1952 మద్రాసు రాష్ట్ర శాసనసభ ఎన్నికలు

thumb|1951 నాటికి భారతీయ పరిపాలనా విభాగాలు
సార్వత్రిక వయోజన ఓటు హక్కు ఆధారంగా మద్రాసు రాష్ట్రానికి **మొదటి శాసనసభ ఎన్నికలు** 1952 మార్చి 27 న జరిగాయి. భారత స్వాతంత్ర్యం తర్వాత మద్రాసు రాష్ట్రంలో జరిగిన మొదటి ఎన్నికలు ఇవి. ఈ ఎన్నికలను అధికారికంగా 1951 మద్రాసు రాష్ట్ర ఎన్నికలు అని పిలుస్తారు. అయితే అనేక ఆలస్యాల కారణంగా, ఓటింగు 1952 లో గానీ జరగలేదు.

స్వంతంగా ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసేందుకు ఏ ఒక్క పార్టీకి సాధారణ మెజారిటీ రాలేదు. వివిధ రాజకీయ పార్టీలు, స్వతంత్రులకూ మధ్య మళ్ళీ మళ్ళీ జరిగిన చర్చల తర్వాత, భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌కు చెందిన సి.రాజగోపాలాచారి (రాజాజీ) ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు. 1953లో మద్రాసు రాష్ట్రంలోని తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలు విడిపోయి ఆంధ్ర రాష్ట్రంగా ఏర్పడ్డాయి. ఇది కె. కామరాజ్ నాయకత్వంలో బ్రాహ్మణేతర కాంగ్రెస్ వర్గం ఏకీకరణకు దారితీసింది. అంతర్గత అసమ్మతి, అతని వారసత్వ విద్యా విధానంపై తీవ్ర వ్యతిరేకతల కారణంగా రాజాజీ 1954 లో రాజీనామా చేశాడు. తదనంతర నాయకత్వ పోరాటంలో కామరాజ్, రాజాజీ ఎంపిక చేసిన అభ్యర్థి సి. సుబ్రమణ్యంను ఓడించి 1954 మార్చి 31 న ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు.

## నేపథ్యం

### కాంగ్రెస్‌లో వర్గపోరు
1946 ఎన్నికల తర్వాత మద్రాసు కాంగ్రెస్ పార్టీలో వర్గపోరు సర్వసాధారణమైంది. 1946-51 సమయంలో, ముగ్గురు వేర్వేరు కాంగ్రెస్ ముఖ్యమంత్రులు మద్రాసు ప్రభుత్వానికి నాయకత్వం వహించారు. 1946 ఎన్నికల తర్వాత టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులు మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి ముఖ్యమంత్రిగా పనిచేసాడు. తెలుగు మాట్క్లాడే ప్రకాశం, అతను మద్రాసు ప్రావిన్షియల్ కాంగ్రెస్ కమిటీ అధ్యక్షుడు కె. కామరాజ్‌తో తరచూ విభేదించేవాడు. ఒక సంవత్సరం లోపే కామరాజ్ కారణంగా ప్రకాశం రాజీనామా చేయవలసి వచ్చింది. 1947లో కామరాజు నామినీ అయిన ఓమండూరు రామస్వామి రెడ్డియార్ ముఖ్యమంత్రి అయ్యాడు. రెడ్డియార్ స్వతంత్రంగా వ్యవహరించే పరిస్థితి వచ్చినపుడు కామరాజ్, 1949 మార్చి 31 న కాంగ్రెస్ లెజిస్లేచర్ పార్టీలో అవిశ్వాస తీర్మానం ద్వారా అతనిని తొలగించాడు. 1949 ఏప్రిల్ 6న ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసిన తదుపరి ముఖ్యమంత్రి పిఎస్ కుమారస్వామి రాజా కామరాజుకు తొత్తు అని భావించారు. 1952 ఎన్నికలలో శ్రీవిల్లిపుత్తూరు నియోజకవర్గంలో ఆయన ఓడిపోయేవరకు అతను ముఖ్యమంత్రి పదవిలో కొనసాగాడు. ఈ కాలంలో మద్రాసు కాంగ్రెస్ పార్టీలోని ప్రధాన వర్గాలు: 1) ఆంధ్ర (ప్రకాశం) వర్గం,2) రాజాజీ వర్గం 3) కామరాజ్ వర్గం (తమిళ బ్రాహ్మణేతరులు) 4) బెజవాడ గోపాల రెడ్డి, కళా వెంకటరావుల వర్గం. ఈ చివరి వర్గానికి అఖిల భారత కాంగ్రెస్ కమిటీ అధ్యక్షుడు పట్టాభి సీతారామయ్య మద్దతు ఉండేది.

