రీసెర్చ్ సొసైటీ' అనే స్వచ్ఛంద సంస్థను ఏర్పాటు చేశారు. దీని ద్వారా 75 ఉచిత వైద్య శిబిరాలు నిర్వహించి, 1,500 మంది పిల్లలకు ఎముకల శస్త్రచికిత్సలు ఉచితంగా చేయించారు. పక్షవాతంతో బాధపడే పిల్లల పునరావాసానికి ఎంతో కృషి చేశారు.

కీళ్ల వాతము (arthritis), పోలియో, వెన్నునొప్పి, మోకాలి, భుజం నొప్పులు, సెరిబ్రల్ పాల్సీ, ఎముకల బలహీనత (osteoporosis) వంటి వ్యాధులపై హార్డికర్ పలు పరిశోధనా పత్రాలు ప్రచురించారు. వ్యాగ్నర్ ఎక్స్‌టర్నల్ ఫిక్సేటర్ వంటి వైద్య పరికరాల రూపకల్పనలో, విరిగిన ఎముకల చికిత్సకు అవసరమైన ఇంప్లాంట్ల తయారీలో ఈయన చేసిన ఆవిష్కరణలు గుర్తింపు పొందాయి.

## అనుబంధాలు
ఈయన 2001 నుండి 2003 వరకు మహారాష్ట్ర ఆర్థోపెడిక్ అసోసియేషన్ అధ్యక్షుడిగా పనిచేశారు. 1998-99 కాలంలో అసోసియేషన్ ఆఫ్ స్పైన్ సర్జన్స్ ఆఫ్ ఇండియా (ASSI) ఉపాధ్యక్షుడిగా బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. ప్రస్తుతం ఏ.ఎస్.ఎస్.ఐ పుణె విభాగానికి అధ్యక్షుడిగా వ్యవహరిస్తున్నారు.

## గౌరవాలు - పురస్కారాలు
ఈయన బ్రిటిష్ ఆర్థోపెడిక్ అసోసియేషన్ గౌరవ సభ్యులు. వైద్య రంగంలో ఈయన అందించిన విశేష సేవలను గుర్తిస్తూ భారత ప్రభుత్వం 2004లో పద్మశ్రీ పురస్కారంతో గౌరవించింది.

## వ్యక్తిగత జీవితం
హార్డికర్ 1957లో లీలా శరద్ కర్వేను వివాహం చేసుకున్నారు. వీరికి ఒక కుమారుడు ఉన్నారు. ప్రస్తుతం వీరు పుణెలో నివసిస్తున్నారు.

## మూలాలు

వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కారం పొందిన మహారాష్ట్ర వ్యక్తులు
గ్రౌండ్

**గ్రౌండ్** 2024లో తెలుగులో విడుదలైన సినిమా. సినీకోడ్ స్టూడియోస్ బ్యానర్‌పై సూరజ్ నిర్మించి, దర్శకత్వం వహించాడు. హరినాథ్, తేజస్విని, సుమన్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించగా 
కథను విజయ్ గట్టు రాశారు, సంగీతాన్ని భాస్కర్ అప్పల్ల అందించగా, సినిమాటోగ్రఫీని జహీర్ బాషా నిర్వహించాడు.  ఈ సినిమాను ఫిబ్రవరి 23న విడుదల చేశారు. 
## కథ
హరి (హరినాథ్ రాజ్), తేజు (తేజస్విని) ఒకరినొకరు ప్రేమించుకుంటారు. ఆదివారం రోజు హరి, అతని స్నేహితుల బృందం క్రికెట్ ఆడటానికి దగ్గర్లో ఉండే గ్రౌండ్‌కి వెళ్ళినప్పుడు, వేరే టీం వారితో వాగ్వాదానికి దిగుతారు. వాదనలు హరి తన జట్టును వ్యతిరేక జట్టుతో పందెం క్రికెట్ మ్యాచ్ ఆడటానికి అంగీకరించేలా చేస్తాయి. మరి ఆ గొడవలు ఏంటి ? గొడవ తర్వాత ఏమైంది ? గ్రౌండ్ కథేంటి ? ఆ తరువాత ఏమైంది అనేదే మిగతా సినిమా కథ.
## నటీనటులు

* తేజు ప్రియుడుగా హరినాథ్ రాజ్, హరి/కెప్టెన్
* తేజు/మిన్నుగా తేజస్విని, హరి స్నేహితురాలు
* సుమన్ గా సుమన్ సింగసాని
* దుర్గగా దుర్గ భవాని
* చిన్ను, గులా సోదరిగా ప్రీతి
* తొండగా నాగరాజ్ బాధవత్
* చిన్ను సోదరుడిగా వశిష్ట కుండే గులాగా నటించాడు
* అడ్మిన్ గా ప్రవీణ్ కింతలి
* చిమ్టుగా గోపీచంద్ అల్లా
* నట్టుగా రాజేష్ పెర్కా
* చోటు గా ప్రదీప్ పాత్ర
* ఆగమ్ గా భూపతి పటేండ్ల
* జగ్గుగా జగదీష్ గరిమెళ్ళ
* నర్సి గా నర్సింగ్ వాడేకర్
* హర్షగా హర్ష చకిలం
* వరుణ్ గా వరుణ్ మైత్ర
* మణిగా మణిదీప్
* సురేష్ గా సురేష్ వల్లూరి
* మహేష్ గా మహేష్ సీతల

## రిసెప్షన్
ఈ సినిమాకి విమర్శకుల నుండి మిశ్రమ, సానుకూల సమీక్షలు వచ్చాయి.

టైమ్స్ నౌ నుండి సర్వేపల్లి భావన ఈ సినిమాకి 5 నక్షత్రాలకు 3 నక్షత్రాలను ఇచ్చి, "ప్రధాన స్రవంతి తెలుగు సినిమా సంప్రదాయాల నుండి భూమి విడిపోయి, ఉత్తేజకరమైన సహజ కథనాన్ని ప్రదర్శిస్తుంది. సహజ లైటింగ్ & కనీస వనరులతో చిత్రీకరించబడిన ఈ సినిమా ప్రామాణికతను వెదజల్లుతుంది, ప్రధాన స్రవంతి సినిమా సూత్రప్రాయమైన విధానం నుండి నిష్క్రమణ" అని పేర్కొంది.

ది హన్స్ ఇండియాకు చెందిన సుహాస్ సిస్తు 5కి 2.75 నక్షత్రాలను ఇచ్చి, "తెలుగు సినిమా రంగంలో పెద్ద బడ్జెట్ దృశ్యాలు తరచుగా ప్రకృతి దృశ్యాన్ని ఆధిపత్యం చేసే చోట గ్రౌండ్ ఒక రిఫ్రెషింగ్, విలక్షణమైన రత్నంగా ఉద్భవిస్తుంది" అని పేర్కొన్నాడు. సూరజ్ దర్శకత్వ అరంగేట్రం ప్రధాన స్రవంతి దాటి కథ చెప్పే సామర్థ్యానికి నిదర్శనం అని తెలిపాడు.

న్యూస్18 కి చెందిన సురేష్ రాచమల్ల 5కి 2.75 నక్షత్రాలు ఇచ్చి, "ప్రతి పాత్ర కథలో ముఖ్యమైనదిగా అనిపిస్తుంది, కొత్త నటీనటులతో కథాంశం కొత్తగా అనిపించింది. కానీ కథలో కొన్ని ఆలస్యం సన్నివేశాలు ఉన్నాయి" అని అన్నాడు. 

హిందూస్తాన్ టైమ్స్ కు చెందిన నెల్కి నరేష్ కుమార్ 5 నక్షత్రాలకు 2.5 నక్షత్రాలను ఇచ్చి, "ఈ సినిమా పాత్రలను పరిచయం చేయడానికి చాలా సమయం పట్టింది, కామెడీ పెద్దగా నవ్వు తెప్పించలేదు. కానీ కొత్తవాళ్ళు హరి, తేజస్విని వారి పాత్రలలో బాగా నటించారు. భాస్కర్ సంగీతం, జహీర్ సినిమాటోగ్రఫీ దర్శకుడు సూరజ్ కొత్త ప్రయత్నానికి పూరకంగా నిలిచాయి" అని అన్నాడు. 

10టీవీ   విమర్శకుడు ఈ సినిమాకి సానుకూల సమీక్ష ఇస్తూ, "మొత్తం సినిమాను మైదానంలో లేదా మైదానానికి సమీపంలోని ప్రదేశాలలో చిత్రీకరించారు. ఇంతకు ముందు క్రికెట్ ఆధారిత సినిమాలు వచ్చాయి, కానీ ఈ సినిమా వాటి కంటే భిన్నంగా ఉంటుంది" అని అన్నాడు.

## మూలాలు

## బయటి లింకులు
* 

వర్గం:2024 తెలుగు సినిమాలు
వర్గం:తెలుగు సినిమా
ఆది మెహెర్జీ సేథ్నా

**లెఫ్టినెంట్ జనరల్ ఆది మెహర్జీ సేథ్నా** (PVSM, AVSM) భారత సైన్యంలో వైస్ చీఫ్ ఆఫ్ ఆర్మీ స్టాఫ్‌గా పనిచేసిన ఉన్నతాధికారి.

డూన్ స్కూల్, అలహాబాద్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి పట్టా పొందిన తర్వాత ఈయన భారత సైన్యంలో చేరారు. 1944 మే 21న 6వ రాజ్‌పుతానా రైఫిల్స్ విభాగానికి ఎంపికయ్యారు. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ కాలంలో మలయాలో జరిగిన పోరాటాల్లో పాల్గొనడం ద్వారా ఈయన సైనిక వృత్తి ప్రారంభమైంది. ఆది ఇండియన్ మిలిటరీ అకాడమీలో చేరాడు, లెజెండరీ జిమ్ కార్బెట్ వద్ద శిక్షణ పొందాడు. వైస్ చీఫ్ ఆఫ్ ద ఆర్మీ స్టాఫ్ స్థాయికి ఎదిగిన ఆయన చిత్తశుద్ధి, వ్యూహాత్మక చతురతకు ప్రశంసలు అందుకున్నారు. ముఖ్యంగా బాంగ్లాదేశ్ యుద్ధ సమయంలో ఆయన కచ్చితమైన ప్రణాళికలో నడిపారు.

