తమిళనాడులో భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమం

18వ శతాబ్దం నుండి మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలోని తమిళం మాట్లాడే జిల్లాల్లో భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమానికి సుదీర్ఘ చరిత్ర ఉంది.

పులి తేవర్, వీరమంగై వేలు నాచియార్, ముత్తు వడుగనాథ పెరియవుదయ తేవర్, ఒండివీరన్, మరుడు సోదరులు, వీరపాండియ కట్టబొమ్మన్, వీరన్ సుందరలింగం, ఊమైత్తురై, మావీరన్ అళగుముత్తు కోనే, చిన్న అళగుముత్తు కోణే, వెల్లూరు సిపాయిలు వంటి పురాణ తిరుగుబాట్లు బ్రిటిష్ వారికి మొదటి ప్రతిఘటనను అందించాయి. 19వ శతాబ్దంలో హింసాత్మక తిరుగుబాట్లు జరగలేదు, కానీ గజులు లక్ష్మీనారసు చెట్టి, జాన్ బ్రూస్ నార్టన్, ఎర్డ్లీ నార్టన్, సర్ టి. ముత్తుస్వామి అయ్యర్, పి. రంగయ్య నాయుడు, జి. సుబ్రమణ్య అయ్యర్, సర్ ఎస్. సుబ్రమణ్య అయ్యార్, సి. జంబుళింగం ముదలియార్, సేలం రామస్వామి ముదలియార్. ఎస్. రామస్వామి ముడలియార్, టి. ఎం. జంబుళంగం ముదలియర్, తిరుప్పూర్ కుమారన్, ఎం. వీరరాఘవచారియార్, సి. కరుణాకర మీనన్ వంటి భారత స్వాతంత్ర్య కార్యకర్తలచే నిరంతర ఆందోళనలు జరిగాయి. 1900 ల ప్రారంభంలో ఉగ్రవాదం కొంతకాలం విరామం తరువాత, తమిళనాడు నుండి స్వాతంత్ర్య కార్యకర్తలు మహాత్మా గాంధీ అహింసాత్మక సూత్రాలను స్వీకరించారు. ఈ ప్రాంతంలోని ముఖ్యమైన గాంధీవాద నాయకులలో సి. రాజగోపాలాచారి, కె. కామరాజ్, ఎస్. సత్యమూర్తి ఉన్నారు.

భారత జాతీయవాద ఉద్యమానికి సమకాలీనమైన బ్రిటిష్ అనుకూల రాజకీయ పార్టీలు, ఉద్యమాలు కూడా ఉన్నాయి, వీటిలో అత్యంత ప్రముఖమైనది జస్టిస్ పార్టీ. కొంతమంది ముఖ్యమైన బ్రిటిష్ అనుకూల నాయకులు పి. త్యాగరాయ చెట్టి, వి. ఎస్. శ్రీనివాస శాస్త్రి, పనాగల్ రాజు.

## యూరోపియన్ శక్తులతో ప్రారంభ సంబంధాలు
యూరోపియన్ ప్రయాణికులు, వ్యాపారులు కనీసం 1వ సహస్రాబ్ది నుండి తమిళనాడుతో సంబంధాలు కలిగి ఉన్నారు.

## బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ  మూలం & పెరుగుదల
స్కాట్లాండ్‌కు చెందిన జేమ్స్ VI, ఇంగ్లాండ్‌కు చెందిన I తరపున సర్ థామస్ రో మొఘల్ చక్రవర్తి జహంగీర్ జరిపిన చర్చల తరువాత, 1600లో ఒక చార్టర్ ద్వారా స్థాపించబడిన బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ, భారతదేశం అంతటా కర్మాగారాలు లేదా వాణిజ్య స్థావరాలను ప్రారంభించింది. దక్షిణాన మొట్టమొదటి మసులిపట్నం కర్మాగారం 1612లో ప్రారంభించబడింది. తరువాత పులికాట్, ఆర్మగాన్ వద్ద కర్మాగారాలు స్థాపించబడ్డాయి. 1639లో కఠినమైన వాతావరణ పరిస్థితుల కారణంగా మసులిపట్నం కర్మాగారాన్ని చంద్రగిరి రాజు నుండి కొత్తగా కొనుగోలు చేసిన ప్రదేశానికి తరలించారు. ప్రణాళికాబద్ధమైన పరిపాలనా స్థావరం, కోట కొన్ని బ్రిటిష్ నివాసాలు ఏర్పాటు చేయబడ్డాయి. కొత్త స్థావరం నుండి పెరిగిన మద్రాస్ నగరం, తమిళనాడులో స్థాపించబడిన మొదటి బ్రిటిష్ వాణిజ్య స్థావరంగా మారింది. ఫోర్ట్ సెయింట్ జార్జ్ ఏజెన్సీ 1640లో స్థాపించబడింది, 1652లో ప్రెసిడెన్సీగా అప్‌గ్రేడ్ చేయబడింది, కానీ 1655లో దానిని తగ్గించి, 1684లో మరోసారి అప్‌గ్రేడ్ చేయబడింది.

