open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Skifos

***Skifos*** () është një kup e thellë vere me dy vegje,  bazë të ulët të tipi flanxhe ose jo.  Vegjet mund të jenë horizontale në trajtë veshi që dalin nga buza (në të dy tipet Korintike dhe Athinase), në formë të harkuar të vendosura në buzë, ose mund të jenë vendosur në pjesën e poshtme të trupit.  *Skifosi* i tipit të quajtur * glaux (glauks)* (owl/buf) ka një vegje horizontale dhe një tjetër vertikale.

## Shembuj 
*Skifosat e hershëm janë prodhuar në* periudhën Gjeometrike. Tipet e para karakteristike u krijuan në Korint dhe më pas u ndoqën nga Athina. Për një kohët të gjatë forma mbeti e njëtë, ndërsa stili i dekorimit dhe ornamentet ndryshonin.

*Skifosat, bëheshin *gjithashtu edhe prej metaleve të çmuara, në përgjithësi argjend dhe fletë ari, ekzitojnë shumë shembuj të tillë. Një shembull i mundshëm, që ruhet mirë, është edhe kupa Warren, një  *skithus në formë vezake* prej argjendi, siç është përshkruar nga John Pollini. Një skifos romak i punuar në xhami kameo gjendet në Getty Museum.

Të krahasueshme me format e kupave të pijeve, me vegje e fund të sheshtë janë edhe:
* Kotile, një term i përgjithshëm, i përdorur kryesish për çdo filxhan ose kup.
* Kantar
* Komast
* Kiliks

## Përdorimi në kohët e sotme 
Fjala *skifos* është adaptuar për klasifikimin biologjikë  së kandilëve të detit, të cilët përfshihen në klasën Scyphozoa (fjalë e përdorur për një kafshë në formë *kupe*) dhe *Sarcoscypha*, kërpudhë flakë e kuqe në trajtë kupe ose filxhani.

## Shih edhe 
* Qeramika me figura të zeza
* Qeramika me figura të kuqe
* Thesari baskoreal
* Arti i periudhës gjeometrike

## Shënime 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Skyphoi 
* Perseu *Enciklopedi*: skifos
Katarina Ivanovska

**Katarina Ivanovska** (lindur në 18 gusht 1988) është një modele dhe aktore maqedonase. Ajo nisi karierrën e saj në modeling në vitin 2004, duke marrë pjesë në Javën e Modës në Milano pasi fitoi çmimin e Modeles ndërkombëtare në Maqedoni.  Në dhjetor 2004 ajo doli në koopertinën e revistës *Elle* por ka dalë gjithashtu dhe në serinë italiane dhe ruse të revistës Vogue. Ajo ka debutuar dhe në reklamën e firmës D&G në 2006. Ajo konsiderohet si modelja më e suksesshme maqedonase. Në 2010 Ivanovska doli dhe në serinë serbe të revistës Elle. Në 2011 ajo nënshkroi një kontratë për reklamimin e produkteve të firmës “Victoria’s secret”. 

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*
*
Hasan Âli Yücel

**Hasan Âli Yücel** (17 dhjetor 1897 – 26 shkurt 1961) ishte Minsitër i Arsimit i Turqisë prej dhjetorit 1938 deri në gusht 1946. Ai është i mirënjohur për reformat e tij në sistemin arsimor dhe themelimin e *Instituteve të Fshatrave*, të cilat ishin një grup shkollash rurale në Turqi të themeluara në përputhje me projektin i cili filloi më 17 prill 1940 me qëllim të trajnimin e mësuesve. Ato ishin gurët e themelit të projekteve të zhvillimit rural në shtetin turk të pasluftës. Në atë kohë nuk kishte shumë institucione arsimore në shumicën e fshatrave; institutet ndihmuan në edukimin e popullsisë rurale dhe në plotësimin e nevojave të mësuesve të çdo fshati. Me gjithë jetëgjatësinë e tyre të shkurtër, ato shtuan numrin e shkollave fillore në vend. Hasan Âli Yücel ishte babai i Can Yücel, një poet i famshëm në Turqi.

Fakulteti i Edukimit i Universitetit të Stambollit-Cerrahpaşa mban emrin e tij. Në vitin 1997, veprimtaritë eUNESCO -s u shoqëruan me kremtimin e 100 vjetorit të lindjes së tij. 

## References
## Lidhje të jashtme
*Biografia dhe punimet
Shenjtorja Zlata

**Zlata e Maglenit** (vdiq në 18 tetor 1795) ishte një shenjtore ortodokse e shekullit të 18 si dhe martire e re.

Zlata lindi në shekullin e tetëmbëdhjetë në fshatin me emër Slatina, në provincën Meglen (në Greqinë e sotme) në një familje të varfër fshatarësh mes tre vajzash të tjera. Teksa një ditë Zata doli jashtë për tu furnizuar me ujë, disa turq e rrëmbyen atë. Kur një prej tyre e nxiti Zlatën që të konvertohej në myslimane dhe të bëhej gruaja e tij, Zlata u përgjigj: “Unë besoj në Krisht, dhe vetëm atë njoh si bashkëshortin tim. Unë nuk do ta mohoj kurrë atë, edhe pse ju do të më torturoni dhe do të më sakatoni në qindra pjesë”. Kur prindërit dhe motrat e gjetën atë, prindërit nisën ti përgjëroheshin asaj: “O bija jonë, ki mëshirë për veten si dhe për ne, për prindërit dhe për motrat e tua; mohoje Krishtin vetëm me fjalë, në mënyrë që të gjithë ne të jemi të lumtur, pasi Krishti është i mëshirshëm. Ai do ta fali një mëkat të tillë, të kryer për shkak të rrethanave të jetës.” Prindërit, motrat dhe të afërmit e saj nisën të qanin. Gjithsesi Zlata rezistoi. Ajo iu përgjigj: “Kur ju më këshilloni që të refuzoj Krishtin si Zotin e vërtetë, ju nuk jeni më prindërit apo motrat e mia. Unë kam Jezu Krishtin si babanë tim, Theotoksi si mamanë time, si dhe shenjtorët si vëllezërit dhe motrat e mia”. Më pas turqit e dënuan atë në qeli për tre muaj, duke e rrahur me kamxhik çdo ditë. Më në fund ata e lidhën atë me kokën poshtë, dhe ndezën një zjarr në mënyrë që tymi t'i zinte frymën, por ajo mbijetoi. Në fund ata e lidhën atë në një pemë dhe e sakatuan në copa të vogla. Ajo u vra në 18 tetor 1796. Pjesë të saja u morën si relikë nga të krishterët në shtëpitë e tyre si formë bekimi. Kisha Ortodokse Bullgare i zhvillon festat fetare në 18 tetor, gjithashtu dhe kisha ortodokse në Greqi, Rusi, Serbi dhe Maqedoni. Biografia e saj prej shenjtoreje u shkruajt nga Nicodemus Hagerioti. Në Maqedoni dhe Bullgari shenjtorja Zlata përshkruhet si një grua e re, e veshur me kostum folklorik. Në Bullgari Shenjtorja Zlata është shenjtorja mbrojtëse e të gjithë bullgarëve, të cilët jetojnë jashtë.      

## Burimet 
*Житие и страдание на Света Великомъченица Злата Мъгленска. (Life and Suffering of Saint Great Martyr Zlata of Maglen) 
*Национална библиотека "Св.св. Кирил и Методий" 
*Страдање Свете великомученице ЗЛАТЕ Мегленске (Suffering of Saint Great Martyr Zlata of Maglen)
Kotile

: *E kotilet (cotylae),  janë gjithashtu karakteristik për fundin proksimal të radiusit dhe të ulnës te zogjtë.*
[parapamje| Kup kotile korintike, e dekoruar me një buf ( shekulli i V p.e.sonë), Muzeu Kombëtar në [Varshava|Varshavë.]]
Në periudhën klasike, kotilet (greqisht: ) ishin matëse të kapaciteteve për romakët dhe grekët: në fillim ato  quheshin edhe *hemina*; ndërsa më vonë,  dhe  ose . Ato ishtin sa gjysma e sekstariusit ose  dhe mbanin gjashtë kiati ose gati 236.59 ml.

