ஜிஜியா

**ஜிஜியா**  *(Jhijhiya)* (ஜிஜ்ஹரி என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) என்பது இந்தியா மற்றும் நேபாளத்தின் மிதிலா பிராந்தியத்தின் ஒரு கலாச்சார நாட்டுப்புற நடனம் ஆகும்.இது இந்து மாதமான அசுவினில் (செப்டம்பர்/அக்டோபர்) வரும் தசரா பண்டிகையின் போது நிகழ்த்தப்படுகிறது. இந்த நடனம் வெற்றியின் தெய்வமான துர்கா தேவிக்கு பக்தி செலுத்துவதற்காகவும், சூனியக்காரர்கள் மற்றும் தீய மந்திரங்களிலிருந்து ஒருவரின் குடும்பம், குழந்தைகள் மற்றும் சமூகத்தைப் பாதுகாப்பதற்காகவும் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

கடசுதாபன(அல்லது கலச சுதாபனம் என்பது நவராத்திரியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கும் ஒரு முக்கிய சடங்காகும். இது ஆற்றல், செழிப்பு மற்றும் வளத்தை வரவழைப்பதற்காக துர்கா தேவியை வழிபடுவதைக் குறிக்கிறது. முதல் நாளான பிரதமையில் செய்யப்படும் இச்சடங்கில், நீர், நாணயங்கள் மற்றும் மா இலைகள் நிரப்பப்பட்ட ஒரு புனிதக் கலசம் அமைக்கப்பட்டு, அதன் மீது பார்லி விதைகள் விதைக்கப்பட்ட மண் அடுக்கின் மேல் வைக்கப்படுகிறது. இந்தக் கலசம் ஒன்பது நாட்களுக்கு வழிபடப்படுகிறது.) நாளிலிருந்து விசயதசமி வரை, தொடர்ந்து பத்து மாலைகளில், ஐந்து முதல் பதினைந்து பேர் கொண்ட குழுக்களாகப் பெண்களும் சிறுமிகளும், தங்கள் தலையில் ஒரு மண் குடத்தை வைத்துக்கொண்டு சுழற்சி முறையில் நடனமாடுகிறார்கள். அந்தக் குடத்தின் உள்ளே ஒரு தீபம் வைக்கப்பட்டு, அதில் பல துளைகள் இடப்படுகின்றன. ஒரு சூனியக்காரி அந்தக் குடத்தில் உள்ள துளைகளை வெற்றிகரமாக எண்ணிவிட்டால், நடனமாடுபவர் உடனடியாக இறந்துவிடுவார் என்று நம்பப்படுகிறது.
## தோற்றம் கட்டுக்கதை

இந்தக் கலாச்சாரம் தலைமுறை தலைமுறையாக வாய்மொழியாகக் கடத்தப்படுவதால், இந்த நடன வடிவத்தின் தோற்றம் குறித்து துல்லியமான ஆதாரம் எதுவும் இல்லை. இந்த நடனத்துடன் தொடர்புடைய ஒரு புராணக்கதையின்படி, ஒரு காலத்தில் சித்திரசேனன் என்ற மன்னன் வாழ்ந்தான். அவனது துணைவியான ராணி, மாந்திரீகக் கலையில் நிபுணத்துவம் பெற்றிருந்தாள். அவள் மன்னனை விட மிகவும் இளையவளாகவும் இருந்தாள். இருப்பினும், அந்த அரச தம்பதியருக்குக் குழந்தைகள் இல்லை. மன்னன் தனது மருமகனான பல்ருச்சியைத் தனது வாரிசாக நியமிக்க முடிவு செய்தான். ராணி பல்ருச்சியின் மீது மோகம் கொண்டிருந்தாள். அவள் பலமுறை அவனைக் காதலிக்க முயன்றாள், ஆனால் ஒவ்வொரு முறையும் தோல்வியுற்றாள். ஒரு நாள், விரக்தியடைந்த ராணி, பல்ருச்சியைப் பழிவாங்க முடிவு செய்தாள். அவள் நோய்வாய்ப்பட்டது போல் நடிக்கத் தனது மாந்திரீகத்தைப் பயன்படுத்தினாள். மன்னன் அவளுக்குச் சிகிச்சை அளிக்க ஆயுர்வேத மருத்துவரை வரவழைத்தான். அந்த ஆயுர்வேத மருந்து ராணியின் மாந்திரீகத்திற்கு எதிராக வெற்றி பெறவில்லை. பல்ருச்சியின் இரத்தத்தில் குளித்தால் மட்டுமே தான் மீண்டும் நலமடைய முடியும் என்று அவள் மன்னனிடம் கூறினாள். மன்னன் அந்த சிகிச்சைக்குத் தயங்கினான், ஆனால் அவன் தன் மனைவியை நேசித்ததாலும், அவளது உயிரைக் காப்பாற்ற விரும்பியதாலும், பல்ருச்சியைக் கொன்று அவனது இரத்தத்தைக் கொண்டு வருமாறு வீரர்களுக்கு உத்தரவிட்டான்.