ప్రారంభ సంవత్సరాల్లో, దక్షిణ భారతదేశంలో బ్రిటిష్ వారు ప్రధానంగా వాణిజ్యంపై దృష్టి పెట్టారు, ప్రాదేశిక విస్తరణపై కాదు. అందువల్ల, వారు అరుదుగా సైనిక దురాక్రమణ చర్యలకు పాల్పడ్డారు. అయితే, ఫ్రెంచ్ ప్రభావం వేగంగా పెరగడం వల్ల మద్రాసులోని బ్రిటిష్ వారు స్థానిక రాజకీయాల్లో జోక్యం చేసుకోవలసి వచ్చింది, చర్చలు, పొత్తులు లేదా మరింత శక్తివంతమైన మార్గాల ద్వారా ఈ ప్రాంతంలో తమను తాము నిరూపించుకోవలసి వచ్చింది. 1746లో బ్రిటిష్ వారిపై ఫ్రెంచ్ విజయం, వారు మద్రాసును ఆక్రమించడం వలన బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ రెగ్యులర్ స్టాండింగ్ సైన్యాన్ని ఏర్పాటు చేయాల్సి వచ్చింది, అయితే మూడు సంవత్సరాల తరువాత మద్రాసు బ్రిటిష్ వారికి తిరిగి ఇవ్వబడింది.

చివరికి, కర్ణాటక యుద్ధాలు అని పిలువబడే సుదీర్ఘ యుద్ధాల పరంపరలో ఫ్రెంచ్ ఓడిపోయింది, 1774లో పాండిచ్చేరి పతనంతో భారతదేశంలో వారి ప్రభావం వాస్తవంగా అదృశ్యమైంది. ఫ్రెంచివారిని నిర్మూలించడమే కాకుండా, కర్ణాటక యుద్ధాలు ఈ ప్రాంతంలో బ్రిటిష్ ప్రతిష్టను, ప్రభావాన్ని కూడా బలోపేతం చేశాయి, ఎందుకంటే వారు ఫ్రెంచ్వారిపై ఆధిపత్యం చెలాయించే ప్రయత్నంలో స్థానిక యువరాజులతో సైనిక పొత్తులను ఏర్పాటు చేశారు. యువరాజులలో ఒకరు తమిళ దేశంలో అత్యంత ముఖ్యమైన, శక్తివంతమైన పాలకుడు, కర్ణాటక నవాబు, అతను రుణగ్రహీత అయ్యాడు, చివరికి బ్రిటిష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి పింఛనుదారుడు అయ్యాడు.

మద్రాసు కాకుండా తమిళనాడులో మొట్టమొదటి బ్రిటిష్ స్వాధీనం కడలూరు సమీపంలోని ఫోర్ట్ సెయింట్ డేవిడ్, ఇది 1690లో స్థాపించబడింది. బ్రిటిష్ వారు 1763లో చింగ్లెపుట్ జిల్లా, 1781లో దక్షిణ ఆర్కాట్ పై పన్ను హక్కులను పొందారు. మిగిలిన కర్ణాటక రాజ్యంతో పాటు ఈ రెండు జిల్లాలు 1801లో పూర్తిగా బ్రిటిష్ నియంత్రణలోకి వచ్చాయి. మూడవ మైసూర్ యుద్ధం టిప్పు సుల్తాన్ ఓడిపోయిన తరువాత 1793లో బారామహలను (సేలం, కోయంబత్తూర్, పశ్చిమ తమిళనాడు) బ్రిటిష్ వారికి అప్పగించగా, తంజావూరు మరాఠా పాలకుడు రెండవ సెర్ఫోజీ నుండి 1799లో తంజావూరు స్వాధీనం చేసుకున్నారు.