Kjo masë përdorej edhe nga mjekët, e cila ishte shënuar anash me shkallëzim të graduar në të, njëllojë si matësit kimik sot, për të matur peshat e lëngjeve, sidomos të vajrave. Një enë ose brirë, me formë kubike ose cilindrike dhe me kapacitetin e një kotileje, ishte e ndarë në dymbëdhjetë pjesë të barabarta me vija të prera në anën e saj. Të gjitha enët quheshin *litra* dhe çdo pjesë mbante një ons (*uncia*). Kjo masë mbante nëntë ons (peshë) me vajë, kështu raporti i peshës së vajit me numrin e masës në ons që ajo mbante do të ishte 9:12 ose 3:4.

Nicolas Chorier (1612-1692) konstatojë që kotilet ishin përdorur si matëse për produktet e ngurta ashtu si dhe lëngëta, nga një pasazh i Tukididit, që në një pjesë përmend dy kotile me verë dhe në një tjetër dy kotile me bukë.

Emri i saj është përdorur gjithashtu edhe për një lloj vazoje antike greke, që është shumë e ngjashme në formë me skifosat por më ngjashme është me kantarët.

## Shih edhe 
* Kupa e Nestorit

## Referimet
Natallia Arsiennieva

**Natallia Arsiennieva** (1903-1997) ishte një dramaturge, poete dhe përkthyese bjelloruse. Ajo ishte e martuar me Francišak Kušal. 

## Jeta
Arsiennieva kaloi fëmijërinë e saj në Vilnius dhe përfundoi gjimnazin në 1921. Ajo studioi në Departamentin e Artit në Universitetin e Vilnius. Në 1922 Arsiennnieva u martua me Francišak Kušal. Në vjeshtë ajo u arrestua dhe u ekstradua në Kazakistan. Pasi fitoi lirinë, ajo u zhvendos në Minsk, ku punoi për gazetën bjelloruse gjatë Luftës së Dytë Botërore. Në 1944 Arsiennieva u shpërngul në Gjermani dhe në vitet 50’ ajo lëvizi drejt SHBA, ku punoi për Radion “Free Europe/ Radio Liberty”. Arsienieva u largua nga jeta në 25 korrik 1997 në Rochester, Nju-jork. 

## Burimet
Gordana Jankuloska

**Gordana Jankuloska** (lindur në 12 tetor 1975) ka qenë ministrja e 10 pranë Ministrisë së Brendshme në qeverinë maqedonase. Ajo ishte ministre në katër kabinete të kryeministrit Nikola Gruevski. Gjatë protestave të vitit 2015 në Maqedoninë e Veriut, aktivistët kërkuan që Gruevski dhe kabineti i tij të jepnin dorëheqjen. Ankuloska dhe dy të tjerë dhanë dorëheqjen. Ajo u zëvendësua nga ministri i brendshëm Mitko Chavkov.   Në 12 shkurt 2016, trupi gjykues për investigmin e krimeve të organizuara në Shkup ngriti akuza kundër Gordana Jankulovska si dhe tetë personave të tjerë për falsifikimin e zgjedhjeve dhe mbarëvajtjen e shoqatave kriminale.

 

## Referime
Mynyr Sadikaj në shtigjet e kujtesës

**Mynyr Sadikaj në shtigjet e kujtesës** : monografi me autor Sherif Sadikaj dhe redaktor Zihni Haskaj. Botuar në Tiranë nga  "Morava", në vitin 2011. Faqet e librit 185.
Litra

djathtas|parapamje|250x250px|Një litra nga Sicilia, rreth vitit &#x20;430&#x20;p.e.sonë.
Një **litra** (shumës: **litrae**;  ) është një monedhë e vogël argjendi (ose njësi matëse për metalet e tjera të çmuara) e përdorur në kolonitë e Greqisë së Lashtë në përgjithësi dhe veçanërishtë në Sicili. Si monedhë, litra ishte e barasvlershme në vlerë me atë të obol-it dhe peshonte sa një e treta e një libre (libra) romake, d.m.th. . Në argjend, monedha peshonte  dhe ishte e barabartë me një të pestën e një drahmeje (drachma).

Në shekullin e III-të, në Dhiatën e Re apokrifike, teksti i njohur si *Veprat e Tomasit*, Jezusi shet Tomasin te një tregtarë Indian  "për tre litrae argjendi të pastampuara".

Në Talmud, litra është një njësi matëse, ekuivalente e 60  shekeleve (para izraelite), me peshë .

## Referime
Jo gjithë të vdekurit prehen në paqe : (jetëshkrim i një familje nga Zëmblaku i Korçës)

**Jo gjithë të vdekurit prehen në paqe : (jetëshkrim i një familje nga Zëmblaku i Korçës)** libër me autor Pëllumb Kulla dhe redaktor Agim Shehu. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2012. Faqet e librit 295.
Pusi (roman)

**Pusi** roman me autor Kim Mehmeti. Botuar nga "Mapo Editions" në vitin 2018. Faqet e librit 222. ISBN 978-9928-213-16-7

Fragment nga librin:

Kurrë nuk e mora vesh nëse lulet u vyshkën për shkak të sëmundjes së nënës apo nëna u sëmur për shkak të vyshkjevs së luleve, por një javë përpara së të shpërnguleshin te shtëpia e re pranë lumit nëna ra në shtrat, ndërkaq lulet u vyshkën sikur t'i kishte djegur bryma.

E tërë kjo situatë ia shtoi edhe më shumë mërzinë babait, i cili sorollatej nëpër oborr pa ditur si të vepronte: ta shtynte shpërnguljen dhe të priste sa të shërohej nëna apo ta merrte ashtu të sëmurë e të niseshim rrugës teposhtë, drejt fushës.

Mbase edhe do të priste që nëna të shëndoshej, por ndodhi edhe një e papritur që e përshpejtoi shpërnguljen tonë dhe e çoi tim atë ta merrte nënën ashtu të molisur nga sëmundja, ta hipte mbi kalë dhe të niseshim drejt fushës.

Arsyeja që e çoi babën të nisej drejt shtëpisë së re me nënën e sëmurë mbi kalë, kishte të bëntë me ngordhjen e peshqve kuqaloshë në fund të pusit. Pra, disa ditë pasi u sëmur nëna dhe pasi u vyshkën lulet përreth pusit, filloi të vinte një erë e keqe nga thellësia e tij.

Kur im atë shkoi të shihte se ç'ishte ajo që qelbej në fund të pusit, pa peshqit e shumtë që kishin nisur të zhbëheshin dhe të ngjanin me leckurina që notonin mbi syprinën e ujit.
Ali ibn Abd-el-Malik el-Hindi

**‘Aladdin ‘Ali ibn ‘Abd-el-Malik Husam el-Din el-Mutaki el-Hindi** (1472 - 1567) është dijetar i njohur për shkrimin Kanz al-Ummal.

