తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్

**తుంచత్తు రామానుజన్ ఎళుత్తచ్చన్** (మలయాళం: തുഞ്ചത്തെഴുത്തച്ഛൻ / )  (16వ శతాబ్దం) ఒక మలయాళ భక్తి కవి, అనువాదకుడు, భాషావేత్త. మలయాళ సాహిత్యంలోని ప్రాచీన కవిత్రయంలో ఆయన ఒకరు, మిగిలిన ఇద్దరు కుంచన్ నంబియార్, చెరుస్సేరి. ఆయనను "ఆధునిక మలయాళ సాహిత్య పితామహుడు", "మలయాళ ఆది కవి" అని పిలుస్తారు. కేరళ సాహిత్య సంస్కృతిలో (భక్తి ఉద్యమానికి సంబంధించిన గృహస్థ మతపరమైన గ్రంథాలు) ఒక ప్రధాన మార్పుకు నాంది పలికిన వారిలో ఆయన ఒకరు. కేరళలోని ఆయన సమకాలికులు లేదా పూర్వీకుల కంటే ఆయన రచనలు చాలా ఎక్కువగా ప్రచురితమయ్యాయి, చదవబడ్డాయి.
ఆయన ఉత్తర కేరళలోని మలప్పురం జిల్లాలో ప్రస్తుత తిరూర్‌లో గల తుంచన్ పరంబు అనే ప్రదేశంలో ఒక సాంప్రదాయ హిందూ కుటుంబంలో జన్మించారు. ఆయన జీవితం గురించి కచ్చితంగా తెలిసినది చాలా తక్కువ. ఆయన బ్రాహ్మణ సామాజిక వర్గానికి చెందినవారు కాదు, దీనివల్ల చాలా కాలం పాటు కేరళ బ్రాహ్మణులు ఆయనను అంగీకరించడానికి సంకోచించారు. ఆయన జీవిత కాలంలోనే ఆయన సాధించిన విజయం గొప్పదిగా కనిపిస్తుంది.**' తరువాత ఆయన, ఆయన అనుచరులు కేరళలో మరింత తూర్పున ఉన్న పాలక్కాడ్ సమీపంలోని ఒక గ్రామానికి మకాం మార్చి, అక్కడ ఒక ఆశ్రమం ("రామానంద ఆశ్రమం"), ఒక బ్రాహ్మణ అగ్రహారాన్ని స్థాపించారు. ఈ విద్యాసంస్థ బహుశా బ్రాహ్మణ, శూద్ర సాహిత్య విద్యార్థులిద్దరికీ వసతి కల్పించి ఉండవచ్చు. ఈ పాఠశాల చివరకు కేరళలో ప్రజాదరణ పొందిన భక్తి భావనతో ముడిపడి ఉన్న "ఎళుత్తచ్చన్ ఉద్యమానికి" నాంది పలికింది. రామానంది శాఖను స్థాపించిన తత్వవేత్త రామానందుడు లేదా భక్తి మతంలో అత్యంత ప్రభావవంతమైన ఆలోచనాపరుడు రామానుజుడితో ఎళుత్తచ్చన్ ఆలోచనలను పండితులు పలు రకాలుగా ముడిపెట్టారు.

ఎళుత్తచ్చన్‌కు శతాబ్దాల ముందు నుండే కేరళ ప్రజలు మలయాళ భాష, గ్రంథ లిపిలో సాహిత్య గ్రంథాలను ఉత్పత్తి చేస్తున్నారు. అయినప్పటికీ, సంస్కృత ఇతిహాసం [[రామాయణం|రామాయణా]]<nowiki/>న్ని మలయాళంలో పునర్నిర్మించినందుకు ఆయనను "ఆది కవి" లేదా "నిజమైన మలయాళ భాషా పితామహుడు" అని కీర్తిస్తారు.'' ఈ రచన ఒక ప్రసిద్ధ భక్తి గ్రంథంగా కేరళలోని మధ్య-కులాల ఇళ్లలో వేగంగా వ్యాపించింది. అప్పటి వరకు ఎవరికీ తెలియని సంస్కృత పురాణాల సాహిత్యాన్ని ఎళుత్తచ్చన్ సామాన్యుల అవగాహన స్థాయికి (గృహస్థ మతపరమైన గ్రంథాలుగా) తీసుకువచ్చారని చెప్పవచ్చు. ప్రస్తుత మలయాళ అక్షరమాలను ప్రధాన స్రవంతిలోకి తీసుకురావడంలో ఆయన చేసిన కృషి కూడా ఒక ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించింది.

== మూలాలు ==
ఎళుత్తచ్చన్‌పై ఆసక్తి కనబరిచిన మొదటి పాశ్చాత్య పండితుడు ఆర్థర్ సి. బర్నెల్ (1871).

ఎళుత్తచ్చన్‌పై ప్రామాణిక మూలాలుగా పరిగణించబడే రెండు గ్రంథాలు కింద ఇవ్వబడ్డాయి.

