Mahar

jmpl|Cincin bisa dijadikeun mahar.
**Mahar** atawa mas kawin nyaéta salasahiji syarat sah dina jatukrami. Sacara umum kecap séjén anu digunakeun pikeun mahar dina Al-Qur’an nyaéta *Ajr, Shiddiq, Shaduqah*, anu hartina pangajén sarta hadiah keur pangantén awéwé. Sedeng numutkeun Hamka, kecap *shidaq, shaduqat,* asal tina rumpun kecap *shidiq, shadaq,* ogé *shadaqah.* Dina ma’nana ngandung rasa anu jujur jeung wening. Jadi hartina harta anu dibikeun kalayan haté nu beresih wening keur pangantén awéwé nalika akad.

Wangenan mahar numutkeun Ulama’fiqih mazhab, di antarana : 
* Mazhab Hanafi nyebutkeun yén mahar nyaéta harta anu diwajibkeun pikeun lalaki nalika akad.
* Mazhab Maliki nyebutkeun yén mahar nyaéta hal anu ngajakeun   awéw wjeung lal é halal disapaton*li*.
* Mahar Mitsli nyaéta mahar anu dibikeun saumpama pangantén lalaki teu nyebutkeun jenis jeung jumlah mahar musamma nalika akad. Jenis atawa kadarna diukur saluyu jeung mahar anu kungsi ditarima ku kulawarga deukeutna. Syarat-syaratna nyaéta :
* Puguh bentuk jeung sipatna.   
* Teu wajib dibayar, upama istrina dipirak saméméh sapatemon tur mahar teu disebutkeun dina akad. Tapi tetep mayar mut'ah. Luyu jeung firman Allah SWT dina Q.S Al-Baqarah : 236 
* Ngangkat darajat awéwé tur mere hak milikna. Ku kituna dibéré hak pikeun mibanda mahar nalika jatukrami, tur ngajadikeun mahar salaku kawajiban pikeun lalaki ngahormat awéwé anu dipilihna.  Di antarana :
* Q.S An-Nisa : 4 
" ''Jeung pasrahkeun ku maranéh mas kawinna ka éta awéwé, éta téh hiji kawajiban. Tuluy upama maranéhna masrahkeun sabagéan mas kawinna ka maranéh kalawan rido'eun, éta mah beunang didahar ku maranéh kalawan suka bungah.*"
* Q. S An-Nisa : 20 
" *Jeung upama maranéh rék ngaganti pamajikan ku awéwé nu lian, sedengkeun maranéh geus méré ka salahsaurang éta awéwé harta anu loba, ku maranéh ulah dicokot deui najan saeutik ogé. Naha pantes maranéh nyokot deui barang anu geus dibikeun kalawan cara anu matak kagét jeung dosa anu kasampak?''"  
* Sabda Rasululah SAW 
Qutaibah bin Sa’id ats-Tsaqafi nyarita ka kami Ya’qub (nyaéta Ibnu AAbdirrahman Al-Qaari), ti Abu Hazim, ti Sahal bin Sa’ad, cenah : Aya awéwé datang ka Rasulullah SAW, tuluy nyarita : “Ya Rasulullah! Kuring datang ka anjeun masrahkeun diri (pikeun dijadikeun istri).” Rasul neuteup éta awéwé ti luhur nepi ka handap tuluy unggeuk. Nalika éta awéwé sadar yén Rasul teu méré putusan nanaon, tuluy wé manéhna diuk. Tuluy sahabat Rasul nyarita, “Ya Rasulullah! Saupama Rasul teu kersa, tikahkeun sim kuring ka anjeunna,” Rasul nalék : “Anjeun boga banda keur dijadikeun mahar?” tembalna “Demi Allah, taya pisan nanaon Ya Rasulullah.!”  Sabda Rasul “Geura indit ka kulawarga anjeun, tuluy téang naha aya nu bisa dijadikeun mahar?” Tuluy éta sahabat indit. Datang deui : “Demi Allah, taya nanaon Ya Rasulullah!” Sabda Rasul : “Téang, sanajan ngan cincin beusi!” Indt tuluy datang deui, : “Demi Allah, cincin beusi ogé taya Ya Rasulullah! Tapi sim kuring gaduh sarung anu dianggo ieu.” Anjeunna tiasa nyandak satengahna Ya Rasul.” Rasul nalék “Naon anu bisa dilakukeun tina éta sarung? Upama anjeun nu maké,  éta awéwé moal maké raksukan, jeung upama éta awéwé nu maké, anjeun nu teu maké raksukan.” Sahabat ngahuleng, tuluy indit. Digeroan deui ku Rasulullah. “Anjeun apal Al-Qur’an?” tembalna “Sim kuring apal surat ieu jeung surat itu.” Bari nyebutkeun sababaraha surat dina Al-Qur’an. Tuluy Rasululah nitah sangkan éta sahabat nalar éta surat. “Kiwari éta awéwé geus jadi milik anjeun, ku lanataran mahar sababaraha surat Al-Qur’an anu ku anjeun apal.” (H.R Muslim).

## Rujukan