బుకురా డుంబ్రావా

**బుకురా డుంబ్రావా**, స్టెఫానియా "ఫన్నీ" స్జెకులిక్స్, స్జెకులిక్స్ లేదా సెక్యులిసి (డిసెంబర్ 28, 1868 - జనవరి 26, 1926) కలం పేరు, హంగేరియన్ లో జన్మించిన రొమేనియన్ శైలి నవలా రచయిత, సాంస్కృతిక ప్రమోటర్, హైకర్, థియోసోఫిస్ట్. ఆమె సాహిత్య రచన, ప్రధానంగా జర్మన్ భాషలో వ్రాయబడింది, హజ్దుక్ వీరుల పురాణ విజయాల గురించి శృంగార కథలను కలిగి ఉంది. అవి జర్మన్-మాట్లాడే ఐరోపా, రొమేనియా రెండింటిలోనూ ఆమెకు వాణిజ్య విజయాన్ని తెచ్చిపెట్టాయి, వీడ్ రాణి-భార్య ఎలిజబెత్ చేత ముందస్తుగా ఎంపిక చేయబడ్డాయి.

డుంబ్రావా అనేక కారణాలను ప్రోత్సహించారు, అనేక సాంస్కృతిక ప్రాజెక్టులలో పాల్గొన్నారు, కాని రొమేనియాలో పర్యాటకం, పర్యావరణవాదాన్ని ప్రోత్సహించడంలో ఆమె కార్యకలాపాలకు ప్రధానంగా గుర్తుంచుకోబడుతుంది. ఆమె ఒక ఆసక్తిగల యాత్రికురాలు, పర్వతారోహకురాలు, ఆమె దేశంలో మొట్టమొదటి హైకింగ్ క్లబ్ లను స్థాపించింది. ఆమె కాల్పనిక రచన సాధారణంగా మరచిపోయినప్పటికీ, రోమేనియన్ సాహిత్యంలో ఆమె ప్రయాణ రచన ఒక ప్రామాణికంగా ఉంది.

తన వృత్తి జీవితంలో ఎక్కువ భాగం, స్జెకులిక్స్ రోమేనియన్ ఫ్రీమేసన్రీలో మహిళలను చేర్చడాన్ని ప్రోత్సహించింది. వృద్ధాప్యంలో, ఆమె వ్యాసాలు ఆధ్యాత్మిక విషయాలపై దృష్టి సారించాయి, జిడ్డు కృష్ణమూర్తి శిష్యురాలిగా, థియోసాఫికల్ సొసైటీ రోమేనియన్ లాడ్జిని స్థాపించాడు. అడయార్ లో జరిగిన థియోసాఫికల్ కాన్ఫరెన్స్ కు హాజరైన ఆమె బ్రిటీష్ రాజ్ నుండి తిరిగి వస్తుండగా మరణించింది.

## జీవిత చరిత్ర

### జీవితం తొలి దశలో
భావి రచయిత బ్రాటిస్లావా (ప్రెస్ బర్గ్) నగరంలో జన్మించారు. ఆమె తండ్రి హంగారో-స్లోవాక్ లేదా స్లోవాక్-హంగేరియన్. ఆమె తల్లి వైపు, ఆమె జాతి జర్మన్. డంబ్రావా స్వయంగా జర్మన్ సంస్కృతిలో పెరిగారు, అందువలన జర్మన్ గా పరిగణించబడ్డారు. ఫానీ తన బాల్యాన్ని ఆస్ట్రియా-హంగేరీలోని వివిధ ప్రాంతాల మధ్య తిరుగుతూ, 4 సంవత్సరాల వయస్సులో వియన్నాను సందర్శించింది. ఒక సంవత్సరం తరువాత, ఆమె కుటుంబం రొమేనియా రాజు మొదటి కరోల్ స్నేహితులుగా రొమేనియా రాజ్యానికి వలస వెళ్ళింది. ఆమె తండ్రి భీమా ఎగ్జిక్యూటివ్ గా పనిచేశారు, మాసోనిక్ లాడ్జ్ జుర్ బ్రూడెర్లిచ్కెయిట్ పర్యవేక్షకుడిగా కొంతమంది చరిత్రకారులచే కీర్తించబడ్డారు.