## బ్రిటిష్ విస్తరణకు ప్రతిఘటన
తూత్తుకుడి జిల్లాలోని కట్టలంకుళంకు చెందిన మావీరన్ అళగుముత్తు కోనే (1710-1757) తమిళనాడులో బ్రిటిష్ ఉనికికి వ్యతిరేకంగా ప్రారంభ స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు. కోనార్ కుటుంబంలో జన్మించిన ఆయన ఎట్టయపురం పట్టణంలో సైనిక నాయకుడు అయ్యాడు, అక్కడ బ్రిటిష్, మరుతనాయగం దళాలకు వ్యతిరేకంగా జరిగిన యుద్ధంలో ఓడిపోయాడు. అతను 1757లో తీవ్రమైన యుద్ధం తర్వాత బ్రిటిష్ దళాలచే  బంధించబడి ఉరితీయబడ్డారు. ఆయన జ్ఞాపకార్థం తమిళనాడు ప్రభుత్వం ప్రతి సంవత్సరం జూలై 11న పూజా కార్యక్రమాన్ని నిర్వహిస్తుంది. ఆయన జీవితం ఆధారంగా ఒక డాక్యుమెంటరీ చిత్రం 2012లో విడుదలైంది.

ఆయన మరణం తరువాత, 1757లో ఔద్యపురం పాలికార్లు బ్రిటిష్ వారికి పన్నులు విధించే కర్ణాటక నవాబు హక్కుకు వ్యతిరేకంగా పాశ్చాత్య పాలికార అధిపతుల సమాఖ్యకు నాయకత్వం వహించారు. బ్రిటిష్ వారు మదురై, తిరునెల్వేలి గవర్నర్గా ముహమ్మద్ యూసుఫ్‌ను నియమించి, తిరుగుబాటును అణచివేసే పనిని ఆయనకు అప్పగించడం ద్వారా ప్రతిస్పందించారు. యూసుఫ్ తూర్పు పాండియర్ అధిపతుల మద్దతును పొందాడు, చివరికి తిరుగుబాటుదారులను తగ్గించడంలో విజయం సాధించాడు. అయితే, తరువాత, ముహమ్మద్ యూసుఫ్ స్వయంగా బ్రిటిష్ వారిపై తిరుగుబాటు చేసి తిరుగుబాటు చేసి, బంధించి ఉరితీయబడ్డాడు. 1780లు, 1790లలో ధీరన్ చిన్నమలై వంటి తమిళ అధిపతులు, మరుతు పాండియార్ సోదరులు కూడా టిప్పు సుల్తాన్‌తో కలిసి బ్రిటిష్ వారికి వ్యతిరేకంగా పోరాడారు. మరుదు సోదరులు 1789 ఏప్రిల్‌లో శివగంగై సమీపంలోని కొల్లంగుడి వద్ద శక్తివంతమైన బ్రిటిష్ దళాన్ని ఓడించారు, ఉదయ పెరుమాళ్ గౌండర్ ప్రధాన సైన్యాధ్యక్షుడిగా ఉన్నారు.

తన రాజ్యాన్ని తిరిగి పొందిన కొద్దిమంది పాలకులలో ఒకరైన వేలు నాచియార్ మరో పది సంవత్సరాలు దానిని పరిపాలించారు. ఆమె ఒక సైన్యాన్ని ఏర్పాటు చేసి, 1780లో విజయవంతంగా పోరాడిన బ్రిటిష్ వారిపై దాడి చేయాలనే లక్ష్యంతో గోపాల నాయకర్, హైదర్ అలీలతో పొత్తు పెట్టుకుంది. బ్రిటిష్ వారు తమ మందుగుండు సామగ్రిని ఎక్కడ నిల్వ ఉంచారో వేలు నాచియార్ కనుగొన్నప్పుడు, ఆమె ఆత్మాహుతి దాడి ఏర్పాటు చేసింది. నమ్మకమైన అనుచరుడు కుయిలి, తన మీద నూనె పోసి, నిప్పంటించుకుని, గిడ్డంగిలోకి వెళ్ళాడు. బ్రిటిష్ ఆయుధాగారాన్ని పేల్చి చంపినప్పుడు మరణించిన ఆమె దత్తపుత్రి ఉదయ్యాల్ గౌరవార్థం వేలు నాచియార్ "ఉదయ్యాల్" అనే మహిళా సైన్యాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.

