open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
భదానక రాజ్యం

**భదానక రాజ్యం** 11, 12వ శతాబ్దాలలో భారతదేశంలో ఒక మధ్యయుగ రాజ్యం. ఇది హర్యానాలోని రేవారీ జిల్లా, భివానీ జిల్లా, మహేంద్రగఢ్ జిల్లాలు, రాజస్థాన్లోని అల్వార్ జిల్లా భాగాలను కలిగి ఉంది. భదానకుల రాజ్యానికి ఆగ్నేయంగా కచ్చపఘాట భూమి, చంబల్ నది, ఈశాన్యంగా కన్నౌజ్ రాజ్యం, యమునా నది సరిహద్దులుగా ఉండేవని తెలుస్తోంది.
## చరిత్ర, పుట్టుక

### పుట్టుక
దశరథ శర్మతో సహా చరిత్రకారులు వారు యాదవ కులానికి చెందినవారనే అభిప్రాయంతో ఏకీభవిస్తున్నారు.

### చౌహాన్లతో పోరు
12వ శతాబ్దం రెండవ భాగంలో, భదానకులకు శాకుంభరి చౌహాన్లతో రాజకీయ పోరు జరిగింది. దిగ్విజయ స్ఫూర్తితో చౌహాన్ ఉత్తర భారతదేశంలో ఒక సామ్రాజ్యాన్ని నిర్మించాలనుకున్నాడు.

చౌహాన్లు భదానకులపై కనీసం రెండుసార్లు దాడి చేశారు. సా.శ. 1169 నాటి చౌహాన్ రాజు సోమేశ్వరుని 'బిజోలియా శాసనం' నుండి భదానకులపై జరిగిన మొదటి దాడి గురించి మనకు తెలుస్తుంది. చౌహాన్లు, భదానకుల మధ్య భీకర యుద్ధం జరిగింది, కానీ చౌహాన్లు బిజోలియా శాసనంలో తమ విజయాన్ని ప్రకటించుకున్నప్పటికీ ఈ యుద్ధం నిర్ణయాత్మకమని నిరూపితం కాలేదు.

## భూభాగం
పండితుడైన సిద్ధసేన్ సూరి, కన్నౌజ్, హర్షపుర (షెకావతిలోని హరాస్) మధ్య ఉన్న భదానక దేశ ప్రాంతాన్ని వర్ణించాడు. భదానక దేశంలోని పవిత్ర జైన క్షేత్రాలుగా కమగ్గ (మధురకు పశ్చిమాన నలభై మైళ్ల దూరంలో ఉన్న కమాన్), సిరోహ (గ్వాలియర్ సమీపంలో) ను అతను ప్రస్తావించాడు. వీటితో పాటు, అపభ్రంశ వ్రాతప్రతి "సంభవనాథ్ చరిత్" రచయిత తేజ్‌పాల్, భదానక దేశంలో ఉన్న శ్రీపాథ్ నగరాన్ని వర్ణించాడు. చరిత్రకారుడు దశరథ శర్మ ప్రకారం, ఈ నగరమే ఈ రాష్ట్రానికి రాజధాని. శ్రీపాథ్ (శాంతిపూర్) పట్టణం ఆధునిక బయానాగా గుర్తించబడింది. ముగ్గురు చరిత్రకారుల ప్రకారం, మధ్యయుగ పూర్వ అపభ్రంశ భాషలో భదానకను భయానయ అని పిలిచేవారు, మలి మధ్యయుగంలో భయానయ అనే పదం నుండి బయానా అనే పదం ఉద్భవించింది. ఈ విధంగా, దేశానికి ఈ ఆధునిక ప్రదేశం కేంద్ర బిందువు. ఈ రాష్ట్ర రక్షణ కంటోన్మెంట్‌గా ఉన్న తిమాన్‌గఢ్ బలమైన కోట బయానాకు దక్షిణాన 14 మైళ్ల దూరంలో ఉంది.

### భాష
భదానక రాజ్యం, ప్రాచీన శూరసేన ప్రాంతం భౌగోళిక విస్తీర్ణం దాదాపు ఒకటే కాబట్టి అపభ్రంశను శూరసేని అపభ్రంశ అని కూడా అంటారు. శూరసేని అపభ్రంశ ఆధునిక బ్రజ్ భాషకు మాతృక.

## ఇవి కూడా చూడండి
*యాదవులు
*జైసల్మేర్ రాజ్యం
*బ్రజ్

## గ్రంథ పట్టిక
* 
* 
* 

## మూలాలు

వర్గం:భారతదేశ రాజవంశాలు
వర్గం:రాజస్థాన్ చరిత్ర
[[వర్గం:12వ శతాబ్దంలో భారతదేశంలో రద్దు చేయబడిన సంస్థలు, కట్టడాలు]
జాన్ వెదర్‌బై

**జాన్ హ్యారీ వెదర్‌బై** (13 ఫిబ్రవరి 1870 – 6 ఫిబ్రవరి 1948) ఇంగ్లీష్ క్రికెటర్ . వెదర్‌బై బ్యాటింగ్, బౌలింగ్ శైలులు తెలియవు, కానీ అతను అప్పుడప్పుడు వికెట్ కీపర్‌గా ఫీల్డింగ్ చేసేవాడని తెలుస్తుంది. అతను సర్రేలోని ఓట్లాండ్స్‌లో జన్మించాడు. వించెస్టర్ కాలేజీలో చదువుకున్నాడు, అక్కడ అతను కళాశాల క్రికెట్ జట్టు తరపున ఆడాడు.

1895 ప్రారంభంలో వెస్టిండీస్ జట్టు పర్యటన సందర్భంగా వెదర్‌బై తన ఫస్ట్-క్లాస్ అరంగేట్రం RS లూకాస్ XI తరపున ఆడాడు. అతను బార్బడోస్‌పై అరంగేట్రం చేశాడు. పర్యటనలో మరో ఏడు ఫస్ట్-క్లాస్ మ్యాచ్‌లు ఆడాడు, చివరిది జమైకాపై. పర్యటనలో తన 8 ఫస్ట్-క్లాస్ మ్యాచ్‌లలో, అతను 22.54 సగటుతో 248 పరుగులు  ట్రినిడాడ్‌కు వ్యతిరేకంగా 56 పరుగుల ఒకే అర్ధ సెంచరీ చేశాడు.

ఇంగ్లాండ్‌లో, వెదర్‌బై 1896లో ఆక్స్‌ఫర్డ్‌షైర్‌తో జరిగిన మైనర్ కౌంటీస్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లో బకింగ్‌హామ్‌షైర్ తరపున అరంగేట్రం చేశాడు. అతను 1896 నుండి 1897 వరకు బకింగ్‌హామ్‌షైర్ తరపున మైనర్ కౌంటీస్ క్రికెట్ ఆడాడు, మరో 3 మైనర్ కౌంటీస్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లో ఆడాడు. తరువాత, బ్రిటిష్ రాజ్‌లో ఉన్నప్పుడు, వెదర్‌బై యూరోపియన్ల తరపున ఫస్ట్-క్లాస్ క్రికెట్ ఆడాడు, 1901లో రెండుసార్లు పార్సీలపై, 1903లో ఒకే మ్యాచ్‌లో అదే ప్రత్యర్థిపై ఆడాడు. వెదర్‌బై యూరోపియన్ల తరపున 30.33 సగటుతో 182 పరుగులు చేశాడు, మరో రెండు అర్ధ సెంచరీలు చేశాడు. అతను 1901లో 74 పరుగులు చేసి తన అత్యధిక ఫస్ట్-క్లాస్ స్కోరును యూరోపియన్ల తరపున సాధించాడు.

అతను బలమైన క్రికెట్ సంబంధాలు కలిగిన కుటుంబం నుండి వచ్చాడు. అతని సోదరులు చార్లెస్, ఫ్రాన్సిస్ ఫస్ట్-క్లాస్ క్రికెట్ ఆడారు, అలాగే అతని మేనల్లుడు జాన్ అట్కిన్సన్-క్లార్క్ కూడా ఆడాడు. వెదర్‌బై 1948 ఫిబ్రవరి 6న వార్విక్‌షైర్‌లోని లీమింగ్టన్ స్పాలో మరణించాడు.

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు

* ESPNcricinfo లో జాన్ వెదర్‌బై
* క్రికెట్ ఆర్కైవ్‌లో జాన్ వెదర్‌బై
వర్గం:ఇంగ్లాండు క్రికెట్ క్రీడాకారులు
వర్గం:1948 మరణాలు
వర్గం:1870 జననాలు
మౌనమో నీ భాష

**మౌనమో నీ భాష**  ఒక తెలుగు షార్ట్ ఫిల్మ్. ఈ చిత్రంలో రాజీవ్ కనకాల, ప్రమోదిని మురుగన్, గాయత్రి భార్గవి ప్రధాన పాత్రలు పోషించారు. ఈ చిత్రానికి వర ముళ్లపూడి దర్శకత్వం వహించి, కథను కూడా ఆయనే రచించారు.

## నిర్మాణం
ఈ చిత్రం సుచేత డ్రీమ్ వర్క్స్ మరియు వర్మ డ్రీమ్ క్రియేషన్స్ పతాకాలపై నిర్మించబడింది. సుమారు 30 నిమిషాల నిడివితో రూపొందిన ఈ షార్ట్ ఫిల్మ్ భావోద్వేగ కథనంగా తెరకెక్కింది.

## కథా నేపథ్యం
ఈ చిత్రం మౌనం ద్వారా వ్యక్తమయ్యే భావోద్వేగాలను ప్రతిబింబిస్తుంది. మాటలతో చెప్పలేని భావాలు, మనసులో దాగి ఉన్న బాధలు  అనుభూతులు మౌనంలో ఎలా వ్యక్తమవుతాయనే భావనను ప్రధానంగా తీసుకుంది.

## విడుదల
ఈ షార్ట్ ఫిల్మ్ 2025 సెప్టెంబర్ 7 నుండి  ఓటీటీ వేదికలో స్ట్రీమింగ్‌కు అందుబాటులోకి వచ్చింది.

## స్పందనలు
దర్శకుడు వర ముళ్లపూడి మాట్లాడుతూ, “మాటలు మౌనంలో కలిసినప్పుడు, మౌనంలో మనసు మునిగినప్పుడు, బాధలు మాటలకి అందనప్పుడు… ఆ మనసుకు మౌనమే భాష” అని తెలిపారు.

రాజీవ్ కనకాల ఈ చిత్రంపై స్పందిస్తూ, ఇది అనేక భావోద్వేగాల కలయికగా రూపొందిందని, ప్రేక్షకులు ఆదరిస్తారని ఆశాభావం వ్యక్తం చేశారు.

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు
* ఈటీవీ విన్ అధికారిక వెబ్‌సైట్

వర్గం:తెలుగు షార్ట్ ఫిల్మ్స్
వర్గం:2025 చిత్రాలు
వర్గం:ఓటీటీ విడుదల చిత్రాలు
భరత్ గుప్త్

భరత్ గుప్త్ (జననం 1946 నవంబరు 28, ఉత్తర ప్రదేశ్), ఒక భారతీయ శాస్త్రీయవాది, నాటక సిద్ధాంతకర్త, సితార్, సుర్బహార్ వాయిద్యకారుడు, సంగీత శాస్త్రవేత్త, సాంస్కృతిక విశ్లేషకుడు, వార్తాపత్రిక కాలమిస్ట్. ఆయన ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయంలోని కాలేజ్ ఆఫ్ వొకేషనల్ స్టడీస్ లో ఆంగ్లం బోధించిన రిటైర్డ్ ప్రొఫెసర్ కూడా.

జనవరి 2025లో, ఆయనను భారత ప్రభుత్వం దేశపు నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీతో సత్కరించింది.

సంగీత శాస్త్రానికి ఆయన చేసిన కృషికి గాను 2023 ఫిబ్రవరిలో భారత రాష్ట్రపతిచే సంగీత నాటక అకాడమీ అవార్డును అందుకున్నాడు.

## ప్రారంభ జీవితం
భరత్ గుప్త్ ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని మొరాదాబాద్ లో జన్మించాడు. 1950వ దశకం ప్రారంభంలో ఆయన తల్లిదండ్రులు ఢిల్లీకి వలస వెళ్లారు. అక్కడ ఆయన పాఠశాల, కళాశాల విద్యను అభ్యసించి, ఆంగ్లం, హిందీ, సంస్కృతం, తత్వశాస్త్రం చదివారు. ఆ తర్వాత 1960వ దశకం చివరలో ఒక సంవత్సరం పాటు అమెరికాలో గడిపి, టొరంటో నుండి మాస్టర్స్ డిగ్రీ పూర్తి చేయడానికి కెనడాకు వెళ్లాడు. భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చాక, సంగీత విద్వాంసుడైన పండిట్ ఉమా శంకర్ మిశ్రా వద్ద ఎనిమిదేళ్లపాటు శిక్షణ పొంది సితార్, సుర్‌బహార్ వాయించడం నేర్చుకున్నాడు. ఆయన ఆచార్య కె.సి. బృహస్పతి, స్వామి కృపాల్వానందల వద్ద ప్రాచీన భారతీయ సంగీత శాస్త్ర గ్రంథాలు, ఆధునిక భారతీయ సంగీతం, యోగ సూత్రాలు, క్లాసిక్స్ కూడా అధ్యయనం చేసాడు.

