జుడిత్ బెర్న్‌స్టెయిన్

**జుడిత్ బెర్న్స్టీన్** (జననం: అక్టోబర్ 14, 1942) న్యూయార్క్ కళాకారిణి, ఆమె ఫాలిక్ డ్రాయింగ్స్,  పెయింటింగ్స్కు ప్రసిద్ధి చెందింది. బెర్న్స్టీన్ తన కళను తన బహిరంగ స్త్రీవాద,  యుద్ధ-వ్యతిరేక క్రియాశీలతకు ఒక వాహనంగా ఉపయోగిస్తుంది, ఈ రెండింటి మధ్య మానసిక సంబంధాలను రెచ్చగొట్టే విధంగా గీస్తుంది. ఆమె ప్రసిద్ధ రచనలో ఆంత్రోపోమోర్ఫిజ్డ్ స్క్రూ యొక్క ఆమె ఐకానిక్ ఆకృతి ఉంది, ఇది అనేక రూపకాలు,  దృశ్య రూపకాలకు ఆధారంగా మారింది. ఫెమినిస్ట్ ఆర్ట్ మూవ్ మెంట్ ప్రారంభంలో, బెర్న్స్టీన్ న్యూయార్క్ లోని మహిళా సహకార ఎ.ఐ.ఆర్ గ్యాలరీ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు.   

బెర్న్స్టీన్ సునీ పర్చేజ్ కాలేజ్లోని స్కూల్ ఆఫ్ ఆర్ట్+డిజైన్లో చాలా సంవత్సరాలు బోధించింది, అక్కడ ఆమె ప్రొఫెసర్ ఎమెరిటా. అక్కడ ఆమె తరగతులు "విపరీతమైన, అసాధారణమైన" చిత్రలేఖనం, అలాగే బొమ్మ గీయడంపై దృష్టి సారించాయి. సునీ పర్చేజ్ నుండి పదవీ విరమణ చేసిన తరువాత, ఆమె తన కెరీర్ చివరిలో తిరిగి కనుగొనబడింది, ఆమె న్యూయార్క్ మ్యాగజైన్ యొక్క 2015 ప్రొఫైల్ లో "జుడిత్ బెర్న్స్టీన్, చివరికి 72 సంవత్సరాల వయస్సులో కళా తార" లో హైలైట్ చేయబడింది. ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ కు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో ఆమె తన పునరాగమనం గురించి ప్రస్తావిస్తూ, "నేను దీనిని పునర్జన్మ అని పిలుస్తాను" అని పేర్కొంది.  

బెర్న్స్టీన్ తన జీవితమంతా గెరిల్లా గర్ల్స్, ఆర్ట్ వర్కర్స్ కూటమి,  ఫైట్ సెన్సార్షిప్ గ్రూప్లో కూడా పాల్గొంది.ఆమె పని మ్యూజియం ఆఫ్ మోడరన్ ఆర్ట్, విట్నీ మ్యూజియం ఆఫ్ అమెరికన్ ఆర్ట్, బ్రూక్లిన్ మ్యూజియం, జ్యూయిష్ మ్యూజియం, కార్నెగీ మ్యూజియం, న్యూబెర్గర్ మ్యూజియం, మిగ్రోస్ మ్యూజియం జూరిచ్, కున్స్టాస్ జురిచ్, డెస్టే ఫౌండేషన్ ఫర్ కాంటెంపరరీ ఆర్ట్, ఆండీ హాల్ ఫౌండేషన్, అలెక్స్ కాట్జ్ ఫౌండేషన్,  వెర్బండ్ కలెక్షన్ యొక్క సేకరణలో ఉంది.   

