open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ahmet Delia

]]
**Ahmet Delia** (1850-1913) ishte një luftëtar shqiptar i lirisë dhe anëtar i Lidhjes së Prizrenit gjatë Zgjimit Kombëtar Shqiptar.

## Biografia 
Ahmet Delia u lind në Prekaz i Epërm, Drenicë, (atëherë Perandoria Osmane). Babai i tij, Deli Prekazi, ishte një nga themeluesit e Lidhjes së Prizrenit. Ahmet Delia u aktivizua herët gjatë luftës shqiptare të rezistencës kundër ushtrisë pushtuese serbe në vitin 1912. Ai u bë një nga figurat më të rëndësishme të luftës shqiptare për liri kur mbrojti shtëpinë e fqiut të tij, në Prekaz e cila u sulmua nga forcat serbe më 1912. Një grup prej 13 ushtarëve serbë kishin hyrë në fshat dhe kishin filluar grabitjen, djegien dhe vrasjen e civilëve shqiptarë. Ahmet Delia, në moshën 63-vjeçare, i vuri re ushtarët gjersa ballafaqoheshin me fqiun e tij, Halilin dhe familjen e tij në oborr të shtëpisë.
]]

Kur ahmet Delia dëgjon gratë dhe fëmijët duke qarë, ai vendos të merret me këtë çështje duke i ardhur në ndihmë Halilit. Ai i thërret djalit të tij Murselit dhe kryetarit të fshatit Ramë Islami dhe së bashku ata i afrohen ushtarëve. Ahmetit i mungonin armët e duhura dhe detyrohet të futet në luftë vetem me një sëpatë, ndërsa dy të tjerët me maç. Kur Ahmeti hyn në oborr, dy të tjerët bllokojnë derën e daljes së ushtarëve serbë. Kur Ahmeti i afrohet ushtarit të parë, ai nis një sulm kundër tij dhe e vret menjëherë. Ushtarët serbë, tani të alarmuar, vendosin të përpiqen të rrethojnë Ahmetin por befasohen nga prita e Murselit, i cili gjithashtu sulmon ushtarët serbë, duke i vrarë ata dhe duke u armatosur me pushkët e tyre për të qëlluar për të për vdekje edhe pjesën tjetër të ushtarve serbë.

Ahmet Delia vazhdon të luftojë me sëpatën e tij kundër ushtarëve serbë, duke i vrarë ata gjersa Murseli dhe Rama ballafaqohen me pjesën tjetër të ushtarëve të cilët përpiqeshin të qëllonin Ahmetin. Një ushtar arrin të hapë zjarrin drejt Ahmetit, duke e plagosur. Pa vonuar shumë Murseli e vret ushtarin serbë i cili e kishte plagosur Ahmetin. Lufta përfundon me 12 ushtarë të vdekur serbë, ku si i fundit, Jovan Radosavljeviq, përpiqet të shpëtojë, por kapur nga Rama. Ahmeti thërret "Jo atë!" dhe urdhëron lirimin e tij duke e porositur t'i tregojë mbretit serb çka i pret ata të cilët përpiqen të pushtojnë Shqipërinë. Ahmet Delia përfundimisht vdes më vonë, po atë ditë për shkak të plagëve të marra. Gjatë luftës së Kosovës të vitit 1998, forcat serbe praktikisht e dogjën tërë fshatin.
]]

## Shih edhe 
* Drenica
* Adem Jashari
* Kulla e Ahmet Delisë

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Kënga e Ahmet Delisë (Dervish Shaqa)
* Kënga e Ahmet Delisë (Rifat Berisha)
Fazli Grajçevci

**Fazli Grajçevci** (1935-1964) ishte një aktivist shqiptar, poet, intelektual dhe patriot i cili u bë i njohur si "simbol i flamurit" midis shqiptarëve gjatë viteve 1960 në Jugosllavi. 

## Biografia 
Fazli Grajçevci kishte lindur në vitin 1935 në Sankovc, Flamuras, në Drenicë, mbaroi shkollën në Komoran. Në vitin 1954 ai u regjistrua për në shkollë në Prishtinë ku kaloi 3 vjet dhe vazhdoi edhe për 4 vjet në Prizren. Ai u diplomua me një diplomë në Mitrovicë por u revokua nga kjo për shkak të tensioneve politike të kohës. Gjatë viteve 1960, Grajqevci punoi si mësues në fshatin Kishnarekë, Vasilevë dhe Dobroshevc. Gjatë një periudhe ai punoi në NGB "Rilindja", (rilindje), një organizatë kulturore në Prishtinë. Grajqevci ishte patriot dhe politikan shumë i pasionuar dhe filloi "Organizatën Revolucionare për Bashkimin e Shqiptarëve". Më 1964, policia sekrete e shtetit jugosllav u arrestua dhe e burgos. Pas 14 ditësh torturimi, ai vdiq në burgun e Prishtinës më 17 gusht. Ka një rrugë të quajtur pas tij në Prishtinë.

## Trashëgimia 
Ai është regjistruar në folklorin shqiptar nga rapsodi Aziz Morina që ishte i pari që shkruante historinë e Grajçevcit. Kënga quhet edhe "Kënga e flamurit". Kohët e fundit u bë edhe një dokumentar për jetën e tij.

## Shih edhe 
* Drenica

## Referim
Paranoja

**Paranoja** është instinkt ose proces mendor i cili besohet të jetë fuqimisht i ndikuar nga ankthi apo frika, shpesh deri në pikën e deluzioneve dhe iracionalitetit. Mendimi paranoik në mënyrë tipike ka natyrë persekutimi, ose besime konspirative në lidhje me kërcënim të përceptuar drejtë vetes (p.sh. "gjithkush është duke më ndjekur / duke dashur të më lëndojë"). Paranoja dallon nga fobitë, të cilat gjithashtu përmbajnë frikë iracionale, por zakonisht jo fajësim. Bërja e akuzave falso dhe mosbesimi i përgjithshëm ndaj të tjerëve shumë shpesh e shoqërojnë paranojën. Për shembull, një incident që shumica e njerëzve do ta shihnin si aksident apo koinçidencë, personi paranoik mund të besojë se ishte i qëllimshëm. Paranoja është simptoma qendrore e psikozës.

## Shiko edhe 
* Ankthi
* Frika

## Referime
Jürgen Todenhöfer

thumb|Jürgen Todenhöfer

**Jürgen Todenhöfer** (lindi më 12 nëntor 1940) është autor, gazetarë dhe politikanë gjermanë. Ai ishte anëtarë i Bashkimit Demokristiane të Gjermanisë në vitin 1970. Ai ishte zëvendës drejtor i bordit ekzekutiv i kompanisë së mediasë gjermane Hubert Burda Media deri në vitin 2008.

## Shkollimi
Në vitin 1959, ai përfundoi studimet në qytetin e Frajburgut. Ai pastaj studoi shkencat juridike dhe politike në Universitetet e Mynihut, Parisit, Bonit dhe Frajburgut.

## Gazetaria
Jürgen vizitoi Afganistanin gjatë luftës sovjetike-afgane dhe filloi të rrisë para ndaj refugjatëve. Jürgeni ishte një nga kritikët gjermanë të luftërave amerikane kundër Afganistanit dhe Irakut në vitin 2001 dhe 2003.

Ai pretendon se gjatë luftës irakiane administrata e Bushit e mashtroi publikun duke thënë se lufta amerikane në Irak ka vrarë qindra mijëra civilë irakianë. Ai ka vizituar Irakun disa herë dhe bëri hulumtimin e vërtet për librin e tij, *Përse vranë, Zejd?*

### Vizita në ISIS
Në vitin 2014, ai vizitoi Sirinë dhe Irakun, duke u bërë gazetari i parë i Perëndimit që i'u lejua qasje të gjerë në territoret e kontrolluara nga ISIS-i dhe që u kthye i sigurtë.

