open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ëmbëlsira (pjatë)

**Ëmbëlsira** është një shtam që përfundon një vakt. Shrami përbëhet nga ushqime të ëmbla, të tilla si ëmbëlsira, biskota, akullore dhe ndoshta një pije si verë ëmbëlsirë dhe liker . Disa kultura ëmbëlsojnë ushqimet që janë më të shijshme për të krijuar ëmbëlsira. Në disa pjesë të botës nuk ka traditë të një shtami ëmbëlsire për të përfunduar një vakt.

Termi *ëmbëlsirë* mund të zbatohet për shumë ëmbëlsira, të tilla si biskotat, ëmbëlsirat, biskotat, kremrat, xhelatinat, akulloret, pastat, byrekët, pudingjet, makarunsat, supat e ëmbla, tartat dhe sallatat e frutave ( frutat zakonisht gjenden në kurse ëmbëlsirash për shkak të ëmbëlsia e saj natyrale).

Historikisht, shtami i ëmbëlsirave përbëhej tërësisht nga ushqime "nga depoja" ( ''de l'office'' ), duke përfshirë fruta të freskëta, të ziera, të konservuara dhe të thata; arra; djathë dhe ushqime të tjera të qumështit; biskota të thata (biskota) dhe vafera ; dhe akulloret dhe akulloret .  Pjatat e ëmbla nga kuzhina, të tilla si pasta të sapopërgatitura, merengë, krem, pudingë dhe fruta të pjekura, shërbeheshin në shtamin entremets, jo në pjatën e ëmbëlsirave. Megjithatë, nga shekulli i 20-të, ushqimet e ëmbla ishin përfshirë midis ëmbëlsirave.  

[parapamje|250x250px| Përhapja e kallamsheqerit nga [Historia e Indisë|India e lashtë në botë]]
Qershi Maraschino

parapamje| Qershitë e markës maraschino Luxardo
parapamje| Nga afër, qershi maraschino
Një **qershi maraschino** (lexohet *maraskino*) është një qershi e konservuar, e ëmbëlsuar, e bërë zakonisht nga qershitë e ëmbla me ngjyrë të çelur si varietetet Royal Ann,  Rainier ose Gold. Në formën e tyre moderne, qershitë ruhen fillimisht në një tretësirë shëllire që zakonisht përmban dioksid squfuri dhe klorur kalciumi për të zbardhur frutat, më pas zhyten në një pezullim të ngjyrosësve ushqimorë (ngjyra e zakonshme ushqimore e kuqe është FD&amp;amp;C Red 40 ), shurup sheqeri dhe të tjerë përbërës. 

## Përdorimet 
[parapamje| Një koktej [Mbretëresha Mari (koktej)|Queen Mary : birrë, grenadinë dhe qershi maraschino]]
Qershitë Maraschino përdoren në shumë pije dhe kokteje alkoolike dhe joalkoolike, duke përfshirë tekilën e diellit, Mbretëreshën Mary dhe Tempullin Shirley, duke u dhënë atyre pseudonimin **kokteje qershish**. (Ky term përdoret gjithashtu për t'iu referuar varieteteve të tjera, duke përfshirë Amarena, Balaton dhe Bing, kur përdoren për të njëjtin qëllim, zakonisht të njomur me alkool ose sheqer.  ) Ndonjëherë qershitë, së bashku me disa shurup maraschino, futen në një gotë Coca-Cola për të bërë një " Cerry Coke " të modës së vjetër ose të bërë në shtëpi.

Si garniturë, ato mund të përdoren për të dekoruar kosin e ngrirë, proshutën e pjekur, ëmbëlsira, pasta, parfe, milkshakes dhe soda me akullore . Ato janë një pjesë integrale e një akulloreje amerikane,  duke shkaktuar termin "qershi sipër" në përdorim më të përgjithshëm. Ato shpesh përfshihen në koktejin e frutave të konservuar.
Vizita e Parë e Presidentit të Izraelit në Shqipëri

Më 12 shtator 2024, Shqipëria mirëpriti për herë të parë një president izraelit, Isaac Herzog, në një vizitë historike që shënoi një moment të rëndësishëm në marrëdhëniet diplomatike midis dy vendeve. Kjo vizitë u konsiderua si një hap kyç në forcimin e bashkëpunimit politik, ekonomik dhe kulturor midis Izraelit dhe Shqipërisë, duke dëshmuar përkushtimin e të dy vendeve për të thelluar marrëdhëniet e tyre dypalëshe.

## Takimet zyrtare
Vizita e Presidentit Isaac Herzog filloi me një pritje zyrtare nga Presidenti i Shqipërisë, Bajram Begaj
, në godinën e Presidencës në Tiranë. Të dy presidentët diskutuan një sërë çështjesh të rëndësishme, duke përfshirë çështjet rajonale të Ballkanit, sigurinë, luftën kundër antisemitizmit dhe promovimin e paqes dhe stabilitetit në Lindjen e Mesme.

Presidenti Herzog falënderoi Shqipërinë për qëndrimin historik gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur shqiptarët u dalluan për shpëtimin dhe mbrojtjen e qindra hebrenjve nga persekutimi nazist. Ky akt i guximshëm dhe humanitar ka qenë gjithmonë një themel i rëndësishëm në marrëdhëniet midis dy vendeve.

Pas takimit me presidentin Begaj, Presidenti Herzog zhvilloi një takim edhe me kryeministrin e Shqipërisë, Edi Rama
, ku bisedimet u fokusuan në zgjerimin e bashkëpunimit ekonomik, teknologjik dhe bujqësor midis Shqipërisë dhe Izraelit. Rama vlerësoi përvojën izraelite në fushën e teknologjisë dhe inovacionit, duke shprehur dëshirën për të intensifikuar partneritetet në këto fusha.

## Takimet e tjera dhe nderimi i historisë shqiptare
Një tjetër moment i rëndësishëm i vizitës së Presidentit Herzog ishte takimi me kryetaren e Parlamentit shqiptar, Elisa Spiropali, ku u theksua rëndësia e bashkëpunimit ndërparlamentar dhe roli i dialogut në forcimin e lidhjeve diplomatike.

Gjatë vizitës së tij njëditore, Herzog u takua gjithashtu me një përfaqësi të shqiptarëve që kishin ndihmuar hebrenjtë gjatë Luftës së Dytë Botërore. Ky takim shërbeu si një moment prekës dhe simbolik, duke njohur kontributin e Shqipërisë në shpëtimin e komunitetit hebre në një nga periudhat më të errëta të historisë botërore. Këto akte humanitare kanë mbetur në kujtesën e përbashkët si dëshmi e miqësisë së përhershme mes dy popujve.

## Rëndësia e vizitës
Vizita u njoh si një dëshmi e marrëdhënieve të ngrohta midis Shqipërisë dhe Izraelit, të cilat janë zhvilluar me kalimin e viteve. Izraeli dhe Shqipëria ndajnë një histori të veçantë të miqësisë dhe bashkëpunimit, veçanërisht për rolin unik të Shqipërisë në mbrojtjen e hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore, një akt që është vlerësuar dhe nderuar nga shumë vende.

Vizita e Presidentit Isaac Herzog ka shërbyer për të forcuar më tej lidhjet politike dhe ekonomike mes dy vendeve dhe për të thelluar dialogun mbi çështje të rëndësishme globale, përfshirë paqen dhe stabilitetin ndërkombëtar.

Në përfundim, kjo vizitë ka përfaqësuar jo vetëm një ngjarje diplomatike të rëndësishme, por edhe një njohje dhe vlerësim të ndërsjellë për vlerat dhe historinë e përbashkët të të dy popujve.