## వ్యక్తిగత జీవితం
బెర్న్‌స్టెయిన్ 1942లో న్యూజెర్సీలోని నెవార్క్‌లో  యూదు కుటుంబంలో జన్మించింది   ఆమె తల్లి బుక్ కీపర్,  ఆమె తండ్రి ఉపాధ్యాయుడు.  ఆమె తన స్నేహితులతో వారి నేలమాళిగలో పెయింట్ చేసిన తన తండ్రి నుండి పెయింటింగ్ గురించి నేర్చుకుంది.  ఆమె యేల్ విశ్వవిద్యాలయం నుండి తన మాస్టర్ ఆఫ్ ఫైన్ ఆర్ట్స్,  బ్యాచిలర్ ఆఫ్ ఫైన్ ఆర్ట్స్ డిగ్రీలను పొందింది.   బెర్న్‌స్టెయిన్ ఇలా గుర్తుచేసుకున్నది: “ఆర్ట్ డిపార్ట్‌మెంట్ హెడ్ జాక్ ట్వర్కోవ్ మొదటి రోజు నాతో, 'మేము నిన్ను ఉంచలేము' అని చెప్పింది. అంటే నేను యేల్‌ని విడిచిపెట్టిన తర్వాత, నాకు ఉద్యోగం లభించదు. అప్పట్లో యూనివర్సిటీ పదవుల్లో మహిళలకు స్థానం దక్కేది. యేల్ విశ్వవిద్యాలయంలో చదవడానికి ముందు, బెర్న్స్టీన్ పెన్సిల్వేనియా స్టేట్ యూనివర్శిటీలో ఎం.ఎడ్,  బి.ఎస్ పొందారు.

## కెరీర్
బెర్న్స్టీన్ రచన అంతటా ఒక ఆకృతి యొక్క పునరావృతంలో ఉల్లాసం ఉంటుంది. బెర్న్స్టీన్ యొక్క ప్రారంభ చిత్రాలు,  చిత్రాలు యేల్ విశ్వవిద్యాలయంలో పురుషుల స్నానాల గదులలో గ్రాఫిటీ,  పితృవాద నాయకత్వం వియత్నాం యుద్ధానికి దారితీసిందనే ఆమె అభిప్రాయం రెండింటిచే ప్రభావితమయ్యాయి. బాత్రూం గ్రాఫిటీ నుండి ఎడ్వర్డ్ ఆల్బీ హూస్ ఫియర్ ఆఫ్ వర్జీనియా వూల్ఫ్ అనే శీర్షికను తీసుకోవడం గురించి 60 లలో ది న్యూయార్క్ టైమ్స్ లో ఒక వ్యాసం చదివిన తరువాత ఆమె గ్రాఫిటీ పట్ల ఆకర్షితురాలైంది. ఈ చిత్రాలను చర్చిస్తూ, బెర్న్స్టీన్ ఇలా పేర్కొన్నది: "గ్రాఫిటీకి మానసిక లోతు ఉందని నేను గ్రహించాను, ఎందుకంటే ఎవరైనా ఒంటరిగా ఉన్నప్పుడు,  టాయిలెట్లో విడుదల చేసినప్పుడు, వారు ఉపచేతన నుండి కూడా విడుదలవుతున్నారు. 'ఇది స్వర్గం కాకపోవచ్చు కానీ పీటర్ ఇక్కడ వేలాడుతున్నాడు' వంటి వచనాన్ని నా చిత్రాలలో ఉపయోగించడం ప్రారంభించాను,  దానిని క్రూరమైన చిత్రాలతో జత చేశాను." ఫన్ గన్ (1967) అనేది బుల్లెట్లను కాల్చే శరీర నిర్మాణ శైలి యొక్క పెయింటింగ్. అదే సంవత్సరం ఆమె కాగితంపై బొగ్గు,  ఆయిల్ స్టిక్ తో తయారు చేసిన యూనియన్ జాక్-ఆఫ్ సిరీస్ ను రూపొందించింది. 

బెర్న్స్టీన్ యొక్క అత్యంత ప్రసిద్ధ కళాఖండాలు ఆమె తరువాతి బయోమార్ఫిక్ స్క్రూ డ్రాయింగ్ల శ్రేణి, దీనిని ఆమె 1969 లో ప్రారంభించింది. ఈ స్మారక ముక్కలు అణచివేతకు చిహ్నంగా స్క్రూ యొక్క ప్రతిబింబాన్ని రెచ్చగొట్టే విధంగా ఉంటాయి- "స్క్రూ చేయబడటం" అనే వ్యక్తీకరణలో వలె-,  అశుభ శక్తిని ప్రేరేపిస్తాయి. ఈ రచనలలో ఒకటైన హారిజాంటల్ (1973), మ్యూజియం ఆఫ్ ది ఫిలడెల్ఫియా సివిక్ సెంటర్ లో "ఫోకస్: ఉమెన్స్ వర్క్- అమెరికన్ ఆర్ట్ ఇన్ 1974" ప్రదర్శన నుండి సెన్సార్ చేయబడింది. ఆ సమయంలో, క్లెమెంట్ గ్రీన్బెర్గ్, లిండా నోచ్లిన్, లూసీ లిపార్డ్, లూయిస్ బూర్జువా,  న్యూ మ్యూజియం వ్యవస్థాపక డైరెక్టర్ మార్సియా టక్కర్తో సహా అనేక మంది ముఖ్యమైన కళాకారులు, విమర్శకులు,  క్యూరేటర్లు సంతకాలు చేసిన ఒక పిటిషన్ లేఖను విడుదల చేశారు. "వియత్నాంలో అమెరికా విధానంపై జాక్ ఆఫ్" అనే పదాలతో అమెరికన్ జెండాలో ఎక్స్ ఆకారంలో రెండు ఫల్లస్ లు ఉన్నాయి.

