రొమేనియా రాజ్యం

**రొమేనియా రాజ్యం** (రోమేనియను: రీగచ్యుల్ రొమానియే) ఒక రాజ్యాంగబద్ధమైన రాచరిక వ్యవస్థ. ఇది హోహెన్‌జోల్లెర్ను-సిగ్మారింగెను యువరాజు కార్ల్‌కు రాజుగా మొదటి కరోలు పేరుతో పట్టాభిషేకం జరిగిన 1881 మార్చి 25న (పాత పద్ధతి ప్రకారం మార్చి 13న) ప్రారంభమై మొదటి మైఖేలు రాజు పదవీ త్యాగం చేసి, రొమేనియను పార్లమెంటు రొమేనియను పీపుల్సు రిపబ్లిక్కును ప్రకటించిన 1947 వరకు కొనసాగింది.

1859 నుండి 1877 వరకు, రొమేనియా రెండు రాజ్యాల వ్యక్తిగత కూటమిగా ఉన్న స్థితి నుండి (అవి మాల్డోవా, వల్లాచియా) ఒకే యువరాజు పాలనలో "చిన్న కూటమి"గా పిలువబడిన మాల్డోవా, వల్లాచియా ఏకీకరణ ద్వారా, హోహెను‌జోల్లెర్ను రాచరికంతో ఒక స్వయంప్రతిపత్తి గల రాజ్యంగా పరిణామం చెందింది. ఈ దేశం రొమేనియను స్వాతంత్ర్య యుద్ధంగా స్థానికంగా పిలువబడిన 1877–1878 రష్యా-టర్కీ యుద్ధం సమయంలో ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం నుండి స్వాతంత్ర్యం పొందింది. ఆ తర్వాత ఉత్తర డోబ్రుజాకు బదులుగా బెస్సరేబియా దక్షిణ భాగాన్ని అప్పగించవలసి వచ్చింది. మొదటి కరోల్ రాజు పాలనలో 1881 మార్చి 13 (పాత పద్ధతి) / 25, 1914 సెప్టెంబరు 27 (పాత పద్ధతి) / అక్టోబరు 10 మధ్య ఉన్న రాజ్య భూభాగాన్ని, మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత రాష్ట్రంలో భాగమైన ప్రావిన్సులను (బెస్సరేబియా, బనాటు, బుకోవినా, ట్రాన్సిల్వేనియా) కలుపుకున్న "గ్రేటరు రొమేనియా" నుండి వేరు చేయడానికి, కొన్నిసార్లు రొమేనియను పాత రాజ్యంగా సూచిస్తారు.

బుకోవినా, ట్రాన్సిల్వేనియా దక్షిణ భాగాలను మినహాయించి, ఈ భూభాగాలను 1940లో నాజీ జర్మనీ లేదా సోవియట్ యూనియన్ ఒత్తిడితో పొరుగు దేశాలకు అప్పగించారు. 1938లో కింగ్ 2వ కరోలు చేత 1923 రాజ్యాంగం రద్దు చేయబడిన తర్వాత రొమేనియా రాజ్యం ఒక నిరంకుశ రాచరిక రాజ్యంగా మారింది. ఆ తర్వాత 1940లో కింగ్ 2వ కరోలు Iబలవంతంగా పదవీచ్యుతుడైన తర్వాత అది ఇయాను ఆంటోనెస్కు ఆధ్వర్యంలో ఒక సైనిక నియంతృత్వంగా మారింది. ఆయన వారసుడైన కింగు 1వ మైఖేలు కేవలం నామమాత్రపు పాలకుడిగా ఉండి. ఎటువంటి రాజకీయ అధికారం లేకుండా పోయాడు. దేశం పేరును లెజియనరీ రొమేనియాగా మార్చారు.

అక్షరాజ్యాల పక్షాన రెండవ ప్రపంచ యుద్ధంలో జరిగిన వినాశకరమైన సైనిక చర్య, 1944లో ఇయాన్ ఆంటోనెస్కుకు వ్యతిరేకంగా కింగ్ మైఖేలు తిరుగుబాటుకు దారితీసింది. దీని ఫలితంగా రొమేనియా రాజ్యం మళ్ళీ రాజ్యాంగబద్ధ రాచరిక రాజ్యంగా మారి, మిత్రరాజ్యాల పక్షంలో చేరింది మరియు ఉత్తర ట్రాన్సిల్వేనియాను తిరిగి పొందింది. పొరుగున ఉన్న సోవియటు యూనియను ప్రభావం, కమ్యూనిస్టుల ఆధిపత్యంలోని సంకీర్ణ ప్రభుత్వాలు అనుసరించిన విధానాలు చివరికి రాచరిక వ్యవస్థ రద్దుకు దారితీశాయి. 1947 చివరి రోజున రొమేనియా సోవియటు సామంతరాజ్యంగా రాజ్యంగా మారి పీపుల్సు రిపబ్లిక్కు ఆఫ్ రొమేనియాగా అవతరించింది.

## చరిత్ర
### ఏకీకరణ - రాచరికం
1859లో అలెగ్జాండ్రు ఇయోను కుజా మొల్దవియా, వల్లాచియా రెండింటికీ యువరాజుగా అధికారంలోకి రావడం, నామమాత్రపు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యంసామంతత్వం కింద ఒకే పాలకుడి క్రింద గుర్తించదగిన రొమేనియను దేశాన్ని ఏకం చేసింది. 1862 జనవరి 24 (పాత పద్ధతి) / ఫిబ్రవరి 5న ఈ రెండు సంస్థానాలు అధికారికంగా ఏకం చేయబడి రొమేనియా సంస్థానంగా ఏర్పడ్డాయి. దీని రాజధానిగా బుకారెస్టు ఉంది.

11 (పాత పద్ధతి) / 1866 ఫిబ్రవరి 23న సంప్రదాయవాదులు తీవ్రవాద ఉదారవాదులతో కూడిన "భయంకరమైన సంకీర్ణం"  కుజాను పదవీ విరమణ చేయమని బలవంతం చేసింది. ఏకీకరణకు భవిష్యత్తు స్వాతంత్ర్యానికి జర్మనీ మద్దతును పొందడానికి హోహెను‌జోల్లెర్ను-సిగ్మారింగెను‌కు చెందిన జర్మనీ యువరాజు చార్లెసు‌ను రొమేనియా యువరాజుగా నియమించారు. ఆయన వెంటనే తన పేరును రొమేనియను స్పెల్లింగు‌లో కరోలుగా మార్చుకున్నాడు. తరువాత ఆయన వంశీకులు 1947లో రాచరికం పతనం అయ్యే వరకు రొమేనియాను పరిపాలించారు.