## Referime
Vaferi

Një **vafer** është një biskotë e freskët, shpesh e ëmbël, shumë e hollë, e sheshtë, e lehtë,  që përdoret shpesh për të dekoruar akulloren dhe përdoret gjithashtu si garniturë në disa pjata të ëmbla.  Ata shpesh kanë një model të sipërfaqes si të uafëllit, por gjithashtu mund të jenë të modeluara me shenjat e prodhuesit të ushqimit ose mund të jenë pa model. Disa bare çokollate, si Kit Kat dhe Coffee Crisp, janë vafera me çokollatë brenda dhe rreth tyre.

## Vafera kungimi 
Një vafer kungimi është një lloj buke pa maja që konsumohet pas transubstancionit si pjesë e ritualit të krishterë të kungimit.
 

## Variacionet 

Skeda:Tunnocks-Caramel-Wafer-Split.jpg|alt=A chocolate-covered wafer|Një vaferë e mbuluar me çokollatë
Skeda:Pirouette_cookies.JPG|alt=Rolled wafers|Vafera të mbështjellë
Skeda:Pink_Wafers.jpg|alt=Pink 'n' Whites (marshmallow sandwiched in wafers)|Të bardhët rozë (alte të sanduiçuara mes vaferave)
Speculoos

**Speculoos** (     , ) është një biskotë, e prodhuar fillimisht në Belgjikë, e bërë nga miell gruri, shurup karamele (nga sheqeri i panxharit ), yndyrë dhe nganjëherë kanellë . Speculoos u zhvilluan në shekullin e 20-të rreth zonës së Verviers, si një alternativë për njerëzit që nuk mund të përballonin spekulaas holandeze. Speculoos belg përfshin më pak erëza sesa spekulaas holandeze, pasi erëzat ishin shumë më të shtrenjta për t'u importuar në Belgjikë sesa në Holandë. Origjina e spekulaas është shumë më e vjetër. Në vitet 2020, emrat *speculaas* dhe *speculoos* përdoren ndonjëherë në mënyrë të ndërsjellë në Flandër.
Keşkül

**Keşkül** (lexohet *keshkyl*) është një puding qumështi me bazë bajame nga kuzhina turke. Zakonisht shërbehet në një tas dhe hahet me lugë, shpesh zbukurohet me ruajtje kokosi ose arra fëstëk dhe ka ngjyrë të bardhë.

## Etimologjia 
Emri i gjellës rrjedh nga shprehja idiomatike e turqishtes osmane " *keşkül-i fukara* " që do të thotë "tasi i lypësit". Fjala *keşkül* dhe idioma e saj përkatëse në fund të fundit gjurmohen në persisht *kaşkūl* (كشكول), që do të thotë "lypës" ose "tasi i lypësit". Përdorimi më i vjetër me shkrim i fjalës në një gjuhë turke është gjurmuar në Thesaurus të Franciscus a Mesgnien Meninskit *.* Sipas Meninskit, fjala fillimisht do të thoshte ''* ose *skiphus''.
Al dente

[djathtas|parapamje|250x250px| Një tenxhere me [spageti]]
Në gatim, **al dente** ( lit.&#x2009;' tek dhëmbi '  ) përshkruan makaronat ose orizin që janë gatuar për të qenë të fortë deri në kafshatë.    Termi shtrihet edhe për perimet e gatuara mirë. 

Në gatimin bashkëkohor italian, termi identifikon konsistencën ideale për makaronat dhe përfshin një kohë të shkurtër gatimi.   *Molto al dente* është termi italian për makaronat pak të ziera.  Makaronat e papjekura përdoren në raundin e parë të gatimit kur një pjatë makarona do të gatuhet dy herë.
Kafëzimi (gatim)

Mishi i grirë para (sipër) dhe pas skuqjes**Kafëzimi** ose **nxirja** është procesi i gatimit të pjesshëm të sipërfaqes së mishit për të zhvilluar shijen e tij përmes reaksioneve të ndryshme të nxirjes dhe për t'i dhënë një ngjyrë më tërheqëse.

Është një hap i parë i zakonshëm në gatimin e mishrave të brasuar dhe zierjeve .

## Teknikat 
Zierja zakonisht bëhet duke përdorur një tigan, i cili zakonisht nxehet paraprakisht në një temperaturë mesatare të lartë për të shmangur ngjitjen. Në mënyrë që mishi të skuqet siç duhet, fillimisht duhet të hiqet lagështia e sipërfaqes. Kjo zakonisht arrihet duke rrahur mishin me një peshqir letre për të hequr ujin.  &#x5B; '''' &#x5D;
Rijstevlaai

Në kuzhinën holandeze dhe atë belge, ***rijsttaart(je)*** / ***rijstevlaai*** (holandisht) ose ***tarte au riz*** (frëngjisht) (  , përkthehen në "oriz flan") është një byrek me një mbushje të bazuar në tambëloriz . Është vendas në rajonin Verviers dhe popullor në rajonin më të gjerë të Belgjikës Lindore, Holandës juglindore dhe rajonit gjerman rreth Ahenit . Zakonisht ato bëhen 'me një kore'—pa shtresë pastrie që mbulon pjesën e sipërme.
Lustrimi (gatim)

[djathtas|parapamje| Lustër e aplikuar kohët e fundit që pikon nga [Donut|donutët, në një raft tharjeje të hapur dhe lëvizëse]]
Në gatim, një **lustër** ose **glazurë** është një shtresë me shkëlqim, e tejdukshme e zbatuar në sipërfaqen e jashtme të një pjate duke zhytur, pikuar ose duke përdorur një furçë. Në varësi të natyrës dhe efektit të synuar, një lustër mund të zbatuar para ose pas gatimit. Mund të jetë ose e ëmbël ose savore (në pastiçeri, e para njihet si *glaçage (lexohet: glasazh)* ); Glazurë tipike përfshijnë të bardhat e vezëve të lyera, disa lloje kremi dhe reçel (si në *nappage* ), dhe mund të përfshijnë ose jo gjalpë, sheqer, qumësht,  vaj,  dhe fruta ose lëng frutash .
Tuile

Një **tuile** është një vafer i pjekur, me origjinë franceze, përgjithësisht në formë harkore, e cila bëhet më së shpeshti nga brumi (por ndoshta edhe nga djathi), që shpesh shërbehet si shoqërues i pjatave të tjera.  *Tuile* është fjala franceze për tjegull, pas formës së tjegullave të çatisë që më së shpeshti i ngjason pjesa e pjekur me hark.  Tuilet zakonisht shtohen si garniturë në ëmbëlsira të tilla si pana cotta ose përdoren si gota të ngrënshme për sherbet ose akullore . 

## Përgatitja 
Tuilet janë biskota të holla të emërtuara dhe të lakuara si *tuilat*, ose pllakat, që rreshtojnë çatitë e shtëpive të fshatit francez, veçanërisht ato në Provence .  Për të marrë një formë të lakuar, tuilat zakonisht bëhen në një sipërfaqe të lakuar, të tilla si një shishe vere ose okllai .  

Në Francë shiten edhe kallëpe tulie. Tuilat duhet të jenë të lakuar ndërsa janë të nxehtë; përndryshe, ata do të plasariten dhe do të thyhen.  Tuilet gjithashtu mund të lihen të sheshta pas pjekjes. Brumi tradicional i tuilit përbëhet nga sheqeri i bardhë, mielli, gjalpi i shkrirë dhe nganjëherë të bardhat e vezëve . Variantet moderne përfshijnë një shumëllojshmëri të gjerë bazash dhe shijesh, të tilla si vanilje, kakao, bajame, portokalli ose mjaltë .

