open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Amar (film, 2017)

***Amar: Me Ty Deri në Fund të Botës*** () () është një film dramatik romantik spanjoll i vitit 2017 me regji nga Esteban Crespo.   Në të luajnë María Pedraza dhe Pol Monen së bashku me Natalia Tena.

## Përmbledhja 
Laura dhe Karlosi e duan njëri-tjetrin sikur çdo ditë të ishte e fundit. E shtyrë nga dëshira për të kontrolluar jetën e saj dhe për t'u çliruar nga kontrolli i nënës së saj, Laura ëndërron të mbetet shtatzënë. Të dy kërkojnë vendin e tyre në këtë botë, por një vit më vonë dhe pak më të pjekur, pasioni i tyre i thellë është vetëm një kujtim. 

## Kasti 
## Produksioni 
*Amar: Me ty deri në fund të botës* është debutimi i Esteban Crespos si regjisor i filmit artistik. Ai bazohet në filmin e shkurtër *Amar*, i drejtuar gjithashtu nga Crespo dhe me aktorët Aida Folch dhe . Skenari u shkrua nga Crespo së bashku me Mario Fernández Alonso. Stefan Schmitz dhe María Zamora u vlerësuan si producentë. Filmi është një prodhim Avalon PC, Filmeu dhe Amar la Imagen AIE, me pjesëmarrjen dhe mbështetjen e TVE, ICAA, ICO, Filmin dhe Generalitat Valenciana.

## Publikimi 
Filmi u prezantua në Festivalin e 20-të të Filmit Spanjoll në Málaga më 19 mars 2017.  Shpërndarë nga Avalon, ai u shfaq në skenë në Spanjë më 21 prill 2017. 

## Vlerësime 
|-
| align = "center" rowspan = "2" | 2018 || 73rd CEC Medals || Aktori më i mirë i ri || Pol Monen ||  || 
|-
| 32nd Goya Awards || Aktori më i mirë i ri || Pol Monen ||  || 
|}

## Shiko gjithashtu 
* Lista e filmave spanjollë të vitit 2017

## Referime
Feja në Nepal

]]

**Feja në Nepal** përfshin një larmi të gjerë grupesh dhe besimesh.  Nepali është një komb laik dhe sekularizmi në Nepal sipas Kushtetutës së Përkohshme (Pjesa 1, Neni 4) përkufizohet si "Liria fetare dhe kulturore së bashku me mbrojtjen e fesë dhe kulturës së trashëguar nga kohra të lashta". Kjo do të thotë, "Qeveria e shtetit është e detyruar të mbrojë dhe të nxisë fenë hindu duke ruajtur lirinë "fetare" dhe "kulturore" në të gjithë vendin si të drejta themelore.    

Hinduizmi dhe budizmi janë dy fetë me numrin më të madh të ndjekësve në Nepal. Në vitin 2011, këto dy fe përfaqësonin përkatësisht 81.3% dhe 9.04% të popullsisë kombëtare. E dyta vetëm pas Indisë, Nepali është gjithashtu shtëpia e një prej popullsive më të mëdha hindu në botë.

## Të tjera 
* Feja në Indi
* Feja në Kinë
* Feja në Butan
* Feja në Bangladesh
Feja në Butan

Butani është një vend budist me kushtetutë dhe budizmi luan një rol jetik në vend. 

**Feja zyrtare në Butan** është Budizmi, i cili praktikohet nga 84.3%% e popullsisë;  pjesa tjetër e popullsisë është kryesisht hindu. Liria e fesë garantohet nga Mbreti. 

Në të kaluarën, afërsisht 85% e popullsisë prej 770,000 banorësh ndoqën ose linjën Drukpa të shkollës Kagyu, shkollën Nyingma të budizmit tibetian ose një shkollë tjetër të budizmit . Pothuajse 11.3% e qytetarëve (kryesisht Lhotshampas ) praktikonin hinduizëm .  

## Të tjera 
* Feja në Indi
* Feja në Kinë
* Feja në Nepal
* Feja në Bangladesh
Feja në Bangladesh

Kombet e Bashkuara e kategorizojnë Bangladeshin si një vend të moderuar demokratik mysliman .

Islami sunit është feja më e madhe dhe më dominuese e praktikuar në vend.  Në Kushtetutën e Bangladeshit, Islami përmendet dy herë në hyrje dhe në pjesën I të kushtetutës. Dokumenti fillon me frazën islame *Bismilahir Rahmanir Raheem* (بِسْمِ اللهِ الرَّحْمٰنِ الرَّحِيْمِ) që në shqip përkthehet si "Në emër të Allahut, Mëshiruesit, Mëshirëbërësit" dhe neni (2A) deklaron se: "Islami është feja shtetërore e republika” (edhe pse u shtua më vonë).

Në Bangladesh, ekzistojnë katër fe kryesore; Islami, Hinduizmi, Budizmi dhe Krishterimi . Disa njerëz ndjekin gjithashtu fetë si Sikhizmi, Besimi Bahai, Sarnaizmi, Animizmi dhe disa fe të tjera. Islami është feja më e madhe në të gjitha rrethet e Bangladeshit.

## Popullsia sipas fesë 
## Islami 
Popullsia myslimane në Bangladesh ishte mbi 150.36 milionë banorë sipas regjistrimit të vitit 2022 që i bën myslimanë, 91.04% e popullsisë në vend.   Vlerësimi tregon se mbi 1 milion refugjatë myslimanë Rohingya jetojnë në Bangladesh, të cilët kanë ardhur këtu gjatë periudhës së masakrës (2016–17) në Mianmar.  Më 28 shtator 2018, në Asamblenë e Përgjithshme të 73-të të Kombeve të Bashkuara, kryeministri i Bangladeshit Sheikh Hasina tha se tani në Bangladesh janë 1.1-1.3 milionë refugjatë Rohingya.   

Kushtetuta e Bangladeshit e shpall Islamin si fe shtetërore . Bangladeshi është vendi i katërt më i madh i populluar nga myslimanët. Myslimanët janë komuniteti mbizotërues i vendit dhe ata përbëjnë shumicën e popullsisë në të tetë divizionet e Bangladeshit. Shumica dërrmuese e myslimanëve të Bangladeshit janë myslimanë bengali me 88 për qind, por një segment i vogël rreth 2 për qind e tyre janë myslimanë bihari dhe rohingya . Shumica e muslimanëve në Bangladesh janë sunitë, por ka një komunitet të vogël shiit .
## Të tjera 
* Feja në Indi
* Feja në Kinë
* Feja në Nepal
* Feja në Pakistan
Forcat e Armatosura të Armenisë

**Forcat e Armatosura të Armenisë**, ndonjëherë referuar si **Ushtria Armene**, është ushtria kombëtare e Armenisë. Përbëhet nga degët e personelit nën Shtabin e Përgjithshëm të Forcave të Armatosura Armene, të cilat mund të ndahen në dy degë të përgjithshme: Forcat Tokësore dhe Forcat Ajrore. Megjithëse u formua pjesërisht nga forcat e ish-Ushtrisë Sovjetike të gjendura në SSR-në armene (kryesisht njësi të Ushtrisë së 7-të të Gardës të Rrethit Ushtarak Transkaukazian), ushtria e Armenisë mund të gjurmohet që nga themelimi i Republikës së Parë të Armenisë në 1918. Duke qenë pa dalje në det, Armenia nuk ka një marinë.
Forcat e Armatosura të Bjellorusisë

**Forcat e Armatosura të Republikës së Bjellorusisë** () janë forcat ushtarake të Bjellorusisë. Përbëhet nga Forcat Tokësore dhe Forcat Ajrore dhe të Mbrojtjes Ajrore, të gjitha nën komandën e Ministrisë së Mbrojtjes. Si një vend pa dalje në det, Bjellorusia nuk ka marinë, megjithatë ushtria bjelloruse ka kontroll mbi disa anije të vogla detare sovjetike të trashëguara në lumenjtë dhe liqenet e saj.
Forcat e Armatosura të Belgjikës

