open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lufta e blinduar

parapamje|Një konkurs xhirimi midis tankeve Leopard 2A6 gjatë Strong Europe Tank Challenge, 2018.
**Lufta e blinduar** është përdorimi i automjeteve të blinduara luftarake në luftën moderne. Shtë një komponent kryesor i metodave moderne të luftës. Premisa e luftës së blinduar mbështetet në aftësinë e trupave për të depërtuar në linja mbrojtëse konvencionale përmes përdorimit të manovrës nga njësitë e blinduara.

Pjesa më e madhe e aplikimit të luftës së blinduar varet nga përdorimi i tankeve dhe automjeteve të lidhura të përdorura nga armë të tjera mbështetëse, siç janë automjetet luftarake të këmbësorisë, artileria e vetë-përhapur, dhe automjetet e tjera luftarake, si dhe inxhinierët e montuar luftarak dhe njësitë e tjera mbështetëse. Doktrina e luftës së blinduar u zhvillua për të thyer natyrën statike të luftës së Luftës së Parë Botërore në Frontin Perëndimor dhe të kthehej në Shkollën e Mendimit të Shekullit XIX që mbronte manovrën dhe rezultatet vendimtare të betejës në strategjinë ushtarake.

## Shiko edhe 
## Referime
Lufta në llogore

parapamje|Ushtarët gjermanë të Regjimentit të 11-të Rezervë Hussar duke luftuar nga një llogore, në Frontin Perëndimor, 1916.
**Lufta në llogore** apo **lufta e llogoreve** është lloji i luftës tokësore duke përdorur linjat e pushtuara që përfshijnë kryesisht llogore ushtarake, në të cilat trupat janë të mbrojtura mirë nga zjarri i armëve të vogla të armikut dhe janë të mbrojtura në thelb nga artileria. Lufta e llogoreve u lidh në mënyrë arketipike me Luftën e Parë Botërore (1914–1918), kur Gara për në Det zgjeroi me shpejtësi përdorimin e llogoreve në Frontin Perëndimor duke filluar në shtator 1914.

Lufta e llogoreve u përhap kur një revolucion në fuqinë e zjarrit nuk u përputh me përparime të ngjashme në lëvizshmëri, duke rezultuar në një formë rraskapitëse lufte në të cilën mbrojtësi mbante avantazhin. Në Frontin Perëndimor në vitet 1914–1918, të dyja palët ndërtuan sisteme të përpunuara llogore, nëntokësore dhe gropa që kundërshtonin njëri-tjetrin përgjatë një fronti, të mbrojtur nga sulmet me tela me gjemba. Zona midis linjave kundërshtare të llogoreve (e njohur si "toka e askujt") ishte plotësisht e ekspozuar ndaj zjarrit të artilerisë nga të dyja anët. Sulmet, edhe nëse ishin të suksesshme, shpesh pësuan viktima të rënda.

Zhvillimi i luftës së blinduar dhe taktikave të kombinuara të armëve lejuan që linjat statike të anashkaloheshin dhe të mposhteshin, duke çuar në rënien e luftës së llogoreve pas luftës. Pas Luftës së Parë Botërore, "lufta e llogoreve" u bë një fjalë për ngërçin, gërryerjen, rrethimet dhe kotësinë në konflikt.

## Shiko edhe 
* Lufta tokësore

## Referime
Lufta në tunele

parapamje|Diorama e tuneleve mbrojtëse të gërmuara gjatë Luftës së Dytë Sino-Japoneze.
**Lufta në tunele** përfshin luftën që zhvillohet në tunele dhe zgavra të tjera nëntokësore. Ai shpesh përfshin ndërtimin e objekteve nëntokësore (miniera ose minim) për të sulmuar ose mbrojtur, dhe përdorimin e shpellave ekzistuese natyrore dhe objekteve artificiale nëntokësore për qëllime ushtarake. Tunelet mund të përdoren për të minuar fortifikimet dhe për të rrëshqitur në territorin e armikut për një sulm të befasishëm, ndërsa mund të forcojë mbrojtjen duke krijuar mundësinë e pritës, kundërsulmit dhe aftësinë për të transferuar trupa nga një pjesë e fushëbetejës në një tjetër të padukshme dhe të mbrojtur. Gjithashtu, tunelet mund të shërbejnë si strehë nga sulmet e armikut.

