பகாவுல்லா

பஹாய் சமயத்தை நிறுவிய ஈரானிய சமயத் தலைவர் பஹாய்வுல்லா (பாரசீகம்: [bæhɒːʔolːɒːh]; இயற்பெயர்: ஹுசைன்-அலி; 12 நவம்பர் 1817 – 29 மே 1892) ஆவார். ஈரானில் ஒரு உயர்குடிக் குடும்பத்தில் பிறந்த இவர், மீட்பர் வருகையை முன்னிறுத்தும் 'பாபிசம்' (Bábism) எனும் சமயத்தைப் பின்பற்றியதன் காரணமாக நாடு கடத்தப்பட்டார். 1863-ஆம் ஆண்டில், அன்றைய ஒட்டோமான் பேரரசின் பகுதியாக இருந்த ஈராக்கில், கடவுளிடமிருந்து தனக்கு இறைவெளிப்பாடு கிடைத்ததாக இவர் முதன்முதலில் அறிவித்தார்; அதன் பின்னர் தனது வாழ்நாளின் எஞ்சிய காலத்தை ஒட்டோமான் பேரரசின் சிறைவாசத்திலேயே கழித்தார். இவரது போதனைகள் ஒற்றுமை மற்றும் சமயப் புதுப்பித்தல் ஆகிய அடிப்படைக் கொள்கைகளை மையமாகக் கொண்டிருந்தன; இப்போதனைகள் தனிமனித ஒழுக்கம் மற்றும் ஆன்மீக முன்னேற்றம் முதல் உலகளாவிய நிர்வாகம் வரையிலான பல்வேறு பரப்புகளை உள்ளடக்கியிருந்தன.

பஹாவுல்லா முறையான கல்வி இல்லாமல் வளர்க்கப்பட்டார், ஆனால் அவர் நன்கு படித்தவராகவும், ஆழ்ந்த மதப்பற்றுள்ளவராகவும் இருந்தார். அவரது குடும்பம் கணிசமான செல்வம் உடையதாக இருந்தது, மேலும் 22 வயதில் அவர் அரசாங்கத்தில் ஒரு பதவியை நிராகரித்து, அதற்கு பதிலாக குடும்ப சொத்துக்களை நிர்வகித்து, தொண்டு நிறுவனங்களுக்கு நேரத்தையும் பணத்தையும் நன்கொடையாக வழங்கினார்.  27 வயதில் அவர் பாபின் கூற்றை ஏற்றுக்கொண்டு, இஸ்லாமிய சட்டத்தை ரத்து செய்வதை மற்றவற்றுடன் ஆதரித்த புதிய மத இயக்கத்தின் மிகவும் வெளிப்படையான ஆதரவாளர்களில் ஒருவரானார், இது கடுமையான எதிர்ப்பை ஈர்த்தது. 33 வயதில், அந்த இயக்கத்தை ஒழிப்பதற்கான அரசாங்க முயற்சியின் போது, பஹாவுல்லா மரணத்திலிருந்து மயிரிழையில் தப்பித்தார், அவரது சொத்துக்கள் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன, மேலும் அவர் ஈரானிலிருந்து நாடுகடத்தப்பட்டார். வெளியேறுவதற்கு சற்று முன்பு, சியா-சால் சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்தபோது, பஹாவுல்லா தனது தெய்வீக பணியின் தொடக்கத்தைக் குறிக்கும் கடவுளிடமிருந்து வெளிப்பாடுகளைப் பெற்றதாகக் கூறினார். ஈராக்கில் குடியேறிய பிறகு, பஹாவுல்லா மீண்டும் ஈரானிய அதிகாரிகளின் கோபத்திற்கு ஆளானார். அதனால், அவரை இன்னும் தொலைவான இடத்திற்கு மாற்றுமாறு ஒட்டோமான் அரசாங்கத்திடம் அவர்கள் கோரிக்கை விடுத்தனர். அவர் கான்ஸ்டாண்டிநோபிளில் பல மாதங்கள் கழித்தார். அங்கு அதிகாரிகள் அவரது மதக் கொள்கைகளுக்கு விரோதப் போக்கைக் கடைப்பிடித்து, அவரை எடிர்னேயில் நான்கு ஆண்டுகள் வீட்டுக் காவலில் வைத்தனர். அதனைத் தொடர்ந்து, அக்கா எனும் சிறை நகரத்தில் இரண்டு ஆண்டுகள் கடுங்காவல் தண்டனை விதிக்கப்பட்டது. அவரது இறுதி ஆண்டுகள் அக்காவை சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் ஒப்பீட்டளவில் சுதந்திரமாகக் கழிக்கப்படும் வரை, அவரது கட்டுப்பாடுகள் படிப்படியாகத் தளர்த்தப்பட்டன.

பஹாவுல்லா குறைந்தது 1,500 கடிதங்களை எழுதினார், அவற்றில் சில புத்தக அளவு கொண்டவை, அவை குறைந்தது 802 மொழிகளில் மொழிபெயர்க்கப்பட்டுள்ளன.[5] மறைக்கப்பட்ட வார்த்தைகள், கிதாப்-இ-இகான் மற்றும் கிதாப்-இ-அக்தாஸ் ஆகியவை சில குறிப்பிடத்தக்க எடுத்துக்காட்டுகளாகும். சில போதனைகள் ஆன்மீகமானவை மற்றும் கடவுளின் தன்மை மற்றும் ஆன்மாவின் முன்னேற்றம் பற்றி பேசுகின்றன, மற்றவை சமூகத்தின் தேவைகள், அவரது பின்பற்றுபவர்களின் மதக் கடமைகள் அல்லது மதத்தைப் பரப்பும் பஹாய் நிறுவனங்களின் அமைப்பு பற்றி பேசுகின்றன. அவர் மனிதர்களை அடிப்படையில் ஆன்மீக உயிரினங்களாகக் கருதினார் மற்றும் தனிநபர்கள் தெய்வீக நற்பண்புகளை வளர்த்து, சமூகத்தின் பொருள் மற்றும் ஆன்மீக முன்னேற்றத்தை மேலும் வளர்க்குமாறு அழைப்பு விடுத்தார்.

பஹாவுல்லா 1892 இல் அக்கா அருகே இறந்தார். அவரது அடக்கஸ்தலம், பஹாய்கள் என்று அழைக்கப்படும் அவரது பின்பற்றுபவர்களுக்கான புனித யாத்திரைத் தலமாகும். இவர்கள் இப்போது 236 நாடுகள் மற்றும் பிரதேசங்களில் வசிக்கின்றனர், இவர்களின் எண்ணிக்கை 5 முதல் 8 மில்லியன் வரை உள்ளது. பஹாய்கள், புத்தர், இயேசு அல்லது முஹம்மது போன்ற மற்றவர்களுக்குப் பிறகு பஹாவுல்லாவை கடவுளின் வெளிப்பாடாகக் கருதுகின்றனர்.

## '''பெயர், பதவி மற்றும் புகைப்படங்கள்'''
பஹாவுல்லாவின் இயற்பெயர் ஹுசைன்-அலி என்பதாகும்; 'நூர்' மாகாணத்தைச் சேர்ந்த ஒரு உயர்குடியினரின் மகனாக இருந்ததால், இவர் 'மிர்ஸா ஹுசைன்-அலி நூரி' (பாரசீகம்: میرزا حسین‌علی نوری) என்ற பெயரில் அறியப்பட்டார். 1848-ஆம் ஆண்டில், கடவுளைப் போற்றும் விதமாக, இவர் 'பஹா' (بهاء) — அரபு மொழியில் இதற்கு "மாட்சிமை" அல்லது "பேரொளி" என்று பொருள் — அல்லது 'பஹாவுல்லா' (அரபு: بَهاءُالله) ஆகிய பட்டங்களை ஏற்றுக்கொண்டார்.

பஹாய் சமயத்தைச் சார்ந்த பல குறியீடுகளும் சொற்றொடர்களும், 'பஹா' எனும் சொல்லிலிருந்தே தங்கள் முக்கியத்துவத்தைப் பெறுகின்றன. உதாரணமாக, ஒன்பது முனைகள் கொண்ட நட்சத்திரம் அல்லது ஒன்பது பக்கங்களைக் கொண்ட ஆலயங்கள் ஆகியவை, ஒரு குறிப்பிட்ட எண் கணித முறைமையின்படி (b=2, h=5, á=1, ʼ=1) 'பஹா' எனும் சொல்லுக்குரிய எண் மதிப்பைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன; 'பஹாய்' எனும் சொல் 'பஹா'வின் ஒரு பின்பற்றுபவரைக் குறிக்கிறது; மேலும், பஹாவுல்லாவிடம் தான் கொண்ட அடிமைத்துவத்தை வெளிப்படுத்தும் விதமாகவே, அவரது மகனான 'அப்துல்-பஹா' (பஹாவின் சேவகர்) என்பவர் தனக்கான அப்பெயரைத் தேர்ந்தெடுத்துக்கொண்டார்.

1930-களில், பஹாய்கள் அரபு மொழியை ரோமன் எழுத்துருவில் துல்லியமாகப் பிரதிபலிக்கும் ஒரு சீரான ஒலிபெயர்ப்பு முறையை ஏற்றுக்கொண்டனர். குறியீடுகள் (diacritical marks) இல்லாத உயிரெழுத்துக்கள் குறில் ஓசையுடையவை; குறியீடுகள் கொண்டவை நெடில் ஓசையுடையவை. அவரது பெயர் நான்கு அசைகளாக உச்சரிக்கப்படுகிறது: 'Ba' (bat என்பதில் வருவது போல); 'há' (hard என்பதில் வருவது போல); "Bahá" என்பதற்குப் பின் வரும் ஒற்றை மேற்கோள் குறி போன்ற அடையாளம், அரபு மொழியின் 'ஹம்ஸா' (hamza) எனும் எழுத்தைக் குறிக்கிறது—இது தொண்டை அடைப்பு ஓசையை (glottal stop) உணர்த்துகிறது; 'u'l' (old என்பதில் வருவது போல—இங்குள்ள ஒற்றை மேற்கோள் குறி ஒரு சுருக்கத்தைக் குறிக்கிறது, அது உச்சரிக்கப்படுவதில்லை); மற்றும் 'láh' (law என்பதில் வருவது போல).

குறியீடுகளுடன் அல்லது குறியீடுகள் இல்லாமலோ, இப்பெயரின் பொதுவான ஒலிபெயர்ப்புகளில் பஹாவுல்லா மற்றும் பஹா அல்லாஹ் ஆகியவை அடங்கும்.

பஹாவுல்லா இரண்டு புகைப்படங்கள் மட்டுமே அறியப்படுகின்றன; இவை இரண்டுமே அட்ரியானோப்பிளில் (Adrianople) எடுக்கப்பட்டவை. பஹாய்கள், பஹாய்-உல்லாவின் புகைப்படங்களையோ அல்லது உருவப்படங்களையோ பொது இடங்களிலோ அல்லது தங்கள் வீடுகளிலோ காட்சிப்படுத்துவதைத் தவிர்க்கின்றனர்; மேலும், பிறரும் புத்தகங்கள் மற்றும் இணையதளங்களில் அவற்றை வெளியிடுவதைத் தவிர்க்க வேண்டும் என்றும் அவர்கள் விரும்புகின்றனர். பஹாய் யாத்திரையின் ஒரு பகுதியாக, பஹாய்கள் சர்வதேச ஆவணக் காப்பகக் கட்டிடத்திற்குச் செல்லும்போது, ​​அந்த இரண்டு புகைப்படங்களில் ஒன்று அவர்களுக்குக் காண்பிக்கப்படுகிறது;  மேலும், மிகவும் முக்கியத்துவம் வாய்ந்த சில சிறப்பு நிகழ்வுகளின்போதும் இது காட்சிப்படுத்தப்படலாம். மற்றொன்று, வில்லியம் மில்லர் (William Miller) என்பவர் 1974-ஆம் ஆண்டில் பஹாய் சமயத்திற்கு எதிராக எழுதிய ஒரு விமர்சன நூலில் மறுபதிப்பு செய்திருந்த படமாகும்.

## '''ஈரானில் ஆரம்பகால வாழ்க்கை'''
பஹாவுல்லா 1817 ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 12 ஆம் தேதி, ஈரானின் தெஹ்ரான் நகரில் பிறந்தார். பஹாய் எழுத்தாளர்கள் அவரது வம்சாவளியை, ஆபிரகாமின் இரு மனைவியரான கெத்துரா மற்றும் சாரா ஆகியோர் வழியாகவும், சொராஸ்டர் வழியாகவும், தாவீதின் தந்தையான ஜெஸ்ஸி  வழியாகவும், மற்றும் சசானியப் பேரரசின் கடைசி மன்னரான மூன்றாம் யாஸ்டெகெர்ட் வழியாகவும் கண்டறிகின்றனர். அவரது தாயார் கதிஜா கானும் ஆவார்; அவரது தந்தையான மிர்ஸா அப்பாஸ் நூரி (இவர் 'மிர்ஸா புஸுர்க்' என அழைக்கப்பட்டார்), ஃபத்-அலி ஷா கஜாரின் பன்னிரண்டாவது மகனான இமாம்-விர்தி மிர்ஸாவுக்கு அமைச்சராகப் பணியாற்றினார்.

பஹாவுல்லா, 1835 ஆம் ஆண்டு தெஹ்ரானில், ஒரு உயர்குடிப் பிரமுகரின் மகளான ஆசியா கானும் என்பவரைத் திருமணம் செய்துகொண்டார்; அப்போது அவருக்கு வயது 18, அவருக்குத் துணையாகிய ஆசியா கானுமுக்கு வயது 15. தனது இருபதுகளின் முற்பகுதியில், பஹாவுல்லா தனது உயர்குடிப் பின்னணியின் மூலம் தனக்குக் கிடைத்த சிறப்புரிமைகள் நிறைந்த வாழ்க்கையைத் துறந்தார்; அதற்கு மாறாக, தனது நேரத்தையும் வளங்களையும் பல்வேறு அறப்பணிகளுக்காக அர்ப்பணித்தார். இப்பணிகள் அவருக்கு "ஏழைகளின் தந்தை" என்ற புகழை ஈட்டித் தந்தன.

### பாபின் அங்கீகாரம்
முதன்மைக் கட்டுரை: பாபிசம்

ஷிராஸைச் சேர்ந்த 24 வயதான வணிகரான பாப், மே 1844 இல், இஸ்லாத்தின் வாக்குறுதியளிக்கப்பட்ட மீட்பர் (காயிம் அல்லது மஹ்தி) மட்டுமல்ல, மோசஸ், இயேசு மற்றும் முஹம்மது போன்ற கடவுளின் புதிய தீர்க்கதரிசியும் தாமே என்று கூறி பெர்சியாவை பரபரப்பில் ஆழ்த்தினார்.[10][23] அவரது அசல் பெயர் அலி முஹம்மது, பின்னர் அவர் பாப் (அதாவது 'வாயில்') என்ற பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டார், இது அவர் ஆன்மீக "தெய்வீக அறிவிற்கான வாயில்" என்பதையும், மேலும் கடவுளால் அனுப்பப்பட்ட ஒரு பெரிய கல்வியாளருக்கான உடனடி வருகைக்கு அவர் வழி தயாரித்து வருவதையும் குறிக்கிறது.[23][24]