## కెరీర్
ఆధునిక యూరోపియన్, సాంప్రదాయ భారతీయ విద్యా వ్యవస్థలలో శిక్షణ పొందిన ఆయన, క్లాసికల్ స్టడీస్, థియేటర్, సంగీతం, సంస్కృతి, మీడియా స్టడీస్‌లో పనిచేసాడు. అలాగే, గ్రీస్‌లోని ఒనాసిస్ ఫౌండేషన్‌లో సీనియర్ ఫెలోగా ప్రాచీన గ్రీకు థియేటర్ పునరుద్ధరణపై పరిశోధన చేసాడు.

1995 నుండి 1996 వరకు, ప్రాచీన గ్రీకు నాటకాల ఆధునిక గ్రీకు నాటక ప్రదర్శనలపై పరిశోధన చేయడానికి గ్రీస్‌లోని అలెగ్జాండర్ ఎస్. ఒనాసిస్ పబ్లిక్ బెనిఫిట్ ఫౌండేషన్ ఆయనను ఆరు నెలల పాటు ఆహ్వానించింది. 1995లో, ఆయన అంతర్జాతీయ ఒనాసిస్ నాటక పురస్కారానికి జ్యూరీ సభ్యుడిగా కూడా ఉన్నాడు.

ఆయన ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయం, కాలేజ్ ఆఫ్ వొకేషనల్ స్టడీస్‌లో ఆంగ్ల అసోసియేట్ ప్రొఫెసర్‌గా పదవీ విరమణ చేసాడు. ఆయన ప్రధాన ఉపన్యాసాలకు, సెమినార్లను కూడా నిర్వహించాడు. తన పరిశోధనలో భాగంగా, ఆయన గ్రీస్‌లోని యాంఫీథియేటర్లు, పురాతన వస్తువులకు, అలాగే ఇటలీలోని సిరక్యూస్‌కు సంబంధించిన సుమారు 2 వేల ఛాయాచిత్రాలను తీసాడు.

సమీక్షకుడిగా, ఆయన జర్నల్ ఆఫ్ సంగీత్ నాటక్ అకాడమీ, జర్నల్ ఆఫ్ మ్యూజిక్ అకాడమీ మద్రాస్, ఇండియన్ మ్యూజికలాజికల్ సొసైటీ, బరోడా పత్రికలకు తరచుగా వ్యాసాలు అందిస్తుంటాడు.

సాంప్రదాయ భారతీయ ఆలయ నిర్మాణంతో ఆయనని ఆచరణాత్మక ప్రమేయం ఫలితంగా అశోక్ విహార్ రామ మందిర నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించాడు. 2001లో, ఇంటర్నేషనల్ ఫోరం ఫర్ ఇండియాస్ హెరిటేజ్ (ఐఎఫ్ఐహెచ్) వ్యవస్థాపక సభ్యులలో ఆయన ఒకడు. ఐఎఫ్ఐహెచ్ అనేది భారతదేశ సాంస్కృతిక వారసత్వాన్ని ప్రోత్సహించడానికి కలిసి వచ్చిన పండితులు, విద్యావేత్తలు, కళాకారులు, శాస్త్రవేత్తలు, సామాజిక కార్యకర్తలు, పర్యావరణవేత్తలు, ఆలోచనాపరులు, రచయితల నెట్వర్క్.

ఆయన 2011 నవంబరులో ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయం నుంచి పదవీ విరమణ చేసినప్పటికీ, ఇతర వేదికలపై ఉపన్యాసాలు ఇస్తూనే ఉన్నాడు.

## మూలాలు
వర్గం:కళారంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు
వర్గం:ఢిల్లీ విశ్వవిద్యాలయం పూర్వ విద్యార్థులు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:1946 జననాలు
అనిల్ ముఖర్జీ

**అనిల్ ముఖర్జీ** (10 అక్టోబర్ 1912 - 7 ఫిబ్రవరి 1982) బంగ్లాదేశ్ కమ్యూనిస్టు రాజకీయవేత్త, రచయిత. బ్రిటిష్ రాజ్, పాకిస్తాన్ (తూర్పు పాకిస్తాన్, బంగ్లాదేశ్) లో కమ్యూనిస్ట్ ఉద్యమంలో ప్రముఖ వ్యక్తులలో ఆయన ఒకడు. 1971లో బంగ్లాదేశ్ విముక్తి యుద్ధం చురుకుగా పాల్గొన్నాడు.

## జననం
ముఖర్జీ 1912 అక్టోబరు 10న బెంగాల్ ప్రెసిడెన్సీ మున్షిగంజ్ జిల్లా (ప్రస్తుతం బంగ్లాదేశ్ లో ఉంది) జన్మించాడు.

## స్వాతంత్య్ర పోరాటం
1930లో, కళాశాలలో చదువుతున్నప్పుడు, శాసనోల్లంఘన ఉద్యమం లో పాల్గొన్నందుకు జైలు పాలయ్యాడు. మిడ్నాపూర్ జైలులో నిర్బంధంలో ఉన్న సమయంలో, బ్రిటిష్ అధికారులు అతనిపై సాయుధ విప్లవ కుట్రలో పాల్గొన్నట్లు ఆరోపించి, తరువాత అతన్ని అండమాన్ దీవులలోని సెల్యులార్ జైలు బదిలీ చేశారు.

## కమ్యూనిస్టు పార్టీ
1938లో జైలు నుంచి విడుదలైన ఆయన ఆ తర్వాత భారత కమ్యూనిస్టు పార్టీలో చేరారు. 1946లో నారాయణగంజ్ జనపనార మిల్లు కార్మికుల సమ్మెలో ఆయన ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించాడు. భారతదేశ విభజన తరువాత, అతను తూర్పు పాకిస్తాన్ లో ఎనిమిదేళ్ల పాటు జైలు శిక్ష అనుభవించాడు. విడుదలైన తర్వాత కూడా, రాజకీయ కార్యకలాపాల్లో పాల్గొనడం వల్ల 1971 వరకు అజ్ఞాతంలోకి వెళ్ళవలసి వచ్చింది. ఈ కాలంలో, అతను రహస్యంగా మాస్కో వెళ్లి డెబ్బై ఐదు పార్టీ సమావేశాలలో తూర్పు పాకిస్తాన్ కమ్యూనిస్ట్ పార్టీకి ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. 1971లో బంగ్లాదేశ్ విముక్తి యుద్ధంలో ఆయన చురుకుగా పాల్గొన్నాడు. అతను 1973లో, మళ్లీ 1980లో బంగ్లాదేశ్ కమ్యూనిస్టు పార్టీ కేంద్ర కమిటీ కార్యదర్శిగా ఎన్నికయ్యాడు.

## సాహిత్య రచనలు

* *సామ్యవాది భూమిక, కమ్యూనిజం యొక్క పాత్ర*
* *శ్రామిక్ ఆండోల్నెర్స్ హాటే ఖదీ*, ది బిగినింగ్స్ ఆఫ్ ది లేబర్ మూవ్మెంట్
* బంగ్లాదేశ్ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం నేపథ్యం, చరిత్ర
* *హారానో కోకా, లాస్ట్ చైల్డ్*

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు

* Anil Mukherjee's books at Rokamari.com

వర్గం:1912 జననాలు
వర్గం:1982 మరణాలు
వర్గం:బంగ్లాదేశ్ వ్యక్తులు
వర్గం:భారత స్వాతంత్ర్య సమర యోధులు
జలోర్ చాహమానులు

స్థానిక పురాణాలలో జలోర్ చౌహన్లు అని కూడా పిలువబడే జలోర్ కు చెందిన చహమానాలు, 1160 - 1311 మధ్య ప్రస్తుత రాజస్థాన్‌లోని జలోర్ చుట్టుపక్కల ప్రాంతాన్ని పాలించిన ఒక భారతీయ రాజవంశం. వారు రాజపుత్రుల చాహమాన (చౌహాన్) వంశానికి చెందినవారు.

వారు నడ్డులలోని చహమానాల నుండి విడిపోయి, తరువాత గుజరాత్ లోని చాళుక్యుల సామంతులుగా పాలించారు. కొంతకాలం పాటు, వారు స్వతంత్రులయ్యారు, చివరికి జలోర్ ముట్టడిలో ఢిల్లీ సుల్తానేట్‌కు లొంగిపోయారు.

## చరిత్ర
జలోర్ చాహమనలు నద్దుల శాఖకు చెందిన చాహమన రాజు అల్హానా నుండి వచ్చారు. వాస్తవానికి, 12వ శతాబ్దం ప్రారంభం వరకు జలోర్ కోట పరమారా శాఖ నియంత్రించింది. నడ్డులలోని చహమానాలు అల్హానా పాలనలో దాని నియంత్రణను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అల్హానా కుమారుడైన కీర్తిపాలుడు, తన తండ్రి, సోదరుడు (యువరాజు) కేల్హానా నుండి 12 గ్రామాలను భూస్వామ్య దానంగా పొందాడు. జలోర్ కోట ఉన్న కొండ అయిన సువర్ణగిరి లేదా సోనగిరి నుండి ఆయన తన రాజ్యాలను నియంత్రించాడు, ఈ కొండపై జలోర్ కోట ఉంది. ఈ కారణంగా, అతను చెందిన శాఖను సోనాగర అని పిలుస్తారు.

కీర్తిపాలుడు తన మరణానికి ముందు తనకంటూ ఒక స్వతంత్ర రాజ్యాన్ని స్థాపించుకున్నాడు. అతను హిందువు అయినప్పటికీ, జైనులను కూడా పోషించాడు. ఆయన కుమారుడు, వారసుడు సమరసింహ కుటుంబం అనేక దేవాలయాలు, ఇతర భవనాలను నిర్మించింది. ఆయన కుమారుడు ఉదయసింహ తరువాత అధికారంలోకి వచ్చాడు, ఆయన కుమారులలో మరొకరు మానవసింహ చంద్రావతి, మౌంట్ అబూ చౌహాన్ శాఖకు పూర్వీకుడు. శిరోహి సంస్థానాన్ని పాలించిన కుటుంబం మానవసింహుని నుండి వచ్చింది.

ఉదయసింహ ఆధ్వర్యంలో జలోర్ రాజవంశం అత్యున్నత స్థాయికి చేరుకుంది. అతను గతంలో నడ్డుల చాహమానాలను ఓడించిన ఢిల్లీ సుల్తాన్ అరామ్ షా నుండి నడ్డులా (నడోల్) స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. ఆయన మాండవ్యపురాన్ని కూడా స్వాధీనం చేసుకున్నాడు, అయితే ఢిల్లీ సుల్తానేట్ 1226లో ఇల్తుమిష్ ఆధ్వర్యంలో దానిని స్వాధీనం చేసుకుంది. అదనంగా, అతను వాగ్భటమేరు ( బార్మర్ ) ను జయించాడు, ఇది బహుశా పరమారా శాఖచే పాలించబడిన ఒక సంస్థానం. గతంలో గుజరాత్ చాళుక్యుల నియంత్రణలో ఉన్న అనేక ఇతర భూభాగాలను కూడా ఆయన స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. చాళుక్యులు దేవగిరి యాదవులతో వారి దక్షిణ సరిహద్దులో పోరాడుతున్నారు. దీనిని సద్వినియోగం చేసుకుని ఉదయసింహ మేవార్ గుహిలాలు, చంద్రావతి పరమారా, మార్వాడ్ ఇతర పాలకులతో కలిసి ఒక సమాఖ్యను ఏర్పాటు చేశాడు. ఆ కూటమి ఉత్తరం నుండి చాళుక్యులపై దాడి చేసింది, దాని తరువాత చాళుక్య సేనాపతి లవణ-ప్రసాదుడు వారితో సంధిపై సంతకం చేయవలసి వచ్చింది. . ఉదయసింహ ఇల్తుమిష్కు వ్యతిరేకంగా సమాఖ్యను ఏర్పాటు చేసి, ఢిల్లీ సుల్తాన్ మార్వార్ నుండి వెనక్కి తగ్గవలసి వచ్చింది.

ఉదయసింహుడు కుమారుడు చచిదేవ తనకు వారసత్వంగా వచ్చిన భూభాగాలను నిలుపుకున్నాడు. చాచిగ కుమారుడు సామంతసింహ ఢిల్లీ సుల్తానేట్ నుండి దాడిని ఎదుర్కొన్నాడు, కాని అతని పొరుగువాడు వాఘేలా రాజు శరణగదేవ చేత రక్షించబడ్డాడు. రాజవంశంలోని చివరి రాజు అయిన కన్హదాదేవుడు, అల్లావుద్దీన్ ఖిల్జీ దళాల చేతిలో ఓడిపోయి చంపబడ్డాడు. *కన్హదాదే ప్రబంధ* ప్రకారం, ఈ ముట్టడి సమయంలో కన్హదాదేవుని కుమారుడు వీరమాదేవుడు అధికారికంగా రాజుగా పట్టాభిషేకం చేయబడ్డాడు, కానీ రెండున్నర రోజుల తరువాత అతను మరణించాడు.