రెండు సంస్థానాల అధికారిక ఏకీకరణ జరిగిన దశాబ్దానికి పైగా, రొమేనియా నామమాత్రంగా ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యానికి సామంతురాజ్యంగా ఉంది. అయితే ఇది క్రమంగా ఒక చట్టపరమైన కల్పనగా మారింది. రొమేనియాకు దాని స్వంత జెండా, జాతీయ గీతం ఉండేవి.  1867 నుండి దాని స్వంత కరెన్సీ కూడా ఉంది. 1877–1878 రష్యను-టర్కిషు యుద్ధం తరువాత. బెర్లిను ఒప్పందం 1878 ద్వారా రొమేనియా ఒక స్వతంత్ర రాజ్యంగా గుర్తింపు పొందింది. తరువాత డోబ్రుజాను స్వాధీనం చేసుకుంది. అయినప్పటికీ అది దక్షిణ బెస్సరేబియాను (బుడ్జాకు) రష్యాకు అప్పగించవలసి వచ్చింది.1881 మార్చి 15న పూర్తి సార్వభౌమాధికారాన్ని చాటుకుంటూ రొమేనియను పార్లమెంటు దేశాన్ని రాజ్యంగా ప్రకటించింది. మే 10న  కరోలు రాజుగా పట్టాభిషేకం చేసుకున్నాడు.

ఒట్టోమన్, ఆస్ట్రియా-హంగేరీ, రష్యన్ సామ్రాజ్యాల మధ్య ఇరుక్కుపోయిన ఈ కొత్త రాజ్యం దాని నైరుతి, దక్షిణ, ఈశాన్య సరిహద్దులలో స్లావికు జనాభా, తూర్పున నల్ల సముద్రం, పశ్చిమ, వాయువ్య సరిహద్దులలో హంగేరియన్ పొరుగువారితో తన సాంస్కృతిక, విద్యా, పరిపాలనా నమూనాల కోసం పశ్చిమ దేశాల వైపు, ముఖ్యంగా ఫ్రాన్సు వైపు చూసింది. 

ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యానికి వ్యతిరేకంగా జరిగిన మొదటి బాల్కను యుద్ధంలో పాల్గొనకుండా, రొమేనియా రాజ్యం 1913 జూన్‌లో బల్గేరియా జార్డం‌కు వ్యతిరేకంగా రెండవ బాల్కను యుద్ధంలో ప్రవేశించింది. 3,30,000 మంది రొమేనియను సైనికులు డాన్యూబు నదిని దాటి బల్గేరియాలోకి ప్రవేశించారు. ఒక సైన్యం దక్షిణ డోబ్రుజాను ఆక్రమించగా మరొకటి ఉత్తర బల్గేరియాలోకి వెళ్లి సోఫియాకు ముప్పు కలిగించి యుద్ధాన్ని ముగించడంలో సహాయపడింది. ఈ విధంగా రొమేనియా తాను చాలా సంవత్సరాలుగా కోరుకుంటున్న జాతిపరంగా మిశ్రమ జనాభా ఉన్న దక్షిణ డోబ్రుజా భూభాగాన్ని పొందింది.

1916లో రొమేనియా ట్రిపులు ఎంటెంటె పక్షాన మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో ప్రవేశించింది. రొమేనియా బల్గేరియాతో సంఘర్షణలో పాల్గొంది. కానీ దాని ఫలితంగా బల్గేరియను దళాలు వరుస విజయవంతమైన యుద్ధాల తర్వాత బుకారెస్టు ఒప్పందం, బెర్లిను కాంగ్రెసు ద్వారా బల్గేరియా నుండి గతంలో అప్పగించబడిన డోబ్రుజాను తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నాయి. రొమేనియను దళాలు సైనికపరంగా అంతగా రాణించనప్పటికీ యుద్ధం ముగిసే నాటికి ఆస్ట్రియను, రష్యను సామ్రాజ్యాలు కనుమరుగయ్యాయి; ట్రాన్సిల్వేనియా, బెసరేబియా, బుకోవినాలో ప్రతినిధి సంస్థలుగా ప్రకటించబడిన వివిధ అసెంబ్లీలు రొమేనియాతో విలీనం కావాలని నిర్ణయించాయి. 1919లో సెయింటు-జెర్మైను ఒప్పందం ద్వారా, 1920లో ట్రియానాను ఒప్పందం ద్వారా వారు కోరిన చాలా భూభాగాలు రొమేనియాకు కేటాయించబడ్డాయి.

### పాత రాజ్యం (1881–1918)
**రొమేనియను పాత రాజ్యం** (రోమేనియను భాషలో వీకియులు రెగాటు లేదా కేవలం రెగాటు; జర్మనీ భాషలో రెగాటు లేదా ఆల్ట్రైచు) అనేది మొదటి స్వతంత్ర రొమేనియను జాతీయ రాజ్యంచే పాలించబడిన భూభాగాన్ని సూచించే ఒక వాడుక పదం. ఇది డాన్యూబియను ప్రిన్సిపాలిటీలైన వల్లాచియా  మోల్డావియాతో కూడి ఉంది. 1856 పారిసు ఒప్పందం ఆధ్వర్యంలో ఆ సమయంలో ఒట్టోమను సామ్రాజ్యం ఆధిపత్యం కింద ఉన్న ఈ రెండు దేశాల తాత్కాలిక దివాను‌లు తమ యువరాజుగా అలెగ్జాండరు ఇయోను కుజాకు ఓటు వేయడంతో ఇది సాధించబడింది. తద్వారా వాస్తవ ఏకీకరణ జరిగింది. ఈ ప్రాంతం స్వయంగా ఆ రాజకీయ చర్య ఫలితంగా నిర్వచించబడింది. దీని తర్వాత 1878లో ఉత్తర డోబ్రుజాను చేర్చడం 1881లో రొమేనియా రాజ్య ప్రకటన 1913లో దక్షిణ డోబ్రుజాను విలీనం చేయడం జరిగాయి.

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత ఈ పదం వాడుకలోకి వచ్చింది. అప్పుడు పాత రాజ్యం ట్రాన్సిల్వేనియా, బనాటు, బెసరేబియా, బుకోవినాలనుహు కలిగి ఉన్న బృహతు రొమేనియాకు వ్యతిరేకంగా ఉండేది. ఈ రోజులలో ఈ పదం ప్రధానంగా చారిత్రక ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది. పాత రాజ్యం, ప్రస్తుత సరిహద్దులలో చేర్చబడిన రొమేనియాలోని అన్ని ప్రాంతాలకు (అంటే: వల్లాచియా, మోల్డోవియా, ఉత్తర డోబ్రుజా) ఒక సాధారణ పదంగా ఉపయోగించబడుతుంది.

### మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో ప్రవేశించడానికి రొమేనియా ఆలస్యం చేసినప్పటికీ చివరికి 1916లో కేంద్ర శక్తుల మీద యుద్ధం ప్రకటించింది. కేంద్ర శక్తులు దేశం ట్రాన్సిల్వేనియా మీద దాడిని త్వరగా అణచివేసి. 1916 చివరి నాటికి బుకారెస్టు, వ్యూహాత్మకంగా ముఖ్యమైన చమురు క్షేత్రాలతో సహా వల్లాచియా, డోబ్రూజాను ఆక్రమించడంతో రొమేనియా సైనిక పోరాటం ప్రతిష్టంభనతో ముగిసింది. 1917లో ముఖ్యంగా మరషెష్టి యుద్ధంలో రొమేనియా తీవ్ర ప్రతిఘటన చూపినప్పటికీ అక్టోబరు విప్లవం తరువాత రష్యా యుద్ధం నుండి వైదొలగడం వల్ల. కేంద్ర శక్తులచే దాదాపు పూర్తిగా చుట్టుముట్టబడిన రొమేనియా కూడా యుద్ధం నుండి వైదొలగవలసి వచ్చింది. ఫోక్షాని సంధి మీద మరుసటి సంవత్సరం 1918 మేలో బుకారెస్టు ఒప్పందం మీద సంతకం చేసింది. కానీ థెస్సలోనికి ఫ్రంటు‌లో విజయవంతమైన దాడి బల్గేరియాను యుద్ధం నుండి బయటకు నెట్టిన తర్వాత రొమేనియా ప్రభుత్వం త్వరగా తిరిగి నియంత్రణను సాధించి పశ్చిమ ఐరోపాలో యుద్ధం ముగియడానికి ఒక రోజు ముందు 1918 నవంబరు 20న సైన్యాన్ని తిరిగి రంగంలోకి దించింది. ఆల్బా ఇలియాలో సమావేశమైన ట్రాన్సిల్వేనియను రొమేనియన్ల ప్రతినిధులు 1918 డిసెంబరు 1న ట్రాన్సిల్వేనియాను రొమేనియా రాజ్యంతో ఏకీకరణను ప్రకటించిన తరువాత. ట్రాన్సిల్వేనియా త్వరలోనే రాజ్యంతో ఏకీకృతం చేయబడింది. అదే విధంగా 1918 ప్రారంభంలో బెస్సరేబియా కూడా ఏకీకృతం చేయబడింది. ఎందుకంటే అక్కడ జరిగిన అంతర్యుద్ధం వల్ల రష్యాలో ఏర్పడిన అధికార శూన్యం *స్ఫాతులు టారి* లేదా జాతీయ మండలిని బెస్సరేబియా రొమేనియాతో ఏకీకరణను ప్రకటించడానికి అనుమతించింది. 1919లో హంగేరియను సోవియటు రిపబ్లికు‌తో యుద్ధం రొమేనియను దళాలచే బుడాపెస్టు ఆక్రమణ, బేలా కును బోల్షివికు పాలన ముగింపుకు దారితీసింది.

### గ్రేటరు రొమేనియా
#### బెస్సరాబియా, బుకోవినా - ట్రాన్సిల్వేనియాలతో యూనియను
పారిసు శాంతి సమావేశంలో, రొమేనియా ట్రాన్సిల్వేనియా భూభాగాలను, బనాటు‌లో కొంత భాగాన్ని, హంగేరీ నుండి ఇతర భూభాగాలను, అలాగే బెస్సరాబియా (ప్రూటు డ్నిస్టరు నదుల మధ్య తూర్పు మోల్డావియా), బుకోవినాను పొందింది. ట్రియానోను ఒప్పందంలో హంగరీ ట్రాన్సిల్వేనియా మీద ఆస్ట్రో-హంగేరియను రాచరికం అన్ని వాదనలను రొమేనియాకు అనుకూలంగా వదులుకుంది. రొమేనియా, బుకోవినా ఏకీకరణ 1919లో సెయింటు జర్మైనీ ఒప్పందంలో ఆమోదించబడింది. 1920లో కొన్ని పాశ్చాత్య శక్తులు పారిసు ఒప్పందం (1920) ద్వారా బెసరేబియా మీద రొమేనియా పాలనను గుర్తించాయి.ఈ విధంగా 1920లో రొమేనియా విస్తీర్ణం 1914లో ఉన్న దాని కంటే రెండు రెట్లకు పైగా పెరిగింది. ఈ కాలంలో చివరి ప్రాదేశిక మార్పు 1923లో జరిగింది. అప్పుడు రొమేనియా, సెర్బు‌లు, క్రోయేటు‌లు, స్లోవేను‌ల రాజ్యం మధ్య కొన్ని సరిహద్దు స్థావరాలు మార్పిడి చేయబడ్డాయి. అత్యంత ముఖ్యమైన రోమేనియను స్వాధీనం జింబోలియా, అయితే యుగోస్లావు స్వాధీనం జాసా టోమికు పట్టణం. 

రొమేనియా తదుపరి ప్రాదేశిక వాదనలు ఏవీ చేయలేదు; అయినప్పటికీ ఆ రాజ్యం విస్తరణ బల్గేరియా, సోవియటు యూనియను, ముఖ్యంగా హంగరీతో సహా దాని పొరుగు దేశాలలో చాలా వాటి నుండి శత్రుత్వాన్ని రేకెత్తించింది. ఇప్పుడు గ్రేటరు రొమేనియాలో గణనీయమైన మైనారిటీ జనాభా ముఖ్యంగా హంగేరియన్లు ఉన్నారు. సమీకరణ సమస్యను ఎదుర్కొంది. ట్రాన్సిల్వేనియాలో గణనీయమైన హంగేరియను, జర్మనీ జనాభా ఉంది. వారు అధికార వ్యవస్థలో ఉండటానికి అలవాటు పడ్డారు; రొమేనియన్ల పట్ల చారిత్రాత్మకంగా ఉన్న ధిక్కార వైఖరితో వారు ఇప్పుడు ప్రతీకార చర్యలకు భయపడ్డారు. యుద్ధానంతర పాలన, రాష్ట్రం కింద పనిచేసే సిబ్బంది అందరూ రొమేనియను భాష మాట్లాడాలని ఒక శాసనాన్ని జారీ చేయడంతో, రెండు వర్గాల వారూ రాజకీయాల నుండి సమర్థవంతంగా మినహాయించబడ్డారు. కొత్త రాజ్యం కూడా అత్యంత కేంద్రీకృతమైనదిగా ఉంది. కాబట్టి బుకారెస్టు‌లోని ప్రభుత్వంలో వ్యక్తిగత సంబంధాలు లేకుండా హంగేరియను లేదా జర్మనీ మైనారిటీలు రాజకీయ ప్రభావాన్ని చూపడం అసంభవం. ఈ విధానాలు ఉన్నప్పటికీ రొమేనియను ప్రభుత్వం జర్మన్లకు, హంగేరియన్లకు వారి వారి భాషలలో ప్రత్యేక పాఠశాలలు, ప్రచురణలు, న్యాయ విచారణలు జరుపుకునే స్వేచ్ఛను అనుమతించింది. ఈ హక్కులు ఇతర మైనారిటీలకు, ముఖ్యంగా యూదులకు విస్తరించబడలేదు.

