open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
சபர்மதி டிக்கி

[alt=President presents woman with award|வலது|thumb| சபர்மதி டிக்கி [பத்மசிறீ|பத்மஸ்ரீ விருது பெறுகிறார்]]
[alt=Three women bending over to plant rice|வலது|thumb| [நெல் வயல்|நெல் வயலில் நெல் பதியும் முறையைப் பயிற்சி செய்யும் பெண்கள்]]
**சபர்மதி டிக்கி** (பிறப்பு c. 1969 ) ஒடிசா மாநிலத்திலுள்ள புவனேஸ்வருக்கு அருகில் வசிக்கும் இந்திய வளம்பேணும் விவசாயி ஆவார். அவர் தனது தந்தையுடன் சாம்பவ் என்ற அரசு சாரா நிறுவனத்தை நடத்தி வருகிறார். இது விதைகளை மாற்றமுறயும் இயற்கை விவசாயத்தை ஊக்கப்படுத்தவும் செயல்படுகிறது. டிக்கியின் சாதனைகள் 2018 இல் அவர் நாரி சக்தி புரஸ்கார் விருது மற்றும் 2020 இல் பத்மஸ்ரீ விருது ஆகியவற்றைப் பெற்றபோது அங்கீகரிக்கப்பட்டது.

## தொழில்
1969 ஆம் ஆண்டு டிக்கி பிறந்தார். அவர் இந்தியாவில் ஒடிசா மாநிலத்திலுள்ள புவனேஸ்வர் அருகே உள்ள நயாகர் மாவட்டத்தில் வசிக்கிறார். இவரின் தந்தை ராதா மோகன்,1980களில் பாழ் நிலமாக இருந்த நிலத்தை வாங்கி, இயற்கை விவசாய நுட்பங்களைப் பயன்படுத்தினார். பிறகு தந்தையும் மகளும் இணைந்து மூன்று ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு நிலத்தைப் புதுப்பித்தனர். பின்னர் அவர்கள் 90 ஏக்கர் பரப்பளவில்  மற்றவற்றுடன், அவர்கள் கிராம்பு, பலா, பட்டாணி மற்றும் கருப்பு அரிசி ஆகியவற்றை வளர்க்கிறார்கள்.  இயற்கை விவசாயம் மற்றும் விதைப் பரிமாற்றங்களை ஊக்குவிக்கும் சாம்பவ் என்ற அரசு சாரா நிறுவனத்தை (என்ஜிஓ) இருவரும் இணைந்து அமைத்தனர். டிக்கி, 1993 இல் ஆக்ஸ்பாமில் தனது வேலையை விட்டுவிட்டு, சாம்பவ் நிறுவனத்திற்காக முழுநேரப் பணியில் ஏடுபடத் தொடங்கினார்.

2021இல், சாம்பவ் 500 விதை வகைகளை பாதுகாப்பதற்காக சேகரித்தது. இந்நிறுவனம் பயிற்சி நாட்களையும் வருடாந்திர விதை திருவிழாவையும் நடத்துகிறது. உள்ளூர் கிராமங்களில் பெண்களின் உரிமைகள் மற்றும் சுற்றுச்சூழல் காரணங்களை மேம்படுத்துவதற்காக *மா சரஸ்வதி* என்ற சுயஉதவி குழுவுடன் சாம்பவ் நிறுவனம் கூட்டு சேர்ந்துள்ளது. இது நெல் விளைச்சலை அதிகரிக்க வடிவமைக்கப்பட்ட அரிசி தீவிரப்படுத்தல் முறையை (SRI) ஊக்குவிக்கிறது. டிக்கியின் நெல் வயல்களில் பணிபுரியும் பெண்களுக்கு உழைப்பு செயல்முறையை எளிதாக்குவதற்காக இம்முறையைச் செயல்படுத்தியுள்ளார்.

## விருதுகள் மற்றும் அங்கீகாரம்
டிக்கியின் பணி 2018 இல் பெண்களுக்கான இந்தியாவின் உயரிய சிவில் விருதான நாரி சக்தி புரஸ்கார் விருதைப் பெற்றார்.  2020 ஆம் ஆண்டில், அவர் தனது தந்தையுடன் இணைந்து பத்மஸ்ரீ விருதைப் பெற்றார். அவர்கள் பல தசாப்தங்களாக வளப்பாதுகாப்பு மற்றும் இயற்கை விவசாயத்தை ஊக்குவித்ததற்காக,  *பாடப்படாத நாயகர்கள்* என்று அமைச்சர் பியூஷ் கோயல் பாராட்டினார்.

## தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட படைப்புகள்

* 
* 

## குறிப்புகள்

பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண் செயற்பாட்டாளர்கள்
பகுப்பு:நாரி சக்தி விருது பெற்றவர்கள்
பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்றவர்கள்
இந்திய இராணுவப் பதவிகளும், பதவிச் சின்னங்களும்

இந்திய இராணுவத்தில் பணிபுரிபவர்களை ஆணைய அதிகாரிகள் (Commissioned Officer), இளைய ஆணைய அதிகாரிகள் (Junior Commissioned Officer) மற்றும் பிற தர வரிசையினர் என மூன்றாகப் பிரிப்பவர். இத்தர வரிசை மற்றும் பதவிச் சின்னங்கள் பிரித்தானிய இந்தியாவின் ஆட்சிக்காலத்திலிருந்து சில மாற்றங்களுடன் தொடர்கிறது.
## பதவிகள் மற்றும் பதவிச் சின்னங்கள்
### ஆணையத் தர அதிகாரிகள் (Commissioned officers)
இராணுவப் பயிற்சி பெறும் அதிகாரிகளை அதிகாரி மாணவர்கள் என்று அழைப்பர். அவர்களுக்கு அதிகாரிகளுக்கான சீருடை மட்டும் வழங்கப்படும். பதவி மற்றும் பதவிச் சின்னம் வழங்கப்படாது. இராணுவப் பயிற்சி முடித்து குறிப்பிட்ட ரெஜிமெண்டுகளில் சேர்ந்த அதிகாரிகளுக்கு உரிய நிறங்களில் சீருடை வழங்கப்படும்.

### இளைய ஆணையத் தரம் பெற்ற அதிகாரிகள் (Junior commissioned officers)

### ஆணயத் தகுதியில்லா வீரர்கள் (Non-Commissioned Officer) ("NCOs")

#### சிப்பாய்கள்

## ஓய்வு பெற்ற அதிகாரிகள்:பதவிப் பெயரை இட்டுக்கொள்ளும் முறை
ஓய்வு பெற்ற இராணுவ அதிகாரிகள் தங்கள் பெயருடன், வகித்த பதவிப் பெயரை எவ்வாறு இட்டுக்கொள்வது  என இந்திய இராணுவத்தின் 21 சூலை 2014 நாளின் சுற்றறிக்கையில் குறித்துள்ளது. எடுத்துக்காட்டாக ஓய்வு பெற்ற ஒரு இராணுவ அதிகாரி தனது பெயருக்கு முன்னாள்  **பிரிகேடியர் xxxxx (பணி ஓய்வு)** என இட்டுக்கொள்ள வேண்டும்.எடுத்துக்காட்டு **பிரிகேடியர் சந்த் சிங் (பணி ஓய்வு)** என இட்டுக் கொள்ள வேண்டும். இதன் பொருள் இராணுவப் பதவி ஒரு போதும் ஓய்வு பெறுவதில்லை; ஓய்வு பெறுவது  இராணுவ அதிகாரி மட்டுமே.பணி ஓய்வு பெற்று இறந்த இராணுவ அதிகாரிகளுக்கும் இந்நடைமுறை பொருந்தும்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்தியத் தரைப்படை
சுனந்தா ராஜேந்திர பவார்

**சுனந்தா ராஜேந்திர பவார்** ஒரு இந்திய பெண்கள் உரிமை ஆர்வலர் ஆவார். இவட் *சுனந்தாதாய்* என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். புனேவில் உள்ள பாராமதியில் விவசாய மேம்பாட்டு அறக்கட்டளையின் அறங்காவலராக உள்ளார்.  இவர் தேசியவாத காங்கிரஸ் கட்சியின் தலைவர் சரத் பவாரின் மருமகளும் கர்ஜத்-ஜாம்கேட் பகுதியின் மகாராஷ்டிர சட்டமன்ற உறுப்பினரான ரோஹித் பவாரின் தாயாரும் ஆவார்.

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் குடும்பம்
மோகன்ராவ் நாம்தேவ்ராவ் பாப்கர் மற்றும் சாவித்ரிபாய் மோகன்ராவ் பாப்கர் ஆகியோருக்கு மஹாராஷ்டிராவின் பாராமதியில் 31 மே, 1959 இல் பவார் மகளாகப் பிறந்தார். இவர் தனது ஆரம்பக் கல்வியை கதல்பட்டா சி. பி. பள்ளியிலும், இடைநிலைக் கல்வியை  பாராமதியிலுள்ள மகாத்மா காந்தி பாலக் மந்திர் பள்ளியிலும், இளநிலைக் கல்வியை இந்தாபூர் சத்ரபதி வித்யாலயா பவானிநகரிலும் முடித்தார். 1980 இல் புனே பல்கலைக்கழகத்தில் 'பொருளாதாரத்தில்' பட்டம் பெற்றார். பின்னர் ராஜேந்திர பவாரை மணந்தார். இத்தம்பதியருக்கு ஒரு மகள் மற்றும் ஒரு மகன் என இரண்டு குழந்தைகள் உள்ளனர். கர்ஜத்-ஜாம்கேட்டில் இருந்து மகாராஷ்டிரா சட்டமன்ற உறுப்பினராக இருக்கும் ரோஹித் பவாரின் தாயார் ஆவார்.

## சமூக செயல்பாடுகள்
thumb|பீம்தாடி ஜாத்ராவில் பழங்குடியினரின் நாட்டுப்புற நடனம்

### பீம்தாடி ஜாத்ரா
சுனந்தா பவார், 2008 முதல் பீம்தாடி ஜாத்ரா என்ற வருடாந்திர திருவிழாவை ஏற்பாடு செய்து வருகிறார். ஒரு வார கால நிகழ்வான மகாராஷ்டிராவின் இக்கிராமப்புற கலை, கலாச்சாரம் மற்றும் பண்பாட்டைல் காட்சிப்படுத்தும் விதமாக ஏற்பாடு செய்யப்படுகிறது. பெண்களின் மேம்பாட்டை உறுதி செய்வதற்காக இது தொடங்கப்பட்டது.

### சோப்தி
பவாரின் "சோப்தி" திட்டம், மாதவிடாய் விழிப்புணர்வை பரப்புவதற்கும், கிராமப்புற பெண்களுக்கு மாதவிடாய்க்குத் தேவையான பொருட்கள் எளிதாகக் கிடைப்பதற்கும் நிறுவப்பட்டது. இந்த திட்டம் தொடங்கப்பட்டதிலிருந்து கிராமப்புற இந்தியாவில் 55,000 கல்லூரி வயதுப் பெண்களைச் சென்றடைந்துள்ளது.

### நீர் பாதுகாப்பு
மகாராஷ்டிராவின் கிராமப்புறங்களில் நீர் பாதுகாப்பு பணிகளுக்காக அர்ப்பணிக்கப்பட்ட குழுக்களுக்கு பவார் தலைமை தாங்கினார். இந்தக் குழுக்களும் முன்முயற்சித் திட்டங்களும் மகாராஷ்டிராவில் வறட்சியால் பாதிக்கப்பட்ட பகுதிகளில் நிலத்தடி நீர் மட்டத்தை மேம்படுத்தி, தண்ணீர் வரத்தை அதிகரித்துள்ளன.

### பெண்களுக்குக் காவல் பயிற்சி
பவார், பெண் காவல் அதிகாரிகளை பணியமர்த்துவதற்கும் அவர்களின் பயிற்சிக்கான உதவித்தொகைகளை வழங்குவதற்குமான முயற்சியை வழிநடத்துகிறார். இந்த முயற்சியைத் தொடங்கியதிலிருந்து, மகாராஷ்டிராவில் 600க்கும் மேற்பட்ட பெண்கள் காவல்துறை அதிகாரிகளாகியுள்ளனர்.