**Forcat e Armatosura të Belgjikës** () është ushtria kombëtare e Belgjikës. Mbreti i belgëve është komandanti i përgjithshëm i Forcave të Armatosura. Forcat e Armatosura belge u krijuan pasi Belgjika u bë e pavarur në tetor 1830. Që atëherë, forcat e armatosura belge kanë luftuar në Luftën e Parë Botërore, në Luftën e Dytë Botërore, në Luftën e Ftohtë (në Luftën Koreane dhe në pushtimin belg të Republikës Federale të Gjermanisë), në Kosovë, në Ruandë,  në Somali dhe në Afganistan. Forcat e Armatosura përbëhen nga pesë degë: Komponenti Tokësor, Komponenti Ajror, Komponenti Detar, Komponenti Mjekësor dhe Komponenti Kibernetik.
Ushtria Çeke

**Ushtria Çeke**, është shërbimi ushtarak përgjegjës për mbrojtjen e Republikës Çeke si pjesë e Forcave të Armatosura të Republikës Çeke krahas Zyrës Ushtarake të Presidentit të Republikës dhe Gardës së Kalasë. Ushtria përbëhet nga Shtabi i Përgjithshëm, Forcat Tokësore, Forcat Ajrore dhe njësitë mbështetëse.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura të Republikës Çeke

## Referime
Forcat e Armatosura të Qipros

**Garda Kombëtare e Qipros**, e njohur gjithashtu si **Garda Kombëtare Greke Qipriote** ose thjesht **Garda Kombëtare**, është forca ushtarake e Republikës së Qipros. Kjo forcë përbëhet nga elementë të forcave ajrore, tokësore, detare dhe të forcave speciale dhe është shumë e integruar me rezervat e saj të linjës së parë dhe të dytë, si dhe në mbështetje të agjencive civile dhe të forcave paraushtarake.

Misioni i Gardës Kombëtare është të marrë të gjitha masat e nevojshme për mbrojtjen e Republikës së Qipros me qëllim trajtimin e një pushtimi të kërcënuar ose çdo veprimi të drejtuar kundër pavarësisë ose integritetit territorial të Republikës ose që kërcënon të sigurojë jetën ose pronën e qytetarëve të Republikës. Kërcënimi kryesor për Qipron vjen nga prania dhe formimi sulmues i 50,000 trupave turke të gjendura në Republikën Turke të Qipros Veriore, pavarësia e së cilës nuk njihet.
Forcat e Armatosura të Çekisë

**Forcat e Armatosura të Republikës Çeke** janë forcat ushtarake të Republikës Çeke. Ato përbëhen nga Ushtria e Republikës Çeke, Zyra Ushtarake e Presidentit të Republikës Çeke dhe Garda e Kalasë, siç përcaktohet në Aktin nr. 219/1999, për Forcat e Armatosura të Republikës Çeke. Komandanti suprem i tanishëm i Forcave të Armatosura të Republikës Çeke është Presidenti i Republikës Pjetër Pavel.
Ushtria në Islandë

Forcat mbrojtëse të **Islandës** përbëhen nga Roja Bregdetare Islandeze, e cila patrullon ujërat islandeze dhe monitoron hapësirën e saj ajrore, dhe nga shërbime të tjera si Siguria Kombëtare e Komisionerit Kombëtar dhe Njësitë e Forcave Speciale. Islanda nuk mban asnjë ushtri të përhershme, i vetmi anëtar i NATO-s në të cilin ndodh kjo gjë.
Forcat e Armatosura të Irlandës

**Forcat e Mbrojtjes** (të stilizuara zyrtarisht ) janë forcat e armatosura të Irlandës. Ato përfshijnë Ushtrinë, Korpusin Ajror, Shërbimin Detar dhe Forcat Rezervë të Mbrojtjes.
Forcat e Armatosura të Kazakistanit

**Forcat e Armatosura të Republikës së Kazakistanit** (kazak: , ) janë forcat e armatosura të bashkuara të Kazakistanit. Përbëhet nga tre degë (Forcat Tokësore, Forcat e Mbrojtjes Ajrore, Forcat Detare) si dhe katër formacione të pavarura ( Forcat Sulmuese Ajrore, Forcat Speciale, Forcat e Raketave dhe të Artilerisë, Trupat Territoriale). Garda Kombëtare, Mbrojtja Civile, Shërbimi Kufitar dhe Shërbimi i Sigurisë Shtetërore shërbejnë si degë të militarizuara të forcave të armatosura. Qëllimet e politikës kombëtare të mbrojtjes bazohen në Kushtetutën e Kazakistanit. Ato garantojnë ruajtjen e pavarësisë dhe sovranitetit të shtetit dhe integritetin e sipërfaqes së tij tokësore, të ujërave territoriale dhe të hapësirës ajrore dhe të rendit të tij kushtetues. Forcat e armatosura të Kazakistanit veprojnë nën autoritetin e Ministrisë së Mbrojtjes së Kazakistanit.
Forcat e Armatosura të Luksemburgut

**Forcat e Armatosura të Luksemburgut** () janë forcat ushtarake kombëtare të Luksemburgut. Ushtria ka qenë një ushtri plotësisht vullnetare që nga viti 1967. Që prej dhjetorit të 2018-s, ka 939 personel.
Forcat e Armatosura të Maltës

**Forcat e Armatosura të Maltës** (maltisht: ''Forzi Armati ta'Malta'') është emri që u jepet shërbimeve të armatosura të kombinuara të Maltës. AFM-ja është një organizatë me madhësi brigade e përbërë nga një seli dhe tre batalione të veçanta, me forca minimale ajrore dhe detare. Meqenëse Malta është roje e kufirit më jugor të Bashkimit Evropian, AFM-ja ka një rol aktiv në kontrollin e kufirit.
Forcat e Armatosura të Portugalisë

**Forcat** **e Armatosura Portugeze** (portugalisht: *Forças Armadas*) janë ushtria e Portugalisë. Ato përfshijnë Shtabin e Përgjithshëm të Forcave të Armatosura, organet e tjera të unifikuara dhe tre degët e shërbimit: Marina Portugeze, Ushtria Portugeze dhe Forca Ajrore Portugeze.
Forcat e Armatosura të San Marinos

**Forcat e Armatosura Sammarineze** () i referohen forcave të mbrojtjes ushtarake kombëtare të Republikës së San Marinos. Është një nga forcat ushtarake më të vogla në botë, me degë të ndryshme që kanë funksione të ndryshme duke përfshirë: kryerjen e detyrave ceremoniale; patrullimin e kufijve; vendosjen e rojeve në ndërtesat qeveritare; dhe ndihmën e policisë në rastet e mëdha kriminale. Ekziston edhe një Xhandarmëri ushtarake e cila është pjesë e forcave ushtarake të republikës. I gjithë trupi ushtarak i San Marinos varet nga bashkëpunimi i forcave me kohë të plotë dhe kolegëve të tyre të mbajtur (vullnetarë), të njohur si , ose Forca Ushtarake Vullnetare. Mbrojtja kombëtare përballë një fuqie botërore agresive është, sipas marrëveshjes, përgjegjësi e forcave të armatosura të Italisë. Pjesët përbërëse të ushtrisë (përveç Korpusit thjesht historik të Harkut) dallohen (si në shumë kombe) nga shenjat dalluese të kapakëve, nga një për Gardën e Kalasë (me uniformë), Gardën e Kalasë (artileri), Gardën e Këshillit, Uniformën Milicia, Asamblenë Ushtarake (banda), dhe Xhandarmërinë. Nuk ka shërbim të detyrueshëm, por në rrethana të veçanta mund të thirren shtetas të moshës 16 deri në 55 vjeç për mbrojtjen e shtetit.
Forcat e Armatosura të Sllovakisë

**Forcat e Armatosura të Republikës së Sllovakisë** u ndanë nga Ushtria Çekosllovake pas shpërbërjes së Çekosllovakisë më 1 janar 1993. Sllovakia iu bashkua NATO-s më 29 mars 2004. Që nga viti 2006, ushtria u shndërrua në një organizatë plotësisht profesionale dhe shërbimi ushtarak i detyrueshëm u hoq. Forcat e Armatosura Sllovake kishin 19.500 personel me uniformë dhe 4.208 civilë në vitin 2022.