## Galeria 

Skeda:Fois_gras_with_tuile_(7074475925).jpg|alt=A simple bread tuile served with foie gras.|Një tuile buke e thjeshtë e shërbyer me foie gras.
Skeda:French_toast_with_bacon_ice_cream.jpg|alt=A cinnamon tuile over French toast and bacon ice cream.|Një tuile kanelle mbi tost francezdhe akullore me bejkon.
Skeda:Ginger_Panna_Cotta_with_Honey_Tuiles.jpg|alt=A honey tuile over cups containing a sweetened cream, ginger panna cotta.|Një tule mjalti mbi filxhanë që ka një krem të ëmbëlsuar,pana kota me xhenxhefil.
Gastronomia

parapamje|267x267px| Ushqimi fin, studimi kryesor i gastronomisë
**Gastronomia** është studimi i marrëdhënies midis ushqimit dhe kulturës, artit të përgatitjes dhe servirjes së ushqimit të pasur ose delikat dhe të shijshëm, stileve të gatimit të rajoneve të veçanta dhe shkencës së ushqimit të mirë.  Ai që ka njohuri të mira në gastronomi quhet **gastronom**, ndërsa **gastronomist** është ai që bashkon teorinë dhe praktikën në studimin e gastronomisë. Gastronomia praktike lidhet me praktikën dhe studimin e përgatitjes, prodhimit dhe shërbimit të ushqimeve dhe pijeve të ndryshme, nga vende të botës. Ajo lidhet me një qasje sistemi dhe procesi, të fokusuar në receta, teknika dhe libra gatimi. Gastronomia ushqimore është e lidhur me ushqimin dhe pijet dhe gjenezën e tyre. Gastronomia teknike mbështet gastronominë praktike, duke prezantuar një qasje rigoroze për vlerësimin e temave gastronomike.  

Arkestrati shkroi një udhëzues për ushqimet e Mesdheut në formën e një poeme të quajtur "Gastronomia", sipas Chrysippus of Tyana ; kanë mbetur vetëm citate fragmentare. Fjala është një përbërje e greqishtes  'stomak' dhe  lit. 'zakone', e modeluar sipas 'astronomisë'.  Ajo u ringjall në 1801 si titulli i një poezie nga  .   Ishte Brillat-Savarin, në *Physiologie du goût* (1825) i cili sistemoi studimin e ushqimit dhe gatimit me këtë emër.
Zierja e pjesshme

parapamje| Ziejnë nektarinat për të hequr lëkurën e tyre
**Zierja e pjesshme** (ang. *parboiling*) është zierja e pjesshme ose gjysëm e ushqimit si hapi i parë në gatim. Fjala është nga frëngjishtja e vjetër *parbouillir*, 'të ziejë plotësisht', por nga shoqërimi i gabuar me "pjesë", ka marrë kuptimin e saj aktual.

Fjala përdoret shpesh kur i referohet orizit të zier. Parboiling mund të përdoret gjithashtu për të hequr substancat helmuese ose me shije të keqe nga ushqimet, dhe për të zbutur perimet përpara se t'i pjekni.

## Referime
Torta Garash

**Garash** (  ) është një tortë me çokollatë nga kuzhina bullgare . Është krijuar nga austro-hungarezi Kosta Garash në vitin 1885, në Ruse të Bullgarisë, gjatë kohës që ai menaxhonte hotelin madhështor *“Islah Hane”*, i cili ndodhej pranë rezidencës së knjazit bullgar Aleksandër të Batenbergut . Personat mbretërorë si Karoli i I i Rumanisë, Milani I i Serbisë dhe Oskar II ishin mysafirë në hotel. Kosta Garash krijoi tortën e tij të famshme “Garash” për pritje të tilla të rangut të lartë.

Torta "Garash" kohët e fundit është bërë e preferuara e njerëzve me çrregullime të lidhura me glutenin pasi në recetë nuk përdoret miell gruri.

## Përgatitja 
Pesë &nbsp;Pjatat e rrumbullakëta të rrumbullakëta 2 mm bëhen nga një bater i përbërë nga 200 g kokrra arre të bluara, 8 të bardha veze dhe 220 g kristal ose sheqer pluhur . Pas pjekjes dhe ftohjes, vendosen njëra mbi tjetrën dhe lyhen me brymë në mes, sipër dhe anash me një brymë (Ganache) me krem të ëmbël dhe çokollatë . Më pas torta mbulohet me krem çokollate.
Knjazi

[parapamje|410x410px| Deri në Boris I (852–889), titulli i monarkëve bullgarë ishte  (  ). Djali i tij, [Simeoni I i Bullgarisë|Simeoni I (893–927), mori titullin car (perandor), i cili u bë titulli i sundimtarëve të mëvonshëm bullgarë.]]
'***, edhe **** , ***knjaz*** ose ***' ( Sllavishtja e vjetër kishtare: *кънѧѕь* ) është një titull historik sllav, i përdorur si titull mbretëror dhe fisnik në kohë të ndryshme. Zakonisht përkthehet në anglisht si " princ ", " mbret " ose " dukë " në varësi të kontekstit specifik historik dhe të njëvlershmëve potencialisht të njohur latinë në atë kohë, por fjala fillimisht rrjedh nga gjermanishtja e zakonshme  (mbret). 

Forma femërore e transliteruar nga bullgarishtja dhe rusishtja është '***(  ), **** në sllovenisht dhe serbo-kroatisht ( serbe cirilik :  ), ***kniahinia*** (княгіня) në bjellorusisht dhe ***kniazioŭna*** (князёўна) është e bija e princit, **** (княгиня) në ukrainisht dhe ***' (князівна) është e bija e princit. Në rusisht, vajza e një knyaz është  ( ). Në rusisht, djali i një knyazi është  (  në formën e tij të vjetër). 

Titulli shqiptohet dhe shkruhet në mënyrë të ngjashme në gjuhë të ndryshme evropiane . Në serbo-kroatisht dhe në disa gjuhë sllave perëndimore, fjala më vonë ka ardhur për të treguar "zot", dhe në çekisht, polonisht dhe sllovakisht ka kuptimin "prift" (  ,  ,  ) si dhe "princi/duka" (  ,  ,  ,  ).  Në sorbishte do të thotë thjesht "Zotëri" (nga "Mjeshtër". Krahasoni frëngjisht  nga  "zoti im"), dhe titulli katolik " monsinjor " për një prift. Sot termi  përdoret ende si përkthimi më i zakonshëm i "princit" në letërsinë sllovene, boshnjake, kroate dhe serbe .  gjendet edhe si mbiemër në ish Jugosllavi .
Château de Berthier

parapamje| Kalaja Bertier, pamje nga Jug-Perëndimi
**Château de Berthier** (shqip: *Kështjella e Bertjerit*) është një kështjellë në *komunën* Pinsaguel në *departamentin* Haute-Garonne të Francës. Origjina e kështjellës është në shekullin e 13-të, me punime të mëdha ndërtimi gjithashtu në shekujt 14 dhe 18. 

Në pronësi private, kështjella dhe ferma e saj janë renditur që nga viti 1941 si *monument historik* nga Ministria Franceze e Kulturës .
Bisque (ushqim)

**Bisque** është një supë e butë, kremoze, me shumë erëza, me origjinë franceze, e bazuar në mënyrë klasike në një lëng mishi të kulluar ( coulis ) të krustaceve .  Mund të bëhet nga karavidhe, langoustine, gaforre ose karkaleca. Bisque franceze është një nga supat më të njohura me ushqim deti në mbarë botën.

