డచ్ మలబార్

**డచ్ మలబార్** (డచ్ : നെദർലാൻഡ്സ് മാലബാർ ; മലയാളം : ഡച്ച് മാലബാർ) దాని ప్రధాన స్థావరం **[[కొచ్చి|కొచ్చిన్]]** పేరుతో కూడా పిలువబడుతుంది, ఇది 1661 - 1795 మధ్య మలబార్ తీరంలో డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ స్థావరాలు, వ్యాపార కర్మాగారాల సముదాయం, సమిష్టిగా డచ్ ఇండియా అని పిలువబడే దాని ఉపవిభాగం. మలబార్ ప్రాంతంలో డచ్ వారి ఉనికి పోర్చుగీస్ క్విలాన్ ఆక్రమణతో ప్రారంభమైంది, మలబార్ ఆక్రమణ (1658–1663) తో విస్తరించింది, 1795లో బ్రిటిష్ వారు మలబార్‌ను జయించడంతో ముగిసింది. వారు 11 ప్రదేశాలలో సైనిక స్థావరాలను కలిగి ఉన్నారు: అల్లెప్పీ , ఆయకోట, చెందమంగళం , పప్పినివట్టం , పొన్నాని , పల్లిపురం , క్రాంగనోర్ (జనవరి 15, 1662 నుండి), చేట్వాయి, కన్ననోర్ ( ఫిబ్రవరి 15, 1663 నుండి ), కొచ్చిన్ ( జనవరి 7, 1663 - 1795), క్విలాన్ ( డిసెంబర్ 29, 1658 - ఏప్రిల్ 14, 1659 & డిసెంబర్ 24, 1661 - 1795).

కొచ్చిన్ రాజ్యం డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ మిత్రరాజ్యంగా ఉండేది. కొచ్చిన్ రాజు కోసం మట్టంచేరి వద్ద పోర్చుగీసు వారు నిర్మించిన రాయల్ ప్యాలెస్‌ను డచ్ వారు విస్తరించారు, అప్పటి నుండి ఇది "డచ్ ప్యాలెస్" గా ప్రసిద్ధి చెందింది. 1744లో, డచ్ గవర్నర్ల కోసం బోల్గట్టి ద్వీపంలో బోల్గట్టి ప్యాలెస్ అని పిలువబడే ఒక అద్భుతమైన రాజభవనం నిర్మించబడింది.  

మలబార్ మొక్కల ఔషధ లక్షణాలపై హోర్టస్ ఇండికస్ మలబరికస్ అనే స్మారక పనిని డచ్ వారు అందించారు. కొచ్చిన్‌లో, డచ్ వారు పేద యూరోపియన్ పిల్లల కోసం ఒక అనాథాశ్రమాన్ని, వైపిన్‌లో కుష్ఠురోగి ఆశ్రయాన్ని స్థాపించారు.  
 