## Personeli 
Ndryshime themelore në zhvillimin e forcave të armatosura ndodhën më 1 janar 1998, kur Akti Nr. 370/1997 Coll. mbi Shërbimin Ushtarak hoqi termin ushtar profesionist, duke e zëvendësuar atë me termin e ri ushtar profesionist. Ndërsa ky Akt ishte në fuqi, Republika Sllovake iu bashkua aleancës ushtarake të NATO-s më 29 mars 2004. Një fenomen historikisht unik ndodhi më 1 janar 2006, kur shërbimi bazë ushtarak u hoq. Në këtë ditë, Forcat e Armatosura të Republikës Sllovake u profesionalizuan plotësisht dhe filluan një fazë të re në ekzistencën e tyre. Çdo ushtar është i detyruar të bëjë Betimin Ushtarak.

## Shiko edhe 
* Sllovakia

## Burime
Ushtria në Vatikan

Shteti i Vatikanit është një komb asnjanës, i cili nuk është përfshirë në asnjë luftë që nga formimi i tij në 1929 nga Traktati i Lateranit. Nuk ka asnjë kompakt apo marrëveshje zyrtare ushtarake me Italinë fqinje, megjithëse përgjegjësia për mbrojtjen e qytetit të Vatikanit nga një agresor ndërkombëtar ka të ngjarë të jetë kryesisht nga Forcat e Armatosura Italiane. Kur paraqiti Traktatin e Lateranit në parlamentin italian në vitin 1929, Benito Musolini deklaroi: "*Është e qartë se ne [shteti italian] do të jemi garantuesit e nevojshëm të kësaj asnjanësie dhe paprekshmëre [të qytetit të Vatikanit], pasi, në hipotezën e largët që dikush donte ta lëndonte atë, së pari do të duhej të shkelte territorin tonë.*” Edhe pse shteti i Vatikanit nuk ka qenë kurrë në luftë, ai u ekspozua, së bashku me pronat e Selisë së Shenjtë në Romë, ndaj bombardimeve gjatë Luftës së Dytë Botërore.
Forcat e Armatosura të Abkazisë

**Forcat** **e Armatosura Abkaziane** () janë forcat ushtarake të Abkazisë. Forcat u krijuan zyrtarisht më 12 tetor 1992, pas shpërthimit të luftës të 1992-1993 me Gjeorgjinë. Baza e forcave të armatosura u formua nga **Garda Kombëtare Abkaze** etnike. Ushtria abkaze është kryesisht një forcë tokësore, por përfshin njësi të vogla detare dhe ajrore. Sipas autoriteteve të Republikës së Abkazisë, Forcat Tokësore Abkaziane janë të organizuara sipas modelit zviceran - në kohë paqeje ato kanë personel prej 3,000 deri në 5,000 dhe në rast lufte thirren 40-50,000 rezervistë të tjerë. Gjeorgjia i konsideron forcat e armatosura abkaze si "formacione ushtarake të paligjshme" dhe akuzon Rusinë për furnizimin dhe trajnimin e trupave abkaze.
Forcat e Armatosura të Republikës Turke të Qipros Veriore

**Komanda e Forcave të Sigurisë** është forca ushtarake dhe forca e sigurisë e Republikës Turke të Qipros Veriore, sovreniteti i së cilës nuk njihet.

Është një forcë prej 15,000 vetash, e përbërë kryesisht nga meshkuj turq qipriotë të rekrutuar nga mosha 18 deri në 40 vjeç. Është një forcë e kombinuar armatimi, me elemente tokësore, ajrore dhe detare.

Kjo forcë plotësohet nga Forcat Ushtarake Turke në Qipron Veriore që kanë 17,500- 30,000 trupa të gjendura në ishull.

## Shiko edhe 
* Komanda e Forcave Paqeruajtëse Turke në Qipro
* Pushtimi Turk i Qipros

## Referime
Forcat e Armatosura të Osetisë së Jugut

**Forcat e Armatosura të Osetisë së Jugut** janë ushtria e shtetit pjesërisht të njohur të Osetisë së Jugut. Përbëhet nga një ushtri dhe një trupë ajrore.

Ushtria e Osetisë së Jugut u formua në vitin 1992 dhe është forca kryesore e mbrojtjes në republikën separatiste të Osetisë së Jugut, e konsideruar kryesisht të jetë brenda territorit gjeorgjian të njohur ndërkombëtarisht.

Sipas marrëveshjes së vitit 2017 me Rusinë, pjesë të forcave të Osetisë së Jugut u integruan me Bazën e 4-t Ushtarake të Gardës ruse të gjendur në territor, ndërsa madhësia e ushtrisë së mbetur të entitetit duhet të dakordësohet me autoritetet ruse.
Galaktion Tabidze

**Galaktion Tabidze** (  ), i referuar thjesht si **Galaktioni** (  ), (17 nëntor 1892 - 17 mars 1959), ishte një poet gjeorgjian i shekullit të njëzetë, shkrimet e të cilit ndikuan thellësisht në të gjitha brezat e mëvonshëm të poetëve gjeorgjianë. Ai i mbijetoi spastrimit të madh të Jozef Stalinit të viteve 1930, i cili mori jetën e shumë prej kolegëve të tij shkrimtarë, miq dhe të afërm, por u vu nën presion të madh nga autoritetet sovjetike . Ato vite e zhytën në depresion dhe alkoolizëm. Ai u vendos në një spital psikiatrik në Tbilisi, ku kreu vetëvrasje .

## Biografia 
Galaktion Tabidze lindi në fshatin Chqvishi afër Vanit, Gjeorgjisë perëndimore (atëherë pjesë e Rusisë Perandorake ). Babai i tij, mësuesi vendas Vasil Tabidze, vdiq dy muaj para se të lindte Galaktion. Nga viti 1900 deri në vitin 1910, ai studioi në seminaret e Kutaisi dhe Tbilisi, dhe më vonë punoi si mësues. Megjithëse libri i tij i parë, i ndikuar nga Simbolizmi, fitoi vlerësim në vitin 1914, atij iu desh më shumë kohë se simbolistët e tjerë gjeorgjianë nga grupi Brirët Blu për të tërhequr njohjen. Për shkak të preferencës së tij për vetminë, ai fitoi emrin "Shevalier i Urdhrit të Vetmisë" nga kushëriri i tij Titsian Tabidze .

Koleksioni i tij i ardhshëm poetik *Crâne aux fleurs artistiques* (1919) e bëri atë lider të poezisë gjeorgjiane për disa dekada të ardhshme. Shumica e shkrimeve të tij ishin të ngopura me tema të izolimit, mungesës së dashurisë dhe ndjenjave makthi, siç shihet në kryeveprat e tij "Pa dashuri" (1913), "Unë dhe nata" (1913), "Kuajt e kaltër" (1915) dhe " Era fryn " (1924).

Gjatë represioneve të vitit 1937, gruaja e Tabidzes, Olga Okudzhava,  nga një familje bolshevikësh të vjetër, u arrestua dhe më vonë u ekzekutua me të burgosur të tjerë të burgut Oryol në masakrën e pyllit Medvedev në 1941. Kushëriri dhe shoku i tij poet i Galaktionit, Titsian Tabidze, si shumë nga bashkëpunëtorët e poetit, u arrestua gjithashtu dhe përfundimisht u ekzekutua. Vetë Tabidze u mor në pyetje dhe u torturua egërsisht nga shefi i KGB-së Lavrentiy Beria . Kjo e zhyti Galaktionin në depresion dhe alkoolizëm. Megjithatë, heshtja dhe vetmia e tij e gjatë e shpëtuan nga spastrimet; vazhdoi të merrte tituj e çmime dhe botoi poezi të reja, por jeta e poetit u shtrembërua plotësisht.