## పాలకుల జాబితా
జలోర్ శాఖలోని చహమాన పాలకులు, వారి అంచనా పాలనా కాలాలు ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయి: 

వీరమ-దేవ (క్రీ. శ. 1311) రాజవంశం చివరి పాలకుడు, జాలోర్ ముట్టడి సమయంలో పట్టాభిషేకం చేయబడ్డాడు, కానీ రెండున్నర రోజుల తరువాత మరణించాడు.

## కుటుంబ వృక్షం

## ఇవి కూడా చూడండి
* నడ్డుల చాహమానులు
* రణస్తంభపుర చాహమానులు
* సోమేశ్వర (చహమనా రాజవంశం)

## మూలాలు

వర్గం:రాజస్థాన్
వర్గం:రాజస్థాన్ చరిత్ర
వర్గం:హిందూ రాజవంశాలు
గోండ్వానా రాజ్యాలు

**గోండ్వానా రాజపుత్ర రాజ్యాలు** భారతదేశంలోని గోండ్వానా ప్రాంతాన్ని పాలించాయి. 

## చరిత్ర
గోండులు మొదట 14వ శతాబ్దపు ముస్లిం చరిత్రలలో ప్రస్తావించబడ్డారు.

గోండ్వానా రాజ్యం మొదట్లో నాలుగు రాజ్యాలను కలిగి ఉండేది -

# ఉత్తర గోండ్వానాలో జబల్‌పూర్కు చెందిన గర్హా కటంగా లేదా గర్హా మాండ్లా రాజ్యం
# దక్షిణ గోండ్వానాలో చంద్రపూర్కు చెందిన చందా రాజ్యం 
# పశ్చిమ గోండ్వానాలో బేతుల్కు చెందిన ఖేర్లా రాజ్యం ఉన్నాయి
### దేవ్‌గఢ్-నాగ్‌పూర్ రాజ్యం

రెండవ రాజ్యాన్ని (మధ్యప్రదేశ్‌లోని ఛింద్వాడ, మహారాష్ట్రలోని నాగ్‌పూర్) దేవ్‌గఢ్ అని పిలిచేవారు, దీనిని 15వ శతాబ్దంలో జాత్బా రాజు సృష్టించాడు. అతని వారసులలో ఒకరైన బఖ్త్ బులంద్ షా, చక్రవర్తి ఔరంగజేబు అభిమానాన్ని చూరగొనడానికి ఇస్లాం మతంలోకి మారాడు. అయినప్పటికీ, అతను తన ప్రజలను మతం మారమని డిమాండ్ చేయలేదు, ఒక గోండు మహిళను వివాహం చేసుకున్నాడు. అతను దక్కన్లోని కొన్ని ముస్లిం రాజ్యాలను దోచుకున్న తర్వాత ఢిల్లీలో అభిమానాన్ని కోల్పోయాడు. 1702లో దేవ్‌గఢ్ రాజా బఖ్త్ బులంద్ షా నాగ్‌పూర్ నగరాన్ని స్థాపించాడు. నాగ్‌పూర్ రాజ్యం తరువాత నాగ్‌పూర్ భోంస్లేల పాలనలోకి వచ్చింది.

### చందా రాజ్యం

చందా గోండు వంశపు 10వ పాలకుడు ఖడ్క్యా బల్లాల్ షా (సా.శ. 1472-1497), చంద్రపూర్ను తన రాజధానిగా చేసుకున్నాడు. ఖేర్లా, దేవ్‌గఢ్ రాజ్యాలకు సమకాలీనమైన చందా రాజ్యం (మహారాష్ట్రలోని చంద్రపూర్), అద్భుతమైన నీటిపారుదల వ్యవస్థలను, గోండు రాజ్యాలలో మొదటి స్పష్టమైన రెవెన్యూ వ్యవస్థను అభివృద్ధి చేసిన పాలకులను అందించింది.

### వలసరాజ్యాల కాలం
1818, 1853 మధ్యకాలంలో ఈ ప్రాంతంలోని ఎక్కువ భాగం బ్రిటిష్ వారి చేతుల్లోకి వెళ్ళింది, అయితే కొన్ని చిన్న రాష్ట్రాలలో రాజ్‌గోండులు 1947లో భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చే వరకు పాలించడం కొనసాగించారు.

## చిహ్నం
దక్షిణాసియాలో ఒక సహస్రాబ్దికి పైగా, ఒకటి లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఏనుగులను జయించే విజయవంతమైన సింహం దృశ్య రూపకం నిర్మాణ శిల్పాలలో, గుండ్రని, ఉబ్బెత్తు శిల్పాలు రెండింటిలోనూ సర్వసాధారణంగా ఉంది. 'వ్యాలాలు' లేదా 'యాలీలు' అని రకరకాలుగా వర్ణించబడిన సింహపు జీవుల వాడకం, జనాదరణ పొందిన 'మకరాలు'గా పిలువబడే ఇతర అద్భుత జీవుల చేరికతో సహా అనేక చిన్న వైవిధ్యాలు మనుగడలో ఉన్నప్పటికీ, దాని ఉనికి కాలక్రమేణా స్థిరంగానే ఉంది. దక్షిణ భారతదేశంలో, శరభ అని పిలువబడే అద్భుతమైన సమ్మేళన జంతువు పురాణం ఈ చిత్రకళను మరింత ముందుకు తీసుకువెళుతుంది. ఒకటి లేదా అంతకంటే ఎక్కువ ఏనుగులపై విజయం సాధించిన సింహం చిత్రం నిర్దిష్ట నిర్మాణ కార్యక్రమాలలో వ్యూహాత్మకంగా ఉంచబడింది. ఉదాహరణకు, పదిహేనవ, పదిహేడవ శతాబ్దాల మధ్య నిర్మించబడిన దక్కన్ కోటలైన గోండ్వానా రాజ్యపు కోటలు వాటి బార్బికాన్‌లు, ప్రవేశద్వారాలపై ఈ ప్రాతినిధ్యాన్ని కలిగి ఉన్నాయి.

## ఇవి కూడా చూడండి
* రాణీ కమలపాటి, ఒక గోండు రాణి

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు
* గోండ్వానా రాజులు
* 
* 

వర్గం:మహారాష్ట్ర చరిత్ర
వర్గం:ఛత్తీస్‌గఢ్ చరిత్ర
వర్గం:తెలంగాణ చరిత్ర
వర్గం:ఒడిశా చరిత్ర
వర్గం:ఒడిశా చరిత్ర
వర్గం:తెలంగాణ చరిత్ర
ఎజ్రా మీర్

**ఎజ్రా మీర్** (1903 అక్టోబరు 26 - 1993 మార్చి 7), ఒక భారతీయ చిత్రనిర్మాత, తన డాక్యుమెంటరీ చిత్రాలకు ప్రసిద్ధి చెందాడు.

యునైటెడ్ ఆర్టిస్ట్స్ డోలోర్స్ డెల్ రియో యూనిట్లో నిర్మాత అయిన ఎడ్విన్ కేర్వే సలహా మేరకు ఆయన తన జన్మనామం ఎడ్విన్ మేయర్స్ ను ఎజ్రా మీర్ గా మార్చుకున్నాడు, వీరి కోసం మీర్ 'రొమానా', 'రివెంజ్', 'ఎవాంగెలైన్' చిత్రాలకు స్క్రిప్ట్ రాసాడు. అలాగే 'ఎజ్రా' అనే పేరు అతని చిన్ననాటి మారుపేరు, అతని అందమైన ఆకర్షణ కారణంగా అతనికి కాశ్మీరీ ఇంటిపేరు ఇవ్వబడింది. మొదట రంగస్థల నటుడిగా పనిచేసిన తరువాత, అతను 1924లో న్యూయార్క్ వెళ్లి, నటుడిగా, తరువాత ఎడిటర్ గా చలనచిత్రాలలో పనిచేయడం ప్రారంభించాడు. ఈ కాలంలో అతను తన మొదటి లఘు చిత్రం ది *సింబోలెస్క్* (1929) చేసాడు.

భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చిన మీర్ హిందీ రంగస్థల ఆధారంగా చిత్రాలకు దర్శకత్వం వహించడం ప్రారంభించాడు. 1931లో ఇంపీరియల్ ఫిల్మ్ కంపెనీ కోసం ఈ శైలిలో తన మొదటి పూర్తి నిడివి చిత్రం నూర్జెహాన్, తరువాత సాగర్ మూవీటోన్ కోసం *జరీనా*, ఇతర చిత్రాలను రూపొందించాడు. ఆయన 1930లలో మదన్ థియేటర్ స్టూడియోస్ కోసం అనేక చిత్రాలు చేసాడు, ఆయన అత్యంత ప్రసిద్ధ రచన అయిన *రిక్షావాలా* ను రంజిత్ మూవీటోన్ నిర్మించాడు. ఆ తరువాత 1939లో ఎవరెస్ట్ పిక్చర్స్ అనే తన సొంత స్టూడియోను ఏర్పాటు చేసుకున్నాడు.

1940లలో మీర్ ఫిల్మ్ అడ్వైజరీ బోర్డులో చేరి డాక్యుమెంటరీ చిత్రాలను నిర్మించడం ప్రారంభించాడు. 1940లో ఆయన వారి కోసం రూపొందించిన మూడు ముఖ్యమైన లఘు చిత్రాలు మేకింగ్ మనీ, ది రోడ్ టు విక్టరీ, వాయిస్ ఆఫ్ సాతాను. వాయిస్ ఆఫ్ సాతాను అనేది జర్మన్లు తమ ప్రసార పద్ధతుల్లో ఉపయోగించిన ప్రచారానికి సంబంధించిన రెండు-రీలర్. ఈ రెండు యుద్ధ డాక్యుమెంటరీలు ఫిల్మ్ అడ్వైజరీ బోర్డుతో సహకార ప్రయత్నమైన వాడియా మూవీటోన్ నిర్మాణంలో రూపొందించబడ్డాయి.

సలహా మండలి స్థానంలో ఇన్ఫర్మేషన్ ఫిల్మ్స్ ఆఫ్ ఇండియా వచ్చినప్పుడు, మీర్ వారి కోసం పనిచేయడం కొనసాగించాడు, *ఇండియన్ న్యూస్ పరేడ్* వంటి న్యూస్ రీల్స్ ను నిర్మించాడు. యుద్ధం తరువాత, అతను డాక్యుమెంటరీ పనిని కొనసాగించాడు, 1956లో ఇండియన్ డాక్యుమెంటరీ ప్రొడ్యూసర్స్ అసోసియేషన్ ను స్థాపించాడు. 7 వందలకి పైగా డాక్యుమెంటీ చిత్రాలకు పనిచేసాడు. మీర్ 1956లో సమాచార మంత్రిత్వ శాఖ చలనచిత్రాల విభాగానికి ప్రధాన నిర్మాతగా నియమించబడ్డాడు, అతని నిర్వహణలో, ఈ విభాగం చాలా ఫలవంతమైనది, వారానికి ఒక వార్తా చిత్రాలను అలాగే సంవత్సరానికి వందకి పైగా డాక్యుమెంటరీ చిత్రాలను విడుదల చేసింది. 1970లో పద్మశ్రీ అవార్డు అందుకున్నాడు.

## ఫిల్మోగ్రఫీ

; దర్శకుడిగా

* ది *సింబోలెస్క్* (1929)
* నూర్జెహాన్ (1931)
* *జరీనా* (1932)
* *ప్రేమిపాగల్* (1933)
* ఫరజందే హింద్ (1934)

## మరణం
ఆయన 1993 మార్చి 7న ముంబైలో మరణించాడు.

## మూలాలు

వర్గం:కళారంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు
వర్గం:1903 జననాలు
వర్గం:1993 మరణాలు
డాక్టర్ జెట్టి కమలమ్మ

డాక్టర్ జెట్టి కమలమ్మ తండ్రి రెండో ప్రపంచయుద్ధం సమయంలో మద్రాసు కు వచ్చారు. ఆయన బ్రిటిష్ వారి సైన్యంలో అధికారిగా మద్రాసుకు బదిలీ అయి, పదవీవిరమణ చేసిన తర్వాత అక్కడే స్థిరపడ్డారు. ఆయన స్వస్థలం ఇప్పుడు పాకిస్థాన్ లో భాగమైన సింథ్ లో ఒక గ్రామం. ఆయన పెద్ద కుమార్తె వైద్య కళాశాలలో చదివింది. మరొక కుమార్తె కమల గిండి ఇంజనీరింగ్ కాలేజీలో చదివింది.

ఆరోజుల్లో నెల్లూరులో పీపుల్స్ పాలి క్లినిక్ (ఇప్పుడు పుచ్చలపల్లి రామచంద్రారెడ్డి ప్రజా వైద్యశాల) నెలకొల్పిన రామచంద్రారెడ్డి గారి మేనల్లుడు జెట్టి దశరథరామిరెడ్డి మద్రాసులో వైద్య కళాశాలలో విద్యార్ధి. ఆయన తన సహవిద్యార్థి, కమల అక్కగారిని కలుసుకొను తరచూ వారి ఇంటికి వచ్చేవారు. అట్లా తన అక్క క్లాస్ మేట్ దశరథరామిరెడ్డితో కమలమ్మకు పరిచయం అయి, అది ప్రేమగా పరిణమించింది.

