open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Përulësia

**Përulësia** është cilësia e të qenit të përulur. Fjalori i Oksfordit, në botimin e tij të vitit 1998, e përshkruan përulësinë si vetëvlerësim të ulët dhe ndjenjën e padenjësisë. Megjithatë, përulësia përfshin të kesh një mendim të saktë për veten dhe të shprehesh me modesti ashtu siç e kërkojnë situatat, me orientim të qartë qëllimi, çiltërsi, mendjegjerë dhe një mentalitet joimponues. Në një kontekst fetar, përulësia mund të nënkuptojë një njohje të vetvetes për një hyjni (d.m.th. Zotin) dhe nënshtrim pasues ndaj asaj hyjnie si një anëtar fetar. Jashtë një konteksti fetar, përulësia përkufizohet si të qenit "i pavetë" - i çliruar nga vetëdija e vetvetes - një formë e maturisë që nuk është as krenari (ose mendjemadhësi) dhe as duke u kënaqur me nënçmimin e vetvetes.

Përulësia i referohet ndjenjës së duhur të vetëvlerësimit. Në të kundërt, poshtërimi përfshin imponimin e jashtëm të turpit mbi një person. Dikush mund të keqinterpretojë përulësinë si aftësinë për të duruar poshtërimin nëpërmjet denigrimit të vetvetes. Ky keqkuptim lind nga ngatërrimi i përulësisë me tipare si nënshtrimi dhe butësia. Keqinterpretime të tilla i japin përparësi vetë-ruajtjes dhe vetë-lavdërimit mbi përulësinë e vërtetë, e cila thekson një fokus të pazvogëluar te vetja.

Në shumë tradita fetare dhe filozofike, përulësia konsiderohet si një virtyt që i jep përparësi harmonisë shoqërore. Ajo vendos një ekuilibër midis dy grupeve të cilësive. Ky ekuilibër qëndron në të paturit e një fokusi të reduktuar te vetja, gjë që çon në ulje të rëndësisë së vetvetes dhe ulje të arrogancës, ndërsa zotëron gjithashtu aftësinë për të demonstruar forcë, këmbëngulje dhe guxim. Ky virtyt shfaqet në ndjekjen e ruajtjes së harmonisë shoqërore, duke njohur varësinë tonë njerëzore prej saj. Ai është në kontrast me keqdashjen, mendjemadhësinë dhe forma të tjera negative të krenarisë dhe është një konstrukt idealist dhe i rrallë i brendshëm që ka një anë të jashtme.

## Shiko edhe 
* Mërzia

## Referime
Paqja e brendshme

**Paqja e brendshme** (ose **paqja e mendjes**) i referohet një gjendjeje të qëllimshme të qetësisë psikologjike ose shpirtërore, pavarësisht nga prania e mundshme e faktorëve stresues. Të qenit "në paqe" konsiderohet nga shumë njerëz si të shëndetshëm (homeostazë) dhe e kundërta e stresit ose ankthit, dhe konsiderohet të jetë një gjendje ku mendja e dikujt performon në një nivel optimal, pavarësisht nga rezultatet. Prandaj, paqja mendore përgjithësisht lidhet me lumturinë, lumturinë dhe kënaqësinë.

Paqja e mendjes, qetësia dhe qetësia janë përshkrime të një prirjeje të lirë nga efektet e stresit. Në disa kultura, paqja e brendshme konsiderohet një gjendje e vetëdijes që mund të kultivohet nga forma të ndryshme trajnimi, të tilla si ushtrimet e frymëmarrjes, lutja, meditimi, tai chi ose joga, për shembull. Shumë praktika shpirtërore i referohen kësaj paqeje si një përvojë e njohjes së vetvetes.

Shumë individë përballen me sfida në arritjen e spiritualitetit të brendshëm, shpesh për shkak të kërkesave dhe stresorëve të jetës së përditshme. Këto pengesa mund ta bëjnë të vështirë gjetjen e paqes dhe kënaqësisë në përvojat e përditshme. Zhvillimi shpirtëror përgjithësisht konsiderohet një proces gradual, me praktika dhe qasje të ndryshme që synojnë të nxisin një ndjenjë më të thellë shpirtërore me kalimin e kohës.

Paqja e brendshme mund të përshkruhet si "një gjendje emocionale pozitive me zgjim të ulët e shoqëruar me një ndjenjë ekuilibri ose stabiliteti".

Tenzin Gyatso, Dalai Lama aktual dhe i 14-të, thekson rëndësinë e paqes së brendshme në botë:Çështja e paqes reale dhe të qëndrueshme botërore ka të bëjë me qeniet njerëzore, kështu që ndjenjat themelore njerëzore janë gjithashtu në rrënjët e saj. Nëpërmjet paqes së brendshme, mund të arrihet paqja e vërtetë botërore. Në këtë rëndësia e përgjegjësisë individuale është mjaft e qartë; Një atmosferë paqeje duhet së pari të krijohet brenda nesh, pastaj gradualisht të zgjerohet për të përfshirë familjet tona, komunitetet tona dhe në fund të gjithë planetin.

## Shiko edhe 
* Paqja

## Referime
Tokyo Verdy

**Tokyo Verdy** (japonisht: 東京ヴェルデ) është një klub futbolli japonez që luan në J1 League. Më parë njihej si "Verdy Kawasaki" dhe "Tokyo Verdy 1969".

Ata i luajnë ndeshjet e tyre në Stadiumi Ajinomoto të cilin e ndajnë me FC Tokyo, kundër të cilit ata luajnë derbin e qytetit ose derbin e Tokios, megjithëse ata gjithashtu luajnë shumë ndeshje në vende të tjera, siç është Stadiumi Olimpik i Tokios.

Me shtatë kampionatë lige, pesë Kupa të Perandorit, gjashtë Kupa të Ligës dhe një kampionat aziatik, Tokyo Verdy është klubi më i suksesshëm i futbollit në Japoni. Sidoqoftë, shumica e arritjeve të tij u morën gjatë amatorizmit të futbollit në Japoni.

## Nderimet 
### Kombëtare 
* **Japan Soccer League: 5**
** 1983, 1984, 1986–87, 1990–91, 1991–92

* **Japan Soccer League Cup: 3**
** 1979, 1985, 1991

* **J1 League: 2**
** 1993, 1994

* **J. League Cup: 3**
** 1992, 1993, 1994

* **Kupa e Perandorit: 5**
** 1984, 1986, 1987, 1996, 2004

* **Superkupa e Japonisë: 3**
** 1994, 1995, 2005

### Kontinental 
* **AFC Liga e Kampionëve: 1**
** 1987–88

## Skuadra aktuale 
*Redaktuar më 1 shtator 2024*

## Referime
Dobësia

**Dobësia** është një simptomë e shumë gjendjeve të ndryshme mjekësore. Shkaqet janë të shumta dhe mund të ndahen në gjendje që kanë dobësi të vërtetë ose të perceptuar të muskujve. Dobësia e vërtetë e muskujve është një simptomë parësore e një sërë sëmundjesh të muskujve skeletorë, duke përfshirë distrofinë muskulare dhe miopatinë inflamatore. Ndodh në çrregullimet e lidhjes neuromuskulare, të tilla si myasthenia gravis.

## Patofiziologjia 
Qelizat muskulore funksionojnë duke zbuluar një rrjedhje të impulseve elektrike nga truri, gjë që i sinjalizon ato të kontraktohen përmes çlirimit të kalciumit nga retikulumi sarkoplazmatik. Lodhja (aftësia e reduktuar për të gjeneruar forcë) mund të ndodhë për shkak të nervit, ose brenda vetë qelizave të muskujve. Hulumtimi i ri nga shkencëtarët në Universitetin e Kolumbisë sugjeron se lodhja e muskujve shkaktohet nga rrjedhja e kalciumit nga qeliza muskulore. Kjo bën më pak kalcium të disponueshëm për qelizën e muskujve. Përveç kësaj, studiuesit e Kolumbisë sugjerojnë që një enzimë e aktivizuar nga ky kalcium i çliruar të hajë fibrat e muskujve.