ఇంగ్లాండ్‌లోని రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ డిఫెన్స్ స్టడీస్, కాంబర్లీ స్టాఫ్ కాలేజ్ రెండింటిలోనూ శిక్షణ పొందిన అతికొద్ది మంది భారతీయుల్లో ఈయన ఒకరు. భారత రెండో గవర్నర్ జనరల్ సి. రాజగోపాలాచారితో పాటు డాక్టర్ బాబు రాజేంద్ర ప్రసాద్ వద్ద కూడా ఏడీసీ (ADC) గా సేవలందించారు.

బంగ్లాదేశ్ విముక్తి పోరాట వ్యూహరచనలో ఈయన కీలక పాత్ర పోషించారు. దీనికి గుర్తింపుగా భారత ప్రభుత్వం ఈయనను దేశపు మూడో అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మభూషణ్ తో గౌరవించింది. సుమారు 20 ఏళ్ల పాటు ఢిల్లీ పార్శీ అంజుమన్, ఫెడరేషన్ ఆఫ్ జోరాస్ట్రియన్ అంజుమన్ సంస్థలకు మార్గనిర్దేశం చేశారు. యునెస్కో పార్శీ-జోరాస్ట్రియన్ ప్రాజెక్ట్ (PARZOR) వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడిగా కూడా పనిచేశారు. క్యాన్సర్ వ్యాధితో పోరాడుతూ 2006లో ఈయన కన్నుమూశారు.

## మూలాలు
    

వర్గం:పద్మభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు
లైఫ్ స్టోరీస్

**లైఫ్ స్టోరీస్**  2024లో విడుదలైన భారతీయ తెలుగు భాషా డ్రామా సినిమా. అక్జన్ ఎంటర్‌టైన్‌మెంట్, ప్లానెట్ గ్రీన్ స్టూడియోస్ బ్యాన‌ర్స్‌పై ఉజ్వల్ పస్నూర్, ఎం.ఎం. విజయ జ్యోతి  నిర్మించిన ఈ సినిమాకు ఉజ్వల్ పస్నూర్ దర్శకత్వం వహించాడు. సత్య కేతినీడి, దేవియాని శర్మ, రాజశేఖర్ అనింగి, లక్ష్మి సుంకర, రాజు గొల్లపల్లి, షాలిని కొండేపూడి, గౌతమ్ రావు, ప్రదీప్ రాపర్తి ప్రధాన పాత్రల్లో నటించిన ఈ సినిమాకు వినోద్ కుమార్ (విన్ను) సంగీతాన్ని అందించగా , సినిమాటోగ్రఫీని ప్రణవ్ ఆనంద నిర్వహించగా  సెప్టెంబర్14న సినిమాను విడుదల చేశారు.
## కథ
ఈ సినిమా ఒక సాఫ్ట్‌వేర్ డెవలప్‌మెంట్ కార్యాలయంలో ప్రారంభమవుతుంది. సాఫ్ట్‌వేర్ ఉద్యోగి క్యాబ్‌ను బుక్ చేస్తాడు, ఐదు అనుబంధ కథనాలతో కూడిన ప్రయాణాన్ని ప్రారంభిస్తాడు.  సాఫ్ట్‌వేర్ సంస్థలో పనిచేస్తున్నప్పుడు తన జీవిత భాగస్వామితో నూతన సంవత్సర వేడుకలను జరుపుకోవడంలో భార్య ఎదుర్కొనే ఇబ్బందులను ఒక కథనంగా, రెండో కథనంగా ఒక కుక్క మంగమ్మ అనే ఒంటరి మహిళకు ఎలా తోడుగా మారుతుందో వర్ణిస్తుంది. మూడవ కథనం ఇద్దరు పాత సహచరుల మధ్య సంబంధంపై దృష్టి పెడుతుంది. ఇది తన తల్లి నుండి విడిపోయినప్పుడు ఒక పాఠశాల విద్యార్థి ఎదుర్కొనే ఇబ్బందులను వివరిస్తుంది. సహవాసం, ఆనందం, స్నేహం, ఒంటరితనం, షరతులు లేని ప్రేమ వంటి ఇతివృత్తాలు ఈ రచనలలో చూపించారు.
## నటీనటులు
* పియూష్ గా సత్య కేతినీడి
* శ్వేతగా దేవయాని శర్మ
* రజనీగా రాజశేఖర్ అనింగి
* మంగమ్మగా లక్ష్మీ సుంకర
* మురళిగా రాజు గొల్లపల్లి
* బంగారం గా హ్యారీ
* శ్రేయ పాత్రలో షాలిని కొండేపూడి
* మంగేష్ గా ప్రదీప్ రాపర్తి
* మోహన్ గా మోహన్ రావు బాగ్వత్
* గౌతమ్ రావు గౌతమ్ గా
* కౌస్తుభ్ గా వివాన్ జైన్
* సీనుగా వెంకటేష్ మామిడాల
* జలీల్ పాషాగా రాహుల్
## మూలాలు

## బయటి లింకులు
* 

వర్గం:2024 తెలుగు సినిమాలు
వర్గం:తెలుగు సినిమా
క్యా యేహి ప్యార్ హై

**క్యా యేహి ప్యార్ హై** (ఇంగ్లీష్: ఈజ్ దిస్ వాట్ లవ్ ఈజ్? ) 2002లో విడుదలైన భారతీయ హిందీ భాషా సంగీత ప్రేమకథా నాటక సినిమా. 1997లో విడుదలైన తమిళ  సినిమా లవ్ టుడేకి రీమేక్ గా టిప్స్ ఇండస్ట్రీస్, గీతా ఆర్ట్స్ బ్యానర్‌లపై అల్లు అరవింద్, కుమార్ ఎస్. తౌరాణి, రమేష్ ఎస్. తౌరాణి, ముఖేష్ ఉదేశి నిర్మించిన ఈ సినిమాకు కె. మురళీ మోహన రావు దర్శకత్వం వహించాడు. జాకీ ష్రాఫ్, అఫ్తాబ్ శివదాసాని, అమీషా పటేల్ ప్రధాన పాత్రల్లో నటించిన ఈ సినిమాకు ఛాయాగ్రహణం చోటా కె. నాయుడు నిర్వహించగా మార్చి 22న సినిమాను విడుదల చేశారు.
## నటీనటులు
* రాహుల్ తివారీగా అఫ్తాబ్ శివదాసాని
* సంధ్యా పాటిల్ గా అమీషా పటేల్
* కమలాకర్ తివారీగా జాకీ ష్రాఫ్
* రాజ్ పాటిల్ 'రాజా'గా ఆశిష్ విద్యార్థి
* రచనగా నీనా కులకర్ణి
* నేహాగా అనుపమ వర్మ
* సుందర్ గా వ్రజేష్ హిర్జీ
* పీటర్ గా సర్ఫరాజ్ ఖాన్

## పాటలు

జలీస్ రషీద్, అజయ్ జింగ్రాన్ పాటలు రాశారు.  సాజిద్-వాజిద్ స్వరపరిచారు.

## విమర్శకుల స్పందన
బాలీవుడ్ హంగామాకు చెందిన తరణ్ ఆదర్శ్ ఈ సినిమాకి 5 స్టార్లలో 1 స్టార్ ఇచ్చి, "మొత్తం మీద, క్యా యేహి ప్యార్ హై అన్ని విధాలుగా బలహీనమైన సినిమా దాని నిర్మాతలు అద్భుతమైన ప్రమోషన్ చేసినప్పటికీ, ఈ సినిమా పెద్దగా ప్రేక్షకులను ఆకర్షించదు."  Rediff.comకు చెందిన సుకన్య వర్మ ఇలా రాశారు, "ఆఫ్తాబ్ ప్రేమలో ఉన్న కాలేజీ అమ్మాయిగా ఇష్టపడతారు; భారీ భావోద్వేగ సన్నివేశాలలో కొంచెం స్థానం లేదు. అమీషా పటేల్ ఒక కలలా కనిపిస్తుంది, కానీ షేక్స్పియర్ సొనెట్లను పఠిస్తున్నట్లుగా డైలాగ్‌లు చెప్పే ఆమె ధోరణి వినోదభరితంగా లేదు. జాకీ ష్రాఫ్ తాను కనిపించే ప్రతి సన్నివేశాన్ని ఆకర్షణ, దయతో పోషిస్తాడు. కొన్నిసార్లు ఇతరులపై చిరాకు తెప్పించేలా బిగ్గరగా, హాస్యభరితంగా, ఆశిష్ విద్యార్తి మిశ్రమ భావాలను రేకెత్తిస్తాడు. అయితే, మంచి ప్రదర్శనలు సినిమాను రూపొందించవు.
## బాక్సాఫీస్
క్యా యేహి ప్యార్ హై ప్రపంచవ్యాప్తంగా బాక్సాఫీస్ వద్ద ₹11.36 కోట్లు వసూలు చేసింది. భారతదేశంలో ఇది ₹7.58 కోట్ల నికర (₹10.53 కోట్ల గ్రాస్) వసూలు చేసింది, విదేశాలలో ₹0.83 కోట్లు వసూలు చేసింది.