அரச வீரர்கள் பல்ருச்சியைக் கொல்ல மனம் வராமல், அவனைக் காட்டில் விடுவிக்க முடிவு செய்தனர். அதற்குப் பதிலாக, அவர்கள் ஒரு மானின் இரத்தத்தைக் கொண்டு வந்தனர். அதைக் கொண்டு ராணி குளித்து மீண்டும் நலமடைந்தார். காட்டில், பல்ருச்சி ஒரு வயதான பெண்ணைச் சந்தித்தான். பல்ருச்சிக்கு பசியாக இருந்ததாலும், தங்குவதற்கு ஓர் இடம் தேவைப்பட்டதாலும், அவன் அந்தப் பெண்ணிடம் சிறிது உணவும், அன்றிரவு தங்குவதற்கு ஓர் இடமும் கேட்டான். அந்தப் பெண் அவன் மீது இரக்கப்பட்டு, அவனைத் தத்தெடுத்துக் கொண்டாள். இருப்பினும், அந்த வயதான பெண் ஒரு சக்திவாய்ந்த சூனியக்காரியாக இருந்தாள். அவளும் பல்ருச்சியும் ஒன்றாகவே வாழ்ந்தனர். ஒரு நாள், அரசனும் ராணியும் காட்டின் வழியாகச் சென்றுகொண்டிருந்தபோது, ​​அரசரின் பல்லக்குத் தூக்கிகளில் ஒருவர் இறந்துவிட்டார். மற்றொரு பல்லக்குத் தூக்கிக்காகக் காட்டில் ஒரு மனிதன் தேடப்பட்டான், அப்போது பல்ருச்சி கண்டுபிடிக்கப்பட்டான். இருப்பினும், பல்ருச்சியும் அரசனும் ஒருவரையொருவர் அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை; பல்ருச்சியும் ராணியும் கூட ஒருவரையொருவர் அடையாளம் கண்டுகொள்ளவில்லை.

அரசனின் ஊர்வலம் மீண்டும் தொடர்ந்தபோது, ​​அரசன் ஒரு பாடலை முணுமுணுக்கத் தொடங்கினான், ஆனால் சில வரிகளை மறந்துவிட்டான். பலமுறை முயன்றும் அரசனால் அந்த வரிகளை நினைவுகூர முடியவில்லை. அப்போது, ​​புதிய பல்லக்குத் தூக்கி மீதமுள்ள வரிகளைப் பாடுவதை அரசன் கேட்டான். அரசனைத் தவிர, அந்தப் பாடலின் வரிகள் தெரிந்த ஒரே நபர் பல்ருச்சிதான். இதன் மூலம், அவன் பல்ருச்சியை அடையாளம் கண்டுகொண்டான். அந்தத் தருணத்தில் அரசியும் குற்ற உணர்ச்சி அடைந்தாள். அவளும் அரசனும் பல்ருச்சியிடம் மன்னிப்புக் கேட்டு, அரண்மனைக்குத் திரும்பி வருமாறு கேட்டுக்கொண்டனர். பல்ருச்சி அவர்களுடன் திரும்பிச் செல்ல முடிவு செய்தான், இது அந்தப் பழைய சூனியக்காரிக்கு மிகுந்த கோபத்தை ஏற்படுத்தியது. அவள் அவன் மீது மந்திர வித்தைகளைச் செய்யத் தொடங்கினாள், அவை அவனைக் காயப்படுத்தின. பல்ருச்சி காயமடைந்ததற்குப் பின்னால் ஏதோ சூனியம் இருக்கிறது என்பதை அரசி உணர்ந்தாள். எனவே, அவளும் அந்தப் பழைய சூனியக்காரியின் மந்திரங்களை முறியடிக்க மந்திர வித்தைகளைச் செய்யத் தொடங்கினாள். அரசிக்கும் அந்தப் பழைய சூனியக்காரிக்கும் இடையே ஒரு மந்திரப் போர் நடந்தது. அதில் அந்தப் பழைய சூனியக்காரி தோற்கடிக்கப்பட்டாள். அதன்பிறகு அரசன், அரசி மற்றும் பல்ருச்சி அரண்மனைக்குத் திரும்பினர்.

