open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Universiteti Ndërkombëtar i Kutaisit

**Universiteti Ndërkombëtar i Kutaisit** është një institucion kërkimor publik në qytetin e Kutaisit, Gjeorgji. Planifikimi për ndërtimin e tij u bë publik më 12 shtator te vitit 2016 nga kryeministri Giorgi Kvirikashvili. Kjo institucion zë një sipërfaqe prej mbi 158 hektarësh (390 akrë) dhe është projektuar për të pritur 60,000 studentë. Universiteti u hap zyrtarisht më 21 tetor të vitit 2020 dhe ofron programe të ndryshme arsimore që çojnë drejt një Bachelor në lëmi të ndryshme si Shkencat e Menaxhimit, Matematikë dhe Shkenca Kompjuterike.

Qeveria gjeorgjiane ka projektuar Universitetin Teknologjik të Kutaisit si një qendër arsimore dhe kërkimore kryesore në rajonin e Kaukazit. Ky universitet synon të ofrojë një kampus të modernizuar dhe të përshtatshëm për nevojat e studentëve, duke promovuar zhvillimin e arsimit dhe hulumtimeve në nivel rajonal.

Universiteti Ndërkombëtar i Kutaisit po zhvillohet përmes një partneriteti të fuqishëm me Universitetin Teknik të Mynihut (TUM). Kjo bashkëpunim shtrihet në të gjitha sferat, duke përfshirë programet akademike dhe hulumtuese, si dhe organizimin dhe zhvillimin e strukturave të universitetit. Për të thelluar edhe më tej këtë partneritet në vitin 2020, TUM ka hapur një zyrë në Gjeorgji për të ofruar mbështetje të shtuar dhe për të forcuar bashkëpunimin me Universitetin Ndërkombëtar të Kutaisit.

Për vitin 2021, KIU dhe TUM International kanë për qëllim të thellojnë partneritetin e tyre, veçanërisht në fushën e transferimit të teknologjisë. Zyra Ndërkombëtare e TUM për Gjeorgjinë do të luajë një rol kyç në transformimin e kampusit të KIU-së në një qendër ndërkombëtare për inovacion dhe sipërmarrje. Kjo zyrë do të koordinojë vizitat e studiuesve dhe lektorëve në KIU, duke mbështetur aktivitetet e saj në nivel lokal dhe ndërkombëtar. KIU po ndjek modelin e TUM për të krijuar lidhje të forta me kompanitë vendase dhe ndërkombëtare, duke integruar arsimin, inovacionin dhe tregun e punës në një eko-sistemi të përbashkët.

## Organizimi 
Që nga viti 2023, Universiteti Ndërkombëtar i Kutaisit  ofron katër programe arsimore në gjuhën  e huaj angleze:

* Bachelor i Shkencave në Menaxhim
* Bachelor i Shkencave në Matematikë
* Bachelor i Shkencave në Shkenca Kompjuterike
* Master i Shkencave në Financë dhe Menaxhim Informacioni

## Referencat
Luksemburgasit

**Luksemburgasit** janë një grup etnik vendas në shtetin e tyre kombëtar të Luksemburgut, ku përbëjnë rreth gjysmën e popullsisë. Ata kanë të përbashkët kulturën e Luksemburgut dhe flasin luksemburgisht, një gjuhë gjermanike perëndimore.

Luksemburgasit konsideroheshin historikisht si një nëngrup rajonal i gjermanëve etnikë, njëlloj si austriakët dhe e shihnin veten si të tillë deri në rënien e Konfederatës Gjermane. Luksemburgu u bë i pavarur, ndërsa mbeti në bashkim personal me Holandën, pas nënshkrimit të Traktatit të Londrës në 1839. Bashkimi personal rezultoi jetëshkurtër pasi u shpërbë në mënyrë dypalëshe dhe miqësisht në 1890.

Ligjërisht, të gjithë qytetarët e Dukatit të Madh të Luksemburgut konsiderohen si *luksemburgas* sipas ligjit të Luksemburgut, megjithëse një identifikim i veçantë etnolinguistik gjermanik mbështetet dhe promovohet me zë. Mbiemri përkatës është " **luksemburgas**".
Gjibraltarianët

**Gjibraltarianët** (spanjisht: *gibraltareños*, në gjuhën e folur: *llanitos*) janë një grup etnik vendas në Gjibraltar, një territor britanik përtej detit që ndodhet pranë majës më jugore të Gadishullit Iberik në hyrje të Detit Mesdhe.

## Origjina 
Disa gjibraltarianë janë një përzierje etnike dhe kulturore e shumë emigrantëve që erdhën në Shkëmbin e Gjibraltarit para 300 viteve. Pas kapjes së tij nga një forcë anglo-holandeze në 1704, të gjithë përveç 70 banorëve ekzistues të Gjibraltarit zgjodhën të largoheshin; shumë u vendosën aty pranë. Që atëherë, emigrantë nga Mbretëria e Bashkuar, Italia, Malta, Portugalia, Maroku, Menorka dhe India janë vendosur në Gjibraltar, ashtu si edhe hebrenjtë sefardikë nga Afrika e Veriut.

Gjenovezët dhe katalanasit (të cilët mbërritën në flotë me Princin Xhorxh të Hesse-Darmstadt) u bënë bërthama e popullsisë së parë qytetare të Gjibraltarit nën Gjibraltarin Habsburg. Hebrenjtë sefardi nga Tetuani në Marok, të cilët më parë kishin qenë furnizues të Tangjerit anglez, filluan të furnizonin produkte të freskëta në Gjibraltar në 1704.
Menorka

**Menorka** ose **Minorka** (nga latinishtja: *Insula Minor*, përkthyer 'ishull më i vogël', më vonë *Minorika*) është një nga ishujt Baleare që ndodhet në Detin Mesdhe dhe që i përket Spanjës. Emri i saj rrjedh nga madhësia e saj, duke e krahasuar atë me Majorkan aty pranë. Kryeqyteti i saj është Mahón, i vendosur në skajin lindor të ishullit, megjithëse Menorka nuk është një provincë dhe formon një bashkim politik me ishujt e tjerë në arkipelag. Ciutadella dhe Mahón janë portet kryesore dhe qytetet më të mëdha. Porti i Mahonit është porti i dytë më i madh natyror në botë.

Menorka kishte një popullsi prej 96,733 njerëzish në regjistrimin e 1 janarit 2021, që u rrit në një total zyrtar të vlerësuar prej 99,005 njerëzish në 1 janar 2023. Ndodhet 39°47' deri në 40°00'N, 3°52' deri në 4°24'L. Pika e saj më e lartë, e quajtur El Toro (nga katalanishtja "*turó*" që do të thotë *kodër*), është 358 metra mbi nivelin e detit.
Manastiri i Shën Kristoferit

**Manastiri i Shën Kristoferit** (armenisht: **վանք**) është një kishë e restauruar në shekullin VII dhe gjendet në një varrezë prej  në juglindje të fshatit Dashtadem dhe kalasë Dashtadem në provincën Aragatsotn të Armenisë.  Ngjitur me kishën (në veri) është një kullë drejtkëndëndore prej guri e shekullit XIII  (kambanë/mbrojtëse/funerari) me mure të pjerrëta.  Ka dritare të vogla në pjesën e sipërme të murit, por nuk ka qasje në brendësi. Varrezat janë përdorur që prej shekullit VI deri në kohët moderne. Ai  përmban disa kaçkara (gurë) interesante. Një mur me gurë të ulët rrethon kompleksin dhe një pjesë të varrezave të vjetra. Kalaja e Dashtademit mund të shihet në distancë nga manastiri.