## குறிப்புகள்

பகுப்பு:Articles with hCards
பகுப்பு:இந்தியப் பெண் செயற்பாட்டாளர்கள்
பகுப்பு:சமூக சேவகர்கள்
பகுப்பு:சமூக சேவை
பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:1959 பிறப்புகள்
தீபிகா குண்டாஜி

**தீபிகா குண்டாஜி** (பிறப்பு -1963) ஒரு இந்திய விவசாயி ஆவார். இவருடைய விவசாய முறைகள் தேசிய கவனத்தையும் இந்திய அரசாங்கத்தின் விருதையும் பெற்றன. நாரி சக்தி புரஸ்கார் விருதை இந்திய ஜனாதிபதி ராம்நாத் கோவிந்த் இவருக்கு வழங்கினார். இந்த விருது பெண்களுக்கான இந்தியாவின் உயரிய குடிமகன் விருதாகும்.

## வாழ்க்கை
இவர் 1963 இல் பிறந்து தனது குழந்தைப் பருவத்தை கர்நாடகாவில் கழித்தார். மேலும் இவர் தொல்லியல் ஆய்வாளராகப் பயிற்சி பெற்று திருமணமானவர்.

பாண்டிச்சேரிக்கு அருகில் உள்ள ஆரோவில்லில் கூழாங்கல் தோட்டத்தை ஒரு பரிசோதனையாக உருவாக்கியுள்ளார். கூழாங்கல் தோட்டம் உலர்ந்த மதிப்பற்ற நிலத்தில் கட்டப்பட்டுள்ளது. வெளிப்புற இரசாயனங்கள் அல்லது இயற்கை உரங்களைப் பயன்படுத்தாமல் அவர் நிலத்தின் தன்மையை மாற்றுகிறார். தாவரங்கள் பெரும்பாலும் காற்றில் இருந்து உருவாக்கப்படுகின்றன என்பதையும் அவற்றில் ஒரு சிறிய பகுதி மட்டுமே மண்ணிலிருந்து வருகிறது என்பதையும் அவர் அறிவார். அவர்  செழிக்கும் சில செடிகவகைகளைப் பெற முடிந்தால், அவை இறக்கும் போது அவை உரமாக மாற்றப்படும். இது ஆரம்பித்தவுடன் மற்ற வகைகளை அறிமுகப்படுத்தலாம்.

அவர் தனது கணவர் பெர்னார்ட் டெக்லெர்க்குடன் 1994 முதல் பணிபுரியத் தொடங்கினார். மேலும் அவர்கள் 9 ஏக்கர் கூழாங்கல் *தோட்டத்தில்* வெளியாட்களைப் பயன்படுத்துவதில்லை. அவர்களுக்குச் சொந்தமான ஏழு ஏக்கர் நிலம், பிரெஞ்சு மற்றும் பிரித்தானிய காலனித்துவவாதிகளால் பாதிக்கப்பட்டு, அழிக்கப்பட்ட காடுகளின் பாழடைந்த ஒரு வகை நிலத்திற்கு சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். அவர்கள் தங்கள் நிலத்தை எவ்வாறு சரிசெய்வது என்பதைக் கண்டறிந்தால், இந்தியாவில் அத்தன்மை கொண்டுள்ள 93 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலத்தையும் உற்பத்தி மற்றும் நிலையான பயன்பாட்டிற்கு மீட்டெடுக்க உதவும்.

2009ல் விதைகளின் முக்கியத்துவம் பற்றிப் குண்டாஜி பேசியிருந்தார். ஆரோவில்லில் உள்ள உள்ளூர் விவசாயிகள் தங்கள் விதைகளைப் பாதுகாப்பதில் கவனம் செலுத்த வேண்டும் என்று அவர் நம்புகிறார். பாழ்நிலம் 80-90 வரையிலான வெவ்வேறு விதை வகைகளைப் பயன்படுத்தி மெதுவாக மாற்றப்படுகிறது. ஆனால் இது வெற்றியை அடைய அவர்கள் சுமார் 3,000 விதைகளை சேமித்து விநியோகிக்க வேண்டும். கடினமான வகைகளில் நிலத்தைச் சீரமைக்கும் வகையில் அவை பாதுகாக்கப்படுவதை அவர் உறுதி செய்கிறார். காலநிலை மாற்றத்தில் குண்டாஜி கவனம் செலுத்துகிறார். 10,000 ஆண்டுகளாக மனிதர்கள் பயிர்களை பயிரிட்டு வருவதாகவும், கிடைக்கும் பயிர் வகைகளை நாம் பயன்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும் என்றும் குண்டாஜி குறிப்பிடுகிறார்.

அவருக்கு நாரி சக்தி புரஸ்கார் விருது ராஷ்டிரபதி பவனில் இந்தியக் குடியரசுத் தலைவர் ராம்நாத் கோவிந்தால் சர்வதேச மகளிர் தினத்தன்று வழங்கப்பட்டது. இந்த விருது பெண்களுக்கான இந்தியாவின் உயரியகுடிமகன் விருதாகும்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண் செயற்பாட்டாளர்கள்
பகுப்பு:சமூக சேவகர்கள்
பிகுதன் காத்வி

**பிகுதன் கோவிந்த்பாய் காத்வி** (பிறப்பு 1948) ஒரு இந்திய நாட்டுப்புற பாடகர் மற்றும் பாடலாசிரியர் ஆவார், அவர் குஜராத்தின் இசையில் கதை பாடும் பாரம்பரியமான *[[குஜராத்தின் இசை|தயரோ-வின்]]*   முன்னோடியாக அறியப்படுகிறார். குஜராத் அரசின்  மற்றும் சங்கீத நாடக அகாடமி விருது பெற்றவர். 2016 ஆம் ஆண்டில், குஜராத் நாட்டுப்புற இசைக்கு அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பிற்காக, இந்திய அரசு அவருக்கு நான்காவது உயரிய குடிமக்கள் விருதான பத்மஸ்ரீ விருதை வழங்கி பெருமைப்படுத்தியது.

## வாழ்க்கைக் குறிப்பு
பிகுதன் காத்வி 1948 ஆண்டு செப்டம்பர் மாதம் 19 அன்று இந்தியாவின் குஜராத் மாநிலத்தின் ஜுனாகத் மாவட்டத்தில் உள்ள மனேக்வாடா என்ற கிராமத்தில் பிறந்தார். பத்து வயதிலேயே  பாடத் தொடங்கிய இவர், இடைநிலைப் பள்ளிக் கல்வியை முடித்த பிறகு, கிட்டத்தட்ட அவரது இருபதாவது வயதில் நாட்டுப்புற பாடகராக அறிமுகமானார்  அவரது வாழ்க்கையின் ஆரம்பத்தில் படித்த ஜாவர்சந்த் மேகானி மற்றும் துலா பயா காக் ஆகியோரின் படைப்புகளே, நாட்டுப்புற பாடல்களை எழுதுவதற்கு காத்விக்கு ஊக்கமளித்ததாகக் கூறப்படுகிறது, மேலும் அவர் குஜராத்தின் நாட்டுப்புற இசை பாரம்பரியமான தயரோ வகை இசையில் கவனம் செலுத்தினார், அங்கு கலைஞர் கதைகளை பாடல்களாகப் பாடுகிறார். அவர் அமெரிக்கா, ஐக்கிய ராச்சியம் மற்றும் இந்தோனேஷியா போன்ற பல நாடுகளில் இசை நிகழ்ச்சிகளை நடத்தியுள்ளார் மற்றும் 350 க்கும் மேற்பட்ட ஒலி இசைத்துணுக்குகளை வெளியிட்டுள்ளார், இதில் *பதானு மாகன்* மற்றும் *கந்தனினு காமிர்* போன்ற பிரபலமான பாடல்களும் அடங்கும்.

2009 ஆம் ஆண்டில் சங்கீத நாடக அகாடமி அவருக்கு அகாடமி புரஸ்கார் விருதை வழங்குவதற்கு முன், காத்வி  குஜராத் அரசாங்கத்தின் குஜராத் *கவுரவ்*  *விருதைப்* பெற்றுள்ளார். இந்திய அரசு 2016 ஆம் ஆண்டு பத்மஸ்ரீ விருதுக்கான குடியரசு தின மரியாதை பட்டியலில் அவரை சேர்த்து பெருமைப்படுத்தியது. அவர் ஸ்ரீ துலா பய காக் விருதையும் பெற்றுள்ளார். அவர் கஜ்ரபாவை மணந்தார், அவர்களுக்கு பாரத்பாய் என்ற மகன் உள்ளார். குடும்பமாக குஜராத்தில் உள்ள ஜூனாகத்தில் வசித்து வருகிறது.

## தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட இசைப் பதிவுகளுக்கான பட்டியல்
* 
* 
* 
## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்

* 

## மேலும் படிக்க

* 

பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:1948 பிறப்புகள்
பகுப்பு:சங்கீத நாடக அகாதமி விருது பெற்றவர்கள்
பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர்
பகுப்பு:நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள்
சபர் கோட்டி

**சபர் கோட்டி** (    ) ஒரு இந்திய பஞ்சாபி பாடகர் ஆவார். பஞ்சாபி இசைத் துறையில் மிகவும் பிரபலமான பாடல்களில் ஒன்றான *தென்னு கி தாசியே* பாடல் அவர் எழுதி பாடியதே.

## வாழ்க்கை வரலாறு
சபர் கோட்டி 1965 ஆம் ஆண்டு ஜனவரி 20 ஆம் தேதி, அமர்நாத் மற்றும் சிந்தி தேவிக்கு என்ற இசைக் கலைஞர்களின் குடும்பத்தில் பிறந்தார்,  அவர் ரீட்டா என்பவரை மணந்தார், அவருக்கு அலெக்ஸ் கோட்டி, வில்லியம் கோட்டிமற்றும் ராகேஸ்வரி கோட்டி உள்பட நான்கு குழந்தைகள் உள்ளனர்.

தனது ஆத்மார்த்தமான குரல் மற்றும் சோகமான பாடல்களுக்கு பெயர் பெற்ற பஞ்சாபி பாடகரான சபர் கோட்டி தனது ஒன்பதாவது வயதில், அவர் குரு அமர்நாத்துடன் இசை நிகழ்ச்சிகளில்  கலந்துகொள்ளத் தொடங்கினார். புரான் ஷா கோட்டியின் கீழ் சபர் கோட்டி தனது திறமைகளை மேம்படுத்தினார். அவரது பிரபலமான பாடல்களில் "கர்கை ஐ சௌதா சதா", "ஓ மௌசம் வாங்கு படல் கயே", "அசின் துர் அந்தர் தக் லீரா ஹோய் பைதே ஆன்", "ஆயே ஹாயே குலாபோ", "சௌன் டா மஹினா ஹோவ்" மற்றும் "பீங்க் ஹுலாரே லைண்டி" ஆகியவை அடங்கும்.

சபர் கோடி 25 ஜனவரி 2018 அன்று ஜலந்தரில் உள்ள ஒரு மருத்துவமனையில் நீண்டகால நோயின் பின்னர் இறந்தார் மற்றும் அவரது பிறந்த இடமான கோட் கரார் கானில் தகனம் செய்யப்பட்டார். அவரது இறுதிச்சடங்கு நாளில், அவருக்கு நினைவாக ஒரு நினைவிடம் கட்ட கிராம சபை அறிவித்தது.

