దిమాసా రాజ్యం

ఖాస్పూర్ వద్ద కచారి ప్యాలెస్ శిధిలాలు
**కచారి రాజ్యం** అని కూడా పిలువబడే **దిమా రాజ్యం** ఈశాన్య భారతదేశం అస్సాం దిమాసా రాజులచే పాలించబడిన మధ్యయుగపు చివరి/ప్రారంభ ఆధునిక రాజ్యం. కామరూప రాజ్యం నేపథ్యంలో అభివృద్ధి చెందిన దిమాసా రాజ్యం, ఇతరులు (కామతా, చుటియా) ఈ వర్గాలలో సామాజిక-రాజకీయ పరివర్తనల ఫలితంగా మధ్యయుగ అస్సాం స్వదేశీ వర్గాల నుండి ఉద్భవించిన కొత్త రాష్ట్రాలకు ఉదాహరణలు. బ్రిటిష్ వారు చివరకు 1832లో మైదానాలు, 1834లో కొండలు రాజ్యాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్నారు. ఈ రాజ్యం వలసరాజ్య అస్సాంలోని అవిభాజ్య కచార్ జిల్లా తన పేరును ఇచ్చింది. స్వాతంత్ర్యం తరువాత అవిభక్త కచార్ జిల్లా అస్సాంలోని మూడు జిల్లాలుగా విభజించబడింది: దిమా హసావో జిల్లా (గతంలో ఉత్తర కచార్ హిల్స్ కచార్ జిల్లా, హైలకండి జిల్లా). అహోం బురంజీలు ఈ రాజ్యాన్ని తిమిసా అని పిలిచారు.

18వ శతాబ్దంలో, కాచారి రాజ్య పాలకులకు ఒక దైవిక హిందూ మూలం నిర్మించబడింది. దానిని హిడింబి అని, రాజులను హిడింబేశ్వర్ అని పిలిచేవారు. ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ  కాచార్ పరిపాలనను స్వాధీనం చేసుకున్నప్పుడు కూడా అధికారిక రికార్డులలో హిడింబా అనే పేరు ఉపయోగించబడుతూనే ఉంది.

## మూలాలు
*దిమా* రాజ్యం మూలం స్పష్టంగా లేదు . సంప్రదాయం ప్రకారం, దిమాసా వారి డొమైన్ కామరూపాలో ఉంది, వారి రాజు *హా-త్సుంగ్-త్సా* లేదా *హా-చెంగ్-సా* అనే వంశానికి చెందినవాడు, ఈ పేరు 1520 నుండి నాణెంలో మొదట ప్రస్తావించబడింది. రాజకీయ సంక్షోభం కారణంగా వారిలో కొందరు బయలుదేరాల్సి వచ్చింది, బ్రహ్మపుత్ర నదిని దాటుతున్నప్పుడు వారిలో కొందరు కొట్టుకుపోయారు -అందువల్ల, వారిని దిమాసా (పెద్ద నది కుమారుడు) అని పిలుస్తారు. దిమాసా సంప్రదాయాలు, చుటియా రాజ్యం మత విశ్వాసాలలో సారూప్యతలు ఈ ప్రారంభ ఐక్యత, తరువాత విభేదాలకు మద్దతు ఇస్తాయి. భాషా అధ్యయనాలు కూడా 20వ శతాబ్దం ప్రారంభం వరకు సజీవంగా ఉన్న దిమాసా భాష & మోరాన్ భాష మధ్య సన్నిహిత సంబంధాన్ని సూచిస్తున్నాయి, ఇది అహోమ్ల రాకకు ముందు తూర్పు అస్సాంలో దిమాసా ప్రజలు ఉనికిలో ఉన్నారని సూచిస్తుంది. డిమాసాస్ తూర్పు అస్సాం మూలం సంరక్షక దేవత కెకైఖాటి సంప్రదాయం ద్వారా మరింత బలోపేతం చేయబడింది, దీని ప్రాధమిక మందిరం సాదియా చుట్టూ ఉంది అనేక కచారి ప్రజలకు సాధారణ గిరిజన దేవతః రభాస్, మోరాన్స్, తివాస్, కోచ్, చుటియాస్, మొదలైనవి.