Që nga lashtësia, xhenierët kanë përdorur minierat kundër qyteteve të rrethuara me mure, kështjellave, kështjellave ose pozicioneve të tjera ushtarake të mbajtura dhe të fortifikuara fort. Mbrojtësit kanë gërmuar kundër-mina për të sulmuar minatorët ose për të shkatërruar një minierë që kërcënon fortifikimet e tyre. Meqenëse tunelet janë të zakonshme në zonat urbane, lufta e tunelit është shpesh një tipar, megjithëse zakonisht i vogël, i luftës urbane. Një shembull i mirë i kësaj u pa në Luftën Civile Siriane në Aleppo, ku në mars të vitit 2015 rebelët vendosën një sasi të madhe eksplozivi nën shtabin e Drejtorisë së Inteligjencës së Forcave Ajrore Siriane.

Tunelet janë të ngushta dhe kufizojnë fushat e zjarrit; Kështu, trupat në një tunel zakonisht kanë vetëm disa zona të ekspozuara ndaj zjarrit ose shikimit në çdo kohë. Ato mund të jenë pjesë e një labirinti të gjerë dhe të kenë ndriçim të plotë dhe të reduktuar, duke krijuar zakonisht një mjedis luftimi të mbyllur natën.

## Shiko edhe 
## Referime
Lufta mesjetare

parapamje|Beteja e Crécy (1346) midis anglezëve dhe francezëve në luftën njëqind vjeçare.
**Lufta mesjetare** është lufta e mesjetës. Përparimet teknologjike, kulturore dhe shoqërore kishin detyruar një transformim të ashpër të karakterit të luftës nga antikiteti, duke ndryshuar taktikat ushtarake dhe rolin e kalorësisë dhe artilerisë (shih historinë ushtarake). Për sa i përket fortifikimit, mesjeta pa shfaqjen e kështjellës në Evropë, e cila më pas u përhap në Tokën e Shenjtë (Izraeli dhe Palestina e sotme).

## Shiko edhe 
## Referime
Symphonic Distribution

**Symphonic Distribution** është një kompani shpërndarjeje muzikore dixhitale e lançuar në fund të vitit 2006 nga Jorge Brea, në Tampa, Florida. Symphonic Distribution shpërndan muzikë nga kompani të pavarura diskografike dhe muzikantë te shitësit online si Spotify, iTunes, Apple Music, Napster, Deezer, Pandora, Amazon, dhe Beatport.

## Partnerships 
Në vitin 2021, Symphonic Distribution, UnitedMasters dhe Horus Music bashkëpunuan me kompaninë e financimit të muzikës beatBread për t'u ofruar klientëve më shumë akses në kapital. teknologjia e beatBread-it chordCashAI ofron një teknologji të automatizuar përvojë paraprake për muzikantë të pavarur, ndërkohë që u mundëson klientëve të zgjedhin kushtet e tyre dhe të ruajnë pronësinë e muzikës së tyre.

## Lidhje të jashtme
*Webfaqja zyrtare
Lufta njëqindvjeçare

parapamje|250x250px|Kolazh pikturash që përfaqësojnë betejat e Luftës Njëqindvjeçare. Në drejtim të akrepave të orës, nga lart majtas: La Rochelle, Agincourt, Patay, Orleans.
**Lufta Njëqindvjeçare** (Frëngjisht: *La guerre de Cent Ans*; 1337–1453) ishte një seri konfliktesh të armatosura midis mbretërive të Anglisë dhe Francës gjatë Mesjetës së Vonë. Ai e ka origjinën nga pretendimet e diskutueshme për fronin francez midis Shtëpisë angleze të Plantagenet dhe shtëpisë mbretërore franceze të Valois. Me kalimin e kohës, lufta u shndërrua në një luftë më të gjerë për pushtet, duke përfshirë fraksione nga e gjithë Evropa Perëndimore, e nxitur nga nacionalizmi në zhvillim në të dyja anët.

