Sidekah

**Sidekah** téh asal kecapna tina (Basa Arab:صدقة; transliterasi: **sadakah**) nu hartina barangbéré naon waé teu kawatesanan ku jumlah jeung waktu ka batur kalawan dibarengan rasa ridho jeung ihlas, tujuanana keur ngamulyakeun jeung kamaslahatan papada umat Islam. Sidekah dina kitab anu ditulis ku at-Tauqif fi Muhimmat at-Ta’arif, Bairut-Dar al-Fike  anu ditulis ku Abdurra’uf am-Manawi ngajéntrékeun yén sidekah nyaéta harta banda anu dikaluarkeun ku salah saurang, ngabogaan tujuan ngadeukeutkeun diri ka Allah SWT. Anapon sidekah ieu nyaéta salah sahiji ibadah anu sunnah. Dina Al-Qur'an sidekah aya dina surat Al-Baqarah ayat 271, *"Upama anjeun nunjukkeun (anjeun) sidekah, tangtu éta alus pisan. Jeung upamaanjeun nyumputkeunana jeung mikeun ka anu miskin, tangtu leuwih alus anjeun nyumputkeunana. Jeung Allah bakal ngahapus tina sabagian tina kasalahan anjeun, jeung Allah apal kana naon anu anjeun lakukeun."*  Nurutkeun kana Peraturan Daérah Nomer 2 Taun 2016, yén sidekah nyaéta harta atawa non-harta anu dikaluarkeun ku jalma atawa badan usaha di luar zakat pikeun kapentingan umum.

* Dahareun

Sidekah kadaharan téh mangrupa sidekah anu mindeng dipigawé ku sabahagian jalma anu érék ngalakukeun sidekah. Salian ti éta, sidekah ku kadaharan ogé teu hésé. Henteu ngan ukur sidekah ka jalma anu jauh, tapi sidekah dina bentuk kadaharan ogé bisa dilakukeun di lingkungan anu deukeut upama baé tatangga pangdeukeutna. Contona, nalika urang manggihan tatangga anu kakurangan dina hal ékonomi atawa tatangga anu teu mampu. Urang teu kudu méré manéhna pitulung ku cara méré duit, anapon urang bisa méré manéhba ku kadaharan. Conto séjénna nyaéta nalika tatangga urang keur ngalakukeun ibadah puasa. Urang ogé bisa méré zakat ngaliwatan éta anu keur puasa, luyu ogé ku nyieun kadaharan keur tatangga urang keur dipaké buka puasa, éta mangrupa bentuk sidekah ku kadaharan atawa dahareun. Urang ogé bisa méré sasabaraha urang bisana méré sababaraha atawa saeutik tina dahareun anjeun gaduh. Kadaharan ogé henteu kedah asak anu siap didahar. Méré bahan kadaharan atawa sayuran seger ogé mangrupa salah sahiji bentuk sedekah anu bisa dipigawé.

* Banda

Sidekah bisa dilakukeun ku cara méré barang, sakab hbarang anu dibutuhkeun jeung masih cocog pikeun dipaké bisa disumbangkeun. Upam baé kawas baju, sapatu, sarupaning barang-barang nau layak digunakeun ku jelema. Bisa ogé saragam sakola nu geus teu dipaké deui, tuluy dibikeun ka nu butuh, atn magrupa conto seiekah ku cara méré barang. Conto séjénna nyaéta méré buku-buku anu geus teu diperlukeun barudak anu merlukeun. Sanajan loba barudak anu teu sakola, maranéhanana masih perlu buku. Sidekah dina bentuk barang éléktronik ogé bisa dilakukeun. Upama baé méré HP anu geus teu dipaké ka batur. HP salah sahiji barang anu penting pisan dina jaman kiwari ayeuna. Mangka pasti bakal pohara mantuan pikeun jalma anu teu boga eta. Terus jeung sajabana urang bisa sidekah ku barang-barng boh anyar atawa urut asal éta barang masih bisa jeung layak di paké.

