தேவக்கூத்து

**தேவக்கூத்து** என்பது இந்தியாவின் கேரளாவில் ஆடப்படும் ஒரு சடங்கு நடனம் ஆகும். பெண்களால் ஆடப்படும் ஒரே தெய்யம் இதுவாகும். இந்தத் தெய்யம் கண்ணூர் மாவட்டத்தில் உள்ள செறுகுன்னு அருகே உள்ள தெக்கும்பாட் கூலம் தாயக்காவு கோவிலில் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

புராணக் கதைகளின்படி, தேவக்கூத்துடன் தொடர்புடைய தேவி கொடிகள் நிறைந்த காட்டில் தங்கியிருந்ததால் அவர் வள்ளியம்மா என்று அழைக்கப்படுகிறார். தேவக்கூத்து இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை மட்டுமே நடத்தப்படுகிறது.

### மேலோட்டம்
தேவக்கூத்து என்பது கேரளாவின் கண்ணூர் மாவட்டத்தில் உள்ள செறுகுன்னு அருகே அமைந்துள்ள தெக்கும்பாட் கூலம் தாயக்காவு கோவிலில் நிகழ்த்தப்படும் ஒரு தெய்யம் ஆகும். பொதுவாக பெண் தெய்வங்களின் தெய்யங்களைக்கூட ஆண்களே நிகழ்த்தும் நிலையில், பெண்களால் ஆடப்படும் ஒரே தெய்யம் தேவக்கூத்து மட்டுமே என்பது இதன் சிறப்பாகும்.

இந்த முழு நிகழ்ச்சியும், காட்டில் உள்ள கொடிகளுக்கு இடையே வழிதவறிப் போன ஒரு தேவியைப் பற்றிய புராணக் கதையை அடிப்படையாகக் கொண்டது. தேவக்கூத்து இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை, மலையாள மாதமான தனு (டிசம்பர்) ஐந்தாம் நாளில் நிகழ்த்தப்படுகிறது.

### புராணக் கதை
ஒரு நாள், தேவலோகத்தின் வழியாகப் பயணம் செய்துகொண்டிருந்த தேவியர் குழு ஒன்று, பூமியில் கொடிகளுக்கு இடையே அழகான மலர்கள் நிறைந்த ஒரு இடத்தைக் கண்டது. காடு போன்ற அந்த இடத்திலிருந்த நறுமணம் மிக்க மலர்களைப் பறிப்பதற்காக அவர்கள் தேவலோகத்தை விட்டு இறங்கி வந்தனர். அனைவரும் உற்சாகமாக மலர்களைப் பறித்துக்கொண்டு மகிழ்ச்சியுடன் உலாவினர்.

அப்போது, எதிர்பாராதவிதமாக ஒரு தேவி மட்டும் அடர்ந்த கொடிகளுக்கு இடையே வழிதவறிப் போனார். இதை அறியாத மற்ற தேவியர் மீண்டும் தேவலோகத்திற்கே திரும்பிச் சென்றனர். என்ன செய்வதென்று தெரியாமல் அந்தத் தேவி திகைத்து நின்றபோது, அங்கு வந்த ஒரு கிராமவாசி அவரை அந்தப் படர் கொடிகளிலிருந்து மீட்டு, ஒரு குடிசையில் பாதுகாப்பாக தங்கவைத்தார்.

அந்தத் தேவியிடம் மாற்று உடை கூட இல்லாததால், அவர் அழுதுகொண்டே நாரதரை நோக்கி வேண்டினார். அவரது வேண்டுதலைக் கேட்ட நாரதர், அவருக்குத் தேவையான மை, கண்ணாடி மற்றும் உடைகளுடன் அங்கு வந்து, தேவியை முதலில் தாயக்காவுக்கும் பின்னர் கூலத்திற்கும் அழைத்துச் சென்றார். கூலத்தில் தென்னை ஓலைகளால் தற்காலிகமாக அமைக்கப்பட்ட ஒரு பந்தலில் தங்கி தேவி தனது உடைகளை மாற்றிக்கொண்டதாகவும், பின்னர் தேக்கும்பாட் ஆற்றை ஒரு படகில் கடந்து ஆயிரம் தெங்கு வள்ளுவன் ஆற்றங்கரைக்குச் சென்று அங்கிருந்து மீண்டும் தேவலோகத்திற்குத் திரும்பியதாகவும் கூறப்படுகிறது.

தேவலோகம் சென்றடைந்த பிறகும், பூமியின் அந்தப் பசுமையான நிலம், மனிதர்கள் மற்றும் அங்குக் கிடைத்த பாதுகாப்பான அனுபவங்கள் வள்ளியம்மாவின் (அந்தத் தேவி) நினைவிலேயே இருந்தன. எனவே, இரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை பூமிக்கு வந்து மக்களைச் சந்திக்க அவர் முடிவு செய்தார். அதன் அடிப்படையில், ஒவ்வொரு இரண்டு ஆண்டிற்கு ஒருமுறை தனு மாதம் 5-ஆம் தேதி, வள்ளியம்மா மக்களைச் சந்தித்து ஆசி வழங்க இந்தத் தீவிற்குத் திரும்பி வருகிறார். இதுவே தேவக்கூத்தின் பின்னணியில் உள்ள புராணக் கதையாகும்.

