open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
தோரைட்டு

**தோரைட்டு** *(Thorite)* என்பது (Th,U)SiO4  என்ற மூலக்கூற்று வாய்ப்பாட்டால் விவரிக்கப்படும் தோரியம் தனிமத்தின் ஒரு கனிமச் சேர்மமாகும். தோரியத்தினுடைய சிலிக்கேட்டு வகை கனிமமான இது நாற்கோண படிக வடிவில் படிகமாகிறது. சிர்க்கான் எனப்படும் சிர்க்கோனியம் சிலிக்கேட்டு, ஆபினியத்தின் சிலிக்கேட்டு வகை கனிமமான ஆப்னான் போன்ற கனிமங்களுடன் இது சமவுருவம் கொண்டதாகக் காணப்படுகிறது. தோரைட்டு கனிமம் தோரியத்தின் மிகவும் பொதுவான ஒரு கனிமமாகும், இக்கனிமம்  எப்போதும் வலுவான கதிரியக்கப் பண்பைக் கொண்டுள்ளது. இதன் தோரியம் உள்ளடக்கத்தை பிரதிபலிக்கும் வகையில் 1829 ஆம் ஆண்டு இதற்கு தோரைட்டு எனப் பெயரிடப்பட்டது. தோரைட் கனிமம் 1828 ஆம் ஆண்டில் நோர்வேயின் லெவியா தீவில், கிராமப் புரோகிதரும் கனிமவியலாளருமான ஆன்சு மோர்டன் திரேன் எசுமார்க் என்பவர் கண்டுபிடித்தார். அவர் இந்த கருப்பு கனிமத்தின் முதல் மாதிரிகளை தனது தந்தை யேன்சு எசுமார்க்குக்கு அனுப்பினார், அவரும் கனிமவியல் மற்றும் புவியியல் பேராசிரியராக இருந்தார் என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும் .

## தோற்றம்

தோரைட்டு கனிமத்தின் மாதிரிகள் பொதுவாக தீப்பற்றக்கூடிய பெக்மாடைட்டு எனப்படும் தீப்பாறைகள் மற்றும் எரிமலை குழம்பிலிருந்து வெளிவந்த எரிமலைப்பாறை வகை பாறைகள் வெப்பநீர்ம நரம்புகள் மற்றும் உருமாறியப் பாறைகளில் இக்கனிமம் தோன்றுகிறது. தேய்வு மணல்களில் இது சிறு மணிகளாகவும் தோன்றுகிறது. படிகங்கள் அரிதானவையாகும் ஆனால் கண்டுபிடிக்கப்பட்டால் பிரமிடு முனையங்களுடன் நேர்த்தியான வடிவிலான குறுகிய படிகங்களை இவற்றிலிருந்து உருவாக்க முடியும். இது பொதுவாக சிர்க்கோன் , மோனசைட்டு, கடோலினைட்டு பெர்குசோனைட்டு , யுரேனைட்டு இட்ரைட்டு, பைரோகுளோர் உள்ளிட்ட கனிமங்களுடன் சேர்ந்தே காணப்படுகிறது.

தோரைட்டு கனிமம் தற்போது யுரேனியத்தின் முக்கியமான தாதுக்களில் ஒன்றாகும். தோரைட்டு கனிமத்தின் பல்வேறு வகைகளில் ஒரு வகையாக இது கருதப்படுகிறது. பெரும்பாலும் இதை யுரேனோதோரைட்டு என்றே அழைப்பார்கள். யுரேனியம் குறிப்பாக அதிகம் நிறைந்த தோரைட்டு கனிமம் கனடா நாட்டின் ஒன்டாரியோ நகரில் கிடைக்கிறது. தோரைட்டு கனிமத்தின் மற்ற இனங்கள் ஒராங்கைட்டு மற்றும் கால்சியோ தோரைட்டு போன்றவைகளாகும். தூய்மையில்லாதா கால்சியோ தோரைட்டு கனிமத்தில் சுவடு அளவுகளில் கால்சியம் தனிமமும் கலந்துள்ளது.

## பண்புகள்
தோரைட்டு கனிமம் பொதுவாக முழுமையான உருமாற்றமும் நீரேற்றமும் அடையக்கூடிய கனிமமாகும். ஒற்றை சரிவச்சும் எளிதில் நொறுங்கக் கூடியதாகவும் பளபளப்பாகவும் பிசின் உடைய தோற்ற்மும் கொண்டதாக தோரைட்டு கனிமம் காணப்படுகிறது.  இது ஒளியியல் ரீதியாக சமவியல்பு கொண்டு புறவேற்று வடிவமாகக் காணப்படுகிறது. உட்கூறுகளின் இயைபில் வேறுபாடும் ஒப்படர்த்தியிலும் 4.6 முதல் 6.6 வரை மாறுபாடும் , ஒளிர்வைப் பொறுத்தவரையில் பளபளப்பும் பிசின் உடையதாகவும் பண்புகளை வெளிப்படுத்துகிறது. தோரைட்டின் நிறம் பொதுவாக கருப்பு நிறமாகும். ஆனால் பல்வேறு காரணங்களினால் பழுப்புக் கருப்பும், ஆரஞ்சு நிறத்திலும், மஞ்சள் ஆரஞ்சு நிறத்திலும், அடர் பச்சை நிறத்திலும் கூட காணப்படுகிறது.

தோரைட்டு கனிமம் அதிக கதிரியக்கத்தன்மை கொண்டதாக இருப்பதால், அதன் மாதிரிகள் பெரும்பாலும் உருமாறும் நிலையில் உள்ளன. ஆகும் . இது கதிரியக்க தாதுக்களில் காணப்படும் ஒரு பொதுவான நிலையாகும். இதன் படிக அணிக்கோவையில் தோரைட்டு அதன் சொந்த கதிர்வீச்சினால் சிதையும் விளைவை சந்திக்கிறது. வெளிப்புற தோற்றம் மாறாமல் இருக்கும்போது இதன் விளைவு ஒரு படிக அணிக்கோவையை முற்றிலுமாகவும் அழிக்கக்கூடும்.

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்

பகுப்பு:தோரியம் கனிமங்கள்
பகுப்பு:நாற்கோணவமைப்புக் கனிமங்கள்
பகுப்பு:யுரேனியம்(IV) கனிமங்கள்
ஆடம்ஜி சணல் ஆலைகள்

**ஆடம்ஜி சணல் ஆலை (** **Adamjee Jute Mill) என்பது,** வங்காளதேசத்தில் உள்ள  ஒரு சணல் ஆலை ஆகும். இது நாராயண்கஞ்ச்சில் 1950 ஆம் ஆண்டில் ஆடம்ஜி குழுமத்தால் நிறுவப்பட்டது. இது கிழக்கு பாகிஸ்தானில் (இன்றைய வங்காள தேசத்தின்) அமைக்கப்பட்ட முதல் சணல் ஆலை ஆகும். படிப்படியாக, இந்த ஆலை உலகின் மிகப்பெரிய சணல் ஆலையாக மாறியது.  இது  இந்தியாவின் கொல்கத்தா சணல் ஆலைகளையும், ஸ்காட்லாந்தின் டண்டீயையும்  சணல் உற்பத்தியில் தாண்டியது . 1972 இல் வங்காளதேச விடுதலைப் போருக்குப்  பிறகு இந்த ஆலைகள் தேசியமயமாக்கப்பட்டன. இது 2002 இல் மூடப்படுவதற்கு முன்பு பங்களாதேஷ் சணல் மில்ஸ் கார்ப்பரேஷனால் இயக்கப்பட்டது.

## வரலாறு
ஆடம்ஜி சணல் ஆலைகள், பாக்கிஸ்தானின் முன்னணி தொழிலதிபர் மற்றும் நாட்டின் பணக்கார குடும்பத்தின் வாரிசான அப்துல் வாஹித் ஆதாம்ஜியால் அமைக்கப்பட்டது. ஆரம்பத்தில், இந்த திட்டம் ஆடம்ஜி குடும்பத்தினர்கள் மற்றும் பி.ஐ.சி.ஐ.சி (அரசாங்கத்தின் தொழில்துறை பிரிவு) ஆகியவற்றுக்கு இடையிலான ஒரு கூட்டு முயற்சியாக இருந்தது. எவ்வாறாயினும், ஆடம்ஜி குடும்பத்தினர் விரைவில் இந்த திட்டத்தின் கட்டுப்பாட்டைக் கைப்பற்றினர். இறுதியில் அதை உலகின் மிகப்பெரிய சணல் ஆலையாக கட்டினர்.

1947 ஆம் ஆண்டில் இந்தியா பிரிக்கப்பட்டபோது வங்காளத்தில் 108 சணல் ஆலைகள் இருந்தன, ஆனால் அனைத்தும் மேற்கு வங்கத்தில் அமைந்திருந்தன, அவை இந்தியாவுக்குச் சென்றன. பாகிஸ்தான் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு, கிழக்கு வங்காளத்தில் ஒரு சணல் ஆலைக்கான திட்டங்களை உருவாக்க முஸ்லிம் தொழில்முனைவோரை பாகிஸ்தான் அரசு கேட்டுக் கொண்டது. ஆடம்ஜி குழு டிசம்பர் 1949 இல் பாகிஸ்தான் அரசாங்கத்திற்கு சணல் ஆலைக்கான முன்மொழிவை வழங்கியது. ஆலைகளுக்கான மூலதனத்தை ஆடம்ஜி பிரதர்ஸ் மற்றும் பாகிஸ்தான் தொழில்துறை மேம்பாட்டுக் கழகம் 50-50 சமமாக வழங்க வேண்டும் என்ற நிபந்தனை ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது. நல்ல நதி, சாலை மற்றும் ரயில் தொடர்பு வசதிகள் காரணமாக சித்திர்கஞ்ச் ஆலைக்கான இடமாக தேர்வு செய்யப்பட்டது. இந்த ஆலை டிசம்பர் 1951 இல் நிறுவப்பட்டது.

1971 ஆம் ஆண்டில் பங்களாதேஷ் விடுதலைப் போரின்போது ஆடம்ஜி குடும்பம் ஆலையின் கட்டுப்பாட்டை இழந்தது, இது வங்காளதேசத்தின் சுதந்திரத்திற்குப் பிறகு தேசியமயமாக்கப்பட்டது. போரின் போது பெங்காலி தொழிலாளர்கள் பிஹாரி தொழிலாளர்களால் மாற்றப்பட்டனர். போர் முடிந்ததும், தொழிற்சாலையில் இருந்த பிஹாரி தொழிலாளர்கள் இந்திய ராணுவத்தால் பாதுகாக்கப்பட்டனர். இது 30 ஜூன் 2002 அன்று மூடப்பட்டபோது 25,000 க்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்களை வேலைக்கு அமர்த்தியது. தேசியமயமாக்கப்பட்டதிலிருந்து ஆலை 12 பில்லியன் தக்காவை இழப்பில் குவித்துள்ளது.

## தற்போதைய நிலவரம்
உயிர்வாழ்வதற்கான ஒரு வலுவான போருக்குப் பிறகு, உள்ளூர் கொள்கை வகுப்பாளர்கள் மற்றும் அரசியல் எதிரிகளின் பெரும் எதிர்ப்பையும் மீறி ஆடம்ஜி சணல் மில்ஸ் அதிகாரப்பூர்வமாக 2002 இல் மூடப்பட்டது. அந்த இடத்தில், ஆடம்ஜி ஏற்றுமதி செயலாக்க மண்டலம் என்ற புதிய தொழில்துறை மண்டலம் நிறுவப்பட்டுள்ளது. ஆகஸ்ட் 2011 இல், சணல் மற்றும் ஜவுளி அமைச்சகம், வங்காளதேச  பிரதமருக்கு நாராயண்கஞ்ச்சில் உள்ள ஆடம்ஜி சணல் ஆலைகளின் இரண்டாவது அலகு 11 ஏக்கர் நிலத்தில் Tk 6087.2 மில்லியன் மதிப்பிடப்பட்ட செலவில் புனரமைக்க ஒப்புதல் கோரி ஒரு திட்டத்தை அனுப்பியது. &nbsp; .