## இசைப் பதிவுகளுக்கான முழுமையான பட்டியல்

### இசை பாடல் துணுக்குகள்

; பக்தி பாடல் துணுக்குகள்

## திரைப்படவியல்

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:2018 இறப்புகள்
பகுப்பு:1960 பிறப்புகள்
பகுப்பு:நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள்
சோபியா வாடியா

**சோபியா வாடியா** (நீ சோபியா காமாச்சோ), கொலம்பியாவில் பிறந்த இந்தியரான இறையியல் அறிஞர், இலக்கியவாதி, *பென்* என்ற *அகில இந்திய மையத்தின்* நிறுவனர் மற்றும் அதன் இதழான தி இந்தியன் பென் (*The Indian PEN*) இன் நிறுவனர் ஆசிரியர் ஆவார். அவர் உலகக் கலாச்சாரத்தின் இந்திய நிறுவனம், பெங்களூரு  மற்றும் ஆசிய புத்தக அறக்கட்டளை, மும்பை ஆகியவற்றை இணைந்து நிறுவினார். இந்திய அரசாங்கம் 1960 இல் வாடியாவை கௌரவித்தது. தேசத்திற்கு அவர் செய்த சேவைகளுக்காக நான்காவது மிக உயர்ந்த இந்திய குடிமகன் விருதான பத்மஸ்ரீ விருதை அவருக்கு வழங்கியது.

## சுயசரிதை
சோபியா கமாச்சோ 1901 இல் கொலம்பியாவில் பிறந்தார். தனது தாய்நாடான கொலம்பியா,பாரிஸ், லண்டன் மற்றும் நியூயார்க்கில் தனது கல்வியை மேற்கொண்டார். 1927 ஆம் ஆண்டில், அவர் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கு சுற்றுப்பயணத்தில் ஒரு இந்திய இறையியலாளரான பி.பி. வாடியாவைச் சந்தித்தார். அவரது தத்துவத்தால் ஈர்க்கப்பட்டு 1928 இல் அவரை மணந்தார். அடுத்த ஆண்டு, அவர் தன் கணவருடன் இந்தியா சென்று அவருடன் இணைந்து நடவடிக்கைகளில் ஈடுபட்டார்.  இருவரும், ஐக்கிய இறையியல் அறிஞர்கள் கழகத்தை பல கிளைகளாக ஐரோப்பாவின் பல்வேறு இடங்களில் நிறுவினர்.  மேலும் 1929 இல் மும்பையில் முதல் இந்திய கிளையை நிறுவினர்.

இந்த ஜோடி, 1930 ஆம் ஆண்டு, *பென்னின் அகில இந்திய மையத்தை* மும்பையில் நிறுவியது. மேலும் *தி இந்தியா* பென் மற்றும் தி ஆர்யன் பாத் ஆகிய இரண்டு இதழ்களைத் துவக்கியது. *தி இந்தியா பென்*  இதழின் ஆசிரியராக இருந்த சோபியா, அவர் இறக்கும் வரை அந்தப் பதவியில் இருந்தார்.  1945 ஆம் ஆண்டில், தென்னிந்திய மாநிலமான கர்நாடகாவில் பெங்களூருவிற்கு அருகிலுள்ள பசவனகுடியில் 1945 ஆம் ஆண்டில் *இந்திய உலக கலாச்சார நிறுவனத்தை* நிறுவினார். இந்த காலகட்டத்தில், அவர் 1936 இல் *மதங்களின் சகோதரத்துவம்*  மற்றும் 1941 இல் நோபல் பரிசு பெற்ற ரவீந்திரநாத் தாகூரின் முன்னுரையுடன் *குடியுரிமைக்கான தயாரிப்பு*   ஆகிய இரண்டு புத்தகங்களை வெளியிட்டார். *மதங்களின் சகோதரத்துவத்தின்* இரண்டாவது பதிப்பு 1944 இல் மகாத்மா காந்தி எழுதிய முன்னுரையுடன் வெளிவந்தது. மும்பையில் *ஆசிய புத்தக அறக்கட்டளையை* நிறுவுவதில் அவர் முக்கியப் பங்காற்றினா.ர்   அது பின்னர் அவரது கணவரின் புகழ்பெற்ற படைப்பான *காந்திய வழி* என்னும் நூலை வெளியிட்டது.

சோபியா வாடியா 1958 இல் தனது கணவரின் மரணத்திற்குப் பிறகும் தனது சமூக வாழ்க்கையைத் தொடர்ந்தார். மேலும் பதினொரு *அகில இந்திய எழுத்தாளர்கள் மாநாடுகளை* ஒருங்கிணைத்து நடத்தினார். இந்திய அரசாங்கம் 1960 இல் பத்மஸ்ரீ விருதை அவருக்கு வழங்கியது  சோபியா, 27 ஏப்ரல் 1986 அன்று உயிர் துறந்தார்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:சமூக சேவகர்கள்
பகுப்பு:1986 இறப்புகள்
பகுப்பு:1901 பிறப்புகள்
பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற சமூகப்பணியாளர்கள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண் செயற்பாட்டாளர்கள்
கோஷா

**கோஷா** (    ) ஒரு பண்டைய வேத கால இந்திய பெண் தத்துவவாதி ஆவார். சிறுவயதிலிருந்தே, தோல் வியாதியால் அவர் பாதிக்கப்பட்டார். அது அவரைச் சிதைத்தது. அசுவுனி குமாரர்கள் அவரை குணப்படுத்தி அவரது இளமை, ஆரோக்கியம் மற்றும் அழகை மீட்டெடுத்தார்கள். இதன் விளைவாக, அவர் திருமணம் செய்துகொண்டு ஒரு மகனையும் பெற்றார். அவர் வேதங்களில் புலமை பெற்றிருந்தாரென்றும் ரிக்வேதத்தில் இரண்டு பாடல்களை எழுதினார் என்றும் கூறப்படுகிறது. மந்திரங்களை நன்கு அறிந்தவர் என்ற பொருளில் அவள் *மந்திரத்ரிகா* என்றும் அழைக்கப்பட்டார்.  அவர் ஒரு பிரம்மவாதினி அல்லது பிராமணத்தின் பேச்சாளர் அல்லது பிரகடனர் என்றும் அறியப்பட்டார். மேலும் ஒரு கூர்நோக்கையுடைய ஆன்மீக வாழ்க்கையை அவர் நடத்தினார்.

## சுயசரிதை
கோஷா இந்தியாவில் வேத காலத்தில் பிறந்தார். இவரின் தந்தை காக்ஷிவத் மற்றும் தாத்தா திர்கதாமஸ் இருவரும் ரிக்வேதத்தில் பாடல்களை எழுதியுள்ளனர். தோல் நோயால் அவதிப்பட்டு வந்த அவர், வீட்டில் தங்கி தந்தைக்குச் சிகிச்சை அளித்தார். ஒரு பாடலின் படி,  தொழுநோயால் பாதிக்கப்பட்டார்.  இதனால் இவர் நீண்ட காலம் திருமணமாகாத கன்னிப் பெண்ணாகவே இருந்தார். புத்துயிர் தருவதில் தேர்ச்சி பெற்ற அக்கால தெய்வீக மருத்துவ இரட்டையர்களான அசுவினிகளிடம் இவர் உருக்கமாக பிரார்த்தனை செய்தார். அவர்கள் இளமையை மீட்டெடுக்கவும், அபரிமிதமான அறிவைப் பெறவும், தோல் நோயைக் குணப்படுத்தவும் இவருக்கு மது வித்யா என்னும் ஒரு வேத போதனையை, இரகசிய விஞ்ஞானத்தைக் கற்பித்தார்கள். தொடர்ச்சியான பிரார்த்தனையின் காரணமாக அசுவினி குமாரர்கள் இவரது தோல் பிரச்சனையை குணப்படுத்தி அவளது அழகை மீட்டெடுத்தனர். அதன் பின்னர் இவருக்குத் திருமணம் நடந்தது. சுஹஸ்தியா என்ற மகனும் பிறந்தார். சுஹஸ்தியா ரிக்வேதத்தில் ஒரு பாடலையும் இயற்றினார். 

அசுவினி குமாரர்களைப் புகழ்ந்து கோஷா ரிக்வேதத்தின் பத்தாவது *மண்டலத்தின்* (புத்தகம்), அத்தியாயம் 10ல் பாடல்கள் 39 மற்றும் 40 ஆன 14 வசனங்களைக் கொண்ட இரண்டு சூக்தங்களை ( *கீதங்களை* ) இயற்றினார். முதல் பாசுரம் அசுவினிகளைப் போற்றுகிறது. இரண்டாவது பாடல் அவரது அந்தரங்க உணர்வுகளையும் திருமண வாழ்க்கைக்கான விருப்பங்களையும் வெளிப்படுத்தும் தனிப்பட்ட ஆசையாகப் பாடப்பட்டிருக்கின்றது.    

## மேற்கோள்கள்

## மேலும் பார்க்க

* 
* 
* 
* 

பகுப்பு:இந்து எழுத்தாளர்கள்
பகுப்பு:இந்து தத்துவம்
பகுப்பு:பண்டைய இந்திய மெய்யியல்
நிவி (ஆடை)

**நிவி** (nīvī, निवी, नीवी) என்பது பெண்களுக்கான ஆடை,அது உடலில் கீழ் பகுதியை மூடி,இடுப்பைச் சுற்றி கட்டப்பட்ட அல்லது அணியப்பட்ட ஆடை ஆகும்.

## பொருள்
சமஸ்கிருதத்தில் நிவி என்றால் பெண்களின் இடுப்பு பகுதியில் அணியும் கீழ் ஆடை என்று பொருள் ஆகும்.

## ஆடை
சுற்றுதல் அல்லது போர்த்துதல் ஆகியவை பண்டைய இந்திய ஆடை உடுத்தும் வடிவங்களாகும்.

சமகாலத்தில் ஆடைகளைப் பயன்படுத்துதல் மற்றும் போர்த்துதல் ஆகியவற்றின் பாணிகளை வேதங்கள் விவரிக்கிறது.உத்தரியா என்பது மேல் ஆடையாகும்,ஆதிவாசம் மேல் ஆடையையும், வாசா என்பது கீழ் உடல் ஆடையையும் குறிக்கிறது. எனவே நிவியை வாசாவில் வகைப்படுத்தலாம், அது ஒரு எளிய செவ்வக ஆடை.

## உடை
### நிவி உடுத்துதல்
பெண்கள் நிவியை இடுப்பைச் சுற்றி வளைந்த முனைகளுடன் சுற்றிக் கொண்டிருந்தனர்.மேல் பகுதியை வெறுமையாக விட்டுவிடும் பெண்களுக்கு கீழ் உடலுக்கான உள் மடக்கு இது. பழைய காலத்தில், இது 'நிவி பந்தா' என்றும் அழைக்கப்பட்டது.
 ''

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்திய உடைகள்
அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகளின் இசை

அந்தமான் நிக்கோபார் தீவுகள் இந்தியாவின் ஒரு பகுதியாகும்.  இப்பகுதியின் நாட்டுப்புற மரபுகளில் மோகென் என்ற பழங்குடியின கடற்பயணிகளின் பல்வேறு வகையான சடங்குகள் மற்றும் பழங்குடி நடனம் ஆகியவை அடங்கும்.

அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் கலாச்சாரம், தீவில் குடியேறியவர்களின் பூர்வீக கலாச்சாரங்களின் கலவையையும், இந்திய நிலப்பரப்பில் இருந்து தீவில் ஆரம்பகாலத்தில் குடியேறியவர்களின் சந்ததியினரால் கொண்டு வரப்பட்ட ஒரு முக்கிய கலாச்சாரத்தையும் காட்டுகிறது. புலம்பெயர்ந்தோர் அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகளின் கலாச்சாரத்திற்கும் பங்களித்தனர். அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் கலாச்சாரத்தின் மிகப்பெரிய அம்சம் இந்த இரண்டு கலாச்சார வாழ்க்கையின் அமைதியான சகவாழ்வு ஆகும்.

## அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் பழங்குடியினரின் கலாச்சார வடிவங்கள்

அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் கலாச்சாரத்தின் மிகவும் தனித்துவமான அம்சம் தீவுகளின் பழங்குடி மக்களின் கலாச்சாரம் ஆகும். அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுவாசிகளை இரண்டு பெரிய குழுக்களாக பிரிக்கலாம். அந்தமானின் முக்கிய இனக்குழுக்கள் அந்தமானீசு, ஓங்கே, சாரவா மற்றும் சென்டினலீசு. நிக்கோபார் பழங்குடியினரின் முக்கிய குழுக்கள் நிக்கோபரி (நிகோபரீசு) மற்றும் சோம்பென். தீவுவாசிகள் துர்கா பூசை, பொங்கல், பங்குனி உத்திரம், ஓணம், மகாசிவராத்திரி, சனமாசுடமி, கோலி, தீபாவளி, கிறிசுதுமசு மற்றும் புனித வெள்ளி போன்ற பெரும்பாலான இந்திய பண்டிகைகளை நடனம் மற்றும் இசையுடன் கொண்டாடுகிறார்கள். நிக்கோபரி நடனம் அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் மக்களின் பாரம்பரிய நடனமாகும். பொதுவாக **பன்றித் திருவிழா** என்று அழைக்கப்படும் ஓசுவரி விழாவின் போது இதைக் காணலாம். அந்தமானியர்கள் தங்கள் பாரம்பரிய இசையை விரும்புகிறார்கள். நடனக் கலைஞர்கள் ஓங்கே பழங்குடியினரின் இசை மற்றும் பாடலுக்கு அழகாக நகர்கிறார்கள்.

இந்த பழங்குடியினர் அனைவரும் அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகளில் தங்கள் பூர்வீக கலாச்சாரத்தை தொடர்ந்துள்ளனர், இன்னும், தொடர்ந்து செய்கின்றனர். இந்த பழங்குடியினரின் ஒப்பீட்டளவில் தனிமைப்படுத்தப்பட்டிருப்பது அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் கலாச்சாரத்தின் இந்த நீரோடைகளைப் பாதுகாக்க உதவியது.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்திய இசை
குள்ள மாடுகள்

**குள்ள மாடுகள்** (**Miniature cattle**), உலகில் பல நாடுகளில் குட்டை மாடுகள் உள்ளது. குறிப்பாக தென்னிந்தியாவின் கேரளா மாநிலத்தில் காசர்கோடு குள்ள மாடு, வெச்சூர் குள்ள மாடுகளும், ஆந்திரப் பிரதேச மாநிலத்தின்  புங்கனூரில் புங்கனூர் குள்ள மாடுகளும் உள்ளது. 

பெரிய மாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் குள்ள மாடுகளுக்கு குறைந்த மேய்ச்சல் நிலப்பரப்பு, சிறிய தொழுவம் மற்றும் குறைந்த தீவனம் போதுமானது. ஆனால் இவைகள் தரும் பாலின் அளவு நாட்டுப் பசுக்கள் போன்று குறைவாக உள்ளது.
## குள்ள மாட்டினங்கள்

## வெளி இணைப்புகள்
* 10 Miniature Cattle Breeds for Small Farms (படங்களுடன்)
## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:மாடுகள்
பகுப்பு:கால்நடைகள்
புதைக்கப்பட்ட நிலவு

**புதைக்கப்பட்ட நிலவு** (*The Buried Moon*) அல்லது **இறந்த நிலவு** என்பது ஜோசப் ஜேக்கப்ஸ் என்பவரால் *மோர் இங்கிலிஷ் ஃபேரி டேல்ஸ்* என்பதில் சேர்க்கப்பட்ட ஒரு விசித்திரக் கதையாகும். இது சில மாறுபாடுகளைக் கொண்டுள்ளது, இது விசித்திரக் கதைகளுக்கு பொதுவானதை விட அதிகமான புராணங்களில் தோன்றும். இது அஞ்சோல்ம் பள்ளத்தாக்கில் உள்ள நார்த் லிங்கன்ஷயர் கார்ஸில் இருந்து திருமதி பால்ஃபோரால் சேகரிக்கப்பட்டது. அதன் அசாதாரண குணாதிசயங்கள் அதன் தோற்றம் ஒரு விசித்திரக் கதை என்று பலர் சந்தேகிக்கின்றனர். இருப்பினும், திருமதி பால்ஃபோர் தனது குறிப்புகளை வெளியிட்டபோது, they were generally found reliable. அவை பொதுவாக நம்பகமானதாகக் காணப்பட்டன. இந்த கதை சந்திர வழிபாட்டின் ஒரு வடிவத்திற்கு சான்றாக இருக்கலாம்.

## கதைச் சுருக்கம்
ஒரு காலத்தில், கார்லாண்ட் சதுப்பு நிலங்களால் நிறைந்திருந்தது. சந்திரன் தோன்றும் போது, பகலில் நடப்பது போல் பாதுகாப்பாக இருந்தது. ஆனால் சந்திரன் தோன்றாத பிற சமயங்களில் போகிகள் போன்ற தீய விஷயங்கள் வெளியே வந்து விடும்.

இதையறிந்த சந்திரன், மஞ்சள் தலைமுடியில் ஒரு கருப்பு அங்கியை போர்த்திக்கொண்டு வெளியே வந்தாள். அவள் ஒரு குளக்கரை அருகே வரும்போது ஒரு இறந்து போனமரம் அவளைத் தடுத்து குளத்தில் தள்ளியது. ஒரு மனிதன் குளத்தில் விழுவதைக் கண்டு, குளத்திலிருந்து அவனை வெளியேற்றப் போராடினாள். அவளது ஒளி மனிதனைப் பாதுகாப்பாகச் செல்ல உதவினாலும் தீய உயிரினங்கள் இருளில் இருந்து வெளியே வந்து, அவளை ஒரு பெரிய கல்லின் கீழ் சிக்க வைத்தது..

இதனால் சந்திரன் உதிப்பதை நிறுத்தியது, சந்திரனால் காப்பாற்றப்பட்ட மனிதன் தான் பார்த்ததைச் சொல்லும் வரை, என்ன நடந்தது என்று தெரியாமல் மக்கள் ஆச்சரியப்படுகிறார்கள். இதைக் கண்டுபிடிக்க ஒரு புத்திசாலி பெண், சவப்பெட்டி, ஒரு மெழுகுவர்த்தி மற்றும் ஒரு இறந்த மரம் ஆகியவற்றை சந்திரன் இருக்கும் சதுப்பு நிலத்திற்குள் அனுப்புகிறாள்.  அவர்கள் அவள் சொன்னபடியே செய்து, சந்திரனை விடுவிக்கின்றனர். பிறகு சந்திரன் வேறு எப்போதும் இல்லாததை விட பிரகாசமாக பிரகாசித்தது., மேலும் தீய விஷயங்கள் அங்கிருந்து துரத்தப்பட்டன.

## நவீன தழுவல்கள்

* சார்லஸ் டி லிண்ட் இதை "தி மூன் இஸ் ட்ரோனிங் வைல் ஐ ஸ்லீப்" என்ற தலைப்பில் எழுதினார்.
* *வெப்காமிக் நோ ரெஸ்ட் ஃபார் தி விகெட்* கதையின் பல கூறுகளை கதையின் நிகழ்வுகளாகப் பயன்படுத்துகிறது. காணாமல் போன ஒரு முக்கியக் கதாபாத்திரம்.
* பிரெஞ்சு பவர் மெட்டல் இசைக்குழுவான வைல்ட்பாத் அவர்களின் இசைத்தொகுப்பான அண்டர்னீத்தில் கதையின் இசை தழுவலை செய்தது. இந்த பாடலுக்கான இசை வீடியோ, பர்ட் மூன் 2012 இல் வெளியிடப்பட்டது.

## சான்றுகள்

பகுப்பு:நாட்டுப்புறக் கதைகள்
டால்டா

**டால்டா** (*Dalda*)  என்பது தெற்காசியாவில் பிரபலமான தாவர எண்ணெய் (ஹைட்ரஜனேற்றப்பட்ட காய்கறி சமையல் எண்ணெய்) நிறுவனம் ஆகும்.

## வரலாறு
டாடா என்பது 1930 ஆம் ஆண்டில் பசுவின் பாலில் தயாரிக்கப்பட்ட தேசி நெய்க்கு  பதிலியாக, மலிவாக வந்த வனஸ்பதி நெய்யினை இறக்குமதி செய்த டச்சு நிறுவனம் ஆகும்.முந்தைய ஆங்கிலேய காலனித்துவ நாட்களில் இந்தியாவில் தேசி நெய் ஒரு விலையுயர்ந்த பொருளாக இருந்தது,பொதுமக்களுக்கு எளிதில் மலிவு விலையில் கிடைக்ககூடியதாய் இல்லை. இந்திய குடும்பங்களிலும் குறைவாகவே பயன்படுத்தப்பட்டது, எனவே மலிவான விலையில் அதற்கு தேவை இருந்தது.

1931 ஆம் ஆண்டு ஹிந்துஸ்தான் வனஸ்பதி உற்பத்தி நிறுவனம் செயற்கை வனஸ்பதியை தயாரிக்க டாடாவுடன் இணைக்கப்பட்டது.1930 ஆம் ஆண்டின் முற்பகுதிவரை இந்தியாவில் கிடைத்த ஹைட் ரஜனேற்றப்பட்ட தாவர எண்ணெய் ஹுசைன் டாடா மற்றும் ஹிந்துஸ்தான் வனஸ்பதி நிறுவனம் ஆகியவற்றால் இறக்குமதி செய்யப்பட்டது.(தற்பொழுது இந்நிறுவனம் ஹிந்துஸ்தான் யுனிலீவர் லிமிடெட் யுனிலீவர் பாக்கிஸ்தான் எனப்படுகிறது)ஹிந்துஸ்தான் வனஸ்பதி நிறுவனம் ஹைட்ர ஜனேற்றப்பட்ட தாவர எண்ணெய் உற்பத்தி செய்ய திட்டமிட்டது எனவெ டால்டா என்ற பெயரில் புதிய ஹைட் ரஜனேற்றப்பட்ட தாவர எண்ணெய் நிறுவனம் உருவாகியது.அதற்கு முன்பு வரை ஹுசைன் டாடா என்ற பெயரில் இறக்குமதி செய்த பொருளை விற்பனை செய்து வந்தனர்.  *லீவர் பிரதர்ஸின்*  'எல்' என்ற எழுத்தை புதிய  நிறுவனம்  பெயரில் டால்டாவாக மாற்றுவதற்கு நிறுவனத்தை அனுமதிக்க லிவர் பிரதர்ஸ் தனது ஒத்துழைப்பைக் கோரினார். பெயர் மாற்றத்திற்கு சம்மதித்தார். டால்டா  1937 இல் அறிமுகம் செய்யப்பட்டது இது இந்தியாவிலும் பாகிஸ்தானிலும் நீண்ட காலமாக இயங்கும் நிறுவங்களில் ஒன்றாகும்.

1939 ஆம் ஆண்டில் தி டால்டா திரைப்படம் என்பது டால்டா என்ற வனஸ்பதி (சமையல் கொழுப்பு) நிறுவனத்தின் சந்தைப்படுத்துதல் பிரச்சாரத்திற்க்காக உருவாக்கப்பட்ட ஒரு விளம்பர படமாகும்.லிண்டாஸ் என்பர் இந்தியாவின் பல் ஊடக விளம்பர படத்தினை உருவாக்கினார்.