## Arkitektura 
### Kisha e Surb Nshanit 
Kisha e Surb Nshanit është e ndërtuar me gur shtufi në ngjyrë portokalli dhe gri. Gurët në fasadat jugore dhe perëndimore mbajnë mbishkrime në gjuhën armene. Një kupolë e vetme e përbërë është e përqendruar mbi trupin kryesor të kishës me një fasadë tetëkëndore rreth kupolës. Drita depërton në brendësi të strukturës nëpërmjet katër dritareve të vogla të pozicionuara rreth daulles dhe dy dritareve pak më të mëdha mbi hyrjen dhe absidës gjysmërrethore në lindje. Një portal në perëndim shërben si e vetmja hyrje për në brendësi. Çiftet e kolonave dekorative me reliev të ulët qëndrojnë në të dyja anët e pjesës së jashtme të hyrjes, duke mbështetur një arkiv gjysmërrethor me hark. Arraku ka zbukurim dhëmbësh që rreshton skajin e saj të jashtëm. Brendësia e kishës është e pazbukuruar dhe të kujton kishën Kamsarakan të Sh ën e Astvatsatsinit që gjendet në fshatin e afërt Talin, brenda kompleksit të katedrales së Talinit.

## Galeria 

Skeda:Khachkar_on_way_to_Kristapori_Vank.JPG|alt=Large khachkar along the road leading to the monastery|Kaçkar (gur) i madh rrugës që të çon në manastir
Skeda:Kristapori_Vank_2.JPG|alt=General view of the Monastery|Pamje e përgjithshme e manastirit
Skeda:Kristapori_Vank_Dome_Interior.JPG|alt=Church drum and dome interior|Brendësia e kupolës së kishës

## Referime 
### Bibliografia 
*
Akaki Shanidze

**Akaki Shanidze** është një gjuhëtar dhe filolog i njohur gjeorgjian me një kontribut të rëndësishëm në fushën e gjuhësisë. Disa pikat kryesore lidhur me të:I lindur më 26 shkurt 1887 në Nogha, Samtredia, GjeorgjiNjëri nga themeluesit e Universitetit Shtetëror të Tbilisit në vitin 1918U bë Akademik i Akademisë së Shkencave të Gjeorgjisë në vitin 1941Doktor i Shkencave Filologjike në vitin 1920U emërua Profesor në vitin 1920Veprat e tij më të rëndësishme ishin në fushën e shkencave gjuhësoreVdiq më 29 mars 1987Ai luan një rol të rëndësishëm në zhvillimin e studimeve gjuhësore në Gjeorgji dhe është i njohur si një nga figurat më të ndikuara në këtë fushë në Gjeorgji gjatë shekullit të 20-të.

U diplomua në Universitetin e Shën Petersburgut në vitin 1909Veprat e tij të shumta ndikuan shumë në kërkimet moderne shkencore të gjeorgjianëve dhe gjuhëve simotra kartveliane, jo vetëm në Gjeorgji por edhe jashtë sajAi e pati si mentor norvegjezin Hans Vogt, i cili ishte një kartvelolog i njohurKontributi i Shanidze në zhvillimin e studimeve gjuhësore në Gjeorgji dhe më gjerë në fushën e gjuhëve kartveliane është i rëndësishëm. Ai luan një rol kyç në promovimin e këtyre fushave të kërkimit shkencor jo vetëm brenda vendit por edhe në kontekstin ndërkombëtar, falë lidhjeve të tij me skalendarët e njohur si Hans Vogt.

Gjatë karrierës së tij, ai u vlerësua:

* 3 Urdhrat e Leninit
* Urdhri i Flamurit të Kuq të Punës
* Urdhri i Miqësisë së Popujve
* Urdhri i Distinktivit të Nderit
* Medalja Jubilare "Në përkujtim të 100-vjetorit që nga lindja e Vladimir Il'ich Lenin"
* Medalja "Për guximin e punës"

Shanidze vdiq në Tbilisi më 29 mars 1987.

## Shiko gjithashtu 
* Lista e gjeorgjianëve

## Referime 
* *Shanidze, Akaki* . Në: Fjalori i Biografisë Kombëtare Gjeorgjiane .
* Fondacionet Akaki Shanidze
Universiteti Shtetëror i Sokhumit

**Universiteti Shtetëror i Sokhumi** nuk ndodhet në Tbilisi, por në Sokhumi, qytet në Abkhazia, një rajon autonom në Gjeorgji.Adresa e dhënë - Rruga Politkovskaya 61, 0186, Tbilisi - nuk është adresa e Universitetit Shtetëror të Sokhumi, por e ndonjë institucioni tjetër në Tbilisi.Universiteti Shtetëror i Sokhumi është një universitet publik me qendër në Sokhumi, Abkhazia. Ai është një nga universitetet kryesore në Gjeorgji, me një histori të gjatë që daton që nga themelimi i tij në vitin 1932.

## Historia 
Instituti Pedagogjik u krijua fillimisht më 5 shkurt 1932 në Sokhumi.Në vitin 1979, Instituti Pedagogjik Sokhumi u rithemelua si Universiteti Abkhazian.Më 14 maj 1989, Departamenti Gjeorgjian i Universitetit Shtetëror Abkhazian u bë Dega e Sokhumi e Universitetit Shtetëror të Tbilisit (TSU).Pas luftës në Abkhazi 1992-1993, Dega e TSU-së në Sokhumi u vendos në Tbilisi.Në vitin 2007 dega u riemërua si Universiteti Shtetëror i Sokhumi (SOU).Kjo historik i hollësishëm i institucionit shpjegon se si universiteti ka evoluar dhe ndryshuar emrin e tij në vazhdimësi, duke pasur në fillimet e tij një fokus pedagogjik e më pas duke u bërë një universitet i plotë në Sokhumi, para se të vendosej në Tbilisi pas konfliktit në Abkhazi

## Kurse 
* Shkencat e Natyrës dhe Shëndetësia,
* shkencat humane,
* Ekonomia dhe Biznesi,
* Matematikë dhe Shkenca Kompjuterike,
* Fakulteti i Drejtësisë,
* Arsimi,
* Shkenca Sociale dhe Politike.

## Rektorët 
* 1989–1993 F. Tkebuchava,
* 1993–2005 O. Zhordania,
* 2005–2006 R. Kakubava,
* 2006–2007 A. Shangua,
* 2007–2017 J. Apakidze
* 2017–2021 Z. Khonelidze

## Shiko gjithashtu 
* Lista e universiteteve të ndara

## Referime
Rrethi i 80-të çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 80-të Çiklistik i Shqipërisë** ishte një ngjarje e rëndësishme në skenën e garave të rrethit të çiklistëve, e cila u zhvillua  në vitin 2023 në Shqipëri. Kjo garë, e njohur për gjatësinë e saj dhe nivelin e vështirësisë, u organizua nga Federata Shqiptare e Çiklizmit dhe u mbajt në datat 22 maj - 26 maj 2023. Rrethi i 80-të i çiklistik i Shqipërisë shënoi një moment të rëndësishëm në historinë e sportit të çiklizmit në vend.

Gara përshkoi një distancë totale prej 754 kilometrash nëpër rrugët e Shqipërisë, duke kaluar nëpër disa qytete dhe fshatra të rëndësishëm në vend. Me një total prej pesë etapash, garuesit përballën sfida të ndryshme dhe terren të shkëputur gjatë gjithë rrugës së tyre. 

Në këtë edicion, morën pjesë 15 skuadra të cilat përfaqësonin një kombinim të ekipit vendas dhe atij ndërkombëtar. Kjo tregon rritjen e interesit për garat e rrethit të çiklistëve në Shqipëri, si dhe nivelin e konkurrencës në skenën ndërkombëtare.

Itinerari i garës përbehej nga etapat vijuese: 

Etapa e parë – Tiranë – Dushk – Krrabë (146 km) - Kjo etapë e filluar në Tiranë dhe mbaruar në Krrabë përshkoi një distancë prej 146 kilometrash në një terren të ndryshëm me shpejtësi dhe ngjitje të vështira.