## குறிப்புகள்

பகுப்பு:வங்காளதேசம்
குவாங்சூ நகரம்

**குவாங்சூ** (ஆங்கிலம் : Gwangju ) இது தென் கொரியாவின் ஆறாவது பெரிய நகரம் ஆகும். இது மத்திய அரசின் உள்துறை அமைச்சரின் நேரடி கட்டுப்பாட்டின் கீழ் நிறுவப்பட்ட பெருநகர நகரமாகும் . 2005 ஆம் ஆண்டில் முவான் நகரத்தில் உள்ள தெற்கு கிராமமான நாமக்கிற்கு மாகாண அலுவலகம் மாற்றப்படும் வரை இந்த நகரம் தெற்கு ஜியோல்லா மாகாணத்தின் தலைநகராக இருந்தது. கிமு 57 இல் இந்த நகரம் நிறுவப்பட்டது. கொரிய முப்பேரரசு காலங்களில் இது பேக்சியின் நிர்வாக மையங்களில் ஒன்றாகும். 1929 ஆம் ஆண்டில், ஜப்பானிய பேரரசின் ஆட்சியின் காலத்தில், நகரத்தில் கொரிய மற்றும் சப்பானிய மாணவர்களிடையே ஒரு மோதல் ஒரு பிராந்திய ஆர்ப்பாட்டமாக மாறியது, இது காலனித்துவ காலத்தில் சப்பானிய பேரரசின் கொடுமைக்கு எதிரான நாடு தழுவிய ஒரு பெரிய எழுச்சியில் உச்சக்கட்டத்தை அடைந்தது.

வேளாண் பிராந்தியமான சியோலாவின் மையத்தில் உள்ள இந்த நகரம் அதன் உயர்ந்த சுவை மற்றும் மாறுபட்ட உணவு வகைகளுக்கு பிரபலமானது.

## பெயர் காரணம்
அதன் பெயரில் உள்ள குவாங் என்பது "ஒளி" மற்றும் சூ என்பது "மாகாணம்" என்று பொருள்படும். குவாங்சூ வரலாற்று ரீதியாக முசூ என்று பதிவுசெய்யப்பட்டது *.* 

## தொழில் துறை
சியோலுக்கு ஒரு ரயில் பாதை அமைக்கும் ஒரு கட்டுமானத்துடன் குவாங்சூவில் நவீன தொழில் நிறுவனம் நிறுவப்பட்டது. பருத்தி துணி, அரிசி ஆலைகள் மற்றும் மதுபான உற்பத்தி நிலையங்கள் ஆகியவை சில தொழில்களில் அடங்கும். 1967 ஆம் ஆண்டில்  தொழில்துறை மண்டலத்தை நிர்மாணித்தது தொழில்துறையின் வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தது, குறிப்பாக தானியங்கி வாகனத் தொழிலுடன் இணைக்கப்பட்ட துறைகளில் இது நன்கு வளர்ச்சியடைந்தது.

## குவாங்சூ எழுச்சி
மே 1980 இல், டிசம்பர் 12, 1979 இல் நடந்த இராணுவ சதியின் தலைவரான சுன் டூ-கவானுக்கு எதிராக குவாங்சூவில் அமைதியான ஆர்ப்பாட்டங்கள் நடந்தன. ஆர்ப்பாட்டங்கள் சிறப்பு நடவடிக்கைக் கட்டளையின் உயரடுக்குப் பிரிவுகள் உட்பட இராணுவப் படைகளால் அடக்கப்பட்டன. வன்முறை அடக்கப்பட்ட பின்னர் நிலைமை  அதிகரித்தது, இதன் விளைவாக குவாங்சூ எழுச்சி ஏற்பட்டது, அங்கு பொதுமக்கள் ஆயுதக் களஞ்சியங்களைத் தாக்கி ஆயுதம் ஏந்தினர். 9 நாட்களுக்கு பின்னர் எழுச்சி அடக்கப்பட்ட நேரத்தில், பல நூற்றுக்கணக்கான பொதுமக்கள் மற்றும் பல  காவல் படைகள் / வீரர்கள் இறந்தனர். 1987 ஆம் ஆண்டில் பொதுமக்கள் ஆட்சி மீண்டும் நிறுவப்பட்ட பின்னர், இந்த சம்பவத்தில் பலியானவர்களை கௌரவிக்கும் வகையில் ஒரு தேசிய கல்லறை நிறுவப்பட்டது.

## புள்ளி விவரங்கள்
2005 ஆம் ஆண்டு மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, குவாங்ஜூ மக்களில் 33% பேர் கிறிஸ்தவ மதத்தையும் (20% புராட்டஸ்டன்டிசம் மற்றும் 13% கத்தோலிக்க மதத்தையும் ) 14% பௌத்த மதத்தையும் பின்பற்றுகிறார்கள்.  53% மக்கள் பெரும்பாலும் எந்த மதத்தையும் சேர்ந்தவர்கள் அல்ல அல்லது மியூஸம் மற்றும் பிற பூர்வீக மதங்களைப் பின்பற்றுகிறார்கள்..

## கல்வி
சோனம் தேசிய பல்கலைக்கழகம், குவாங்ஜு அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்ப நிறுவனம் மற்றும் குவாங்ஜு கல்வி பல்கலைக்கழகம் ஆகியவை குவாங்ஜூவில் உள்ள பொது பல்கலைக்கழகங்கள் ஆகும்.

## சுற்றுலா

குவாங்ஜு ஆசியா கலாச்சார மையம் - ஆசியா கலாச்சார மையம் (ஏ.சி.சி அல்லது ஆசிய கலாச்சார வளாகம் என்றும் அழைக்கப்படுகிறது)  குவாங்ஜுவின் கலை மற்றும் ஜனநாயக கலாச்சாரம் மற்றும் வரலாற்றைக் கொண்டாடுவதற்கும் ஆராய்வதற்கும் வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது, அத்துடன் கண்காட்சிகள், அனுபவங்கள் மற்றும் சர்வதேச கலைஞர்களின் நிகழ்வுகள் போன்றவை இங்கு நிகழ்த்தப்படுகிறது.

## குறிப்புகள்

பகுப்பு:தென்கொரிய நகரங்கள்
நதிரா (பாக்கித்தானிய நடிகை)

**நதிரா** (*Nadira*, 22 நவம்பர் 1968 - 6 ஆகத்து 1995) என்பவர் ஒரு பாக்கித்தான் திரைப்பட நடிகையும், நடனக் கலைஞரும் ஆவார். 1986 ஆம் ஆண்டில் திரையுலகில் நுழைந்த இவர் பஞ்சாபி மொழி திரைப்படமான "அக்ரி ஜாங்" என்ற திரைப்படத்தின் மூலம் அறிமுகமானார். இவர் முக்கியமாக பஞ்சாபி மற்றும் உருது படங்களில் நடித்துள்ளார்.

## வாழ்க்கை

இவர் 1968 இல் பாக்கித்தானில் உள்ள லாகூரில் "மல்லிகா பரா" என்ற இயற்பெயருடன் பிறந்தார். 1993 ஆம் ஆண்டில், இவர் மாலிக் ஐஜாஸ் உசேன் என்ற தங்க நகை வியாபாரியை மணந்தார். இவர்களுக்கு மூத்த மகள் "உரூபாப்" மற்றும் இளைய மகன் "ஐதர் அலி" என்ற இரண்டு குழந்தைகள் பிறந்தனர்.  நதிரா திருமணத்திற்குப் பிறகு நடிப்பை விட்டுவிட்டார்.

## தொழில்
திரைப்பட இயக்குநர் யூனுசு மாலிக் 1986 ஆம் ஆண்டில் தனது "அக்ரி ஜாங்" திரைப்படத்தில் ஒரு பாத்திரத்தை வழங்கியதின் மூலம் இவரை பாக்கித்தான் திரையுலகிற்கு அறிமுகப்படுத்தினார். நதிராவின் முதல் படம் "அக்ரி ஜாங்" (கடைசிப் போர்), ஆனால் இயக்குநர் அல்தாஃப் உசேனின் பஞ்சாபி திரைப்படமான "நிசான்" (மார்க்) முதலில் வெளியிடப்பட்டது, ஆகவே, பதிவின் படி, நிசான் என்ற படமே இவரது முதல் படமானது

நதிரா திறமையான நடிகையாக கருதப்பட்டார். "நாச்சே நாகின்" என்ற படத்தில் அவர் தனது வாழ்க்கையின் சிறந்த பாத்திரத்தில் நடித்தார். இந்த படத்தில், அவர் முதல் முறையாக ஒரு பாம்பு வேடத்தில் நடித்தார். இதனால் இவருக்கு அதிக புகழ் கிடைத்தது. பின்னர் பல படங்களில் அவர் பாம்பு வேடத்தில் நடித்து புகழ் பெற்றார். அவர் "நாச்சே நாகின்", "நாச்சே ஜோ" மற்றும் "ஜாதூ கார்னி" ஆகிய படங்களில் தொடர்ச்சியாக பாம்பு வேடங்களில் நடித்தார்.

நதிரா 52 படங்களில் நடித்துள்ளார். அதில் 25 திரைப்படங்கள் வெள்ளி விழாவையும்  நான்கு திரைப்படங்கள் வைர விழாவையும் கண்டது. மற்றும் "அக்ரி ஜாங்" என்ற திரைப்படம் தங்க விழாவை கண்டது.  அவர் திரையுலகில் "வெள்ளை ரோஜா" என்று அறியப்பட்டார். மேலும் அவர் ஒரு நல்ல நடனக் கலைஞராகவும் கருதப்பட்டார். அவரது திரைப்பட வாழ்க்கையில் அவர் இரண்டு உருதுத் திரைப்படங்கள், 35 பஞ்சாபி திரைப்படங்கள், 2 பாஷ்டோ மொழித் திரைப்படங்கள் மற்றும் பஞ்சாபி / உருது ஆகிய இருமொழிகளிலும் வெளிவந்த 14 படங்களிலும் நடித்துள்ளார்.

## இறப்பு

1995 ஆகத்து 6 அன்று லாகூரின் குல்பெர்க் அருகே நதிரா அடையாளம் தெரியாத நபர்களால் சுட்டுக் கொல்லப்பட்டார். நதிரா ஒரு உணவகத்தில் இருந்து தனது கணவருடன் வீட்டிற்கு சென்று கொண்டிருக்கும்போது கொள்ளையர்க ஒருசிலர் அவரது வாகனத்தை நிறுத்தி வாகனச் சாவியைப் பறிக்க முயன்றனர். நதிராவின் கணவரிடமிருந்து வந்த எதிர்ப்பு கொள்ளையர்களிடமிருந்து துப்பாக்கிச் சூடு நடத்த வழிவகுத்தது. முன் இருக்கையில் இருந்த நதிராவின் கழுத்தில் ஒரு குண்டு மோதியது, அதனால் இவர் கொல்லப்பட்டார். நதிராவின் கணவர் மீது கொலை குற்றச்சாட்டுகள் முன்வைக்கப்பட்டன. ஆனால் விசாரணைகள் நதிராவின் கணவரை கொலைக் குற்றவாளியென நிரூபிக்க முடியவில்லை.

