Aikido

, nyaéta hiji seni béladiri nu asalna ti Jepang anu dimekarkeun ku Morihei Ueshiba. Aikido mindeng dihartikeun sabagé "cara nyampur (jeung) énergi kahirupan"  atawa "cara jiwa anu harmonis."  Tujuan Ueshiba nyaéta supaya praktisi seni béladiri bisa ngabéla dirina sabari nangtayungan musuhna tina tatu.

Aikido diciptakeun dina jaman modérnisasi Jepang anu lumangsung kira-kira taun 1800-an. Béladiri ieu mangrupa kombinasi antara élmu pedang Kénjutsu sarta Jujutsu. Pangaruh Kénjutsu bisa dititénan dina pangaturan gerak atawa léngkah suku. Sedengkeun pangaruh jujutsu bisa ditingali dina pamakéan téknik koncian sarta lémparan.

Seni béladiri ieu diciptakeun kalayan nekenkeun harmonisasi antara ki(tanaga batin) pribadi jeung ki (énergi) alam raya. Aikido ogé nekenkeun kana prinsip kalembutan sarta mikaasih jeung ngabingbing lawan. Prinsip ieu dilarapkeun dina gerak anu henteu nakis serangan lawan ku kakuatan tapi "ngarahkeun" serangan lawan pikeun saterusna nalukkeun lawan tanpa aya niat pikeun natuan lawan. Béda jeung béladiri umumna anu leuwih ngutamakeun latihan kakuatan fisik sarta stamina, aikido leuwih ngagantungkeun latihanana kana pangawasaan diri sarta kasampurnaan téknik. Téknik anu dipaké dina aikido lolobana mangrupa téknik pikeun nyingcet, koncian, lémparan, sarta bantingan. Samentara téknik serangan atawa tajongan dina praktékna langka dipaké. Falsafah-falsafah anu jadi dasar aikido nyaéta kaasih sarta konsép ki; ieu pisan anu ngajadikeun aikido hiji seni béladiri anu mandiri.

Aikido ieu ogé henteu mikawanoh sistem adu tanding atawa kompetisi, kawas béladiri séjénna. Tapi sistem kompetisina leuwih boga sifat embukai (pintonan téknik).

Sistem tingkatan anu kudu diliwatan ku saurang praktisi aikido (disebut ogé aikidoka) ampir sarua jeung anu dipaké ku seni béladiri asal Jepang séjénna, nyaéta sistem kyu pikeun tingkat dasar sarta shodan pikeun tingkat mahér. Sacara singket, aikidoka anu aya dina tingkat kyu 6 nepi ka kyu 4 maké tanda mangrupa beubeur warna bodas. Samentara aikidoka anu ngahontal tingkatan kyu 3 nepi ka 1 maké beubeur warna cokelat. Tingkatan saterusna nyaéta shodan. Aikidoka anu ngahontal tingkatan ieu ditandaan ku beubeur anu boga warna hideung sarta *aksésoris* tambahan mangrupa calana panjang anu ngaranna hakama. Calana kawas kieu mindeng dipaké ku para samurai dina jaman baheula.

Nepi ka ayeuna aikido ogé boga rupa-rupa "téknik" atawa "aliran" anu ogé ngabeungharkeun téknik aikido tapi tetep henteu ninggalkeun téknik dasarna. Contona aliran Nisyo anu leuwih nekenkeun téknik pedang (bokén) sarta iteuk/stik (jo). Ogé aliran Iwama anu leuwih nekenkeun téknik dina laju nungkulan serangan lawan (nagé).

Loba murid Ueshiba anu miboga *pendekatan* anu béda kana aikido, gumantung kana iraha éta murid diatik aikido ku Ueshiba. Akibatna, kiwari, aikido bisa kapanggih di sakuliah dunya dina sajumlah aliran. Sanajan kitu, rupa-rupa aliran éta mibanda akar téknik anu sarua sarta lolobana boga prinsip "paduli kana kasalametan si anu nyerang".

