కోలతునాడు

**కోలతునాడు** (మలయాళం: కోలత్తునాడు) (విదేశీ ఖాతాలలో **కన్ననూర్ రాజ్యం**గా, తరువాతి కాలంలో **చిరక్కల్ (చెరికల్)** గా పిలువబడిన **కోల స్వరూపం**) జామోరిన్, కొచ్చిన్ రాజ్యం, క్విలాన్ లతో పాటు, భారతదేశానికి పోర్చుగీస్ ఆర్మదాస్ వచ్చిన సమయంలో మలబార్ తీరంలో అత్యంత శక్తివంతమైన నాలుగు రాజ్యాలలో ఒకటి. కోలతునాడు రాజధాని ఎజిమల వద్ద ఉండేది. దీనిని కోలతిరి రాజకుటుంబం పాలించింది. భారతదేశంలోని కేరళ రాష్ట్రంలోని ఉత్తర మలబార్ ప్రాంతం ఇందులో భాగంగా ఉండేది. సాంప్రదాయికంగా, కోలతునాడు ఉత్తరాన చంద్రగిరి నది, దక్షిణాన కోరప్పుళ నది మధ్య ఉన్న భూమిగా వర్ణించబడింది. కోలతునాడు (కన్నూర్) రాజ్యం అధికార శిఖరాగ్రంలో ఉన్నప్పుడు, ఉత్తరాన నేత్రావతి నది (మంగళూరు) నుండి దక్షిణాన కోరపుజ (కోజికోడ్) వరకు, పశ్చిమాన అరేబియా సముద్రం, తూర్పు సరిహద్దులో కొడగు కొండల వరకు విస్తరించి ఉన్నట్లు నివేదించబడింది. అలాగే అరేబియా సముద్రంలోని వివిక్త ద్వీపాలైన లక్షద్వీప్ కూడా ఇందులో ఉన్నాయి.

కోలతునాడు పాలక వంశం అయిన కోలతిరీలు, కేరళలోని ప్రాచీన రాజవంశమైన మూషిక రాజకుటుంబానికి చెందినవారు. సా.శ. 12వ శతాబ్దంలో మహోదయపురానికి చెందిన చేరలు, పాండ్య రాజవంశం కనుమరుగైన తరువాత కేరళ ప్రాంతంలో ప్రధాన రాజకీయ శక్తులలో ఒకటిగా ఎదిగారు. 

కోలతిరీలు తమ వంశాన్ని తమిళ సంగం యుగానికి చెందిన ప్రాచీన మూషిక రాజ్యానికి (ఎజిమల రాజ్యం, ఎలి-నాడు) తిరిగి ఆపాదించారు. మూషిక రాజవంశానికి చెందిన రాజు నన్నన్ చేరులతో జరిగిన యుద్ధంలో చంపబడిన తరువాత, ఇక్కడక్కడా కొన్ని పరోక్ష ప్రస్తావనలు మినహా రాజవంశానికి సంబంధించిన లిఖిత చరిత్ర అస్పష్టంగా ఉంది. అయితే, కోలతిరీలు నన్నన్ రాజు వారసులని సాంప్రదాయిక పండితులు సాధారణంగా అంగీకరిస్తున్నారు. తరువాతి సాహిత్య గ్రంథాలు విక్రమరామన్, జయమణి, వలభన్, మూషిక రాజవంశానికి చెందిన శ్రీకందన్ వంటి రాజుల వైపు చూపుతున్నాయి. భారతీయ మానవ శాస్త్రవేత్త అయినపల్లి అయ్యప్పన్ ప్రకారం, తుళునాడుకు చెందిన బంట్ కమ్యూనిటీ లోని శక్తివంతమైన, యుద్ధప్రియమైన వంశాన్ని *కోల బారి* అని పిలిచేవారని, కోలతునాడు కోలతిరి రాజు ఈ వంశానికి చెందినవాడని పేర్కొన్నాడు. మరింత ప్రసిద్ధమైన ట్రావెన్‌కోర్ రాజకుటుంబం కోలతిరీలకు దగ్గరి బంధువుల రాజవంశం.

కానరా రాజ్యాలు, క్యాలికట్ జామోరిన్‌ల మధ్య ఉన్న ప్రాంతంపై కోలతిరీలు ఉన్నతమైన రాజకీయ అధికారం కలిగి ఉన్నారని సాధారణంగా ఘనత పొందినప్పటికీ, వారి రాజకీయ ప్రభావం దాదాపు కోలతునాడుకే పరిమితమైంది. 

వారి ప్రాచీన రాజధాని ఎజిమల, క్విలాన్, క్యాలికట్‌లతో పాటు మలబార్ తీరంలో అత్యంత ముఖ్యమైన వాణిజ్య కేంద్రాలలో ఒకటిగా ఉండేది. ఇబ్న్ బటూటా, మార్కో పోలో, వాంగ్ తా-యువాన్ రచనలలో ఇది ప్రస్తావించబడింది. కాలక్రమేణా, వారి భూభాగాలు అనేక చిన్న సామంతుల రాజ్యాలుగా విభజించబడ్డాయి. వాటిలో ప్రధానమైనవి కన్ననూర్, లాకాడివ్స్, కోటియోట్, వైనాడ్, కార్టినాడ్ (బడగర), ఇర్వెనాడ్, రాండటెర్రా. "ఐదు స్నేహపూర్వక ఉత్తర పాలకులు" (నీలేశ్వరం, కుంబ్లా, విటల్, బాంగోర్, చౌత్వారా) అని పిలువబడే వారు కవ్వాయి నదికి ఉత్తరాన కోలత్‌నాడ్‌కు ఆనుకుని ఉన్నారు. వారు తమ దక్షిణాన ఉన్న శక్తివంతమైన పొరుగువారైన క్యాలికట్‌ జామోరిన్‌లతో తరచుగా శత్రుత్వంలో నిమగ్నమై ఉండేవారు - ఇది కేరళ చరిత్రలో శాశ్వత లక్షణం. వారి శత్రుత్వం తరువాత ఉత్తర మలబార్, జామోరిన్ రాజ్యాల మధ్య కుల పరిమితులు, కోరపుళా సరిహద్దు ఏర్పడ్డాయి. కోలతునాడు రాజ్యం ట్రావెన్‌కోర్ రాజ్యం, టూలు రాజ్యంతో స్నేహపూర్వకంగా ఉండేదని కొన్ని చారిత్రక కథనాలు సూచిస్తున్నాయి.

కేరళ సాహిత్య అభివృద్ధిలో ఒక మైలురాయి అయిన *కృష్ణ గాథ* రచయిత చెరుస్సేరి నంబూద్రి (సా.శ. 1375-1475), కోలతిరి రాజవంశానికి చెందిన రాజు ఉదయవర్మన్ కోలతిరి ఆస్థానంలో నివసించారు.

## చరిత్ర
### నేపథ్యం
సాంప్రదాయిక చరిత్ర పరంగా ఎజిమల పాలకులు, మూషిక రాజ్యం, కోలతునాడు మూలాలు అస్పష్టంగా ఉన్నాయి.

క్రైస్తవ మిషనరీ శామ్యూల్ మటీర్ ఇలా అభిప్రాయపడ్డారు: "మలబార్ రాజులందరూ కూడా (వారిపై ఆధారపడిన వారు ఈ మధ్య కాలంలో వారి కోసం చేసిన వాదనలతో సంబంధం లేకుండా) ఒకే గొప్ప సమూహానికి చెందినవారని, నాయర్లు అని పిలువబడే ప్రజల సమూహంతో సజాతీయంగా ఉన్నారని నమ్మడానికి కారణం కనిపిస్తోంది. కాబట్టి నంబూదిరీలు నాయర్ ప్రభువులందరికీ క్షత్రియ హోదా ఇవ్వడానికి ఇష్టపడలేదు. సా.శ. 1617లో కోలతిరి రాజా, ఉదయవర్మన్ హిరణ్యగర్భం నిర్వహించడం ద్వారా తనను తాను సోమ క్షత్రియుడిగా ఉన్నతీకరించుకోవాలని కోరుకున్నాడు, దీనికి నంబూదిరీలు నిరాకరించారు. పర్యవసానంగా, ఉదయవర్మన్ గోకర్ణం నుండి 237 బ్రాహ్మణ కుటుంబాలను (సాగర ద్విజులు) తీసుకువచ్చి వారిని ఐదు దేశాలలో స్థిరపరిచాడు (పెరించెల్లూర్ గ్రామం లోని చెరుతాళం, కున్నిరియం, అరతిల్, కులపురం, వరరుచిమంగళం). వారు నంబూదిరీల ఆచారాలను స్వీకరించి హిరణ్యగర్భం నిర్వహించి, ఉదయవర్మన్‌కు క్షత్రియ హోదాను ప్రసాదించారు."

#### ఎజిమల పాలకులు

ముజిరిస్‌కు ఉత్తరాన ఎక్కడో ఒక ఓడరేవుగా *ఎరిత్రియన్ సముద్రపు పెరిప్లస్*లో ప్రస్తావించబడిన నౌర అనే పురాతన ఓడరేవు కన్నూర్‌గా గుర్తించబడింది.