Termi "bisque" përdoret gjithashtu për t'iu referuar supave me bazë kremi që nuk përmbajnë ushqim deti, në të cilat përbërësit e gatuar paraprakisht bëhen pure ose përpunohen në një përpunues ushqimi ose një mulli ushqimi . Varietetet e zakonshme përfshijnë kungujt, domatet, kërpudhat dhe specin e kuq .
Croustade

Një **crustade** (sq. *krustadë*) është një term francez i kuzhinës që nënkupton një kore ose kore byreku të çdo lloji. Ato zakonisht bëhen nga pasta me petë ose pastë puf, por ka edhe krustadë buke ( *croustade de pain de mie* ), krustadë patate ( *petites croustades en pommes de terre duchesse* ), oriz, bollgur dhe vermicelli, ndër të tjera.

Termi rrjedh nga termi oksitan dhe katalan *crostada*, i cili rrjedh nga italishtja *crostata*, dhe termi anglisht custard rrjedh prej tij.
Alicot

Një '***, i njohur ndryshe si **** ose ***' është një çorbë e Francës së Jugut e bërë nga pjesët më të lira të shpendëve, e zier ngadalë.

## Përmbajtja 
Përbërësit kryesorë janë zakonisht kokat, këmbët, majat e krahëve, gjizardët dhe gibletët e shpendëve – të secilës prej pulës, rosës, patave ose gjelit të detit.   Vera e bardhë, qepët, domatet, hudhra dhe proshuta e prerë në kubikë janë të përfshira në shumicën e recetave, por ka variante: Elizabeth David jep një recetë në të cilën përmbajtja e shpendëve kufizohet në gibletët; shtohet porta e kripës ose gamoni;  dhe një autoritet tjetër përfshin cepes dhe gështenjat.  Recetat e tjera përfshijnë në mënyra të ndryshme lëngun e shpendëve, miellin, karotat, rrepat dhe erëza të ndryshme duke përfshirë karafil, kanellë dhe arrëmyshk.  

Përbërësit zihen butësisht, zakonisht për dy deri në tre orë. Pjata e përfunduar zakonisht shërbehet me fasule të bardha, patate ose oriz.
Poichichade

**Poichichade**, i njohur edhe si **céserade** (nga ceze, që do të thotë "qipe" në oksitanisht  ), është një pure qiqrash me origjinë nga jugu i Francës .

## Detajet 
Ky specialitet i kuzhinës, i ngjashëm me humusin, por pa tahini në përbërjen e tij, është i përhapur në të gjithë rajonin jugor të Francës . Popullariteti i saj rrjedh kryesisht nga kultura stërgjyshore e qiqrave, e cila ka qenë e pranishme që nga Mesjeta dhe madje edhe Antikiteti në zona të caktuara. 

Tradita e poichichade është e rrënjosur thellë në jug të Francës, ku konsumimi i qiqrave lidhet veçanërisht me të Dielën e Palmës . Në këto troje, qiqrat luajnë një rol qendror në vaktet festive dhe kanë një kuptim të rëndësishëm kulturor.
Pureja

djathtas|parapamje|180x180px| Pure me lulelakra.
Një **pure** është ushqim i gatuar, zakonisht perime, fruta ose bishtajore, që është bluar, shtypur, përzier ose situr në formën e një paste ose lëngu kremoz.  Puretë e ushqimeve specifike shpesh njihen me emra të veçantë, p.sh. salcë molle ose humus . Termi është me origjinë franceze, ku do të thoshte në frëngjishten e vjetër (shekulli i 13-të) *i pastruar* ose *i rafinuar* . 

Puretë mbivendosen me pjata të tjera me konsistencë të ngjashme, të tilla si supat e trasha, kremrat ( *kremet* ) dhe gravat - edhe pse këto terma shpesh nënkuptojnë receta dhe procese gatimi më komplekse. *Coulis* (frëngjisht për "sforcuar") është një term i ngjashëm, por më i gjerë, që përdoret më shpesh për puretë e frutave. Termi nuk përdoret zakonisht për ushqime të ngjashme me pastë të përgatitura nga miell drithërash, të tilla si gruelli ose muesli ; as me pastri me vaj arra, si gjalpi i kikirikut . Termi "pastë" përdoret shpesh për puretë e destinuara për t'u përdorur si përbërës, në vend që të hahen.

Puretë mund të bëhen në një blender, ose me mjete të posaçme, si p.sh. një shtypës i patateve, ose duke e shtyrë ushqimin përmes një sitë ose thjesht duke e shtypur ushqimin në një tenxhere. Puretë në përgjithësi duhet të gatuhen, para ose pas bluarjes, në mënyrë që të përmirësohet shija dhe cilësi, të largohen substancat toksike dhe/ose të zvogëlohet përmbajtja e tyre e ujit.

Është e zakonshme të bëhen pure të tëra vaktet (pa përdorimin e kripës ose aditivëve të tjerë) për t'u shërbyer fëmijëve të vegjël, foshnjave dhe atyre që nuk janë në gjendje të përtypin si vakte të mjaftueshme dhe ushqyese. Ushqimi për fëmijë është shpesh një pure.
Supa

[parapamje|Supë me [Asparagus|shparguj]]
**Supa** është një ushqim kryesisht i lëngshëm, i shërbyer përgjithësisht i ngrohtë ose i nxehtë (por mund të jetë i ftohtë ose i ftohtë), që bëhet duke kombinuar përbërësit e mishit ose perimeve me bulonin, qumështin ose ujin. Supat e nxehta karakterizohen gjithashtu nga zierja e përbërësve të ngurtë në lëngje në një tenxhere derisa shijet të nxirren, duke formuar një lëng mishi. Supat janë të ngjashme me çomlekët dhe në disa raste mund të mos ketë një dallim të qartë midis të dyjave; megjithatë, supat në përgjithësi kanë më shumë lëngje (supla) sesa çomlekët. 

Në kuzhinën tradicionale franceze, supat klasifikohen në dy grupe kryesore: *supa të pastra* dhe *supa të trasha*. Klasifikimi i vendosur francez i supave të pastra janë *bouillon* dhe *consomme* . Supat e trasha klasifikohen në varësi të llojit të agjentit trashësues të përdorur: *puretë* janë supa me perime të trashura me niseshte; *bisket* bëhen nga butakë të pure ose perime të trasuara me krem; supat me krem mund të trashen me salcë beshamel; dhe *velutet* trashen me vezë, gjalpë dhe krem. Përbërës të tjerë që përdoren zakonisht për të trashur supat dhe lëngjet përfshijnë orizin, thjerrëzat, miellin dhe drithërat; shumë supa të njohura përfshijnë gjithashtu kunguj, karrota, patate, thundra derri dhe foletë e shpendëve.

Llojet e tjera të supave përfshijnë supat e frutave, supat e ëmbëlsirave, supat me pulse si bizele të ndara, supat e ftohta dhe stile të tjera.

## Referime
Pinsaguel

**Pinsaguel** (  ; shqip: *Picagjeli* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Komuna përshkohej nga lumenjtë Garonë dhe Ariege .

## Popullsia 
Banorët e komunës njihen si *Pinsaguelois* dhe *Pinsagueloises* në frëngjisht.

## Pamjet 
Château de Pinsaguel është një kështjellë, origjina e së cilës daton në shekullin e 13-të, me punime të mëdha ndërtimi gjithashtu nga shekujt XIV dhe XVIII. Është renditur si një vend historik nga Ministria Franceze e Kulturës .
Salcë velouté

Një **salcë velouté** është një salcë savore që bëhet nga një qull dhe një lëng i lehtë. Është një nga " salcat nëna " të kuzhinës franceze të renditur nga shefi Auguste Escoffier në fillim të shekullit të njëzetë, së bashku me espagnole, domate, beshamel dhe majonezë ose holandeze . *Velouté* është frëngjisht për " kadife ".