## Étimologi jeung filosofi dasar
Kecap "aikido" diwangun ku tilu kanji:
*  - *ai* - ngagabungkeun, ngaluyukeun
*  - *ki* - jiwa, énergi kahirupan
*  - *dō* - cara, jalan

Istilah *dō* numbukeun prakték aikido kana konsép filisofi ngeunaan *Tao*, anu bisa dipanggihan dina seni béladiri saperti judo jeung kéndo, sarta seni anu leuwih pinuh kadaméan saperti kaligrafi Jepang (*shodō*) jeung ngarangké kembang (*kadō*).  Istilah *aiki* nujul kana prinsip seni béladiri atawa taktik nyampur jeung gerakan lawan pikeun tujuan ngadalikeun tindakan éta lawan kalayan usaha atawa tanaga anu *minimum*. Aikidoka ngalarapkeun *aiki* ku cara nganyahokeun wirahma sarta maksud lawan pikeun nimukeun posisi katut timing (waktu) anu pas pikeun nerapkeun téknik ngalawan. Nurutkeun sajarah, *aiki* bihari dikawasa pikeun tujuan maténi; sanajan kitu, dina aikido, aikidoka dikudukeun néangan upaya pikeun nganétralkeun saurang lawan tanpa nyababkeun tatu.

## Sajarah
, anu nyiptakeun aikido.]]Aikido diciptakeun ku Morihei Ueshiba (植芝 盛平 *Ueshiba Morihei*, 14 Désémber 1883&ndash;26 April 1969), anu kawentar dina kalangan aikido sabagé *Ōsensei* ("Maha Guru"). Ueshiba ngagambarkeun aikido lain baé sabagé sistésis latihan béladirina, tapi ogé sabagé filosofi pribadina ngeunaan kadaméan sarta *rékonsiliasi* universal. Ti mangsa hirup Ueshiba tug nepi ka kiwari, aikido geus mekar tina *koryū* (seni béladiri gaya buhun) anu diteuleuman ku Ueshiba nepi ka jadi rupa-rupa wujud beunang para ahli seni béladiri di sakuliah dunya.  Seni béladiri inti anu jadi indung aikido nyaéta Daitō-ryū aiki-jūjutsu, anu diteuleuman ku Ueshiba sacara langsung ti Takéda Sokaku. Sajaba ti éta, Ueshiba dipikanyaho geus neuleuman Tenjin Shin'yō-ryū ti Tozawa Tokusaburō di Tokyo dina taun 1901, Gotōha Yagyū Shingan-ryū, sarta judo ti Kiyoichi Takagi (高木 喜代子 *Takagi Kiyoichi*, 1894&ndash;1972) di  Tanabe dina taun 1911.

Seni Daitō-ryū boga pangaruh téknis anu utama dina aikido. Ueshiba ngasupkeun téknik lémparan leungeun kosong jeung koncian sambungan tulang sarta téknik sanjata, saperti jurus-jurus pikeun maké lembing (*yari*), ietuk (*jō*) pondok, malah . Sanajan kitu, struktur téknik aikido loba ngindung ka seni élmu pedang(*kénjutsu*).

Ueshiba pindah ka Hokkaidō dina taun 1912, sarta mimiti diajar hiji élmu béladiri kalayan bimbingan Takeda Sokaku dina taun 1915. Mimitraan jeung Daitō-ryū terus lumangsung nepi ka taun 1937. Minoru Mochizuki disusul ku Tadashi Abe dina taun 1952, anu datang salaku wawakil resmi Aikikai Hombu, sarta tumetep di Perancis salila tujuh taun. Kenji Tomiki dibaturan ku para wawakil seni béladiri ngulilingan lima belas nagara bagian Amérika Sarikat dina taun 1953. and Shodokan Aikido, founded by Kenji Tomiki in 1967..Tapi, Aikido Shodokan mah *kontrovérsial* lantaran ieu aliran ngawanohkeun kompetisi (adu tanding) anu ku sabagéan aikidoka dirasa patukang tonggong jeung sumanget aikido.

Morihiro Saito ngawangun aliran "Iwama". Sanajan aikidoka aliran Iwama tetep jadi bagian Aikikai Foundation nepi ka pupusna Saito dina taun 2002, para pamilon / panganut aliran Iwama kabagi jadi dua kumpulan; anu hiji tetep masih ngindung ka Aikikai Foundation sedengkeun anu lainna ngawangun organisasi mardika “Shinshin Aikishuren Kai” dina taun 2004 anu dipingpin ku anak Saito nyaéta Hitohiro Saito.

