சிலாவோஸ்

**சிலாவோஸ்** (*Cilaos*) என்பது இந்தியப் பெருங்கடலில்  பிரான்சிற்கு சொந்தமான தீவான ரீயூனியனில் உள்ள ஒரு நகரம் மற்றும் கம்யூன் ஆகும். இது தீவின் மையத்தில், 1,214 மீட்டர் உயரத்தில் உள்ள ஒரு எரிமலைப் பெருவாயில் அமைந்துள்ளது.

## வரலாறு
*சிலாவோஸ்* என்ற பெயர் மலகசி மொழிச் சொல்லான *டிசிலாவோசா* (நவீன வடிவம்: *tsy ilaozana* ) என்பதிலிருந்து வந்தது. இதன் பொருள் *ஒருவர் கைவிடாத இடம்* என்பதாகும். 

சில வரலாற்றாசிரியர்களின் கூற்றுப்படி , *சிலாஸ்* என்ற வார்த்தை இந்த வட்டத்தில் தஞ்சம் புகுந்த *சிலாஸ்* என்ற மலகாசி அடிமையின் பெயரில் இருந்து வந்தது. அந்த நேரத்தில், அடிமைகள் "பழுப்பு" என்றும், ஓடிப்போன அடிமைகள் "கருப்பு-பழுப்பு" என்றும் அழைக்கப்பட்டனர்.

சிலாவோஸ் வட்டத்தில் முதலில் குடியேறியவர்கள் "கருப்பு-பழுப்பு நிறத்தவர்கள்", அவர்கள் உலகின் உச்சியில் இருப்பதாகவும், முற்றிலும் பாதுகாப்பாக இருப்பதாகவும் நம்பினர். இருப்பினும், இங்கு முதலில் ஓடிவந்தவர்கள் மிக விரைவாக மீண்டும் பிடிபட்டனர். அவர்கள் நன்கு ஒழுங்கமைக்கப்பட்ட மற்றும்  ஆயுதம் ஏந்திய அடிமை உரிமையாளர்களால் கண்காணிக்கப்பட்டு வேட்டையாடப்பட்டனர். இங்கு ஓடிவந்தவர்கள் மீண்டும் பிடிபடாமல் தப்பிக்க முயற்சித்ததில், பலர் கொல்லப்பட்டனர். இவ்வாறு முதலில் ஓடிப்போனவர்கள் ரீயூனியனில் உள்ள பெரும்பாலான மலைகளில் உள்ள ஆட்டுப் பாதைகளை உருவாக்கியிருக்கலாம் என்று தெரிகிறது.

இந்த ஓடிப்போன அடிமைகள் இறந்த பிறகு அல்லது மீண்டும் பிடிபட்ட பிறகு, சிலாவோஸ் சர்க்யூ சிறிது காலத்திற்கு மீண்டும் மக்கள் வசிக்காத இடமாக இருந்திருக்கலாம். ஏனெனில் இதன் குடியேற்றம் குறித்த முதல் அதிகாரப்பூர்வ பதிவு 1850 ஆம் ஆண்டிலேயே உள்ளது. இந்த ஆண்டில், ஒரு ஸ்பா நிலையம் அமைக்கப்பட்டது, மேலும் 1866 வாக்கில், இங்கு 960 மக்கள் வசித்தனர். 1900 வாக்கில், மக்கள் தொகை 2500 ஆக உயர்ந்தது, மேலும் 1982 மக்கள் தொகை கணக்கெடுப்பின்படி  சர்க்யூவி முழுவதும் 5629 மக்கள் தொகை இருந்ததாக பதிவாகியுள்ளது.

1966 ஜனவரி 7 முதல் 8 வரை, சிலாவோஸில் 24 மணி நேரத்தில் 1,825 மிமீ (72 அங்குலம்) மழை பெய்தது, இது ஒரு நாளில் பெய்த அதிகபட்ச மழையாகும்.  