## చరిత్ర

### ప్రారంభం
పోర్చుగీసు వారు 1505లో మలబార్ చేరుకున్నారు, దూర ప్రాచ్య వాణిజ్యంపై తమ ఆధిపత్యాన్ని స్థాపించుకున్నారు, ఈ ప్రాంతంలోని స్థానిక యువరాజుల అంతర్గత వ్యవహారాల్లో తరచుగా జోక్యం చేసుకున్నారు. భారతదేశంలో పోర్చుగీసు వారు సృష్టించిన భారీ మొత్తంలో సంపదను చూసి, డచ్ తో సహా ఇతర యూరోపియన్ శక్తులు పోర్చుగీసులను వారి ప్రత్యేక స్థానం నుండి స్వాధీనం చేసుకోవాలని కోరుకున్నాయి. పోర్చుగీస్ ఆధిపత్యానికి సవాలుగా డచ్ వారు 1595-1597 తూర్పున కార్నెలియస్ డి హౌట్మాన్ దండయాత్రతో వచ్చారు. ఇది ఈ ప్రాంతంలోని రాజకీయ పరిస్థితిని మార్చివేసింది, ఎందుకంటే తీరంలోని స్థానిక యువరాజులు ఇప్పుడు పోర్చుగీసులను బహిష్కరించడానికి కూటమికి అవకాశం చూశారు. అయితే మలబార్ రాజకీయాలలో డచ్ ప్రమేయం 1604లో అడ్మిరల్ స్టీవెన్ వాన్ డెర్ హెగెన్ మలబార్ లో దిగడంతో ప్రారంభమైంది. తన పర్యటనలో, అతను కాలికట్ జామోరిన్ తో ఒక ఒప్పందంపై సంతకం చేశాడు, ఇది డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ కాలికట్ లో వ్యాపారం చేయడానికి కోటను నిర్మించడానికి వీలు కల్పించింది. బదులుగా పోర్చుగీసులను మలబార్ నుండి తరిమికొట్టడంలో డచ్ వారు జామోరిన్కు సహాయం చేయాల్సి ఉంది. అయితే ఈ ప్రాంతాన్ని ఎక్కువగా డచ్ వారు విస్మరించారు, వారు జావా  ఇండోనేషియా ద్వీపాలను జయించడంపై ఎక్కువ దృష్టి పెట్టారు. అయితే వారు అప్పుడప్పుడు తీరప్రాంతంలోని యువరాజులను సందర్శించి వారితో మంచి సంబంధాలను కొనసాగించారు. అయితే, 1640లో సిలోన్ విజయం సాధించడంతో, పోర్చుగీసులను బహిష్కరించడంపై దృష్టి పెట్టడానికి డచ్ వారికి ఇప్పుడు సురక్షితమైన స్థావరం ఉంది. 1658లో  అడ్మిరల్ రైక్లోఫ్ వాన్ గోయెన్స్ ఆధ్వర్యంలో ప్రారంభ దాడి ఫలితంగా డిసెంబరులో క్విలాన్‌ను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. అయితే పోర్చుగీసు, క్విలాన్ రాణి సంయుక్త దాడి ఫలితంగా 1659లో సైనిక దళం ఉపసంహరించుకుంది. డచ్ వారు తరువాత 1661లో జామోరిన్ తో పొత్తు పెట్టుకున్నారు, అదే సంవత్సరంలో పల్లిపురం కోటను స్వాధీనం చేసుకుని అప్పగించారు. 1658లో కొచ్చిన్ రాజ్యంలో వారసత్వ సంక్షోభం పోర్చుగీస్ అనుకూల అభ్యర్థి రాజుగా మారడాన్ని చూసినప్పుడు మరో అవకాశం వచ్చింది. సింహాసనం కోసం వాదించిన వారిలో ఒకరైన వీర కేరళ వర్మ, కొచ్చిన్ ప్రధాన మంత్రిగా ఉన్న పాలియం అధిపతి మద్దతుతో కొలంబోలోని డచ్ వద్దకు వచ్చి పోర్చుగీసులను బహిష్కరించడానికి వారి సహాయాన్ని అభ్యర్థించాడు. డచ్ వారు అంగీకరించి, అధిపతిని, తెక్కుంకూర్, వడక్కంకూర్ రాజులతో కలిసి మలబార్ లోని పోర్చుగీస్ స్థావరాలపై దాడి చేశారు. అడ్మిరల్ వాన్ గోయెన్స్ ఆధ్వర్యంలో ఒక దండయాత్ర క్విలాన్ చేరుకుని, 1661 డిసెంబరు 8న నగరాన్ని స్వాధీనం చేసుకుంది. వారు ఎదుర్కొన్న ప్రతిఘటన క్విలాన్ రాణి నాయర్ల నుండి మాత్రమే. తరువాత వాన్ గోయెన్స్ క్రాంగనూర్‌కు ప్రయాణించి, పోర్చుగీస్ వారి నుండి తీవ్ర ప్రతిఘటన ఉన్నప్పటికీ, కోటను స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. ఆ తరువాత వారి కూటమి నిబంధనల ప్రకారం జామోరిన్‌కు ఇవ్వబడింది. క్రాంగనోర్ పతనం తరువాత వైపిన్ ద్వీపాన్ని పాలియం అధిపతి డచ్ వారికి అప్పగించాడు.