Kiwari, aliran-aliran aikido dikokolakeun ku organisasi anu béda-béda, masing-masing boga  di Jepang, sarta boga wawakil di nagara-nagara lian di sakuliah dunya. Lantaran kurikulum aikido eusina lolobana lémparan, hal munggaran anu disuprih ku lolobana murid nyaéta kumaha carana ngaragragkeun awak atawa ngagulitik kalawan aman.  Téknik husus pikeun nyerang di antarana ngawengku tonjokan sarta *cengkraman*; sedengkeun téknik pertahanan kaasup lémparan sarta koncian. Sanggeus téknik-téknik dasar dikawasa, para murid diajar pertahanan gaya bébas pikeun nyanghareupan musuh leuwih ti saurang, sarta dina sababaraha aliran, diajar téknik ngagunakeun sanjata.

### Kabugaran jeung latihan
Tujuan latihan fisik anu ditéang dina aikido nyaéta *controlled* *relaxation*, kalenturan, sarta daya tahan, kalawan saeutik tekenan kana latihan kakuatan. Dina téknik aikido, gerak ngadorong atawa ngulur jauh leuwih umum batan gerak narik atawa kakuatan kontraksi otot anu kapanggih dina seni béla diri lian. Gerak ngadorong sarta ngulur ogé dijadikeun tujuan latihan fisik.

### Pancén *uké* jeung *nagé*
Latihan aikido didasarkeun utamana kana prakték jurus (*kata*) anu geus dirarancang, lain prakték gaya bébas. Pola dasarna nyaéta dua urang jadi mitra latih di mana saurang jadi anu ngirim serangan atawa disebut ogé panarima téknik (*uké*) sarta anu saurang deui ngirim serangan atawa disebut ogé palémpar (投げ *nagé*, anu disebut ogé 取り *tori*, atawa 仕手 *shite*, gumantung kana aliranana), anu nganétralkeun ieu serangan ku téknik aikido.  *Uké* nyobaan meunangkeun deui kasaibangan sarta nutupan kalemah (contona, ku néang lolongkrang), waktu *nagé* ngagunakeun posisi katut timing pikeun nahan *uké* tetep dina kaayaan teu saimbang sarta lemah (gampang diserang). Dina latihan anu leuwih luhur tingkatanana, *uké* sakapeung kudu nerapkeun  pikeun meunangkeun deui kasaimbangan sarta ngonci atawa ngalémpar *nagé*.

 nujul kana tindakan pikeun narima hiji téknik. *Ukémi* anu alus merlukeun cingcetan / takisan atawa ragrag bébas pikeun nyingkahan rasa nyeri atawa tatu, saperti nyéngsolna sambungan tulang atawa nyingkahan teunggeulan (*atémi*).