తరువాతి కాలంలో ప్రకాశం వర్గం కాంగ్రెస్ నుండి విడిపోయి హైదరాబాద్ స్టేట్ ప్రజా పార్టీని స్థాపించింది. ఆ పార్టీ 1951 జూన్‌లో కిసాన్ మజ్దూర్ ప్రజాపార్టీలో విలీనమైంది.

### ఎన్నికల ప్రక్రియలో కమ్యూనిస్టులు
1948-51 కాలంలో సాయుధ పోరాటం చేసిన భారత కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ (సిపిఐ) బలవంతంగా అధికారాన్ని చేజిక్కించుకునే ప్రయత్నాన్ని 1951లో విరమించుకుని రాజకీయ ప్రధాన స్రవంతిలో చేరింది. పార్టీ 1951 సమావేశంలో, పార్టీ ప్రధాన నినాదంగా ఉన్న "పీపుల్స్ డెమోక్రసీ" స్థానంలో "నేషనల్ డెమోక్రసీ"ని తీసుకొచ్చారు. ఎన్నికలలో పోటీ చేయాలని నిర్ణయం తీసుకున్నారు. సీపీఐ మద్దతు ఇచ్చిన సాయుధ ఉద్యమాలలో ఒకటి హైదరాబాద్ సంస్థానంలో జరిగిన తెలంగాణ విమోచనోద్యమం. 1951 నాటికి తిరుగుబాటును అణిచివేసినప్పటికీ, పొరుగున ఉన్న ఆంధ్ర ప్రాంతంలో కమ్యూనిస్టులకు విస్తృతంగా మద్దతు ఉండేది. దీనికి కారణం వారి భాషా జాతీయవాద విధానం (తెలుగు మాట్లాడే ప్రజల ప్రత్యేక రాష్ట్ర డిమాండ్), రెడ్డి కాంగ్రెస్‌కు వ్యతిరేకంగా ఉన్న కమ్మ కులంలో వారి మద్దతుగా ఉన్న పునాది. అప్పటి వరకు, ఆస్తి యాజమాన్య అర్హతల ఆధారంగా వోటుహక్కు పరిమితంగా ఉండేది. 1951 ఎన్నికల నుండి సార్వత్రికంగా వయోజనులందరికీ వోటుహక్కు లభించింది. చాలా మంది తొలిసారి వోటు వేస్తున్న భూమిలేని రైతులు, వ్యవసాయ కూలీలలో కమ్యూనిస్టులకు మద్దతు ఉండేది. తమిళనాడులోని వ్యవసాయ జిల్లా తంజావూరులో కూడా వారికి బలమైన ఉనికి ఉంది, అక్కడ వారికి ద్రావిడర్ కజగం మద్దతు ఇచ్చింది.

