అవధ్ రాష్ట్రం

**అవధ్ రాష్ట్రం**,  దీనిని **అవధ్ రాజ్యం**, **ఊధ్ రాజ్యం**, **అవధ్ సుబా**, **ఊధ్ సుబా** లేదా **అవధ్ రాష్ట్రం** అని కూడా పిలుస్తారు) ఒక మొఘల్ సుబా, ఆపై ఒక స్వతంత్ర రాజ్యంగా, చివరిగా 1856లో బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ దానిని విలీనం చేసుకునే వరకు ఉత్తర భారతదేశంలోని అవధ్ ప్రాంతంలో బ్రిటిష్ రక్షిత ప్రాంతంగా ఉండేది. ఇప్పుడు వాడుకలో లేని అవధ్ అనే పేరు, ఒకప్పుడు ఈ రాష్ట్రానికి ఆంగ్లీకరించబడిన పేరు, దీనిని చారిత్రకంగా **ఔధే** (Oudhe) అని కూడా రాసేవారు.

మొఘల్ సామ్రాజ్యం క్షీణించి వికేంద్రీకరణ జరిగినప్పుడు, అవధ్‌లోని స్థానిక గవర్నర్లు మరింత స్వయంప్రతిపత్తిని ప్రకటించడం ప్రారంభించారు. చివరకు అవధ్ కేంద్ర, దిగువ దోయాబ్లోని సారవంతమైన భూములను పరిపాలించే ఒక స్వతంత్ర రాజ్యంగా పరిణతి చెందింది.

అవధ్ రాజధాని ఫైజాబాద్లో ఉండేది, అయితే అధికారికంగా "రెసిడెంట్స్" అని పిలువబడే కంపెనీ రాజకీయ ప్రతినిధులు తమ స్థావరాన్ని లక్నోలో ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. దీనికి సమాంతరంగా, రెండవ ఆంగ్లో-మరాఠా యుద్ధం వరకు అవధ్ దర్బార్‌లో పీష్వాకు చెందిన వకీల్ నేతృత్వంలో ఒక మరాఠా రాయబార కార్యాలయం ఉండేది. అత్యంత సంపన్న పాలకుల్లో ఒకరైన అవధ్ నవాబు పౌర అభివృద్ధి కార్యక్రమంలో భాగంగా లక్నోలోని రెసిడెన్సీ భవన సముదాయం నిర్మాణానికి నిధులు సమకూర్చాడు.

1857 నాటి భారతీయ తిరుగుబాటు చివరి దశలలో జరిగిన పోరాటాలలో భాగంగా 1858లో బ్రిటిష్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా జరిగిన తిరుగుబాటులో అవధ్ ఇతర భారతీయ రాష్ట్రాలతో చేతులు కలిపింది. ఈ తిరుగుబాటు సమయంలో, ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి చెందిన బాంబే ఆర్మీ దళాలు వేగవంతమైన సైనిక చర్యల ద్వారా ఐక్యంగా లేని భారతీయ రాష్ట్రాల సమూహాన్ని ఓడించాయి. పట్టుదల గల తిరుగుబాటుదారులు 1859 వసంతకాలం వరకు చెదురుమదురుగా గెరిల్లా దాడులను కొనసాగించారు. ఈ తిరుగుబాటు చారిత్రకంగా అవధ్ దండయాత్రగా కూడా ప్రసిద్ధి చెందింది.

బ్రిటిష్ వారు వారసత్వ హక్కుల రద్దు చట్టం (డాక్ట్రిన్ ఆఫ్ లాప్స్) ద్వారా అవధ్‌ను ఆక్రమించుకున్న తరువాత, నార్త్ వెస్ట్రన్ ప్రావిన్సెస్ అనే పేరు "నార్త్ వెస్ట్రన్ ప్రావిన్సెస్ మరియు అవధ్"గా మారింది.