முல்லா ஹுசைனிடம்[e] தனது ஆன்மீகத் தூதுப்பணியை அறிவித்த சிறிது காலத்திலேயே, கடவுள் தனக்கு வழிகாட்டும் ஒருவரிடம் சேர்ப்பதற்காக, ஒரு சிறப்புப் பலகையை[f] முல்லா ஹுசைன் மூலம் தெஹ்ரானுக்கு அனுப்பினார் பாப். ஒரு அறிமுகத்தின் வாயிலாக பஹாவுல்லாவைப் பற்றி அறிந்துகொண்ட முல்லா ஹுசைன், அந்தப் பலகை பஹாவுல்லாவைச் சென்றடைவதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்யத் தூண்டப்பட்டார்—முல்லா ஹுசைன் இது குறித்து பாப்பிற்கு எழுதியபோது, ​​இச்செய்தி அவருக்குப் பெருமகிழ்ச்சியை அளித்தது.[26] பஹாவுல்லா தனது 27-வது வயதில் அந்தப் பலகையைப் பெற்றுக்கொண்டார்; அவர் உடனடியாக பாப்பின் செய்தியில் பொதிந்துள்ள உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, அதனைப் பிறருடன் பகிர்ந்துகொள்ள முன்வந்தார்.[21] தனது சொந்த மாகாணமான நூரில், ஒரு முக்கிய உள்ளூர் பிரமுகராக பஹாவுல்லா பெற்றிருந்த நற்பெயர், பாபி சமயத்தைப் போதிப்பதற்கு அவருக்குப் பல வாய்ப்புகளை ஏற்படுத்தித் தந்தது; மேலும் அவரது பயணங்கள், முஸ்லிம் மதகுருமார்கள் உட்படப் பலரை இந்தப் புதிய சமயத்தின்பால் ஈர்த்தன.[27] தெஹ்ரானில் அமைந்திருந்த அவரது இல்லம் சமயச் செயல்பாடுகளுக்கான ஒரு மையமாகத் திகழ்ந்தது; மேலும் அவர் இச்சமயத்திற்குத் தாராளமாக நிதியுதவியும் அளித்து வந்தார்.[28] 1848-ஆம் ஆண்டின் கோடைக்காலத்தில், கோராசான் மாகாணத்திலுள்ள பதாஷ்ட் நகரில் நடைபெற்ற ஒரு கூட்டத்தில் பஹாவுல்லா கலந்துகொண்டதுடன்,[29] அதனை ஏற்று நடத்தியும் கொடுத்தார்; இக்கூட்டத்தில் 84[30] பாபி சீடர்கள் 22 நாட்களுக்கு ஒன்றுகூடி விவாதித்தனர். அக்கூட்டத்தில், இஸ்லாமியச் சட்டங்களைப் (பெரும்பாலான தொடக்ககால பாபிகளின்[g] சமய மரபாக அது விளங்கியது) தொடர்ந்து கடைப்பிடிக்க விரும்பியவர்களுக்கும், பாப் ஒரு புதிய சமய ஒழுங்கினைத் தோற்றுவித்துள்ளார் என்று நம்பியவர்களுக்கும் இடையே வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க விவாதங்கள் நடைபெற்றன. பிந்தைய தரப்பினரின் கண்ணோட்டத்தை ஏற்றுக்கொள்வதில் ஒருமித்த கருத்தை ஏற்படுத்துவதில் பஹாவுல்லா முக்கியப் பங்காற்றினார்.[36] பதாஷ்ட் நகரில் நடைபெற்ற இக்கூட்டத்தில்தான் மிர்ஸா ஹுசைன்-அலி நூரி 'பஹா'[37] எனும் பெயரைச் சூட்டிக்கொண்டார்; மேலும் அக்கூட்டத்தில் கலந்துகொண்டிருந்த மற்ற அனைவருக்கும் புதிய ஆன்மீகப் பெயர்களையும் அவர் வழங்கினார். அதன்பிறகு, பாப் அவர்களுக்கு அனுப்பிய பலகைகளில் அப்பெயர்களையே குறிப்பிட்டு அழைத்தார்.[38][h] பாப்பின் மிக முக்கியமான பெண் சீடரான தாஹிரா, அக்கூட்டத்திற்குப் பிறகு கைது செய்யப்பட்டபோது, ​​அவரைப் பாதுகாப்பதற்காக பஹாவுல்லா தலையிட்டு உதவினார். அதன் விளைவாக, அவரும் தற்காலிகமாகச் சிறைவைக்கப்பட்டு, 'பாஸ்டினாடோ' (கால்களில் பிரம்பால் அடிக்கும் தண்டனை) எனும் தண்டனைக்கு உள்ளாக்கப்பட்டார்.[39]

பாபி மதம் பெர்சியா முழுவதும் விரைவாகப் பரவி, ஏராளமான பின்பற்றுபவர்களை ஈர்த்தது. இது, சபையினரையும் அதனுடன் தொடர்புடைய நன்மைகளையும் இழக்க நேரிடும் என்று அஞ்சிய இஸ்லாமிய மதகுருமார்கள் மற்றும் பாபி சமூகத்தின் வளர்ந்து வரும் செல்வாக்கிற்கு அஞ்சிய சிவில் அதிகாரிகள் ஆகிய இரு தரப்பினரிடமிருந்தும் பரவலான எதிர்ப்பைத் தூண்டியது,[40] இதன் விளைவாக, இடைவிடாத துன்புறுத்தல் நடவடிக்கைகளில் ஆயிரக்கணக்கான பாபிகள் கொல்லப்பட்டனர். ஜூலை 1850 இல், பாப் தனது 30 வயதில் தப்ரிஸில் துப்பாக்கிச் சூட்டுக் குழுவால் தூக்கிலிடப்பட்டார்.[41]

தனது போதனைகளில், பாப் தன்னை கடவுளின் இரண்டு வெளிப்பாடுகளில் முதலாவதாக அடையாளப்படுத்துகிறார். மனிதகுலம் முதிர்ச்சியடைவதைக் குறிக்கும் நீடித்த அமைதியைக் கொண்டுவர படைப்பாளர் அவரை அனுப்பினார் - அப்போது எல்லா மக்களும் ஒரே மனிதக் குடும்பமாக ஒற்றுமையாக வாழ்வார்கள்.[42] பாபின் போதனைகள் "நாடுகளின் ஒற்றுமை, மதங்களின் சகோதரத்துவம், அனைத்து மக்களின் சம உரிமைகள், மற்றும் இரக்கமுள்ள, கலந்தாலோசிக்கும், சகிப்புத்தன்மையுள்ள, ஜனநாயக, ஒழுக்கமான உலக ஒழுங்கு ஆகியவற்றால் வகைப்படுத்தப்படும் ஒரு சமூகத்தை இறுதியில் நிறுவுவதற்கு" அடித்தளத்தை அமைத்தன என்று பஹாய்கள் கருதுகின்றனர்.[43] பாபின் போதனைகள் முழுவதும் "கடவுள் வெளிப்படுத்துபவர்" பற்றிய குறிப்புகள் பின்னிப் பிணைந்துள்ளன,[44] அவருக்காகவே அவர் வழியைத் தயாரித்துக் கொண்டிருந்தார். எண்ணற்ற தீர்க்கதரிசனங்களில், தனது எதிர்பார்க்கப்பட்ட தியாகத்திற்குப் பிறகு அடுத்த தெய்வீகக் கல்வியாளர் தோன்றுவார் என்று பாப் கூறினார்.[45] தனது முக்கிய படைப்புகளில் ஒன்றில், பாப் கூறினார்: "பஹாவுல்லாவின் ஒழுங்கின் மீது தனது பார்வையை நிலைநிறுத்தி, தனது இறைவனுக்கு நன்றி செலுத்துபவருக்கு நன்மையே."[46]

### கைது மற்றும் சிறைவாசம்
பாப் (Báb) தூக்கிலிடப்படுவதற்கு முன்னும் பின்னும் நிகழ்ந்த சம்பவங்கள், பாபிகளுக்கு (Bábís) மிகவும் கொந்தளிப்பானவையாக அமைந்தன. முஸ்லிம் தலைவர்கள் வெறிபிடித்த கும்பல்களைத் தூண்டிவிட்டு பாபிகளுக்கு எதிராக வன்முறையை ஏவியபோது, ​​பல பாபிகள்—தாக்குதல் தொடுத்தவர்களுக்கு எதிராகத் தாங்களாகவே முற்பட்டுத் தாக்குதல் நடத்த மறுத்தபோதிலும்—தங்களைப் பாதுகாத்துக்கொள்ள சில நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டனர்[47]; ஆயினும், பெரும்பாலும் அவர்கள் படுகொலை செய்யப்படுவதிலேயே முடிந்தது. 1852 ஆம் ஆண்டு ஆகஸ்ட் 15 அன்று, பாப் மற்றும் அவரது முதன்மைச் சீடர்கள் கொல்லப்பட்டதற்குப் பழிவாங்கும் விதமாக, இரண்டு பாபி இளைஞர்கள் ஈரானிய மன்னரைக் கொலை செய்ய முயற்சித்தனர். நசிருத்தீன் ஷா (Nasiri'd-Din Shah) ஒரு பொதுச் சாலையில் கடந்து சென்றுகொண்டிருந்தபோது, ​​அந்த இரு இளைஞர்களும் மன்னரை வழிமறித்து, அவர் மீது துப்பாக்கியால் சுட்டனர். மன்னர் எவ்விதப் பெரிய காயமும் இன்றித் தப்பித்தார்; ஆனால், இந்தச் சம்பவம் பாபிகளுக்கு எதிரான ஒடுக்குமுறையைத் தீவிரப்படுத்தியது—அது கடந்தகால நிகழ்வுகளை விடப் பன்மடங்கு கொடுமையானதாக அமைந்தது[48].

குற்றமிழைத்த அந்த இரு இளைஞர்களும் தனித்தே செயல்பட்டனர் என்று விசாரணைகள் மூலம் தெரியவந்தபோதிலும், ஒரு "பயங்கர ஆட்சி"[49] கட்டவிழ்த்து விடப்பட்டது. அரசாங்க அமைச்சர்கள், பஹாவுல்லா உட்பட, அறியப்பட்ட அல்லது சந்தேகிக்கப்பட்ட பாபிகளை ஒட்டுமொத்தமாகத் தண்டிப்பதில் ஒருவருக்கொருவர் போட்டியிட்டதன் விளைவாக, அதே ஆண்டில் குறைந்தது 10,000 பாபிகள் கொல்லப்பட்டனர்[50]. பாபி இயக்கத்திற்குத் தான் அளித்த ஆதரவிற்காகப் பெரிதும் அறியப்பட்ட பஹாவுல்லா , கைது செய்யப்பட்டு, தெஹ்ரானில் உள்ள நிலத்தடிச் சிறையான 'சியாஹ்-சால்' (Síyáh-Chál)-இல் அடைக்கப்பட்டார்; அங்கு அவர் கனத்த சங்கிலிகளால் பிணைக்கப்பட்டார்—அச்சங்கிலிகள் அவரது உடலில் வாழ்நாள் முழுவதும் மறையாத வடுக்களை ஏற்படுத்தின. பஹாவுல்லா வைத் தூக்கிலிடுவதற்கான நியாயங்களைக் கண்டறியும் முயற்சியில் மன்னரின் தாயாரும், மன்னரின் நன்மதிப்பைப் பெறத் துடித்த அதிகாரிகளும் ஈடுபட்டிருந்த அந்த நான்கு மாத காலமும், பஹாவுல்லா  அந்தச் சிறையிலேயே அடைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தார்[51].

### இறைவெளிப்பாடு
சியாஹ்-சால் (Síyáh-Chál) சிறையில் அடைக்கப்பட்டிருந்த காலத்தில், தனக்குப் பல ஆன்மீக அனுபவங்கள் ஏற்பட்டதாக பஹாவுல்லா குறிப்பிடுகிறார்; அந்த அனுபவங்களின் வாயிலாகவே, கடவுளின் வெளிப்பாடாகவும், 'பாப்' (Báb) அவர்களால் முன்னறிவிக்கப்பட்ட 'வாக்குறுதியளிக்கப்பட்டவராகவும்' (Promised One) திகழும் தனது இறைப்பணியை அவர் உணர்ந்துகொண்டார்.[4] பஹாவுல்லாவின் இந்த ஆன்மீகப் பணியின் தொடக்கத்தை, "கடவுள் யாரை வெளிப்படுத்துவாரோ" (Him whom God shall make manifest) என்பது குறித்து பாப் அவர்கள் கூறிய முன்னறிவிப்புகளின் நிறைவேற்றத்தின் தொடக்கமாக பஹாய்கள் கருதுகின்றனர்.[52] பாப் மற்றும் பஹாவுல்லா ஆகிய இருவரின் இறைவெளிப்பாடுகளும் "பிரிக்க முடியாத" தன்மையையும் ஒற்றுமையையும் கொண்டிருப்பதாலேயே[44][53], இவ்விரு சமயங்களையும் பஹாய்கள் ஒரே முழுமையான சமய அமைப்பாகக் கருதுகின்றனர்; மேலும், இதே காரணத்தினாலேயே, 1844-ஆம் ஆண்டில் பாப் அவர்கள் வெளியிட்ட பிரகடனமே பஹாய் சமயத்தின் தொடக்க நாளாகக் கருதப்படுகிறது.[சான்று தேவை]

### பாரசீகத்திலிருந்து நாடு கடத்தப்படல்
thumb|பஹாவுல்லாவின் கடவுச்சீட்டு, ஜனவரி 1853 தேதியிட்டது
பஹாவுல்லாவின் கடவுச்சீட்டு (Passport), ஜனவரி 1853 தேதியிட்டது ஷா மன்னரின் உயிருக்கு ஆபத்தை விளைவிக்கும் முயற்சியில் பஹாவுல்லாவிற்கு எவ்விதத் தொடர்பும் இல்லை என்பது எவ்வித ஐயத்திற்கும் இடமின்றி நிரூபிக்கப்பட்டபோது,[50] ஷா மன்னர் அவரை விடுதலை செய்ய இறுதியாக ஒப்புக்கொண்டார்; இருப்பினும், பஹாவுல்லா  பாரசீக நாட்டிலிருந்து நிரந்தரமாக நாடு கடத்தப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் ஆணை பிறப்பித்தார்.[54] தனது பரந்த சொத்துக்களையும் செல்வத்தையும் இழந்த நிலையில், ஜனவரி 1853-ஆம் ஆண்டின் மிகக் கடுமையான குளிர்காலத்தில், பஹாவுல்லா குடும்பத்தினருடன் இணைந்து பாக்தாத் நகரை நோக்கி மூன்று மாதப் பயணத்தை மேற்கொண்டார்; இதன் மூலம், ஒட்டோமான் பேரரசின் ஆட்சிக்குட்பட்ட நிலப்பரப்புகளில், தனது வாழ்நாள் முழுவதும் நீடித்த ஒரு நாடு கடத்தல் வாழ்க்கை அவருக்குத் தொடங்கியது.[55]

## '''நாடுகடத்தப்பட்ட வாழ்க்கை'''

### பாக்தாத்
பாக்தாத்தில் குடியேறியதும், பாரசீகத்தில் துன்புறுத்தப்பட்ட பாபின் பின்பற்றுபவர்களின் தளர்ந்த மனோபலத்தை ஊக்குவிக்கவும் புத்துயிர் அளிக்கவும் பஹாவுல்லா தகவல் தொடர்பாளர்களையும் ஆசிரியர்களையும் அனுப்பத் தொடங்கினார். காலப்போக்கில், பஹாவுல்லாவுக்கு அருகில் இருப்பதற்காக பல பாபிகள் பாக்தாத்திற்கு குடிபெயர்ந்தனர். இவர்களில் ஒருவர் மிர்சா யஹ்யா, பின்னர் சுப்-இ-அசல் என்று அறியப்பட்டார். இவர் பஹாவுல்லாவை விட 13 வயது இளையவரான அவரது ஒன்றுவிட்ட சகோதரர் ஆவார். இவர் பஹாவுல்லாவைப் பின்பற்றி பாபி மதத்தில் இணைந்தார், மேலும் அதன் சார்பாக சில ஆரம்பகால பயணங்களில் அவருடன் சென்றார். அவர்களின் தந்தையின் மரணத்திற்குப் பிறகு, யஹ்யாவின் கல்வி மற்றும் பராமரிப்பு பெரும்பாலும் பஹாவுல்லாவால் மேற்பார்வையிடப்பட்டது.[56] சியா-சால் சிறையில் பஹாவுல்லா இருந்தபோது யஹ்யா தலைமறைவானார்,[57] ஆனால் பஹாவுல்லா ஒட்டோமான் ஈராக்கிற்கு நாடுகடத்தப்பட்ட பிறகு யஹ்யா மாறுவேடத்தில் ஈரானை விட்டு வெளியேறி பாக்தாத் சென்றார்.[58]

ஒரு காலகட்டத்தில், பாக்தாத்தில் பஹாவுல்லாவின் செயலாளராக யஹ்யா பணியாற்றினார்; ஆனால், பாபி சமயத்தினர் பஹாவுல்லா மீது காட்டி வந்த பெருகிவரும் நன்மதிப்பைக் கண்டு ஏற்பட்ட பொறாமை, யஹ்யாவை பாபி சமயத்தின் தலைமைப் பொறுப்பைக் கைப்பற்றத் தூண்டியது.[59][60] பாபி சமயத்தினரிடையே தன்னை உயர்த்திக்கொள்ளும் முயற்சியாக, யஹ்யாவும் அவருக்கு ஆதரவான சிலரும், பாப் (Báb) சில ஆண்டுகளுக்கு முன்பு—யஹ்யா இன்னும் பதின்ம வயதினராக இருந்தபோது—எழுதிய ஒரு கடிதத்தை மேற்கோள் காட்டினர்.[56][61] அக்கடிதத்தில், "கடவுள் வெளிப்படுத்தவிருப்பவர்" (Him whom God shall make manifest) தோன்றும் வரை, யஹ்யா பெயரளவிலான தலைவராக இருப்பார் என்று குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. அக்கடிதத்தின் மூலம், பாப்-இன் வாரிசாகவோ அல்லது பிரதிநிதியாகவோ (vicegerent) தான் உண்மையில் நியமிக்கப்பட்டிருப்பதாக யஹ்யா உரிமை கோரினார். ஆனால், பாபி சமயத்தில் ஆழ்ந்த அறிவுடையோர் யஹ்யாவின் இந்தத் துணிச்சலான கோரிக்கையை உடனடியாக நிராகரித்தனர்; ஏனெனில், அவர் மேற்கோள் காட்டிய கடிதம் அத்தகைய உயரிய அந்தஸ்து எதையும் சுட்டிக்காட்டவில்லை; மேலும், பாப்-இன் பிற எழுத்துக்கள் அவரது சமயத்திலிருந்து "வாரிசுரிமை அல்லது பிரதிநிதித்துவ முறைமையையே முற்றிலுமாக நீக்கிவிட்டிருந்தன" என்பதே அதற்கான முக்கியக் காரணமாகும்.[62] வாக்குறுதியளிக்கப்பட்டவர் (Promised One) தோன்றும் வரை, வேறு எவருடைய வார்த்தைகளும் நம்பிக்கையாளர்கள் மீது கட்டுப்படுத்தும் தன்மையைக் கொண்டிருக்காது என்றும் பாப் திட்டவட்டமாக அறிவித்திருந்தார்.[62] பாபி சமயத்தையோ அல்லது தற்போது தான் தலைமை தாங்கப்போவதாக உரிமை கோரும் பாபி சமயத்தினரின் உயிர்களையோ பாதுகாப்பதற்காக யஹ்யா இதுவரை எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுத்திராத நிலையில், அவரது உள்நோக்கங்கள் குறித்துப் பிறர் கேள்வியெழுப்பினர்.[63][64] தனது முயற்சியை வலுப்படுத்தும் பொருட்டு, யஹ்யா அதே சமயத்தில் பஹாவுல்லா மீது அவதூறுகளையும் பொய்யான குற்றச்சாட்டுகளையும் பரப்பி, அவரை இழிவுபடுத்தவும் முயன்றார்; இது பாக்தாத் சமூகத்தில் வாழ்ந்த பாபி சமயத்தினரிடையே பெரும் சலசலப்பையும் உணர்ச்சிப் பெருக்கையும் ஏற்படுத்தியது.