బెర్న్స్టీన్ చురుకైన స్త్రీవాది,  న్యూయార్క్లోని మహిళా సహకార ఎ.ఐ.ఆర్ గ్యాలరీ వ్యవస్థాపక సభ్యురాలు. ఎ.ఐ.ఆర్ గ్యాలరీ 1973 లో బెర్న్స్టీన్కు మొదటి సోలో ఎగ్జిబిషన్ను ఇచ్చింది. 1975 లో బెర్న్స్టీన్ డబ్ల్యుబిఎఐ-న్యూయార్క్ కోసం మహిళా "శృంగార" కళాకారుల గురించి ఒక రేడియో కార్యక్రమానికి ప్యానలిస్ట్గా ఉన్నారు, అక్కడ ఆమె తన రచనలను సృష్టించడం,  చూపించడంలో తన అనుభవాలను చర్చించింది. 1981 నుండి 1984 వరకు బెర్న్స్టీన్ లైంగికీకరించిన ఆకారాలలో శుక్రుడి బొగ్గు చిత్రాలను సృష్టించాడు, ఈ శ్రేణిని ఆంథురియం త్రూ వీనస్ అని పిలిచేవారు. ఆమె ఫల్లస్ కళను తయారు చేయడం కొనసాగించింది,,  1993 లో ఆమె మాటిస్ నృత్యాన్ని సూచిస్తూ ది డాన్స్ ఆఫ్ లార్జ్ డాన్సింగ్ ఫల్లస్ అనే పెయింటింగ్ ను రూపొందించింది. 

కళా పరిశ్రమలో విస్తృతమైన సెక్సిజం కారణంగా, ఎగ్జిబిషన్ ఎంగేజ్మెంట్లను నిర్వహించడం కష్టం,  బెర్న్స్టీన్ 21 వ శతాబ్దం వరకు తన కళాకృతులకు గుర్తింపు పొందడం కష్టమైంది. ఆమె సోలో ప్రదర్శనలలో కొన్ని: న్యూయార్క్ లోని మిచెల్ అల్గస్ గ్యాలరీలో జుడిత్ బెర్న్ స్టీన్ (2008), న్యూయార్క్ లోని అలెక్స్ జకారి వద్ద సిగ్నేచర్ పీస్ (2010), ది బాక్స్ ఎల్ఎ (2009 - 2017) వద్ద నాలుగు సోలో ప్రదర్శనలు, న్యూయార్క్ లోని గావిన్ బ్రౌన్ ఎంటర్ ప్రైజ్ (2014) వద్ద బ్లాక్ లైట్ కింద జననం ఆఫ్ ది యూనివర్స్, జూరిచ్ లోని కర్మ ఇంటర్నేషనల్ వద్ద జూడిత్ బెర్న్ స్టీన్ (2014),  న్యూయార్క్ లోని మేరీ బూన్ గ్యాలరీ (2015) లో ఆమె బర్త్ ఆఫ్ ది యూనివర్స్ సిరీస్ ను ప్రదర్శించారు. ఈ ప్రదర్శనలో, స్త్రీ జననేంద్రియాలు కాన్వాస్ ను నింపాయి, బెర్న్స్టీన్ మీ ముఖం,  ప్రత్యక్ష విధానాన్ని ఉపయోగించింది. ఫ్లోరోసెంట్ రంగు,  రిచ్ ఆయిల్ పెయింట్ గందరగోళం,  అణు విస్ఫోటనాన్ని చిత్రీకరించాయి, ఇది కోపంతో బిగ్ బ్యాంగ్,  విస్తరిస్తున్న విశ్వం. మోమా పిఎస్ 1 (2010), ది లాస్ట్ న్యూస్ పేపర్ ఎట్ ది న్యూ మ్యూజియం (2010), ది హిస్టారికల్ బాక్స్ ఎట్ హౌజర్ & విర్త్ (2011,  లండన్ 2012 లో లండన్), ఐసిఎ లండన్ లోని కీప్ యువర్ టింబర్ లింబర్ (2013),  జూరిచ్ లోని మిగ్రోస్ మ్యూజియంలో టాయ్స్ రెడక్స్ (2015) వంటి అనేక సమూహ ప్రదర్శనలలో ఆమె చేర్చబడింది. 2012 లో, న్యూ మ్యూజియం బెర్న్స్టీన్కు సోలో ఎగ్జిబిషన్ ఇచ్చిన మొదటి మ్యూజియం. ఇది జుడిత్ బెర్న్స్టీన్: హార్డ్ అనే మినీ-రెట్రోస్పెక్టివ్, దీనిలో బెర్న్స్టీన్ తన పేరును నేల నుండి పైకప్పు వరకు గాజు గోడపై వ్రాశాడు. "ఇది అహం, పురుష భంగిమ,  నా స్వంత అహం గురించి కూడా" అని ఆమె న్యూయార్క్ మ్యాగజైన్తో అన్నది. 