Etapa e dytë – Tiranë – Lushnjë – Elbasan (157 km) - Në këtë etapë, garuesit kaluan nëpër qytetet e Lushnjës dhe Elbasanit, duke përballur edhe një herë terrenin e vështirë dhe sfidat e tij.

Etapa e 3-të – Elbasan – Vlorë (143 km) - Nga Elbasani në Vlorë, garuesit përjetuan një etapë të vështirë me rrugë malore dhe shkëputje nga bregdeti.

Etapa e 4-t – Vlorë – Mbrostar – Përmet (185 km) - Në këtë etapë, garuesit përshkuan një distancë më të gjatë duke kaluar nëpër zonën e Mbrostarit dhe Përmetit, të njohur për peizazhet e bukura dhe terrenin e vështirë.

Etapa e 5-të – Përmet – Fier (123 km) - Etapa përfundimtare e garës përshkoi një distancë më të shkurtër, por ende të sfidueshme, duke mbyllur kështu rrethit në qytetin e Fierit.

Pjesëmarrja e skuadrave ndërkombëtare dhe shkëlqimi i garuesve vendas bënë të qartë se Rrethi i 80-të Çiklistik i Shqipërisë ishte një sukses i madh për sportin e çiklizmit në vend. Kjo ngjarje konfirmoi potencialin dhe aftësitë e Shqipërisë për të organizuar garat e mëdha ndërkombëtare dhe për të promovuar sportin e çiklizmit në nivel ndërkombëtar. 
Britaniku Maximilian Stedman ishte fituesi i edicionit të 80-të në Rrethin Çiklistik të Shqipërsië, që përfundoi me etapën e fundit Përmet-Fier. 

## Burimet
Rrethi i 79-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 79-të Çiklistik i Shqipërisë**, zhvilluar në vitin 2022, u bë një ngjarje e rëndësishme për komunitetin e çiklizmit në vend. Ky manifestim sportiv, i organizuar nga Federata Shqiptare e Çiklizmit, u shënua nga një pjesëmarrje e gjerë e skuadrave vendase dhe ndërkombëtare, duke sjellë një spektakël emocionues për dashamirët e këtij sporti. 

Fillimi i rrugës nisi më 31 maj 2022, ku etapa e parë shënoi një sfidë të vërtetë mes çiklistëve në rrugën nga Tiranë drejt Elbasanit dhe pastaj në Korçë, me një distancë prej 161 kilometrash. Kjo etapë u zhvillua në një atmosferë festive, me ceremoninë e hapjes që u mbajt në sheshin "Nënë Tereza" në Tiranë. Ndër të ftuar ishin përfaqësues të sportit, personalitete vendore dhe dashamirës të entuziazmuar.

Rruga vazhdoi me etapa të tjera, duke kaluar nëpër qytete të ndryshme të vendit si Korça, Elbasani, Vlora, Gjirokastra dhe Fieri. Çdo etapë solli sfida të reja për të gjithë pjesëmarrësit, me rrugë të vështira malore, por edhe me shpejtësi dhe strategji taktike të çiklistëve. Me një total prej 728 kilometrash, rruga e këtij rrethi ishte një test i vërtetë për aftësitë dhe rezistencën e të gjithë pjesëmarrësve.

Pjesëmarrja e 12 skuadrave, prej të cilave 3 ishin shqiptare dhe 9 të huaja, dha një dimension ndërkombëtar këtij rrethi, duke e bërë atë tërheqëse jo vetëm për publikun vendas, por edhe për audiencën ndërkombëtare të çiklizmit. Në total, 72 çiklistë përballuan sfidën dhe përshkuan rrugën në 5 ditë.

Në fund të rrugës, fituesi i këtij rrethi u shpall Ylber Sefa, përfaqësuesi i skuadrës shqiptare. 
 Ai demonstrroi aftësi të jashtëzakonshme dhe vendosmëri gjatë garës, duke siguruar vendin e parë në podium. Në vend të dytë u rendit Asadov Elchin nga Azerbaixhani, ndërsa vendin e tretë e mori Antonio Baraq nga Kroacia.

Rrethi i 79-të Çiklistik i Shqipërisë u bë një spektakël i vërtetë sportiv, duke promovuar jo vetëm sportin e çiklizmit në vend, por edhe bukuritë natyrore dhe potencialet turistike të zonave që u përshkuan. Ky ngjarje rriti edhe më shumë interesin për çiklizmin në Shqipëri dhe kontribuoi në afirmimin e sportit si një mjet për promovimin e shëndetit dhe zhvillimin e një stili të jetesës aktive.

## Referime
100 Lekë (1949)

thumb|500px

100 Lekë (1949)

Përshkrimi:

100 Lekë (1949) është një kartëmonedhë e emetuar nga Banka e Shtetit Shqiptar, pjesë e serisë së vitit 1949. Kjo kartëmonedhë ka karakteristika të veçanta që e bëjnë të dallueshme dhe interesante për koleksionistët dhe studiuesit e historisë monetare shqiptare.

Karakteristikat Fizike:

Dimensionet: 144 x 84 mm

Filigrane: B SH SH (Banka e Shtetit Shqiptar)

Materiali: Letër

Fije sigurie: Nuk ka

Shtypshkronja

Shtypësi i kësaj kartëmonedhe mbetet i panjohur.

Dizajni dhe Printimi:

Kjo kartëmonedhë është e shtypur me shumë ngjyra, ku dominon ngjyra jeshile. Dizajni përfshin elemente të ndryshme sigurie dhe artistike që reflektojnë stilin e periudhës.

Ana e Përparme:

Dizajni: Ka një kornizë dhe sfond sigurie të përbërë nga motive guillochés.

Numërimi dhe Prefiksi: Janë në ngjyrë të kuqe.

Simbolet: Në qendër janë armoiritë e Shqipërisë, ndërsa në të majtë paraqitet një ushtar shqiptar duke mbajtur një pushkë.

Tekstet: Janë të gjitha në gjuhën shqipe.

Nënshkrimet: Nuk ka nënshkrime.

Ana e Pasme:

Dizajni: Kornizë dhe sfond sigurie të përbërë nga motive guillochés.

Vlera: E paraqitur në qendër brenda një rozete.

Tekstet: Janë në gjuhën shqipe.

Përdorimi dhe Historia

Kjo kartëmonedhë u fut në qarkullim në vitin 1949, në një kohë kur Shqipëria po kalonte një periudhë të rëndësishme të rindërtimit dhe konsolidimit pas Luftës së Dytë Botërore. Ajo përfaqëson një periudhë kur sistemi monetar shqiptar po merrte formë dhe Banka e Shtetit Shqiptar po forconte rolin e saj në ekonominë kombëtare.
Konkluzioni

Kartëmonedha 100 Lekë e vitit 1949 është një pjesë e rëndësishme e historisë monetare të Shqipërisë, duke reflektuar periudhën pasluftës dhe përpjekjet për stabilizimin ekonomik të vendit. Me dizajnin e saj të veçantë dhe karakteristikat specifike, ajo mbetet një objekt me vlerë për koleksionistët dhe historianët.
 

## Referime
Transformimi Sumudu

**Transformimi Sumudu** ose **shndërrimi Sumudu** është një transformim integral i prezantuar në 1990 nga G. K. Watagala.    Përkufizohet si bashkësia e tillë   S = \{f(t) : \ni M, p ,q> 0, |f(t)|= M \exp(1/u) \}ku  p \leq u \leq q 

dhe shndërrimi Sumudu përkufizohet siA[f(t)]= \frac 1 u \int_0^\infty f(t) \exp\left(\frac1u\right) \, dt. 