#### రెండు ప్రపంచ యుద్ధాల మధ్య కాలం
ఫలితంగా ఏర్పడిన మహా ఐక్యత రెండవ ప్రపంచ యుద్ధాన్ని తట్టుకోలేకపోయింది. 1938 వరకు రొమేనియా ప్రభుత్వాలు. సారాంశంలో కాకపోయినా, స్వరూపంలో ఒక ఉదారవాద రాజ్యాంగ రాచరిక వ్యవస్థను కొనసాగించాయి. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తర్వాత వెంటనే వచ్చిన సంవత్సరాలలో ఆధిపత్యం వహించిన జాతీయ ఉదారవాద పార్టీ క్రమంగా అనుయాయవాద, జాతీయవాద పార్టీగా మారింది. 1927లో దాని స్థానంలో జాతీయ రైతుల పార్టీ అధికారంలోకి వచ్చింది. 1930, 1940 మధ్య 25 కంటే ఎక్కువ వేర్వేరు ప్రభుత్వాలు ఏర్పడ్డాయి; రెండవ ప్రపంచ యుద్ధానికి ముందు చివరి కొన్ని సంవత్సరాలలో ఫాసిస్టు ఐరను గార్డు ఇతర రాజకీయ వర్గాల మధ్య వైరం అంతర్యుద్ధ స్థాయికి చేరుకుంది.

1927లో రాజు ఫెర్డినాండు మరణించినప్పుడు ఆయన కుమారుడు ప్రిన్సు కరోలు సింహాసనానికి వారసుడిగా రాకుండా నిరోధించబడ్డాడు. ఎందుకంటే గతంలో జరిగిన వైవాహిక కుంభకోణాల కారణంగా ఆయన సింహాసనం మీద తన హక్కులను వదులుకున్నాడు. తన సోదరుడు నికోలాయి రాజప్రతినిధిగా తన చిన్న కుమారుడు మైఖేలు రాజుగా ఉండగా. మూడు సంవత్సరాలు ప్రవాసంలో గడిపిన తర్వాత కరోలు తన మనసు మార్చుకున్నాడు. అధికారంలో ఉన్న జాతీయ రైతుల పార్టీ మద్దతుతో తిరిగి వచ్చి తనను తాను రాజుగా ప్రకటించుకున్నాడు.

జాతీయ రైతుల పార్టీ నాయకుడు ఇయులియు మానియు కరోలు తన ఉంపుడుగత్తె మాగ్డా లుపెస్కును వదిలివేస్తాడనే వాగ్దానం ఆధారంగా ఆయన తిరిగి రావడానికి మార్గం సుగమం చేశాడు. లుపెస్కు కూడా ఈ ఏర్పాటుకు అంగీకరించింది. అయితే కరోలు తన మాజీ భార్య ఎలెనాను మొదటిసారి తిరిగి కలిసినప్పుడు. ఆమెతో రాజీపడటంలో ఆయన ఆసక్తి లేదని స్పష్టమైంది. కరోలు త్వరలోనే మాగ్డా లుపెస్కును తన వద్దకు తిరిగి రప్పించాడు. ఆమెకు ఉన్న అపకీర్తి ఆయన పాలన మిగిలిన కాలమంతా కరోలు‌కు ఒక పెద్ద భారంగా మారింది. ప్రత్యేకించి ఆమె ఆయన అత్యంత సన్నిహిత సలహాదారుగా, విశ్వసనీయురాలిగా విస్తృతంగా పరిగణించబడటమే దీనికి కారణం. మానియు ఆయన నేషనలు పీజెంటు పార్టీ ఐరను గార్డు‌తో సమానమైన సాధారణ రాజకీయ లక్ష్యాలను పంచుకున్నాయి: ఇద్దరూ రాజు 2వ కరోలు నేషనలు లిబరలు పార్టీ అవినీతి, నియంతృత్వ విధానాలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడారు.

1929లో ప్రారంభమైన ప్రపంచవ్యాప్త మహా మాంద్యం రొమేనియాలో కూడా వ్యాపించి, దేశాన్ని అస్థిరపరిచింది. 1930ల ప్రారంభంలో సామాజిక అశాంతి, అధిక నిరుద్యోగం, సమ్మెలు చోటుచేసుకున్నాయి. అనేక సందర్భాలలో రొమేనియా ప్రభుత్వం సమ్మెలు, అల్లర్లను హింసాత్మకంగా అణచివేసింది. ముఖ్యంగా వాలియా జియులులోని 1929 గని కార్మికుల సమ్మె, గ్రివిటా రైల్వే వర్కుషాపులలో సమ్మె జరిగింది. 1930ల మధ్యలో రొమేనియా ఆర్థిక వ్యవస్థ కోలుకుంది. పరిశ్రమ గణనీయంగా వృద్ధి చెందింది. అయినప్పటికీ సుమారు 80% మంది రొమేనియన్లు ఇప్పటికీ వ్యవసాయ రంగంలోనే ఉపాధి పొందారు. 1920ల ప్రారంభంలో ఫ్రెంచి ఆర్థిక, రాజకీయ ప్రభావం ప్రబలంగా ఉండేది. కానీ ఆ తర్వాత జర్మనీ మరింత ఆధిపత్యం చెలాయించింది (ముఖ్యంగా 1930లలో).

1930లు గడిచేకొద్దీ రొమేనియా అప్పటికే బలహీనంగా ఉన్న ప్రజాస్వామ్యం నెమ్మదిగా ఫాసిస్టు నియంతృత్వం వైపు క్షీణించింది. 1923 నాటి రాజ్యాంగం పార్లమెంటును రద్దు చేయడానికి ఇష్టానుసారం ఎన్నికలు నిర్వహించడానికి రాజుకు పూర్తి స్వేచ్ఛను ఇచ్చింది; ఫలితంగా, రొమేనియా కేవలం ఒక దశాబ్దంలోనే 25 కంటే ఎక్కువ ప్రభుత్వాలను చూసింది.

క్రమంగా ఈ ప్రభుత్వాల మీద అనేక యూదు వ్యతిరేక, తీవ్ర జాతీయవాద, చాలా వరకు కనీసం పాక్షిక-ఫాసిస్టు పార్టీల ఆధిపత్యం పెరిగింది. నేషనలు లిబరలు పార్టీ క్రమంగా ఉదారవాదం కంటే జాతీయవాదంగా మారింది. అయినప్పటికీ రొమేనియా రాజకీయాల మీద తన ఆధిపత్యాన్ని కోల్పోయింది. సాపేక్షంగా మితవాదమైన నేషనలు పీజెంట్సు పార్టీ, దాని మరింత తీవ్రవాద శాఖ అయిన రొమేనియను ఫ్రంటు, నేషనలు-క్రిస్టియను డిఫెన్సు లీగు (ఎల్‌ఎఎన్‌సి), ఐరను గార్డు వంటి పార్టీలచే ఇది వెనక్కి నెట్టబడింది. 1935లో ఎల్‌ఎఎన్‌సి నేషనలు అగ్రేరియను పార్టీతో విలీనమై నేషనలు క్రిస్టియను పార్టీ (ఎన్‌సిపి)గా ఏర్పడింది. పాక్షిక-అతీంద్రియ ఫాసిస్టు ఐరను గార్డు అనేది మునుపటి ఎల్‌ఎఎన్‌సి  ఒక శాఖ. ఇది ఇతర పార్టీల కంటే కూడా జాతీయవాద భావాలను, కమ్యూనిజం మీద భయాన్ని, ఆర్థిక వ్యవస్థ మీద విదేశీయుల, యూదుల ఆధిపత్యం అనే ఆరోపణల మీద ఉన్న ఆగ్రహాన్ని మరింతగా వాడుకుంది.