2016 లో, బెర్న్స్టీన్ రెండు సోలో షోలను కలిగి ఉంది; న్యూయార్క్ నగరంలోని మేరీ బూన్ గ్యాలరీలో డిక్స్ ఆఫ్ డెత్,  నార్వేలోని కున్ స్టాల్ స్టావాంగర్ వద్ద రైజింగ్, ఆమె ఆర్టిస్ట్ కేటలాగ్, జూడిత్ బెర్న్స్టీన్ రైజింగ్ (మౌస్ పబ్లిషింగ్) ఆవిష్కరణతో పాటు. 2016లో ఆమె ప్రదర్శించిన రెండు సోలో ప్రదర్శనలు విమర్శకుల ప్రశంసలు అందుకున్నాయి. డిక్స్ ఆఫ్ డెత్ యొక్క ఒక సమీక్షలో, ఆర్ట్ ఈ విధంగా పేర్కొన్నాడు: "పౌర సంస్థకు సంబంధించిన రాజకీయాలు పతాక శీర్షికలుగా ఉన్న 60,  '70 ల నాటి చారిత్రాత్మక భాగాల ఎంపికతో పాటు బెర్న్స్టీన్ యొక్క కొత్త రచనను అందించడంపై ఈ ప్రదర్శన ప్రత్యేక దృష్టిని కలిగి ఉంది, ముఖ్యంగా వియత్నాం యుద్ధంపై నిరసనలు,  ప్రజలపై ఖర్చు చేసిన బలానికి సంబంధించి. బెర్న్స్టీన్ యొక్క భారీ-స్థాయి చిత్రాలను చూసినప్పుడు, శైలి,  కంటెంట్ రెండింటిలోనూ ఆమె పాత,  ప్రస్తుత రచనల మధ్య తేడాను గుర్తించడం సవాలుగా అనిపిస్తుంది. కళాకారుడి దశాబ్దాల స్థితిస్థాపక,  శాశ్వత అభ్యాసాన్ని సూచించే ఈ గమనిక, దృశ్యాలు,  ఆటగాళ్ళు మారినప్పటికీ, బెర్న్స్టీన్ ఎదుర్కొంటున్న సమస్యలకు సంబంధించి ఎంత తక్కువ పురోగతి సాధించిందో కూడా ధృవీకరిస్తుంది." ఆమె ఎడిషన్ పాట్రిక్ ఫ్రే సహకారంతో డిక్స్ ఆఫ్ డెత్ పేరుతో తన మొదటి ఆర్టిస్ట్ పుస్తకాన్ని కూడా విడుదల చేసింది,  2016 లో ప్రతిష్టాత్మక జాన్ సైమన్ గుగ్గెన్హీమ్ ఫెలోషిప్ ఫర్ ఫైన్ ఆర్ట్స్ పొందింది.  

ఆమె న్యూయార్క్ నగరంలో నివసిస్తుంది,  పని చేస్తుంది.  మేరీ బెత్ ఎడెల్సన్ రచించిన సమ్ లివింగ్ అమెరికన్ ఉమెన్ ఆర్టిస్ట్స్ ఐకానిక్ 1972 పోస్టర్‌లో ఆమె చిత్రం చేర్చబడింది. 

## మూలాలు

వర్గం:జీవిస్తున్న ప్రజలు
వర్గం:1942 జననాలు
వర్గం:మహిళా చిత్రకారులు
వర్గం:అమెరికా మహిళలు