డచ్ వారి మిత్రరాజ్యాలు కొచ్చిన్ వైపు కదిలి, 1662 ఫిబ్రవరి 5న రాయల్ ప్యాలెస్ రాజభవనం వైపు కవాతు చేశాయి. పోర్చుగీస్ తోలుబొమ్మ పాలకుడు రాణి గంగాధర లక్ష్మిని బంధించి జామోరిన్‌కు అప్పగించారు. దీని తరువాత డచ్ వారి దృష్టిని పోర్చుగీస్ కోట వైపు మళ్ళించారు. గోవా నుండి వచ్చిన నౌకాదళం, ప్రోకాడ్ రాజు సంయుక్త దాడి కారణంగా దీనిని ముట్టడించడానికి వారు చేసిన మొదటి ప్రయత్నం విఫలమైంది. అయితే, వారి రెండవ ప్రయత్నంలో వారు రాజాను ఓడించారు,  ఉపబల ఆశ లేకుండా, పోర్చుగీస్ దళం చివరకు 6 జనవరి 1663న లొంగిపోయింది. వివాహం కాని పోర్చుగీస్ నివాసితులందరూ ఐరోపాకు తిరిగి వచ్చారని, వివాహం చేసుకున్న పోర్చుగీస్, మెస్టికోస్ అందరూ గోవాలో బదిలీ చేయబడ్డారని లొంగుబాటు నిబంధనలు ఉన్నాయి. కొచ్చిన్, కానోర్, క్విలాన్ కోటలను డచ్ వారికి అప్పగించాల్సి ఉంది.

### కొచ్చితో పొత్తు

డచ్ వారి మిత్రరాజ్యాలు కొచ్చిన్ వైపు కదిలి, 1662 ఫిబ్రవరి 5న రాయల్ ప్యాలెస్ రాజభవనం వైపు కవాతు చేశాయి. పోర్చుగీస్ తోలుబొమ్మ పాలకుడు రాణి గంగాధర లక్ష్మిని బంధించి జామోరిన్‌కు అప్పగించారు. దీని తరువాత డచ్ వారి దృష్టిని పోర్చుగీస్ కోట వైపు మళ్ళించారు. గోవా నుండి వచ్చిన నౌకాదళం, ప్రోకాడ్ రాజు సంయుక్త దాడి కారణంగా దీనిని ముట్టడించడానికి వారు చేసిన మొదటి ప్రయత్నం విఫలమైంది. అయితే, వారి రెండవ ప్రయత్నంలో వారు రాజాను ఓడించారు,  ఉపబల ఆశ లేకుండా, పోర్చుగీస్ దళం చివరకు 6 జనవరి 1663న లొంగిపోయింది. వివాహం కాని పోర్చుగీస్ నివాసితులందరూ ఐరోపాకు తిరిగి వచ్చారని, వివాహం చేసుకున్న పోర్చుగీస్, మెస్టికోస్ అందరూ గోవాలో బదిలీ చేయబడ్డారని లొంగుబాటు నిబంధనలు ఉన్నాయి. కొచ్చిన్, కానోర్, క్విలాన్ కోటలను డచ్ వారికి అప్పగించాల్సి ఉంది.

### మలబార్ పై ఆధిపత్యం కోసం పోరాటాలు

కొచ్చిన్ పై విజయానికి ముందు వాన్ గోయెన్స్ జామోరిన్ తో ఒక ఒప్పందంపై సంతకం చేశాడు, ఇది వైపిన్ ద్వీపానికి బదులుగా కాలికట్ భూభాగంలో మార్కెట్ ధరకు మిరియాలు కొనుగోలు చేసే ప్రత్యేక హక్కును డచ్ వారికి వాగ్దానం చేసింది. తరువాత ఆయన కొచ్చిన్ ను సామంత రాజ్యంగా చేయాలని డిమాండ్ చేశారు. అయితే కొచ్చిలో తమను తాము స్థాపించుకున్న డచ్ వారు ఈ డిమాండ్లను తిరస్కరించారు.

1662లో ట్రావెన్‌కోర్ రాజాతో డచ్ వారు ఒక ఒప్పందంపై సంతకం చేశారు, ఇది ట్రావెన్‌కోర్ క్రైస్తవులను రక్షించే హక్కుతో పాటు మిరియాలు వ్యాపారంపై వారికి గుత్తాధిపత్యాన్ని ఇచ్చింది.  ప్రతిగా డచ్ వారు రాజుకు సంవత్సరానికి 15,000 ఫానమ్‌లతో పాటు అనేక తుపాకులను పంపేవారు. అయితే, మలబార్ తీరంలో మిరియాలు వ్యాపారం పూర్తి గుత్తాధిపత్యం VOC లక్ష్యం కాబట్టి వారు ఈ ప్రాంతంలోని అన్ని అధిపతులతో ఒప్పందాలు చేసుకోవలసి వచ్చింది. ఈ మేరకు వారు క్విలాన్ ఫ్యాక్టర్ కెప్టెన్ న్యూహాఫ్‌ను తీరంలోని అన్ని పాలకులతో చర్చలు జరపమని కోరారు. ఆయన దీనిని చేసి, కాయంకుళం, పురక్కాడ్, మదతుంకూర్, ట్రావెన్‌కోర్,   క్విలాన్ పాలకులతో ఒప్పందాలు కుదుర్చుకున్నాడు.