## Marrëdhënia me transformimet e tjera 
Transformimi Sumudu është transformimi 1/ *u* Laplas S[f(t)](u)=\frac{1}{u} L[f(t)](\frac{1}{u}) Dhe me *u* 2 transformimi Elzaki S[f(t)](u)= u^2 E[f(t)](u)
Eda Vula

**Eda Vula** (1966. Gjakovë) është matematikane dhe profesoreshë universiteti. 

## Biografia 
Eda Vula lindi në Gjakovë, ku mbaroi edhe shkollën fillore dhe të mesme. Studioi për matematikë në FSHMN të Universitetit të Prishtinës, ku edhe magjistroi dhe doktoroi në vitin 2006. Filloi të punojë më 1988, mësimdhënëse në Gjimnazin "Hajdar Dushi" në Gjakovë. Në vitet 1989 ishte mësimdhënëse në SHLP "Baram Curri" në Gjakovë, kur u angzhua edhe asistente në seksionin e matematikës të FSHMN, në Prishtinë, ku u rizgjodh në thirrjen e asistentes në vitin 1993. Mbajti ushtrime, përkatësisht ligjërata nga disa lëndë të fushës së matematikës, duke përfshirë edhe Metodikën e matematikës. Në vitin 2002 zgjidhet ligjëruese në Fakultetin e Edukimit, ku punon edhe aktualisht. Fushë e interesimit të saj është mësimi i matematikës. Ajo mori pjesë në disa koferenca e aktivitete të tjera shkencore profesionale kombëtare e ndërkombëtare. Ishte prodekane e Fakultetit të Edukimit dhe prorektore e Universitetit të Prishtinës. Është autore dhe bashkautore e disa teksteve shkollore dhe universitare.   

## Publikime 
* *"Matematika. Detyra të zgjidhura për studentët e mësimit klasor"* (2004), 
* *"Strategji të reja të mësim- dhënies dhe të nxënit në lëndën e matematikës"* (bashkautore, 2004), 
* *“Mësimdhënia dhe të nxënit e matematikës"* (2021). 

## Referime
Helm (menaxher i paketave)

**Helm** është një menaxher i paketave për Kubernetes .   Ai përdor 'grafikët' si formatin e tij të paketës, i cili bazohet në YAML . Helm u pranua në Cloud Native Computing Foundation më 1 qershor 2018 në nivelin e pjekurisë Inkubuese dhe më pas u zhvendos në nivelin e maturimit të diplomuar më 1 maj 2020. 

Bitnami po ofron më shumë se njëqind aplikacione përmes diagrameve Helm, të tilla si Jenkins, MongoDB ose Redis .
Fakulteti i Teknologjisë së Informacionit

**Fakulteti i Teknologjisë së Informacionit** u krijua në vitin 2007 nga bashkimi i strukturave ekzistuese: Departamenti i Elektronikës, Instituti i Informatikës dhe Matematikës së Aplikuar dhe Seksioni i Informatikës. Dikur degët e saj ishin pjesë e Fakultetit të Inxhinierisë Elektrike.

Struktura është pjesë përbërëse e strukturës së Universitetit Politeknik të Tiranës
Programet e studimit të FTI-së ofrojnë njohuri në fushat e arkitekturën e sistemeve të telekomunikacioneve, teknikave numerike dhe analoge të përpunimit dhe transmetimit të sinjaleve multimediale, sistemet satelitore, sistemet me fibra optike, protokollet e transmetimit të të dhënave, rrjetat e kompjuterave, rrjetat me sensorë, rrjetat ad-hoc, arkitekturën e sistemeve të përpunimit, strukturën e bazave të të dhënave, sistemet e shperndarë, inxhinieria e softuerit, teknologjitë Web, elementët bazë të sistemeve elektronike, projektimin e elementëve përbërës të sistemeve elektronike, aplikimet e sistemeve elektronike në industri, etj.

Fakulteti ofron tre programe studimi të nivelit të parë në:

* Bachelor në Inxhinieri Telekomunikacioni
* Bachelor në Inxhinieri Elektronike
* Bachelor në Inxhinieri Informatike

Për sa i përket programeve Master ofrohen:

* Master Shkencor në Inxhinieri Telekomunikacioni
* Master Shkencor në Inxhinieri Elektronike
* Master Profesional në Inxhinieri Software
* Master i Shkencave në Inteligjencë Artificiale dhe Optimizim
* Master i Shkencave në Inxhinieri Informatike
Vasillaq Godo

**Vasillaq Godo** ishte një aktor shqiptar i cili lindi më 15 shkurt 1943 në Vlorë dhe largua nga jeta më 21 maj 2024 në moshën 81-vjeçare.  Ai konsiderohet si një ndër figurat themelore të skenës artistike shqiptare, veçanërisht në fushën e teatrit dhe filmit. 

Godo nisi karrierën e tij artistike si një ndër aktorët themelues të Teatrit "Petro Marko" në Vlorë, duke filluar punën në vitin 1962. Më pas, ai ndoqi shkollën e lartë artistike dhe mbaroi Institutin e Lartë të Arteve për Aktor në vitin 1967. Për një karrierë që zgjati për më shumë se pesë dekada, Godo realizoi mbi 90 role të ndryshme, duke u shfaqur si një prej aktorëve kryesorë të Teatrit "Petro Marko".

Një nga rolët më të spikatura të Godos ishte në premierën e parë të Teatrit të Vlorës në dramën "Fundosja e Skuadrës së Spahivogli". Ai u dallua për lojën e tij realiste dhe për zërin e tij të plotë, që e bëri atë një nga preferencat për të jetësuar figura epike dhe heroike në skenë. Ndër rolet më të njohura të tij përfshihen Hodoja në "Lidhur si Fishekë Gjerdani", Batoja në "Jatagani", dhe Isa Boletini në "Besa e Trojeve".

Godo u vlerësua nga kritika për interpretimin e personazheve të tij të krijuara dhe u adhurua nga publiku për paraqitjen e tij të jashtëzakonshme. Ai gjithashtu shquhej për angazhimin e tij në interpretimin e poezisë dhe prozës shqiptare në koncerte të fjalës artistike.

Përveç karrierës së tij në skenën teatrale, Godo u aktivizua edhe në fushën e filmit shqiptar. Disa nga filmat në të cilët ai mori pjesë përfshijnë "Vëllezër dhe Shokë" (1980), "Një Emër Midis Njerëzve" (1983), "Kthimi i Ushtrisë së Vdekur" (1989), "Jeta në Duart e Tjetrit" (1990), "Një Ditë e Mrekullueshme" (2003), "Shqiptari" (2010), dhe roli i tij më i fundit në filmin "Pharmakon" si një polic. Këto performanca në film kontribuan në thellimin e ndikimit të tij në skenën artistike shqiptare.

Me një karrierë të pasur dhe kontribut të jashtëzakonshëm në artin dhe kulturën shqiptare, Vasillaq Godo mbetet një figurë e rëndësishme dhe e nderuar në historinë e artit shqiptar. Për kontributin e tij të shquar, ai do të mbetet gjithmonë në kujtesën dhe admirimin e publikut shqiptar. 

## Burimet
Rruga magjistrale M-25

**Rruga magjistrale M-25** është një rrugë kryesore në Kosovë . Rruga shkon nga kufiri me Shqipërinë përmes Prizrenit, Prishtinës dhe Podujevës deri në kufirin me Serbinë . Në Shqipëri rruga vazhdon si A1 për në Kukës dhe Durrës . Në Serbi rruga vazhdon si M25 për në Nish . M-25 është afërsisht 130 kilometra e gjatë.

M-25 është pjesë e E80, rrugës evropiane nga Lisbona në Portugali në Gürbulak në Turqi, midis Prishtinës dhe Serbisë. Për më tepër, rruga ndërmjet Serbisë dhe Prishtinës është gjithashtu pjesë e E80 midis Lisbonës në Portugali dhe Gürbulak në Turqi .

