பெற்றோர் மற்றும் மூத்த குடிமக்கள் பராமரிப்பு மற்றும் நலச் சட்டம் 2007

**பெற்றோர் மற்றும் மூத்த குடிமக்கள் பராமரிப்பு மற்றும் நலச் சட்டம், 2007** (*Maintenance and Welfare of Parents and Senior Citizens Act, 2007*) என்பது இந்திய அரசின் சமூக நீதி மற்றும் அதிகாரமளித்தல் அமைச்சகத்தால்  கொண்டுவரப்பட்ட ஒரு சட்டமாகும். இது பெற்றோர் மற்றும் மூத்த குடிமக்களின் பராமரிப்புக்கும், நலனுக்காகும் ஒரு பயனுள்ள ஏற்பாடாகும். இது பிள்ளைகளும், வாரிசுகளும் அவர்களின் பெற்றோருக்கு மாதாந்திர உதவித்தொகை மூலம் பராமரிப்பதை சட்டப்பூர்வ கடமை ஆக்குகிறது. இது முதியவர்களின் வாழ்கையையும், சொத்துக்களையும் பாதுகாப்பதற்கான எளிய, விரைவான,  மலிவான வழியை உறுதிப்படுத்துகிறது. இந்திய நாடாளுமன்றத்தால் நிறைவேற்றப்பட்ட பிறகு, இச்சட்டத்திற்கு 2007 திசம்பர் 29 அன்று குடியரசுத் தலைவர் ஒப்புதல் வழங்கினார். 

இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் முதல் வழக்கு, தூத்துக்குடியைச் சேர்ந்த சிலுவை (வயது 84) மற்றும் அவரது மனைவி அருளம்மாள் (வயது 80) ஆகியோர் தங்கள் மகனும் மருமகளும் தங்களின் இரண்டு வீடுகளையும், தங்க நகைகளையும் எடுத்துக் கொண்டு தங்களை அலட்சியப்படுத்துவதாக 2011 நவம்பரில்ல் தாக்கல் செய்தனர். 

## சட்டத்தின் நோக்கம்
இந்தச் சட்டம் பெற்றோர் மற்றும் மூத்த குடிமக்கள் தங்களுக்கு மாதாந்திர பராமரிப்பு தொகை கோருவதற்கான எளிய மற்றும் விரைவான வழியைக் காட்டுகிறது. இந்தச் சட்டம் பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோர்/தாத்தா பாட்டிகளைப் பராமரிக்க வேண்டிய கடமைகளையும், மூத்த குடிமக்களின் உறவினர்கள் அவர்களைப் பராமரிக்க வேண்டிய கடமைகளையும் விதிக்கிறது. இந்தச் சட்டத்தின் முக்கியமான சிறப்பம்சமாக  மூத்த குடிமக்களின் வாழ்வையும் சொத்துக்களையும் பாதுகாப்பதற்கு தேவையான விதிகள் உள்ளன. வசதியற்ற ஏழை மூத்த குடிமக்களை பராமரிக்க  முதியோர் இல்லங்களை அமைப்பதற்கும் இந்தச் சட்டம் வழிவகை செய்கிறது. இந்தச் சட்டம் இந்தியா முழுவதும் பொருந்தும்.  : பிரிவு 1(2) 