### தெய்யம்
தேவி கொடிகள் நிறைந்த காட்டில் தங்கியதால் (மலையாளத்தில் 'வள்ளி' என்றால் கொடி), இந்தத் தெய்யம் வள்ளியம்மா என்று அழைக்கப்படுகிறது. இந்த வழிபாட்டு நிகழ்வில் வரும் மற்றொரு கதாபாத்திரம் நாரதர் ஆவார். மாதவிடாய் நின்ற பெண்கள் மட்டுமே தேவக்கூத்தில் வள்ளியம்மா வேடமிடும் உரிமையைப் பெற்றுள்ளனர்.

இந்தத் தெய்யத்தை நிகழ்த்தும் பெண், 'பள்ளிமாலா' எனும் சடங்கு நூலில் குறிப்பிட்டுள்ளபடி, 41 நாட்கள் விரதத்தைக் கடைப்பிடிக்க வேண்டும். இந்த விரதத்தின் போது சைவ உணவை உட்கொண்டு, 41 நாட்களும் பூஜை அறையிலேயே தங்கி புனித நூல்களைப் பாராயணம் செய்ய வேண்டும்.

தெய்யம் 'தனு' மாதம் 5-ஆம் தேதி நடந்தாலும், அந்தப் பெண் தனது பெண் பரிவாரங்களுடன் தனு 3-ஆம் தேதியே வீட்டை விட்டுப் புறப்படுவார். இப்பயணத்தின் போது தேவக்கூத்தின் முக்கிய நூலான 'பள்ளிமாலா' மற்றும் அரிசி, மலர்கள் நிறைந்த தட்டையும் அவர் சுமந்து செல்வார். இந்தப் பயணம் வள்ளுவன் ஆற்றங்கரை வரை தொடரும். அங்கு கோவில் நிர்வாகிகள் இரண்டு படகுகளை இணைத்து அதன் மேல் பலகைகள் விரிக்கப்பட்ட ஒரு மிதவையுடன் காத்திருப்பார்கள்.

இந்த மிதவைப் பயணம் வள்ளுவக்குரூப்  என்பவரின் பூர்வீக வீட்டிற்குச் செல்லும். அவரை வரவேற்க இல்லம் செல்லும் வழியெங்கும் மலர்கள் தூவப்படும். அன்றிரவு தாளப்பொலி மற்றும் இசைக்கருவிகள் முழங்க அவர் கோவிலுக்கு அழைத்து வரப்படுவார்.

கோவிலில் தென்னை ஓலைகளால் 'கூச்சில்' ( ஒரு வகை பந்தல்) அமைக்கப்படும். அந்தப் பந்தலுக்குள் தயார் செய்யப்பட்ட பூஜை அறையில் தேவக்கூத்து நாள் வரை அவர் பிரார்த்தனையில் ஈடுபட வேண்டும். தனு 5-ஆம் தேதி அதிகாலை 5 மணிக்கே எழுந்து வழிபாடுகளை முடித்தபின், அவருக்கு முக அலங்காரம்  தொடங்கும். அலங்காரம் மற்றும் ஆடைகள் அணிந்த பிறகு, மென்மையான செண்டை மேளத்தின் தாளத்திற்கு ஏற்ப, இரண்டு பெண்கள் பிடிக்கும் சிவப்புத் திரைக்குப் பின்னால் மறைந்தபடி வள்ளியம்மா மேடைக்கு வருவார்.

வள்ளியம்மாவின் ஒப்பனை: சாதாரண தெய்யங்களுக்கு இருப்பதைப் போன்றே இதிலும் அனைத்து அணிகலன்களும் உண்டு. தலையில் 21 கற்கள் பதிக்கப்பட்ட தலைப்பாகை, தொப்பி, சலங்கை  மற்றும் பாடசரம் ஆகியவை முக்கிய அங்கங்களாகும். முகத்தில் வண்ணக் கலைகள் தீட்டப்படும்.

மேடைக்கு வந்ததும், முதலில் விநாயகர் துதி பாடப்படும். பின்னர் தாளத்திற்கு ஏற்ப அவர் நடனமாடுவார். தோழிகளுடன் பூப்பறித்தது முதல் கொடிகளுக்குள் தொலைந்து போனது வரை உள்ள அனைத்து புராணக் கதைகளும் மிக அழகாக அபிநயங்களுடன் நடித்துக் காட்டப்படும். இறுதியில், நாரதர் புதிய ஆடைகளுடன் அங்கு நுழைவார். தெய்யம் நிறைவடைந்ததும், பக்தர்களுக்கு அரிசி பிரசாதமாக வழங்கப்படும்.
----

### வரலாறு
தேவக்கூத்து சிரக்கல் வம்சத்தின்  காலத்தைப் போலவே பழமையானது எனக் கருதப்படுகிறது. நீண்ட காலம் வழக்கொழிந்து கிடந்த இந்தத் தெய்யம், 1985–86 காலப்பகுதியில் மீண்டும் புத்துயிர் பெற்றது.

2012-ஆம் ஆண்டிற்கு முன்னதாக, 14 ஆண்டுகள் தொடர்ந்து மாதாய் கேளு பணிக்கரின் மனைவியான லட்சுமி அம்மா இந்தத் தெய்யத்தை நிகழ்த்தி வந்தார். 2012 முதல் தற்போது வரை கே.பி. அம்புஜாக்ஷி அவர்கள் இதை நிகழ்த்தி வருகிறார்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:கேரள நடனங்கள்