* "ఎళుత్తచ్చన్ అండ్ హిజ్ ఏజ్" (1940) బై సి. అచ్యుత మీనన్ (మద్రాసు: యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మద్రాస్).
* "అధ్యాత్మ రామాయణం" (1969) ఏ. డి. హరిశర్మచే సవరించబడింది (కొట్టాయం: సాహిత్య ప్రవర్తక కో-ఆపరేటివ్).

=== చారిత్రక ఎళుత్తచ్చన్ ===
ఒక రచయితగా ఎళుత్తచ్చన్ గురించిన కచ్చితమైన చారిత్రక ఆధారాలు లేవు.

ఎళుత్తచ్చన్, ఆయన జీవితానికి సంబంధించిన ప్రధాన చారిత్రక మూలాలు:

* ఎళుత్తచ్చన్‌ను ప్రస్తావించే పాక్షిక-చారిత్రక పద్యాలు (చిత్తూర్ మఠం నుండి).
* చిత్తూర్ మఠం నుండి వచ్చిన ఒక మౌఖిక పద్యంలో తుంచత్తు శ్రీ గురుతో ప్రారంభమయ్యే సంస్థాగత గురువుల పరంపర ప్రస్తావించబడింది. ఈ వంశపారంపర్యాన్ని చారిత్రకంగా ధృవీకరించవచ్చు.
* చిత్తూర్‌లో నివాసం (అగ్రహారం), ఆశ్రమం (మఠం), దేవాలయాల స్థాపన వివరాలను ఇచ్చే శాసనం. (స్థానిక పాలకుడి మద్దతుతో) సూర్యనారాయణన్ ఎళుత్తచ్చన్ పర్యవేక్షణలో ఇది జరిగింది. ఈ ప్రదేశాన్ని చారిత్రకంగా ధృవీకరించవచ్చు.

== కాలం ==

ఎళుత్తచ్చన్ సాధారణంగా పదహారవ లేదా పదిహేడవ శతాబ్దం ప్రాంతంలో జీవించారని నమ్ముతారు.

* ఆర్థర్ సి. బర్నెల్ (1871) ఎళుత్తచ్చన్ కాలాన్ని పదిహేడవ శతాబ్దంగా నిర్ధారించారు. చిత్తూర్‌లో భద్రపరిచిన రాతప్రతుల సేకరణలో దొరికిన ఒక దస్తావేజు ఆధారంగా ఆయన ఈ తేదీని కనుగొన్నారు. ఈ దస్తావేజు చిత్తూర్ గురుమఠం స్థాపన తేదీకి సంబంధించినది.
* విలియం లోగాన్ (1887) ఎళుత్తచ్చన్ కాలాన్ని పదిహేడవ శతాబ్దంగా నిర్ధారించారు (ఆయన బర్నెల్ ఇచ్చిన తేదీలకు మద్దతు ఇచ్చారు).
* హెర్మన్ గుండర్ట్ ఎళుత్తచ్చన్ కాలాన్ని పదిహేడవ శతాబ్దంగా పేర్కొన్నారు.
* కోవుణ్ణి నెడుంగాడి ఎళుత్తచ్చన్ కాలాన్ని పదిహేనవ శతాబ్దంగా పేర్కొన్నారు. 
* గోవింద పిళ్లై ఎళుత్తచ్చన్ కాలాన్ని పదిహేనవ లేదా పదహారవ శతాబ్దంగా నిర్ధారించారు. ఆయన మేల్పత్తూర్ నారాయణ భట్టాతిరి (బహుశా ఎళుత్తచ్చన్‌కు సీనియర్ సమకాలికుడు) రాసిన నారాయణీయం చివరలో కనిపించే 'ఆయురారోగ్య సౌఖ్యం' అనే కలి క్రోనోగ్రామ్‌ను ఉదహరించారు.
* ఏ. ఆర్. కట్టాయట్టు గోవింద్ర మీనన్ 'పవిత్రంపరం సౌఖ్యం' అనే కలి క్రోనోగ్రామ్‌ను ఎళుత్తచ్చన్ సమాధి తేదీకి సూచనగా ఉదహరించారు. 
* చిత్తూర్ గురుమఠం అధికారులు కూడా 'పవిత్రంపరం సౌఖ్యం' క్రోనోగ్రామ్‌ను ఎళుత్తచ్చన్ సమాధి తేదీకి సూచనగా ఉదహరిస్తారు. 'సూర్య' అనే పదాన్ని కొన్నిసార్లు క్రోనోగ్రామ్‌కు చివరలో చేరుస్తారు.
* ఆర్. నారాయణ పనిక్కర్ గోవింద పిళ్లై తేదీకి (పదిహేనవ లేదా పదహారవ శతాబ్దం) మద్దతు ఇచ్చారు. ఈ తేదీ ఎళుత్తచ్చన్, మేల్పత్తూర్ నారాయణ భట్టాతిరి సమకాలికులనే (ఆయన క్రీ.శ. 1531 - 1637 గా నిర్ధారించారు) అంచనాపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఆయన ఎళుత్తచ్చన్‌కు సీనియర్ సమకాలికుడు కావచ్చునని భావిస్తున్న నీలకంఠన్ "నంబూదిరి" (fl. సా.శ. 1565 - 1601) గురించి కూడా ప్రస్తావించారు.
* పి. కె. నారాయణ పిళ్లై చిత్తూర్ మఠం స్థాపనకు సంబంధించిన ఒక పద్యం నుండి ఎళుత్తచ్చన్ కాలానికి సంబంధించి 'నకస్యన్యూనసౌఖ్యం' లేదా సా.శ. 1555 అనే కలి క్రోనోగ్రామ్‌ను ఉదహరించారు. ఆయన ఎళుత్తచ్చన్ గురువు కావచ్చునని భావిస్తున్న నీలకంఠన్ కాలాన్ని సా.శ. 1502 గా నిర్ధారించారు.
* కవి నుండి చరిత్రకారుడిగా మారిన ఉళ్ళూర్ ఎస్. పరమేశ్వర అయ్యర్, ఎళుత్తచ్చన్ సా.శ 1495 లో జన్మించారని, 1575 వరకు జీవించారని వాదించారు.
* ఉళ్ళూర్‌ని పోలిన కాలాన్ని పండితుడు సి. రాధాకృష్ణన్ ప్రతిపాదించారు.
* పండితుడు షెల్డన్ పొల్లాక్ ఎళుత్తచ్చన్ కాలాన్ని పదహారవ శతాబ్దంగా పేర్కొన్నారు.
* రిచ్ ఫ్రీమాన్ ఎళుత్తచ్చన్ కాలాన్ని పదహారవ శతాబ్దం చివరి నుండి పదిహేడవ శతాబ్దం ప్రారంభంగా నిర్ధారించారు.