## குறிப்பு

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:1968 பிறப்புகள்
பகுப்பு:1995 இறப்புகள்
பகுப்பு:பாக்கித்தான் நடிகைகள்
பெம்பேலா டானா விமான அருங்காட்சியகம், பொகோர்

**பெம்பேலா டானா விமானப்படை அருங்காட்சியகம் (Pembela Tanah Air Museum)** **(PETA அருங்காட்சியகம்)** இந்தோனேஷியாயாவில் பொகோர்  என்னும் இடத்தில் உள்ள அருங்காட்சியகம் ஆகும். இது பெட்டா (நாட்டைப் பாதுகாப்போர்) அருங்காட்சியகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.  நாட்டிற்காக தம் பங்களிப்பினை நல்கி நாடு உருவாகக் காரணமாக இருந்த முன்னாள் படையினருக்கு அஞ்சலி செலுத்துவதற்காக இந்த அருங்காட்சியகம் நிறுவப்பட்டது. கூடுதலாக, இந்தோனேசியாவின் சுதந்திரப் போராட்டம் மற்றும் அதன் சுதந்திரத்தை நிறைவேற்றுவதற்கான தயாரிப்பு பற்றிய ஒரு கண்ணோட்டத்தையும் இந்த அருங்காட்சியகம் வழங்குகிறது.

## அமைவிடம்
பொகோர் நகரத்தின் வரலாற்றைப் பற்றி பல சுற்றுலாப் பயணிகள் தெரிந்துகொள்ள நேரத்தை ஒதுக்கி பார்க்க வேண்டிய இடம் பெம்பேலா டானா அருங்காட்சியகம் ஆகும். இந்த அருங்காட்சியகத்தைத் தேசபக்த அருங்காட்சியகம் என்று அழைக்கின்றார்கள். பெட்டா அருங்காட்சியகம் என்றுகூட இதனை அழைக்கின்றனர். இது மத்திய போகர் நகரத்தைச் சேர்ந்த பபாடன் என்ற கிராமத்தில் உள்ளது. அது அமைந்துள்ள இடத்தின் முகவரி 35, ஜெனரல் கதிர்மன் தெரு என்பதாகும். அங்கு விசாரித்து அவ்விடத்தைச் சென்றடையலாம். இந்த அருங்காட்சியகம் பொகோர் அரண்மனைக்கு மிகவும் அருகில் அமைந்துள்ளது.  இது அங்கிருந்து சுமார் 700 மீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. 1745 ஆம் ஆண்டு முதல் முதல் இந்த இடமானது  ஒரு வரலாற்று சிறப்புமிக்க இடமாகத் திகழ்ந்து வருகிறது. 1943 ஆம் ஆண்டில், பெட்டா இராணுவம் ஜப்பானோடு சண்டை போரிடும்போது இந்தக் கட்டடத்தை தன் தளமாக வைத்திருந்தது. ஜப்பானியர் அப்போது படையெடுப்பாளர் என்ற நிலையிலும் ஆக்ரமிப்பாளர் என்ற நிலையிலும் இருந்தனர். உண்மையில் சொல்லப் போனால் இந்த இராணுவம்தான் தற்போதைய இந்தோனேசிய தேசிய இராணுவம் அமைவதற்கான ஒரு வித்தாக இருந்தது என்று கூறலாம்.  இந்த கட்டிடம் 1993 ஆம் ஆண்டில் ஒரு அருங்காட்சியகம் மற்றும் சுற்றுலாத் தலமாக திறந்து வைக்கப்பட்டது. மேலும் இது காலனித்துவ காலத்தைச் சேர்ந்த, உள்ளூர் மக்களின் போராட்டம் தொடர்பான ஏராளமான வரலாற்றுச் சேகரிப்புகளை இந்த அருங்காட்சியகம் தன் தொகுப்புகளை சேமித்து வைத்துள்ளது. இங்குள்ள காட்சிப்பொருள்களில் மிகவும் முக்கியமானதாகக் கருதப்படுவது ​​அருங்காட்சியகத்திலுள்ள ஜெனரல் சுதிர்மனின் கம்பீரமான சிலை ஆகும். அந்த சிலையானது அருங்காட்சியகத்தின் முன்னே கம்பீரமான நிலையில் உள்ளது.

## வரலாறு
இதற்கான கட்டடம் 1745 ஆம் ஆண்டில் காலனித்துவ இராணுவ வீரர்களால் ஐரோப்பிய (பிரித்தானிய) பாணியில் கட்டப்பட்டதாகும். 1943 ஆம் ஆண்டில், இந்த கட்டிடம் இராணுவ பயிற்சி மையமாக பயன்படுத்தப்பட்டது (அப்போது வரை அந்தக் கட்டடம் ஜப்பானின் கட்டுப்பாட்டில் இருந்தது).  துணை ஜனாதிபதியான  உமர் விராதிகுசுமா என்பவரால் இந்தக் கட்டடத்திற்கான முதல் அடிக்கல் 1993 நவம்பர் 14 ஆம் நாளன்று நடப்பட்டது. அது முதல் இந்த அருங்காட்சியகத்தின் வளர்ச்சி ஆரம்பனமாது. இந்த வளர்ச்சி ஏறக்குறைய இரண்டு ஆண்டுகள் தொடர்ந்து வந்தது. பின்னர் இந்த அருங்காட்சியகம் ஜனாதிபதி சுஹார்ட்டோவால் டிசம்பர் 18, 1995 ஆம் நாளன்று திறந்து வைக்கப்பட்டது.

## சிறப்பு
இந்த அருங்காட்சியகத்தின் முக்கியமான காட்சிப்பொருள்களாக இங்குள்ள 14 டயோராமக்களைக் கூறலாம். அவை இந்தோனேசியாவின் மீது படையெடுத்த படையெடுப்பாளர்களைப் பற்றிய, அவர்களை எதிர்த்து இந்தோனேசியாவின் சுதந்திரத்தைப் பெற்றவை தொடர்பானதாக உள்ளன.

## குறிப்புகள்

பகுப்பு:இந்தோனேசிய அருங்காட்சியகங்கள்
துன்செலி மாகாணம்

**துன்செலி மாகாணம்** (*Tunceli Province* குர்மஞ்ச் மொழி : parêzgeha Dêrsimê,     ), முன்னர் **டெர்சிம் மாகாணம்**, என அழைக்கப்பட்டது, துருக்கியின் கிழக்கு அனடோலியா பகுதியில் அமைந்துள்ள ஒரு மாகாணம் ஆகும். இதன் மக்கள் தொகையில் பெரும்பாலும் அலெவி ஜாசாஸ்  ( குர்து மக்கள் மற்றும் ஜாசா பேசும் குர்துகள்) போன்றவர்களை உள்ளடக்கியதாக உள்ளது. இந்த மாகாணத்திற்கு முதலில் *டெர்சிம்* *மாகாணம்* ( *டெர்சிம் விலாயெட்டி* ) என்று பெயரிடப்பட்டது. பின்னர் இது ஒரு மாவட்டமாக ( *டெர்சிம் கசாஸ்* ) தரமிறக்கப்பட்டு 1926 இல் *எலாஸ்* மாகாணத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. இது இறுதியாக 1936 சனவரி 4 இல் *துன்செலி மாகாணமாக " துன்செலி மாகாணத்தின் நிர்வாகச் சட்டம்" ( துன்செலி விலாயெட்டினின் ஆடரேசி ஹக்கந்தா கனூன் )*   1935 திசம்பர்  25  இல் எண் 2884, என்பதன்படி மாற்றப்பட்டது. ஆனால் சிலர் இப்பகுதியை அதன் அசல் பெயரால் ( டெர்சிம் மாகாணம் ) அழைக்கிறார்கள். மாகாண தலைநகரான கலனின் என்ற பெயர் பின்னர் அதிகாரப்பூர்வமாக துன்செலி என மாற்றப்பட்டது.

இதன் அண்டை மாகாணங்களாக வடக்கு மற்றும் மேற்கில் எர்சின்கான் மாகாணம், தெற்கே எலாசே மாகாணம், கிழக்கே பிங்கல் மாகாணம் ஆகியவை உள்ளன. இந்த மாகாணம்    பரப்பவு கொண்டதாகவும் மற்றும் 76,699 மக்கள் தொகையைக் கொண்டதாகவும் உள்ளது. இது துருக்கியின் அனைத்து மாகாணங்களையும்விட மிகக் குறைந்த மக்கள் அடர்த்தியைக் கொண்டுள்ளது. இங்கு உள்ள மக்கள் அடர்தியானது வெறும் 9.8 மக்கள் / கிமீ 2 ஆகும் . மக்கள் தொகையில் பெரும்பான்மையானவர்களாக ஜாசா .  அலெவி இனத்தவரை கொண்ட துருக்கியின் ஒரே மாகாணம் துன்செலி ஆகும் .

துன்செலி அதன் பழைமையான கட்டிடங்களான எலேபி அனா பள்ளிவாசல், சாமன் பள்ளிவாசல், எல்டி ஹதுன் பள்ளிவாசல் மற்றும், அதை ஒட்டிய கல்லறை, மஸ்கர்ட் கோட்டை உள்ளிட்ட கோட்டையகங்கள், பெர்டெக் கோட்டை, டெருன்-ஐ ஹிசார் கோடயகம், மற்றும் குறிப்பாக இயற்கை காட்சிகள், குறிப்பாக முன்சூர் பள்ளத்தாக்கு தேசிய பூங்காவில் உள்ள, துருக்கியின் மிகப்பெரிய தேசிய பூங்கா போன்றவை பயணிகளைக் கவரக்கூடியவை ஆகும்.

## நிலவியல்
துன்செலி உள்ள பகுதியானது சம அட்சரேகை மற்றும் தீர்க்கரேகைகளின் வடகிழக்கு கோட்டு செல்லக்கூடிய பகுதியில் உள்ளது.

## மாவட்டங்கள்
துன்செலி மாகாணம் எட்டு மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

துன்செலி ஒரு தனித்துவமான மாகாணம் என்றாலும்,  இது 1947 வரைஎலாஸிலிருந்து நிர்வகிக்கப்பட்டது.

## கல்வி
துன்செலியின் மக்கள்தொகையில் தொண்ணூற்றெட்டு சதவிகிதத்தினர் குறைந்தபட்சம் தொடக்கப் பள்ளிக் கல்வியைக் கொண்டிருள்ளனர். இது துருக்கியில் உள்ள மாவட்டத்திற்கான கல்வியறிவின் மிக உயர்ந்த விகிதங்களில் ஒன்றாகும். 1979/1980 ஆம் ஆண்டில், துன்செலி பல்கலைக்கழகங்களில் அதிக எண்ணிக்கையிலான மாணவர்களையும், அதிகப்படியான மாணவர் சேர்க்கையையும் கொண்டிருந்தது. இந்நிலையானது இங்கிருந்த ஒரே உயர்கல்வி பள்ளி மூடப்பட்டு இராணுவ தளமாக மாற்றப்படும் வரை நீடித்தது.

துன்செலி பல்கலைக்கழகம் 2008 மே 22 அன்று நிறுவப்பட்டது.  இப்பல்கலைக் கழகத்தில் சர்வதேச உறவுகள், பொருளியல், சுற்றுச்சூழல் பாதுகாப்பு பொறியியல், தொழில்துறை பொறியியல், மின்னணு பொறியியல், கணினி பொறியியல் மற்றும் இயந்திர பொறியியல் ஆகிய துறைகளைக் கொண்டுள்ளது.

