Fiksi

**Fiksi** nyaéta salah sahiji istilah anu dipaké dina sakabéh karya sastra nu wujudna naratif (carita), boh dina wangun prosa, boh dina wangun puisi, meunang ngaréka atawa nyusurup, lain nyaritakeun kajadian nu nyata (sajarah). Tapi, ka dieunakeun istilah fiksi disaruakeun jeung istilah prosa naratif (novel atawa roman jeung carita pondok).

Karangan fiksi nu diréka dumasar kana fakta atawa kanyataan, ngabalukarkeun ayana istilah roman sajarah atawa novel sajarah, roman biografis atawa novel biografis.
* Unsur Carita.
* Kaayaan basa téks fiksi anu henteu homogén.
* Kajadian nu dicaritakeun (naratif).
* Ayana runtuyan kajadian anu ngéntép seureuh (galur).
Fiksi mangrupa carita kahirupan manusa nu sipatna fiktif, ku sabab diréka ku pangarang. Gaya nyarita pangarang henteu homogén, pangarang henteu kudu jadi jalma kahiji nu nyarita, tapi bisa méré kasempetan keur panyatur sékunder keur cumarita nepi ka ngahasilkeun dialog nu hadé. Carita nu dipidangkeun dina fiksi mangrupa carita fiktif, lamun miboga sasaruaan jeung kanyataan, éta téh ukur kabeneran wungkul. Dina wengkuan carita biasana dipidangkeun sacara ngaruntuy keun ngagambar konflik jeung kapanasaran nu maca.
* Oriéntasi eusina patali jeung jejer, kasang tukang jejer, jeung palaku dina carita fiksi. Oriéntasi téh minangka pamuka dina carita fiksi anu seja dipidangkeun

## Struktur Fiksi 
### **Téma dina carita** 
Téma atawa jejer nyaéta inti carita anu diwangun tina runtuyan kajadian anu dipidangkeun  dina prosa. Téma téh asal kecapna tina *thema < tithenai* nu hartina téh neundeun. Téma téh aspék carita nu sajajar jeung ma'na dina pangalaman manusa nu salawasna miboga kesan jeung pantes diinget-inget. Ku kituna, téma téh béda jeung judul. Téma leuwih neueulkeun kana gagasan jeung amanat nu ngawangun eusi karangan sagemblengna

### **Fakta carita** 
Fakta carita téh hal-hal nu patali jeung carita fiksi. Fakta carita téh ngawengku palaku, karakter palaku, galur, jeung latar. Éta opat unsur kaasup kana fakta carita téh ku sabab sacara faktual bakal ngawangun kajadian jeung  éksisténsina dina prosa fiksi.

#### **Palaku jeung Watek** 
Palaku téh individu rékaan nu ngalaman rupaning kajadian dina carita. Ari karakter palaku mah pidangan paripolah atawa kawangunna citra palaku dina karya sastra. Ditilik tina peranna, palaku diwincik jadi dua nyaéta protagonis jeung antagonis.
* Protagonis, gambaran palaku nu lempeng atawa salawasna aya dina jalur bebeneran.

### **Sarana Sastra** 
Sarana sastra nyaéta salah sahiji métodeu pangarang nyarungsum jeung milih rincian carita keur ngahontal pola-pola anu miboga ma’na. Sarana sastra téh ngawengku simbol, gaya basa, jeung puseur implengan.

##### **Simbol** 
Dina fiksi simbol téh bakal ngabalukarkeun tilu akibat. Kahiji, simbol nu aya dina kajadian téh nuduhkeun ma’na tina éta kajadian. Kadua, simbol nu diulang-ulang bakal jadi panginget-nginget nu maca keur ngahontal ma’na nu gembleng tina carita. Katilu, simbol nu kapanggih kalayan intensitas nu mindeng téh bisa mantuan nu maca manggihan téma carita.

##### **Gaya basa** 
Dina sastra, gaya téh patali jeung cara atawa kamampuh pangarang ngaébréhkeun gagasan dina carita. Basa nu dipaké téh bisa humor, konkrit, imajinatif jeung métafor. Campuran basa nu dipilih ku pangarang téh bakal ngahasilkeun gaya basa nu miboga ciri mandiri karya anu dihasilkeun.

##### **Puseur Implengan** 
Puseur implengan téh nuduhkeun carita nu dipidangkeun. Ieu unsur mangrupa cara atawa sawangan nu dipaké ku pangarang salaku sarana keur midangkeun carita ka nu maca. Contona palaku *kuring* téh salaku puseur implengan jalma kahiji.

## Rujukan