## మూలాలు

## బయటి లింకులు
*
భావురావు కృష్ణజీ గైక్వాడ్

**భావురావు కృష్ణజీ గైక్వాడ్**   (15 అక్టోబర్ 1902 – 29 డిసెంబర్ 1971) మహారాష్ట్రకు చెందిన రాజకీయ నాయకుడు, సామాజిక కార్యకర్త. ఈయన్నే దాదాసాహెబ్ గైక్వాడ్ అని కూడా పిలుస్తారు. రిపబ్లికన్ పార్టీ ఆఫ్ ఇండియా వ్యవస్థాపక సభ్యుడైన ఈయన, లోక్‌సభ (1957 - 1962), రాజ్యసభ (1962 - 1968) రెండింటిలోనూ సభ్యుడిగా పనిచేశారు. మానవ హక్కుల నాయకుడు బి.ఆర్. అంబేద్కర్ కు ఈయన సన్నిహిత సహచరుడు, అనుచరుడు. మహారాష్ట్ర ప్రజలు ఈయనను ***కర్మవీర్*** (కార్యశూరుడు) అనే బిరుదుతో గౌరవించగా, సమాజానికి చేసిన సేవలకు గుర్తింపుగా భారత ప్రభుత్వం 1968లో పద్మశ్రీ పురస్కారాన్ని అందజేసింది. == జీవితం ==
[thumb|నవంబర్ 1945లో నాశిక్ రైల్వే స్టేషన్‌లో [బాబాసాహెబ్ అంబేద్కర్ (ఎడమ) తో గైక్వాడ్ (కుడి)]]
గైక్వాడ్ 15 అక్టోబర్ 1902న మహారాష్ట్ర, నాశిక్ జిల్లా, దిండోరి తాలూకాలోని అంబే గ్రామంలో ఒక మహార్ కుటుంబంలో జన్మించారు.

## మత మార్పిడి
గైక్వాడ్ 14 అక్టోబర్ 1956న నాగ్‌పూర్ లోని దీక్షాభూమిలో బాబాసాహెబ్ అంబేద్కర్ సమక్షంలో బౌద్ధమతం స్వీకరించారు. ఆ తర్వాత 7 డిసెంబర్ 1956న ముంబై లోని చైత్యభూమిలో వేలాది మందికి బుద్ధ ధమ్మ దీక్షను అందించారు.

## గుర్తింపు
సామాజికంగా, ఆర్థికంగా వెనుకబడిన వారికి సహాయం చేయడానికి మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వం ఈయన పేరు మీద 'కర్మవీర్ దాదాసాహెబ్ గైక్వాడ్ సబలీకరణ్ & స్వాభిమాన్ యోజన'ను అమలు చేస్తోంది.

భారత ప్రభుత్వం ఈయన గౌరవార్థం 2002లో ఒక స్మారక తపాలా బిళ్ళను విడుదల చేసింది.

## మూలాలు

## బయటి లింకులు

 *

వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కారం పొందిన మహారాష్ట్ర వ్యక్తులు
రక్తం - ది బ్లడ్

**రక్తం - ది బ్లడ్** 2019లో తెలుగులో విడుదలైన నక్సల్ ప్రచార రాజకీయ థ్రిల్లర్ సినిమా. సన్ టచ్ ప్రొడక్షన్స్ బ్యానర్‌పై సునీత కృష్ణన్ నిర్మించిన ఈ సినిమాకు రాజేష్ టచ్‌రివర్ దర్శకత్వం వహించాడు. మాగంటి బెనర్జీ, మధు శాలిని, లెన్నాన్ గోపిన్ ప్రధాన పాత్రలలో నటించిన సినిమాను డిసెంబర్ 25న విడుదల చేశారు. 

రక్తం - ది బ్లడ్ సినిమా ఆల్ లైట్స్ ఇండియా అంతర్జాతీయ చలనచిత్రోత్సవంలో ప్రదర్శించబడింది.
## ప్రేరణ
రక్తం 1949లో ఆల్బర్ట్ కాముస్ రాసిన ' ది జస్ట్ అస్సాసిన్స్' నాటకం నుండి ప్రేరణ పొందింది. రక్తం ఆంధ్రప్రదేశ్, తెలంగాణ అంతర్భాగాలలో భారతీయ గెరిల్లాలను & నక్సలైట్-మావోయిస్ట్ తిరుగుబాటును చూపిస్తుంది.

## నటీనటులు
* మాగంటి బెనర్జీ
* మావోయిస్టుగా మధు శాలిని
* లెన్నాన్ గోపిన్
* రాయల హరిశ్చంద్ర
* జాన్ కొట్టోలీ
* ఆనంద్ గా సంజు శివ్రమ్

## మూలాలు

## బయటి లింకులు
*

వర్గం:2019 తెలుగు సినిమాలు
వర్గం:తెలంగాణలో చిత్రీకరించిన సినిమాలు
వర్గం:నక్సలిజం గురించిన సినిమాలు
వర్గం:భారతీయ సినిమా
సమ్ముడి బాలసుబ్రమణియం

**సమ్ముడి బాలసుబ్రమణియం **(జననం. ఫిబ్రవరి 15, 1954)  ఒక భారతీయ అథ్లెట్. ఇతడు  1982 లో ఢిల్లీ జరిగిన ఆసియా క్రీడల పురుషుల ట్రిపుల్ జంప్ పోటీలో 16.14 మీటర్ల దూరం దుమికి  కాంస్య పతకాన్ని సాధించాడు.. 

## పతకాలు

## మూలాలు

వర్గం: ఆసియా క్రీడలలో పతకం సాధించిన క్రీడాకారులు
వర్గం:ఆసియా క్రీడలలో పతకం సాధించిన భారతీయులు
వర్గం:1961 జననాలు
వర్గం:2016 మరణాలు
నిరంజనానంద సరస్వతి

**స్వామి నిరంజనానంద సరస్వతి** (జననం 14 ఫిబ్రవరి 1960) సత్యానంద యోగా వ్యవస్థాపకులు స్వామి సత్యానంద సరస్వతి వారసుడు. సత్యానంద సరస్వతి 1988లో ప్రపంచవ్యాప్త సత్యానంద యోగా సమన్వయ బాధ్యతలను నిరంజనానందకు అప్పగించారు.

భారతదేశంలోని ఛత్తీస్‌గఢ్ రాష్ట్రం రాజ్‌నంద్‌గావ్ లోని ఒక కాయస్థ కుటుంబంలో ఈయన జన్మించారు. నిరంజనానంద పుట్టుకతోనే యోగి అని ఆయన అనుచరులు భావిస్తారు. గురువు సత్యానంద ఈయనకు 'నిరంజన్' (నిర్మలమైనవాడు) అని పేరు పెట్టారు. తన నాలుగేళ్ల వయసులోనే యోగనిద్ర, ఇతర యోగా ప్రక్రియల ద్వారా భారతదేశంలోని బీహార్ స్కూల్ ఆఫ్ యోగాలో శిక్షణ ప్రారంభించారు. పదేళ్ల వయసులో సన్యాసిగా దీక్ష తీసుకున్న తర్వాత పదకొండేళ్ల పాటు విదేశాల్లో గడిపారు. 1971 నుండి ఐరోపా, ఉత్తర, దక్షిణ అమెరికా ఖండాల్లో విస్తృతంగా పర్యటించారు. ఈ పర్యటనలు పాశ్చాత్య మనస్తత్వం, సమాజంపై ఆయనకు అవగాహన కలిగించాయి. 1983లో భారతదేశం తిరిగి వచ్చి బీహార్ స్కూల్ ఆఫ్ యోగా అధిపతిగా నియమితులయ్యారు. ఆ తర్వాత పదకొండేళ్ల పాటు గంగా దర్శన్, శివానంద మఠం, యోగా రీసెర్చ్ ఫౌండేషన్ సంస్థల్లో పరిశోధన, అభివృద్ధి కార్యక్రమాలకు నాయకత్వం వహించారు.

1990లో పరమహంస సంప్రదాయంలో దీక్ష పొందారు. 1993లో సత్యానంద సరస్వతి ఆధ్యాత్మిక వారసుడిగా ఎంపికయ్యారు. తన గురువు సన్యాస స్వర్ణోత్సవాల సందర్భంగా 1993లో ప్రపంచ యోగా మహాసభను నిర్వహించారు. 1994లో యోగా రంగంలో ఉన్నత చదువుల కోసం బీహార్ యోగా భారతి కేంద్రాన్ని స్థాపించారు. 2000 సంవత్సరంలో యోగా పబ్లికేషన్ ట్రస్ట్‌ను ఏర్పాటు చేశారు.

తన గురువు స్వామి సత్యానంద సరస్వతి ఆదేశానుసారం 2009లో అన్ని పరిపాలనా బాధ్యతలు, సంస్థాగత పదవుల నుండి తప్పుకున్నారు. ప్రస్తుతం స్వామి నిరంజనానంద ఒక స్వతంత్ర సన్యాసిగా పరమహంస జీవనశైలిని, సాధనలను అనుసరిస్తున్నారు. 2013 నుండి గురు పరంపరను పాటిస్తూ కఠినమైన పంచాగ్ని తపస్సుతో పాటు కఠోపనిషత్తు, బృహదారణ్యక, ఛాందోగ్య ఉపనిషత్తుల్లో పేర్కొన్న ఇతర సాధనలు, యజ్ఞాలు నిర్వహిస్తున్నారు.

