2006 இந்திய இடஒதுக்கீட்டு எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள்

**2006 இந்திய இடஒதுக்கீட்டு எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள்**  *(2006 Indian anti-reservation protests)* என்பது மத்திய மற்றும் தனியார் உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு  இடஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்த இந்திய தேசிய காங்கிரசு கட்சி தலைமையிலான  ஐக்கிய முற்போக்குக் கூட்டணி தலைமையில்  மத்திய அரசு எடுத்த முடிவுக்கு எதிராக 2006 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவில் நடைபெற்ற தொடர் போராட்டங்கள் 2006 ஆம் ஆண்டைய இந்திய இடஒதுக்கீட்டு எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் என அழைக்கப்படுகிறது. இந்த போராட்டங்கள் இந்திய இடஒதுக்கீட்டு முறைக்கு எதிரான இரண்டு முக்கிய போராட்டங்களில் ஒன்றாகும், மற்றொன்று 1990 ஆம் ஆண்டைய மண்டல் எதிர்ப்புப் போராட்டங்கள் ஆகும்.
அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனம் ,
இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் ,
தேசிய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் ,
இந்திய மேலாண்மை நிறுவனங்கள் ,
இந்திய அறிவியல் நிறுவனம் மற்றும்
பிற மத்திய உயர்கல்வி நிறுவனங்கள்
போன்ற இந்தியாவின் முதன்மையான கல்வி நிறுவனங்களில் 27% இடங்களை ஒதுக்க அரசு முன்மொழிந்தது. இந்த நிறுவனங்களில் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு  அதிக அளவிலான பிரதிநிதித்துவத்தைப் பெற உதவும் வகையில் இந்த நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இந்த நடவடிக்கை, குறிப்பாக பொதுப் பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் மற்றும் மருத்துவர்களிடமிருந்து பெரும் போராட்டங்களுக்கு வழிவகுத்தது. அவர்கள் அரசாங்கத்தின் திட்டம் பாகுபாடானது, தகுதிக்கு எதிரானது மற்றும் வாக்கு வங்கி அரசியலால் இயக்கப்படுகிறது என்று கூறினர்.
இந்த போராட்டத்தில டில்லியில் உள்ள மருத்துவ மாணவர்கள் தலைமை வகித்தனர். மும்பை மற்றும் இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் ரூர்க்கி  மாணவர்கள் போன்ற பிற நகரங்களில் உள்ள தங்கள் நண்பா்களிடமிருந்த ஆதரவைப் பெற்றனர். போராட்டக்காரர்கள் சமத்துவத்திற்கான இளைஞர்கள் என்ற பதாகையின் கீழ் தங்களை ஒருங்கமைத்துக் கொண்டு, ஒதுக்கீட்டை திரும்பப் பெற வேண்டும், இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கை குறித்த வெள்ளை அறிக்கை மற்றும் மாற்று வழிகளை உறுதிப்படுத்த வேண்டும் என்று கோரினர்.
இந்த போராட்டத்தின் இறுதியாக, இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் அதன் முக்கிய தீர்ப்பில் இடஒதுக்கீட்டை உறுதி செய்தபோது போராட்டங்கள் முடிவுக்கு வந்தன. ஏப்ரல் 10, 2008 அன்று, அசோக குமார் தாக்கூர் எதிர் இந்திய ஒன்றிய வழக்கில்,
அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனம் ,
இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் ,
தேசிய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் ,
இந்திய மேலாண்மை நிறுவனங்கள் ,
இந்திய அறிவியல் நிறுவனம் மற்றும்
பிற மத்திய உயர்கல்வி நிறுவனங்கள்
போன்ற இந்தியாவின் முதன்மையான கல்வி நிறுவனங்களில்  பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பைச் சேர்ந்த வேட்பாளர்களுக்கு 27% இடஒதுக்கீடு வழங்குவதற்காக தொண்ணூற்று மூன்றாவது அரசியலமைப்பு திருத்தம் மற்றும் மத்திய கல்வி நிறுவனங்கள்  (சேர்க்கையில் இடஒதுக்கீடு) சட்டம், 2006,  ஆகியவற்றை உச்ச நீதிமன்றம் உறுதி செய்தது. ஆனால், இந்தச் சட்டத்தை அமல்படுத்தும்போது, ​​"பிற்படுத்தப்பட்டவர்களில் மேல்நிலையினர்" குடும்பங்களை, அதாவது ஆண்டு சம்பளம் ₹4,50,000க்கு மேல் உள்ள குடும்பங்களை, பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்புக்களில் இருந்து விலக்கி வைக்குமாறு அரசாங்கத்திற்கு அது உத்தரவிட்டது. இருப்பினும், "பிற்படுத்தப்பட்டவர்களில் மேல்நிலையினர்" விலக்கு பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்களுக்குப் பொருந்தாது.
## வரலாற்று பின்னணி
## ''இந்தியாவில் இடஒதுக்கீட்டின் தோற்றம்''
சமூக அடுக்கு மற்றும் தீண்டாமை இருப்பதன் விளைவாக, இந்தியா பல இனக் குழுக்களாக, அதாவது சாதிகள் மற்றும் துணை சாதிகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. ஆங்கிலேய ஆட்சியின் போது, ​​இந்த தாழ்த்தப்பட்ட வகுப்பினரை மேம்படுத்துவதற்கான சில முறைகள் ஆங்கிலேய முற்போக்கான சிந்தனையாளர்கள் மற்றும் இந்து சீர்திருத்தவாதிகளால் அறிமுகப்படுத்தப்பட்டன. சட்டமன்றத் தொகுதிகளிலும் அரசு வேலைகளிலும் இடஒதுக்கீடு இதில் அடங்கும். சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, இந்திய அரசியலமைப்பு, சமூகத்தின் நலிவடைந்த பிரிவினருக்கு, அதாவது பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்களுக்கு நியாயமான பிரதிநிதித்துவத்தை வழங்குவதற்காக, அரசு நிறுவனங்களில் பட்டியல் சாதிகள் மற்றும் பழங்குடியினருக்கு  இடஒதுக்கீடு வழங்குவதற்கான விதிகளை அறிமுகப்படுத்தியது. மாநில மற்றும் மத்திய அரசுகளின் உயர்கல்வி நிறுவனங்கள் மற்றும் பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் 22.5% இடங்கள் (பட்டியல் சாதி- 15%, பட்டியல் பழங்குடியினர்- 7.5%) அவர்களுக்காக ஒதுக்கப்பட்டன. உயர் சாதியினருக்கு இணையாக பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்களுக்கு பிரதிநிதித்துவத்தை உயர்த்துவது இன்னும் அடையப்படவில்லை.