Lufta Njëqindvjeçare ishte një nga konfliktet më të rëndësishme të Mesjetës. Për 116 vjet, të ndërprera nga disa armëpushime, pesë breza mbretërish nga dy dinastitë rivale luftuan për fronin e mbretërisë dominuese në Evropën Perëndimore. Efekti i luftës në historinë evropiane ishte i qëndrueshëm. Të dyja palët prodhuan risi në teknologjinë dhe taktikat ushtarake, duke përfshirë ushtritë profesionale dhe artilerinë, që ndryshuan përgjithmonë luftën në Evropë; kalorësia, e cila kishte arritur kulmin e saj gjatë konfliktit, më pas ra. Identitete më të forta kombëtare zunë rrënjë në të dy vendet, të cilat u bënë më të centralizuara dhe gradualisht u ngritën si fuqi globale.

Termi "Lufta njëqindvjeçare" u adoptua nga historianët e mëvonshëm si një periodizim historiografik për të përfshirë konfliktet e lidhura, duke ndërtuar konfliktin më të gjatë ushtarak në historinë evropiane. Lufta zakonisht ndahet në tre faza të ndara me armëpushime: Lufta Eduardiane (1337–1360), Lufta e Karolinës (1369–1389) dhe Lufta e Lancastriane (1415–1453). Secila palë tërhoqi shumë aleatë në konflikt, me forcat angleze që fillimisht mbizotëruan. Shtëpia e Valois përfundimisht mbajti kontrollin mbi Francën, me monarkitë e ndërthurura më parë franceze dhe angleze që më pas mbetën të ndara.

## Shiko edhe 
* Mbretëria e Anglisë
* Mbretëria e Francës

## Referime
Toka e Shenjtë

parapamje|Harta e Tokës së Shenjtë nga Marino Sanudo (vizatuar në 1320) Orientimi i hartës: veriu me drejtim majtas.
**Toka e Shenjtë** (hebraisht: אֶרֶץ הַקּוֹדֶשׁ *Ereṣ haqQōdeš*, arabisht: الأرض المقدسة *al-Arḍ al-Muqaddasah* ose الديار المقدسة *ad-Diyar al-Muqaddasah*) është një zonë e vendosur afërsisht midis Detit Mesdhe dhe Bregut Lindor të lumit Jordan, tradicionalisht sinonim si me Tokën biblike të Izraelit ashtu edhe me rajonin e Palestinës. Termi "Tokë e Shenjtë" zakonisht i referohet një territori që korrespondon afërsisht me shtetin modern të Izraelit dhe territoret palestineze. Judejtë, të krishterët dhe myslimanët e konsiderojnë atë si të shenjtë.

Një pjesë e rëndësisë së tokës rrjedh nga rëndësia fetare e Jeruzalemit (qyteti më i shenjtë për judaizmin dhe vendndodhja e Tempullit të Parë dhe të Dytë), si dhe rëndësia e tij historike si mjedisi për pjesën më të madhe të Biblës, vendndodhja historike të shërbesës së Jezusit, vendndodhja e Kiblës së parë dhe vendi i ngjarjes së Israsë dhe Mi'raxhit në Islam.

Shenjtëria e tokës si një destinacion i pelegrinazhit të krishterë kontribuoi në nisjen e kryqëzatave, pasi të krishterët evropianë kërkuan të rifitonin Tokën e Shenjtë nga myslimanët, të cilët e kishin pushtuar atë nga Perandoria Romake e Krishterë Lindore në vitin 630 pas Krishtit. Në shekullin e 19-të, Toka e Shenjtë u bë objekt i grindjeve diplomatike pasi vendet e shenjta luajtën një rol në Çështjen Lindore që çoi në Luftën e Krimesë në vitet 1850.

