ఎలిజా రుహామా సిడ్మోర్

**ఎలిజా రుహమా సిడ్మోర్** (1856–1928) అమెరికన్ పాత్రికేయురాలు, ట్రావెల్ రచయిత్రి, ఆమె అలాస్కా, జపాన్, జావా, చైనా, భారతదేశంపై పుస్తకాలు రాశారు. ఆమె వారసత్వంలో నేషనల్ జియోగ్రాఫిక్ సొసైటీ బోర్డులో మొదటి మహిళగా పనిచేయడం, వాషింగ్టన్ డి.సి.లో జపనీస్ చెర్రీ చెట్లను నాటాలనే ఆలోచనను ప్రవేశపెట్టడం ఉన్నాయి, ఈ విజన్ 1912 లో సాకారమైంది.

## జీవితం.
thumb|1912లో స్కిడ్మోర్ తీసిన, చేతితో రంగు వేసిన ఒక గోజ్
స్కిడ్‌మోర్ అక్టోబర్ 14, 1856న అయోవాలోని క్లింటన్‌లో జన్మించింది .  ఆమె జార్జ్ బి. స్కిడ్‌మోర్, ఎలిజా కేథరీన్ స్వీనీ స్కిడ్‌మోర్ దంపతుల కుమార్తె, వారు వివాహం ప్రారంభంలోనే ప్రయాణ కాలం తర్వాత విస్కాన్సిన్‌లోని మాడిసన్‌లో కుటుంబంతో స్థిరపడ్డారు, వారి ఇద్దరు పిల్లలు జన్మించారు. భవిష్యత్ రచయిత్రి ఎలిజా తన బాల్యంలో చాలా సంవత్సరాలు మాడిసన్‌లో గడిపింది, తరువాత అంతర్యుద్ధం సమయంలో తన తల్లి, సోదరుడితో వాషింగ్టన్, డిసికి వెళ్లింది. ఆమె తరువాత ఒబెర్లిన్ కళాశాలలో చదివింది, అయినప్పటికీ ఆమె డిగ్రీ పూర్తి చేయలేదు. ఆమె 1870లలో వార్తాపత్రిక పనిలోకి ప్రవేశించింది, వాషింగ్టన్‌లో "సమాజ రచయిత"గా తన వృత్తిని ప్రారంభించింది. 

భౌగోళిక శాస్త్రంలో ఆమెకున్న ఆసక్తి ఆమెను వార్తాపత్రికలకు ప్రయాణ "లేఖలు" రాసే రచయితగా మార్చింది. 1883, 1884 వేసవికాలంలో అలాస్కా భూభాగానికి ఆమె చేసిన ప్రయాణాల ఖాతాల ఫలితంగా ఆమె మొదటి పుస్తకం, *అలాస్కా, ఇట్స్ సదరన్ కోస్ట్ అండ్ ది సిట్కాన్ ఆర్కిపెలాగో* (1885) వచ్చింది. తరువాత ఆమె అలాస్కాపై రెండవ, మరింత సమగ్రమైన పుస్తకాన్ని రాసింది, దీనిని 1893లో గైడ్‌బుక్ కంపెనీ ఆపిల్టన్ విడుదల చేసింది.

1884 నుండి 1922 వరకు దూరప్రాచ్యంలో పనిచేసిన వృత్తి దౌత్యవేత్త అయిన ఆమె సోదరుడు జార్జ్ హవ్తోర్న్ సిడ్మోర్ యొక్క వృత్తిపరమైన స్థానం 1885 నుండి ఎలిజా తరచుగా జపాన్ పర్యటనలకు ప్రేరేపించింది. అతని దౌత్య స్థానం సాధారణ ప్రయాణీకులకు సాధారణంగా అందుబాటులో లేని ప్రాంతాలు, విషయాలపై నివేదించడంలో ఆమెకు ప్రయోజనాలను ఇచ్చింది. 1891 లో ప్రచురించబడిన జిన్రికిషా డేస్ ఇన్ జపాన్, ఆమె ప్రసిద్ధ పుస్తకాలలో ఒకటిగా మారింది, ఆమెను జపాన్పై గుర్తింపు పొందిన యు.ఎస్ నిపుణురాలిగా చేసింది. దీని తరువాత కెనడియన్ పసిఫిక్ రైల్వే కోసం రాసిన వెస్ట్వార్డ్ టు ది ఫార్ ఈస్ట్ (1892) అనే చిన్న గైడ్బుక్ వచ్చింది.