ప్లినీ ది ఎల్డర్ (సా.శ. 1వ శతాబ్దం) ప్రకారం, టిండిస్ ఓడరేవు కెప్రోబోటోస్ (చేర రాజవంశం) వాయువ్య సరిహద్దులో ఉంది. టిండిస్ ఓడరేవుకు ఉత్తరాన ఉన్న ఉత్తర మలబార్ ప్రాంతం సంగం కాలంలో ఎజిమల రాజ్యం ఆధీనంలో ఉండేది. *ఎరిత్రియన్ సముద్రపు పెరిప్లస్* ప్రకారం, లిమిరికే అని పిలువబడే ప్రాంతం కన్నూర్, టిండిస్ వద్ద ప్రారంభమైంది. అయితే టోలెమీ మాత్రం టిండిస్‌ను మాత్రమే లిమిరికే ప్రారంభ బిందువుగా పేర్కొన్నారు. ఈ ప్రాంతం బహుశా కన్యాకుమారి వద్ద ముగిసి ఉండవచ్చు; అందువల్ల ఇది స్థూలంగా ప్రస్తుత మలబార్ తీరానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది. ఈ ప్రాంతంతో రోమ్ వార్షిక వాణిజ్యం విలువ సుమారు 50,000,000 సెస్టెర్సెస్‌గా అంచనా వేయబడింది. లిమిరికే సముద్రపు దొంగల బారిన పడేదని ప్లినీ ది ఎల్డర్ పేర్కొన్నాడు. కాస్మాస్ ఇండికోప్లూస్టెస్ లిమిరికేను మిరియాల వనరుగా పేర్కొన్నాడు.

సంగం కాలంలో (క్రీస్తు శకం ప్రారంభ శతాబ్దాలు), వేర్వేరు రాజకీయ సంస్థల కింద ఉన్నప్పటికీ ప్రస్తుత కేరళ, తమిళనాడు రెండూ ఉమ్మడి సాంస్కృతిక క్షేత్రం, ఉమ్మడి భౌగోళిక నివాస నమూనాలో భాగంగా పరిగణించబడ్డాయి. మరింత నిర్దిష్టంగా, ప్రారంభ క్రైస్తవ శకానికి చెందిన తమిళ సంకలనాలు పాండ్యులు, చేరలు లేదా చోళులు, వేలిర్ ముఖ్యుల మధ్య ఎటువంటి పదునైన సాంస్కృతిక లేదా సామాజిక వ్యత్యాసాన్ని చూపించవు. వారంతా ఉమ్మడి సాంస్కృతిక, భౌగోళిక వాతావరణంలో పనిచేసేవారు. తరువాత కాలంలో, పశ్చిమ తీరంలోని హిందూ దేవాలయాలు కూడా తమిళ భక్తి ఉద్యమ పవిత్ర భూగోళశాస్త్రంలో చేర్చబడ్డాయి. ఈ ఉద్యమ ప్రధాన ప్రతిపాదకులైన అల్వార్లు, నాయనార్లు తమ పద్యాలలో వీటిని విస్తృతంగా ప్రశంసించారు.

తమిళ సంగం యుగంలో, ప్రస్తుత కేరళ, తుళు నాడు, కూర్గ్, తమిళనాడు లోని కొన్ని ప్రాంతాల మాదిరిగానే ఉత్తర మలబార్ కూడా చేరుల పాలనలో ఉండేది. ఎజిమల రాజధానిగా (పాజి రెండవ రాజధానిగా) ఉన్న చేర (పాండ్యులు, చోళులు వంటి వారు) శాఖ అయిన మూషిక రాజవంశం, చేరుల తరపున ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించింది. ప్రారంభ క్రైస్తవ శతాబ్దాలలో ఎజిమల (యూరోపియన్ రికార్డులలో మౌంట్ డెలి), దాని పరిసర ప్రాంతాలు సామాజిక-రాజకీయ కార్యకలాపాలకు చైతన్యవంతమైన కేంద్రాలుగా మారాయి. ఎజిమల రాజ్యంలో (పూళి-నాడు లోని ఒక భాగమైన కొంక-నం) వాస్తవంగా కన్నూర్, వాయనాడ్ జిల్లాలు పూర్తిగా, తుళు దేశంలోని కొంత భాగం, కూర్గ్, గూడలూరు ప్రాంతాలు కూడా ఉండేవి. ఇది ప్రాచీన తమిళ దేశంలో వాయువ్య దిశలో ఉన్న తమిళం మాట్లాడే ప్రాంతం. ఎజిమల రాజధానిగా ఉన్న ఎజిమల రాజ్యం కింద రెండు నాడులు ఉండేవి - తీరప్రాంత పూళినాడు, కొండలతో కూడిన తూర్పు కర్కనాడు. సంగం సాహిత్య రచనల ప్రకారం, మంగళూరు, కోజికోడ్ మధ్య ఉన్న తీరప్రాంతం చాలా వరకు పూళినాడులో భాగంగా ఉండేది. కర్కనాడులో వాయనాడ్-గూడలూరు, కొడగు (కూర్గ్) లోని భాగాలతో కూడిన కొండ ప్రాంతం ఉండేది. 

సంగం రచనల ప్రకారం, ఎజిమల రాజవంశంలో అత్యంత ప్రసిద్ధ పాలకుడైన నన్నన్, ఒక యుద్ధంలో మరణించడానికి ముందు చేర రాజవంశం చేతిలో ఓడిపోయినప్పుడు సా.శ. 5వ శతాబ్దంలో వాయనాడ్ కొండలలో ఆశ్రయం పొందాడు. తొలి మధ్యయుగ కాలంలో ఎజిమల రాజ్యం తరువాత మూషిక రాజవంశం వచ్చింది. ఇది బహుశా తుళు నాడు నుండి తుళువ బ్రాహ్మణుల వలసల వల్ల జరిగి ఉండవచ్చు. మూషిక రాజవంశ వారసులైన కోలతునాడు (కన్నూర్) రాజ్యం, దాని అధికార శిఖరాగ్రంలో ఉన్నప్పుడు ఉత్తరాన నేత్రావతి నది (మంగళూరు) నుండి దక్షిణాన కోరపుజ వరకు, పశ్చిమాన అరేబియా సముద్రం, తూర్పు సరిహద్దులో కొడగు కొండల వరకు విస్తరించి ఉన్నట్లు నివేదించబడింది.

ఎజిమల రాజవంశంలో నన్నన్ అత్యంత ప్రసిద్ధ పాలకుడు. మిగిలి ఉన్న తమిళ సంకలనాలు నన్నన్‌ను అద్భుతంగా చిత్రీకరిస్తాయి. చేరులు వంటి పాలక వర్గాలతో అతని పోరాటాలను వివరిస్తాయి. అతను ఎక్కువగా గిరిజన నాయకుడిగా ఉండేవాడు. ప్రధానంగా పొరుగు ప్రాంతాలలో దోపిడీ దాడులలో పాల్గొనేవాడు. 

అయితే, క్రీస్తు శకం 1వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో, ఎజిమల రాజ్యం నన్నన్ నాయకత్వంలో పాజి రాజధానిగా రాజకీయ ప్రాముఖ్యతను సంతరించుకుంది. నన్నన్ ఒక వీర రాజు. అతను లోతట్టు ప్రాంతాలలోకి దండయాత్రలు చేసి వైనాడ్-గూడలూర్ ప్రాంతాన్ని, కొంగునాడు (సేలం-కోయంబత్తూర్ ప్రాంతం) లోని ఒక భాగాన్ని తన నియంత్రణలోకి తెచ్చుకున్నాడు. తమిళ కవుల ప్రకారం అతను చేరులపై అనేక విజయాలు (పాజి యుద్ధంతో సహా) సాధించాడు. సెల్ కెలూ కుట్టువన్ వారసుడైన నార్ముడి చేరల్ రాజు, జనరల్ మిగిలి నాయకత్వంలో నన్నన్‌పై చేర దళాలను పంపాడు. కానీ, అతను పాజి యుద్ధంలో ఎజిమల దళాల చేతిలో ఓడిపోయాడు. కానీ తరువాత, వరుస పోరాటాలలో నన్నన్ ఓడిపోయాడు. అతను తన రాజధాని పాజి నుండి పారిపోయి వైనాడ్ కొండలలో ఆశ్రయం పొందవలసి వచ్చింది. వాగై పెరుం తురై యుద్ధంలో నార్ముడి చేరల్ నన్నన్ దళాలను నాశనం చేయడంతో యుద్ధాలు ముగిశాయి. అగనానూరు ప్రకారం, నన్నన్ యుద్ధంలో చంపబడ్డాడు. అతని మరణం తరువాత, ఎజిమల రాజ్యం నియంత్రణ చేరుల కిందకు వచ్చింది.

ఎజిమల రాజ్యపు తర్వాతి రాజధాని అయిన పాజి నగరం బంగారు, విలువైన రాళ్ల సంపదకు ప్రసిద్ధి చెందింది. వీరికి మలబార్ తీరంలో ప్రాచీన రోమన్లతో సన్నిహిత వాణిజ్య సంబంధాలు ఉండేవి.