## చరిత్ర

1572-1580 పరిపాలనా సంస్కరణల సమయంలో అక్బర్ స్థాపించిన ప్రారంభ 12 సుబాలలో *అవధ్ సుబా* ఒకటి (అక్బర్ పాలన ముగిసే సమయానికి ఇది 15 *సుబాలు*గా విస్తరించింది). మొఘల్ *సుబా* *సర్కార్లు* లేదా జిల్లాలుగా విభజించబడింది. *సర్కార్లు* మరింతగా *పరగణాలు* లేదా *మహల్స్*గా విభజించబడ్డాయి. మొదటి సాదత్ అలీ ఖాన్ 9 సెప్టెంబర్ 1722న గిర్ధర్ బహదూర్ స్థానంలో అవధ్ సుబాకి సుబేదార్‌గా నియమించబడ్డాడు. అతను వెంటనే లక్నోకు చెందిన స్వయంప్రతిపత్త షేక్‌జాదాలను, తిలోయ్కు చెందిన రాజా మోహన్ సింగ్‌ను లొంగదీసుకుని, అవధ్‌ను ఒక రాష్ట్రంగా సుస్థిరం చేశాడు. 1728లో, అవధ్ మొఘల్ ప్రభువు రుస్తమ్ అలీ ఖాన్ నుండి వారణాసి, జౌన్‌పూర్, చుట్టుపక్కల ప్రాంతాలను సొంతం చేసుకుంది. ఆజంగఢ్ పాలకుడైన మహాబత్ ఖాన్ను అణిచివేసిన తర్వాత ఆ ప్రావిన్స్‌లో స్థిరమైన పన్ను వసూళ్లను ఏర్పాటు చేసింది. 1739లో సాదత్ ఖాన్ నాదిర్ షా దండయాత్ర నుండి రక్షించడానికి అవధ్ సైన్యాన్ని సమీకరించాడు, చివరకు కర్నాల్ యుద్ధంలో పట్టుబడ్డాడు. అతను నాదిర్ షాతో చర్చలు జరపడానికి ప్రయత్నించాడు కానీ ఢిల్లీలో మరణించాడు.

### స్థాపన
1740లో, అతని వారసుడు సఫ్దర్ జంగ్ రాష్ట్ర రాజధానిని అయోధ్య నుండి ఫైజాబాద్కు మార్చాడు. కప్పం చెల్లించిన తరువాత సఫ్దర్ జంగ్ పర్షియా నుండి గుర్తింపు పొందాడు. అతను సాదత్ ఖాన్ సామ్రాజ్య విస్తరణ విధానాన్ని కొనసాగించాడు. రోహ్తాస్‌గఢ్, చునార్ కోటలకు బదులుగా బెంగాల్‌కు సైనిక రక్షణ ఇస్తానని హామీ ఇచ్చాడు. ముహమ్మద్ ఖాన్ బంగాష్ పాలిస్తున్న ఫరూఖాబాద్లోని కొన్ని భాగాలను మొఘల్ సైనిక సహాయంతో ఆక్రమించుకున్నాడు.

18వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం విచ్ఛిన్నం కావడం ప్రారంభించడంతో, చాలా *సుబాలు* ప్రభావవంతంగా స్వతంత్రమయ్యాయి. బెంగాల్, దక్కన్లోని ప్రాంతీయ అధికారులు తమ స్వయంప్రతిపత్తిని ప్రకటించడంతో పాటు మరాఠా సామ్రాజ్యం ఆవిర్భావంతో, అవధ్ పాలకులు కూడా క్రమంగా తమ సార్వభౌమాధికారాన్ని ప్రకటించుకున్నారు. సఫ్దర్ జంగ్ ఢిల్లీ పాలకుడిని నియంత్రించే స్థాయికి ఎదిగాడు, ఇతర మొఘల్ ప్రముఖుల సహకారంతో అహ్మద్ షా బహదూర్ను మొఘల్ సింహాసనంపై కూర్చోబెట్టాడు. 1748లో అతను అహ్మద్ షా అధికారిక మద్దతుతో అలహాబాద్ సుబాను పొందాడు. భౌగోళిక విస్తరణ పరంగా అవధ్‌కు ఇది అత్యున్నత దశ (Zenith) అని చెప్పవచ్చు. 