## இந்தியாவில்
2003 ஆம் ஆண்டு, பங்கே லிமிடெட், ஹிந்துஸ்தான் யூனிலீவர் லிமிடெட் நிறுவனத்திடமிருந்து டால்டா நிறுவனத்தை ரூ.100 கோடிக்குக் கீழ் வாங்கியது. பின்னர் பங்கே டால்டாவை ஒரே நிறுவனமாக உருவாக்கி, புவியியல் அடிப்படையில் பல்வேறு வகையான சுத்திகரிக்கப்பட்ட எண்ணெய்களை (சோயாபீன், சூரியகாந்தி, பால்மோலிவ் போன்றவை) விற்பனை செய்யத் தொடங்கினார்கள்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்திய உணவுகள்
பகுப்பு:சமையல் எண்ணெய்கள்
பகுப்பு:இந்திய வகைக்குறிகள்
மஞ்சள் ஆளி

**ரெயின்வர்டியா இண்டிகா** (*Reinwardtia indica*), **மஞ்சள் ஆளி** அல்லது **பியோலி**, இமயமலையில் காணப்படும் லினேசி இனமாகும். இது மோனோடைபிக் இனத்தில் உள்ள ஒரே இனம் ***ரெயின்வர்டியா***.

## விநியோகம்
இந்த மலர் சீனாவிலும் வட இந்தியாவிலும் உள்ள இமயமலையில் இருந்து வருகிறது.

## பயன்கள்
பூக்களிலிருந்து தயாரிக்கப்படும் ஒரு மஞ்சள் சாயம் துணிகளுக்கு சாயமிடுவதற்கும் வண்ணப்பூச்சுகள் செய்வதற்கும் பயன்படுத்தப்படுகிறது.

## கலாச்சாரம்

பியோலி பல நாட்டுப்புறப் பாடல்களின் பொருள்.

கர்வாலி மக்கள் மற்றும் குமாவோனி மக்கள் நாட்டுப்புறக் கதைகளின்படி, பியோலி காட்டில் வாழ்ந்த ஒரு இளம் கன்னிப்பெண். அவள் விலங்குகளால் வளர்க்கப்பட்டாள.வேட்டையாடும் பயணத்தின் போது வழி தவறிய இளவரசனின் வடிவத்தில் அவளுடைய முதல் மனித தொடர்பு இருந்தது. அவள் அவனைப் பின்தொடர்ந்தாள். நிச்சயமாக அவன் அவளைக் காதலித்தான். தன்னை திருமணம் செய்து கொண்டு தன் அரண்மனைக்கு அழைத்துச் செல்லும்படி அவளை வற்புறுத்தினான். அவள் இளவரசனை நேசித்தாலும், இயற்கையான சூழல் இல்லாததால் அவள் வாட ஆரம்பித்தாள். யாராலும் அவளைக் குணப்படுத்த முடியவில்லை, இறுதியாக அவள் தாவரங்கள் மற்றும் விலங்கின நண்பர்களுக்காக அவள் இறந்தாள். அவளுடைய கடைசி ஆசை, அவள் தன் நண்பர்களிடையே அடக்கம் செய்யப்பட வேண்டும் என்பதுதான். இளவரசர் அவளை முதலில் சந்தித்த இடத்தில் அடக்கம் செய்ய அழைத்துச் சென்றார். சிறிது நேரம் கழித்து அந்த இடத்தில் ஒரு அழகான மஞ்சள் பூ வந்தது. இந்த மலர் அழகான இயற்கையை விரும்பும் பெல்லின் பெயரிடப்பட்டது.

## வகைபிரித்தல்
பின்வருபவை *ரெய்ன்வார்டியா இண்டிகா* என்பதன் வகைபிரித்தல் ஒத்த சொல்:

*ஆர். டெட்ராஜினா*, *ஆர். டிரிஜினா*, *லினம் டிரிஜினம்*, *லினம் சிகானோபம்*, *லினம் ரெபன்ஸ்*, *கிட்டேலோச்சரிஸ் ட்ரிஜினா*, *மேக்ரோலியம் ட்ரைஜினம்*

## மேற்கோள்கள்

* "டேல்ஸ் அண்ட் லெஜண்ட்ஸ் ஃப்ரம் இந்தியா" (பக்கம் 13) எழுதியது ஐரிஸ் மக்ஃபர்லேன் (1966)

*கடவுள்களின் புராணக்கதைகள்: உலகம் முழுவதும் உள்ள விசித்திரமான மற்றும் கவர்ச்சிகரமான கதைகள் (பக்கம் 33) நோரீன் ஷெல்லி (1976), 

## வெளி இணைப்புகள்

*ரெய்ன்வர்டியா ட்ரிஜினா (ராக்ஸ்பி.) பிளான்ச்., *ஃப்ளோரா ஆஃப் பாகிஸ்தான்*

பகுப்பு:சீனத் தாவரங்கள்
காட்டில் கிடைத்த பறவை

**காட்டில் கிடைத்த பறவை** ( *Foundling-Bird* ) என்பது ஜெர்மன் விசித்திரக் கதையாகும். இது கிரிம் சகோதரர்களால் சேகரிக்கப்பட்டத் தொகுப்பில் எண் 51-ல் சேகரிக்கப்பட்டது.

இது ஒரு பெண் தனது உருவத்தை மாற்றிக் கொண்டு தப்பிக்கும் கதை வகையாகும்   *தி மாஸ்டர் மெய்ட்*, *தி வாட்டர் நிக்ஸி*, *நிக்ஸ் நாட் நத்திங்* மற்றும் *தி டூ கிங்ஸ் சில்ட்ரன்* ஆகியவை இதே போன்ற பிற கதைகளாகும்.

## கதைச் சுருக்கம்
ஒரு வனத்துறை அதிகாரி பறவைக் கூட்டில் ஒரு குழந்தை இருப்பதை கண்டுபிடித்து, தனது மகள் லென்செனுடன் வளர்க்க அக்குழந்தையை கொண்டு வருகிறார். மேலும் அதற்கு பண்டேவோகல் ("காட்டில் கிடைத்த பறவை") என்று அழைத்தனர். மேலும் லென்செனுடன் குழந்தை நெருங்கி பழகியது.

ஒரு நாள் சமையல்காரி பல வாளிகள் தண்ணீரை வீட்டிற்குள் எடுத்துச் செல்வதைக் கண்டு "எதற்காக இவ்வளவு தண்ணீர் எடுத்துச் செல்கிறீர்கள்" என்று லென்சென் கேட்கிறாள். அதற்கு அந்த சமையல்காரி அடுத்த நாள் சமையலுக்கு அந்தக் குழந்தையை கொதிக்க வைப்பதற்காக அவ்வாறு செய்வதாக அவளிடம் கூறினாள். பயந்து போன லென்சென் பண்டேவோகலிடம் கூறியதும் அங்கிருந்து அவர்கள் தப்பி ஓடிவிடுகின்றனர்.

காணாமல் போன மகளைப் பற்றி வனக்காவலர் தன்னிடம் என்ன கேட்கப் போகிறாரோ என்று பயந்த சமையல்காரி, அவர்களைத் தேட வேலையாட்களை அனுப்புகிறாள். தப்பித்துப்போன  பண்டேவோகல் ஒரு ரோஜாப்பூவாகவும், லென்சென் அதன் மீது ஒரு ரோஜாவாகவும் மாறியது.  தேடிச் சென்ற வேலையாட்கள் வெறுங்கையுடன் திரும்பிச் சென்றனர். ரோஜாப்பூவையும் ரோஜாவையும் தவிர வேறு எதையும் பார்க்கவில்லை என்று சமையல்காரியிடம் சொன்னபோது, ரோஜாவை ஏன் டுகிறாள். அவர்கள் மீண்டும் தேடச் சென்றனர். இப்போது , பண்டேவோகல் ஒரு தேவாலயமாக மாறியது. லென்சென் அதில் ஒரு சரவிளக்காக மாறினாள். அவர்கள் திரும்பி வந்து சமையல்காரியிடம் தாங்கள் பார்த்ததைச் சொன்னார்கள். சரவிளக்கைத் திரும்பக் கொண்டு வராததற்காக அவர்களைக் கடிந்து கொண்டாள்.

கடைசியாக சமையல்காரி தானே அவர்களை கண்டுபிடிக்க கிளம்புகிறாள். இப்போது பண்டேவோகல் ஒரு குளமாகவும் லென்சென் அதன் மீது நீந்தும் ஒரு வாத்தாகவும் மாறினர். தேடியலைந்த சமையற்காரி அக்குளத்தில் தண்ணீர் குடிப்பதற்காக மண்டியிடுகிறாள். அந்த நேரத்தில் லென்சென் அவள் தலையைப் பிடித்து இழுத்து குளத்திற்குள் மூழ்கடித்தாள்.

குழந்தைகள் மீண்டும் பத்திரமாக வீடு திரும்புகின்றனர்.

## இதனையும் பார்க்கவும்

* ராஜா கோஜாதா

## குறிப்புகள்

## வெளி இணைப்புகள்
*Fundevogel online audiobook
*''Foundling-Bird'' with links to related stories

பகுப்பு:நாட்டுப்புறக் கதைகள்
நீல மண்டலம்

**நீல மண்டலங்கள்** (**Blue zones**) உலகில் சராசரி எதிர்பார்க்கும் வாழ்நாளை விட நீண்ட ஆண்டுகள் உயிர் வாழும் மனிதர்கள் பகுதிகளைக் குறிக்கிறது. இது போன்ற சராசரி வாழ்நாளை விட அதிக ஆண்டுகள் மக்கள் உயிர் வாழும் 5 நீல மண்டலங்கள் உள்ளது. அவைகள் ஓக்கினாவா தீவு, (ஜப்பான்), சார்தீனியா தீவு, (இத்தாலி), நிகோயா, (கோஸ்ட்டா ரிக்கா), இகாரியா, (கிரீஸ்) மற்றும் லோமா லிண்டா, கலிபோர்னியா, (ஐக்கிய அமெரிக்கா) ஆகும். 

நீல மண்டலங்கள் என்ற கருத்தியலை முதன்முதலாக உலகுகிற்கு கூறியவர்கள் *கின்னி பெஸ்* மற்றும் *மைக்கேல் பௌலைன்* என்ற அறிஞர்கள் ஆவார். அவர்கள் இக்கருத்தியலை 2004ம் ஆண்டில் *முதுமையியல் பரிசோதனை* எனும் இதழில் வெளியிட்டனர்.நீல மண்டலங்களில் வாழும் மக்களின் நீண்ட வாழ்நாளுக்கான காரணமாக இந்த அறிஞர்கள் கூறுவது மன அமைதி, உடல் நலம் மற்றும் ஆரோக்கியமான உணவே ஆகும்.

## மேலும் படிக்க
* 
* 
* உலகில் மக்கள் நீண்ட காலம் உயிர் வாழும் நான்கு இடங்கள் எவை? அதன் ரகசியம் என்ன?
* The Blue Zones: Lifestyle Habits of the World’s Longest-Living Populations
* History of Blue Zones

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:மனித மேம்பாட்டுச் சுட்டெண்
பகுப்பு:மனித வளர்ச்சியியல்
பகுப்பு:மனிதர்கள்
மோருப் நம்கியால்

*மோருப் நம்கியால்*' ஒரு இந்திய நாட்டுப்புற இசைக்கலைஞர், இசையமைப்பாளர் மற்றும் நாடக கலைஞர் ஆவார், லடாக்கி மற்றும் திபெத்திய நாட்டுப்புற இசை பாரம்பரியத்தின் மறுமலர்ச்சிக்கான அவரது பங்களிப்புகளுக்காக அறியப்பட்டவர். அவர் 1960 களில் லடாக்கி பகுதி முழுவதும் பயணம் செய்ததாகவும், பிராந்திய இசை பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாப்பதில் உதவிய அப்பகுதியின் பாடல்களை ஆவணப்படுத்தியதாகவும் கூறப்படுகிறது. லடாக்கின் கலாச்சார பாரம்பரியத்தை ஊக்குவிக்கும் லாப நோக்கற்ற நிறுவனமான லாம்டன் சமூக நலச் சங்கம் மற்றும் லாம்டன் பள்ளி ஆகியவற்றின் நிறுவனர்களில் இவரும் ஒருவர். லடாக்கி சமூகத்தில் ஒரு தீவிரமான நபராக குறிப்பிடப்பட்டவர், அவர் *லடாக் கலை மற்றும் ஊடக அமைப்பின்* (LAMO) ஆலோசனைக் குழுவில் உறுப்பினராக உள்ளார். மற்றும் லிங்ஷெட் தொகுதியில் இருந்து சட்டமன்றத் தேர்தலில் போட்டியிட்டு தோல்வியுற்றார். இந்திய இசைக்கு அவர் ஆற்றிய பங்களிப்பிற்காக, 2004 ஆம் ஆண்டில், இந்திய அரசாங்கம் அவருக்கு நான்காவது உயரிய குடிமக்கள் விருதான பத்மஸ்ரீ விருதை வழங்கியது. எரிக் கோட்டோ இயக்கிய *தி சாங் கலெக்டர் என்ற* ஆவணப்படமாக அவரது வாழ்க்கை எடுக்கப்பட்டுள்ளது.

