నందనార్

**నందనార్** (నంతనార్ అని కూడా రాస్తారు), **తిరునాళైప్పోవార్** (రేపు వెళ్ళేవాడు), **తిరునళైపోవర్ నాయనార్** అని కూడా పిలుస్తారు, ఒక నాయనార్ సాధువు. హిందూ మతంలోని శైవ విభాగంలో ఆయన్ను పూజిస్తారు. సాధారణంగా 63 నాయనార్ల జాబితాలో ఆయనను పద్దెనిమిదవ వాడిగా పరిగణిస్తారు. ఇతర నాయనార్ల మాదిరిగానే, ఆయన కూడా శివుని పరమ భక్తుడు.
నందనార్ కథ తమిళ సమాజంలోని జానపద కథలు, జానపద సంగీతం, నాటకాలు, సినిమాలు, సాహిత్యంలో అనేకసార్లు తిరిగి చెప్పబడింది. నందనార్ సా.శ. 8వ శతాబ్దం నుండి నాయనార్ల జాబితాలో చేర్చబడినప్పటికీ, 12వ శతాబ్దం నాటి *[[పెరియ పురాణం]]* ఆయన జీవిత పూర్తి జీవిత చరిత్రను ఇస్తుంది. ఈ కథ ఆయనకు ఆపాదించబడిన రెండు అద్భుతాలపై దృష్టి పెడుతుంది. తిరుప్పున్కూర్ శివలోకనాథర్ ఆలయంలో; ఆయన ప్రార్థనలు ఒక పెద్ద రాతి నందిని కదిలించాయని చెబుతారు, ఇది ఇప్పటికీ ఆలయంలో కదిలిన స్థితిలో కనిపిస్తుంది. నందనార్ చిదంబరం తిల్లా నటరాజ ఆలయంలో అగ్ని ద్వారా తనను తాను ఆచారబద్ధంగా శుద్ధి చేసుకున్నాడని చెబుతారు. నందనార్ కథ ఈ రెండు ఆలయాలకు సంబంధించిన ఆలయ గాథలు, మతపరమైన సాహిత్యంలో కనిపిస్తుంది. 19వ శతాబ్దంలో గోపాలకృష్ణ భారతి సాధువు జీవితాన్ని తిరిగి చెప్పడం తరువాత అనేక కథనాలకు ఆధారం. ఇది అసలు కథనాన్ని విస్తరిస్తుంది, ఉన్నత కులాలచే దళిత సాధువు అణచివేత అంశాలను జోడిస్తుంది. పెరియ పురాణం అసలు కథనం సాధువు కుల నిబంధనలను పాటించడంపై దృష్టి సారిస్తుంది, దళిత కథనాలు ఆయన దోపిడీని, ఉన్నతమైన మతతత్వాన్ని నొక్కి చెబుతాయి.

సమిష్టి ఆరాధనతో పాటు, నందనార్ తమిళనాడులోని శివాలయాలలో నాయనార్లలో భాగంగా ఉండటాన్ని ఆనందిస్తాడు, నందనార్‌ను వర్ణించే పుణ్యక్షేత్రాలు ఆయన అద్భుతాలు జరిగిన రెండు ప్రదేశాలలో ఉన్నాయి. ఈ సాధువు దళిత హక్కుల ఉద్యమాలలో నిరసన చిహ్నంగా కూడా మారాడు.

## జీవిత కథనాలు
అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం) సాహిత్యంలో నందనార్ (తిరునళైపోవర్ అని పిలుస్తారు) పేరును మొదట ప్రస్తావించారు, అయితే తిరునళైపోవర్ ('రేపు వెళ్ళేవాడు') చిదంబరాన్ని సందర్శించాలని నందనార్ కోరికకు సంబంధించినది; ఆయన జీవితానికి సంబంధించిన వివరాలు వెల్లడి కాలేదు. పదకొండవ శతాబ్దంలో, నంబియాండార్ నంబి నాయనార్ల జీవితాలను గుర్తుచేసుకుంటూ తన *తిరుత్తొండర్ తిరువంధాది*లో నందనార్‌కు ఒక చరణాన్ని కేటాయించాడు. తిరునళైపోవర్‌ను అదనూర్‌లో నివసించిన పులయర్ (పులయ, పులై) గా వర్ణించారు. అతను తన పోషక దేవుడైన శివుని చిదంబరం తిల్లా నటరాజ ఆలయాన్ని "దేవుని దయతో" సందర్శించాడని, "చిదంబరానికి చెందిన మూడు వేల మంది బ్రాహ్మణులు (పూజారులు) ఆయనకు వందనం చేశారు" అని చెబుతారు.

