தென் திராவிடத்து மொழிகள்

**தென் திராவிடத்து மொழிகள்*** (South Dravidian languages)* ( "தென் திராவிடம் I" என்றும் அழைக்கப்படுகிறது) திராவிட மொழிக் குடும்பத்தின் நான்கு முக்கிய கிளைகளில் ஒன்றாகும். இதில் தமிழ், கன்னடம், மலையாளம் மற்றும் துளு போன்ற இலக்கிய மொழிகளும், படகா, இருளர், கோட்டா, குரும்பா, தோடா மற்றும் கொடவா போன்ற பல இலக்கியம் அல்லாத மொழிகளும் அடங்கும்.
கன்னடம், மலையாளம், தமிழ் மற்றும் தெலுங்கு (தெற்கு திராவிடம் II அல்லது தெற்கு-மத்திய திராவிடம்) ஆகியவை இந்தியாவின் அதிகாரப்பூர்வ மொழிகளாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன. மேலும் அவை முக்கியமாக தென்னிந்தியாவில் பேசப்படுகின்றன. சமசுகிருதம் மற்றும் ஒடியாவுடன் இந்த நான்கும் இந்திய அரசால் செம்மொழிகளாக அதிகாரப்பூர்வமாக அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ளன.

## ஒலியியல் அம்சங்கள்
தரநிலைத் தமிழ் மற்றும் மலையாளம் ஆகிய மொழிகளில் வலஞ்சுழிப் பக்கவாட்டு /ɭ/ மற்றும் வலஞ்சுழித் தொடுநிலை /ɻ/ ஆகிய இரண்டு ஒலிகளும் உள்ளன. ஆனால், கன்னடம் போன்ற பெரும்பாலான பிற மொழிகளில் மையத் தொடுநிலை ஒலியானது பக்கவாட்டு ஒலியுடன் இணைந்துள்ளது. வலஞ்சுழித் தொடுநிலை மற்றும் வலஞ்சுழிப் பக்கவாட்டு ஒலிகள் இரண்டும் ஒரு காலத்தில் (10 ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன்பு) கன்னடத்திலும் இருந்தன என்பதற்குச் சான்றுகள் உள்ளன. இருப்பினும், பிற்காலத்தில் கன்னடத்தில் அனைத்து வலஞ்சுழித் தொடுநிலை ஒலிகளும் வலஞ்சுழிப் பக்கவாட்டு ஒலிகளாக மாறின. கன்னடத்தில், பல சொற்களின் தொடக்கத்தில் வரும் இரு இதழ் ஒலிப்பற்ற வெடிப்பொலி (/p/) மறைந்து, குரல்வளை உரசொலியை (/h/) உருவாக்கியுள்ளது அல்லது முற்றிலுமாக மறைந்துவிட்டது. இந்த மாற்றம் பின்னர் பெல்லாரி மற்றும் கொராகம் போன்ற பிற கன்னட மற்றும் துளுவ மொழிகளுக்கும் எடுத்துச் செல்லப்பட்டது. எடுத்துக்காட்டாக, தமிழ் பெயர், கன்னட கெசரு, பெல்லாரி/கொராக கூடரி; தமிழ் புலு, சேனு குருபா உட்டு, கா. புட்டு, கூட்டு, உட்டு.
தமிழ்-மலையாளம் மற்றும் தெலுங்கு மொழிகளில், சொற்களின் தொடக்கத்தில் ஒலிப்பற்ற அண்ண வெடிப்பொலி (/k/) ஆனது ஒலிப்பற்ற அண்ண வெடிப்பொலியாக (/c/) மாறுவதைக் காணலாம் (விவரங்களுக்கு ஒப்பீட்டு முறையைப் பார்க்கவும்). இருப்பினும், கன்னடம் மற்றும் பிற மொழிகள் இந்த மாற்றத்திற்கு முற்றிலும் உட்படாதவை. எனவே, தொடர்புடைய சொற்களில் அண்ண வெடிப்பொலிகள் அப்படியே அல்லது குறைந்தபட்ச மாற்றங்களுடன் தக்கவைக்கப்படுகின்றன. எ.கா. தமிழ்/மலையாளம் cey, இருளர் cē(y)-, தோடர் kïy-, கன்னடம் key/gey, படகர் gī-, தெலுங்கு cēyu, கோண்டி kīānā.
துளு மொழியானது அதன் r/l மற்றும் s/c/t மாற்று ஒலிகளால் வகைப்படுத்தப்படுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, கன்னட 'tale' உடன் ஒப்பிடுகையில், துளு வட்டார வழக்குகளில் காணப்படும் sarɛ, tarɛ போன்ற ஒலிகள். பல்வேர் ஒலிகளான ṯ, ṯṯ, nṯ ஆகியவை பல்வேருக்குப் பின்னான அல்லது பல் ஒலிகளாக மாறின; ஒருமை ஒலிகள் மற்ற திராவிட மொழிகளில் பொதுவாக அதிர்வு ஒலியாக (trill) மாறுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, தமிழில் oṉṟu, āṟu, nāṟu, nāṟṟam, muṟi, kīṟu; துளுவில் oñji, āji, nāduni, nāta, {mudipuni, muyipuni}, {kīruni, gīcuni}. வலஞ்சுழி அண்மை ஒலியானது (retroflex approximant) பெரும்பாலும் /ɾ/ ஆகவும், மேலும் /ɭ, ɖ/ ஆகவும் மாறியது. எடுத்துக்காட்டாக, தமிழ் ēẓu, puẓu, Tulu {ēḷŭ, ēlŭ, ēḍŭ}, புரு. and also , e.g. Tamil *ēẓu, puẓu,* Tulu *{ēḷŭ, ēlŭ, ēḍŭ}, puru.*