Në vitin 2016, ai filmoi një intervistë me një komandantë rebel i Sirisë afër Aleppos. Thuhet se komandanti ishte i bashkuar me grupin e El-Kaidës, *Jabhat al-Nusra* (më vonë Jabhat Fateh al-Sham), pretedonte të kishte përkrahje amerikane dhe grupi i tij kundërshtoi ndihmë humanitare ndaj civilëve. Më vonë u pyet nësë komandanti ishte luftëtar i Nusrës dhe vërtetësinë e videos kontestuese. Jürgen nuk u përgjigjë për intervistën e tij.

## Jeta personale
Jürgen u martua me Françoise Laval dhe kishin tre fëmijë. Çifti u ndanë në vitin 2004. Hobi i tij përfshinte pilotimin e tij të të rinjve dhe parashutën. Sot ai gjen relaksim në ski dhe shkon për ndeshjet e tij të rregullta të së shtunës pasdite të futbollit; ai ka një interes të veçantë në histori dhe filozofi.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Uebfaqja e Jürgen Todenhöfer (Gjermanisht)
*Uebfaqja e Jürgen Todenhöfer (Anglisht)
*Uebfaqja e Jürgen Todenhöfer në Facebook
Indeksi i internetit

djathtas|parapamje|500x500px|Hartë që tregon rezultatin e vendeve të listuara në vitin 2014

**Indeksi i internetit** ose **indeksi i uebit** () një statistikë e përbërë e hartuar dhe prodhuar nga Fondacioni World Wide Web, është llogaritja e parë shumë-dimensionale e kontributit të World Wide Web-it  në zhvillimin dhe të drejtat e njeriut në nivel global. Ajo mbulon 86 vende që nga viti 2014, viti i fundit për të cilin është përpiluar indeksi. Ajo përfshin tregues që vlerësojnë fushat e qasjes universale, lirinë dhe hapjen, përmbajtjen relevante dhe fuqizimin, të cilat tregojnë ndikimet ekonomike, sociale dhe politike të internetit.

## Rezultatet e indeksit të internetit 
| width="30%" align="left" | 

| width="30%" align="left" |

|}

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare
Antey-Saint-André

**Antey-Saint-André** është një komunë Italiane alpine e rajonit të Luginës së Aosta, ndodhet në pjesën e ulët, Valtournenche.

## Toponimia 
Emri rrjedh ndoshta nga emri i vjetër latin *Anthesius*, i periudhës romake, por s'ka asnjë burim që e vërteton këtë hipotezë.

## Gjeografia 
[majtas|parapamje|180x180px|Vendndodhja e komunës së Antey-Saint-André brenda [Lugina e Aostës|Aosta Valley]]
Antey është e parë komuna e Valtournenche, në luginën e Matterhorn dhe të përroit Marmore. Eshtë vend turistik i vendosur në 1,074 metra lartësi, në bazë të masivit e të malit Tantané.
Peisazhi është i karakterizuar nga livadhe dhe pyje me konifere dhe klima është e butë.

*Liqeni i Lodit* është shumë interesant nga pikëpamja botanike, pasi mund të vërehen Phragmites australis dhe shumë specie të rrezikuara.

## Galeria

Image:Antey-saint-andré-église.jpg|La chiesa di Sant'Andrea
Image:Antey-sainte lucie-notre dame d'oropa-saint roch à cérian.jpg|La cappella di Santa Lucia, Madonna d'Oropa e San Rocco al villaggio Cérian
File:Lago di Lod, Antey 2.JPG|Il Lago di Lod, a 1470 m s.l.m.
File:Ru dou Pan Perdu (Antey) 1.JPG|Il *Ru du Pan Perdu*

## Shënime dhe referenca 
*(it) Popolazione residente e bilancio demografico [archive] sur le site de l'ISTAT.
*Abbé Joseph-Marie Henry Histoire de la Vallée d'Aoste Imprimerie Marguerettaz, Aoste 1967. p. 360
*Luciano Viola, Antey-Saint-André dalle origini ad oggi - des origines à aujourd'hui, 1994.
Arnad

**Arnad** (nga 1946 deri 1976, *Arnaz*) është një komunë italiane e pjesës së ulët të rajonit të Luginës së Aostës.

## Gjeografia 
Arnad është e vendosur në pjesën më të ulët të lumit Dora Baltea.

## Monumentet dhe vendet e interesit 
* Machaby, një gur i përdorur në ritualet kelte lidhur me pjellorine e grave;
* Selia e qendrës së kërkimeve në MEMS grupi Olivetti, ndër më të avancuarat në botë në fushën e nanoteknologjinë.

### Arkitektura e Arnad 
* Kisha famullitare e Shën-Martinit (shih edhe lidhje të jashtme në fund të artikullit) në Arnad-le-Vieux;
* Shenjtërores e Machaby-se, ku festohet e Zoja e Dëborës në 5 gusht;
* Pjesa e poshtme të kalasë (château Vallaise);
* Pjesa e sipërme e kalasë;
* Ura Échallod;
* Kalaja Machaby daton shekujt XVII-XVIII

## Bibliografia
*Elida Noro Desaymonet, Augusta Champurney Cossavella, Arnad in Valle d'Aosta: quasi un secolo di memoria, Ivrea, Priuli & Verlucca, 1986.
*(FR) Arnad, avec la collaboration de Champurney Augusta, Donat Nouchy et Bonel Alexandre, Aoste: Région autonome Vallée d'Aoste. Département de l'instruction publique, XXIe Concours Cerlogne, Arnad, 2-3-4 mai 1983, 1983.
*(FR) Donat Nouchy, L'église d'Arnad, Novara: De Agostini, 1959.
*(FR) Duc Pierre-Etienne, Histoire de l'église paroissiale d'Arnad sous le vocable de S. Martin évêque de Tours, Aoste: Imprimerie Damien Lyboz, 1865.
*Andrea Duc, Arrampicare ad Arnad e dintorni, Torino: Centro documentazione alpina, 1988
*Mémoires: L'église d'Arnad et ses huit siècles d'existence, Société académique, religieuse et scientifique du Duché d'Aoste, 21, 1926, pp. 182–187.
*Roberto Bertolin, Coutumes e devozioni della parrocchia di Arnad nel XVIII secolo, in Treinadan 2002, pp. 24–31
*Guglielmo Lange, Arnaz: chiesa parrocchiale di San Martino, Torino: Società piemontese di archeologia e belle arti, 1959.
*Marco Zaccarelli, La decorazione tardo-gotica della chiesa di San Martino ad Arnad-le-Vieux, Roma : "L'Erma" di Bretschneider, 1986.
*Carlo Carducci, I restauri della chiesa romanica di Arnad, Torino: Fanton, 1952.
*Joseph Bréan e Fausto Vallainc, Ricordo del santuario di Machaby, Ivrea: Scuola tipografica artigianelli, 1940.
*Fernanda Favre, Associazione nazionale alpini - Sezione valdostana, Alpini di Arnad: in Jugoslavia dopo l'8 settembre 1943 testimonianze e memorie raccolte in una comunità della Valle d'Aosta, Scarmagno : Priuli & Verlucca, 2006.
*Guida Rurale della Valle d'Aosta. Comunità Montana Evançon, Assessorato Agricoltura e Risorse Naturali - Regione Autonoma Valle d'Aosta, 2009.
URL

**Uniform Resource Locator** (**URL**), ose siç njihet me termin joformal një** adresë interneti**, është një referencë për një burim në internet që përcakton vendndodhjen e tij në një rrjet kompjuterik dhe një mekanizëm për ta nxjerrë/marrë atë. Një URL është e një lloji të veçantë e Uniform Resource Identifier (URI), edhe pse shumë njerëz i përdorin këto dy terma në mënyrë të ndërsjellë. URL-të ndodhin më së shpeshti për të referuar faqet e internetit (http), por përdoren gjithashtu për transferimin e skedarëve (ftp), e-mail (mailto), qasje në bazën e të dhënave (JDBC), dhe shumë aplikime të tjera.