## Biografia
El-Mutaki ka lindur në vitin 1472 (888 pas hixhretit) në Burhanpur, një qytet indian në jug të Madhya Pradesh në brigjet e lumit Tapti. Ali el-Mutaki shkruan në autobiografinë e tij se kur ai ishte tetë vjeç, i ndodhi babait të tij për ta regjistruar atë në shërbim të Shejh Bajanit. Shejhu e udhëzoi atë në samā' dhe Shejh Abdulrahim Bajan më mësoi dhikrin (përkujtimin). 'Ali el-Mutaki shpejt pasi e fitoi jetesën e tij si shkrues. Ai udhëtoi në rajone të ndryshme të Hindustanit dhe udhëtoi për në Multan për t'u takuar me Hisam el-Din el-Mutaki dhe qëndroi nën kujdestarinë e tij, ku u udhëzua në Taṣawwuf (Sufizëm). 'Alī el-Mutaki pastaj udhëtoi për në Mekë dhe qëndroi në shoqërinë e Ebu el-Hasan el-Bekri el-Sidik, nga i cili mori njohurinë për hadithin dhe Taṣawwufin. 'Alī el-Mutaki shkroi disa nga veprat e tij të hershme në Mekë. 'Alī el-Mutaki gjithashtu studioi me studiuesin e hadithit Shihab el-Din Dinh bin Haxher el-Makkī. 'Alī al-Muttaqī u kthye dy herë në Indi në Gujarat, i cili u sundua nga Mahmud Shah, që ishte një admirues i Shejhut.

Ali Aliqi ishte ndjekës i Shejh Musse, ata u takuan në Mekë.

## Puna
Sidik Hasan Khan ka thënë: "Unë kam lexuar dhe studiuar punët e Shejhut Ali el-Mutaki, punimet e tij janë shumë të dobishme".

Punimet e tij përfshijnë:

# *Kanz al-‘Ummāl*, kjo është puna e tij më e njohur.
# *Talkhīṣ al-Bayān*, ky libër përban ardhjen e Mehdiut në kohën e fundit.
# *Maṭla‘ al-Ghāyah*, përmbledhje e "Al-Nihāyah fī Gharīb al-Aḥādīth" të Ibn el-Athirit. Dorëshkrimi i kësaj ishte në dispozicion në librarinë e Berlinit.
# *Ghāyat al-Kamāl fī Bayān Afḍal al-‘Amaml*, kopje e kësaj është në librarinë e Peshavarit  Dār al-‘Ulūm, një kopje gjithashtu ekziston në Institutin e dorëshkrimeve orientale Leningrad.
# *Al-Fuṣūl fī Sharḥ Jami‘ al-Uṣūl*, një dorëshkrim i shkruar me dorë nga Ali el-Mutaki është në koleksionet e librarisë publike Khuda Bakhsh.
# ''Jawāmi‘ Kalim fī al-Mawāḍi‘ wa'l-Ḥikam*, dorëshkrim i kësaj është në dispozicion në shumë koleksione idiane gjithashtu në Paris, Berlin, and el-Azhar.
# *Al-Aḥādīth al-Mutawattira*, një dorëshkrim është në dispozicion librarinë Raza në Rampur, Indi.
# *Al-Rutba al-Fākhira*, kjo ka të bëjë me "taṣawwuf".
# *Tabyīn al-Ṭarīq*, gjithashtu edhe kjo me "taṣawwuf".
# *Al-Ḥukm al-‘Irfānīya*, also "taṣawwuf".
# *Al-Burhān al-Jalī fī Ma‘rifat al-Walī''.

## Vdekja
Ali el-Mutaki vdiq në vitin 1567 (975 pas hixhretit) në Mekë, ku u varros në varrezat Jannat al-Mu'alla.

## Referimet
Këngë popullore të rrethit të Korçës

**Këngë popullore të rrethit të Korçës** libër me autor Jorgo Panajoti. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1982. Faqet e librit 719 me nota.
Forcimi e zhvillimi i klasës punëtore në rrethi e Korçës dhe rritja e rolit të saj : kumtesë

**Forcimi e zhvillimi i klasës punëtore në rrethi e Korçës dhe rritja e rolit të saj** : kumtesë me autor Vaskë Koli. Botuar në Tiranë në vitin 1969, faqe 27.

Shënime: Konferenca Kombëtare e studimeve Shoqërore Seksioni i Historisë së PPSh, nëntor 1969.
Mbi historinë e Korçës : studime historike, trajtesa, shkrime

**Mbi historinë e Korçës : studime historike, trajtesa, shkrime** libër me autor Niko Kotherja. Botuar në Tiranë nga "Helga's secrets", në vitin 2013. Faqe 296.
Shtylla e Korçës : histori e fshatit, familjeve dhe personaliteteve të saj : (1873-2013)

**Shtylla e Korçës : histori e fshatit, familjeve dhe personaliteteve të saj : (1873-2013)** libër me autor Petrit Zeneli. Botuar në Tiranë nga "Geer", në vitin 2014. Faqe 810.
Erozioni gjenetik dhe mbijetesa e sojeve tek bimët bujqësore të traditës, në zonën e Korçës

**Erozioni gjenetik dhe mbijetesa e sojeve tek bimët bujqësore të traditës, në zonën e Korçës** libër me autor Ilia V. Ballauri. Botuar në Korçë nga Libraria "Kotti", në vitin 2014. Faqe 126.
Njihuni me Lekasin blektoral : përvojë nga rrethi i Korçës

**Njihuni me Lekasin blektoral : përvojë nga rrethi i Korçës** broshurë me autor Xhevdet Bashllari. Botuar në Tiranë nga Shtëpia e Propagandës Bujqësore, në vitin 1989, me 22 faqe.
Një nga familjet e mëdha të Korçës : (familja e Mehmeda Shtyllës)

**Një nga familjet e mëdha të Korçës : (familja e Mehmeda Shtyllës)** libër me autor Besim Shyti dhe redaktor Dita Shyti. Botuar në Tiranë nga "Kumi", në vitin 2015. Faqe 138.
Kanonizme e Isnafit Drupunonjësvet të Korçës

**Kanonizme e Isnafit Drupunonjësvet të Korçës** Botuar në Korçë nga Shtypshkronja "A. A. Vangjeli", në vitin 1923. 

Shënime: Korçë më 10 shkurt 1923
Polinezia

parapamje|300x300px|Ishujt që përbëjnë Polinezinë shtrihen në një formë trekëndore
[parapamje|300x300px|Tre zonat e mëdha kulturore në [Oqeani Paqësor|Oqeanin Paqësor: Melanesia, Mikronezia, dhe Polinezia.]]
**Polinezia** (vjen nga greqishtja *polys* "shumë" dhe *nēsos* "ishull") është një nënrajon i Oqeanisë, i përbërë nga më shumë se 1000 ishuj të shpërndarë në zonat qëndrore dhe jugore të Oqeanit Paqësor. Të gjithë njerëzit që banojnë në ishujt e Polinezisë quhen polinezianë dhe ata kanë shumë karakteristika të ngjashme, duke përfshirë familjen e gjuhës (të gjitha gjuhët rrjedhin nga polinezishtja), kulturës dhe besimeve. Historikisht, polinezianët lundronin gjatë natës duke përdorur yjet, traditë që vazhdon edhe sot.

Termi *Polinezi* është përdorur për herë të parë në 1756 nga shkrimtari francez Charles de Brosses (Çarls dë Bros) dhe fillimisht u përdor për të gjithë ishujt e Paqësorit. Në 1831, Jules Dumont d'Urville (Zhyl Dymont d'Urvill) propozoi një kufizim në përdorimin e këtij termi gjatë një leksioni në Shoqërinë Gjeografike të Parisit. Një term tjetër, Trekëndëshi Polinezian, në mënyrë të qartë përfshin Ishujt Havai, siç tregohet edhe në hartë.

