Doxho

[parapamje|327px|Një doxho ku mësohet *kendo* në [Tokio]]
**Doxho** (Japonisht: ) është një sallë ose vend për mësim gjithëpërfshirës ose meditim. Tradicionalisht ajo përfshin fushën e arteve marciale, por është parë gjithnjë e më shumë në fusha të tjera, të tilla si meditimi dhe zhvillimi i softuerit.

## Historia
Fjala *dōxhō* e ka origjinën nga Budizmi. Fillimisht, *dōxhō* ishin një shtesë për tempujt budistë dhe ishin vende formale formimi për ndonjë prej arteve japoneze që mbaronin me "-dō", nga Tao kinez (ose *Dao*), që do të thotë "rrugë" ose "shteg". Ndonjëherë sallat e meditimit ku budistët Zen praktikojnë meditimin zazen quheshin dōxhō. Termi alternativ *zendō* është më specifik dhe më i përdorur. Grupet evropiane Sōtō Zen të lidhura me Shoqatën Ndërkombëtare të Budizmit Zen preferojnë të përdorin dōxhō në vend të *zendo* për të përshkruar sallat e tyre të meditimit siç bëri mjeshtri i tyre themelues, Taisen Deshimaru.

Në Japoni, çdo objekt për stërvitje fizike, përfshirë mundjen profesionale, mund të quhet *dōxhō*. Në botën perëndimore, termi *dōxhō* (kur lidhet me aktivitetin fizik) përdoret ekskluzivisht për artet marciale japoneze si *aikidō*, *xhudo*, *karate-dō*, etj.

## Në artet marciale
Një dōxhō e përshtatshme e arteve marciale japoneze konsiderohet e veçantë dhe kujdeset mirë nga përdoruesit e saj. Në dōxhō nuk mbahen këpucët. Në shumë stile është tradicionale të kryhet një pastrim ritual (*sōxhi*) i *dōxhōs* në fillim dhe / ose në fund të çdo seance trajnimi. Përveç përfitimeve të dukshme higjienike të pastrimit të rregullt, ai gjithashtu shërben për të përforcuar faktin që *dōxhō* supozohet se mbështetet dhe menaxhohet nga trupi i studentëve (ose nga studentë të veçantë, p.sh., uçi-deshi), jo nga personeli udhëzues i shkollës. Ky qëndrim është humbur në shumë *dōxhō* moderne që themelohen dhe drejtohen nga një grup i vogël njerëzish ose instruktorësh. Në fakt, nuk është e pazakontë që në shkollat ​​tradicionale (korju), *dōxhō* përdoret rrallë për trajnim fare, në vend që të rezervohet për raste më simbolike ose formale. Trajnimi aktual kryhet zakonisht jashtë ose në një zonë më pak zyrtare.

Shumë *dōxhō* tradicionale ndjekin një model të përcaktuar me *shomen* ("përpara") dhe hyrje të ndryshme që përdoren bazuar në gradën e studentit dhe instruktorit të paraqitur saktësisht. Në mënyrë tipike studentët do të hyjnë në këndin e poshtëm të majtë të *dōxhōs* (në lidhje me *shomen*) me instruktorët në këndin e sipërm të djathtë. *Shomen* zakonisht përmban një faltore Shinto me një skulpturë, rregullim lulesh ose objekte të tjera. Termi *kamiza* do të thotë "vend nderi" dhe një term i lidhur me të, kamidana i referohet vetë faltores. Artefakte të tjera mund të shfaqen në të gjithë *dōxhōt*, të tilla si kanban që autorizon shkollën në një stil ose strategji, dhe sende të tilla si daulle taiko ose mburojë (O-joroi). Vizitorët mund të kenë një vend të veçantë të rezervuar, në varësi të gradës dhe stacionit të tyre. Armët dhe mjetet e tjera të trajnimit normalisht do të gjenden në murin e pasmë.

## Shiko edhe
* Kultura e Japonisë
* Artet marciale japoneze
* Shpata japoneze
* Regalia Perandorake e Japonisë
* Shinto
* Veshjet japoneze

## Referime