Funksioni i saj si rrugë kryesore ndërmjet Prishtinës dhe Shqipërisë ka humbur rëndësinë e saj në vitet e fundit për shkak të ndërtimit të autostradës së re paralele R-7 .

## Historia 
Kur Kosova ishte pjesë e Jugosllavisë, M-25 ishte pjesë e rrugës kryesore jugosllave M25 .  Kjo rrugë shkonte nga Rumania përmes Klladovës, Negotinit, Zajeçarit, Nishit, Prishtinës dhe Prizrenit për në Shqipëri . Pas shpërbërjes së Jugosllavisë dhe pavarësisë de facto të Kosovës, rruga e ruajti numrin e saj.
Këshilli i Sigurisë Kombëtare (Izrael)

**Këshilli i Sigurisë Kombëtare** (Hebraisht: *HaMateh leBitachon Leumi*) është organi qendror i Izraelit për koordinimin, integrimin, analizën dhe monitorimin në fushën e sigurisë kombëtare dhe është forumi i stafit për sigurinë kombëtare për Kryeministrin dhe Qeverinë izraelite. Megjithatë, vendimet e sigurisë kombëtare të marra zakonisht nga këshillat e sigurisë kombëtare në vende të tjera trajtohen nga Kabineti i Sigurisë. Këshilli merr autoritetin e tij nga qeveria dhe vepron sipas udhëzimeve të Kryeministrit.

NSC u krijua në 1999 nga zyra e kryeministrit Binyamin Netanyahu pas Rezolutës së Qeverisë 4889, në kuadrin e nxjerrjes së mësimeve nga Lufta e Jom Kipurit. Përgjegjësitë e saj u ankoruan në ligj duke filluar nga korriku 2008, pjesërisht si përgjigje ndaj Luftës së Dytë të Libanit.

## Shiko edhe 
* Qeveria e Izraelit

## Referime
Agjencia e Sigurisë së Izraelit

**Agjencia e Sigurisë së Izraelit** (hebraisht: *Sherut haBitaẖon haKlali* '; arabisht: ''jihāz al'amn al`ami*), i njohur më mirë me akronimet **Shabak** (hebraisht: שב״כ; arabisht: شاباك) ose **Shin Bet** (nga termi hebraik për "Shërbimin e Sigurisë"), është shërbimi i brendshëm i sigurisë së Izraelit. Motoja e tij është "*Magen veLo Yera'e''" (hebraisht: מָגֵן וְלֹא יֵרָאֶה, fjalë-për-fjalë. 'mburoja e padukshme'). Selia e Shin Bet ndodhet në veriperëndim të Tel Avivit, në veri të Parkut Jarkon.

Është 1 nga 3 organizatat kryesore të komunitetit të inteligjencës izraelite, së bashku me Aman (inteligjencën ushtarake) dhe Mossad (shërbimin e inteligjencës së huaj).

## Organizimi 
Besohet se Shabak ka tre krahë operativë:

**Departamenti Arab**

Përgjegjës kryesisht për aktivitetet kundër terrorizmit që lidhen me arabët në Izrael, Bregun Perëndimor dhe Rripin e Gazës.

**Departamenti i Izraelit dhe të Huajve**

Më parë quhej Departamenti i Çështjeve Jo-Arabike. Ai përfshin Departamentin për Kundërzbulimin dhe Parandalimin e Subversionit në Sektorin Hebraik, i njohur edhe si Departamenti Hebraik. Është përgjegjës për parandalimin e spiunazhit dhe për trajtimin e ekstremistëve që kryejnë veprime (si terrorizmi) kundër shtetit dhe regjimit demokratik. Meqenëse shqetësimet e tij fillestare lidheshin kryesisht me Bllokun Komunist, ai u tkurr pas rënies së Bashkimit Sovjetik, por u rrit përsëri në rëndësi në përgjigje të aktivitetit terrorist hebre që filloi në fillim të viteve 1980.

**Departamenti i Sigurisë Mbrojtëse**

Përgjegjës për mbrojtjen e individëve dhe vendeve me vlerë të lartë në vend, siç janë zyrtarët qeveritarë, ambasadat, aeroportet dhe objektet kërkimore.

Edhe pse është një agjenci sigurie, nuk është pjesë e Ministrisë së Mbrojtjes së Izraelit dhe shefi i tij i përgjigjet drejtpërdrejt Kryeministrit të Izraelit.

## Shiko edhe 
* Mossad

## Referime
Presidenti i Izraelit

parapamje|222x222px|Flamuri i Presidentit të Izraelit.
**Presidenti i Shtetit të Izraelit** (hebraisht: ''Nesi Medinat Yisra'el*, ose *Nesi HaMedina,* arabisht: *Ra'īs ​​Daūlat Al-Isrāʾīl'', fjalë-për-fjalë. 'President i Shtetit') është kreu i shtetit të Izraelit. Pozicioni është kryesisht një rol ceremonial, me pushtetin ekzekutiv që i është dhënë kabinetit të udhëhequr nga kryeministri. Presidenti aktual është Isaac Herzog, i cili mori detyrën më 7 korrik 2021. Presidentët zgjidhen nga Knesset për një mandat të vetëm 7 vjeçar.

## Shiko edhe 
* Qeveria e Izraelit

## Referime
Kryeministri i Izraelit

[parapamje|220x220px|Flamuri i Kryeministrit të [Izraeli|Izraelit.]]
**Kryeministri i Izraelit** (hebraisht: *Rosh HaMemshala*, fjalë-për-fjalë. 'Kryetari i Qeverisë', akronimi hebraik: רה״מ‎; arabisht: ''Ra'īs ​​al-Ḥukūma'') është kreu i qeverisë dhe shefi ekzekutiv i shtetit të Izraelit.

Izraeli është një republikë parlamentare me një president si kreu i shtetit. Kompetencat e presidentit janë kryesisht ceremoniale, ndërsa kryeministri ka pushtetin ekzekutiv. Rezidenca zyrtare e kryeministrit, Beit Aghion, është në Jerusalem. Kryeministri aktual është Benxhamin Netanjahu i Likud, personi i 9-të që mban postin (me përjashtim të kujdestarëve).

Pas zgjedhjeve, presidenti emëron një anëtar të Knesset-it për t'u bërë kryeministër, pasi pyet liderët e partisë se kë mbështesin ata për postin. Kandidati i parë që emëron presidenti ka 28 ditë për të krijuar një koalicion të qëndrueshëm. Më pas ai paraqet një platformë qeveritare dhe duhet të marrë një votëbesim nga Knesset për t'u bërë kryeministër. Në praktikë, kryeministri është zakonisht kreu i partisë më të madhe në koalicionin qeverisës. Ndërmjet viteve 1996 dhe 2001, kryeministri u zgjodh drejtpërdrejt, veçmas nga Knesset.

## Shiko edhe 
* Qeveria e Izraelit
* Presidenti i Izraelit

## Referime
Qeveria e Izraelit

parapamje|273x273px|Stema e Izraelit.
**Kabineti i Izraelit** (hebraisht: ''Memshelet Yisra'el*; arabisht: *Majlis Wuzaraʾ Israʾil'') ushtron autoritetin ekzekutiv në Shtetin e Izraelit. Ai përbëhet nga ministra të cilët zgjidhen dhe drejtohen nga kryeministri. Përbërja e qeverisë duhet të miratohet me një votëbesim në Knesset (parlamentin izraelit). Sipas ligjit izraelit, kryeministri mund të shkarkojë anëtarët e qeverisë, por duhet ta bëjë këtë me shkrim dhe të emëruarit e rinj duhet të miratohen nga Knesset. Shumica e ministrave drejtojnë ministritë, megjithëse disa janë ministra pa portofol. Shumica e ministrave janë anëtarë të Knesset, megjithëse vetëm Kryeministri dhe "kryeministri i caktuar në detyrë" kërkohet të jenë anëtarë të Knesset. Disa ministra quhen edhe deputetë dhe zëvendëskryeministra. Ndryshe nga ushtruesi i detyrës së kryeministrit të caktuar, këto role nuk kanë asnjë kuptim statutor. Qeveria vepron në përputhje me Ligjin Bazë. Ai mblidhet të dielave çdo javë në Jeruzalem. Mund të ketë takime shtesë nëse e kërkojnë rrethanat.

