Edward Jenner

**Edward Jenner** (17 maj 1749 - 26 janar 1823) ishte një mjek dhe shkencëtar britanik i cili ishte pionier i konceptit të vaksinave duke përfshirë krijimin e vaksinës së lisë, vaksina e parë në botë. Termat *vaksinë* dhe *vaksinim* rrjedhin nga *Variolae vaccinae* ('lija e lopës'), termi i shpikur nga Jenner për të treguar linë e lopës. Ai e përdori atë më 1798 në titullin e gjatë *Hetimi mbi Vaccinae Variolae të njohur si Lija e Lopës*, në të cilën ai përshkroi efektin mbrojtës të lisë së lopës kundër lisë.

Në Perëndim, Jenner shpesh quhet "babai i imunologjisë", dhe puna e tij thuhet se "ka shpëtuar më shumë jetë se puna e çdo njeriu tjetër". Në kohën e Jenner, lija vrau rreth 10% të popullsisë, me një numër deri në 20% në qytete dhe qytete ku infeksioni përhapej më lehtë. Gjatë kësaj kohe, ai u inokulua (me variacion) për lisë, e cila pati një efekt të përjetshëm në shëndetin e tij të përgjithshëm. Në moshën 14-vjeçare, ai u praktikua për shtatë vjet te Daniel Ludlow, një kirurg i Chipping Sodbury, South Gloucestershire, ku fitoi pjesën më të madhe të përvojës së nevojshme për t'u bërë vetë kirurg. Pas kthimit në fshatin e tij të lindjes në 1773, Jenner u bë një mjek i suksesshëm familjar dhe kirurg, duke ushtruar praktikën në ambiente të dedikuara në Berkeley. Në 1792, "me njëzet vjet përvojë të praktikës së përgjithshme dhe kirurgjisë, Jenner mori gradën MD nga Universiteti i Shën Andreut".

### Jeta e mëvonshme
Jenner dhe të tjerët formuan Shoqërinë Mjekësore Fleece ose Shoqërinë Mjekësore Gloucestershire, të quajtur kështu sepse u takua në sallonin e Fleece Inn, Rodborough, Gloucestershire. Anëtarët darkuan së bashku dhe lexuan letra mbi temat mjekësore. Jenner kontribuoi me punime mbi angina pectoris, oftalminë dhe sëmundjen e valvulave kardiake dhe komentoi për linë e lopëve. Ai gjithashtu i përkiste një shoqërie të ngjashme që u takua në Alveston, afër Bristolit.

Ai u bë mjeshtër mason më 30 dhjetor 1802, në Lozhën e Besimit dhe Miqësisë #449. Nga viti 1812 deri në 1813, ai shërbeu si mjeshtër adhurues i Lozhës Mbretërore të Besimit dhe Miqësisë në Berkeley.

## Zbulimi i vaksinës
parapamje|majtas|*Edward Jenner këshillon një fermer që të vaksinojë familjen e tij*. Piktura në vaj nga një piktor anglez, rreth vitit 1910
Inokulimi ishte i parë tashmë në mjekësinë aziatike dhe afrikane dhe ishte një praktikë standarde, por përfshinte rreziqe serioze, një prej të cilave ishte frika se ata që ishin inokuluar do ta transferonin më pas sëmundjen tek ata rreth tyre për shkak të shndërrimit të tyre në bartës të sëmundjes. Në vitin 1721, Mary Wortley Montagu kishte importuar variolacion në Britani pasi e kishte vëzhguar atë në Kostandinopojë. Ndërsa Johnnie Notions pati sukses të madh me vaksinimin e tij të krijuar nga vetë (dhe u reputua se nuk kishte humbur asnjë pacient të vetëm), praktika e metodës së tij ishte e kufizuar në Ishujt Shetland. Voltaire shkroi se në këtë kohë 60% e popullsisë u kap nga lija dhe 20% e popullsisë vdiq prej saj. Voltaire gjithashtu thekson se çerkezët përdorën inokulimin që nga kohërat e lashta, dhe zakoni mund të jetë huazuar nga turqit nga çerkezët. Në vitin 1766, Daniel Bernoulli analizoi të dhënat e sëmundshmërisë dhe vdekshmërisë së lisë për të demonstruar efikasitetin e vaksinimit.

Në vitin 1768, mjeku anglez John Fewster kishte kuptuar se infeksioni i mëparshëm me linë e lopës e bënte një person imun ndaj lisë. Në vitet pas vitit 1770, të paktën pesë hetues në Angli dhe Gjermani (Sevel, Jensen, Jesty 1774, Rendell, Plett 1791) testuan me sukses tek njerëzit një vaksinë kundër lisë së lopës. Për shembull, fermeri i Dorsetit, Benjamin Jesty vaksinoi me sukses dhe me sa duket shkaktoi imunitet me linë e lopës tek gruaja dhe dy fëmijët e tij gjatë një epidemie të lisë në 1774, por vetëm nga puna e Jenner kjo procedurë u kuptua gjerësisht. Jenner mund të ketë qenë në dijeni të procedurave dhe suksesit të Jesty. Një vëzhgim i ngjashëm u bë më vonë në Francë nga Jacques Antoine Rabaut-Pommier më 1780.