పురాణాల ప్రకారం, హచెంగ్సా (లేదా హసెంగ్చా) దిమాపూర్ సమీపంలోని అడవిలో పులి, పులి పెంచిన అసాధారణ బాలుడు, అతను దైవ దైవ ప్రవచనాలను అనుసరించి ప్రస్తుత రాజు స్థానంలో నియమించబడ్డాడు, ఇది అధికారాన్ని ఏకీకృతం చేయగల బలమైన సైనిక నాయకుడి ఆవిర్భావాన్ని సూచిస్తుంది. తదనంతరం, *హసెంగ్చా సెంగ్ఫాంగ్* (వంశం) ఉద్భవించింది, ఖోరఫా (1520 లో దిమాపూర్) తో ప్రారంభించి, డిమాసా రాజులు 19 వ శతాబ్దం వరకు మైబాంగ్, ఖాస్పూర్‌లోని హచెంగ్చా నుండి వంశపారంపర్యంగా వచ్చారు.

వివిధ సంప్రదాయాలు, పురాణాల దృష్ట్యా, దిమాసా రాజ్యం ప్రారంభ చరిత్రకు విశ్వసనీయమైన వనరులు బురంజీలలో ఇవ్వబడ్డాయి, అయినప్పటికీ అవి ప్రధానంగా అహోం, దిమాసా రాజ్యాల మధ్య జరిగిన యుద్ధాల కథనాలు.

### ప్రారంభ చరిత్ర
డిమాసాల చారిత్రక వృత్తాంతాలు అహోం వృత్తాంతాలలో ప్రస్తావనలతో ప్రారంభమవుతాయిః బురంజీ ఒక కథనం ప్రకారం, మొదటి అహోం రాజు సుకఫా (r. 1228-1268) తిరాప్ ప్రాంతంలో (ప్రస్తుతం అరుణాచల్ ప్రదేశ్) ఒక కచారి సమూహాన్ని ఎదుర్కొన్నాడు, వారు తమ అధిపతితో కలిసి మోహుంగ్ (ఉప్పు నీటి బుగ్గలు) అనే ప్రదేశాన్ని నాగాలకు కోల్పోయి, వారు దిఖౌ నది సమీపంలో స్థిరపడ్డారని ఆయనకు సమాచారం ఇచ్చారు. ఇది, అహోమ్ రాకకు ముందు, కచారి డొమైన్ తూర్పు సరిహద్దు మోహోంగ్ లేదా నామ్డాంగ్ నది (అస్సాంలోని జాయ్పూర్ సమీపంలో) వరకు డిచాంగ్ నది దాటి విస్తరించిన సంప్రదాయానికి మద్దతు ఇస్తుంది. స్థావరం పెద్దదిగా ఉన్నందున, బరాహి, మోరన్ రాజకీయాలతో స్థిరపడటానికి ముందు వారితో సంభాషించకూడదని సుకాఫా నిర్ణయించుకున్నాడు. సుకఫా వారసుడు సుతేఫ (r. 1268-1281) పాలనలో అహోమ్లు ఈ దిమాసా సమూహంతో చర్చలు జరిపారు, వారు అప్పటికి సుమారు మూడు తరాలుగా దిఖౌ, నామ్డాంగ్ మధ్య ప్రాంతంలో ఉన్నారు, దిమాసా సమూహం దిఖౌ నదికి పశ్చిమాన మారింది. డిమాసాల ఈ వివిక్త ప్రారంభ వృత్తాంతాలు వారు తూర్పున దిఖు నది, పశ్చిమాన కొలాంగ్ నది మధ్య ప్రాంతాన్ని నియంత్రించారని, 13 వ శతాబ్దం చివరి నుండి ధన్సిరి లోయ,  ఉత్తర కచార్ కొండలను కలిగి ఉన్నారని సూచిస్తున్నాయి.

