கமலா நிம்ப்கர்

**கமலா விஷ்ணு நிம்ப்கர்** ( *Kamala Vishnu Nimbkar* ) (ஜனவரி 5, 1900 - ஆகஸ்ட் 29, 1979), **எலிசபெத் லுண்டி** என்ற பெயரில் அமெரிக்காவில் பிறந்த ஒரு தொழில்சார் சிகிச்சையாளர் ஆவார்.

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
எலிசபெத் லுண்டி நியூ செர்சியின் மவுன்ட் கொல்லியில் ஜோசப் வில்மர் லுண்டி மற்றும் பெஸ்ஸி மோரிஸ் ராபர்ட்ஸ் லுண்டி ஆகியோரின் மகளாகப் பிறந்தார். இவரின் தந்தை ஒரு குவாக்கர் தொழிலதிபர். இவர் குவாக்கர் ஜார்ஜ் பள்ளியில் பயின்றார். மேலும் 1926 இல் பர்னார்ட் கல்லூரியில் பொருளாதாரத்தில் இளங்கலைப் பட்டம் பெற்றார். பின்னர் தனது நாற்பது வயதில் பிலடெல்பியா தொழில்சார் சிகிச்சைக்கானப் பள்ளியில் தொழில் சிகிச்சையைப் படிப்பதற்காக அமெரிக்காவுக்குத் திரும்பினார்.

## தொழில்
கல்லூரிக்கு முன், லுண்டி பென்சில்வேனியா சுரங்கப் பணியகத்திற்கான நிலக்கரி சுரங்கத் தொழிலாளர்களின் புள்ளிவிவர ஆய்வில் செயலாளராக பணியாற்றினார். இந்தியாவில் திருமணமான பிறகு, நிம்ப்கர் மழலையர் பள்ளியில் பிரெட்ரிக் புரோபல் முறையில் கற்பித்தார். மேலும் அந்த பாரம்பரியத்தில் பல பள்ளிகளைத் தொடங்கினார். 1948 ஆம் ஆண்டில் கிங் எட்வர்ட் நினைவு மருத்துவமனையில் தொழில்சார் சிகிச்சைத் துறையைத் தொடங்கியபோது, இந்தியாவில் தொழில்சார் சிகிச்சைக்கான முதல் பள்ளியை நிறுவிய பெருமைக்குரியவரானார்.  1958 இல் நாக்பூரில் தொழில்சார் சிகிச்சைக்கான இரண்டாவது பள்ளியை நிறுவினார். 1952 இல் அகில இந்திய தொழில்சார் சிகிச்சையாளர்கள் சங்கத்தின் நிறுவனராகவும் இருந்தார். மேலும் சங்கத்தின் தலைவராக 1959 வரை பணியாற்றினார். 1960 ஆம் ஆண்டில் ஊனமுற்றோர் மறுவாழ்வுக்கான இந்திய சங்கத்தை நிறுவினார். மேலும் 1970 கள் வரை அதன் பொதுச் செயலாளராக இருந்தார்.

1957 ஆம் ஆண்டு இந்தோனேசியாவில் நடைபெற்ற மறுவாழ்வுக்கான சர்வதேச மாநாட்டில் இந்தியாவைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார். 1959 இல் பால்டிமோர் சிகிச்சை திட்டங்களை பார்வையிட்டார்.  1965 ஆம் ஆண்டில், ஓஹியோவில் உள்ள கிளீவ்லாந்தில் உள்ள டூமி பெவிலியனில் உள்ள நோயாளிகள் மற்றும் சிகிச்சையாளர்களின் மறு சந்திப்பில் கலந்து கொண்டார், இது ஜினி லாரியால் நடத்தப்பட்டது. 1972 இல் ஆஸ்திரேலியாவில் நடந்த ஒரு மாநாட்டில், மாற்றுத்திறனாளிகளின் மறுவாழ்வுக்கான சர்வதேச சங்கத்தால் இவருக்கு லாஸ்கர் விருது வழங்கப்பட்டது.

அகில இந்திய தொழில்சார் சிகிச்சையாளர்கள் சங்கத்தின் இதழான, 1955 முதல் *இந்தியன் ஜர்னல் ஆஃப் ஆக்குபேஷனல் தெரபி*, மற்றும் *தி ஜர்னல் ஆஃப் ரிஹாபிலிடேஷன் இன் ஆசியா*வை 1959 இல் தொகுத்து வெளியிட்டார்.  பிற அறிவார்ந்த இதழ்களுக்கும் கட்டுரைகள் எழுதினார். இவரது புத்தகமான, "ஒரு புதிய வாழ்க்கை ஊனமுற்றோர்: இந்தியாவில் மறுவாழ்வு மற்றும் தொழில்சார் சிகிச்சையின் வரலாறு", 1980 இல் மரணத்திற்குப் பின் வெளியிடப்பட்டது.

## சொந்த வாழ்க்கை
லுண்டி, ஒரு இந்திய தொழிலதிபரான விஷ்ணு நிம்ப்கரை, நியூயார்க்கில் சந்தித்து அவரை திருமணம் செய்து கொண்டார். பின்னர் இந்து மதத்திற்கு மாறி அவருடன் இந்தியா திரும்பினார். பின்னர் மகாத்மா காந்தியின் இல்லமான சபர்மதி ஆசிரமத்தில் பல மாதங்கள் வாழ்ந்தார். 1979 இல், 79 வயதில், இந்தியாவில் இறந்தார். இவருடைய சில கடிதங்கள் சுவார்த்மோர் கல்லூரியில் இவருடைய தந்தையின் ஆவணங்களில் உள்ளன. இவரின் மகன் பி.வி. நிம்ப்கர் ஒரு இந்திய விவசாய விஞ்ஞானியும், சமூக சேவகரும், கால்நடை வளர்ப்பு மற்றும் விவசாயத் துறைகளில் தனது பணிக்காக அறியப்பட்டவராவார். நந்தினி நிம்ப்கர் இவரது பேத்திகளில் ஒருவர். இருவரும் குறிப்பிட்ட விவசாய விஞ்ஞானிகளாக இருந்தனர். பால்டனில் உள்ள ஒரு மதச்சார்பற்ற, மராத்தி நடுத்தர பள்ளிக்கு, கமலா நிம்ப்கர் பால்பவன் என இவரது பெயரிடப்பட்டது.

## சான்றுகள்

## வெளி இணைப்புகள்
* "Indian Occupations Captured: A tribute to Mrs Kamala Nimbkar" *Let's OT* (July 11, 2011), a blog post about Nimbkar, with photographs.
*

பகுப்பு:1979 இறப்புகள்
பகுப்பு:1900 பிறப்புகள்
பகுப்பு:அமெரிக்க மருத்துவர்கள்
பகுப்பு:மருத்துவம்