கருப்பு தூள் ராக்கெட் மோட்டார்

**கருப்பு தூள் ஏவூர்தி மோட்டார்**, கருப்பு தூளைப் பயன்படுத்தி ஒரு மாதிரி ராக்கெட்டை செலுத்துகிறது. கருப்பு தூள் ஏவூர்தியின் உந்துசக்திகள் கரி, சல்பர் மற்றும் பொட்டாசியம் நைட்ரேட்டைக் கொண்டுள்ளன.

13 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் சீனர்களால் கருப்புப் பொடி ஏவூர்தி மோட்டார்கள் பழமையான வடிவத்தில் உருவாக்கப்பட்டன, மேலும் பல ஆண்டுகளாக சுத்திகரிப்புகள் செய்யப்பட்டு பல பயன்பாடுகள் உருவாக்கப்பட்டன. அவை ஆயுதங்கள் மற்றும் கண்காணிப்பு சாதனங்கள் மற்றும் பொழுதுபோக்குக்காகப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன.

வெடிப்பு அபாயத்தையும் செயல்திறன் இழப்பையும் குறைக்க, கருப்பு தூள் ஏவூர்தி மோட்டார்கள் சிறிய அளவுகளில் மட்டுமே தயாரிக்கப்படுகின்றன. கருப்பு தூள் ஏவூர்திகள் 1/8 A முதல் F வரையிலான வகுப்புகளில் தயாரிக்கப்படுகின்றன. பெரிய அளவிலான மாதிரி ஏவூர்தி  மோட்டார்கள் அம்மோனியம் பெர்குளோரேட் கூட்டு உந்துசக்தியை அல்லது அம்மோனியம் நைட்ரேட்டைக் கொண்ட பிற கூட்டு எரிபொருட்களைப் பயன்படுத்துகின்றன.
thumb|300x300px|ஒரு போ-ஹியா, அல்லது ஜப்பானிய மனிதன்-கையடக்க ராக்கெட் லாஞ்சர்; எடோ காலம்.

## வரலாறு
ஏவூர்திகளில் கருப்புப் பொடி துப்பாக்கிகளில் பயன்படுத்தப்படுவதற்கு முன்பே பயன்படுத்தப்பட்டது.1045 வாக்கில், சீனர்கள் கருப்புப் பொடியை உற்பத்தி செய்தனர்.பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில், சீனர்கள் கருப்புப் பொடியைப் பயன்படுத்தி உந்துவிசை பொருட்களை உருவாக்கினர், இது முன்னர் பொழுதுபோக்கு நோக்கங்களுக்காக மட்டுமே பயன்படுத்தப்பட்டது.

இராணுவ ஆயுதங்களில் ஏவூர்திகளின் முதல் பதிவு 1232 இல் இருந்தது.சீன நெருப்பு அம்புகள் ஒரு வகையான கவண் ஏவுகணையிலிருந்து சுடப்பட்டன. கருப்புப் பொடி ஒரு முனையில் ஒரு துளை மற்றும் ஒரு நீண்ட குச்சியைக் கொண்ட ஒரு மூடிய குழாயில் நிரம்பியிருந்தது.

இருப்பினும், கருப்புப் பொடி மிகக் குறைந்த குறிப்பிட்ட உந்துவிசையைக் கொண்டிருந்தது. அடுத்த சில நூறு ஆண்டுகளில் ஏவூர்தி  வடிவமைப்பில் சுத்திகரிப்புகள் செய்யப்பட்டன. 1591 ஆம் ஆண்டில், பெல்ஜியத்தைச் சேர்ந்த ஜீன் பீவி, பல கட்ட ஏவூர்திகளின் முக்கியமான யோசனையை விவரித்து வரைந்தார்.

1600 வாக்கில், குதிரைப்படைக்கு எதிராக ஐரோப்பாவின் பல்வேறு பகுதிகளில் ஏவூர்திகள் பயன்படுத்தப்பட்டன. 1688 வாக்கில், 120 பவுண்டுகளுக்கு மேல் எடையுள்ள ஏவூர்திகள் உருவாக்கப்பட்டு ஜெர்மனியில் வெற்றியுடன் சுடப்பட்டன. 16 பவுண்டு போர்முனைகளை சுமந்து சென்ற இந்த ஜெர்மன் ஏவூர்திகள், கைத்தறி துணியால் வலுவூட்டப்பட்ட மரப் பொடி பெட்டிகளைப் பயன்படுத்தின.