ఈ యుగంలో ఉత్తర మలబార్ హిందూ మహాసముద్ర వాణిజ్యానికి కేంద్రంగా ఉండేది. కేరళ ముస్లిం సంప్రదాయం ప్రకారం, భారత ఉపఖండంలోని పురాతన మసీదులు కోలతునాడులో ఉండేవి. చేరమాన్ పెరుమాళ్ళ పురాణం ప్రకారం, మొదటి భారతీయ మసీదు సా.శ. 624లో కొడంగల్లూర్‌లో నిర్మించబడింది. ధర్మదమ్ నుండి మక్కాకు వెళ్లి ముహమ్మద్ (సా.శ. 570-632) జీవితకాలంలో ఇస్లాం మతంలోకి మారిన చేర రాజవంశం చివరి పాలకుడి (చేరమాన్ పెరుమాళ్) ఆదేశంతో ఇది నిర్మించబడింది. 

కిస్సాత్ శకరావతి ఫర్మాడ్ ప్రకారం, కొడంగల్లూర్, కొల్లం, మదయి, బార్కూర్, మంగళూరు, కాసరగోడ్, కన్నూర్, ధర్మదమ్, పంతలాయిని, చలియంలలో మసీదులు మాలిక్ దీనార్ కాలంలో నిర్మించబడ్డాయి. ఇవి భారత ఉపఖండంలోని పురాతన మసీదులలో ఉన్నాయి. మాలిక్ దీనార్ కాసరగోడ్‌లోని తలంగర వద్ద మరణించాడని నమ్ముతారు. 

వాటిలో చాలా వరకు అప్పటి ఎజిమల ప్రాంతంలో ఉన్నాయి. కొయిలాండి జుమువా మసీదులో 10వ శతాబ్దానికి చెందిన వట్టెళుతు, గ్రంథ లిపుల మిశ్రమంతో వ్రాసిన పాత మలయాళ శాసనం ఉంది. కేరళకు చెందిన ముస్లింలకు హిందూ రాజు (భాస్కర రవి) చేసిన పోషణను నమోదు చేసే అరుదైన పత్రం ఇది.

#### మూషిక రాజవంశం

8వ శతాబ్దం నాటికి, స్థిరపడిన వ్యవసాయ దోపిడీ ఆధారంగా కొత్త రాజకీయ సంస్కృతి ఈ ప్రాంతంలో పాతుకుపోవడంతో దక్షిణ భారతదేశంలో రాజకీయ వాతావరణం నాటకీయంగా మారిపోయింది. భారత ఉపఖండంలోని ఇతర ప్రాంతాల మాదిరిగానే, బ్రాహ్మణవాదం ఈ కొత్తగా అభివృద్ధి చెందుతున్న ప్రాంతీయ, ప్రధానంగా వ్యవసాయ రాష్ట్రాలకు సైద్ధాంతిక మద్దతును అందించింది. 
సా.శ. 1075 నాటి పాత మలయాళ శాసనం (రామంతలి శాసనాలు), మంగళూరుకు చెందిన అలుపా రాజవంశ పాలకుడు కుండ అలుపా రాజు గురించి ప్రస్తావిస్తుంది. ఇది కేరళలోని కన్నూర్ సమీపంలో ఎజిమల (మూషిక రాజవంశ మాజీ ప్రధాన కార్యాలయం) వద్ద చూడవచ్చు. కన్నూర్‌లోని మదయి మసీదు లోపల రాగి పలకపై ఉన్న అరబిక్ శాసనం దాని స్థాపన సంవత్సరాన్ని సా.శ. 1124గా నమోదు చేసింది. 11వ శతాబ్దంలో అతుల రచించిన *మూషిక-వంశ మహాకావ్యం*, అప్పటి వరకు మూషిక రాజకుటుంబానికి చెందిన నమోదిత చరిత్రపై వెలుగునిస్తుంది.

9వ, 12వ శతాబ్దాల మధ్య, "మూషిక" అని పిలువబడే రాజవంశం ఉత్తర మలబార్‌లోని చిరక్కల్ ప్రాంతాలను (వైనాడ్-తెల్లిచేరి ప్రాంతం రెండవ చేర రాజ్యంలో భాగం) నియంత్రించింది. మూషికాలు బహుశా ఎజిమల నన్నన్ ప్రాచీన రాజకుటుంబ వారసులు కావచ్చు. బహుశా చేరుల సామంతులు కావచ్చు. ప్రసిద్ధ తెరిసపల్లి, జ్యూయిష్ కాపర్ ప్లేట్‌లలో ఏరాల్నాడు, వల్లూవనాడు పాలకులతో పాటు మూషిక పాలకుడు సంతకం చేయనందున మూషికాలు చేరుల ఆధీనంలో లేరని కొందరు పండితులు అభిప్రాయపడ్డారు. 11వ శతాబ్దం వరకు, మూషిక రాజులు పితృస్వామ్య వారసత్వ వ్యవస్థను అనుసరించారు. ఆ తర్వాత క్రమంగా మాతృస్వామ్య వ్యవస్థకు మారారు. మార్కో పోలో తన పర్యటనల పుస్తకం (*ఇల్ మిలియోన్*) లో 1290ల మధ్యలో ఈ ప్రాంతంలో తన పర్యటన గురించి వివరించాడు. ఇతర సందర్శకులలో బౌద్ధ యాత్రికుడు ఫాక్సియన్, టాన్జియర్స్ రచయిత, చరిత్రకారుడు ఇబ్న్ బటూటా ఉన్నారు.

అతుల రాసిన సంస్కృత కవిత *మూషిక-వంశం*, విక్రమ రామ, జయమణి, రెండవ వల్లభ, శ్రీకంఠ వంటి అనేకమంది మూషిక రాజులను వివరిస్తుంది. సా.శ. 11వ శతాబ్దం చివరలో పాలించిన శ్రీకంఠ రాజు ఆస్థాన కవి అతుల.

విక్రమ రామ రాజు మలబార్ తీరంలో భయంకరమైన సముద్ర కోత నుండి ప్రసిద్ధ శ్రీ ములవాస బౌద్ధ విహారాన్ని రక్షించాడని చెబుతారు. చోళ పాలకుడు కులోత్తుంగ దండయాత్ర సమయంలో చేర దళాలకు సహాయం చేయడానికి యువరాజు రెండవ వల్లభను జయమణి రాజు పంపాడు. అయితే, అతను చేర సైన్యంలో చేరకముందే, తన తండ్రి మరణవార్త విన్నాడు. తన శత్రువులు మూషిక సింహాసనాన్ని ఆక్రమించుకోకుండా నిరోధించడానికి రాజధానికి తిరిగి వచ్చాడు. రాజధానికి చేరుకున్న తరువాత, అతను తన ప్రత్యర్థులను ఓడించి సింహాసనాన్ని అధిష్టించాడు. రెండవ వల్లభ కిల్లా నది ముఖద్వారం వద్ద మరాహి (మదయి) ఓడరేవును, వలభ పట్టణం (వలియప్తం) ఓడరేవును కూడా స్థాపించాడు. వలభ పట్టణ నగరం ఎత్తైన గోపురాలు, ఎత్తైన గోడలతో రక్షించబడింది. అతను అరేబియా సముద్రంలోని లక్కదీవ్, మినీకాయ్, అమిండివి ద్వీపాలను కూడా కలుపుకున్నాడు. అతని తమ్ముడు శ్రీకంఠ (రాజా ధర్మ అని కూడా పిలుస్తారు) రెండవ వల్లభ తరువాత అధికారంలోకి వచ్చాడు.

*మూషిక వంశం* ప్రకారం, రామ ఘట మూషిక కోల స్వరూపం వంశావళిని స్థాపించాడు. అదనంగా, సా.శ. 929 నాటి ఒక శాసనం *మూషిక వంశం*లో కనిపించే విక్రమ రామ రాజుతో గుర్తించదగిన విక్రమ రామ గురించి ప్రస్తావిస్తుంది. సా.శ. 10వ శతాబ్దానికి చెందిన మరొక శాసనం మూషిక రాజులు ఉపయోగించే బిరుదు "రామ ఘట మూవర్"ను ధరించిన ఉదయ వర్మ అనే నాయకుడిని ప్రస్తావిస్తుంది. తిరువత్తూరు ఆలయం నుండి వచ్చిన ఒక శాసనం ఎరామన్ చేమాని (రామ జయమణి) గురించి ప్రస్తావిస్తుంది. ఇతను *మూషిక వంశం*లో 109వ పాలకుడిగా కనిపించే రాజుతో గుర్తించదగినవాడు.

మూషిక కుటుంబం విష్ణు పురాణం వంటి ప్రాచీన భారతీయ గ్రంథాలలో, స్ట్రాబో గ్రీకు రచనలలో స్థానం పొందింది. ప్రముఖ "కేరళోత్పత్తి" కోలతిరీలను వడక్కన్ పెరుమాళ్ళు ("ఉత్తర రాజులు") గా కీర్తించింది.