== జీవితం, వృత్తి ==




=== జీవిత చరిత్ర ===
ఎళుత్తచ్చన్ జీవితం గురించి కచ్చితంగా తెలిసినది చాలా తక్కువ.

ఉత్తర కేరళలోని ఆధునిక పట్టణం తిరూర్ సమీపంలోని త్రిక్కండియూర్‌లో ఎళుత్తచ్చన్ జన్మించారు. ఆయన వంశపారంపర్య ఇల్లు "తుంచత్తు" అని తెలుస్తోంది. ఆయన తల్లిదండ్రుల పేర్లు తెలియవు, ఆయన అసలు పేరుపై కూడా వివాదాలు ఉన్నాయి.ఎళుత్తచ్చన్ (అక్షరాల తండ్రి అని అర్థం) అనేది ఆధునిక కాలానికి పూర్వపు కేరళలో ఏ గ్రామ పాఠశాల ఉపాధ్యాయుడికైనా ఉపయోగించే సాధారణ బిరుదు.

బాలుడిగా ఉన్నప్పుడు ఆయన అసాధారణమైన తెలివితేటలను కనబరిచినట్లు తెలుస్తోంది. బహుశా ఆయన (తన జీవితపు తొలి దశలో) అన్నయ్య వద్ద విద్యను అభ్యసించి ఉండవచ్చు. ప్రాథమిక విద్యాభ్యాసం తర్వాత ఆయన భారతదేశంలోని (కేరళ వెలుపల) ఇతర ప్రాంతాలలో పర్యటించి సంస్కృతం, కొన్ని ఇతర ద్రావిడ భాషలను నేర్చుకున్నారని భావిస్తారు.

తమిళనాడు నుండి తిరిగి వచ్చేటప్పుడు ఎళుత్తచ్చన్ చిత్తూర్ (పాలక్కాడ్‌లో) వద్ద ఆగి, క్రమంగా తన శిష్యులతో కలిసి ఆనిక్కోడ్ సమీపంలోని తెక్కే గ్రామంలో స్థిరపడ్డారని నమ్ముతారు. ఆయన (చిత్తూర్ భూస్వామి నుండి కొనుగోలు చేసిన భూమిలో) ప్రస్తుతం చిత్తూర్ గురుమఠం అని పిలువబడే స్థలంలో ఒక ఆశ్రమం ("రామానంద ఆశ్రమం"), ఒక బ్రాహ్మణ నివాసాన్ని (అగ్రహారం) స్థాపించారు. ఈ విద్యాసంస్థకు ఇరువైపులా రామ, శివ దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఇది బహుశా బ్రాహ్మణ, శూద్ర విద్యార్థులిద్దరికీ వసతి కల్పించి ఉండవచ్చు. ఈ వీధిలో ఇప్పటికీ అగ్రహారాల వరుస (ఎళుత్తచ్చన్‌తో పాటు వలస వచ్చిన పన్నెండు బ్రాహ్మణ కుటుంబాలు నివసించే ప్రదేశం) ఉంది.

