இந்திய வட்டரங்கின் வரலாறு

**வட்டரங்கு**  (*Circus*) என்பது  பண்டைய காலத்திலிருந்தே இந்தியாவில்  தெரு நிகழ்ச்சிகளாக இருந்து வந்துள்ளது. நவீன வட்டரங்கின் தந்தை என்று அழைக்கப்படும் பிலிப் ஆசுட்லி 1770-ல் விவரித்ததைப் போன்ற ஒரு வட்டரங்கு
வித்தை, 1880-களில்தான் இந்தியாவில் தோன்றியது.
## நவீன இந்திய வட்டரங்கின் பிறப்பு
1879-ல், கியூசெப்பே கியாரினி என்பவரின் ராயல் இத்தாலிய வட்டரங்கு இந்தியா முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டது. தனது நிகழ்ச்சிகள் அனைத்தும் தொடங்குவதற்கு முன்பு, இந்தியாவில் ஒரு முறையான வட்டரங்கு இல்லை என்றும், ஒன்றை உருவாக்குவதற்கு இன்னும் பல ஆண்டுகள் காத்திருக்க வேண்டும் என்றும் அவர் பார்வையாளர்களிடம் கூறுவார். மேலும், ஆறு மாதங்களுக்குள் தனது துணிச்சலான மேடை வித்தைகளை மீண்டும் செய்து காட்டுபவருக்கு "ஆயிரம் பிரித்தானிய இந்திய ரூபாயும் ஒரு குதிரையும்" பரிசாக வழங்குவதாக அவர் அறிவித்தார். மும்பையில் சிராயினியின் நிகழ்ச்சி நடந்துகொண்டிருந்தபோது, ​​இன்றைய கோலாப்பூரில் உள்ள சாங்லி மாவட்டத்தின் குருந்த்வாட் குறுநில மன்னராட்சிக்கு உட்பட்ட நிலப்பகுதி மன்னரான பாலசாகிப் பட்வர்தனும் அதைக் காண வந்திருந்தார். பாலசாகிப்புடன், அவரது குதிரை லாயத்தின் காப்பாளரும் குதிரையேற்ற ஆசிரியருமான விசுணுபந்த் மொரேசுவர் சத்ரேயும் வந்திருந்தார். சத்ரேவுக்குக் குதிரைகளுக்குப் பயிற்சி அளிப்பதிலும் சிறிதளவு அனுபவம் இருந்தது. இந்தச் சவாலை ஏற்றுக்கொண்ட சத்ரே, மூன்று மாதங்களுக்குள் குருந்த்வாடில் இதே நிகழ்ச்சியை நடத்துவதாக அறிவித்தார். அது முடியாவிட்டால், "பத்தாயிரம் பிரித்தானிய இந்திய ரூபாயையும் முதல் பத்து குதிரைகளையும்" திருப்பித் தருவதாக அவர் சியாரினியிடம் உறுதியளித்தார்.விசுணுபந்த் சத்ரே, சியாரினியிடமிருந்து பெரும்பாலான வட்டரங்குஉபகரணங்களை வாங்கினார். ஒரு வருடத்திற்குள், அவர் இந்தியாவின் முதல் வட்டரங்கு நிறுவனமான கிரேட் இந்தியன் வட்டரங்கை உருவாக்கினார். சத்ரேயின் கிரேட் இந்தியன் வட்டரங்கு, இந்தியாவில் உள்நாட்டிலும் (பம்பாயில் சியாரினியின் நிகழ்ச்சி நடைபெற்ற அதே இடம் உட்பட) மற்றும் இலங்கை, சிங்கப்பூர், கோலாலம்பூர், சகார்த்தா மற்றும் யப்பான் போன்ற சர்வதேச இடங்களிலும் சுற்றுப்பயணம் செய்தது. இறுதியில் அவர் தனது வட்டரங்கு நிறுவனத்தை தனது உறவினரின் நிறுவனத்துடன் இணைத்து கார்லேகர் கிராண்ட் வட்டரங்கு என்ற புதிய நிறுவனத்தை உருவாக்கினார். கார்லேகர் கிராண்ட் வட்டரங்கு 1935 வரை நீடித்தது.
## சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய காலம்
கொல்கத்தாவில் சியாரினியின் வட்டரங்கால் ஈர்க்கப்பட்டு, 1887 ஆம் ஆண்டில் வங்காளத்தைச் சேர்ந்த பிரியநாத் போசு கிரேட் பெங்கால் வட்டரங்கை நிறுவினார். மேலும் வங்காளம், இந்தியா மற்றும் தென்கிழக்காசியா முழுவதும் சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டார்.
கேரள மாநிலத்தின் முதல் வட்டரங்கு நிறுவனமான மலபார் கிராண்ட் வட்டரங்கு, கீலேரி குஞ்சிகண்ணனின் மாணவரான பரியாலி கண்ணனின் தலைமையில் பெப்ரவரி 2, 1904 அன்று சிரக்கராவில் தொடங்கப்பட்டது. இந்த நிறுவனம் இரண்டு ஆண்டுகள் மட்டுமே செயல்பட்டது.