అప్పటికే ఐరను గార్డు హత్యల రాజకీయాలను అవలంబించింది. వివిధ ప్రభుత్వాలు కూడా దాదాపు అదే రీతిలో ప్రతిస్పందించాయి. 1933 డిసెంబరు 10న లిబరలు ప్రధానమంత్రి అయోను డూకా ఐరను గార్డు‌ను రద్దు చేసి వేలాది మందిని అరెస్టు చేశారు; ఫలితంగా 19 రోజుల తర్వాత ఐరను గార్డు సభ్యులు ఆయన హత్య చేశారు.

1930వ దశకం పొడవునా ఈ జాతీయవాద పార్టీలకు కింగు 2వ కరోలుతో పరస్పర అపనమ్మకంతో కూడిన సంబంధం ఉండేది. అయినప్పటికీ 1937 డిసెంబరులో రాజు జాతీయ క్రైస్తవ పార్టీ నాయకుడు, కవి అయిన ఆక్టేవియను గోగాను రొమేనియా మొదటి ఫాసిస్టు ప్రభుత్వంకు ప్రధానమంత్రిగా నియమించారు. ఈ సమయంలోనే కరోలు అడాల్ఫ్ హిట్లర్ను కలిశారు. ఆయన నాజీ అనుకూల ఐరను గార్డు నేతృత్వంలోని రొమేనియా ప్రభుత్వాన్ని చూడాలనే తన కోరికను వ్యక్తం చేశాడు. దానికి బదులుగా 1938 ఫిబ్రవరి 10న కింగ్ 2వ కరోలు లుపెస్కూ పట్ల గోగా చేసిన బహిరంగ అవమానాన్ని ఒక కారణంగా చూపి ప్రభుత్వాన్ని రద్దు చేసి, స్వల్పకాలిక రాజ నియంతృత్వాన్ని స్థాపించారు. 17 రోజుల తర్వాత ఒక కొత్త రాజ్యాంగం ద్వారా దీనికి ఆమోదం లభించింది. దీని ప్రకారం రాజు స్వయంగా ప్రధానమంత్రిని మాత్రమే కాకుండా మంత్రులందరినీ నియమించేవారు.

1938 ఏప్రిల్‌లో కింగు కరోలు ఐరను గార్డు నాయకుడు కార్నెలియు జెలియా కోడ్రేను (అకా "ది కెప్టెన్")ను అరెస్టు చేయించి జైలులో పెట్టించారు.1938 29–30 నవంబరు  రాత్రి, కోడ్రేను, ఇతర లెజియను ‌నైరు‌లు జైలు నుండి పారిపోవడానికి ప్రయత్నిస్తున్నారని చెబుతూ చంపబడ్డారు. అటువంటి పలాయన ప్రయత్నం ఏదీ జరగలేదని, ఐరను గార్డు కమాండోలు చేసిన వరుస హత్యలకు ప్రతీకారంగా వారిని హత్య చేశారని సాధారణంగా అంగీకరిస్తారు.

రాజ నియంతృత్వం స్వల్పకాలికం. 1939 మార్చి 7న అర్మాండు కాలినెస్కూ ప్రధానమంత్రిగా కొత్త ప్రభుత్వం ఏర్పడింది; 1939 సెప్టెంబరు 21న రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రారంభమైన మూడు వారాల తర్వాత కోడ్రేను హత్యకు ప్రతీకారం తీర్చుకుంటున్న లెజియను‌నైరు‌లచే కాలినెస్కూ కూడా హత్య చేయబడ్డారు.

1939లో జర్మనీ సోవియట్ యూనియన్ మోలోటోవు-రిబ్బెను‌ట్రాపు ఒప్పందం మీద సంతకం చేశాయి. ఇది ఇతర విషయాలతోపాటు బెస్సరేబియా మీద సోవియటు "ఆసక్తి"ని నిర్దేశించింది. 1940 ప్రాదేశిక నష్టాలు పెరుగుతున్న జనాదరణ పొందిన తరువాత కరోలు పదవీ విరమణ చేయవలసి వచ్చింది. జనరలు అయాను ఆంటోనెస్కు రాజ శాసనం ద్వారా రాష్ట్రాన్ని పాలించే పూర్తి అధికారాలను కలిగి ఉన్న కొత్త ప్రధాన మంత్రిగా పేరు పెట్టబడింది.

## ఆర్థిక వ్యవస్థ
### రాజ్య స్థాపనకు ముందు కాలం నుండి మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం వరకు
రాజ్యం ప్రకటించిన సమయానికి దేశంలో అప్పటికే అనేక పారిశ్రామిక సౌకర్యాలు ఉండేవి: 1853 - 1862లో నిర్మించిన అస్సాను, ఒలమాజు ఆవిరి మిల్లులు 1865లో నిర్మించిన ఒక ఇటుకల కర్మాగారం. 1873లో నిర్మించిన రెండు చక్కెర కర్మాగారాలు, వీటితో పాటు మరికొన్ని ఉన్నాయి. 1857లో ప్రపంచంలోనే మొదటి చమురు శుద్ధి కర్మాగారం ప్లోయెస్టిలో నిర్మించబడింది. 1880లో అనేక రైల్వేలు నిర్మించిన తర్వాత సిఎఫ్‌ఆర్ స్థాపించబడింది. రాజ్యం ప్రకటించిన తర్వాత ముందుగా స్థాపించబడిన పారిశ్రామిక సౌకర్యాలు అత్యంత వేగంగా అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభించాయి: మరో 6 పెద్ద చక్కెర కర్మాగారాలు నిర్మించబడ్డాయి. రైల్వే నెట్వర్కు ‌మరింత విస్తరించబడింది. 1891లో మరో ఆధునిక ఇటుకల కర్మాగారం నిర్మించబడింది.