## Shiko edhe 
* Fuqia

## Referime
Përkatësia

**Përkatësia** është nevoja emocionale e njeriut për të qenë një anëtar i pranuar i një grupi. Qoftë familja, miqtë, bashkëpunëtorët, feja apo diçka tjetër, disa njerëz priren të kenë një dëshirë 'të natyrshme' për t'u përkitur dhe për të qenë pjesë e rëndësishme e diçkaje më të madhe se vetja. Kjo nënkupton një marrëdhënie që është më e madhe se njohja e thjeshtë apo familjariteti.

Përkatësia është një ndjenjë e fortë që ekziston në natyrën njerëzore. Të përkasësh apo të mos bësh është një përvojë subjektive që mund të ndikohet nga një sërë faktorësh brenda njerëzve dhe mjedisit të tyre përreth.

Dëgjimi aktiv mund të ndihmojë në krijimin e ndjenjës së përkatësisë; kjo sepse mundëson aftësinë për të dëgjuar dhe për t'iu përgjigjur një personi tjetër në mënyrë të kuptueshme dhe kuptimplote. Kur personi ndihet i dëgjuar me të vërtetë, veçanërisht në një mënyrë që promovon respekt të pakushtëzuar pozitiv, ai është në gjendje të ndiejë një ndjenjë shumë më të lartë përkatësie dhe pranimi.

## Shiko edhe 
* Gjendja mendore

## Referime
Kraharori

parapamje|Imazh me rreze X të kraharorit të njeriut që tregon anatominë e brendshme të kafazit të kraharorit, mushkërive dhe zemrës, si dhe kufirin e poshtëm torakal - të përbërë nga diafragma.
**Kraharori** ose **krahërori** (shumës: **kraharorët**, **krahërorët**) ose gjoksi është një pjesë e anatomisë së gjitarëve dhe kafshëve të tjera tetrapod që ndodhen midis qafës dhe barkut.

Tek insektet, krustacet dhe trilobitët e zhdukur, kraharori është një nga tre ndarjet kryesore të trupit, secila nga ana tjetër e përbërë nga segmente të shumta.

Toraksi i njeriut përfshin zgavrën e kraharorit dhe murin e kraharorit. Ai përmban organe duke përfshirë zemrën, mushkëritë dhe gjëndrën timus, si dhe muskuj dhe struktura të tjera të ndryshme të brendshme. Shumë sëmundje mund të prekin gjoksin dhe një nga simptomat më të zakonshme është dhimbja në gjoks.

## Shiko edhe 
* Gjoksi

## Referime
Elektrokutimi

**Elektrokutimi** është vdekje ose lëndim i rëndë i shkaktuar nga goditja elektrike nga rryma elektrike që kalon nëpër trup. Fjala rrjedh nga "elektro" dhe "ekzekutim", por përdoret edhe për vdekje aksidentale.

Termi "Elektrokutim" u krijua në 1889 në SHBA pak para përdorimit të parë të karriges elektrike dhe fillimisht i referohej vetëm ekzekutimit elektrik dhe jo vdekjeve të tjera elektrike. Megjithatë, meqenëse asnjë fjalë angleze nuk ishte e disponueshme për vdekjet jo-gjyqësore për shkak të goditjes elektrike, fjala "elektro goditje" përfundimisht mori përsipër si një përshkrim të të gjitha rrethanave të vdekjes elektrike nga elektriciteti i ri komercial.

## Shiko edhe 
* Dënimi me vdekje

## Referime
Cerezo Osaka

**Cerezo Osaka** (japonisht: セレッソ大阪) është një klub futbolli japonez me bazë në Osaka. Klubi aktualisht luan në J1 League, që është niveli më i lartë i futbollit në vend. Emri i klubit *Cerezo* (spanjisht për lulja e qershisë) është gjithashtu lulja e qytetit të Osakës.

## Nderimet 
* **Japan Soccer League: 4**
** 1971, 1974, 1975, 1980
* **JSL Cup: 3**
** 1973, 1983, 1984
* **Kupa e Perandorit: 2** 
** 1968, 1970, 1974, 2017

* **Japan Football League****: 1**
** 1994

* **J. League Cup: 1**
** 2017

## Skuadra aktuale 
*Redaktuar më Mars 2024*

## Referime
Shpellat Conventico

**Shpellat Conventico** janë shpella historike të vendosura në Melilla la Vieja, të aksesueshme nga Muzeu i Artit të Shenjtë, në qytetin spanjoll të Melilla, dhe janë pjesë e Kompleksit Historik Artistik të qytetit të Melilla, një pasuri me interes kulturor. 

## Historia 
Fillimisht ato ishin shpella natyrore të gërmuara nga uji në gjirin Trápana, të përdorura nga fenikasit, romakët dhe arabët për t'u strehuar dhe riparuar anijet e tyre brenda zgavrës së madhe, më në fund nga spanjollët, të cilët në shekullin e 18-të gërmuan disa nivele mbi shpellat natyrore. krijojnë magazina furnizimi. Megjithatë, përdorimi i tyre më i famshëm ishte gjatë Rrethimit të Melillës (1774-1775), kur ato u përdorën për të strehuar popullsinë. 

Në vitin 1925, me ndërtimin e portit të Melillës, gjiri u mbush me rërë, duke formuar një plazh. Ndërmjet viteve 1993 dhe 1995, u ndërtuan një hark parabolik dhe mure drejt Kovës Trápana dhe më pas u ndërtuan qemere me tulla në nivelin e tretë dhe rrugët sipër, si Miguel Acosta dhe Concepción, u shtruan për shkak të rrezikut të shembjes. Shpellat u hapën për vizitorët me rastin e qindvjetorit të pestë të pushtimit spanjoll të Melillës, me vendosjen e dyshemeve prej druri. Ndërmjet viteve 1998 dhe 2000, niveli i parë u përforcua dhe u stabilizua, të gjitha nivelet u lidhën, tualetet dhe një pastrues u ndërtuan nën shkallët që çojnë poshtë në Trápana. 

## Përshkrimi 
Shpellat Conventico paraqesin një zgavër gjigante të hapur, të përforcuar nga një hark parabolik në gurë dhe tulla dhe janë të organizuara në tre nivele të ndërlidhura, nga më i ulëti tek më i larti. Niveli i parë përbëhet nga dy nefia të kryqëzuara, të përdorura si kishë, i dyti është një grup dhomash që komunikojnë me njëra-tjetrën dhe me dritare nga jashtë, ndërsa niveli i tretë është i ngjashëm me të dytin, por me dhoma më të vogla dhe më të ulëta. 

## Shënime 
## Projekte të tjera
Pavllo Gjidede

**Pavllo Gjidede** (14 maj 1937 - 9 maj 2013) ishte shkrimtar, gazetar-redaktor dhe publicist i gazetës "Zëri i popullit".

## Jeta 
Lindur në fshatin Ilias, pranë fshatit Vuno të Himarës, shkollën fillore e kreu në fshat dhe atë shtatëvjeçare në Dhërmi deri më 1953. Shkollën e mesme e filloi në shkollën ushtarake "Skënderbej" në Tiranë e më pas në gjimnazin "Asim Zeneli" të Gjirokastrës.