## Referimet
Historia kronografike e Korçës : 1912-1919

**Historia kronografike e Korçës : 1912-1919** libër me autor Petro D. Harizi. Botuar në Tiranë nga "Helga's secrets", në vitin 2015. Faqet e librit 318.
Statuti dhe rregullorja e Lidhjes Shoqërore s'arësimtarëvet të Korçës dhe të qarkut

'''Statuti dhe rregullorja e Lidhjes Shoqërore s'arësimtarëvet të Korçës dhe të qarkut''' broshurë e botuar në Korçë nga Shtypshkronja "A. A. Vangjeli", në vitin 1923, faqe 18.
Libri i vitit : botim i posaçëm i Gazetës së Korçës : vitet 1925, 1926 dhe 1930

**Libri i vitit : botim i posaçëm i Gazetës së Korçës : vitet 1925, 1926 dhe 1930** Botuar në Korçë nga Libraria e "Gazetës së Korçës", vitin 1930, 22 f., 34 f., 80 f. (Bashkëlidhur të tre vitet).
Gruaja mace

**Gruaja mace** (Anglisht: *Catwoman*) është një film superhero amerikan i vitit 2004 i bazuar në personazhin e DC Comics me të njëjtin emër drejtuar nga Pitof, prodhuar nga Denise Di Novi dhe Edward McDonnell dhe shkruar nga John Rogers, John Brancato dhe Michael Ferris, me muzikë nga Klaus Badelt. Ajo është Halle Berry, Benjamin Bratt, Lambert Wilson, Frances Conroy, Alex Borstein dhe Sharon Stone.

Megjithëse Catwoman tradicionalisht është një anti-heroinë dhe dashuri e  Batman, ky film përmban karaktere të reja dhe disa referenca të drejtpërdrejta për personazhet Batman. Në Catwoman, dizajni i butë i Patience Phillips zbulon një komplot të errët brenda kompanisë së kozmetikës që punon, duke përfshirë një produkt të rrezikshëm që mund të shkaktojë probleme shëndetësore të përhapura. Ndërsa po bie në një skelë, ajo vdes, por pastaj ringjallet nga macet egjiptiane që i japin asaj me aftësi mbinjerëzore të maceve. Këto lejojnë që ajo të bëhet një luftëtar krimi superhero, Catwoman, kështu që ajo mund të shpëtojë njerëzimin, ndërsa gjithashtu të bjere në dashuri me një detektiv policie që e ndjek atë.

Zhvillimi i një spin-off të Catwoman filloi në vitin 1993 me Michelle Pfeiffer vendosur të ripërcaktojë rolin e saj si Catwoman nga Batman, Kthimet dhe Tim Burton bashkangjitur drejtpërdrejt, por të dy u larguan. Filmi ka punuar në epokën e zhvillimit për vite me radhë deri në vitin 2001, kur Ashley Judd ishte caktuar të luante rolin kryesor, por ajo përfundimisht u tërhoq. Nicole Kidman u konsiderua gjithashtu për rolin, derisa Halle Berry u zgjodh dhe filloi prodhimi.

Catwoman u transmetua në kinema më 23 korrik 2004, nga Warner Bros Pictures dhe u përhap në të gjithë botën. Filmi mori shtatë nominime të Raspberit të Artë dhe fitoi në kategoritë e figurës së keqe, aktorja më e keqe, drejtori më i keq dhe skenari më i keq. Shumë e konsiderojnë atë si një nga filmat më të keq të të gjitha kohërave.  Filmi shiti 82 milionë dollarë në buxhetin e prodhimit prej 100 milionë dollarësh, duke e bërë atë një "bombë", për sa i përket të ardhurave.

## Shiko edhe 
* DC Comics

## Referime
Libri i vitit “Gazeta e Korçës” 1926

**Libri i vitit “Gazeta e Korçës” 1926** broshurë botuar në Korçë nga Libraria e "Gazetës së Korçës", (Pa vit). Faqe 32.
Pak histori për Liceun Kombëtar të Korçës, profesorët dhe liceistët

**Pak histori për Liceun Kombëtar të Korçës, profesorët dhe liceistët** libër me autor Viron Prodani. Botuar në Tiranë nga "Baron", në vitin 2015. Faqe 118.
Helmintofauna gastrointestinale e kafshëve dhe e shpendëve në rrethin e Korçës

**Helmintofauna gastrointestinale e kafshëve dhe e shpendëve në rrethin e Korçës** libër me autorë Murat Manehasa, Xhuvanaq Melonashi. Botuar në Tiranë nga Shtëpia e Propagandës Bujqësore, në vitin 1983. Faqe 52.
Joseph John Thomson

**Joseph John Thomson** (1856-1940) ishte fizikant dhe dha temen e pare te sturouktures se atomit.

## Referime
Trèbes

**Trèbes** (Oksitanisht: *Trebes*) është një komunë në departamentin Aude në jug të Francës. Ndodhet rreth 7 km në lindje të Carcassonnes.

## Lista e kryetarëve
* François Jougla (1910-???)
* Claude Banis (mars 1989 - shkurt 2009)
* Claude Banis (prill 2009 - 2014)
* Éric Ménassi (2014 - në detyrë)

## Popullsia
Giuseppe Ceccherini

**Giuseppe Ceccherini** (24 nëntor 1829 – 2 nëntor 1899) ishte kompozitorë italian dhe mësues i muzikës. Ai lindi në Firence, djali i  Ferdinando Ceccherini (1792–1858), kompozitor i katedrales Santa Maria del Fiore.

Si babai i tij, Ceccherini shërbeu si maestro di capella i Santa Maria del Fiore për të cilin kompozoi shumë muzika të shenjta. Përgatitjet e tij, të harruara prej kohësh, u gjetën në arkivat e katedrales, të transkriptuara nga muzikologu Gabriele Giacomelli dhe kryera në një koncert në Katedralen në qershor 2004. Stili i tyre pasqyron pasionin e tij për opera italiane dhe nganjëherë kishte citime muzikore nga rezultatet operative si p.sh. Verbum caro i cili përmban melodi nga opera Norma e Bellinit.

Për shumë vite, Ceccherini ishte profesor i këngës në Regio Istituto Musicale di Firenze (tani i njohur si Conservatorio Luigi Cherubini) ku nxënësit e tij përfshinë sopranos Ida Isori, Zaira Zelli dhe Abigaille Bruschi-Chiatti. Ai gjithashtu mësoi muzikë dhe të kënduarit në L'Istituto Statale della Ss. Annunziata dhe Conservatorio delle Mantellate në Firence. Ceccherini vdiq në Firence në moshën 69 vjeç pas një sëmundjeje të gjatë dhe u varros në Cimitero di Soffiano. Bashkëshortja e tij Elisa ishte vajza e kompozitorit fiorentin Ermanno Picchi.

## Referimet
Katedralja e Firences

thumb|220px|Katedralja Santa Maria del Fiore
**Katedralja Santa Maria del Fiore** është kisha kryesore në Firencia, Itali. **Il Duomo di Firenze**, siç quhet zakonisht, filloi më 1296 në stilin gotik me dizajnin e Arnolfo di Cambio dhe përfundoi strukturisht në vitin 1436 me kupolën e projektuar nga Filippo Brunelleschi.

Kompleksi i katedrales, i vendosur në Piazza del Duomo, përfshin Pagëzimoren dhe Kambanoren e Giottos. Këto tre ndërtesa janë pjesë e Vendeve të trashëgimisë botërore të UNESCO-s që mbulojnë qendrën historike të Firences dhe janë një tërheqje e madhe për turistët që vizitojnë Toskanën. Bazilika është një nga kishat më të mëdha të Italisë, dhe deri në zhvillimin e materialeve të reja strukturore në epokën moderne, kupola ishte më e madhja në botë. Mbetet kube më e madhe e tullave e ndërtuar ndonjëherë.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Uebfaqja Zyrtare
Shprehje popullore nga rrethi i Korçës

**Shprehje popullore nga rrethi i Korçës** libër me autor Niko Mustaka dhe Androkli Kostallari (hartuar nën drejtimin)
Miço Samara (red.). Botuar në Tiranë, në vitin 1989. Faqet e librit 347.
Denizli

**Denizli** është qytet industrial në pjesën jugperëndimore të Turqisë. Ndodhet në rajonin Aegean.

Qyteti ka popullsi prej 577,000 (2013). Ky numër ka ndryshim shumë të madh krahasuar me vitin 2007 që kishte 389,000 banorë, për shkak të bashkimit të 13 komunave dhe 10 fshatrave kur zona nën juridiksionin e Komunës Denizli u rrit gati pesëfish dhe popullsia rreth 50 përqind.