## దిమాపూర్‌లో
అహోం భాష బురంజీలు *దిమా* రాజులను ఖున్ తిమిసా అని పిలుస్తారు, మొదట వారిని దిమాపూర్ ఉంచారు, ఇక్కడ తిమిసా అనేది దిమాసా అపభ్రంశం. దిమాసా రాజ్యం వారి చరిత్రను నమోదు చేయలేదు, ప్రారంభ సమాచారం చాలా వరకు ఇతర వనరుల నుండి వచ్చింది. ఉదాహరణకు, 1490లో అహోం రాజు సుహెన్‌ఫా (1488–93) టాంగ్సు వద్ద ఒక ఫార్వర్డ్ పోస్ట్‌ను సృష్టించాడని, దిమాసాలు కమాండర్‌ను, 120 మందిని చంపినప్పుడు అహోంలు దిమాసా రాజుకు ఇతర బహుమతులతో పాటు ఒక యువరాణిని అందించడం ద్వారా శాంతి కోసం దావా వేశారని అహోం బురంజీలు నమోదు చేశారు. 13వ శతాబ్దం చివరలో కోల్పోయిన దిఖౌ నదికి తూర్పున ఉన్న ప్రాంతాన్ని డిమాసాలు తిరిగి పొందారు.

ఆయన మరణం తరువాత రాసిన శంకరదేవ *కచారీ* జీవిత చరిత్రలు దిమాసా ప్రజలు, రాజ్యానికి కచారి అనే పేరును ఉపయోగించాయి. 1516 లో అలిపుఖురి వద్ద ఉన్న బారో-భుయాన్స్ వారి కచారి పొరుగువారితో ఘర్షణకు దిగడంతో దిమాసా రాజు వారిపై దాడి చేయడానికి సిద్ధమవుతున్నాడు. ఇది శంకరదేవ, అతని బృందం మంచి కోసం ఈ ప్రాంతాన్ని విడిచిపెట్టడానికి దారితీసింది. కోచ్ రాజ్యంలో తన జీవితపు తరువాతి భాగంలో కూర్చిన విభాగంలో శంకరదేవ్ భాగవతం కచారి గురించి మొట్టమొదటి ప్రస్తావన కనుగొనబడింది, అక్కడ అతను దానిని *కిరాత* పర్యాయపదంగా ఉపయోగిస్తాడు. కచారి అనే పేరు మరొక ప్రారంభ ప్రస్తావన కఛారిర్ నియామం (తామ్రధ్వజ్ నారాయణ్ (r 1697-1708???)  పాలనలో కూర్చిన *కాచారిర్ నియం* ( *కాచారిల నియమాలు* ) నుండి వచ్చింది , ఆ సమయంలో దిమాసా పాలకులు ఇప్పటికీ మైబాంగ్‌లో పాలించారు.

శత్రువులపై నిర్ణయాత్మక విజయాన్ని గుర్తుచేసుకునే 1520 నాటి నాణెం చారిత్రక రాజ్యానికి తొలి ప్రత్యక్ష సాక్ష్యాలలో ఒకటి. అహోం బురంజిలలో కఛారీలతో ఎటువంటి సంఘర్షణ ప్రస్తావిం*[[చండి|చండీ]]* కాబట్టి, శత్రువు బిస్వా సింఘా నూతన కోచ్ రాజ్యం అయి ఉండవచ్చని ఊహించబడింది. రాజు వంశం గురించి ప్రస్తావన లేదు కానీ హచెంగ్సా అనే బోరో-గారో పేరు ప్రస్తావన 1520 నాటికి తగిన క్షత్రియ వంశం ఇంకా సృష్టించబడలేదని సూచిస్తుంది. బ్రహ్మపుత్ర లోయ నుండి వచ్చిన మొదటి హిందూ నాణెం, ఇది బెంగాల్, త్రిపుర ముస్లిం సుల్తానుల నాణేల అదే బరువులు & కొలతలను అనుసరించింది, వారి ప్రభావాన్ని సూచిస్తుంది.

ఈ రాజ్యం మింగ్ రాజవంశం (1368-1644) వంటి పురాతన సినిటిక్ నెట్‌వర్క్‌లలో భాగంగా ఉండవచ్చు.