## குறிப்புகள்

பகுப்பு:துருக்கியின் மாகாணங்கள்
பகுப்பு:Webarchive template wayback links
கோகக்

**கோகக்** (ஆங்கிலம்: Gogak; கன்னடம் : ಗೋಕಾಕ) என்பது இந்தியாவின் கர்நாடக மாநிலத்தின் பெல்காம் மாவட்டத்தில் உள்ள தாலுகா ஒன்றின் தலைமையகம் ஆகும். இது பெல்காமில் இருந்து 70 கி.மீ தொலைவில் கட்டபிரபா மற்றும் மார்க்கண்டேயா ஆகிய இரண்டு நதிகளின் சங்கமத்தில் அமைந்துள்ளது. 2011 ஆம் ஆண்டு மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி நகரத்தின் மக்கட் தொகை சுமார் 135,773 ஆகும். இப்பிராந்தியத்தில் கன்னட மொழி மற்றும் மராத்தி மொழி பேசப்படுகின்றன.

கோகக் நகரமானது ஒருபுறம் மலைகளின் வரம்பாலும், மறுபுறம் பரந்த கறுப்பு மண்ணாலும் சூழப்பட்டுள்ளது. கட்டப்பிரபா நதி கோகக் அருவியை உருவாக்குகிறது. காலனித்துவ காலத்திலிருந்து இந்தியாவில் மிகப்பெரிய  நூல் ஏற்றுமதி தொழிற்சாலையான  கோகக் ஆலைக்கு மின்சாரம் வழங்க நீர்வீழ்ச்சியின் கீழ் உள்ள ஒரு நீர்மின் நிலையம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. கட்டப்பிரபாவின் துணை நதியான மார்க்கண்டேயா நதி 43 அடி படி வாரியான மலை தகடுகள் வழியாக கோடாசினமலாகி அருவியை உருவாக்குகிறது.

## புவியியல்
பெல்காம் மாவட்டத்தில் பெல்காம் நகரிற்கு அடுத்தபடியாக கோகக் இரண்டாவது பெரிய நகரமாகும். இந்நகரம் மேற்குத் தொடர்ச்சி மலையால் சூழப்பட்டுள்ளது. ஆண்டு முழுவதும் தண்ணீரைக் கொண்ட கட்டபிரபா நதி சுற்றியுள்ள கிராமங்களில் வாழும் உள்ளூர் மக்களுக்கு விவசாய மற்றும் குடிநீரின் முக்கிய ஆதாரமாக உள்ளது. இந்த நகரம் கர்நாடகாவின் வடமேற்கு பகுதிகளில் அமைந்துள்ள பெல்காம் மாவட்டத்தின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ளது. பெல்காம் மாவட்டத்தின் வடக்கு எல்லையில் மகாராட்டிரம் மாநிலமும், மேற்கு எல்லையில் கோவா மாநிலமும் அமைந்துள்ளன. இந்த நகரம் கர்நாடக தலைநகரான பெங்களூரிலிருந்து 540 கி.மீ தூரத்தில் அமைந்துள்ளது.

## காலநிலை
பெல்காம் மாவட்டத்தின் மத்திய பகுதியில் அமைந்துள்ள கோகக் நகரமானது பருவமழை தவிர்த்து ஆண்டு முழுவதும் மிதமான வெப்ப காலநிலைக்கு நன்கு அறியப்பட்டதாகும். கோகாக் வடகிழக்கு மற்றும் தென்மேற்கு பருவமழைகளில் இருந்து மழையைப் பெறுகின்றது. திசம்பர், சனவரி மாதங்கள்  பொதுவாக ஆண்டின் ஏனைய மாதங்களுடன் ஒப்பிடும்போது குளிராக இருக்கும். குளிரான மாதமான சனவரி மாதத்தில் சராசரி குறைந்த வெப்பநிலை 15.2&nbsp;°C ஆகவும், வெப்பமான மாதமான ஏப்ரல் மாதத்தில் சராசரி அதிகபட்ச வெப்பநிலை 35.7. C ஆகவும் இருக்கும். குளிர்கால வெப்பநிலை அரிதாக 14&nbsp;°C (54&nbsp;°F) வெப்பநிலைக்கு கீழே குறைகிறது. மேலும் கோடை வெப்பநிலை எப்போதாவது 34-35 C ஐ விட அதிகமாக இருக்கும்.

## புள்ளிவிபரங்கள்
2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி கோககின் மக்கட் தொகை 135,166 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் ஆண்கள் 51% வீதமும், பெண்கள் 49% வீதமும் உள்ளனர். மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 67% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும்.

கன்னடம் இப்பகுதியின் பொதுவான மொழியாகும். இருப்பினும் இந்தி , மராத்தி மற்றும் உருது போன்ற பிற மொழிகளும் பேசப்படுகின்றன.

கோகாக்கில் பெரும்பான்மையான மக்கள் இந்து மதத்தைப் பின்பற்றுகிறார்கள். பெல்காம் மாவட்டத்தில் இந்துக்கள் 84.59% வீதமும், முஸ்லிம்கள் 10.4% வீதமும், சமணர்கள் 4.1% வீதமும், கிறிஸ்தவர்கள் 0.42%  வீதமும் காணப்படுகின்றனர். மேலும் சீக்கியர்களும், பௌத்தர்களும் பிற மக்களும் வசிக்கின்றனர்.

## சான்றுகள்


பகுப்பு:கருநாடக மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
பகுப்பு:பெளகாவி மாவட்டம்
உலோக ஹேலைட்டு விளக்கு

thumb|'''மெட்டல் ஹலைடு விளக்கு (Metal Halide Bulb)'''
உலோக ஹேலைட்டு விளக்கு அல்லது மெட்டல் ஹலைடு விளக்குகள் இது ஒரு HID (High Intensity Discharge-உயர் மின் உமிழ்வு), அதாவது ஆவியாக்கப்பட்ட பாதரசம் மற்றும் உலோக ஹலைடுகளின் வாயு கலவையைக்  கொண்டுள்ள ஓர் உமிழ்வுக்குழாயில் ஏற்படும் மின்சார பொறி மூலம் ஒளியை உற்பத்தி செய்கிறது. இங்கு பயன்படுத்தப்படும் மிகவும் பொதுவான உலோக ஹலைடு கலவை சோடியம் அயோடைடு ஆகும். 

உமிழ்வுக்குழாய் அதன் இயங்கு வெப்ப நிலையை அடைந்ததும், சோடியம் அயோடினில் இருந்து பிரியும் போது உண்டாகும் அயனாக்கத்திலிருந்து வெளிப்படும் நிறமாலையினால் வெளிச்சம் உண்டாகும். இதன் விளைவாக, மெட்டல் ஹலைடு விளக்குகள் ஒரு வாட்டிற்கு சுமார் 75–100 lumens வரை அதிக ஒளிரும் செயல்திறனைக் கொண்டுள்ளன.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:உலோக ஆலைடுகள்
பகுப்பு:விளக்குகள்
ஜஸ்பூர்

**ஜஸ்பூர்** இந்தியாவின் உத்தராகண்டம் மாநிலத்தின் உதம் சிங் நகர் மாவட்டத்தில் வளர்ந்து வரும் நகரம் மற்றும் நகராட்சி வாரியம் ஆகும்.

## புவியியல்
ஜஸ்பூர் 29.28 ° வடக்கு 78.82 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 320 மீட்டர் (1050 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்த சிறிய நகரமானது ராம்நகர் கார்பெட் தேசிய பூங்காவிலிருந்து 45 கி.மீ தொலைவிலும்,  புதுதில்லியில் இருந்து 210 கி.மீ தொலைவிலும், நைனிடாலில் இருந்து 110 கி.மீ. தூரத்திலும் அமைந்துள்ளது. இது உத்தரகண்ட் மாநிலத்தின் எல்லை நகரமாகும்.

## புள்ளிவிபரங்கள்
2001 ஆம் ஆண்டு இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி  ஜஸ்பூரின் மக்கட் தொகை 39,048 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் 53% வீதமானோர் ஆண்களும், 47% வீதமானோர் பெண்களுமாக காணப்பட்டனர். ஜஸ்பூர் மக்களின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 60% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு  67% வீதமாகவும், பெண்களின் கல்வியறிவு 52% வீதமாகவும் இருந்தது.

ஜஸ்பூர் மக்கட் தொகையில் 17% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள். இப்பகுதியின் பொதுவான மொழி இந்தி ஆகும். ஆனால் சிலர் பஞ்சாபி மொழி,  உருது மொழி மற்றும் ஆங்கிலத்தையும் புரிந்து கொள்கிறார்கள்.

## கலாச்சாரம்
மக்கட் தொகையில் பெரும்பான்மையானவர்கள் இந்துக்கள் ஆவார்கள். சீக்கியர்கள், முஸ்லிம்கள் சிறுபான்மையினர் ஆவார்கள். இந்த நகரம் மத நல்லிணக்கத்திற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு ஆகும். இந்த நகரில் ஒருபோதும் இனவாத மோதல்கள் நடந்ததில்லை. மக்கள் அனைவரும் பிற மதத்தவர்களின் பண்டிகைகளில் பங்கேற்கிறார்கள். இப்தார் விருந்துக்கு இந்துக்கள் அழைக்கப்படுகின்றனர். முஸ்லிம்கள் இந்து பண்டிகையான ஹோலியில் பங்கேற்கிறார்கள். அனைத்து மக்களும் பௌத்த பண்டிகைகளுக்கும் அழைக்கப்படுகின்றனர்.

## பொருளாதாரம்
ஜஸ்பூர் நகரம் இந்தியாவின் மர நகரம் என்றும் அழைக்கப்படுகின்றது. இந் நகரத்தில் பாரம்பரியமான மரத் தொழிலும், வேளாண்மைத் தொழில்களும் நடைப்பெறுகின்றன. நகரத்தின் பொருளாதாரம் முக்கியமாக விவசாயத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்தாலும், நகரத்தில் பலர் சுயதொழில்களையும், வர்த்தக நிலையகங்களையும்  நடத்துகிறார்கள். நகருக்கு அருகில் உள்ள நந்தேஹியில் ஒரு சர்க்கரை ஆலை அமைந்துள்ளது. மேலும் நகரின் அருகே பல அரிசி மற்றும் காகித ஆலைகள் உள்ளன. நகரத்தில் ஏராளமான மருத்துவமனைகள் காணப்படுகின்றன. , துணிமணிகள் மற்றும் ஆடைகள், புத்தகக் கடைகள், நகைக்கடைகள், மிட்டாய் பொருட்கள், இரும்புக் கடைகள், நிறப்பூச்சு கடைகள், இனிப்பு கடைகள் மற்றும் உணவகங்கள் போன்ற பல வணிகங்கள் நகரத்தில் நடைப்பெறுகின்றன. இந்த நகரத்தில் சிறந்த விருந்து மண்டபங்கள் கட்டப்பட்டுள்ளன.

## போக்குவரத்து
இது மாநிலங்கள் மற்றும் பிராந்தியத்தின் அனைத்து முக்கிய நகரங்களுடனும் நன்கு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. என்.எச் -74 சாலை உத்திரஞ்சலில் உள்ள ஹரித்வாரை பிலிபிட் வழியாக உத்தரபிரதேசத்தின் பரேலியுடன் இணைக்கிறது. என்.எச் 74 சாலையின் மொத்த நீளம் 333 கி.மீ ஆகும். இது ஜஸ்பூரை ஹல்ட்வானி, காசிப்பூர், கடர்பூர், ருத்ராபூர், கிச்சா, ராம்நகர், ஹரித்வார் மற்றும் டெஹ்ராடூன் போன்ற முக்கிய நகரங்களுடன் இணைக்கிறது. நகரத்திற்கு உரிய உள்ளூர் பேருந்து நிலையம் உள்ளது. அரசாங்க பேருந்து நிலையம் நகரின் புறநகரில் அமைந்துள்ளது. காசிப்பூர் நகரை ஜஸ்பூரின் வழியாக தம்பூருடன் இணைக்கும் ரயில்வே திட்டம் விரைவில் தொடங்க உத்தேசிக்கப்பட்டுள்ளது.