## Shiko edhe 
* Kryeministri i Izraelit

## Referime
Kuvendi i Izraelit

[parapamje|272x272px|Stema e [Izraeli|Izraelit.]]
**Kuvendi i Izraelit** apo **Knesset**-i (hebraisht: *HaKnesset,* fjalë-për-fjalë.mbledhje, kuvend', arabisht: *al-Kinisit*) është legjislatura njëdhomëshe e Izraelit.

Kuvendi miraton të gjitha ligjet, zgjedh presidentin dhe kryeministrin (edhe pse i pari emërohet ceremonialisht nga Kryeministri), miraton kabinetin dhe mbikëqyr punën e qeverisë, ndër të tjera. Përveç kësaj, Kuvendi zgjedh kontrollorin shtetëror. Ai gjithashtu ka fuqinë të heqë imunitetin e anëtarëve të saj, të largojë presidentin dhe kontrollorin e shtetit nga detyra, të shpërndajë qeverinë me një votë konstruktive mosbesimi dhe të shpërndahet dhe të shpallë zgjedhje të reja. Kryeministri mund të shpërndajë edhe Kuvendin. Megjithatë, deri në përfundimin e zgjedhjeve, Kuvendi ruan autoritetin në përbërjen e tij aktuale. Kuvendi mblidhet në Givat Ram, Jeruzalem.

Anëtarët e Kuvendit zgjidhen në mbarë vendin përmes përfaqësimit proporcional.

## Shiko edhe 
* Qeveria e Izraelit

## Referime
Policia e Izraelit

parapamje|220x220px|Stema e Policisë së Izraelit.
**Policia e Izraelit** (hebraisht: ''Mišteret Yisra'el*; arabisht: *Shurtat Isrāʼīl'') është forca policore civile e Izraelit. Ashtu si me shumicën e forcave të tjera policore në botë, detyrat e saj përfshijnë luftimin e krimit, kontrollin e trafikut, ruajtjen e sigurisë publike dhe kundër terrorizmin. Është nën juridiksionin e Ministrisë së Sigurisë Kombëtare. Selia Kombëtare e Policisë së Izraelit ndodhet në Kiryat Hamemshala në Jeruzalem.

Policia e Izraelit operon në të gjithë Izraelin, në zonën C të Bregut Perëndimor dhe në lartësitë e Golanit, në të gjitha vendet ku Izraeli ka kontroll civil. Ajo është agjencia e vetme civile e zbatimit të ligjit në Izrael: nuk ka forca policore komunale ose rajonale, megjithëse disa komuna operojnë njësi komunale të zbatimit që merren me shkelje të nivelit të ulët dhe ofrojnë siguri shtesë dhe si të tilla kanë fuqinë për të shqiptuar gjoba, por nuk kanë autoritet policor.

Në rast urgjence, policia mund të arrihet duke telefonuar numrin **100** nga çdo telefon në Izrael.

## Shiko edhe 
* Izraeli

## Referime
Marina e Izraelit

parapamje|213x213px|Distinktivi i kapelës së marinës izraelite.
**Marina izraelite** (hebraisht: *Ḥeil HaYam HaYisraeli*, fjalë-për-fjalë. 'Trupat Detare të Izraelit'; arabisht: *ālbḥryة ālإsrāئylyة*) është forca detare e Forcave të Mbrojtjes të Izraelit, që operon kryesisht në teatrin e Detit Mesdhe, si dhe në Gjirin e Eilat-it dhe Detin e Kuq. Komandanti aktual i përgjithshëm i Marinës izraelite është Aluf David Saar Salama. Marina izraelite besohet të jetë përgjegjëse për ruajtjen e aftësisë së sulmit të dytë bërthamor të Izraelit në det të hapur.

## Shiko edhe 
* Forcat e Mbrojtjes të Izraelit

## Referime
Lufta civile 1947–1948 në Mandatin Britanik të Palestinës

parapamje|309x309px|Pas sulmit me makinë bombë në rrugën Ben Yehuda, i cili vrau 53 dhe plagosi shumë të tjerë.
**Lufta civile 1947–1948 në Mandatin Britanik të Palestinës** ishte faza e parë e luftës së Palestinës 1947–1949. Ajo shpërtheu pasi Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi një rezolutë më 29 nëntor 1947 që rekomandonte miratimin e Planit të Ndarjes për Palestinën.

Gjatë luftës civile, komunitetet hebraike dhe arabe të Palestinës u përplasën (kjo e fundit e mbështetur nga Ushtria Çlirimtare Arabe) ndërsa britanikët, të cilët kishin detyrimin për të ruajtur rendin, organizuan tërheqjen e tyre dhe ndërhynë vetëm herë pas here.

Në fund të fazës së luftës civile të luftës, nga prilli 1948 deri në mesin e majit, forcat sioniste filluan një ofensivë të identifikuar më vonë si Plani Dalet, duke pushtuar qytete dhe territore në Palestinë të caktuara për një shtet të ardhshëm hebre, si dhe ato të caktuara për korpus separatum i Jeruzalemit dhe një shtet i ardhshëm arab sipas planit të ndarjes së Palestinës të vitit 1947.

Kur mandati britanik i Palestinës përfundoi më 14 maj 1948, dhe me Deklaratën e Krijimit të Shtetit të Izraelit, shtetet arabe përreth - Egjipti, Transjordania, Iraku dhe Siria - pushtuan atë që sapo kishte pushuar së qeni mandati britanik i Palestinës dhe menjëherë sulmoi forcat izraelite dhe disa vendbanime hebraike. Konflikti kështu u përshkallëzua dhe u bë Lufta Arabo-Izraelite e vitit 1948.

## Shiko edhe 
* Plani i Kombeve të Bashkuara për ndarjen e Palestinës
* Lufta Arabo-Izraelite 1948

## Referime
Historia e konfliktit Izraelito-Palestinez

[parapamje|353x353px|Rajoni sot: [Izraeli, Bregu Perëndimor, Rripi i Gazës dhe Lartësitë Golan.]]
**Historia e konfliktit izraelito-palestinez** fillon në fund të shekullit të 19-të, kur sionistët kërkuan të krijonin një atdhe për popullin hebre në Palestinën e kontrolluar nga Osmanët, një rajon që përafërsisht korrespondon me Tokën e Izraelit në traditën hebraike. Deklarata e Balfourit e vitit 1917, e lëshuar nga qeveria britanike, miratoi idenë e një atdheu hebre në Palestinë, gjë që çoi në një fluks emigrantësh hebrenj në rajon. Pas Luftës së Dytë Botërore dhe Holokaustit, presioni ndërkombëtar u rrit për krijimin e një shteti hebre në Palestinë, duke çuar në krijimin e Izraelit në 1948.

Krijimi i Izraelit dhe lufta që pasoi dhe i parapriu asaj, çuan në shpërnguljen e qindra mijëra palestinezëve që u bënë refugjatë, duke ndezur një konflikt 10 vjeçar midis Izraelit dhe popullit palestinez. Palestinezët kërkojnë të krijojnë shtetin e tyre të pavarur në të paktën një pjesë të Palestinës historike. Mbrojtja izraelite e kufijve të vet, kontrolli mbi Bregun Perëndimor, bllokada egjiptio-izraelite e Rripit të Gazës dhe politika e brendshme palestineze aktualisht e bëjnë qëllimin e palestinezëve të paarritshëm.