Studimet e larta i përfundoi në Fakultetin Histori-Filologji të Universitetit të Tiranës, ku u diplomua për gjuhë ruse dhe gjuhë-letërsi shqipe. U specializua për filozofi dhe mbrojti gradën "Doktor i shkencave filozofike". Për një kohë punoi mësues dhe pedagog i gjuhës ruse dhe i letërsisë shqipe. Përgjatë kësaj kohe iu përkushtua mbledhjes së të dhënave të folklorit në shumë krahina të Shqipërisë.

Në fushën e gazetarisë dhe publicistikës hyri në gjysmën e dytë të viteve '60-të, si korrespondent i së përditshmes "Zëri i popullit" për zonën Vlorë-Fier. Më 1972 u transferua në Tiranë, në redaksinë e gazetës "Zëri i popullit", në fillim si korrespondent për rajonin e Tiranës, më pas redaktor dhe përgjegjës i sektorit publik. Në vitet 1979-1983 ishte sekretar i kolegjiumit të revistës "Studime politiko-shoqërore" dhe nga viti 1984 deri më 1987 drejtor i Shtëpisë Botuese "8 Nëntori".

Më pas u rikthye sërish në gazetën "Zëri i popullit" si gazetar-redaktor përgjegjës i sektorit të çështjeve politiko-shoqërore, ndërsa në vitet 1991-1996 ishte korrespondent i kësaj gazete në Sofje, Bullgari. Në vitin 1999 u caktuar kryeredaktor i gazetës "E ardhmja".

## Krijimtaria 
Në veprën e tij lëvroi tre grupllojet e shkrimeve gazetareske e publicistike, atë informative, analitike dhe letraro-publicistike, përshkrimin, artikullin publicistik dhe editorialin. Krahas punës në lëmin e gazetarisë, ka qenë gjithashtu bashkëpunëtor i jashtëm i Institutit të Kulturës Popullore dhe Institutit të Gjuhësisë e Letërsisë .

## Tituj të veprave 
* *Fletë nga një ditar,* 1980; 
* *Midis nëntë maleve: portrete dhe reportazhe letrare*, 1977; 
* *Pas-al-kontroll*, 2013; 
* *Zaho Koka: Hero i Popullit*, 1969; 
* *Nga Gorbaçovi te Ramiz Alia*, 2000; 
* *Dashuri dhe plumba*, 2002; 
* *Lamtumirë çajka ime!*, 2006; 
* *Çajka dhe trëndafili i bardhë*, 2013; 
* *Blerim në bregdet*, Kinostudio “Shqipëria e re” (1982)

## Referime
Fisnikëria ruse

[parapamje|300px|[Asambleja e fisnikërisë në kohën e Katerinës së Madhe (mbretëroi 1762 - 1796)]]
**Fisnikëria ruse** ose ***dvoryanstvo*** (Rusisht: дворянство) u ngrit në Mesjetë. Në vitin 1914, ajo përbëhej nga afërsisht 1,900,000 anëtarë, nga një popullsi gjithsej prej 138,200,000. Deri në Revolucionin e Shkurtit të vitit 1917, pronat fisnike ruse përfshinin shumicën e qeverisë ruse dhe zotëronin një organ vetëqeverisës, Asamblenë e Fisnikërisë.

Fjala ruse për fisnikërinë, *dvoryanstvo* rrjedh nga sllavishtja *dvor* (двор), që do të thotë oborri i një princi ose dukës (knyaz), dhe më vonë, i carit ose perandorit. Këtu, *dvor* fillimisht iu referua shërbëtorëve në pasurinë e një aristokrati. Në fund të shekullit të 16-të dhe në fillim të shekullit të 17-të, sistemi i hierarkisë ishte një sistem vjetërsie i njohur si *mestnichestvo*. Fjala *dvoryane* përshkruante gradën më të lartë të gentry, të cilët kryenin detyra në oborrin mbretëror, jetonin në të (*Moskovskie zhiltsy*, "banorët e Moskës"), ose ishin kandidatë për të, si për shumë boyar scions (*dvorovye deti boyarskie*, *vybornye deti boyarskie*). Një fisnik quhet *dvoryanin* (shumës: *dvoryane*). Rusia para-sovjetike ndau me vendet e tjera konceptin se fisnikëria nënkupton një status ose kategori sociale dhe jo një titull. Përgjatë shekujve të 18-të dhe të 19-të, titulli i fisnikut në Rusi gradualisht u bë një status formal, në vend që t'i referohej një anëtari të aristokracisë, për shkak të një fluksi masiv të njerëzve të thjeshtë përmes Tabelës së Gradave.

Shumë pasardhës të ish-aristokracisë së lashtë ruse, duke përfshirë anëtarët e familjes mbretërore, panë ndryshimin e qëndrimit të tyre formal në tregtarë, burgherë apo edhe fshatarë, ndërsa njerëzit që vinin nga serfët (si babai i Vladimir Leninit) ose klerikët (si në prejardhjen e aktores Lyubov Orlova) fituan fisnikëria formale.

## Referime 
* The Russian Nobility Association in Europe (Union de la Noblesse Russe)
* Official site of the Principal Russian Nobility Association
* The Russian Nobility Association in America
* Official site of the Imperial House of Russia

## Lexim më tutje
* Blum, Jerome. *Lord and Peasant in Russia from the Ninth to the Nineteenth Century*. Princeton University Press, 1951.
* Jenkins, Michael. "The Golden Years of the Russian Aristocracy" *History Today* (Feb1970), Vol. 20 Issue 2, pp.&nbsp;79–85 online, 1900–1917.
*
Radical Optimism

***Radical Optimism*** është albumi i tretë në studio i këngëtares angleze dhe shqiptare Dua Lipa. U publikua më 3 maj 2024 përmes Warner Records. Duke qenë albumi i saj i parë i plotë në studio pas katër vjetësh nga albumi *Future Nostalgia* (2020), Lipa e përpunoi këtë album me producentë si Kevin Parker, Danny L Harle, Ian Kirkpatrick dhe Andrew Wyatt. Albumi është paraprirë nga tri këngë: "Houdini", "Training Season" dhe "Illusion", të cilat arritën kulmin në dhjetëshen më të mirë të Grafikës së Këngëve në Mbretërinë e Bashkuar.

Pas publikimit, *Radical Optimism* mori vlerësime përgjithësisht pozitive nga kritikët. Disa recensues e vlerësuan prodhimin e albumit neo-psikedelik, ndërsa të tjerë e panë atë të papërmbajtur dhe e krahasuan dobët me *Future Nostalgia*. Në Mbretërinë e Bashkuar, albumi debutoi në krye të grafikës së albumeve britanike dhe shënoi javën më të madhe të hapjes për një britanike në tre vjet. *Radical Optimism* po mbështetet nga Turneu i albumit, i cili filloi në nëntor të vitit 2024.
Rregullat e Festivalit Evropian të Këngës

Përpara çdo edicioni të Festivalit Evropian të Këngës (shkurt Eurovizion) prodhohet një listë me rregulla dhe detyrime që secili transmetues duhet t'u bindet. Këto rregulla janë hartuar nga organizuesi i festivalit, Bashkimi Evropian i Transmetuesve (anglisht: , EBU) dhe miratuar nga grupi i referencës së festivalit. Ato përshkruajnë se cilat këngë mund të konsiderohen të pranueshme për hyrje, formatin e festivalit, sistemin e votimit të përdorur për të zgjedhur një fitues të tij, mënyrën se si rezultatet e këtij votimi i prezantohen audiencës televizive, vlerat e përgjithshme të festivalit dhe shpërndarja dhe të drejtat e transmetimit përmes televizionit, radios dhe shërbimeve të transmetimit.

Që nga edicioni i parë në vitin 1956, rregullat kanë ndryshuar me kalimin e kohës.