Shumica shfletuesve të internetit shfaqin URL e një faqeje të internetit mbi faqe në një shirit të adresës. Një URL e zakonshme mund të ketë formën `//www.example.com/index.html`, e cila tregon një protocol (`http`), një hostname (`www.example.com`), dhe një emër skedari (`index.html`).

## Historia 
## Sintaksa 
## Shënime 
## Referime 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* URL specification at WHATWG
Imazhi

parapamje|Një njeri duke pikturuar një imazh për veten e tij.
Një **imazh** (nga ) është një artefakt që përshkruan perceptimin vizual, për shembull, një foto ose një pamje dy dimensionale, që ka një pamje të ngjashme me një subjekt - zakonisht një objekt fizik ose një person, duke dhënë një përshkrim të saj.

## Karakteristikat 
Imazhet mund të jenë dy dimensionale, të tilla si një fotografia ose ekrani, ose tre-dimensionale, të tilla si një statujë ose hologramit. Ata mund të kapen nga pajisjet optik – të tilla si kamera, pasqyra, lentet, teleskopët, mikroskopët, etj. si dhe nga objektet dhe dukuritë natyrore, të tilla si syri i njeriut ose uji.

## Lidhje të jashtme
* 
* 
* The B-Z Reaction: The Moving or the Still Image?
* Library of Congress – Format Descriptions for Still Images
* Image Processing – Online Open Research Group 
* Legal Issues Regarding Images 
* Image Copyright Case
Alkibiadi

**Alkibiadi** (rreth 450 – 404 p.e.r, Greqisht: , *Alkibiádēs*) ishte një burrë shteti, orator dhe gjeneral i rëndësishëm me ndikim në Athinë. Ai qe anëtari i fundit i familjes Alkmeonide, fis aristokratik i rrënuar pas Luftës së Peloponezit. Ai luajti një rol të rëndësishëm në pjesën e dytë të këtij konflikti, si këshilltar strategjik, komandant ushtarak dhe politik.

Gjatë rrjedhës së Luftës së Peloponezit, Alkibiadi ndryshoi disa herë besnikërinë e tij politike. Në vendlindjen e tij, Athinë në fillim të viteve 410 p.e.r, ai mbështeti një politikë të jashtme agresive dhe ishte një përkrahës i shquar i Ekspeditës Siciliane, por ai u arratis në Spartë pasi armiqtë e tij politike paraqitën akuza për sakrilegje kundër tij. Në Spartë, ai shërbeu si një këshilltar strategjik, duke propozuar ose mbikëqyrur disa fushata të mëdha kundër Athinës. Sidoqoftë në Spartë, Alkibiadi së shpejti bëri armiq të fuqishëm dhe u ndje i detyruar të strehohesh në Persi. Atje ai shërbeu si konsulent në satrapin e Tisafernit derisa aleatët e tij athinasë sollën rikthimin e tij. Më pas, ai shërbeu si gjeneral athinas (*strategos*) për disa vite, por armiqtë e tij ia dolën mbanë ta dëbonin për herë të dytë.
Hapësira e informacionit

**Hapësira e informacionit** është grupi i koncepteve dhe marrëdhënieve midis tyre që mbahen nga një sistem informacioni; ai përshkruan gamën e vlerave ose kuptimeve të mundshme që një entitet mund të ketë sipas rregullave dhe rrethanave të dhëna.Një përkufizim tjetër (idealist) është se hapësira informative është rezultati i përgjithshëm i aktivitetit semantik të njerëzimit, "bota e emrave dhe titujve", e lidhur me botën ontologjike. Duke qenë një koncept primar, hapësira e informacionit nuk mund të përcaktohet saktësisht dhe është vendosur si një kundërshtim dialektik ndaj hapësirës materiale, fizike dhe objektive.

## Referimet
Madison, Mississippi

**Madison** është qytet në qarkun Madison, Mississippi, SHBA. Sipas regjistrimit më 2010, popullsia ishte 24,841.

## Emri
Qyteti i Madisonit u emërua pas Xhejms Madison, presidentit të katërt të Shteteve të Bashkuar.

## Transporti
Është një aeroport i vogël në qytet, Bruce Campbell Field.

## Binjakëzimi
* Sollefteå, Suedia
Marshi sllav

***Marshi sllav*** () në B-flat minor, Op. 31 (botuar në frëngjisht si Marche slave; , *Slavyanskiy marsh / Serbsko-russkiy marsh*) është një poezi toni orkestrale nga Pyotr Ilyich Tchaikovsky e publikuar në tetor 1876. 

## Sfondi 
Në qershor 1876, Serbia dhe Perandoria Otomane ishin të përfshira në Luftën Serbo-turke  (1876-78). Rusia haptazi përkrahi Serbinë. Shoqëria Muzikore Ruse porositi një pjesë orkestrale nga Tchaikovsky për një koncert në ndihmë të Shoqërisë së Kryqit të Kuq, dhe në fund të fundit, për të mirën e veteranëve të plagosur serb. Shumë rusë kishin simpati për vëllezërit e tyre sllav dhe të krishterë ortodoksë dhe dërguan ushtarë vullnetarë dhe ndihma për ta ndihmuar Serbinë.

Tchaikovsky iu referua pjesës së tij si "Marshi serbo-rus", ndërsa e shkruante atë. Ajo u dha premierë në Moskë më 17 nëntor 1876, e dirixhuar nga Nikolai Rubinstein.

Marshi është shumë programatik në formën e tij dhe organizimin. Pjesa e parë përshkruan shtypjen e serbëve nga turqit. Ai përdor dy këngë popullore serbe, "Sunce jarko, ne sijaš jednako" (Diell i shndritshëm, nuk shndritni në mënyrë të barabartë), nga Isidor Ćirić dhe "Rado ide Srbin u vojnike" (Me kënaqësi serbi bëhet ushtar), nga Josip Runjanin - duke i dhënë rrugë pjesës së dytë, që përshkruan angazhimin rus për të ndihmuar serbët. Kjo është e bazuar në një melodi të thjeshtë me karakterin e një valle fshati e cila përcillet nëpër orkestër, derisa më në fund shndrrohet në një deklaratë të himnit kombëtar rus "Rroftë Cari". Seksioni i tretë i pjesës është një përsëritje e kulmit orkestral të Tchaikovsky-t, duke ritheksuar thirrjet serbe për ndihmë. Seksioni final përshkruan vullnetarët rus që marshonin për të ndihmuar serbët. Ajo përdor një melodi ruse, dhe përfshin një tjetër interpretim të "Rroftë Cari" duke parashikuar triumfin e popujve sllav mbi tiraninë. Uvertura përfundon me një virtuoso coda për orkestër të plotë.

Pjesa ndanë disa refrene me *Uverturën 1812*, me të cilën shpesh performohet bashkë.

## Instrumentimi 
Marshi është shënuar për dy flauta, dy piccolo, dy oboe, dy klarinete në B flat, dy bassoon, katër horneta në F, dy kornete në B flat, dy bori në B flat, tre trombone (dy tenor, një bas), tuba, tri timpanë, lak daulle, cembale, bas daulle, tamtam, dhe harqe.