Denizli ka parë zhvillim ekonomik në dekadat e fundit, për shkak të prodhimit të tekstilit dhe eksporteve.

Moti është i nxehtë në Denizli në verë, ndërsa në dimër mund të jetë shumë i ftohtë me dëborë në malet që rrethojnë qytetin. Disa vite, borë mund të vërehet në zonat urbane. Burimet dhe vjeshtat janë me shi, klimë të butë, të ngrohtë.

## Historia
Zona është zënë që nga kohët parahistorike. Në antikitet, ajo ishte një qytet i rëndësishëm grek, i quajtur Attouda (Αττούδα), që ekzistonte përmes qyteteve të lashta greke dhe romake; ajo ishte afër qyteteve (Hierapolisi dhe Laodicea në Lycus) dhe lulëzoi gjatë periudhës bizantine.

Qyteti u pushtua nga turqit. Banorët e Laodikes u vendosën gjithashtu këtu në periudhën Selçuk.

Qyteti jetonte në paqe për shekuj me radhë pa u përfshirë në luftëra në mënyrë të drejtpërdrejtë. Pas Luftës së Parë Botërore gjatë Luftës së Pavarësisë, forcat greke arritën të afroheshin si Sarayköy, një qytet i vogël 20 km në veriperëndim të Denizlit, por nuk u përplas në Denizli.

## Ekonomia
Industria e tekstilit në Denizli u rrit me shpejtësi në vitet 1980 dhe 1990, si një treg i brendshëm ashtu edhe për eksportet. Peshqirët, rroba të banjës dhe tekstilet e tjera në shtëpi janë produkte të lidhura me Denizlin. Firmat më të mëdha në qytet përfshijnë Değirmenci dhe Funika (sidomos për rroba të banjës).

## Aeroporti
Aeroporti Denizli Çardak ndodhet rreth 45 minuta me vozitje prej qendrës së qytetit.

## Njerëz që jetojnë
* Veli Acar, futbollistë profesionalë
* Uğur Aktaş, futbollistë profesionalë
* Cengiz Bektaş, shkrimtarë dhe arkitektë
* Aysel Gürel, kompozitore dhe aktore e teatrit
* Osman Sınav, regjisor, skenar dhe producentë

## Binjakëzimet
## Referime
Borka Paviqeviq

parapamje|Borka Pavićević
**Borka Paviqeviq** (lindur në Kotorr, Jugosllavi, Mal i Zi, 1947) është një dramaturge serbe, gazetare dhe aktiviste kulturore. E njohur ndryshe si “liberale serbe dhe intelektuale pacifiste” ajo themeloi “Qendrën për Dezinfektimin Kulturor” në 1994, si dhe është një prej bashkëthemeluesve të organizatës “Belgrade Circle”. 

## Jeta 
Lindur në Kotorr,  Pavićević ëshët diplomuar pranë Akademisë së Teatrit, Filmit, Radios dhe Televizionit në Beograd. Karriera e saj në teatër shtrihet në disa dekada. Për gati 10 vite ajo ka qenë dramaturge pranë “Atelje 212”. Ajo ka themeluar një teatër në Beograd në hapësirat e një ish-fabrike birre në 1981. Nga 1984 deri në 1991, ajo mori pjesë në lëvizjen artistike “KPGT” (Kazaliste Pozoriste Gledalisce Teatar). Ajo ishte dramaturge dhe drejtoreshë artistike e Teatrit të Dramës në Beograd derisa dha dorëheqjen në 1993 për shkak të pikëpamjeve politike. Ajo ka shërbyer dhe si pjesë e jurisë në Festivalin Ndërkombëtar të Teatrit në Beograd, duke punuar për organizatën rreth 20 vite. Si bashkëthemeluese e organizatës “Belgrade Circle”, ajo shkruan rregullisht në një të përditshme serbe. 

Pavićević themeloi “Qendrën për Dezinfektimin Kulturor”, të dedikuar për ndërtimin e katarsit kulturor në 1994; kjo qendër ka organizuar më shumë se 5.000 aktivitete, ekspozita, protesta dhe leksione. Pavićević është bashkë-autore e librit “Beogradi, Beogradi im”. Pavićević ka marrë shumë çmime ndër të cilat përfshihen: çmimi “Otto Rene Castillo” për teatrin politik (2000); çmimin “Hiroshima Foundation për Paqe dhe Kulturë” (2004) si dhe çmimin special nga republika e Francës “The Legion Honour” (2001).
 
Ajo është e martuar me avokatin për të drejtat njerëzore, Nikola Barović,

## Referime
Olja Ivanjicki

Olja Ivanjicki (lindur në 10 maj 1931- 24 qershor 2009, Beograd) ishte një piktore serbe, skulptore dhe poete. 

## Jeta, puna dhe çmimet
Olja Ivanjicki, vajzë emigrantësh rusë lindi në Pančevo, në Banovina Danubi. Ajo studioi në Akademinë e Arteve të Bukura në Beograd, u diplomua në vitin 1957 dhe po në të njëtjin vit ajo ishte gruaja e vetme midis themeluesve të “MEDIALA Belgrade”, një grupim artistësh si piktorë, shkrimtarë dhe arkitektë: Leonid Šejka, Vladimir Veličković, Ljubomir "Ljuba" Popović, Miodrag Đurić. Në 1962 ajo fitoi bursën në fondacionin “Ford” për të ndjekur studimet e artit në SHBA, kurse në vitin 1978 ajo u përzgjodh si artiste rezidente e programit “Fulbright” pranë Shkollës së Dizajnit “Rhode Island”. 

Ajo ka hapur disa ekspozita dhe ka marrë pjesë në shumë ekspozita të tjera kombëtare dhe ndërkombëtare. Ivanjicki është influencuar nga rryma e surrealizmit, simbolizmit, artit pop si dhe artit fantastik. Gjatë karrierës së saj, artistja është nderuar me çmimin e arrtijes në karrierë “Vuk” (Vukova nagrada 1988) si dhe çmimin “Karić”.

## Burimet 
## Lidhje të jashtme 
Faqja zyrtare Olga Ivanjicki Foundation
Dritëro Agolli, “Doctor Honoris Causa”

**Dritëro Agolli, “Doctor Honoris Causa” : përmbledhje e materialeve të konferencës kushtuar shkrimtarit dhe akademikut Dritëro Agolli me rastin e dhënies së titullit “Doctor Honoris Causa” nga Universiteti “Fan S. Noli” i Korçës në 80-vjetorin e lindjes** libër nga Ali Jashari (red.), Anyla Maxhe (red.) dhe me autorët kolektivë nga Universiteti “Fan S. Noli”. Botuar në Korçë nga "Promo Print", në vitin 2012. Faqe 116.
Probleme të përqëndrimit dhe specializimit të bujqësisë : sipas përvojës së rrethit të Korçës

**Probleme të përqëndrimit dhe specializimit të bujqësisë : sipas përvojës së rrethit të Korçës** libër me autor Yllson Manoku dhe redaktor V Hoxha. Botuar në Tiranë nga Shtëpia e Propagandës Bujqësore, në vitin 1985. Faqe 165.
Materiale dokumentare për Shqipërinë Juglindore të shekullit të XVIII-të-fillim shekulli i XX : kodiku i Korçës dhe i Selasforit

**Materiale dokumentare për Shqipërinë Juglindore të shekullit të XVIII-të-fillim shekulli i XX : kodiku i Korçës dhe i Selasforit** libër me autor Zija Shkodra. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave, në vitin 1981. V.1, me 192 faqe.
Mësonjëtorja e parë shqipe e Korçës