## Formati i përgjithshëm 
Festivali Evropian i Këngës është një konkurs ndërkombëtar muzikor i mbajtur mes transmetuesve anëtare në Bashkimin Evropian të Transmetuesve (EBU). Secili transmetues pjesëmarrës regjistron një këngë origjinale duke përfaqësuar shtetin e tyre përkatës që performohet drejtpërdrejt në televizion dhe radio, dhe transmetuar tek të gjithat përmes rrjetet Eurovision dhe Euroradio të EBU-së, me nikoqir njërin nga transmetuesit pjesëmarrës në një auditorium të qytetit mikpritës. Pas të gjitha hyrjeve, secili shtet pjesëmarrës voton për performancën e tyre të preferuar nga shtetet e tjera, dhe kënga që ka marrë më së shumti votat në fund të programit shpallet fituesi.

Që nga viti 2008, secili konkurs përbëhet prej tre shfaqjeve televizive të mbajtura përgjatë një jave në maj. Dy gjysmëfinale mbahen në të martën dhe të enjten e "javës së Eurovizionit", duke pasuar një finale e madhe të shtunën e asaj jave. Të gjithë transmetuesit pjesëmarrës garojnë në njërën prej dy gjysmëfinaleve, me përjashtimin e transmetuesit nikoqir të atij viti (ose kampionit mbrojtës nëse një transmetues tjetër është nikoqir për shkaqe të paparashikuara) dhe "Pesëshes së Madhe" —transmetuesit nga , , , , dhe — që marrin një pozitë të fiksuar në finale si kontribuesit më të mëdhenj financiarë të garës. Të gjithë pjesëmarrësit e mbetur ndahen në mënyrë të rastësishme përgjatë dy gjysmëfinaleve, dhe 10 këngët me pikët më të mëdha në secilën gjysmëfinale kualifikohen për finalen e madhe; pra gjithsej 26 këngë marrin pjesë në finale çdo vit përveç nëse edhe nikoqiri është pjesë e "Pesëshes së Madhe", me ç'rast garojnë 25 këngë në finale. Pastaj, secili shtet jep dy palë pikësh duke përfaqësuar votën publike dhe atë të jurisë, me secilën palë duke përfshirë pikët 1-8, 10 dhe 12, ku kënga e renditur më së larti merr 12 pikë.

Konkursi është një ngjarje jofitimprurëse, duke u financuar çdo vit përmes një pagese obligative të pjesëmarrjes nga secili transmetues pjesëmarrës, që dallon nga shteti sipas madhësisë dhe shikueshmërisë, ashtu edhe prej kontributeve nga transmetuesi e qyteti nikoqir, dhe të ardhurat komerciale prej sponsorëve të garës, shitjes së biletave për eventet live, të ardhurat nga televotimi, dhe mallit komercial.

## Referime
Grupet etnike në Evropë

**Evropianët** janë fokusi i etnologjisë evropiane, fusha e antropologjisë e lidhur me grupet e ndryshme etnike që banojnë në shtetet e Evropës. Grupet mund të përcaktohen nga prejardhja e përbashkët, gjuha e përbashkët, besimi i përbashkët, etj.

Numri i përgjithshëm i popullsive të pakicave kombëtare në Evropë vlerësohet në 105 milionë njerëz, ose 14% e 770 milionë europianëve në vitin 2002. Rusët janë më të populluarit mes europianëve, me një popullsi prej rreth 120 milionë. Nuk ka përkufizime të pranuara dhe të sakta botërisht të termave "grup etnik" dhe "kombësi". Në kontekstin e etnografisë evropiane në veçanti, termat grup etnik, popull, kombësi dhe grup etno-gjuhësor përdoren kryesisht si sinonime, megjithëse preferenca mund të ndryshojë në përdorim në lidhje me situatën specifike për vendet individuale të Evropës.

## Vështrim i përgjithshëm 
Në vitin 2021, numri i shtetasve jo-BE që jetonin në shtetet anëtare të BE-së ishte 23.7 milionë (5.3% e popullsisë së BE-së). Vendet me popullsinë më të madhe të joshtetasve ishin Gjermania, Spanja, Franca dhe Italia. Këto katër shtete anëtare përfaqësonin 70.3% të të gjithë shtetasve jo-BE që jetonin në Shtetet Anëtare të BE-së. Popullsia e Bashkimit Evropian, me rreth 450 milionë banorë, përbën dy të tretat e popullsisë aktuale evropiane.

Si Spanja ashtu edhe Mbretëria e Bashkuar janë raste të veçanta, në atë që përcaktimi i kombësisë, spanjoll dhe britanik, mund të marrë në mënyrë të diskutueshme aspekte etnike, duke nënshtruar grupe të ndryshme etnike rajonale (shih nacionalizmat dhe rajonalizmat e Spanjës dhe popullsitë vendase të Mbretërisë së Bashkuar). Zvicra është një rast i ngjashëm, por nëngrupet gjuhësore të zviceranëve diskutohen si për nga përkatësia etnike ashtu edhe për atë gjuhësore.

## Shiko edhe 
* Etnia

## Referime
Standardi Evropian

**Standardet Evropiane**, të quajtura ndonjëherë **Euronorm** (shkurtuar **EN**, nga emri gjerman Europäische Norm, "Norma Evropiane"), janë standarde teknike të cilat janë ratifikuar nga një nga tre **Organizatat Evropiane të Standardeve** (ESO): Komiteti Evropian për Standardizim (CEN), Komiteti Evropian për Standardizimin Elektroteknik (CENELEC), ose Instituti Evropian i Standardeve të Telekomunikacionit (ETSI). Të gjitha EN-të janë krijuar dhe krijuar nga të gjitha organizatat e standardeve dhe palët e interesuara përmes një procesi transparent, të hapur dhe konsensual.

Standardet Evropiane janë një komponent kyç i Tregut të Vetëm Evropian. Ato janë vendimtare në lehtësimin e tregtisë dhe kanë shikueshmëri të lartë midis prodhuesve brenda dhe jashtë territorit evropian. Një standard përfaqëson një specifikim modeli, një zgjidhje teknike me të cilën një treg mund të tregtojë.

Standardet evropiane duhet të transpozohen në një standard kombëtar në të gjitha vendet anëtare të BE-së. Kjo garanton që një prodhues të ketë akses më të lehtë në tregun e të gjitha këtyre vendeve evropiane kur zbaton standardet evropiane. Vendet anëtare duhet gjithashtu të tërheqin çdo standard kombëtar kundërshtues: EN zëvendëson çdo standard kombëtar. Tendenca aktuale në Evropë është e orientuar drejt harmonizimit të standardeve kombëtare nën familjen Euronorm. Këtu, Euronorm bëhet ekuivalenti i një standardi kombëtar në të gjitha vendet anëtare dhe zëvendëson çdo standard kombëtar kundërshtues të mëparshëm.

## Shiko edhe 
* Bashkimi Evropian

## Referime
NOW (kanal televiziv turk)

**NOW**, dikur **TGRT** dhe **FOX**, është një kanal televiziv turk gjeneralist i lirë për transmetim në pronësi të The Walt Disney Company EMEA. Që nga korriku 2012, kanali transmeton në 16:9 (1080i HDTV).

## Historia 
Kanali fillimisht ishte TGRT (akronimi në turqisht si: ''*; *Radio Televizioni i Gazetës së Turqisë*) dhe filloi transmetimin më 23 prill 1993, nën İhlas Holding. Midis 2001 dhe 2004, **TGRT** ishte në zotërim të Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu përpara se të shitej sërish te İhlas Holding.

Më 23 korrik 2006, News Corporation e bleu TGRT-në nga İhlas Holding, dhe u formua nga Ahmet Ertegün. Kanali u rilançua më vonë si **Fox Türk** më 24 shkurt 2007.

