Tabela e bardhë

parapamje|Studiues duke shkruar në një tabelë të bardhë
parapamje|Tabelë e bardhë me shënues dhe gomë
**Tabela e bardhë** (e njohur edhe si **tabelë shënjuese**, **tabelë që fshihet në mënyrë të thatë** dhe **tabelë për stilolapsa** ) është një sipërfaqe me shkëlqim, zakonisht e bardhë, për të bërë shënime jo të përhershme. Tabelat e bardha janë analoge me tabelat e zeza, por me një sipërfaqe më të lëmuar që lejon shënime dhe fshirje të shpejtë të shënimeve në sipërfaqen e tyre. Popullariteti i tabelave të bardha u rrit me shpejtësi në mesin e viteve 1990 dhe ato janë bërë një element i përhershëm në shumë zyra, salla mbledhjesh, klasa shkollash, ngjarje publike dhe mjedise të tjera pune.

Termi *tabelë e bardhë* përdoret gjithashtu në mënyrë metaforike në lidhje me veçoritë e aplikacioneve të softuerëve kompjuterikë që simulojnë tabelat e bardha. "Tabelat e tilla të teknologjisë virtuale" u lejojnë një ose më shumë personave të shkruajnë ose vizatojnë imazhe në një kanavacë të simuluar. Ky është një tipar i zakonshëm i shumë takimeve virtuale, bashkëpunimeve dhe aplikacioneve të mesazheve të menjëhershme .
parapamje|Një kombinim midis një tabele të bardhë dhe një tabele të njoftimitTableta e lajmeve
Është raportuar gjerësisht se veterani i Luftës Koreane dhe fotografi Martin Heit dhe Albert Stallion, një punonjës në Alliance, një furnizues kryesor i fletëve të çelikut të petëzuara, duhet të merren meritat për shpikjen e tabelës së bardhë në vitet 1950. Në të njëjtën kohë, Esmond Hellerman në Mbretërinë e Bashkuar shpiku gjithashtu tabelën e bardhë duke përdorur ngjitës për të mbuluar tabelat ekzistuese të zeza. Heit dhe Stallion mund t'i kenë popullarizuar dhe/ose përsosur tabelat e bardha, por në realitet historia e tabelave të bardha i paraprin shumë atyre. Një shqyrtim i plotë i shpikjes së tabelave të bardha zbulon se koncepti u prezantua dy dekada më parë nga inxhinieri mekanik Avery D. Butler, i cili instaloi një të tillë në një klasë në Elgin, Ill., në vitin 1937. 

## Historiku 
Tabelat e bardha u bënë të disponueshme komercialisht në fillim të viteve 1960, por nuk u përdorën gjerësisht deri 30 vjet më vonë. Tabelat e bardha të hershme duhej të fshiheshin me një leckë të lagur dhe shënuesit kishin tendencë të linin shenja, edhe pasi tabela fshihej. 

Në vitin 1974, tabelat e bardha u propozuan si pajisje shtesë për shkollat sovjetike. 

Tabelat e bardha filluan të përdoren gjerësisht nga bizneset në fillim të viteve 1990.  Ato u bënë më të zakonshme në klasa gjatë viteve 1990 për shkak të shqetësimeve në lidhje me problemet shëndetësore tek fëmijët me alergji ndaj pluhurit dhe potencialin që pluhuri i shkumësit të dëmtojë kompjuterët. Deri në fund të viteve 1990, rreth 21% e klasave amerikane ishin konvertuar nga tabelat e zeza në tabela të bardha. 

## Llojet 
### Tabelat e bardha ngjitëse 
Materiali i tabelës së bardhë mund të blihet në rrotulla, fletë dhe tabela të paraformuara. Tabelat ngjitëse vijnë në fletë ose në rrotull dhe kanë një mbështetëse ngjitëse që i mundëson përdoruesit të krijojë një tabelë ose projekt me madhësi të personalizuar me materialin. Edhe pse materiali ngjitës i tabelës së bardhë nuk vjen në një pllakë qelqi të trashë, të fortë ose çeliku të lyer, melamina lejon një material fleksibël duke ruajtur atributet e tabelës së bardhë me cilësi të lartë të materialeve të tjera sipërfaqësore.  Tabelat ngjitëse të bardha lejojnë projekte të personalizuara siç janë kalendarët e murit me fshirje të thatë, tavolinat me tabelë të bardhë, listat e ushqimeve në dollap, lojërat e brendshme për fëmijë dhe më shumë. 

### Tabelat e bardha me fshirje të tharë 
Tabelat e bardha me fshirje të thatë janë një nga llojet më të përdorura dhe më të njohura të tabelave të bardha. Ato mundësojnë që dikush të fshijë lehtësisht gjërat pasi i shkruan, duke i bërë ato të njohura në klasa dhe mjedise të tjera arsimore ku komunikimi i informacionit duhet të jetë i thjeshtë. 

### Materialet sipërfaqësore 
* Qelqi

Tabelat e bardha prej qelqi kanë pamje elegante dhe moderne dhe ofrojnë qëndrueshmëri superiore. Këto tabela zakonisht kanë xham të temperuar, gjë që i bën ato shumë rezistente ndaj gërvishtjeve dhe gropëzave. Një nga karakteristikat e spikatura të tabelave të bardha prej qelqi është fshirja e tyre e jashtëzakonshme. Përdoruesit mund të fshijnë pa mundim shenjat nga shënuesit me fshirje të thatë që nuk lënë asnjë hije ose mbetje. Përveç kësaj, tabelat e bardha prej qelqi nuk janë poroze, që do të thotë se ato nuk do të thithin bojë ose njolla me kalimin e kohës. 

* Porcelan

Tabelat e bardha prej porcelani, të njohura edhe si tabela të bardha qeramike, janë një tjetër zgjedhje popullore për shkak të qëndrueshmërisë dhe sipërfaqes së tyre të shkrimit me cilësi të lartë. Prodhuesit i prodhojnë këto tabela duke bashkuar një shtresë qeramike me një substrat çeliku, duke rezultuar në një sipërfaqe të fortë dhe të lëmuar që është rezistente ndaj gërvishtjeve, njollave dhe zbehjes. Tabelat e bardha prej porcelani zgjasin për periudha të gjata dhe mund t'i rezistojnë përdorimit të rëndë pa treguar konsumim dhe grisje të konsiderueshme. 

* Ngjyra që fshihen në mënyrë të thatë

:: Ngjyra me fshirje të thatë është një shtresë epoksi ose poliuretani me dy përbërës që mund të aplikohet direkt në mur. Instalimi kërkon përgatitjen e murit, lyerjen me astar, lyerjen dhe tharjen. Pasi thahet, bojëra formon një rrjet polimerësh të ndërlidhur, duke krijuar një sipërfaqe shkrimi rezistente ndaj gërvishtjeve. Bojërat me fshirje të thatë përdoren më së shpeshti për përdorim në shtëpi nga konsumatorët falë lehtësisë relative të instalimit të sipërfaqes. Pavarësisht ngjitjes së fortë mekanike të bojërave me fshirje të thatë, filmi i tharë shpesh shfaq parregullsi mikroskopike sipërfaqësore, duke çuar në bllokimin e pigmentit. Si rezultat, sipërfaqet e lyera të shkrimit kërkojnë riaplikim çdo 2-5 vjet. 

## Shih edhe 
* Shkumësi
* Dërrasa e zezë
* Tabela interaktive

## Referime