1989 ஆம் ஆண்டு, அப்போதைய இந்தியப் பிரதமர் வி.பி. சிங், 1979 ஆம் ஆண்டு மொரார்சி தேசாய் தலைமையிலான சனதா கட்சி அரசாங்கத்தால் நிறுவப்பட்ட மண்டல் ஆணையத்தின் முன்மொழிவுகளை ஏற்று நாடு தழுவிய அளவில் செயல்படுத்தினார். 
மண்டல்  ஆணையத்தின் முன்மொழிவுகள் பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் மாநில அளவிலான கல்வி நிறுவனங்களில் இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு  27% இடஒதுக்கீட்டை பரிந்துரைத்தன. இதர
பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் உயர் சாதியினருக்கும் பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்களுக்கு இடையில் வந்த சாதிகளின் குழுவாகும்; 
பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர் வரலாற்று அடிப்படையில்  பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்களை போல்  ஒடுக்கப்படவில்லை. ஆனால்  சமூக அளவில் புறக்கணிக்கப்பட்டனர், ஆனால் உயர் சாதியினருடன் ஒப்பிடும்போது சமூக அளவிலும், கல்வி அளவிலும், பொருளாதார அளவிலும் பின்தங்கியவர்களாகவே இருந்தனர். தமிழ்நாடு மற்றும் ஆந்திரப் பிரதேசம் போன்ற சில  இந்திய மாநிலங்கள் ஏற்கனவே தங்கள் உயர் கல்வி நிறுவனங்களில் பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு இடஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்தியிருந்தாலும், இந்த முடிவு இப்போது ஒவ்வொரு இந்திய மாநிலத்தையும் இதர  பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு இடஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்த கட்டாயப்படுத்தியது. இந்த 27% பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர்களுக்கான ஒதுக்கீட்டையும், முந்தைய 22.5% பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினர்களுக்கான இடஒதுக்கீட்டையும் இணைப்பதன் மூலம், மாநில அரசின் கீழ் வரும் எந்தவொரு மருத்துவம், பொறியியல் அல்லது பிற நிறுவனங்களிலும் பொது (ஒதுக்கீடு செய்யப்படாத) இடங்களின் சதவீதம் 50.5% ஆகக் குறைக்கப்பட்டது. இதில் உதவி பெறாத தனியார் கல்லூரிகளும் அடங்கும். இதன் விளைவாக, உய்வகுப்பு பிரிவைச் சேர்ந்த மாணவர்கள் (முன்னேற்றப்பட்ட சாதிகள்) பாகுபாடு காட்டப்படுவதாகவும், தகுதி நிராகரிக்கப்படுவதாகவும் கூறி பரவலான எதிர்ப்புகள் எழுந்தன.