Në vitin 1959 ai u vendos në spital në Avenue Chavchavadze në Tbilisi. Ai i dha fund jetës duke u hedhur nga dritarja e spitalit. Ai u varros në Panteonin Mtatsminda, funerali i tij u ndoq nga dhjetëra mijëra. Në vitin 2000 Kisha Ortodokse Gjeorgjiane liroi zyrtarisht Galaktion Tabidze nga mëkati i vetëvrasjes . 

Tabidze shkroi mijëra poezi që e vendosën atë si një nga poetët më të mëdhenj gjeorgjian me një ndikim të jashtëzakonshëm në letërsinë moderne gjeorgjiane. Arkivi i tij me rreth 100,000 artikuj në Muzeun Letrar në Tbilisi ende pret hetimin e plotë. Ai është përkthyer në rusisht, frëngjisht, anglisht dhe gjermanisht . 

## Referime
Forcat e Armatosura të Transnistrisë

**Forcat e Armatosura të Republikës Pridnestroviane të Moldavisë** janë forcat ushtarake të shtetit të panjohur të Transnistrisë. Forcat e Armatosura janë nën drejtimin e Ministrisë së Mbrojtjes. Forcat e Armatosura u krijuan më 6 shtator 1991 për të ruajtur sovranitetin dhe pavarësinë e Republikës Pridnestroviane të Moldavisë, në përputhje me nenin 11 të Kushtetutës së Republikës.
Giorgi Leonidze

parapamje|300x300px| Monument i Giorgi Leonidze në Tbilisi
**Giorgi Leonidze** ( , 27 dhjetor 1899 - 9 gusht 1966) ishte një poet, prozator dhe studiues i letërsisë gjeorgjiane .

## Biografia 
Leonidze lindi në fshatin Patardzeuli në provincën lindore të Gjeorgjisë të Kakheti . Ai u diplomua në Seminarin Teologjik të Tbilisit në vitin 1918 dhe vazhdoi studimet në Universitetin Shtetëror të Tbilisit . Poezitë e tij të para u shfaqën në shtypin gjeorgjian në 1911, dhe më pas, për një kohë të shkurtër bashkëpunoi me grupin simbolist Blue Horns . Talenti i tij i vërtetë u shfaq në vitin 1925 me një seri tekstesh të natyrës, duke iu përgjigjur me animacion romantik peizazheve të vendlindjes së Leonidze, Kakheti. Gjatë gjithë periudhës sovjetike, ai u përpoq të ndiqte linjën "korrekte" politike; poezia e tij u bë më historike dhe patriotike, historia plot ngjarje e Gjeorgjisë i ofronte atij imazhet shumëngjyrëshe mesjetare të cilat Leonidze i përktheu në ritme dhe metafora impulsive. Ai u vendos shpejt si një nga poetët më të njohur të Gjeorgjisë, por, kur spastrimet e viteve 1930 morën jetën e shumë prej kolegëve të tij shkrimtarë dhe vëllait të tij, mikrobiologut Leon Leonidze, ai u detyrua t'i drejtonte talentin e tij në panegjirikun e Josif Stalinit . Kjo ishte një epope e papërfunduar e vitit 1936 kushtuar fëmijërisë dhe rinisë së Stalinit, e shquar për vrullin e saj të simuluar dhe mungesën totale të detajeve biografike, faktike apo të shpikura. 

Ai gjithashtu shkroi studime skrupuloze letrare të poetëve të mëparshëm gjeorgjian si Besiki dhe Baratashvili, dhe prodhoi prozë ndjellëse bazuar në kujtimet dhe përvojat e tij të fëmijërisë - *Pema e Dëshirës* (ნატვრის ხე), e cila u filmua, në 1976, nga Tengiz Abuladze si e dyta. pjesë e trilogjisë së tij të famshme. Në vitet e tij të fundit, Leonidze e drejtoi pasurinë e tij në dobi të fshatit të tij të lindjes dhe kryesoi Institutin e Letërsisë Gjeorgjiane në Akademinë e Shkencave të Gjeorgjisë nga viti 1958 deri në vdekjen e tij në 1966. Ai është varrosur në Panteonin Mtatsminda në Tbilisi. 

Muzeu Shtetëror i Letërsisë Giorgi Leonidze në Tbilisi vazhdon të mbajë emrin e tij.

## Shih edhe 
* Kultura e Gjeorgjisë

## Literatura 
* George L. Kavtaradze, Giorgi Leonidze (Biografi) https://www.scribd.com/doc/2453191/G-L-Kavtaradze-Giorgi-Leonidze-and-his-Poetry . Qasur më 19 nëntor 2007.
* George L. Kavtaradze, Giorgi Leonidze dhe poezia e tij https://www.scribd.com/doc/2453191/G-L-Kavtaradze-Giorgi-Leonidze-and-his-Poetry . Qasur më 6 tetor 2010.
Forcat e Armatosura të Danimarkës

**Forcat e Armatosura të Danimarkës** janë forcat e armatosura të bashkuara të Mbretërisë së Danimarkës të ngarkuara me mbrojtjen e Danimarkës dhe territoreve të saj vetëqeverisëse të Groenlandës dhe të Ishujve Faroe. Ushtria promovon gjithashtu interesat më të gjera të Danimarkës, mbështet përpjekjet ndërkombëtare paqeruajtëse dhe ofron ndihmë humanitare.
Mileva Filipoviq

**Mileva Jovanova Filipović** (lindur **Kalezyc**, 4 shtator 1938 - 11 korrik 2020) ishte një sociologe malazeze, e cila ishte profesoreshë e drejtësisë në Universitetin e Malit të Zi, ku u përpoq pa sukses të themelonte një Departamenti të Studimeve Gjinore.

## Biografia 
Mileva Kalezic ka lindur më 4 shtator 1938 në Shpuzë .   Ajo u diplomua në Departamentin e Sociologjisë të Universitetit të Beogradit në vitin 1973, dhe më pas mori masterin e saj në vitin 1976. Në vitin 1983 ajo mori doktoraturën e saj nga École normale supérieure, ku ajo u mbikëqyr pjesërisht nga Louis Althusser . Nga viti 1974 punoi në Universitetin e Malit të Zi (atëherë Universiteti i Titogradit) si profesoreshë e asociuar. Në vitin 1998 u gradua profesoreshë e rregullt në Fakultetin Juridik të Universitetit të Malit të Zi, ku punoi deri në pensionimin e saj në vitin 2004.   dhe u varros në varrezat në Dobrska Župa ( pl ).  Gjatë viteve 2000 ajo ishte e vetmja studiuese që eksploroi rolet e grave në Malin e Zi post-socialist, ku tregoi se vitet 1990 ishin një periudhë ku të drejtat e grave u gërryen më tej në vend. 

## Publikime të zgjedhura 
* AbsFilipoviq, Mileva. "Sociologija i postpozitivističke paradigme: neke saznajne teškoće savremene sociologije." *Sociologjia* 50.3 (2008): 251-266.
* Filipoviq, Mileva. "Moška dominacija Pierra Bourdieuja." *Ars & Humanitas* 2.1 (2008): 121-132.
* Filipoviq, Mileva. "Paradigma za konstrukciju nacionalnih identiteta." *Sociologjia* 43.4 (2001): 309-318.

## Referime
Dragan Hajduković

**Dragan S. Hajduković** ( cirilik : Драган С. Хајдуковић; 11 qershor 1949, Cetinje, SR Mali i Zi, RSFJ), është një profesor i fizikës, astrofizikan dhe fizikan malazez, i punësuar në CERN, aktivist mjedisor dhe kandidat shumëvjeçar .