### వ్యవసాయం
ఈ పారిశ్రామిక విజయాలన్నింటితో పాటు రోమేనియా ఆర్థిక వ్యవస్థలో అత్యధిక భాగం వ్యవసాయంపైనే ఆధారపడి ఉంది. 1919లో ఆశ్చర్యకరంగా 72% మంది రోమేనియన్లు వ్యవసాయ రంగంలో నిమగ్నమై ఉన్నారు. ఈ ప్రాంతంలో రొమేనియను రైతాంగం అత్యంత పేదవారిలో ఉంది. యూరపు‌లో అత్యధిక జనన రేటు ఉండటం వలన ఈ పరిస్థితి మరింత దిగజారింది. వ్యవసాయం ప్రాచీనమైనది. యంత్రాలు, రసాయన ఎరువుల గురించి దాదాపుగా ఎవరూ వినలేదు. రెగాటు (యుద్ధానికి ముందు రొమేనియా) సాంప్రదాయకంగా సొంతంగా తక్కువ లేదా భూమి లేని రైతులు పనిచేసే పెద్ద ఎస్టేటు‌ల భూమి. ట్రాన్సిల్వేనియా, బెస్సరాబియాలో పరిస్థితి స్వల్పంగా మెరుగ్గా ఉంది. భూ సంస్కరణల కోసం రైతుల పిలుపులు హిమపాతంలా మారిన తర్వాత రాజు ఫెర్డినాండు బాధ్యత వహించాల్సి వచ్చింది. ముఖ్యంగా రష్యను విప్లవం రైతులను ఈ విషయాన్ని తమ చేతులలోకి తీసుకోవాలని ప్రోత్సహించిన తర్వాత. భూ సంస్కరణ అయితే 1921లో ఆమోదించబడినది (చాలా తక్కువ). పెద్ద భూ యజమానులు ఇప్పటికీ రొమేనియా భూమిలో 30% వరకు నియంత్రణలో ఉన్నారు. రైతులు ఇంధనం కోసం ఆధారపడిన అడవులతో సహా పునఃపంపిణీ చేయబడిన ప్లాట్లు వాటి యజమానులకు ఆహారం ఇవ్వడానికి చాలా చిన్నవిగా ఉన్నాయి. చాలా మంది రైతులు ధాన్యాన్ని పండించే సంప్రదాయాన్ని అధిగమించి నగదు పంటలు పందించలేక పోయారు. గ్రామీణ అధిక జనాభా, సాంకేతిక వెనుకబాటుతనం వంటి ప్రాథమిక సమస్యలను పరిష్కరించడానికి ఏమీ చేయలేదు. యంత్రాల గురించి చెప్పనవసరం లేదు. డ్రాఫ్టు జంతువులు చాలా అరుదుగా ఉండేవి వాస్తవ ఉత్పాదకత మునుపటి కంటే దారుణంగా ఉంది. అంతర్జాతీయ మార్కెట్లో రొమేనియను వ్యవసాయం కష్టాల్లో పడింది. మహా మాంద్యం ప్రారంభంతో పూర్తిగా కుప్పకూలింది.

### విస్తరణ - వృద్ధి
1990 మారకపు రేటు ప్రకారం రొమేనియా 1913 జిడిపి $11.7 బిలియన్లకు చేరింది. అయితే 1990 డాలరు 1938 డాలరు కంటే 9.27 రెట్లు బలహీనంగా ఉంది. అందువలన 1938 మారకపు రేటు ప్రకారం రొమేనియా 1913 జిడిపి $1.262 బిలియన్లకు చేరింది.

1938లో రొమేనియా జిడిపి 387.204 బిలియను లీగా ఉంది. అంచనా వేయబడిన 18.9 మిలియన్ల జనాభాతో తలసరి జిడిపి 20,487 లీగా ఉంది. 1938 సగటు మారకపు రేటు 1 లీకి యుఎస్$0.00732గా ఉంది. ఈ విధంగా రొమేనియా 1938 జిడిపి $2.834 బిలియన్లకు చేరింది. 1938 ఏప్రిల్ 1 నాటికి రొమేనియా ప్రభుత్వ రుణం 1,12,26,72,90,144 లీగా ఉంది. ఇందులో 78,39,80,78,964 లీ విదేశీ రుణం రూపంలో ఉంది. ఈ విధంగా మొత్తం ప్రభుత్వ రుణం రొమేనియా 1938 జిడిపిలో 29 శాతంగా ఉంది. అయితే ప్రభుత్వ విదేశీ రుణం 20% పైగా ఉంది.

### పారిశ్రామిక అభివృద్ధి

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం వల్ల కలిగిన విధ్వంసం ఉన్నప్పటికీ, కొత్త సంస్థల స్థాపన, పాత వాటి అభివృద్ధి ఫలితంగా రొమేనియా పరిశ్రమ గణనీయమైన వృద్ధిని సాధించింది. మలాక్సా పారిశ్రామిక ఇంజనీరింగు. ఉత్పాదక సంస్థను 1921లో రొమేనియను పారిశ్రామికవేత్త నికోలాయి మలాక్సా స్థాపించారు. ఇది ముఖ్యంగా రైల్వే రోలింగు స్టాకు నిర్వహణ, తయారీతో వ్యవహరించింది. ఇది వేగంగా అభివృద్ధి చెందింది. 1930 నాటికి రొమేనియా లోకోమోటివు‌ల దిగుమతిని పూర్తిగా నిలిపివేయగలిగింది. అవసరమైన రైల్వే పరికరాలన్నీ స్థానిక పరిశ్రమల ద్వారానే సరఫరా చేయబడ్డాయి. కొత్త ప్రావిన్సులతో పాటుగా స్వాధీనం చేసుకున్న పారిశ్రామిక సౌకర్యాలు, ఉదాహరణకు రెసిటా వర్క్సు, రొమేనియను భారీ పరిశ్రమల వేగవంతమైన అభివృద్ధికి కూడా దోహదపడ్డాయి. ఇతర ముఖ్యమైన సంస్థలు రాగియేతర లోహాలను ఉత్పత్తి చేసే కోప్సా మికా వర్క్సు రొమేనియను ఆప్టికల్ ఎంటరు‌ప్రైజు. నిర్మాణం కూడా అభివృద్ధి చెందింది, కారామాను క్రాసు (1928), ఆర్కులు డి ట్రియంఫు (1936), మరసెష్టి సమాధి (1938) వంటి గొప్ప స్మారక చిహ్నాలను నిర్మించారు. చమురు పరిశ్రమ కూడా బాగా విస్తరించింది. 1930ల చివరి నాటికి రొమేనియాను అగ్రశ్రేణి చమురు ఎగుమతిదారులలో ఒకటిగా మార్చింది. ఇది జర్మనీ, ఇటాలియను ఆసక్తిని కూడా ఆకర్షించింది.

1938లో రొమేనియా 6.6 మిలియను టన్నుల ముడి చమురు 284,000 టన్నుల ముడి ఉక్కు, 1,33,000 టన్నుల పిగ్ ఐరను 5,10,000 టన్నుల సిమెంటు 2,89,000 టన్నుల రోల్డు స్టీలు‌ను ఉత్పత్తి చేసింది.