1669లో, డచ్ మలబార్ డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ (VOC)  ప్రత్యేక కమాండ్గా మారింది, ఇది ఇంతకు ముందు బటావియా నుండి పాలించబడింది. 1670లో, కాలికట్ పాలకుడైన జామోరిన్ నాయర్లను ప్రోత్సహించడానికి క్రాంగనోర్కు వెళ్లమని అతని యువరాజు ఒప్పించాడు. కానీ, డచ్లు జామోరిన్ శిబిరంపై ఆశ్చర్యకరమైన దాడి చేశారు. ఈ దాడిలో ముప్పై మంది డచ్ ప్రజలు ప్రాణాలు కోల్పోయారు, యుద్ధం గందరగోళంలో, కాలికట్ రాయల్ స్వోర్డ్ నాశనం చేయబడింది. కాలికట్ పాలకుడు పాపినివట్టంకు తిరిగి వచ్చాడు, యువరాజు బురుజుపై దాడి చేసి దానిని స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. 1673లో, VOC ప్రతినిధి హెండ్రిక్ వాన్ రీడ్ దాని కమాండర్గా కొచ్చిన్కు వచ్చారు. ఆయన బురుజును తిరిగి ఆక్రమించి, కాలికట్ నుండి కొచ్చికి వెళ్లే చెట్వాయ్ మార్గాన్ని వదులుకోవాలని డిమాండ్ చేశారు. ఆయన 1678లో పొనాని నౌకాశ్రయానికి వచ్చి కాలికట్ పాలకుడిని కలిశారు. చాలా మంది స్థానికులు చూపిన శత్రుత్వంతో విసిగిపోయిన డచ్ వారు కాలికట్ తో చర్చలు ప్రారంభించారు. ఈస్ట్ ఇండీస్లోని డచ్ ప్రభుత్వానికి అధిపతి అయిన బటావియా కమీషనరీ జనరల్ 1696లో కొచ్చిన్ వద్ద ఆగకుండా పొనాని వచ్చారు. ఈలోగా, కాలికట్ ఒక పెద్ద డచ్ వ్యతిరేక కూటమిని ఏర్పాటు చేసి, ఆంగ్లేయులతో కొత్త ఒప్పందంపై సంతకం చేసింది. తరువాతి సంవత్సరాల్లో, వారు కొచ్చిన్ ప్రాంతాలలో లోతుగా దాడులు చేశారు. డచ్ వారు తమ మిత్రదేశమైన కొచ్చిన్కు మద్దతు ఇచ్చి, చెట్వాయ్ భద్రత కోసం ఒక కోటను నిర్మించడం ప్రారంభించారు. వెంటనే, కాలికట్ కోటను కూల్చివేయడానికి ఒక దళాన్ని పంపి, డచులను చెట్వాయ్ నుండి బహిష్కరించింది (1714). దీనిని ప్రోత్సహించడంలో ఆంగ్ల కర్మాగారం అధిపతి గొప్ప పాత్ర పోషించారు. ఈ విజయాన్ని అనుసరించి, కాలికట్ క్రాంగనోర్, పప్పినివట్టం మీద దాడి చేయాలని నిర్ణయించుకుంది. కానీ, కౌన్సిలర్ విలియం బకర్ జాకబ్స్ నేతృత్వంలోని డచ్ వారు కాలికట్, ఆంగ్ల సైన్యాలను ఓడించి ప్రతీకారం తీర్చుకున్నారు, 1719 ఏప్రిల్ 10న డచ్ వారు అధికారికంగా ఫోర్ట్ విలియమ్ను స్వాధీనం చేసుకున్నారు, చెట్వాయ్ వద్ద ఉన్న కోటను అప్పుడు పిలువబడేది. ఈ కొచ్చిన్-డచ్ విజయం ఆంగ్లేయులకు, రాబర్ట్ ఆడమ్స్కు భారీ దెబ్బ.