యోగ రంగంలో ఆయన చేసిన విశేష సేవలకు గుర్తింపుగా భారత ప్రభుత్వం 2017లో దేశపు మూడవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మభూషణ్ తో గౌరవించింది.

## ప్రచురణలు
బీహార్ స్కూల్ ఆఫ్ యోగా స్వామి నిరంజనానంద రాసిన అనేక పుస్తకాలను ప్రచురించింది. వాటిలో కొన్ని:

జ్ఞాన యోగ (Jnana Yoga)

మై ఇన్హెరిటెన్స్ ఆఫ్ సన్యాస (My Inheritance of Sannyasa)

ది యోగ ఆఫ్ సేజ్ వశిష్ట (The Yoga of Sage Vasishtha)

ది యోగ ఆఫ్ శ్రీ కృష్ణ (The Yoga of Sri Krishna)

యోగ ఇన్ డైలీ లైఫ్ (Yoga in Daily Life)

ధర్మ ఆఫ్ ఏ డిసైపుల్ (Dharma of a Disciple)

హెడ్, హార్ట్ & హ్యాండ్స్ (Head, Heart & Hands)

కర్మ & కర్మ యోగ (Karma & Karma Yoga)

మంత్ర & యంత్ర (Mantra & Yantra)

మైండ్, మైండ్ మేనేజ్‌మెంట్ & రాజ యోగ (Mind, Mind Management & Raja Yoga)

ఆరిజిన్ ఆఫ్ యోగ & పాశుపత యోగ (Origin of Yoga & Pashupata Yoga)

ది పాత్స్ ఆఫ్ ప్రవృత్తి & నివృత్తి (The Paths of Pravritti & Nivritti)

సన్యాస (Sannyasa)

ఆన్ ది వింగ్స్ ఆఫ్ ది స్వాన్ (On the Wings of the Swan - నాలుగు భాగాలు)

యోగ సాధన పనోరమ (Yoga Sadhana Panorama - ఐదు భాగాలు)

ప్రాణ ప్రాణాయామ (Prana Pranayama)

యోగ చూడామణి ఉపనిషద్ (Yoga Chudamani Upanishad)

ఘేరండ సంహిత (Gheranda Samhita)

ధారణ దర్శన్ (Dharana Darshan)

సన్యాస దర్శన్ (Sannyasa Darshan)

యోగ దర్శన్ (Yoga Darshan)

## మూలాలు

## బయటి లింకులు
http://www.yogapoint.com/info/swamiji2.htm

https://www.youtube.com/watch?v=amPz09I401Q

వర్గం:పద్మభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు
దినకర్ బల్వంత్ దేవధర్

**దినకర్ బల్వంత్ దేవధర్** (14 జనవరి 1892 – 24 ఆగస్టు 1993) భారతీయ క్రికెట్ క్రీడాకారుడు. ఈయన 1911 నుండి 1948 వరకు ఫస్ట్-క్లాస్ క్రికెట్ ఆడారు.

## క్రికెట్ ప్రస్థానం
దేవధర్ బ్రిటిష్ ఇండియాలోని పూనా (ప్రస్తుతం పుణె) లో జన్మించారు. పూణెలోని పూణె కాలేజీలో సంస్కృతం ప్రొఫెసర్‌గా పనిచేశారు.

భారత క్రికెట్ పితామహుడిగా (Grand Old Man of Indian Cricket) పేరుగాంచిన దేవధర్, దూకుడుగా ఆడే కుడిచేతి వాటం బ్యాట్స్‌మ్యాన్, లెగ్ బ్రేక్ బౌలర్. 1939 నుండి 1941 వరకు రంజీ ట్రోఫీ మ్యాచ్‌లలో మహారాష్ట్ర క్రికెట్ జట్టుకు కెప్టెన్‌గా వ్యవహరించారు. తన ఫస్ట్-క్లాస్ కెరీర్‌లో 81 మ్యాచ్‌లు ఆడి, 39.32 సగటుతో 4,522 పరుగులు చేశారు. ఈయన అత్యధిక స్కోరు 246 పరుగులు.

దేవధర్ భారత క్రికెట్ నియంత్రణ మండలి (BCCI) ఉపాధ్యక్షుడిగా, మహారాష్ట్ర క్రికెట్ అసోసియేషన్ అధ్యక్షుడిగా, జాతీయ జట్టు సెలెక్టరుగా బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు.

బిల్ యాష్‌డౌన్ లాగే దేవధర్ కూడా మొదటి ప్రపంచ యుద్ధానికి ముందు, రెండో ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత కూడా ఫస్ట్-క్లాస్ క్రికెట్ ఆడిన కొద్దిమంది ఆటగాళ్లలో ఒకరు. 1911లో బొంబాయి ట్రయాంగులర్ లోను, 1946లో రంజీ ట్రోఫీ లోను ఈయన ఆడారు. 1944లో నవనగర్ క్రికెట్ జట్టుతో జరిగిన రంజీ ట్రోఫీ మ్యాచ్‌లో రెండు ఇన్నింగ్స్‌లలోనూ సెంచరీలు చేసి జట్టు విజయంలో కీలక పాత్ర పోషించారు. ఆ సమయంలో ఈయన వయసు 53 ఏళ్లు.

భారత ప్రభుత్వం ఈయనకు 1965లో పద్మశ్రీ, 1991లో పద్మభూషణ్ పురస్కారాలను అందజేసింది. నూరేళ్లు జీవించిన మొదటి భారతీయ ఫస్ట్-క్లాస్ క్రికెటర్‌గా ఈయన గుర్తింపు పొందారు. వసంత్ రాయ్ జీ 2020లో ఈ ఘనత సాధించిన రెండో వ్యక్తిగా నిలిచారు.

## వ్యక్తిగత జీవితం
భారత మాజీ జాతీయ బ్యాడ్మింటన్ ఛాంపియన్లు తారా దేవధర్, సుందర్ దేవధర్, సుమన్ దేవధర్ ఈయన కుమార్తెలు.

## గుర్తింపు
భారతదేశంలో 1973 నుండి జరుగుతున్న లిమిటెడ్ ఓవర్ల అంతర్-మండల క్రికెట్ టోర్నమెంట్‌కు ఈయన గౌరవార్థం 'దేవధర్ ట్రోఫీ' అని పేరు పెట్టారు. 1996లో భారత తపాలా శాఖ ఈయన స్మారక బిళ్ళను విడుదల చేసింది. 2012లో పుణెలోని మహారాష్ట్ర క్రికెట్ అసోసియేషన్ స్టేడియంలో దేవధర్ కాంస్య విగ్రహాన్ని ఆవిష్కరించారు.

## మూలాలు

## బయటి లింకులు
 ప్రొఫైల్
జీవన్ సింగ్ ఉమ్రానంగల్

**జీవన్ సింగ్ ఉమ్రానంగల్** (1914-1998) అకాలీదళ్ పార్టీకి చెందిన భారతీయ రాజకీయ నాయకుడు. ఈయన పంజాబ్ రాష్ట్ర రెవెన్యూ మంత్రిగా పనిచేశారు.

జీవన్ సింగ్ 1914లో కపుర్తలా జిల్లాలోని ధలివాల్ బెట్ గ్రామంలో జన్మించారు. కపుర్తలా హైస్కూల్ నుండి మెట్రిక్యులేషన్ పూర్తి చేశారు. వృత్తిరీత్యా రైతు అయిన ఈయన, 1952లో అకాలీదళ్ సభ్యుడిగా రాజకీయాల్లోకి ప్రవేశించారు. తన స్వగ్రామమైన ఉమ్రా నంగల్‌కు సర్పంచ్, నంబర్దార్ (గ్రామ పెద్ద) గా బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. ఆ తర్వాత అకాలీదళ్ ప్రధాన కార్యదర్శిగా, చివరికి పార్టీ ఉపాధ్యక్షుడిగా ఎదిగారు.

ఈయన 1968, 1977, 1980లలో పంజాబ్ శాసనసభకు ఎన్నికయ్యారు. 1968లో గుర్నామ్ సింగ్ మంత్రివర్గంలో రెవెన్యూ మంత్రిగా, 1977లో ప్రకాష్ సింగ్ బాదల్ ప్రభుత్వంలో ఆర్థిక మంత్రిగా పనిచేశారు. శిరోమణి గురుద్వారా ప్రబంధక్ కమిటీ (SGPC) ఎన్నికల్లో మూడుసార్లు విజయం సాధించి, 12 ఏళ్ల పాటు దాని కార్యవర్గంలో సభ్యుడిగా ఉన్నారు. 1979 SGPC ఎన్నికల్లో, జర్నైల్ సింగ్ భింద్రన్‌వాలే మద్దతు ఉన్న AISSF అధ్యక్షుడు అమ్రిక్ సింగ్‌ను ఓడించారు. సీనియర్ అకాలీ నేత ఫతే సింగ్ కు ఈయన అత్యంత సన్నిహితులుగా ఉండేవారు.

జీవన్ సింగ్ ఖలిస్థాన్ తీవ్రవాదులకు వ్యతిరేకంగా గట్టి వైఖరి తీసుకున్నారు. 1986లో మాఝా ప్రాంతంలో ఇంటింటికీ తిరిగి తీవ్రవాదుల కుటుంబాలను కలిసి, హింసను వీడాలని వారిని ఒప్పించే ప్రయత్నం చేశారు. హింస కారణంగా పంజాబ్ వదిలి వెళ్ళిన వారిని తిరిగి రప్పించడానికి 45 రోజుల పాటు పాదయాత్ర నిర్వహించారు. దీనికి ప్రతికారంగా తీవ్రవాదులు 1987 మే 8న ఆయన కుమారుడు సుఖ్‌దేవ్ సింగ్ ఉమ్రానంగల్‌ను చంపేశారు.