## வரையறைகள்

* பிள்ளைகள் என்றால் 18 வயதைக் கடந்த மகன், மகள், பேரன், பேத்தி, மருமகன், மருமகள் ஆவர்  : பிரிவு 2(அ) 
* பராமரிப்பு என்பது உணவு, உடை, தங்குமிடம், மருத்துவ கவனிப்பு, சிகிச்சைக்கான ஏற்பாடுகள் போன்றவற்றை உள்ளடக்கியது  : பிரிவு 2(b) 
* பெற்றோர் என்பது பெற்ற தந்தை அல்லது தாய், வளர்ப்பு தந்தை அல்லது வளர்ப்புத் தாய் ஆகியோரைக் குறிக்கிறது : பிரிவு 2(ஈ) 
* மூத்த குடிமகன் என்றால் 60 வயது அல்லது அதற்கு மேற்பட்ட இந்தியர் என்பது பொருள்  : பிரிவு 2(h) 
* உறவினர் என்பவர் பிள்ளைகள் இல்லாத மூத்த குடிமகனின் சட்டப்பூர்வ வயதுவந்த வாரிசு. மேலும் அவர்களின் மரணத்திற்குப் பிறகு அவர்களது சொத்துகளுக்கு வாரிசாக உள்ளவர்  : பிரிவு 2(g) 
* பராமரிப்பு என்பது மூத்த குடிமக்களுக்கு உணவு, நலவாழ்வு, பொழுதுபோக்கு மற்றும் பிற தேவையான வசதிகளை வழங்குவதாகும்  : பிரிவு 2(k) 

## பெற்றோர் மற்றும் மூத்த குடிமக்களைப் பராமரித்தல்
பெற்றோர் உட்பட ஒரு மூத்த குடிமகன், தனது சொந்த சம்பாத்தியத்திலோ அல்லது தனக்குச் சொந்தமான சொத்தைக் கொண்டோ தன்னைப் பராமரித்துக் கொள்ள முடியாத நிலையில் இருந்தால், இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் நிவாரணம் பெற உரிமை உண்டு. பிள்ளைகள்/பேரப்பிள்ளைகள் தங்கள் பெற்றோரை, தந்தை, தாய் அல்லது இருவரையும் பராமரிக்க வேண்டிய கடமை கொண்டுள்ளனர்.  : பிரிவு 4  அதேபோல், ஒரு மூத்த குடிமகனின் உறவினரும் மூத்த குடிமகனைப் பராமரிக்க வேண்டியது கட்டாய கடமை. அத்தகைய பிள்ளைகள் அல்லது உறவினர் முறையே தங்கள் பெற்றோரையோ அல்லது மூத்த குடிமகனையோ பராமரிக்கவில்லை என்றால், பெற்றோர்/மூத்த குடிமக்கள்  இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் அமைக்கப்பட்ட தீர்ப்பாயத்தின் உதவியை நாடலாம். அத்தகைய பெற்றோர்/மூத்த குடிமக்கள், தங்கள் பிள்ளைகள்/உறவினர்களிடமிருந்து பராமரிப்பு மற்றும் பிற நிவாரணங்களைக் கோரி தீர்ப்பாயத்தில் ஒரு விண்ணப்பத்தை தாக்கல் செய்யலாம்.  : பிரிவு 5 

பராமரிப்புக்கான அத்தகைய விண்ணப்பத்தை மூத்த குடிமகன் அல்லது பெற்றோர் தாமாகவோ அல்லது வேறு ஒருவர் மூலமாகவோ அல்லது அவரால் அங்கீகரிக்கப்பட்ட எந்தவொரு பதிவு செய்யப்பட்ட அமைப்பின் மூலமாகவோ தாக்கல் செய்யலாம்.  : பிரிவு 591 தீர்ப்பாயம் தானாக *முன்வந்து* வழக்கை விசாரணைக்கு எடுத்துக்கொள்ளலாம். விண்ணப்பத்தைப் பெற்ற பிறகு, தீர்ப்பாயம் பிரதிவாதி-பிள்ளைகள்/உறவினருக்கு நோட்டீஸ் அனுப்பி, பதில் அளிக்க அவர்களுக்கு அவகாசம் வழங்கும். இத்தகைய  விண்ணப்பம் குறித்து பிரதிவாதிக்கு அறிவிப்பு வழங்கப்பட்ட நாளிலிருந்து 90 நாட்களுக்குள் புகார் மீது தீர்வு காணப்படவேண்டும். இருப்பினும், விதிவிலக்கான சூழ்நிலைகளில் தக்க காரணத்தைப் பதிவு செய்த பிறகு, தீர்ப்பாயம் அதிகபட்சமாக 30 நாட்கள் வரை கால அவகாசத்தை வழங்கலாம். வழக்கு முடிவடையும் வரை இடைக்கால பராமரிப்பு தொகையை வழங்கச் சொல்ல தீர்ப்பாயத்திற்கு அதிகாரம் உண்டு. எனில், பிள்ளைகள்/உறவினர்கள் எவருக்கும் எதிராக மனு தாக்கல் செய்யப்படலாம் என்றாலும், அத்தகைய பிரதிவாதி-பிள்ளைகள்/உறவினர் பராமரிப்பு செய்யவேண்டிய  மற்றவர் மீது வழக்குத் தொடரலாம்.  : பிரிவு 5(5) 