David Parker Reid ishte Drejtor i Përgjithshëm i Fox Turqisë mes viteve 2006 dhe 2009. David Parker Reid, Hakan Etus, Koray Altinsoy, dhe Doğan Şenturk luajtën rol vendimtar si drejtuesit më të lartë për themelimin e kanalit Fox në Turqi. Pas largimit të David Parker Reid, Pietro Vicari shërbeu si Drejtor i Përgjithshëm nga 2009 deri në 2014. Gjatë vitit 2011 u ndryshua emri i kanalit në veç Fox. Më 26 nëntor 2014, Adam Theiler u emërua Drejtor i Përgjithshëm i Fox TV.
parapamje| Logoja e tretë e Fox nga 2019 deri në 2024
Më 12 shkurt 2024, kanali u riemërtua në "Now" si pjesë e planit të zbërthimit të markës Fox nga Disney pas blerjes së 21st Century Fox. Ndryshe nga kanalet e tjera të markës Fox, homologu turk nuk u riemërua në Star Channel për shkak se ekziston tashmë një kanal i quajtur Star TV në Turqi dhe versioni turk i FX tashmë ekziston në rajon.

## Programacioni 
### Serialet javore 
Kjo listë përmban programet televizive që janë transmetuar në Now dikur, ose po transmetohen aktualisht.

* 2023: *Ruhun Duymaz* (përfunduar)
* 2023: *Yaz Şarkısı* (përfunduar)
* 2023: *Kısmet* (përfunduar)
* 2023: *Yabani* (të marteve në orën 20:00) 
* 2023: *Bambaşka Biri'' (të hënave në orën 20:00) 

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare e internetit
Thanas Lice

**Thanas Lice** (fshati Arrze 1921 - Kolonje 5.3.2002) ka qënë komandant toge i brigadës V gjatë rezistencës Shqiptare.

## Jeta 
Thanas Lice ka lindur në vitin 1921 ne fshatin Arrze, rrethi Kolonjë, vdekur në 5 mars 2002. Ka marrë pjesë në njësitë guerile të Durrësit dhe nga krijimi i brigades se 5-te e deri në çlirimin e Kosovës në Vishegrad e në kthim. Pas çlirimit u vesh officer dhe mori gradën kapiten.

## Episode nga lufta 
### Mbrojtja e spitalit të partizanëve në Kolosian, Kukës 
Gjatë mbrojtes së spitalit në Kolosian te Kukesit. Kur njerëzit e Muharrem Bajraktarit sulmuan spitalin e partizanëve, Thanasit iu ngarkua detyrë të lajmëronte brigadën në Bicaj. U ndoq nga njerëz të Muharrem Bajraktarit dhe u hodh një rrugë për tu shpëtuar. Këtë rrugë ia mesoi pronari i nje stani që ata kishin shkuar. Brigada u lajmërua dhe erdhi në Kolosian, por Muharrem Bajraktari ishte larguar. Në këtë përleshje u vra dhe nipi i Shefqet Peçit.

### Mbrojtja e kongresit të Përmetit 
Në kongresin e Përmetit, brigada e V-të ishte caktuar për mbrojtjen e saj. Gjermanët sulmuan në kodrat e Meceqit. Thanasi me mitrolozin e tij "DOD" marrë nga gjermanët i pengoi. Kur kapiteni gjerman u ngrit për të qëlluar, Thanasi e qëlloi duke e vrarë dhe gjermanët u detyruan të tërhiqeshin. Si relikë e kësaj beteje Thanasi mbajti dylbitë e kapitenit gjerman të cilat ndodhen edhe sot në shtëpinë e tij.

## Referecat
Diamant Kadriolli

Diamant Kadriolli është një figurë e njohur në futbollin kosovar, duke pasur një karrierë të shquar si portier dhe më pas si trajner portierësh.

### Karriera si lojtar 
#### Ekipet ku ka luajtur 
* KF Ulpiana 
* KF Feronikeli
* KF Drenica

#### Të arriturat si lojtar 
* Fitues i Superligës së Kosovës
* Fitues i Kupës së Kosovës
* Fitues i Superkupës së Kosovës
* Fitues i Kupës së Pavarësisë

### Karriera si trajner 
Pas përfundimit të karrierës si lojtar aktiv, Kadriolli u përqendrua në trajnim dhe specializimin si trajner i portierëve. Ai ka punuar me disa klube të njohura kosovare:

* KF Ulpiana
* KF Arbëria
* FC Malisheva
* KF Llapi, ku shërbeu si trajner i portierëve deri në dhjetor 2024 

Në klubet ku ka punuar si trajner, Kadriolli është njohur për profesionalizmin dhe kontributin në zhvillimin e portierëve të rinj. Në janar 2023, ai u bashkua me KF Llapi pas një periudhe në FC Malisheva. Mirëpo, në fund të vitit 2024, u nda me Llapi pas një periudhe të rezultateve të dobëta për klubin, një ndarje që u raportua si me marrëveshje të dyanshme.

Kadriolli mbetet një figurë me ndikim në futbollin kosovar, si një ish-lojtar dhe një trajner me përvojë.

## Referime 
* Llapi ndahet me stafin e trajnerëve, por jo me kryetrajnerin Batatina - KOHA.net
* https://frontonline.net/zyrtare-llapi-e-perforcon-shtabin-teknik-edhe-me-nje-trajner/
* https://zeri.info/sport/476596/me-diamant-kadriollin-llapi-kompleton-shtabin-teknik/
* https://www.transfermarkt.com/diamant-kadriolli/profil/spieler/764070?utm_source=chatgpt.com
Irredentizmi rus

[parapamje|230px|Rusia dhe zotërimet e saj territoriale përgjatë epokës [Perandoria Ruse|perandorake (1721–1917) dhe sovjetike (1922–1991), duke përjashtuar Amerikën Ruse (1741–1867)]]
**Irredentizmi rus** (Rusisht: русский ирредентизм) i referohet pretendimeve territoriale të bëra nga Federata Ruse ndaj rajoneve që historikisht ishin pjesë e Perandorisë Ruse dhe Bashkimit Sovjetik, të cilat nacionalistët rusë i konsiderojnë si pjesë të "botës ruse". Ai kërkon të krijojë një **Rusi të Madhe** duke përfshirë politikisht rusët etnikë dhe rusishtfolësit që jetojnë në territoret në kufi me Rusinë. Kjo ideologji është përcaktuar ndjeshëm nga regjimi i Vladimir Putin, i cili ka qeverisur vendin që nga viti 1999. Ajo është e lidhur me neo-imperializmin rus.

Trupat ruse aktualisht pushtojnë pjesë të tre vendeve fqinje: Ukrainën jugore dhe lindore, Abhazinë dhe Osetinë e Jugut në Gjeorgji dhe rajonin e Transnistrisë të Moldavisë. Që nga fillimi i saj në vitin 2014, Lufta Ruso-Ukrainase është përshkruar nga shumica e komunitetit ndërkombëtar si një kulm i politikave irredentiste të Rusisë ndaj Ukrainës. Shembuj të këtyre politikave irredentiste që po zbatohen në këtë konflikt përfshijnë aneksimin rus të Krimesë në vitin 2014 dhe pushtimin e vazhdueshëm rus të Ukrainës, i cili pa aneksimin rus të Ukrainës juglindore në vitin 2022.

## Sfondi ideologjik 
Duke parë në mënyrë specifike pikëpamjet e liderit rus post-sovjetik Vladimir Putin, Erdi Ozturk, profesor në Universitetin Metropolitan të Londrës, ka komentuar se ideologjia irredentiste mbështetet në një "dallim midis qytetërimeve duke sintetizuar nacionalizmin me vizionet nostalgjike të historisë, kujtesës dhe fesë."

