Tit Livi

**Titus Livius** (59 p.e.s. – 17 i e.s.), i njohur edhe thjesht si **Livi**, ishte një historian romak. Ai shkroi një histori monumentale të Romës dhe popullit romak, të titulluar , që mbulon periudhën nga legjendat më të hershme të Romës përpara themelimit tradicional në 753 para Krishtit deri në mbretërimin e Augustit në jetën e vetë Livit. Ai ishte në kushte të njohura me anëtarët e dinastisë Julio-Klaudiane dhe një mik i Augustit,  nipi i ri i të cilit, perandori i ardhshëm Klaudi, ai e nxiti të merrej me shkrimin e historisë. 

Për ne vepra e Livit ka rëndësi të madhe se në të ruhen disa të dhëna mbi fushatat e Aleksandër Molosit dhe Pirros në Itali dhe për Luftërat iliro-romake. Për këto të fundit ai plotëson në shumë drejtime ato që mungojnë ose që kanë humbur nga Polybi.

## Jeta 
Livi lindi në Patavium në Italinë veriore, Padova moderne, ndoshta në 59 para Krishtit.  Në kohën e lindjes së tij, qyteti i tij i lindjes Patavium ishte i dyti më i pasur në gadishullin italian dhe më i madhi në provincën e Cisalpine Galisë (Italia veriore). Cisalpine Galia u bashkua në Itali gjatë jetës së tij dhe banorëve të saj iu dha shtetësia romake nga Jul Cezari. Në veprat e tij, Livy shpesh shprehte dashurinë dhe krenarinë e tij të thellë për Pataviumin dhe qyteti ishte i njohur për vlerat e tij konservatore në moral dhe politikë.  "Ai ishte nga natyra një i vetmuar, i butë në temperament dhe urrejtës ndaj dhunës; paqja restauruese e kohës së tij i dha atij mundësinë për ta kthyer të gjithë pasionin e tij imagjinativ në të kaluarën legjendare dhe historike të vendit që donte." 

Vitet e adoleshencës së Livit ishin gjatë viteve 40 para Krishtit, një periudhë luftërash civile në të gjithë botën romake . Guvernatori i Gaulit Cisalpine në atë kohë, Asinius Pollio, u përpoq të tundte Pataviumin  në mbështetjen e Mark Antonit, udhëheqësi i një prej fraksioneve ndërluftuese. Qytetarët e pasur të Patavium refuzuan të kontribuonin me para dhe armë për Asinius Pollio dhe u fshehën. Pollio më pas u përpoq të korruptonte skllevërit e atyre qytetarëve të pasur për të ekspozuar vendndodhjen e zotërinjve të tyre; ryshfeti i tij nuk funksionoi dhe qytetarët në vend të kësaj u zotuan për besnikërinë e tyre ndaj Senatit . Prandaj është e mundshme  se luftërat civile romake e penguan Livin të ndiqte një arsim të lartë në Romë ose të shkonte në një turne në Greqi, gjë që ishte e zakonshme për meshkujt adoleshentë të fisnikërisë në atë kohë. Shumë vite më vonë, Asinius Pollio komentoi me tallje "patavinitetin" e Livy-t, duke thënë se latinishtja e Livit tregonte disa "provincializma" që nuk i binin në sy Romës. Gërmimi i Pollios mund të ketë qenë rezultat i ndjenjave të këqija që ai kishte ndaj qytetit të Patavium nga përvojat e tij atje gjatë luftërave civile.

Livi ndoshta shkoi në Romë në vitet 30 para Krishtit, dhe ka të ngjarë që ai kaloi një sasi të madhe kohe në qytet pas kësaj, megjithëse mund të mos ketë qenë shtëpia e tij kryesore. Gjatë kohës së tij në Romë, ai kurrë nuk ishte senator dhe as nuk mbajti një post qeveritar. Shkrimet e tij përmbajnë gabime elementare për çështjet ushtarake, duke treguar se ai ndoshta nuk ka shërbyer kurrë në ushtrinë romake . Megjithatë, ai ishte i arsimuar në filozofi dhe retorikë. Duket se Livy kishte burimet dhe mjetet financiare për të jetuar një jetë të pavarur, megjithëse origjina e kësaj pasurie nuk dihet. Ai ia kushtoi një pjesë të madhe të jetës shkrimeve të tij, gjë që mundi ta bënte për shkak të lirisë së tij financiare.

