Jaman kajayaan Islam

jmpl|baghdad
**Jaman Kajayaan Islam** (611 M-1924 M) nyaéta nalika Islam aya di puncakna. Nabi Muhammad ngawangun masarakat anu majeng bareng kaum muslimin salami tilu puluh tilu taun di Makkah jeung Madinah, anu dikenal salaku Madinah Al-Munawwarah. hiji peradaban anu dumasar kana *Ad-Din*, atawa agama, anu ngalaman kamajuan anu caang jeung mencerahkan. Peradaban anu asalna tina Wahyu Ilahi sarta ngahirupkeun alam semesta ku jalan risalah *rahmatan lil-‘alamin*, sanés ngan ukur peradaban dunya.

Sajarah anyar peradaban diciptakeun ku Islam dina jaman Nabi Muhammad, anu ngawengku transformasi kompleks anu maju atawa modern. Bangsa Arab robah ti *jahiliyah* jadi berperadaban mulia. Salaku hasil tina panalungtikan para ahli, panolakan bangsa Arab anu *jahiliyah* dina waktu éta disababkeun ku kanyataan yén Islam terlalu modern atawa maju pikeun masarakat Arab anu *primitif*.

Perjuangan Islam pasca Nabi dituluykeun ku umat Islam di handapeun Khilafah Utama (Khulafau Al-Rasyidun), nyaéta Abu Bakar Ash-Shiddiq, Umar Ibnu Kahttab, Utsman bin Affan, jeung Ali Bin Abi Thalib, radhiallahu 'anhum. Sanggeus éta, peradaban Islam ngalegaan sarta Islam jadi ageman peradaban dunya salila kira-kira tujuh abad dina mangsa Khilafah atawa dinasti Umayyah, Abassiah, Fatimiah jeung Ottoman.

Anjeunna ngamimitian pangwangunan Madinah tanpa sumber keuangan anu tetep, ari distribusi kabeungharan ogé teu rata. Kaum *Muhajirin* teu ngagaduhan kabeungharan sabab aranjeunna geus ninggalkeun sakabéh harta-na di Makkah. Ku sabab éta, *Rasulullah* nyadiakeun silaturahmi antara kaum Muhajirin jeung Anshar, sahingga lumangsung redistribusi kabeungharan sacara alamiah. Kebijakan ieu pisan penting salaku strategi awal pangwangunan Madinah. Salajengna, pikeun muterkeun roda ékonomi, *Rasulullah* nyorong gawé bareng usaha di antara anggota masyarakat. 

sanggeus rasulullah wafat tuluy aya khulafaurrasyidin minangka penerus kapemimpinan Nabi Muhammad SAW. ku sabab éta, kabijakan maranehna ngeunaan perekonomian dasarna ngelanjutin dasar-dasar anu diwangun ku Rasulullah SAW. Ari inovasi jeung perkembangan tuluyna ngeunaan ekonomi dimimitian dina masa salajengna, nyaéta, dina masa khilafah atawa dina masa dinasti umayyah, abbasiyah, nepi ka masa ottoman.

Dina jaman ieu réa tokoh ilmuwan Islam ti jaman kamajuan peradaban muslim (abad pertengahan) anu kacatet ngahasilkeun karya-karya penting pikeun pamekaran élmu pangaweruh. Nami maranéhanana henteu ngan ukur dipikawanoh ku kalangan cendekiawan Islam, tapi ogé populér di dunya sains barat. Conto ilmuwan muslim anu nepi ka ayeuna masih diinget kontribusina pikeun dunya sains nyaéta Ibnu Sina, Al Farabi, Ibnu Rusyd, Ibnu Khaldun, sarta masih réa deui. Karya-karya tokoh sains Islam éta ogé diaku miboga kontribusi badag pikeun kamajuan élmu pangaweruh dina era kontemporer.

Generasi intelektual muslim ti abad pertengahan éta lahir babarengan jeung majuna kota-kota pusat peradaban Islam, saperti Baghdad, Kairo, Aleksandria, nepi ka Cordoba di Andalusia (Spanyol). Kemunculan réa ilmuwan Islam nu berpengaruh salila era klasik henteu ngan saukur dipicu ku kamakmuran pusat-pusat peradaban muslim. Aranjeunna tumuh di tengah majuna fasilitas atikan jeung iklim intelektual anu kondusif dina waktu éta. 

## Rujukan