உயிரெழுத்துக்கள் பெரும்பாலும் 5 /a, e, i, o, u/ + நீளத்துடன் அப்படியே இருக்கின்றன; மலையாளம் மற்றும் துளு மொழிகளில் கூடுதலாக /ə̆/ மற்றும் /ɯ/ உள்ளன. நீலகிரி மொழிகள் பின்வளைய மற்றும் பல்வேர் உயிரெழுத்துக்களைச் சுற்றி ஒரு மையப்படுத்தப்பட்ட உயிரெழுத்துத் தொகுப்பை உருவாக்கின. இருளில் /ɨ, ʉ, ə, ɵ/ + நீளம் உள்ளது.[3] குறும்பா மொழிகளில் மூக்கொலி உயிரெழுத்துக்கள் உள்ளன, எ.கா. செனு குருபா ã·we, கன்னடம் āme, āve, ēve, ēme, தமிழ் yāmai, āmai. Kurumba languages have nasalized vowels, e.g. Jenu Kuruba *ã·we*, Kannada *āme, āve, ēve, ēme,* Tamil *yāmai, āmai.*
## இலக்கணம்
மலையாளம் உட்பட பெரும்பாலான மலையாள மொழிகள் வினைச்சொற்களின் பிரதிப்பெயர் விகுதிகளை இழந்தன. கன்னடம் தனித்தன்மையை இழந்தது. பழைய தமிழ், இறந்த காலம் மற்றும் இறந்த காலம் அல்லாத காலத்திற்கான  கால அமைப்பைத் தக்க வைத்துக் கொண்டது. ஆனால் தற்போது எதுவும் அவ்வாறு செய்வதில்லை, அனைத்தும் இறந்த காலம், நிகழ்காலம், எதிர்காலம் ஆகியவற்றைக் கொண்டுள்ளன. தமிழ்-கன்னடத்தில் பொதுவான பன்மை விகுதி -kaḷ(u) ஆகும், அதேசமயம் துளு -ḷŭ, -kuḷŭ ஆகியவற்றைப் பயன்படுத்துகிறது, சில மலையாள மொழிகள் ரவுலாவில் -ya மற்றும் எரநாடனில் சொல்லுக்கு முன் kuṟe இருப்பது போன்ற பிற முறைகளைப் பயன்படுத்துகின்றன. கன்னடத்திற்கு வெளியே உள்ள பெரும்பாலான மொழிகள் பன்மை பிரதிபெயர்களை ஒருமை வடிவத்தில் பன்மை விகுதியுடன் கொண்டுள்ளன. எ.கா., கன்னடம் nīvu (PD *nīm), மலையாளம் niṅṅaḷ (nīn-kaḷ), துளு nikuḷu.
## வகைப்பாடு மற்றும் கலைச்சொற்கள்
திராவிட மொழிகள் ஒரு நெருங்கிய குடும்பத்தை உருவாக்குகின்றன. பொதுவாக நான்கு துணைக்குழுக்கள் ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகின்றன. தெற்கு திராவிடம், தெற்கு-மத்திய திராவிடம், மத்திய திராவிடம் மற்றும் வடக்கு திராவிடம். பெரும்பாலான அறிஞர்கள், தெற்கு திராவிடம் மற்றும் தெற்கு-மத்திய திராவிடக் கிளைகள் (Zvelebil 1990:56 இல் "தமிழ்-துளு" மற்றும் "தெலுங்கு-குயி" என்று அழைக்கப்படுகின்றன. திராவிட மொழிகளின் மற்ற கிளைகளை விட ஒன்றுக்கொன்று மிகவும் நெருங்கிய தொடர்புடையவை என்று ஒப்புக்கொள்கிறார்கள்.) இந்தக் காரணத்திற்காக, கிருசுணமூர்த்தி முந்தைய கிளைக்கு தெற்கு திராவிடம் I மற்றும் பிந்தைய கிளைக்கு தெற்கு திராவிடம் II என்ற மாற்றுச் சொற்களைப் பரிந்துரைத்தார். For this reason, [Bhadriraju KrishnamurtiKrishnamurti suggested the alternative terms ''South Dravidian I'' for the former branch and ''South Dravidian II'' for the latter.
தெற்கு திராவிடம் உள்நாட்டில் இரண்டு துணைப்பிரிவுகளாக வகைப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. தமிழ்-கன்னடம் மற்றும் துளு,தமிழ்-கன்னடம் கிளைகளை உருவாக்கும் மொழிகள் தமிழ், கன்னடம், மலையாளம், இருளா, தோடா, கோட்டா, கொடவா மற்றும் படகா மற்றும் துளு கிளையை உருவாக்கும் மொழிகள் துளு, கொரகா, குடியா, பெல்லாரி.
திருவனந்தபுரத்தில் உள்ள சர்வதேச திராவிட மொழியியல் பள்ளியின் இயக்குநரான ஆர். சி. கிரேமத்தின் கூற்றுப்படி, தமிழ்-கன்னட உட்கிளையிலிருந்து தமிழும் கன்னடமும் தனித்த மொழிகளாகப் பிரிந்த நிகழ்வானது, கி.மு. 1500-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் துளு மொழி பிரிந்ததிலிருந்து தொடங்கி, கி.மு. 300-ஆம் ஆண்டு வாக்கில் நிறைவடைந்தது.

* (= "South DravidianI")

==மேற்கோள்கள்==


[பகுப்பு:இந்திய மொழிகள்
பகுப்பு:திராவிட மொழிகள்