## Biografia 
Në vitin 2002 ai u bë një nga themeluesit e OJQ-së për politikën e gjelbër malazeze dhe më vonë partisë politike Të Gjelbrit e Malit të Zi .

Hajdukoviq ka qenë katër herë kandidat për President të Malit të Zi, fillimisht në zgjedhjet e vitit 1997, pastaj në dhjetor 2002 dhe shkurt 2003, të dyja zgjedhjet u shpallën të pavlefshme për shkak të pjesëmarrjes së ulët,  dhe në fund në maj 2003, kur fitoi vendin e tretë. me 4.4% të votave. Hajdukoviç kishte paralajmëruar se do të kandidonte sërish për president në prill të vitit 2008, si dhe në prill 2018,  por të dyja herët nuk arriti të mbledhë mjaftueshëm nënshkrime për t'u bërë kandidat zyrtar. 

## Shih edhe 
* Arsimi në Mal të Zi

## Referime
Divna Veković

parapamje
**Divna Veković** ( *ose Vékovitch)* (1886–1944) ishte mjekja e parë femër në Mal të Zi . 

## Biografia 
Divna ka lindur në Luzhac, një fshat në komunën e Beranës .  Ajo përfundoi diplomën e saj të mjekësisë në Sorbonë në vitin 1907.  Ajo ishte mjeke në frontin e Selanikut gjatë Luftës së Parë Botërore .  Vekoviq ishte gjithashtu një përkthyese humanitar dhe letrare. Ajo ishte e para që përktheu *Kurorën e Maleve* ( *Gorski Viyénatz* ) nga gjuha malazeze në gjuhën frënge ( *Les lauriers de la montagne* ). Vepra është një poemë epike e njohur në letërsinë malazeze e shkruar nga Petar II Petrović-Njegoš . Vekoviq ka përkthyer edhe poezi të tjera si ato të poetit Jovan Jovanoviq Zmaj .

Ajo vazhdoi punën e saj si mjeke deri në vdekjen e saj para përfundimit të Luftës së Dytë Botërore . 

## Shih edhe 
* Historia e Malit të Zi

## Referime
Vladimir Pešić

**Vladimir Pešić** (6 shtator 1973, Podgoricë) është një shkencëtar nga Mali i Zi, një biolog i cili është ekspert për Hydrachnidiae, marimangat e ujit dhe një autoritet bashkautor takson për një specie të re të kërmillit të ujërave të ëmbla *Valvata montenegrina* Glöer & Pešić, 2008 ( Valvatidae, Gastropoda ).  

Peshiq punon si ligjërues në Departamentin e Biologjisë në Universitetin e Malit të Zi, në Podgoricë .  

Dr Vladimir Pešić, së bashku me ekipin e tij, ka zbuluar një specie të re të *Litarachna* në Porto Riko dhe e ka quajtur *Litarachna lopezae*, pas Jennifer Lopez . 

## Llojet detare të përshkruara nga Peshiq 
Regjistri Botëror i Specieve Detare liston speciet e mëposhtme 

* *Litarachna antalyaensis* Pešić, Durucan & Chatterjee, 2018
* *Litarachna bruneiensis* Pesic, Chatterjee, Marshall & Pavicevic, 2011
* *Litarachna caribica* Pesic, Chatterjee & Schizas, 2008
* *Litarachna enigmatica* Pešić, Durucan & Chatterjee, 2018
* *Litarachna muratsezgini* Pešić, Durucan & Zawal, 2019
* *Litarachna smiti* Pesic, Chatterjee, Ahmed Abada, 2008
* *Pontarachna arabica* Pesic, Chatterjee & Ahmed Abada, 2008
* *Pontarachna nemethi* Pesic, Chatterjee & Schizas, 2012
* *Pontarachna turcica* Pešić, Durucan & Zawal, 2019

## Referime
Đurđina Jauković

**Đurđina Jauković** (lindur më 24 shkurt 1997) është një hendbolliste malazeze e Brest Bretagne Handball dhe kombëtares malazeze .  

## Arritjet 
### Skuadra kombëtare 
* **Kampionati Evropian** :
** *Medalje bronzi* : 2022

### Evropiane 
* **EHF Champions League** :
** *Finalist* : 2021
** *Gjysmë-finalist* : 2016, 2017

### Vendase 
* **Kampionati i Malit të Zi** :
** *Fituesi* : 2016, 2017, 2018, 2019
* **Kupa e Malit të Zi** :
** *Fituesi* : 2016, 2017, 2018, 2019, 2020
* **Liga Rajonale e Hendbollit për Femra** :
** *Fituesi* : 2016, 2019
* **Kampionati i Ligës së Parë Franceze për Femra** :
** *Fituesi* : 2021
* **Kampionati Francez i Kupës së Grave** :
** *Fituesi* : 2021

## Çmime dhe mirnjohje 
* Handball-Planet.com Ekipi Botëror i Të Rinjve All-Star për Femra: 2015–16 
* MVP i Kampionatit Evropian të Juniorëve 2015
* Golashënuesi më i mirë i Kampionatit Evropian për Junior 2015

## Shih edhe 
* Sporti në Mal të Zi

## Referime
Dorëshkrim

Dorëshkrimi është forma origjinale e shkruarjes së tekstit, e cila mund të jetë shkruar me dorë ose të jetë daktilografuar, në të cilën autori përdor një mjet shkrimi për të paraqitur idetë e tij në një sipërfaqe të caktuar, si letër apo letërfaqe të tjera të dokumentit. Ky term është i përdorur për të përshkruar tekstin origjinal të një veprëje, i cili shërben si model për shtypjen në shtypshkronja.

Tekst i shkruar me dorë ose i daktilografuar: Dorëshkrimi është teksti origjinal i një vepreje, i shkruar me dorë ose i shtypur me një mjet të specializuar si dajka. Në këtë formë, autorët shkruajnë ose shprehin idetë e tyre, ndërkohë që mund të përdorin gjuhën, stilin dhe formatin sipas preferencave të tyre. Dorëshkrimi origjinal është burimi kryesor për shtypjen e një vepreje në një formë më të gjerë për konsumatorët. Në kohën moderne, ndërhyrjet e dorës janë zëvendësuar në shumicën e rasteve nga pajisjet elektronike të cilat përdorin dorëshkrimin dixhital ose tekstual.

Dokument a vepër e shkruar me dorë në kohë të hershme përpara se të dilte a të përdorej shtypshkronja: Dorëshkrimet e hershme janë dokumente ose vepra që janë prodhuar para epokës së shtypshkronjës, kur shkrimi ishte një akt i kryer me dorë, shpesh nga kaligrafët e specializuar. Këto dorëshkrime mund të jenë në formën e përmbajtjes të shkruar në letrat e shekujve të kaluar, duke përfshirë dhe dorëshkrimet e letërsisë shqiptare me shkronja arabe, të cilat janë dëshmi të rëndësishme të trashëgimisë letrare të një populli.

Dorëshkrimi është jo vetëm një formë e shkruarjes, por edhe një dëshmi e historisë dhe kulturës së një populli. Përkundër avancimeve teknologjike që kanë bërë shkrimin elektronik më të përdorur në ditët e sotme, dorëshkrimet ende ruhen dhe studjohen për të kuptuar kontekstin historik, kulturor dhe intelektual në të cilën janë prodhuar.   

## Burimet
Draginja Vuksanoviq-Stankoviq

**Draginja Vuksanović-Stanković** (Драгиња Вуксановић-Станковић; lindur më 7 prill 1978) është një juriste, politikane dhe profesore e drejtësisë malazeze në Universitetin e Malit të Zi . Ajo është ish- deputete dhe ish-kryetare e Partisë Socialdemokrate . Në zgjedhjet presidenciale të vitit 2018, ajo u bë kandidatja e parë presidenciale femër në historinë e vendit, dhe gjithashtu u shfaq në fushatën zgjedhore presidenciale të vitit 2023.