చివరకు ఎళుత్తచ్చన్ ఒక సంస్థాగత గురువుల పరంపరకు అనుసంధానించబడ్డారు. ఈ గురువుల ప్రదేశం, వంశపారంపర్యాన్ని చారిత్రకంగా ధృవీకరించవచ్చు. ఆయన, ఆయన శిష్యులు కేరళలో సరికొత్త సాహిత్య ఉద్యమాన్ని రగిలించినట్లు తెలుస్తోంది. దీని శైలి, ఇతివృత్తం పూర్వపు సంస్కృత కవిత్వాన్ని దాదాపు మరుగున పడేలా చేశాయి. ఆయన చిత్తూర్‌లోని గురుమఠంలో సమాధిని పొందారని నమ్ముతారు. మఠంలోని సన్యాసులు తమ రోజువారీ ప్రార్థనల సమయంలో పఠించే ఒక పద్యం కింది గురువుల పరంపరకు సూచనగా ఉంది.

* తుంచత్తు శ్రీ గురు
* శ్రీ కరుణాకరన్
* శ్రీ సూర్యనారాయణన్
* శ్రీ దేవ గురు
* శ్రీ గోపాల గురు

== పురాణాలు, ఇతిహాసాలు ==
* పురాణాలు ఎళుత్తచ్చన్‌ను ఒక "గంధర్వుడు" (దైవాంశసంభూతుడు)గా పరిగణిస్తాయి, ఆయన తన పూర్వ జన్మలో మహాభారతంలోని కురుక్షేత్ర యుద్ధానికి సాక్షిగా ఉన్నారని చెబుతారు.
* చిన్న బాలుడిగా ఎళుత్తచ్చన్ త్రిక్కండియూర్ ఆలయంలోని బ్రాహ్మణుల తప్పులను సరిదిద్దారు.
* బ్రాహ్మణులు కలవరపడి ఆ బాలుడికి తినడానికి కొన్ని అరటిపండ్లు ఇచ్చారు, దానివల్ల కలిగిన మత్తు కారణంగా ఆ బాలుడు తన మాటను కోల్పోయాడు. దీనిని ప్రతిఘటించడానికి ఎళుత్తచ్చన్ తండ్రి అతనికి తాటి కల్లు (పామ్ బెవరేజ్) ఇవ్వడంతో బాలుడికి మాట తిరిగి వచ్చింది. ఎళుత్తచ్చన్ మత్తుపదార్థాలకు బానిసగా ఉండిపోయారు.
* విద్యా, కళల దేవత సరస్వతి దేవి ఆయనకు దేవీ మహాత్మ్యాన్ని పూర్తి చేయడంలో సహాయపడిందని నమ్ముతారు.
* ఎళుత్తచ్చన్ ఒక కోతికి మాటల వరాన్ని ప్రసాదించారని చెబుతారు.
* అంబలప్పుజా రాజు అధ్యాత్మ రామాయణంపై ఉన్న ఒక తెలుగు రాతప్రతిని అర్థం చేసుకోవాలని ఆయనను అభ్యర్థించాడని నమ్ముతారు.
* ఎళుత్తచ్చన్‌కు ఒక యువ కుమార్తె ఉందని, ఆమె మొదటిసారిగా ఆయన రచనలను నకలు చేసిందని కూడా చెబుతారు.
* ఎళుత్తచ్చన్ లేదా ఆయన అనుచరుడు సూర్యనారాయణన్, జామోరిన్ కుటుంబ (అప్పటి కోజికోడ్ పాలకులు) పతనాన్ని అంచనా వేశారు. ఆ తర్వాత జామోరిన్ ఒక శాక్తేయ పూజ చేయడానికి ఆయన సహాయం కోరాడు.
* మేల్పత్తూర్ నారాయణ భట్టాతిరి తన నారాయణీయాన్ని ఎలా ప్రారంభించాలనే దానిపై ఎళుత్తచ్చన్ సలహా కోరాడని చెబుతారు.