Në përgatitjen e një salce velouté, një lëng i lehtë (një lëng në të cilin kockat e bazës së përdorur nuk janë pjekur më parë), si lëngu i viçit, pulës ose peshkut, trashet me një roux biond. Salca e prodhuar zakonisht quhet sipas llojit të stokut të përdorur (p.sh. velouté pule, velouté peshku, velouté ushqim deti).
Qulli

parapamje| Një qull i errët në zhvillim e sipër
parapamje| Një qull i bardhë
parapamje| Një salcë me bazë qulli
**Qulli** ose **roux** është një përzierje e miellit dhe yndyrës të gatuara së bashku dhe të përdorura për të trashur salcat .  Qulli zakonisht bëhet nga pjesë të barabarta të miellit dhe yndyrës sipas peshës.  Mielli i shtohet yndyrës ose vajit të shkrirë në majë të sobës, përzihet deri sa të jetë i qetë dhe zihet në nivelin e dëshiruar të ngjyrës kafe . Një roux mund të jetë e bardhë, bionde (më e errët) ose kafe. Gjalpi, pikat e proshutës ose salloja janë yndyrna të përdorura zakonisht. Qulli përdoret si një agjent trashësues për lëngje mishi, salca, supa dhe çomlekë . Ai siguron bazën për një pjatë dhe përbërës të tjerë shtohen pasi të ketë përfunduar gatimi. 

## Përbërësit 
Yndyra është më shpesh gjalpi në kuzhinën franceze, por mund të jetë salloja ose vaji vegjetal në kuzhinat e tjera. Roux përdoret në tre nga pesë salcat mëmë të gatimit klasik francez : salcë beshamel, salcë velouté dhe salcë espagnole . 

Qulli mund të bëhet me çdo yndyrë të ngrënshme . Për gravet e mishit, shpesh përdoret yndyra e përftuar nga mishi. Në kuzhinën rajonale amerikane, bejkoni nganjëherë përpunohet për të prodhuar yndyrë për t'u përdorur në qulle. Nëse gjalpi i kulluar nuk është i disponueshëm, vaji vegjetal përdoret shpesh kur prodhohet qull i errët, pasi nuk digjet në temperatura të larta, siç do të digjet gjalpi i plotë.

Në vend të gjalpit, në kuzhinën kajune, roux bëhet me sallo, vaj ose pikime nga mishi, shpendët ose proshuta. Shpesh gatuhet në një ngjyrë kafe të mesme ose të errët, e cila jep një pasuri të konsiderueshme shije ndërsa e bën atë më të hollë. 

Kerri japonez   është bërë nga një roux e bërë nga skuqja e pluhurit të karrit të verdhë dhe miellit së bashku me gjalpë ose vaj; kjo quhet   .&#x5B; ''* &#x5D;

Qulli ( *meyane''  ) është përdorur në kuzhinën osmane dhe turke që të paktën nga shekulli i 15-të. 

## Metodat 
Dhjami nxehet në një tenxhere ose tigan, duke e shkrirë nëse është e nevojshme. Më pas shtohet mielli. Përzierja nxehet dhe përzihet derisa të përfshihet mielli, dhe më pas gatuhet deri në pikën kur shija e miellit të papërpunuar nuk është më e dukshme dhe të arrihet ngjyra e dëshiruar. Ngjyra përfundimtare mund të variojë nga pothuajse e bardha në pothuajse e zezë, në varësi të kohëzgjatjes së ngrohjes dhe përdorimit të synuar. Rezultati është një agjent trashësues dhe aromatizues.
Rosette de Lyon

parapamje| Rosette de Lyon
**Rosette de Lyon** është një salsiçe e kuruar në Francë.   Është bërë nga mishi i derrit dhe zakonisht shërbehet i prerë në feta të holla.

## Shihni gjithashtu 
* Kuzhina lioneze
* Lista e salsiçeve
Agliata

[parapamje| [Lulelakra e skuqur me salce *agliata* (djathtas)]]
***Agliata*** (nga  , lit. ' hudhra '  ; Gjuha liguriane: aggiadda ) është një salcë dhe erëza me hudhra, e athët dhe kondiment në kuzhinën italiane që përdoret për të aromatizuar dhe shoqëruar mishrat e pjekur në skarë ose të zier, peshkun dhe perimet.    Është vërtetuar për herë të parë në Romën e lashtë dhe mbetet pjesë e kuzhinës së Ligurias . *Porrata*  është një salcë e ngjashme e përgatitur me presh në vend të hudhrës.

## Përgatitja 
*Agliata* përgatitet me hudhër të shtypur, vaj ulliri, thërrime buke, uthull, kripë dhe piper . Thërrmimet e bukës ngjyhen në uthull, e cila më pas shtrydhet dhe më pas hudhra përzihet ose rrihet në përzierje. Përgatitja e tij përfshin emulsionin e përbërësve për të parandaluar ndarjen, i cili kryhet me shtimin e vajit të ullirit me një shi të ngadaltë ndërsa përzierja përzihet vazhdimisht. Në përgjithësi shoqëron mishin, peshkun dhe perime të pjekura ose të ziera.
Ajika

**Ajika** ose **adjika** (   ) është një salcë gjeorgjiane pikante, me aromë delikate, e përdorur shpesh për të aromatizuar ushqimin.  Në vitin 2018, ajika u përfshi në listën e Trashëgimisë Kulturore Jomateriale të Gjeorgjisë . Ai e ka origjinën nga rajonet Samegrelo dhe Abkhazia në pjesën perëndimore të Gjeorgjisë. 

Varietetet e zakonshme të ajika ngjajnë me peston e kuqe italiane në pamje dhe qëndrueshmëri. Megjithëse zakonisht është e kuqe, ajika jeshile bëhet gjithashtu me speca të papjekura.

Skeda:Megrelian_ajika.jpg|alt=Mingrelian ajika|Ajika mingreliane
Skeda:Green_ajika.jpg|alt=Green ajika|Ajika jeshile
Tkemali

parapamje|Tkemali
 
**Tkemali** (   ) është një salcë gjeorgjiane e bërë kryesisht nga kumbulla e qershisë, gjithashtu *alucha* dhe kumbulla me gjethe të kuqe është specie popullore dhe e zakonshme në Gjeorgji për të përgatitur tkemali. Përdoren të dyja varietetet e kumbullës së kuqe dhe jeshile. Shija e salcës ndryshon, por në përgjithësi ka prirje të jetë e mprehtë. Për të ulur nivelin e thartirës, herë pas here shtohen lloje më të ëmbla kumbullash gjatë përgatitjes. Tradicionalisht, përveç kumbullës përdoren përbërësit e mëposhtëm: hudhra, kumin, koriandër, kopër, piper djegës dhe kripë.

Tkemali përdoret për mish të skuqur ose të pjekur në skarë, mish shpendësh dhe patate, dhe ka një vend në kuzhinën gjeorgjiane të ngjashme me atë që ka ketchup- i në Shtetet e Bashkuara . Mund të bëhet në shtëpi, por gjithashtu prodhohet në masë nga disa kompani gjeorgjiane dhe ruse.
Sì (ëmbëlsirë)

parapamje| Sì (🥻)
**Sì** (shqiptohet   , transkriptuar si sì në romanizimin Foochow ) është një ëmbëlsirë tradicionale sferike e bërë nga orizi glutenoz, i ngrënë në kremtimin e festivalit të Solsticit Dimëror në Fuzhou, Provinca Fujian, Kinë. Zakonisht prodhohet pa mbushje, ndryshe nga tangyuan . Sì bëhet duke bluar orizin ngjitës në një pluhur, duke shtypur pluhurin derisa pothuajse të thahet, dhe më pas duke e rrotulluar pluhurin e thatë në një formë sferike dhe në fund duke shtuar pluhurin e sojës të skuqur (madje edhe të djegur) të përzier me sheqer kaf në sferën ngjitëse të orizit.