*  nyaéta kadali ku cara hiji dampal leungeun *nyengkram* (nyepeng) siku samentara dampal leungeun lainna nyepeng pigeulang lawan anu tumerapna ngadorong lawan tikusruk kana lanté. Ikkyo ogé nerapkeun tekenan kana ulnar nerve dina pigeulang lawan.
*  nyaéta koncian pigeulang anu adductive anu muterkeun leungeung lawan sarta nerapkeun tekenan saraf anu matak nyeri.
*  nyaéta koncian pigeulang anu pronating anu ngahasilkeun pantengan otot anu *nyepiral* ka luhur sapanjang leungeun, siku sarta taktak lawan.
*  nyaéta kadali taktak anu mirupa *ikkyō*, tapi kadua dampal leungeun nyengkram bagian handap leungeun lawan.  Puhu curuk (anu bagian jero dampal leungeun) diteueulkeun kana radial nerve nepi ka periosteum tulang leungeun lawan (uké).
*  sacara visual mirupa *ikkyō*, tapi *cengkraman*ana lain kana tonggong pigeulang tapi kana bagian jero pigeulang, sambungan dampal leungeun lawan diputer satengah, sarta sikuna didorong ka handap. Téknik ieu ilahar digunakeun dina nyanghareupan lawan anu ngagunakeun péso sarta sanjata lianna.
*  nyaéta ngalémpar lawan ku cara ngalipet leungeun lawan ngaliwatan taktakna, tumerapna sambungan taktak kakonci.
*  nyaéta koncian pigeulang  sopinating nu mébérkeun extensor digitorum.
*  nyaéta istilah pikeun rupa-rupa lémparan nu maké kadali nafas; dina lémparan ieu diperlukeun pangaturan waktu (timing) anu bener sahingga lémparan ieu disebut ogé "timing throws".
*  nyaéta lémparan di mana *nagé* gerak ka rohangan anu ditempatan ku *uké*.
*  dimimitian ku *ryōte-dori*; terus maju ka hareup, *nagé* nyapukeun hiji leungeun ka handap ("bumi") sarta nu lainna ka luhur ("langit"), nu ngakibatkeun *uké* teu saimbang sahingga gampang dibalangkeun.
*  nyaéta lémparan luhureun bujur di mana *nagé* nurunkeun bujurna leuwih handap ti bujur *uké*, terus ngangkat awak uké nepi ka ngaliwatan tonggong nagé sarta ngabalangkeun uké kana lanté.
*  di mana *nagé* nyapu tonggong leungeun uké anu tumerapna ngonci pupundakan uké, terus ngagunakeun tekenan ka hareup supaya uké kabalangkeun.

### Téknik
Aikidoka ngamanfaatkeun gerak awak (*tai sabaki*) pikeun nyampur jeung gerak lawan. Contona, téknik atawa jurus  ngagunakeun gerak maju ka arah awak *uké*, sedengkeun jurus  ngagunakeun gerak muter di mana hiji suku nagé jadi sumbuna.
Sajaba ti éta, jurus  diterapkeun ngagunakeun gerak ka hareupeun *uké*, sedengkeun jurus  diterapkeun kalayan gerak ka arah tukangeun *uké*, biasana maké gerak muter. lolobana jurus ogé bisa dilaksanakeun dina kaayaan awak keur diuk (*seiza*). Jurus bari diuk disebut *suwari-waza*.

Contona, *katate-dori ikkyō* nujul kana tiap téknik *ikkyō* anu diterapkeun mangsa uké nyepeng salahiji pigeulang nagé.  Satuluyna téhnik ieu bisa disebut *katate-dori ikkyō omote*, nujul kana tiap gerak maju téknik*ikkyō*.

*Atemi* (当て身) nyaéta serangan. Sabagian jalma nganggap *atemi* salaku serangan  kana "titik vital" anu dimaksudkeun pikeun ngagunasika.

Sabagian deui jalma nganggap *atemi*, hususna kana arah beungeut, mangrupa métoda pikeun ngalihkeun perhatian. Hiji serangan, boh ditakis atawa henteu bisa ngareuwaskeun sasaran sarta ngabuyarkeun konséntrasi. Targét kasebut ogé bisa jadi henteu saimbang dina upaya nyingkahan serangan, contona ku cara ngadangheuakkeun sirah ka tukang, anu bisa ngagampangkeun lémparan.  
Réa nu nyebutkeu *atemi* téh mangrupa bagian dasar tina téknik.

### Latihan sanjata
Latihan sanjata dina aikido sacara tradisi ngawengku iteuk pondok (*jō*), pedang kai (*bokken*), sarta péso kai (*tantō*).   Kiwari, sabagian dojo ogé ngasupkeun téknik ngaleupaskeun sanjata api kana latihan; témpo-témpo, cara ngarebut sanjata sarta serangan sanjata diajarkeun sakaligus. Sedengkeun sabagian dojo lianna henteu ngajarkeun téknik sanjata samasakali. Aliran Iwama anu diadegkeun ku Morihiro Saito, biasana méakkeun waktu nu lila pikeun latihan *bokken* jeung *jō*, kalayan ngaran *aiki-ken* jeung *aiki-jō*.
 