### ద్రావిడ ఉద్యమంలో చీలిక
రాష్ట్రంలోని తమిళం మాట్లాడే ప్రాంతాల్లో కాంగ్రెస్‌కు ప్రధాన ప్రతిపక్షమైన ద్రావిడర్ కజగం (డికె) 1949లో విడిపోయింది. ఒకప్పుడు డికె నాయకుడు పెరియార్ EV రామసామికి శిష్యుడైన CN అన్నాదురై, డికె నుండి వైదొలిగి, ద్రవిడ మున్నేట్ర కజగం (డిఎమ్‌కె) అనే కొత్త పార్టీని స్థాపించాడు. డికె, డిఎమ్‌కెలు రెండూ ద్రావిడుల ప్రత్యేక రాష్ట్రం కోసం వేర్పాటువాదాన్ని సమర్ధించిన వారే. 1944లో ద్రావిడర్ కజగం అని పేరు మార్చబడిన జస్టిస్ పార్టీ పాత నేతలలో కొందరు పెరియార్ నాయకత్వాన్ని అంగీకరించడానికి నిరాకరించారు. PT రాజన్ నేతృత్వంలో వారు, తమదే నిజమైన జస్టిస్ పార్టీ అని పట్టుబట్టారు. 1952 ఎన్నికలలో "త్రాసు" గుర్తుతో పోటీ చేశారు.

## నియోజకవర్గాలు
ప్రజాప్రాతినిధ్య చట్టం, 1950లోని సెక్షన్ 6, 9 ల ప్రకారం రాష్ట్రపతి చేసిన పార్లమెంటరీ, అసెంబ్లీ నియోజకవర్గాల (మద్రాస్) డిలిమిటేషన్ ఆర్డర్, 1951 ప్రకారం, మద్రాసు శాసనసభలో ఎన్నికల ద్వారా భర్తీ చేయబడే 375 స్థానాలున్నాయి. వీటిలో 309 ఏకసభ్య నియోజకవర్గాలు 66 ద్విసభ్య నియోజకవర్గాలు ఉండేవి. ద్విసభ్య నియోజకవర్గాలలో 62 నియోజకవర్గాలలో ఒక్కొక్క స్థానం షెడ్యూల్డ్ కులాలకు, 4 నియోజకవర్గాలలో ఒక్కొక్కటి షెడ్యూల్డ్ తెగలకూ రిజర్వ్ చేసారు. ఈ ఎన్నికల్లో మూడు స్థానాల్లో పోటీ జరగలేదు. మిగిలిన 372 స్థానాలకు ఎన్నికలు జరిగాయి.

ద్విసభ్య నియోజకవర్గాలు భారత రాజ్యాంగంలోని ఆర్టికల్ 332 ప్రకారం ఏర్పాటు చేసారు. ఓటింగ్ పద్ధతినీ, బహుత్వ ఎన్నికల సూత్రాన్నీ ది రిప్రజెంటేషన్ ఆఫ్ పీపుల్ యాక్ట్, 1950లో నిర్వచించారు. ద్విసభ్య నియోజకవర్గాలు పరిమాణంలో పెద్దవి. సాధారణ నియోజకవర్గాలతో పోల్చినప్పుడు ఎక్కువ సంఖ్యలో ఓటర్లు (1,00,000 కంటే ఎక్కువ)  ఉన్నారు. ఆ నియోజకవర్గాల్లో రెండు వేర్వేరు అభ్యర్థుల జాబితా, సాధారణ జాబితా, రిజర్వ్‌డ్ జాబితా పోటీకి దిగింది. ప్రతి ఓటరు రెండు ఓట్లు వేయాలి - ఒక్కో జాబితాకు ఒకటి.

ఇద్దరు విజేతలను ఈ క్రింది విధంగా ఎంపిక చేసేవారు:

* **రిజర్వ్‌డ్ సభ్యుడు** - రిజర్వ్‌డ్ (SC/ST) జాబితా అభ్యర్థులలో అత్యధిక ఓట్లు సాధించిన అభ్యర్థి
* **సాధారణ సభ్యుడు** – రిజర్వ్‌డ్ సభ్యుడిని (రిజర్వ్ చేయబడిన, సాధారణ జాబితాలతో సహా) మినహాయించి మిగిలిన అభ్యర్థులలో అత్యధిక ఓట్లు సాధించిన అభ్యర్థి.