Shumë vende në Tokën e Shenjtë kanë qenë prej kohësh destinacione pelegrinazhi për adhuruesit e feve abrahamike, duke përfshirë hebrenjtë, të krishterët, myslimanët dhe Bahá'í-të. Pelegrinët vizitojnë Tokën e Shenjtë për të prekur dhe parë manifestimet fizike të besimit të tyre, për të konfirmuar besimet e tyre në kontekstin e shenjtë me ngacmim kolektiv dhe për t'u lidhur personalisht me Tokën e Shenjtë.

## Shiko edhe 
* Xhamia El-Aksa

## Burime
Lufta fetare

Një **luftë fetare** ose **luftë e fesë**, ndonjëherë e njohur edhe si një **luftë e shenjtë** (latinisht: *sanctum bellum*), është një luftë e cila shkaktohet ose justifikohet kryesisht nga dallimet në fe. Në periudhën moderne, ka debate të shpeshta mbi masën në të cilën aspektet fetare, ekonomike, etnike ose të tjera të një konflikti janë mbizotëruese në një luftë të caktuar. Shkalla në të cilën një luftë mund të konsiderohet fetare varet nga shumë pyetje themelore, si përkufizimi i fesë, përkufizimi i 'luftës fetare' (duke marrë parasysh traditat fetare për dhunën si 'lufta e shenjtë') dhe zbatueshmëria e feja në luftë në krahasim me faktorët e tjerë të mundshëm. Përgjigjet e këtyre pyetjeve ndikojnë shumë në përfundimet se sa të përhapura kanë qenë luftërat fetare në krahasim me llojet e tjera të luftërave.

Sipas studiuesve të tillë si Jeffrey Burton Russell, konfliktet mund të mos jenë të rrënjosura rreptësisht në fe dhe në vend të kësaj mund të jenë një mbulesë për arsyet kryesore laike, etnike, sociale, politike dhe ekonomike të konfliktit. Studiues të tjerë kanë argumentuar se ajo që quhet "luftërat fetare" është kryesisht një "dikotomi perëndimore" dhe një shpikje moderne nga shekujt e kaluar, duke argumentuar se të gjitha luftërat që klasifikohen si "fetare" kanë degëzime laike (ekonomike ose politike). Në disa konflikte, duke përfshirë konfliktin izraelito-palestinez, luftën civile siriane dhe luftërat në Afganistan dhe Irak, elementët fetarë janë hapur, por të përshkruar në mënyra të ndryshme si fundamentalizëm ose ekstremizëm fetar – në varësi të simpatisë së vëzhguesit. Megjithatë, studimet mbi këto raste shpesh arrijnë në përfundimin se armiqësitë etnike nxisin shumicën e konflikteve.

Sipas Enciklopedisë së Luftërave, nga të gjitha 1763 konfliktet historike të njohura/të regjistruara, 121, ose 6,87%, kishin fenë si shkakun kryesor. Libri i madh i madh i gjërave të tmerrshme i Matthew White e jep fenë si shkakun kryesor të 11 nga 100 mizoritë më vdekjeprurëse në botë.

## Shiko edhe 
## Referime
Politika e Tiranës

**Politika e Tiranës** përfshin të gjitha institucionet publike përfaqësuese dhe qeverisëse të Bashkisë së Tiranës.

## Këshilli Bashkiak 
Këshilli Bashkiak i Tiranës përbëhet nga 61 anëtarë.

Më 2019 i bojkotuan zgjedhjet: PD, LSI, PDIU, PR.

## Kryetarët ndër vite 
## Shih edhe 
* Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2007
* Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2011
* Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2015
* Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2019
* Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2023

## Referime
Zgjedhjet vendore në Shqipëri, 2007

**Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2007** u mbajtën më 18 shkurt 2007.

## Preludi 
Zgjedhjet ishin dekretuar për datën 20 janar 2007. Kodi zgjedhor u ndryshua me datë 13 janar për të shtyrë datën e zgjedhjeve. Presidenti Alfred Moisiu i dekretoi për datën 18 shkurt 2007.