జపాన్లో తన అనుభవాల ద్వారా ప్రభావితమైన ఎలిజా వాషింగ్టన్, డి. సి. లో చెర్రీ వికసించే ఉద్యానవనాన్ని సృష్టించే దర్శనాలను అందించింది, ఆమె 1880 లలో ఈ ఆలోచన గురించి నగరం యొక్క ఉద్యానవన పర్యవేక్షకులను సంప్రదించింది, కానీ వారు ఆసక్తి చూపలేదు. ఎలిజా మొదటి మహిళ హెలెన్ టఫ్ట్లో ఒక మిత్రుడిని కనుగొనడానికి రెండు దశాబ్దాలకు పైగా గడిచింది, ఆమె 1909లో ఉత్సాహంతో ఈ ప్రాజెక్టును చేపట్టింది.

ప్రథమ మహిళ చురుకైన మద్దతుతో, ప్రణాళికలు వేగంగా కదిలాయి. కానీ టోక్యో నుంచి కానుకగా పంపిన కొన్ని వేల చెట్లకు వైరస్ సోకి నాశనం చేయాల్సి రావడంతో మొదటి ప్రయత్నం విఫలమైంది. రెండవ ప్రయత్నం విజయవంతమైంది, ఇది 1912 లో వెస్ట్ పోటోమాక్ పార్క్లో మొదటి చెర్రీ చెట్లను నాటడానికి దారితీసింది. ఈ రోజు, టైడల్ బేసిన్, జెఫర్సన్ మెమోరియల్, రాజధానిలోని ఇతర ప్రాంతాలలో, ముఖ్యంగా నేషనల్ చెర్రీ బ్లాసమ్ ఫెస్టివల్ సమయంలో సకురాను ఆస్వాదించడానికి సంవత్సరానికి ఒక మిలియన్ కంటే ఎక్కువ మంది సందర్శకులు వాషింగ్టన్ కు వస్తారు.

వాషింగ్టన్లో సిడ్మోర్ అనుబంధ సంస్థలలో నేషనల్ జియోగ్రాఫిక్ సొసైటీ సభ్యత్వం కూడా ఉంది. 1892లో ఆమె సంస్థ కార్యదర్శిగా ఎన్నికయ్యారు, తద్వారా ఆమె దాని పాలక మండలిలో పనిచేసిన మొదటి మహిళగా నిలిచారు. ఎలిజా పత్రికకు సుమారు డజను కథనాలను అందించింది, అలాగే ఆమె, ఇతరులు తీసిన అనేక ఛాయాచిత్రాలను కూడా అందించింది. నేడు నేషనల్ జియోగ్రాఫిక్ సొసైటీ ప్రతి సంవత్సరం ఒక ఫోటోగ్రాఫర్కు ఎలిజా సిడ్మోర్ అవార్డును ఇస్తుంది, "దీని పని శాస్త్రీయ దృక్పథం, లీనమయ్యే కధా కథలను మిళితం చేసి మనం ఎదుర్కొంటున్న పర్యావరణ, పరిరక్షణ సమస్యలపై మన అవగాహనను పెంచుతుంది".