ఈ వ్యవస్థ అసమానతలకు దారితీసింది. ఉదాహరణకు, 1957 ఎన్నికలలో కోయంబత్తూరు - II నియోజకవర్గంలో, ఎన్నికైన సభ్యులు ఇద్దరూ రిజర్వ్‌డ్ జాబితాకే చెందినవారు - రిజర్వ్‌డ్ జాబితాలో రెండవ అత్యధిక ఓట్లను పొందిన అభ్యర్థి సాధారణ జాబితాలో అత్యధిక ఓట్లను పొందిన వారి కంటే ఎక్కువ ఓట్లను సాధించాడు. 1961లో ఇద్దరు సభ్యుల నియోజకవర్గాల రద్దు చట్టం (1961) ద్వారా డబుల్ సభ్యుల ప్రాతినిధ్యాన్ని రద్దు చేసినందున 1952, 1957 ఎన్నికలలో మాత్రమే బహుళ సభ్యులు ఎన్నికయ్యారు.

## రాజకీయ పార్టీలు
మద్రాస్‌లో కాంగ్రెస్‌కు ప్రధాన ప్రత్యర్థులు సిపిఐ, ప్రకాశం నేతగా ఉన్న కిసాన్ మజ్దూర్ ప్రజా పార్టీ (కెఎమ్‌పిపి), NG రంగా నేతృత్వంలోని కృషికార్ లోక్ పార్టీ (హైదరాబాద్ స్టేట్ ప్రజా పార్టీ నుండి విడిపోయిన సమూహం). ద్రవిడ మున్నేట్ర కజగం (డిఎమ్‌కె) 1952 ఎన్నికలలో పోటీ చేయలేదు. బదులుగా అది వన్నియార్ కుల ఆధారిత పార్టీలైన కామన్‌వీల్ పార్టీ, తమిళనాడు టాయిలర్స్ పార్టీ అభ్యర్థులకూ, చెంగెల్‌పేట్, సేలం, ఉత్తర, దక్షిణ ఆర్కాట్ జిల్లాలలో ఐదుగురు స్వతంత్రులకూ మద్దతు ఇచ్చింది. వారు బలపరిచిన అభ్యర్థుల చేత శాసనసభలో డిఎంకె ఎజెండాకు మద్దతు ఇస్తామని ప్రతిజ్ఞపై సంతకం చేయించుకుంది. ద్రావిడర్ కజగం కూడా నేరుగా ఎన్నికల్లో పాల్గొనలేదు. అయితే, అది బ్రాహ్మణ ఆధిపత్య పార్టీ అని చెప్పుకునే భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌ను ఓడించే ప్రయత్నంలో కమ్యూనిస్టులకు మద్దతు ఇచ్చింది. ఎన్నికల్లో అనేక ఇతర పార్టీలు, స్వతంత్రులకు కూడా అది మద్దతు ఇచ్చింది. పీటీ రాజన్ నేతృత్వంలోని జస్టిస్ పార్టీ తొమ్మిది స్థానాల్లో పోటీ చేసింది.

## ఎన్నికలు
1952 మార్చి 27 న పోలింగ్ జరిగింది మొత్తం 2,507 మంది తమ నామినేషన్లను దాఖలు చేశారు. వీరిలో 2,472 మంది పురుషులు, 35 మంది మహిళలు. వీరిలో 78 మంది పురుషులు, ఒక మహిళ వేసిన నామినేషన్లు తిరస్కరణకు గురయ్యాయి. 741 మంది పురుషులు, 10 మంది మహిళలు తమ నామినేషన్లను ఉపసంహరించుకున్నారు.

## ప్రభుత్వ ఏర్పాటు
### సి. రాజగోపాలాచారి ఎన్నిక
ఉమ్మడి మద్రాసు రాష్ట్రం అప్పుడు మొత్తం 375 మంది అసెంబ్లీ సభ్యులతో ఆంధ్రప్రదేశ్, కేరళ, కర్ణాటకలోని కొన్ని భాగాలను కలిగి ఉంది. 375 మంది ఉన్న అసెంబ్లీలో 152 మంది సభ్యులతో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్మెజారిటీ సాధించలేదు. ఇది మలబార్‌లోని 29 నుండి 4 సీట్లు, ఆంధ్రా ప్రాంతాల్లోని 143లో 43, 190 తమిళ నియోజకవర్గాలలో 96, కన్నడ మాట్లాడే ప్రాంతాలలో ఉన్న 11 సీట్లలో 9 సీట్లు గెలుచుకుంది. ప్రస్తుత ముఖ్యమంత్రి కుమారస్వామి రాజా తన మంత్రివర్గంలోని ఐదుగురు ఇతర సభ్యులు - బెజవాడ గోపాల రెడ్డి, కళా వెంకటరావు, కె. చంద్రమౌళి, కె. మాధవ మీనన్, ఎం. భక్తవత్సలంలతో సహా ఈ ఎన్నికలలో ఓడిపోయాడు.