1799లో, పంచలంకురిచి బహుభార్యాత్వవాది కట్టబొమ్మన్ నాయక్, తన సోదరుడు ఊమదురై, పొరుగున ఉన్న కొన్ని బహుభార్యాత్వం గల వారితో కలిసి బ్రిటిష్ వారికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాటు చేశాడు. కొన్ని విజయవంతమైన కొట్లాటల తరువాత, పాంచాలంకురిచి చివరికి కంపెనీ దళాలచే ముట్టడించబడ్డాడు, కట్టబొమ్మన్ సుదీర్ఘ యుద్ధంలో ఓడిపోయాడు. కట్టబొమ్మన్,  అతని మిత్రులలో చాలా మందిని బంధించి ఉరితీశారు, పంచలంకురిచి కోట నేలమీద పడిపోయింది. అయితే, మరుతు పాండియార్ సోదరులు, కట్టబొమ్మన్ మిత్రపక్షాలు కొందరు పట్టుబడకుండా తప్పించుకున్నారు, ధీరన్ చిన్నమలైతో కలిసి బ్రిటిష్ వారికి వ్యతిరేకంగా రెండవ పాలిగర్ యుద్ధంలో పోరాడారు. తిరుగుబాటుదారులు మొదట్లో విజయవంతం అయినప్పటికీ, చిన్నమలై కల్నల్ మాకిస్కాన్‌పై తీవ్రమైన ఓటమిని చవిచూసినప్పటికీ, తిరుగుబాటు చివరికి 1802లో అణిచివేయబడింది, దాని నాయకులందరినీ బంధించి ఉరితీశారు. మరుతు పాండియార్ సోదరులు విరుపాచి వద్ద బ్రిటిష్ దళాలను ఓడించి, శివగంగైపై దాడిని తిప్పికొట్టారు, కాని చోళపురం వద్ద ఓడిపోయి పట్టుబడ్డారు. 1801 అక్టోబరులో ఇతర ఖైదీలతో పాటు ఈ సోదరులను ఉరితీశారు.

## వెల్లూరు తిరుగుబాటు

1806 జూలై 10న మద్రాసు నుండి 130 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న వెల్లూరు పట్టణంలో సిపాయి తిరుగుబాటు జరిగింది. హిందూ కుల గుర్తులు లేదా గడ్డాల వాడకాన్ని నియంత్రించే ఇటీవల ప్రవేశపెట్టిన చట్టం పట్ల వెల్లూరు దళం సిపాయిలు అసంతృప్తి చెందారు. 10 జూలై 1806న అర్ధరాత్రి తరువాత పూర్తి స్థాయి తిరుగుబాటు చెలరేగింది, వెల్లూరు కోట ఖైదు చేయబడిన టిప్పు సుల్తాన్ రెండవ కుమారుడు ఫతే హైదర్ రాజుగా పట్టాభిషేకం చేయబడ్డాడు. అయితే, పదిహేను నిమిషాల్లో సమీపంలోని ఆర్కాట్ పట్టణం నుండి బలగాలు వచ్చాయి, సర్ రోలో గిల్లెస్పీ తిరుగుబాటును విజయవంతంగా అణచివేశారు. పట్టుబడిన 100 మందికి పైగా సిపాయిలను క్యానిస్టర్ షాట్లతో పేల్చి చంపారు. మద్రాసు గవర్నర్ విలియం బెంటింక్ వెనక్కి పిలిపించి, ఆయన స్థానంలో నియమించారు. హిందూ మతపరమైన గుర్తులను నియంత్రించే చట్టాలను ఉపసంహరించారు.
thumb|వెల్లూరులో తిరుగుబాటును స్మరించుకుంటూ స్తంభం.
విలియం బెంటింక్ వెనక్కి పిలిపించి, ఆయన స్థానంలో నియమించారు. హిందూ మతపరమైన గుర్తులను నియంత్రించే చట్టాలను ఉపసంహరించారు. 

## మిషనరీ కార్యకలాపాలకు వ్యతిరేకత

19వ శతాబ్దంలో, భారతదేశంలోని బ్రిటిష్ పాలకులు క్రైస్తవ మతప్రచారకుల కార్యకలాపాలను చురుకుగా ఆమోదించారు, వారికి సాధికారత కల్పించడానికి, మతమార్పిడి అనుకూలంగా చట్టాలను రూపొందించారు. 1844లో, క్రైస్తవ మతమార్పిడులు వారి హిందూ పూర్వీకుల నుండి ఆస్తిని వారసత్వంగా పొందటానికి అనుమతించడానికి హిందూ చట్టాన్ని సవరించిన ఒక చట్టం ప్రవేశపెట్టబడింది. దాదాపు అదే సమయంలో, మద్రాసు విశ్వవిద్యాలయం పాఠ్యాంశాల్లో క్రైస్తవ వేదాంతశాస్త్రం తప్పనిసరి అంశంగా ప్రవేశపెట్టబడింది.