ఫానీ పియానో వాయించడం, జర్మన్-భాషా కవిత్వం రాయడంలో ఆమె ప్రతిభ, రోమేనియన్ శృంగార సాహిత్యాన్ని చదవడంలో ఆమె అభిరుచిని రాజకుటుంబం త్వరలోనే గమనించింది. సినయాలోని ఆస్థానంలో, ఆమె రాణి ఎలిజబెత్ కు నమ్మకస్తురాలిగా, లేడీ ఇన్ వెయిటింగ్ గా మారింది, జూలై 1884 లో, రాజ దంపతుల అతిథిగా ఉన్నత సమాజంలోకి ప్రవేశించింది.

1886 లో, ఫన్నీ స్జెకులిక్స్ ఒక పరోపకారి, సామాజిక కార్యకర్తగా మారారు, టిబిసోయుల్ సొసైటీని స్థాపించారు, దిగువ తరగతి పిల్లలకు ఆదివారం పాఠశాలను అందించారు. తరువాతి సంవత్సరాలలో, ఆమె ప్రధానంగా సంగీత విమర్శకురాలుగా, కళా ప్రచారకురాలిగా, రొమేనియన్ అకాడమీలో పరిశోధకురాలిగా, మతపరమైన విషయాలపై లెక్చరర్ గా, శిల్పి కరోల్ స్టోర్క్, సంగీతవేత్త ఇయాన్ పోపెస్కు-పసూరియాతో కలిసి పనిచేసింది. 1905 లో, ఆమె రాజకీయ నాయకుడు వింటిలా బ్రూటియాను, చిండియా సొసైటీని రోమేనియన్ జానపద కథల, ముఖ్యంగా జానపద నృత్యాల సంరక్షణ, సాగు కోసం స్థాపించింది. ఆమెతో పాటు సోషలైట్ ఫ్రోజీ నేనెస్కూ కూడా చేరారు, కనీసం మొదట్లో, సమాజం రొమేనియన్ దుస్తులలో ప్రాచ్య ప్రభావాలకు వ్యతిరేకంగా పోరాడిందని, "శబ్దం చేసే" తరాఫూరిని విడిచిపెట్టిందని, దాని "ప్రత్యేకత" కోసం విమర్శించబడింది. వారి పనిని నికోలే బార్బెలియన్ 1913 చలనచిత్రంలో నమోదు చేశారు, ఇది చిండియాలో బోధించిన పది వ్యక్తిగత జాతీయ నృత్యాలను సాంస్కృతిక స్మృతికి అంకితం చేసింది.

ఫానీ తన తండ్రి మాసోనిక్ నమ్మకాలను అనుసరించింది, వివాదాస్పదమైన "రైట్స్ ఆఫ్ ఎడాప్షన్" మేస్త్రీలో చేరింది. ఆమె అనీ బిసెంట్, లె డ్రోయిట్ హుమైన్ లతో కలిసి, రోసీ క్రాస్ 9 వ డిగ్రీ దివాగా గుర్తింపు పొందింది, బహుశా కొత్త సభ్యుల నియామకంలో చిండియా సమూహాన్ని ఉపయోగించింది.

### సాహిత్య రంగ ప్రవేశం
1908లో రెగెన్స్ బర్గ్ కు చెందిన డబ్ల్యు.వుండర్లింగ్ చే ముద్రించబడిన డెర్ హైడక్ ("ది హజ్దుక్") స్జెకులిక్స్ మొదటి ప్రచురిత సంపుటి. అదే సంవత్సరం, టియోడోర్ నికా అనువదించిన ఈ పుస్తకం బుకారెస్ట్ కు చెందిన కరోల్ స్ఫెటియాతో కలిసి హైడుకుల్ (రెండవ ముద్రణ, మూడవ ముద్రణ, 1911; నాల్గవ ముద్రణ, 1914)గా ముద్రించబడింది. ఈ పుస్తకం మిస్టరీ ఆకర్షణను ఆస్వాదించింది, కొంతమంది ఇది వాస్తవానికి రాణి ఎలిజబెత్ చేసిన సాహిత్య ప్రయత్నం అని భావించారు. రెండవది వాస్తవానికి స్జెకులిక్స్ కలం పేరును సూచించింది, ఇది సినయా పర్వత పరిసరాలను ప్రతిధ్వనిస్తుంది: బుకురా సరస్సు, సాధారణ నామవాచకం డంబ్రావా ("గ్రోవ్").