కొన్ని సంవత్సరాలుగా తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలకు ప్రత్యేక రాష్ట్రం కావాలని డిమాండ్ చేస్తున్న మద్రాసు రాష్ట్రంలోని ఆంధ్ర ప్రాంతం నుండి పెద్ద సంఖ్యలో సిపిఐ సభ్యులు ఎన్నికయ్యారు. 1952 ఫిబ్రవరిలో, యునైటెడ్ డెమోక్రటిక్ ఫ్రంట్ (UDF) ఏర్పాటుకు మద్రాసులో కెఎమ్‌పిపి నాయకుడు ప్రకాశం ఆధ్వర్యంలో కాంగ్రెసేతర సభ్యులు సమావేశమై "కామన్ మినిమమ్ ప్రోగ్రామ్"ను విడుదల చేశారు. వారు 166 స్థానాలను తమ ఆధీనంలోకి తీసుకున్నారని (సిపిఐ, సిపిఐ మద్దతు ఉన్న స్వతంత్రులు - 70, కెఎమ్‌పిపి - 36, తమిళనాడు టాయిలర్స్ పార్టీ - 19, కామన్వెల్ పార్టీ - 6, FBL (MG) - 3, SCF - 1, JUస్వ.పా −1, స్వతంత్రులు - 30) . అతిపెద్ద ఏకైక నాయకుడిగా ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయాలని కోరుతూ ప్రకాశం గవర్నర్ శ్రీప్రకాశకు లేఖ రాశాడు. కమ్యూనిస్టులు అధికారం చేపట్టడం గానీ, రాష్ట్రంలో గవర్నర్ పాలన విధించడం గానీ కాంగ్రెస్‌కు ఇష్టం లేదు. ఏకాభిప్రాయ అభ్యర్థిగా ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి గాను, రాజాజీని పదవీ విరమణ నుండి బయటకు తీసుకువచ్చారు. మద్రాస్ ప్రావిన్షియల్ కాంగ్రెస్ కమిటీ ప్రెసిడెంట్ కామరాజ్, బలహీనమైన కూటమి చివరికి కూలిపోవచ్చని అంచనా వేసినందున UDF ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి అనుమతించాలని అభిప్రాయపడ్డాడు. అయితే TT కృష్ణమాచారి, రామ్‌నాథ్ గోయెంకా వంటి ఇతర నాయకులు రాజాజీని ప్రభుత్వం ఏర్పాటు చేయడానికి నామినేట్ చేయాలని కోరారు.