తరువాతి నవాబు, షుజా-ఉద్-దౌలా, మొఘల్ చక్రవర్తిపై అవధ్ నియంత్రణను విస్తరించాడు. అతను 1762లో రెండవ షా ఆలంకు వజీర్గా నియమించబడ్డాడు. బెంగాల్ యుద్ధంలో బ్రిటిష్ వారిపై విఫల దండయాత్రల తర్వాత అతనికి ఆశ్రయం కల్పించాడు.

### బ్రిటిష్ వారి ప్రవేశం, నియంత్రణ
అవధ్ ఒక సంపన్న ప్రాంతంలో ఉన్నందున, అవధ్ నవాబులు అనుభవిస్తున్న సంపదను బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ త్వరగానే గమనించింది. మొదట, బ్రిటిష్ వారు బెంగాల్ సరిహద్దులను, అక్కడి తమ లాభదాయకమైన వాణిజ్యాన్ని రక్షించుకోవాలని భావించారు; ఆ తరువాతే ప్రత్యక్ష విస్తరణ జరిగింది.

#### షుజా-ఉద్-దౌలా
1764 నాటి బక్సర్ యుద్ధంలో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ అవధ్ నవాబ్ షుజా-ఉద్-దౌలా, పదవీచ్యుతుడైన బెంగాల్ నవాబ్ మీర్ ఖాసింల కూటమిని ఓడించడంతో బ్రిటిష్ ఆధిపత్యం స్థాపించబడింది. ఒకప్పుడు ఎదుగుతున్న అవధ్‌కి ఈ యుద్ధం ఒక మలుపుగా మారింది. తక్షణ ఫలితంగా బ్రిటిష్ వారు చునార్ కోటను ఆక్రమించారు, బెనారస్ ఒప్పందం (1765) ప్రకారం కోరా, అలహాబాద్ ప్రావిన్సులను మొఘల్ పాలకుడు రెండవ షా ఆలంకు అప్పగించారు. అదనంగా షుజా-ఉద్-దౌలా 5 మిలియన్ రూపాయలను నష్టపరిహారంగా చెల్లించాల్సి వచ్చింది, దానిని ఒక సంవత్సరంలోనే చెల్లించాడు. దీర్ఘకాలికంగా ఇది అవధ్ అంతర్గత వ్యవహారాలలో బ్రిటిష్ వారి ప్రత్యక్ష జోక్యానికి దారితీసింది, అవధ్ మరాఠాలకు వ్యతిరేకంగా బఫర్ (రక్షణ) రాష్ట్రంగా ఉపయోగపడింది. ఈ ఒప్పందం బ్రిటిష్ వ్యాపారులకు అనేక కస్టమ్స్ సుంకాల నుండి ప్రత్యేక అధికారాలు, మినహాయింపులను కూడా మంజూరు చేసింది, దీనివల్ల బ్రిటిష్ గుత్తాధిపత్యం ఏర్పడి ఉద్రిక్తతలకు దారితీసింది.

బ్రిటిష్ వారితో జరిగిన బెనారస్ ఒప్పందంలో (1773), వాస్తవంగా ఆ ప్రాంతంపై (నియంత్రణ కలిగి ఉన్న బ్రిటిష్ వారి నుండి) షుజా-ఉద్-దౌలా కోరా, అలహాబాద్ ప్రావిన్సులను 50 లక్షల రూపాయలకు కొనుగోలు చేశాడు. మరాఠాల ఆసక్తులకు వ్యతిరేకంగా అవధ్‌ను ఒక బఫర్ రాష్ట్రంగా విస్తరించేందుకు కంపెనీ కిరాయి సైనికుల ఖర్చును, మొదటి రోహిల్లా యుద్ధంలో సైనిక సహాయాన్ని పెంచాడు. వారన్ హేస్టింగ్స్ తీసుకున్న ఈ చర్య ఇతర కంపెనీ నాయకులలో ప్రాచుర్యం పొందలేదు, కానీ హేస్టింగ్స్ అవధ్‌పై కఠినమైన విధానాన్ని కొనసాగించాడు. మరాఠాలకు వ్యతిరేకంగా అవధ్ ఒక బఫర్ రాష్ట్ర హోదాను బలోపేతం చేయడానికి ఈ సైనిక సహాయం చేస్తున్నట్లు సమర్థించుకున్నాడు. అవధ్ విధానాన్ని రూపొందించడానికి, దాని అంతర్గత వ్యవహారాలను నిర్దేశించడానికి హేస్టింగ్స్ ఆ సంవత్సరమే లక్నోలో నివాసి నథానియల్ మిడిల్టన్ను నియమించాడు. 1774లో మొదటి రోహిల్లా యుద్ధం ముగిసే సమయానికి, అవధ్ రోహిల్‌ఖండ్ మొత్తాన్ని, మిడిల్ దోయాబ్ ప్రాంతాన్ని పొందింది, స్వతంత్ర రాంపూర్ రాష్ట్రాన్ని మాత్రమే రోహిల్లా ప్రాంతంగా వదిలివేసింది.