## சான்றுகள்


பகுப்பு:உத்தராகண்ட மாநில ஊர்களும் நகரங்களும்
எட்வின் தும்பூ

**எட்வின் நாடசன் தம்பூ** (Edwin Nadason Thumboo) (பிறப்பு: நவம்பர் 22, 1933) ஒரு சிங்கப்பூர் கவிஞரும் கல்வியாளருமான இவர் சிங்கப்பூரில் ஆங்கில இலக்கியத்தின் முன்னோடிகளில் ஒருவராகக் கருதப்படுகிறார்.

தும்பூ 1956 ஆம் ஆண்டில் மலாயா பல்கலைக்கழகத்தில் ஆங்கிலத்தில் பட்டம் பெற்றார். அவர் பல்கலைக்கழகத்தில் ஒரு பதவிக்கு விண்ணப்பித்த போதிலும், சில உள்ளூர்வாசிகள் அந்த நேரத்தில் கல்விப் பதவிகளை வகித்ததால் அவர் நிராகரிக்கப்பட்டார். எனவே, அவர் இறுதியாக பல்கலைக்கழகத்தில் சேருவதற்கு முன்பு சுமார் ஒன்பது ஆண்டுகள் குடிமைப் பணிகளில் பணியாற்றினார், பின்னர், 1966 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் சுதந்திரத்தைத் தொடர்ந்து பல்கலைக் கழகத்தில் சேர்ந்தார். அந்நேரத்தில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தின் பெயர் மாற்றப்பட்டது,ம் என்று பெயர் மாற்றினார். அவர் 1970 ஆம் ஆண்டில் பல்கலைக்கழகத்தால் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். தும்பூ ஆங்கில மொழி மற்றும் இலக்கியத் துறையில் முழு பேராசிரியர் பதவிக்கு உயர்ந்தார். 1977முதல் 1993 ஆம் ஆண்டு வரை உள்ள காலகட்டத்தில் இத்துறையின் தலைவராகப் பணிபுரிந்தார். 1980 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகம் மற்றும் நன்யாங் பல்கலைக்கழகம் ஆகியவை இணைக்கப்பட்டு சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக்கழகத்தை (என்யூஎஸ்) உருவாக்கிய பின்னர், 1980ஆம் ஆண்டு முதல் 1991ஆம் ஆண்டு வரை கலை மற்றும் சமூக அறிவியல் பீடத்தின் தலைவராக இருந்தார். சிங்கப்பூர் தேசிய பல்கலைக் கழகத்தின் கலை மற்றும் சமூக அறிவியல் பீடத்தின் நீண்டகால தலைவராக இருந்துள்ளார் . தும்பூ 1993 முதல் 2005 வரை பல்கலைக்கழக கலை மையத்தின் முதல் தலைவராகவும் இயக்குநராகவும் இருந்தார். மேலும் 1997 செப்டம்பரில் முழுநேர கற்பித்தலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றதிலிருந்து அவர் வகித்த பதவியான ஓய்வு பெற்ற பேராசிரியராக பல்கலைக்கழகத்துடன் தொடர்ந்து தொடர்பு கொண்டுள்ளார்,

தும்பூவின் கவிதைகள் புராணம் மற்றும் வரலாற்றால் ஈர்க்கப்பட்டிருக்கிறது, மேலும் அவர் பெரும்பாலும் சிங்கப்பூரின் அதிகாரப்பூர்வமற்ற கவிஞர் பரிசு பெற்றவர் என்று அழைக்கப்படுகிறார், ஏனெனில் அவருடைய கவிதைகள் தேசியக் கருப்பொருள்களைக் கொண்டவையாக இருந்தன. உள்ளூர் ஆங்கில இலக்கியத்தின் முன்னோடியாக இருந்த அவர், சிங்கப்பூர் மற்றும் மலேசியாவிலிருந்து வந்த ஆங்கிலக் கவிதை மற்றும் புனைகதைகளின் முதல் தொகுப்புகளைத் தொகுத்துத் திருத்தியுள்ளார். அவரது சொந்த கவிதைத் தொகுப்புகளில் *ரிப் ஆஃப் எர்த்* (1956), *யுலிஸஸ் பை தி மெர்லியன்* (1979) மற்றும் *ஒரு மூன்றாம் வரைபடம்* (1993) ஆகியவை அடங்கும். ஏறக்குறைய 50 கவிதைகளை உள்ளடக்கிய அவரது சமீபத்திய புராணக்கதை *ஸ்டில் டிராவலிங்* 2008 ஆம் ஆண்டில் வெளியிடப்பட்டது. 1978, 1980 மற்றும் 1994 ஆம் ஆண்டுகளில் தம்பூ மூன்று முறை கவிதைக்கான தேசிய புத்தக மேம்பாட்டு கவுன்சிலின் சிங்கப்பூர் புத்தக விருதுகளை வென்றுள்ளார். தென்கிழக்காசிய நாடுகளின் எழுத்தாளர்களுக்கான தொடக்க விருது (1979), இலக்கியத்திற்கான முதல் கலாச்சார மெடாலியன் (1979), தென்கிழக்கு ஆசிய நாடுகளின் சங்கத்தின் (ஆசியான்) கலாச்சார மற்றும் தொடர்பு விருது (இலக்கியம்) (1987) மற்றும் ராஜா ராவ் விருது (2002) ) ஆகியவையும் அவர் பெற்ற விருதுகளாகும். 1981 ஆம் ஆண்டில் *பிந்தாங் பக்தி மஸ்யாரகத்* (பொது சேவை நட்சத்திரம்) விருது,  2006 இல் *பிங்காட் ஜாசா ஜெமிலாங்* (சிறப்பான சேவை பதக்கம்) ஆகியவையும் இவருக்கு வழங்கப்பட்டது.  சிங்கப்பூருக்கான முதல் தேசிய கவிதை விழா 2015 ஆம் ஆண்டில் இவரது கருத்தில் உதித்ததாகும்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:1933 பிறப்புகள்
பகுப்பு:சிங்கப்பூர் எழுத்தாளர்கள்
குர்ரம் சகர்

**கோற்றாம்சார்** **(**Khorramshahr , பிற பெயர்கள்: *Khurramshahr*, :அரபி - المحمرة *al-Muḥammarah*)   என்பது  கோற்றாம்சார் மண்டலத்தின் தலைநகரம் ஆகும் . 2006  ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட, மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, 26,383 குடும்பங்களில், 123,866 நபர்கள் வாழ்ந்தனர். கோற்றாம்சார் நகரமானாது, உள்நாட்டு துறைமுக நகரமாகும். அபாடானின் வடக்கு திசையில் சுமார்   தொலைவில் அமைந்துள்ளது.  அர்வன்டு ரூடு நீர்வழிப்பாதையின் வலது கரை வரையில் இந்த நகரம் நீண்டு, கருண் ஆற்றுடன் இணைகிறது.  மொகெசென் ரஸ்தானி (பிறப்பு1958),  நிழற்படக் கலைஞர் இந்நகரைச் சார்ந்த குறிப்பிடத்தக்கவரில் ஒருவராவார்.

## மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு  மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, ஒட்டுமொத்த ஈரான் நகரங்களின் மக்கள் தொகை அடர்வில், இந்த நகரம் 75 வது இடத்தினைப் பெறுகிறது. பொதுவாக ஈரான் நாட்டில் நகரங்களில் மக்கள் குடியேற்றம், இருபதாம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இருந்து, வேகமாக அதிகரித்து வருகின்றது என ஐக்கிய நாட்டு ஆய்வுகள் கூறுகின்றன.
 இந்த நாட்டில், ஒவ்வொரு  ஐந்து ஆண்டுகளுக்கும் ஒரு முறை மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பு எடுக்கப்படுகின்றது. இந்த நகரத்தில், பல்வேறு மொழியிலானப் பாரம்பரியக் குடும்பங்கள் வாழ்ந்தாலும், பெரும்பான்மையான ஈரானியக் குடும்பங்களில் பிறந்தவர்கள், பல்வேறு சமூக சீரமைப்புடன் தொடர்புடையவர்களாக இருந்தாலும், எந்த வகையான உறவுகளை விடவும், தமது குடும்ப வழித்தோன்றல்களுக்கு, அதிக முக்கியத்துவத்தைக் கொடுக்கின்றனர். இதனால் அவர்கள் அருகருகே வாழ்ந்தாலும், தொலைவில் வாழ்ந்தாலும், சிறிய, பெரிய குடும்பங்களுக்கு இடையை நிலவும், குடும்ப உறவுப் பிணைப்புகள், அனைத்தும் உறுதியுடன் இருக்கின்றன. மேலும், அவரவர் நடத்தும் தொழில்களிலும், குடும்ப உறுப்பினர்கள் பின்னிப்பிணைந்து இயங்கி, சமூகத்திலும், செய்யும் தொழிலும், நன்மதிப்பைப் பெற்று திகழ்கின்றனர். 2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 133,097 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின்  மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 129,418 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +2.84% அதிகரித்துள்ளது.

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்
* Chisholm, Hugh, ed. (1911). "Muhamrah" . Encyclopædia Britannica. 18 (11th ed.). Cambridge University Press. p. 956.

பகுப்பு:Coordinates on Wikidata
பகுப்பு:அரபு மொழி வார்த்தைகளைக் கொண்ட கட்டுரைகள்
பகுப்பு:ஈரானின் நகரங்கள்
எய்ன்ரிச் ஓட்டோ வீய்லேன்டு

**எய்ன்ரிச் ஓட்டோ வீய்லேன்டு** (*Heinrich Otto Wieland*) (4 சூன் 1877 – 5 ஆகத்து 1957) ஒரு செருமானிய வேதியியலாளர் ஆவார். இவர் பித்த அமிலங்கள் தொடர்பான இவரது ஆய்வுகளுக்காக 1927 ஆம் ஆண்டிற்கான வேதியியலுக்கான நோபல் பரிசினைப் பெற்றவர் ஆவார்.