Livy njihej se jepte recitime për audiencë të vogël, por ai nuk ishte dëgjuar të merrej me deklamacion, atëherë një argëtim i zakonshëm. Ai ishte i njohur me perandorin Augustus dhe familjen perandorake. Augusti u konsiderua nga romakët e mëvonshëm se ishte perandori më i madh romak, duke përfituar nga reputacioni i Livit shumë kohë pas vdekjes së tij. Suetonius përshkroi se si Livi e inkurajoi perandorin e ardhshëm Klaudi, i cili lindi në vitin 10 para Krishtit, të shkruante vepra historiografike gjatë fëmijërisë së tij.

Vepra më e famshme e Livit ishte historia e Romës. Në të ai rrëfen një histori të plotë të qytetit të Romës, nga themelimi i tij deri në vdekjen e Augustit. Për shkak se ai po shkruante nën sundimin e Augustit, historia e Livit thekson triumfet e mëdha të Romës. Ai e shkroi historinë e tij me tregime të zbukuruara të heroizmit romak në mënyrë që të promovonte llojin e ri të qeverisjes të zbatuar nga Augusti kur u bë perandor. Në parathënien e Livit për historinë e tij, ai tha se nuk i interesonte nëse fama e tij personale do të mbetej në errësirë, për sa kohë që puna e tij ndihmoi në "ruajtjen e kujtimit të bëmave të kombit të shquar të botës". Për shkak se Livi shkruante kryesisht për ngjarje që kishin ndodhur qindra vjet më parë, vlera historike e veprës së tij ishte e dyshimtë, megjithëse shumë romakë besuan se tregimi i tij ishte i vërtetë.

Livy ishte i martuar dhe kishte të paktën një vajzë dhe një djalë. Ai gjithashtu prodhoi vepra të tjera, duke përfshirë një ese në formën e një letre për djalin e tij dhe dialogë të shumtë, me shumë gjasa të modeluara sipas veprave të ngjashme të Ciceronit.

Tit Livi vdiq në qytetin e tij të lindjes Patavium në vitin 17 pas Krishtit.

## Veprat 
parapamje|*Ab Urbe condita* (1715)
Vepra e vetme e mbijetuar e Livit njihet zakonisht si *Historia e Romës* (ose ). Së bashku me Polibin konsiderohet si një nga rrëfimet kryesore të Luftës së Dytë Punike.

Kur ai filloi këtë punë ai kishte kaluar tashmë rininë e tij, ndoshta 32; me sa duket, ngjarjet në jetën e tij para asaj kohe e kishin çuar në aktivitetin e tij intensiv si historian. Ai vazhdoi të punojë në të derisa u largua nga Roma për në Padova në pleqëri, ndoshta në mbretërimin e Tiberius pas vdekjes së Augustit. Seneka i Ri thotë se ai ishte një orator dhe filozof dhe kishte shkruar disa traktate historike në ato fusha. 

*Historia e Romës* shërbeu gjithashtu si forca lëvizëse pas "teorisë veriore" në lidhje me origjinën e etruskëve. Kjo për shkak se në librin Livy thotë: "Grekët i quajnë gjithashtu "Tirrena" dhe "Adriatiku".&nbsp;. . . Fiset alpine janë padyshim të të njëjtit lloj, veçanërisht Raetii, të cilët për shkak të natyrës së vendit të tyre u bënë aq të paqytetëruar sa nuk ruajtën asnjë gjurmë të gjendjes së tyre origjinale përveç gjuhës së tyre, madje edhe kjo nuk ishte e lirë nga korrupsioni. Kështu, shumë studiues, si Karl Otfried Müller, e përdorën këtë deklaratë si dëshmi se etruskët ose tirrenët migruan nga veriu dhe ishin pasardhës të një fisi alpin të njohur si Raeti. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Mbretëria e Ilirisë
* Perandoria Romake
* Ilirët dhe Iliria te autorët antikë

## Literatura 
* 
* .
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Punime nga Livy në Bibliotekën Dixhitale Perseus