Duke vënë në dukje vëzhgimin e zakonshëm që mjelësit ishin përgjithësisht imun ndaj lisë, Jenner supozoi se qelbi në flluska që morën mjelësit nga lija e lopës (një sëmundje e ngjashme me linë, por shumë më pak virulente) i mbronte ato nga lija.

Më 14 maj 1796, Jenner testoi hipotezën e tij duke vaksinuar James Phipps, një djalë tetë vjeçar i cili ishte djali i kopshtarit të Jenner. Ai gërvishti qelb nga flluskat e lisë së lopës në duart e Sarah Nelmes, një mjelëse që kishte kapur linë e lopës nga një lopë e quajtur Blossom[36], lëkura e së cilës tani varet në murin e bibliotekës së Shkollës Mjekësore të Shën Gjergjit (tani në Tooting). Phipps ishte rasti i 17-të i përshkruar në punimin e parë të Jenner mbi vaksinimin.

[parapamje|Jenner duke kryer vaksinimin e tij të parë në [James Phipps, një djalë 8 vjeç. 14 maj 1796]]
Jenner inokuloi Phipps në të dy krahët atë ditë, duke shkaktuar më pas te Phipps një ethe dhe pak shqetësim, por jo infeksion të plotë. Më vonë, ai injektoi Phipps me materiale të variacionit, metodë rutinë e imunizimit në atë kohë. Nuk pasoi asnjë sëmundje. Djali më vonë u sfidua me materiale të ndryshme dhe përsëri nuk tregoi asnjë shenjë infeksioni. Asnjë efekt anësor i papritur nuk ndodhi dhe as Phipps dhe as ndonjë marrës tjetër nuk iu nënshtruan ndonjë rasti të 'përparimit' të ardhshëm.

Donald Hopkins ka shkruar, "Kontributi unik i Jenner nuk ishte se ai inokuloi disa persona me linë e lopës, por se ai më pas provoi [nga sfidat e mëvonshme] se ata ishin imun ndaj lisë. Për më tepër, ai tregoi se qelbi mbrojtës i lisë së lopës mund të inokulohej në mënyrë efektive. nga personi në person, jo vetëm drejtpërdrejt nga bagëtia." Jenner testoi me sukses hipotezën e tij në 23 lëndë të tjera.

Jenner vazhdoi kërkimin e tij dhe ia raportoi atë Shoqërisë Mbretërore, e cila nuk e publikoi punimin fillestar. Pas rishikimeve dhe hetimeve të mëtejshme, ai publikoi gjetjet e tij për 23 rastet, duke përfshirë djalin e tij Robertin 11 muajsh. Disa nga përfundimet e tij ishin të sakta, disa të gabuara; metodat moderne mikrobiologjike dhe mikroskopike do t'i bënin studimet e tij më të lehta për t'u riprodhuar. Institucioni mjekësor diskutoi gjatë mbi gjetjet e tij përpara se t'i pranonte ato. Përfundimisht, vaksinimi u pranua dhe në 1840, qeveria britanike ndaloi variolacionin - përdorimin e lisë për të nxitur imunitetin - dhe siguroi vaksinimin duke përdorur linë e lopës pa pagesë.

Suksesi i zbulimit të tij u përhap shpejt në Evropë dhe u përdor në masë në Ekspeditën Spanjolle Balmis (1803-1806), një mision tre-vjeçar në Amerikë, Filipine, Makao, Kinë, i udhëhequr nga Francisco Javier de Balmis me qëllimi për t'i dhënë mijëra njerëzve vaksinën kundër lisë.[40] Ekspedita ishte e suksesshme dhe Jenner shkroi: "Unë nuk e imagjinoj që analet e historisë të japin një shembull filantropie kaq fisnike, kaq të gjerë sa kjo".[41] Napoleoni, i cili në atë kohë ishte në luftë me Britaninë, i vaksinoi të gjitha trupat e tij franceze, i dha Jenner një medalje dhe me kërkesë të Jenner, ai liroi dy robër lufte angleze dhe lejoi kthimin e tyre në shtëpi.[42][43] Napoleoni tha se ai nuk mund t'i "refuzonte asgjë njërit prej dashamirësve më të mëdhenj të njerëzimit".

Puna e vazhdueshme e Jenner për vaksinimin e pengoi atë të vazhdonte praktikën e tij të zakonshme mjekësore. Ai u mbështet nga kolegët e tij dhe Mbreti në kërkesën e Parlamentit dhe iu dhanë £10,000 më 1802 për punën e tij mbi vaksinimin. Në vitin 1807, atij iu dhanë £20,000 të tjera pasi Kolegji Mbretëror i Mjekëve konfirmoi efikasitetin e përhapur të vaksinimit.

## Vdekja
Jenner u gjet në një gjendje apopleksie më 25 janar 1823, me anën e djathtë të paralizuar. Ai nuk u shërua dhe vdiq të nesërmen nga një goditje e dukshme, e dyta, më 26 janar 1823, në moshën 73-vjeçare. Ai u varros në qemerin familjar në Kishën e Shën Marisë, Berkeley.

## Referime