### ஒட்டோமான் ஈராக்கிற்குப் புறப்படுதல்
யஹ்யாவுடன் முரண்படுவதையோ அல்லது "ஏற்கனவே மனச்சோர்வுற்றிருந்த பாபி சமூகத்தின் ஒற்றுமையையும் இருப்பையும் ஆபத்திற்குள்ளாக்கும்" எதையும் செய்வதையோ தவிர்த்து,[65] பஹாவுல்லா தனது குடும்பத்தினரைத் தனது சகோதரர் மிர்ஸா மூஸாவின் பொறுப்பில் ஒப்படைத்தார். பின்னர், யாருக்கும் முன்னறிவிப்பின்றி, 1854 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 10 ஆம் தேதி பாக்தாத்திலிருந்து புறப்பட்டு, ஈராக்கிலுள்ள சுலைமானியா நகருக்கு அருகிலுள்ள வடக்குப் பகுதி மலைகளுக்குச் சென்றார். பாபி சமூகத்திற்குள் கருத்து வேறுபாடுகளுக்கு ஒரு காரணமாக அமைவதைத் தவிர்ப்பதற்காகவே தான் விலகிச் சென்றதாக அவர் பின்னர் எழுதியுள்ளார்.[66][67]

ஆரம்பத்தில் அந்த மலைப்பகுதிகளில் ஒரு துறவியாக வாழ்ந்த பஹாவுல்லா, ஒரு 'தர்வேஷ்' (துறவி) போன்ற உடையணிந்து, 'தர்வேஷ் முஹம்மது-இ-ஈரானி' என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தினார்.[66][68] சுலைமானியா நகரில், ஒரு புகழ்பெற்ற இறையியல் கல்விக்கூடத்தின் தலைவர் தற்செயலாக பஹாவுல்லாவைச் சந்திக்க நேர்ந்தது; அவர் பஹாவுல்லாவைத் தனது கல்விக்கூடத்திற்கு வருகை தருமாறு அழைப்பு விடுத்தார்.[69] அங்கு பயின்று வந்த ஒரு மாணவர், பஹாவுல்லாவின் மிக நேர்த்தியான கையெழுத்தைக் கண்டு வியந்தார்; இது அக்கல்விக்கூடத்தின் முன்னணிப் பேராசிரியர்கள் மத்தியிலும் ஆர்வத்தைத் தூண்டியது. சிக்கலான சமயக் கோட்பாடுகள் குறித்து அவர்கள் எழுப்பிய கேள்விகளுக்குப் பஹாவுல்லா அளித்த விளக்கங்களைக் கண்டு, அவரது ஆழ்ந்த கல்விப்புலமை மற்றும் ஞானத்திற்காக அவர் விரைவிலேயே அனைவரின் பாராட்டையும் பெற்றார்.[57] நக்ஷ்பந்திய்யா, காதிரிய்யா மற்றும் காலிதிய்யா ஆகிய ஆன்மீகப் பிரிவுகளின் தலைவர்களான ஷேக் உஸ்மான், ஷேக் அப்துர்-ரஹ்மான் மற்றும் ஷேக் இஸ்மாயில் ஆகியோர் பஹாவுல்லாவின் அறிவுரைகளை நாடி வரத் தொடங்கினர்.[70] இத்தலைவர்களில் இரண்டாமவராகிய ஷேக் அப்துர்-ரஹ்மானை முன்னிறுத்தியே, பஹாவுல்லா தனது 'நான்கு பள்ளத்தாக்குகள்' (Four Valleys) எனும் நூலை இயற்றினார்.[71]

பாக்தாத் பாபி சமூகத்திலிருந்து பஹாவுல்லா இல்லாத காலத்தில், மிர்சா யஹ்யாவின் உண்மையான குணம் மேலும் மேலும் தெளிவாகியது. யஹ்யா ஆன்மீக வழிகாட்டுதலை வழங்கத் தவறியதாலும், பாப் கற்பித்த உயர்ந்த தரங்களை அன்றாட வாழ்வில் வெளிப்படுத்தத் தவறியதாலும், பாபிகளின் பொது மரியாதையும் மன உறுதியும் விரைவில் சிதைந்தன. பஹாவுல்லாவையும், அவரைப் போற்றியவர்களையும் அவமதிக்கும் அவரது செயல்கள் அதிகரித்தன. அதே நேரத்தில், யஹ்யா பாபி சமயத்தைத் தனக்குப் பொருள் ரீதியாகப் பயனளிக்கவும், தனது மாயையான நிலையை உயர்த்தவும் பயன்படுத்தினார்; அந்த நோக்கங்களுக்காக, பாபின் கூற்றுகளுக்கு வெட்கக்கேடான வகையில் முரணான வழிமுறைகளைக் கையாண்டார்.[72] அவர் குற்றச் செயல்களிலும் ஈடுபட்டார்; இதில், யஹ்யா தனது சாத்தியமான எதிரிகளாக அல்லது அத்தகைய கற்பனையான போட்டியாளர்களின் ஆதரவாளர்களாகக் கருதிய மற்ற பாபிகளைக் கொலை செய்யுமாறு பல பின்பற்றுபவர்களைத் தூண்டியதும் அடங்கும்.[56] யஹ்யா பாரசீக ஷாவைக் கொலை செய்வதற்கான மற்றொரு முயற்சியைத் தொடங்குவதற்கான நடவடிக்கைகளையும் எடுத்தார்.[73][74] ஒரு மதத் தலைவராக யஹ்யாவின் முழுமையான தோல்விகள் பெரும்பாலான பாபிகளை அவரது கூற்றுகளை நிராகரிக்க வழிவகுத்தன.[65]

சுலைமானிய்யாவில் ஒரு 'புனிதர்' வாழ்வதாக வதந்திகள் பாக்தாத்தில் உள்ள பாபி நண்பர்களை எட்டியபோது, அது பஹாவுல்லாவாக இருக்கலாம் என்று அவர்கள் சந்தேகித்து, அவரைக் கண்டுபிடித்து சமூகத்திற்கு உதவத் திரும்புமாறு கெஞ்சும்படி அவரது உறவினர்களில் ஒருவரைக் கேட்டுக்கொண்டனர்.[75] அவர்களின் அவசர வேண்டுகோள்களுக்கு இணங்கி, யஹ்யா ஒரு வேண்டுகோளையும் சேர்த்தார்,[75] பஹாவுல்லா 1856 மார்ச் 19 அன்று பாக்தாத் திரும்பினார்.[66]

### பாக்தாத்திற்குத் திரும்புதல்
அடுத்த ஏழு ஆண்டுகளில், பாபி சமூகத்தை உருமாற்றும் பணியை பஹாவுல்லா மேற்கொண்டார். தனது சொந்த முன்மாதிரி மூலமாகவும், அத்துடன் பாபிகளுடனான ஊக்கமூட்டல் மற்றும் தொடர் கலந்துரையாடல்கள் மூலமாகவும், பஹாவுல்லா "பாபின் வாழ்நாளில் அச்சமூகம் எட்டியிருந்த தார்மீக மற்றும் ஆன்மீக நிலைக்கு அதனை மீட்டெடுத்தார்".[76] புத்துயிர் பெற்ற இந்த பாபி இயக்கத்தில் இணைவதற்கு, பெருகிவரும் எண்ணிக்கையிலான மக்கள் ஈர்க்கப்பட்டனர்.[66] ஒரு ஆன்மீக வழிகாட்டியாகவும் பாபி தலைவராகவும் பஹாவுல்லாவின் புகழ் வளர்ந்து வந்த நிலையில், மிர்ஸா யஹ்யா மட்டும் ஒதுங்கியே இருந்தார்.[76] பாக்தாத் மற்றும் அதனைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளில் பஹாவுல்லாவின் நற்பெயர் பரவியதும், அவரது எழுத்துக்கள் அதிக அளவில் மக்களிடையே சென்றடைந்ததும், "[இ]ளவரசர்கள், அறிஞர்கள், மெய்ஞானிகள் மற்றும் அரசு அதிகாரிகள்" எனப் பலரை அவரைச் சந்திக்க ஈர்த்தன; இவர்களில் பலர் "ஈரானியப் பொதுவாழ்வில் முக்கியத்துவம் வாய்ந்தவர்களாக"த் திகழ்ந்தனர்.[76][69] இந்த வளர்ச்சி, ஈரானிய இஸ்லாமிய மதகுருமார்களிடையே இருந்த எதிர்ப்பு சக்திகளை நிலைகுலையச் செய்ததுடன், ஈரானிய மன்னர் மற்றும் அவரது ஆலோசகர்களிடத்தில் மீண்டும் "கடும் அச்சத்தையும் சந்தேகத்தையும்" எழுப்பியது.[76]

### காண்ஸ்டாண்டிநோபிளுக்கு அழைப்பு
பஹாவுல்லாவை மீண்டும் பாரசீகத்திற்கே நாடு கடத்தும்படி பாரசீக அரசாங்கம் ஒட்டோமான் அரசாங்கத்தைக் கேட்டுக்கொண்டது; ஆனால், ஒட்டோமான் அரசாங்கம் அதற்கு மறுத்துவிட்டது.[66] ஈரானின் எல்லைக்கு அருகிலேயே அமைந்திருந்த பாக்தாத்திலிருந்து பஹாவுல்லாவை வெளியேற்றுமாறு பாரசீகர்கள் பின்னர் ஒட்டோமான் அரசாங்கத்தை வற்புறுத்தினர். இதன் விளைவாக, ஏப்ரல் 1863-இல், சுல்தான் அப்துல் அஜிஸ் அவர்களே நேரடியாக ஒரு அழைப்பை விடுத்து, பஹாவுல்லாவை ஒட்டோமான் தலைநகரான காண்ஸ்டாண்டிநோபிளில் (தற்போதைய இஸ்தான்புல்) வந்து தங்குமாறு அழைத்தார்.[77]

### முதல் பிரகடனம்
1863-ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 22-ஆம் தேதியன்று, பஹாவுல்லா  பாக்தாத்திலிருந்த தனது இல்லத்திலிருந்து புறப்பட்டு, டைக்ரிஸ் நதிக்கரைக்குச் சென்றார்; அங்கிருந்து ஆற்றைக் கடந்து, மறுபுறத்தில் அமைந்திருந்த பசுமை சூழ்ந்த 'நஜிபிய்யா' பூங்காவிற்குள் நுழைந்தார். பாக்தாத்தைச் சேர்ந்த ஒரு அபிமானியார் பஹாவுல்லா வின் பயன்பாட்டிற்காக அந்தப் பூங்காவை அளித்திருந்தார்.[i] அங்கு, பஹாவுல்லா  தனது குடும்ப உறுப்பினர்களுடனும், அவருடன் பயணிக்கத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில நெருங்கிய சீடர்களுடனும் பன்னிரண்டு நாட்கள் தங்கினார். அந்தப் பூங்காவிற்குள் நுழைந்ததும்,பஹாவுல்லா  தனது தோழர்களிடம், தாம் "கடவுள் வெளிப்படுத்தவிருக்கும் அவர்" (Him whom God shall make manifest)—அதாவது, 'பாப்' (Báb) அவர்களால் முன்னறிவிக்கப்பட்டவர்—என்று பிரகடனம் செய்தார்.[79] மேலும், இவ்வுலகில் கடவுளின் மிகச் சமீபத்திய வெளிப்பாடாகத் திகழும் தனது இறைப்பணி தொடங்கியுள்ளதையும் அவர் அறிவித்தார்.[69][80][j]

-------To start here
----

## ஆரம்ப வாழ்க்கை
alt=பஹ்ஜியில் பஹாய் புனித தலம்|வலது|400x400px
பஹாவுல்லாஹ், அரபு மொழியில் "இறைவனின் மகிமை" என்று பொருள்படும் ஒரு பட்டம், 12 நவம்பர் 1817 அன்று தெஹ்ரான், ஈரான் நகரில் பிறந்தார். அவருக்கு வழங்கப்பட்ட பெயர் ஹுசைன் அலி; அவர் செல்வந்தமான அரசுத் துறை அமைச்சரான மீர்ஸா புஸுர்க்-இ-நூரியின் மகன். அவரது தந்தை மீர்ஸா அப்பாஸ்-இ-நூரி, "மீர்ஸா புஸுர்க்" என அறியப்பட்டவர், ஃபத்த்-அலி ஷா காஜாரின் பன்னிரண்டாவது மகனான இமாம்-விர்தி மீர்ஸாவின் வசீராக சேவையாற்றினார். அவருடைய தாயாரின் பெயர் காதிஜெ கானும். இந்தக் குடும்பம் தங்கள் வம்சாவளியை ஈரானின் அரச வரலாற்றிலுள்ள சிறந்த வம்சங்களோடு இணைக்கிறது. இளைஞராக இருந்த பஹாவுல்லாஹ் ஒரு அரச மரியாதையுடைய வாழ்க்கையை வாழ்ந்தார்; அவர் பெற்ற கல்வி பெரும்பாலும் அழகேழுத்து, குதிரைச் சவாரி, பாரம்பரியக் கவிதை மற்றும் வாள்சண்டை ஆகியவற்றில் மையமிட்டது. வரலாற்றாசிரியர்கள் அவரது வம்சாவளியை இப்ராஹீமிடமிருந்து—அவரது இரு மனைவிகள் கேதூரா மற்றும் சாரா—தீர்க்கதரிசி சரதுஸ்திரர், அரசன் தாவீதின் தந்தை யிசாய், மேலும் சசானியப் பேரரசின் கடைசி மன்னன் யஸ்தேகர்த் மூன்றாம் ஆகியோருடன் இணைத்துள்ளனர்.

பஹாவுல்லாஹ் 1835 ஆம் ஆண்டு தெஹ்ரானில் ஒரு உயர்குடி குடும்பத்தைச் சேர்ந்த ஆசியே கானமுடன் திருமணம் செய்து கொண்டார்; அப்போது அவர் 18 வயதும், அவள் 15 வயதும் ஆக இருந்தனர்। இருபது வயதைத் தாண்டிய தொடக்க ஆண்டுகளில், பஹாவுல்லாஹ் தமது உயர்குடி வம்சம் வழங்கிய சலுகைமிகு வாழ்க்கையை நிராகரித்து, தனது வளங்களையும் நேரத்தையும் பல தொண்டு செயல்களுக்கு அர்ப்பணித்தார். இதன் காரணமாக அவர் "ஏழைகளின் தந்தை" என்று புகழப்பட்டார்.