సమాజంలో ద్వేషాన్ని, అసహనాన్ని అరికట్టడంలో SGPC విఫలమైందని ఈయన విమర్శించారు. తీవ్రవాద హింసపై అకాలీదళ్ నాయకులు స్పష్టమైన వైఖరి తీసుకోకపోవడంతో ఆ పార్టీని వీడి, 1992 జనవరి 21న "జగత్ అకాలీదళ్" అనే స్వంత పార్టీని స్థాపించారు. అయితే 1998 ఫిబ్రవరిలో తిరిగి తన పార్టీని అకాలీదళ్‌లో విలీనం చేశారు.

భారత ప్రభుత్వం ఈయనను 1991లో పద్మభూషణ్ పురస్కారంతో గౌరవించింది. 1996లో నేషనల్ ఎమిటీ అవార్డును, 1987లో మహారాణా ప్రతాప్ అవార్డును అందుకున్నారు. బియాస్‌లోని ఒక ఆసుపత్రిలో 84 ఏళ్ల వయసులో ఈయన కన్నుమూశారు. తీవ్రవాదంపై పోరాటంలో రెండుసార్లు గ్యాలంట్రీ మెడల్ పొందిన సీనియర్ ఐపిఎస్ అధికారి పరంరాజ్ సింగ్ ఉమ్రానంగల్ ఈయన మనవడు.

## మూలాలు

 వర్గం:1914 జననాలు వర్గం:1998 మరణాలు వర్గం:పంజాబీ సిక్కులు వర్గం:శిరోమణి అకాలీదళ్ రాజకీయ నాయకులు వర్గం:పంజాబ్ కేబినెట్ మంత్రులు వర్గం:ప్రజా వ్యవహారాల రంగంలో పద్మభూషణ్ పురస్కార గ్రహీతలు
సంతోష్ కుమార్ కాకర్

**సంతోష్ కుమార్ కాకర్** భారతీయ చెవి, ముక్కు, గొంతు నిపుణుడు (ENT). ఈయన న్యూఢిల్లీలోని ఆల్ ఇండియా ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్ (AIIMS) మాజీ డైరెక్టర్. 1960లో వైద్య విద్య పూర్తి చేసిన ఈయన, 1963లో లక్నోలోని కింగ్ జార్జ్ మెడికల్ యూనివర్సిటీ నుండి మాస్టర్ ఆఫ్ సర్జరీ (MS) పట్టా పొందారు. అనంతరం వైద్య వృత్తిని ప్రారంభించారు. 1968లో లండన్‌లోని రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ సర్జన్స్ ఫెలోషిప్ కూడా దక్కించుకున్నారు.

కాకర్ ఇండియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ మెడికల్ రీసెర్చ్ (ICMR), అసోసియేషన్ ఆఫ్ ఓటోరైనోలారింగాలజిస్ట్స్ ఆఫ్ ఇండియా నిపుణుల బృందంలో సభ్యులుగా ఉన్నారు. వికలాంగులకు తోడ్పడే పరికరాల అభివృద్ధి కమిటీకి అధ్యక్షత వహిస్తున్నారు. భారత రాష్ట్రపతికి గౌరవ సర్జన్‌గా కూడా సేవలందించారు. ఈయన తన పరిశోధనలను అనేక అంతర్జాతీయ వైద్య పత్రికల్లో వ్యాసాలుగా ప్రచురించారు. భారత ప్రభుత్వం 1986లో ఈయనను నాలుగవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీతో సన్మానించింది. న్యూఢిల్లీలోని సీతారామ్ భారతీయ ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైన్స్ అండ్ రీసెర్చ్‌లో సీనియర్ కన్సల్టెంట్‌గా పదవీ విరమణ చేసిన తర్వాత కూడా ఈయన వైద్య సేవలు కొనసాగిస్తున్నారు. ధర్మశాలలు, సేవా ఆసుపత్రుల్లో శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహిస్తున్నారు.

## మూలాలు

  

 వర్గం:వైద్యరంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:పుట్టిన సంవత్సరం తెలియని జీవించి ఉన్న వ్యక్తులు వర్గం:భారతీయ ఈఎన్‌టీ నిపుణులు వర్గం:భారతీయ వైద్య పరిశోధకులు వర్గం:భారతీయ వైద్య రచయితలు వర్గం:ఇండియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ మెడికల్ రీసెర్చ్ వర్గం:రాయల్ కాలేజ్ ఆఫ్ సర్జన్స్ ఫెలోలు వర్గం:భారతీయ వైద్య విద్యావేత్తలు వర్గం:జీవించి ఉన్న వ్యక్తులు వర్గం:ఉత్తరప్రదేశ్ వైద్యులు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ సర్జన్లు వర్గం:ఎయిమ్స్ ఢిల్లీ డైరెక్టర్లు
డేంజరస్

**డేంజరస్** 2022లో తెలుగులో విడుదలైన సినిమా. భీమవరం టాకీస్, రింపీ ఆర్ట్స్ బ్యానర్‌పై నట్టి కుమార్ నిర్మించిన ఈ సినిమాకు రామ్ గోపాల్ వర్మ దర్శకత్వం వహించాడు. అప్సర రాణి, నైనా గంగూలీ, రాజ్‌పాల్ యాదవ్ ప్రధాన పాత్రలలో నటించిన సినిమాను డిసెంబర్ 9న విడుదల చేశారు.

డేంజరస్ సినిమాను పీవీఆర్, ఐనాక్స్ తమ థియేటర్లలో ప్రదర్శించడానికి నిరాకరించాయి.
## కథ
ఇద్దరు అమ్మాయిలు అప్సర రాణి, నైనా గంగూలీ ప్రేమలో పడితే, అనంతరం జరిగిన పరిణామాలు ఏమిటి అనేదే మిగతా సినిమా కథ.

## నటీనటులు
* అప్సర రాణి
* నైనా గంగూలీ
* రాజ్‌పాల్ యాదవ్
* మిథున్ పురందరే  
* కూకీగా గోర్ధన్ సింగ్
## మూలాలు

## బయటి లింకులు
అవతార్ సింగ్ చీమా

**అవతార్ సింగ్ చీమా** (1933–1989) ఎవరెస్ట్ శిఖరం అధిరోహించిన మొదటి భారతీయుడు, ప్రపంచవ్యాప్తంగా 16వ వ్యక్తి. గతంలో రెండుసార్లు విఫలమైన ప్రయత్నాల తర్వాత, 1965లో భారత సైన్యం చేపట్టిన మూడవ ఎవరెస్ట్ యాత్రలో ఈయన మరో ఎనిమిది మందితో కలిసి పాల్గొన్నారు.

1965 భారత ఎవరెస్ట్ యాత్ర మే 20న తొమ్మిది మంది పర్వతారోహకులను శిఖరంపైకి చేర్చి రికార్డు సృష్టించింది. పదమూడేళ్ల తర్వాత 1978 జర్మన్-ఫ్రెంచ్ యాత్ర వరకు ఈ రికార్డు చెక్కుచెదరలేదు. కెప్టెన్ మోహన్ సింగ్ కోహ్లీ ఈ బృందానికి నాయకత్వం వహించారు. చీమాతో పాటు నవాంగ్ గొంబు, సోనమ్ గ్యాత్సో, సోనమ్ వాంగ్యాల్, చంద్ర ప్రకాష్ వోహ్రా, అంగ్ కామీ, హెచ్.పి.ఎస్. అహ్లువాలియా, హరీష్ చంద్ర సింగ్ రావత్, ఫు దోర్జీ షెర్పాలు శిఖరాన్ని చేరుకున్నారు. ఆ సమయంలో ఈయన పారాచూట్ రెజిమెంట్ 7వ బెటాలియన్‌లో కెప్టెన్‌గా ఉండేవారు. తర్వాతి కాలంలో కల్నల్‌గా పదోన్నతి పొంది తన బెటాలియన్‌కు నాయకత్వం వహించారు. రాజస్థాన్‌లోని శ్రీ గంగానగర్ జిల్లాలో గురు హరికృష్ణ పబ్లిక్ స్కూల్ స్థాపనలో కూడా ఈయన కీలక పాత్ర పోషించారు.

## గౌరవాలు, పురస్కారాలు
ఈయన సాధించిన విజయాలకు గాను భారత ప్రభుత్వం అర్జున అవార్డు, పద్మశ్రీ పురస్కారాలతో గౌరవించింది.

## మూలాలు

## ఇవి కూడా చూడండి

ఎవరెస్ట్ శిఖరాన్ని అధిరోహించిన భారతీయులు

ఎవరెస్ట్ రికార్డుల జాబితా

 

 వర్గం:ఎవరెస్ట్ శిఖరాన్ని అధిరోహించిన భారతీయులు వర్గం:భారత సైనిక అధికారులు వర్గం:క్రీడారంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:అర్జున అవార్డు గ్రహీతలు వర్గం:పంజాబ్ పర్వతారోహకులు వర్గం:1933 జననాలు వర్గం:1989 మరణాలు వర్గం:పంజాబ్ సైనిక సిబ్బంది వర్గం:పంజాబీ సిక్కులు వర్గం:బ్రిటిష్ ఇండియా వ్యక్తులు
కడియాల రామచంద్ర

**కడియాల రామచంద్ర** (1919-2007) భారతీయ వైద్యుడు, కవి. ఈయన చెన్నైలోని ప్రభుత్వ జనరల్ ఆసుపత్రి మాజీ సూపరింటెండెంట్‌గా, మద్రాస్ మెడికల్ కాలేజీ మెడిసిన్ విభాగం మాజీ అధిపతిగా పనిచేశారు. జనరల్ ఆసుపత్రిలో ఆంకాలజీ & క్యాన్సర్ కెమోథెరపీ విభాగం, రుమాటిక్ కేర్ యూనిట్ స్థాపనలో ఈయన కృషి ఎంతో ఉంది. వైద్య రంగంలో ఈయన చేసిన సేవలకు గుర్తింపుగా భారత ప్రభుత్వం 1974లో నాలుగవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ అందజేసింది.