ఇంజనీరింగ్ పూర్తి అయిన తరువాత కమలమ్మ ఆంధ్రప్రదేశ్ ఇంజనీరింగ్ శాఖలో చేరి కొంతకాలం కాకినాడ ఇంజనీరింగు కాలేజి ప్రిన్సిపల్ గా,  నెల్లూరులో మహిళా పాలిటెక్నిక్ కళాశాల ప్రిన్సిపాల్ గా చేశారు. ఆ శాఖలో ఆమె జాయింట్ డైరెక్టర్ గా పదవీవిరమణ చేసి, భర్తతో నెల్లూరులో స్థిరపడ్డారు.

ఆమె భర్త జెట్టి దశరథరామిరెడ్డి నెల్లూరు పీపుల్స్ పాలి క్లినిక్ లో వైద్యులుగా చేరారు. ఈ దంపతులకు ముగ్గురు మగపిల్లలు, ఒక కుమార్తె. అందరూ ఉన్నత విద్యావంతులు, ముగ్గురు వైద్యులు, ఒకరు ఇంజనీరింగ్ చదివారు.  పిల్లలు అందరూ అమెరికాలో స్థిరపడినా కమలమ్మ మాత్రం నెల్లూరులో విశ్రాంత జీవితం గడుపుతూ మురికివాడల్లో పిల్లలకోసం పాఠశాల నెలకొల్పి నిర్వహిస్తున్నారు. తన మాతృభాష సింధీ అయినా ఆమె తెలుగులో చక్కగా రాస్తారు.

మన పిల్లల పాఠ్య పుస్తకాలు సరిగా లేవని కమలమ్మ స్వయంగా పాఠ్య పుస్తకాలు రాసి ప్రచురించే కార్యక్రమం చేపట్టి కొనసాగిస్తున్నారు. ఆమె భర్త దశరథరామిరెడ్డి 79 ఏళ్ళు జీవించారు.

ఆమె మాత్రం అమెరికాలో పిల్లల వద్దకు వెళ్ళకుండా నెల్లూరులో ఒంటరిగా ఉంటూ స్కూలు నిర్వహిస్తూ, తెలుగు వాచకాలు రచించే కృషిలో నిమగ్నమై పోయారు.

ఇప్పుడు కమలమ్మకు 95 సంవత్సరాలు, ఆమె బర్తు సర్టిఫికెట్ లో 1930లో జన్మించినట్లు రికార్డు అయింది. ఆమె పరిపూర్ణమైన ఆరోగ్యంతో అప్పుడప్పుడు అమెరికా వెళ్లి కొంతకాలం పిల్లల వద్ద గడుపుతూ స్కూలు, పుస్తకరచనలో నిమగ్నమై ఉన్నారు.
సుటోము షిబాయామా

**సుటోము షిబాయామా** (Tsutomu Shibayama; 1939 – 19 మార్చి 2026) జపాన్‌ కు చెందిన ప్రముఖ యానిమేషన్ దర్శకుడు. చిన్నారులలో అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన ‘‘డోరేమాన్’’ అనిమే సిరీస్‌కు ఆయన చేసిన సేవలు విశేషమైనవి.

## ప్రారంభ జీవితం
షిబాయామా జపాన్‌ లోని టోక్యో నగరంలోని అసకుసాలో జన్మించారు. ఆయన తన కెరీర్‌ను మంగా కళాకారుడిగా ప్రారంభించారు.

## వృత్తి జీవితం
1963 లో టోయి యానిమేషన్ సంస్థలో ‘ఇన్-బిట్వీనర్’గా చేరి యానిమేషన్ రంగంలో ప్రవేశించారు. అనంతరం 1966 లో షిన్-ఈ యానిమేషన్ సంస్థలో చేరారు.

తన ప్రారంభ దశలో ‘‘ది గట్సీ ఫ్రాగ్’’ మరియు ‘‘టెన్సాయ్ బకాబోన్’’ వంటి అనిమేషన్ ప్రాజెక్టులపై పనిచేశారు.

1978 లో ఒసాము కొబయాషి, మిచిషిరో యమడాతో కలిసి ‘‘ఆసియా-డో యానిమేషన్ వర్క్స్’’ సంస్థను స్థాపించారు. తరువాత ఆ సంస్థకు అధ్యక్షుడిగా కూడా వ్యవహరించారు.

## డోరేమాన్‌లో సేవలు
ఫుజికో ఫుజియో సృష్టించిన ‘‘డోరేమాన్’’ సిరీస్‌తో షిబాయామా పేరు గట్టిగా ముడిపడి ఉంది.

1984 నుండి 2005 వరకు ఆయన డోరేమాన్ టెలివిజన్ అనిమేకు చీఫ్ డైరెక్టర్‌గా పనిచేశారు. ఈ కాలంలో ఆయన 22 ఫీచర్ ఫిల్మ్స్‌కు దర్శకత్వం వహించారు.

## మరణం
షిబాయామా 2026 మార్చి 19న ఊపిరితిత్తుల క్యాన్సర్‌ తో పోరాడుతూ 84 ఏళ్ల వయసులో కన్నుమూశారు.

## మూలాలు
జెఫ్రీ ఎడ్జ్

**జియోఫ్రీ బ్రాడ్‌బెంట్ ఎడ్జ్** (17 ఆగస్టు 1911 - 31 మే 1996) ఇంగ్లీష్ క్రికెట్ ఆటగాడు. ఎడ్జ్ వికెట్ కీపర్‌గా ఫీల్డింగ్ చేసిన ఎడమచేతి వాటం బ్యాట్స్‌మన్. అతను సర్రేలోని వింబుల్డన్‌లో జన్మించాడు.

1937 మైనర్ కౌంటీస్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లో నార్తంబర్‌ల్యాండ్‌తో జరిగిన మ్యాచ్‌లో స్టాఫోర్డ్‌షైర్ తరపున ఎడ్జ్ కౌంటీ క్రికెట్‌లోకి అడుగుపెట్టాడు. అతను 1937, 1939లో స్టాఫోర్డ్‌షైర్ తరపున మైనర్ కౌంటీస్ క్రికెట్ ఆడాడు, మొత్తం ఏడు మ్యాచ్‌లు ఆడాడు, వాటిలో చివరిది డర్హామ్‌పై జరిగింది. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో బ్రిటిష్ రాజ్‌లో ఉన్నప్పుడు, 1942/43 మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీ మ్యాచ్‌లో ఎడ్జ్ యూరోపియన్ల తరపున ఇండియన్స్‌తో జరిగిన మ్యాచ్‌లో ఒకే ఒక్క ఫస్ట్-క్లాస్ మ్యాచ్ ఆడాడు. ఇండియన్స్ టాస్ గెలిచి మొదట బ్యాటింగ్ ఎంచుకుని 268 పరుగులు చేసింది. వారి మొదటి ఇన్నింగ్స్‌లో, యూరోపియన్లు 242 పరుగులు చేసి, బ్యాటింగ్ ప్రారంభించిన ఎడ్జ్ 4 పరుగులు చేసి CR రంగాచారి చేతిలో ఔట్ అయ్యాడు. వారి రెండవ ఇన్నింగ్స్‌లో, ఇండియన్స్ 117 పరుగులకే అవుట్ అయ్యారు, యూరోపియన్లు 144 పరుగుల విజయలక్ష్యంతో బరిలోకి దిగారు. మరోసారి బ్యాటింగ్ ప్రారంభించిన ఎడ్జ్, సిపి జాన్‌స్టోన్‌తో కలిసి మొదటి వికెట్‌కు 51 పరుగుల భాగస్వామ్యాన్ని నెలకొల్పాడు, ఆ తర్వాత ఎడ్జ్‌ను టిఎస్ పరాంకుసం 31 పరుగుల వద్ద అవుట్ చేశాడు. యూరోపియన్లు ఈ మ్యాచ్‌ను 8 వికెట్ల తేడాతో గెలుచుకున్నారు.

అతను చెషైర్‌లోని స్టాక్‌పోర్ట్‌లో 31 మే 1996న మరణించాడు.

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు

* ESPNcricinfo లో జియోఫ్రీ ఎడ్జ్
* క్రికెట్ ఆర్కైవ్‌లో జియోఫ్రీ ఎడ్జ్
వర్గం:వికెట్ కీపర్లు
వర్గం:ఇంగ్లాండు క్రికెట్ క్రీడాకారులు
వర్గం:1996 మరణాలు
వర్గం:1911 జననాలు
బెంగాల్ వాలంటీర్స్

[thumb|బెంగాల్ వాలంటీర్ల సభ్యులతో [సుభాష్ చంద్రబోస్]]
**బెంగాల్ వాలంటీర్స్ కార్ప్స్** అనేది భారతదేశంలోని బ్రిటిష్ పాలనకు వ్యతిరేకంగా ఒక రహస్య విప్లవాత్మక సమూహం. ఈ బృందం 1928లో ప్రారంభమైనప్పటి నుండి భారత స్వాతంత్ర్యం వరకు పనిచేసింది.

## ఆరంభం
సుభాష్ చంద్రబోస్ 1928 కోల్‌కతా భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ సమావేశంలో స్వచ్ఛంద సేవకుల బృందాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. ఈ బృందానికి బెంగాల్ వాలంటీర్స్ కార్ప్స్ అని పేరు పెట్టారు, ఇది మేజర్ సత్య గుప్తా నాయకత్వంలో ఉండేది. సుభాష్ చంద్రబోస్ స్వయంగా కమాండింగ్ జనరల్ ఆఫీసర్. కాంగ్రెస్ కలకత్తా సమావేశం ముగిసిన తరువాత, గుప్తా మార్గదర్శకత్వంలో బెంగాల్ వాలంటీర్లు తమ కార్యకలాపాలను కొనసాగించారు,, చురుకైన విప్లవ సంఘంగా మార్చబడింది.

## కార్యకలాపాలు
బెంగాల్ వాలంటీర్లు 1930ల ప్రారంభంలో 'ఆపరేషన్ ఫ్రీడమ్' ను ప్రారంభించాలని నిర్ణయించుకున్నారు, ప్రధానంగా బెంగాల్లోని వివిధ జైళ్లలో పోలీసుల అణచివేతకు వ్యతిరేకంగా నిరసన తెలిపారు.

## ఇవి కూడా చూడండి

* సుకుమార్ సేన్ గుప్తా

## ఉల్లేఖనాలు

## మూలాలు

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

వర్గం:సుభాష్ చంద్రబోస్
అభిమాన్య క్షేత్రాలు

thumb|మన్నార్గుడి లో ఉన్న శ్రీ విద్యా రాజగోపాల్ స్వామి ఆలయం, ఇతర అభిమన్యు క్షేత్రాలలో మొదటిది.

ఇతర 108 దివ్య దేశాలతో పాటు 108 పవిత్ర విష్ణు, లక్ష్మీ దేవాలయాల జాబితా అభిమన్య క్షేత్రం లేదా అభిమన్య స్థలం. అభిమన్య దేశాలు లేదా దగ్గరి నివాసాలు, ఈ దేవాలయాలు శ్రీ వైష్ణవ సంప్రదాయంలో అత్యంత ముఖ్యమైన దేవాలయాలు. ఇవి దివ్య దేశాల మాదిరిగానే గొప్పతనాన్ని కలిగి ఉన్నాయి. రామాయణం,  మహాభారతం వంటి వివిధ పురాణాలు  ఇతిహాసాలలో ప్రస్తావించబడినందున ఈ దేవాలయాల సమూహాన్ని అభిమాన క్షేత్రంగా వర్గీకరించారు.  ఇతిహాసాలు ,  హిందూ మతపురాణాల ఆధారంగా ముఖ్యమైన స్థల పురాణాలను కలిగి ఉంది. రామానుజ, ఆది శంకర, మధ్వాచార్య, నాథముని, యమునాచార్య, వేదాంత దేశిక, మానవాల మామునిగల్, పురందర దాస, నారాయణ తీర్థ, చైతన్య మహాప్రభు వంటి అనేక మంది మతగురువులు, సాధువులు, ఇంకా అనేక మంది గొప్ప వేదపండితులు, ఋషులు కూడా ఈ దేవాలయాలను సందర్శించినట్లు చెబుతారు. ఈ దేవాలయాలలో కొన్నింటిని వివిధ కారణాల వల్ల దేవుని కృపను పాడని అల్వార్ లు సందర్శించినట్లు చెబుతారు. 