### దిమాపూర్ పతనం
సుహుంగ్ముంగ్ చుటియా రాజ్యాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న వెంటనే, అహోం రాజు, 1490లో డిమాసా రాజ్యానికి కోల్పోయిన భూభాగాన్ని తిరిగి పొందాలని నిర్ణయించుకున్నాడు, 1526లో తన సైన్యాధిపతి కాన్-సెంగ్ను మారంగి వరకు పంపాడు. రెండు రాజ్యాలు శాంతిని నెలకొల్పి, ధన్సిరి నదిని సరిహద్దుగా కొనసాగించాలని నిర్ణయించుకున్నాయి. ఈ శాంతి కొనసాగలేదు, ధన్సిరి వెంట మోహరించిన కచారి దళానికి వ్యతిరేకంగా ముందుకు సాగుతున్న అహోం దళాల మధ్య పోరాటం జరిగింది-కచారీలు మొదట్లో విజయవంతమయ్యారు, కానీ వారు మరంగి వద్ద భారీ నష్టాన్ని చవిచూశారు, మళ్లీ అసౌకర్య ప్రతిష్టంభన ఏర్పడింది. 1531లో అహోమ్ దాడి చేయడంతో మారంగి వద్ద కొత్తగా నిర్మించిన అహోమ్ కోటపై దాడి చేసి ఖోరఫా సోదరుడు డెట్చా ప్రాణాలు కోల్పోయాడు. అహోం రాజు, సైనికాధికారి ఇద్దరూ నెంగురియా కోటపై దాడి చేయగా, కచారి రాజు తన సోదరుడితో కలిసి పారిపోవాల్సి వచ్చింది. కాన్-సెంగ్ ఆధ్వర్యంలో అహోమ్ల దళం దిమాపూర్కు చేరుకుంది, ఆ తరువాత మునుపటి రాజు కుమారుడు డెర్సాంగ్, నెంగురియా వద్ద సుహుంగ్ముంగ్ వద్దకు వచ్చి దిమాసా సింహాసనానికి తన వాదనను సమర్పించాడు. ఆ తరువాత అహోమ్లు దిమాసా రాజును థాపితా-సంచిత (స్థాపించబడిన & సంరక్షించబడినది) గా పేర్కొన్నారు, బెంగాల్ నుండి వచ్చిన తుర్కో-ఆఫ్ఘన్ కమాండర్ తుర్బాక్ దాడిలో ఉన్నప్పుడు అహోం రాజ్యానికి మద్దతు ఇచ్చింది.

కానీ డెచుంగ్ (డెర్సోంగ్ఫా అని కూడా పిలుస్తారు) కాడిని విసిరేయడానికి ప్రయత్నించినప్పుడు సుహుంగ్ముంగ్ డెచుంగ్కు వ్యతిరేకంగా ముందుకు సాగాడు, అతన్ని బంధించి చంపి, ఆపై ముందుకు వెళ్లి 1536లో దిమాపూర్ను ఆక్రమించాడు. ఆ తరువాత డిమాసాస్ పాలకులు దిమాపూర్ను విడిచిపెట్టారు.

## దిమాపూర్‌లో సాంస్కృతిక అనుబంధాలు

సుహుంగ్‌ముంగ్ ఆక్రమించిన అదే నగరమైన దిమాపూర్ వద్ద ప్రస్తుత శిధిలాలలో మూడు వైపులా పొడవైన ఇటుక గోడ, నాల్గవ వైపున నీటి ట్యాంకులతో ధన్సిరి నది ఉన్నాయి-ఇది గణనీయమైన పరిమాణంలో ఉన్న నగరాన్ని సూచిస్తుంది. ప్రస్తుతం ఉన్న ప్రవేశ ద్వారం కూడా ఇటుకలతో నిర్మించబడింది  బెంగాల్ ఇస్లామిక్ నిర్మాణ శైలిని ప్రదర్శిస్తుంది. ఈ శిధిలాలలో అర్ధగోళ శిఖరాలతో కూడిన ఆసక్తికరమైన చెక్కిన 12 అడుగుల పొడవైన ఇసుకరాయి స్తంభాలు, జంతువులు & పక్షుల ప్రాతినిధ్యాలతో ఆకులు గల చెక్కడాలు ఉన్నాయి, కాని హిందూ ప్రభావాన్ని ప్రదర్శించని మానవులు లేరు. వీరవిజయ్ నారాయణ్ జారీ చేసిన 1520 వెండి నాణెం  సంస్కృత గుర్తులు ఉన్నప్పటికీ, బురంజిలలో నమోదు చేయబడిన 1536 నాటి పరిశీలనలు, అలాగే 1874 నాటి వలస పరిశీలనలు నుండి ఈ నగరానికి బ్రాహ్మణ ప్రభావం సంకేతం లేదు.