నందనార్ జీవితానికి సంబంధించిన తొలి పూర్తి (ప్రాథమిక మతపరమైన) కథనం సెక్కిళార్ (12వ శతాబ్దం) రాసిన తమిళ *పెరియ పురాణం*లో కనిపిస్తుంది, ఇది 63 నాయనార్ల జీవితచరిత్ర, అయితే తమిళ కవి గోపాలకృష్ణ భారతి (1810-1896) రాసిన *నందనార్ చరిత్రం* నందనార్ కథను ప్రజల దృష్టికి తెచ్చింది. భారతి గొప్ప రచన అయిన *నందనార్ చరిత్రం* (1861లో ముద్రించబడింది), సెక్కిళార్ కథకు కొత్త అంశాలను జోడించింది. ఆయన కచ్చితంగా ఎప్పుడు జీవించాడో తెలియకపోయినప్పటికీ, సాధారణంగా ఆయన సా.శ. 7వ లేదా 8వ శతాబ్దానికి చెందినవాడని భావిస్తారు.

### ''పెరియ పురాణం''
నందనార్ చోళ రాజ్యంలోని అదనూర్ (అదనూర్) కు చెందినవాడని *పెరియ పురాణం* వివరిస్తుంది. "అంటరానివారు"గా (దళితులు చూడండి) పరిగణించబడే పులయ కులంలో జన్మించాడు. వారు వ్యవసాయ కూలీలు, గాయకులు. మరో వర్ణన ప్రకారం నందనార్ దళిత కులమైన పరైయార్‌కు చెందినవాడు, కుల నియమావళి ప్రకారం వీరు కూలీలుగా పనిచేశారు, డ్రమ్మర్లుగా పనిచేశారు.

నందనార్ అదనూర్ పులై మురికివాడలైన పులైప్పాడిలో పేదరికంలో జన్మించాడు. శైవమత పోషక దేవుడైన శివుని పరమ భక్తుడు. చర్మకారుడు, డ్రమ్స్ (తప్పు), ఇతర సంగీత వాయిద్యాలను తయారు చేసేవాడు. డ్రమ్స్ వాయించే "టౌన్ క్రైయర్" గా గ్రామ సేవకుడు, కాపలాదారు, కూలీగా కూడా పనిచేశాడు. నందనార్ కాలంలో, దళితులను హిందూ దేవాలయాలలోకి అనుమతించేవారు కాదు. కాబట్టి, నందనార్ శివాలయం వెలుపల నిలబడి శివుని స్తుతిస్తూ పాటలు పాడుతూ నృత్యం చేసేవాడు. అయితే, తిరుప్పున్కూర్ శివలోకనాథర్ ఆలయంలోని శివలింగాన్ని దర్శించుకోవాలనే బలమైన కోరిక ఆయనలో ఉండేది. ఆలయం వెలుపల నిలబడ్డాడు, కానీ ఒక భారీ రాతి నంది (శివుని వాహనమైన ఎద్దు, దీని శిల్పం సాధారణంగా శివాలయాలలో, గర్భగుడిలో శివునికి అభిముఖంగా కనిపిస్తుంది) ఆయన దృష్టికి అడ్డుగా ఉంది. దయగల శివుడు కొద్దిగా పక్కకు జరగమని నందిని ఆదేశించాడు. శివుని కేంద్ర విగ్రహాన్ని అడ్డంకి లేకుండా చూడటానికి నాయనార్‌ను అనుమతిస్తూ ఎద్దు దానికి లోబడి ఉంది. నందనార్ ఆలయ పరిసరాలను శుభ్రం చేసి శివుని గౌరవార్థం ఒక చెరువును (ఇది ఆలయ కోనేరుగా పనిచేస్తుంది) తవ్వాడు. మందిరం చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేసి అదనూర్‌కు తిరిగి వచ్చాడు.