### కోలతునాడు (కన్ననూర్) ఆవిర్భావం

 

కోలతునాడు అని పిలువబడే రాజ్య సామాజిక-సాంస్కృతిక విశిష్టత 12వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో రెండవ చేరుల అదృశ్యం తర్వాతే మరింత స్పష్టంగా కనిపించింది. భారతీయ మానవ శాస్త్రవేత్త అయినపల్లి అయ్యప్పన్ ప్రకారం, తుళు నాడు బంట్ వర్గంలోని శక్తివంతమైన, పోరాట స్ఫూర్తి గల వంశాన్ని *కోల బారి* అని పిలిచేవారని, కోలతునాడు కోలతిరి రాజా ఈ వంశానికి చెందినవాడని పేర్కొన్నాడు. పోర్చుగీసుల రాకముందు, క్యాలికట్ కన్ననూర్ (కోలతునాడు) తో అనేక యుద్ధాలు చేసింది. కోలతిరి రాజకుటుంబానికి చెందిన యువరాజు పాంతలాయిని కొల్లంలో దక్షిణ వైస్రాయ్‌గా ఉండేవాడు. పాంతలాయిని కొల్లం మలబార్ తీరంలో ముఖ్యమైన ఓడరేవు. తన దండయాత్రలలో, జామోరిన్ కన్ననూర్ వైపు প্রাথমিক ముందడుగుగా పాంతలాయిని కొల్లంను ఆక్రమించాడు. క్యాలికట్ విధించే షరతులకు లొంగిపోవడానికి కోలతిరి వెంటనే రాయబారులను పంపాడు. కన్ననూర్ అప్పటికే ఆక్రమించిన ప్రాంతాలను, కొన్ని హిందూ ఆలయ హక్కులను అధికారికంగా క్యాలికట్‌కు బదిలీ చేసింది.

విదేశీ రాతలు కూడా కోలతునాడు విశిష్ట గుర్తింపును ధృవీకరిస్తున్నాయి. 12వ శతాబ్దంలో మలబార్ తీరాన్ని సందర్శించిన మార్కో పోలో, ఈ ప్రాంత రాజుకు ఉన్న స్వతంత్ర హోదాను గమనించాడు. 14వ శతాబ్దపు ఇబ్న్ బటూటా కథనం ప్రకారం, ఈ ప్రాంత పాలకుడు బలియా పటానమ్ అనే నగరంలో నివసించేవాడు. అప్పటికి కోలతునాడు రాజధాని ఎజిమల నుండి దానికి దక్షిణాన ఉన్న బలియా పటానమ్ పట్టణానికి మారిందనడానికి ఇది ఆధారం. 16వ శతాబ్దంలో, పోర్చుగీస్ అధికారి డ్యువార్టే బార్బోసా కూడా కన్ననూర్ రాజు నివాసంగా బలియా పటానమ్ (యూరోపియన్ రికార్డులలో "బాలియా పటమ్") ను ప్రస్తావించాడు.

సా.శ. 16వ శతాబ్దం వరకు, కాసరగోడ్ పట్టణాన్ని మలయాళంలో *కంహిరకోడ్* ('కంహిర చెట్ల భూమి' అని అర్థం కావచ్చు) అని పిలిచేవారు. కుంబ్లా రాజవంశం, కుంబ్లాలోని *మైపాడీ ప్యాలెస్* నుండి దక్షిణ తుళు నాడు ప్రాంతాన్ని పాలించింది. ఈ ప్రాంతం పయస్విని నది, నేత్రావతి నది మధ్య (ప్రస్తుత మంజేశ్వర్, కాసరగోడ్ తాలూకాలతో సహా) ఉంది. విజయనగర సామ్రాజ్యం ఆక్రమణలకు ముందు వీరు కూడా ఉత్తర మలబార్‌లోని కోలతునాడు రాజ్యానికి సామంతులుగా ఉండేవారు. కుంబ్లా రాజవంశంలో మలయాళీ నాయర్లు, తుళువ బ్రాహ్మణుల మిశ్రమ వంశావళి ఉంది. వారు తమ మూలాలను కేరళకు చెందిన చేరమాన్ పెరుమాళ్ళ నుండి వచ్చినట్లు కూడా పేర్కొన్నారు. ఫ్రాన్సిస్ బుకానన్-హామిల్టన్ ప్రకారం కుంబ్లా రాజవంశం ఆచారాలు సమకాలీన మలయాళీ రాజుల ఆచారాలను పోలి ఉంటాయి. అయినప్పటికీ కుంబ్లా తుళు నాడుకు దక్షిణ ప్రాంతంగా పరిగణించబడింది. 17వ శతాబ్దంలో, మలబార్ ప్రాంతంలోని ఏకైక ముస్లిం సుల్తానేట్ అయిన అరక్కల్‌కు కన్నూర్ రాజధాని నగరంగా ఉంది. వీరు కన్నూర్ నగరంతో పాటు లక్కదీవ్ దీవులను కూడా పాలించారు.

మధ్యయుగ కేరళ తీరంలో కోజికోడ్ ఓడరేవు ఉన్నతమైన ఆర్థిక, రాజకీయ స్థానాన్ని కలిగి ఉండగా, కన్నూర్, కొల్లం, కొచ్చి వాణిజ్యపరంగా ముఖ్యమైన ద్వితీయ ఓడరేవులుగా ఉండేవి. ఇక్కడికి ప్రపంచంలోని వివిధ ప్రాంతాల నుండి వ్యాపారులు వచ్చేవారు. అన్వేషణల యుగంలో 1498లో పోర్చుగీసు వారు కోజికోడ్‌ లోని కప్పాడ్ చేరుకున్నారు. తద్వారా ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి ప్రత్యక్ష సముద్ర మార్గాన్ని తెరిచారు. కన్నూర్‌లోని సెయింట్ ఏంజెలో కోటను 1505లో భారతదేశపు మొదటి పోర్చుగీస్ వైస్రాయ్ డోమ్ ఫ్రాన్సిస్కో డి అల్మీడా నిర్మించారు.

## పరిపాలన

అసలు కోలతిరి రాజ్యం రాజకీయ ఆధిపత్యం కోలతిరి కుటుంబంలోని వివిధ మాతృస్వామ్య విభాగాలుగా విభజించబడింది. సంబంధిత భాగాలు లేదా కూర్‌వాళ్చ (పాక్షిక ఆధిపత్యాలు) పాలకులు వరుసగా కోలతిరి, తెక్కాలంకూర్, వడక్కాలంకూర్, నాలాంకూర్, అంజాంకూర్. కోలతునాడు పరిపాలన వివిధ అధికార విభాగాలుగా విభజించబడింది. ప్రతి ఒక్కటి ఉన్నత శక్తుల మాదిరిగానే విధులు నిర్వర్తించాయి, కానీ చిన్న స్థాయిలో ఉండేవి.

కోలతిరి కింద అద్దెదారులైన ముఖ్యుల ద్వారా పరిపాలన సాగింది. ఇందులో "నాడువాళి", "దేశవాళి", "ముఖ్యస్తాన్" అని పిలువబడే ప్రముఖులు ఉన్నారు. "నాడులు" లేదా జిల్లాలకు అధిపతులైన నాడువాళీలు 500-20,000 మంది నాయర్ సైనికులకు నాయకత్వం వహించారు. పరిపాలనా సోపానక్రమంలో నాడువాళీల క్రింద దేశవాళీలు ఉండేవారు. వీరు "దేశాలు" అని పిలువబడే కుగ్రామాలకు అధిపతులు. ఇవి నాడుల విభాగాలు. దేశవాళీలు 100 నుండి 500 మంది సైనికులతో కూడిన నాయర్ దళాలకు నాయకత్వం వహించారు. దేశవాళీల క్రింద ముఖ్యస్తాన్ అని పిలువబడే ఇతర స్థానిక ప్రముఖులు ఉండేవారు. ఏదేమైనా, ఏ భూస్వామ్య సమాజంలోనైనా జరిగినట్లుగానే, కోలతిరీలు తమ రాజ్యాన్ని కేంద్రీకరించలేకపోయారు. వారి బలహీనమైన ఆర్థిక స్థితి కారణంగా రాజ్యంలో బలప్రయోగంపై గుత్తాధిపత్యం చెలాయించలేకపోయారు. అంటే రాజరిక అధికారం కేవలం నామమాత్రంగానే ఉండిపోయింది.

### వికేంద్రీకృత రాజ్యం
కోలతిరి రాజా చట్టబద్ధమైన రాజకీయ అధికార సంరక్షకుడిగా కీర్తించబడిన కేరళోత్పత్తి వంటి బ్రాహ్మణ గ్రంథాలలో పేర్కొన్న ఆదర్శ విధానానికి, వాస్తవ అధికార పంపిణీకి మధ్య గణనీయమైన వ్యత్యాసం ఉన్నట్లు కనిపిస్తోంది.