## Trashëgimia 
Pjesa është përfshirë në filmin Skënderbeu.

Pjesa është përfshirë në videolojën e vitit 2015 *Fallout 4*.

Pjesë është përdorur edhe në lojën Age of Empires.

## Referime 
### Referime 
* Brown D (1982) "Tchaikovsky: Një Studim Biografik dhe Studimor, Vëllimi 2 Vitet e Krizës 1874-1878" pp. 99-102 Viktor Gollancz Londër. 0-575-03132-8
* Kopshtin E (1973) "Tchaikovsky" fq. 67 JM Dent and Sons 0-460-03105-8

## Lidhje të jashtme 
* Regjistrime të shkarkueshme të marshit
* Marshi sllav në Youtube
* Marshi sllav në Youtube
Arvier

**Arvier** (*Arvë* në dialekt valdostan) është një qytet Italian me 879 banorë e i vendosur në luginën e lumit Dora Baltea rreth fshatit mesjetar që shtrihet në 780 metra mnd., rreth 14 kilometra në perëndim nga Aosta.
## Histori 
Emrin Latin është *Arva* dhe *Arvarium*.

## Monumentet dhe vendet e interesit 
Monumentet kryesore të trashëgimisë historike dhe kulturore të Arvier jane mbetjet e kështjellës La Mothe , që daton në fund të shekullit 13, nga kalaja e Arvier në lokalitetin e Grand-Haury, dhe nga kalaja e Planaval, në Valgrisenche.

Arkitektura fetare përfaqësohet nga kisha famulltare e Shën Sulpice-it me kambanare të stilit romanesk, nga kisha e Rochefort, me pamje nga lugina nga maja e shkëmbit, që deri në shekullin e 19 ka qenë pjese e Kështjellës së Rochefort. Veçanërisht interesant është fshati Léverogne, ku gjurmët e mesjetës përzien harmonikisht me ndërtimet e kohëve të fundit.

## Galeria e imazheve 

File:Santuario di Notre Dame di Rochefort.jpg|Shenjtërorja e Notre-Dame de Rochefort
File:Arvier-église de Léverogne.jpg|Kisha dhe fshatit Léverogne
File:Castello di Montmayeur a5.JPG|Rrënojat e kalasë të Montmayeur
File:Arvier-Saint-Pierre-aux-Liens à La revoir.jpg|Kisha e San Pietro në Vincoli në La Ravoire

## Shënime 
## Bibliografia 
* *Arvier*, nga Rajoni Autonom i Valle d'aosta, botuar me rastin e XXV Concours Cerlogne, Planaval (Arvier) 25-27 maj 1987, Aosta, itali, Tipografia Valdostana, 1987
Sinjali audio

Një **sinjal audio** është një përfaqësim i zërit, zakonisht si një tension elektrik. Sinjalet audio kanë frekuenca në gamën e audio frekuencave rreth 20 deri në 20,000 Hz (kufijtë e dëgjimit njerëzor). Sinjalet Audio mund të sintetizohen në mënyrë të drejtpërdrejtë, ose do të mund të vijë nga një dhënës, i tillë si mikrofoni, instrument muzikor, fonograf, ose lexues i kasetës. Altoparlantët ose kufjet konvertojnë një sinjal audio elektrik në tingull. Përfaqësimet digjitale të sinjaleve audio ekzistojnë në një shumëllojshmëri formatesh.

## Shiko edhe 
* Audio digjitale

## Referime
Katedralja e Shën Palit

**Katedralja e Shën Palit (Tiranë)** është një monument i trashëgimisë kulturore në rrethin e Tiranës, në qarkun e Tiranës, Shqipëri . Ky monument është i llojit "Arkitekture", i miratuar me numër "*122 më 05.03.2007*".

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Instituti i Monumenteve të Kulturës
Sadik Spahija

**Sadik Spahija** (Shkodër, 1959) është qeramist, pedagog dhe ka qenë dekan në Akademinë e Arteve.

## Biografia 
I lindur në Shkodër, jeton dhe punon në Tiranë. Është artist tejet aktiv me pjesëmarrjet në epo ndërkombëtare dhe kombëtare. Eksperiencat profesionale; 1983-1989 Mësues në Liceun Artistik “Prenk Jakova” në vendlindje; 1989-2006 Pedagog në Akademinë e Arteve,Tiranë; 2001- Shef i Seksionit të Qeramikës në Fakultetin e Arteve të Bukura; 2001 Kryetar i Shoqatës së Artistëve Qeramistë të Shqipërisë; 2008 Dekan i Fakultetit të Arteve të Bukura. -Ekspozitat kolektive: 2014 Ekspozitë kolektive “Informal Mind” Metalurgjik Elbasan; 2010 “Kopshti i Ëndrrave”Galeria Miejska bva ë Bydgoszczy Poloni; 2010 Bienale: “Tina B” mobilnale Pragë, Çeki ; 2007 “Dialog” Ekspozita Ndërkombëtare e Qeramikës Bashkëkohore, GKA 2005 ArtMar Biennalde la Mediterrania, Barcelonë 2005 Galeria e Vogël, Tiranë/ 2005 Goteborg, Workshop, Suedi; 2004 Konkursi Ndërkombëtar “Onufri 04”GKA,Tiranë; 2003 Ekspozitë kolektive në Qytetin e Artit, Paris; 2002 Ekspozitë Ballkanike, Athinë. 2002 Ekspozitë Ndërkombëtare e Qeramikës Bashkëkohore, GKA,Tiranë; 2001 Ekspozita Ndërkombëtare “Onufri 01” GKA,Tiranë; 2000 Ekspozita Ndërkombëtare “Onufri 00” GKA, Tiranë; 1999 Ekspozitë Ndërkombëtare “Onufri” GKA,Tiranë. 1998 Ekspozite Kolektive, Athinë; 1997 Ekspozitë Kombëtare “Onufri”, GKA ,Tiranë. -| Ekspozita Personale;2012 Ekspozite personale “Nën Trysni” Galeria FAB , Universiteti i Arteve, Tiranë; 2003 Ekspozitë personale në Cite Internationale des Arts, Paris; Ekspozitë personale, Halle dhe Berlin 1995.

## Referimet
Observatori i Linguasphere's

**Observatori Linguasphere** (ose "Observatoire", bazuar në titullin origjinal francez dhe ligjor: Observatoire Linguistique) është një rrjet kërkimor gjuhësor transnacional.
Elektronegativiteti

* **Elektronegativiteti** është një nga proceset fiziologjike të Kimisë . Me elektronegativitet kuptojmë forcën apo aftësinë me të cilin tërheq çiftin e përbashkët elektronik , duke formuar Lidhjet kimike të ndryshme.

Disa elemente tregojnë tendencë më të theksuar që të lirojnë elektronet e tyre.Në këto raste formohen jonet pozitive.Elementet e tilla janë elektropozitive.Ndërsa, në të kundërtën , elementet që gjatë reaksioneve kimike tregojnë tendencë të theksuar që të formojnë jone negative , i quajmë elemente Elektronegative. Elektronegativiteti nuk ka njësi , por ka shkallë të Paulingut , kjo aftësi është relative.
Me rritjen e numrit atomik në kuadër të grupit të njejtë ,elektronegativiteti i elementeve zvogëlohet. Kurse me rritjen e numrit atomik në kuadër të periodës së njejtë , elektronegativiteti rritet. Do të thotë që elementet që kanë elektronegativitet më të theksuar janë jometalet që gjenden në anën e djathtë të Sistemit periodik . Ndërsa ato që kanë elektronegativitet më të ultë janë metalet. 
Elektronegativitetin më të lartë e ka Fluori me shkallë 4.0 . Ndërsa më të ulëtin e ka Ceziumi me 0.7.
Shembull Floruri i Ceziumit *CsF* , 4.0- 0.7 = 3.3 , kjo është lidhje tipike Jonike , shkaku që lidhjet jonike <1,8 deri në 3.5.