డచ్ వారు క్రమంగా మలబార్ లోని తమ కోటలు, రక్షణ దళాలను ఆర్థిక భారం గా పరిగణించడం ప్రారంభించారు, అదే సమయంలో మలబార్ లో బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ వాణిజ్య ఆధిపత్యం పెరిగింది. 1691 సెప్టెంబరు 10న డచ్ వారు చెత్వాయిని తిరిగి కాలికట్ కు బదిలీ చేసి, మలబార్ అంతటా తమ దళాల పరిమాణాన్ని, బలాన్ని తగ్గించారు. కొచ్చిన్-డచ్ కూటమి భయం కాలికట్ పాలకుల మనస్సులలో మసకబారడం ప్రారంభించింది. 1721లో బటావియాలోని డచ్ ఈస్ట్ ఇండీస్ సుప్రీం కౌన్సిల్, ఒక శతాబ్దం నాటి స్నేహానికి ద్రోహం చేస్తూ, కాలికట్ కు వ్యతిరేకంగా తన మిత్రదేశమైన కొచ్చిన్కు ఇకపై మద్దతు ఇవ్వదని అంగీకరించింది.

### ట్రావెన్‌కోర్, క్యూ లెటర్స్ తో ఓటమి

మలబార్ లో మిరియాలు వ్యాపార గుత్తాధిపత్యాన్ని స్థాపించడంలో డచ్ వారు ఎన్నడూ విజయం సాధించలేదు, ట్రావెన్‌కోర్ యువ పాలకుడు మార్తాండ వర్మ తన రాజ్యాన్ని విస్తరించడం ప్రారంభించినప్పుడు వారి ప్రయత్నాలలో మరింత నిరాశకు గురయ్యారు. ఆ తరువాత జరిగిన ట్రావెన్‌కోర్-డచ్ యుద్ధం కోలచెల్ యుద్ధం ముగిసింది, ఇది డచ్ వారికి వినాశకరమైనదిగా నిరూపించబడింది. డచ్ సైన్యంలో నౌకాదళ కమాండర్ అయిన  యుస్టాచియస్ డి లన్నోయ్ ఖైదీగా తీసుకొని, తరువాత ట్రావెన్‌కోర్ సైన్యంలో కమాండర్ అయ్యాడు. తరువాత డి లన్నోయ్ ట్రావెన్‌కోర్ వ్యవస్థీకృత సైన్యాన్ని స్థాపించడానికి, మెరుగైన తుపాకులు, ఫిరంగులను ప్రవేశపెట్టడానికి, తన రాష్ట్రంలో యూరోపియన్ శైలి కోటలను నిర్మించడానికి సహాయం చేశాడు.

క్యూ లెటర్స్ ఫలితంగా, 1795లో మలబార్ తీరంలోని డచ్ స్థావరాలు ఫ్రెంచ్ వారు ఆక్రమించకుండా నిరోధించడానికి బ్రిటిష్ వారికి లొంగిపోయాయి. 1814 నాటి ఆంగ్లో-డచ్ ఒప్పందం ముగిసిన తరువాత డచ్ మలబార్ బ్రిటిష్ వారిగానే ఉంది , దీని ప్రకారం కాలనీని బంకా ద్వీపంగా మార్చుకున్నారు.

## కోటలు & వాణిజ్య స్థావరాలు

## మతపరమైన విధానం
కాథలిక్ పోర్చుగీసు మాదిరిగా కాకుండా, ప్రొటెస్టంట్ డచ్ వారు స్థానిక హిందూ ప్రజలను క్రైస్తవ మతంలోకి మార్చడానికి ప్రయత్నించలేదు. అయితే, రోమన్ కాథలిక్ చర్చి ఒత్తిడికి వ్యతిరేకంగా, 1వ శతాబ్దం నుండి అక్కడ ఉన్న మలబార్ సెయింట్ థామస్ క్రైస్తవులకు వారు సహాయం చేశారు.డచ్ కాలంలో వృద్ధి చెందిన కొచ్చిన్‌కు చెందిన పరదేశి యూదు వ్యాపారులపై వారు వాణిజ్యం, దౌత్య కార్యకలాపాల కోసం ఎక్కువగా ఆధారపడ్డారు. వారు మలబారి యూదులను కూడా సహించారు, ఆశ్రయం కల్పించారు.