1952 ఏప్రిల్ 1న గవర్నర్ శ్రీప్రకాశ ప్రభుత్వ ఏర్పాటు చేయమని రాజాజీని ఆహ్వానించాడు. 1952 ఏప్రిల్ 10న రాజాజీ ప్రమాణ స్వీకారం చేశాడు. అతను ఉప ఎన్నికలకు పోటీ చేయడానికి నిరాకరించాడు. గవర్నర్ అతన్ని ఎగువ సభకు (లెజిస్లేటివ్ కౌన్సిల్) నామినేట్ చేశాడు. కౌన్సిల్‌కు సభ్యుని నామినేట్ చేయడం అనేది క్యాబినెట్ సిఫారసు మేరకు మాత్రమే జరుగుతుంది కాబట్టి,  గవర్నరు చేసిన ఈ చర్యను "రాజ్యాంగ విరుద్ధం"గా పరిగణించారు. అయితే ఈ విషయంలో ఇంకా మంత్రివర్గం ఏర్పాటు కాకపోవడంతో గవర్నర్ ఏకపక్షంగా వ్యవహరించారు. మే 6న, అసెంబ్లీ ప్రస్తుత స్పీకర్, కాంగ్రెస్‌కు చెందిన జె. శివషణ్ముగం పిళ్లై 206 - 162 ఓట్ల తేడాతో స్వతంత్ర ఎమ్మెల్యే స్వయంప్రకాశాన్ని ఓడించి తిరిగి స్పీకర్‌గా ఎన్నికయ్యాడు. జూలై 3న, 151 మంది వ్యతిరేకతతో (ఒకరు తటస్థ) 200 మంది సభ్యుల మద్దతుతో రాజాజీ విశ్వాస తీర్మానాన్ని గెలవగలిగారు. భారతదేశంలోని ఏ శాసనసభలోనైనా ఇటువంటి "విశ్వాస తీర్మానం" ప్రవేశపెట్టడం ఇదే మొదటిసారి. అతను UDF నుండి ఫిరాయింపులను రాబట్టి, ఇతర పార్టీల సహాయంతో మెజారిటీని పొందగలిగాడు:

* కామన్వెల్ పార్టీకి చెందిన 6 మంది సభ్యుల మద్దతు, ( వన్నియార్ల కారణానికి ప్రాతినిధ్యం వహిస్తున్న రెండు పార్టీలలో ఒకటి) దాని నాయకుడు - MA మాణిక్కవేలు నాయకర్‌కు క్యాబినెట్ స్థానం ఇవ్వడం ద్వారా పొందబడింది. 19 మంది ఇతర వన్నియార్ పార్టీ – తమిళనాడు టాయిలర్స్ పార్టీ SS రామసామి పడయాచి నేతృత్వంలోని సభ్యులు కూడా విశ్వాస తీర్మానానికి మద్దతు ఇచ్చారు కానీ మంత్రివర్గంలో చేరలేదు. (వారు తరువాత 1954లో కామరాజ్ మంత్రివర్గంలో చేరారు).
* చాలా మంది స్వతంత్రులు కాంగ్రెస్‌లో చేరి కాంగ్రెస్ శాసనసభ్యులు అయ్యారు. 1952 ఏప్రిల్ 1న 152గా ఉన్న కాంగ్రెస్ లెజిస్లేటివ్ పార్టీ (CLP) బలం మే 3 నాటికి 165కి, సెప్టెంబరు 30 నాటికి 167కి పెరిగింది.
* రాజాజీ కృషికార్ లోక్ పార్టీని చీల్చారు, కెఎల్‌పి శాసనసభ్యులు P. తిమ్మారెడ్డి, నీలాద్రి రావు రెడ్డి, కుమిశెట్టి వెంకటనారాయణ దొర కాంగ్రెస్‌లో చేరారు.
* మద్రాసు రాష్ట్ర ముస్లిం లీగ్‌కు చెందిన 5 మంది సభ్యులు కమ్యూనిస్టులు అధికారం పొందకుండా కాంగ్రెస్‌కు తమ మద్దతును అందించారు.

### కె. కామరాజ్ ఎన్నిక
1953లో విస్తృతమైన ఆందోళన తర్వాత మద్రాసు రాష్ట్రంలోని తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాల నుండి ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఏర్పడింది. మద్రాసు శాసనసభను 375 నుండి 230కి కుదించారు. 140 మంది సభ్యులు ఆంధ్రాకు, 5 గురు మైసూరుకు వెళ్లారు. కాంగ్రెస్ పార్టీకి 118 స్థానాలతో పూర్తి మెజారిటీతో ఉంది. దీంతో కె. కామరాజ్ నాయకత్వంలో ఉన్న బ్రాహ్మణేతర కాంగ్రెస్ శక్తులు బలోపేత మయ్యాయి. అతను 1954 మార్చి 31న రాజాజీని తొలగించి, కాంగ్రెస్ లెజిస్లేటివ్ పార్టీ నాయకుడిగా ఎన్నికయ్యాడు. తమిళనాడు టాయిలర్స్ పార్టీ, కామన్‌వీల్ పార్టీ నాయకులకు మంత్రి పదవులు ఇచ్చి కామరాజ్, తన స్థానాన్ని సుస్థిరం చేసుకున్నారు. ఈ సంఘటన తమిళనాడు కాంగ్రెస్‌లో బ్రాహ్మణ ఆధిపత్యానికి ముగింపు పలికింది.