## Shiko edhe 
* Rusifikimi

## Referime
Elevance Health

**Elevance Health, Inc.** është një kompani amerikane fitimprurëse e sigurimeve shëndetësore. Para qershorit 2022, Elevance Health mbante emrin **Anthem, Inc**. Shërbimet e kompanisë përfshijnë plane mjekësore, farmaceutike, dentare, të sjelljes, kujdesit afatgjatë, dhe aftësisë së kufizuar përmes kompanive të lidhura si Anthem Blue Cross and Blue Shield, Anthem Blue Cross në Kaliforni, Wellpoint, dhe Carelon. Është kompania më e madhe fitimprurëse e kujdesit shëndetësor në kompaninë Blue Cross Blue Shield Association. Që nga vitti 2022, kompania kishte 46.8 milionë anëtarë në të gjitha filialet e saj. 

Bazuar në të gjitha të ardhurat e saj në vitin 2021, kompania u rendit e 20-ta në listën *Fortune* 500 të vitit 2022. Në 2023, renditja e kompanisë në listën *Forbes* Global 2000 ishte e 78-ta.

## Referime
Vanessa Paradis

**Vanessa Chantal Paradis** (lindur më 22 dhjetor 1972) është një këngëtare franceze, modele dhe aktore. Paradis u bë e famshme në moshën 14-vjeçare me suksesin ndërkombëtar të single-it të saj"Joe le taxi" (1987). Në moshën 18-vjeçare, asaj iu dha një nga nderimet më të mëdha të Francës si këngëtare dhe si aktore me Prix Romy Schneider dhe César Award for Most Promising Actress for Jean-Claude Brisseau's *Noce Blanche*, gjithashtu për Victoires de la Musique për këngëtaren më të mirë femër për albumin e saj ''Variations sur le même t'aime*. Filmat e saj më të njohur përfshijnë *Élisa* (1995) krahas Gérard Depardieu, *Witch Way Love* (1997) përballë Jean Reno, *Une chance sur deux* (1998) bashkë-star me Jean-Paul Belmondo dhe Alain Delon, *Girl on the bridge* (1999),  (2010) dhe  (2011). Homazhi i saj për Jeanne Moreau në Festivalin e Filmit në Kanë 1999 gjatë të cilit ata kënduan në duetin "*Le Tourbillon*" u bë i njohur nën Kulturën popullore franceze. Në 2022, ajo u nominua për  Çmimin Molière për aktoren më të mirë për interpretimin e saj në shfaqjen *Maman''.
Kujtim Nina

**Kujtim Nina** - Sportist dhe veprimtar shqiptar

Biografia

Kujtim Abdulla Nina, i njohur gjithashtu si "Gut Lala," lindi më 23 janar 1963 në Tiranë, me origjinë nga fshati Klenjë, Gollobordë. Ai u shqua si një nga figurat më të rëndësishme të sportit të mundjes  në Shqipëri, duke lënë një trashëgimi të pasur në këtë disiplinë sportive.

Karriera sportive

Nina nisi karrierën e tij sportive në vitin 1978 me ekipin e "17 Nëntori," ku filloi të shfaqte talentin e tij në mundje. Midis viteve 1978-1984, ai garoi për këtë ekip, fillimisht për të rinjtë dhe më pas, në vitet 1983-1984, me të rriturit. Pas shërbimit ushtarak, ai iu bashkua ekipit të "Dajtit," duke e çimentuar më tej emrin e tij si një nga mundësit  më të shquar shqiptarë.

Në vitin 1979, Nina u shpall kampion kombëtar në kategorinë 82-90 kg, duke konfirmuar talentin e tij të jashtëzakonshëm në këtë sport. Me kalimin e viteve, ai vazhdoi të triumfojë në kompeticione të ndryshme dhe u bë një shembull frymëzimi për brezat e rinj.

Kontributet dhe vlerësimet

Përveç karrierës së tij si mundës, Kujtim Nina dha një kontribut të rëndësishëm në administrimin e sportit të mundjes. Ai shërbeu si anëtar i Kryesisë së Shoqatës Kombëtare të Mundjes Shqiptare dhe më vonë u zgjodh Zëvendës President  i kësaj shoqate. Përkushtimi i tij për sportin nuk u ndal vetëm në garat kombëtare; ai mbështeti edhe sportistët dhe klubet në nivel ndërkombëtar, duke financuar pjesëmarrjen e tyre në kompeticione të ndryshme.

Kujtim Nina u nderua me medaljen “Nderi i mundjes së Gollobordës” për kontributin e tij të jashtëzakonshëm në promovimin dhe zhvillimin e mundjes në zonën e Gollobordës dhe më gjerë. Ai u vlerësua gjithashtu nga institucione të ndryshme sportive dhe nga Federata Shqiptare e Mundjes dhe Judos, për mbështetjen e tij të vazhdueshme ndaj sportistëve shqiptarë.

Tituj dhe mirënjohje

Në vitet e tij të fundit, Kujtim Nina u nderua nga Presidenca e Republikës së Shqipërisë me titullin “Për Merita të Veçanta Civile,” ,  një vlerësim për kontributin e tij në zhvillimin dhe promovimin e mundjes tradicionale shqiptare dhe për mbështetjen financiare ndaj sportistëve.

Trashëgimia dhe ndikimi

Kujtim Nina mbetet një figurë emblemë në historinë e mundjes shqiptare. Përkushtimi i tij, jo vetëm si sportist por edhe si mbështetës i fuqishëm i sportit në nivel kombëtar dhe ndërkombëtar, do të kujtohet gjithmonë. Ai u nda nga jeta më 2 janar 2025 , duke lënë pas një trashëgimi të çmuar dhe një ndikim të madh në komunitetin sportiv shqiptar.  

## Referime
Titan (këngë e Besa Kokëdhimës)

"**Titan**" (stilizuar si " **TiTAN** ") është një këngë e këngëtares shqiptare Besa . U kompozua nga Besa, Kledi Bahiti dhe Fabrice Grandjean, me tekst të Gia Kokës. Ajo përfaqësoi Shqipërinë në Eurovizion 2024 me "**TiTAN"**. Përfundoi në vendin e 15-të me 14 pikë në gjysmëfinalen e dytë. Nuk u kualifikua për në finale.

## Historia 
Pas një oferte të mëparshme për të marrë pjesë në Festivalin Evropian të Këngës për Rumaninë në vitin 2009, Besa u shpall si një nga konkurrentët e përzgjedhur për të konkurruar në Festivalin e 62-të të Këngës në RTSH. Sipas rregullave të festivalit, teksti i këngëve pjesëmarrëse duhej të ishte në gjuhën shqipe . Besa mori pjesë me këngën "  " shkruar nga Rozana Radi dhe Petrit Sefaj, dhe kompozuar nga Besa dhe Kledi Bahiti.  

Në një intervistë për faqen e fansave të Eurovizionit, *Wiwibloggs*, Kokëdhima deklaroi se kënga për të ishte një baladë “me shumë kontrast”,  dhe se "kënga ishte një emocion i vërtetë". 

" Këngën e kemi shkruar me shumë dashuri dhe thjesht kemi dashur shumë kontrast brenda një balade sepse, kur thua një baladë, nuk mendoj se është tamam që mund të imagjinohet... thjesht kalon nëpër valë emocionesh ..... si një udhëtim i stuhishëm"-tha ajo. 