1536లో దిమాపూర్ పతనం తరువాత 22 సంవత్సరాల మధ్యకాలం కొనసాగింది, రికార్డులలో రాజు గురించి ప్రస్తావించబడలేదు. 1558 లేదా 1559లో డెట్సుంగ్ కుమారుడు మదనకుమార నిర్భయ నారాయణ అనే పేరుతో సింహాసనాన్ని అధిష్టించి, ఉత్తర కచార్ కొండలలోని మైబాంగ్ వద్ద తన రాజధానిని స్థాపించాడు. దిమాపూర్ నుండి మైబాంగ్ వరకు కచారి ప్రజలందరూ పాలకులతో పాటు వెళ్ళలేదు-మైదానాల్లో మిగిలిపోయిన వారు భాష, ఆచారాలలో స్వతంత్రంగా అభివృద్ధి చెందారు. మైబాంగ్ చుట్టుపక్కల ఉన్న కొండలలో, దిమాసా పాలకులు అప్పటికే స్థిరపడిన నాగ, కుకీ ప్రజలను ఎదుర్కొన్నారు, వారు దిమాసా పాలనను అంగీకరించారు.

1520లో దిమాపూర్ నుండి విడుదల చేసిన నాణెంలో కోరాఫా, తనతో తన సంబంధాన్ని పేర్కొనకుండా హాచెంగ్సా శత్రువులను ఓడించానని పేర్కొన్నాడు, అయితే నిర్భయ నారాయణ, మైబాంగ్లోని అతని వారసులు తమ నాణేలలో తాము హాచెన్సా కుటుంబానికి చెందినవారమని పేర్కొన్నారు, తద్వారా దస్తావేజు నుండి జననం వరకు చట్టబద్ధత విధానంలో మార్పును సూచిస్తుంది.  మరోవైపు, మైబాంగ్ నుండి దిమాసా రాజులను 16వ శతాబ్దం నుండి దిమాసా రాజ్యం వెలుపల ఉన్నవారు నిశ్చల వ్యవసాయం చేసేవారు, ఇప్పటికే బ్రాహ్మణవాదాన్ని అనుభవించిన వారు హెరెంబా ప్రభువుగా నమోదు చేశారు.

### కోచ్ దండయాత్ర
1564లో అహోంలను లొంగదీసుకున్న తరువాత, కోచ్ కమాండర్ చిలారై మారంగిపై ముందుకు సాగి, డిమరువాను లొంగదీసి, చివరకు దిమాసా రాజ్యంపై ముందుకు సాగి ఉండవచ్చు, అప్పుడు బహుశా దుర్లభ్ నారాయణ్ లేదా&#x2D;&#x20;&#xC05;&#xC28;&#xC3F;&#x2E; పూర్వీకుడు నిర్భయ నారాయణ్ ఆధ్వర్యంలో ఉండి, దానిని కోచ్ రాజ్యం భూస్వామ్య రాజ్యంగా మార్చాడు. ఈ ప్రచారం సంబంధాలను పునర్నిర్మించింది. ఆ కాలపు రాజకీయ నిర్మాణాల మధ్య ప్రాదేశిక నియంత్రణలను పునర్వ్యవస్థీకరించింది. డిమాసా రాజ్యానికి భూస్వామ్యంగా ఉన్న డిమరువాను జైంతియా రాజ్యా వ్యతిరేకంగా చిలారై ఏర్పాటు చేశారు. అప్పటికే లొంగిపోయి&#x2D;&#x20;&#xC05;&#xC28;&#xC3F;&#x2E; రాజ్యం డిమాసా రాజ్యంపై పట్టు బలహీనపడింది. ఇంకా, చిలారై త్విప్రా రాజును ఓడించి చంపి, అతని నుండి కచార్ ప్రాంతాన్ని ఆక్రమించి, అక్కడ బ్రహ్మపూర్ (అతని సోదరుడు కమల్ నారాయణ్ ఆధ్వర్యంలో ఖాస్పూర్) వద్ద కోచ్ పరిపాలనను స్థాపించాడు-ఈ ప్రాంతం 18వ శతాబ్దంలో దిమసా పాలనకు కేంద్రంగా ఉండేది. వార్షిక కప్పం పరిమాణం - డెబ్బై వేల రూపాయలు, వెయ్యి బంగారు మొహర్లు & అరవై ఏనుగులు -కచారి రాష్ట్రం సాధనకు సాక్ష్యంగా ఉన్నాయి.