### மகாத்மா பாபின் மதமும் அங்கீகாரமும்
alt=பஹாய்களுக்கு யாத்திரை இடங்களில் ஒன்றாகவும், மிகப் புனிதமான இடமாகவும் விளங்கும் மகாத்மா பாப் அவர்களின் சமாதி|வலது|400x400px
மே 1844 இல், ஷிராஸைச் சேர்ந்த 24 வயதுடைய வணிகர் செய்யித் மிர்சா அலி-முஹம்மது, தாம் இஸ்லாமின் வாக்தத்தக்கப் புத்திரர் (காயிம் அல்லது மஹ்தி) என்பதற்கு மட்டுமல்ல, தேவனின் புதிய தூதர் என்பதையும் அறிவித்து, முழு ஈரானையும் அதிர்ச்சியடைய வைத்தார். அவர் "பாப்" (அரபியில் "வாசல்") என்ற பட்டத்தை ஏற்றுக்கொண்டார்; இது தெய்வஞானத்துக்கான ஆன்மிக "நுழைவாயில்" என்ற அவரது நிலையை எடுத்துரைக்கிறது; மேலும் விரைவில் தோன்றவிருக்கும், தேவன் அனுப்பிய இன்னும் மகத்தான ஒரு ஆசிரியரின் வருகைக்கான பாதையைத் தயார் செய்ய அவர் வந்ததாகவும் குறிப்பிட்டார். தமது ஆன்மிகப் பணியை அறிவித்த உடனே, பாப் முல்லா ஹுசைனைக் தெஹ்ரானுக்குப் அனுப்பி, தேவன் வழி காட்டும் ஒருவருக்குக் கொடுக்க வேண்டிய ஒரு சிறப்பு கடிதத்தை வழங்கச் செய்தார். ஒரு அறிமுகத்தின் மூலம் பஹாஉல்லாஹைப் பற்றி அறிந்த பின்னர், அந்தக் கடிதத்தை பஹாஉல்லாஹுக்கே அளிக்க வேண்டும் என்ற ஒரு விசித்திரமான இழுப்பு முல்லா ஹுசைனுக்குள் தோன்றியது — இதைப்பற்றி முல்லா ஹுசைன் மகாத்மா பாபுக்கு எழுதியபோது, அவர் அந்தச் செய்தியில் மிக்க மகிழ்ச்சி அடைந்தார்। பஹாஉல்லாஹ் அந்தக் கடிதத்தைப் பெற்றபோது அவர் 27 வயதாக இருந்தார்; உடனே பாபின் செய்தியின் உண்மையை ஏற்றுக்கொண்டு, அதைப் பிறர்களுடன் பகிர்வதற்காக எழுந்தார்। தமது சொந்த மாகாணமான நூரில் முக்கிய உள்ளூர் தலைவராக இருந்த அவரது பெயர்ப் பிரசித்தி, பாபி மதத்தின் போதனைகளைப் பரப்ப பல வாய்ப்புகளை வழங்கியது; மேலும் அவரது பயணங்கள் முஸ்லிம் மௌலவிகள் உட்பட பலரை இந்த புதிய மதத்தின் பக்கம் ஈர்த்தன। அவரது தெஹ்ரானிலுள்ள இல்லம் செயல்பாடுகளின் மையமாக மாறியது; மேலும் அவர் மதத்திற்காக தாராளமாக நிதி உதவி செய்தார்। 1848 ஆம் ஆண்டு கோடைக்காலத்தில், பஹாஉல்லாஹ் குராசான் மாகாணத்தின் பதஷ்தில் நடந்த ஒரு மாநாட்டில் கலந்து கொண்டு அதனை நடத்தியும் வைத்தார்; அங்கு 84 பாபி சீடர்கள் 22 நாட்கள் கூடினர். பதஷ்திலேயே அவர் பஹா என்ற பெயரை ஏற்றுக் கொண்டார்; அதற்கு "மகிமை" அல்லது "பிரகாசம்" என்று பொருள்; "பஹாஉல்லாஹ்" என்றால் "இறைவனின் மகிமை" என்பதாகும். மேலும் அவர் அங்கே இருந்த மற்ற அனைவருக்கும் புதிய ஆன்மிகப் பெயர்களையும் வழங்கினார்; அதன் பின்னர் பாப் அவர்களை அந்தப் பெயர்களாலேயே குறிப்பிட்டார். மாநாடு முடிந்தபின் பாபின் மிகத் குறிப்பிடத்தக்க மகளிர் சீடரான தாஹிரிஹ் கைது செய்யப்பட்டபோது, அவளைக் காப்பதற்காக பஹாஉல்லாஹ் தலையிட்டார். பின்னர் அவரையே தற்காலிகமாக சிறையில் அடைத்து, உடல் தண்டனையாலும் தண்டனை வழங்கப்பட்டது।

பாபி மதம் விரைவிலேயே பாரசீகத்தில் பரவியதுடன், அதன் அனுயாயிகளின் எண்ணிக்கை வேகமாக உயர்ந்தது. இதனால் ஒரு புறம் இஸ்லாமிய மதகுருமார்களிடமிருந்து விரிவான எதிர்ப்பு எழுந்தது; அவர்கள் தங்களின் சமய அதிகாரத்தையும் அதனுடன் தொடர்புடைய பலன்களையும் இழப்போம் என்ற அச்சத்தில் இருந்தனர், மற்றொரு புறம் நிர்வாக அதிகாரிகளிடமிருந்தும் எதிர்ப்பைச் சந்தித்தது; ஏனெனில் அவர்கள் பாபி சமூகத்தின் உயர்ந்து வரும் செல்வாக்கால் அச்சமடைந்திருந்தனர், இதன் விளைவாக துன்புறுத்தலின் இடையறாத இயக்கங்களில் ஆயிரக்கணக்கான பாபிகள் கொல்லப்பட்டனர். 1850 ஆம் ஆண்டு ஜூலை மாதத்தில், பாப் 30 வயதில் தப்ரீஸில் துப்பாக்கிப் படையினரால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார்.

தமது போதனைகளில் மகாத்மா பாப் தம்மை இறைவனின் இரு அவதாரங்களில் முதல்வராக அடையாளப்படுத்தினார்; நிலையான அமைதியை நிறுவுவதற்காக படைப்பாளர் அனுப்பியவர் என்றும் கூறினார்—அந்த அமைதி மனிதகுலம் முதிர்ச்சியை அடைந்ததின் அடையாளமாகும்; அனைவரும் ஒரே மனிதக் குடும்பமாக ஒற்றுமையில் வாழும் காலம். பஹாயிகள் கருதுவது, மகாத்மா பாப் அவர்களின் போதனைகள் “ஜாதிகளின் ஒன்றியம், மதங்களின் ஒற்றுமை, எல்லா மக்களுக்கும் சம உரிமைகள், மேலும் கருணைமிகு, ஆலோசனைமிகு, சகிப்புத்தன்மை கொண்ட, ஜனநாயகமும் நெறியுடனும் கூடிய உலக ஒழுங்கால் விளங்கும் ஒரு சமூகத்தின் இறுதி நிறுவலுக்கான அடித்தளத்தை அமைக்கின்றன” என்பதாகும். மகாத்மா பாப் அவர்களின் எல்லா போதனைகளிலும் “இறைவன் வெளிப்படுத்தப்போகிறவர்” எனப்படும், அவர்கள் வழியைத் தயார் செய்து கொண்டிருந்த அந்த மகத்தான வாக்தத்தப்பட்ட அவதாரத்தைப் பற்றிய குறிப்பிடல் உள்ளது. பல தீர்க்கதரிசனங்களில் பாப் அடுத்த தெய்வீக ஆசிரியர் அவருக்குக் காத்திருந்த தியாகத்தின் பின்னர் விரைவில் வெளிப்படுவார் என்று கூறினார். தமது ஒரு முக்கிய நூலில் மகாத்மா பாப் இப்படிச் சொன்னார்: “பஹாவுல்லாஹ் அவர்களின் ஆணையை நோக்கித் தன் பார்வையை நிலைநிறுத்தி, தன் இறைவனுக்கு நன்றி கூறுகிறவருக்கு நல்வாழ்வு உண்டாகுக.”

### அவரது சிறைவாசம்
மகாத்மா பாபின் வீரமரணம் வரையிலும் அதற்குப் பின்னரான நிகழ்வுகளும் பாபிகளுக்கு கலக்கமூட்டுவையாக இருந்தன। முஸ்லிம் தலைவர்கள் வெறித்தனமான கூட்டத்தை அவர்களுக்கு எதிரான வன்முறைக்கு தூண்டியபோது, பல பாபிகள் தாக்குதலாளர்களுக்கு எதிராக தாக்குதல் நடவடிக்கைகளை எடுக்க மறுத்தும், தங்களை பாதுகாப்பதற்கான நடவடிக்கைகளையே மேற்கொண்டனர்; இருப்பினும் பொதுவாக அவர்கள் கொல்லப்பட்டனர்। 15 ஆகஸ்ட் 1852 அன்று, இரண்டு பாபி இளைஞர்கள், பாப் மற்றும் அவரது முக்கிய சீடர்களின் படுகொலைக்கு பழி வாங்குவதற்காக, ஈரான் நாட்டின் மன்னரை படுகொலை செய்ய முயன்றனர்। நாசிருத்தீன் ஷா ஒரு பொது சாலையில் சென்று கொண்டிருந்தபோது, இருவரும் அரசரின் பாதையை மறித்து வேட்டைத்துப்பாக்கியால் அவரை சுட முயன்றனர்। மன்னர் கடுமையான காயமின்றி தப்பினார்; ஆனால் இந்த நிகழ்வினால் பாபிகளுக்கு எதிரான துன்புறுத்தல்கள் முந்தையவற்றை விட மிக அதிகமாக வெடித்தன। மன்னர் பாபிகளின் பொது படுகொலைக்குக் கட்டளையிட்டார்; மேலும் தெஹ்ரான் நகரில் அறியப்பட்ட எல்லா பாபிகளும் கைது செய்யப்பட்டனர்। அந்நேரம் தன் சகோதரியைக் காணப் போகும் வழியில் தெஹ்ரான் நோக்கி சென்று கொண்டிருந்த பஹாவுல்லாஹ் அவர்களும் கைது செய்யப்பட்டனர்।

எனினும், விசாரணையில் தாக்குதலில் ஈடுபட்ட இளைஞர்கள் தனித்தனியாகவே செயல்பட்டதாகக் கண்டறியப்பட்டபோதிலும், "அச்சத்தின் ஆட்சி" பரப்பப்பட்டது; அதே ஆண்டில் குறைந்தது 10,000 பாபிகள் கொல்லப்பட்டனர். அரசின் அமைச்சர்கள் தெரிந்த அல்லது சந்தேகிக்கப்படும் பாபிகளைத் தண்டிப்பதில் ஒருவருடன் ஒருவர் போட்டியிட்டபோது, அந்தத் தண்டிக்கப்பட்ட பாபிகளில் பஹாவுல்லாஹ் கூட ஒருவர். பாபி மதத்தின் நலனை ஆதரிப்பதில் புகழ்பெற்ற பஹாவுல்லாஹ் கைது செய்யப்பட்டு தெஹ்ரான் நகரின் நிலத்தடி சியாஹ்-சால் (கருப்பு சிறை) எனப்படும் இடத்தில் சிறையிலடைக்கப்பட்டார், அங்கு அவரை கனரகச் சங்கிலிகளால் கட்டிப் போடப்பட்டது; அதன் காரணமாக அவரது உடலில் வாழ்நாள் முழுவதும் நீங்காத காயங்கள் ஏற்பட்டன. பஹாவுல்லாஹ் அந்த கருப்பு சிறையிலேயே நான்கு மாதங்கள் சிறைவாசம் அனுபவித்தார்; ஏனெனில் ஷாவின் தாயும் அரசருக்கு ஆதரவாக இருந்த அதிகாரிகளும் அவரைத் தூக்கிலிடுவதற்கான வழிகளைத் தேடிக் கொண்டிருந்தனர்.

### தெய்வீய வெளிப்பாடு
இந்த கருங்கூண்டு சிறையில் சிறைவாசமாக இருந்த நான்கு மாதங்களின் போது, பஹாவுல்லாஹ் தமக்கு ஏற்பட்ட ஆன்மிக அனுபவத்தைப் பற்றி தமது எழுத்துகளில் விவரிக்கிறார்; அதனை அவர் தமது மதப் பணி தொடக்கமாக குறிப்பிடுகிறார். இது சாத்தியமாக 1852 அக்டோபரில் சில நாட்கள் கொண்ட காலப்பகுதியில் நிகழ்ந்தது; மேலும் அதை அவர் பல விதங்களில் விவரித்துள்ளார்: வானின் கன்னியின் தோற்றமாக, வானிலிருந்து அவரை அழைக்கும் ஓர் குரலாக, தலையிலிருக்கும் கிரீடத்திலிருந்து பாய்ந்து அவரது மார்பில் சக்திவாய்ந்த ஓடையாகப் பாயும் ஒன்றாக, மேலும் அவரது அங்கங்களில் நெருப்பு ஓடுவது போல. இது, மகாத்மா பாப் அவர்களுக்கு அடுத்ததாக வருவார் என வாக்குக் கொடுக்கப்பட்ட அவதாரம் குறித்த தமது பணி பற்றிய குரலாக இருந்தது.

பஹாவுல்லாஹ்வின் ஆன்மிகப் பணியின் இந்த வருகையை, பஹாயிகள், பாப் அவர்கள் கூறிய "தெய்வம் வெளிப்படுத்தும் அவர்" என்ற தீர்க்கதரிசனங்களின் நிறைவேற்றத்தின் தொடக்கமாகக் காண்கிறார்கள்। பாப் மற்றும் பஹாவுல்லாஹ்வின் இரட்டை அவதாரத்தின் "பிரிக்க முடியாத" இயல்பு மற்றும் அவற்றின் ஒருமைப்பாடு காரணமாகவே, பஹாயிகள் இரு மதங்களையும் ஒரே முழுமையான மதஒன்றாகக் கருதுகின்றனர், இதனால் 1844 ஆம் ஆண்டில் பாப் செய்த அறிவிப்பு பஹாய் மதம் தொடங்கிய தேதியாகக் கருதப்படுகிறது।

### நாடுகடத்தல்
alt=குளிர்காலத்தின் உச்சத்தில் பயணத்தின் ஓர் சித்திரம்|வலது|400x400px
பஹாவுல்லாஹ், ஷாவின் உயிருக்கு எதிரான முயற்சியில் ஈடுபட்டதாகக் கூறப்பட்ட குற்றத்தில் குற்றமற்றவர் என்பது எந்த ஐயமுமின்றி நிரூபிக்கப்பட்டபோது, ஷா இறுதியில் அவரை விடுதலை செய்ய ஒப்புக்கொண்டார்; ஆனால் பஹாவுல்லாஹ் பாரசீகத்திலிருந்து நிரந்தரமாக நாடுகடத்தப்பட வேண்டும் என்ற நிபந்தனையுடன். தன் பரந்த சொத்துகளும் செல்வமும் இழந்த நிலையில், 1853 ஜனவரியின் அபூர்வமாகக் கடுமையான குளிர்காலத்தில் பஹாவுல்லாஹ் குடும்பத்தினருடன் பாக்தாத்துக்கான மூன்று மாதப் பயணத்தை மேற்கொண்டார்; இதனால் அவரின் மீதமுள்ள வாழ்க்கை ஒட்டோமான் பேரரசின் பகுதிகளில் நாடுகடத்தலாகவே கழிந்தது. குளிர்காலத்தின் உச்சத்தில் உயர்ந்த மலைப்பகுதிகளில் நடந்த பயணம் பஹாவுல்லாஹுக்கும் அவரது குடும்பத்தினருக்கும் குறிப்பாக மிகவும் கடினமானதாக இருந்தது.

இந்த நாடுகடத்தலின் போது பஹாஉல்லாஹ்வின் வாழ்க்கைப் பயணம் ஈராகின் பாக்தாத் நகரிலிருந்து இஸ்தான்புல் (கான்ஸ்டான்டினோப்பிள்), எடிர்னே (அட்ரியானோப்பிள்) வழியாக அக்கா வரை, அவர் இறுதியான தங்குமிடத்துக்கு சென்றது. ஆனால் இந்த நாடுகடத்தலுக்கு ஒரு சமூகக் கோணமும் இருந்தது; அதுவே பஹாஉல்லாஹ்வை அரச அரண்மனையில் மிகவும் மதிக்கப்படுகிற ஓர் உயரதிகாரியிடமிருந்து, ஒரு கைதி மற்றும் புறக்கணிக்கப்பட்டவராக மாற்றியது. இந்த நிகழ்வின் ஆன்மீக அம்சத்தைப் பற்றி பஹாஉல்லாஹ் தாமே இவ்வாறு விளக்கியுள்ளார்: “பண்டைய சௌந்தரியம் மனிதகுலம் தன் அடிமைத்தனப் பந்தத்திலிருந்து விடுதலை பெறும்படி தன்னைப் பிணைக்கப்படுவதையும் ஏற்றுக்கொண்டார்; அனைத்து உலகமும் உண்மையான சுதந்திரத்தை அடையவே, இந்த பரம் மகா சிறையில் தாமே சிறைப்படுத்தப்படுவதையும் அவர் ஏற்றுக்கொண்டார்.”