నందనార్ అనేక శివాలయాలను సందర్శించి దేవుడికి సేవ చేశాడు. ఒకసారి, శివుడు నటరాజుగా (నాట్య భగవానుడు) కొలువైన చిదంబరం తిల్లా నటరాజ ఆలయాన్ని సందర్శించాలని ఆరాటపడ్డాడు. మరుసటి రోజు చిదంబరం వెళ్తానని ప్రతిరోజూ చెప్పేవాడు, కానీ ప్రవేశం నిషేధించబడిన ఆ పవిత్ర పట్టణంలో అడుగుపెట్టడానికి ఎప్పుడూ సాహసించలేదు. ఈ విధంగా, అతను "తిరు-నాళై-పోవర్" (రేపు వెళ్ళేవాడు) గా పిలువబడ్డాడు. చివరకు నందనార్ చిదంబరం సరిహద్దుకు చేరుకున్నాడు, కానీ పట్టణంలో అడుగుపెట్టడానికి భయపడ్డాడు. అగ్ని యజ్ఞాల పొగను చూశాడు, వేద గ్రంథాల మంత్రాలను విన్నాడు. నటరాజు నాట్య విగ్రహాన్ని ఎలా చూడగలనని ఆలోచిస్తూ, నాయనార్ పట్టణం చుట్టూ అనేకసార్లు ప్రదక్షిణ చేసి చివరకు అలసటతో నిద్రపోయాడు. శివుడు ఆయన కలలో కనిపించి, పవిత్ర అగ్ని ద్వారా ఆలయంలోకి ప్రవేశించమని నందనార్‌కు చెప్పాడు. ఒక చితిని సిద్ధం చేయమని దేవుడు చిదంబరం బ్రాహ్మణ పూజారులకు కూడా తెలియజేశాడు. మరుసటి రోజు, బ్రాహ్మణులు దైవ ఆజ్ఞ ప్రకారం నందనార్‌ను సంప్రదించారు.

నందనార్ శివనామం జపిస్తూ పవిత్ర అగ్నిలోకి ప్రవేశించి కొత్త శుద్ధి చేయబడిన రూపంలో తిరిగి కనిపించాడు. ముడిచిన జుట్టు (శైవుని లక్షణం), ఛాతీకి అడ్డంగా బ్రాహ్మణులు ధరించే పవిత్ర దారం ధరించి బ్రాహ్మణ ముని వలె కనిపించాడు. శరీరంపై పవిత్ర భస్మం (విభూతి) పూయబడింది. దేవతలు స్వర్గం నుండి నాయనార్‌పై పూల వర్షం కురిపించారు, బ్రాహ్మణులు హర్షం వ్యక్తం చేశారు. బ్రాహ్మణులతో కలిసి, నందనార్ గర్భగుడిలోకి వెళ్లి నటరాజును చూశాడు. నాయనార్ నటరాజ విగ్రహంలో అదృశ్యమై శివునిలో ఐక్యమయ్యాడు.

*పెరియ పురాణం* వెర్షన్ బ్రాహ్మణ కథనంగా వ్యాఖ్యానించబడింది, ఇక్కడ ఒక దళితుడు బ్రాహ్మణుడిగా మారడం ద్వారా మోక్షం పొందుతాడు; బ్రాహ్మణుల ఆధిపత్యం బలోపేతం చేయబడుతుంది, దళితుల నిషేధం చట్టబద్ధత సవాలు చేయబడదు.

### ''నందనార్ చరిత్రం''

భారతి శివుని పరమ భక్తుడు, వివిధ నాయనార్ సాధువుల గౌరవార్థం మూడు ఒపెరాలు రాశాడు. భారతి స్వయంగా అగ్రవర్ణ బ్రాహ్మణుడైనప్పటికీ, దళితుల హక్కుల కోసం పోరాడాడు. సెక్కిళార్ శివుని పట్ల నందనార్ భక్తిని కీర్తిస్తే, భారతి నాయనార్ ఎదుర్కొన్న వెలివేత కఠినమైన వాస్తవికతను ప్రదర్శిస్తాడు. భారతి నందనార్ "తిరుగుబాటుదారుడు కాదు, కేవలం నిరసనకారుడు". *నందనార్ చరిత్రం* నందనార్, దళితులు మొత్తంగా అగ్రవర్ణాల చేతిలో ఎదుర్కొన్న దారుణాలపై దృష్టి పెడుతుంది. కులంతో సంబంధం లేకుండా శివుడు విముక్తి ప్రసాదిస్తాడనే సామాజిక సందేశంతో *నందనార్ చరిత్రం* ఒపెరా పొందుపరచబడింది.