Më 2 janar 2024, Kokëdhima njoftoi se kënga do të kalonte një rinovim në mënyrë që ajo të përputhej me rregullat e Festivalit Evropian.  Përkthimi në gjuhën angleze "Titan", me tekst nga Gia Koka, u publikua më 11 mars 2024. 
## Referime
Revolucioni i shkurtit

**Revolucioni i shkurtit** (Rusisht: Февральская революция) ishte i pari nga dy revolucionet që ndodhën në Rusi më 1917.

Ngjarjet kryesore të revolucionit u zhvilluan në dhe afër Petrogradit (tani Shën Petersburg), kryeqyteti i atëhershëm i Rusisë, ku pakënaqësia e gjatë me monarkinë shpërtheu në protesta masive kundër racionimit të ushqimit më 23 shkurt të stilit të vjetër (8 mars, stili i ri). Aktiviteti revolucionar zgjati rreth tetë ditë, duke përfshirë demonstrata masive dhe përleshje të armatosura të dhunshme me policinë dhe xhandarët, forcat e fundit besnike të monarkisë ruse. Më 27 shkurt S.V. (12 mars S.R.), forcat e garnizonit të kryeqytetit ranë në anën e revolucionarëve. Tre ditë më vonë, Nikolla II abdikoi, duke i dhënë fund sundimit të dinastisë Romanov. Qeveria e Përkohshme Ruse nën Georgy Lvov zëvendësoi Këshillin e Ministrave të Rusisë.

Qeveria e Përkohshme u tregua thellësisht jopopullore dhe u detyrua të ndante pushtetin e dyfishtë me Petrograd Soviet. Pas Ditëve të Korrikut, në të cilat qeveria vrau qindra protestues, Alexander Kerensky u bë kreu i qeverisë. Ai nuk ishte në gjendje të zgjidhte problemet e menjëhershme të Rusisë, duke përfshirë mungesën e ushqimit dhe papunësinë masive, pasi u përpoq ta mbante Rusinë të përfshirë në luftën botërore gjithnjë e më të papëlqyeshme. Dështimet e qeverisë së përkohshme çuan në Revolucionin e Tetorit nga bolshevikët komunistë më vonë atë vit. Revolucioni i shkurtit e kishte dobësuar vendin; Revolucioni i tetorit e theu atë, duke rezultuar në Luftën Civile Ruse dhe formimin përfundimtar të Bashkimit Sovjetik.

Revolucioni dukej se kishte shpërthyer pa ndonjë udhëheqje të vërtetë apo planifikim formal. Rusia kishte vuajtur nga një sërë problemesh ekonomike dhe sociale, të cilat u përkeqësuan pas fillimit të Luftës së Parë Botërore më 1914. Ushtarët e pakënaqur nga garnizoni i qytetit iu bashkuan rebelëve të bukës, kryesisht grave në radhët e bukës dhe grevistëve industrialë në rrugë. Ndërsa gjithnjë e më shumë trupa të garnizonit të padisiplinuar të kryeqytetit dezertuan, dhe me trupat besnike larg në Frontin Lindor, qyteti ra në kaos, duke çuar në vendimin e Carit për të abdikuar nën këshillën e gjeneralëve të tij. Në total, mbi 1300 njerëz u vranë gjatë protestave të shkurtit 1917. Arsyet historiografike për revolucionin kanë qenë të ndryshme. Historianët rusë që shkruanin gjatë kohës së Bashkimit Sovjetik përmendën si shkak zemërimin e proletariatit kundër borgjezisë që ziente. Liberalët rusë përmendën Luftën e Parë Botërore. Revizionistët e gjurmuan atë në mosmarrëveshjet për tokën pas epokës së robërve. Historianët modernë citojnë një kombinim të këtyre faktorëve dhe kritikojnë mitologjizimin e ngjarjes.

## Etimologjia 
Pavarësisht se ndodhi në mars të kalendarit Gregorian, ngjarja njihet më së shumti si "Revolucioni i Shkurtit", sepse në atë kohë Rusia ende përdorte kalendarin Julian. Ngjarja njihet ndonjëherë si "Revolucioni i Marsit", pasi Bashkimi Sovjetik modernizoi kalendarin e tij.

## Referime
J1 League

**J1 League** është liga më e lartë e futbollit në Japoni. U themelua në 1992. Kampionët aktual janë Vissel Kobe.

## Skuadrat aktuale 
*J1 League 2025*
# Albirex Niigata
# Avispa Fukuoka
# Cerezo Osaka
# Fagiano Okayama
# FC Tokyo
# Gamba Osaka
# Kashima Antlers
# Kashiwa Reysol
# Kawasaki Frontale
# Kyoto Sanga
# Machida Zelvia
# Nagoya Grampus
# Sanfrecce Hiroshima
# Shimizu S-Pulse
# Shonan Bellmare
# Tokyo Verdy
# Urawa Red Diamonds
# Vissel Kobe
# Yokohama FC
# Yokohama F. Marinos

## Kampionët 
## Referime
Bashkimi Sovjetik në Luftën e Dytë Botërore

[parapamje|Ushtarët sovjetikë në [Beteja e Stalingradit|Stalingrad gjatë një pushimi të shkurtër pas luftimeve]]
[parapamje|djathtas|Nga e majta në të djathtë: [Josif Stalin, Franklin D. Roosevelt dhe Winston Churchill takohen në Konferencën e Teheranit më 1943]]

Pas Marrëveshjes së Mynihut, Bashkimi Sovjetik ndoqi një afrim me Gjermaninë Naziste. Më 23 gusht 1939, Bashkimi Sovjetik nënshkroi një pakt jo-sulmimi me Gjermaninë, i cili përfshinte një protokoll sekret që ndante Evropën Lindore në sferat e ndikimit gjerman dhe sovjetik, duke parashikuar "rirregullime territoriale dhe politike" të mundshme të këtyre vendeve. Gjermania pushtoi Poloninë më 1 shtator 1939, duke filluar Luftën e Dytë Botërore. Sovjetikët pushtuan Poloninë lindore më 17 shtator. Pas Luftës së Dimrit me Finlandën, sovjetikëve iu dorëzuan territore nga Finlanda. Kjo u pasua nga aneksimet e shteteve baltike dhe pjesëve të Rumanisë.

Më 22 qershor 1941, Adolf Hitleri nisi Operacionin Barbarossa, një pushtim i Bashkimit Sovjetik me forcën më të madhe pushtuese në histori, duke çuar në disa nga betejat më të mëdha dhe mizoritë më të tmerrshme. Kjo ofensivë përbëhej nga tre grupe të ushtrisë. Qyteti i Leningradit u rrethua ndërsa qytetet e tjera të mëdha ranë në duart e gjermanëve. Pavarësisht sukseseve fillestare, terreni sulmues gjerman u ndal në Betejën e Moskës dhe sovjetikët filluan një kundërofensivë, duke i shtyrë gjermanët prapa. Dështimi i Operacionit Barbarossa përmbysi fatin e Gjermanisë dhe Stalini ishte i bindur se makina e luftës aleate përfundimisht do ta mundte Gjermaninë. Bashkimi Sovjetik zmbrapsi sulmet e Boshtit, si në Betejën e Stalingradit dhe Betejën e Kurskut, të cilat shënuan një pikë kthese në luftë. Aleatët perëndimorë ofruan mbështetje për sovjetikët në formën e Lend-Lease, si dhe mbështetje ajrore dhe detare. Stalini u takua me Winston Churchill dhe Franklin D. Roosevelt në Konferencën e Teheranit dhe diskutoi një luftë me dy fronte kundër Gjermanisë dhe të ardhmen e Evropës pas luftës. Sovjetikët nisën ofensiva të suksesshme për të rifituar humbjet territoriale dhe filluan një shtytje drejt Berlinit. Gjermanët u dorëzuan pa kushte në maj 1945 pas rënies së Berlinit.