#### ఆసఫ్-ఉద్-దౌలా
బ్రిటిష్ వారి సహాయంతో ఆసఫ్-ఉద్-దౌలా అవధ్ నవాబుగా పదవీ బాధ్యతలు స్వీకరించాడు. దీనికి ప్రతిఫలంగా కుదుర్చుకున్న బెనారస్ ఒప్పందం (1775) కిరాయి సైనికుల ఖర్చును మరింత పెంచింది, బెనారస్, ఘాజీపూర్, చునార్, జౌన్‌పూర్ *సర్కార్లను* బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించింది. అప్పటి నుండి అవధ్ ఎల్లప్పుడూ కంపెనీ డిమాండ్లను తీరుస్తూ వచ్చింది, కంపెనీ రాష్ట్రంపై మరింత భూమి, ఆర్థిక నియంత్రణను డిమాండ్ చేస్తూనే ఉంది.

చునార్ ఒప్పందం (1781) ఖర్చులను తగ్గించడానికి అవధ్ సేవలో ఉన్న బ్రిటిష్ దళాల సంఖ్యను తగ్గించాలని భావించింది. కానీ ఆసఫ్-ఉద్-దౌలా పాలనలో అస్థిరత కారణంగా బ్రిటిష్ సహాయంపై ఆధారపడవలసి రావడం వల్ల, ముఖ్యంగా కీలుబొమ్మ ప్రభుత్వంలా మారడం వల్ల ఈ ప్రయత్నం విఫలమైంది.

#### తర్వాతి పాలకులు
బ్రిటిష్ వారి జోక్యంతో, అందులో భాగంగా బెంగాల్ గవర్నర్ జనరల్ సర్ జాన్ షోర్ లక్నోలో అతని పాలనను వ్యక్తిగతంగా ప్రకటించడంతో రెండవ సాదత్ అలీ ఖాన్ 1798లో అవధ్ సింహాసనాన్ని అధిరోహించాడు. 21 ఫిబ్రవరి 1798న సంతకం చేసిన ఒక ఒప్పందం బ్రిటిష్ వారికి చెల్లించే సబ్సిడీని (కప్పం) సంవత్సరానికి 70 లక్షల రూపాయలకు పెంచింది.

నెపోలియన్ యుద్ధాలు, కంపెనీ నుండి ఎక్కువ ఆదాయం కోసం బ్రిటిష్ వారి డిమాండ్ల నేపథ్యంలో, 1801లో వార్షిక కప్పానికి బదులుగా లార్డ్ వెల్లెస్లీ ఒత్తిడితో రెండవ సాదత్ అలీ ఖాన్ రోహిల్‌ఖండ్, దిగువ దోయాబ్ మొత్తాన్ని అలాగే గోరఖ్‌పూర్ *సర్కార్‌ను* బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించాడు. ఈ అప్పగింత వల్ల రాజ్య విస్తీర్ణం సగానికి తగ్గిపోయింది. (అప్పగించిన గోరఖ్‌పూర్ మినహా) రాజ్య విస్తీర్ణం అసలు మొఘల్ సుబా అవధ్‌కు మాత్రమే పరిమితమైంది. ఇది బ్రిటిష్ వారి ప్రత్యక్ష పాలనలో ఉన్న భూభాగంతో చుట్టుముట్టబడి ఉండటం వల్ల, బఫర్ రాష్ట్రంగా ఉపయోగపడకుండా పోయింది. ఈ ఒప్పందం ప్రధానంగా అవధ్ పౌరులకు సేవ చేసే ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయాలని కూడా ఆదేశించింది. ఈ డిమాండ్‌ను నెరవేర్చడంలో విఫలమవడాన్ని ఆధారంగా చేసుకుని బ్రిటిష్ వారు తరువాత అవధ్ ఆక్రమణను సమర్థించుకున్నారు.