## పురాణం
ఈ 108 దేవాలయాలలో రాజగోపాలస్వామి ఆలయం, మన్నార్గుడి 108 అభిమన్య క్షేత్రాలలో మొదటిదిగా పరిగణించబడుతుంది, ఎందుకంటే తిరుమంగై అల్వార్ ఈ ఆలయాన్ని సందర్శించినట్లు నమ్ముతారు. ఆలయం వెలుపల పొడవైన ధ్వజస్థంబాన్ని పత్తి బేల్ల సహాయంతో నిర్మించినట్లు నమ్ముతారు. వివిధ కాలాలలో ఆలయాన్ని సందర్శించినట్లు భావిస్తున్న ఇతర అల్వార్ లు ప్రధాన దేవత అందాన్ని చూసి మాటలురాక చేష్టలు ఉడిగి పోయినట్లు కనిపించారు. అల్వార్ లు వారి *[[నాలాయిర దివ్య ప్రబంధం|నాలయిరా దివ్య ప్రబంధం]]* పాడని అనేక పాత, అత్యంత ముఖ్యమైన దేవాలయాలు ఉన్నాయి. అందువల్ల వీటిని దివ్య దేశంగా వర్గీకరించబడలేదు, ఇది చాలా మంది వైష్ణవ పండితులను విచారానికి గురి చేసింది. నాదముని, మధ్వాచార్య, రామానుజ, వేదాంత దేశిక,ఇంకా అనేక ఇతర వైష్ణవ పండితులు అభిమన్య క్షేత్రాలు అని పిలువబడే దేవాలయాల యొక్క మరొక శాఖను వర్గీకరించారు. ఈ దేవాలయాలు మహా విష్ణువు హృదయానికి చాలా దగ్గరగా ఉన్నాయి, అందువల్ల దీనిని అభిమనా దేశమ్ అని పిలుస్తారు. ఈ దేవాలయాలను 108 దేవాలయాలుగా వర్గీకరించారు. వివిధ వైష్ణవ ఆచార్యులు, అళ్వార్లు,  పురాణాలు, ఇతిహాసాలలోని వివిధ ఋషులు వీటిని కీర్తించారు.

## అభిమాన్య క్షేత్రాల జాబితా
వైష్ణవ మతం యొక్క అత్యున్నత దేవత అయిన విష్ణువు యొక్క వివిధ రూపాలకు అంకితం చేయబడిన 108 పవిత్ర దేవాలయాల జాబితా ఇది. ఈ 108 అభిమాన క్షేత్రాలు భారతదేశంలో మాత్రమే ఉన్నాయి.

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు

* ఇతర ముఖ్యమైన వైష్ణవ దేవాలయాలు
* 
* పుణ్యక్షేత్రం రూపకల్పనః ప్రాచీన కీర్తి
* https://www.newindianexpress.com/cities/chennai/2018/oct/04/the-temple-where-sri-ramanujar-is-celebrated-as-a-grihastha-1880704.html
*
అశుతోష్ శర్మ (కెమికల్ ఇంజనీర్)

**అశుతోష్ శర్మ** (జననం 1961 ఆగస్టు 22) కాన్పూర్ లోని ఇండియన్ ఇనిస్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ కెమికల్ ఇంజనీరింగ్ విభాగంలో ఇనిస్టిట్యూట్ చైర్ ప్రొఫెసర్, సి. వి. శేషాద్రి చైర్ ప్రొఫెసర్. అతను *సాఫ్ట్ నానో ఫాబ్రికేషన్ పై డిఎస్టి థీమాటిక్ యూనిట్ ఆఫ్ ఎక్సలెన్స్* వ్యవస్థాపక సమన్వయకర్త, ఐఐటి కాన్పూర్ లోని *సెంటర్ ఫర్ ఎన్విరాన్మెంటల్ సైన్స్ అండ్ ఇంజనీరింగ్* ఛైర్మన్. కొల్లాయిడ్స్, పలుచని ఫిల్ం , ఇంటర్ఫేస్ లు, సంశ్లేషణ, నమూనా, స్వీయ-సమీకరించబడిన నానో-నిర్మాణాల కల్పన, అనువర్తనంలో ఆయన చేసిన మార్గదర్శక పరిశోధనలకు ఆయన బాగా ప్రసిద్ది చెందారు.

## ప్రారంభ జీవితం
అశుతోష్ శర్మ 1982లో ఇండియన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ కాన్పూర్ (ఐఐటి కాన్పూర్) నుండి కెమికల్ ఇంజనీరింగ్ తన డిగ్రీని పొందాడు. శర్మ 1984లో పెన్సిల్వేనియా స్టేట్ యూనివర్శిటీ నుండి మాస్టర్స్ డిగ్రీ పట్టభద్రుడయ్యాడు, మూడు సంవత్సరాల తరువాత బఫెలో విశ్వవిద్యాలయం నుండి కెమికల్ ఇంజనీరింగ్ లో పి.హెచ్.డి  పొందాడు, అక్కడ అతను ప్రొఫెసర్ ఎలి రుకెన్స్టెయిన్ కలిసి పనిచేశాడు.

## జీవిత విశేషాలు
ఆయన 2007 నుండి 2010 వరకు కెమికల్ ఇంజనీరింగ్ సైన్స్ సంపాదకీయ బోర్డు సభ్యుడిగా ఉన్నారు. దీనికి ముందు, అతను జర్నల్ ఆఫ్ కొల్లాయిడ్ అండ్ ఇంటర్ఫేస్ సైన్స్ (2000-2002), *కెనడియన్ జర్నల్ ఆఫ్ కెమికల్ ఇంజనీరింగ్* (2006-2008) యొక్క సంపాదకీయ బోర్డులో పనిచేశారు. ఆ తర్వాత 2011 నుంచి 2013 వరకు ఆయన నానో మెటీరియల్స్ అండ్ ఎనర్జీ జర్నల్ సంపాదకీయ బోర్డులో పనిచేశారు. 2012 నుండి 2014 వరకు, ఆయన *జర్నల్ ఆఫ్ మైక్రో-అండ్ నానో-మాన్యుఫ్యాక్చరింగ్* లో అసోసియేట్ ఎడిటర్ గా పనిచేశారు. 2013 నుండి ఇప్పటి వరకు, అతను ACS అప్లైడ్ మెటీరియల్స్ & ఇంటర్ఫేసెస్ జర్నల్ యొక్క అసోసియేట్ ఎడిటర్ గా పనిచేస్తున్నాడు.

2015 జనవరి 9న భారత ప్రభుత్వ సైన్స్ అండ్ టెక్నాలజీ విభాగం కార్యదర్శి నియమితులైన ఆయన 2021 ఆగస్టు 31 వరకు అక్కడ పనిచేశారు. 2023 నుండి 2025 వరకు ఇండియన్ నేషనల్ సైన్స్ అకాడమీ అధ్యక్షుడిగా కూడా పనిచేశారు.

## గౌరవాలు, పురస్కారాలు
అకాడమీ ఆఫ్ సైన్సెస్ ఫర్ ది డెవలపింగ్ వరల్డ్, ఇండియన్ నేషనల్ సైన్స్ అకాడమీ, ఇండియన్ నేషనల్ అకాడమీ ఆఫ్ ఇంజనీరింగ్, ఇండియన్ అకాడమీ ఆఫ్ సైన్స్, నేషనల్ అకాడమీ అఫ్ సైన్సెస్, ఇండియా వంటి ప్రతిష్టాత్మక సంఘాలలో ఆయన ఎన్నికైన సభ్యుడు. 2002లో, "పలుచని ఫిల్ం లు , ఇతర అత్యంత పరిమితమైన నానోస్కేల్ వ్యవస్థల ప్రవర్తనను అర్థం చేసుకోవడానికి ఆయన చేసిన అసలు మార్గదర్శక కృషికి" ఇంజనీరింగ్ శాస్త్రాలలో శాంతి స్వరూప్ భట్నాగర్ అవార్డు అందుకున్నారు. మరుసటి సంవత్సరం, ఇండియన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ కెమికల్ ఇంజనీర్స్ ఆయనకు *హెర్డిలియా అవార్డు* ప్రదానం చేసింది. మళ్ళీ, 2007లో, కాన్పూర్ ఇండియన్ ఇన్స్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ నుండి *విశిష్ట పూర్వ విద్యార్ధి అవార్డు* అందుకున్నారు. 2010 సంవత్సరంలో, ఇన్ఫోసిస్ సైన్స్ ఫౌండేషన్ అతనికి "నానోస్కేల్ ఉపరితల నమూనా పరిణామం, అస్థిరత, సన్నని ద్రవ, ఘన చిత్రాల డైనమిక్స్, మృదువైన పదార్థం యొక్క విస్తృత రంగాలలో విద్వాంసుల శాస్త్రీయ రచనలకు" ఇంజనీరింగ్, కంప్యూటర్ సైన్స్లో ఇన్ఫోసిస్ బహుమతిని ప్రదానం చేసింది.

అతను 2008 TWAS బహుమతి కూడా అందుకున్నాడు, 2017 లో కొలాయిడ్లు, ఫిల్మ్ ఇంటర్ఫేస్లు, సంశ్లేషణ మొదలైన వాటిపై తన మార్గదర్శక కృషికి హెచ్.కె ఫిరోడియా అవార్డు అందుకున్నాడు. భారత ప్రభుత్వం సైన్స్, పబ్లిక్ సర్వీసులకు చేసిన కృషికి గాను 2025లో భారతదేశపు నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ అవార్డు గ్రహీత.

## మూలాలు

వర్గం:1961 జననాలు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు
వర్గం:భారతీయ శాస్త్రవేత్తలు
వర్గం:రాజస్థాన్ వ్యక్తులు
గఢ్వా కోట

**గఢ్వా కోట** అనేది ఒక మధ్యయుగ కోట ప్రాకారం. ఇది భారతదేశంలోని ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రం ప్రయాగ్‌రాజ్ జిల్లాలో ఉన్న ఒక దేవాలయ సముదాయం. ఇది గుప్తుల కాలానికి చెందింది. ఇది ప్రధానంగా 5వ శతాబ్దపు ఆరంభంలో రెండవ చంద్రగుప్తుడు, కుమారగుప్తుడు వేయించిన సంస్కృత శాసనాలకు (గఢ్వా శిలా శాసనాలు) ప్రసిద్ధి చెందింది. ఈ కోట ప్రయాగ్‌రాజ్ నుండి నైరుతి దిశలో 50 కిలోమీటర్ల దూరంలో జబల్‌పూర్ రహదారిపై శంకర్‌గఢ్ నుండి 5 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది.

గఢ్వా ప్రాచీన నామం భట్‌ప్రయా. సమీపంలో భట్‌గఢ్ అనే గ్రామం ఉంది, దీనిని ప్రస్తుతం బర్గఢ్ అని పిలుస్తున్నారు. 1750లో రేవా సంస్థానానికి చెందిన బాగేల్‌ఖండ్ పాలకుడు విశ్వనాథ్ సింగ్ దేవ్ ఈ దేవాలయ శిథిలాలకు కోటగోడలు నిర్మించాడు. ఈ కోట నిర్మాణంలో చతురస్రాకారపు ప్రాకారం, పిట్టగోడలు ఉండి ఒక కోట రూపాన్ని ఇస్తాయి. ఈ సముదాయంలో రెండు బావిలు (మెట్ల బావులు) కూడా ఉన్నాయి. ఈ దేవాలయంలో 5వ, 6వ శతాబ్దాల కాలం నాటి గుప్తుల కాలం నాటి అనేక అవశేషాలు ఉన్నాయి. 11వ లేదా 12వ శతాబ్దానికి చెందిన విష్ణువు పది అవతారాలను (దశావతారాలు) సూచించే 6-7 అడుగుల ఎత్తైన చెక్కిన రాతి పలక ఈ కోటలో అత్యంత విశేషమైనది. 

ఈ కోట సముదాయానికి కేవలం 1 కిలోమీటరు దూరంలో భీటా అనే పురావస్తు ప్రదేశం ఉంది. ఇది మౌర్యులు, మౌర్యుల అనంతర కాలానికి (సా.పూ. 320 - సా.పూ. 185) చెందింది. ఇక్కడ ప్రాచీన భారతీయ పట్టణ అవశేషాలు కనుగొనబడ్డాయి, ఇందులో అనేక వీధుల వెంబడి విస్తృతమైన గృహ సముదాయాలు ఉన్నాయి. కొన్ని ఇళ్లలో విశాలమైన బహిరంగ ప్రాంగణం చుట్టూ పదిహేను గదుల వరకు అమర్చబడి ఉన్నాయి. ఈ ప్రదేశాన్ని 1870లలో మొదటగా అలెగ్జాండర్ కన్నింగ్‌హామ్ అన్వేషించాడు. గుప్తుల శకానికి చెందిన 5వ శతాబ్దపు సంస్కృత శాసనాల శ్రేణిని వెలికితీశాడు. తరువాత జాన్ మార్షల్ దీనిని పరిశోధించాడు. తదనంతరం, ఇక్కడ సా.పూ. 2వ శతాబ్దానికి చెందిన ఒక ముఖలింగం (ఐదు ముఖాలు కలిగిన శివలింగం) కూడా కనుగొనబడింది.