Pjesa më e madhe e luftimeve sovjetike u zhvillua në Frontin Lindor - duke përfshirë Luftën e Vazhdimit me Finlandën - por gjithashtu pushtoi Iranin në gusht 1941 me britanikët. Sovjetikët më vonë hynë në luftë kundër Japonisë në gusht 1945, e cila filloi me një pushtim të Mançurisë. Ata kishin konflikte kufitare me Japoninë deri në vitin 1939 përpara se të nënshkruanin një pakt mossulmimi më 1941. Stalini kishte rënë dakord me aleatët perëndimorë për të hyrë në luftë kundër Japonisë në Konferencën e Teheranit në 1943 dhe në Konferencën e Jaltës në shkurt 1945 pasi Gjermania u mund. Hyrja e Bashkimit Sovjetik në luftën kundër Japonisë së bashku me bombardimet atomike nga Shtetet e Bashkuara çuan në dorëzimin e Japonisë, duke shënuar fundin e Luftës së Dytë Botërore.

## Referime
Dukagjin Podrimaj

**Dukagjin Podrimaj** është aktor shqiptar i njohur për rolet si Detective Milch në *The Crow* (2024) nga Ruper Sanders, Rudi në *Strike Back* Season 8 (2020) nga Paul Wilmshurst, Çoça në *Adnan Kafazi* (2023) nga Genc Berisha, Dazas në *Illyrcvm* (2022), Director në *Escort* (2023) nga Lukas Nola.

Fillimisht, më 2008, Dukagjin Podrimaj diplomoi për Zhvillim Menaxhmenti dhe Politika Publike nga Rochester Institute of Technology, për të vazhduar studimet për aktrim në Universitetin e Prishtinës më 2010.

Kontributi i tij si aktor përfshinë skenen teatrore në Kosovë dhe industrinë e filmit dhe televizionit botëror. Si aktor, ai përfaqësohet nga Anila Gajevic me agjensionin Zona Talents nga Sarajeva e Bosnjë e Hercegovinës.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*
Lagjja e Hadumit

**Lagjja e Hadumit ose Mëhalla e Hadumit** është një lagje historike në qytetin e Gjakovës, qytet ky që ndodhet në perëndim të Kosovës. Gjakova dhe rrethina e saj është e njohur për historinë e tij të pasur dhe trashëgiminë kulturore. 

## Vështrim 
Mehalla e Hadumit është një nga lagjet më të vjetra të Gjakovës që ka rëndësi historike dhe kulturore për shkak të rolit të saj në funksion të banorëve të qytetit, veçanërisht gjatë periudhës osmane kur Gjakova ishte një qendër e rëndësishme tregtare dhe kulturore. Lagjet e Gjakovës shpesh mbanin emra të lidhur me familje të njohura ose veçori të tjera të zonës, dhe "Mahalla e Hadumit" lidhet me familjen e Sulejman Hadum Agës, përkatësisht me Xhaminë e Hadumit.

Gjakova ka një lidhje të thellë me historinë shqiptare dhe ndikimet kulturore të kohës. Gjatë periudhës osmane, qyteti lulëzoi si një qendër tregtare dhe kulturore, dhe shumë nga lagjet e saj, përfshirë Mehallën e Hadumit, ishin nën ndikimin e arkitekturës osmane.

Sot, Gjakova vazhdon të jetë një qendër e rëndësishme e trashëgimisë kulturore, me mbetje të së kaluarës osmane që janë ende të dukshme në pazarët e vjetër, xhamitë dhe shtëpitë tradicionale. Lagjet historike, përfshirë këtu edhe Mehallën e Hadumit, janë pjesë e identitetit të qytetit dhe kontribuojnë në traditat lokalw, strukturat familjare dhe praktikat kulturore. 

## Shih edhe 
* Gjakova
* Rajoni i Gjakovës

## Referime
Teatri i Valencias

parapamje|Pamje e Teatrit
**Teatri i Valencias** (dikur **Teatri i Loew-t në Valencia**) është një ndërtesë kishe në Bulevardin Xhamajka nr. 165–11  në lagjen Xhamajka të Queens në qytetin e Nju Jorkut, Shtetet e Bashkuara. Projektuar nga John Eberson si një ndërtese ku prodhohen filma, ai u hap më 11 janar 1929, si një nga pesë teatrot e Wonder të Loew në zonën e qytetit të Nju Jorkut. Teatri është përdorur si vend (tabernakëll) për lutje nga të gjithë njerëzit që nga viti 1977. Është një pikë referimi në qytetin e Nju Jorkut.

Teatri i Valencias zë një vend në formë L-je dhe është i ndarë në dy seksione: seksioni i hollit dhe auditorit. Seksioni i hollit, i dekoruar në një stil barok spanjoll dhe meksikan, ka një fasadë të përpunuar me tulla dhe terrakotë me një fasadë me ornamente. Hyrja të çon në një holl dhe një hyrje, të cilat janë gjithashtu të dekoruara në stile spanjolle. Auditori ka 3,500 vende në dy nivele, me një hark, mure dhe tavane të dekoruar me kujdes. Ashtu si teatrot e tjerë Wonder, Teatri i Valencias shfaqi një organo me tuba të teatrit të "Wonder Morton" të prodhuar nga Kompania e Organove Robert Morton, megjithëse organoja që atëherë është hequr.
Nostalgjia për Bashkimin Sovjetik

parapamje|Garda e Nderit Bjelloruse duke mbajtur flamujt kombëtarë të Bjellorusisë dhe Bashkimit Sovjetik, si dhe flamurin e fitores sovjetike, gjatë Paradës së Ditës së Pavarësisë së Minskut, 2019.
Fenomeni social i **nostalgjisë për Bashkimin Sovjetik** (rusisht: Ностальгия по СССР, romanizuar: ''Nostal'giya po SSSR''), mund të përfshijë qëndrime sentimentale ndaj politikës së tij, shoqërisë, kulturës dhe artefakteve kulturore, statusit të superfuqisë ose thjesht estetikës së tij.

Shprehjet kulturore moderne të nostalgjisë sovjetike theksojnë gjithashtu arritjet shkencore dhe teknologjike të ish-Bashkimit Sovjetik, veçanërisht gjatë Epokës Hapësinore, dhe vlerësojnë të kaluarën sovjetike për aspiratat e saj futuriste.

Një analizë nga Harvard Political Review zbuloi se shpjegimet sociologjike për nostalgjinë sovjetike variojnë nga "kujtimi i statusit të superfuqisë globale të BRSS" deri te "humbja e stabilitetit financiar, politik dhe social" që shoqëroi shpërbërjen sovjetike në shumë shtete pas-sovjetike.

## Ndikimi kulturor
### Estetika
Sipas gazetares ukrainase Oksana Forostyna, përshkrimet kulturore pozitive të jetës sovjetike që theksonin modernizimin dhe progresivizmin e saj ishin të zakonshme deri në fund të viteve 1980. Ky rrëfim kulturor u braktis kryesisht gjatë perestrojkës. Imazhet dhe arti i epokës sovjetike hapësinore përjetuan një ringjallje të madhe në veçanti për shkak të nostalgjisë për optimizmin e perceptuar të asaj epoke dhe spekulimet utopike.

Në vitin 2007, Muzeu i Makinave Arcade Sovjetike u krijua për të rikrijuar përvojën e arkadave sovjetike dhe kulturën e hershme të lojërave për vizitorët. Përkujtimet e Ditës së Fitores nuk kanë ndryshuar rrënjësisht në pjesën më të madhe të hapësirës post-sovjetike që nga viti 1991. Për më tepër, Regjimenti i Pavdekshëm i prezantuar së fundmi më 9 maj sheh miliona rusë që mbajnë portretet e të afërmve të tyre që luftuan në luftë. Rusia ruan gjithashtu festa të tjera sovjetike, të tilla si Dita e Mbrojtësit të Atdheut (23 shkurt), Dita Ndërkombëtare e Grave (8 mars) dhe Dita Ndërkombëtare e Punëtorëve (1 maj).

## Referime