Shqiptimi i 🥻 është e njëjtë me 時 (koha, pasuria) në dialektin Fuzhou të kinezishtes.
Përbërësi

[parapamje| Përbërësit për [Supë me brinjë të shkurtër|supë me brinjë të shkurtra]]
Në një kuptim të përgjithshëm, një **përbërës** është një substancë që është pjesë e një përzierjeje . Në gatim, recetat përcaktojnë se cilët përbërës përdoren për të përgatitur një pjatë. Shumë produkte tregtare përmbajnë përbërës sekretë që supozohet se i bëjnë ato më të mira se produktet konkurruese. Në industrinë farmaceutike, një përbërës aktiv është përbërësi në një formulim që nxit aktivitetin biologjik.

Ligjet kombëtare zakonisht kërkojnë që produktet ushqimore të përgatitura të shfaqin një listë të përbërësve dhe në mënyrë specifike kërkojnë që të listohen disa shtues . Ligji zakonisht kërkon që përbërësit të renditen sipas peshës së tyre relative brenda produktit. 
 . Përveç bizeles, produkti përmban edhe ujë, kripë dhe antioksidant E385]]

## Përbërësi artificial 
Një **përbërës artificial** zakonisht i referohet një përbërësi që është  ose i krijuar nga njeriu, si p.sh.

* Shije artificiale
* Shtues ushqimor
* Ngjyrosja e ushqimit
* Konservues
* Zëvendësues i sheqerit, ëmbëlsues artificial
Toum

**Salsat toum** ( arabisht për ' salcë (prej) hudhre'  ), i njohur gjithashtu si **toumya** ose thjesht **toum** ( Arabisht: 'hudhër' ), është një salcë hudhre e zakonshme në Levant . Është e ngjashme me aioli provansal, por përqindja e hudhrës është shumë më e lartë. Ka shumë variacione, një e zakonshme që përmban hudhër, kripë, vaj ulliri ose vaj vegjetal, dhe lëng limoni, të grimcuar tradicionalisht së bashku duke përdorur një mortar druri dhe shtypës .  Ekziston gjithashtu një variant popullor në Liban ku shtohet nenexhiku.  

Salsat toum përdoret si dip, veçanërisht me patate të skuqura, pulë dhe angjinare, dhe në sanduiçe levantine, veçanërisht ato që përmbajnë pulë. Zakonisht shërbehet me pjata pule të pjekura në skarë dhe mund të shërbehet me pothuajse çdo pjatë mishi.
Hara Hara Mahadeva

parapamje|***Piktura e Shivait dhe familjes së tij, Muzeu Qeveritar dhe Galeria e Arteve, Chandigarh.***
***Hara Hara Mahadeva*** ( , romanizimi:  *hara hara mahādēva* ) është një thirrje sanskrite në lavdërim të hyjnisë hindu Shiva .   Thirrja përbëhet nga dy epitete të Shivës, *hara* dhe *mahadeva* . Zakonisht këndohet nga adhuruesit gjatë rasteve të favorshme, të tilla si lutja dhe hyrja në një tempull Shiva. 

Lutja u këndua nga mbretëresha legjendare Padmini dhe dhjetëra mijëra gra kur ata kryen praktikën e *xhauharit* për të shpëtuar nderin e tyre nga Alauddin Khalxhi . 

## Shihni gjithashtu 
* *Hare Krishna*
* *Hari Om*
* *Jai Shri Ram*
* *Jai Shri Krishna*
* *Om Namah Shivaya*
Hari Om

[parapamje| *Hari Om* shkruar në [Abugida|abugidën Devanagari .]]
***Hari Om*** (   ; romanizimi: *Hari Om* ) është një mantra hindu . Ngjashëm me mantrën e shenjtë *Om*, *Hari Om* këndohet nga adhuruesit gjatë fillimit të aktiviteteve të mbarë ose gjatë meditimit. Përdoret edhe si përshëndetje. 
[parapamje| Pikturë e [Vishnu|Vishnut, e rrethuar nga bashkëshortet e tij, Sridevi dhe Bhudevi, nga M. V. Dhurandhar.]]

## Përshkrimi 
Hari është një epitet i hyjnisë hindu Vishnu, i cili është i adresuari i kësaj mantre.  

Sipas Agni Puranës, kujtimi i emrit të Harit përshkruhet se shkakton shlyerjen e një personi që ka kryer një mëkat dhe përsëritja e mantrës *Om* thuhet se ofron të njëjtin rezultat. 

Konsiderohet se i lejon himnuesit të arrijë moksha .
F.C. Barreirense

**Futebol Clube Barreirense** eshtë klub futbolli nga Barreiro, Portugali.

## Historia 
Klubi u themelua në 1911. Në 1937 luajti për herë të parë në Primeira Liga.

Më vonë, pas 1990, klubi konkurroi në kampionatet rajonale.

## Referimet
Alban Bermeta

Alban Bermeta: Boksieri shqiptar i suksesit ndërkombëtar

Biografi dhe Karriera e Hershme: Alban Bermeta, i lindur në Vrap të Shqipërisë, është një nga boksierët më të njohur shqiptarë në arenën ndërkombëtare. Me një pasion të hershëm për sportin e boksit, Bermeta ka arritur të ngjitet në radhët e elitës botërore në këtë sport, duke përfaqësuar Shqipërinë në mënyrë të denjë. Edhe pse aktualisht jeton dhe stërvitet në Recanati, Marche, Itali, ai vazhdon të mbajë lidhje të ngushta me vendin e tij të origjinës, ku ka zhvilluar disa nga ndeshjet më të rëndësishme të karrierës së tij.

Karriera Profesioniste dhe Arritjet Në boksin profesionist: Alban Bermeta ka një rekord të jashtëzakonshëm prej 17 fitoreve në 18 ndeshje, ndërkohë që njëra prej tyre është mbyllur në barazim. Deri më sot, Bermeta nuk ka njohur asnjë humbje, duke dëshmuar aftësitë e tij të jashtëzakonshme dhe rezistencën në ring.

Një nga arritjet më të rëndësishme të karrierës së tij është fitorja e titullit WBO Global, të cilën e ka fituar më 11 korrik në Tiranë. Ky titull është konsideruar si një nga më prestigjiozët që ka ardhur ndonjëherë në Shqipëri, duke e bërë Bërmetën boksierin shqiptar më të mirë deri më sot. Për më tepër, renditja e tij në vendin e 12-të në botë për këtë kategori nënvizon statusin e tij si një prej më të mirëve në peshat e mesme. Në renditjen e përgjithshme të BoxRec, ai aktualisht mban vendin e 22-të në botë për këtë kategori peshë.

Titujt dhe Sukseset: Përveç titullit WBO Global, Bermeta është gjithashtu mbajtës i titullit WBC, një tjetër arritje e madhe në karrierën e tij. Këto tituj përfaqësojnë kulmin e përpjekjeve dhe talentit të tij, duke e bërë atë një nga figurat më të njohura në boksin profesionist shqiptar.

Ambiciet e tij për të sjellë më shumë tituj në Shqipëri janë të qarta, dhe ai është shprehur se fitorja e WBO Global nuk do të jetë e fundit. Me një karrierë të suksesshme që po zhvillohet me hapa të mëdhenj, tifozët dhe ndjekësit e sportit presin që Alban Bermeta të ngjitet akoma më lart në renditjet ndërkombëtare dhe të fitojë më shumë tituj prestigjiozë.