செயிண்ட் லூயிஸின் கம்யூனில் இருந்து பிரிக்கப்பட்டு 1965 பிப்ரவரி 4, 1965 அன்று சிலாவோஸ் கம்யூன் உருவாக்கப்பட்டது.
இடது|thumb|270x270px|பிடன் டெஸ் நீஜஸிலிருந்து பார்க்கும்போது எரிமலைப் பெருவாய்.

## மக்கள் தொகை

## பூத்தையல்
20 ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் ஒரு வெந்நீர் ஊற்று மருத்துவகத்தில் பணிபுரிந்த ஒரு மருத்துவரின் மகளான ஏஞ்சல் மெக்அலிஃப்பின் முயற்சியால் இங்கு பூத்தையல் (எம்பிராய்டரி) அறிமுகம் செய்யப்பட்டது. அவர் அறிமுகப்படுத்திய நுட்பங்கள் அன்றிலிருந்து மிகக் குறைவாகவே மாற்றங்களைச் சந்தித்துள்ளன. இந்த பூத்தையலின் பிரபலத்திற்கு இந்த நிலைத்தன்மையும், பாரம்பரியமும் ஒரு பெரிய காரணமாகும்.

இந்த உள்ளூர் பூத்தையல் வேலைப்பாடு 100 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக உள்ளூர் அருட்சகோதரிகளால் ( சகோதரி செசில் மற்றும் சகோதரி இரினீ போன்றவர்கள்) பரப்பப்பட்டு வருகிறது. 1954 ஆம் ஆண்டில், "சிலாவோஸின் தையல் அறை" என்ற அமைப்பு உருவாக்கப்பட்டது. சகோதரி அனஸ்தாசி ( மேரி-ஹெலீன் டெச்சர் ) அதன் தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். சகோதரி அனஸ்தாசி நூறு இளம் பெண்களுக்கு தனது பூத்தையல் நுட்பங்களைக் கற்பிக்க தன்னால் முடிந்த அனைத்தையும் செய்தார். மேலும் 1983 ஆம் ஆண்டில் சரிகை மற்றும் பூத்தையல் பிரிவில் " பிரான்சில் சிறந்த தொழிலாளி " என்ற தங்கப் பதக்கத்தை அளித்து அவர் அங்கீகரிக்கப்பட்டார். 1980 களில், இந்த பூத்தையல் வேலைப்பாடு பொருட்கள் பொதுவாக தொழிலாளர்களின் வீடுகளில் இருந்து அல்லது  சாலையோர கடைகளில் இருந்து விற்கப்பட்டன. மேலும், எரிமலைப் பெருவாயின் இந்த முக்கியமான கைவினைப்பொருளைப் பாதுகாக்கவும் மேம்படுத்தவும் சிலோசியன் சரிகையை மேம்படுத்துவதற்காக  1983 இல் ஒரு சங்கம் உருவாக்கப்பட்டது. 1985 ஆம் ஆண்டில், இந்த சங்கத்தில் 50 பூத்தையல்  தொழிலாளர்கள் இருந்தனர். அதன் தலைவராக "சிலாவோஸின் தையல் அறை"யில் சகோதரி அனஸ்தாசியின் உதவியாளரான திருமதி சுசான் மைலோட் இருந்தார்.

இன்று, சங்கத்தின் ஒரு பூத்தையல் இல்லம் ஒரு சில தொழிலாளர்கள் இக்கலையைக் கற்றுக் கொள்ளவும், சுற்றுலாப் பயணிகளுக்கு இந்த நுட்பமான கலையைக் காட்டும் பணியைச் செய்கிறது.

## காலநிலை
சிலாவோஸ் ஒரு துணை வெப்பமண்டல உயர்நில காலநிலையைக் ( *Cwb* ) கொண்டுள்ளது. திசம்பர் முதல் ஏப்ரல் வரை லேசானது முதல் வெப்பமானதும், மிகவும் மழை பெய்யும் மழைக்காலமாகும்.  ஆண்டின் பிற்பகுதியில் வறண்ட, பருவம் இருக்கும்.

## மேற்கோள்கள்

பகுப்பு:இரியூனியனின் கம்யூன்கள்
பகுப்பு:Coordinates on Wikidata
பகுப்பு:Pages using gadget WikiMiniAtlas