### ఆయుధ పరిశ్రమ

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో రొమేనియను సైనిక పరిశ్రమ ప్రధానంగా వివిధ కోట ఫిరంగులను క్షేత్ర, విమాన విధ్వంసక ఫిరంగిగా మార్చడం మీద దృష్టి సారించింది. 334 జర్మన్ 53 మిమీ ఫార్‌పాంజరు ఫిరంగులు, 93 ఫ్రెంచి 57 మిమీ హాచ్‌కిసు ఫిరంగులు, 66 క్రుప్ 150 మిమీ ఫిరంగులు, డజన్ల కొద్దీ 210 మిమీ ఫిరంగులను రొమేనియాలో నిర్మించిన బండ్ల మీద అమర్చి మొబైలు క్షేత్ర ఫిరంగిగా మార్చారు. అదే సమయంలో 45 క్రుప్ 75 మిమీ ఫిరంగులు, 132 హాచ్‌కిస్ 57 మిమీ ఫిరంగులను విమాన విధ్వంసక ఫిరంగిగా మార్చారు. రొమేనియన్లు 120 జర్మనీ క్రుప్ 105 మిమీ హోవిట్జరు‌లను కూడా ఆధునీకరించారు, ఫలితంగా ఆ సమయంలో ఐరోపాలో అత్యంత ప్రభావవంతమైన క్షేత్ర హోవిట్జరు రూపుదిద్దుకుంది. రొమేనియా తన సొంత మోర్టారు నమూనా అయిన 250 మి.మీ. నెగ్రే మోడలు 1916ను మొదటి నుండి రూపొందించి, నిర్మించగలిగింది. ఇతర రొమేనియను సాంకేతిక విజయాలలో ప్రపంచంలోనే మొట్టమొదటి లోహంతో తయారు చేయబడిన విమానం అయిన 3వ వ్లైకు నిర్మాణం కూడా ఉంది. రొమేనియను నౌకాదళం వద్ద డాన్యూబు నది మీద 4 నదీ మానిటర్ల శ్రేణికి చెందిన అతిపెద్ద యుద్ధనౌకలు ఉండేవి. వీటిని ఆస్ట్రియా-హంగరీలో తయారు చేసిన భాగాలను ఉపయోగించి స్థానికంగా గలాటి షిపు‌యార్డులో నిర్మించారు. 1907లో ప్రయోగించిన మొదటిది *లాస్కారు కాటార్గియు*. రొమేనియను మానిటర్లు దాదాపు 700 టన్నుల బరువు ఉండేవి. వీటిలో 3 టర్రెట్లలో మూడు 120 మి.మీ. నావికా ఫిరంగులు, రెండు 120 మి.మీ. నావికా హోవిట్జర్లు, నాలుగు 47 మి.మీ. విమాన విధ్వంసక ఫిరంగులు మరియు రెండు 6.5 మెషిను గన్‌లు అమర్చబడి ఉండేవి. ఈ మానిటర్లు తుర్తుకాయ యుద్ధం, మొదటి కోబాదిను యుద్ధంలో పాల్గొన్నాయి. రొమేనియను రూపకల్పన చేసిన ష్నైడరు 150 మి.మీ. మోడలు 1912 హోవిట్జరు‌ను పశ్చిమ ఫ్రంటు‌లో అత్యంత ఆధునిక క్షేత్ర ఫిరంగులలో ఒకటిగా పరిగణించారు.

రెండు ప్రపంచ యుద్ధాల మధ్య కాలంలో రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో రొమేనియను ఆయుధ పరిశ్రమ గణనీయంగా విస్తరించబడింది. ఇండస్ట్రియా ఏరోనాటికా రొమానా, సోసియేటాటియా పెంట్రు ఎక్స్‌ప్లోటారి టెక్నిసు విమాన కర్మాగారాల వంటి కొత్త కర్మాగారాలు నిర్మించబడ్డాయి. ఇవి ఐఎఆర్ 37, ఐఎఆర్ 80, ఎస్‌ఇటి 7 వంటి వందలాది స్వదేశీ విమానాలను ఉత్పత్తి చేశాయి. యుద్ధానికి ముందు రొమేనియా ఫ్రాన్సు నుండి వందలాది బ్రాండ్టు  ఎమ్‌ఎల్‌ఇ 27/31, బ్రాండ్టు ఎమ్‌ఎల్‌ఇ  1935 మోర్టార్లను ఉత్పత్తి చేయడానికి లైసెన్సు పొందింది. యుద్ధ సమయంలో మరో వందలాది మోర్టార్లు ఉత్పత్తి చేయబడ్డాయి.  కాంకోర్డియా కర్మాగారంలో 140 ఫ్రెంచి 47 మి.మీ. ష్నైడరు ట్యాంకు విధ్వంసక తుపాకులను ఉత్పత్తి చేయడానికి కూడా లైసెన్సు పొందింది. 1939 మే 26, 1940 ఆగస్టు 1 మధ్య 118 తుపాకులు ఉత్పత్తి చేయబడ్డాయి. మరియు యుద్ధ సమయంలో మరో వందలాది తుపాకులు ఉత్పత్తి చేయబడ్డాయి; ఈ తుపాకులను మలాక్సా టిప్ యుఇ సాయుధ వాహనాల ద్వారా లాగాల్సి ఉంది. వీటిని 1939 చివరి నుండి మలాక్సా కర్మాగారంలో ఫ్రెంచి లైసెన్సు కింద నిర్మించారు. చివరికి 1941 మార్చి నాటికి 126 వాహనాలు నిర్మించబడ్డాయి. 1938లో జెడ్‌బి vz. 30 మెషిను గన్‌ను ఉత్పత్తి చేయడానికి చెకోస్లోవేకియా లైసెన్సు పొందబడింది. జూన్ 1941లో ఆపరేషను బార్బరోస్సా ప్రారంభమయ్యే వరకు కుగిరు తుపాకుల కర్మాగారంలో 5,000 తుపాకులు నిర్మించబడ్డాయి. రొమేనియా R-1 ట్యాంకెటు‌ను ఉత్పత్తి చేయడానికి కూడా లైసెన్సు పొందింది. కానీ చివరికి స్థానికంగా కేవలం ఒక నమూనా మాత్రమే నిర్మించబడింది. 360 37 మి.మీ. రైన్‌మెటలు విమాన విధ్వంసక తుపాకులను ఉత్పత్తి చేయడానికి 1938లో జర్మనీ లైసెన్సు పొందబడింది. కానీ 1941 మే  నాటికి కేవలం 102 మాత్రమే ఉత్పత్తి చేయబడ్డాయి. రెసిటా కర్మాగారాలలో 100 వికర్సు మోడలు 1931 75 మి.మీ. విమాన విధ్వంసక తుపాకులను ఉత్పత్తి చేయడానికి బ్రిటిషు లైసెన్సు పొందబడింది. మొదటి 6 తుపాకుల బ్యాటరీ 1939 ఆగస్టు 1న సేవలో ప్రవేశించింది. యుద్ధ సమయంలో అదనంగా 100 తుపాకులు నిర్మించబడ్డాయి. మొత్తం ఉత్పత్తి 200కి చేరింది. జూన్ 14న రొమేనియా స్థానికంగా నిర్మించిన మొదటి యుద్ధనౌక మైన్‌లేయరు ఎన్‌ఎమ్‌ఎస్ అమిరలు ముర్గెస్కును ప్రారంభించింది.