కోలతిరీలు ఎప్పుడూ రాజ్యంలో అధికార గుత్తాధిపత్యాన్ని ప్రదర్శించలేదని తెలుస్తోంది. అధికారం అనేది వికేంద్రీకృతమైనది, భాగస్వామ్యమైనది, బహువచనాత్మకమైనది. కోలతిరీలకు ఆపాదించబడిన రాజరిక హోదా నామమాత్రంగానే ఉండిపోయింది. కోలతునాడు భౌగోళిక లక్షణాలు పెద్ద ఎత్తున వ్యవసాయ మిగులుకు హామీ ఇవ్వనందున, వారి ఆర్థిక వనరుల పరిమితులకు లోబడి వారు తమ రాజకీయ గౌరవాన్ని నిలుపుకోవలసి వచ్చింది. కోలతునాడులో పరిమితమైన వ్యవసాయ ఆర్థిక వ్యవస్థ కారణంగా కేంద్రీకృత రాజకీయ నిర్మాణం ఆవిర్భవించే అవకాశం తక్కువగా ఉండేది. 

ఈ పరిమిత వ్యవసాయ మిగులు కోలతిరీలు స్థానికులపై గణనీయమైన ప్రభావాన్ని చూపే అవకాశాలను స్పష్టంగా తగ్గించింది. బదులుగా, నాయర్ల శక్తివంతమైన తారావాడులు తమ సొంత భూములు, ఆధారిత శ్రామిక వర్గాల నుండి వనరులపై నియంత్రణ సాధిస్తూ ఒక అస్థిర క్షేత్రం ఉద్భవించింది. కోలతిరీల బలహీన ఆర్థిక స్థితి కారణంగా రాజ్యంలో బలప్రయోగాన్ని గుత్తాధిపత్యం చేయలేకపోవడం అంటే రాజరిక అధికారం యొక్క బాహ్య స్వరూపం నామమాత్రంగానే ఉండిపోయిందని అర్థం.

అంతర్గత విభేదాల ఫలితంగా కోలతిరి ఆధిపత్యం వేర్వేరు రాజ ముఖ్యుల ఆధ్వర్యంలో 10 స్వతంత్ర సంస్థానాలుగా ఆవిర్భవించింది. అవి కడతనాడ్ (వడకర), రండతారా లేదా పోయనాడ్ (ధర్మదమ్), కొట్టాయం (తలస్సేరి), నీలేశ్వరం, ఇరువళినాడు (పానూర్), కురుంబ్రనాడ్ మొదలైనవి. పోయనాడ్ (రందు తారా), న్యూ మాహె వరకు (అంజరక్కండి, చెంబిలోడ్, మావిలాయి, ఎడక్కాడ్, ధర్మదమ్) ఉన్న విశాలమైన భూభాగాన్ని రందుతారాకు చెందిన అచన్‌మార్ పాలించారు. రందుతారా అచన్‌మార్ అనేది ఎడతిల్ కడంగోడన్, పొన్నట్టిల్ మావిల వారసులైన 4 నంబియార్ కుటుంబాల (కందోత్, పల్లియాత్, ఆయిల్లియాత్, అరయాత్) సమూహం. వీరు పోయనాడ్ ముఖ్యులుగా ఉండేవారు. "అచన్‌మార్"లు తరువాత ఇంగ్లీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ప్రత్యేక సంరక్షణలోకి వచ్చారు. 

కోలతిరి ఆధిపత్యంలో ఉత్తర భాగంలో ఉన్న నీలేశ్వరం రాజవంశం, తొలి మధ్యయుగ కాలంలో కోలతునాడుతో పాటు క్యాలికట్ జామోరిన్‌కు కూడా బంధువులుగా ఉండేవారు.

### బ్రిటిష్ వలసరాజ్యానికి దారితీసిన సంఘటనలు, ఆ తర్వాత

1689 నుండి 2000 మధ్య జరిగిన ముఖ్యమైన సంఘటనలు కోలతునాడు బ్రిటిష్ వలసరాజ్యంగా మారడానికి దారితీశాయి.

**1689**: కోలతిరి రాజా, అతని రాజప్రతినిధి (వడక్కాలంకూర్), తన ప్రత్యర్థి కురంగాత్ నాయర్ నుండి తనను తాను రక్షించుకోవడానికి, మలబార్‌లోని అప్పటి బ్రిటిష్ చొరబాటుదారులకు ఒక అల్టిమేటం పంపారు. వారు ఆ ప్రాంతంలో ఒక ఫ్యాక్టరీని నిర్మించడానికి అంగీకరిస్తేనే ఉత్తర మలబార్‌లో వాణిజ్యాన్ని కొనసాగించవచ్చని తెలియజేశారు.

**1708**: తలస్సేరి కోట నిర్మాణం పూర్తయింది.

**1722** : మలబార్‌లో తమ ప్రయోజనాలను పరిరక్షించుకోవడానికి ఫ్రెంచ్ వారు మాహెలో ఫ్యాక్టరీ కోసం దావా వేశారు. తలస్సేరి నుండి కేవలం మూడు మైళ్ల దూరంలో ఉన్న మాహెలో ఫ్యాక్టరీని స్థాపించే ఉద్దేశ్యంతో వారు వడకర వాళునోర్‌పై యుద్ధం ప్రారంభించారు. కోలతిరి ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి ఒక రాచరిక పత్రం ద్వారా "కన్హరొట్టే నుండి పుదుపట్నం నది వరకు" తన 'భూభాగంలోని వ్యాపారాలు, క్షేత్రాలన్నింటినీ' మంజూరు చేశాడు. కన్నూర్ కేంద్రంగా ఉన్న డచ్ వారికి రాయితీలు ఉన్న ప్రాంతాలు మినహాయించబడ్డాయి. బ్రిటిష్ వారు తమ రాయితీలలో జోక్యం చేసుకున్న 'ఏ ఇతర విదేశీయుడినైనా శిక్షించడానికి, నిరోధించడానికి, పారద్రోలడానికి' కూడా అధికారం పొందారు.

**1725**: ఫ్రెంచ్ వారు వాళునోర్‌తో ఒప్పందం కుదుర్చుకుని మాహెలో ఫ్యాక్టరీని స్థాపించారు.

**1720లు** : అరక్కల్ రాజాకు చెందిన అలీ రాజా అప్పటి కోలతునాడు రాజప్రతినిధి కున్హి హోమోపై దాడి చేశాడు. అతను తన మామ కోలతిరి వారికి మంజూరు చేసిన రాయితీలు, ఫ్యాక్టరీకి ప్రతిఫలంగా సహాయం కోసం బ్రిటిష్ వారిని ఆశ్రయించాడు.

**ఆగస్టు 1727** : సొంత ఖర్చుతో యుద్ధాలు చేయడానికి స్థానిక పాలకులకు ఆయుధాలు సరఫరా చేయడం బాంబే ప్రెసిడెన్సీ విధానం అని తలస్సేరి చీఫ్ రాజప్రతినిధికి తెలియజేసాడు.

**1728** : తలస్సేరి చీఫ్ ఆడమ్స్‌ను బొంబాయికి పిలిపించారు. రాజప్రతినిధి కొచ్చిన్‌లోని డచ్ వారి నుండి సైనిక సహాయం కోరాడు. డచ్ వారు దానికి ప్రతిఫలంగా ధర్మపట్నం ఓడరేవును డిమాండ్ చేశారు. డచ్ ప్రభావానికి భయపడిన ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ కోలతునాడుకు 20,000 పనమ్ (fanams) విలువైన సైనిక సామగ్రిని సరఫరా చేసింది, అలీ రాజా శాంతించాడు. దానికి ప్రతిఫలంగా ఉదయ వర్మ యువరాజు ఇతర యూరోపియన్ల కంటే బ్రిటిష్ వారికి కోలతునాడులో సుగంధ ద్రవ్యాలు కొనుగోలు చేయడానికి ప్రత్యేక అనుమతిని ఇచ్చాడు.

**1732-34**: అరక్కల్ రాజా ఆహ్వానం మేరకు కెనరీస్ వారు 1732లో ఉత్తర మలబార్‌పై దండెత్తారు. గోపాలాజీ ఆధ్వర్యంలోని 30,000 మంది బలమైన కెనరీస్ సైనికులు, ఉత్తర కోలతునాడులోని కున్హి హోమో కోటలను సులభంగా ఆక్రమించుకున్నారు. 1734 ప్రారంభంలో కెనరీస్ సైనికులు కుడాలి, ధర్మపట్నంలను ఆక్రమించుకున్నారు.

**1736**: బ్రిటిష్ వారి సహాయంతో కెనరీస్ సైన్యాన్ని ఉత్తర ప్రాంతం నుండి తరిమికొట్టారు. కానీ దీని ఫలితంగా రాజప్రతినిధి తెల్లిచేరిలోని ఏజెంట్ల వద్ద భారీ అప్పుల పాలయ్యాడు.

**1737**: బెడ్నూర్ నాయకులు కోలతునాడుపై మరో దాడికి ప్రణాళిక వేశారు. యువరాజు కున్హి హోమో కెనరీస్‌తో శాంతి ఒప్పందం కుదుర్చుకోవడానికి అంగీకరించాడు, ఇది కోలతునాడు ఉత్తర సరిహద్దును మడాయి వద్ద స్థిరపరిచింది. తెల్లిచేరిలోని ఏజెంట్లు కూడా బెడనూర్ నాయక్‌తో తమ సొంత ఒప్పందాన్ని కుదుర్చుకున్నారు, ఇది కెనరీస్, కోలతునాడు పాలకుల మధ్య భవిష్యత్తులో విభేదాలు వస్తే మలబార్‌లోని బ్రిటిష్ వాణిజ్య రాయితీల సమగ్రతకు హామీ ఇచ్చింది.