"నేను రావొచ్చా" అనే పదంతో నాటకం ప్రారంభమవుతుంది, ఉన్నత కుల సభ్యులను మైలపడకుండా, ఏ వీధిలోకి ప్రవేశించడానికి ముందే దళితులు కేకలు వేయాలనే హెచ్చరిక ఉన్నత కులాల ప్రజలకు. నాయనార్ మొదట తన సొంత దళిత సోదరులతో గొడవ పడతాడు. చిదంబరం భగవానుడి పట్ల అతని భక్తిని వారు వ్యతిరేకిస్తారు, అతనిని బ్రాహ్మణ దేవుడు అని పిలుస్తారు. పరియాకిళవన్ నేతృత్వంలోని దళిత పెద్దలు - పారాయగా అతని విధులను నిర్వచించి కుల నిబంధనలను ఎదుర్కోవద్దని సలహా ఇస్తారు. బ్రాహ్మణ హిందూమత దేవుడైన శివునికి బదులుగా, పారాయ జానపద దేవతలను పూజించమని వారు చెబుతారు. నందనార్ సామాజిక నిబంధనలకు కట్టుబడి, ఆలయంలోకి ప్రవేశించాలనే నిషేధిత ఆలోచనను వదులుకోవాలని దళితులు కూడా భావిస్తారు.

భారతి కథలో విలక్షణమైన బ్రాహ్మణ భూస్వామి వేటియార్ (వేదియార్) కనిపిస్తాడు. అతను తన బానిస కార్మికుడు నందనార్‌ను హింసిస్తాడు, కుల నిబంధనలను అధిగమించడానికి ప్రయత్నించినందుకు పదేపదే శిక్షిస్తాడు. వేటియార్ నందనార్ భక్తిని, ఆలయంలోకి ప్రవేశించాలనే కోరికను "అవాంఛనీయమైనది, మత విరుద్ధమైనది మాత్రమే కాదు, అతని సామాజిక స్థితికి తీవ్రమైన ముప్పుగా" భావిస్తాడు. వేటియార్ అతనికి చిదంబరానికి అనుమతి ఇవ్వడానికి నిరాకరిస్తాడు, హింసకు కూడా ఆశ్రయిస్తాడు. చాలా ఒప్పించిన తరువాత, సాధువు ఒక రాత్రిలో పొలాన్ని దున్ని పంటకోయాలనే అసాధ్యమైన పనిని చేయాలనే షరతుపై బ్రాహ్మణుడు అంగీకరిస్తాడు. శివుని పరిచారకులు గణాల సహాయంతో, సాధువు పనిని పూర్తి చేస్తాడు. బ్రాహ్మణుడు నాయనార్ భక్తిని గ్రహించి, అతనికి క్షమాపణ చెప్పి వెళ్లనిస్తాడు.

చిదంబరం బ్రాహ్మణులతో తుది ఘర్షణ, అగ్ని ద్వారా అతని ఆచార శుద్ధీకరణను భారతి అలాగే ఉంచాడు. భారతి ఒక పద్యంలో ముగిస్తూ "గోపాలకృష్ణుడు పూజించే భగవానుడు అంటరానివారికి కూడా మోక్షం ప్రసాదించాడని ఇతిహాసాలలో చెప్పబడింది!" అని అంటాడు.

### రూపాంతరాలు

ఉన్నత కుల హిందువుల (ముఖ్యంగా బ్రాహ్మణులు) కథలలో, నందనార్ ఒక బ్రాహ్మణుడు లేదా దేవుడే ఒక అంటరానివాడి శరీరంలో చిక్కుకున్నాడు, అగ్ని పరీక్ష ద్వారా అతని నిజమైన రూపం వెల్లడవుతుంది. ఇతర కథలు అతని కుల నిబంధనలను ఖచ్చితంగా పాటించడం, తన బ్రాహ్మణ యజమానికి విధేయత, అంటరానివాడిగా పవిత్ర ఆలయంలోకి ప్రవేశించడానికి నిరాకరించడంపై దృష్టి పెడతాయి.