## Biografia 
Vuksanović u diplomua në Fakultetin Juridik në Universitetin e Malit të Zi në vitin 2000, duke fituar diplomën master në vitin 2005 dhe doktoraturën në vitin 2011 në të njëjtin universitet. Ajo punon si profesoreshë në Fakultetin Juridik dhe Fakultetin e Arteve Dramatike të Universitetit të Malit të Zi. Ajo flet frëngjisht dhe anglisht, ndërsa përdor edhe gjuhët italiane dhe spanjolle.

## Karriera politike 
Draginja Vuksanoviq është deputet i Partisë Socialdemokrate të Malit të Zi (SDP), dhe deputet në Parlamentin e Malit të Zi që nga viti 2012.  Në mars 2018, Vuksanović shpalli kandidaturën e saj për zgjedhjet e ardhshme presidenciale . Ajo u propozua nga Partia Socialdemokrate dhe u mbështet nga DEMOS, si kandidatja e parë femër presidenciale në historinë e Malit të Zi.  Vuksanoviç doli i treti në zgjedhje, duke fituar 8.2% të votave.

Më 29 qershor 2019, Vuksanović u zgjodh presidente e Partisë Socialdemokrate, duke e bërë atë të vetmen presidente femër të një partie politike malazeze, në atë kohë. Vuksanoviq dha dorëheqjen pas rezultateve të dobëta në zgjedhjet parlamentare të vitit 2020 . 

## Shih edhe 
* Politika në Mal të Zi
* Partia Socialdemokrate e Malit të Zi

## Referime
Forcat e Armatosura të Antiguas dhe Barbudës

**Forcat e Mbrojtjes së Antiguas dhe Barbudës** (**ABDF**) janë forcat e armatosura të Antiguas dhe Barbudës. ABDF-ja ka përgjegjësi për disa role të ndryshme: sigurinë e brendshme, parandalimin e kontrabandës së drogës, mbrojtjen dhe mbështetjen e të drejtave të peshkimit, parandalimin e ndotjes detare, kërkimin dhe shpëtimin, detyrat ceremoniale, asistencën për programet e qeverisë, ofrimin e ndihmës gjatë fatkeqësive natyrore, asistencën në mirëmbajtjen e shërbimeve thelbësore dhe mbështetjen e policisë në ruajtjen e rendit dhe ligjit.
Forcat e Armatosura të Argjentinës

**Forcat e Armatosura të Republikës së Argjentinës** () janë forcat e armatosura të kombinuara të Argjentinës. Ato kontrollohen nga Komandanti i Përgjithshëm (Presidenti) dhe nga një Ministër Civil i Mbrojtjes. Përveç Ushtrisë, Marinës dhe Forcave Ajrore, ekzistojnë dy forca sigurie, të kontrolluara nga Ministria e Sigurisë, të cilat mund të mobilizohen në rast të një konflikti të armatosur: Xhandarmëria Kombëtare, një xhandarmëri që përdoret për të ruajtur kufijtë dhe vendet me rëndësi strategjike,  dhe Prefektura Detare, një roje bregdetare e përdorur për të mbrojtur lumenjtë e brendshëm të mëdhenj dhe territorin detar.
Forcat e Armatosura të Barbadosit

**Forca e Mbrojtjes së Barbadosit** (**BDF**) është emri që u është dhënë forcave të armatosura të kombinuara të Barbadosit. BDF-ja u krijua më 15 gusht 1979 dhe ka përgjegjësinë për mbrojtjen territoriale dhe sigurinë e brendshme të ishullit. Selia për Forcën e Mbrojtjes së Barbadosit është e vendosur në St. Ann's Fort, The Garrison, Saint Michael.
Forcat e Armatosura të Belizes

**Forca e Mbrojtjes së Belizes** (**BDF**) është ushtria e Belizes dhe është përgjegjëse për mbrojtjen e sovranitetit të vendit. BDF-ja është nën Ministrinë e Mbrojtjes Kombëtare dhe Sigurisë Kufitare, e cila aktualisht drejtohet nga Hon. Florencio Marin Jr.; vetë BDF-ja komandohet nga gjenerali i brigadës Azariel Loria. Në vitin 2012, qeveria e Belizes shpenzoi rreth 17 milionë dollarë për ushtrinë, duke përbërë 1.08% të produktit të brendshëm bruto (PBB) të vendit.
Forcat e Armatosura të Bolivisë

**Forcat e Armatosura të Bolivisë** (spanjisht: *Fuerzas Armadas de Bolivia*) janë ushtria e Bolivisë. Forcat e Armatosura të Bolivisë janë përgjegjëse për mbrojtjen, si të jashtme ashtu edhe të brendshme, të Bolivisë dhe ato përbëhen nga Ushtria Boliviane, Forca Ajrore Boliviane dhe Marina Boliviane. Të gjitha këto institucione varen nga Ministria e Mbrojtjes e këtij vendi.
Forcat e Armatosura të Brazilit

**Forcat e Armatosura të Brazilit** (portugalisht: *Forças Armadas Brasileiras*) janë forcat ushtarake të bashkuara të Republikës Federative të Brazilit. Të përbëra nga tre degë shërbimi, ato përfshijnë Ushtrinë Braziliane (përfshirë Aviacionin e Ushtrisë Braziliane), Marinën Braziliane (përfshirë Korpusin Detar Brazilian dhe Aviacionin Detar Brazilian) dhe Forcën Ajrore Braziliane (përfshirë Komandën e Operacioneve Hapësinore Ajrore).
Forcat e Armatosura të Kilit

**Forcat e Armatosura të Kilit** ( ) është organizata e unifikuar ushtarake që përfshin Ushtrinë, Forcën Ajrore dhe Marinën Kiliane. Presidenti i Kilit është komandanti i përgjithshëm i ushtrisë dhe formulon politikën përmes Ministrit të Mbrojtjes. Vitet e fundit dhe pas disa programeve kryesore të ripajisjes, Forcat e Armatosura Kiliane janë bërë një nga forcat e armatosura më të përparuara teknologjikisht dhe më profesionale në Amerikën Latine. Ushtria Kiliane furnizohet kryesisht me pajisje nga Gjermania, Shtetet e Bashkuara, Brazili, Izraeli, Franca dhe Spanja.
Forcat e Armatosura të Kolumbisë

**Forcat Ushtarake te Kolumbise** (spanjisht: *Fuerzas Militares de Colombia)* jane forcat e armatosura te bashkuara te Republikes se Kolumbise.
Forcat e Armatosura të Kubës

**Forcat e Armatosura Revolucionare Kubane** (; **FAR**) janë forcat ushtarake të Kubës. Ato përfshijnë Ushtrinë Revolucionare, Marinën Revolucionare, Forcën Revolucionare Ajrore dhe të Mbrojtjes Ajrore dhe organe të tjera paraushtarake duke përfshirë Milicinë e Trupave Territoriale ( – MTT), Ushtrinë e Punës Rinore ( – EJT), dhe Brigadat e Mbrojtjes dhe Prodhimit ( – BPD), plus Organizatën e Mbrojtjes Civile ( – DCC) dhe Institucionin e Rezervave Kombëtare ( – INRE). Të gjitha këto grupe janë në varësi të Ministrisë së Forcave të Armatosura Revolucionare ( – MINFAR).
Forcat e Armatosura të Republikës Domenikane