Negociatat e shumta të paqes janë zhvilluar gjatë viteve, por një marrëveshje afatgjatë e paqes nuk është arritur. Konflikti është shënuar nga dhuna, duke përfshirë sulmet terroriste nga militantët palestinezë dhe operacionet ushtarake nga Izraeli. Shtetet e Bashkuara dhe vendet e tjera kanë luajtur një rol kyç në përpjekjet për të ndërmjetësuar paqen, por ende mbeten shumë pengesa, duke përfshirë çështjen e vendbanimeve izraelite në Bregun Perëndimor, statusin e Jeruzalemit dhe fatin përfundimtar të refugjatëve palestinezë.

## Shiko edhe 
* Konflikti Arabo-Izraelit
* Konflikti Izraelito-Palestinez

## Referime
Rrethi i 78-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 78-të Çiklistik i Shqipërisë** u mbajt nga data 24 maj deri më 28 maj 2021, duke sjellë në vend një garë të jashtëzakonshme çiklizmi që përfshiu pesë etapa sfiduese dhe një konkurencë të lartë ndërkombëtare. Kjo ngjarje sportive, e organizuar nga Federata Shqiptare e Çiklizmit (FSHÇ), tërhoqi 13 skuadra nga disa vende të ndryshme, duke përfshirë 10 ekipe ndërkombëtare dhe 3 ekipe vendase.

Skuadrat Pjesëmarrëse:

Nga 13 skuadrat pjesëmarrëse, 10 prej tyre ishin ndërkombëtare, duke sjellë një ndjenjë të veçantë ndërkombëtare për këtë edicion të Rrethit Çiklistik. Skuadrat pjesëmarrëse ishin:

Belgjika: Një skuadër

Kosova: Një skuadër përfaqësuese

Greqia: Një skuadër

Bullgaria: Një skuadër

Mali i Zi: Një skuadër

Serbia: Dy skuadra

Maqedonia e Veriut: Tre skuadra

Për Shqipërinë, morën pjesë tre ekipe të rëndësishme: ekipi i Apolonisë, ai i Vllaznisë dhe skuadra e përbashkët e Studentit dhe Tiranës.

Etapat e Garës:

Gara përbëhej nga pesë etapa, secila me itinerarin e saj unik dhe sfidat përkatëse:

Etapa e parë: Tiranë-Korçë (161 km). Kjo etapë u zhvillua për rreth 4 orë, duke filluar nga kryeqyteti i Shqipërisë dhe duke përfunduar në qytetin e bukur të Korçës.

Etapa e dytë: Korçë-Qafë e Qarrit-Elbasan (159.3 km). Etapa e dytë gjithashtu zgjati afërsisht 4 orë, me çiklistët që përshkuan terrene të ndryshme malore dhe të ulëta.

Etapa e tretë: Elbasan-Belsh-Kozharë-Vlorë (148.7 km). Kjo etapë u përshkua për rreth 3 orë e 45 minuta, duke çuar çiklistët nga Elbasani në qytetin bregdetar të Vlorës.

Etapa e katërt: Vlorë-Përmet (142 km). Një risi për këtë edicion, etapa e katërt zgjati rreth 3 orë e 30 minuta dhe solli çiklistët në qytetin historik të Përmetit.

Etapa e pestë dhe e fundit: Përmet-Fier (125 km). Etapa përfundimtare u zhvillua për rreth 3 orë, duke përfunduar garën në qytetin e Fierit.

Fituesit e Rrethit të 78-të Çiklistik i Shqipërisë:

Çiklisti Dushan Veselinoviç i skuadrës Velom Termonalift u shpall fituesi i përgjithshëm i Rrethit të 78-të të Shqipërisë me kohën totale 17 orë 57 minuta e 1 sekondë. Glen Van Nuhlen i ekipit Asfra Rasing Tim doli i dyti me një diferencë të vogël, me kohën 17 orë 57 minuta e 11 sekonda, ndërsa vendin e tretë e zuri Gregor Marija Çerne, gjithashtu nga skuadra Velom Termonalift, me kohën 17 orë 58 minuta e 46 sekonda.

Rrethi i 78-të Çiklistik i Shqipërisë shënoi një ngjarje të rëndësishme sportive, duke ofruar jo vetëm një garë të vështirë dhe emocionuese për çiklistët, por edhe një spektakël të paharrueshëm për të gjithë sportdashësit shqiptarë dhe ata ndërkombëtarë. Organizimi i shkëlqyer dhe pjesëmarrja e gjerë ndërkombëtare janë dëshmi e zhvillimit të sportit të çiklizmit në Shqipëri dhe përpjekjeve të vazhdueshme të FSHÇ-së për të promovuar këtë sport të bukur.   

## Referime
Hatixhe Vojka Ismajli

**Hatixhe Vojka Ismajli** (1966, Dibër) është profesoreshë e pedagogjisë dhe mësimdhënëse universiteti. 

## Biografia 
Hatixhe Vojka lindi në Dibër (Maqedoni), ku kreu shkollën fillore dhe të mesme. Studioi për pedagogji në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Prishtinës, ku diplomoi në vitin 1988, magjistroi në vitin 1996 dhe doktoroi në vitin 2007. Karrierën saj e filloi në vitin 1996 si mësimdhënëse e lëndëve pedagogjike në Universitetin e Tetovës. Nga viti 2002 është mësimdhënëse në Fakultetin e Edukimit të Universitetit të Prishtinës. Veç punës mësimore, ajo publikoi edhe disa punime shkencore-profesionale, mori pjesë në koferenca dhe aktivitete të tjera profesionale etj. Botoi veprën me titull "Teknologjia mësimore dhe të menduarit kritik" (2012). 

## Shih edhe 
* Arsimi shqip në Maqedoninë e Veriut

## Referime
Rrethi i 77-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 77-të Çiklistik i Shqipërisë**

Rrethi i 77-të Çiklistik i Shqipërisë u zhvillua nga 18 shtatori deri më 21 shtator 2020. Kjo ngjarje tradicionale sportive përfshinte çiklistë nga vende të ndryshme dhe u zhvillua në katër etapa, duke përshkruar një distancë totale prej 468 kilometrash. Rrethi i 77-të përfundoi pa incidente dhe pa asnjë të prekur nga Covid-19, një arritje e rëndësishme në kushtet e një pandemie globale. 

Etapat e Rrethit:

Etapa e Parë: Tiranë - Belsh. Etapa e parë nisi në Tiranë dhe përfundoi në Belsh, duke kaluar nëpër terrene të ndryshme dhe duke i dhënë fillimin emocionues garës.

Etapa e Dytë: Elbasan - Vlorë. Etapa e dytë përshkoi rrugën nga Elbasani në Vlorë, ku çiklistët u përballën me sfida të ndryshme në rrugën e tyre drejt bregdetit.

Etapa e Tretë: Vlorë - Përmet. Kjo etapë ishte një nga më të vështirat, me çiklistët që u përballën me malore të forta dhe disheza sfiduese nga Vlorë drejt Përmetit.

Etapa e Katërt dhe Finalja: Përmet - Fier. Etapa e fundit, më e gjata dhe më e vështira, nisi nga Përmeti dhe përfundoi në Fier, duke mbuluar një distancë prej 147 kilometrash dhe duke përfshirë terrene malore dhe disheza të forta. Kjo etapë u fitua nga çiklisti malazez Marko Stankovic.