దళితులు ఆయన భక్తిని గట్టిగా నమ్ముతారు, నాయనార్ కష్టాలన్నింటికీ బ్రాహ్మణులే మూలకారణమని చిత్రీకరిస్తారు. తమ మతతత్వం ఉన్నత కులాలతో సమానంగా లేదా ఉన్నతమైనదిగా నిరూపించే దళిత కథనానికి నందనార్ సరిపోతాడు. నందనార్‌ను 'దేవుడు మింగేశాడు' అని వారు అంటారు. నటరాజు నడుము చుట్టూ ఉన్న కండువాలు సాధువు కాళ్లుగా వ్యాఖ్యానించబడ్డాయి, దేవుడిలో కలిసిపోయాడు.

సాధువు పేరు మీదుగా *నందనార్ తీర్థం* అనే ఆలయ కోనేరును తవ్వడంలో నందనార్‌కు సహాయం చేయమని శివుడు తన కుమారుడు వినాయకుడిని ఆదేశించాడని తిరుప్పున్కూర్ ఆలయ గాథ వివరిస్తుంది. నందనార్ ఆలయంలో శివుని దర్శించుకునే ముందు పవిత్ర జలాల్లో స్నానం చేయడానికి వీలుగా వినాయకుడు రాత్రి కోనేరును తవ్వాడని మరో రూపాంతరం చెబుతుంది.

20వ శతాబ్దం తొలి సగంలో, ఎ. గోపాలస్వామి అయ్యంగార్, జి. అరవముధ అయ్యంగార్ రాసిన నవల *నందన్*లో సంస్కరణవాద బ్రాహ్మణ పాత్రలు ఉన్నాయి, ఇవి తమ తోటివారికి వ్యతిరేకంగా నందన్ కేసును వాదించాయి. రామానుజ, వివేకానంద వంటి హిందూ ఆధ్యాత్మిక నాయకులు, ప్రగతిశీల అగ్రవర్ణ నాయకుల సంస్కరణవాద ఆలోచనలను కూడా *నందన్* ప్రతిధ్వనిస్తుంది.

పుదుమైపిత్తన్ (1906-1948) రాసిన చిన్న కథ *పుతియ నందన్* నాయనార్ శాస్త్రీయ కథను సమకాలీన నేపథ్యంలో ఉంచుతుంది. నందన్ పురాతన కథను తిరిగి చెబుతూనే, మహాత్మా గాంధీ, పెరియార్ ఇ. వి. రామసామి దళిత హక్కుల ఉద్యమాలను కూడా (ఆత్మగౌరవ ఉద్యమం చూడండి) ప్రస్తావిస్తుంది.

ఇందిరా పార్థసారథి రాసిన *నందన్ కథై* (1978) నందనార్ (రచనలో నందన్‌గా ప్రస్తావించబడింది) కథను మరింత ముందుకు తీసుకువెళుతుంది, భారతి వేదియార్ వలె కఠినంగా ఉండే ఇద్దరు బ్రాహ్మణేతర అగ్రవర్ణ భూస్వాములను పరిచయం చేస్తుంది. నందనార్ దేవుడి కంటే కళా ప్రియుడిగా చిత్రీకరించబడ్డాడు. నటరాజు విశ్వ నృత్యం చూడాలనుకుంటాడు. అభిరామి అనే దేవదాసి కూడా కనిపిస్తుంది; మునుపటి కథనాలలో ముఖ్యమైన స్త్రీ పాత్రలు కనిపించవు. నందనార్‌ను అర్థం చేసుకోనందుకు దళితులను మందలించడంలో ఇందిర ముక్కుసూటిగా ఉంటుంది. *నందన్ కథై* దళితులు, మహిళల విముక్తి అన్వేషణ. మునుపటి కథనాల వలె కాకుండా, ఇందిర కథలో అద్భుతాలు లేవు, నందనార్ కుట్రకు ఎలా బలవుతాడో చెప్పే కథ. వేదియార్-పూజారి, వేదియార్-భూస్వామి, ఇద్దరు బ్రాహ్మణేతర అగ్రవర్ణ భూస్వాములు నందన్‌ను అంతం చేయడానికి కుట్ర పన్నుతారు. దేవుడు పొలం నుండి పంట కోశాడని నందనార్‌ను నమ్మిస్తారు, ఇది భారతి రచనలో వేదియార్ అసాధ్యమైన పని అద్భుతానికి ప్రస్తావన. అప్పుడు, వారు అగ్రవర్ణ ప్రముఖుల నృత్యమైన భరతనాట్యం, దళితుల జానపద నృత్యం మధ్య నృత్య పోటీని నిర్వహించడానికి అతన్ని ఒప్పిస్తారు. చివరగా, పతాక సన్నివేశంలో, మునుపటి అద్భుతం ద్వారా భరోసా పొందిన నందనార్ అగ్ని పరీక్షకు అంగీకరిస్తాడు, కానీ అతను, అభిరామి మంటల్లో కాలిపోతారు. మోక్షం కోసం ఆరాటపడే కుల నియమావళి అతిక్రమించేవారిని ఎలా శిక్షిస్తారో దళితులకు హెచ్చరిక పంపడంలో అగ్రవర్ణాలు విజయవంతమవుతాయి.