**லடாக்கின் பாடல் சேகரிப்பாளர்** என்று அன்புடன் அழைக்கப்படும் மோருப் நம்க்யால், தனது தாயகம் முழுவதும் நூற்றுக்கணக்கான மைல்கள் நடந்து, கிராமங்களுக்குச் சென்று அவர்களின் நாட்டுப்புறப் பாடல்களை ஆவணப்படுத்தினார் . இந்தப் பயணத்தின் மூலம், லடாக்கின் மறைந்து வரும் நாட்டுப்புறப் பாடல்களைப் பாதுகாக்க அவரது வாழ்நாள் முயற்சிகளைத் தொடங்கினார். மோருப் நம்க்யால் 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக அந்தப் பாடல்களைக் காப்பகப்படுத்தியுள்ளார். லடாக்கி கலாச்சாரத்தைப் பாதுகாப்பதில் உறுதிபூண்டுள்ள கலைஞர்கள் மற்றும் சமூக ஆர்வலர்களைக் கொண்ட தி லாம்டன் சொசைட்டியை அவர் இணைந்து நிறுவினார்.

## மேலும் பார்க்கவும்

* லடாக்
* செரிங் லாண்டோல்

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்

* 
* Morup Namgyal at IMDb

பகுப்பு:பத்மசிறீ விருது பெற்ற கலைத் துறையினர்
பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:1947 பிறப்புகள்
பகுப்பு:நாட்டுப்புறப் பாடகர்கள்
லோமா லிண்டா

**லோமா லிண்டா** (**Loma Linda**), ஸ்பானிஷ் மொழியில் லோமா லிண்டா என்பதற்கு அழகிய மலை எனப்பொருளாகும்.இது ஐக்கிய அமெரிக்க நாட்டின் கலிபோர்னியா மாநிலத்தில் தெற்கில் அமைந்த சான் பெர்டினோ கவுண்டியில் அமைந்த சிறு நகரம் ஆகும்.மனிதர்களின்  எதிர்பார்ப்பு ஆயுட்காலத்தை விட இந்நகரத்தில் வாழும் மக்களின் ஆயுட்காலம் மிக நீண்டதாகும். நீல மண்டலத்தில் அமைந்த  உலகின் ஐந்து நகரங்களில் லோமா லிண்டா நகரமும் ஒன்றாகும்.  இந்நகரத்தில் லோமா லிண்டா பல்கலைக்கழகம் அமைந்துள்ளது. 2020 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்தகரத்தின் மக்கள் தொகை 24,791 ஆகும்.

## இதனையும் காண்க
* நீல மண்டலம்
## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்
ஜீனத் பேகம்

**ஜீனத் பேகம்** (பிறப்பு **ஷமிம் அக்தர்** ; 11 நவம்பர் 1931 – 11 டிசம்பர் 2007),  ஒரு பாகிஸ்தானிய பாடகி ஆவார். இவர் திரைப்படங்கள் மற்றும் வானொலியில் பாடல்களைப் பாடியதற்காக அவர் ’***கடந்த கால ராணி*** ’என்று அழைக்கப்பட்டுகிறார்.

## ஆரம்ப கால வாழ்க்கை
ஜீனத் பேகம், 1931 - நவம்பர் 11 ஆம் தேதி, பிரித்தானியாவின் இந்தியாவின் பஞ்சாபில் உள்ள மலேர்கோட்லாவில் ஷமிம் அக்தர் என்ற பெயரில் பிறந்தார்.

## இசை வாழ்க்கை
ஜீனத் பேகம் ஒரு பரத்தை (கோதேவாலி) மற்றும் புகழ்பெற்ற பாரம்பரிய பாடகி ஆவார். அவர் 1937 இல் பண்டிட் அமர்நாத்தால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டார். 1942 ஆம் ஆண்டு கோவிந்த் ராமின் பஞ்சாபி திரைப்படமான மங்தியில் (1942) பாடியபோது பின்னணிப் பாடகியாக அவரது முதல் வெற்றி கிடைத்தது. மேலும் அப்படத்தில் நடிகையாகவும் அறிமுகமானார். இப்படம் லாகூரில் தயாரிக்கப்பட்ட முதல் பொன்விழா படமாக குறிக்கப்பட்டது.

அவரது முதல் இந்தி படம் *நிஷானி* யாகும்(1942). அதன் பின், *பாஞ்சி* (1944), *ஷாலிமார்* (1946), *ஷெஹர் சே டூர்* (1946) மற்றும் *தாசி* (1944) உள்ளிட்ட பிற குறிப்பிடத்தக்க படங்களுக்காக அவர் பாடினார்.

ஜீனத் பேகம் 1944 இல் லாகூரிலிருந்து பம்பாய்க்கு குடிபெயர்ந்தார்  பம்பாயில் உள்ள பல இசை இயக்குனர்களுக்காக அவர் பாடியுள்ளார். இதில் பண்டிட் அமர்நாத்தின் தம்பிகள் - பண்டிட் ஹுஸ்னல் பகத்ராம், மாஸ்டர் குலாம் ஹைதர், பண்டிட் கோபிந்த் ராம் போன்றவர்கள் அடங்குவர். இந்தியாவில் அவர் கடைசியாகப் பாடிய படம் *முக்தா* (1951). அவர் பாகிஸ்தானுக்கு குடிபெயர்ந்து லாகூர் வானொலி நிலையத்தில் சேர்ந்து 1950களின் பிற்பகுதி வரை அங்கு பணியாற்றினார். 1947 இல் பாகிஸ்தான் சுதந்திரம் அடைந்த பிறகு, பல புதிய பின்னணிப் பாடகர்கள் பாகிஸ்தானுக்கு வந்தனர். இது ஜீனத் பேகத்தின் பின்னணி பாடல் வாழ்க்கையை பாதித்தது. இருந்தபோதிலும் 1950கள் மற்றும் 1960களில் அவர் வானொலி லாகூரில் ஒரு முக்கிய பாடகியாக இருந்தார்.

## தனிப்பட்ட வாழ்க்கை
ஜீனத் அப்துல் ஜப்பாரை மணந்து பின்னர் அவர்கள் 1955 இல் விவாகரத்து செய்தார். பின்னர் அவர் சக்லைன் ரிஸ்வியை மணந்தார். அவர்களுக்கு ஒரு குழந்தை பிறந்தது.

## இறப்பு
அவர் டிசம்பர் 11, 2007 அன்று பாகிஸ்தானின் லாகூரில் இறந்தார்.

## திரைப்படவியல்

### திரைப்படம்

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:1931 பிறப்புகள்
பகுப்பு:பஞ்சாப் நபர்கள்
பகுப்பு:2007 இறப்புகள்
யவன் மத்ஸ்

பகுப்பு:நடனக் கலைஞர்கள்
**யவன் மாட்ஸ் (காஷ்மீர் یاون مژ)** காஷ்மீரின் ஷேக் நூர்-உத்-தின் வாலியின் பெண் சீடர் ஆவார். இவர் ஒரு அழகான நடனக் கலைஞர் மற்றும் பரத்தை பெண்ணாவார். யவன் மாட்ஸ் பதினான்காம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் மற்றும் பதினைந்தாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் காஷ்மீரின் உயர் சமூகத்தில் பிரபலமானவராக இருந்தார். 

## மாற்றம்
நிஷாத்திற்கு அருகிலுள்ள இஷ்பர் கிராமத்தில் ஒரு புனிதமான மனிதர், மிகவும் பிரபலமான பிராமண துறவி இருந்ததாக கூறப்படுகிறது. அவருக்கு காஷ்மீரில் ஏராளமான விசுவாசிகள் இருந்தனர். ஒரு நாள் காஷ்மீர் சுல்தான் ( சிகந்தர், அலி ஷா அல்லது புட்ஷா) அவரது இடத்தில் தோன்றினார். பிராமணர், சுல்தானைப் பார்க்க மறுத்துவிட்டார். அவமதிக்கப்பட்ட சுல்தான் தகுந்த பழிவாங்கலைத் திட்டமிட்டார். சில நாட்களுக்குப் பிறகு சுல்தான் அழகான யவன் மத்ஸை அனுப்பினார். அந்த பெண் ஒரு பக்தையாக பிராமணரைப் பார்க்கச் சென்றாள். அவளுடைய தோற்றத்தால் வசீகரிக்கப்பட்ட அப்பிராமணர் செய்வதறியாது திகைத்தார். நன்கு இணந்திருந்த காஷ்மீரி பண்டிதர்களில் சிலர் அதே தந்திரங்களை அந்த காலத்தின் மிக முக்கியமான முஸ்லீம் துறவியான ஷேக் நூர்-உத்-தின் வாலி மீது பயன்படுத்த விரும்பியதாகக் கூறப்படுகிறது. ரேஷியை மயக்க யவன்மத்ஸிர்க்கு பணம் கொடுத்து அனுப்பினர். யவன் மத்ஸ் தனது அழகைத் தந்து முயற்சித்தாலும் ரேஷியின் வசீகரமே வெற்றி பெற்றது. யவன் மத்ஸ் ஒரு சமுதாயப் பெண்ணின் வாழ்க்கையைத் துறந்து ரேஷியின் சீடர்களில் ஒருவரானார்.  மகானான ரேஷி தனது கவிதைகளில் ஒன்றான "பயேக் பயஸ் யவன் மாத்ஸீ"யைக் குறிப்பிட்டதன் மூலம் (யவன் மத்ஸ் நீங்கள் ஒரு நாள் வருந்துவீர்கள்) யவன் மத்ஸை அழியா மனிதராக்கினார். 

அவரது மாற்றத்திற்குப் பிறகு யவன் மத்ஸுக்கு **ஷங்கா பீபி** என்ற பெயர் வழங்கப்பட்டது. மேலும்  நந்த் ரேஷியின் கல்லறையில் இருந்த ஒரே பெண் **முஜாவிர்** இவரேயாவார். அவர் ட்ஸாரிலுள்ள நந்த் ரேஷியின் சன்னதிக்கு அருகில் அடக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளார். 

## மேற்கோள்கள்
ஜோஹ்ரா பாய்

**ஜோஹ்ராபாய் அக்ரேவாலி** (1868-1913), **ஜோஹ்ராபாய்** என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். இவர்1900 களின் முற்பகுதியில் இருந்து ஹிந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசையின் மிகவும் குறிப்பிடத்தக்க மற்றும் செல்வாக்கு மிக்க பாடகர்களில் ஒருவர். கௌஹர் ஜானுடன் இணைந்து, இந்திய பாரம்பரிய இசையில், வேசியாகப்  பாடும் பாரம்பரியத்தின் முடிவு காலத்தை குறிக்கிறார். அவரது ஆண் தன்மைக் கொண்ட பாடல்களுக்கு பெயர் பெற்ற அவர், இந்தியாவின் கிராமபோன் நிறுவனத்திற்காக பல பாடல்களைப் பதிவு செய்தார்.