డిమారువా ప్రాంతంపై జయంతియా రాజ్యం జరిగిన వివాదం యుద్ధానికి దారితీసింది, దీనిలో జయంతియాలు ఓడిపోయారు. జైంతియా రాజు ధన్ మాణిక్ మరణం తరువాత, దిమాసా రాజు సత్రుదామన్ జైంతియా రాజ్యం సింహాసనంపై జాసా మాణిక్‌ను నియమించాడు, అతను 1618లో దిమసా కచారీలను మరోసారి అహోంలతో ఘర్షణకు గురిచేయడానికి సంఘటనలను తారుమారు చేశాడు. అత్యంత దిమాసా శక్తివంతమైన రాజు అయిన సత్రుదామన్ నాగావ్ జిల్లా డిమారువా, ఉత్తర కచార్, ధన్సిరి లోయ, కచార్ మైదానాలు, తూర్పు సిల్హెట్ ప్రాంతాలను పరిపాలించాడు. సిల్హెట్‌ను జయించిన తర్వాత, అతను తన పేరు మీద నాణేలను ముద్రించాడు.

బర్డర్పన్ నారాయణ్ పాలన నాటికి (1644 లో పాలన) దిమాసా పాలన ధన్సిరి లోయ నుండి పూర్తిగా ఉపసంహరించుకుంది.  అది రాజ్యానికి అహోం రాజ్యానికి మధ్య అడ్డంకిగా ఏర్పడి అడవికి తిరిగి వచ్చింది.

వారసుడైన రాజు తామ్రధ్వజ్ స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించినప్పుడు, అహోం రాజు రుద్ర సింఘా 71,000 మంది సైనికులతో మైబాంగ్పై దాడి చేయడానికి తన సైనికాధికారులలో ఇద్దరిని నియమించి, 1706లో దాని కోటలను నాశనం చేశాడు. తమర్ధ్వాజ్ జయంతియా రాజ్యానికి పారిపోయాడు, అక్కడ అతను జయంతియా రాజ్య రాజు చేత మోసపూరితంగా ఖైదు చేయబడ్డాడు, ఖైదు చేయబడిన తరువాత అతను సహాయం కోసం అస్సాం రాజు వద్దకు దూతలను పంపాడు, దీనికి ప్రతిస్పందనగా రుద్ర సింఘా 43,000 మందికి పైగా సైనికులతో తన సైనికాధికారులను జయంతియా రాజ్యం దాడి చేయడానికి నియమించాడు. జయంతియా రాజును బంధించి రుద్ర సింఘా ఆస్థానానికి తీసుకువెళ్లారు, అక్కడ జయంతియా రాజు లొంగిపోయాడు, దిమాసా రాజ్యం, జయంతియా రాజ్యం భూభాగాలు అహోం రాజ్యం విలీనం చేయబడ్డాయి.

### రాష్ట్ర నిర్మాణం
చారీలకు మూడు పాలక వంశాలు (సెంఫాంగ్‌లు) ఉన్నాయి: బోడోసా (ఒక పాత చారిత్రక వంశం), థావోసెంగ్సా (రాజులు చెందిన వంశం),  హాస్యుంగ్సా (రాజు బంధువులు చెందిన వంశం).

మైబాంగ్‌లోని రాజుకు బార్భందరి అనే అధిపతి నేతృత్వంలోని మంత్రి మండలి (పాత్ర  భండారి ) తన రాష్ట్ర విధుల్లో సహాయం చేసేది . ఈ కార్యాలయాలను, ఇతర రాష్ట్ర కార్యాలయాలను దిమాసా సమూహంలోని వ్యక్తులు నిర్వహించేవారు, వారు తప్పనిసరిగా హిందూమతంలోకి మార్చబడలేదు. దిమాసా ప్రజలలో సెంగ్‌ఫాంగ్ అని పిలువబడే దాదాపు 40 వంశాలు ఉన్నాయి, వీటిలో ప్రతి ఒక్కటి రాజును ఎన్నుకోగల శక్తివంతమైన సంస్థ అయిన మెల్ అని పిలువబడే రాజ సభకు ఒక ప్రతినిధిని పంపాయి . ప్రతినిధులు సెంగ్‌ఫాంగ్ హోదా ప్రకారం మెల్ మండపం (కౌన్సిల్ హాల్)లో కూర్చుంటారు, ఇది రాజ శక్తులకు ప్రతిరూపంగా ఉపయోగపడుతుంది.