## ప్రభావం
ఎన్నికల పరాజయానికి బాధ్యత వహిస్తూ కామరాజ్ తన ప్రావిన్స్ కాంగ్రెస్ కమిటీ అధ్యక్ష పదవికి రాజీనామా చేసాడు. త్వరలో అతని స్థానంలో పి. సుబ్బరాయన్‌ను నియమించారు. రాజాజీని శాసనమండలికి నామినేట్ చేయడాన్ని మదురై ఉత్తర నియోజకవర్గం నుండి సిపిఐ ఎమ్మెల్యే పి. రామమూర్తి మద్రాసు హైకోర్టులో సవాలు చేశారు. ప్రజా ప్రయోజన రిట్ పిటిషన్‌ను విచారించిన ప్రధాన న్యాయమూర్తి జస్టిస్ రాజమన్నార్, జస్టిస్ వెంకటరామ అయ్యర్, "కోర్టు రాజకీయ హక్కులను నిర్ణయించదు లేదా ప్రజా ప్రయోజనాలను లేదా రాజ్యాంగ సంప్రదాయాలను అమలు చేయదు" అని అభిప్రాయపడుతూ, జోక్యం చేసుకోవడానికి నిరాకరించారు. కేంద్ర ప్రభుత్వంలో అధికారంలో ఉన్న పార్టీకి తోడ్పాటుగా గవర్నర్లు చేసిన రాజ్యాంగపరమైన అక్రమాల సుదీర్ఘ జాబితాలో గవర్నర్ శ్రీప్రకాశ నెలకొల్పిన ఈ ఉదాహరణ మొదటిది. రాష్ట్ర, కేంద్ర ప్రభుత్వాల మధ్య అధికార సమతుల్యతను పరిశీలించడానికి 1983లో ఏర్పాటైన సర్కారియా కమిషన్ "గవర్నర్ పని, ప్రభుత్వం ఏర్పడేలా చూడటమే తప్ప తాను ఆమోదించిన విధానాలను అనుసరించే ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి ప్రయత్నించడం కాదు" అని వ్యాఖ్యానించింది.

## మంత్రివర్గం

### రాజగోపాలాచారి మంత్రివర్గం

; మార్పులు

* బళ్లారి, ఆంధ్రా నియోజకవర్గాలకు చెందిన మంత్రులు (నాగన్న గౌడ, శంకరరెడ్డి, పట్టాభిరామరావు, సంజీవయ్య, రంగా రెడ్డి) ఆంధ్ర రాష్ట్రం విడిపోయి ప్రత్యేక రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి ఒక రోజు ముందు, 1953 సెప్టెంబరు 30న రాజీనామా చేశారు. వ్యవసాయం, అటవీ, మత్స్య, సింకోనా, గ్రామీణ సంక్షేమం, కమ్యూనిటీ ప్రాజెక్టులు, జాతీయ విస్తరణ పథకాల శాఖలను 1953 అక్టోబరు 9న ఎం. భక్తవత్సలంకు అప్పగించారు. జోతి వెంకటాచలం ప్రొహిబిషన్, మహిళా సంక్షేమ శాఖ మంత్రిగా చేశారు. కె. రాజారాం నాయుడు స్థానిక పరిపాలన శాఖ మంత్రి అయ్యారు. సి.సుబ్రమణ్యానికి విద్య, సమాచారం, ప్రచార శాఖల అదనపు శాఖలు ఇచ్చారు. వీసీ పళనిస్వామి గౌండర్‌కు పశువైద్యం, పశుసంవర్ధక శాఖ, హరిజన సంక్షేమం బాధ్యతలు అప్పగించారు.