ఒక చారిత్రాత్మక నవల, డెర్ హైడక్ ను మెర్క్యురీ డి ఫ్రాన్స్ లో "రొమేనియా మొదటి దేశభక్తుల" ఫ్రెస్కోగా వర్ణించారు, దీనిలో "ఆకర్షణీయమైన విషయం", "సంపూర్ణమైన సంయమనం" ఉంది. ట్రాన్సిల్వేనియాలో, విమర్శకుడు ఇలారీ చెండీ ఈ పుస్తకం, జర్మనీలో దీనికి లభించిన మంచి ఆదరణ రెండింటినీ చూసి ఆశ్చర్యపోయానని నివేదించారు. చెండీ ప్రకారం, రోమేనియన్ రైతులను వారి "శుభ్రమైన, పురాతన జీవన విధానం"తో సానుభూతితో చిత్రీకరించినందుకు ఈ రచన ప్రసిద్ధి చెందింది. విమర్శకులు స్జెకులిక్స్ సూక్ష్మ చారిత్రక పరిశోధనకు ఆకర్షితులయ్యారు, ఇందులో హుర్ముజాచి సేకరణలో చారిత్రక రికార్డుల ధృవీకరణ ఉంది, కానీ ఎన్.డి.పోపెస్కు-పోప్నెడియా ప్రసిద్ధ నవలల నుండి ప్రేరణ పొందింది. మరింత వివాదాస్పదంగా, ఆమె హజ్దుక్ ఇయాంకు జియానుపై ఒక కుటుంబ వ్రాతప్రతి నుండి భారీగా అప్పు తీసుకుంది, అందువల్ల ఆమె గ్రంథచౌర్యంపై అనుమానించబడింది. జియాను ప్రధాన మిత్రుడైన నికోలా అబ్రస్ (లేదా "ఇబ్రాస్") ప్రతికూల పురాణాన్ని హజ్దుక్ తిరుగుబాటుకు ద్రోహిగా నిలబెట్టినందుకు కూడా ఈ రచన విమర్శించబడింది.

డెర్ హైడక్ రెండవసారి, 1912 లో, ఎలిజబెత్ ముందుమాటతో (ఆమె కలం పేరు కార్మెన్ సిల్వాతో సంతకం చేయబడింది) వచ్చింది. అదే సంవత్సరం, డుంబ్రావా తన "1821 వాలాచియన్ తిరుగుబాటు చరిత్రను" డెర్ పాండూర్ ("ది పాండూర్") గా పూర్తి చేసింది. ఇది కూడా జర్మనీలో వుండర్లింగ్ చే ప్రచురించబడింది, ఎలిజా బ్రూటియాను అనువాదంలో, కరోల్ స్ఫెటియా చే ప్రచురించబడింది, ఇది రచయితచే పూర్తిగా రొమేనియన్ భాషలో పునర్నిర్మించబడింది. జానపద కథానాయకుడు ట్యూడర్ వ్లాదిమిర్ వ్లామినెస్కుపై ఈ కథనం కేంద్రీకృతమై ఉంది, ఇది జాతీయ జాగృతి ప్రతిరూపంగా చిత్రీకరించబడింది, కానీ క్రూరమైన కమాండర్, మొండి రాజకీయ నాయకురాలిగా కూడా చిత్రీకరించబడింది.

డెర్ పాండూర్ డెర్ హైదక్ కు సీక్వెల్ గా వచ్చింది. 1848 నాటి వాలాచియన్ విప్లవంపై దృష్టి సారించిన ఈ త్రయం చివరి భాగం ప్రచురించబడక ముందే ప్రమాదవశాత్తు కాలిపోయింది. డుంబ్రావు దానికి తిరిగి రాలేదు, కానీ, 1918 నాటికి, తాత్కాలికంగా బుక్ ఆఫ్ సిబిల్ అని పిలువబడే మరొక నవలను ఊహించారు. ఆమె ఇప్పటికీ ఔత్సాహిక సంగీతకారిణిగా విజయాన్ని నమోదు చేసింది. 1913 లో, ఎలిజబెత్ పెలెస్ కోటలో, ఆమె పియానో వాయించడం ఇద్దరు ప్రసిద్ధ రోమేనియన్ వయోలిన్ విద్వాంసులు జార్జ్ ఎనెస్కు, డిమిట్రీ డినికుతో కలిసి ఉంది.

## మూలాలు

వర్గం:1926 మరణాలు
వర్గం:1868 జననాలు