వాషింగ్టన్ లోని ప్రముఖ శాస్త్రవేత్తలు, ప్రకృతి శాస్త్రవేత్తల సహోద్యోగిగా, సిడ్మోర్ అభివృద్ధి చెందుతున్న యు.ఎస్ సంరక్షణ ఉద్యమంలో చురుకైన పాత్ర పోషించారు. 1893 సెప్టెంబరులో ఆమె ది సెంచరీ మ్యాగజైన్ లో "మన కొత్త జాతీయ అటవీ రిజర్వులు" అనే శీర్షికతో ప్రచురించిన ఒక వ్యాసం దేశం యొక్క నూతన అరణ్య సంరక్షణ విధానాన్ని, ప్రజా శ్రేయస్సు కోసం దాని ప్రాముఖ్యతను వివరించింది.

దూరప్రాచ్యం అంతటా సిడ్మోర్ యొక్క నిరంతర ప్రయాణాల ఫలితంగా జావా, ది గార్డెన్ ఆఫ్ ది ఈస్ట్ (1897) తో సహా మరెన్నో పుస్తకాలు వచ్చాయి; చైనా, లాంగ్ లివింగ్ ఎంపైర్ (1900);, వింటర్ ఇండియా (1903). వింటర్ ఇండియా యొక్క ఒక సమీక్షలో, టౌన్ & కంట్రీ కోసం ఒక రచయిత ప్రధానంగా బ్రిటిష్ వలస అధికారులు స్థిరపడిన ప్రాంతాలను నివారించినందుకు, ఆ సమయంలో ప్రజాదరణ పొందిన పాశ్చాత్య ఊహలో లేని భారతదేశంలోని భాగాల గురించి రాయడానికి గణనీయమైన సమయం, శ్రమను వెచ్చించినందుకు సిడ్మోర్ను ప్రశంసించారు. వీటిలో మదురై, తంజావూరు (ఇప్పుడు తంజావూరు), మద్రాసు (ప్రస్తుత చెన్నై) వంటి చారిత్రక నగరాలు ఉన్నాయి.

రుస్సో-జపనీస్ యుద్ధం సమయంలో జపాన్లో మరొక బస సిడ్మోర్ యొక్క ఏకైక ప్రసిద్ధ కల్పన రచన ఆస్ ది హేగ్ ఓర్డైన్స్ (1907) కు ఆధారం అయింది. ఈ నవల మత్సుయామాలోని జైలు ఆసుపత్రిలో తన భర్తతో కలిసి ఉన్న ఒక రష్యన్ ఖైదీ యొక్క భార్య యొక్క కథ. హేగ్ ఓర్డైన్స్ తరువాత, సిడ్మోర్ నేషనల్ జియోగ్రాఫిక్ కోసం కొత్త పుస్తకాలు, క్షీణిస్తున్న వ్యాసాలను ప్రచురించారు, చివరిది "యంగ్ జపాన్" అనే శీర్షికతో 1914 వ్యాసం.

ఆమె జీవితకాలంలో ఎలిజా ఆర్. సిడ్మోర్కు నివాళులు అర్పించిన వారిలో జపాన్ ప్రజలకు ఆమె చేసిన సేవకు గాను జపాన్ చక్రవర్తి నుండి గౌరవ పతకం కూడా ఉంది.

ఆమె 72 సంవత్సరాల వయసులో నవంబర్ 3,1928న స్విట్జర్లాండ్లోని జెనీవా మరణించారు. ఆమె అస్థికలను జపాన్లోని యోకోహామా యోకోహామా ఫారిన్ సిమెట్రీలో ఆమె తల్లి, జపాన్కు అమెరికా రాయబార కార్యాలయం ఉన్న ఆమె సోదరుడు జార్జ్ హౌథ్రోన్ సిడ్మోర్ సమాధిలో ఖననం చేశారు.

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు

* ఎలిజా సిడ్మోర్పై జీవిత చరిత్ర, పరిశోధన
* ఎలిజా సిడ్మోర్ పిల్లల జీవిత చరిత్ర

వర్గం:1928 మరణాలు
వర్గం:1856 జననాలు