கைதி மொழி

**கைதி** (*Kaithi*), **கயாத்தி** அல்லது **காயசுதி** அல்லது **காயசுதானி** (கைதி திரைப்படத்துடன் குழப்பிக்கொள்ள வேண்டாம்), என்பது இந்தியாவில் வரலாற்றுத் தொன்மையுடைய, வடக்கு, கிழக்கு இந்தியாவின் பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்படும் பிராமிய மொழிக் குடும்பத்தினைச் சார்ந்த மொழி ஆகும். இது தற்போதைய உத்தரப் பிரதேசம், பீகார், சார்க்கண்டு ஆகிய பகுதிகளில் பரவலாகப் பேசப்பட்ட மொழியாக இருந்துள்ளது. கைதி மொழி எழுத்துவடிவம் முதன்மையாகச் சட்டம், நிர்வாகம், தனிப்பட்ட பதிவுகளுக்குப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. அங்கிகா, அவதி, போச்புரி, இந்துசுத்தானி, மைதிலி, மாககி, நாகபுரி உள்ளிட்ட பல்வேறு இந்தோ-ஆரிய மொழிகளின் தழுவலாக உள்ளது இம்மொழி.
thumb|பர்பி கும்டி அர்ராவில் உள்ள காயசுதி (கைதி) மொழியில் அறிவிப்பு பலகை. உருது எழுத்துக்கள் (வலது பக்கத்தில்) மற்றும் உரோமன் எழுத்துக்கள் (மேலே). "லாக் எண். 11" பலகையில் பல்வேறு மொழிகள் அல்லது மொழிகளில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
வலது|thumb| இந்த அட்டவணை 19ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் கைதி எழுத்தின் உயிரெழுத்து,  மெய் எழுத்துக்களின் கையால் எழுதப்பட்ட வடிவமாகும்
வலது|thumb| 1898-ல் பாபு இராம சுமரன் இலால் என்பவரால் கைதி மொழியில் எழுதப்பட்ட போச்புரி கதை

## சொற்பிறப்பியல்
கைதி மொழியில் கைதி என்ற பெயரானது காயஸ்தா என்ற வார்த்தையிலிருந்து பெறப்பட்டது. சித்திரகுப்த வம்ச காயஸ்தர்கள் வரலாற்று ரீதியாக எழுதுதல், பதிவு செய்தல், நிர்வாகத்துடன் இணைக்கப்பட்ட ஒரு சமூக-தொழில்முறைக் குழுவாகும். இந்தச் சமூகம் அரச நீதிமன்றங்களிலும் பின்னர் பிரித்தானிய காலனி நிர்வாகத்திலும், வருவாய் பதிவுகள், சட்ட ஆவணங்கள், உரிமைப் பத்திரங்கள்,  பொதுவான கடிதப் பரிமாற்றங்களைப் பராமரித்து வந்தது. இவர்கள் பயன்படுத்திய மொழி வடிவம் கைதி என்று பெயரிடப்பட்டது. இதில் எழுதப்பட்ட ஆவணங்கள் இவர்களின் தொடர்பைப் பிரதிபலிக்கிறது.

## வரலாறு
வலது|thumb| 19ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் கைதி எழுத்தின் அச்சிடப்பட்ட வடிவம்
வலது|thumb| செர்சா சூரியின் நாணயங்களில் கைதி மொழி எழுத்துக்கள் (இடது பக்கம் கீழ்-பெரும்பாலான வரி).
கைதி மொழியில் எழுதப்பட்ட ஆவணங்கள் 16ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்தே கிடைக்கின்றன. முகலாயர் காலத்தில் இந்த எழுத்துமுறை பரவலாகப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. 1880களில், பிரித்தானியாவின் இந்திய ஆட்சியின் போது, இந்த எழுத்துரு பீகார் சட்ட நீதிமன்றங்களின் அதிகாரப்பூர்வ மொழியாக அங்கீகரிக்கப்பட்டிருந்தது. வங்காளத்திற்கு மேற்கே வட இந்தியாவில் கைதி மொழி மிகவும் பரவலாக பயன்படுத்தப்படும் எழுத்துமுறையாகும். 1854ஆம் ஆண்டில், 77,368 பள்ளி அரிச்சுவடிகள் கைதி எழுத்திலிருந்தன. இது தேவநாகரியில் 25,151, மகாஜனியில் 24,302 ஆகவும் இருந்தது. 'இந்தி மண்டலத்தில்' பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் மூன்று எழுத்து வடிவங்களில் கைதியானது, இந்துக்களும் முஸ்லீம்களும் ஒரே மாதிரியாகப் பயன்படுத்துவதால், நடுநிலையானது என்று பரவலாகக் கருதப்பட்டது. தினசரி கடிதப் பரிமாற்றம், நிதி மற்றும் நிர்வாக நடவடிக்கைகளுக்குத் தேவநாகரி இந்துக்களால் பயன்படுத்தப்பட்டது. முஸ்லிம்களால் பாரசீக எழுத்துக்கள் மத இலக்கியம் மற்றும் கல்விக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டன. இது தேவநாகரி அடிப்படையிலான, பாரசீக அடிப்படையிலான இந்தி பேச்சுவழக்குகளைப் படியெடுத்தலை வலியுறுத்தும் சமூகத்தின் மிகவும் பழமைவாத, மதச் சார்புடையவர்களிடம் சாதகமானதாக மாறியது. இவர்களின் செல்வாக்கின் விளைவாகவும், கைதியின் நம்பமுடியாத பெரிய மாறுபாட்டிற்கு மாறாகத் தேவநாகரி வகைப் பரவலாக இருந்ததால், தேவநாகரி ஊக்குவிக்கப்பட்டது. இன்றைய உத்தரப் பிரதேசத்தை உள்ளடக்கிய வடமேற்கு மாகாணங்களில் இது பரவலாக இருந்தது.

19ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில், அயோத்தி இராச்சியத்தில் ஜான் நெசுபீல்ட், பீகாரில் இன்வெர்னீலின் ஜார்ஜ் கேம்ப்பெல் வங்காளத்தில் உள்ள ஒரு குழு ஆகியோர் கல்வியில் கைதி எழுத்தைப் பயன்படுத்த வலியுறுத்தினர். பல சட்ட ஆவணங்கள் கைதியில் எழுதப்பட்டன. 1950 முதல் 1954 வரை இது பீகார் மாவட்ட நீதிமன்றங்களின் அதிகாரப்பூர்வச் சட்ட மொழியாக இருந்தது. ஆனால், இதற்குப் பிராமண உயர்குடியினர் எதிர்ப்பு தெரிவித்தனர். இதனால் படிப்படியாகப் பயன்பாடு நீக்கப்பட்டது. இன்றைய பீகார் நீதிமன்றங்களில் பழைய கைதி ஆவணங்களைத் தவிக்கின்றன.

## வகுப்புகள்
உள்ளூர் மாறுபாடுகளின் அடிப்படையில் கைதி மொழியினை மூன்று வகுப்புகளாகப் பிரிக்கலாம். போச்புரி, மாககி, திரிகூதி.

### போச்புரி
வலது|thumb| பர்பி கும்டி அராக்வில் போச்புரி கைதியில் பாரசீக எழுத்துக்கள் (வலது பக்கத்தில்) மற்றும் உரோம மொழி எழுத்துக்கள் (மேலே) ஆகியவற்றுடன் அறிவிப்பு பலகை. "பூட்டு எண். 11" பலகையில் பல்வேறு மொழிகள் அல்லது எழுத்துவடிவத்தில் எழுதப்பட்டுள்ளது.
இது போச்புரி பேசும் பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது. கைதியின் மிகவும் படிக்கக்கூடிய பாணியாகக் கருதப்பட்டது.

### மகாகி
மாகா அல்லது மகத்தை தாயகம் கொண்ட இது போச்புரி மற்றும் திரிகூதி இடைப்பட்ட வடிவமாக அமைந்துள்ளது.

### திருகூதி
இது மைதிலி பேசும் பகுதிகளில் பயன்படுத்தப்பட்டது. இது மிகவும் நேர்த்தியான பாணியாக கருதப்பட்டது.

## மெய் எழுத்துக்கள்
அனைத்து கைதி மெய்யெழுத்துகளும் உள்ளார்ந்த உயிரெழுத்துக்களைக் கொண்டுள்ளன:

## உயிரெழுத்துக்கள்
கைதி உயிரெழுத்துக்கள் சுயாதீனமான (ஆரம்ப) மற்றும் சார்பு (ஒலிப்புவேறுபாடுகள்) வடிவங்களைக் கொண்டுள்ளன.

## ஒலிப்புவேறுபாடுகள்
thumb|340x340px| கா (𑂎) உடன் கைதி ஒலிப்புவேறுபாடுகள்

## உயிர் எழுத்துக்குறிகள்
பின்வரும் அட்டவணை மெய்யெழுத்துக்களில் உயிரெழுத்துக்களின் பட்டியலைக் காட்டுகிறது. மெய் எழுத்துகளில் உள்ள உயிரெழுத்துக்கள் *காககாரா* (👂👂👂👂👂👂) என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

## அடையாளங்களும் நிறுத்தற்குறிகளும்
கைதியில் பல ஸ்கிரிப்ட்-குறிப்பிட்ட நிறுத்தற்குறிகள் உள்ளன:

கைதியுடன் பொதுவான நிறுத்தற்குறியும் பயன்படுத்தப்படுகிறது:

*  சொற்றொடர் எல்லைகளைக் குறிக்க *கூட்டல் குறி*யினைப் பயன்படுத்தப்படலாம்
* *சொல்லிடை இணைப்புக்குறி* மற்றும்  சொல்லிடை இணைப்புக்குறி *ஹைபன்-மைனஸ்* பயன்படுத்தப்படலாம்
* *வார்த்தை பிரிப்பான் நடுத்தர புள்ளி* ஒரு வார்த்தை எல்லையாக பயன்படுத்தப்படலாம் (ஒரு ஹைபனைப் போல)

## எண்கள்
கைதி தேவநாகரி எண்ணின் தகுநய நடை சார்ந்த மாறுபாடுகளைப் பயன்படுத்துகின்றனர். இது பின்னங்கள் மற்றும் அலகு குறிகளுக்கு பொதுவான இந்திய எண் அடையாளங்களைப் பயன்படுத்துகிறது.
thumb|கைதி எண்கள் (0 முதல் 9 வரை)

## ஒருங்குறி
அக்டோபர் 2009இல் பதிப்பு 5.2 வெளியீட்டுடன் கைதி எழுத்துரு ஒருங்குறி தரநிலையில் சேர்க்கப்பட்டது.

கைதிக்கான ஒருங்குறி தொகுதி U+11080 &ndash; U+110CF

## வெளியீடுகள்
முதல் போச்புரி காலாண்டிதழ் *பாக்சர் சமாச்சார்* கைதி மொழியில் 1915-இல் வெளியிடப்பட்டது.

## மேலும் பார்க்கவும்

* தேவநாகரி

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:பீகார் வரலாறு
பகுப்பு:பிராமிய எழுத்துமுறைகள்