## Referime
Gjuhët veriore gjermanike

**Gjuhët veriore gjermane** përbëjnë një nga tre degët e gjuhëve gjermane, një nëngrup i gjuhëve indo-evropiane, së bashku me gjuhët perendimore gjermane dhe gjuhët gjermane të zhdukura.Ky grupi i gjuhës nganjëherë njihet edhe si "**gjuhët nordike**", një përkthim i drejtpërdrejtë i termit më të zakonshëm që përdoret në mesin e dijetarëve danezë, suedezë norvegjezë dhe laikëve.

Në Skandinavi termi "**gjuhë skandinave**" i referohet në mënyrë specifike gjuhëve përgjithësisht të ndërsjella të tre vendeve kontinentale skandinave dhe përdoret kështu në një kuptim më të ngushtë si një nëngrup i gjuhëve nordike, duke lënë mënjanë nënsimin insular të gjuhës Faroese dhe Islandeze . Danishtja, Norvegjishtja dhe Suedishtja janë gjithashtu të referuara si gjuhë kontinentale skandinave ose nordike, ndërsa Gjuha Faroese dhe Islandeze janë grupuar së bashku si gjuhë insulare skandinave ose nordike.Termi skandinav u ngrit në shekullin e 18 si rezultat i lëvizjes së skandinave të hershme gjuhësore dhe kulturore, duke iu referuar njerëzve, kulturave dhe gjuhëve të tre vendeve Skandinave dhe duke theksuar trashëgiminë e tyre të përbashkët..

Termi "gjuha veriore gjermane" përdoret në gjuhësi krahasuese, ndërsa termi "gjuha skandinave" shfaqet në studimet e gjuhëve standarde moderne dhe kontinuiteti dialektik të Skandinavisë.

Përafërsisht 20 milion njerëz në vendet nordike flasin një gjuhë skandinave si gjuhë amtare, duke përfshirë një pakicë përafërsisht 5% në Finlandë. Gjuhët që i përkasin gjuhës veriore-gjermane janë gjithashtu të folura zakonisht në Grenlandë dhe, në një masë më të vogël, nga emigrantët në Amerikën e Veriut.

## Gjuhët moderne dhe dialektet 
Gjuhët moderne në këtë grup janë:
* Daneze
** Dialekti jutlandik
*** Jutlandika veriore
*** Jutlandika lindore
*** Jutlandika perendimore
*** Jutlandicka jugore
** Daneze Insulare
** Dialekti Bornholmsk
* Suedisht
** Dialekte suedeze te Jugut
*** Scaniane
** Dialektet Göta
** Dialektet Gotland
** Dialektet Svea
*** Dialektet Dalecarlian
**** Elfdalian
** Norrland dialects
*** Dialektet Jämtland
** Dialektet lindore suedeze
*** Finlandisht Suedisht
*** Estonisht Suedisht
* Norvegjisht
** Bokmål (shkruhet)
** Nynorsk (shkruhet)
** Dialektet Trønder (Norvegji dhe pjesë të Suedisë)
** Dialektet e Norvegjisë Lindore (Norvegji dhe pjesë të vogla të Suedisë)
** Dialektet perëndimore të Norvegjisë
** Dialektet e Norvegjisë së Veriut
* Faroese
* Islandeze

## Burimet
Komisioni i festës

**Komisioni i festës** është roman i shkrimtarit Ismail Kadare, i botuar më 1978 në vëllimin *Ura me tri harqe*. Romani bazohet në ngjarje reale që ndodhën në vitin 1830 kur sulltani i fton në një drekë të pajtimit dinjitarët shqiptarë që kishin filluar të pavarësoheshin nga Porta e Lartë dhe aty i masakron të gjithë.

## Referime
Avise

**Avise** (*Oveuzo* në dialekt valdostan) është një komunë në Itali me 297 banorë dhe ndodhet në pjesen e lartë të Luginës së Aostës.

## Gjeografia fizike 
### Territori 
Avise është e vendosur në një pjesë shkëmbore të grykës së Pierre Taillée, në hyrje të Valdigne.

## Histori 
Vendndodhja strategjike do të thotë se për shekuj me radhë Avise ishte mbrojtëse e tregut komercial që kalonte nga Qafa Sajane San Bernardo, qysh nga koha e Perandorisë Romake, pasi ishte tamam te kalimi i detyruar mes të Augusta Praetoria (Aosta moderne) dhe Galia (Franca e sotme). Tregimet e Horace-Bénédict de Saussure, të mbledhura në *Voyage dans les Alpes* tregojnë se me kalimi e Pierre Taillée u mbrojt nga dy ura të vetëlëvizshme,nga  ushtar garde dhe nga një derë e fuqishme.

Gjithashtu, gjatë mesjetës, vendndodhja strategjike e Avise lulëzoi më tej nga familja fisnike e Avise, një nga pak familjet që ishte në gjendje të mos i nënshtrohej Shtëpisë Fisnike së Savojës , dhe të jetë në gjendje të ndërtojë tri kështjella në një distancë prej disa qindra metra nga njëra tjetra. Kalaja e Avise, në veçanti, është një paralajmërim për kalimtarët-nga motoja: "Kush prek Avise-n, pendohet".
File:Castello di Cré 1.JPG|Kalaja e Cré-së
File:Castello di Blonay 4.JPG|Kalaja e Blonay-t
Pierre Taillé 4.JPG|Pierre Taillée
File:Castello di Avise 4.JPG|E Kalaja e Avise-s

## Galeria e imazheve 

File:Panorama Avise e Runaz.jpg|Panorama e fshatit Avise
File:Mnicipio Avise.JPG|Qyteti sallë (në frëngjisht, Maison communale) e Avise.
File:Centro di Avise.JPG|Fshati
File:Affresco chiesa di Avise.JPG|Një afresk i kishës
File:Campanile_della_chiesa_di_Avise.jpg|Kulla e kishës së Avise
File:Vedun (Avise).jpg|Fshati Vedun

## Shënime 
## Bibliografia 
* Louis Lyabel, *Shënime historike mbi famulline e Avise*, Aosta, itali: Tipografia Valdostana, 1959
* *Nouvelles d Avise*, lajme nga Biblioteka e Bashkise.
* Julien Pignet, ''La famille d'Avise: shënime généalogiques'', 'aoste: ITLA, 1963
* Mario Govi, *Kontribut për njohjen e zonës mesozoike te Avises (Aosta Valley)*, Romë: Kompanitë tipografike Trashëgimtarë G. Bardi, 1966
* Fausta Baudin (ed.), *Inventaire du fonds d Avise*, *Archivum Augustanum*, 11, 2010, pp.&#x20;255 ff
* Nicole Denarier dhe Lara Domaine (ed.), *Tridhjetë vjet te komitetit te traditave te Avise, 1972-2002*, me dëshmi nga George Concadoro, Nicole Denarier, Lara Domaine, Arturo Jacquemod, Elvis Milliery, 2003.
* *Avise autrefois: village de Cerellaz*, nga Maison de Mosse, (Avise), 1998
Skiroi (kthjellim)

## Mbiemër 
Mbiemri Skiroi i referohet personave të mëposhtëm:

*Zef Skiro, (1690 - 1769), prift dhe shkrimtar arbëresh, kryepeshkopi i ritit bizantin i Dioqezës së Durrësit dhe vikar apostolik i misionit të Himarës.
*Zef Skiroi, (1865 - 1927), poet, gjuhëtar, folklorist, etnograf, gazetar dhe publicist i shquar arbëresh
*Gjon Skiroi, vëlla i Zef Skiroiit, studiues, gjuhëtar arbëresh  
*Zef Skiro Di Maxho,  (lindur ne 1944), poet, dramaturg, shkrimtar, gazetar, përkthyes, eseist

## Emër vendi 
* Skiroi, ishull grek në detin Egje
Veshja

**Veshja** është fibra dhe materiali i tekstilit i veshur në trup. Mbajtja e veshjeve është kryesisht e kufizuar tek qeniet njerëzore dhe është një tipar i pothuajse të gjitha shoqërive njerëzore. Shuma dhe lloji i veshjeve të veshura varet nga lloji i trupit, konsideratat sociale dhe gjeografike. Disa veshje mund të jenë specifike për gjininë.