Stili i Luftimit dhe Performanca në Ring : Bermeta është i njohur për stilin e tij agresiv dhe të shpejtë në ring, ku kombinon forcën me një teknikë të lartë, duke i dhënë mundësi të dominojë kundërshtarët. Rezistenca e tij dhe aftësia për t’u përshtatur ndaj stilit të kundërshtarëve e bëjnë atë një boksier të plotë, me potencial për të sfiduar edhe më tej në nivelet më të larta të boksit global.

Përfundimi: Alban Bermeta është një emër që po shkruhet me shkronja të arta në historinë e boksit shqiptar dhe ndërkombëtar. Me një rekord të përkryer dhe ambicie për të pushtuar majat e këtij sporti, ai ka dëshmuar se mund të konkurrojë dhe të fitojë kundër më të mirëve në botë. Si përfaqësues i Shqipërisë, ai është një shembull i inspirimit për të rinjtë dhe një figurë që bën krenarë kombin shqiptar në arenën ndërkombëtare të boksit.

## Burimet
Sausheim

**Sausheim** ( alsasisht : *Sàuisa* ose *Sàise* ; shqip: *Saisa*) është aktualisht një komunë në departamentin francez të Haut-Rhin, Alzasë, Grand Est, Franca verilindore. Ai është pjesë e Aglomeracionit Mylhauzen Alzasë, organi ndërkomunal i qeverisjes vendore për bashkimin e Mulhouse . 

## Popullsia
Bethmännchen

***Bethmännchen*** ( gjermanisht për "pak Bethmann") është një pastë e bërë nga marzipan me bajame, sheqer pluhur, ujë trëndafili, miell dhe vezë . Është një biskotë tradicionale që zakonisht piqet për ditën e Krishtlindjeve dhe gjendet gjerësisht në dyqanet e çokollatës përreth Frankfurtit .  

Është një mall i veçantë i shitur në tregun e Krishtlindjeve të Frankfurtit, një nga tregjet më të vjetra të Krishtlindjeve  në Gjermani që daton që në vitin 1393.
Ottmarsheim

**Ottmarsheim** (alzasisht: *Ottmersche* ; shqip: *Otmersha* ) është një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alzasë në Francën verilindore. Shtrihet në lumin Rin dhe në autoroute A36, 14 km në lindje të Mylhauzenit . Kisha e saj e famullisë tetëkëndore ishte kisha e ish abacisë benediktine të Shën Marisë dhe daton nga fillimi i shekullit të 11-të. 

## Vendet e populluara 
* Grunhutte
Grunhutte

**Grunhutte** është aktualisht një fshat brenda komunës Ottmarsheim, Haut-Rhin, në Francën lindore.
Pakënaqësia

djathtas|parapamje|250x250px| Shprehjet e fytyrës së pakënaqësisë.
**Pakënaqësia** (e quajtur edhe **neveritje**) është një emocion i ndërlikuar, shumështresor që është përshkruar si një përzierje zhgënjimi, neverie dhe zemërimi. Psikologë të tjerë e konsiderojnë atë një gjendje shpirtërore ose si një emocion dytësor (përfshirë elementët njohës) që mund të shkaktohet përballë fyerjes ose lëndimit.

E natyrshme në pakënaqësi është një perceptim i padrejtësisë (dmth. nga i parëndësishëm në shumë serioz) dhe një mbrojtje e përgjithësuar kundër situatave të padrejta (p.sh. marrëdhëniet ose rrethanat e pafavorshme).

## Shkaqet 
Zemërimi mund të rezultojë nga një sërë situatash që përfshijnë një keqbërje të perceptuar nga një individ, të cilat shpesh nxiten nga shprehjet e padrejtësisë ose poshtërimit. Burimet e zakonshme të pakënaqësisë përfshijnë incidente poshtëruese publike, të tilla si pranimi i trajtimit negativ pa shprehur ndonjë protestë; ndjenja si objekt i diskriminimit ose paragjykimit të rregullt; zili/xhelozi; të ndjerit i përdorur ose i shfrytëzuar nga të tjerët; dhe të kesh arritje që nuk njihen, ndërsa të tjerët ia dalin pa punuar aq shumë. Pakënaqësia mund të krijohet gjithashtu nga ndërveprimet dyadike, të tilla si refuzimi emocional ose mohimi nga një person tjetër, siklet ose nënçmimi i qëllimshëm nga një person tjetër, ose injoranca, nënshtrimi ose përbuzja nga një person tjetër.

## Shiko edhe 
* Neveria
* Zhgënjimi
* Kënaqësia

## Burime
Mujdei

djathtas|parapamje| Salcë hudhër ( *mujdei* )
***Mujdei***  (shumësi: *mujdeie* , lexohet *muxhdei*) është një salcë tradicionale pikante rumune . Është bërë nga thelpinjtë e hudhrës të shtypur dhe të grirë në një pastë, të kripura dhe të përziera energjikisht me vaj vegjetal (pothuajse gjithmonë vaj luledielli ). Në varësi të preferencave rajonale dhe gjellës me të cilën shërbehet, mund të shtohet limon ose përbërës të tjerë. Rezultati është një salcë e bardhë me një aromë të fortë hudhre, e cila ndryshon në konsistencë nga një pastë e trashë në një salcë të lëngshme. Në disa pjesë të Rumanisë *mujdei* bëhet nga kremi, hudhra e bluar dhe kripa . Ndonjëherë hudhra të bluara, kripë, pak ujë, vaj dhe pluhur paprika.

Shërbehet me një shumëllojshmëri gatimesh, duke përfshirë peshk të skuqur, pulë ose derri të skuqur ose të pjekur në skarë , rasol dhe patate të skuqura.

Fjala *mujdei* rrjedh nga fraza *must de ai*, që do të thotë "duhet (lëng) hudhër".
Steinbach, Alzasë

**Steinbach** ( Alemanike:  *Steibàch* ; shqip: *Shtajnbahu* ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin, rajoni administrativ i Grand Est (ish-Alzasa ), Franca verilindore.
Premtimi

Një **premtim** është një angazhim nga dikush për të bërë ose për të mos bërë diçka. Si emër *premtim* do të thotë një shpallje që siguron se dikush do të bëjë ose nuk do të bëjë diçka. Si folje do të thotë të angazhohesh me një premtim për të bërë ose për të dhënë. Mund të nënkuptojë gjithashtu një aftësi për të bërë mirë, i ngjashëm me një vlerë që do të përmbushet në të ardhmen e afërt.

Në të drejtën e kontratës, një shkëmbim premtimesh zakonisht konsiderohet të jetë ligjërisht i zbatueshëm, sipas maksimës latine *pacta sunt servanda*.
parapamje| Një pikturë që përshkruan Cola di Rienzo-n duke u zotuar për të marrë drejtësi

## Shiko edhe 
* Besa

## Referime
Gommersdorf

**Gommersdorf** ( alzasisht: *Gummerschdorf* ;  ; ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alsace në Francën verilindore.
Rorschwihr

**Rorschwihr** (  ;  ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Grand Est në Francën verilindore. Është pjesë e rrugës së verës Alsace .
Saint-Cosme

**Saint-Cosme** (  ; shqip: *Shën Kozmai* ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alzasë në Francën verilindore.
Montespan

**Montespan** () është një komunë në departamentin Haute-Garonne të Francës jugperëndimore.

## Popullsia 
## Pamjet 
Mbetjet e një kështjelle të shekullit të 13-të, Château de Montespan, janë renditur që nga viti 1926 si një vend historik nga Ministria Franceze e Kulturës .
Gishta hudhre

**Gishtat e hudhrës** (  ), i njohur gjithashtu si **gishtat e djathit të hudhrës**, janë një pjatë Atlantikut kanadez, e ngjashme me një picë në formë dhe madhësi dhe e bërë me të njëjtin lloj brumi . Në vend që të priten në feta trekëndore, ato paraqiten në shirita të hollë, ose "gishta". 