இவர் முனிச், பெர்லின் மற்றும் ஸ்டட்கார்ட் பல்கலைக்கழகங்களில் படித்தார். பின்னர் முனிச்சில் உள்ள பேயர் ஆய்வகத்திற்குத் திரும்பினார், அங்கு அவர் 1901 இல் ஜோகன்னஸ் தியேலின் கீழ் முனைவர் பட்டம் பெற்றார். இதன் பின்னர் தொடர்ந்து கற்பித்தலில் ஈடுபடவும், ஆய்வுகளில் ஈடுபடவும் முனிச்சிலேயே தங்கினார். 1925 ஆம் ஆண்டில் முனிச் பல்கலைக்கழகத்தில் பேராசிரியர் பணியில் அமர்ந்தார். இந்தப் பதவியில் 1950 ஆம் ஆண்டு தனது பணி ஓய்வு பெறும் வரை இதே பணியில் தொடர்ந்தார். கரிம சேர்மங்களில் உள்ள நைட்ரஜனின் பல்வேறு வடிவங்களைக் கண்டறிந்து வேறுபடுத்தி அறிவது தொடர்பான தனது கண்டுபிடிப்புகளுடன் (1911) வீய்லேன்டு மூலக்கூறுகளின் கட்டமைப்பு கரிம வேதியியலில் முக்கியமான பங்களிப்புகளைச் செய்தார். இதைத் தொடர்ந்த ஆண்டுகளில் கல்லீரலால் உற்பத்தி செய்யப்படும் பித்த அமிலங்கள் குறித்த ஆராய்ச்சியைத் தொடங்கினார். அவர் தனிமைப்படுத்திய மூன்று அமிலங்கள் கொழுப்பு தொடர்பான ஒத்த கட்டமைப்பின் ஸ்டீராய்டுகள் என்பதை அவர் கண்டறிந்தார். பல பதின்ம ஆண்டு காலமாக வீய்லேண்டின் கவனம் கரிம நைட்ரஜன் சேர்மங்களைச் சூழந்தே இருந்தது. ஆல்கீன்கள் மற்றும் அரோமேடிக் சேர்மங்களுடன் நைட்ரஜன் ஆக்சைடுகளின் வினை, பியூரோக்சேன்களின் தெளிவுபடுத்தல் மற்றும் ஃபுல்மினிக் அமிலம் மற்றும் அதன் பலபடியாக்கல் ஆகியவற்றுக்கான மரபு சார் பரிசோதனைகள் பற்றிய இவரது சிறந்த ஆய்வுகள் உதாரணங்களாகத் தேர்ந்தெடுக்கப்படலாம்.
## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்
* 
* including the Nobel Lecture, December 12, 1928 *The Chemistry of the Bile Acids*
*

பகுப்பு:வேதியியலாளர்கள்
பகுப்பு:நோபல் பரிசு பெற்ற செருமானியர்கள்
பகுப்பு:1877 பிறப்புகள்
பகுப்பு:1957 இறப்புகள்
ரைரங்பூர்

**ரைரங்பூர்** என்பது இந்தியாவின் ஒடிசா மாநிலத்தின் உள்ள மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்தின் ஒரு நகரம் மற்றும் நகராட்சி ஆகும். இது மாநில தலைநகர் புவனேசுவரத்தில் இருந்து சுமார் 287 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், பாரிபாடா மாவட்ட தலைமையகத்திலிருந்து 82 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும், ஜம்சேத்பூரில் இருந்து 73 கிலோமீட்டர் தொலைவிலும் அமைந்துள்ளது. கட்காய் (சுலைபத்) அணை மற்றும் சிமிலிபால் உயிர்க்கோளக் காப்பகம் ஆகியவை நகரிற்கு அருகில் காணப்படும் இடங்களாகும். இவ்விடங்கள் பல வெளிநாட்டு சுற்றுலாப் பயணிகளை ஈர்க்கிறது. ரைரங்பூர் ஒடிசாவின் குறிப்பிடத்தக்க சுரங்கப் பகுதியாகும். இங்கு கோருமாஹிசானி, படம்பஹார், சுலைபட் சுரங்கங்கள் இரும்புத் தாதுக்களைக் கொண்டுள்ளன.

## புவியியல்
ரைரங்க்பூர் 22.27 ° வடக்கு 86.17 ° கிழக்கு என்ற புவியியல் இருப்பிடத்தில் அமைந்துள்ளது. இது சராசரியாக 248 மீ (814 அடி) உயரத்தைக் கொண்டுள்ளது.

## வரலாறு
ரைரங்க்பூர்  பாமங்காட்டி மன்னர் மாதப்தாஸ் நரேந்திர மொஹாபத்ரா என்பவரால் நிறுவப்பட்டது. 1878 ஆம் ஆண்டில் பாமங்காட்டி மன்னர் கிருஷ்ணா சந்திர பஞ்ச்தியோவின் ஆட்சியில் இருந்த மயூர்பஞ்ச் மாவட்டத்துடன் இணைக்கப்பட்டது. பின்னர் 1918 ஆம் ஆண்டில் ரைரங்பூர் அதிகாரப்பூர்வமாக ரைரங்க்பூர் கார் எனப் பெயரிடப்பட்டது.

1960 ஆம் ஆண்டு ஏப்ரல் 24 அன்று 15 வார்டுகளுடன் ரைரங்க்பூர் கவுன்சில் (என்ஏசி) உருவாக்கப்பட்டது.

மேலும் 2014 ஆம் ஆண்டு மே 1 அன்று ஒடிசா அரசாங்கத்தால் ரைரங்பூர் நகராட்சி உருவாக்கப்பட்டது.

## புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டின் இந்திய மக்கட் தொகை கணக்கெடுப்பின் படி   ரைரங்க்பூரில் 47,294 மக்கள் வசிக்கின்றனர். மொத்த சனத்தொகையில் ஆண்கள் 52% வீதமாகவும், பெண்கள் 48% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றனர். ரைரங்க்பூரின் சராசரி கல்வியறிவு விகிதம் 72% ஆகும். இது தேசிய சராசரியான 59.5% ஐ விட அதிகமாகும். ஆண்களின் கல்வியறிவு 79% வீதமாகவும், மற்றும் பெண்களின் கல்வியறிவு 65% வீதமாகவும் காணப்படுகின்றது. ரைரங்பூரின் மக்கட் தொகையில் 12% வீதமானோர் 6 வயதுக்குட்பட்டவர்கள் ஆவார்கள்.

## பொருளாதாரம்
ஜார்கண்டில் உள்ள ஜாம்ஷெட்பூர் (டாடானகர்), மேற்கு வங்காளத்தின் துர்காபூர்,  கோருமஹிஷானி, பதம்பஹார் மற்றும் சுலைபாட்டில் உள்ள இரும்பு தாது சுரங்கங்களுக்கு இடையிலான தொடர்பு மையமாக ரைரங்க்பூர் செயற்படுகின்றது. இரும்பு தாது கனிமங்கள் நிறைந்த மலைகளால் ரைரங்க்பூர் சூழப்பட்டுள்ளது. ஆசியாவின் முதல் இரும்புத் தாது சுரங்கங்களான கோருமாஹிசானி, சுலைபட் மற்றும் பதம்பஹார் (டாடா ஸ்டீலின் தாய் சுரங்கங்கள்) இங்கு உள்ளன. பெரோவனேடியம் ஆலை அமைப்பதற்கான முதல் சோதனை சுதந்திரத்திற்கு முந்தைய நாட்களில் மயூர்பஞ்சு மகாராஜாவால் செய்யப்பட்டது. தற்போது தினமும் ஆயிரக்கணக்கான தொன் இரும்பு தாது மாநிலத்திற்கு வெளியே ஏற்றுமதி செய்யப்படுகிறது.

பெரும்பான்மையான மக்கள் நெற்பயிர்ச் செய்கையை சார்ந்துள்ளனர். வேளாண்மை அவர்களின் முக்கிய ஆதாரமாக அல்லது மாற்று வருமான ஆதாரமாக காணப்படுகின்றது. கராக்காய் (சுலைபட்) அணை மற்றும் பாங்க்பாத் அணை ஆகியவை சாகுபடி செய்யும் சில நிலங்களுக்கு நீர்ப்பாசனத்திற்கு உதவுகின்றன. ரைரங்க்பூரில் பழமையான மற்றும் மிகப்பெரிய சால் எண்ணெய் பிரித்தெடுக்கும் ஆலை அமைந்துள்ளது. இது பல ஆண்டுகளாக மூடப்பட்டுள்ளது. சால் விதைகள் உள்ளூரில் காடுகளில் இருந்து சேகரிக்கப்படுகிறது.

## சான்றுகள்

## வெளி இணைப்புகள்
இணையத்தளத்தில் ரைரங்பூர்

பகுப்பு:மயூர்பஞ்சு மாவட்டம்
பந்தர் மாசகர்

**பான்டார்-இ மாக்சார்** ( Bandar-e Mahshahr, , பிற பெயர்கள்:  Bandar-e Māhshahr, Bandar-e Ma‘shūr, Bandar Mah-Shahr, Bandar Mah Sharh, Bandar-mashoor, Bandar-Mashour, Bandar Ma‘shūr, Bandar Mashur; ஒத்த பெயர்கள் : Bār Andāz, Māhshahr, Mah Shahr, and Mashur) என பலப்பெயர்களால் அழைக்கப்படும்  இந்த நகரமானது, மாக்சார் மண்டலத்தின் தலைநகரம் ஆகும்.

பான்டார்-இ மாக்சார் நகரம் என்பது தென்மேற்கு ஈரானில் உள்ள கூசித்தான் மாகாணத்தில் உள்ள ஒரு பழங்கால நகரமாகவும், ஒரு துறைமுகமாகவும் திகழ்கிறது. முதலில் *ரெய்ஷாஹர்* என்றும் பின்னர் *மச்சுலே* என்றும் அழைக்கப்பட்ட இந்த நகரமானது, பான்டார்-இ மாக்சார் என பலராலும் அழைக்கப்படுகிறது. இதன் பெயர் மீண்டும் 1965 இல் மாற்றப்பட்டது, இந்த முறை *பந்தர்-இ மஹ் ஷாஹர் என்று மாற்றப்பட்டது* . "பந்தர்-இ" என்றால் "துறைமுகம்" என்பது பொருளாகும். மஹ்-ஷாஹர் என்ற சொல் பாரசீக மொழியாகும். இதன் பொருள் "நிலவு நகரம்" என்பதாகும். அபாடன் நகரின் எரிவாயு , எண்ணெய் பொருட்களை இந்த துறைமுகத்தை நடுவமாகக் கொண்டே ஏற்றுமதி செய்வதால், இத்துறைமுகம் ஈரான் நாட்டின் முக்கியமான ஒன்றாகும். பெட்ஸோன் ( மஹ்ஷரில் சிறப்பு பொருளாதார மண்டலம் மாக்சார் நகரில் இரண்டு பல்கலைக்கழகங்கள் உள்ளன. மஹ்ஷர் இஸ்லாமிய ஆசாத் பல்கலைக்கழகம்,  அமீர்கபீர் தொழில்நுட்ப பல்கலைக்கழகம் என்று அழைக்கப்படும், அவை இரண்டும் மாக்சார் வளாகத்தில் அமைந்துள்ளன. இரு பல்கலைக்கழகங்களும் பொறியியல் பாடத்திட்டங்களில் கவனம் செலுத்துகின்றன.  குறிப்பாக பெட்ரோலியம் மற்றும் பெட்ரோ கெமிக்கல் பொறியியல் பாடத்திட்டங்களை சிறப்பாக நடத்தப் படுகின்றன. அதன் மக்களில் பெரும்பாலோர் பாரசீக மொழி பேசுபவர்கள். உள்ளூர் பெர்சியர்கள் பெரும்பாலும் பெபஹானி, கானாவதி மற்றும் பண்டாரி குடும்பங்களைச் சேர்ந்தவர்கள். ஒரு உள்ளூர் அரபு மொழி பேசும் சிறுபான்மையினரும் வாழ்கின்றனர். இந்த அரபு மொழியினர், ஈராக்கின் கபனுக்கு உரியவர்கள் எனத் தெரிய வருகிறது .

## மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு  மக்கள் தொகைக் கணக்கெடுப்பின்படி, ஒட்டுமொத்த ஈரான் நகரங்களின் மக்கள் தொகை அடர்வில், இந்த நகரம் 61 வது இடத்தினைப் பெறுகிறது. 2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 162,797 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின்  மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 153,778 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +5.86% அதிகரித்துள்ளது.