Fizikisht, veshja shërben për shumë qëllime: mund të shërbejë si mbrojtje nga elementet dhe mund të përmirësojë sigurinë gjatë veprimtarive të rrezikshme siç janë ecje dhe gatim. Ajo mbron mbajtësin nga sipërfaqet e përafërta, bimët që shkaktojnë skuqje, kafshimet e insekteve dhe gjembat, duke siguruar një pengesë midis lëkurës dhe mjedisit. Rrobat mund të izolojnë kundër kushteve të ftohta ose të nxehta. Më tej, ato mund të ofrojnë një pengesë higjienike, duke mbajtur materialet infektive dhe toksike larg trupit. Veshje siguron gjithashtu mbrojtje nga rrezatimi ultravjollcë.

Veshja e rrobave është gjithashtu një normë shoqërore

## Shiko edhe 
* Tekstili

## Referime
Ellie Leach

**Ellie Louise Leach** (lindi më 15 mars 2001) është aktore angleze, është e njohur për rolin e saj si Faye Windass në filmin Coronation Street që nga viti 2011. Ellie është kushërira e Brooke Vincent, e cila luan me rolin Sophie Webster në Coronation Street.

## Karriera
Në vitin 2009, ajo u shfaq në filmin A Boy Called Dad. Në vitin 2010, Ellie u shfaq në epizodin e Moving On me rolin Stacy.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*
*
Alma, Wisconsin

**Alma** është qytet dhe zyrë qendrore e Qarkut Buffalo në shtetin federal të Shteteve të Bashkuara.

## Historia
Alma u emërua në përkujtim të Betejës së Almës, në Luftën e Krimesë.

## Gjeografia
Alma ndodhet në Autosradën Wisconsin 35, rreth 20 kilometra (12.5 milje) në lindje të Wabasha, Minnesota.

Sipas Zyrës së Statistikave të Amerikës, qyteti ka një sipërfaqe prej 20.49 km2, prej të cilave 3.76 km2 është tokë dhe 6.84 km2 është ujë.

## Referime
Green Motion Albania

Green Motion Albania Car and Van Rental është një kompani makinash me qira, e krijuar në tetor 2017. Green Motion Albania është pjesë e kompanisë angleze Green Motion Limited, me prani në mbi 30 vende të botës.
Ardhja e Green Motion në Shqipëri sjell gjithashtu konceptin e makinave ekologjike, koncept ky mjaft i nevojshëm në Shqipëri, ku emetimet e gazrave CO2 janë problem shqetësues i 20-vjeçarit të fundmë.

Në 2005, Richard Lowden, themeluesi dhe presidenti i Green Motion, reagoi ndaj nevojës globale për të ndërmarrë një veprim të mirëfilltë dhe pozitiv për të luajtur një rol në zvogëlimin e efekteve të ndryshimit të klimës dhe vendosi të krijojë atë që është tani kompania e parë në botë e cila është miqësore me mjedisin.
Gjuhët lindore gjermanike

**Gjuhët lindore gjermanike** janë një grup gjuhësh gjermane të zhdukur të familjes indo-evropiane të folur nga popujt gjermanikë lindorë.

Gjuhët e vetme lindore gjermanike, të cilat janë të njohura tekste, janë gotikja dhe dialekti i tij, gotikja e  krimesë. Gjuhë të tjera që supozohet të jenë gjermanike lindore përfshijnë gjuhët vandalike dhe burgundiane, edhe pse shumë pak tekste në këto gjuhë njihen. Gotikja e Krimesë, gjuha e fundit lindore gjermane, besohet të ketë mbijetuar deri në shekullin e 18-të në zonat e izoluara të Krimesë.

## Historia 
Nga shekulli i 1 pas Krishtit, shkrimet e Pomponius Mela, plakut Pliny dhe Tacitus tregojnë një ndarje të popujve gjermanikë-folës në grupe të mëdha me origjinë dhe kulturë të përbashkët. (Kjo ndarje është përvetësuar] në terminologjinë moderne për ndarjet e gjuhëve gjermane.)

Zgjerimi i fiseve gjermane 750 BC - AD 1 (pas Atlasit të Penguinit të Historisë Botërore 1988):
* Vendbanimet para 750 pes
* Vendbanimet e reja nga 500 pes
* Vendbanimet e reja nga 250 pes
* Vendbanimet e reja nga AD 1
Bazuar në llogaritë e Jordanes, Procopius, Paul Deacon dhe të tjerët; dëshmi gjuhësore (shih gjuhë gotik); dëshmi e vendbanimit; dhe dëshmi arkeologjike, besohet se fiset gjermane lindore, folësit e gjuhëve lindore gjermane në lidhje me fiset gjermanike veriore, kishin migruar nga Skandinavia në zonën e shtrirë në lindje të Elbës. Në fakt, ndikimi skandinav në Pomeraninë dhe Poloninë e veriut nga periudha III më tutje ishte aq e konsiderueshme saqë ky rajon nganjëherë përfshihet në kulturën e Epokës së Bronzit Nordic (Dabrowski 1989: 73).

Ekzistojnë gjithashtu prova arkeologjike dhe toponimike që Burgundians jetonin në ishullin danez të Bornholm (Vjetër Norse: Burgundaholmr), dhe se Rugians jetonin në bregun norvegjez të Rogaland (Old Norse: Rygjafylki)

## Grupet 
Grupet e identifikuara si fise gjermane lindore përfshijnë:
* Bastarnae
* Burgundians
* Goths
** Crimean Goths
** Gepids
** Ostrogoths
** Greuthungi
** Thervingi
** Visigoths
* Heruli
* Rugii
* Scirii
* Vandals
** Silingi

## Burimet 
* Dabrowski, J. (1989) Nordische Kreis und Kulturen Polnischer Gebiete. Die Bronzezeit im Ostseegebiet. Ein Rapport der Kgl. Schwedischen Akademie der Literatur, Geschichte und Altertumsforschung über das Julita-Symposium 1986. Ed Ambrosiani, B. Kungl. Vitterhets Historie och Antikvitets Akademien. Konferenser 22. Stockholm. 
* Demougeot, E. La formation de l'Europe et les invasions barbares, Paris: Editions Montaigne, 1969-74.
* Kaliff, Anders. 2001. Lidhjet gotike. Kontaktet midis Skandinavës lindore dhe bregdetit jugor baltik 1000 BCE - 500 CE.
* Musset, L. Pushtimet Les: les vagues germanique, Paris: Presses universitaires de France, 1965.
* Nordgren, I. 2004. Pranvera e Gothëve. Për popujt gotikë në vendet nordike dhe në kontinent.
Lista e gjuhëve gjermanike

Gjuhët gjermanike përfshijnë disa gjuhë dhe dialekte 58 (SIL vlerësim) që kanë origjinën në Evropë; kjo familje gjuhësore është pjesë e familjes indo-evropiane. Çdo nënfamiljë në këtë listë përmban nëngrupe dhe gjuhë individuale.