பராமரிப்பு தொகை செலுத்துமாறு உத்தரவிடப்பட்ட பிள்ளைகள்/உறவினர் தக்க காரணமின்றி தீர்ப்பாயத்தின் உத்தரவை நிறைவேற்றத் தவறினால், அபராதம் விதிக்கும் விதத்தில் அவர்களிடமிருந்து உரிய தொகையை வசூலிக்க தீர்ப்பாயம் வாரண்ட் பிறப்பிக்கலாம், மேலும் தவறு செய்த பிரதிவாதிக்கு ஒரு மாதம் வரை அல்லது பணம் செலுத்தும் வரை, இதில் எது முந்தையதோ அதுவரை சிறைத்தண்டனை விதிக்கலாம்.  : பிரிவு 5(8) பராமரிப்பு தொகை செலுத்த வேண்டிய தேதியிலிருந்து மூன்று மாதங்களுக்குப் பிறகு, அத்தகைய மனு தாக்கல் செய்யப்பட்டால், பராமரிப்பு உத்தரவை நிறைவேற்ற தீர்ப்பாயம் வாரண்ட் பிறப்பிக்காது. இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் விண்ணப்பத்தை விண்ணப்பதாரர் வசிக்கும் அல்லது கடைசியாக வசித்த அல்லது பிள்ளைகள் அல்லது உறவினர் வசிக்கும் எந்த மாவட்டத்திலும் உள்ள தீர்ப்பாயத்தில் மனு தாக்கல் செய்யலாம். நடவடிக்கைகளுக்கான சான்றுகள் சம்பந்தபட்ட பிள்ளைகள்/உறவினர் முன்னிலையில்  எடுக்கப்படும். மேலும் அத்தகைய பிரதிவாதி வேண்டுமென்றே பதில் அனுப்புவதைத் தவிர்க்கிறார் அல்லது தீர்ப்பாயத்தின் முன் நேர்நிற்கத் தவறினால், தீர்ப்பாயம் வழக்கை ஒருதலைப்பட்சமாக தீர்மானிக்கலாம். பராமரிப்புக்கான விண்ணப்பம் நிலுவையில் உள்ள நிலையில் பிள்ளைகள்/உறவினர், பெற்றோர்/மூத்த குடிமக்களைப் பராமரிக்க மறுக்கிறார் அல்லது புறக்கணிக்கிறார் என்று தீர்ப்பாயம் கருதினால், விண்ணப்பதாரருக்கு மாதாந்திர உதவித்தொகை வழங்க சம்பந்தபட்ட பிள்ளைகள்/உறவினருக்கு உத்தரவிடலாம். தீர்ப்பாயத்தால் அனுமதிக்கப்படும் அதிகபட்ச பராமரிப்புத் தொகை மாதத்திற்கு ரூ.10,000 ஆகும்.  பொருத்தமான சூழ்நிலைகளில் உத்தரவை மாற்ற, திருத்த அல்லது இரத்து செய்ய தீர்ப்பாயத்திற்கு அதிகாரம் உள்ளது. பராமரிப்புத் தொகைக்கு வட்டி வசூலிக்கவும் தீர்ப்பாயத்திற்கு அதிகாரம் உள்ளது, இது 5% க்கும் குறையாமலும் 18% க்கும் அதிகமாகவும் இருக்க வேண்டும். தீர்ப்பாயத்தின் உத்தரவின் மீது பாதிக்கப்பட்ட மூத்த குடிமக்கள்/பெற்றோர் 60 நாட்களுக்குள் மேல்முறையீட்டுக்கன தீர்ப்பாயத்தில் மேல்முறையீடு செய்யலாம். மேலும், போதுமான காரணத்தால் மேல்முறையீடு செய்வதில் சிறிது தாமதம் ஏற்பட்டதாக மேல்முறையீட்டு தீர்ப்பாயம் திருப்தி அடைந்தால், மேல்முறையீட்டை ஏற்றுக்கொள்ளலாம்.