## రాఘవ-యాత్రా శాసనం
2024 డిసెంబర్ 18న, శ్రీరామనవమి పండుగ సందర్భంగా రాముడి ఆరాధనను ప్రస్తావిస్తూ భారతదేశంలో కనుగొనబడిన అత్యంత పురాతనమైన ప్రశస్తి (స్తుతి) శాసనాలలో ఒకటి ఇక్కడ బయటపడింది. ఇది విక్రమ సంబత్ 1152 (సా.శ. 1096), చైత్ర మాసం, శుక్ల పక్షం, ఏకాదశి నాటిది. చందేల రాజు కీర్తివర్మన్ (సా.శ. 1060-1100) పాలనా కాలంలో అతని మంత్రి వత్సరాజు ఈ శాసనాన్ని జారీ చేశాడు. రాముడు, లక్ష్మణుడు, సీత చిత్రకూటం వెళ్లే మార్గంలో రాత్రి గడిపిన యమునా నది తీరంలోని ప్రదేశానికి గఢ్వా కోట సముదాయంలోని శిథిలమైన దేవాలయం స్మారక చిహ్నంగా నిలుస్తుంది. ఇక్కడి నుండి వారు శృంగవేరపురం వద్ద గంగా నదిని దాటడానికి వెళ్లారు.

## గ్యాలరీ
File:1870 photo of Hindu temple ruins at Garhwa, Allahabad District, Uttar Pradesh.jpg|1870లో గఢ్వాలోని దేవాలయ శిథిలాలు.
File:Sculpture of Aditya, the Sun god, of Gupta period, from Garhwa, Allahabad, 1870s.jpg|గుప్తుల కాలం నాటి సూర్య భగవానుడైన ఆదిత్యుని శిల్పం, గఢ్వా, అలహాబాద్, 1870ల ఫోటో
File:KITLV 88154 - Unknown - Relief at Garhwa in British India - 1897.tif|కూర్మావతారం (తాబేలు), గఢ్వాలోని శిల్పాలు, 1897
File:Matsyavatara (fish incarnation of Vishnu), Garhwa, Allahabad District.jpg|మత్స్యావతారం (విష్ణువు చేప అవతారం)
File:KITLV 88152 - Unknown - Relief at Garhwa in British India - 1897.tif|ఒక శిల్పం
File:KITLV 88155 - Unknown - Sculptures at Garhwa in British India - 1897.tif| గఢ్వా వద్ద శిల్పాలు
File:KITLV 88156 - Unknown - Sculpture Garhwa in British India - 1897.tif|బ్రహ్మ శిల్పం.


## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు

వర్గం:గుప్త సామ్రాజ్యం
గులాబ్ బాయి

**గులాబ్ జాన్** గా ప్రసిద్ధి చెందిన **గులాబ్ బాయి** (1926-1996), భారతీయ నౌటంకి రంగస్థల నటి, సాంప్రదాయ ఒపెరాటిక్ డ్రామా మొదటి మహిళా కళాకారిణి. ఆమె విజయవంతమైన నౌటంకి బృందం అయిన *గ్రేట్ గులాబ్ థియేటర్ కంపెనీ* స్థాపించింది. భారత ప్రభుత్వం 1990లో ఆమెకు నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీ ప్రదానం చేసింది.

## జీవితచరిత్ర
గులాబ్ బాయి 1926లో భారతదేశంలోని ఉత్తర ప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని ఫరూఖాబాద్ జిల్లా బాల్పుర్వాలో వినోద కళాకారుల వెనుకబడిన సమాజమైన బేడియా కులంలో జన్మించింది. ఆమె 1931లో కాన్పూరు ఘరానాకు చెందిన ఉస్తాద్ త్రిమోహన్ లాల్, హత్రాస్ ఘరానాకు సంబంధించిన ఉస్తాద్ మొహమ్మద్ ఖాన్ ఆధ్వర్యంలో గానం లో అధికారిక శిక్షణను ప్రారంభించింది. పదమూడు సంవత్సరాల వయస్సులో త్రిమోహన్ లాల్ కు చెందిన నౌటంకి బృందంలో చేరడం ద్వారా బహిరంగంగా ప్రదర్శన ఇవ్వడం ప్రారంభించింది, ఈ కళారూపం మొదటి మహిళా నటిగా నిలిచింది. త్వరలో, ఆమె ఒక వ్యక్తిగత గానం శైలిని అభివృద్ధి చేసింది, ఇది ఆమెకు గుబ జాన్ అనే మారుపేరును సంపాదించి పెట్టింది.

ఆమె పెరుగుతున్న ప్రజాదరణ, త్రిమోహన్ లాల్ కోరికలకు వ్యతిరేకంగా తన సొంత నౌటంకి బృందమైన *గ్రేట్ గులాబ్ థియేటర్ కంపెనీ* స్థాపించడానికి సహాయపడింది. ఈ సంస్థ తక్షణమే విజయం సాధించిందని చెప్పబడింది. సంస్థ నిర్వహణ బాధ్యత, ఆమె తన చిన్న సోదరి సుఖ్బదన్, తరువాత రోజు నందా గుహను ప్రముఖ నటిగా తీర్చిదిద్దింది, ఆమె సంవత్సరాలుగా తన సొంత హక్కులో ప్రముఖ నటిగా మారింది. ఆమె కుమార్తె మధు కూడా ప్రసిద్ధ నటి. ఆమె కెరీర్ చివరి భాగంలో, ఒక కళారూపంగా నౌటంకి ఆకర్షణ క్రమంగా క్షీణించింది.

భారత ప్రభుత్వం ఆమెను 1990లో పద్మశ్రీ పౌర పురస్కారంతో సత్కరించింది. ఆరు సంవత్సరాల తరువాత, ఆమె 70 సంవత్సరాల వయసులో మరణించింది. ఆమె జీవితచరిత్రను దీప్తి ప్రియా మెహ్రోత్రా, *గులాబ్ బాయిః ది క్వీన్ ఆఫ్ నౌటంకి థియేటర్* పేరుతో ప్రచురించింది. ఆమె జీవిత కథ కూడా ఒక నాటకానికి ఇతివృత్తంగా మారింది, ఇది మే 2014లో కాన్పూరు వేదికపై ప్రదర్శించబడింది.

## మూలాలు

వర్గం:1996 మరణాలు
వర్గం:1926 జననాలు
వర్గం:కళారంగంలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు
చార్లెస్ ప్రోవిస్

**చార్లెస్ జి. ప్రోవిస్** (1885 &#x2013; మరణించిన తేదీ తెలియదు) ఇంగ్లీష్ క్రికెటర్ . ప్రోవిస్ బ్యాటింగ్, బౌలింగ్ శైలులు తెలియవు. అతను కార్న్‌వాల్‌లోని కాంబోర్న్‌లో జన్మించాడు.

1906 మైనర్ కౌంటీస్ ఛాంపియన్‌షిప్‌లో కార్న్‌వాల్ తరపున ప్రోవిస్ డోర్సెట్, బెర్క్‌షైర్‌లపై రెండుసార్లు ఆడాడు.

తరువాత అతను కోలార్ గోల్డ్ ఫీల్డ్స్ తరఫున పనిచేశాడు. 1923లో యూరోపియన్ల కోసం బ్రిటిష్ రాజ్‌లో ఇండియన్స్‌తో జరిగిన మ్యాచ్‌లో ఒకే ఒక్క ఫస్ట్-క్లాస్ ప్రదర్శన ఇచ్చాడు. టాస్ గెలిచి మొదట బ్యాటింగ్ ఎంచుకున్న యూరోపియన్లు 104 పరుగులు చేసి, రామ కృష్ణప్ప చేతిలో ప్రోవిస్ డకౌట్ అయ్యాడు. ఇండియన్స్ తొలి ఇన్నింగ్స్‌లో 161 పరుగులు చేసిన ప్రోవిస్, పద్నాలుగు ఓవర్లలో 2/32 వికెట్లతో ఎం. వెంకటరామంజులు, టి. బంగారుబాబు వికెట్లు పడగొట్టాడు. ఆ తర్వాత యూరోపియన్లు తమ రెండో ఇన్నింగ్స్‌లో 67 పరుగులు చేసి, ప్రోవిస్ మళ్లీ డకౌట్ అయ్యాడు, ఈసారి సిఆర్ గణపతి చేతిలో డకౌట్ అయ్యాడు. ఇండియన్స్ ఈ మ్యాచ్‌లో పది వికెట్ల తేడాతో గెలిచింది.

అతను 1923 లో బెర్తా మార్క్స్‌ను వివాహం చేసుకున్నాడు. ఆమె 1936 లో బ్రెజిల్‌లో మరణించింది, అక్కడ అతను బంగారు మైనింగ్ కంపెనీలో పనిచేశాడు.

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు

* 

వర్గం:ఇంగ్లాండు క్రికెట్ క్రీడాకారులు
వర్గం:1885 జననాలు
హర్వీందర్ సింగ్ (విలుకాడు)

**హర్వీందర్ సింగ్** (జననం 1991 ఫిబ్రవరి 25), ఒక భారతీయ పారాలింపిక్ ఆర్చర్. అతను డబుల్ పారాలింపిక్ పతక విజేత, పారిస్ లో నిర్వహించిన 2024 వేసవి పారాలింపిక్స్ లో బంగారు పతకాన్ని, టోక్యోలో జరిగిన 2020 వేసవి పారాలింపిక్స్ పురుషుల సింగిల్స్ రికర్వ్ బో ఈవెంట్లో కాంస్య పతకాన్ని గెలుచుకున్నాడు. 

విలువిద్యలో ఆయన సాధించిన బంగారు, కాంస్య పతకాలే, భారతదేశానికి వచ్చిన మొదటి పారాలింపిక్ పతకాలు.

జనవరి 2025లో, హర్వీందర్ సింగ్ ను భారత ప్రభుత్వం దేశపు నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం పద్మశ్రీతో సత్కరించింది.

## ప్రారంభ జీవితం
హర్వీందర్ సింగ్ హర్యానాలోని కైతల్ లో జన్మించాడు. అతనికి ఒలింపిక్ గోల్డ్ క్వెస్ట్ అనే క్రీడా ఎన్జిఓ మద్దతు ఇస్తుంది.

## కెరీర్
ఆయన 2018 ఆసియా పారా గేమ్స్ లో బంగారు పతకాన్ని, టోక్యో 2020 పారాలింపిక్స్ లో కాంస్య పతకాన్ని గెలుచుకున్నాడు. 2022 ఆసియా పారా గేమ్స్, అతను కాంస్య పతకం సాధించిన జట్టులో భాగంగా ఉన్నాడు.

2024లో జరిగిన పారా ఆర్చరీ వరల్డ్ ర్యాంకింగ్ ఈవెంట్లో, అతను చెక్ రిపబ్లిక్ లో కాంస్య పతకాన్ని గెలుచుకున్నాడు. వరల్డ్ ఆర్చరీ ఓషియానియా పారా గ్రాండ్ ప్రిక్స్ లో, అతను ఆస్ట్రేలియాలో కాంస్యం గెలుచుకున్నాడు.
## అవార్డులు

* పద్మశ్రీ పురస్కారం (2025)

## ఇవి కూడా చూడండి

* 2020 వేసవి పారాలింపిక్ క్రీడలలో భారతదేశం

## మూలాలు

వర్గం:అర్జున అవార్డు గ్రహీతలు
వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:1991 జననాలు
హబీబ్ రెహమాన్ (వాస్తుశిల్పి)

thumb|కలకత్తాలోని నిర్మాణంలో ఉన్న న్యూ సెక్రటేరియట్ భవనం వద్ద హబీబ్ రెహమాన్
**హబీబ్ రెహమాన్** (1915 – 19 డిసెంబర్ 1995) ఒక భారతీయ వాస్తుశిల్పి. భారతదేశంలో బహౌస్ (Bahaus) వాస్తుశిల్ప శైలికి ఆద్యుడిగా పరిగణించబడే రెహమాన్, ఆధునిక డిజైన్లలో భారతీయ వాస్తుశిల్ప అంశాలను మిళితం చేయడంలో ప్రసిద్ధి చెందాడు.
వర్గం:1995 మరణాలు
వర్గం:1915 జననాలు
సిద్ధేశ్వర వర్మ

**సిద్ధేశ్వర్ వర్మ** (1887–1985) ఒక భారతీయ భాషావేత్త, ధ్వని శాస్త్రవేత్త, వ్యాకరణవేత్త, పండితుడు. 30కి పైగా భాషలలో ఆయనకు ఉన్న ప్రవేశానికి ఆయన ప్రసిద్ధి చెందారు. ఆయన 1923లో భారతదేశం తరపున అంతర్జాతీయ నైతిక విద్యా కాంగ్రెస్ కార్యదర్శిగా పనిచేశారు. *ద భలేసీ డైలెక్ట్*, *ఏ గ్లాసరీ ఆఫ్ ద ఖాసీ : ఏ నార్త్-వెస్ట్రన్ హిమాలయన్ డైలెక్ట్ ఆఫ్ జమ్మూ అండ్ కాశ్మీర్*, *సిద్ధ-భారతి; ద రోసరీ ఆఫ్ ఇండాలజీ*, *పహారీ డిక్షనరీ ఆఫ్ 27-నార్త్-వెస్ట్రన్ హిమాలయన్ డైలెక్ట్స్* వంటి పుస్తకాలను రచించారు. సాహిత్యం, విద్యా రంగాలలో ఆయన చేసిన కృషికి గాను భారత ప్రభుత్వం 1957లో ఆయనను మూడవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారమైన పద్మభూషణ్ తో సత్కరించింది.

