కళర్చింగ నాయనార్

**కళర్సింగ నాయనార్** (**కళర్సింగ**, **కళర్సింగర్**, **కళర్సింగనార్** అని కూడా పిలుస్తారు), హిందూ మతంలో శైవ శాఖలో పూజలందుకున్న ఒక నాయనార్ సన్యాసి. 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ఇతను సాధారణంగా యాభై ఐదవ వాడిగా పరిగణించబడతాడు. ఇతని గుర్తింపు చర్చనీయాంశంగా ఉన్నప్పటికీ, చాలా మంది పండితులు కళర్సింగ నాయనార్‌ను క్రీ.శ 700, 728 మధ్య పాలించిన పల్లవ రాజు నరసింహవర్మ II (రాజసింహ) గా గుర్తిస్తారు.

## జీవితం
కళర్సింగ నాయనార్ జీవితాన్ని 12వ శతాబ్దానికి చెందిన సెక్కిళార్ రాసిన తమిళ గ్రంథం *[[పెరియ పురాణం]]*లో వివరించారు. ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్రను తెలుపుతుంది. ఇతని పేరు "కళర్సింగ" అనగా "చీలమండల పాదాలతో ఉన్న సింహం" అని అర్థం.

కళర్సింగ కాడవ రాజవంశానికి చెందిన పల్లవ రాజు. అతను శత్రువులపై యుద్ధాలు చేసి ఉత్తరాన ఉన్న రాజ్యాలను జయించి చక్రవర్తి అయ్యాడని చెబుతారు. ఇతను శైవ మత పోషకుడైన శివుని పరమ భక్తుడు, తాను స్వాధీనం చేసుకున్న ప్రాంతాలలో శైవాన్ని ప్రచారం చేశాడు. అతను అనేక శివాలయాలకు తీర్థయాత్రలకు వెళ్ళాడు. అతను తన భార్యతో కలిసి తిరువారూర్ ప్రయాణించి అక్కడ శివుడికి అంకితం చేసిన అరణేరి క్షేత్రానికి చేరుకున్నాడు. ఈ ఆలయాన్ని శ్రీ అచలేశ్వరార్ (వండార్‌కుళలి) ఆలయంగా గుర్తిస్తారు, ఇది త్యాగరాజ స్వామి దేవాలయ సముదాయంలో ఉంది. రాణి ఆలయ మండపానికి చేరుకుంది, అక్కడ శివుడికి పుష్పాంజలి ఘటించడానికి, అతనికి పూలమాలలు చేయడానికి వివిధ రకాల పూలను సేకరించారు. దండలు అల్లిన వేదికపై నుంచి ఒక పువ్వు కిందపడింది. రాణి ఆ పువ్వును తీసుకుని వాసన చూసింది. హిందూమతంలో, దేవుడికి అర్పించే ముందు పూలను ఉపయోగించడం లేదా వాసన చూడటం నిషిద్ధం. *పెరియ పురాణం*పై సి.కె. సుబ్రహ్మణ్య ముదలియార్ వ్యాఖ్యానం ప్రకారం, రాజు రాజకీయ కారణాల వల్ల పెళ్లి చేసుకున్న రాణి ఒక సమన మతస్తురాలు. ఆమె దేవాలయాలకు అధికారిక సందర్శనలలో రాజుతో పాటు వెళ్లినప్పటికీ, హిందువేతరురాలు కాబట్టి శివుడిని పూజించలేదు.

ఆలయంలో సేవ చేస్తున్న మరో నాయనార్ అయిన సిరుత్తునాయ నాయనార్ రాణి చర్యలను గమనించాడు. పల్లవ రాణి ప్రవర్తన చూసి ఆగ్రహం చెందాడు. ఆమె రాజ హోదాను విస్మరించి, ఆమెను జుట్టు పట్టుకుని లాగి కింద పడేశాడు. ఆమె ముక్కు పట్టుకుని దానిని కోసేసి శిక్షించాడు. రాణి నొప్పితో కేకలు వేసింది. ఆగ్రహించిన కళర్సింగ ఆమె వద్దకు పరుగెత్తి, తన రాణిపై దాడి చేసి తన అధికారాన్ని సవాలు చేయడానికి ఎవరికి ధైర్యం వచ్చిందని అడిగాడు. సిరుత్తునాయ నాయనార్ బాధ్యత తీసుకుని తన చర్యల వెనుక ఉన్న హేతుబద్ధతను వివరించాడు. ఆ శిక్ష సరిపోదని కళర్సింగ భావించాడు. తన కత్తితో, పువ్వు ఎత్తిన రాణి చేతిని నరికేశాడు. ఆలయంలోని భక్తులు అతని చర్యలను ప్రశంసిస్తూ "హర, హర" (శివుని పేరు) అని జయజయధ్వానాలు చేశారు, ఖగోళ జీవులు అతని న్యాయమైన చర్యకు అతనిపై పూల వర్షం కురిపించారు. కళర్సింగ మరణానంతరం చివరకు శివుని నివాసమైన కైలాసం చేరుకున్నాడు.