**Mësonjëtorja e parë shqipe e Korçës** libër me autor Hysni Myzyri dhe redaktor Miço Samara. Botuar në Tiranë nga Shtëpia Botuese e Librit Shkollor, në vitin 1987. Faqet e librit 192.
Nën udhëheqjen e organizatës së Partisë me komunistët në ballë punonjësit e Korçës mposhtin vështirësitë e motit

**Nën udhëheqjen e organizatës së Partisë me komunistët në ballë punonjësit e Korçës mposhtin vështirësitë e motit : artikull i "Zërit të Popullit" datë 16 maj 1978** broshurë botuar në Tiranë nga "8 Nëntori", në vitin 1978. Faqe 29.
Kodiku i madh i Korçës si burim historik : kumtesë mbajtur në Konferencën e Parë të Studimeve Albanologjike

Kodiku i madh i Korçës si burim historik : kumtesë mbajtur në Konferencën e Parë të Studimeve Albanologjike : separat me autor Petraq Pepo. Botuar në Tiranë në vitin 1965. Faqe 7.
50 vjetori i Republikës Autonome të Korçës 10 dhjetor 1916-1966

50 vjetori i Republikës Autonome të Korçës 10 dhjetor 1916-1966

Titulli: 50 vjetori i Republikës Autonome të Korçës 10 dhjetor 1916-1966

Broshura me titull "50 vjetori i Republikës Autonome të Korçës 10 dhjetor 1916-1966"  është botuar në Tiranë në vitin 1966, për të përkujtuar 50-vjetorin e shpalljes së Republikës Autonome të Korçës më 10 dhjetor 1916. Kjo broshurë përbëhet nga 22 faqe dhe përmban përshkrime historike dhe analiza të ngjarjeve që lidhen me formimin dhe funksionimin e kësaj Republike Autonome, një moment historik në historinë e qytetit të Korçës dhe të Shqipërisë në përgjithësi.

Broshura u përgatit si një dokument përkujtimor për këtë ngjarje të rëndësishme, duke u shoqëruar edhe me ilustrime që pasqyrojnë atmosferën dhe zhvillimet e kohës. Ajo përfshin përshkrime të detajuara të kontekstit politik dhe historik të vitit 1916, si dhe zhvillimet e mëvonshme që lidhen me statusin autonom të Korçës.

Republika Autonome e Korçës u shpall më 10 dhjetor 1916, gjatë Luftës së Parë Botërore, në rrethana të veçanta historike ku forcat franceze kishin vendosur administratën e tyre në Korçë pas largimit të trupave greke. Ky akt u realizua në kuadër të përpjekjeve për të ruajtur integritetin territorial të qytetit dhe për t'i dhënë një formë të përkohshme vetëqeverisjeje në një kohë kaosi dhe pushtimesh të shumta në rajon.

Republika Autonome e Korçës njihet si një periudhë e shkurtër, por e rëndësishme për historinë shqiptare, pasi shërbeu si një simbol i përpjekjeve të banorëve të Korçës për të ruajtur identitetin dhe të drejtat e tyre në një situatë të ndërlikuar ndërkombëtare. Me ndërhyrjen e autoriteteve franceze, u krijua një administratë lokale shqiptare, me institucione vetëqeverisëse të pavarura nga fuqitë e tjera të kohës. Ky moment njihet për rolin e tij si një hap drejt pavarësisë dhe organizimit administrativ të rajonit.

Broshura ka fokusin e saj në qytetin e Korçës, një nga qendrat më të rëndësishme kulturore dhe historike të Shqipërisë juglindore. Korça ka luajtur një rol kyç në zhvillimet politike të kohës, veçanërisht gjatë periudhës së Republikës Autonome. Kjo broshurë përshkruan rolin që Korça pati në ruajtjen e autonomisë dhe traditës kulturore, si dhe në formimin e strukturave të vetëqeverisjes.

Botuar në Tiranë në vitin 1966, broshura nuk ka të shënuar emrin e botuesit specifik, por ajo përfaqëson një përpjekje për të ruajtur kujtesën historike të kësaj periudhe të rëndësishme dhe për t'u përdorur si një burim për historianët dhe studiuesit e asaj kohe.

Fjalët kyçe:

* Historia e Korçës
* Republika Autonome e Korçës
* Lufta e Parë Botërore
* Shqipëria në shekullin XX
* Administrata franceze në Shqipëri

Ky botim është një pasqyrë e shkurtër dhe e detajuar e kontekstit historik të Republikës Autonome të Korçës, që i jep lexuesit një kuptim më të thellë të ngjarjeve dhe personaliteteve që formësuan këtë periudhë historike në Shqipëri.

## Burimet
Sesion shkencor kushtuar 70-vjetorit të hapjes së shkollës shqipe në Dardhë të Korçës

**Sesion shkencor kushtuar 70-vjetorit të hapjes së shkollës shqipe në Dardhë të Korçës** broshurë botuar në Tiranë, në vitin 1987. Faqe 66.

Shënim: Materiali është i daktilografuar.
Lufta Antifashiste Nacionalçlirimtare në qarkun e Korçës 1939-1944

**Lufta Antifashiste Nacionalçlirimtare në qarkun e Korçës 1939-1944** libër me autorë Ligor K. Mile, e Stavri Naçi. Botuar në Tiranë nga Akademia e Shkencave të Shqipërisë, në vitin 1986. Faqet e librit 673.
Istoria kronografike e qarkut Korches që në luftë e Ballkanit gjer më sot

**Istoria kronografike e qarkut Korches që në luftë e Ballkanit gjer më sot** me autor Petro D. Harizi. Botuar në Boston nga Shtypshkronja Shqiptare "Sotir Nika", në vitin 1919.
Kolonjë e bukur Kolonjë : (Kolonja, qendra e saj Erseka, kolonjarët e mij)

**Kolonjë e bukur Kolonjë : (Kolonja, qendra e saj Erseka, kolonjarët e mij)** libër me autor Lluka Pashko dhe redaktor Kastriot Hasa. Faqet e librit 314.
Erseka më kujtohet...

**Erseka më kujtohet...** libër nga Diana Gëllçi (organizoi), Elona Qose (red.). Botuar në Tiranë nga "Mediaprint", në vitin 2016. Faqet e librit 304.
Arsimi në Kolonjë dhe Leskovik

**Arsimi në Kolonjë dhe Leskovik**

Libri "Arsimi në Kolonjë dhe Leskovik"  i autorit Andon Stajo është një studim historik mbi zhvillimin e arsimit në këto dy rajone të rëndësishme të Shqipërisë Juglindore. Botuar në vitin 2002 nga shtëpia botuese Ada në Tiranë, libri mbulon një periudhë të gjerë kohore dhe përmban të dhëna të detajuara historike, kulturore dhe shoqërore që lidhen me arsimin në këto zona. Ai është një burim i çmuar për studiuesit e historisë dhe arsimit, si dhe për lexuesit që janë të interesuar në zhvillimin e rajoneve të Kolonjës dhe Leskovikut.

Informacioni i librit

* Titulli: Arsimi në Kolonjë dhe Leskovik
* Autori: Andon Stajo
* ISBN: 9992765623
* Vendi i botimit: Tiranë
* Botuar nga: Ada
* Viti i botimit: 2002
* Numri i faqeve: 294 faqe, me fotografi; dimensione: 21 cm

Përmbajtja dhe struktura

Libri përmban një analizë të detajuar të zhvillimit të arsimit në Kolonjë dhe Leskovik, duke trajtuar faktorët historikë dhe shoqërorë që kanë ndikuar në këtë proces. Ai përfshin dokumente dhe dëshmi të kohës, fotografi arkivore dhe të dhëna mbi shkollat, mësuesit dhe nxënësit e rajonit në periudha të ndryshme historike. Përmes këtij studimi, Andon Stajo paraqet një panoramë të qartë të sfidave dhe arritjeve që ka pasur arsimi në këto dy zona.