## 27% இடஒதுக்கீடு நீட்டிப்பு
ஏப்ரல் 5, 2006 அன்றைய  காங்கிரசு தலைவரும் அப்போதைய மனிதவள மேம்பாட்டு அமைச்சருமான அர்சூன் சிங், தமிழ்நாடு, கேரளா, புதுச்சேரி, அசாம் மற்றும் மேற்கு வங்கம் ஆகிய மாநிலங்களில் உள்ள உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் (இருபது மத்திய பல்கலைக்கழகங்கள்,
அகில இந்திய மருத்துவ அறிவியல் நிறுவனம் ,
இந்திய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் ,
தேசிய தொழில்நுட்ப நிறுவனங்கள் ,
இந்திய மேலாண்மை நிறுவனங்கள் ,
இந்திய அறிவியல் நிறுவனம் மற்றும்
பிற மத்திய உயர்கல்வி நிறுவனங்கள்
போன்ற இந்தியாவின் முதன்மையான கல்வி நிறுவனங்களில் ) இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினருக்கு 27% இடஒதுக்கீட்டை அமல்படுத்துவதாக உறுதியளித்தார்.
இது 93வது அரசியலமைப்பு திருத்தத்தின்படி, இது நாடாளுமன்றத்தின் இரு அவைகளாலும் ஒருமனதாக நிறைவேற்றப்பட்டது.  93வது அரசியலமைப்பு திருத்தம், "சமூக அளவிலும் கல்வி அளவிலும் பின்தங்கிய வகுப்பு குடிமக்களின் முன்னேற்றத்திற்காக" சிறப்பு ஏற்பாடுகளைச் செய்ய அரசாங்கத்தை அனுமதிக்கிறது. இதில் உதவி பெறும் அல்லது உதவி பெறாத தனியார் கல்வி நிறுவனங்களில் அவர்களின் சேர்க்கையும்  அடங்கும். படிப்படியாக இந்த இடஒதுக்கீட்டுக் கொள்கை தனியார் துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் நிறுவனங்களிலும் செயல்படுத்தப்பட உள்ளது.  தனியார் துறை நிறுவனங்கள் மற்றும் மற்ற நிறுவனங்கள்  இதுவரையில் இடஒதுக்கீட்டின் கீழ் வரவில்லை.

## மேலும் காண்க
உயா்வகுப்பு சாதிகள்
இதர பிற்படுத்தப்பட்ட வகுப்பினர்
இந்தியாவில் இடஒதுக்கீடு
மண்டல் ஆணையம்
1990 ஆம் ஆண்டு மண்டல ஆணைய போராட்டங்கள்
## மேற்கோள்கள்

வி.பி. சிங்
அர்சூன் சிங்
பகுப்பு:இந்தியாவில் இட ஒதுக்கீடு