కళర్సింగ (ఈ వృత్తాంతంలో నరసింగ నాయనారు అని పిలుస్తారు) కథను 13వ శతాబ్దానికి చెందిన పాల్కురికి సోమనాథుడు రాసిన తెలుగు గ్రంథం *[[బసవ పురాణం]]*లో సంక్షిప్తంగా, కొన్ని వైవిధ్యాలతో గుర్తుచేసుకున్నారు. నరసింగ చోళ రాజుగా వర్ణించబడ్డాడు. సిరుత్తునాయ నాయనార్ స్థానంలో పేరులేని ఒక సాధారణ పూల కుర్రాడు ఉన్నాడు. నరసింగ మొదట రాణి వేలు, ఆపై ఆమె చేయి, ఆపై ఆమె ముంజేయి, చివరగా మొత్తం చేతిని కత్తిరించాడని చెబుతారు. శివుడు ప్రత్యక్షమై నరసింగను తన నివాసానికి తీసుకువెళ్లాడు, రాణి ముక్కు, చేతిని కూడా తిరిగి ఇచ్చాడు.

## గుర్తింపు, కాల నిర్ణయం
అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం) నాయనార్ సన్యాసులను కీర్తించే *తిరుతొండ తొగై* గీతంలో కళర్సింగ నాయనార్‌ను ఆరాధించాడు, సముద్రాలతో సరిహద్దుగా ఉన్న ప్రపంచాన్ని పాలించే కాడవ రాజుగా అతనిని కీర్తించాడు. కళర్సింగను వర్తమాన కాలంలో మొత్తం ప్రపంచ చక్రవర్తిగా ఈ విధంగా ప్రస్తావించడం ద్వారా సుందరార్ కాలంలో కళర్సింగ పాలిస్తున్న రాజు అని సూచించడానికి వ్యాఖ్యానించబడింది.

సాధారణంగా కళర్సింగను నరసింహవర్మ II లేదా రాజసింహ (పాలన: క్రీ.శ 700-728) గా గుర్తిస్తున్నప్పటికీ, ఇతర పోటీదారులలో నందివర్మ II (పాలన: 732-796), అతని కుమారుడు దంతివర్మ (పాలన: 796-846), అతని మనవడు నందివర్మ III (పాలన: 846-869) ఉన్నారు. *పెరియ పురాణం* కళర్సింగను మరొక నాయనార్‌తో (సిరుత్తునాయ నాయనార్) మాత్రమే అనుసంధానించినప్పటికీ, నాయనార్ సన్యాసి పూసలార్ కథనంలోని పేరులేని రాజు కూడా కళర్సింగ అని మరొక సిద్ధాంతం సూచిస్తుంది. పూసలార్ కథలోని రాజును సాధారణంగా కాంచీపురం లోని కైలాసనాథర్ ఆలయ నిర్మాత అయిన నరసింహవర్మ II గా గుర్తిస్తారు. కళర్సింగ మాదిరిగానే, నరసింహవర్మ పల్లవ రాజ్యానికి ఉత్తరాన ఉన్న చాళుక్య రాజ్యాలను జయించాడు. సుందరార్ ప్రస్తావన, ఉత్తర ప్రాంత ఆక్రమణ కళర్సింగను నరసింహవర్మగా గుర్తించడానికి ఉపయోగించబడ్డాయి. నాయనార్లు అయ్యాడిగల్ కాడవార్కోన్ నాయనార్, కళర్సింగ పరమేశ్వరవర్మ I (పాలన: 670-720), నరసింహవర్మ II తండ్రీకొడుకుల ద్వయం అని సూచించబడింది.

కొంతమంది పండితులు కళర్సింగను నరసింహవర్మ II గా గుర్తించడాన్ని తిరస్కరించారు, ఎందుకంటే సుందరార్ కాలాన్ని వివాదం చేస్తూ, *తిరుతొండ తొగై* లేదా *[[పెరియ పురాణం]]* స్పష్టంగా అదే విషయాన్ని చెప్పి ఉండేది. తెల్లారు యుద్ధంలో పోరాడిన నందివర్మ III పాలిస్తున్నప్పుడు సుందరార్ 9వ శతాబ్దంలో జీవించాడని వారు సూచిస్తున్నారు. అయినప్పటికీ, అతని చరిత్రలలో అతనికి "కళర్సింగ" అనే బిరుదు ఇచ్చినట్లు ఎటువంటి ఆధారాలు లేవు.

## స్మరణ
thumb|తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో నాయనార్ల చిత్రాలు కనిపిస్తాయి.

చంద్రుడు భరణి నక్షత్రం ప్రవేశించినప్పుడు తమిళ నెల అయిన వైశాఖిలో కళర్సింగ నాయనార్‌ను పూజిస్తారు. ఇతను కిరీటం ధరించిన రాజుగా, చేతులు జోడించి (చూడండి అంజలి ముద్ర), కొన్నిసార్లు చేతి వంపులో కత్తితో ఉన్నట్లుగా చిత్రీకరించబడ్డాడు. 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా అతను సామూహిక ఆరాధనను అందుకుంటాడు. అతని విగ్రహాలు, అతని పనుల సంక్షిప్త కథనాలు తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వారి చిత్రాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.
## మూలాలు

వర్గం:నాయనార్లు
వర్గం:శైవం