## హిందూ మతంలో వేడుక

రోహిణి నక్షత్రంలో (చంద్ర భవనం) చంద్రుడు ప్రవేశించినప్పుడు, తమిళ పురట్టాసి నెలలో నందనార్‌ను ప్రత్యేకంగా పూజిస్తారు. అతను ముని వలె గుండు, ముడుచుకున్న చేతులు (అంజలి ముద్ర చూడండి), కమండలం, దండం (కర్ర) తో వర్ణించబడ్డాడు. 63 నాయనార్లలో భాగంగా సమిష్టి ఆరాధనను అందుకుంటాడు. వారి విగ్రహాలు, అతని పనుల సంక్షిప్త వృత్తాంతాలు తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వారి చిత్రాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.

చిదంబరంలోని ఒక నీటి కోనేరు నందనార్ అగ్ని శుద్ధి జరిగిన ప్రదేశంగా నమ్ముతారు కాబట్టి దీనిని పవిత్రమైనదిగా భావిస్తారు. నాయనార్‌కు అంకితం చేయబడిన "ఇటీవల నిర్మించిన" (1992 పుస్తకంలో పేర్కొన్నట్లుగా) ఒక చిన్న మందిరం పట్టణ నైరుతి భాగంలో ఉంది, దీని పేరు 'నందనార్ ఆలయంగా మారాడు' అని అర్థం వస్తుంది. నందనార్ గాయకుడిగా ఉన్న శిల్పం చిదంబరం ఆలయంలో కనుగొనబడింది, దారాసురం ఐరావతేశ్వర ఆలయంలో (12వ శతాబ్దం) అగ్ని పరీక్షలో ఉన్నట్లు వర్ణించే మరొక శిల్పం ఉంది.

సుందరార్ నందనార్‌ను నాయనార్ సాధువుల కీర్తన అయిన *తిరుతొండ తొగై*లో రేపు వెళ్ళే "పవిత్ర యాత్రికుడు" అని "నాళైప్పోవన్" అని కీర్తించాడు. శివునికి ముందున్న శ్లోకం నాళైప్పోవన్ సేవ చేసిన దేవుడిని కీర్తిస్తుంది. భక్తి కవి త్యాగరాజ (1767-1847) కూడా తన కవితలలో నందనార్ కథను వివరిస్తాడు.

చిదంబరం ఆలయంలోని నటరాజుకు అంకితం చేయబడిన భక్తి రచనలు నందనార్ కథను వివరిస్తాయి. ఉమాపతి శివాచార్య *కుంచితాంగ్రిస్తవ* (పద్నాలుగో శతాబ్దం ప్రారంభం) నందన్ పురాణాన్ని ప్రస్తావిస్తుంది. మరొక సంస్కృత రచన *హేమసభానాథ మహత్మ్య* తన తొమ్మిదవ అధ్యాయాన్ని నాయనార్‌కు అంకితం చేస్తుంది. *చిదంబర మహాత్మ్య* అని పిలువబడే నటరాజ ఆలయ స్థల పురాణం నందన్ సేవ చేసిన దేవుడిని కీర్తిస్తుంది.