**Forcat e Armatosura të Republikës Dominikane** () janë forcat ushtarake të Republikës Domenikane. Ato përbëhen nga rreth 56,000 personel aktiv në detyrë.  Presidenti është komandanti i përgjithshëm i Forcave të Armatosura të Republikës Domenikane dhe **Ministria e Mbrojtjes** (spanjisht: Ministerio de Defensa de la República Dominicana) është organi kryesor drejtues i forcave të armatosura. Misionet kryesore të Forcave të Armatosura të Republikës Domenikane janë mbrojtja e kombit dhe mbrojtja e integritetit territorial të vendit. Forcat e Armatosura të Republikës Domenikane janë ushtria më e fortë në Karaibe pas Kubës.
Forcat e armatosura të Bahamasit

**Forca Mbrojtëse Mbretërore e Bahamasit** (**RBDF**) është ushtria e Bahamasit. Meqenëse Bahamasi nuk ka një ushtri ose një forcë ajrore, marina e tij përbën tërësinë e forcave të tij të armatosura. Sipas Aktit të Mbrojtjes, Forca Mbrojtëse Mbretërore e Bahamasit është mandatuar të mbrojë Bahamasin, të mbrojë integritetin e tij territorial, të patrullojë ujërat e tij, të ofrojë ndihmë në kohë katastrofash, të ruajë rendin në bashkëpunim me agjencitë e zbatimit të ligjit të Bahamasit dhe të zbatojë çdo detyrë të tillë të përcaktuar nga Këshilli i Sigurisë Kombëtare. Forca e Mbrojtjes është gjithashtu anëtare e Task Forcës Rajonale të Sigurisë së CARICOM-it. Task forca ka parë veprime në mandatin e Kombeve të Bashkuara në Haiti në 1994.
Forcat e Armatosura të Ekuadorit

**Forcat e Armatosura të Ekuadorit** () është forca ushtarake kombëtare e Ekuadorit. Komandanti i Përgjithshëm është Presidenti i Ekuadorit. Ushtria është përgjithësisht nën kontrollin civil, veçanërisht Ministria e Mbrojtjes Kombëtare. Ushtria e Ekuadorit ka qenë e përfshirë në mosmarrëveshjet kufitare me Perunë (Lufta Ekuadoro-Peruane (1857-1860), Lufta Ekuadoro-Peruane, Lufta e Paquishas, Lufta e Cenepas), dhe ka ofruar vëzhgues dhe trupa ushtarake në Kombet e Bashkuara që nga viti 1948.
Forcat e Armatosura të El Salvadorit

**Forcat e Armatosura të El Salvadorit** () janë forcat zyrtare ushtarake qeveritare të El Salvadorit. Forcat kanë tre degë: Ushtria Salvadorane, Forca Ajrore Salvadorane dhe Marina Salvadorane.
Forcat e Armatosura të Guatemalës

**Forcat e Armatosura të Guatemalës** () është organizata e unifikuar ushtarake që përfshin Ushtrinë, Marinën, Forcat Ajrore dhe Gardën Presidenciale të Nderit të Guatemalës. Presidenti i Guatemalës është komandanti i përgjithshëm i ushtrisë dhe formulon politikën, trajnimin dhe buxhetin nëpërmjet Ministrit të Mbrojtjes. Operacionet e përditshme kryhen nga Shefi i Shtabit të Përgjithshëm.
Shqipërues

Fjalë që i jep shqiptimit dhe përkthimit të veprave të ndryshme, "shqipëruar" është më shumë se një term teknik, por një detyrë e shenjtë për të ruajtur dhe përhapur identitetin kulturor dhe gjuhësor të kombit shqiptar.

Shqipëruari është një shërbim për komunitetin dhe një detyrë e rëndësishme për të përhapur kulturën dhe gjuhën shqipe. Në çdo kohë historike, shqipëruarit i është kushtuar një rëndësi e veçantë, duke qenë një figurë e ndritur në kujdesin dhe ruajtjen e identitetit kulturor të një populli.

Një shqipërues i zoti është jo vetëm një përkthyes teknik, por një artist i fjalës, i cili transmeton jo vetëm përmbajtjen e një teksti, por edhe shpirtin dhe thelbin e tij kulturor në gjuhën shqipe. Duke e bërë këtë, ata kontribuojnë në pasurimin e trashëgimisë letrare dhe kulturore të kombit shqiptar.

Shqipëruesi është një zë i ndritur që udhëheq përballë sfidave të përkthimit, duke e rikrijuar dhe e adaptuar tekstin origjinal në mënyrë që të reflektojë me saktësi dhe qartësi në gjuhën shqipe. Përkthimi nuk është thjesht një proces teknik, por një art i vërtetë që kërkon kreativitet dhe njohuri të thellë të dy kulturave.

Në një botë ku globalizimi po bën të vështirë ruajtjen e identitetit të një kombi, shqipëruari luan një rol kritik në mbrojtjen dhe përhapjen e kulturës dhe gjuhës shqipe. Përkthimi i veprave të ndryshme në gjuhën shqipe nuk është vetëm një mjet për të qasur një audienca më të gjerë, por gjithashtu një veprim i rëndësishëm për të ruajtur dhe përhapur trashëgiminë kulturore të një kombi.

Në fund të ditës, shqipëruesi është një ndërrojtës i kulturës dhe trashëgimisë sonë kombëtare. Me përkushtim dhe pasion, ata vazhdojnë të punojnë për të mbajtur gjallë gjuhën dhe kulturën tonë në një botë gjithnjë e më të globalizuar. Në këtë kuptim, ata janë shpërndarësit e trashëgimisë sonë kulturore, duke ndihmuar në ruajtjen dhe përhapjen e identitetit tonë kombëtar nëpërmjet fjalës shqipe.
Forcat e Armatosura të Guajanës

**Forca e Mbrojtjes së Guajanës** (**GDF**) është ushtria e Guajanës, e themeluar në vitin 1965. Ajo ka baza ushtarake në të gjithë vendin. Komandanti i Përgjithshëm i Forcave të Mbrojtjes është gjithmonë Presidenti i tanishëm i Guajanës.
Forcat e armatosura të Xhamajkës

**Forca e Mbrojtjes së Xhamajkës** (**JDF**) është ushtria e kombinuar e Xhamajkës, e përbërë nga një regjiment këmbësorie dhe trupa rezervë, një krah ajror, një flotë e rojës bregdetare dhe një njësi inxhinierike mbështetëse. JDF-ja bazohet në modelin ushtarak britanik, me organizim, trajnim, armë dhe tradita të ngjashme. Pasi të zgjidhen, kandidatët e oficerëve dërgohen në një nga disa kurset bazë të oficerëve britanikë ose kanadezë në varësi të krahut të shërbimit. Ushtarëve të regjistruar u jepet trajnimi bazë në Depon e Trajnimit të JDF-së në Njukesëll. Ashtu si në modelin britanik, nënoficerëve u jepen disa nivele të trajnimit profesional ndërsa ngrihen në gradë. Shkolla të tjera ushtarake janë të disponueshme për trajnime specialiteti në Kanada, Mbretërinë e Bashkuar dhe Shtetet e Bashkuara.
Forcat e Armatosura të Meksikës

**Forcat e Armatosura të Meksikës** () janë forcat ushtarake të Shteteve të Bashkuara të Meksikës. Kurora spanjolle krijoi një ushtri të përhershme në Meksikën koloniale në shekullin e tetëmbëdhjetë. Pas pavarësisë së Meksikës në 1821, ushtria luajti një rol të rëndësishëm politik, me gjeneralët e ushtrisë që shërbenin si krerët e shtetit. Pas rënies së Ushtrisë Federale gjatë Revolucionit Meksikan 1910-1920, ish gjeneralët revolucionarë zvogëluan sistematikisht madhësinë dhe fuqinë e ushtrisë. Forcat ushtarake meksikane përbëhen nga dy entitete të pavarura: Ushtria Meksikane dhe Marina Meksikane. Ushtria Meksikane përfshin Forcën Ajrore Meksikane, ndërsa Marina Meksikane përfshin Forcën e Këmbësorisë Detare (Trupat Detare) dhe Aviacionin Detar (). Ushtria dhe Marina kontrollohen nga dy departamente të veçanta qeveritare, Sekretariati i Mbrojtjes Kombëtare dhe Sekretariati Detar, dhe mbajnë dy rrjedha të pavarura komandimi, pa komandë të përbashkët përveç Presidentit të Meksikës.
Forcat e Armatosura të Nikaraguas