ఫరూఖాబాద్, రాంపూర్లను ఇంకా బ్రిటిష్ వారు ఆక్రమించుకోలేదు; బదులుగా అవి ఆ సమయంలో ప్రత్యేక సంస్థానాలుగా పనిచేశాయి.

ఈ రాజ్యం మే 1816లో బ్రిటిష్ వారి రక్షిత ప్రాంతంగా మారింది. మూడేళ్ల తర్వాత, 1819లో, గాజీ-ఉద్-దిన్ హైదర్ షా మార్క్విస్ ఆఫ్ హేస్టింగ్స్ సలహాతో *బాద్షా* (రాజు) బిరుదును స్వీకరించాడు. ఇది మొఘల్ సామ్రాజ్యం నుండి అధికారిక స్వాతంత్ర్యాన్ని సూచించింది.

1800ల ప్రారంభం నుండి ఆక్రమణ వరకు, క్రమక్రమంగా అనేక ప్రాంతాలు బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించబడ్డాయి.

### బ్రిటిష్ వారి ఆక్రమణ

7 ఫిబ్రవరి 1856న, అప్పటి గవర్నర్ జనరల్ లార్డ్ డల్హౌసీ ఆదేశం మేరకు, అంతర్గత దుష్పరిపాలన ఆరోపణల నేపథ్యంలో వారసత్వ హక్కుల రద్దు చట్టం నిబంధనల కింద అవధ్ నవాబు వాజిద్ అలీ షాను పదవీచ్యుతుడిని చేసి, అవధ్ రాష్ట్రాన్ని బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ భూభాగాలలో విలీనం చేశారు.

### 1857 భారతీయ తిరుగుబాటు
1857 నాటి భారతీయ తిరుగుబాటు సమయంలో 5 జూలై 1857, 3 మార్చి 1858 మధ్య, వాజిద్ అలీ షా భార్య బేగం హజ్రత్ మహల్ తమ కుమారుడైన బిర్జిస్ ఖాదిర్‌ను అవధ్ *వాలి*గా (పాలకుడిగా) ప్రకటించి, తాను అతని తరపున రాజప్రతినిధిగా (regent) పరిపాలించింది. తిరుగుబాటు సమయంలో, బ్రిటిష్ వారు ఆ భూభాగంపై నియంత్రణ కోల్పోయారు; తదుపరి పద్దెనిమిది నెలలలో వారు తమ పాలనను పునఃస్థాపించారు, ఈ కాలంలో కాన్పూర్ ముట్టడి వంటి సంఘటనల్లో మారణకాండలు జరిగాయి.

తిరుగుబాటు తరువాత, అవధ్ భూభాగం వాయవ్య ప్రావిన్సులతో విలీనం చేయబడి, పెద్దదైన *నార్త్-వెస్ట్రన్ ప్రావిన్సెస్ అండ్ అవధ్* ప్రావిన్స్‌గా ఏర్పడింది. 1902లో, దీని పేరు యునైటెడ్ ప్రావిన్సెస్ ఆఫ్ ఆగ్రా అండ్ ఔధ్గా మార్చబడింది. 1921లో, ఇది యునైటెడ్ ప్రావిన్సెస్ ఆఫ్ బ్రిటిష్ ఇండియాగా మారింది. 1937లో, ఇది యునైటెడ్ ప్రావిన్సెస్గా మారి, స్వతంత్ర భారతదేశంలో ఒక ప్రావిన్స్‌గా కొనసాగింది. చివరకు 1950లో ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంగా మారింది.