కాలక్రమేణా, సెంగ్ఫాంగ్లు ఐదు రాజ సెంగ్ఫాంగ్స్తో క్రమానుగత నిర్మాణాన్ని అభివృద్ధి చేశారు, అయితే చాలా మంది రాజులు హాసెంగా (హస్నుసా) వంశానికి చెందినవారు. కొన్ని వంశాలు రాష్ట్ర మంత్రులు, రాయబారులు, దుకాణదారులు, ఆస్థాన రచయితలు,  ఇతర బ్యూరోక్రాట్లకు ప్రత్యేక సేవలను అందించాయి. చివరికి వృత్తిపరమైన సమూహాలుగా అభివృద్ధి చెందాయి, ఉదా.

17వ శతాబ్దం నాటికి, దిమాసా కచారి పాలన కచార్ మైదానాల వరకు విస్తరించింది. మైదాన ప్రజలు దిమాసా కచారి రాజు ఆస్థానాలలో నేరుగా పాల్గొనలేదు. అవి ఖేల్ల ప్రకారం నిర్వహించబడ్డాయి, రాజు న్యాయం చేసి, *ఉజిర్* అనే అధికారి ద్వారా ఆదాయాన్ని సేకరించాడు. మైదాన ప్రజలు దిమాసా కచారి రాజసభలో పాల్గొనకపోయినప్పటికీ, ధర్మధి గురువు, ఆస్థానంలోని ఇతర బ్రాహ్మణులు గణనీయమైన ప్రభావాన్ని చూపారు, ముఖ్యంగా 18వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో.

## ఖాస్పూర్‌లో

మధ్యయుగ కాలంలో, కామరూప రాజ్యం పతనం తరువాత, ఖాస్పూర్ ప్రాంతం మొదట త్రిపుర రాజ్యం భాగంగా ఉండేది, దీనిని 16వ శతాబ్దంలో కోచ్ రాజు చిలారై స్వాధీనం చేసుకున్నాడు. ఈ ప్రాంతాన్ని చిలారై రాజు సోదరుడు కమల్నారాయణ్ అనే ఉపనది పాలకుడు పాలించాడు. సుమారు 18వ శతాబ్దంలో ఖాస్పూర్ చివరి కోచ్ పాలకుడు భీమ సింఘాకు పురుష వారసుడు లేడు. ఆయన కుమార్తె కాంచనీ, మైబాంగ్ రాజ్యానికి చెందిన దిమాసా యువరాజు లక్ష్మీచంద్రను వివాహం చేసుకుంది. చివరి కోచ్ రాజు భీమ్ సింఘా మరణించిన తరువాత డిమాసాలు ఖాస్పూర్కు వలస వచ్చారు, తద్వారా రెండు రాజ్యాలను గోపీచంద్రనారాయణ రాజు ఆధ్వర్యంలో కచారి రాజ్యంగా విలీనం చేశారు, ఎందుకంటే ఖాస్పూర్ రాజ్యం నియంత్రణ రాజ వివాహం నుండి వారసత్వంగా మైబాంగ్ రాజ్య పాలకుడికి వెళ్లి ప్రస్తుత సిల్చార్ సమీపంలో ఉన్న ఖాస్పూర్లో వారి రాజధానిని స్థాపించింది. 1745లో కచారి రాజ్యంలో విలీనం కావడంతో ఖాస్పూర్ కోచ్ పాలకుల స్వతంత్ర పాలన ముగిసింది. ఖాస్పూర్ అనేది కోచ్పూర్ అనే పదానికి చెడిపోయిన రూపం. . గోపీచంద్రనారాయణ (r. 1745-1757 హరిచంద్ర (r. 1790లో, అధికారిక మతమార్పిడి చర్య జరిగింది, గోపీచంద్రనారాయణ, అతని సోదరుడు లక్ష్మీచంద్రనారాయణ క్షత్రియ కులానికి చెందిన హిందువులుగా ప్రకటించబడ్డారు.