## காலநிலை
2015 ஆம் ஆண்டு மாலை 4.30 மணிக்கு இந்த நகர வானூர்தி நிலையத்தில் அளவிடப்பட்ட காற்றின் வெப்பநிலை  இருந்தது. பனிப்புள்ளி  இருந்தது. ஈரப்பதம் 49% ஆகும். ,  சற்று கீழேயுள்ள வெப்பநிலையைத் தான், அதிகபட்சமாக, மனிதர்கள் பொறுத்துக்கொள்ளக்கூடியதாகும்.  அதற்கு மேல் நீட்டிக்கப்பட்ட சூழ்நிலை வெளிப்பாடு மரணத்திற்கு வழிவகுக்கும்.  இந்நகரத்தில்  வெப்பக் குறியீடு இருந்தது.  இது உலகில் எங்கும் பதிவு செய்யப்படாத இரண்டாவது மிக உயர்ந்த வெப்பக் குறியீடாகும்.

## 2019 எரிபொருள் எதிர்ப்புகள்
2019 ஈரானிய எரிபொருள் ஆர்ப்பாட்டங்களில், பண்டார்-இ மஹ்ஷாரில் பாதுகாப்புப் படையினர் 14 ஆர்ப்பாட்டக்காரர்களைக் கொன்றதாக, பன்னாட்டு பொது மன்னிப்பு அமைப்பு உறுதிப்படுத்தியது, இது தெஹ்ரான் அல்லது ஷிராஸ் போன்ற பெரிய நகரங்களை விட மரண தண்டனை அதிகம் 

## மேற் கோள்கள்

பகுப்பு:Coordinates on Wikidata
பகுப்பு:ஈரானின் நகரங்கள்
யோஸ்கட் மாகாணம்

**யோஸ்கட் மாகாணம்** (*Yozgat Province*,     ) என்பது துருக்கியியில் உள்ள என்பத்தோரு மாகாணங்களில் ஒரு மாகாணம் ஆகும். இது மத்திய துருக்கியில் அமைந்து உள்ளது. அதன் அருகில் உள்ள மாகாணங்களாக வடமேற்கில் கோரம் மாகாணம், மேற்கில் கோர்கலே மாகாணம், தென்மேற்கில் கரேஹிர் மாகாணம், தெற்கே நெவஹிர் மாகாணம், தென்கிழக்கில் கெய்சேரி மாகாணம், கிழக்கில் சிவாஸ் மாகாணம், வடகிழக்கில் டோகாட் மாகாணம் மற்றும் வடக்கே அமஸ்யா மாகாணம் ஆகியவை சூழ்ந்து உள்ளன. இந்த மாகாணத்தின் தலைநகரமாக யோஸ்கட் நகரம் உள்ளது.

## மாவட்டங்கள்
யோஸ்கட் மாகாணமானது 14 மாவட்டங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளது.

## சொற்பிறப்பு
நகரின் அசல் பெயர் "போசோக்", என்பதாகும் பின்னர் இந்த பெயர் யோஸ்கட் மாகாணம் என மாற்றப்பட்டது. யோஸ்கட் என்ற பெயர் பயன்படுத்தப்பட்டாலும் இப்பகுதி "போசோக்" என்று குறிப்பிடப்பட்டது. "யோஸ்கட்" என்ற பெயர் எப்படி வந்தது என்ற பெயர் தோற்றம் குறித்த கருத்துகளானது சர்ச்சைக்குரியதாக உள்ளது. இது குறித்து வெவ்வேறு கருத்துகள் முன்வைக்கப்பட்டுள்ளன. ஒரு நம்பிக்கையின் படி, யோஸ்கட் தரையின் அடுக்குகள் அதாவது நகரத்தின் தரைப் பகுதியானது தொடர்ந்து உயர்ந்து கொண்டிருக்கின்றது. இதனால், முதலில் உயரமானது "நூறு மடங்கு" உயர்வு மற்றும் உயரம் பல மடங்கு என்று அழைக்கப்பட்டது. "யோஸ்கட்" என்ற பெயர் வைக்கப்பட்டது  குறித்து மக்கள் மத்தியியல் இருந்த முனுமுனுப்பு  மாறிவிட்டது.

## வரலாறு
யோஸ்காட் 5000 ஆண்டுகளின் வரலாற்றைக் கொண்டிருக்கலாம் எனப்படுகிறது. மாநிலத்தைச் சுற்றியுள்ள பகுதிகளுடன் யோஸ்கட் உள்ளிட்ன முதல் அரசியல் ஒன்றியத்தை இட்டைட்டுகள் பேரரசால் நிறுவப்பட்டது. இட்டைட்டு பேரரசானது, இன்றைய யோஸ்கட் பண்டைய நகரமான ஹட்டுசாவில் நிறுவப்பட்ட பேரரசின் எல்லைக்குள் அமைந்திருந்தது.

## நிலவியல்
இந்த மாகாணமானது மத்திய அனடோலியா பிராந்தியத்தில்  சிவப்பு ஆற்றின் பகுதியில்  போசோக்கின் பீடபூமியில் அமைந்துள்ளது. சாம்சூன்-அங்காரா-சிவாஸ் நெடுஞ்சாலை மற்றும் கெய்சேரி மற்றும் மெர்சின் நெடுஞ்சாலைகள் யோஸ்கட் வழியாக செல்கின்றன. துருக்கி நாட்டிலிருந்தும், ஐரோப்பிய நாடுகளிலிருந்தும் மத்திய கிழக்கு நாடுகள் வரை வர்த்தகம் செய்யப் பயன்படும் இந்த பாதையின் முக்கியத்துவமானது மேலும் மேலும் அதிகரித்துவருகிறது. வீழ்த்தப் பரப்பு 13,597 கி.மீ. ² அதேநேரம், உண்மையான பரப்பளவு 14,123 கி.மீ. ² ஆகும். இந்த மாகாணத்தைப் பொறுத்தவரை பொதுவாக அதிகமான மலைப்பிரதேசம் இல்லை.

## கல்வி
மாகாணத்தில், இளங்கலை பட்டப் படிப்பு வழங்கும் போசோக் பல்கலைக்கழகம் உள்ளது. இது தவிர, அனாடோலியன் ஆசிரியர் பயிற்சிப் பள்ளி, சுற்றுலா மற்றும் விருந்தோம்பல் மேலாண்மை மற்றும் அனடோலியன் உயர்நிலைப்பள்ளிகள், அறிவியல் உயர்நிலைப்பள்ளி மற்றும் யோஸ்கட் மாகாண யோஸ்கட் தொழிற்கல்வி உயர்நிலைப்பள்ளி ஆகிய கல்வி நிலையங்கள் உள்ளன.

## பொருளாதாரம்
இந்த மாகாணத்தில் உணவு பதப்படுத்துதல், ஆடை, உலோக உதிரிபாகங்கள் தயாரித்தல், செங்கற்கள் மற்றும் உடனடி கான்கிரீட் கலப்பு உற்பத்தி ஆகியவை இங்கு உள்ள முக்கிய தொழில்கள் ஆகும்.

## விவசாயம்
யோஸ்காட் மாகாணத்தின் பொருளாதாரமானது பெரும்பாலும் வேளாண்மையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. இங்கு விளைவிக்கப்படும் பொருட்களில் தானியங்கள் மற்றும் பருப்பு வகைகள் மிகுதியாக உள்ளன. அதே நேரத்தில் பாசன வசதிமிக்கப் பகுதிகளில் சர்க்கரைவள்ளிக் கிழங்கு, சூரியகாந்தி, உருளைக்கிழங்கு மற்றும் வெங்காயக்-குடும்ப பயிர்கள் விளைவிக்கப்படுகின்றன. பிராந்தியங்களுக்கிடையில் பழ உற்பத்தியில் கடேஹர் மாவட்டம் பெரும் முன்னேற்றம் காணும் என்று எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஆப்பிள் உற்பத்திக்கு தேவேசி வடிநிலமானது ஒரு சிறந்த பகுதியாக உள்ளது.

## குறிப்புகள்

## வெளி இணைப்புகள்

பகுப்பு:துருக்கியின் மாகாணங்கள்
யவத்மாள்

**யவத்மாள்** என்பது இந்தியாவின் மகாராட்டிர மாநிலத்தில் உள்ள ஒரு நகரமும் நகராட்சி மன்றமாகும் . இது யவத்மாள் மாவட்டத்தின் நிர்வாகத் தலைமையகம் ஆகும். யவத்மாள் நகரமானது அமராவதி மாவட்ட பிரதேச தலைமையகமான அமராவதியிலிருந்து 90 கி.மீ தூரத்தில் உள்ளது. மகாராட்டிர மாநில தலைநகரான மும்பையிலிருந்து 670 கி.மீ. (420 மைல்) தொலைவில் அமைந்துள்ளது. மராத்திய மொழியில் யவத் என்றால் மலை என்றும், மாள் என்றால் வரிசை எனவும் பொருள்படும். இந்த நகரம் நவராத்திரி பண்டிகைக் கொண்டாட்டத்திற்கு பிரபலமானது.  துர்கா மண்டபத்தின் அலங்காரங்களில் கல்கத்தாவிற்குப் பிறகு இரண்டாவது இடத்தை இந்நகர் பெறுகின்றது. யவத்மாள் நகரத்தின் துர்கா மண்டபத்தைக் காண நாடு முழுவதில் இருந்து மக்கள் வருகின்றார்கள்.

## புள்ளிவிபரங்கள்
2011 ஆம் ஆண்டின் இந்திய மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி , யவத்மாள் நகரின் மொத்த மக்கட் தொகை 116,551 ஆகும். மொத்த மக்கட் தொகையில் ஆண்கள் 58,549 பேரும், பெண்கள் 58,002 பேரும் உள்ளனர். ஆறு வயதுக்கு உட்பட்டோரின் எண்ணிக்கை 11,360 ஆகும். யவத்மாளின் மொத்த கல்வியறிவாளர்களின் எண்ணிக்கை 96,726 ஆகும். ஆண்களின் எழுத்தறிவு விகிதம் 82.9% ஆகவும், பெண்களின் எழுத்தறிவு விகிதம் 80.9% ஆகவும் காணப்படுகின்றது. பட்டியல் சாதி மற்றும் பட்டியல் பழங்குடியினரின் எண்ணிக்கை முறையே 19,816 மற்றும் 6,543 ஆகும். 2011 ஆம் ஆண்டில் யவத்மாளில் 26173 குடியிருப்புக்கள் காணப்பட்டன.

### மொழி
யவத்மாள் மாவட்டத்தின் முதன்மை மொழி மராத்திய மொழியாகும். மராத்தியின் வர்ஹாடி பேச்சுவழக்கு யவத்மாள் மக்களால் அதிகம் பேசப்படுகிறது. இருப்பினும் மாவட்டத்தில் ஏராளமான பட்டியல் மற்றும் நாடோடிப் பழங்குடியினர் இருப்பதால் கோர்மதி அல்லது பஞ்சாரி , கோண்டி ஆகிய மொழிகளும், உருது , தெலுங்கு மற்றும் கோலாமி போன்ற பிற மொழிகளும் மாவட்டத்தின் சில பகுதிகளில் பேசப்படுகின்றன.

## காலநிலை
இந்த நகரம் கோப்பன்-கீகர் காலநிலை வகைப்பாட்டிற்கு அமைவாக  வெப்பமண்டல காலநிலையைக் கொண்டுள்ளது. சராசரி ஆண்டு வெப்பநிலை 26.8 செல்சியஸ் ஆகும். யவத்மாளின் சராசரி ஆண்டு மழைவீழ்ச்சி  946 மி.மீ. ஆகும்.