**1739-42** : ఫ్రెంచ్ మద్దతు ఉన్న రాజప్రతినిధి ప్రత్యర్థి అయిన ప్రిన్స్ ఒకూ, అతని అనుచరులు తెల్లిచేరి ఏజెంట్ల చేత చంపబడ్డారు.

**1741** : రాష్ట్ర అప్పును తీర్చడానికి 30,000 ఫనమ్‌లు విరాళంగా ఇవ్వాలని రాజప్రతినిధి తన సామంతులైన రందుతారా అచన్‌మార్‌ను కోరాడు. అచన్‌మార్‌ నిరాకరించారు. అచన్‌మార్‌ అంగీకరించకపోతే రందుతారాలో కప్పం వసూలు చేసే బాధ్యతను తానే తీసుకుంటానని రాజప్రతినిధి బెదిరించాడు. రందుతారా భూ ఆదాయ వసూలుకు బదులుగా అచన్‌మార్‌ తరపున బ్రిటిష్ వారు రాజప్రతినిధికి 30,000 ఫనమ్‌లు చెల్లించడానికి ఏర్పాటు చేశారు. ఈ విధంగా మలబార్‌లో వాణిజ్య గుత్తాధిపత్యాన్ని పొందడానికి బ్రిటిష్ వారు ఉపయోగించిన ముఖ్యమైన సాధనంగా అప్పుల ఊబి మారింది.

**1745**: తెల్లిచేరి ఏజెంట్లు కోలతునాడు సామంతులతో పెంచుకుంటున్న ప్రత్యక్ష సంబంధాలు కోలతిరిని దూరం చేసేలా మారాయి. కోలతునాడు రాజప్రతినిధి తెల్లిచేరి ఏజెంట్లు 'తన దేశ ప్రభుత్వంలో మితిమీరి జోక్యం చేసుకుంటున్నారని' ఆరోపించాడు.

**1746**: యువరాజు ఉదయ వర్మ మరణం. కోలతిరి ఆధిపత్య విచ్ఛిన్నం ప్రారంభమైంది, ఆంగ్లేయులు రాజకుటుంబంలో విభేదాలను రెచ్చగొట్టారు. రాజకుటుంబ భార్యల ద్వారా భూమిని కొనుగోలు చేయడం ద్వారా బ్రిటిష్ వారు ఎక్కువ ప్రాంతాలను నియంత్రణలోకి తీసుకోవడం ప్రారంభించారు.

**అక్టోబర్ 1747**: కోలతిరి, సమస్తానంలో 'బ్రిటిష్ వ్యతిరేక మంత్రులను శిక్షించడానికి' రామన్ ఉన్నితిరిని ఉపయోగించుకున్న తెల్లిచేరి ఏజెంట్ల మధ్య చిన్న యుద్ధం జరిగింది. యువరాజు కున్హి హోమోస్ మరణంతో వారసత్వం పొందిన యువరాజు కున్హి రామన్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ ఆందోళనకు వ్యతిరేకంగా తన సామంతులపై తన అధికారాన్ని పునరుద్ఘాటించాలని ప్రయత్నించాడు. తన అధికారాన్ని పటిష్టం చేసుకున్న తరువాత, యువరాజు కున్హి రామన్ తన సామంతులపై మరింత అధికారాన్ని పొందడానికి కోలతునాడు పరిపాలనను కేంద్రీకరించే విధానాన్ని ప్రారంభించాడు. అచన్‌మార్‌లు ఇకపై తనకు విధేయులుగా లేరని భావించినందున అతను రందుతారా భూ ఆదాయాన్ని సేకరించాలనే కోరికను వ్యక్తం చేశాడు.

**1749**: యువరాజు కున్హి రామన్ ఇరువళినాడు, కడతనాడ్ తాలూకాల పరిపాలనకు తన స్వంత కుమారులను నియమిస్తానని బెదిరించాడు. అదే సంవత్సరం, బోయనోర్ కోలతునాడు ప్యాలెస్‌తో సంబంధాలను తెంచుకుని, తనను తాను కడతనాడ్ రాజ్‌గా ప్రకటించుకున్నాడు. ఇరువళినాడు నంబియార్లు కూడా అదే బాట పట్టాలని బెదిరించారు. రందుతారా అచన్‌మార్‌లు మరింత రక్షణ కోసం బ్రిటిష్ వారికి విజ్ఞప్తి చేశారు. కోలతునాడు ముక్కలైపోతోంది. కోలతిరి, అతని రాజప్రతినిధి 'అసలు' కోలతునాడుకు ఉపసంహరించుకోవలసి వచ్చింది. తద్వారా వారి అధికారాన్ని చిరక్కల్ తాలూకాకు పరిమితం చేశారు.

**ఏప్రిల్ 1751**: బోయనోర్ రాజా బిరుదును స్వీకరించిన తరువాత, యువరాజు కున్హి రామన్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మిరియాల కొనుగోలు గుత్తాధిపత్యాన్ని పొందిన కడతనాడ్, ఇరువళినాడుపై యుద్ధం ప్రకటించాడు. అనేక చర్చల తరువాత, ఏజెంట్లు కోలతిరిని (కోలతునాడు సీనియర్ రాజా) కున్హి రామన్ యువరాజును తొలగించడానికి ఒప్పించారు. తలస్సేరిలో ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి చెందిన థామస్ డెరిల్ సమక్షంలో అంబు తంబన్‌ను రాజప్రతినిధిగా నియమించారు.

**అక్టోబర్ 1751**: మంగళూరు, తెల్లిచేరి మధ్య బ్రిటిష్ బియ్యం వాణిజ్యానికి అంతరాయం కలిగించడానికి యువరాజు కున్హి రామన్ ఫ్రెంచ్ వారికి మౌంట్ డెలిని కోటగా నిర్మించుకోవడానికి అనుమతించాడు.

**జనవరి 1752**: తెల్లిచేరి, కోలతునాడుల మధ్య పరిష్కారం కోసం కోటియోట్ రాజా మధ్యవర్తిత్వం వహించాడు.

**1756**: యువరాజు కున్హి రామన్ మరణం, యువరాజు రామ వర్మ వారసత్వం.

**1760**: యువరాజు రామ వర్మ మరణం.

**ఆగస్టు 1760**: ఉనానమెన్ తంబన్ (కొత్త రాజప్రతినిధి) కోలతునాడు రాజ్‌లో బ్రిటిష్ అనుకూల వర్గ నాయకుడైన సిబెన్ పుట్టెయ్య కళ్లు పోగొట్టించాడు.

**1761**: కోలతిరి రాజప్రతినిధిని తొలగించి, కోలతునాడు రాజ్‌ను నేరుగా తన ఆధీనంలోకి తీసుకున్నాడు. సమస్తానం తరపున ఉత్తర మలబార్‌లోని కస్టమ్ డ్యూటీలన్నింటినీ వసూలు చేసుకునే హక్కును బ్రిటిష్ వారికి మంజూరు చేశాడు. 1761లో, బ్రిటిష్ వారు మాహెని ఆక్రమించుకున్నారు, ఆ స్థావరం కడతనాడ్ పాలకుడికి అప్పగించబడింది.

**1763**: 1763 పారిస్ ఒప్పందంలో భాగంగా బ్రిటిష్ వారు మాహెని ఫ్రెంచ్ వారికి తిరిగి ఇచ్చారు.

**1764**: చిరక్కల్ యువరాజు కోలతునాడు పరిపాలనను చేపట్టాడు.

**1765**: చిరక్కల్ యువరాజు ఆ ప్రాంతాన్ని ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి అప్పగించడం ద్వారా రందుతారా తాలూకాలో తెల్లిచేరి ఆధిపత్య స్థానాన్ని గుర్తించాడు.

**ఫిబ్రవరి 1766**: ఒక బలీయమైన సైన్యంతో పాటు హైదర్ అలీని కన్నూర్ అలీ రాజా కేరళలోకి స్వాగతించాడు. అలీ రాజా, అతని సోదరుడు మార్గదర్శకత్వంలో మైసూరు సైన్యం చిరక్కల్ వద్ద కోలతిరి రాజా రాజభవనాన్ని ఆక్రమించింది. రాజా, అతని కుటుంబం తలస్సేరిలోని ఆంగ్లేయ వాణిజ్య కేంద్రంలో ఆశ్రయం పొందేందుకు దక్షిణానికి పారిపోయారు. అతను అలీ రాజాను తన నావికాదళ అధిపతిగా (హై అడ్మిరల్), రాజా సోదరుడు షేక్ అలీని పోర్ట్ అథారిటీ చీఫ్‌గా (ఇంటెండెంట్ ఆఫ్ మెరైన్) నియమించాడు.