ప్రముఖ నీలిరంగు వ్యాపారి అయిన గాజులు లక్ష్మీనారసు చెట్టి ఆ చర్యలకు వ్యతిరేకంగా ప్రచారం ప్రారంభించి, 1846 అక్టోబరు 7న మద్రాసులో జరిగిన నిరసన సమావేశానికి అధ్యక్షత వహించారు. నిరసనకారులు యునైటెడ్ కింగ్డమ్లోని చట్టసభ సభ్యులు & సామాజిక, రాజకీయ కార్యకర్తలకు కూడా పిటిషన్ వేసి తమ మద్దతును నమోదు చేసుకున్నారు. చివరికి చట్టాలు ఉపసంహరించబడ్డాయి. చెట్టిని కంపానియన్ ఆఫ్ ది ఆర్డర్ ఆఫ్ ది స్టార్ ఆఫ్ ఇండియా గా చేసి, మద్రాసు శాసన మండలి రెండవ భారతీయుడిగా నామినేట్ చేశారు. భారత జాతీయ ఉద్యమంలో గణనీయమైన భాగస్వామ్యాన్ని కలిగి ఉన్న మద్రాస్ న్యాయవాది & ఇండోఫైల్ జాన్ బ్రూస్ నార్టన్ కూడా చెట్టికి అతని ప్రయత్నాలలో సహాయపడ్డారు.

1888 ఏప్రిల్లో మద్రాసు క్రిస్టియన్ కళాశాలలో ఒక బ్రాహ్మణ విద్యార్థి మతమార్పిడి మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో హిందువుల నుండి తీవ్ర నిరసనలకు దారితీసింది. మిషనరీలు నడిపే పాఠశాలలు,  కళాశాలల్లో సువార్త కార్యకలాపాలను ఎదుర్కోవడానికి జాతీయ పాఠశాలలను ప్రారంభించాలని ఆందోళనకారులు నిర్ణయించారు. ఇటీవల భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ స్థాపించిన భారతీయ జాతీయవాదులు చాలా మంది నాయకులు.

## హిందూ & మద్రాసు మహాజన సభ

19వ శతాబ్దంలో భారతీయ జాతీయవాదులు వార్తాపత్రికలు ప్రారంభించి, సామాజిక, రాజకీయ సంస్థలను ఏర్పాటు చేయడం ద్వారా తమ అభిప్రాయాలను, లక్ష్యాలను ప్రచారం చేశారు. క్రైస్తవ మిషనరీ ప్రచారాన్ని, బ్రిటిష్ అన్యాయాలను ఆరోపిస్తూ చెట్టి భారతదేశం నడుపుతున్న మొదటి వార్తాపత్రిక *ది క్రెసెంట్* ప్రారంభించారు. అయితే, తమిళనాడులో భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమ చరిత్రలో ప్రధాన పాత్ర పోషించిన వార్తాపత్రిక ఆంగ్ల భాషలో రాసిన *[[ది హిందూ]]*, దీనిని భారత స్వాతంత్ర్య కార్యకర్తలు జి. సుబ్రమణ్య అయ్యర్, ఎం. వీరరాఘవచారియార్, ఎన్. సుబ్బారావు పంతులు 1878లో మద్రాసు హైకోర్టు మొదటి భారతీయ న్యాయమూర్తిగా టి. ముత్తుస్వామి అయ్యర్ అభ్యర్థిత్వానికి మద్దతుగా ప్రారంభించారు. తరువాతి సంవత్సరాల్లో, *ది హిందూ* ప్రభుత్వ ఆర్థిక విధానాలపై తీవ్ర విమర్శలను ప్రారంభించింది.

1852లో చెట్టి స్థాపించిన మద్రాస్ నేటివ్ అసోసియేషన్, మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలో మొదటి భారతీయ రాజకీయ సంస్థ. మద్రాసు మహాజన సభ 1884 మే 16న మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి చెందిన ప్రముఖ భారతీయ నాయకులు మద్రాసు పి. రంగయ్యనాయుడు, సేలం రామస్వామి ముదలియార్, చింగ్లెపుట్ ఎం. వీరరాఘవచారియార్ స్థాపించారు. దీని వ్యవస్థాపకులు తరువాత భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌లో ప్రధాన పాత్రలు పోషించారు.