### பாக்தாத்
பஹாவுல்லா மார்ச் 1853 இல் பாக்தாத் வந்தடைந்தார்; பாக்தாத் நகரத்திற்கு வெளியே உள்ள சிறிய நகரமான கைமாயன் இல் சில காலம் தங்கி இருந்த பிறகு, அவர் பாக்தாத் நகரில் டைகிரிஸ் நதியின் மேற்குக் கரையில் உள்ள கார்க் பகுதியிலொரு வீட்டை வாடகைக்கு எடுத்தார். பாக்தாத் நகரில் குடியேறிய பின், பஹாவுல்லா பேர்ஷியாவில் பாபின் துன்புறுத்தப்பட்ட பின்தொடர்பவர்களின் மனச்சோர்வை ஊக்குவித்து மீளுருவாக்கம் செய்ய, தொடர்பு எழுத்துகளையும் போதகர்களையும் அனுப்பத் தொடங்கினார். காலப்போக்கில், பல பாபிகள் பஹாவுல்லாவிற்கு நெருக்கமாக இருக்க பாக்தாத் நகருக்கு குடிபெயர்ந்தனர். இவர்களில் ஒருவரான மிர்சா யாஹ்யா, பின்னர் சுப்ஹ்-இ-அசல் என்று அறியப்பட்டவர், பஹாவுல்லாவைவிட 13 ஆண்டுகள் இளைய அரைச் சகோதரர்; அவர் பாபி மதத்தில் அவரை நெருக்கமாகப் பின்தொடர்ந்தார், மேலும் அவரின் சார்பில் மேற்கொள்ளப்பட்ட சில ஆரம்பப் பயணங்களிலும் கூட அவருடன் இருந்தார். தந்தை மறைவுக்குப் பின்னர், யாஹ்யாவின் கல்வி மற்றும் பராமரிப்பை முக்கியமாக பஹாவுல்லாவே கவனித்தார்। பஹாவுல்லா சியாஹ்-சால் சிறையில் இருந்த காலத்தில் யாஹ்யா ஒளிந்துகொண்டார்; ஆனால் பஹாவுல்லாவின் ஈராக் நிர்வாசத்திற்குப் பின், யாஹ்யா வேடமாற்றி ஈரானை விட்டுப் புறப்பட்டு பாக்தாத் நோக்கிப் பயணம் மேற்கொண்டார்।

சில காலம், யாஹ்யா பாக்தாத் நகரில் பஹாவுல்லாஹ் அவர்களின் செயலாளராக பணியாற்றினார்; ஆனால் பாபிகள் பஹாவுல்லாஹ் மீது கொண்டிருந்த அதிகரித்த பாராட்டால் எழுந்த பொறாமையினால், அவர் சமயத்தின் தலைமை ஏற்க முனைந்தார்। பாபிகளிடையே தன்னை உயர்த்த முயல்ந்த யாஹ்யா, சில ஆதரவாளர்களுடன், யாஹ்யா இன்னும் இளம் வயதிலிருந்த சில ஆண்டுகளுக்கு முன் பாப் எழுதியிருந்த ஒரு கடிதத்தைக் குறிப்பிட்டார்; அந்தக் கடிதத்தில், "இறைவன் வெளிப்படுத்தும்வர்" வரும்வரை யாஹ்யாவை பெயரளவிலான தலைவராகச் சொல்லியிருந்ததாக அவர் கூறினார்। யாஹ்யா, அந்தக் கடிதம் தம்மை உண்மையில் பாபின் வாரிசாக நியமித்ததாக அர்த்தமென்பதை வாதிட்டார்। அறிவுள்ள பாபிகள் யாஹ்யாவின் துணிகரக் கூற்றை உடனடியாகத் தள்ளுபடி செய்தனர்; காரணம், குறிப்பிட்ட அந்தக் கடிதத்தில் அத்தகைய நிலை குறிப்பிடப்படவில்லை; மேலும் பாபின் பிற எழுத்துகள் அவர்களின் சமயத்தில் "வாரிசுரிமை என்ற அமைப்பை" வெளிப்படையாக நீக்கியிருந்தன। மேலும், வாக்குறுதியான அவதாரம் வரும்வரை, யாருடைய சொற்களும் விசுவாசிகளுக்கு பிணைப்பானதாக இருக்கக்கூடாது என்றும் பாப் ஆணையிட்டிருந்தார்। மற்றவர்களும் யாஹ்யாவின் நோக்கங்களை சந்தேகித்தனர்; ஏனெனில் பாபி சமயத்தையோ பாபிகளின் உயிர்களைையோ காக்க அவர் ஒருபோதும் எதையும் செய்யாதபோது, அதற்கே இப்போது ஒரு உயர்ந்த பதவியைத் தாம் கோரினார்। தன் முயற்சிக்கு வலுவூட்ட, யாஹ்யா பஹாவுல்லாஹ் பற்றி பொய்யான வதந்திகளையும் குற்றச்சாட்டுகளையும் பரப்பி அவரை அவதூறாக்க முயன்றார்; இதனால் பாக்தாத் சமூகத்தில் பாபிகளிடையே உணர்ச்சிகள் தூண்டப்பட்டன।

பாபிகளுக்கிடையில் உருவான மோதலைக் கண்டு பஹாவுல்லாஹ் மிகுந்த கலக்கமடைந்தார். பிரிவினை நிலவிய இடத்தில் இறைவனின் எந்தக் காரியமும் சாத்தியமல்ல என்பதால், பஹாவுல்லாஹ் தம்மை அங்கிருந்து விலக்கிக் கொள்ள முடிவு செய்தார். பக்தாத் நகருக்கு வந்த ஒரு ஆண்டிற்குப் பிறகு, அவர் திடீரென வெளியேறினார்; தாம் எங்கு செல்கிறார் என்பதையும் அவரை எவ்வாறு தொடர்புகொள்வது என்பதையும் யாருக்கும் தெரிவிக்காமல். அவர் பக்தாத் நகரின் வடக்கில் உள்ள குர்திஸ்தான் மலைப்பகுதிகளுக்கு ஒரே ஒருவரைத் துணையாகக் கொண்டு பயணம் செய்தார்; அங்கு ஒரு குகையில் சூஃபி தர்வேஷ்களின் முறையில் தனிமையில் வாழ்ந்தார். இந்தப் பிராந்தியத்தின் குர்துகள் பெரும்பாலும் மத வழிகாட்டலுக்காக சூஃபி ஷெய்க்குகளை நாடுவார்கள்; அவர்களில் ஒருவருக்குப் பஹாவுல்லாஹ் பற்றி தெரியவந்து, அவரது ஆன்மீக பார்வையைப் பாராட்டத் தொடங்கினார். அவர், இராக்கின் குர்திஸ்தான் பகுதியின் முக்கிய நகரமான சுலைமானியாவில் நடைபெறும் ஒரு சூஃபி கூட்டத்திற்கு வரவும் அங்கு கூடிய சூஃபி அனுயாயிகளுக்கு உபதேசம் செய்யவும் அவரை அழைத்தார். பின்னர் ஒரு அறிக்கையில், பாபி சமூகத்தில் பிரிவினைக்குக் காரணமாக இருக்க விரும்பவில்லை என்று அவர் எழுதினார். 

#### சுலைமானியாவில் வாழ்வு மற்றும் பக்தாத் திரும்புதல்
alt=குர்திஸ்தானின் மலைகள்|border|வலது|400x400px
ஆரம்பத்தில் அந்த மலைப்பகுதிகளில் தவசியாக வாழ்ந்தபோது, பஹாவுல்லாஹ் ஒரு தர்வீஷ் போல ஆடை அணிந்து, ‘தர்வீஷ் முஹம்மது-இ-ஈரானி’ என்ற பெயரைப் பயன்படுத்தினார். சுலைமானியாவில் உள்ள ஒரு புகழ்பெற்ற தெய்வவியல் செமிநாரியின் முதல்வர் பஹாவுல்லாஹைச் சந்தித்து அவரை வருமாறு அழைத்தார். அங்கு ஓர் மாணவன் பஹாவுல்லாஹின் சிறப்பான எழுத்துத் திறனை கவனித்து, அதனால் மூத்த ஆசிரியர்களின் ஆர்வம் அதிகரித்தது. சிக்கலான மதக் கருத்துகளுக்கான அவர்களின் கேள்விகளுக்குப் பதிலளிக்கத் தொடங்கியதும், பஹாவுல்லாஹின் கல்வி மற்றும் அறிவுத்திறமை விரைவில் பாராட்டைப் பெற்றது. ஷெய்க் உஸ்மான், ஷெய்க் அப்துர் ரஹ்மான் மற்றும் ஷெய்க் இஸ்மாயில் — முறையே நக்ஷ்பந்திய்யா, காதிரிய்யா மற்றும் காலிதிய்யா சூஃபி தரீகாக்களின் தலைவர்கள் — அவரிடம் ஆலோசனைக்காக வரத் தொடங்கினர். இவற்றில் இரண்டாவது இடத்தில் பஹாவுல்லாஹின் ‘நான்கு பள்ளத்தாக்குகள்’ என்ற நூல் எழுதப்பட்டது.

பக்தாத் பாபி சமூகத்திலிருந்து பஹாவுல்லாஹின் இல்லாதக்காலத்தில், மீர்சா யஹ்யாவின் உண்மையான இயல்பு வேகமாக வெளிப்பட்டது. பாபிகளுக்கான பொது மரியாதையும் மனோபலமும் விரைவில் சிதைந்தது; காரணம், யஹ்யா ஆன்மீக வழிகாட்டுதலை வழங்குவதிலும், அன்றாட வாழ்க்கையில் பாப் கற்பித்த உயர்ந்த தரச்சான்றுகளை வெளிப்படுத்துவதிலும் தோல்வியுற்றான். பஹாவுல்லாஹையும் அவரை பாராட்டிய அனைவரையும் அவதூறாக்கும் அவனது செயல்கள் அதிகரித்தன. அதே சமயம், தன்னுக்குப் பொருளாதார பலன் பெறவும் தன் ஏமாற்றுதனி நிலையைக் கூட்டவும் யஹ்யா பாபி மதத்தை உபயோகித்து, அந்த நோக்கங்களுக்கு பாப் கூறிய உபதேசங்களுக்கு அவமானகரமாக முரண்படும் வழிமுறைகளை பயன்படுத்தினான். படிப்படியாக பாபிகள் நடுவில் யஹ்யாவைப் பற்றிய அவநம்பிக்கையும் பஹாவுல்லாஹின் வழிகாட்டுதலுக்கான ஏக்கமும் வெளிப்படத் தொடங்கின. இறுதியில், பக்தாத் பாபிகள் பஹாவுல்லாஹின் இருப்பிடத்தை அறிந்து, அவரை அழைத்து வர இருவர் சுலைமானியாவுக்கு சென்றனர். சுலைமானியாவில் கிடைத்த அந்த அமைதியும் ஏற்றுக்கொள்ளுதலும் விட்டுப் போகத் தொடக்கத்தில் பஹாவுல்லாஹ் விரும்பவில்லை. உண்மையில், பின்னாளில், தாம் பக்தாதை விட்டு புறப்பட்டபோது திரும்பிவர வேண்டும் என்ற எண்ணமே இல்லை என்று அவர் எழுதியுள்ளார். ஆனால், பக்தாத் பாபி சமூகத்தின் அவமானகரமான நிலையைக் கேட்டபோது, தாம் தலையிடாவிட்டால் கடந்த ஆண்டுகளில் பாபிகளும் பாப் அவர்களும் ஆற்றிய அனைத்து தியாகங்களும் மற்றும் வீரமரணங்களும் வீணாகி விடும் என அவருக்கு தோன்றியது என்று கூறினார். ஆகையால் அவர் திரும்ப ஒப்புக் கொண்டார். சுமார் இரண்டு ஆண்டுகள் சுலைமானியாவில் தனிமைவாழ்வு மேற்கொண்ட பிறகு, பஹாவுல்லாஹ் 19 மார்ச் 1856 அன்று பக்தாத் திரும்பினார்.

அவர் திரும்பியவுடனே, அவர் உடனடியாக பாபி சமூகத்தின் மரியாதையும் கண்ணியத்தையும் மீட்டெடுத்து, அதன் மனோபலமும் ஒற்றுமையும் மறுசீரமைக்கும் பணியைத் தொடங்கினார். அவர் பல முக்கியமான படைப்புகளை எழுதியார்; அதில் அவரது சான்றுகளின் மிக முக்கியமான நூல் கிதாப்-இ-இகான் (நம்பிக்கையின் நூல்) மற்றும் ஏழு பள்ளத்தாக்குகள், மறைந்த வசனங்கள் போன்ற மர்ம எழுத்துக்கள் மற்றும் பல கவிதைகள் அடங்கும். அடுத்த 7 ஆண்டுகளில், பஹாவுல்லாஹ் தனிப்பட்ட முன்மாதிரியும், பாபிகளுக்கு அளித்த ஊக்குவிப்பும் தொடர்ந்து நடத்திய உரையாடல்களும் மூலம், "சமூகத்தை பாபின் வாழ்க்கைக்காலத்தில் அது எட்டியிருந்த நெறி மற்றும் ஆன்மீக நிலையில் மீண்டும் உயிர்ப்பித்தார்". அதிகரித்துவரும் எண்ணிக்கையிலான மக்கள் உயிர்ப்புற்ற பாபி இயக்கத்தில் சேருவதற்கு ஈர்க்கப்பட்டனர்। பாக்தாத் மற்றும் அதைச் சுற்றிய பகுதிகளில் பஹாவுல்லாஹ் அவர்களின் புகழ் பரவியதுடன், அவருடைய எழுத்துக்களின் பரவலும் அதிகரித்து, "இளவரசர்கள், பண்டிதர்கள், மெய்ஞானிகள் மற்றும் அரசு அதிகாரிகள்" அவரைச் சந்திக்க ஈர்க்கப்பட்டனர், இவர்களில் பலர் "பாரசீக பொது வாழ்வின் முக்கிய நபர்கள்" ஆவர்। இந்த வளர்ச்சி ஈரான் நாட்டின் இஸ்லாமிய மதகுருக்களுக்குள் இருந்த எதிர்த்த அணிகளை பதற்றமடையச் செய்தது; மேலும், ஈரானிய மன்னரும் அவரது ஆலோசகர்களும் இடையில் "தீவிரமான பயமும் சந்தேகமும்" மீண்டும் அதிகரித்தது।

அவர்கள் தெஹ்ரான்க்கு பஹாவுல்லாஹ் குறித்து பொய்யான அறிக்கைகள் அனுப்பி, அவரை மீண்டும் ஈரான்க்கு அனுப்பி அங்கே தூக்கு தண்டனை வழங்குமாறு ஈரான் அரசிடம் கோரிக்கை வைக்க முயன்றனர். இறுதியில் அது பலன் தந்தது; ஈரான் அரசு அதிகாரப்பூர்வமாக ஒட்டோமான் பேரரசுவிடம், பஹாவுல்லாஹ்யை ஈரான்க்கு மீண்டும் அனுப்பவோ அல்லது அவர் ஈரான் எல்லைக்கு அருகில் இருந்த இராக் நாட்டிலிருந்து தூரம் மாற்றிக்கொள்ளவோ வேண்டும் என்று கூறியது.

#### இஸ்தான்புல் (கான்ஸ்டான்டினோப்பிள்) பற்றிய அழைப்பு மற்றும் பஹாவுல்லாஹ்வின் வெளிப்பாடு
1863 மார்சில், ஒட்டோமான் அரசின் சார்பில் பஹாவுல்லாஹுக்கு ஒட்டோமான் பேரரசின் தலைநகர் இஸ்தான்புல் வருமாறு உத்தரவு கிடைத்தது; அங்கு சுல்தான் அப்துல்-அசீஸ் தாமே, ஒட்டோமான் தலைநகர் கான்ஸ்டான்டினோப்பிள் (இப்போது இஸ்தான்புல்) நகரில் வசிக்க அவரை அழைத்தார். 1863 ஏப்ரல் 22 அன்று, பஹாவுல்லாஹ் பக்தாத் நகரில் தமது இல்லத்தை விட்டு, டைக்ரிஸ் நதிக்கரையோரமாகச் சென்று, மறுபக்கத்தில் அமைந்த பசுமையார்ந்த நஜீபிய்யா தோட்டப் பூங்காவிற்குள் நுழைய புறப்பட்டார்; அதை பக்தாத் நகரின் ஒரு பக்தர் அவரின் பயன்பாட்டிற்காக வழங்கியிருந்தார். அங்கு பஹாவுல்லாஹ் பன்னிரண்டு நாட்கள் குடும்பத்தினருடனும், தமக்குடன் செல்லத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட சில நெருங்கிய அனுயாயிகளுடனும் தங்கினார். தோட்டத்திற்குச் சென்றடைந்தவுடன், பஹாவுல்லாஹ் தமது துணைவர்களிடம் தாம் “இறைவன் வெளிப்படுத்துவார்” என்று பாப் வாக்தத்தமிட்டவரே என்று அறிவித்தார், மேலும், இவ்வுலகில் இறைவனின் சமீபத்திய வெளிப்பாடாகத் தமது பணிப்பு ஆரம்பிக்கப்பட்டுவிட்டது என அறிவித்தார். இந்த பன்னிரண்டு நாள் காலப்பகுதி, அதன் போது பஹாவுல்லாஹ் தாம் பாப் வாக்குறுதியளித்த இறைவனின் வெளிப்பாடு என்றும் புதிய மத ஒழுங்கின் தொடக்கஸ்தர் என்றும் தன்னை அறிவித்தார், ஆண்டுதோறும் பஹாயிகளால் கொண்டாடப்படுகிறது; இதை “விழாக்களின் அரசன்” ரித்வான் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பஹாவுல்லாஹ் 3 மே 1863 அன்று ரித்வான் தோட்டத்தை விட்டு, தனது குடும்பத்துடன் ஒட்டோமான் அரசின் விருந்தினர்களாக கொன்ஸ்டான்டினோப்பிள் நகரத்திற்கு சென்றார்; அவர்களின் பாதுகாப்பிற்காக சுல்தான்-ன் பிரதமர் ‘அலி பாஷா’ ஆல் குதிரைப்படை அரச பாதுகாப்பு அணியும் ஏற்பாடு செய்யப்பட்டது. மற்ற பயணிகளில் அவருடன் செல்ல அனுமதி கேட்ட குறைந்தது இரண்டு டஜன் துணைவர்கள் சேர்ந்திருந்தனர். எனினும் மிர்சா யஹ்யா சுல்தான்-ன் அழைப்பில் சேர்க்கப்படாதவராயினும், வழியிலேயே அந்தக் குழுவில் இணைந்தார்। பதினைந்து வாரங்களுக்குப் பிறகு பஹாவுல்லாஹ் 16 ஆகஸ்ட் 1863 அன்று ஒட்டோமான் தலைநகரை வந்தடைந்தார். அவரை சுல்தான்-ன் பல்வேறு அரசு அமைச்சர்கள் மற்றும் முக்கிய நபர்கள் வரவேற்று மரியாதை செலுத்தினர். பாரசீகத் தூதரும் அவருடைய வருகையின் மறுநாளே அவரை வரவேற்க தூதர்களை அனுப்பினார்।

பஹாவுல்லாஹ் மூன்று மாதங்கள் இஸ்தான்புல் நகரில் தங்கினார். இந்தக் காலத்தில், அரசின் அமைச்சர்களிடம் எந்த உதவியும் கோருவதையும் அல்லது சுல்தானைச் சந்திப்பதையும் அவர் நிராகரித்தார்; இது இஸ்தான்புலுக்கு வரும் கௌரவமிக்க நபர்களின் வழக்கமான நடைமுறையாக இருந்தது. தன்னை ஒட்டோமன் அரசாங்கம் இஸ்தான்புலுக்கு அழைத்திருந்தது; மேலும் கோரிக்கையிட ஏதாவது வேண்டுதல் தமக்கில்லை, முன்னெடுக்க முயலும் எந்தத் திட்டமும் தமக்கில்லை என்றும் அவர் தெரிவித்தார். பஹாவுல்லாஹின் சுயநிலை மற்றும் பதவியின்மீதான பற்றற்ற தன்மையைப் பயன்படுத்தி, பாரசீகத் தூதர், ஒட்டோமன் நீதிமன்றத்தின் முன் பஹாவுல்லாஹை தீங்கிழைக்கும் வகையில் தவறாகச் சித்தரித்ததுடன், தலைநகரிலிருந்து அவரை நாடுகடத்த அழுத்தம் தந்தான். இதன் விளைவாக, இந்தக் காலத்தின் முடிவில், பஹாவுல்லாஹை மாகாணத் தலைநகரமான எதிர்னே (இன்று ஐரோப்பிய துருக்கியில் அமைந்துள்ளது) நோக்கி நாடுகடத்துமாறு உத்தரவு வெளியானது; இதை சுல்தான் மகிழ்ச்சியுடன் ஏற்றுக்கொண்டான். தாங்கள் ஒட்டோமன் அரசாங்கத்தின் அழைப்பின்பேரில் இஸ்தான்புல் நகருக்கு வந்த வரவேற்கப்பட்ட விருந்தினராக இருந்ததாகவும், எந்தத் தவறும் செய்யவில்லை என்றும் கூறி, இதை அநியாயமான செயல் என பஹாவுல்லாஹ் கருதினார்.