## மூத்த குடிமக்களின் வாழ்கை மற்றும் சொத்துக்களைப் பாதுகாத்தல்
இந்தச் சட்டம் அமலுக்கு வந்த பிறகு, ஒரு மூத்த குடிமகன் தனது அசையும் அல்லது அசையாச் சொத்தை தன்னை நன்றாக பார்த்துக் கொள்வார்கள் என்று நம்பி தன் பிள்ளை/உறவினருக்கு பரிசாகவோ அல்லது வேறு விதமாகவோ எழுதி தந்திருந்து, சொத்தைப் பெற்றவர் அவருக்கு தேவையான அடிப்படை வசதிகளை வழங்கத் தவறினால், அத்தகைய சொத்து பரிமாற்றம் மோசடி, வற்புறுத்தல் ஆகியவற்றால் செய்யப்பட்டதாகக் கருதப்படும். மேலும் தீர்ப்பாயம் அந்த சொத்துப் பரிமாற்றத்தை செல்லாது என்று அறிவிக்கலாம்.  இந்தச் சட்டம் இயற்றப்படுவதற்கு முன்பு, இதுபோன்ற வழக்கில் பாதிக்கபட்ட மூத்த குடிமகனின் ஒரே தீர்வு, அவர் சொத்தை பரிசாகவோ அல்லது வேறு விதமாகவோ வழங்கபட்ட பிள்ளைகளிடமிருந்து பராமரிப்புக்காக நீதிமன்றத்தை அணுகுவதே ஒரே வழியாகும். மேலும் அந்தச் சொத்து எழுதிபெற்றவரின் தனிப்பட்ட சொத்தாக இருக்கும், மேலும் அந்தச் சொத்தில் மூத்த குடிமகனுக்கு எந்த உரிமையும் இருக்கவில்லை. இந்தச் சட்டத்துக்குப் பின்னர், மூத்த குடிமகன் அத்தகைய சொத்தை மாற்றப்பட்டவரிடமிருந்து மீட்டெடுக்கலாம்.  காவல்துறை அத்தகைய வழக்குகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்க வேண்டும்.  சட்டப் பயிற்சியாளர்கள் (வழக்கறிஞர்கள்) இந்தச் சட்டத்தின் கீழ் வாதி பிரதிவாதியின் பிரதிநிதியாக இருக்கலாம் என்று கேரள உயர் நீதிமன்றம் கூறியிருந்தாலும், பிரிவு 17 இன் கீழ் வழக்கறிஞர்கள் பிரதிநிதித்துவப்படுத்துவது தடைசெய்யப்பட்டுள்ளது. 

மூத்த குடிமகனின் பராமரிப்பையோ அல்லது பாதுகாப்பையோ செய்யவேண்டிய ஒருவர்,  மூத்த குடிமகனை எந்த இடத்திலும் கைவிட்டுச் செல்வது ஒரு குற்றச் செயலாகும். மேலும், அத்தகையவருக்கு  மூன்று மாதங்கள் வரை சிறைத்தண்டனை அல்லது ஐந்தாயிரம் ரூபாய் வரை அபராதம் அல்லது இரண்டும் விதிக்கப்படும். 

இந்தச் சட்டம், மாநில அரசுகள் ஏழை மூத்த குடிமக்களை தங்க வைப்பதற்காக மாவட்டத்தில் குறைந்தபட்சம் ஒரு முதியோர் இல்லத்தையாவது நிறுவலாம் என்றும் கூறுகிறது. மாநில அரசுகள் மூத்த குடிமக்களுக்கு முறையான மருத்துவப் பராமரிப்பை உறுதி செய்யலாம்.