అలన్ ఆక్టేవియన్ హ్యూమ్ ప్రయత్నాల ద్వారా, భారత వైస్రాయ్ లార్డ్ రిపన్ ఆశీర్వాదంతో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ స్థాపించబడింది, 1885 డిసెంబర్ 28, 31 మధ్య బొంబాయిలోని తేజ్పాల్ సంస్కృత కళాశాలలో మొదటి సమావేశాన్ని నిర్వహించింది. మొదటి సమావేశానికి హాజరైన 72 మంది ప్రతినిధులలో 22 మంది మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీకి చెందినవారు.

భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మొదటి సమావేశానికి అధ్యక్ష పదవికి చెందిన రంగయ్యనాయుడు, ఎస్. సుబ్రమణ్య అయ్యర్, జి. సుబ్రమణ్య అయ్యర్లు వంటి ప్రముఖ ప్రజా ప్రముఖులు హాజరయ్యారు. అయితే, ఎర్డ్లీ నార్టన్, సేలం రామస్వామి ముదలియార్, సి. జంబుళింగం ముదలియార్. టి. మాధవరావు, ఆర్. రఘునాథరావు వంటి కొందరు ప్రముఖ వ్యక్తులు మొదటి సెషన్లో పాల్గొనలేదు. అయినప్పటికీ, థియోసాఫికల్ సొసైటీ సభ్యులు చురుకుగా ప్రచారం చేసిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్, ఎంతో వేగంగా అభివృద్ధి చెందింది, 1887లో జరిగిన కాంగ్రెస్ సమావేశం మద్రాసులో జరిగింది, దానికి మాధవరావు అధ్యక్షత వహించారు. సందర్శించే ప్రముఖులకు మద్రాసు గవర్నర్ లార్డ్ కొన్నెమారా స్వాగతం పలికారు. 1889లో, ఎర్డ్లీ నార్టన్, సేలం రామస్వామి ముదలియార్, భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ యుకె అధ్యాయాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి యునైటెడ్ కింగ్డమ్కు భారత ప్రతినిధి బృందానికి నాయకత్వం వహించారు.

1900 ల ప్రారంభం నుండి, భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ నాయకత్వం పి. ఎస్. శివస్వామి అయ్యర్, సి. శంకరన్ నాయర్, ఎం. కృష్ణన్ నాయర్, సి. పి. రామస్వామి అయ్యర్, ఎస్. శ్రీనివాస అయ్యంగార్ పి. త్యాగరాయ చెట్టి వంటి కొత్త తరం రాజకీయ నాయకులకు అందించబడింది. చివరికి కాలం గడిచేకొద్దీ, ఉత్తరం నుండి విప్లవాత్మక ఆలోచనల ప్రవాహంతో, ఉద్యమం హింసాత్మకంగా మారింది.

## రాడికల్స్ పెరుగుదల

1906లో సూరత్‌లో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ సమావేశంలో మితవాదులు, రాడికల్‌ల మధ్య చీలికతో పాటు తమిళనాడులో భారత స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలో మితవాదులు, తీవ్రవాద శక్తుల మధ్య చీలిక కూడా ఏర్పడింది. తీవ్రవాదులలో  బాల గంగాధర్ తిలక్ సుబ్రమణ్య భారతి, వి. ఓ. చిదంబరం పిళ్ళై ఉన్నారు.

భారతి ఒక అద్భుతమైన తమిళ కవి, రచయిత,  తరచుగా "తమిళనాడు జాతీయ కవి" గా పరిగణించబడ్డారు. *న్యూ ఇండియా*  *స్వదేశీమిత్రన్* లలో ఆయన తీవ్ర బ్రిటిష్ వ్యతిరేక రచనలు ప్రభుత్వ దృష్టిని ఆకర్షించాయి, ఇది అతని అరెస్టుకు వారెంట్ జారీ చేసి ఫ్రెంచ్ భూభాగమైన పాండిచ్చేరికి పారిపోవాలని ఆదేశించింది.

బ్రిటిష్ ఇండియాలో భారతీయులకు చెందిన మొట్టమొదటి షిప్పింగ్ కంపెనీ అయిన స్వదేశీ స్టీమ్ నావిగేషన్ కంపెనీని పిళ్ళై (వి. ఓ. సి.)స్థాపించాడు, షిప్పింగ్ పై బ్రిటిష్ గుత్తాధిపత్యాన్ని సవాలు చేయడానికి. ప్రారంభం నుండి, కంపెనీ బ్రిటిష్ నిర్వాహకులు  పోటీదారుల శత్రుత్వం & పక్షపాతాన్ని ఎదుర్కోవలసి వచ్చింది. చివరికి, కంపెనీని రద్దు చేసి, పిళ్ళైని జైలులో పెట్టారు.