#### அத்ரியானோப்பிளுக்கு நாடுகடத்தல்
1863 டிசம்பர் 12 அன்று பஹாவுல்லாஹ் தனது குடும்பத்தாரும் பிற உடனிருந்தோருமுடன் அத்ரியானோப்பிள் சென்றடைந்தார். அங்கே அவரின் இருப்பு, சுமார் நான்கு ஆண்டும் அரை ஆண்டும் நீடித்து, பாபிகளிடையில் அவரின் பணியை மேலும் முன்னேற்றவும் அவரின் நோக்கத்தை பொதுவாக அறிவிக்கவும் ஒரு முக்கியமான காலமாக அமைந்தது. அடுத்த இரண்டு ஆண்டுகளில் பஹாவுல்லாஹ்விடமிருந்து வெளிப்பட்ட எழுத்துகள் பெருமளவில் ஈரானிலுள்ள பாபிகளுடன் பகிரப்பட்டன. பஹாவுல்லாஹ் ஈரானுக்கு பல நம்பத்தகுந்த அனுயாயிகளை அனுப்பினார், மேலும் பெரும்பாலான பாபிகள் அவரை தங்களின் நம்பிக்கையின் தலைவராக அடையாளம் காணத் தொடங்கினர்.

பாபிகளின் மீது இருந்த ஒடுக்குமுறை குறைந்ததனால் உற்சாகமடைந்த மிர்சா யஹ்யா, தலைமையாசைகளை மீண்டும் முன்னேற்றுவதற்காக தானே தன் மீது விதித்திருந்த தனிமையிலிருந்து ‘வெளியே வர தீர்மானித்தார்’; அதை பஹாவுல்லாஹ்வின்மீது அவருக்கிருந்த பொறாமை ஊட்டியது. தன் உயர்விற்குப் பஹாவுல்லாஹ்வின் மரணம் அவசியம் என நம்பிய யஹ்யாவின் இந்த நோக்கத்தில் முதல் முயற்சி, அவரை தேநீருக்கு அழைத்தபோது பஹாவுல்லாஹ்வுக்கு நேரடியாக நஞ்சு கொடுப்பதாயிருந்தது. இதனால் ஒரு மாத காலம் கடுமையான உடல்நலக் குறைவு ஏற்பட்டது; அதன் விளைவாக பஹாவுல்லாஹ் வாழ்நாள் முழுவதும் தனது கையில் ஒரு நடுக்கத்துடன் இருந்தார். என்ன நடந்தது என்பதைப் பற்றி பேச வேண்டாம் என்று அறிந்திருந்தவர்களுக்கு பஹாவுல்லாஹ் அறிவுறுத்தினாலும், இந்தச் சம்பவம் குறித்த விழிப்புணர்வு அதிகரித்து, பாபிகளுள் தீவிரமான கலக்கம் எழுந்தது. ஆனால், பின்பு பஹாவுல்லாஹ்வின் உயிருக்கு யஹ்யா செய்த முயற்சியே ‘சமூகத்தில் முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒரு பரபரப்பை’ உருவாக்கியது. இதில் உஸ்தாத் முஹம்மது-அலி-இ-சல்மானி சம்பந்தப்பட்டார்; அவர் ஒரு பாரம்பரிய முடிதிருத்துநர்; பஹாவுல்லாஹ்வின் குளியல் சேவகராகப் பணியாற்றினார். சல்மானி கூறியதாவது, யஹ்யா திடீரென அவர்மீது தயை காட்டத் தொடங்கினார்; பின்னர் ஒருநாள், குளியலில் அவரைப் பராமரிக்கும் போது பஹாவுல்லாஹ்வைக் கொன்றுவிட்டால் அது அவர்களின் மதத்திற்கு ‘ஒரு பெரிய சேவை’ ஆகுமென வற்புறுத்தினார். சல்மானி அதனால் இவ்வளவு கோபமடைந்தார்; உடனடியாக யஹ்யாவையே கொல்வதே தனது எண்ணம் என அவர் தெரிவித்தார்—அப்படிச் செய்தால் பஹாவுல்லாஹ் கோபப்படுவார் என்பதை அறிந்திருந்ததாலேயே அவர் தயங்கினார். கலங்கி, அவர் பஹாவுல்லாஹ்வின் விசுவாசமான சகோதரர் மிர்சா மூசாவிடம் இது பற்றிச் சொன்னார்; யஹ்யா இதைப் பற்றி பல ஆண்டுகளாக யோசித்து வருகிறார் என்று கூறி அதை புறக்கணிக்குமாறு அவர் அறிவுறுத்தினார். இன்னும் கவலைப்பட்ட சல்மானி, பஹாவுல்லாஹ்வின் மூத்த மகன் அப்துல்-பஹாவிடம் இதை எடுத்துரைத்து, இதைப் பற்றி பிறரிடம் பேச வேண்டாமென அவரிடம் கேட்டுக்கொண்டார். இறுதியில் சல்மானி பஹாவுல்லாஹ்விற்கும் தெரிவித்தார்; இதையும் யாரிடமும் குறிப்பிட வேண்டாம் என்றும் அவர் கூறினார். இந்தச் சம்பவம் வரையிலும், யஹ்யா பஹாவுல்லாஹால் எப்போதும் கருணை மற்றும் அக்கறையுடன் நடத்தப்பட்ட மாற்றுத் தம்பி என்பதால், பாபி சமூகத்தின் பெரும்பாலானவர்களும் யஹ்யாவை மதித்தனர்; ஆனால் சல்மானி அமைதியாக இருக்க முடியாமல், யஹ்யா தம்மிடம் கேட்டதை வெளிப்படையாக மற்றவர்களிடம் சொல்லத் தொடங்கியபோது, பாபின் போதனைகளுக்கு முரணான யஹ்யாவின் செயல்களும் நோக்கங்களும் பாபிகள் மத்தியில் பெரிய கலக்கத்தை ஏற்படுத்தின.

#### அக்காவில் இறுதியான நாடுகடத்தல்
alt=பஹாவுல்லாவின் நாடுகடத்தலின் வரைபடம்|வலது|492x492px
பஹாயிகளாக மாறிய பாபிகளின் இடையில் தம் அனைத்துச் செல்வாக்கையும் மரியாதையையும் இழந்த பின்னர், மிர்ஸா யஹ்யா மீண்டும் ஒட்டோமான் அதிகாரிகளிடம் பஹாவுல்லாவை அவமதிக்க முயன்று, அவர்மேல் துருக்கி அரசுக்கு எதிராக இயக்கம் செய்தார் என்ற குற்றச்சாட்டைச் சுமத்தினார்। யஹ்யாவின் செயல்கள் ஒரு அரச விசாரணைக்கு வழிவகுத்தன; அதில் பஹாவுல்லா குற்றமற்றவர் எனத் தீர்மானிக்கப்பட்டார்—ஆனால் சமயப் பிரச்சினைகளால் எதிர்காலத்தில் கலகம் ஏற்படலாம் என்ற அச்சத்தினால், ஒட்டோமான் அரசு பஹாவுல்லாவையும் மிர்ஸா யஹ்யாவையும் தங்கள் சாம்ராஜ்யத்தின் தொலைந்த எல்லைக் காவல் நிலையங்களில் சிறைபடுத்த தீர்மானித்தது। 1868 ஜூலையில் வெளியான ஒரு அரச உத்தரவு, பஹாவுல்லாவையும் அவரது குடும்பத்தாரையும் அக்கா என்ற தொற்றுநோய்களுக்குப் புகழ்பெற்ற தண்டனைக்குடியேற்றத்தில் நிரந்தர சிறைவாசத்திற்கு கண்டித்தது; அவர்களுடன் எட்ரியானோபிளில் பெரும்பாலான பஹாயிகளும் நாடுகடத்தப்பட்டனர்। மிர்ஸா யஹ்யாவின் சூழ்ச்சியின் விளைவாக அவரும் சிறையில் அடைக்கப்பட்டார்—ஏனெனில் துருக்கி அதிகாரிகள் அவர் ஏதோ சதி ஒன்றில் ஈடுபட்டதாக சந்தேகித்ததால், அவரை அவரது குடும்பத்துடன், சில அஸலிகளுடனும் நான்கு பஹாயிகளுடனும் சேர்த்து பாமாகுஸ்டா, சைப்ரஸிலுள்ள சிறைக்குக் கடத்தியனர்।
alt=பஹாவுல்லா அடைக்கப்பட்ட அக்காவின் அந்தச் சிறை.|வலது|350x350px
alt=பஹாவுல்லாவின் துயிலிடம்|வலது|400x400px
12 ஆகஸ்ட் 1868 அன்று எட்ரியானோபிளை விட்டு புறப்பட்ட பஹாவுல்லாவும் அவரின் உடனிருந்தோரும், 31 ஆகஸ்டுக்கு அக்காவை எட்டி, அந்நகரச் சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர்। அக்கா வாசிகளுக்குக் கூறப்பட்டது: புதிய கைதிகள் இந்தச் சாம்ராஜ்யத்தின், இறைவனின் மற்றும் அவருடைய மதத்தின் பகைவர்கள்; ஆகவே அவர்களுடன் எந்தவித உறவையும் ஏற்படுத்துவது கடுமையாகத் தடைசெய்யப்பட்டது। ‘அக்கா’வில் முதல்கால சில ஆண்டுகள் மிகவும் கடுமையான சூழ்நிலைகளில் கழிந்தன; பல பஹாயிகள் நோயுற்றனர் (இறுதியில் மூவர் மரணமடைந்தனர்)। 1870 ஜூனில் பஹாவுல்லாவின் 22 வயதான மகன் மிர்ஸா மிஹ்தி துயரமாக இறந்தார்; ஒரு மாலை ஜெபத்திலும் தியானத்திலும் ஆழ்ந்திருந்தபோது, சிறைமாளிகையின் மாடிப்படியில் நடைபயிலும் அவரே பாதுகாப்பின்றி இருந்த ஒரு வெளிச்சவாயில் வழியாக கீழே விழுந்தார்। சிறிது காலத்திற்குப் பிறகு, பஹாய் கைதிகள், அதிகாரிகள் மற்றும் உள்ளூர் சமூகத்தினருக்கிடையிலான உறவுகள் மேம்பட்டன; அதனால் அவர்களது சிறைவாச நிபந்தனைகள் தளர்த்தப்பட்டன। 1871 ஏப்ரலில் அக்காவைக் காண வந்த டாக்டர் தாமஸ் சாப்ளின் (யெரூசலேமில் உள்ள ஒரு பிரித்தானியர் நடத்தும் மருத்துவமனையின் இயக்குநர்) பஹாவுல்லாவை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தி அப்துல்-பஹாவை சந்தித்து, குடும்பம் சிறையிலிருந்து வெளியேறியபின் அவர்கள் தங்கியிருந்த இல்லத்தில் பேசினார்। பின்னர், அந்த மருத்துவர் பஹாவுல்லாவைப்பற்றிய ஒரு கடிதத்தை தி டைம்ஸ் பத்திரிகையின் ஆசிரியருக்கு அனுப்பினார்; அது 5 அக்டோபர் 1871 அன்று வெளிவந்தது। இறுதியில், சுல்தானின் மரணத்திற்குப் பிறகு, பஹாவுல்லாவுக்கு நகரை விட்டு அருகிலுள்ள இடங்களைப் பார்க்க அனுமதி வழங்கப்பட்டது; பின்னர் அக்காவுக்கு வெளியேயுள்ள பிரதேசங்களில் வசிக்கவும் அனுமதிக்கப்பட்டார்। 1873 இல் இரண்டு முக்கியமான நிகழ்வுகள் நடந்தன: முதலில், பஹாவுல்லா தமது முக்கியமான நூலான கிதாப்-இ-அக்தஸ் (அதி பரிசுத்த நூல்) என்பதைக்_completed_. அதில் புதிய மதத்தின் சட்டங்களே அல்லாமல், அறநெறி மற்றும் சமூகத் தடை விதிகளும் நிர்வாக விவகாரங்களும் அடங்கியிருந்தன। இரண்டாவதாக, அப்துல்-பஹா எஸ்ஃபஹானின் ஒரு முக்கிய பஹாய் குடும்பத்தைச் சேர்ந்த முனீரிஹ் கானம்மைத் திருமணம் செய்தார்। 1876 ஆம் ஆண்டில் ‘அப்துல்-பஹா’ பஹாவுல்லாவுக்கு நகர எல்லைகளை விட்டு வெளியேற ஏற்பாடுசெய்தார்; முதலில், அவர் வாடகைக்கு எடுத்திருந்த ஒரு தோட்டத்தை (ரித்வான் தோட்டம் என்று அழைக்கப்பட்டது) பார்வையிடும் பொருட்டு।  1877 முதல் 1879 வரை, பஹாவுல்லா சிறைநகரத்திலிருந்து சில மைல்கள் வடக்கே உள்ள மஸ்ரிஇஹ் பகுதியில் ஒரு இல்லத்தில் வசித்தார்। முறையாகப் பார்த்தால் இன்னும் ஒட்டோமான் சாம்ராஜ்யத்தின் கைதியாகவே இருந்தபோதிலும், பஹாவுல்லாவின் வாழ்வின் இறுதி ஆண்டுகள் (1879–1892) அக்காவின் அயராது அருகிலுள்ள பஹ்ஜியின் மாளிகையில் கழிந்தன। பஹாவுல்லா தம் நேரத்தை, தமது போதனைகளை விளக்கும் பல நூற்பாக்களை எழுதுவதற்கு அர்ப்பணித்தார்; அதில் ஒருங்கிணைந்த உலகுக்கான அவரது காட்சி, அறச்செயல்களின் அவசியம் மற்றும் பல ஜெபங்கள் அடங்கியிருந்தன।

1890 இல், கேம்பிரிட்ஜ் கிழக்கியலாளர் எட்வர்டு கிரான்வில் ப்ரவுன் பஹ்ஜியில் பஹாவுல்லாவை நேர்காணல் செய்ய முடிந்தார்। அந்தச் சந்திப்பிற்குப் பின்னர் அவர் பஹாவுல்லாவின் புகழ்பெற்ற கலம்-சித்திரத்தை எழுதியார்:

சுவற்றருகே திவான் இருந்த மூலையில், அற்புதமானவும் பக்தியூட்டும் ஒருவரும் அமர்ந்திருந்தார்... அவர்மேல் என் பார்வை விழுந்தவுடன், அவர் முகத்தை நான் ஒருபோதும் மறந்ததில்லை; அதை விவரிக்க இயலாது என்றாலும். அந்தத் துளியான கண்கள் ஒருவரின் ஆத்துமாவையே வாசிக்கக் கூடியவை; வல்லமையும் அதிகாரமும் அந்த விரிந்த நெற்றியில் வீற்றிருந்தன; அதேவேளையில் நெற்றியிலும் முகத்திலும் காணப்பட்ட ஆழமான கோடுகள் ஒரு பெரிய வயதை உணர்த்தின... நான் யாரின் முன்னிலையில் நிற்கிறேன் என்று கேட்கத் தேவையில்லை; ஏனெனில் ராஜாக்கள் பொறாமைப் படவும் பேரரசர்கள் பயனின்றி நெடுங்கடிதம் விடவும் செய்யும் அந்த பக்தி மற்றும் அன்பின் ஊற்றின் முன்னிலையில் நான் எனையே வணங்கியிருப்பதை அறிந்தேன்! ஒரு மிருதுவான, மரியாதையான குரல் எனக்குச் அமரச் சொன்னது; பின்னர் தொடர்ந்தது: - *"நீ பெற்றதற்காக இறைவனைப் புகழ்ந்திடு! ... நீ ஒரு கைதியையும் ஒரு நாடுகடத்தப்பட்டவனையும் பார்க்க வந்திருக்கிறாய்... நாம் உலகின் நலனையும் ஜாதிகளின் மகிழ்ச்சியையே நாடுகிறோம்; இருப்பினும் அவர்கள் எங்களைப் போராட்டத்திற்கும் நாடுதிரோதத்திற்கும் உரியவர்களாகக் கருதி கட்டுப்பாட்டுக்கும் நாடுகடத்தலுக்கும் உரியவர்கள் என்று நினைக்கிறார்கள்... எல்லா ஜாதிகளும் விசுவாசத்தில் ஒன்றாகி எல்லா மனிதரும் சகோதரர்களாக இருக்கும்படி, மனிதப் புத்திரர்களுக்கிடையே பாசமும் ஒற்றுமையும் எனும் பிணை வலுப்பெறவேண்டும்;.. மதங்களின் வேறுபாடுகள் ஒழிந்துவிட வேண்டும்; இன வேறுபாடுகளும் முடிவடைய வேண்டும் — இதில் எந்தத் தீமையுண்டு?... ஆனாலும் அவ்வாறே நிகழும்; இந்த நிரರ್ಥகமான சண்டைகள், இந்த அழிவு விளைவிக்கும் போர்கள் முடிவடையும்; மற்றும் ‘மிகப் பெரிய’ ‘அமைதி’ வரும்.... இது தாமே இயேசு முன்னறிவித்தது அல்லவா?... ஆனாலும் நாம் காண்கிறோம்: உங்கள் ராஜாக்களும் ஆட்சியாளர்களும் மனிதகுலத்திற்கு மகிழ்ச்சி தரும் வழிமுறைகளின் மீது செலவிடுவதற்குப் பதிலாக, மனிதகுலத்தை அழிக்கும் சாதனங்கள்மீதே தங்கள் பொக்கிஷங்களை அதிகம் செலவிடுகின்றனர்... இந்தச் சச்சரவுகளும் இந்த இரத்தப்பாய்ச்சலும் பகைமையும் நிற்றல் வேண்டும்; அனைத்து மனிதரும் ஒரே குடும்பத்தினரும் ஒரே கோத்திரத்தினரும் போல இருக்க வேண்டும்... மனிதன் தன் தேசத்தை நேசிப்பதிலே பெருமை கொள்ளாதீர்கள்; மாறாக, தன் உலகத்தை நேசிப்பதிலே பெருமை கொள்ளட்டும்।*"
alt=பஹ்ஜியின் மாளிகை|வலது|400x400px
பஹாவுல்லாஹின் வாழ்நாளின் இறுதி ஆண்டுகள் பஹ்ஜியில் கழிந்தன; அங்கு அவர் பெரும்பாலும் தமது காரியங்களை வழிநடத்தி, பஹாய் தீர்த்தயாத்திரிகர்கள் மற்றும் அப்பகுதியில் வசிக்கும் பஹாய்களின் அதிகரித்து வரும் எண்ணிக்கையினரையும் சந்தித்தார். அவர் அவ்வப்போது ஹைஃபா, ரித்வான் தோட்டம் மற்றும் சுற்றுப்புறத்தில் உள்ள பல பிற இடங்களுக்கு பயணங்களை மேற்கொண்டார். பஹாவுல்லாஹ் குறுகிய கால நோய்க்குப் பிறகு 29 மே 1892 அன்று மறைந்தார். அவரை பஹ்ஜி மாளிகைக்குப் பக்கத்தில் இருந்த ஒரு கட்டிடத்தில் அடக்கம் செய்தனர்; அது தற்போது அவரது சமாதியாக அறியப்படுகிறது. இது உலகம் முழுவதுமுள்ள பஹாய்களுக்கான ஒரு தீர்த்தஸ்தலமும் மிகப் புனிதமான இடமும் ஆகும், மேலும் அவர்கள் தினசரி கட்டாய பிரார்த்தனைகளுக்காக திரும்பும் கிப்லா ஆகவும் உள்ளது. 2008 ஆம் ஆண்டில், பஹாவுல்லாஹின் சமாதி, அக்கோ மற்றும் ஹைஃபாவில் உள்ள பிற பஹாய் புனித இடங்களுடன், யுனெஸ்கோ (UNESCO) வின் யுனெஸ்கோ உலக பாரம்பரியக் களங்கள் பட்டியலில் சேர்க்கப்பட்டது।

## போதனைகள்

### கடவுள்
பஹாய் சமயம் வழங்கும் கடவுள் குறித்த கருத்து ஏகதெய்வம்-ஆகும். கடவுள் ஒரேவர்; படைக்கப்படாதவரும் அழியாதவரும் ஆவார்; அவர் அனைத்து இருப்பின் முழுமையானும் இறுதியானும் மூலாதாரம். பஹாவுல்லாஹ் தெளிவாக இவ்வாறு கற்பிக்கிறார்: "கடவுளின் இருப்பும் ஒருமையும்; அவரை அறிய இயலாததும், அணுக இயலாததும்; அனைத்து வெளிப்பாடுகளின் மூலாதாரமும்; நித்தியரும், சர்வஞானியும், சர்வவ்யாபியும், சர்வவல்லவருமானதும்." பஹாவுல்லாஹ் மேலும், படைப்பாளியைப் படைப்பு புரிந்து கொள்ள முடியாது என்பதை வலியுறுத்தினார் — ஏனெனில் எந்தப் பொருளும் தன் படைப்பாளியை ஒருபோதும் முழுமையாக அறிய முடியாது. அதுவும் இருந்தபோதிலும், பஹாவுல்லாஹ் கூறியது என்னவெனில், படைப்பாளர் மனிதனுக்குத் தன் இருப்பை உணர்ந்தறியும் திறனையும், கடவுளின் அளவற்ற சிறந்த குணங்களைப் பற்றிய விழிப்புணர்வின் மூலம் ஆன்மீக வளர்ச்சி பெறும் திறனையும் அருளியிருக்கிறார். இதை அவர்கள் தமது வாழ்நாளில் அந்தக் குணங்களை இயன்றவரை சிறந்த முறையில் பின்பற்ற எண்ணி முயல்வதன் மூலம் சாதிக்கலாம் — உதாரணமாக அன்பு, கருணை, இரக்கம், தாராளம், நீதி முதலியவை.

#### இறைவனின் வெளிப்பாடுகள்
பஹாவுல்லாஹ் கூறுவதாவது, இறைவனின் அறிவையும் படைப்பாளரின் பண்புகளையும் பற்றி மனிதர்கள் அறியக்கூடியது, அந்த யுகத்தின் இறைவனின் வெளிப்பாடு வெளிப்படுத்திய அளவுக்கு மட்டுமே. அதற்கு மேற்பட்ட அறிவும் தகவலும் மனித உலகிற்கு இயலாதது. தெய்வீக வெளிப்பாடுகள் குறித்து பஹாவுல்லாஹ் மற்றும் பாப் இருவரும் விவரித்துள்ளனர்.  மற்றவர்களுடன் ஒப்பிடும்போது வாழ்வைப் பற்றிய சிறந்த பார்வையுடைய மகத்தான சிந்தனையாளர்கள் மட்டுமல்ல, தெய்வீக வெளிப்பாடுகள் கடவுளால் சிறப்பாக உருவாக்கப்பட்ட ஆன்மீக அங்கங்களாகும்; அவர்களின் திறன்கள் சாதாரண மனிதர்களின்தை விட அளவிடமுடியாத அளவு மேம்பட்டவை. இந்த உடல்மயமான வாழ்க்கையில் பிறப்பதற்கு முன்பே ஆன்மீக உலகில் நிலைபெற்றிருக்கும் ஒவ்வொரு வெளிப்பாடும், இறைவனால் ஒரு குறிப்பிட்ட காலத்திலும் இடத்திலும் தெய்வீக வழிகாட்டுதலின் சாதனமாக அனுப்பப்படுகின்றனர், இதனால் மனிதகுலம் இறைவனின் திட்டம் நனவேர்வதற்காக தங்களின் உள்ளார்ந்த திறன்களை படிப்படியாக வளர்த்துக்கொள்ள உதவி கிடைக்கிறது.

பஹாயிகள் இந்த இறைவனின் வெளிப்பாடுகள் இவ்வுலகில் கடவுளின் சித்தமும் நோக்கமும் ஆகியவற்றின் ஒளியை பிரதிபலிக்கின்றன என்று நம்புகின்றனர். பஹாய் எழுத்துகளில், வெளிப்பாடுகள் சூரியனை பிரதிபலிக்கும் பரிபூரணக் கண்ணாடிகளோடு ஒப்பிடப்படுகின்றன — ஒவ்வொரு கண்ணாடியும் வேறுபட்டதாயினும், ஒவ்வொன்றிலும் தோன்றும் பிரதிபலிப்பு ஒரே சூரியனுடையதே; வேறுபாடு என்பது காலமும் சூழ்நிலைகளும் சார்ந்த காரணங்களினாலேயே தோன்றுகிறது. பஹாவுல்லா கூறுகிறார்: வெளிப்பாடுகளின் வழிகாட்டுதல் அவர்கள் முகாமைப் படுத்தும் மக்களின் குறிப்பிட்ட நிலைமைகள் மற்றும் தேவைகளின் காரணமாக அவசியமாக மாறுபடும்:"இறைவனின் தூதர்களை உலகமும் அதன் மக்களும் நலம்பெறச் செய்வதையே தமது பணியாகக் கொண்ட மருத்துவர்களாகக் கருத வேண்டும்... ஆகவே இந்நாளில் மருத்துவர் நிர்ணயிக்கும் சிகிச்சை, முந்தைய காலத்தில் நிர்ணயிக்கப்பட்ட சிகிச்சையிலிருந்து மாறுபட்டிருந்தாலும் அதில் ஆச்சரியம் எதுவுமில்லை. அது வேறாக எப்படிப் போக முடியும்? நோயாளியைப் பாதிக்கும் வியாதிகளுக்காக, அவரது நோயின் ஒவ்வொரு கட்டத்திலும் ஒரு சிறப்பு சிகிச்சை அவசியமாயிருக்கின்றதே; அப்படியே, இறைவனின் வெளிப்பாடுகள் ஒவ்வொரு முறையும் உலகை பகலின் ஒளிவீச்சின் பிரகாசத்தால் ஒளிரச்செய்துள்ளன. அதுபோலவே, இறைவனின் வெளிப்பாடுகள் தெய்வீக ஞானத்தின் விண்மீன்கூட்டத்தின் அதிசய ஒளியால் உலகை ஒளிரச் செய்த ஒவ்வொரு தடவையும், தாம் வெளிப்பட்ட யுகத்தின் தேவைகளுக்கு மிகவும் ஏற்ற வழிமுறைகள் மூலம் தமது மக்களை இறைவனின் ஒளியை ஏற்றுக்கொள்ள அழைத்துள்ளனர்.பஹாயிகள் ஒவ்வொரு முக்கிய உலக மதத்தையும் கடவுள் நிர்ணயித்த ஒருங்கிணைந்த கல்விச் செயல்முறையின் ஒரு பகுதியாகக் காண்கிறார்கள்; அது ஆன்மீகமாகவும் சமூக ரீதியாகவும் மனித நாகரிகம் முன்னேறுவதற்கு வழியமைத்துள்ளது — ஏனெனில் மக்கள் ஒற்றுமையின் விரிவடைந்த வட்டங்களைத் தழுவக் கற்றுள்ளனர், இதில் தொடர்ச்சியாக மேலும் பல்வேறு குடும்பங்கள் இணைந்துள்ளன। குடிகள், பிரதேசங்கள், பின்னர் நாடுகள் — தவிர்க்க இயலாதவாறு, மனித இனம் தனது இறுதியான ஒற்றுமை வட்டத்தை, அதாவது முழு பூமியையே, தழுவ வேண்டியும் தழுவவும் செய்யும்.

#### சமூக விதிகள்
பஹாவுல்லாஹ் எப்போதும் தமது செய்தி அனைவருக்கும் எனக் கூறுகிறார், மேலும் அவரது போதனைகளின் நோக்கம் மனிதகுலம் ஒட்டுமொத்தமாகவும் ஒருமைப்பாட்டுடன் முன்னேறும் புதிய உலகத்தை உருவாக்குவதாகும். அவர் மனித இனம் ஒன்றே என்ற கொள்கையைத் தெளிவாக அறிவிப்பதோடு, அமைதியை அடையவும், கூட்டு பாதுகாப்பின் மூலம் அதை உறுதிப்படுத்தவும், நிலவும் தகராறுகளைத் தீர்ப்பதில் நாடுத் தலைவர்கள் ஈடுபட வேண்டும் என வலியுறுத்துகிறார்। ஒன்றுபட்ட உலகச் சமூகத்தின் வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பதற்காக, பஹாவுல்லாஹ் மத மற்றும் இன முன்வெறுப்புகளை ஒழிக்கவும், தீவிர தேசியவாதத்தைத் தவிர்க்கவும் வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை வலியுறுத்துகிறார்। மேலும், அனைத்து சிறுபான்மையினரின் உரிமைகள் காக்கப்பட வேண்டும் மற்றும் அவர்களின் முன்னேற்றம் ஊக்கப்படுத்தப்பட வேண்டும் என்றும் அவர் கூறுகிறார்। உலகளாவிய அமைதி நிலைபெற அத்தியாவசியமான நிபந்தனை, உலகெங்கும் பெண்களுக்கும் ஆண்களுக்கும் இடையிலான முழுமையான சமத்துவமே ஆகும்। இறைவனின் பார்வையில் பாலினங்கள் சமமே; ஒருவரும் மற்றொருவரை விட மேலானவர் அல்லர் என பஹாவுல்லாஹ் கூறுகிறார்। இத்தகைய சமத்துவம் நனவாகுவதற்காக, பஹாய் போதனைகள் எங்கும் தொலைநோக்குடைய சமூக மாற்றங்களை அமல்படுத்தலை முன்வைக்கின்றன  - இதில் பெண்களுக்கு எதிரான பாகுபாடான நடைமுறைகளை முடிவுக்கு கொண்டுவரும் கட்டளையும், சிறுமிகளுக்கான கல்விக்கு அதிக முக்கியத்துவம் வழங்குதலும் அடங்கும்; இதனால் பெண்கள் மனித முயற்சியின் அனைத்து துறைகளிலும் தமது திறனை முழுமையாக நிறைவேற்ற இயலும்.

### வாரிசுரிமை மற்றும் அவருடைய உடன்படிக்கை
thumb|அப்துல்-பஹா, பஹாவுல்லாவின் மூத்த மகனும் அவருடைய உடன்படிக்கையின் மையமும்
பஹாவுல்லா தமது வசியத்திலும் இறக்கமனுவிலும் பஹாயிகளுடன் ஒரு தெளிவான உடன்படிக்கையை நிறுவினார்; அது முழுவதும் அவரின் சொந்த கையால் எழுதப்பட்டது மற்றும் “என் உடன்படிக்கையின் புத்தகம்” என்று அறியப்படுகிறது. 1892 ஆம் ஆண்டில், அவர் மறைந்த ஒன்பதாவது நாளில், சாட்சிகளும் அவரது குடும்ப உறுப்பினர்களும் முன்னிலையில் அது திறந்து வாசிக்கப்பட்டது। தொடர்ச்சியான வழிகாட்டுதலுக்கான ஒரு மையப் புள்ளியை வழங்குவதற்காக, தேவைக்கேற்ப அவரது எழுத்துக்களை தெளிவுபடுத்தவும் விளக்கவும் வல்லவராக, பஹாவுல்லா தமது வசியத்தில் இந்த தலைமையை தனது மூத்த மகன் அப்துல்-பஹாவிடம் ஒப்படைத்தார். அவர் பஹாய் மதத்தின் வாரிசு, அவரது எழுத்துக்களின் ஒரே அங்கீகரிக்கப்பட்ட விளக்கவுரைஞர், அவரது போதனைகளின் முன்னுதாரணம் மற்றும் அனைத்து பஹாயிகளுக்கும் அவரது உடன்படிக்கையின் மையம் ஆவார்। அப்துல்-பஹாவை இப்படியாக தெளிவாக நியமித்ததை பெரும்பாலான பஹாயிகள் எளிதாகவே ஒரு இயல்பான வளர்ச்சியாக ஏற்றுக்கொண்டனர்; ஏனெனில் பஹாவுல்லா மறைவதற்கு முன் பல தசாப்தங்களாக, பஹாவுல்லா ஒப்படைத்த பொறுப்புகளை மிகுந்த திறமையுடனும் அர்ப்பணிப்புடனும் நிறைவேற்றியவராக அப்துல்-பஹா அறியப்பட்டார்।

பஹாவுல்லாஹ் உலக நீதி இல்லம் என்பதற்கான ரூபரேகையை வகுத்தார்; அது மத விவகாரங்களில் சட்டங்களை இயற்றக்கூடிய ஒன்பது உறுப்பினர்களைக் கொண்ட ஒரு நிறுவனம். மேலும் தமது வம்சத்தாருக்கான ஒரு நியமிக்கப்பட்ட பங்கை சுட்டிக்காட்டினார்; இவ்விரண்டையும், அவர் ஷோகி எஃபெந்தியை பாதுகாவலராக நியமித்தபோது, அப்துல்-பஹா விரிவாக்கினார். 1963 ஆம் ஆண்டில் முதல் முறையாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட உலக நீதி இல்லம் உலகம் முழுவதுமுள்ள பஹாய் சமூகத்தின் உயர்ந்த ஆளும் அமைப்பாகும். இந்த தலைமைத் சங்கிலியில் உள்ள எந்த ஒரு இணைப்பையும் நிராகரிக்கும் எவரும் உடன்படிக்கை முறிவாளராகக் கருதப்படுகிறார்.