## யவத்மாள் நகராட்சி மன்றம்
யவத்மாள் நகராட்சி மன்றம் 1869 ஆம் ஆண்டில் அமைக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் விரைவில் கலைக்கப்பட்டது. இது மீண்டும் 1894 ஆம் ஆண்டில் நிறுவப்பட்டது. இது மாவட்டத்தின் பழமையான நகராட்சி மன்றமாகும். திரு. எலியட் முதல் நகராட்சித் தலைவராகவும், லெப்டினன்ட் டபிள்யூ. ஹெகே துணைத் தலைவராகவும் பதவி வகித்தனர். திரு. கோவிந்த் புனாஜி பாரி என்பவர் யவத்மாள் நகராட்சி மன்றத்தின் முதல் இந்தியத் தலைவராக இருந்தார். (02-ஜனவரி -1914 முதல் 31 மே 1932 வரை). நகராட்சி மன்றத்தின் தலைவர் பதவிக்கு நடத்தப்பட்ட முதல் தேர்தல்கள் 1934 டிசம்பர் 22 அன்று நடைபெற்றது. அதற்கு முன்னர் அது நியமிக்கப்பட்டது. 

## பொருளாதாரம்
பிரித்தானிய ஆட்சியின் போது, ​​யவத்மாள் நகரம்  மலைவாழிடமாக வகைப்படுத்தப்பட்டது . பருத்தி வித்து நீக்கல் மற்றும் அழுத்துதல் இரண்டும் யவத்மாளில் மேற்கொள்ளப்படுகின்றன. இந்த நகரம் மாவட்டத்தின் முக்கிய வர்த்தக மையமாகவும் திகழ்கின்றது. மேலும் இந்த நகரம் 29 மைல் (47 கி.மீ) தொலைவில் உள்ள தமன்கான் நிலையத்துடன் சாலை வழியாக இணைக்கப்பட்டுள்ளது. யவத்மாளில் உள்ள முக்கிய வணிக நிறுவனங்களில் ரேமண்ட்ஸ் தொழிற்சாலையும் அடங்கும். இத் தொழிற்சாலை காற்சட்டை சிறப்பு இழைகளை உற்பத்தி செய்கிறது. இந்த நகரில் பருத்தி மற்றும் ஜவுளித் தொழில்கள்  தொடர்பான நிறுவனங்கள் அமையப் பெற்றுள்ளன.

## சான்றுகள்

பகுப்பு:மகாராட்டிர மாநிலத்திலுள்ள ஊர்களும் நகரங்களும்
பகுப்பு:யவத்மாள் மாவட்டம்
பேபாகன்

**பேபாகன்** (Behbahan, , பிற பெயர்கள் :  Behbahān, Behbehān) என்ற இந்த நகரம், ஈரானின் கூசத்தான் மாகாணத்தின் பேபாகன் மாவட்டத்தின்  தலைநகரம் ஆகும். 1937 ஆம் ஆண்டு, இந்த நகராட்சி தோற்றுவிக்கப்பட்டது.

## தகவற்பெட்டி விவரம்
வலது|thumb|150x150px|ஈரானின் 31 மாகாணங்கள்
வலது|thumb|150x150px|கூசித்தான் மாவட்டங்கள்
ஆசியக் கண்டத்தின், மேற்குப் பகுதியில், பதினெட்டு மத்திய கிழக்கு நாடுகள்   பரப்பளவில் இரண்டாவது பெரிய நாடக இருக்கும் நாடானது, ஈரான் நிலப்பரப்பானது, பல்வேறு நில ஆட்சிக்குரிய அரசுப் பணிகளுக்காக, முப்பத்தொரு மாகாணங்களாக பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அதில் இருக்கும் ஒரு மாகாணத்தின் பெயர், கூசித்தான் மாகாணம் ஆகும். இம் மாகாணத்தில் மட்டும், 26 கவுன்டிகள்  என்று அழைக்கப்படும், தமிழகத்தின்  மாவட்டங்கள் போன்ற ஆட்சி அமைப்பு உள்ளன. இந்த இருபத்தியாறு மாவட்டங்களில் ஒன்றான, பேபாகன்  கவுன்டி / மாவட்டம் உள்ளது. இந்த மாவட்டத்தின் தலைநகரமாக, இந்த நகரம் செயற்படுகிறது.

## மக்கள் தொகை
2016 ஆம் ஆண்டு எடுக்கப்பட்ட தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, இந்த நகரத்தின் மக்கள் தொகை 122,604 நபர்களைக் கொண்டிருந்தது. இதற்கு ஐந்து ஆண்டுகளுக்கு முன் எடுக்கப்பட்ட, அரசின்  மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி, அதாவது 2011 ஆம் ஆண்டு, 107,412 நபர்கள், இந்நகரத்தில் வாழ்ந்திருந்தனர். தற்பொழுது உள்ள மக்கள் தொகை எண்ணிக்கையுடன் ஒப்பிடும்போது, இந்நகரத்தின் மக்கள்தொகை அடர்வு +14.14% அதிகரித்துள்ளது.

## காலநிலை
பேபாகனின் காலநிலையானது, கோப்பன் காலநிலை வகைப்பாட்டின் படி,  வெப்பமான அரை வறண்ட காலநிலை உள்ளது . இந்த நகரத்தின் காலநிலையானது ஆண்டு முழுவதும் ஒரே மாதிரியாகவே இருக்கும். அரிதாகவே மாறுபடும் தன்மைக் கொண்டதாகும். இந்நகரம் பெரும்பாலும் மிகவும் சூடான பகல்  நாட்களும், குளிர்ந்த இரவுகளுடனும், பாலைவனம் போன்ற சூழ்நிலை நிலவுகிறது. 

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்
* குவைத்தின் மராபி (பெபஹானி) குடும்பம் 
* பெபஹானி பேச்சுவழக்கு சுயவிவரம்

பகுப்பு:Coordinates on Wikidata
பகுப்பு:ஈரானின் நகரங்கள்
அலைன் வோங்

**அலைன் வோங்** **(Aline Wong)**என்பவர்,  சிங்கப்பூரைச் சார்ந்த ஒரு சமூகவியலாளர் மற்றும் முன்னாள் அரசியல்வாதி ஆவார். இவர், 1984 ம் ஆண்டு சிங்கப்பூரில், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண் நாடாளுமன்ற உறுப்பினர்களில் ஒருவராக இருந்தார். இவர் அரசியல் மற்றும் கல்வி ஆகிய இரண்டிலும் பணி செய்யும் வாய்ப்பினைப்  பெற்றார். 2001 ஆம் ஆண்டில், இவர் அரசியலில் இருந்து ஓய்வு பெற்றார். ஆனால் சமூகத்திலும் கல்வியிலும் தொடர்ந்து தீவிரமாக இருந்தார். மேலும், சிம் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிந்து, சிங்கப்பூரில் அதிபர் பதவியை வகித்த முதல் பெண்மணி என்ற பெருமையைப்   2015 ஆம் ஆண்டில் பெற்றார் .

## சுயசரிதை
அலைன் வோங், 1941ம் ஆண்டு, சீனாவிலுள்ள ஹாங்காங்கில் **கன் லாய் சுங்** என்னுமிடத்தில்   பிறந்தார்.

அலைன் வோங் இளமையில் சமூகவியலைத் தேர்ந்தெடுத்துப் படித்தார் மற்றும் சிங்கப்பூரில் குடும்பங்கள் மாறிக்கொண்டிருக்கும் விதம், கலாச்சாரம் மற்றும் பொருளாதாரத்தின் பல்வேறு துறைகளில் பெண்கள் எவ்வாறு ஈடுபடுகிறார்கள் என்பது தொடர்பான பிரச்சினைகளில் பணியாற்றினர்.

அலைன் வோங் 1971 இல் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் (என்.யு.எஸ்.) விரிவுரையாளராக தனது கல்வி வாழ்க்கையைத் தொடங்கினார். வோங் மற்றும் விவியென் வீ ஆகியோர் இணைந்து, 1987 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் பல்கலைக்கழகத்தில் முதல் பாலின ஆய்வு வகுப்பைத் தொடங்கினர். வோங் 2002 இல் ஜான் எஃப் கென்னடி அரசு பள்ளியில் சக ஊழியராக பணியாற்றினார். மேலும், 2005 முதல் சிம் பல்கலைக்கழகத்தின் (யுனிசிம்) கல்வி ஆலோசகராக பணியில் அமர்த்தப்பட்டார். 2015 ஆம் ஆண்டில், யுனிசிம் அதிபராக பெயரிடப்பட்ட முதல் பெண்மணியாகவும், சிங்கப்பூர் முழுவதும் ஒப்பிடுகையில் கல்வியில் முதல் பெண் அதிபராகவும் அறியப்படுகிறார்.

1984 ஆம் ஆண்டில், அலைன் வோங், டிக்ஸி டான் மற்றும் யூ-ஃபூ யீ ஷூன் ஆகியோர் சிங்கப்பூரின் நாடாளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட முதல் பெண்கள் என்ற பெருமையைப் பெற்றனர். வோங் மக்கள் நடவடிக்கைக் கட்சியின் (பிஏபி) உறுப்பினராக இருந்தார், மேலும் சாங்கட் ஒற்றை உறுப்பினர் தொகுதியை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தினார்.

1988ம் ஆண்டு முதல் 2001 வரை, இவர் டாம்பைன்ஸ் ஜி.ஆர்.சி. பாராளுமன்றத்தில், பெண்களின் வாழ்க்கையை பாதிக்கும் பிரச்சினைகளை முன்னெடுப்பதற்கும், பொது வாழ்க்கையில் பெண்களின் சமத்துவத்திற்காக வாதிடுவதற்கும் இவர் பணியாற்றினார். மக்கள் செயல் கட்சியின்  மகளிர் பிரிவு 2001 வரை அலைன் வோங்கால் நடத்தப்பட்டது. 1990 ஆம் ஆண்டில் வோங் சுகாதார அமைச்சராகப் பணியாற்றினார். ஐந்து ஆண்டுகளுக்குப் பிறகு மூத்த மாநில அமைச்சர் பதவிக்கு உயர்ந்தார், அங்கு இவர் கல்வித் துறையில் கவனம் செலுத்தினார். 2001ம் ஆண்டு வரை, இவர் அரசியலில் பணியாற்றி பின்னர் ஓய்வு பெற்றார்.

மேலும், இவர் 2003 மற்றும் 2007ம் ஆண்டுகளுக்கு இடையில் வீட்டுவசதி மற்றும் மேம்பாட்டு வாரியத்தில் (எச்.டி.பி.) தலைவராகப் பணியாற்றினார். 2010 ஆம் ஆண்டில் குழந்தைகளில் பெண்களின் உரிமைகளை மேம்படுத்துதல் மற்றும் பாதுகாத்தல் (ஏ.சி.டபிள்யூ.சி) தொடர்பான ஆசியான் ஆணையத்திற்கு சிங்கப்பூரிலிருந்து பெண்கள் உரிமை பிரதிநிதியாக அலைன் வோங் அனுப்பப்பட்டார்.

2014 ஆம் ஆண்டில் சிங்கப்பூர் மகளிர் மண்டபத்தில் அலைன் வோங் சேர்க்கப்பட்டார்.

## குறிப்புகள்

## வெளி இணைப்புகள்
*அலைன் வோங்கின் சொற்பொழிவு (2000)

பகுப்பு:வாழும் மக்கள்
பகுப்பு:ஹொங்கொங் நபர்கள்
பகுப்பு:1941 பிறப்புகள்