Ndarja e standardeve gjermanike është në tri degë;
* Gjuhët lindore gjermanike
* Gjuhët veriore gjermanike
* Gjuhët perendimore gjermanike
Ata të gjithë vijnë nga gjuha proto-gjermanike, dhe përfundimisht nga proto-indo-evropiane.

Gjuhët jugore gjermane, një përpjekje për të klasifikuar disa nga gjuhët gjermane perëndimore në një grup të veçantë, refuzohet nga shumica dërrmuese e dijetarëve.

† tregon gjuhët e zhdukura.
Todi Bozo

**Todi Bozo** kineast shqiptar lindi në 27 prill 1934- vdiq më 4 shkurt 2018. Shkollën shtatëvjeçare e pat mbaruar në Lushnje, ndërsa arsimin e mesëm e kreu në Gjimnazin “Qemal Stafa” në Tiranë. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Kinematografisë “VGIK” të Moskës. Këtu diplomën e mbrojti shkëlqyeshëm si producent filmi. Kështu, ky u bë kuadri i parë me arsim të lartë në fushën e produksionit të filmit.

Më 1958 Todi Bozo filloi punën në Kinostudion “Shqipëria e re”. Filmi i tij i parë ishte “Furtuna”, një prodhim i përbashkët me “Moskëfilm”. Më pas e vazhdoi veprimtarinë e vetë krijuese me disa filma dokumentarë, sidomos artistik. Tani do të ishte drejtor në filmat “Debatik” (1961), “Detyrë e posaçme” (1963), “Vitet e para” (1965), “Oshëtimë në bregdet” (1966), “Ngadhënjim mbi vdekjen” (1967), “Plagë të vjetra (1969).

Ndërkaq, vazhdoi studimet pasuniversitare dhe diplomohet për regjisor. I kësaj kohe është filmi “Lugina e pushkatarëve” (1970).

Në vitin 1971 Todi Bozo kaloi në detyrën e zëvendësdrejtorit të përgjithshëm të Kinostudios, detyrë që e kreu gjatë 12 vjetve. Ndërkohë, nga ky vit e në vazhdim dha leksione të pandërprera në Kinostudio dhe në Akademinë e Arteve të Bukura.

Mbas largimit nga detyra si zëvendësdrejtor i përgjithshëm i Kinostudios, kjo për arsye shëndetësore, Todi Bozo vazhdoi të punojë për prodhimin e filmave dokumentarë. Ka qënë skenarist dhe regjisorë i shumë filmave të tillë, mes të cilëve “Noli ynë”, “Ditë plot diell”, “Pejsazh me mollë”, “Shkripëzimi i tokave”, “Shtegtimi”, “Moj e bukura Arbëri!”, “Këngët e zemrës”, “Drejt kuvendit pluralist” etj. etj.

Edhe mbas daljes në pension Todi Bozo nuk e ndërpreu veprimtarinë e vetë prodhuese e pedagogjike. Vazhdoi të jepte leksione në Akademinë e Filmit dhe Multimedias “Marubi”. Paralelisht me këtë, vazhdoi punën edhe si kineast. Kështu, deri në vitin 2008 punoi si producent ekzekutiv në filmat “Kolonel Bunker’ dhe “Syri magjik” me regjisor Kujtim Çashkun, në filmin “Kronikë provinciale” me regjisor Artan Minarollin dhe në filmin “Koha e Kometës” me regjisor Flamur Koçin. Të gjithë këta filma janë realizuar në bashkëprodhim me partnerë perëndimorë.

Kineasti Todi Bozo është marrë edhe me botime të ndryshme, ndër të cilat mund të përmendim librin “Produksioni i filmit”, një libër profesional e shkencor, që bën fjalë për organizimin dhe teknologjinë e prodhimit të filmit. Në vitin 2014 botoi librin “Copëza kujtimesh, të ëmbla e të hidhura”, në përmbajtjen e të cilit përfshihen edhe episode të ndryshme nga puna në Kinostudion “Shqipëria e re”. U nda nga jeta më 4 shkurt 2018.
Krepa

parapamje|Një pirg me krepe.
parapamje|Një dyqan creperie
**Krepa** është një lloj petulle e përbërë nga një shtresë shumë e hollë brumi e përgatitur me miell (kryesisht gruri ) të përzier me një lëng (qumësht, ose  ndonjëherë ujë ose birrë). Krepa është zakonisht e rrumbullakët në formë.

Krepa  gatohet në një një tigan zakonshëm), ose në një pjatë të nxehtë.

Krepa mund të hahet e nxehtë apo e ftohtë, e ëmbël apo e kripur, si gjellë kryesore ose si ëmbëlsirë. Ajo mund të shërbehet si është, ose me mbushje. Mund të hahet në shtëpi apo në restorant, dhe mund të gjendet në tregje festive (në Francë).

## Etimologjia 
Mbiemri i 'vjetër frëngjisht *cresp* "frisé, ondulé " është nga latinishtja . Si emër femëror në frëngjisht, ajo ka marrë kuptimin "lloj brumi", gjë që është dokumentuar qysh në shekullin e 13-të. 

## Përgatitja 
majtas|parapamje|Një krepë duke u gatuar.
Ka ndryshim në përgatitje mes krepave të bëra nga mielli i grurit, thjerrëzave, orizit, bollgurit apo qiqrave.

Krepa e bërë me miell gruiri e grurit konsumohet si ëmbëlsirë, përbërësit e përdorur në përgjithësi për brumin janë miell, vezë, qumësht, sheqer dhe ndonjëherë ujë apo birrë. Mund të shtohen ndonjëherë shije të tilla si vanilja, lule portokalli, rum ose alkooli i mushtit (lambig, calvados).

Krepa bëhet duke përhapur një pjesë të brumit, në formën e një qarku, në një tigan të vogël që është mbuluar me yndyrë dhe është i nxehtë dhe gatohet nga të dyja anët.

Krepa franceze bëhet pa maja, ndryshe nga ajo amerikane apo blini-a ruse apo ukrainase. Duhet të mbetet e hollë dhe kollaj për t'u palosur

## Konsumi 
parapamje|Pancakes mbushur me ratatouille.
Krepa mund të hahet vetëm, e mbuluar me sheqer, reçel, çokollatë, kremë, djathë, proshutë, apo edhe me perime të gatuara.

Gjithashtu krepa mund të mbushet e piqet në furrë. Mund të paraqitet e palosur në katër, e mbështjellë, si gjysmë-hëne, si trekëndësh.

Gjithashtu mund të gatuhet si flambé: i hidhet krepës një cikë alkol i nxehtë, si Grand Marnier apo rum, dhe i vihet flakë. Këto krepa shërbehen menjëherë, shpesh ende duke u djegur në pjatë. Ata mund të shoqërohen me një lugë me akullore (shpesh aromatike me vanilje).

