పుగళ్ చోళ

**పుగల్ చోళుడు** (**పుకల్ చోళ**, **పుగళ్‌చోళ నాయనార్**, **పుగళ్**, **పుకళ్‌చ్చోళర్**, **పుకల్ చోళన్**, **పుగల్ చోళ నాయనార్** అని కూడా పిలుస్తారు) ఒక చోళ పాలకుడు. ఇతను హిందూ మతంలో ప్రధాన శాఖలలో ఒకటైన శైవంలో పూజలందుకున్న ఒక నాయనార్ సన్యాసి. 63 మంది నాయనార్ల జాబితాలో ఇతను సాధారణంగా ఎనిమిదవ వాడిగా పరిగణించబడతాడు.

## జీవితం
thumb|ఎరిపథ ఆత్మహత్యకు ప్రయత్నిస్తుండగా, పుగల్ చోళుడు రక్షిస్తున్నాడు.
పుగల్ చోళుడి జీవితాన్ని 12వ శతాబ్దానికి చెందిన సెక్కిళార్ రాసిన *[[పెరియ పురాణం]]*లో వివరించారు. ఇది 63 మంది నాయనార్ల జీవిత చరిత్రను తెలుపుతుంది. పుగల్ చోళుడు తొలి చోళ రాజుగా వర్ణించబడ్డాడు. అయినప్పటికీ, అతని కాలాన్ని కచ్చితంగా నిర్ధారించలేము. చారిత్రక ఆధారాల ప్రకారం ఇతని ఉనికి "బహుశా" నిజం కావచ్చు, ఇతను ప్రసిద్ధ తొలి చోళులలో ఒకరు కావచ్చు. క్రీ.శ 1133, 1150 మధ్య పాలించిన రెండవ కులోత్తుంగ చోళుడు (అనపాయ) పూర్వీకుడిగా ఇతను వర్ణించబడ్డాడు. ఇతను మరో నాయనార్ సన్యాసి అయిన ఎరిపాథ నాయనార్ సమకాలికుడిగా వర్ణించబడ్డాడు.

పుగల్ చోళుడు చోళ రాజధాని ఉరైయూర్ నుండి రాజ్యాన్ని పాలించాడు, ఇది ప్రస్తుతం భారతీయ నగరమైన తిరుచిరాపల్లిలో ఒక ప్రాంతం. ఇతను శైవ మత దేవుడైన శివ భక్తుడిగా వర్ణించబడ్డాడు. ఇతను *[[పెరియ పురాణం]]*లోని రెండు అధ్యాయాలలో కనిపిస్తాడు. ఎరిపత్త నాయనార్ అధ్యాయంలో తోటి నాయనార్ అయిన ఎరిపత్త నాయనార్‌తో అతనికి ఎదురైన సంఘటన గురించి సవివరంగా ఇవ్వబడింది. ఇతని అధ్యాయంలోని ప్రాథమిక వృత్తాంతం కరువూర్‌లో అతని మరణానికి సంబంధించింది. ఈ నగరాన్ని సాధారణంగా భారతీయ నగరమైన కరూర్గా గుర్తిస్తారు. ఇది శివుడికి అంకితం చేయబడిన పశుపతీశ్వర ఆలయానికి ప్రసిద్ధి చెందింది.