యుద్ధ సమయంలో రొమేనియా వందలాది సోవియటు ఎమ్1938 మోర్టారులను కాపీ చేసి ఉత్పత్తి చేసింది. అలాగే 400 వరకు 75 ఎంఎం  రెసిటా మోడల్ 1943 ట్యాంకు విధ్వంసక తుపాకులను రూపొందించి ఉత్పత్తి చేసింది. యుద్ధ సమయంలో రొమేనియా రూపొందించి ఉత్పత్తి చేసిన పదాతిదళ ఆయుధాలలో ఒరిటా ఎమ్1941 సబ్-మెషిన్గను, ఆర్జెసు ఫ్లేం‌త్రోవరు ఉన్నాయి. రొమేనియా 30 వానటోరులు డి కేర్ ఆర్-35 లను కూడా నిర్మించింది.  34 టిఎసిఎఎం టి-60, 21 టిఎసిఎఎం ఆర్-2 ట్యాంకు డిస్ట్రాయర్లు, 34 స్వాధీనం చేసుకున్న సోవియట్‌ను పునర్నిర్మించారు కొమ్సోమోలెట్సు సాయుధ ట్రాక్టర్లు. కొన్ని నమూనా వాహనాలను కూడా నిర్మించారు. వాటిలో మరేషలు ట్యాంకు డిస్ట్రాయరు ఒకటి, ఇది జర్మనీ హెట్జరుకు స్ఫూర్తిగా నిలిచిందని చెబుతారు. టి-26 టరెటు‌తో కూడిన రెనాల్టు ఆర్-35 ట్యాంకు  టిఎసిఎఎం టి-60, 21 టిఎసిఎఎం ఆర్-2 ట్యాంకు డిస్ట్రాయరు‌లు స్వాధీనం చేసుకున్న 34 సోవియటు కోమ్సోమోలెట్సు సాయుధ ట్రాక్టరులను పునర్నిర్మించారు. కొన్ని ప్రోటోటైపు వాహనాలను కూడా నిర్మించారు. వాటిలో మరేషలు ట్యాంకు డిస్ట్రాయరు ఒకటి, ఇది జర్మనీ హెట్జరుకు ప్రేరణగా నిలిచిందని చెబుతారు. టి-26 టరెటు‌తో కూడిన రెనాల్టు ఆర్-35, టి-1 అని పిలువబడే ఒక ఫిరంగి ట్రాక్టరు కూడా ఉన్నాయి. నిర్మించిన యుద్ధ నౌకలలో ఎన్‌ఎంఎస్ షార్కుం  ఎన్‌ఎంఎస్ మార్సుయినులు అనే జలాంతర్గాములు, 4 మైన్‌స్వీపర్‌ల తరగతి డచ్-డిజైను చేసిన 6 టార్పెడో పడవలు, 2 గన్‌బోట్లు ఉన్నాయి.

## జనాభా వివరాలు

1930 రొమేనియను జనాభా లెక్కల ప్రకారం రొమేనియా జనాభా 18,057,028. జనాభాలో 71.9% మంది రొమేనియన్లు, 28.1% మంది జాతి మైనారిటీలు.

### నగరాలు

1930 జనాభా లెక్కల ప్రకారం అతిపెద్ద నగరాలు:

గమనికలు: **1** - 12 శివారు ప్రాంతాలతో కలిపి.

1930లో రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సరిహద్దు మార్పుల ఫలితంగా రొమేనియాలోని ఏడు అతిపెద్ద నగరాలలో రెండు  ప్రస్తుతం రొమేనియా వెలుపల ఉన్నాయి.

### విద్య

రొమేనియను ప్రభువులు తమ కుమారులను యూరపు‌లోని అత్యుత్తమ పాఠశాలలకు పంపే సుదీర్ఘ సంప్రదాయాన్ని కలిగి ఉన్నారు. విద్యావంతులు ఒక చిన్న మైనారిటీగా ఉన్నారు. గ్రేటరు రొమేనియాలో ట్రాన్సిల్వేనియాలో అత్యధిక విద్యావంతులైన జనాభా ఉండగా బెస్సరాబియా అధ్వాన్నంగా ఉంది. చట్టబద్ధంగా అన్ని రొమేనియన్లు కనీసం నాలుగు సంవత్సరాలు పాఠశాల విద్యను అభ్యసించాల్సి ఉన్నప్పటికీ ఆచరణలో కొద్దిమంది మాత్రమే చదువుకున్నారు. ఉన్నత విద్యకు వెళ్లేవారిని వెళ్లని వారి నుండి వేరు చేయడానికి ఈ వ్యవస్థ రూపొందించబడింది. పరిమిత వనరుల కారణంగా ఇది పాక్షికంగా అవసరమైనప్పటికీ, రైతులు విద్యావంతులు అయ్యే అవకాశం దాదాపుగా లేదని ఇది నిర్ధారిస్తుంది.

రొమేనియాలో ఉన్నత పాఠశాల, కళాశాల విద్య ఫ్రెంచి వ్యవస్థను అనుసరించి రూపొందించబడింది. విద్యార్థులు లిబరలు ఆర్ట్సు ఆధారంగా కఠినమైన పాఠ్యాంశాలను చేపట్టారు. తూర్పు ఐరోపాలోని మిగిలిన ప్రాంతాల మాదిరిగానే రొమేనియా కూడా అదే సమస్యను ఎదుర్కొంది. అంటే చాలా మంది విద్యార్థులు కులీన నేపథ్యాల నుండి వచ్చారు, సైన్సు, వ్యాపారం, ఇంజనీరింగు కంటే వేదాంతశాస్త్రం, తత్వశాస్త్రం, సాహిత్య, లలిత కళలు వంటి అంశాలను అధ్యయనం చేయడానికి ఇష్టపడ్డారు.

## పరిపాలనా విభాగాలు
స్వాతంత్ర్యం తరువాత రొమేనియను పాత రాజ్యం 33 కౌంటీలుగా విభజించబడింది.

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం తరువాత 1925 పరిపాలనా ఏకీకరణ చట్టం ఫలితంగా భూభాగం 71 కౌంటీలు, 489 జిల్లాలు (*ప్లాసి*), 8,879 కమ్యూను‌లుగా విభజించబడింది.

1938లో రొమేనియా రాజు 2వ కరోలు ఒక కొత్త రాజ్యాంగాన్ని ప్రకటించారు, ఆ తర్వాత అతను రొమేనియను భూభాగం పరిపాలనా విభాగాన్ని మార్చారు. రాజుచే నేరుగా నియమించబడిన *రెజిడెంటి రెగాలి* (సుమారు అనువాదం: "రాజ నివాసులు") చేత పరిపాలించబడటానికి పది *టినుటురి* (సుమారు అనువాదం: "ప్రాంతాలు") (కౌంటీలను విలీనం చేయడం ద్వారా) సృష్టించబడ్డాయి. ఈ పరిపాలనా సంస్కరణ ఎక్కువ కాలం కొనసాగలేదు, కరోలు పాలన పతనం తర్వాత కౌంటీలు తిరిగి స్థాపించబడ్డాయి.
### మ్యాపులు

File:Romania Judete Antebelice (RO).svg| 1881–1913లో రొమేనియా అడ్మినిస్ట్రేటివు మ్యాపు
File:Romania 1930 counties.500px.svg| 1925–1938లో రొమేనియా అడ్మినిస్ట్రేటివు మ్యాపు
File:Tinuturi Romania.svg| 1938–1940లో రోమానియాలోని ప్రాంతాలు (టినుటురి)
File:ROMANIA MAI 1942.png| 1942లో రొమేనియా
File:Romania 1948.jpg| 1947లో రోమానియా రాజ్యం


## మూలాలు