பல்ருச்சி மீண்டும் மன்னரின் வாரிசாக அறிவிக்கப்பட்டார், மேலும் பல்ருச்சியின் பாதுகாப்பிற்காக ஒவ்வொரு ஆண்டும் தாந்திரீக சடங்குகளைச் செய்யுமாறு ராணி உத்தரவிட்டார். இந்த சடங்கு பின்னர் சாதாரண மக்களாலும் ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது, அவர்கள் தங்கள் சந்ததி மற்றும் குடும்பத்தின் பாதுகாப்பிற்காக அவற்றைச் செய்யத் தொடங்கினர்.
## செயல்பாடு
இந்த நடனம் இந்தியா மற்றும் நேபாளத்தின் மிதிலா பகுதி மக்களால் நிகழ்த்தப்படுகிறது. இந்த நடனம் கடஸ்தாபன நாள் முதல் விஜயதசமி வரை ஒவ்வொரு மாலையும் நிகழ்த்தப்படுகிறது. சூனியக்காரிகளிடமிருந்து ஒருவரின் குழந்தைகளையும் சமூகத்தையும் பாதுகாக்க இந்த நடனம் நிகழ்த்தப்படுவதாக நம்பப்படுகிறது. ஒருவரின் குடும்பத்தின் மீது சூனியக்காரிகளின் மந்திரத்தின் செல்வாக்கைக் குறைக்க இந்த சடங்கு தொடங்கப்பட்டதாக நம்பப்படுகிறது. பெண்கள் தங்கள் தலையில் ஒரு மண் பானையுடன் நடனமாடுகிறார்கள். பானையின் உள்ளே பல துளைகள் இடப்பட்டு, அதற்குள் ஒரு விளக்கு வைக்கப்படுகிறது. ஒரு பெண்ணின் தலையில் வைக்கப்பட்டுள்ள பானையில் உள்ள துளைகளை ஒரு சூனியக்காரி எண்ணுவதில் வெற்றி பெற்றால், நடனமாடும் பெண் உடனடியாக இறந்துவிடுவாள் என்ற பிரபலமான நம்பிக்கையும் உள்ளது.

தசரா முதல் நாளில் ஒரு புனித தலத்தில் நடனமாடிய பிறகு, ஜிஜியா முறையாகத் தொடங்குகிறது. ஜிஜியா நடனம் முறையாகத் தொடங்கிய பிறகு, வீடு வீடாகச் சென்று நடனத்தைக் காண்பிக்கும் பாரம்பரியம் உள்ளது. பின்னர் நடனக் கலைஞர்கள் இறுதி நாளில் படைப்பதற்காக வீட்டு உரிமையாளரிடம் தானியங்களையும் உணவையும் கேட்கிறார்கள். விசயதசமி அன்று, இறுதிப் பிரார்த்தனைகள் செய்யப்படுகின்றன, மேலும் சேகரிக்கப்பட்ட தானியங்களும் பணமும் ஒரு விருந்தை ஏற்பாடு செய்யப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன.
## ஜிஜியா பாடல்
இந்த நடனத்திற்குத் தனித்துவமான பாடல்களும் தாளங்களும் உண்டு. ஜிஜியா பாடல்களைப் பாடிக்கொண்டே, ஓரிடத்தில் வட்டமாகச் சுற்றிக்கொண்டு இந்த நடனம் ஆடப்படுகிறது.  டோல், மஞ்சிரா போன்ற நாட்டுப்புற வாத்தியங்களின் இசையுடன் இந்தப் பாடல்கள் இசைக்கப்படுகின்றன. இந்த நடனத்தை ஆடும்போது இரண்டு வகையான பாடல்கள் பாடப்படுகின்றன. முதலாவது தேவியைப் போற்றும் பாடல், இரண்டாவது சூனியக்காரிகள் மற்றும் தீய மந்திரங்களிலிருந்து பாதுகாப்பு வேண்டிப் பாடப்படும் பாடல்.

மைதிலி மொழியில் உள்ள ஜிஜியா பாடலின் ஒரு செய்யுள், அதன் ஆங்கில மொழிபெயர்ப்புடன் கீழே கொடுக்கப்பட்டுள்ளது:

*Tohare bharose Brahama Baba, Jhijhiya banailiai ho*
*Brahma Baba Jhijhari par hoinyoun asawar.* (மைதிலியில்)

[தந்தையே பிரம்மாவே, உங்கள் கருணையால் நாங்கள் ஜிஜியாவைக் கொண்டாடுகிறோம்!

தந்தையே பிரம்மாவே, தயவுசெய்து வந்து இதில் பங்கெடுங்கள்.] (ஆங்கில மொழிபெயர்ப்பு)
## இதனையும் பார்க்கவும்
*சாம சாகேவா
*சாத்
*டியூசி/பைலோ
## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்திய நடனங்கள்
பகுப்பு:இந்திய நாட்டுப்புற நடனங்கள்
பகுப்பு:இந்திய நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள்
பகுப்பு:இந்திய நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞர்கள்
பகுப்பு:இந்திய நாட்டுப்புற இசை
பகுப்பு:நேபாள நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள்
பகுப்பு:சடங்குகள்