திப்பு சுல்தானின் பொறியாளர்களால் இந்தியாவில் உருவாக்கப்பட்ட இரும்பு ஓடுகள் மற்றும் உயர் அழுத்த எரிப்பு ஆகியவற்றின் அறிமுகத்துடன் கருப்புப் பொடி ஏவூர்திகள் ஒரு புதிய செயல்திறனை அடைந்தன. ஒரு கிலோமீட்டர் தூர வரம்பைக் கொண்ட அவரது ஏவூர்தி  -இயக்கப்படும் கையெறி குண்டுகள் மற்றும் தீக்குளிக்கும் குண்டுகள் ஆங்கிலோ-மைசூர் போர்களின் போது பிரிட்டிஷ் படையெடுப்பாளர்களை ஆச்சரியத்தில் ஆழ்த்தின.இந்த ஆயுதங்களால் ஈர்க்கப்பட்ட லண்டன் வழக்கறிஞர் சர் வில்லியம் காங்கிரீவ், ஏவூர்திகளை மேம்படுத்துவதற்கான சவாலால் ஈர்க்கப்பட்டார்.அவர் உந்துசக்திகள் மற்றும் கேஸ் வடிவமைப்பில் பரிசோதனை செய்தார். பிரச்சினைக்கான அவரது முறையான அணுகுமுறை மேம்பட்ட வரம்பு, வழிகாட்டுதல் (நிலைப்படுத்தல்) மற்றும் தீக்குளிக்கும் திறன்களுக்கு வழிவகுத்தது. நெப்போலியன் மற்றும் 1812 போர்களின் போது பிரிட்டிஷ் ஆயுதப் படைகள் காங்கிரீவின் புதிய ராக்கெட்டுகளை பெரும் நன்மைக்காகப் பயன்படுத்தின.

1939 ஆம் ஆண்டில், கலிபோர்னியா தொழில்நுட்பக் கழகத்தின் ஆராய்ச்சியாளர்கள் விமானம் புறப்படுவதற்கு உதவ உயர் செயல்திறன் கொண்ட திட ஏவூர்தி  மோட்டாரை உருவாக்க முயன்றனர், கருப்புப் பொடியை பொதுவான சாலை நிலக்கீலுடன் இணைத்து முதல் உண்மையான கூட்டு மோட்டாரை உருவாக்கினர். இதுவே உண்மையான கூட்டு மோட்டாரின் பிறப்பு மற்றும் முக்கிய ராக்கெட் பயன்பாடுகளில் கருப்புப் பொடியின் பயன்பாட்டின் முடிவைக் குறித்தது.இதுவே ஜெட் ப்ராபல்ஷன் ஆய்வகத்தின் தொடக்கமாகவும், அதன் பெயருக்கான மூலமாகவும் இருந்தது.

## சூத்திரங்கள்
thumb|309x309px|இடதுபுறத்தில் உள்ள நான்கு மோட்டார்கள் எஸ்டெஸ் கருப்பு தூள் ராக்கெட் மோட்டார்கள் ஆகும்.
கருப்புப் பொடி ஏவூர்தி உந்துவிசை பழங்கால துப்பாக்கிப் பொடியைப் போலவே உள்ளது. முக்கிய வேறுபாடு என்னவென்றால், பொதுவாக டெக்ஸ்ட்ரின் என்ற பைண்டரின் இருப்பு. பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் எஸ்டெஸ் மாதிரி ஏவூர்தி என்ஜின்கள் கருப்புப் பொடி உந்துவிசையால் தயாரிக்கப்படுகின்றன.கருப்புப் பொடி உந்துவிசை நன்றாகச் செயல்பட மிகவும் இறுக்கமாக அழுத்தப்பட வேண்டும். இந்த உந்துவிசையின் வேகமான எரிப்பு விகிதம் காரணமாக, கருப்புப் பொடியால் வடிவமைக்கப்பட்ட மோட்டார்கள் பெரும்பாலும் இறுதி எரிப்பான்களாகும். ஒரு எளிய டெக்ஸ்ட்ரின் இல்லாத பதிப்பு (பொதுவாகப் பயன்படுத்தப்படும் சூத்திரம்) 75% பொட்டாசியம் நைட்ரேட், 10% சல்பர் மற்றும் 15% கரியைக் கொண்டுள்ளது.டெக்ஸ்ட்ரின் விரும்பியபடி சேர்க்கப்படலாம் (பொதுவாக 0 முதல் 5% வரை). ஒரு சுவாரஸ்யமான தீப்பொறி தடத்தைப் பெற கூடுதல் (கரடுமுரடான) கரி அல்லது உலோகப் பொடிகள் (5 - 10%) சேர்க்கப்படலாம். இருப்பினும், இது கலவையின் எரிப்பு விகிதத்தை சிறிது மாற்றக்கூடும்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:ஏவூர்திகள்