### కామరాజ్ మంత్రివర్గం
కామరాజ్ ముఖ్యమంత్రిగా 1954 ఏప్రిల్ 13 - 1957 ఏప్రిల్ 13 మధ్య పనిచేసిన మంత్రివర్గం సభ్యులు

## ఎన్నికైన సభ్యుల జాబితా

### తమిళనాడు
తమిళనాడు, ఆంధ్రప్రదేశ్, కేరళ, మైసూర్ రాష్ట్రంలో భాగమయ్యే నియోజకవర్గాల ఎన్నికల ఫలితాలు ఇక్కడ జాబితా చేయబడ్డాయి.

### ఆంధ్ర

### మైసూరు

### కేరళ
[thumb| 1951 జనాభా లెక్కల సమయంలో మలబార్ జిల్లా ( దక్షిణ కెనరా జిల్లాలోని [కాసర్‌గోడ్ జిల్లా|కాసర్‌గోడ్ ప్రాంతంతో పాటు మలబార్ జిల్లా 1956లో ట్రావెన్‌కోర్-కొచ్చిన్ రాష్ట్రంతో కలిసి కేరళను ఏర్పాటు చేసింది)]]

## డీలిమిటేషన్, పునర్వ్యవస్థీకరణ
1953 అక్టోబరు 1న, ఉమ్మడి మద్రాసు రాష్ట్రంలోని తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలతో కూడిన ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఏర్పడింది. బళ్లారి జిల్లాలోని కన్నడ మాట్లాడే ప్రాంతాన్ని అప్పటి మైసూర్ రాష్ట్రంలో విలీనం చేసారు. దీంతో శాసనసభ బలం 231కి తగ్గింది.

1956 నవంబరు 1న, రాష్ట్రాల పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం, 1956 ప్రకారం మద్రాసు రాష్టాన్ని పునర్వ్యవస్థీకరించారు. రాష్ట్రంలోని మలబార్ జిల్లాను కొత్త కేరళ రాష్ట్రానికి బదిలీ చేసారు. కొత్త కేంద్రపాలిత ప్రాంతం, లక్కడివ్, మినీకాయ్, అమిండివి దీవులను ఏర్పాటు చేసారు. ట్రావెన్‌కోర్-కొచ్చిన్ (ప్రస్తుత కన్యాకుమారి జిల్లా ) దక్షిణ భాగం (తమిళం మాట్లాడే ప్రాంతం), షెంకోట్టా తాలూకాలను మద్రాసు రాష్ట్రంలో విలీనం చేసారు. తరువాత 1968లో రాష్ట్రానికి తమిళనాడుగా పేరు మార్చారు. ఇది రాష్ట్రంలో 1957 అసెంబ్లీ ఎన్నికల సమయంలో శాసనసభ నియోజకవర్గాల పునర్వ్యవస్థీకరణకు దారితీసింది.

రాష్ట్ర పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం, 1956లోని నిబంధనల ప్రకారం డీలిమిటేషన్ కమిషన్ ఆఫ్ ఇండియా రూపొందించిన పార్లమెంటరీ, శాసనసభ నియోజకవర్గాల కొత్త డీలిమిటేషన్ ఆర్డర్ 1956 ప్రకారం మద్రాసు శాసనసభ బలం 205కి పెరిగింది  1957లో ఈ 205 స్థానాలకు ఎన్నికలు జరిగాయి.

## ఇవి కూడా చూడండి

* తమిళనాడులో ఎన్నికలు
* ఆంధ్రప్రదేశ్ లో ఎన్నికలు
* కేరళలో ఎన్నికలు
* తమిళనాడు శాసనసభ
* తమిళనాడు ప్రభుత్వం

## మూలాలు

వర్గం:తమిళనాడు శాసనసభ ఎన్నికలు
వర్గం:1952 భారత రాష్ట్రాల శాసనసభల ఎన్నికలు