తిరుప్పున్కూర్ శివలోకనాథర్ ఆలయంలోని నంది నందనార్ భక్తి, అద్భుతానికి నిదర్శనంగా మధ్యకు దూరంగా ఉంచబడింది. ఆలయంలో సాధువు రాతి విగ్రహాన్ని పూజిస్తారు. నందనార్‌కు గౌరవసూచకంగా ద్వారపాలకులు (కాపలాదారుల శిల్పాలు) తలలు దించుకుని ఉన్నట్లు చిత్రీకరించబడ్డాయి. 1959లో, శివాలయం వెలుపల ఒక మందిరం సృష్టించబడింది, అక్కడ నుండి నందనార్ రాతి విగ్రహం శివుడిని శాశ్వతంగా చూస్తుంది. నందనార్ శివుడిని ప్రార్థిస్తూ చేతులు పైకెత్తి ఉన్నట్లు చిత్రీకరించబడ్డాడు. భారతి ఒపెరా దృశ్యాలు, నందనార్, వినాయకుడు ఆలయ కోనేరును తవ్వడం స్థానిక పురాణం మందిరంపై కనిపిస్తాయి.

## సమాజంలో గుర్తింపు

నందనార్ ప్రభావం ప్రధానంగా తమిళం మాట్లాడే ప్రాంతాలకు మాత్రమే పరిమితమైంది. దళిత పోరాటం పట్ల "సానుభూతి" ఉన్న క్రైస్తవ మిషనరీ రెవ. ఎ. సి. క్లేటన్ - బ్రాహ్మణులు ప్రచారం చేసిన జ్ఞాన మార్గం (జ్ఞానం ద్వారా మోక్షం) కంటే భక్తి - మతం, వర్గం లేదా కుల భేదాన్ని చూడదు - మోక్షానికి ఉన్నతమైన సాధనమని సూచించడానికి నందనార్ కథనాన్ని ఉపయోగిస్తాడు, బ్రాహ్మణ ఆచారాల అధికారాన్ని సవాలు చేశాడు.

నందనార్ "కుల నిరసన కథల హీరో" అయ్యాడు. ఆత్మగౌరవ ఉద్యమ "ఆది ద్రావిడ" (దళిత) నాయకులు సామాజిక ఆధిపత్యం పుట్టుక ద్వారా కాకుండా, ప్రజల లక్షణాలు, పనుల ద్వారా ఉద్భవిస్తుందని నిరూపించడానికి నందనార్‌ను ఉదాహరణగా ఉపయోగించారు. 2010లో, తమిళనాడు అన్‌టచబిలిటీ ఎరాడికేషన్ ఫ్రంట్ (TNUEF), కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ఆఫ్ ఇండియా (మార్క్సిస్ట్) క్యాడర్‌లు పి. సమత్ నాయకత్వంలో, చిదంబరం ఆలయ దక్షిణ ద్వారంపై ఉన్న గోడను పడగొట్టాలని నిరసన వ్యక్తం చేశారు, ఇది - ఒక కథనం ప్రకారం - నందనార్ గేటు గుండా ప్రవేశించినప్పుడు నిర్మించబడింది. గోడతో ఉన్న గేటు దళిత కులాల అణచివేత, కుల వివక్షకు చిహ్నమని నిరసనకారులు వాదించారు. ప్రస్తుతం ఆలయాన్ని పాలిస్తున్న రాష్ట్ర ప్రభుత్వం - నందనార్ కథ నిజానిజాలు, గోడతో ఉన్న గేటుతో దాని సంబంధం నిర్ధారించబడలేదని వాదించింది. ఆ విధంగా, అది - నిరసనకారుల డిమాండ్లను తిరస్కరించింది. తమిళనాడు అన్‌టచబిలిటీ ఎరాడికేషన్ ఫ్రంట్ (TNUEF) అధ్యక్షుడు, కమ్యూనిస్ట్ పార్టీ ఆఫ్ ఇండియా (మార్క్సిస్ట్) (CPI (M) అని పిలుస్తారు) తమిళనాడు విభాగానికి చెందిన ఆఫీస్ బేరర్ రాజకీయ నాయకుడు పి. సంపత్, చిదంబరం అగ్ని పరీక్షను నందనార్‌ను దహనం చేశారనే నిజాన్ని దాచడానికి బ్రాహ్మణుల ప్రచారం అని అంటారు. నందనార్ దళితులను "నిరోధక చిహ్నంగా, మెరుగైన భవిష్యత్తు ఆశగా ప్రేరేపిస్తూనే ఉన్నాడని" బసు సూచిస్తున్నారు. అయితే, అక్టర్ ప్రకారం, యువ దళితులు బి. ఆర్. అంబేద్కర్ వంటి ఇటీవలి దళిత నాయకులను గుర్తిస్తారు, "విధేయుడైన నందనార్" గురించి వారికి తెలియదు లేదా ఆసక్తి లేదు. అంబేద్కర్ స్వయంగా తన 'అంటరానివారు' పుస్తకాన్ని నందనార్‌తో సహా ముగ్గురు దళిత సాధువులకు అంకితం చేశాడు.