== రచనలు, సేవలు ==
ఎళుత్తచ్చన్ క్రీ.శ పదహారవ శతాబ్దం ప్రాంతంలో జీవించినప్పటికీ "ఆధునిక మలయాళ పితామహుడు" లేదా ప్రత్యామ్నాయంగా "మలయాళ సాహిత్య పితామహుడు" అని పిలువబడ్డారు. ఆయన జీవిత కాలంలోనే ఆయన సాధించిన విజయం గొప్పదిగా కనిపిస్తుంది.**' ఎళుత్తచ్చన్‌కి ఎటువంటి మౌలిక (ఒరిజినల్) రచనలు ఆపాదించబడలేదు.**' ఆయన ప్రధాన రచనలు సాధారణంగా సంస్కృత కూర్పుల ఆధారంగా ఉంటాయి.**' అధ్యాత్మ రామాయణం, శ్రీ మహాభారతాలను ఎళుత్తచ్చన్ రచించారనే విషయంలో భాషావేత్తలు ఏకాభిప్రాయంతో ఉన్నారు. రామాయణం — అత్యంత ప్రజాదరణ పొందిన రచన — నాయకుడైన రాముడిని మనిషిగా, దేవుడిగా ఒక ఆదర్శవంతమైన వ్యక్తిగా చిత్రీకరిస్తుంది.**' పాండవుల కథకు ఖచ్చితంగా సంబంధం లేని అన్ని ఘట్టాలను శ్రీ మహాభారతం వదిలివేసింది, ఇది సాధారణంగా రామాయణం కంటే గొప్ప సాహిత్య విలువ కలిగిన రచనగా పరిగణించబడుతుంది. అయితే, ఆయనకు ఆపాదించబడిన మరికొన్ని ఇతర రచనల రచయితత్వం గురించి పండితుల మధ్య ఏకాభిప్రాయం లేదు. వీటిలో బ్రహ్మాండ పురాణం, ఉత్తర రామాయణం, దేవీ మహాత్మ్యం, హరినామ కీర్తనం ఉన్నాయి.

పాత వట్టెళుత్తు (అప్పటి మలయాళంలోని 30 అక్షరాల లిపి) స్థానంలో ప్రస్తుత మలయాళ అక్షరమాలను (ప్రధానంగా సంస్కృత గ్రంథ లేదా ఆర్య లిపి నుండి ఉద్భవించింది) ప్రధాన స్రవంతిలోకి తీసుకురావడంలో ఎళుత్తచ్చన్ చేసిన కృషి మరొక ముఖ్యమైన సేవ. ఆర్య లిపి మలయాళ రచనలో సంస్కృతాన్ని స్వేచ్ఛగా ఉపయోగించడానికి వీలు కల్పించింది.

=== ఎళుత్తచ్చన్ ఉద్యమం ===

ఎళుత్తచ్చన్ కేరళలో గృహస్థ మతపరమైన గ్రంథాల ఉద్యమాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. ఆయన దక్షిణ భారతదేశంలో భక్తి ఉద్యమానికి ముఖ్యమైన గొంతుకగా నిలిచారు. భక్తి ఉద్యమం అనేది బ్రాహ్మణుల మితిమీరిన చర్యలకు, అప్పటి కేరళ సమాజంలోని నైతిక, రాజకీయ పతనానికి వ్యతిరేకంగా సాగిన సమిష్టి వ్యతిరేకత. కేరళలో సాహిత్య ఉత్పత్తి ఎక్కువగా సంస్కృత, పౌరాణిక మతతత్వానికి మారడం ఈ ఉద్యమానికి ఆపాదించబడింది. ఎళుత్తచ్చన్ పాఠశాల ప్రజాదరణ పొందిన, బ్రాహ్మణేతర (భక్తి) సాహిత్య ఉత్పత్తిని ప్రోత్సహించింది. ఆయన రచనలు 16వ శతాబ్దపు కేరళ సమాజ నైతిక పతనానికి వ్యతిరేకంగా సాగిన సాధారణ నిరసనలు కూడా.

== ''ఆధునిక మలయాళ పితామహుడు'' ==
సా.శ 15వ శతాబ్దం నాటికి మధ్య మలయాళం స్థానంలో ఆధునిక మలయాళం వచ్చింది. కోలత్తునాడుకు చెందిన రాజు ఉదయ వర్మన్ కొలతిరి (1446 - 1475) ఆస్థాన కవి అయిన చెరుస్సేరి నంబూతిరి రాసిన కృష్ణగాథ పద్యం ఆధునిక మలయాళంలో వ్రాయబడింది. కృష్ణగాథలో ఉపయోగించిన భాష మలయాళ ఆధునిక వ్యవహారిక రూపం. సా.శ 16వ శతాబ్దంలో తనూర్ రాజ్యానికి చెందిన తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్, వల్లువానాడు రాజ్యానికి చెందిన పూంతానం నంబూద్రి తమ పద్యాలలో చెరుస్సేరి ప్రారంభించిన కొత్త ధోరణిని అనుసరించారు. ఎళుత్తచ్చన్ రాసిన అధ్యాత్మరామాయణం కిళిప్పాట్టు, మహాభారతం కిళిప్పాట్టు, పూంతానం రాసిన జ్ఞానప్పాన కూడా ఆధునిక మలయాళ తొలి రూపంలో చేర్చబడ్డాయి. 