వి. డి. సావర్కర్ సహచరుడు వి. వి. ఎస్. అయ్యర్ ఇండియా హౌస్ చేరి హిందూ-జర్మన్ కుట్ర పాల్గొన్నారు. 1911లో అయ్యర్ సహచరులలో ఒకరైన వంచినాథన్ త్రిచినోపోలీ జిల్లా కలెక్టర్ జనరల్ రాబర్ట్ ఆషే కాల్చి చంపాడు. తరువాత, అరెస్టు నుండి తప్పించుకోవడానికి వంచినాథన్ తనను తాను కాల్చుకున్నాడు.

మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో తమిళనాడులో తీవ్రవాద కార్యకలాపాలు పరాకాష్టకు చేరుకున్నాయి. సామాజిక సంస్కరణలు, భారతీయులకు హక్కులను పెంచాలని ప్రచారం చేస్తున్న  బ్రిటిష్ తత్వవేత్త అన్నీ బెసెంట్, భారతదేశానికి స్వయం పాలనను మంజూరు చేయమని బ్రిటిష్ ప్రభుత్వంపై ఒత్తిడి తీసుకురావడానికి 1915లో హోమ్ రూల్ లీగ్ ప్రారంభించారు. మద్రాసు గవర్నర్ లార్డ్ పెంట్లాండ్ ఆదేశాల మేరకు ఆమెను గృహ నిర్బంధంలో ఉంచారు, సర్ ఎస్. సుబ్రమణియన్ అయ్యర్, ముహమ్మద్ అలీ జిన్నా సుదీర్ఘ న్యాయ పోరాటం చేసిన తరువాత మాత్రమే ఆమెను విడుదల చేశారు.

రౌలట్ చట్టం, ఆ తరువాత జరిగిన జలియన్వాలా బాగ్ ఊచకోత మద్రాస్ ప్రెసిడెన్సీలోని తమిళ భాష మాట్లాడే జిల్లాల్లో ఆగ్రహాన్ని రేకెత్తించాయి. ఎస్. సుబ్రమణియన్ అయ్యర్ తన నైట్హుడ్, ఎస్. శ్రీనివాస అయ్యంగార్, తన సిఐఇని తిరిగి ఇచ్చారు.

## ద్వంద్వ పాల
1919 నాటి మోంటాగు-చెమ్స్‌ఫోర్డ్ సంస్కరణలు బెంగాల్, బొంబాయి, మద్రాసు మూడు ప్రెసిడెన్సీలలో ద్వైపాక్షిక పాలన వ్యవస్థను ప్రవేశపెట్టాయి. కొత్త సంస్కరణల ప్రకారం, 1920 నవంబరులో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీలో ఎన్నికలు జరిగాయి. ఎన్నికలను బహిష్కరించాలని నిర్ణయించుకున్న భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ నుండి ఎటువంటి పోటీ లేనందున, బ్రిటిష్ అనుకూల ధోరణులతో కూడిన సంస్థ అయిన జస్టిస్ పార్టీ ఏకగ్రీవంగా ఎన్నికయ్యి, ఆ ప్రావిన్స్‌లో ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేసింది. ఎ. సుబ్బరాయలు రెడ్డి స్వల్పకాలం ప్రధానమంత్రిగా పనిచేశారు, ఆయన తరువాత సర్ పి. రామరాయణింగార్ అధికారంలోకి వచ్చారు. 1921లో కుల ఆధారిత మతపరమైన రిజర్వేషన్ల విధానాన్ని రూపొందించడం ఆయన పదవీకాలంలో ముఖ్యాంశాలలో ఒకటిగా కనిపిస్తుంది.