### Lawan leuwih ti hiji sarta *randori*
Hiji ciri istiméwa aikido nyaéta ayana latihan pikeun mértahankeun diri nyanghareupan musuh leuwih ti hiji. Latihan gaya bébas (*randori*, atawa *jiyūwaza*) kalawan lawan leuwih ti hiji mangrupa bagian penting tina karéréaan kurikulum aikido sarta hal ieu diperlukeun pikeun kanaékan tingkat.  *Randori* ngalatih aikidoka kamampuh pikeun ngalakukeun téknik sacara *intuisi* dina lingkungan anu henteu kaduga.

Tatu *jaringan halus* mangrupa modél tatu anu paling ilahar anu kapanggih dina aikido sanajan dilaporkeun cenah aya ogé anu ajal akibat panerapan téknik "*shihōnage*".

## Latihan méntal
Latihan aikido mangrupa latihan méntal sakaligus fisik, anu nekenkeun kana kamampuh pikeun nenangkeun pikir jeung badan dina kaayaan tekenan situasi anu matak balai.  Latihan méntal perlu supaya para aikidoka wani ngalakukeun gerak asup-jeung-nyampur nu jadi dadasar téknik aikido, sarta dina waktu nyerang, aikidoka bisa ngalakukeun serangan kalayan percaya diri jeung *tepat* *sasaran*.
.

Morihei Ueshiba pernah ngucapkeun yén urang "kudu daék narima 99% serangan ti lawan sarta neuteup balai nu di hareupen mata" supaya bisa ngalakukeun téknik tanpa ragu.

## Ki (Tanaga Batin)
 pikeun *ki* nepi ka taun 1946, mangsa aksarana dirobah jadi 気.]]

Diajar jeung ngawasa *ki* (tanaga batin) mangrupa unsur nu penting pisan dina aikido. Aksara *kanji* munggaran pikeun *ki* nyaéta 氣 (ditingalikeun di beulah katuhu), sarta mangrupa perlambang pikeun hiji tutup anu nutupan saboboko sangu; "uap nu kaluar" cenah mangrupa *ki*.

Sifat "ki" dipaké dina istilah-istilah sapopoé dina kahirupan urang Jepang, saperti , atawa  . Ki mindeng dihartikeun sabagé sasaran fisik jeung méntal anu ngahiji, sanajan kitu mindeng kapanggih dina seni béladiri tradisional Jepang kalayan harti "énergi kahirupan". Aliran Yoshinkan anu dipupuhuan ku Gōzō Shioda, anu dianggap sabagé aliran aikido nu paling *kasar*, lolobana nuturkeun ajaran Ueshiba ti mimiti saacan Perang Dunya II, sarta nyindekkeun yén rusiah *ki* aya dina timing sarta pamakéan sakabéh kakuatan badan museur kana hiji titik.

## Saragam jeung tingkatan
Saragam anu dipaké ku aikidoka waktu latihan nyaéta (*aikidōgi*), sarupa jeung saragam latihan (*keikogi*) anu digunakeun ku seni béladiri modéren asal Jepang lianna; calana anu saderhana jeung baju nu dibeulitkeun ngurilingan badan, biasana warnana bodas. Bagian luhur baju ngagunakeun kaén kandel ("gaya-judo"), atawa kaén ipis ("gaya-karate"). Hal ieu ngabalukarkeun éfék *domino* nyaéta téhnik pertahanan diri nu dilakonan ku *nagé* jadi henteu éféktif, sarta henteu numuwuhkeun kakuatan. Pikeun nolak hal ieu, sajumlah aliran aikido ngabeunangkeun latihan bébas. Aliran Shodokan, malah nolak hal ieu ku cara maké latihan pertahanan sagemblengna sarta ngabeunangkeun adu tanding.

## Rujukan
## Tumbu luar
* AikiWeb Aikido Information —a comprehensive site on aikido, with essays, forums, gallery, reviews, columns, wiki and other information. 
* AikidoFAQ—an informational aikido website, including articles, tips, and multimedia.
* Aikido Journal Website—an extensive source of aikido historical information.
* Aikido—The Way of Harmony Podcast —Aikido based podcast; interviews with high ranking Aikidoka from all styles about philosophy and technique.