## జీవిత విశేషాలు
రామచంద్ర 1919 నవంబర్ 6న తమిళనాడు రాష్ట్రంలో జన్మించారు. డోవ్‌టన్ కోరీ బాయ్స్ స్కూల్, చెన్నైలోని లోయోలా కాలేజీలో ప్రాథమిక విద్య పూర్తి చేసి, 1949లో మద్రాస్ మెడికల్ కాలేజీ నుండి వైద్య పట్టా పొందారు. చెన్నై ప్రభుత్వ జనరల్ ఆసుపత్రి సూపరింటెండెంట్‌గా పనిచేసిన కాలంలో ఆంకాలజీ, రుమాటిక్ కేర్ విభాగాలు ప్రారంభమయ్యాయి. తన మాతృసంస్థ అయిన మద్రాస్ మెడికల్ కాలేజీలో ప్రొఫెసర్‌గా, మెడిసిన్ విభాగాధిపతిగా బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. మద్రాస్ విశ్వవిద్యాలయం సెనేట్, సిండికేట్ సభ్యుడిగా ఉంటూ పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేట్ పరీక్షల కమిటీకి నాయకత్వం వహించారు. పదవీ విరమణ తర్వాత ఆ విశ్వవిద్యాలయం ఈయనను ప్రొఫెసర్ ఎమెరిటస్‌గా నియమించింది.

రామచంద్ర 52 శాస్త్రీయ పత్రాలను ప్రచురించారు. ఈయన ఇచ్చిన ఉపన్యాసాలలో కర్జన్ ఎండోమెంట్ లెక్చర్స్ (1968), డాక్టర్ కె. కుటుంబయ్య ఎండోమెంట్ లెక్చర్ (1971) ముఖ్యమైనవి. ఉబ్బసం (Bronchial Asthma) చికిత్సలో భారతీయ మూలికల వినియోగంపై ఈయన చేసిన పరిశోధనలు వార్తల్లో నిలిచాయి. ఆరోగ్య అంశాలపై ఈయన చేసిన ప్రసంగాలు ఆకాశవాణిలో ప్రసారమయ్యాయి. మద్రాస్ విశ్వవిద్యాలయం ప్రచురించిన వైద్య చరిత్ర గ్రంథాన్ని ఈయనే రచించారు. సాహిత్య రంగంలో ఈయన రాసిన 53 కవితల సంకలనం 'పోమ్స్ ఆఫ్ ఇంట్రోస్పెక్షన్' (Poems of Introspection) 2003లో విడుదలైంది.

రామచంద్ర జాన్‌స్టోన్ గోల్డ్ మెడల్, టి. ఎం. నాయర్ గోల్డ్ మెడల్, రాజా ఆఫ్ పానగల్ ప్రైజ్, డాక్టర్ రంగాచారి ప్రైజ్ వంటి పురస్కారాలు అందుకున్నారు. భారత ప్రభుత్వం 1974లో ఈయనను పద్మశ్రీతో సన్మానించింది. 87 ఏళ్ల వయసులో 2007 ఫిబ్రవరిలో రామచంద్ర కన్నుమూశారు.

## మూలాలు

## మరింత సమాచారం

 

 వర్గం:వైద్యరంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:1919 జననాలు వర్గం:2007 మరణాలు వర్గం:తమిళనాడు కవులు వర్గం:లోయోలా కాలేజీ, చెన్నై పూర్వ విద్యార్థులు వర్గం:మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయ పూర్వ విద్యార్థులు వర్గం:మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయ అధ్యాపకులు వర్గం:మద్రాస్ మెడికల్ కాలేజీ పూర్వ విద్యార్థులు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ వైద్యులు వర్గం:భారతీయ వైద్య పరిశోధకులు వర్గం:భారతీయ వైద్య రచయితలు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ కవులు వర్గం:భారతీయ పురుష కవులు వర్గం:తమిళనాడు వైద్యులు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ పురుష రచయితలు
స్టాన్లీ జాన్

**స్టాన్లీ జాన్** (ఆగస్టు 1932 – 23 ఫిబ్రవరి 2020) భారతీయ కార్డియోథొరాసిక్ సర్జన్. ఈయన వెల్లూరు క్రైస్తవ వైద్య కళాశాల (CMC) మాజీ ప్రొఫెసర్. భారతదేశంలో కార్డియోథొరాసిక్ సర్జరీ విభాగంలో ఈయన ఒక మార్గదర్శి. భారతదేశంలో మొట్టమొదటిసారిగా ఎబ్‌స్టెయిన్ అనోమలీ (Ebstein's anomaly), రప్చర్డ్ సైనస్ ఆఫ్ వల్సల్వా (RSOV), డబుల్ అవుట్‌లెట్ రైట్ వెంట్రికల్ (DORV) వంటి క్లిష్టమైన గుండె శస్త్రచికిత్సలను ఈయనే విజయవంతంగా నిర్వహించినట్లు సమాచారం.

సీఎంసీ (CMC) లో పనిచేస్తున్నప్పుడు భారతదేశపు మొట్టమొదటి ఓపెన్ హార్ట్ సర్జరీలో ఈయన సహాయం అందించారు. ఆ సంస్థలో 25 ఏళ్ల పాటు పనిచేసిన కాలంలో వి.వి. బాషి, ఎ. జి. కె. గోఖలే, జె. ఎస్. ఎన్. మూర్తి, గణేష్ కుమార్ మణి వంటి ప్రముఖ సర్జన్లకు మార్గదర్శకత్వం వహించారు. ఆ తర్వాత బెంగళూరులోని ఎల్లమ్మ దాసప్ప ఆసుపత్రిలో థొరాసిక్, కార్డియోవాస్కులర్ సర్జరీ విభాగంలో చేరారు. నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్ ఫెలోగా ఎన్నికైన ఈయనకు భారత ప్రభుత్వం 1975లో నాలుగవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ అందజేసింది. ఇండియన్ అసోసియేషన్ ఆఫ్ కార్డియోవాస్కులర్-థొరాసిక్ సర్జన్స్ (IACTS) 13వ అధ్యక్షుడిగా (1982-83) బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. 87 ఏళ్ల వయసులో స్టాన్లీ జాన్ 23 ఫిబ్రవరి 2020న మరణించారు.

## ఇవి కూడా చూడండి

వెల్లూరు క్రైస్తవ వైద్య కళాశాల

నగరూరు గోపినాథ్

## మూలాలు

  

 వర్గం:1932 జననాలు వర్గం:2020 మరణాలు వర్గం:వైద్యరంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:కేరళ వైద్యులు వర్గం:మలయాళీ వ్యక్తులు వర్గం:కార్డియోథొరాసిక్ సర్జన్లు వర్గం:భారతీయ హృద్రోగ శస్త్రచికిత్స నిపుణులు వర్గం:భారతీయ వైద్య విద్యావేత్తలు వర్గం:నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ మెడికల్ సైన్సెస్ ఫెలోలు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ సర్జన్లు
ధీరేంద్ర నాథ్ బెజ్‌బారువా

**ధీరేంద్ర నాథ్ బెజ్బారువా** భారతీయ పాత్రికేయుడు, రచయిత. గౌహతి కేంద్రంగా వెలువడే ''ది సెంటినెల్'' అనే ఆంగ్ల దినపత్రికకు ఈయన వ్యవస్థాపక ఎడిటర్.

## తొలి జీవితం
ఈయన ఈశాన్య భారత రాష్ట్రమైన అస్సాం లోని జోర్హాట్ జిల్లాలో 1933లో జన్మించారు. యూకేలోని రీడింగ్ యూనివర్సిటీలో పోస్ట్ గ్రాడ్యుయేషన్ పూర్తి చేసిన తర్వాత లెక్చరర్‌గా వృత్తి జీవితం ప్రారంభించారు. 1983లో ''ది సెంటినెల్'' దినపత్రిక స్థాపించినప్పుడు ఈయన వ్యవస్థాపక ఎడిటరుగా ఎంపికయ్యారు. చాలా ఏళ్ల పాటు ఆ పదవిలో కొనసాగారు. అస్సాం మీడియా ట్రస్ట్‌తో అనుబంధం కలిగిన ఈయన 1992లో ఆ సంస్థ వేడుకల కమిటీ వర్కింగ్ ప్రెసిడెంట్‌గా పనిచేశారు. అస్సామీ నుండి ఆంగ్లంలోకి ఈయన అనేక పుస్తకాలు అనువదించారు. వాటిలో భబేంద్ర నాథ్ సైకియా రాసిన 'ది కేవెర్న్ అండ్ అదర్ స్టోరీస్' అనే కథా సంకలనం ఒకటి. పాత్రికేయ రంగంలో సేవలకు గాను 1997లో బి. డి. గోయెంకా అవార్డు, 2001లో *[[పాంచజన్య (పత్రిక)|పాంచజన్య]]* వారపత్రిక అందించే నచికేత సమ్మాన్ అందుకున్నారు. అనువాద ప్రక్రియలో కథా అవార్డు కూడా దక్కించుకున్నారు. సాహిత్య రంగంలో ఈయన కృషిని గుర్తిస్తూ భారత ప్రభుత్వం 2016లో నాలుగవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ తో గౌరవించింది.