கிரேட் ராயல் வட்டரங்கு 1909-ல் தொடங்கப்பட்டதாகக் கூறப்படுகிறது. இதன் முந்தைய பெயர் மதுசுகர் வட்டரங்கு. பின்னர், விலங்குப் பயிற்சியாளர் நாராயண ராவ் வாலாவால்கர் வட்டரங்கை ஏற்றுக்கொண்டு, அதற்கு 'தி கிரேட் ராயல்' எனப் பெயர் மாற்றினார்.
1920-ஆம் ஆண்டில், பாபுராவ் கடாம் கிராண்ட் பாம்பே வட்டரங்கை நிறுவினார். 1922-ல், கீலேரியின் மருமகன் கே.எம்.குஞ்சிக்கண்ணன் வைட்வே வட்டரங்கை தொடங்கினார். பின்னர் அவர் இந்து லயன் வட்டரங்கை நிறுவினார். 1947-ல், இந்த மூன்று வட்டரங்குகளும் ஒன்றிணைந்து கிரேட் பாம்பே வட்டரங்கை உருவாக்கின.
1924-ல், கீலேரியின் மற்றொரு மாணவரான கல்லன் கோபாலன், கிரேட் ரேமன் வட்டரங்கைத் தொடங்கினார்.
மகாராட்டிராவின் அகோலாவைச் சேர்ந்த ஆர்.வி. மாமூ என்பவருக்குச் சொந்தமான விஜயா வட்டரங்கில், இரண்டு கம்பங்கள் கொண்ட கூடாரம், இரண்டு சிங்கங்கள், ஒரு யானை மற்றும் பிற அத்தியாவசிய உபகரணங்கள் மட்டுமே இருந்தன. மாமூ அதை 1951 இல் எம். வி. சங்கரனுக்கு ரூ. 5000க்கு விற்றார். சங்கரன் இந்த வட்டரங்குக்கு ஜெமினி வட்டரங்கு என்று மறுபெயரிட்டார். (காண்க: சம்பாத், ஸ்ரீதரன். 2013. இந்தியப் பெரிய கூடாரங்களின் ஆல்பம் (இந்திய சர்க்கஸின் வரலாறு), கூஸ்டன்: ட்ராடசிக் புக் பப்ளிசிங் அண்ட் ரைட்சு கோ., பக். 64 மற்றும் 66).
## இந்தியாவில் வட்டரங்கு கலைமன்றம் வரலாறு
1888 ஆம் ஆண்டில், சத்ரேயின் கிரேட் இந்தியன் வட்டரங்கு கேரளாவின் கண்ணூர், தலசேரிக்கு சுற்றுப்பயணம் மேற்கொண்டது. தலசேரியில்தான் சத்ரே, களரிப்பயட்டு (ஒரு வகை பாரம்பரிய தற்காப்புக் கலை) மற்றும் உடற்பயிற்சிசார் பயிற்சியாளரான கீலேரி குன்ஹிகண்ணனைச் சந்தித்தார். கீலேரி குன்ஹிகண்ணனுக்கும் சத்ரேவுக்கும் இடையே ஒரு ஒப்பந்தம் கையெழுத்தானது. அதன்படி, வட்டரங்குக்காகப் பயிற்சி பெறுபவர்களுக்குப் பயிற்சி அளிக்க கீலேரி குன்ஹிகண்ணனும், அவர்களைப் பணியமர்த்த சத்ரேயும் ஒப்புக்கொண்டனர். இதற்காக, கீலேரி கண்ணூர், தலசேரிக்கு அருகிலுள்ள சிரப்புரத்தில் ஒரு புதிய வட்டரங்கு பள்ளியைத் தொடங்கினார். அந்த நிறுவனத்திற்கு  அகில இந்திய வட்டரங்கு பயிற்சி கூடம்  என்று பெயர் சூட்டினாா். 1901 ஆம் ஆண்டில், கேரள அரசு கண்ணூர், தலசேரியில் ஒரு வட்டரங்கு கலைமன்றத்தைத் தொடங்கியது. இது நாட்டின் முதல் அரசு வட்டரங்கு கலைமன்றம் ஆகும்.
1939-இல் குன்கிகண்ணனின் மரணத்திற்குப் பிறகு, அவரது மாணவர்களில் ஒருவரான எம். கே. ராமன் சிரக்கராவில் கீலேரி குன்கிகண்ணன் ஆசிரியர் நினைவு வட்டரங்கு கலைமன்ற மற்றும் உடற்பயிற்சிசார் பயிற்சி மையத்தைத் தொடங்கினார்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:வித்தைகள்
பகுப்பு:இந்தியப் பண்பாட்டு வரலாறு