పాత, మధ్య మలయాళ శాసనాలు, సాహిత్య రచనలను రాయడానికి ఉపయోగించిన పూర్వపు వట్టెళుత్తు, కొలెళుత్తు, గ్రంథ లిపిలను కలపడం, సవరించడం ద్వారా మలయాళ లిపిని ప్రస్తుత రూపంలోకి అభివృద్ధి చేసిన ఘనత తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్‌కు దక్కుతుంది. ఆయన సవరించిన లిపి నుండి అదనపు, అనవసరమైన అక్షరాలను తొలగించారు. అందువల్ల, ఎళుత్తచ్చన్‌ను ఆధునిక మలయాళ పితామహుడు అని కూడా పిలుస్తారు. కేరళలో తుళువ బ్రాహ్మణుల ప్రభావం కారణంగా తుళు భాషను రాయడానికి ఉపయోగించే తిగళారి లిపి ప్రభావం కూడా ఆధునిక మలయాళ లిపి అభివృద్ధిపై బలంగా పడింది. సా.శ 16వ-17వ శతాబ్దపు అరబీ మలయాళ రచనలలో ఉపయోగించిన భాష ఆధునిక మలయాళం, అరబిక్‌ల మిశ్రమం. అరబిక్ లిపి సవరించిన రూపంలో (దీనిని అరబీ మలయాళ లిపి అని పిలుస్తారు) వ్రాయబడినప్పటికీ అవి ఆధునిక మలయాళ వాక్యనిర్మాణాన్ని అనుసరిస్తాయి.

పరశురాముని పురాణాన్ని, చివరి చేరమాన్ పెరుమాళ్ రాజు మక్కాకు వెళ్లడాన్ని వివరించే మధ్యయుగ గ్రంథం కేరళోత్పత్తి రచయితత్వాన్ని పి. షుంగున్నీ మీనన్ తుంచత్తు రామానుజన్ ఎళుత్తచ్చన్‌కు ఆపాదించారు.

== ''అధ్యాత్మ రామాయణం కిళిప్పాట్టు'' ==

కిళిప్పాట్టు (చిలుక పాట) శైలిలో వ్రాయబడిన అధ్యాత్మ రామాయణం కిళిప్పాట్టు ఎళుత్తచ్చన్ ప్రధాన రచన. ఇది అసలు వాల్మీకి రామాయణం నుండి స్వీకరించబడినది కాదు, రామానంది శాఖతో అనుసంధానించబడిన సంస్కృత గ్రంథమైన అధ్యాత్మ రామాయణానికి అనువాదం. ఈ పద్యం దాదాపు ఆధునిక మలయాళంలో కూర్చబడింది. ఇది అయోధ్య రాకుమారుడైన రాముడిని ఒక ఆదర్శవంతమైన వ్యక్తిగా (మనిషిగా, దేవుని అవతారంగా - భక్తి వివరణ) వర్ణిస్తుంది.**'

ఈ గ్రంథం గృహ భక్తి పఠనానికి ఒక వనరుగా కేరళ మధ్య-కులాల ఇళ్లలో అసాధారణమైన ప్రజాదరణ పొందింది. మలయాళ కర్కిడకం నెల అంతటా, కేరళలోని మధ్య-కులాల ఇళ్లలో అధ్యాత్మ రామాయణం - ఒక భక్తి ఆచారంగా - ఇప్పటికీ పఠించబడుతుంది.

విమర్శకుడు కె. అయ్యప్ప పనిక్కర్ అభిప్రాయం ప్రకారం, అధ్యాత్మ రామాయణాన్ని కేవలం భక్తి గ్రంథంగా చూసేవారు ఎళుత్తచ్చన్‌ను "తక్కువ చేసి" చూపుతున్నారు.

## శైలి

### చిలుక పాట (కిళిప్పాట్టు) శైలి
* మలయాళంలో కిళిప్పాట్టు శైలిగా పిలువబడుతుంది.
* పాత తమిళం నుండి ఎళుత్తచ్చన్ స్వీకరించిన ఒక సంప్రదాయం.
* కవికి చిలుక పఠించేది (చిలుక-కథకుడి ఫ్రేమ్).
* ఇతివృత్తం: పురాణ లేదా ప్రాచీన సంప్రదాయాలు.
* పఠించడం లేదా పాడటం కోసం ఉద్దేశించబడింది.
**పదకోశం, వ్యాకరణం**
* అనేక సంస్కృత నామవాచక ప్రత్యయాలతో అత్యంత సంస్కృత పదకోశం (మణిప్రవాళం, పట్టు శైలుల మధ్య నిఘంటుపరమైన వ్యత్యాసాలు కనిపించవు).
* సంస్కృత క్రియా రూపాలు లేదా పొడవైన సమ్మేళనాలు లేవు.
* చాలా వ్యాకరణ నిర్మాణాలు మలయాళంలో ఉన్నాయి (చిలుక-కథకుడి ఫ్రేమ్, అనుబంధ ఛందస్సులు).
* ద్రావిడ ఛందస్సుల శ్రేణిలో కూర్చబడింది (సాధారణ ఛందోబద్ధమైన ద్విపదలలో).
** బాలకాండ, అరణ్యకాండలకు "కేక"
** అయోధ్య, కిష్కింధ, యుద్ధ కాండలకు "కాకలి"
** సుందరకాండకు "కలకాంచి"

## కులం
తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్ కులం వాదించదగినది. ఆయన దిగువ కులానికి (శూద్ర లేదా శూద్ర-స్థాయి) చెందినవారని మాత్రమే తెలుసు.**

ఎళుత్తచ్చన్, నాయర్ అనేవి రెండు అత్యంత ప్రసిద్ధ అభిప్రాయాలు కాగా, కనియార్ అనేది తక్కువ ప్రజాదరణ పొందినది.