## தொடக்க தேதிகள்
இந்தச் சட்டத்தின் பொறுப்பு மாநிலப் பட்டியலில் இருப்பதால், செயல்படுத்தல் மற்றும் தொடக்கத் தேதிகளை அறிவித்தல் மாநிலங்கள் மற்றும் ஒன்றிய ஆட்சிப் பிரதேசங்களிடம் விடப்பட்டது. இமாச்சலப் பிரதேசம், ஜம்மு-காஷ்மீர் தவிர, பெரும்பாலான மாநிலங்கள் மற்றும் ஒன்றிய ஆட்சிப் பிரதேசங்கள் தொடக்கத் தேதியை அறிவித்துள்ளன. இந்த விசயத்தில் இமாச்சலப் பிரதேசம் சொந்தமாக ஒரு சட்டத்தைக் கொண்டுள்ளது. இந்தச் சட்டம் முதலில் ஜம்மு-காஷ்மீருக்குப் பொருந்தாது என்றிருந்தது, சட்டத்தின் பிரிவு 1(2) இன் படி; இந்த பொருந்தா தன்மை ஜம்மு-காஷ்மீர் மறுசீரமைப்புச் சட்டம், 2019 ஆல்  நீக்கப்பட்டுள்ளது.  தொடக்கத் தேதிகள் பின்வருமாறு: 

**மாநிலங்கள்**

: ஜார்கண்ட், கருநாடகம் - 1 ஏப்ரல் 2008
: நாகாலாந்து — 22 ஏப்ரல் 2008
: ஆந்திரப் பிரதேசம், தெலுங்கானா — 28 ஏப்ரல் 2008
: பஞ்சாப் — 15 ஜூலை 2008
: ராஜஸ்தான் — 1 ஆகஸ்ட் 2008
: அருணாச்சலப் பிரதேசம் — 6 ஆகஸ்ட் 2008
: திரிபுரா — 15 ஆகஸ்ட் 2008
: மத்தியப் பிரதேசம் - 23 ஆகஸ்ட் 2008
: தமிழ்நாடு — 29 செப்டம்பர் 2008
: கேரளம் — 24 செப்டம்பர் 2008
: சத்தீஸ்கர் — 26 செப்டம்பர் 2008
: கோவா, ஒடிசா — 1 அக்டோபர் 2008
: அசாம் — 4 அக்டோபர் 2008
: குஜராத் — 7 அக்டோபர் 2008
: ஹரியானா — 22 அக்டோபர் 2008
: உத்தரகாண்ட் — 1 நவம்பர் 2008
: மேற்கு வங்காளம் — 5 டிசம்பர் 2008
: மிசோரம் — 1 ஜனவரி 2009
: மகாராஷ்டிரா — 1 மார்ச் 2009
: மணிப்பூர் — 30 அக்டோபர் 2009
: பீகார் — 19 அக்டோபர் 2011
: சிக்கிம் — 1 பிப்ரவரி 2012
: மேகாலயா — 22 ஜூன் 2012
: உத்தரப்பிரதேசம் - 25 செப்டம்பர் 2012

**ஒன்றியப் பிரதேசங்கள்**

: அந்தமான் மற்றும் நிக்கோபார் தீவுகள் — 21 மே 2008
: தில்லி — 1 செப்டம்பர் 2008
: தாத்ரா மற்றும் நகர் ஹவேலி மற்றும் டாமன் மற்றும் டையூ — 17 செப்டம்பர் 2008
: லட்சத்தீவுகள் — 22 செப்டம்பர் 2008
: சண்டிகர் — 22 அக்டோபர் 2008
: புதுச்சேரி — 1 நவம்பர் 2008
: ஜம்மு காஷ்மீர், லடாக் — 31 அக்டோபர் 2019 

## மேலும் காண்க
* முதுமையடைதல்
## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இந்தியாவில் முதுமை
பகுப்பு:இந்தியாவில் சட்டம்