కృష్ణచంద్ర పాలనలో అనేక మంది మోమరియా తిరుగుబాటుదారులు కచార్ రాష్ట్రంలో ఆశ్రయం పొందారు. తిరుగుబాటుదారులకు ఆశ్రయం కల్పించినందుకు అహోమ్లు దిమాసా ను నిందించారు, ఇది 1803 నుండి 1805 వరకు అహోమ్లు డిమాసాల మధ్య అనేక చిన్న చిన్న ఘర్షణలకు దారితీసింది.

బర్మీస్ సైన్యానికి వ్యతిరేకంగా మణిపూర్ రాజు కృష్ణ చంద్ర ధ్వజ నారాయణ్ హస్ను కచారి సహాయం కోరాడు. రాజు కృష్ణ చంద్రుడు బర్మీస్‌ను యుద్ధంలో ఓడించాడు, బదులుగా మణిపురి యువరాణి ఇందుప్రభను ఇచ్చాడు. ఆయన ఇప్పటికే రాణి చంద్రప్రభను వివాహం చేసుకున్నందున,  యువరాణిని తన తమ్ముడు గోవింద చంద్ర హస్నుతో వివాహం చేయమని కోరాడు. 

### సంస్కృతీకరణ
ఖాస్పూర్‌లో హిందూ బ్రాహ్మణులు నిర్మించిన కల్పితమైన కానీ విస్తృతంగా విశ్వసించబడే పురాణం ఈ క్రింది విధంగా ఉందిః పాండవులు వనవాసంలో ఉన్నప్పుడు, వారు కచారి రాజ్యానికి వచ్చారు, అక్కడ భీముడు హిడింబి (హిడింబా సోదరి) తో ప్రేమలో పడ్డాడు. భీముడు గంధర్వ వ్యవస్థ ప్రకారం యువరాణి హిడింబిని వివాహం చేసుకున్నాడు, యువరాణి హిడంబి కి ఘటోత్కచ అనే కుమారుడు జన్మించాడు. ఆయన అనేక దశాబ్దాల పాటు కచారి రాజ్యాన్ని పరిపాలించాడు. ఆ తరువాత, ఆయన వంశానికి చెందిన రాజులు "*దిలావో*" నది (ఆంగ్లంలో "పొడవైన నది" అని అనువదించబడినది) విస్తారమైన భూమిని శతాబ్దాలుగా క్రీ. శ. 4వ శతాబ్దం వరకు పరిపాలించారు.

## బ్రిటిష్ ఆక్రమణ
19వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో అహోమ్ రాజ్యంతో పాటు దిమాసా కచారి రాజ్యం బర్మీస్ ఆక్రమణలోకి వచ్చింది. 1826లో యండబో ఒప్పందం తరువాత చివరి రాజు గోవింద చంద్ర హస్ను బ్రిటిష్ వారు పునరుద్ధరించారు, కానీ కొండ ప్రాంతాలను పాలించిన సేనాపతి తులారంను లొంగదీసుకోలేకపోయారు. సేనాపతి తులారం దిమాసా డొమైన్ దక్షిణాన మహూర్ నది, నాగా కొండలు, పశ్చిమాన దోయాంగ్ నది, తూర్పున ధన్సిరి నది, ఉత్తరాన జమునా, దోయాంగ్. 1830లో గోవింద చంద్ర హస్ను మరణించాడు. 1832లో సేనపాటి  తులారామ్ థావోసేన్‌కు పింఛను ఇవ్వబడింది, అతని ప్రాంతాన్ని బ్రిటిష్ వారు స్వాధీనం చేసుకుని చివరికి ఉత్తర కచార్ జిల్లాగా మార్చారు, 1833లో గోవింద చంద్ర భూభాగాన్ని కూడా జతచేసి కచార్ జిల్లాను ఏర్పాటు చేశారు.

## రాజా గోవింద చంద్ర తరువాత
బ్రిటీష్ వారు దిమాస కచారి రాజ్యాన్ని లోప సిద్ధాంతం కింద విలీనం చేశారు. బ్రిటిష్ ఆక్రమణ సమయంలో, ఈ రాజ్యంలో నాగావ్, కర్బి ఆంగ్లాంగ్ ఉత్తర కచార్ (దిమా హసావో కచార్ & మణిపూర్ జిరి సరిహద్దు) భాగాలు ఉండేవి.

## పాలకులు

## మూలాలు

వర్గం:అసోం చరిత్ర
వర్గం:అసోం
## ప్రస్తావనలు

* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*