**Forcat e Armatosura të Nikaraguas** () janë forcat ushtarake të Nikaraguas. Kanë tre degë: Marina, Ushtria dhe Forca Ajrore.
Forcat e Armatosura të Haitit

**Forcat e Armatosura të Haitit** ( ), përbëhej nga Ushtria Haitiane, Marina Haitiane (nganjëherë), Forca Ajrore Haitiane, Roja Bregdetare Haitiane,  (ANI) dhe disa forca policore (Policia e Port-au-Prince). Ushtria ishte gjithmonë shërbimi dominues dhe të tjerët shërbenin kryesisht në një rol mbështetës. Emri i ushtrisë së Haitit u ndryshua nga Ushtria Indigjene () në  pas pushtimit amerikan të Haitit në 1915. Pastaj në  në vitin 1958 gjatë sundimit të François Duvalier. Pas viteve të ndërhyrjes ushtarake në politikë, duke përfshirë dhjetëra grushte shteti ushtarakë dhe tentativa për grusht shteti, Haiti shpërndau ushtrinë e tij në 1995.
Forcat e Armatosura të Perusë

**Forcat e Armatosura të Perusë** () janë shërbimet ushtarake të Perusë, që përfshijnë përbërës të pavarur të Ushtrisë, të Marinës dhe të Forcave Ajrore. Misioni i tyre parësor është të ruajnë pavarësinë, sovranitetin dhe integritetin territorial të vendit ndaj çdo kërcënimi. Si mision dytësor ata marrin pjesë në zhvillimin ekonomik dhe shoqëror si dhe në detyrat e mbrojtjes civile.
Malet e Horës së Arbëreshëvet

**Malet e Hërës së Arbëreshëvet** (Monti di Piana degli Albanesi) janë një grup malesh në Provincën e Palermos, të vendosura në një drejtim jug-lindor nga qyteti i Palermos, në territorin komunal të Piana degli Albanesi .

## Përshkrimi 
parapamje| Mali Pizzuta është mali më i lartë në vargmalin e Maleve të Horës së Arbëreshëve
[parapamje| Maja e Pelavet nga [Gryka e Spartave]]
Vargmali ndodhet tërësisht në komunën e Piana degli Albanesi, dhe arrin deri në *"La Moarda"*, afër Altofonte . Relievi më i lartë është Monte Pizzuta në 1333 m, një mal impozant, i pajisur me një faunë të pasur, dy shpella natyrore (Garrone dhe Zubbione) dhe " *Neviere della Pizzuta"* historike dhe e famshme. Pika e dytë më e lartë janë dy majat, që në gjuhë quhen *Arbëreshe* quhet Maja e Pelavet, me lartësi afërsisht 1279 metra; në rrëzë të këtij mali në fund të viteve 1940 ndodhi një tragjedi, konkretisht masakra e Portella della Ginestra, një sulm i stilit mafioz i cili ndodhi në maj 1947 në të cilin u vranë 11 persona, të vrarë nga banditët e udhëhequr nga bosi i Montelepre , Salvatore. Xhuliano . Malet e tjera kanë lartësi modeste.

### Flora 
Pjesa më e madhe e florës që rritet në këto male i përket florës së shkurreve mesdhetare . Në pikat më të ulëta rriten pyje të dendur me pisha, madje edhe eukalipt . Në pikat më të larta, megjithatë, zhvillohet bimësia e tipit alpin, me praninë e bredhit mbi 1250 m. Vitet e fundit ka një rënie të lehtë të florës, ku shkaku kryesor janë zjarret që zhvillohen në verë, për shkak të temperaturave të larta dhe erërave të shpeshta të sirokut. Në Monte Pizzuta ka dy shpella natyrore: Shpella Garrone dhe Shpella Zubbione. Këto shpella, përveçse janë vazhdimisht të lagështa, për shkak të reshjeve të bollshme dhe klimës së ashpër të dimrit, konsiderohen si një nga atraksionet më të bukura të historisë. Çdo vit ata tërheqin alpinistë të shumtë.

### Formacionet kryesore 
* Monte Pizzuta 1,333 m (relievi më i lartë)
* Maja e Pelavet 1.257 m
* Mali Xëravulli 1.246 m
* Mali Kumeta 1.233 m
* Mali Maganoce 993 m
* Bregdeti Carpineto 939 m

## Shih edhe 
* Mali i Picutës
* Hora e Arbëreshëvet
* Liqeni i Horës së Arbëreshëve
Forcat e Armatosura të Hondurasit

**Forcat e Armatosura të Hondurasit** (), përbëhen nga Ushtria e Hondurasit, Marina e Hondurasit dhe Forca Ajrore e Hondurasit.
Endri Keko

**Endri Keko** regjisor shqiptar. Është një figurë e shquar në historinë e kinematografisë shqiptare, i cili u bë pjesë e saj prej fillimeve të saja deri në fund. Ai lindi dhe u rrit në një periudhë të turbullt në historinë shqiptare, por talenti dhe angazhimi i tij në fushën e kinematografisë e bën atë një prej personaliteteve më të rëndësishme të kësaj fushe në Shqipëri.

Lindja e tij më 31 Mars 1924 në Milliuocket të shtetit Maine (USA)  dhe rritja në fshatin Dardhë të Korçës në Shqipëri, e vendosën Endri Keko në kontakt me realitetin e fshatarëve shqiptarë dhe ngjarjet historike të kohës së tij. Në moshën relativisht të re, ai u përfshi në luftën partizane kundër pushtuesve dhe luajti një rol aktiv në lëvizjen e rezistencës.

Pas çlirimit të vendit, Keko vendosi të ndjekë karrierën në kinematografi. Fillimisht, ai u trajnua në Moskë për t'u specializuar si regjisor filmi dokumentar, një fushë në zhvillim në atë kohë. Pasi kthehet në Shqipëri, ai bashkë me kolegët e tij krijoi Kinostudion "Shqipëria e Re", duke filluar kështu një udhëtim të gjatë dhe të ndritur në botën e filmit.

Regjisori Endri Keko shquhet për kontributin e tij të jashtëzakonshëm në krijimin e filmit dokumentar në Shqipëri. Ai prodhoi dhe drejtoi një gamë të gjerë të filmave, duke përfshirë dokumentarë, kronika, kinozhurnale dhe filma artistikë. Veprat e tij shquhen për thellësinë e tyre, përballjen me realitetin shoqëror dhe historik të kohës së tyre, si dhe për cilësinë artistike të tyre.

Në karrierën e tij, Endri Keko fitoi një sërë çmimeve të rëndësishme ndërkombëtare dhe vendore për punën e tij, duke përfshirë Çmimin e Nderit në Festivalin e Karlovy Varyt në 1952-n dhe Çmimin e Kupës për filmin më të mirë dokumentar në festivalet e Filmit Shqiptar në 1977-n dhe 1979-n. Këto suksese e bënë atë një figurë të ndritur në kinematografinë shqiptare dhe një burim frymëzimi për brezat e ardhshme të regjisorëve dhe artistëve.

Edhe pse kaluan shumë vite që nga largimi i tij nga skena e kinematografisë, trashëgimia e Endri Kekos vazhdon të jetë e rëndësishme dhe e përjetshme. Filmat e tij vazhdojnë të shfaqin një pasuri të kulturës dhe historisë së Shqipërisë dhe të mbeten një testament i fuqishëm për aftësitë e tij si regjisor dhe kontributin e tij në zhvillimin e kinematografisë shqiptare.
U nda nga jeta më 8 Prill 1989 në Tiranë.
 

## Burimet