## జీవిత చరిత్ర
సిద్ధేశ్వర్ వర్మ అసలు పేరు పిండిదాస్. ఆయన 1887 నవంబర్ 3న బ్రిటిష్ ఇండియాలోని పూర్వపు పంజాబ్ ప్రాంతం, రావలపిండిలో ఒక ఖత్రీ కుటుంబంలో రామ్ దాస్ నందా, జమనా దేవి దంపతులకు జన్మించారు. ఆయన ప్రాథమిక విద్య రావలపిండి, కమల్పూర్, జీలం, గుజ్రాన్‌వాలా, మియాన్వాలీ వంటి వివిధ ప్రాంతాలలో సాగింది. చరిత్రలో మాస్టర్స్ డిగ్రీ పూర్తి చేసిన తర్వాత రాజా సర్ నహర్ సింగ్ వద్ద ప్రైవేట్ సెక్రటరీగా కెరీర్ ప్రారంభించారు. అదే సమయంలో బిజ్వా సంస్థాన యువరాజు శత్రుంజయ సింగ్‌కు ట్యూటర్‌గా పనిచేశారు. ఆ తర్వాత గుజ్రాన్‌వాలాలోని కె.జి. హిందూ హైస్కూల్‌లో ఉపాధ్యాయుడిగా చేరి, ప్రధానోపాధ్యాయుడిగా ఎదిగారు. దీనితో పాటు సంస్కృత అధ్యయనాలను కొనసాగించారు. ప్రధానోపాధ్యాయ పదవి తన చదువుకు అడ్డంకిగా మారడంతో, జమ్మూలోని ప్రభుత్వ గాంధీ మెమోరియల్ సైన్స్ కాలేజీలో లెక్చరర్‌గా చేరారు. విరమణ వరకు ఆయన అక్కడే పనిచేశారు. మధ్యలో మూడు సంవత్సరాలు డి.ఎల్ పట్టా కోసం విదేశాలలో గడిపారు.

జమ్మూలో ఉన్న సమయంలో వర్మ హిందీ, ఉర్దూ, పంజాబీ, తమిళం, ఫ్రెంచ్, గ్రీక్, లాటిన్, రష్యన్, స్లావోనిక్, జర్మన్, అరబిక్, పర్షియన్ వంటి అనేక భారతీయ, విదేశీ భాషలను నేర్చుకున్నారు. ఆయన మొత్తం 30 భాషలు నేర్చుకున్నట్లు సమాచారం. ఆయన 1923లో అంతర్జాతీయ నైతిక విద్యా కాంగ్రెస్ భారత విభాగానికి కార్యదర్శిగా ఉన్నారు. 1928లో లింగ్విస్టిక్ సొసైటీ ఆఫ్ ఇండియా స్థాపనలో సహాయపడ్డారు. 1962లో డోగ్రీ భాషా ప్రచారానికి జమ్మూలో స్థాపించిన డోగ్రీ రీసెర్చ్ ఇన్‌స్టిట్యూట్‌కు వ్యవస్థాపక పోషకులుగా ఉన్నారు.

వర్మ 1985 ఆగస్టు 17న తన 97వ ఏట మరణించారు.

## పురస్కారాలు, గౌరవాలు
1957లో భారత ప్రభుత్వం ఆయనను పద్మభూషణ్ పురస్కారంతో గౌరవించింది. 1967లో ఆయనకు 'రాష్ట్రపతి గౌరవ పత్రం' లభించింది. అదే ఏడాది పంజాబీ విశ్వవిద్యాలయం ఆయనకు గౌరవ డాక్టరేట్ ప్రదానం చేసింది. 1982లో జమ్మూ విశ్వవిద్యాలయం నుండి మరో గౌరవ డాక్టరేట్ పొందారు. జమ్మూ కాశ్మీర్ ప్రభుత్వం ఆయనను 'రోబ్ ఆఫ్ హానర్' తో సత్కరించింది. పంజాబ్ విశ్వవిద్యాలయానికి చెందిన విశ్వేశ్వరానంద విశ్వ బంధు ఇన్‌స్టిట్యూట్ 1978లో ఆయన గౌరవార్థం 'సిద్ధ భారతి' అనే రెండు సంపుటాల గ్రంథాన్ని ప్రచురించింది.

## ఎన్నిక చేసిన గ్రంథ పట్టిక
* 
* 
* 

## ఇవి కూడా చూడండి
* సత్యవ్రత శాస్త్రి

## మూలాలు

## బయటి లింకులు
* డాక్టర్ సిద్ధేశ్వర్ వర్మ: జీవిత విశేషాలు
వర్గం:1985 మరణాలు
వర్గం:1887 జననాలు
వర్గం:పద్మభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు
మేరీ క్లబ్‌వాలా జాదవ్

**మేరీ జాదవ్** (1909–1975), మేరీ క్లబ్‌వాలా జాదవ్ గా సుపరిచితురాలు. ఈమె భారతీయ పరోపకారి, సామాజిక కార్యకర్త. ఈమె చేసిన సామాజిక సేవలకు గాను భారత ప్రభుత్వం దేశంలోని అత్యున్నత పౌర పురస్కారాలైన పద్మశ్రీ, పద్మవిభూషణ్ లతో సత్కరించింది.
చెన్నై, దేశవ్యాప్తంగా అనేక స్వచ్ఛంద సంస్థలను ఈమె స్థాపించింది. భారతదేశంలో మొట్టమొదటి వ్యవస్థీకృత సామాజిక సేవా సంస్థలను నెలకొల్పిన ఘనత ఈమెకు దక్కుతుంది. ఈమె స్థాపించిన *గిల్డ్ ఆఫ్ సర్వీస్* సంస్థ అనాథ శరణాలయాలు, మహిళా అక్షరాస్యత, వికలాంగుల పునరావాసం వంటి రంగాలలో అనేక విభాగాలను నిర్వహిస్తోంది.

## ప్రారంభ జీవితం
మేరీ 1909 జూన్ 10న అప్పటి మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలోని ఉదకమండలం (ఊటీ) లో రుస్తుం పటేల్, అల్లామాయి దంపతులకు జన్మించింది. ఈమె మద్రాసులోని పార్శీ సామాజిక వర్గానికి చెందిన వ్యక్తి. మద్రాసులో విద్యాభ్యాసం పూర్తి చేసిన ఈమె, 18 ఏళ్ల వయసులో నోగి క్లబ్‌వాలాను వివాహం చేసుకుంది. వీరికి 1930లో ఖుస్రో అనే కుమారుడు జన్మించాడు. 1935లో నోగి క్లబ్‌వాలా అనారోగ్యంతో మరణించాడు. ఆ తర్వాత ఈమె తన జీవితాన్ని సామాజిక సేవకు అంకితం చేసింది. తదనంతరం ఈమె మేజర్ చంద్రకాంత్ కె. జాదవ్ ను వివాహం చేసుకుంది.

## కార్యక్రమాలు
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ సమయంలో, 1942లో క్లబ్‌వాలా ఇండియన్ హాస్పిటాలిటీ కమిటీని స్థాపించింది. మద్రాసు పరిసర ప్రాంతాలలో మొహరించిన భారతీయ సైనికులకు మొబైల్ క్యాంటీన్లు, ఆసుపత్రి సందర్శనలు, వినోద కార్యక్రమాల ద్వారా అండగా నిలిచింది. యుద్ధం ముగిసిన తర్వాత మాజీ సైనికుల పునరావాసానికి కృషి చేసింది. ఈమె సేవలను గుర్తించి 14వ ఆర్మీ ఈమెకు ఒక జపనీస్ ఖడ్గాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చింది. జనరల్ కరియప్ప ఈమెను "ఆర్మీ డార్లింగ్" అని పిలిచేవారు.

ఈమె 1952లో దక్షిణ భారతదేశంలోనే మొట్టమొదటి సామాజిక సేవా విద్యాసంస్థ అయిన 'మద్రాస్ స్కూల్ ఆఫ్ సోషల్ వర్క్'ను ప్రారంభించింది. 1956లో మద్రాసు షెరీఫ్ గా నియమితులైన తొలి మహిళగా గుర్తింపు పొందింది.

## పురస్కారాలు
* ఆర్డర్ ఆఫ్ ది బ్రిటిష్ ఎంపైర్ (MBE) (1941)
* పద్మశ్రీ (1955)
* పద్మభూషణ్ (1968)
* పద్మవిభూషణ్ (1975).

## మూలాలు

వర్గం:1975 మరణాలు
వర్గం:1909 జననాలు
వర్గం:సామాజిక సేవలో పద్మశ్రీ పురస్కార గ్రహీతలు
వర్గం:పద్మభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు
వర్గం:పద్మవిభూషణ పురస్కార గ్రహీతలు
టాట్యారావ్ పుండ్లిక్రావ్

**టాట్యారావ్ పుండ్లిక్రావ్ లహానే** (జననం 12 ఫిబ్రవరి 1957) ఒక భారతీయ నేత్ర శస్త్రవైద్యుడు మరియు ఆఫ్తల్మాలజిస్ట్. ఆయన ముంబైలోని గ్రాంట్ మెడికల్ కాలేజ్ మరియు జె.జె. ఆసుపత్రి డీన్‌గా పనిచేశారు. 1,62,000కు పైగా కాటరాక్ట్ శస్త్రచికిత్సలు చేసి ప్రపంచ రికార్డు సృష్టించారు. 2008లో ఆయనకు భారతదేశంలో నాల్గవ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం అయిన పద్మశ్రీ లభించింది.

## ప్రారంభ జీవితం మరియు విద్య
లహానే మహారాష్ట్ర రాష్ట్రంలోని లాతూర్ జిల్లాలోని రేనాపూర్ తాలూకాలోని మాకేగావ్ గ్రామంలో రైతు కుటుంబంలో జన్మించారు. ఆయన తల్లిదండ్రులు పుండ్లిక్రావ్ మరియు అంజనాబాయి. ఆయన ఏడుగురు సంతానంలో ఒకరు. చిన్న వయసులోనే ఆయనకు రెండు మూత్రపిండాలు పనిచేయకపోవడంతో ఆయన తల్లి ఒక మూత్రపిండాన్ని దానం చేసింది.

లాతూర్‌లో విద్యాభ్యాసం పూర్తి చేసి, 1981లో డాక్టర్ బాబాసాహెబ్ అంబేద్కర్ మరాఠ్వాడా విశ్వవిద్యాలయం నుండి వైద్య పట్టా పొందారు. 1985లో నేత్ర వైద్య శాస్త్రంలో ఎంఢీ పట్టా పొందారు.

## వృత్తి జీవితం
1985 మే 17న అంబాజోగైలోని స్వామి రామానంద తీర్థ గ్రామీణ మెడికల్ కాలేజ్లో వైద్యాధికారిగా తన వృత్తి ప్రారంభించారు. అనంతరం ధూలే ప్రభుత్వ ఆసుపత్రిలో పనిచేశారు.

ఆయన రాష్ట్రవ్యాప్తంగా కంటి వైద్య శిబిరాలు నిర్వహించి, దూర ప్రాంత గ్రామాల్లో సేవలు అందించారు. జె.జె. ఆసుపత్రిలో నేత్ర వైద్య విభాగాన్ని ఆధునీకరించిన వ్యక్తిగా గుర్తింపు పొందారు.

2007లో ఆయన 1,00,000వ కాటరాక్ట్ శస్త్రచికిత్స పూర్తి చేశారు.

### డీన్‌గా
2010లో ఆయన గ్రాంట్ మెడికల్ కాలేజ్ మరియు జె.జె. ఆసుపత్రి డీన్‌గా నియమితులయ్యారు. ఈ పదవిలో ఆయన ఆసుపత్రి అవుట్‌పేషెంట్ విభాగాన్ని ఆధునీకరించి, కంప్యూటరీకరణ చేశారు. 2017లో ఈ పదవి నుంచి రాజీనామా చేశారు.

### విద్యా రంగం
మహారాష్ట్ర ప్రభుత్వ రంగంలో ఆధునిక ఫాకోఎమల్సిఫికేషన్ శస్త్రచికిత్స విధానాన్ని ప్రవేశపెట్టడంలో ఆయన ముందున్నారు. గ్రామీణ ప్రాంతాల్లో వైద్య శిబిరాల ద్వారా సేవలు అందించారు.

### ఇతర పదవులు
2018లో మహారాష్ట్రలో "కాటరాక్ట్ ఫ్రీ మహారాష్ట్ర" ప్రాజెక్ట్‌కు ప్రోగ్రామ్ లీడర్‌గా పనిచేశారు.

2021 జూలై 1న ఆయన ప్రభుత్వ సేవ నుంచి విరమణ పొందారు.

## పురస్కారాలు
లహానే అనేక పురస్కారాలు అందుకున్నారు, వాటిలో ముఖ్యమైనవి:
* అథవాలే పురస్కారం
* జీవిత గౌరవ పురస్కారం
* లాతూర్ గౌరవ పురస్కారం

2008లో ఆయనకు పద్మశ్రీ పురస్కారం లభించింది.

2020లో ఆయనకు *షాహూ పురస్కారం* లభించింది.