**1773**: 1768లో అంగీకరించిన విధంగా మలబార్ రాజులు తనకు కప్పం చెల్లించలేదనే నెపంతో హైదర్ అలీ 1773లో రెండవసారి మలబార్‌పై దండెత్తాడు.

**1779**: 1779లో ఆంగ్లో-ఫ్రెంచ్ యుద్ధం ప్రారంభమైంది, ఫలితంగా ఫ్రెంచ్ వారు మాహెని కోల్పోయారు.

**1783**: 1783లో, బ్రిటిష్ వారు భారతదేశంలోని ఫ్రెంచ్ స్థావరాలను వారికి తిరిగి ఇవ్వడానికి అంగీకరించారు.

**1785**: మాహెని 1785లో ఫ్రెంచ్ వారికి అప్పగించారు.

**ఫిబ్రవరి 1789**: ఉత్తర మలబార్‌లోని రాజాలు, ముఖ్యులందరూ తిరుగుబాటు చేసి మైసూర్ నుండి తమ స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించడంతో టిప్పు సుల్తాన్ రెండవసారి మలబార్‌లోకి ప్రవేశించాడు. అతను కడతనాడ్‌ను నాశనం చేశాడు, తన కుమారుడు (అబ్దుల్ ఖాలిక్)ని కన్నూర్ అరక్కల్ బీబీ కుమార్తెకు ఇచ్చి వివాహం చేశాడు. కోలతిరి కుటుంబానికి చెందిన యువరాజులలో ఒకరు పారిపోతుండగా టిప్పు సైనికుల చేతిలో చంపబడ్డాడు. అతని మృతదేహాన్ని ఏనుగులచేత టిప్పు శిబిరం గుండా లాక్కెళ్లి, సజీవంగా పట్టుబడిన పదిహేడు మంది అతని అనుచరులతో పాటు ఒక చెట్టుకు ఉరితీశారు.

**మే 1790**: టిప్పు సుల్తాన్ మలబార్‌ను వదిలి వెళ్లాడు.

**మార్చి 1792**: మలబార్ అధికారికంగా బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించబడింది. బ్రిటిష్ వారు చిరక్కల్, కొట్టాయం, కడతనాడ్ రాజాలతో ఒప్పందాలు కుదుర్చుకున్నారు, వారంతా తమ సంబంధిత భూభాగాలపై కంపెనీ పూర్తి సార్వభౌమాధికారాన్ని అంగీకరించారు. బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం మలబార్ ప్రావిన్స్‌ను దక్షిణ, ఉత్తర మలబార్ అని రెండు పరిపాలనా విభాగాలుగా విభజించింది, తలస్సేరి, చెర్పులస్సేరిలో ఒక్కొక్క సూపరింటెండెంట్ నేతృత్వంలో కాలికట్‌లో ప్రధాన కార్యాలయం ఉన్న మలబార్ ప్రావిన్స్ సూపర్‌వైజర్, చీఫ్ మేజిస్ట్రేట్ సాధారణ నియంత్రణలో ఇవి ఉన్నాయి.

**1800**: మలబార్ మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో భాగంగా మారింది.

**1801**: తన ఆధిపత్యాలన్నింటినీ బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించిన చివరి కోలతిరి రాజా మరణం (సాధారణంగా మొదటి చిరక్కల్ రాజాగా పిలుస్తారు). మేజర్ మాక్లియోడ్ అక్టోబర్ 1, 1801న మలబార్ మొదటి ప్రిన్సిపల్ కలెక్టర్‌గా బాధ్యతలు చేపట్టాడు.

1947 వరకు మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ ఆధ్వర్యంలో బ్రిటిష్ ఇండియా పరిపాలనా జిల్లా అయిన మలబార్ జిల్లాలో కోలతునాడు భాగంగా ఉండిపోయింది. తరువాత 1956 వరకు భారతదేశంలోని మద్రాస్ రాష్ట్రంలో భాగంగా ఉంది. నవంబర్ 1, 1956న, రాష్ట్రాల పునర్వ్యవస్థీకరణ చట్టం ద్వారా మలబార్ జిల్లా, ట్రావెన్‌కోర్-కొచ్చిన్ (నాలుగు దక్షిణ తాలూకాలను మినహాయించి, మద్రాస్ రాష్ట్రంలో విలీనం చేయబడ్డాయి) విలీనం చేయబడి కేరళ రాష్ట్రం ఏర్పడింది.

## కోలతిరి కుటుంబ రాజ్యాంగం
17వ శతాబ్దం నాటికి, కోలస్వరూపం ఉత్తర కేరళలోని మరో రెండు వంశాలతో తన రాజకీయ అధికారాన్ని పంచుకోవలసి వచ్చింది. నీలేశ్వరం (అల్లాడమ్) స్వరూపం, అరక్కల్ స్వరూపం స్వతంత్ర రాజకీయ గుర్తింపును పొందాయి. అంతేకాకుండా, కోలస్వరూపంలోని రాజకీయ అధికారం కూడా వివిధ కోవిలకమ్‌లకు (రాజభవనాలు) పంపిణీ చేయబడింది. కేరళోత్పత్తిలో కోలస్వరూపం రాజకీయ అధికారాన్ని పంచుకునే నాలుగు కోవిలకమ్‌లు ఉన్నాయి: తలోర కోవిలకమ్; అరతిల్ కోవిలకమ్; ముత్తత్తిల్ కోవిలకమ్; కరిపత్తు కోవిలకమ్; కోలత్ కోవిలకమ్. కేరళోత్పత్తి కోలతునాడు సంప్రదాయం ప్రకారం, కరిపత్తు కోవిలకమ్, కోలత్ కోవిలకమ్ ఇతరులపై కొంత ఆధిపత్యాన్ని ప్రదర్శించాయి. అయితే, డచ్ రికార్డుల నుండి స్పష్టమైనట్లుగా, పల్లి కోవిలకమ్, ఉదయమంగళం కోవిలకమ్ కోలతునాడు రాజకీయ ముఖచిత్రంలో ఆధిపత్యం చెలాయించాయి. ఈ రెండు కోవిలకమ్‌లు మళ్లీ వివిధ కోవిలకమ్‌లుగా శాఖలుగా విడిపోయాయి, తద్వారా కోలస్వరూపంలో రాజకీయ గృహాల నెట్‌వర్క్‌ను సృష్టించాయి.

అసలు కోలతిరి రాజ్యం కోలతిరి కుటుంబానికి చెందిన 5 మాతృస్వామ్య విభాగాలుగా విభజించబడింది, కోలతిరి, తెక్కాలంకూర్, వడక్కాలంకూర్, నాలాంకూర్, అంజాంకూర్ అని పిలువబడే సంబంధిత భాగాలు/ కూర్-వాళచ (పాక్షిక ఆధిపత్యాలు) పాలకులు ఉన్నారు.

1766 నుండి 1792 వరకు హైదర్ అలీ, టిప్పు సుల్తాన్ల కాలంలో, ఉత్తర, దక్షిణ మలబార్ రెండింటిలోనూ బహుళ సైనిక దండయాత్రలు, దోపిడీలు, క్రమబద్ధమైన బలవంతపు మత మార్పిడులు జరిగాయి. బలవంతపు మత మార్పిడికి భయపడి, కోలతిరితో సహా 'మలబార్' ప్రాంతంలోని గణనీయమైన సంఖ్యలో ప్రజలు (నాయకులు, బ్రాహ్మణులు), తమ రాజ్యాలలోని దేవాలయాల భౌతిక సంపదతో సహా, పూర్వపు ట్రావెన్‌కోర్ రాజ్యంలో ఆశ్రయం పొందేందుకు పారిపోయారు. ట్రావెన్‌కోర్‌ ఇంగ్లీష్ కంపెనీతో ఒక ఒప్పందం (మంగళూరు ఒప్పందం) కుదుర్చుకుంది, దీని ప్రకారం "ట్రావెన్‌కోర్‌పై దాడి ఆంగ్లేయులపై యుద్ధ ప్రకటనకు సమానంగా పరిగణించబడుతుంది". ఆ విధంగా 1766, 1792 మధ్య వివిధ సమయాల్లో, కోలతిరి కుటుంబానికి చెందిన స్త్రీలందరూ, చాలా మంది మగ సభ్యులు తమ దేవాలయాల సంపదతో పాటు తిరువనంతపురంలో ఆశ్రయం పొందారు. మలబార్‌లో శాంతి పునరుద్ధరించబడిన తరువాత, కుటుంబం తిరిగి వెళ్లగా, ముగ్గురు సోదరీమణులు ట్రావెన్‌కోర్‌లోని మావేలికరలో ఉండిపోయారు. విభేదాల కారణంగా వారిలో ఒకరు ఎన్నక్కాడ్‌కు మారగా, మరొకరు ప్రాయిక్కరలో స్థిరపడ్డారు, మరొక వర్గం కోళంచేరిలో స్థిరపడింది. ఆ విధంగా కోలతిరి కుటుంబానికి చెందిన మూడు మాతృస్వామ్య శాఖలు ట్రావెన్‌కోర్‌లో స్థిరపడి మావేలికర, కోళంచేరి, ఎన్నక్కాట్, ప్రాయిక్కర రాజగృహాలను స్థాపించాయి.