## ఇవి కూడా చూడండి

''ది సెంటినెల్''

భబేంద్ర నాథ్ సైకియా

## మూలాలు

## బయటి లింకులు

 వర్గం:1933 జననాలు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ పాత్రికేయులు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ అనువాదకులు వర్గం:అస్సాం పాత్రికేయులు వర్గం:జీవించి ఉన్న వ్యక్తులు వర్గం:అస్సామీ రచయితలు వర్గం:ఆంగ్ల భాషా భారతీయ రచయితలు వర్గం:అస్సాం వ్యక్తులు వర్గం:సాహిత్యం, విద్యారంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు
చుట్నీ మహతో

**ఛుట్నీ మహతో**,  (జననం 1959) ఈమెను ఛుట్నీ దేవి అని కూడా పిలుస్తారు. ఈమె జార్ఖండ్ రాష్ట్రానికి చెందిన సామాజిక కార్యకర్త. ఒకప్పుడు మంత్రగత్తె అనే ముద్రతో వేధింపులకు గురైన ఈమె, ఇప్పుడు అటువంటి బాధితులకు అండగా నిలుస్తూ మూఢనమ్మకాలు, మంత్ర విద్యలపై అవగాహన కల్పిస్తున్నారు. సామాజిక సేవలో ఈమె చేసిన కృషిని గుర్తిస్తూ భారత ప్రభుత్వం 2021లో నాలుగవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీతో గౌరవించింది.

## జీవిత విశేషాలు
మహతో 1959లో జార్ఖండ్‌లోని సెరైకెలా ఖర్సావాన్ జిల్లా భోలాడిహ్ గ్రామంలో జన్మించారు. చిన్నతనంలోనే వివాహం జరిగిన ఈమెపై, 1995లో ఒక కుటుంబ సభ్యుడికి జబ్బు చేయడంతో మంత్రగత్తె అనే ముద్ర వేశారు. గ్రామస్థులు ఈమె ఆస్తిని లాక్కొని లైంగిక వేధింపులకు గురిచేశారు. మూత్రం తాగించడం, సగం నగ్నంగా ఊరేగించడం వంటి అమానుష చర్యలకు పాల్పడ్డారు. ప్రాణభయంతో పారిపోయిన ఈమె తన పుట్టింటికి చేరుకున్నారు. న్యాయం కోసం పోలీసులను ఆశ్రయించగా కేసు నమోదు చేయడానికి వారు పెద్ద మొత్తంలో లంచం అడిగారు. ఒక ఐఏఎస్ అధికారి సహాయంతో మంత్రగత్తె వేట నిర్మూలనపై పనిచేస్తున్న సామాజిక కార్యకర్తలతో ఈమెకు పరిచయం ఏర్పడింది. అప్పటి నుండి రెండు దశాబ్దాలుగా జార్ఖండ్‌లోని మూఢనమ్మకాలపై ఈమె పోరాటం సాగిస్తున్నారు. తన కుమార్తెలను కూడా ఈ సామాజిక దురాచారానికి వ్యతిరేకంగా పోరాడేలా సిద్ధం చేశారు. 1996లో ఈమె జీవితం, సామాజిక సేవపై ఒక డాక్యుమెంటరీ నిర్మించారు. 2014లో వచ్చిన "కాల సచ్ - ది డార్క్ ట్రూత్" అనే బాలీవుడ్ సినిమా ఈమె జీవిత ప్రేరణతో రూపొందిందని చెప్పబడింది. ప్రస్తుతం ఒక వెబ్ సిరీస్ నిర్మాణంలో ఉంది.

2019లో జార్ఖండ్ రాష్ట్రంలో మంత్రగత్తె ఆరోపణల కారణంగా 27 మంది మహిళలు ప్రాణాలు కోల్పోయారు. నేషనల్ క్రైమ్ రికార్డ్స్ బ్యూరో లెక్కల ప్రకారం 2016 నుండి 2019 మధ్య భారతదేశంలో ఇటువంటి ఘటనల్లో 372 మంది హత్యకు గురయ్యారు.

## మూలాలు

 వర్గం:భారతీయ సామాజిక కార్యకర్తలు వర్గం:ఆధునిక మంత్రగత్తె వేట వర్గం:సామాజిక సేవారంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:1959 జననాలు వర్గం:జీవించి ఉన్న వ్యక్తులు
తారా జౌహర్

**తారా జౌహర్** (జననం 1936) ఢిల్లీకి చెందిన ప్రముఖ రచయిత్రి, విద్యావేత్త. భారతీయ తత్వవేత్త, యోగ గురువు, కవి అయిన శ్రీ అరబిందో బోధనల ప్రచారానికి ఈమె తన జీవితాన్ని అంకితం చేశారు. 1956లో తన తండ్రి సురేంద్ర నాథ్ జౌహర్ స్థాపించిన శ్రీ అరబిందో ఆశ్రమం ఢిల్లీ శాఖకు ఈమె అధ్యక్షురాలిగా వ్యవహరిస్తున్నారు. శ్రీ అరబిందో బోధనలను వ్యాప్తి చేయడంలో ఈమె చేసిన కృషికి గుర్తింపుగా భారత ప్రభుత్వం 2022లో పద్మశ్రీ పురస్కారంతో గౌరవించింది.

## జీవితం - కృషి

తారా జౌహర్ 1936లో సురేంద్ర నాథ్ జౌహర్, దయావతి దంపతులకు మూడవ సంతానంగా జన్మించారు. ఈమె తండ్రి సురేంద్ర నాథ్ జౌహర్ స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. క్విట్ ఇండియా ఉద్యమం సమయంలో ముల్తాన్ సెంట్రల్ జైలులో 15 నెలల పాటు కారాగార శిక్ష అనుభవించారు. 1939 నుండి సురేంద్ర నాథ్‌కు పాండిచ్చేరిలోని శ్రీ అరబిందో ఆశ్రమంతో అనుబంధం ఉంది. ఆ కారణం చేత తారా జౌహర్ చిన్నప్పటి నుండే ఆశ్రమ వాతావరణంలో పెరిగి అక్కడే విద్యనభ్యసించారు. ఈమె 1944లో తన ఎనిమిదేళ్ల వయసులో ఆశ్రమానికి వచ్చారు. ఢిల్లీకి మారకముందు సుమారు 30 ఏళ్ల పాటు ఆశ్రమంలోనే గడిపారు.

ఢిల్లీకి వచ్చిన తర్వాత తన తండ్రితో కలిసి అరబిందో ఆశ్రమ ప్రాంగణంలోనే 'ది మదర్స్ ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్', 'మిరాంబిక ఫ్రీ ప్రోగ్రెస్ స్కూల్' అనే రెండు ప్రసిద్ధ పాఠశాలల స్థాపనలో కీలక పాత్ర పోషించారు. హిమాలయ ప్రాంతంలో 'వాన్ నివాస్' (నైనిటాల్), 'మధుబన్' (రామ్‌గఢ్) పేరుతో రెండు ధ్యాన కేంద్రాల ఏర్పాటుకు తోడ్పడ్డారు. అరబిందో ఆశ్రమ ఢిల్లీ శాఖ ప్రస్తుతం శ్రీ అరబిందో ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆఫ్ వొకేషనల్ ట్రైనింగ్‌ను కూడా నిర్వహిస్తోంది.

## గౌరవ పురస్కారాలు

**పద్మశ్రీ:** సాహిత్యం, విద్యారంగంలో ఈమె చేసిన విశేష సేవలకు గాను భారత ప్రభుత్వం 2022లో పద్మశ్రీ పురస్కారాన్ని అందజేసింది. "శ్రీ అరబిందో బోధనల ప్రచారానికి జీవితాన్ని అంకితం చేసిన రచయిత్రి, విద్యావేత్త"గా ఈమెను ప్రభుత్వం కొనియాడింది.

**ఆరో-రత్న అవార్డు:** కోల్‌కతాలోని ఓవర్‌మాన్ ఫౌండేషన్ ఈమెకు 2017లో ఆరో-రత్న పురస్కారాన్ని ప్రకటించింది.

## వివాదాలు

ది మదర్స్ ఇంటర్నేషనల్ స్కూల్ ప్రవేశాల్లో అవకతవకలకు పాల్పడ్డారనే ఆరోపణలు ఈమెపై వచ్చాయి.

పద్మశ్రీ పురస్కారం కోసం లాబీయింగ్ చేశారనే విమర్శలు కూడా ఎదుర్కొన్నారు.

## పుస్తకాలు == శ్రీ అరబిందో సహచరి అయిన 'ది మదర్' (మీరా అల్ఫాసా) తో తనకున్న అనుభవాలను వివరిస్తూ తారా జౌహర్ కొన్ని పుస్తకాలు రాశారు.