## వివాదాలు
ఒక కమిటీ విచారణలో లహానే ప్రభుత్వ అనుమతి లేకుండా 698 శస్త్రచికిత్సలు చేసినట్లు తేలింది. 2023లో రెసిడెంట్ డాక్టర్లు సమ్మెకు దిగడంతో ఈ విచారణ ప్రారంభమైంది.

## ప్రజాసాంస్కృతిక ప్రభావం
*డాక్టర్ టాట్యా లహానే – అంగార్... పవర్ ఈజ్ వితిన్* అనే జీవిత చరిత్రాత్మక చిత్రం 2018లో విడుదలైంది. ఇందులో మకరంద్ అనాస్పురే ప్రధాన పాత్ర పోషించారు.

## మూలాలు

వర్గం:పద్మశ్రీ గ్రహీతలు (వైద్యం)
వర్గం:భారతీయ నేత్ర వైద్యులు
వర్గం:ముంబై వైద్యులు
వర్గం:1957 జననాలు
వర్గం:జీవించి ఉన్న వ్యక్తులు
తర్ఖాన్ రాజవంశం

**తర్ఖాన్ రాజవంశం** () ఒక తర్ఖాన్చే స్థాపించబడింది, సా.శ. 1554 నుండి 1593 వరకు సింధ్ రాష్ట్రాన్ని పాలించింది. అర్ఘున్ రాజవంశం పాలకుడు షా హుస్సేన్ అర్ఘున్ మరణం తరువాత జనరల్ మీర్జా ఈసా బేగ్ సింధ్‌లో తర్ఖాన్ రాజవంశాన్ని స్థాపించాడు.
మొఘల్ చక్రవర్తి అక్బర్ చివరి తర్ఖాన్ పాలకుడు మీర్జా జానీ బేగ్‌ను ఓడించిన తరువాత 1593లో సింధ్‌ను ఆక్రమించాడు; జానీ బేగ్, అతని కుమారుడు మీర్జా ఘాజీ బేగ్ మొఘలులకు గవర్నర్లుగా పాలన కొనసాగించారు.

## వారసత్వం
అర్ఘున్ పాలకుల సమాధులు మక్లీ నెక్రోపోలిస్లో ఉన్నాయి.

File:Mirza Ghazi Beg portrait.jpg|"మీర్జా జానీ కుమారుడు మీర్జా ఘాజీ ప్రతిరూపం". సుమారు 1610లో తట్టా ప్రావిన్స్‌లోని తర్ఖాన్ ఆస్థానంలో మొఘల్ చిత్రకారుడు మనోహర్ గీశారు.
File:Tomb Exterior 3 - Mirza Muhammad Baqi Tarkhan's tomb.jpg|మీర్జా ముహమ్మద్ బాఖీ తర్ఖాన్ (సా.శ. 1567–1585) సమాధి, మక్లీ నెక్రోపోలిస్.
File:PK Thatta asv2020-02 img09 Makli Necropolis.jpg|మీర్జా జానీ తర్ఖాన్ (సా.శ. 1585–1599), మీర్జా ఘాజీ బేగ్ తర్ఖాన్ (సా.శ. 1599–1612) సమాధులు.


## తర్ఖాన్ రాజవంశపు మీర్జాలు

## మూలాలు

వర్గం:భారతదేశ రాజవంశాలు
వర్గం:భారతదేశ ముస్లిం రాజవంశాలు
నాందేడ్-వాఘాలా నగర మున్సిపల్ కార్పొరేషన్

నాందేడ్ -వాఘాలా నగర మున్సిపల్ కార్పొరేషన్, భారతదేశంలోని మహారాష్ట్ర రాష్ట్రంలో ఉన్న నాందేడ్ నగరానికి చెందిన మున్సిపల్ పరిపాలనా సంస్థ. భారతదేశంలో మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ విధానం బ్రిటిష్ పాలనలో 1688లో మద్రాసు ( చెన్నై )లో మున్సిపల్ కార్పొరేషన్ ఏర్పాటుతో ప్రవేశపెట్టబడింది, తరువాత 1762 నాటికి బొంబాయి (ముంబై) & కలకత్తా (కోల్‌కతా)లలో మున్సిపల్ కార్పొరేషన్లు ఏర్పడ్డాయి. సీతామర్హి మున్సిపల్ కార్పొరేషన్‌కు నగర మేయర్ నేతృత్వం వహిస్తారు, కమిషనర్ దీనిని పరిపాలిస్తారు . మున్సిపల్ కార్పొరేషన్‌లో ప్రజాస్వామ్యబద్ధంగా ఎన్నికైన సభ్యులు ఉంటారు, దీనికి మేయర్ నేతృత్వం వహిస్తారు , మున్సిపల్ కమిషనర్ నగర పౌర సేవలు, మౌలిక సదుపాయాలను నిర్వహించే సీఈఓగా ఉంటారు.
## మేయర్ల జాబితా

## చరిత్ర
నాందేడ్ మునిసిపల్ కౌన్సిల్ & ప్రక్కనే ఉన్న వాఘాలా మున్సిపల్ కౌన్సిల్‌ను విలీనం చేయడం ద్వారా 1997 మార్చి 26న ఎన్‌డబ్ల్యుసిఎంసి స్థాపించబడింది. ఈ కార్పొరేషన్ బొంబాయి ప్రావిన్షియల్ మునిసిపల్ కార్పొరేషన్ల చట్టం, 1949 నిబంధనల ప్రకారం ఏర్పాటు చేయబడింది. కార్పొరేషన్ 74వ రాజ్యాంగ సవరణ చట్టం, 1992 నిబంధనల ద్వారా నిర్వహించబడుతుంది.

## భౌగోళిక పరిధి
నాందేడ్ నగరం రెండు భాగాలుగా విభజించబడింది, అవి గోదావరి నదికి ఉత్తరాన (ఎడమ ఒడ్డున) ఉన్న పాత నాందేడ్ (20.62 చదరపు కిలోమీటర్లు), గోదావరి నదికి దక్షిణాన ఉన్న వాఘాల, కొత్తగా విలీనం చేయబడిన మరో ఆరు గ్రామాలు, సిడ్కో ప్రాంతం ఉన్నాయి, ఇవి గోదావరి నదికి దక్షిణాన ఉన్నాయి. ఎన్‌డబ్ల్యుసిఎంసి అధికార పరిధిలోని మొత్తం పరిధిలోని మొత్తం వైశాల్యం 51.76 చదరపు కిలోమీటర్లు, అంటే (5,176.66 హెక్టార్లు).

వాఘాల మున్సిపల్ కౌన్సిల్‌తో పాటు మరో 5 గ్రామాలు వసర్ని గ్రామం, కౌతా గ్రామం, అసర్జాన్ గ్రామం, ఫతేజాంగ్‌పూర్ గ్రామం, అసద్వాన్ గ్రామం & సిడ్కో, హుడ్కో కాలనీలు ఎన్‌డబ్ల్యుసిఎంసిలో విలీనం చేయబడ్డాయి.

## ఆదాయ వనరులు
కేంద్ర, రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల నుండి కార్పొరేషన్‌కు ఆదాయ వనరులు ఈ క్రింది విధంగా ఉన్నాయి. 

### పన్నుల ద్వారా వచ్చే ఆదాయం
కార్పొరేషన్‌కు పన్ను సంబంధిత ఆదాయం క్రింది విధంగా ఉంది.

* ఆస్తి పన్ను 
* వృత్తి పన్ను 
* వినోద పన్ను 
* వస్తువులు, సేవల పన్ను వంటి కేంద్ర & రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల నుండి గ్రాంట్లు 
* ప్రకటనల పన్ను 

### పన్నుయేతర వనరుల నుండి వచ్చే ఆదాయం
కార్పొరేషన్‌కు పన్నుయేతర సంబంధిత ఆదాయం ఈ క్రింది విధంగా ఉంది.

* నీటి వినియోగ ఛార్జీలు
* డాక్యుమెంటేషన్ సేవల నుండి ఫీజులు
* పురపాలక సంఘం ఆస్తి నుండి అందుకున్న అద్దె
* మునిసిపల్ బాండ్ల నుండి నిధులు

## పరిపాలన
కార్యనిర్వాహక అధికారాన్ని కలిగి ఉన్న మునిసిపల్ కమిషనర్‌గా పనిచేసే ఒక ఐఏఎస్ అధికారి ఎన్‌డబ్ల్యుసిఎంసికి నాయకత్వం వహిస్తారు. ప్రాథమిక పౌర మౌలిక సదుపాయాలు, విధిని అమలు చేయడానికి బాధ్యత వహించే కార్పొరేటర్లు ఎన్నుకోవడానికి పంచవర్ష ఎన్నికలను నిర్వహిస్తారు. సాధారణంగా మెజారిటీ పార్టీకి చెందిన మేయర్ సభకు అధిపతిగా పనిచేస్తారు.

## నాందేడ్ కమిషనర్లు
గోదావరి నది ఒడ్డున ఉన్న నాందేడ్ వద్ద ఎన్‌డబ్ల్యుసిఎంసి కార్యాలయం ఉంది.

* సుమంత్ భాంగే
* శ్రవణ్ హార్దిక్, ఐఏఎస్
* సుశీల్ ఖోద్వేకర్
* లహురాజ్ మాలి
* డాక్టర్ సునీల్ లహానే
* ప్రస్తుత కమిషనర్ డాక్టర్ మహేష్‌కుమార్ దోయిఫోడే

## మూలాలు

వర్గం:1997 స్థాపనలు
వర్గం:మహారాష్ట్ర నగర పాలక సంస్థలు
ఔరంగాబాద్ రైల్వే స్టేషన్

ఔరంగాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ , అధికారికంగా ఛత్రపతి సంభాజీనగర్ రైల్వే స్టేషన్ (కోడ్ సిపిఎస్ఎన్ ), కాచిగూడ – మన్మాడ్ విభాగంలో ఉన్న ఒక రైల్వే స్టేషన్, ఇది ప్రధానంగా ఔరంగాబాద్ నగరానికి సేవలు అందిస్తుంది.

## చరిత్ర
ఔరంగాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ 1900లో ప్రారంభించబడింది. నిజాం గ్యారంటీడ్ స్టేట్ రైల్వే కింద గోదావరి వ్యాలీ రైల్వే కంపెనీలో భాగమైన హైదరాబాద్ 7వ నిజాం మీర్ ఉస్మాన్ అలీ ఖానాల ఆధ్వర్యంలో దీనిని నిర్మించారు. 1876లో 6వ నిజాం మీర్ మెహబూబ్ అలీ ఖాన్ పాలనలో పనులు ప్రారంభమయ్యాయి. హైదరాబాద్, బెజ్వాడా మధ్య మొదటి లైన్ నిర్మించబడింది.

సికింద్రాబాద్, వాడి మధ్య మొదటి బ్రాడ్ గేజ్ లైన్ 1885లో నిర్మించబడింది. హైదరాబాద్-మన్మాడ్ లైన్ పనులు 1900లో పూర్తయ్యాయి. హైదరాబాద్-జైపూర్ మీటర్ గేజ్ లైన్ పనులు 1906లో ప్రారంభమై పూర్తయ్యాయి.

1950లో నిజాం గ్యారెంటీడ్ రైల్వేను జాతీయం చేసి ఇండియన్ రైల్వేస్‌లో విలీనం చేశారు. 1992లో సికింద్రాబాద్-మన్మాడ్ లైన్ 94 మీటర్ల గేజ్ పనులు పూర్తయ్యాయి.

ఔరంగాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ పేరును 2025 అక్టోబరు 25న కొత్త స్టేషన్ కోడ్ సిపిఎస్ఎన్ తో ఛత్రపతి సంభాజీనగర్ గా మార్చారు. పాత స్టేషన్ కోడ్ AWBని అప్పటి నుండి తొలగించారు. ప్లాట్‌ఫారమ్‌లపై ఉన్న సంకేతాలను కూడా మార్చారు.

## కనెక్టివిటీ
ఔరంగాబాద్ రైల్వే స్టేషన్ ముంబై, ఢిల్లీ, హైదరాబాద్, చెన్నై సెంట్రల్, నిజామాబాద్, నాందేడ్, నాగ్‌పూర్, నాసిక్, పూణే, యాద్గిర్, రాయచూర్, హైదరాబాద్, సికింద్రాబాద్, అహ్మదాబాద్, అహ్మద్నగర్, విశాఖపట్నం రైలు అనుసంధానం కలిగి ఉంది. హజూర్ సాహిబ్ నాందేడ్-ముంబై CSMT వందే భారత్ ఎక్స్ప్రెస్ ప్రస్తుతం ముంబైని కలుపుతూ సగటున గంటకు 63 కిలోమీటర్ల వేగంతో ప్రయాణిస్తున్న అత్యంత వేగవంతమైన రైలు. సచ్‌ఖండ్ ఎక్స్‌ప్రెస్ దీనిని భారతదేశ జాతీయ రాజధాని అయిన న్యూఢిల్లీ (ఎన్. డి. ఎల్. ఎస్.)తో కలుపుతుంది, దీనికి సగటున 23 గంటల 35 నిమిషాల ప్రయాణ సమయం పడుతుంది.

## మూలాలు

వర్గం:భారతదేశపు రైల్వే స్టేషన్లు