## ஆரம்ப வாழ்க்கை மற்றும் பின்னணி
ஜோராபாய் 1868 ஆம் ஆண்டு பிரித்தானியாவின் இந்தியாவின் வடமேற்கு மாகாணங்களில் உள்ள ஆக்ராவில் பிறந்தார். ஹிந்துஸ்தானி இசையின் ஆக்ரா கரானாவின் விரிவுரையாளரான அவர், "ஆக்ராவிலிருந்து" என்று மொழிபெயர்க்கும் *அக்ரேவாலி* என்ற குடும்பப் பெயரைப் பெற்றார்.அவரது வாழ்க்கையின் ஆரம்ப ஆண்டுகளில், ஜிஹ்ராபாய் உஸ்தாத் ஷெர்கான், உஸ்தாத் கல்லன் கான் மற்றும் புகழ்பெற்ற இசையமைப்பாளர் மெஹபூப் கான் ( *தாராஸ் பியா* ) ஆகியோரிடம் பயிற்சி பெற்றார்.

## நிகழ்தொழில்
ஜோஹ்ராபாய், ஹிந்துஸ்தானி பாரம்பரிய இசையின் காயல் போன்ற வடிவங்களில் இருந்து பாடல்களையும், டாக்காவின் அஹ்மத் கானிடம் கற்றுக்கொண்ட தும்ரி மற்றும் கஜல் உள்ளிட்ட இலகுவான வகைகளையும் பாடினார்.

ஜோஹ்ராபாயின் பாடலானது நவீன காலத்தில் ஆக்ரா கரானாவின் மிகப் பிரபலமான பெயரான பயாசு கானை பாதித்தது. மேலும் பாட்டியாலா கரானாவின் உஸ்தாத் படே குலாம் அலி கான் கூட ஜோஹ்ராபாயை உயர்வாகக் கருதினார்.

இந்தியாவின் கிராமபோன் நிறுவனம் , 1908 இல் அவருடன் ஒரு பிரத்யேக ஒப்பந்தத்தில் கையெழுத்திட்டது. 25 பாடல்களுக்கு ஆண்டுக்கு ரூ.2,500 வீதம் செலுத்தப்பட்டது. ஜோஹ்ராபாய் 1908-1911 இல், 60 பாடல்களுக்கு மேல் பதிவு செய்தார். 1994 இல், அவரது மிகவும் பிரபலமான 18  பாடல்கள் ஒரு ஒலிநாடாவில் மறு வெளியீடாக வெளியிடப்பட்டன. அதைத் தொடர்ந்து அவர்கள் அடங்கிய ஒரு சிறிய வட்டு 2003 இல் வெளிப்பட்டது.

ஜோஹ்ராபாயின் 78 ஆர்.பி.எம் பதிவுகளில் இன்று சில சிறிய துண்டுகள் மட்டுமே எஞியுள்ளன; சில குறிப்பிடத்தக்க பாடல்கள், 1909 ஆம் ஆண்டு ஜான்புரி ராகத்தில் "மட்கி மோர் ரீ கோராஸ்" மற்றும்  சோஹினி ராகத்தில் *தேக்கென் கோ மன் லால்சே ஆகியவை* அடங்கும். 78 ஆர்பிஎம் ரெக்கார்டிங்குகளில் சில தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவை பேட்ரிக் மௌட்டலின் இணையதளத்தில் பாடல்களாகக் கிடைக்கப்பெற்றன.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:1913 இறப்புகள்
பகுப்பு:1868 பிறப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண்கள்
பினோதினி தாசி

**பினோதினி தாசி** (1863 &ndash; 1941), **நோட்டி பினோதினி** என்றும் அழைக்கப்படுபவர், ஒரு இந்திய பெங்காலி நடிகை ஆவார். 1913 இல் வெளியிடப்பட்ட தனது சுயசரிதையான *அமர் கதா* (தி ஸ்டோரி ஆஃப் மை லைஃப்) இல் அவர் தனது 12 வயதில் நடிக்கத் தொடங்கி 23 வயதில் நடிப்பதை நிறுத்திகொண்டார் என விவரித்தார் 

## சுயசரிதை
பரத்தைக்குப் பிறந்த அவர், வேசியாக தனது வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார்.  1874 இல் கல்கத்தாவின் *நேஷனல் தியேட்டரில்* அதன் நிறுவனர் கிரிஷ் சந்திர கோஷின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் தனது பன்னிரண்டாம் வயதில் தனது முதல் முக்கிய நாடகப் பாத்திரத்தில் நடித்தார். பெங்காலி நாடக அறங்கிற்குச் செல்லும் பார்வையாளர்களிடையே ஐரோப்பிய நாடகத்தின் ப்ரோசீனியம் -ஈர்க்கப்பட்ட வடிவத்தின் வளர்ச்சியுடன் அவரது வாழ்க்கை ஒத்துப்போனது. பன்னிரெண்டு வருட கால நடிப்பு வாழ்க்கையில் அவர் எண்பதுக்கும் மேற்பட்ட வேடங்களில் நடித்தார். அதில் பிரமிளா, சீதா, திரௌபதி, ராதா, ஆயிஷா, கைகேயி, மோதிபீபி மற்றும் கபால்குண்டலா போன்றவையும் அடங்கும். அவர் தனது சுயசரிதையை எழுதிய முதல் தெற்காசிய நாடக நடிகைகளில் ஒருவர். மேடையில் இருந்து அவரது திடீர் ஓய்வுக்கு அவர் போதிய விளக்கமளிக்கவில்லை. அவரது சுயசரிதை துரோகத்தின் ஒரு நிலையான இழையைக் கொண்டுள்ளது. அவர் பெண்பாலின் ஒவ்வொரு நியதியையும் மீறி, மரியாதைக்குரிய சமுதாயத்தின் மீதான குற்றச்சாட்டை எழுதியுள்ளார். 19 ஆம் நூற்றாண்டின் வங்காளத்தின் பெரிய துறவியான ராமகிருஷ்ணர்   அவரது நாடகத்தைப் பார்க்க வந்தார். அவர் பெங்காலி மேடையில் ஒரு முன்னோடி தொழில்முனைவோராக இருந்தார். ஐரோப்பிய மற்றும் உள்நாட்டு பாணிகளைக் கலப்பதன் மூலம் மேடை அலங்காரத்தின் நவீன நுட்பங்களை அறிமுகப்படுத்தினார்.

## பிரபலமான கலாச்சாரத்தில்

* தினேன் குப்தாவின் பெங்காலி திரைப்படமான *நடி பினோதினியில்* (1994), தேபஸ்ரீ ராய் கதாபாத்திரத்தில் நடித்தார்.
* *நடி பினோதினி*, அவரது சுயசரிதையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு நாடகம், *அமர் கதா* 1995 இல் நேஷனல் ஸ்கூல் ஆஃப் டிராமா ரெபர்ட்டரி நிறுவனத்தால் முதன்முதலில் நடிகர் சீமா பிஸ்வாஸ் நடித்தார். பின்னர் 2006 இல், நாடக இயக்குநர் அமல் அல்லானா அதே நாடகத்தை இயக்கினார். டெல்லியில் இது திரையிடப்பட்டது.
* ரிதுபர்ணோ கோஷ் இயக்கிய *அபோஹோமானில்*, பினோதினி வேடத்தில் அனன்யா சாட்டர்ஜி நடித்தார்.
* *காதம்பரியில்* (2015), சுமன் கோஷின், பாத்திரத்தை ஸ்ரீலேகா மித்ரா எழுதியுள்ளார்.
* *ப்ரோதோமா காதம்பினியில்*, தியா முகர்ஜி தற்போது நடி பினோதினியாக நடிக்கிறார்.
* துஹினாபா மஜும்தார் இயக்கிய "அமர் கதா: ஸ்டோரி ஆஃப் பினோதினி", அவரது சுயசரிதையை அடிப்படையாகக் கொண்ட ஒரு ஆவணப்படம்.
* ராம் கமல் முகர்ஜி இயக்கிய *பினோதினி: ஏக்தி நதிர் உபாக்கியன்* திரைப்படத்தில், நடி பினோதினியாக ருக்மணி மைத்ரா நடித்தார்.

## மேற்கோள்கள்

## ஆதாரங்கள்

* 
* 
* 
* 

பகுப்பு:20 ஆம் நூற்றாண்டின் இந்திய நடிகைகள்
பகுப்பு:1941 இறப்புகள்
பகுப்பு:1862 பிறப்புகள்
பகுப்பு:கொல்கத்தா எழுத்தாளர்கள்
தேஜல் ஷா

**தேஜல் ஷா** (    ; பிறப்பு 1979) ஓர் இந்திய சமகால காட்சி கலைஞரும், கண்காணிப்பாளரும் ஆவார். அவர் ஒளிக் கலை, புகைப்படம் எடுத்தல், செயல்திறன், வரைதல், ஒலிப்பணி மற்றும் இடஞ்சார்ந்த நிறுவல்கள் ஆகியவற்றின் ஊடகங்களில் பணிபுரிகிறார். ஷா பாலினச் சமூகம், பாலியல், பாலினம், இயலாமை மற்றும் மனிதர்களுக்கும் இயற்கைக்கும் இடையிலான உறவு உள்ளிட்ட தலைப்புகளை தனது பணியில் ஆராய்கிறார். அவர் மும்பையில் வசித்து வருகிறார்.

## விவரம்
தேஜல் ஷா 1979 ஆம் ஆண்டு இந்தியாவின் சத்தீசுகர் மாநிலத்தில் உள்ள பிலாயில் பிறந்தார். ஷா பால் புதுமையினராக அடையாளம் கொண்டார். ஆஸ்திரேலியாவின் மெல்போர்னில் உள்ள ஆர். எம். ஐ. டி பல்கலைக்கழகத்தில் (ராயல் மெல்போர்ன் தொழில்நுட்ப நிறுவனம்) புகைப்படக்கலையில் இளநிலைப் பட்டம் (2000) பெற்றார்; மற்றும் பார்ட் கல்லூரியில்எம். எஃப். ஏ பட்டம் பெற பணிபுரிந்தார். ஆனால் பட்டம் பெறவில்லை. அவர் ஒரு பரிமாற்ற மாணவியாவார். 1999 முதல் 2000 வரை சிகாகோவின் கலைக் கழகத்தின் பள்ளியில் பயின்றார் 

அவரது 2006 ஹிஜ்ரா கற்பனைத் தொடர் பணிகள் பெங்களூர் மற்றும் மும்பையில் உள்ள ஹிஜ்ரா சமூகத்தை (அழகிகள், இடைப் பாலின மக்கள் மற்றும்/அல்லது திருநங்கைகள்) முன்னிலைப்படுத்தியது. 2012 ஆம் ஆண்டில், காசெலில் உள்ள ஆவணத்திற்காக (13) அவர்   இரண்டு பெண்கள் கொம்புகள் அணிந்து ஒரு நிலப்பரப்பை ஆராய்வது போல் ஐந்து வகை ஒளிப்பட நிறுவலான "அலைகளுக்கு இடையே"வை உருவாக்கினார்.

ஷாவின் கலைப்படைப்பு, நியூயார்க்கின் புரூக்ளினில் உள்ள புரூக்ளின் அருங்காட்சியகத்தில் " உலகளாவிய பெண்ணியம் " (2007) , "இந்தியா: பொது இடங்கள்/தனியார் இடங்கள்" (2008) ,நியூ ஜெர்சியின் நெவார்க்கில் உள்ள நெவார்க் அருங்காட்சியகத்தில்  ஆவணம் (13) (2012) காசெல், ஜெர்மனி,  மற்றும் ஜெர்மனியின் டுசெல்டார்ஃப் நகரில் உள்ள K20 இல் "எல்லோரும் ஒரு கலைஞர்: ஜோசப் பியூஸுடன் காஸ்மோபாலிட்டன் பயிற்சிகள்" (2021) உட்பட பல காட்சியகங்களில் பரவலாகக் காட்டப்பட்டுள்ளது.