### Referimet 
### Bibliografia 
* Catherine Merdy-Goasdoué, *libri pancakes*, Jérôme Villette, 125 f.  
* Simone Morand, *Kuzhinë tradicionale e Britni*
Nihilizmi

Në filozofi, **nihilizëm** (nga latinishtja: *nihil* "asgjë") është çdo këndvështrim, ose një familje pikëpamjesh, që refuzon aspektet e pranuara përgjithësisht ose themelore të ekzistencës njerëzore, domethënë njohurinë, moralin ose kuptimin. Ka pasur qëndrime të ndryshme nihiliste, duke përfshirë se vlerat njerëzore janë të pabaza, se jeta është e pakuptimtë, se dija është e pamundur, ose se disa koncepte të tjera shumë të vlerësuara janë në fakt të pakuptimta ose të pakuptimta. Termi u popullarizua nga Ivan Turgenev dhe më konkretisht nga personazhi i tij Bazarov në romanin Etërit dhe Bijtë.

Studiuesit e nihilizmit mund ta konsiderojnë atë thjesht si një etiketë që është aplikuar në filozofi të ndryshme të veçanta, ose si një koncept të veçantë historik që lind nga nominalizmi, skepticizmi dhe pesimizmi filozofik, si dhe ndoshta nga vetë krishterimi. Kuptimi bashkëkohor i idesë buron kryesisht nga 'kriza e nihilizmit' niçeane, nga e cila rrjedhin dy konceptet qendrore: shkatërrimi i vlerave më të larta dhe kundërshtimi ndaj afirmimit të jetës. Përkufizimet nga filozofë si Crosby (1998) dhe Deleuze (1962) fokusohen në kritikat ekstreme të nihilizmit si ato të pohuara nga Nietzsche. Format e mëparshme të nihilizmit, megjithatë, mund të jenë më selektive në mohimin e hegjemonive specifike të mendimit social, moral, politik dhe estetik.

Termi nganjëherë përdoret në lidhje me anominë për të shpjeguar gjendjen e përgjithshme të dëshpërimit në një mungesë kuptimi të perceptuar të ekzistencës ose arbitraritetit të parimeve njerëzore dhe institucioneve shoqërore. Nihilizmi është përshkruar gjithashtu si i dukshëm ose përbërës i disa periudhave historike. Për shembull, Jean Baudrillard dhe të tjerë e kanë karakterizuar postmodernitetin si një epokë apo mënyrë mendimi nihiliste. Po kështu, disa teologë dhe figura fetare kanë deklaruar se postmoderniteti dhe shumë aspekte të modernitetit përfaqësojnë nihilizmin me një mohim të parimeve fetare. Megjithatë, nihilizmi i është atribuar gjerësisht si pikëpamjeve fetare ashtu edhe atyre jofetare.

Në përdorim popullor, termi zakonisht i referohet formave të nihilizmit ekzistencial, sipas të cilit jeta është pa vlerë, kuptim ose qëllim të brendshëm. Pozicione të tjera të spikatura brenda nihilizmit përfshijnë refuzimin e të gjitha pikëpamjeve normative dhe etike (Nihilizmi moral), refuzimin e të gjitha institucioneve shoqërore dhe politike (nihilizmi politik), qëndrimin se asnjë dije nuk mund ose nuk ekziston (nihilizmi epistemologjik) dhe një sërë pozicionet metafizike, të cilat pohojnë se objektet joabstrakte nuk ekzistojnë (nihilizmi metafizik), se objektet e përbëra nuk ekzistojnë (Mereologjike nihilizëm), apo edhe se vetë jeta nuk ekziston.

## Shiko edhe 
## Referime
Gjermanishtja e Vjetër e Lartë

Gjermanishtja e Vjetër e Lartë (OHG, gjermanisht: Althochdeutsch, gjermanisht abbr. Ahd.) Është faza më e hershme e gjuhës gjermane, që zakonisht mbulon periudhën prej rreth 700 deri në 1050. Tekstet e shkruara koherente nuk shfaqen deri në gjysmën e dytë të shekullit të VIII, dhe disa e trajtojnë periudhën para 750 si "prehistorike" dhe datojnë fillimin e Vjetër të Lartë gjermane të duhur për 750 për këtë arsye. Ka, megjithatë, një numër mbishkrimet e Plakut Futhark që datojnë në shekullin e 6 (sidomos lidhja Pforzen), si dhe fjalë të vetme dhe shumë emra të gjetura në tekstet latine para shekullit të 8-të.

## Burimet 
* Althaus, Hans Peter; Henne, Helmut; Weigand, Herbert Ernst, eds. (1980). Lexikon der Germanistischen Linguistik (botimi i dytë rev.). Tübingen. .
* Braune, W .; Helm, K .; Ebbinghaus, E. A., eds. (1994). Althochdeutsches Lesebuch (botimi i 17-të). Tübingen. .
* Bostock, J. Knight (1976). King, K. C .; McLintock, D. R., eds. Një doracak mbi letërsinë e vjetër të lartë gjermane (botimi i dytë). Oxford. .
* Hutterer, Claus Jürgen (1999). Die germanischen Sprachen. Ihre Geschichte in Grundzügen. Wiesbaden: Albus. f. 336-341. .
* Keller, R. E. (1978). Gjuha gjermane. London. .
* Kuroda, Susumu (1999). Die Historische Entwicklung der Perfektkonstruktionen im Deutschen. Hamburg: Helmut Buske. .
* Parra Membrives, Eva (2002). Literatura mesjetare alemana. Madrid: Sinjalizim. .
* Morris RL (1991). "Ngritja e Tensioneve Periprastiq në gjermanisht: Rasti kundër Ndikimit Latine". Në Antonsen EH, Hock HH. Stæfcraft. Studime në Gjuhësinë Gjermane. Amsterdam, Philadelphia: John Benjamin. .
* Moser, Hans; Wellmann, Hans; Wolf, Norbert Richard (1981). Geschichte der deutschen Sprache. 1: Althochdeutsch - Mittelhochdeutsch. Heidelberg: Quelle & Meyer. .
* Peters R (1985). "Soziokulturelle Voraussetzungen und Sprachraum des Mittleniederdeutschen". Në Besch W, Reichmann O, Sonderegger S. Sprachgeschichte. Ein Handbuch zur Geschichte nga deutschen Sprache und ihrer Erforschung (në gjermanisht). 2.2. Berlin, Nju Jork: Walter De Gruyter. f. 1211-1220. .
* von Raumer, Rudolf (1851). Einwirkung des Christenthums auf die Althochdeutsche Sprache. Berlin.
* Sonderegger, S. (1974). Althochdeutsche Sprache und Literatur. de Gruyter. .
* Sonderegger, Stefan (1979). Grundzüge deutscher Sprachgeschichte. I. Berlin, Nju Jork: Walter de Gruyter. .
* Sonderegger S (1980). "Althochdeutsch". Në Althaus HP, Henne H, Weigand HE. Lexikon der Germanistischen Linguistik (në gjermanisht). III (2 ed.). Tübingen: Niemeyer. faqe 571. .
* Wells, C. J. (1987). Gjermanisht: Një histori gjuhësore në 1945. Oxford: Oxford University Press. .
Historia e Turkmenistanit

Në shekullin e VIII fiset turk-folëse Oghuz lëvizen nga Mongolia e sotme në pjesë e Azis Qendrore. Si pjesë e një konfederate të fuqishme të fiseve Oghuz formuan bazën moderne etnike të popullatës turkmene. Në shekullin e X, emri "Turkmen" është aplikuar së pari nga grupet **Oghuz** të cilat e pranuan **Islamin** dhe filluan ta praktikojnë atë çdo ditë në Turkmenistan.

## Referime
## Lidhje të jashtme 
* Turkmen History
* Peter Hopkirk. The Great Game: The Struggle for Empire in Central Asia, Kodansha International, 1992, , 565p. The timeline of the Great Game is available online.
* Karl Meyer. Tournament of Shadows: The Great Game and the Race for Empire in Asia, Shareen Brysac, 2001, 
* Turkmenistan Embassy
* 
*