* Méré dahareun ka sato

Sidekah henteu ngan saukur bisa dilakukeun ka manusa. Tapi sidekah ka sato ogé bisa dilakukeun. Upama baé lamun disabudeureun imah atawa di jalan papanggih jeung ucing lapar, urang bisa méré éta saeutik dahareun. Nyaéta bentuk méré sidekah ka sato. Sajaba ti éta, urang ogé teu kudu miceunan béas anu geus sababaraha poé. Urang bisa méré sangu ka hayam. Ieu mangrupa salah sahiji bentuk amal sidekah ka sato.

### Sidekah non-harta banda 
* Pangaweruh

Méré pangaweruh anu dipiboga ku urang téh mangrupa wujud tina sidekah. Malah ieu kaasup kana sdekah Jariyah. Ieu ngandung harti yén urang bakal salawasna meunang ganjaran tina pangaweruh nu geus ditepikeun ka batur. Sanajan geus maot, ganjaran tina pangaweruh éta bakal tetep ngalir. Ngabagi pangaweruh anu dipikaboga tur dipikawanoh bakal ngajadikeun urang inget kana pangaweruh. Intina teu inget yen urang geus babagi pangaweruh. Najan kitu, urang bakal inget pangaweruh. Jadi, salian ngabantuan batur ngaliwatan pangaweruh ieu, urang ogé sacara henteu langsung ngabantuan diri urang sorangan. Pangaweruh mangrupa salah sahiji hal anu moal béak ku wanci. Henteu ngan ukur élmu anu penting ngeunaan hiji téori. Urang bisa mere sagala pangaweruh anu kuurang dipikaboga tur dipikawanoh. Pangaweruh mangrupa hal anu pohara kapaké sarta méré loba pangaruh. Sidekah ku elmu moal ngarasa rugi. Gantina urang bakal jadi bahagian tina pangaweruh nu batur boga. Ku kituna, ulah mang-mang pikeun salawasna nyadiakeun pangaweruh anu kuurang dipikaboga tur dipikawanoh.

* Tanaga

Ulah nganggap réméh hiji tanaga. Upama baé urang ngaluarkeun tanaga keur ngabantuan batur, éta mangrupa amal. Contona, tatangga anu keur ngahadean imah. Tuluy urang ngabantuan manéhna. Jadi sacara teu langsung geus méré sidekah. Salian ti nulungan ngabantuan pagawéan tatangga, ogé geus méré sedekah. Hal séjénna anu kaasup kana sedikah nyaéta nulungan batur. Contona, nalika aya nini-nini anu ngabutuhkeun pitulung mawa sembako atawa hayang meuntas. Nalika urang ngabantuan manéhna, maka anjeun enggeus méré sidekah ngaliwatan atawa alatan tanaga urang ka nini-nini éta.

* Seuri

Teu kudu hariwang upama baé urang henteu miboga harta banda atawa non-harta banda pikeun disidekkeun. Urang masih bisa sidekah. Nyaéta seuri. Cara anu gampang pisan jeung gampang pisan dilakonan. Rosulullah SAW. pernah ngadawuh yén nalika urang seuri, urang sidekah ka batur. Dadawuhan Rasulullah SAW aya dina HR Tirmidzi jeung Abu Dzar. Nalika urang seuri, sarua jeung ngaluarkeun sakabéh énergi positip. Jadi jalma anu narima seuri bakal narima ogé énergi positip anu kuurang kaluarkeun ogé. Henteu ngan ukur amal, urang ogé tiasa méré kabagjaan ka batur ngaliwatan seuri. Sanajan éta cukup basajan tur gampang pikeun ngalakukeunana, aya loba mangpaat seuri anu bisa diala. Jadin, teu aya deui alesan keur urang henteu méré sidekah. Tong hariwang mun urang teu boga nanaon keur amal, sabab urang masih bisa nyumbang maké seuri.

## Rujukan