### కోలతిరి రాజా బిరుదు రద్దు
గతంలో ఉదయమంగళం, పల్లి విభాగాలు రెండింటి సభ్యులు వయసులో వారి సీనియారిటీ ఆధారంగా కోలతిరి రాజా బిరుదును స్వీకరించడానికి అర్హులు. కోలతిరి కుటుంబ డొమైన్‌లపై బెడ్నూర్ / ఇక్కేరి రాజాల దండయాత్ర, సా.శ. 1736-37లో కోలతిరి, ఆక్రమణదారుల మధ్య తదనంతర ఒప్పందం కోలతిరి కుటుంబంలో గణనీయమైన మార్పుకు దారితీసింది. ఉదయమంగళం శాఖ రాజా బిరుదును స్వీకరించకుండా మూసివేయబడింది. కోలతిరి బిరుదు వాడుకలో లేకుండా పోయింది. పాలక కుటుంబం (పల్లి విభాగం) రాజాగా వారసత్వ హక్కును గుత్తాధిపత్యం చేసింది. దీనివల్ల పురాతన కోలతిరి రాజా బిరుదు రద్దయి దాని స్థానంలో చిరక్కల్ రాజా వచ్చింది.

### క్షత్రియ హోదా ఆరోహణ
సా.శ. 1617లో కోలతిరి రాజా, ఉదయవర్మన్, *హిరణ్యగర్భం* నిర్వహించడం ద్వారా తనను తాను పూర్తి గుర్తింపునకు పదోన్నతి కల్పించుకోవాలని కోరుకున్నాడు, దీనికి నంబూదిరీలు నిరాకరించారు. అతను తన కోసం ఈ ఆచారం నిర్వహించాలని తాలిపరంబ (పెరుంచెల్లూర్) నంబూదిరీ బ్రాహ్మణులను బలవంతం చేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు, నంబూదిరీ బ్రాహ్మణులు ఈ విధంగా పేర్కొంటూ అతనిని తిరస్కరించారు:

*పెరుంత్రిక్కోవిలప్పన్ (తాలిపరంబ పెరుంచెల్లూర్ రాజరాజేశ్వర ఆలయ దేవత) అధికార పరిధిలో ఏ రాజు ఆదేశం చెల్లదు కాబట్టి వారికి యాగం చేయమని కోరే హక్కు కోలతిరికి లేదు* (రాజరాజేశ్వర లేదా రాజుల రాజు అనే దేవత విశేషణం దేవత స్వీకరించిన రాజ హోదాను స్పష్టంగా సూచిస్తుంది).
చరిత్రకారుడు శామ్యూల్ మటీర్ చెప్పినట్లుగా; "మలబార్ రాజులందరూ కూడా వారిపై ఆధారపడిన వారు ఈ మధ్య కాలంలో వారి కోసం చేసిన వాదనలతో సంబంధం లేకుండా, ఒకే గొప్ప సమూహానికి చెందినవారని, నాయర్లు అని పిలువబడే ప్రజల సమూహంతో సజాతీయంగా ఉన్నారని నమ్మడానికి కారణం కనిపిస్తోంది, కాబట్టి నంబూదిరీలు నాయర్ ప్రభువులందరికీ క్షత్రియ హోదా ఇవ్వడానికి ఇష్టపడలేదు. పర్యవసానంగా, ఉదయవర్మన్ గోకర్ణం నుండి 237 బ్రాహ్మణ కుటుంబాలను (సాగర ద్విజులు) తీసుకువచ్చి వారిని ఐదు దేశాలలో స్థిరపరిచాడు (పెరించెల్లూర్ గ్రామం లోని చెరుతాళం, కున్నిరియం, అరతిల్, కులపురం, వరరుచిమంగళం). వారు నంబూదిరీల ఆచారాలను స్వీకరించి హిరణ్యగర్భం నిర్వహించి, ఉదయవర్మన్‌కు క్షత్రియ హోదాను ప్రసాదించారు. తరువాత ట్రావెన్‌కోర్ రాజా అభ్యర్థన మేరకు, ఈ సాగర ద్విజన్ కుటుంబాలలో 185 కుటుంబాలు తిరువల్లకు పంపబడ్డాయి (తిరువల్లదేశి ఎంబ్రాంతిరీలు).

## క్యాలెండర్ సిస్టమ్
ఉత్తర మలబార్ (కోలతునాడు) మినహా మధ్య/దక్షిణ కేరళలో ఆచరించే కొల్ల-వర్షం సా.శ. 825 ఆగస్టు 25న ప్రారంభమైంది. ఇతర భారతీయ క్యాలెండర్‌ల మాదిరిగా మేష రాశితో కాకుండా సింహ రాశితో సంవత్సరం ప్రారంభమవుతుంది. కొల్లం యుగం ప్రారంభం గురించి ప్రస్తుత, రికార్డ్ చేయబడిన, వినికిడి ద్వారా తెలిసిన అనేక ఖాతాలు ఉన్నప్పటికీ, మునుపటి ఉత్తర మలబార్ / కోలతునాడులో, కొల్లం యుగం దానికి బదులుగా వచ్చే నెల, కన్యా రాశి (సెప్టెంబర్ 25) నుండి లెక్కించబడుతుంది. ఈ వైవిధ్యంతో రెండు ఆసక్తికరమైన ఖాతాలు ముడిపడి ఉన్నాయి.

(1) సాంప్రదాయ వచనం *కేరళోత్పత్తి* కొల్లం యుగం పరిచయాన్ని శంకరాచార్యులకు ఆపాదించింది. కాబట్టి మీరు "ఆ చార్య వా గ భేద్య" (అంటే శంకరాచార్యుల పదం/చట్టం మార్చలేనిది అని అర్థం) అనే పదాన్ని కటపయాది సంజ్ఞామానంలో సంఖ్యలుగా మార్చినట్లయితే, అది 0 6 1 4 3 4 1 గా అనువదించబడుతుంది. వీటిని వెనుకకు వ్రాస్తే కొల్లం యుగపు మొదటి సంవత్సరంలో ఉన్న *[[కలియుగం]]* వయస్సు తెలుస్తుంది. కలి రోజు 1434160 సా.శ. 825 సెప్టెంబర్ 25గా లెక్కించబడుతుంది. ఇది కోలతునాడులో కొల్లం యుగం ప్రారంభానికి అనుగుణంగా ఉంటుంది, అంటే కన్యా రాశి మొదటి రోజు.

(2) రెండవ ఖాతా ఏమిటంటే కొల్లం వద్ద చేసిన ప్రకటనతో కొల్లం యుగం ప్రారంభమైంది.

## కోలతిరి రాజ చిహ్నాలు
పురాణాల ప్రకారం, పరశురాముడు రామఘట మూషికన్‌కు పట్టాభిషేకం చేసిన రోజున (1) నందకం వాళ్ (ఒక ప్రత్యేక కత్తి) అందించాడు. (2) నెన్మెని-వాక మూలికను రాజవంశంతో అనుబంధించబడిన చెట్టుగా కేటాయించాడు. (3) వాకపూక్కుల (నెన్మెని-వాక పూలగుచ్ఛం), చంగలవట్టం విలక్కును (ఇది ఆలయ ఊరేగింపులలో ఉపయోగించే భారీ కాంస్య దీపం. ఈ దీపంలో నూనె నిల్వ చేసే స్థలం ఉండి, దానికి గొలుసుతో ఒక స్పూన్ జోడించబడి ఉంటుంది) రాజ చిహ్నాలుగా కేటాయించాడు. కోల-స్వరూపం రాజవంశం నెన్మెని-వాకతో ఉన్న ఈ అనుబంధమే వారిని మూషికన్ అని పిలవడానికి దారితీసిందని నమ్ముతుంది. కాబట్టి కోలతిరి కుటుంబ రాజ జెండా, రాజ ముద్ర ఈ చిత్రాల కలయికగా ఉండేవి: తోని (పడవ), చంగలవట్టం విలక్కు, నందకం వాళ్, నెన్మెని-వాక.

### రాజ జెండా/పతాకం (కొడిక్కూర లేదా ధ్వజం)
జెండా చిత్రంలో ఇరువైపులా రెండు నందకం-వాళ్-కత్తులు ఉండి, మధ్యలో వాకపూక్కుల-పూలగుచ్ఛం, దాని కింద ఐదు అర్ధచంద్రాకారాలు ఉండేవి.

### రాజ ముద్ర (ముద్ర)
ముద్ర చిత్రంలో కింద ఒక తోని-పడవ, దాని పైన ఒక చంగలవట్టం-దీపం, దాని పైన నిలువుగా ఉంచిన నందకం-వాళ్-కత్తి, ఇరువైపులా ఒక్కొక్క వాకపూక్కుల-పూలగుచ్ఛం ఉండేవి.

## ఇవి కూడా చూడండి
*మన్ననార్
*తుళునాడు

## మూలాలు

వర్గం:కేరళ
వర్గం:కేరళ రాజ్యాలు
వర్గం:కేరళ భౌగోళిక గుర్తింపులు
వర్గం:కేరళ చరిత్ర