Fituesit dhe Renditja:

Fituesi i Rrethit: Tomasso Bazzica (Italia)

Vendi i Dytë: Bruno Asllani (Shqipëri)

Vendi i Tretë: Olsion Velia (Shqipëri)

Fituesit sipas Kategorive:

Skuadra Fitues: Male Mantile (Italia)

Çiklisti më i mirë i të rinjve: Martin Marinov (Maqedonia)

Vendi i Dytë për të Rinjtë: Nuri Mullalli (Skënderbeu, Shqipëri)

Vendi i Tretë për të Rinjtë: Victor Vancevski (Maqedonia)

Organizimi dhe Siguria:

Federata Shqiptare e Çiklizmit organizoi këtë ngjarje me një kujdes të veçantë për sigurinë dhe shëndetin e pjesëmarrësve, duke marrë të gjitha masat e nevojshme për të parandaluar përhapjen e Covid-19. Për fat të mirë, gara u zhvillua pa aksidente dhe pa asnjë rast infeksioni.

Kjo ngjarje sportive jo vetëm që promovoi çiklizmin në Shqipëri, por gjithashtu tregoi aftësinë e vendit për të organizuar ngjarje të rëndësishme sportive edhe në kushte të vështira. Me pjesëmarrës nga vende të ndryshme dhe një organizim të suksesshëm, Rrethi i 77-të Çiklistik i Shqipërisë mbetet një pikë referimi e rëndësishme për çiklizmin shqiptar dhe ndërkombëtar. 

## Burimet
Rrethi i 76-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 76-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua nga data 20 deri më 24 maj 2019. Kjo ngjarje sportive që përbën një nga aktivitetet më të rëndësishme të çiklizmit në Shqipëri, përfshiu katër ditë garime intensive me pjesëmarrjen e çiklistëve nga e gjithë Europa. 

Organizimi dhe Ekipet Pjesëmarrëse:

Gara nisi nga qyteti i Shkodrës dhe përfshiu itinerare të ndryshme që kaluan nëpër qytete të tjera si Lezha, Repsi dhe përfunduan në Shkodër në etapën e parë, me një distancë totale prej 150 km. Pjesëmarrësit përfshinë 11 ekipe profesioniste, mes të cilave ishte dhe përfaqësuesja shqiptare me çiklistët Eugert Zhupa, Besmir Banushi, Bruno Kola, Astrit Kronaj, Ylber Sefa, Klidi Jaku dhe Olsian Veliaj, të drejtuar nga trajnerët Dashamir Rama dhe Leonard Kola.

Performanca dhe Rezultatet:

Etapa e Parë: Në etapën e parë, çiklisti shqiptar Ylber Sefa arriti një fitore të rëndësishme me një shkëputje të suksesshme prej 10 kilometrash nga pelotoni, duke përfunduar i pari me një diferencë prej 30 sekondash. Pas kësaj etape, Shqipëria kryesonte renditjen ekipore me një diferencë prej 22 sekondash nga vendi i dytë. 

“Ishte e vështirë, sepse pata një shkëputje rreth 10 kilometra, isha diku rreth 30 sekonda nga pelotoni, por që në fund arrita të fitoja. Momentalisht jemi të parët në klasifikim dhe me çka kemi parë dje, mendoj që ekipet italiane nuk duket që janë edhe shumë të forta dhe kjo më bën të mendoj se do të arrijmë ta ruajmë vendin e parë,” tha Sefa.

Etapa e Fundit: Etapa e fundit e Rrethit të 76-të Çiklistik u zhvillua me itinerarin Sarandë-Fier, duke përshkuar një distancë prej 162 km. Fitues i kësaj etape u shpall Eugert Zhupa. 

Përfundimi dhe Vlerësimet:

Në përfundim të garave, çiklisti italian Filipo Fioreli doli fitues në klasifikimin e përgjithshëm. Dashamir Rama, ish-çiklist dhe trajner i kombëtares shqiptare, vlerësoi paraqitjen e ekipit shqiptar si të kënaqshme, por theksoi se sporti i çiklizmit në Shqipëri nuk merr vlerësimin dhe mbështetjen e duhur.

Presidenti i Federatës Shqiptare të Çiklizmit, Skënder Anxhaku, falënderoi ekipet pjesëmarrëse dhe të gjithë ata që kontribuan për mbarëvajtjen e këtij Rrethi, duke vlerësuar organizimin dhe paraqitjet e shfaqura.

Rrethi i 76-të Çiklistik i Shqipërisë shënoi një tjetër kapitull të suksesshëm në historinë e kësaj ngjarje, duke nxjerrë në pah talentin dhe përkushtimin e çiklistëve shqiptarë dhe duke e promovuar Shqipërinë si një destinacion të rëndësishëm për sportin e çiklizmit në rajon.

## Burimet
Skënder Anxhaku

**Skënder Anxhaku**

Datëlindja: 15 qershor 1949

Vendlindja: Përmet, Shqipëri

Profesioni: Inxhinier Mekanik

Karriera Sportive:

Skënder Anxhaku është një ish-sportist shqiptar i njohur për kontributin e tij të rëndësishëm në sportin e çiklizmit. Ai ka lindur më 15 qershor 1949 në Përmet dhe gjatë karrierës së tij sportive, ka përfaqësuar ekipin e çiklizmit të Partizanit nga viti 1966 deri në vitin 1971.

Gjatë periudhës së tij si çiklist aktiv, Anxhaku u shqua për përkushtimin dhe aftësitë e tij në sportin e çiklizmit, duke marrë pjesë në shumë gara dhe duke arritur rezultate të kënaqshme që i kanë siguruar një vend të rëndësishëm në historinë e këtij sporti në Shqipëri. 

Karriera Profesionale:

Përveç karrierës së tij sportive, Skënder Anxhaku është një inxhinier mekanik i kualifikuar. Pas përfundimit të karrierës si çiklist aktiv, ai vazhdoi të kontribuonte në sportin e çiklizmit në mënyra të tjera.

President i Federatës Shqiptare të Çiklizmit:

Që nga viti 1999, Skënder Anxhaku mban postin e presidentit të Federatës Shqiptare të Çiklizmit. Në këtë rol, ai ka punuar për të promovuar dhe zhvilluar çiklizmin në Shqipëri, duke mbështetur talentet e rinj dhe duke organizuar aktivitete që nxisin përfshirjen dhe pasionin për këtë sport në vend.

Gjatë udhëheqjes së tij, Federata Shqiptare e Çiklizmit ka parë një rritje të aktiviteteve dhe garave të çiklizmit, si dhe përmirësime në strukturën organizative dhe mbështetjen për çiklistët shqiptarë në arenën kombëtare dhe ndërkombëtare.

Skënder Anxhaku mbetet një figurë e respektuar dhe e admiruar në komunitetin sportiv shqiptar, duke kontribuar vazhdimisht në zhvillimin e çiklizmit dhe sportit në përgjithësi në Shqipëri. 

## Referime
Majorka

**Majorka** është ishulli më i madh i Ishujve Baleare, të cilët janë pjesë e Spanjës, dhe ishulli i shtatë më i madh në Detin Mesdhe.

Kryeqyteti i ishullit, Palma, është gjithashtu kryeqyteti i komunitetit autonom të Ishujve Baleare. Ishujt Baleare kanë qenë një rajon autonom i Spanjës që nga viti 1983. Ka dy ishuj të vegjël në brigjet e Majorkës: Kabrera (në juglindje të Palmës) dhe Dragonera (në perëndim të Palmës). Himni i Majorkës është "La Balanguera".

Ashtu si ishujt e tjerë Baleare të Menorkës, Ibizës dhe Formenterës, ishulli është një destinacion shumë popullor pushimesh, veçanërisht për turistët nga Holanda, Gjermania dhe Mbretëria e Bashkuar. Aeroporti ndërkombëtar, Aeroporti Palma de Majorka, është një nga më të ngarkuarit në Spanjë; është përdorur nga 28 milionë pasagjerë në 2017, me përdorim në rritje çdo vit midis 2012 dhe 2017.