### తిరుచెందూర్ ఆలయంపై డచ్ ఆక్రమణ
పోర్చుగీసుతో యుద్ధం సమయంలో 1646 నుండి 1648 సంవత్సరాల మధ్య డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ తిరుచెందూర్లోని మురుగన్ ఆలయాన్ని ఆక్రమించింది. ఈ రెండు సంవత్సరాలలో స్థానిక ప్రజలు తమ ఆలయాన్ని విడిపించుకోవడానికి ప్రయత్నించారు, అనేక ప్రయత్నాలు ఫలించలేదు. తిరుమల నాయక  ఆదేశాల మేరకు డచ్ వారు చివరకు ఆలయాన్ని ఖాళీ చేశారు. అయితే, ఆలయాన్ని ఖాళీ చేస్తున్నప్పుడు, వారు ఆలయ ప్రధాన దేవత విగ్రహాన్ని దొంగిలించి తొలగించి, దానిని తిరిగి డచ్ సిలోన్ గాలె తీసుకెళ్లారు. మధురై నాయకుడితో అనేక చర్చలు జరిపిన తరువాత విగ్రహాలను తిరిగి ఇచ్చారు.

## డచ్ మలబార్ కమాండర్లు
డచ్ మలబార్ డచ్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ (డచ్ లో వెరీనిగ్డే ఓస్ట్-ఇండిస్చే కాంపగ్ని లేదా VOC) లో ఒక ప్రాంతం, దీనిని ఒక కమాండర్ పాలించారు. ఇది కమాండర్ల జాబితా.

* ఏప్రిల్-నవంబర్ 1663 పీటర్ డి బిట్టర్/కార్నెలిస్ వాల్కెన్బర్గ్
* 1663-1665 లుడాల్ఫ్ వాన్ కౌల్స్టర్
* 1665-1667 IJsbrand గాడ్స్కేఐజెఎస్బ్రాండ్ గాడ్స్కే
* 1667-1669 లూకాస్ వాన్ డెర్ డుసెన్
* 1669-1676 హెండ్రిక్ వాన్ రీడ్
* 1676-1678 జాకబ్ లోబ్స్
* 1678-1683 మార్టెన్ హుయిస్మన్
* 1683-1687 జెల్మర్ వోస్బర్గ్
* 1688-1693 ఐజాక్ డీలెన్
* 1693-1694 అలెగ్జాండర్ విగ్మాన్
* 1694-1696 అడ్రియాన్ వాన్ ఒమెన్
* 1697-1701 మాగ్నస్ విచెల్మాన్
* 1701-1704 అబ్రహం వింక్
* 1704-1708 విల్లెం మోర్మన్
* 1708-1709 ఆడమ్ వాన్ డెర్ డుయిన్
* 1709-1716 బారెండ్ కెటెల్
* 1716-1723 జోహన్నెస్ హెర్టెన్బర్గ్
* 1723-1731 జాకబ్ డి జోంగ్
* 1731 వాటర్ హెండ్రిక్స్
* 1731-1734 అడ్రియాన్ మాటెన్
* 1734-1742 జూలియస్ వాలెంటిన్ స్టెయిన్ వాన్ గోలెనెసే 
* 1742-1747 రీనియేరస్ సియర్స్మా
* 1747-1751 కొరిన్ స్టీవెన్స్
* 1751 అబ్రహం కార్నెలిస్ డి లా హే
* 1751-1756 ఫ్రెడెరిక్ క్యూన్స్
* 1756-1761 కాస్పారస్ డి జోంగ్
* 1761-1764 గాడ్ఫ్రైడ్ వేయర్మ్యాన్
* 1764-1768 కార్నెలిస్ బ్రీక్పాట్
* 1768-1770 క్రిస్టియన్ లోడెవిజ్క్ సెన్ఫ్
* 1770-1781 ఆడ్రియాన్ మోయెన్స్
* 1781-1793 జోహన్ వాన్ ఏంజెల్ బీక్
* 1793-1795 జాన్ లాంబెర్టస్ వాన్ స్పాల్

## మూలాలు

వర్గం:కేరళ