Në vend të salcës tradicionale të domates dhe shtesave të një pice, gishtat e hudhrës përbëhen nga brumi i picës i mbushur me gjalpë hudhre, majdanoz dhe djathë, i cili gatuhet derisa djathi të shkrihet.  Nganjëherë shtohen edhe copa proshutë .
Gjalpi i hudhrës

**Gjalpi i hudhrës**, i njohur gjithashtu si ***beurre à la bourguignonne***, është një gjalpë kompleks që përdoret si aromatizues për shumë pjata ose si kondiment .  Ai përbëhet nga gjalpë dhe hudhër të përziera në një pastë. Përbërësit përzihen dhe zakonisht ftohen para përdorimit.
Sikleti

djathtas|parapamje| Një grua që mbulon sytë si një shprehje sikleti.
**Sikleti, turpi** ose **ngathtësia** është një gjendje emocionale që shoqërohet me nivele të lehta deri në të rënda shqetësimi, dhe që zakonisht përjetohet kur dikush kryen (ose mendon) një veprim shoqëror të papranueshëm ose të vrenjtur që dëshmohet ose u zbulohet të tjerëve. I grupuar shpesh me turp dhe faj, sikleti konsiderohet një "emocion i vetëdijshëm" dhe mund të ketë një ndikim thellësisht negativ në mendimet ose sjelljen e një personi.

Zakonisht, përfshihet njëfarë perceptimi i humbjes së nderit ose dinjitetit (ose idealeve të tjera me vlerë të lartë), por niveli i sikletit dhe lloji varet nga situata.

## Shkaqet 
Sikleti mund të jetë personal, i shkaktuar nga vëmendja e padëshiruar ndaj çështjeve private ose të metat personale ose fatkeqësitë ose ndrojtja. Disa shkaqe të sikletit rrjedhin nga veprimet personale, të tilla si zbulimi i një gënjeshtre ose një gabimi. Në shumë kultura, të qenit i zhveshur ose i veshur në mënyrë të papërshtatshme është një formë veçanërisht stresuese e sikletit (shih modestinë). Sikleti personal mund të rrjedhë edhe nga veprimet e të tjerëve që e vendosin personin e turpëruar në një situatë të sikletshme shoqërore - si p.sh. një prind që tregon fotografitë e foshnjës së tij miqve, duke bërë një koment nënçmues për pamjen ose sjelljen e dikujt, duke zbuluar se ai është viktimë e thashetheme, duke u refuzuar nga një person tjetër (shih gjithashtu poshtërimin), duke u vënë në qendër të vëmendjes (p.sh., festuesit e ditëlindjes, të porsamartuarit), apo edhe kur dëshmon sikletin e dikujt tjetër.

## Shiko edhe 
* Turpi

## Referime
Djathë Salers

parapamje|268x268px| Një rrotë e Salersit
**Shitësit** (  ) është një djathë gjysmë i fortë francez me origjinë nga Salers, në rajonin vullkanik të maleve Cantal të Massif Central, Auvergne, Franca qendrore.  Është një djathë i presuar, i papjekur, ndonjëherë i bërë nga qumështi i lopës Salers (që atëherë quhet "Shitësit e traditës"), midis 15 prillit dhe 15 nëntorit.  Është në formë rrethore, e formuar në formë rrumbullake që peshon rreth 40 kilogramësh.  Djathi plaket në shpella në temperatura që variojnë nga  për një minimum prej 3 muajsh dhe deri në 45 muaj. 

**Salers de Buron Traditional** prodhohet vetëm në kasolle prej guri (të quajtura *burons* në Auvergne)  në muajt e verës me qumësht ekskluzivisht nga lopa Salers.  Duhet gjithashtu të bëhet në *gerle* tradicionale prej druri.
Tri života

**Tri života** (përkthim shqip : **Tri jetë**) është albumi i tetëmbëdhjetë në studio i këngëtarit serb të Bosnjës Mile Kitić . Ishte albumi i tij i dytë i prodhuar dhe lëshuar nga labeli Grand Production . 

## Lista e këngëve
Zlato, srebro, dukati

**Zlato, srebro, dukati** ( ) është albumi i nëntëmbëdhjetë i studios i këngëtarit serb të Bosnjës Mile Kitić . U lëshua në vitin 2000 nën etiketën Grand Production .

## Lista e këngëve
Zemljotres

***Zemljotres*** ( cirilik : Земљотрес,  ) është një album i këngëtarit serb boshnjak Mile Kitić . U lëshua në vitin 2004.

## Lista e këngëve 
# Svi su tu
# Potroši se ljubav
# Zemljotres
# Ti nisi čista
# Svako slovo lagala je
# Miloni, kamion
# U mojim venama
# Kad jednom ljubav ubiješ
# Da sam tebi jedan bio
# Zemljotres [remix]
Republika e Mylhauzenit

djathtas|244x244px
**Republika e Mylhauzenit** (  ) ishte një bashkëpunëtor protestant i Konfederatës së Vjetër Zvicerane në atë që sot është Franca lindore.

Mylhauzenit kishte qenë një qytet i lirë perandorak i Perandorisë së Shenjtë Romake që nga viti 1275. Ajo u bë një republikë në 1347 me zgjedhjen e kështjellëmjeshtrit të parë të saj, Hans von Dornach. Ajo fitoi autonomi të plotë në vitin 1395, duke ngjallur kështu armiqësinë e fisnikërisë përreth. Kjo bëri që qyteti të ndërpresë gradualisht marrëdhëniet e tij me pjesën tjetër të Alzasës dhe t'u bashkohej konfederatave zvicerane pas Luftës së Gjashtë Pensave, nga e cila doli fitimtar.

Nga 1354 deri në 1515, Mulhouse ishte pjesë e Décapole, një shoqatë e dhjetë qyteteve të lira perandorake në Alzasë. Qyteti zyrtarisht u shkëput nga Perandoria e Shenjtë Romake dhe u bashkua me Konfederatën e Vjetër Zvicerane si një bashkëpunëtor në 1515, dhe për këtë arsye nuk u aneksua nga Franca në Paqen e Westfalisë në 1648 si pjesa tjetër e Sundgaut.

Një enklavë zvicerane në Alsace, ishte një republikë e lirë dhe e pavarur kalviniste, e njohur si , e lidhur me Konfederatën Zvicerane derisa, pas një votimi nga qytetarët e saj më 4 janar 1798, ajo u bë pjesë e Francës në Traktatin e Mylhauzenit të nënshkruar më 28 janar 1798, gjatë periudhës së Drejtorisë së Revolucionit Francez dhe pas deklaratës franceze të luftës kundër Zvicrës . 

## Shihni gjithashtu 
* Konfederata e Vjetër Zvicerane
Šampanjac

***Šampanjac*** ( shqip: Shampanja ) është një album i këngëtarit serb të Bosnjës Mile Kitić . U lëshua në vitin 2005 nën etiketën Grand Production .

## Lista e këngëve 
# "Šampanjac"
# "Luda devojko"
# "Spomenik"
# "Zapaliću sve"
# "Vidi se"
# "Zavodnica"
# "Ljubav bez pravila"
# "Tatina maza"
# "Žali"
# "Adresa Poslednja"
# "Qëndrimi i Usputne"