### ఎళుత్తచ్చన్
ఎళుత్తచ్చన్ కులం అనేది గ్రామ పాఠశాల ఉపాధ్యాయుల సామాజిక-ఆర్థిక కులం.

ఆర్థర్ సి. బర్నెల్ ప్రకారం, తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్ ఎళుత్తచ్చన్ లేదా "స్కూల్ మాస్టర్" కులానికి చెందినవారు. రచయిత కె. బాలకృష్ణ కురుప్ కూడా తన పుస్తకం "విశ్వాసతింతె కనప్పురంగల్"లో ఇదే విషయాన్ని నివేదించారు. కడంపాళిపురంకు చెందిన రచయిత, స్థానిక చరిత్ర స్వతంత్ర పరిశోధకుడు ఇ. పి. భాస్కర గుప్తాన్; కురుప్ ముగింపుకు మద్దతు ఇస్తున్నారు. చరిత్రకారుడు వేలాయుధన్ పనిక్కస్సేరి కూడా ఇదే అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తం చేశారు.

### నాయర్
చక్కల నాయర్ కులానికి బ్రాహ్మణ దేవాలయాలలోకి ప్రవేశించడానికి, పూజలలో పాల్గొనడానికి హక్కులు ఉన్నాయి.

మలయాళ కవి, చరిత్రకారుడు ఉళ్ళూర్ ఎస్. పరమేశ్వర అయ్యర్ ఎళుత్తచ్చన్ ఈ కులానికి చెందినవారని ఏకీభవించారు. ఆయన బ్రాహ్మణ దేవాలయాలను సందర్శించి పూజలు చేశారు కాబట్టి ఆయన వట్టెక్కాట్టు నాయర్ అయి ఉండొచ్చని నిర్ధారించారు, ఎళుత్తచ్చన్ కులానికి ఇది అనుమతించబడదు.

ఆంగ్ల ఇండియా కంపెనీ ప్రభుత్వం కింద మద్రాసు సివిల్ సర్వీస్ అధికారి అయిన విలియం లోగాన్, తన "మలబార్ మాన్యువల్"లో ఇలాంటి అభిప్రాయాన్ని వ్యక్తపరిచారు. తుంచత్తు ఎళుత్తచ్చన్ "శూద్ర (నాయర్) కులానికి చెందిన వ్యక్తి" అని ఆయన పేర్కొన్నారు. కొట్టారతిల్ శంకుణ్ణి తన ఐతిహ్యమాలలో ఎళుత్తచ్చన్ అనేది అనేక కులాలకు చెందిన ఉపాధ్యాయులు తీసుకున్న బిరుదు అని రాశారు. ఎళుత్తచ్చన్ ఒక నాయర్ అని సూచిస్తూ ప్రధానంగా ఉత్తర కేరళలోని నాయర్లు ఈ బిరుదును తీసుకున్నారు.

### కనియార్
కొన్ని మూలాలు ఆయనను కనియార్‌గా పరిగణిస్తాయి. ఈ సాంప్రదాయ జ్యోతిష్కుల సమాజానికి సంస్కృతం, మలయాళం బాగా తెలుసు. మధ్యయుగ కాలంలో, సాంప్రదాయకంగా సంస్కృతం నేర్చుకున్న బ్రాహ్మణేతర కులాలలో, కనియార్ సమాజం తమ వృత్తిలో భాగంగా సంస్కృతాభ్యాసంలో పాలుపంచుకుంది. వారు విద్యావంతులు, జ్యోతిషశాస్త్రం, గణితం, పురాణాలు, ఆయుర్వేదంలో పరిజ్ఞానం కలిగి ఉండేవారు. వారు సాధారణంగా మార్షల్ ఆర్ట్, అక్షరాస్యత గురువులుగా నియమించబడ్డారు.

పనిక్కర్ అనే సాధారణ బిరుదుతో పాటు, దక్షిణ ట్రావెన్‌కోర్, మలబార్ ప్రాంతానికి చెందిన కనియార్ సభ్యులను బ్రాహ్మణేతర విద్యార్థులకు గ్రామ పాఠశాల మాస్టర్‌లుగా వారి సాంప్రదాయ వృత్తిపరమైన పనితీరు ఆధారంగా ఆసాన్, ఎళుత్త ఆసాన్ లేదా ఎళుత్తచ్చన్ (అక్షరాల తండ్రి) అని పిలుస్తారు.