Fjalë kyçe

* Arsimi: Libri fokusohet në zhvillimin e sistemit arsimor, hapjen e shkollave dhe institucionet arsimore të rajonit të Kolonjës dhe Leskovikut.
* Historia: Përshkruhet rrugëtimi historik i arsimit në këto zona që nga periudhat e hershme e deri në periudhat më të vona, duke përfshirë ndikimin e luftërave, ndryshimet shoqërore dhe politike.
* Termat gjeografikë: Libri mbulon zonat specifike të Kolonjës dhe Leskovikut, dy rajone me rëndësi të veçantë kulturore dhe historike në Shqipërinë Juglindore.

Rëndësia e librit

"Arsimi në Kolonjë dhe Leskovik" ka rëndësi të madhe për studiuesit e historisë së arsimit dhe për të gjithë ata që duan të kuptojnë më thellë zhvillimet kulturore dhe shoqërore në këto rajone të Shqipërisë. Studimi i Andon Stajos ofron një pasqyrë të pasur mbi përpjekjet për të promovuar arsimin, përkundër sfidave të ndryshme, si dhe për përfshirjen e figurave të shquara lokale që kanë luajtur një rol kyç në këtë proces.

Burimi i referencës

Stajo, Andon. Arsimi në Kolonjë dhe Leskovik. Tiranë: Ada, 2002.

## Referime
Leskoviku djep patriotizmi e kulture : (nga lashtësia deri më 1960)

**Leskoviku djep patriotizmi e kulture : (nga lashtësia deri më 1960)** libër me autor Apostol Kotani dhe Margarita Konda (red.). Botuar në Tiranë, në vitin 2001. Faqet e librit 206.
Leskoviku në vitet e zjarrta të luftës për liri : (prill 1939-nëntor 1944)

**Leskoviku në vitet e zjarrta të luftës për liri : (prill 1939-nëntor 1944)** libër me autorë Gaqo Nesho, Ilo Manushi, Janaq Lilo dhe Vaskë Çifligu (red.). Botuar në Tiranë nga "Pegi", në vitin 2009. Faqet e librit 340.
Toskëria : Kolonja dhe Leskoviku : zakone, ceremoni, rite

**Toskëria : Kolonja dhe Leskoviku : zakone, ceremoni, rite** libër me autor Bardhyl Prifti dhe Mitro Kuli (red.). Botuar në
Tiranë nga "Vllamasi", në vitin 2010. Faqet e librit 397.
Uji mineral i Leskovikut : studim eksperimental në veprimtarinë sekretore të stomakut

**Uji mineral i Leskovikut : studim eksperimental në veprimtarinë sekretore të stomakut** libër (Dispensë.- Bibliogr.) me autor Sezai Braho dhe redaktor Petrit Kokalari. Botuar në Tiranë nga Universiteti i Tiranës, në vitin 1983. Faqe 89.
Kanunore e Shoqërisë Arësimtare dhe Mirëbërëse së Krahinës së Leskovikut “Jano Vreto”

**Kanunore e Shoqërisë Arësimtare dhe Mirëbërëse së Krahinës së Leskovikut “Jano Vreto”** broshurë botuar në Mass nga Arthenon Printing Co., në vitin 1919. Faqe 12.
Llixhat e Leskovikut (libër)

**Llixhat e Leskovikut** libër me autor Kujtim Qenami. Botuar në Tiranë nga "Vllamasi", në vitin 2013. Faqet e librit 108.
Askos (Enë qeramike)

[parapamje|200x200px|Një askos jashtëzakonisht i madh, [Muzeu i Luvrit|Luvër.]]
**Askos** (në greshtjen e lashtë ἀσκός "tub"; shumës: ἀσκοί - askoi) është emri i vendosur në terminologjinë moderne, për një lloji të lashtë ene qeramike greke, e përdorur për të hedhur sasi të vogla lëngjeve, të tilla si vaji. Ajo është e njohur për formën e sheshtë dhe nga lëfyti në një ose në të dy skajet, e që mund të përdoret gjithashtu si vegje. Ata ishin zakonisht të pikturuar, si vazot dhe përdoreshin kryesisht për mbajtjen e vajrave dhe për mbushjen e llambave me vaj.

## Lidhje të jashtme 
* Një shembull

## Bibliografia
* Robert Manuel Cook, Greek Painted Pottery, London ; New York, Routledge, 1997, pp. 222-223, ISBN 0-415-13860-4.
Kiathos

parapamje|234x234px|Shembull i një kiathos
**Kiathos** është emri i vendosur në terminologjinë moderne për një lloji vazoje të pikturuar në greqinë e lashtë, e cila është e gjatë, e rrumbullakët, paksa në trajtë tasi konikë dhe me një vegje të vetme, të gjatë, e në trajtë laku. Paralelet e saj më të afërta me kohët moderne mund t'i gjejmë te garuzhdia.
Bill Bland

**William "Barbosa" Bland** (*Bill Bland*, 28 prill 1916 &ndash; 13 Mars 2001) ishte një marksist-leninist britanik dhe optician, më i njohur si përkrahës i Hoxhaizmit. Bland ka lindur në Ashton-nën-Lyne, Lancashire, dhe mori pjesë në Manchester gjimnaz. Babai i tij ishte drejtor i një shtypshkronja, por e humbi punën e tij gjatë Depresionit, dhe Bland, kishte për të lënë shkollën për të gjetur punë në 15. Pas një vizitë në Bashkimin Sovjetik në vitin 1937, Tokën emigruar në Zelandën e Re në 1938-39. Ai u kthye në Angli në vitin 1950.

Para se të bëhej një udhëheqës figura e BRITANISË së madhe anti-revisionist lëvizjes, Bland, ishte anëtare e Partisë Komuniste në Zelandën e Re dhe i Partisë Komuniste të Britanisë së Madhe. Bland konsideroi Mao Ce Duni një deviacionist të majtë , ndërsa ende beson se Hoxha ishte një e vërtetë Marksist-Leninist në traditën e Karl Marksit, Vladimir Lenini dhe Jozefit: për t'u vendosur. Bland e linjës në Mao ishte problematike pasi Hoxha dhe Mao janë strategjik aleatët në atë kohë. Bland e pozitë u forcua pas Shqipo-shqiptare, të ndarë dhe ai formuar Lidhjes Komuniste të Britanisë së Madhe.

Bland, ishte një ndër themeluesit e Shoqërisë shqiptare, dhe tre vjet pas fondacionit të tij ai u bë e saj sekretar, një post që ai mbajti pothuajse vazhdimisht për 30 vjet deri në rënien e regjimit komunist në Shqipëri. Ai ishte Redaktor i revistës të shoqërisë, të *Jetës shqiptare*. Ai gjithashtu shkroi një anglisht-shqip fjalor që përfshinte informacion mbi jetës shqiptare, të kulturës, politikës dhe historisë. Së bashku me Amerikan Komuniste, Jack Shulman, ai mori pjesë në Aleancë Marksist-Leninist (Amerika e Veriut) dhe mbështetur Ndërkombëtare të Luftës Marksist-Leninist (ISML).

Në vitin 1991, ai ndihmoi të themelohej : Shoqëria per Stalinin, megjithatë, ai  më vonëu dëbua nga një     fraksion maoist. 

Bland ishte bashkautor I ''''. Historiani Peter R. Prifti e përshkruan trajtimin e librit per Korfuzit Channel incidentin si "një parashtrim mjeshteror e  incidentit tragjik, dhe një tregues i mirë i nivelit të shkolles që e karakterizon përmbajtjen e librit. . . edhe ky hulumtim I mire studimor nga W. Bland dhe I. Price shkon një rrugë të gjatë, shumë të zgjidhë web, kështu që ne mund të fitojnë një perspektivë të qartë mbi këtë temë." Përveç nga teorike dhe historike të punëve, Bland shkroi një numër pjesesh, e drejtoi dy filma dhe prodhoi dhe një baletit.