## ప్రభుత్వం

### సామంత రాష్ట్రాలు
అవధ్‌లో కింది సామంత సంస్థానాలు (ఎస్టేట్‌లు) —తాలూక్దారీలు లేదా పరగణాలు— ఉన్నాయి:
*బల్రాంపూర్ ఎస్టేట్
*1740 వరకు బెనారస్ రాష్ట్రం
*భద్రీ ఎస్టేట్
*ఇతౌంజా ఎస్టేట్
*జహంగీరాబాద్ ఎస్టేట్
*కోహ్రా ఎస్టేట్
*మహమూదాబాద్ ఎస్టేట్
*నాన్‌పరా తాలూకాదారీ
*ప్రతాప్‌గఢ్ ఎస్టేట్
*తులసిపూర్ రాష్ట్రం

### ఉప విభాగాలు
అక్బర్ సృష్టించిన సమయంలో, అవధ్ సుబాలో 5 *సర్కార్లు* ఉండేవి, ఇవి మళ్లీ 38 *పరగణాలుగా* విభజించబడ్డాయి:

### పాలకులు
అవధ్ రాష్ట్ర మొదటి పాలకుడు షియా ముస్లిం సయ్యద్ కుటుంబానికి చెందినవాడు. అతను పర్షియాలోని నిషాపూర్కు చెందిన మూసా అల్-కాధిమ్ వారసుడు. కానీ ఈ రాజవంశం పితృస్వామ్య క్రమంలో కారా యూసుఫ్ ద్వారా కారా కోయున్లూకు కూడా చెందినది. వారు వారి లౌకికవాదానికి, విశాల దృక్పథానికి ప్రసిద్ధి చెందారు.

పాలకులందరూ 'నవాబ్' బిరుదును ఉపయోగించారు.

### రెసిడెంట్లు

## జనాభా
పద్దెనిమిదవ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, అవధ్ జనాభా సుమారు 3 మిలియన్లుగా (30 లక్షలు) అంచనా వేయబడింది. 18వ శతాబ్దం నాటికి అవధ్ ఒక జనాభా మార్పును చూసింది, ఇందులో లక్నో, వారణాసి నగరాలు ఆగ్రా, ఢిల్లీలను వెనక్కినెట్టి 2,00,000 కంటే ఎక్కువ జనాభాతో మెట్రోపాలిటన్ నగరాలుగా విస్తరించాయి. ఈ కాలంలో యమునా నది ఒడ్డున ఉన్న భూములు తరచుగా కరువు పరిస్థితులను ఎదుర్కొన్నాయి, కానీ బైస్‌వారా ప్రాంతం వాటిని ఎదుర్కోలేదు.

ఈ రాష్ట్రాన్ని ముస్లింలు పాలిస్తున్నప్పటికీ, అవధ్ జనాభాలో మెజారిటీ అనగా సుమారు ఐదింట నాలుగు వంతుల మంది హిందువులు.

## సంస్కృతి
అవధ్ నవాబులు పర్షియాలోని నిషాపూర్కు చెందిన సయ్యద్ వంశానికి చెందినవారు. వారు షియా ముస్లింలు, షియా మతాన్ని రాష్ట్ర మతంగా ప్రోత్సహించారు. షియా పవిత్ర నగరాలైన నజాఫ్, కర్బలాలకు బ్రిటిష్ వారు క్రమం తప్పకుండా చెల్లింపులు చేసే అవధ్ వీలునామా వ్యవస్థను గాజీ-ఉద్-దిన్ హైదర్ షా ప్రవేశపెట్టాడు. ఈ చెల్లింపులతో పాటు, గాజీ-ఉద్-దిన్ భార్యలకు, తల్లికి జీవితకాల పెన్షన్లు 1825లో తీసుకున్న మూడవ అవధ్ రుణంపై వడ్డీగా పనిచేశాయి.

హిందువులు, ఇతర ధార్మిక మతాల అనుచరులకు అలహాబాద్, వారణాసి, అయోధ్య నగరాలు ముఖ్యమైన యాత్రా స్థలాలుగా ఉన్నాయి. కొందరు ముస్లింలు బహ్రైచ్ పట్టణాన్ని కూడా పవిత్రంగా భావిస్తారు.

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు
*
*అవధ్ రాష్ట్ర వంశచిహ్నం (Heraldry)

వర్గం:ఉత్తర ప్రదేశ్ చరిత్ర
వర్గం:భారతదేశ ముస్లిం రాజవంశాలు