Komara

**Komara** téh nyaéta pangaruh hadé anu sawadina ngancik dina diri unggal jalma anu mibanda kalungguhan salaku pamingpin hiji organisasi. Ti mimiti pamingpin dina rohang lingkup leutiksaperti kepala kulawarga, tuluy pamingpin nagara, tepi ka pamingpin umat anu ilaharna sok disebut imam dina prakna ngajalankeun pungsina perlu mibanda wibawa atawa komara téa. Tapi dina kanyataanana tetela hayang ngamilik éta komara téh henteu sagampang ngucapkeunana, lantaran geuning wibawa mah lain hal anu bisa dibeuli, jeung lain hal anu bisa dipaluruh ditéangan di tempat nu tangtu. Ku lantaran bangga dina meunangkeunana, loba jalma pangpangna anu gilahormat satekah polah ihtiar
ngagunakeun rupa-rupa cara
sangkan komara ngancik dina
dirina.
Aya nu ngandelkeun harta bandana, da ceuk pangrasana
komara bakal napel dina pribadi
anu buncir leuit loba duit, atawa
anu bur beureum bur hideung,
hurung nangtung siang
leunpang. Aya anu ngahaja ngukut sipat langsung saur
bahe carek, da ceuk pikirna
wibawa bakal kacekel ku jalma
anu gedé ambek. Aya ogé jalma
anu boga anggapan yén komara
teh geus ngancik dina dirina ti baheula mula sacara turun
tumurun, da angkeuhanana
komara mah milik kulawarga
menak, anu geus puguh turunan
indung lembu bapa banteng téa.
Atuh versi pupuhu partey pulitik jeung juru kampanyeu ngeunaan
wibawa téh séjén deui. Ceuk
maranéhna mah hiji jalma bakal
komaraan lamun éta jalma teh
ahli dina pidato, orator ulung,
capetang medar visi jeung misi parteyna, sarta pertentang
nepikeun jangji-jangji mulukna.
Cindekna pinter mikat massa.
Leuwih jauhna, boa bisa
disebutkeun leuwih bahayana,
komara téh sok ditaréangan ngaliwatan hal-hal anu bau-bau
mistik. Hal éta kabuktian ku
ayana rupa-rupa elmu dina
widang permistikan anu di
antaran aya nu disebut elmu
Mahabah jeung elmu Panakluk. Ku jalan méré  “infak” ratusan
rebu rupia ka nu mibanda eta
elmu, cenah pribadi anu
“meulina” bakal robah, nu teu
boga pamor naon-naon robah
jadi pribadi anu kharismatik. Aya deui elmu anu disebut Sinar
Langit. Ieu mah hasiatna cenah
ningkatkeun kawani jeung daya
kharisma, sarta nu muhitna
matak dipikaresep dina
pergaulan. Ari ma’na wibawa versi rahayat
leutik nu kumaha? Nu jelas,
nurutkeun kaum somah mah
timbulna komara téh asana teu
kudu ti jalma anu jegud, teu
kudu ti jalma turunan menak, lain ti jalma anu galak deuih,
oge lain ti jalma-jalma anu
mibanda rupa-rupa jimat.
Pamingpin anu komaraan ceuk
rahayat leutik mah nyaéta
pamingpin anu jujur jeung masagi, anu boga sipat leuleus
jeujeur liat tali, jalma anu budi
parangina soméah jeung handap
asor, sarta hadé gogog hadé
tagog, ogé landung kandungan
lar aisan, tur upama boga pamadegan téh henteu unggut
kalinduan gedag kaanginan.
Paingan kiwari hésé néangan
figur anu picontoeun atuh da
geuning saratna ogé mani
ngabéréndel kitu. Ana kitu mah geus jelas yen
wibawa téh teu bisa dijieun-
jieun, teu bisa direkayasa, jeung
teu kudu ditaréangan. Asal
ahlak hiji pamingpin
pikayungyuneun, tangtu nu ngaranna komara ka dirina
bakal nuturkeun.
Horeng hormatna rahayat ka
pamaréntah, anak buah ka
dunungan, murid ka guru, anak
ka nu jadi kolotna téh teu kudu dipenta teu kudu diparentah,
bakal harideng sorangan sabada
maranéhna nyaraksian figur-
figur nu payus dijadikeun
tuladan.
nyaéta mandegna téh dina lebah saratna. Sagala gé sok
leuwih gampang tiorina batan
praktékna. Da hésé atuh
hayang jadi jalma jujur teh. Lain
pagawéan memeh mumuluk deuih
hayang jadi jalma masagi teh. Tungtungna mah asa mending
kénéh jadi rayat we nya, ceuk
nu seunggah memeh prak,
samaruk manéhna mah teu
kagolongkeun jalma nu boga
jabatan, marukan lain pamingpin. Padahal kapan kangaranan
manusa mah kabéh gé moal
leupas tina tanggung jawab
salaku pamingpin, copelna
pamingpin keur dirina sorangan,
teu jadi pamingpin hiji organisasi ge.
Jadi, pikeun nanjeurkeun
komarana kira-kira wibawa
versi nu mana anu baris dipilih
tur dilaksanakeun ku
parapamingpin urang teh? Dina hal éta mah urang salaku
rahayat teu bisa maksa,
kumaha aranjeunna bade milih
versi nu mana, da di nagara
urang mah geus jadi tradisi
rahayat kudu bisa ngayunkeun kapalay pamingpin teh, lain
sabalikna. euweuh dina kamusna
pamingpin urang kedah kersa
ngayunkeun kahayang rayat mah.

## Sumber Rujukan
http://pustakapakujajar.com/