1923 ఎన్నికల సమయంలో, జస్టిస్ పార్టీ రెండు వర్గాలుగా విడిపోయిందిః రాజ్యాంగవాదులు, మంత్రివర్గవాదులు. ఆ సంవత్సరం, భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ కూడా రెండు వర్గాలుగా విడిపోయింది, "నో-ఛేంజర్స్" అనే సమూహం ప్రభుత్వంలో పాల్గొనకపోవడానికి అనుకూలంగా తన పేరును ఉపయోగించుకునే హక్కును, దానిలో ప్రవేశించడానికి అనుకూలంగా ఉన్న "స్వరాజ్ పార్టీ" హక్కును పొందింది. 1926 ఎన్నికలలో ఎస్. శ్రీనివాస అయ్యంగార్ నేతృత్వంలోని స్వరాజ్ పార్టీ అతిపెద్ద పార్టీగా అవతరించింది. అయితే, అది ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి నిరాకరించింది, ఇది వైస్రాయ్ లార్డ్ గోషెన్ ప్రాంతీయ కులీన పి. సుబ్బరాయన్ ప్రీమియర్గా నియమించడానికి, అతనికి మద్దతుగా తన సొంత ఎంపిక సభ్యులను మండలికి నామినేట్ చేయడానికి ప్రేరేపించింది. అయితే, ప్రభుత్వం మొదటి నుంచీ సమస్యలతో నిండి ఉంది. స్వరాజ్ పార్టీ, జస్టిస్ పార్టీ రెండూ దానిని కూల్చివేయడానికి ప్రయత్నించాయి.

మోంటాగు-చెమ్స్‌ఫోర్డ్ సంస్కరణలు పనితీరుపై క్షేత్రస్థాయి పరిశోధనల కోసం సైమన్ కమిషన్ 1928లో భారతదేశానికి వచ్చింది. ఇండియన్ నేషనల్ కాంగ్రెస్, స్వరాజ్ పార్టీ, జస్టిస్ పార్టీ, దాని ప్రారంభ దశలో కమిషన్‌లో భారతీయులు లేనందున కమిషన్‌ను బహిష్కరించాలని నిర్ణయించుకున్నాయి. కమిషన్‌ను బహిష్కరించాలని మద్రాస్ శాసనసభ ఉభయ సభలలో ఒక తీర్మానం ప్రవేశపెట్టబడింది సంపూర్ణ మెజారిటీతో ఆమోదించబడింది. అయితే, ప్రీమియర్ సుబ్బరాయన్ ఈ తీర్మానాన్ని వ్యతిరేకించి, కమిషన్ను స్వాగతించడానికి సిద్ధమయ్యారు, ఇది అతని ఇద్దరు మంత్రులను (ఎ. రంగనాథ ముదలియార్, ఆర్. ఎన్. ఆరోగ్యసామి ముదలియార్) నిరసనగా రాజీనామా చేశారు. వైస్రాయ్ జోక్యం చేసుకుని రాజీనామా చేసిన మంత్రివర్గ సభ్యుల స్థానంలో ఎస్. ముత్తయ్య ముదలియార్, ఎంఆర్ సేతురత్నం అయ్యర్‌లను మంత్రులుగా నియమించారు. జస్టిస్ పార్టీ ముఖ్యమైన నాయకుడు సర్ ఎం. కృష్ణన్ నాయర్‌ను కార్యనిర్వాహక మండలికి నియమించారు, దాని సభ్యుల మద్దతును పొందారు. చివరికి ఈ తీర్మానం వీగిపోయింది, స్వరాజ్ పార్టీ దుష్ప్రవర్తనకు పాల్పడినప్పటికీ సైమన్ కమిషన్‌కు హృదయపూర్వక స్వాగతం లభించింది.

1930 ఎన్నికలలో జస్టిస్ పార్టీ తిరిగి అధికారంలోకి వచ్చింది,  బి. మునుసామి నాయుడు బొబ్బిలి రాజు ఆర్. ఎస్. రామకృష్ణ రంగ రావు అధికారంలోకి రాకముందు స్వల్పకాలం ప్రధానమంత్రిగా పనిచేశారు. అయితే, మహా మాంద్యం ఆర్థిక పరిస్థితులు, అధికార వ్యతిరేకత, జస్టిస్ పార్టీ శ్రేణుల పెరుగుతున్న అవినీతి 1934 ఎన్నికలలో దాని ఓటమికి దారితీసింది. అయితే, అతిపెద్ద పార్టీ అయిన స్వరాజ్ పార్టీ ప్రభుత్వాన్ని ఏర్పాటు చేయడానికి నిరాకరించడంతో జస్టిస్ పార్టీ తిరిగి అధికారంలోకి వచ్చింది. అయితే, 1937 నాటికి, పరిస్థితులు మారిపోయాయి 1935 భారత ప్రభుత్వ చట్టం ప్రకారం జరిగిన మొదటి ఎన్నికలలో ఐక్యమైన  పునరుజ్జీవింపబడిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ తన ప్రసిద్ధ విజయాన్ని నమోదు చేసింది, జస్టిస్ పార్టీ దాదాపు పూర్తి ఓటమిని చవిచూసింది.

## మూలాలు