చిదంబరంలో చేసిన ప్రసంగంలో మహాత్మా గాంధీ నందనార్‌ను అహింసాయుత నిరోధక సాధనమైన సత్యాగ్రహ నిజమైన అభ్యాసకుడిగా పేర్కొన్నారు. గాంధీ ఇలా అన్నారు: "నంద ప్రతి అడ్డంకిని ఛేదించాడు, గొప్పలు చెప్పుకోవడం ద్వారా కాదు, ప్రగల్భాలు పలకడం ద్వారా కాదు, అత్యంత స్వచ్ఛమైన స్వీయ-బాధల ద్వారా తన స్వేచ్ఛను గెలుచుకున్నాడు... తన ఉన్నతమైన ప్రార్థన ద్వారా, తన స్వభావం స్వచ్ఛత ద్వారా న్యాయం చేసేలా వారిని [అతని హింసించే వారిని] సిగ్గుపడేలా చేశాడు, ... అతను దేవుడినే భూమిపైకి దిగివచ్చేలా చేసి తనను హింసించే వారి కళ్ళు తెరిపించేలా చేశాడు".

జానపద కథలు, నాటకాలు, సాహిత్యం, విల్లు పాట్టు, "సంగీత ప్రసంగాలు" వంటి కళారూపాల ద్వారా నందనార్ కథ అనేకసార్లు చెప్పబడింది. అనేక తమిళ సినిమాలు, అవన్నీ నందనార్ పేరుతోనే, భారతి వర్షన్ ఆధారంగా నందనార్ కథను గుర్తుచేస్తాయి. 1923లో మూగ చిత్రంతో పాటు, 1930లో పి. కె. రాజా శాండో దర్శకత్వంలో ది ఎలివేషన్ ఆఫ్ ది డౌన్‌ట్రోడెన్ ఉపశీర్షికతో నందనార్ అనే మరొక మూగ చిత్రం వచ్చింది. నందనార్‌పై మొదటి టాకీ చిత్రం 1931లో రూపొందించబడింది. 1935 చిత్రంలో కె. బి. సుందరాంబాల్ నటించారు, ఈమె నాయనార్‌గా అనేకసార్లు వేదికపై కూడా ప్రదర్శన ఇచ్చారు. దండపాణి దేశికర్ ప్రధాన పాత్రలో నటించిన 1942 చిత్రం బ్రాహ్మణ ధోరణి ఎక్కువగా ఉన్నందున వివాదానికి దారితీసింది, దళితుల నిరసనల తర్వాత కోలార్ గోల్డ్ ఫీల్డ్స్‌లో నిషేధించబడింది, అయితే అగ్ని-శుద్ధిని ప్రదర్శించే క్లైమాక్స్‌లో భాగమైనందుకు దేశికర్ దళితులను కలిసి వ్యక్తిగతంగా క్షమాపణలు చెప్పిన తర్వాత నిషేధం ఎత్తివేయబడింది. నందనార్‌పై మరో చిత్రం 1943లో విడుదలైంది. 1948 చిత్రంలో ఎస్. బాలచందర్ నటించారు. ఎన్. ఎస్. కృష్ణన్ ఈ కథను "కథన కళారూపంగా" సమర్పించారు, ఎ. పద్మనాభన్ పిల్లల కోసం సాధువు జీవితంపై ఒక చిన్న పుస్తకాన్ని విడుదల చేశాడు. నందనార్ పురాణాలలో అమరుడయ్యాడని, ఏళ్ల తరబడి "ఆందోళన ప్రజల నిర్వహణ వ్యూహంగా" గుర్తుంచుకోబడ్డాడని సి.టి. ఇందిర చెబుతారు. సామాజిక అసమానతలను తగ్గించడానికి, అతని ఆధ్యాత్మిక అర్హతలను పెంచడానికి నందన్ భక్తి యుగయుగాలుగా ఉదహరించబడింది."
; బయటి లింకులు 
* 
* 

## మూలాలు

వర్గం:నాయనార్లు
వర్గం:శైవం