அலங்கார சாஸ்திரம்

அலங்கார சாஸ்திரம் என்பது இலக்கிய அமைப்பு மற்றும் அலங்கார முறைகளின் கோட்பாடுகள் மற்றும் நுட்பங்களைப் பற்றிய பாரம்பரிய இந்திய அழகியல் அறிவியல் ஆகும். இது இந்திய இலக்கிய விமர்சனத்தின் ஒரு முக்கிய கூறாக இருந்து, இலக்கியப் படைப்புகளின் அழகையும் வெளிப்பாட்டுத் திறனையும் மேம்படுத்துவதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது.இலக்கியப் படைப்புகள் வாசகர்களுக்கு இனிமையாகவும் ரசிக்கத்தக்கதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற கருத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டு இது உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. உருவகம், உவமை, காட்சிப்படிமை போன்ற இலக்கிய உபாயங்களின் பயன்பாடு குறித்து வழிகாட்டுதல்களையும், சொற்கள் மற்றும் சொற்றொடர்களை ஒழுங்குபடுத்தி இனிமையான மற்றும் ஒத்திசைவான படைப்புகளை உருவாக்குவதற்கான விதிகளையும் வழங்குகிறது.இது மகாகாப்பியம், நாடகம் மற்றும் பாடல் கவிதை போன்ற பல்வேறு இலக்கிய வகைகளுக்கான செய்யுள் வெண்பா முறைகள் மற்றும் கட்டமைப்பு விதிகளையும் உள்ளடக்குகிறது. அலங்கார சாஸ்திரம் இந்திய இலக்கிய மரபின் முக்கிய அங்கமாகக் கருதப்படுகிறது; இன்றைய இந்திய இலக்கியத்திலும் கவிதையிலும் இது தொடர்ந்து ஆய்வு செய்யப்படுவதும் பயன்பாட்டில் இருப்பதும் குறிப்பிடத்தக்கது.சமஸ்கிருத மொழியும் அதனுடன் தொடர்புடைய இலக்கியமும் இந்திய சமயம் மற்றும் இந்திய பண்பாட்டின் அங்கமாய் விளங்குகின்றன. சமஸ்கிருத இலக்கியத்தின் ஆரம்பக் கால சான்றுகளிலேயே செம்மையான மொழிப்பயன்பாட்டின் கலை மிகுந்த மதிப்புடன் கருதப்பட்டதை காணலாம். ரிக்வேதத்தில் உள்ள பல பாடல்கள் உயர்ந்த தரமான கவிதைகளின் சிறந்த எடுத்துக்காட்டுகளாகப் பார்க்கப்படுகின்றன. பல்வேறு அலங்கார உபாயங்கள் இயல்பாகவும் ஓட்டமயமாகவும் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன; அவற்றில் முக்கியமானவை:

* உவமை – ஒப்புமை
* உருவகம் – மாற்றுப் பொருள் கூறல்
* அதிசயோக்தி – மிகைப்படுத்திக் கூறல்

இராமாயணம் மற்றும் மகாபாரதம் ஆகியவை வரலாறு, ஞானம் மற்றும் கற்பனை ஆகியவற்றை ஒருங்கிணைக்கும் மாபெரும் படைப்புகளாக மட்டுமல்லாமல், சிறந்த கவிதைத் திறனையும் வெளிப்படுத்துகின்றன. அலங்கார சாஸ்திரம் தனித்த மற்றும் சுயாதீன ஆய்வுத்துறையாக முறையாக உருவாகியது பண்டைய காலத்தில் இல்லை. இந்தத் துறையின் ஆரம்ப கட்டமைப்பு பரத முனிவர் எழுதிய நாட்ய சாஸ்திரத்துடன் தொடர்புடையதாகக் கருதப்படுகிறது; இது கி.மு. 200 முதல் கி.பி. 400 காலப்பகுதிக்குள் உருவானதாகும். இது முக்கியமாக நாடகத்தை மையமாகக் கொண்டிருந்தாலும், கவிதையை அறிவியல் நோக்கில் ஆய்வு செய்யும் அடித்தளத்தை அமைத்தது.பல கவிஞர்கள் உயர்தரமான படைப்புகளை உருவாக்கி இலக்கிய மரபை செழுமைப்படுத்தியுள்ளனர். அவற்றில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள்:

* பாமஹர் மற்றும் டண்டின் (கி.பி. 6ஆம் நூற்றாண்டு)
* வாமனர் மற்றும் உட்பட்டர் (கி.பி. 8ஆம் நூற்றாண்டு)
* ருத்ரடர் மற்றும் ஆனந்தவர்தனர் (கி.பி. 9ஆம் நூற்றாண்டு)
* அபிநவகுப்தர், க்ஷேமேந்திரர் மற்றும் மம்மடர் (கி.பி. 11ஆம் நூற்றாண்டு)

## குறிப்பிடத்தக்க நூல்கள்
அலங்கார சாஸ்திரத்தின் முக்கிய நூல்களில் பரத முனிவரின் **நாட்யசாஸ்திரம்**, பாமஹரின் **காவ்யாலங்காரம்**, டண்டினின் **காவ்யாதர்ஷம்**, உட்பட்டரின் **காவ்யாலங்கார சங்க்ரஹம்**, ருத்ரடரின் **காவ்யாலங்காரம்**, ஆனந்தவர்தனரின் **த்வன்யாலோகம்** மற்றும் மம்மடரின் **காவ்யபிரகாசம்** ஆகியவை அடங்குகின்றன.இந்த நூல்கள் இலக்கிய அமைப்பு மற்றும் அலங்கார முறைகளின் கோட்பாடுகள் மற்றும் நுட்பங்களை விரிவாக விளக்குகின்றன. இந்திய அழகியல் மற்றும் இலக்கிய விமர்சனத்தைப் படிப்போருக்குப் பிரதான மேற்கோள்களாகவும் கருதப்படுகின்றன.மேலும், உருவகம், உவமை, காட்சிப்படிமை போன்ற இலக்கிய உபாயங்களின் பயன்பாடு, கட்டமைப்பு விதிகள் மற்றும் மொழிநடை வழிகாட்டுதல்கள் குறித்து ஆழ்ந்த புரிதலை இந்நூல்கள் வழங்குகின்றன. அலங்கார சாஸ்திரத் துறைக்கு மிக முக்கியமான பங்களிப்புகளாக இவை கருதப்படுகின்றன.

## மேற்கோள்கள்

## வெளி இணைப்புகள்

* Alaṅkāra-śāstra on Hindupedia
பகுப்பு:இலக்கியம்