ஜெர்மனியின் வொல்ப்ஸ்பர்க்கில் உள்ள குன்ஸ்ட்மியூசியம் வொல்ப்ஸ்பர்க்கில் "ஃபேசிங் இந்தியா" (2018) என்ற குழு கண்காட்சியின் ஒரு பகுதியாகவும் அவரது பணி இருந்தது; மற்ற கலைஞர்கள் விபா கல்ஹோத்ரா, பார்தி கெர், பிரஜக்தா போட்னிஸ், ரீனா சைனி கல்லாட் மற்றும் மிது சென் ஆகியோர் அடங்குவர் . ஷாவின் பணி பொது அருங்காட்சியக சேகரிப்பில் பாம்பிடோ மையத்தில் உள்ளது.

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்
* 

பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:1979 பிறப்புகள்
பகுப்பு:இந்தியப் பெண்கள்
பகுப்பு:மும்பை
செங்கலூர் அரங்கநாதன்

**செங்கலூர் அரங்கநாதன்** (*Chengalloor Ranganathan*)(இறப்பு 1917) இந்தியாவின் கேரளாவில் உள்ள ஒரு ஆண் ஆசிய யானையாகும், இது ஆசியாவிலேயே மிக உயரமான சிறைபிடிக்கப்பட்ட யானை என்று நம்பப்படுகிறது.  

## வாழ்க்கை
அரங்கநாதன் முதலில் சென்னை மாகாணத்தின் திருச்சிராப்பள்ளியில் உள்ள அரங்கநாத சுவாமி கோயின் கோயில் யானையாக இருந்து. இளமையிலே கோயில் இந்த யானையினை பெற்றுக்கொண்டு, அன்றாட பணிகளுக்குப் பயன்படுத்தியது. ஆனால் இந்த யானை மிக உயரமாக வளர்ந்ததால், கோயிலின் உள் வாயில்கள் வழியாகச் கோயிலுக்குள் நுழைய முடியவில்லை. இதனால், தமிழகத்தில் நடக்கும் கோவில் திருவிழாக்களில் இந்த யானையினைப் பயன்படுத்த முடியாமல், யானையினை விற்க நிர்வாகம் முடிவு செய்தது. 1905ஆம் ஆண்டில், திருச்சூரில் உள்ள செங்கலூர் மனையைச் சேர்ந்த பரமேசுவரன் நம்பூதிரி என்பவர் திருவரங்கம் தேவஸ்வத்திடமிருந்து ரூ.1,500க்கு இந்த யானையினை வாங்கினார். இந்த யானை திருச்சிராப்பள்ளியிலிருந்து திருச்சூர் வரை பல மாதங்கள் நடந்து சென்றதாக நம்பப்படுகிறது. 1906 முதல் 1914 வரை, இந்த யானையானது ஆறாட்டுப்புழா பூரத்தின் முக்கிய உற்சவரைச் சுமந்து சென்றது. மேலும் திருச்சூர் பூரத்தின் திருவம்பாடியின்  ஒரு பகுதியாக இருந்து. 1914ஆம் ஆண்டு ஆறாட்டுப்புழா பூரத்தின் போது அகவூர் கோவிந்தன் என்ற யானையால் கடுமையாக இந்த யானைத் தாக்கப்பட்டது. இந்த சம்பவத்தைத் தொடர்ந்து, ரங்கநாதனை செங்கலூர் மானாவுக்கு மாற்றினர். இங்குக் காயங்களுக்கு நீண்டகால சிகிச்சைக்கு உட்படுத்தப்பட்டது, ஆனால் 1917-ல் இறந்தது.

## அருங்காட்சியக காட்சி
அரங்கநாதனின் மரணம் குறித்து தகவல் அறிந்ததும், சென்னை அருங்காட்சியகத்தில் உள்ள அதிகாரிகள் எலும்புக்கூட்டைக் கண்காட்சியாக வைப்பதற்காக வாங்க முயன்றனர். அரங்கநாதனின் உரிமையாளர்கள் இந்த கோரிக்கையை ஏற்றுக்கொண்டனர். யானை இறந்தவுடன், யானையின் உடல் விரைவாகச் சிதைய உதவுவதற்காக இரசாயனங்கள் கொண்ட ஒரு பெரிய குழியில் புதைக்கப்பட்டது. எலும்புக்கூடு அதன் புனரமைப்பு நோக்கத்திற்காக ஒவ்வொரு எலும்பின் எண்ணுடன் தோண்டப்பட்டது. இந்த எலும்புக்கூடு சென்னை அருங்காட்சியகத்திலிருந்து திருச்சூர் அருங்காட்சியகத்தால் பெறப்பட்டு, மீண்டும் இணைக்கப்பட்டு, அருங்காட்சியகத்தின் பிரதான மண்டபத்தில் நிறுவப்பட்டது. இது இங்கு முக்கிய ஈர்ப்பாகத் தொடர்கிறது.

## உடல் பண்புகள்
அரங்கநாதரின் எலும்புக்கூடு 345 செ.மீ. (136 அங்குலம்) உயரமுடையது. இது தெச்சிக்கோட்டுக்காவு ராமச்சந்திரனை விட 30 செ.மீ. உயரமானது ஆகும். இந்தியாவில் வாழும் மிக உயரமான சிறைபிடிக்கப்பட்ட யானை இதுவாகும். அரங்கநாதன் கேரளாவில் யானை பிரியர்களால் பெரிதும் போற்றப்பட்டது.

## சிறப்பு
மலையாளக் கவிஞர் வள்ளத்தோள் நாராயண மேனன் அரங்கநாதனைப் போற்றும் வகையில் ஒரு பாடலை எழுதினார். 2022-ல் ஒரு 12 அடி 5 அங்குல அரங்கநாதனின் சிலை திருச்சூரில் உள்ள சித்தாண்டா கணேசு கோட்டையில் உள்ள யானை மேலாண்மை, சிகிச்சை மற்றும் பாதுகாப்பு மையத்தில் கட்டப்பட்டு வருகிறது. இது முடிவடைந்தால் இந்தியாவிலேயே மிகப்பெரிய யானை சிலை இதுவாகவே இருக்கும். *அரங்கநாதன்: உயரத்திற்கான தேடல் — ஒரு கலை ஆவணப்படம்* என்பது சூரஜ் நம்பியட் மற்றும் சோனி நாராயணன் ஆகியோரால் யானை பற்றிய எடுக்கப்பட்ட 2022ஆம் ஆண்டைய ஆவணப்படமாகும்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்தியப் பண்பாட்டில் யானைகள்
பகுப்பு:Articles with 'species' microformats
பகுப்பு:இந்தியாவில் தனிப்பட்ட யானைகள்
மோரன் சர்க்கார்

{{தகவற்சட்டம் நபர்|image=Queen_of_Maharaja_Ranjit_Singh,_'Moran_Sarkar'.jpg
|image_size=|alt=
|caption=மோரனின் சிறு வரைபடம்
|birth_date=1781
|death_date=1862 
|spouse=மகாராஜா ரஞித் சிங்}}

**மோரன் சர்க்கார்** ஒரு பஞ்சாபி முஸ்லீம் ஆவார்.   இவர் 1806 ஆம் ஆண்டு  பஞ்சாபின் சீக்கிய ஆட்சியாளர் மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்கை மணந்தார். ராணி ஆவதற்கு முன்பு ஒரு ஆடல் காணிகைப் பெண்ணாவார். மகாராஜா ரஞ்சித் சிங் மோரனைத் திருமணம் செய்ததற்காக அகாலி ஃபுலா சிங்கால் கசையடி கொடுத்து தண்டிக்கப்பட்டார்.  மாய் மோரன் 1811 இல் பதான்கோட் மாவட்டத்தில் வசிக்க அனுப்பப்பட்டார்.  

## வாழ்க்கை
மை மோரன் அமிர்தசரஸுக்கு அருகிலுள்ள மக்கன் விண்டியில் ஒரு முஸ்லீம் குடும்பத்தில் பிறந்தார்.  அவர் 21 வயதில் லாகூர் மகாராஜாவாக பதவியேற்ற மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்கை அவர் பதவியேற்ற ஒரு வருடம் கழித்து மணந்தார். , அதிகாரப்பூர்வமாக *மகாராணி சாஹிபா* என்று மோரனுக்குப் பெயர் வழங்கப்பட்டது. அவர் முதலில் ஓர் ஆடல் காணிகையாவார். மகாராஜா ரஞ்சித் சிங் அவரை இந்தியா மற்றும் பாகிஸ்தானின் பஞ்சாப் பகுதியில் சந்திப்பது வழக்கம். அமிர்தசரஸ் மற்றும் லாகூர் இடையே பாதி வழியில் மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்கின் பரதாரியில் மோரன் அராஜாவிற்காக நடனமாடினார். இந்த இடம் புல் கஞ்சரி என்று அழைக்கப்பட்டது. ஆனால் இப்போது அதன் பெயர் 'புல் மோரன்' என மாற்றப்பட்டுள்ளது.  

அவர் கலைகள் மற்றும் கடிதங்களில் மிகவும் கற்றுத் தேர்ந்தவராகக் கருதப்பட்டார். அவர் தனது பரோபகார  செயல்களுக்காகவும், பல பிரச்சனைகளை மகாராஜாவின் கவனத்திற்கு கொண்டு வருவதற்காகவும் அறியப்பட்டார்.

மோரனின் வேண்டுகோளின் பேரில் மகாராஜா *மஸ்ஜித்-இ-தவைஃபான்* என்று அழைக்கப்படும் ஒரு மசூதியைக் கட்டினார். அது 1998 இல் லாகூரில் *மை மோரன் மஸ்ஜித்* என மறுபெயரிடப்பட்டது.  இது தற்போது ஷா அல்மி கேட் அருகே பப்பர் மண்டி என்று அழைக்கப்படும் லாகூர் பஜாரில் அமைந்துள்ளது. 
thumb| லாஹூரில் உள்ள மை மோரன் மஸ்ஜித்
[வலது|thumb| [இந்தியா - பாகிஸ்தான் எல்லையில் உள்ள புல் மோரன் என்ற இடத்தில் பாழடைந்த பரதாரி]]

## நாடகம்
மகாராஜா ரஞ்சித் சிங்குடனான அவரது வாழ்க்கைக் கதை மன்வீன் சந்துவால் நாடகமாக தயாரிக்கப்பட்டு கேவல் தலிவாலால் இயக்கப்பட்டது.  மன்வீன் சந்து எழுதிய அதே நாடகம், நவம்பர் 2013 இல் அமிர்தசரஸில் நடைபெற்ற 

நடுவண் உயர்கல்வி வாரியத்தின் தேசிய சஹோதயா மாநாட்டின் போது,  ஸ்பிரிங் டேல் சீனியர் பள்ளி, அமிர்தசரஸ்ஸின் முதல்வர் ராஜீவ் குமார் சர்மா  மொழிபெயர்த்து இயக்கினார்.  தோரயமாக பார்வையாளர்களில் 1000 பள்ளி முதல்வர்கள், நடுவண் உயர்கல்வி வாரிய அதிகாரிகள் மற்றும் பிற பிரதிநிதிகள் அடங்குவர். நடிகர்கள் முழுக்க முழுக்க பள்ளி ஆசிரியர்களைக் கொண்டிருந்தனர். 
thumb
அதே ஆண்டில் கடைசியாக ஒரு முறைஅமிர்தசரஸில் உள்ள ஸ்பிரிங் டேல் சீனியர் பள்ளியில் நடைபெற்ற இந்தோ-பாக்கிஸ்தான் அமைதி விழா - சாஞ்ச் 2013 இன் போது  ராஜீவ் குமார் சர்மா இந்நாடகத்தை வழங்கினார் .

## வெளி இணைப்புகள்

* கூகுள் மேப்ஸில் மை மோரன் மசூதிக்கான இணைப்பு
* விக்கிகாமன்ஸில் மை மோரன் மசூதியின் மேலும் படங்கள்

## குறிப்புகள்

பகுப்பு:1862 இறப்புகள்
பகுப்பு:1781 பிறப்புகள்
பகுப்பு:19 ஆம் நூற்றாண்டில் இந்தியா
பகுப்பு:நடனக் கலைஞர்கள்