పుగల్ చోళుడు తన ప్రజలకు, శివుడికి, శివ భక్తులకు సేవ చేసిన ఆదర్శ పాలకుడిగా వర్ణించబడ్డాడు. అతని పాలనలో శైవం వర్ధిల్లింది. ఇతను ఆ ప్రాంత చక్రవర్తి, అతనికి అనేక మంది సామంతులు ఉన్నారు. ఒకసారి అతను చోళ రాజ్య ప్రధాన పట్టణాలలో ఒకటైన కరువూర్‌ను సందర్శించాడు. ఒకసారి మహా నవమి రోజున చోళ రాజు ఏనుగును పట్టణంలో ఊరేగింపుగా తీసుకువెళుతున్నారు. ఆ ఏనుగు శివకామి అండార్‌ను చూసి అతని చేతుల నుండి పూల బుట్టను లాక్కుని పూలను నలిపేసింది, ఆ పూలు శివుని ఆరాధన కోసం ఉద్దేశించినవి. ఏడుస్తున్న ఆ భక్తుడిని చూసిన ఎరిపత్తర్ ఆ మృగాన్ని మాత్రమే కాకుండా ఏనుగును నియంత్రించడంలో విఫలమైన దాని మావటివాడిని, కాపలాదారులను కూడా వధించాడు. రాజు ఏనుగు హత్య వార్త పుగల్ చోళుడికి చేరింది.

[200x200px|left|thumb|పుగల్ చోళ నాయనార్ ఉరైయూర్‌లోని [పంచవర్ణస్వామి దేవస్థానం|పంచవర్ణస్వామి ఆలయంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నాడు - ఇక్కడ అతనికి అంకితం చేయబడిన ఒక క్షేత్రం ఉంది. క్షేత్రం పైభాగంలో తెగిన తలను చేతిలో పట్టుకున్న సన్యాసి శిల్పం ఉంది.]]
ఆగ్రహించిన రాజు ఊచకోత జరిగిన ప్రదేశానికి చేరుకున్నాడు. తన అధికారాన్ని సవాలు చేసే సైన్యాన్ని రాజు ఆశించగా, ఏనుగుపై నిలబడి ఉన్న ఒక ఒంటరి పోరాట యోధుడిని చూశాడు. విచారించగా, ఏనుగును చంపిన వ్యక్తిగా కాపలాదారులు ఎరిపత్తర్‌ను చూపించి పరిచయం చేశారు. పుగల్ చోళుడు తన గుర్రంపై నుండి దిగి కోపంతో ఉన్న ఎరిపత్తర్‌కు భక్తితో నమస్కరించాడు, తన ఏనుగు, మనుషులు చేసిన నేరం గురించి అడిగాడు. హత్యకు దారితీసిన సంఘటనలను ఎరిపత్తర్ అతనికి తెలియజేసి శివునికి వ్యతిరేకంగా చేసిన పాపానికి తాను వారిని శిక్షించానని చెప్పాడు. చోళ రాజు ఇది తన నైతిక బాధ్యతగా భావించాడు. అతను నాయనార్ ముందు వంగి తన కత్తిని సమర్పించి తనను కూడా చంపమని అడిగాడు. తన ఏనుగు, సైన్యం చర్యలకు అంతిమంగా రాజే బాధ్యుడు అని చెప్పాడు. రాజు భక్తికి, చర్యలకు ఎరిపత్తర్ ఆశ్చర్యపోయి పశ్చాత్తాపపడ్డాడు. తాను చేసిన హత్యలకు ప్రాయశ్చిత్తంగా కత్తితో ఆత్మహత్య చేసుకోవడం ఉత్తమమని భావించాడు. ఎరిపత్తర్ తన తల నరుక్కోవడానికి కత్తిని పైకెత్తగానే, భయపడిన రాజు అతనిని ఆపడానికి అతని చేతులు పట్టుకున్నాడు. తమ ప్రాణాలను త్యాగం చేయడానికి వారు కత్తితో పోరాడుతుండగా, శివుడు వారి భక్తికి సంతోషించి ప్రత్యక్షమై వారిని ఆశీర్వదించాడు. ఏనుగును, రాజు మనుషులను కూడా అతను బతికించాడు. శివకామి అండార్ బుట్టలో కూడా పూలు తిరిగి వచ్చాయి. రాజు బానిసలా తన తలపై రాజ ఛత్రాన్ని పట్టుకోగా, రాజ ఏనుగుపై కూర్చునే గౌరవం ఎరిపత్తర్‌కు లభించింది. ఇద్దరూ పశుపతీశ్వర ఆలయానికి వెళ్లి శివుడిని పూజించారు.