பஹாயிகளுக்கு, உடன்படிக்கையின் சக்தியும் அதனால் நிறுவப்பட்ட பஹாவுல்லாஹ் வழங்கிய ஒற்றுமை வாக்குறுதியும், அவர்களின் பஹாய் மார்க்கம்ைப் பிரிவினை மற்றும் பல்வேறுபாட்டிலிருந்து காக்கின்றன; இதற்குப் பல முன்நாள் மதங்கள் பலியானவை. இந்த உடன்படிக்கையின் மூலம், பஹாய் மார்க்கம் பிளவுகளைத் தடுத்துள்ளது; மாற்றுத் தலைமையை உருவாக்குவதற்கான பல முயற்சிகள், அவற்றின் தெய்வவியல் அதிகாரம் இல்லாமையின் காரணமாக, பெருமளவிலான அனுசரர்களை ஈர்க்கத் தவறியுள்ளன.

### பஹாய் நிர்வாகம்
பெரும்பாலான நாடுகளில் பஹாய் சமூகங்களின் விவகாரங்கள், ஆலோசனை மற்றும் கூட்டு முடிவெடுப்பு என்ற பஹாய் கொள்கைகளைப் பயன்படுத்தி நிர்வகிக்கப்படுகின்றன। பஹாய் மதத்தில் மதகுருக்கள் இல்லை; எனவே எந்தப் பஹாயிக்கும் மற்றொருவரிடம் அவர் எவ்வாறு சிந்திக்க வேண்டும் அல்லது என்ன செய்ய வேண்டும் என்று கூறும் அதிகாரம் இல்லை। பஹாவுல்லாஹ், தமது போதனைகளைப் பகிர்வதற்காக பஹாயிகளில் தனிப்பட்ட முன்முயற்சியை வலுவாக ஊக்குவித்தார், ஆனால் வற்புறுத்தலான மதமாற்றத்தைத் தடை செய்தார்। குழுக்களாகச் செயல்படுதல் மற்றும் சமூகப் பங்கேற்பும் பஹாய் வாழ்வின் ஒரு முக்கிய அம்சமாகக் கருதப்படுகின்றன। கோரப்பட்டால் அல்லது தேவைப்படும் போது, தனிநபர் மற்றும் குழு முயற்சிகளும், பொதுவாகப் பஹாய் சமூகத்தின் செயல்பாடுகளும், உள்ளூர், பிராந்திய மற்றும் தேசிய நிலைகளில் செயல்படும் ஒன்பது உறுப்பினர்களைக் கொண்ட சபைகளால் (ரகசிய வாக்கெடுப்பின் மூலம் ஆண்டுதோறும் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன) ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு, வழிநடத்தப்பட்டு, ஆதரிக்கப்படுகின்றன। கூடுதல் ஊக்கமும் ஆன்மிக வழிகாட்டுதலும், நிர்வாக அதிகாரங்கள் இல்லாத நியமிக்கப்பட்ட நபர்களால் வழங்கப்படுகின்றன। பஹாய் திட்டங்கள் முழுவதும் பஹாயிகள் தன்னார்வமாக வழங்கும் நிதியால் ஆதரிக்கப்படுகின்றன, ஏனெனில் அறிவிக்கப்பட்ட உறுப்பினர்கள் அல்லாதவர்களிடமிருந்து வழங்கப்படும் பங்களிப்புகளைப் பஹாய் மதம் ஏற்றுக்கொள்வதில்லை। பஹாய் சபைகளின் உறுப்பினர்கள், அத்துடன் சமூகத்தின் பல்வேறு நடவடிக்கைகளில் (உதாரணமாக, குழந்தைகள் மற்றும் இளநிலை இளைஞர்களுக்கான நெறிப்பண்புக் கற்கைகள்) உதவுவதற்காக அவர்கள் நியமிக்கும் எந்த நபரும், தன்னார்வமாக சேவை செய்கிறார்கள்। பஹாய் நிர்வாக ஒழுங்கின் தலைமை உலக நீதி இல்லம் வகிக்கிறது; இந்நிறுவனம் இந்தக் குறிக்கோளுக்காகவே பஹாவுல்லாஹால் தமது சட்டப் புத்தகத்தில் நியமித்து அதிகாரப்படுத்தப்பட்டுள்ளது; உலக நீதி இல்லம் ஒவ்வொரு ஐந்து ஆண்டுகளும் பஹாய் உலக மையத்தில் நடத்தப்படும் ஒரு சர்வதேச மாநாட்டில் உலகம் முழுவதுமுள்ள பஹாயிகளால் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகிறது।

## பஹாவுல்லாஹ்வின் எழுத்துப்பணிகள்

### தோற்றம்
alt=வெளிப்பாடு நேரத்தில் பஹாஉல்லாஹ் அவர்களின் வார்த்தைகளை ஒரு எழுத்தர் பதிவு செய்த ஆவணம்|வலது|494x494px
பஹாய் மக்கள் பஹாஉல்லாஹ் அவர்களின் அனைத்து எழுத்துக்களையும் தெய்வீக வெளிப்பாடு எனக் கருதுகின்றனர்; அவர் தம்மைத் தெய்வீக அவதாரம் என்று அறிவிக்குமுன் எழுதப்பட்டவற்றையும் உட்பட. வெளிப்பாடு நிகழ்ந்தபோது சில சமயம் பஹாஉல்லாஹ் தாமே எழுதியுள்ளார்; ஆனால் பொதுவாக அவர் சொற்களை ஒரு எழுத்தரின் முன்னிலையில் உயர்ந்த குரலில் உச்சரிப்பார். சிலவேளை அவர் இவ்வளவு வேகமாகப் பேசுவார்; அதை பதிவுசெய்பவர்களுக்கு சவால்களை ஏற்படுத்தியது. பஹாஉல்லாஹ் அவர்களின் பெரும்பாலான எழுத்துக்கள் ஒருவருக்கோ பலருக்கோ எழுதிய சிறு கடிதங்கள் அல்லது பலகைகள் என்ற வடிவத்தில் உள்ளன. அவரது முக்கியமான படைப்புகளில் மறைவான வாக்குகள், ஏழு பள்ளத்தாக்குகள், நம்பிக்கையின் புத்தகம் (கிதாப்-இ-இகான்), கிதாப்-இ-அக்தஸ் (அதிகப் புனிதமான நூல்), மற்றும் ஓநாயின் மகனுக்கான கடிதம் ஆகியவை அடங்கும். பஹாஉல்லாஹ் அவர்களின் எழுத்துக்களின் மூல மொழிகள் பாரசீக மொழி மற்றும் அரபு மொழி ஆகும். அவருடைய எழுத்துக்கள் 100-க்கு மேற்பட்ட தொகுதிகளுக்குச் சமமானவை—சுமார் 15,000 எழுத்துப் படைப்புகள் அடையாளம் காணப்பட்டு உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளன.

### உள்ளடக்கம்
அவரது எழுத்துகளின் பொருண்மைகள் விரிந்தவை; அவை தனிநபர்களுக்கும் குழுக்களுக்கும் பொருந்தும் மனித வாழ்க்கையைச் சார்ந்த உள்ளடக்கம், சமூக, நெறி மற்றும் ஆன்மிகக் கொள்கைகளை முழுமையாக உள்ளடக்குகின்றன. இந்த வகைகள் அடங்கியவை: முன்நிலை மதங்களின் மறைநூல்கள், தீர்க்கதரிசனங்கள் மற்றும் நம்பிக்கைகள் குறித்து கருத்துரைகள்; முந்தைய சட்டங்களை ரத்து செய்தலும், இந்த புதிய ஒழுங்குக்கான சட்டங்களையும் ஆணைகளையும் நிர்ணயித்தலும்; மெய்ஞான எழுத்துகள்; கடவுளைப் பற்றிய முன்வைக்கப்பட்ட ஆதாரங்களும் விளக்கங்களும்; கடவுள் மனித ஆத்மைகளை மகத்தான சத்துவமாக படைத்தார் என்பதைக் குறித்த வாக்குமூல்கள், அவை படைப்பாளியின் இருப்பை அறிவதற்கும் மனித ஆத்மைகள் அனைத்து குணங்களையும் பிரதிபலிக்க வல்லவையாக இருப்பதற்கும் சமர்த்தமானவை; மரணத்திற்குப் பின் வாழ்க்கை இருப்பதற்கான ஆதாரங்கள் முன்வைக்கப்பட்டன, மேலும் ஆத்மைகள் முடிவில்லா தெய்வீக உலகங்களில் எவ்வாறு நிரந்தரமாக முன்னேறுகின்றன என்பது விவரிக்கப்பட்டது; சேவை உணர்வில் செய்யப்பட்ட செயலை வழிபாட்டின் நிலைக்கு உயர்த்துதல்; நீதி மிக்க ஆட்சி மற்றும் ஒருமை, உலக ஒழுங்கை உருவாக்குவது குறித்த விளக்கங்கள்; அறிவு, தத்துவம், அல்கிமி, மருத்துவம் மற்றும் ஆரோக்கியமான வாழ்க்கை பற்றிய விளக்கங்கள்; சமூகப் போதனைகளில் உட்படைந்த ஆன்மிகக் கொள்கைகள்; உலகளாவிய கல்விக்கான அழைப்பு; மேலும் நல்லொழுக்கத்துடன், கடவுளின் சித்தத்துக்கு ஏற்ப வாழுதல். பஹாவுல்லாஹ் தெய்வவியல் மற்றும் இவ்வாழ்க்கையில் உள்ள இன்னல்களின் காரணங்களையும் ஆராய்கிறார்; மேலும் அவர் எண்ணற்ற பிரார்த்தனைகள் மற்றும் தியானத்திற்கான எழுத்துகளை எழுதியுள்ளார்.

### உலகின் ஆட்சியாளர்களுக்கான கடிதங்கள்
பஹாவுல்லாஹ் அரசர்கள், அரசியல் ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் மதத் தலைவர்களுக்கு தனிப்பட்டவராகவும் கூட்டாகவும் முகமையிட்ட கடிதங்களின் தொடரை எழுதினார்; அதில் அவர் தோரா, சுவிசேஷம் மற்றும் குர்ஆன் வாக்குறுதி அளித்த தெய்வீக வெளிப்பாடு தாமே என்று தெரிவித்தார். அவர்களிடம் தமது வெளிப்பாட்டை ஏற்கவும், தமக்குள்ள பொருள் செல்வங்களைத் துறக்கவும், நீதியுடன் ஆட்சி செய்யவும், வஞ்சிக்கப்பட்டோரின் உரிமைகளைப் பாதுகாக்கவும், தங்களின் ஆயுதங்களைச் சுருக்கவும், பரஸ்பர வேறுபாடுகளைத் தீர்க்கவும் மற்றும் உலகின் நலனுக்கும் அதன் மக்களின் ஒன்றிணைப்பிற்காக கூட்டாக முயற்சி செய்யவும் கேட்டார். அவர் அக்காலத்தின் உலகம் முடிவுக்கு வந்து கொண்டிருக்கிறது மற்றும் ஒரு உலகளாவிய நாகரிகம் பிறந்து கொண்டிருக்கிறது என்று எச்சரித்தார். மேலும், வலிமையான வரலாற்றுச் சக்திகள் இயக்கத்தில் உள்ளன; மனிதகுலத்துக்கு சேவை செய்யவும், நீதி, அமைதி மற்றும் ஐக்கியத்தை ஏற்படுத்தவும், கடவுள் தமக்கு ஒப்படைத்த அதிகாரங்களை ஆட்சியாளர்கள் பயன்படுத்த வேண்டும் என்றும் பஹாவுல்லாஹ் கூறினார்.

இவற்றில் முதல் செய்தி 1863 ஆம் ஆண்டில் கொன்ஸ்டான்டினோப்பிளில் சுல்தான் அப்துல்-அசீஸ் பஹாவுல்லாஹ்வை அத்ரியானோப்பிளுக்கு நிர்வாசனம் செய்யுமாறு உத்தரவு வழங்கியபோது எழுதப்பட்டது; மற்றவை அத்ரியானோப்பிளிலும் அக்காவிலும் எழுதப்பட்டன। மொத்தத்தில், கீழ்க்கண்டவர்களுக்கு அது அனுப்பப்பட்டது: ரஷ்யாவின் சார் அலெக்சாண்டர் இரண்டாம்; ஆஸ்திரியா–ஹங்கேரியின் பிரான்சிஸ் ஜோசஃப் முதலாம்; பிரான்சின் நெப்போலியன் மூன்றாம்; பாரசீகத்தின் நாசிருத்-தீன் ஷா; போப் பியஸ் IX; மேலும் கிரேட் பிரிட்டன் மற்றும் அயர்லாந்தின் ராணி விக்டோரியா; துருக்கி சுல்தான் அப்துல்-அசீஸ்; பிரஷ்யாவின் வில்ஹெல்ம் முதலாம்; அமெரிக்கக் குடியரசுகளின் ஆட்சியாளர்கள் மற்றும் ஜனாதிபதிகள்; ஒவ்வொரு நாட்டிலும் மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட பிரதிநிதிகள்; மற்றும் மதத் தலைவர்கள்। அவர்களுக்கு எழுதப்பட்டபோதும் அர்த்தமுள்ள பதில்கள் மிகக் குறைவு தான் கிடைத்தன; ஆனால் பின்னாளில், நெப்போலியன், போப், கெய்சர் ஆகியோருக்கு எச்சரிக்கை விடுத்த பஹாவுல்லாஹ்வின் கடிதங்கள், “அவரது தனிப்பட்ட தீர்க்கதரிசனங்கள் அதிர்ச்சிகரமாக நிறைவேறியது” என்பதற்காக (மேலும் அவரது நோக்கத்திற்கு ஒப்புதல் தெரிவித்த குறிப்பிடத்தகுந்த சிலராலும்) பெரும் கவனத்தை ஈர்த்தன. வில்ஹெல்ம், சார், பேரரசர் பிரான்சிஸ் ஜோசஃப், ஷா, சுல்தான், மற்றும் பின்னர் காலத்தின் பிரதமர்களும் வெளியுறவு அமைச்சர்களும்—அவரது ஆலோசனையைப் பின்பற்றாததற்காக அல்லது அவர்கள் புரிந்த தவறுகளுக்காக—வீழ்ச்சி, பிரதேச இழப்பு, அல்லது பிற தெய்வீக தண்டனைகள் நேரும் என்று அவர் எச்சரித்திருந்தார். 

ஒரு பிரசித்திபெற்ற எழுத்தாளர் கிரிஸ்டோஃபர் டெ பலோங் எழுதியுள்ளார்பஹாவுல்லாஹ் அந்த காலத்தின் மதத் தலைவர்களுடன் ஒத்துழைப்பதில் மிகக் குறைவு மகிழ்ச்சியையே பெற்றார்; அவர்களை நோக்கி கடிதங்கள் அல்லது தகடுகள் எழுதி, தங்களின் இராச்சியங்களை அவருடைய பாதங்களின் அடியில் ஒப்படைக்குமாறு கோரினார். விக்டோரியா மகாராணி எந்த சந்தேகமும் இன்றி பதிலளித்தார்; சார் மேலும் விசாரணை செய்வதாக வாக்குக் கொடுத்தார். மூன்றாம் நெப்போலியன் அந்த கடிதத்தை கிழித்தெறிந்து, பஹாவுல்லாஹ் கடவுள் என்றால் தானும் கடவுள் என்று கூறினார். நாசிருத்தீன் ஷா பஹாவுல்லாஹின் தூதரை கொன்றார்.

### பாதுகாப்பு மற்றும் மொழிபெயர்ப்பு
பஹாய் உலக மையம் பஹாவுல்லாஹ்வின் மூல எழுத்துகள் சேகரிக்கப்படவும், சரிபார்க்கப்படவும், பட்டியலிடப்படவும், பாதுகாக்கப்படவும் என்பதை உறுதிசெய்ய தொடர்ந்து முயன்று வருகிறது। நடந்து கொண்டிருக்கும் உலகளாவிய மொழிபெயர்ப்பு திட்டத்தின் மூலம், பஹாவுல்லாஹ்வின் படைப்புகள் தற்போது 800-க்கும் மேற்பட்ட மொழிகளில் கிடைக்கின்றன।

## குறிப்புகள்


## குறிப்புகள்

### பஹாய் வளங்கள்

*
*
*
*
*

### கலைக்களஞ்சியம்

*
*
*
*
*
*

### பிற ஆதாரங்கள்

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

*

பகுப்பு:சமயத் தலைவர்கள்
பகுப்பு:பகாய்
பகுப்பு:1817 பிறப்புகள்
பகுப்பு:1892 இறப்புகள்
பகுப்பு:சமயங்களைத் தோற்றுவித்தோர்