లెర్నింగ్ విత్ ది మదర్ (Learning with the Mother)

గ్రోయింగ్ అప్ విత్ ది మదర్ (Growing Up with the Mother)

## ఇవి కూడా చూడండి

పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు (2020–2029)

## మూలాలు

## బయటి లింకులు

శ్రీ అరబిందో ఆశ్రమం ఢిల్లీ శాఖ వెబ్‌సైట్

 

వర్గం:1936 జననాలు వర్గం:జీవించి ఉన్న వ్యక్తులు వర్గం:సాహిత్యం, విద్యారంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు
జ్ఞాన్ ప్రకాష్ చోప్రా

**జ్ఞాన్ ప్రకాష్ చోప్రా** (1920-2011) భారతీయ విద్యావేత్త. దేశంలో అనేక విద్యాసంస్థల స్థాపనలో ఈయన కృషి ఎంతో ఉంది. ఈయనకు 1999లో పద్మశ్రీ పురస్కారం దక్కింది. విద్యా రంగానికి చేసిన సేవలకు గుర్తింపుగా భారత ప్రభుత్వం 2010లో ఈయనను దేశపు మూడవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మభూషణ్ తో గౌరవించింది.

## జీవిత విశేషాలు
జి. పి. చోప్రా 1920లో స్వతంత్రానికి పూర్వం భారతదేశంలో జన్మించారు. ఆంగ్ల సాహిత్యంలో పట్టభద్రుడైన తర్వాత, ప్రస్తుతం పాకిస్తాన్ లో ఉన్న సియాల్‌కోట్ లోని ముర్రే కాలేజీలో లెక్చరర్‌గా చేరారు. భారత స్వాతంత్ర్యం, దేశ విభజన తర్వాత న్యూఢిల్లీకి మారారు. అక్కడ ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయం పరిధిలోని హన్స్‌రాజ్ కాలేజీలో చేరి, పదవీ విరమణ వరకు అధ్యాపకుడిగా పనిచేశారు.

జ్ఞాన్ ప్రకాష్ చోప్రా విద్యా రంగంలో పనిచేసే 123 ఏళ్ల పాత ప్రభుత్వేతర సంస్థ 'DAV నెట్‌వర్క్' విద్యాసంస్థలకు అధ్యక్షుడిగా వ్యవహరించారు. తన పదవీ కాలంలో హిమాచల్ ప్రదేశ్, జార్ఖండ్, ఒడిశా రాష్ట్రాల్లోని గ్రామీణ, గిరిజన ప్రాంతాలతో సహా దేశవ్యాప్తంగా అనేక DAV విద్యాసంస్థలను ఏర్పాటు చేయడంలో విజయం సాధించారు.

## DAV నెట్‌వర్క్
DAV విద్యాసంస్థల నెట్‌వర్క్ 1886లో ప్రారంభమైంది. ప్రస్తుతం ఇది దేశంలోని వివిధ ప్రాంతాల్లో సుమారు 10 లక్షల మంది విద్యార్థులతో 700కు పైగా విద్యాసంస్థలను నడుపుతోంది. చోప్రా మేనేజింగ్ కమిటీ అధ్యక్షుడిగా ఉన్న సమయంలో ఈ సంస్థ గణనీయమైన వృద్ధిని సాధించింది. మొదటి DAV పాఠశాల 1885లో ప్రారంభం కాగా, ఏడాది తర్వాత DAV ట్రస్ట్ అండ్ మేనేజ్‌మెంట్ సొసైటీ ఏర్పాటైంది. దయానంద సరస్వతి స్థాపించిన ఈ ఉద్యమంలో మహాత్మా హన్స్‌రాజ్, మెహర్ చంద్, లాలా బలరాజ్, జస్టిస్ మెహర్ చంద్ మహాజన్, డాక్టర్ జి. ఎల్. దత్తా, లాలా సూరజ్ భాన్, ప్రొఫెసర్ వేద్ వ్యాస్, దర్బారీ లాల్, టి. ఆర్. తులి, జి. పి. చోప్రా, పునమ్ సూరి వంటి ఎందరో ప్రముఖులు వివిధ కాలాల్లో పాలుపంచుకున్నారు.

## అవార్డులు - గుర్తింపులు

పద్మభూషణ్ - 2010

పద్మశ్రీ - 1999

కింప్రో ప్లాటినం స్టాండర్డ్ - 2009

ఢిల్లీ రత్న - ఆల్ ఇండియా కాన్ఫరెన్స్ ఆఫ్ ఇంటెలెక్చువల్స్

డిస్టింగ్విష్డ్ ఫెలో - ఫౌండేషన్ ఫర్ యూనిటీ ఆఫ్ రిలీజియన్స్ అండ్ ఎన్‌లైటెన్డ్ సిటిజన్‌షిప్ (FUREC)

## బయటి లింకులు

2009 నూతన సంవత్సర సందేశం - జి. పి. చోప్రా YouTube లో

జి. పి. చోప్రాపై డాక్యుమెంటరీ

## మూలాలు

 

 వర్గం:1920 జననాలు వర్గం:2011 మరణాలు వర్గం:సియాల్‌కోట్ వ్యక్తులు వర్గం:సాహిత్యం, విద్యారంగంలో పద్మభూషణ్ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ విద్యావేత్తలు వర్గం:భారతీయ పాఠశాలలు, కళాశాలల వ్యవస్థాపకులు వర్గం:బ్రిటిష్ ఇండియా వ్యక్తులు
ఎం. ఎల్. మదన్

**మోతీలాల్ మదన్** (జననం జనవరి 1, 1939) భారతీయ బయోటెక్నాలజీ పరిశోధకుడు, పశువైద్యుడు, విద్యావేత్త, నిర్వాహకులు. 35 ఏళ్లకు పైగా సాగిన తన వృత్తి జీవితంలో మదన్ అంతర్జాతీయ, జాతీయ పత్రికల్లో 432 పరిశోధనా వ్యాసాలు, విధాన పత్రాలు ప్రచురించారు. వీటిలో 226 అసలు పరిశోధనా పత్రాలు ఉన్నాయి. ఈయన రీప్రొడక్టివ్ ఎండోక్రినాలజీ, ఎంబ్రియో బయోటెక్నాలజీ, ఇన్ విట్రో ఫెర్టిలైజేషన్ (IVF), క్లోనింగ్ వంటి రంగాల్లో అగ్రగామిగా పరిశోధనలు చేశారు.

1987 నుండి 1994 వరకు మదన్ భారతదేశపు ప్రముఖ పాల పరిశోధనా సంస్థ అయిన నేషనల్ డెయిరీ రీసెర్చ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ (NDRI) లో ఎంబ్రియో ట్రాన్స్‌ఫర్ టెక్నాలజీ ప్రాజెక్ట్ డైరెక్టర్‌గా పనిచేశారు. ఈయన నాయకత్వంలోని పరిశోధక బృందం ప్రపంచంలోనే మొదటిసారిగా గేదెకు ఇన్ విట్రో ఫెర్టిలైజేషన్ ప్రక్రియను విజయవంతంగా నిర్వహించింది. దీని ఫలితంగా నవంబర్ 1990లో "ప్రథమ్" అనే దూడ జన్మించింది.

1994 నుండి 1995 వరకు కర్నాల్‌లోని NDRI డైరెక్టర్ (రీసెర్చ్) గా పనిచేశారు. ఆపై 1995 నుండి 1999 వరకు ఇండియన్ కౌన్సిల్ ఆఫ్ అగ్రికల్చరల్ రీసెర్చ్ లో యానిమల్ సైన్స్ విభాగపు డిప్యూటీ డైరెక్టర్ జనరల్‌గా బాధ్యతలు నిర్వర్తించారు. నవంబర్ 2006లో మథురలోని పండిట్ దీన్ దయాళ్ ఉపాధ్యాయ వెటర్నరీ సైన్స్ యూనివర్సిటీకి వైస్ ఛాన్సలర్‌గా నియమితులయ్యారు. దీనికి ముందు అకోలాలోని డాక్టర్ పంజాబ్‌రావ్ దేశ్‌ముఖ్ కృషి విద్యాపీఠ్‌కు వైస్ ఛాన్సలర్‌గా సేవలందించారు.

సైన్స్, ఇంజనీరింగ్ రంగాల్లో ఈయన చేసిన విశేష సేవలకు గుర్తింపుగా జనవరి 2022లో భారత ప్రభుత్వం నాలుగవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీని ప్రకటించింది. ఈ సందర్భంగా హర్యానా ముఖ్యమంత్రి మనోహర్ లాల్ ఖట్టర్ అభినందిస్తూ, "మదన్ సాధించిన విజయాలు దేశానికి గర్వకారణం" అని కొనియాడారు.

## తొలి రోజులు - విద్య
మదన్ 1939 జనవరి 1న శ్రీనగర్ లోని ఒక కాశ్మీరీ పండిట్ కుటుంబంలో జన్మించారు. ఈయన 1959లో పంజాబ్ కాలేజీ ఆఫ్ వెటర్నరీ సైన్స్ & యానిమల్ హస్బెండరీ నుండి బంగారు పతకంతో BVSc (వెటర్నరీ మెడిసిన్) పట్టా పొందారు. తర్వాత 1965లో కర్నాల్‌లోని నేషనల్ డెయిరీ రీసెర్చ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్ నుండి బంగారు పతకంతో MVSc పూర్తి చేశారు. అనంతరం 1971లో అమెరికాలోని యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మిస్సోరి నుండి డాక్టరేట్ (PhD) పొందారు.

## మూలాలు
 

 వర్గం:1939 జననాలు వర్గం:భారతీయ బయోటెక్నాలజిస్టులు వర్గం:జీవించి ఉన్న వ్యక్తులు వర్గం:కాశ్మీరీ వ్యక్తులు వర్గం:కాశ్మీరీ పండితులు వర్గం:భారతీయ పశువైద్యులు వర్గం:20వ శతాబ్దపు భారతీయ శాస్త్రవేత్తలు వర్గం:సైన్స్, ఇంజనీరింగ్ రంగాల్లో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు వర్గం:ఓం ప్రకాష్ భాసిన్ అవార్డు గ్రహీతలు