కరువూర్‌లో ఉండగా, అడిగన్ (అదియమాన్) అనే ఒక సామంతుడైన యువరాజు రాజుకు కప్పం చెల్లించాల్సి ఉందని చోళ రాజు తెలుసుకున్నాడు. రాజు ఆ సామంతుడిపై యుద్ధం ప్రకటించాడు, శత్రువు కోటను నాశనం చేయమని తన దళాలను ఆదేశించాడు. *పెరియ పురాణం*లో ఒక భీకర యుద్ధం గురించి వర్ణించబడింది. చివరకు, చోళ సైన్యం అడిగన్ సైన్యాలను నిర్మూలించి కోటను నేలమట్టం చేసి విజయం సాధించింది. అడిగన్ తన కోటను విడిచిపెట్టి మరణం నుండి తప్పించుకున్నాడు. చోళ యోధులు అడిగన్ నగరం నుండి సంపద, మహిళలతో వచ్చారు. శౌర్యానికి చిహ్నంగా చనిపోయిన తమ శత్రువుల తెగిన తలలను తీసుకువచ్చారు. రాజు తలల కుప్పను పరిశీలిస్తుండగా, జటాజూటం ఉన్న ఒక తల కనిపించింది. మరింత ఆరా తీయగా తన సైనికులు ఒక శైవ సన్యాసిని చంపారని గ్రహించాడు. శివ భక్తుడిని చంపిన పాపానికి ప్రాయశ్చిత్తంగా, తన జీవితాన్ని ముగించాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. తన కొడుకుకు రాజుగా పట్టాభిషేకం చేశాడు. ఒక చితిని నిర్మించాడు. తన శరీరానికి పవిత్రమైన విభూతిని రాసుకున్నాడు, రత్నాలతో పొదిగిన బంగారు పాత్రలో ఆ భక్తుడి తలను తన తలపై పెట్టుకున్నాడు. శివుడిని ప్రసన్నం చేసుకోవడానికి పంచాక్షరీ మంత్రాన్ని పఠిస్తూ మండుతున్న మంటల చుట్టూ ప్రదక్షిణ చేసి చివరగా మంటల్లోకి దూకాడు. అతని అత్యున్నత త్యాగానికి, మరణానంతరం అతను శివుని నివాసమైన కైలాసం చేరుకున్నాడు.

## స్మరణ
thumb|తమిళనాడులోని అనేక శివాలయాలలో నాయనార్ల చిత్రాలు కనిపిస్తాయి.

పుగల్ చోళుడు రాజ దుస్తులు, కిరీటం ధరించి, చేతులు జోడించి (చూడండి అంజలి ముద్ర), చేతి వంపులో కత్తిని పట్టుకున్నట్లుగా చిత్రీకరించబడ్డాడు. తమిళ నెల అయిన ఆడిలో చంద్రుడు కృత్తిక నక్షత్రం ప్రవేశించినప్పుడు అతని గౌరవార్థం ఒక పవిత్ర దినాన్ని పాటిస్తారు. 63 మంది నాయనార్లలో భాగంగా అతను సామూహిక ఆరాధనను అందుకుంటాడు. అతని విగ్రహాలు, అతని పనుల సంక్షిప్త కథనాలు తమిళనాడు లోని అనేక శివాలయాలలో కనిపిస్తాయి. పండుగలలో వారి చిత్రాలను ఊరేగింపుగా తీసుకువెళతారు.

అత్యంత ప్రముఖ నాయనార్లలో ఒకరైన సుందరార్ (8వ శతాబ్దం) వివిధ నాయనార్ సన్యాసులను కీర్తించే గీతంలో పుగల్ చోళుడిని ప్రస్తావించాడు. కరువూర్‌లో జరిగిన యుద్ధంలో అతను చంపబడినట్లు వివరించబడింది.

## మూలాలు

వర్గం:నాయనార్లు
వర్గం:చోళ రాజులు