## Lidhje të jashtme 
* Intervistë me William B. Bland, korrik 1994
* Artikuj nga Bill Bland në Marksist Internet Arkiv
* Shkrimet e W. B. Bland
* Blandnë 'Kultin e Individit'
* Blandnë 'Stalinism'

## Referimet
Brahimaj

**Brahimaj** është mbiemri i personave në vijim:
*Ahmet Brahimaj, politikan shqiptar nga Kosova 
*Brixhild Brahimaj – (1995–), futbollist shqiptar
*Edmond Brahimaj – (1959–), kryegjysh i bektashive dhe sufive në Tiranë dhe Ballkan
*Lahi Brahimaj – (1970–),  luftëtar i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës
## Referime
Millena Pavlloviq-Barilli

**Milena Pavlovic-Barili Carl** (lindur në 5 nëntor 1909-6 mars 1945) ishte një poete dhe piktore serbe. Ajo është artistja femër më e famshme e modernizmit serb. 

## Biografia
Babai i saj ishte piktori italian Bruno Barilli dhe njëkohësisht kompozitor me influencë, mamaja e saj serbe Danica Pavlović, një pasardhëse e dinastisë Karagjorgjeviç, studioi art. Vetë Milena përfundoi studimet në shkollën e artit “Royal school of arts” në Beograd (1922-1926) dhe në Mynih (1926-1928).

Në fillim të viteve 30’ ajo u largua nga Serbia dhe u rikthye vetëm për ta vizituar derisa Lufta e Dytë Botërore shpërtheu. Gjatë qëndrimit të saj në Spanjë, Romë, Paris dhe Londër, ku ajo socializoi me artistët si Jean Cocteau dhe André Breton, ajo u influencua nga shumë artistë dhe shkolla të mendimit perëndimor. Pas 1939 ajo qëndroi në Nju-Jork, ku ajo vdiq për shkak të një incidenti me kal në 1945. 

Tematika e krijimtarisë së saj artistike varion nga portretet deri tek interpretimet e historive biblike. Motivet shpeshherë përfshijnë situata imagjinare, engjëj, statuja e perëndeshës Venus. Shumë prej punimeve të saj janë pjesë të ekspozitave në Romë, Nju-Jork, "Muzeu i Artit Bashkëkohor" në Beograd, si dhe në vendlindjen e saj në Požarevac, ku shtëpia ku ajo kishte lindur u shndërrua në një muze në nder të saj.  Në 1943, puna e  Pavlović u përfshi në ekspozitën me titull “Ekspozitë nga 31 gra” në galerinë “Art of this Century” në Nju-Jork. 

## Galeria

Milena Pavlović-Barili Selfportrait.jpg|*Autoportret*, 1938
Milena Pavlović-Barili 2009 Serbian stamp.jpg|*Autoportret*, 1939
Milena Pavlović-Barili 1993 YU 2604 stamp.jpg|*Act with mirror*
Milena Pavlović-Barili Hot Pink with Cool Grey.jpg|*Hot Pink with Cool Grey*, 1940

## Referime
## Lidhje të jashtme
*Punime prej Milena Pavlović-Barili
Aromë Leskoviku

**Aromë Leskoviku**  është një libër i autorit Llazar Llazari, i redaktuar nga Jorgji Qirjako, i botuar në vitin 2015 nga shtëpia botuese Junvil në Tiranë. Libri ka një numër total prej 192 faqesh dhe përfshin fotografi, me dimensione 21 cm. ISBN-ja e këtij botimi është 9789928137920.

"Aromë Leskoviku" trajton tema të studimeve sociale dhe historike, me një fokus të veçantë mbi qytetin e Leskovikut dhe në Shqipëri. Përmes një qasjeje analitike dhe narrative, Llazari përpiqet të sjellë në pah kulturën, traditat dhe historinë e kësaj zone të pasur me trashëgimi. Libri ndikon në mirëkuptimin e gjeografisë dhe shoqërisë së Leskovikut duke e lidhur me ngjarje të rëndësishme historike dhe zhvillime sociale që kanë ndikuar në identitetin e qytetit.

Libri është i ndarë në disa kapituj, të cilët trajtojnë aspekte të ndryshme të jetës dhe historisë së Leskovikut. Llazari përqendrohet në aspekte të tilla si:

* Traditat kulturore dhe zakonet e komunitetit lokal,
* Ndikimi i historisë dhe zhvillimeve të ndryshme politike mbi qytetin,
* Bukuritë natyrore dhe rëndësia e tyre për banorët dhe vizitorët,
* Jeta sociale dhe e përditshme e njerëzve të këtij rajoni.

Fotografitë e përfshira në libër i japin lexuesit një perspektivë vizuale dhe autentike, duke i mundësuar të shohë nga afër peizazhet dhe ndërtesat karakteristike të Leskovikut.

Leskoviku është një qytet i vogël në juglindje të Shqipërisë, i njohur për natyrën e tij malore dhe klimën e freskët, që kanë ndikuar në zhvillimin e një kulture të veçantë dhe të veçuar në krahasim me pjesët e tjera të vendit. "Aromë Leskoviku" përpiqet të dokumentojë dhe të ruajë këtë trashëgimi përmes analizave të thelluara dhe historive të treguara nga banorët e zonës.

Llazar Llazari është një studiues dhe shkrimtar shqiptar, i cili ka fokusuar punën e tij kryesisht në tema sociale dhe historike, me një interes të veçantë në kulturën dhe traditat e rajoneve të ndryshme të Shqipërisë. Redaktori Jorgji Qirjako ka dhënë një kontribut të rëndësishëm në organizimin dhe përgatitjen e librit për botim, duke siguruar që materiali të jetë i qartë, i kuptueshëm dhe i aksesueshëm për lexuesin.

"Aromë Leskoviku" përbën një burim të vlefshëm informacioni për studiuesit, studentët dhe ata që janë të interesuar për historinë lokale dhe studimet sociale në Shqipëri. Përmes këtij libri, lexuesit kanë mundësinë të kuptojnë më mirë dhe të eksplorojnë trashëgiminë e një prej zonave më të veçanta të vendit.

## Referime
Flakët e vatrës : folklor nga krahina e Kolonjës dhe Leskovikut

**Flakët e vatrës : folklor nga krahina e Kolonjës dhe Leskovikut** libër nga Dhori Qiriazi (mblodhi). Botuar në Tiranë nga "Toena", në vitin 2002. Faqet e librit 328. ISBN 99927-1-578-2
Lagjet e Japonisë

thumb|Harta e lagjeve të të disa qyteteve të Japonisë
**Lagje** (区 ku) është një nënndarje e qyteteve të Japonisë që janë aq të mëdha sa të jenë përcaktuar me urdhëresë të qeverisë. Lagjet përdoren për të ndarë çdo qytet të përcaktuar me urdhëresë të qeverisë ("qyteti i caktuar"). 23 lagje speciale të Tokios kanë një status kuazi-komunal dhe nuk janë të njëjta me subjektet e tjera të përmendura si *ku*, megjithëse paraardhësit e tyre ishin.

Lagjet janë entitete lokale të kontrolluara drejtpërdrejt nga qeveria komunale. Ata merren me funksione administrative të tilla si regjistrimi i kosekit, sigurimi shëndetësor dhe tatimi në pronë. Shumë reparte kanë lidhur organizata të banorëve për një numër të detyrave, edhe pse këto nuk kanë ndonjë autoritet ligjor.

## Lista e lagjeve
## Lagjet speciale të Tokios
Lagjet speciale të Tokios nuk janë lagje normale në kuptimin e zakonshëm të termit, por në vend të kësaj një njësi administrative qeveriste të ngjashme me qytetet.

## Referimet