## వారసత్వం

ఎళుత్తచ్చన్ ప్రారంభించిన చిలుక-పాట శైలి, మలయాళంలో ఇలాంటి అనేక రచనల ఉత్పత్తికి నాంది పలికింది.

కేరళ ప్రభుత్వం ప్రదానం చేసే అత్యున్నత సాహిత్య పురస్కారాన్ని "ఎళుత్తచ్చన్ పురస్కారం" అని పిలుస్తారు. సూరనాడ్ కుంజన్ పిళ్లై ఈ గౌరవాన్ని పొందిన మొదటి వ్యక్తి (1993). 2012లో కేరళ ప్రభుత్వం స్థాపించిన మలయాళ విశ్వవిద్యాలయానికి ఎళుత్తచ్చన్ పేరు పెట్టారు.

### అక్షరాభ్యాసం
ఒకప్పుడు ఎళుత్తచ్చన్ ఇల్లు ఉన్న ఆవరణలోని ఇసుక పవిత్రమైనదిగా పరిగణించబడుతుంది. ప్రారంభంలో చూపుడు వేలుతో ఇసుకపై అక్షరాలు రాయడం సాధన చేయడం ఉత్తర కేరళలో ఒక సంప్రదాయం.

### స్మారక చిహ్నాలు

* ఉత్తర కేరళలోని త్రిక్కండియూర్‌లో ఎళుత్తచ్చన్ జన్మించారు. ఆయన జన్మస్థలం ఇప్పుడు తుంచన్ పరంబుగా పిలువబడుతుంది.
* చిత్తూర్ గురుమఠం ప్రస్తుత పాలక్కాడ్ సమీపంలో ఉంది. ఈ మఠానికి ఇరువైపులా రామ, శివ దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఈ వీధిలో (ఎళుత్తచ్చన్‌తో పాటు వలస వచ్చిన పన్నెండు బ్రాహ్మణ కుటుంబాలు నివసించే ప్రదేశం) అగ్రహారాల వరుస ఉంది.
* ఎళుత్తచ్చన్ సమాధి కూడా చిత్తూర్‌లో (పాలక్కాడ్ జిల్లా) ఉంది.

### అవశేషాలు

* ఎళుత్తచ్చన్ లేదా ఆయన కాలానికి చెందిన కొన్ని అవశేషాలు చిత్తూర్ మఠంలో పవిత్రంగా భద్రపరచబడ్డాయి. వీటిలో ఆయన ఉపయోగించిన అసలు వ్రాతప్రతులు, పాదుకలు (క్లాగ్స్) ఉన్నాయి. విలియం లోగాన్‌కు 30 లేదా 40 సంవత్సరాల ముందు జరిగిన అగ్నిప్రమాదంలో ఈ కళాఖండాలు కాలిపోయాయి. అగ్నిప్రమాదం నుండి కేవలం భాగవతం మాత్రమే రక్షించబడింది. 
* పండితుడు ఎ. సి. బర్నెల్ ఈ భాగవతాన్ని (ఒక స్టూల్, పాదుకలు, ఒక చేతికర్రను) 19వ శతాబ్దం చివరలో పరిశీలించారు. ఈ వస్తువులు బహుశా ఎళుత్తచ్చన్ మొదటి అనుచరులలో ఒకరికి చెందినవి అయి ఉండవచ్చు.
* రెండవ అగ్నిప్రమాదంలో స్టూల్, పాదుకలు, చేతికర్ర (బర్నెల్ చూసినవి) ధ్వంసమయ్యాయి. ఈ మంటలు అసలు భాగవతాన్ని కూడా నాశనం చేశాయి.
* ఒక శ్రీచక్రం కాపీలు, ఎళుత్తచ్చన్ పూజించిన విగ్రహాలు, కలం, చెక్క పాదుకలు, కొన్ని పాత వ్రాతప్రతులు చిత్తూర్ మఠంలో సందర్శకుల కోసం ప్రదర్శించబడ్డాయి.

## ఇవి కూడా చదవండి

* అళకత్తు పద్మనాభ కురుప్

## మూలాలు

## బాహ్య లింకులు
* "ఎళుత్తచ్చన్ అండ్ హిజ్ ఏజ్" (1940) బై సి. అచ్యుత మీనన్ (మద్రాసు: యూనివర్సిటీ ఆఫ్ మద్రాస్). 
* "అధ్యాత్మ రామాయణం కిళిప్పాట్టు", "శ్రీ మహాభారతం కిళిప్పాట్టు" యూనివర్సిటీ ఆఫ్ ట్యూబింగెన్, జర్మనీ (1870 నాటి వ్రాతప్రతి)

వర్గం:మలయాళ కవులు
వర్గం:కేరళ కవులు
వర్గం:భక్తి ఉద్యమం
వర్గం:రామాయణం అనువాదకులు
వర్గం:మలయాళీ పౌరులు