## Zgjedhjet 
### Rezultati 
## Shih edhe 
* Zgjedhjet vendore në Shqipëri 2011

## Referime
Hasan el-Basriu

**Ebu Said ibn Ebi el-Hasan Jasar el-Basri**, shpesh referohet si **el-Hasan el-Basri** (arabisht: الحسن البصري, romanizuar: *al-Ḥasan al-Baṣrī*; 642 - 15 tetor 728) ishte një predikues i hershëm mysliman, asket, teolog, shpjegues, dijetar, gjykatës dhe mistik. I lindur në Medine në vitin 642, Hasani i përkiste brezit të dytë të myslimanëve, të gjithë të cilëve më pas do të quheshin ''tabi'un'' në Islamin Synit. Marrëdhëniet e tij të ngushta, me disa nga shokët më të shquar të profetit Muhamed Lidhur me të fundit nga këto, është e rëndësishme të theksohet se Hasani u bë një figurë jashtëzakonisht e rëndësishme në zhvillimin e sufizmit

Siç kanë vënë në dukje studiuesit, shumë pak nga shkrimet origjinale të Hasanit kanë mbijetuar, me fjalët e urta dhe thëniet e tij për tema të ndryshme që janë transmetuar kryesisht përmes traditës gojore nga dishepujt e tij të shumtë. Sipas traditës, Hasani u rrit në Medine për pjesën e madhe të jetës së tij të hershme, përpara se familja e tij të shpërngulej në Basra pas Betejës së Sifinit.

Si i ri, Hasani mori pjesë në fushatat pushtuese në Iranin lindor (rreth 663) dhe punoi si tregtar argjendarish, Së bashku me figura si es-Sabahi dhe Rabia el-Adavijje (v. 801), Hasani filloi të denonconte publikisht akumulimin e pasurisë nga të pasurit; dhe thuhet se ai personalisht e ka përçmuar pasurinë në një shkallë të tillë, saqë ai madje “refuzoi një kërkues për dorën e vajzës së tij, i cili ishte i famshëm për pasurinë e tij thjesht për shkak të pasurisë së tij”. Për më tepër, gjatë kësaj periudhe Hasani thuhet se ka marrë dishepuj të shumtë në misticizëm, si Habib el-Axhami (v. rreth shekullit të 8-të), marrëdhënia e të cilit me Hasanin është dokumentuar në hagiografi të ndryshme. Hasani vdiq në Basra në vitin 728, në moshën tetëdhjetë e gjashtë vjeç.

## Referime
Eminenca gri

[300px|parapamje|[François Leclerc du Tremblay (figura në të zezë), e përshkruar duke zbritur shkallët në këtë pikturë vaji (1873) nga Jean-Léon Gérôme.]]
Një **éminence grise** ose **eminenca gri** është një vendimmarrës ose këshilltar i fuqishëm që vepron "prapa skenave", ose në një kapacitet jopublik ose jozyrtar.

Kjo frazë fillimisht i referohej François Leclerc du Tremblay, krahut të djathtë të Kardinalit Richelieu. Leclerc ishte një frat kapuçin, i cili ishte i njohur për veshjen e tij ngjyrë bezhë, pasi bezha quhej "gri" në atë epokë. Stili i *Eminencës së Tij* përdoret për t'iu drejtuar ose referuar një kardinali në Kishën Katolike Romake. Edhe pse Leclerc nuk e arriti kurrë gradën e kardinalit, ata përreth tij iu drejtuan si të tillë në nderim të ndikimit të konsiderueshëm që ky frat "gri" kishte mbi "Eminencen e Tij Kardinal". Si rezultat, është përdorur edhe termi **kardinal gri**.

Leclerc përmendet në disa vepra të njohura. Aldous Huxley shkroi një biografi angleze të Leclerc të titulluar *Grey Eminence*. Ekziston gjithashtu një pikturë e vitit 1873 nga Jean-Léon Gérôme, ''L'Éminence Grise*, e cila e përshkruan atë duke zbritur shkallët madhështore të Palais Cardinal dhe nderimin e treguar ndaj tij nga të tjerët të pranishëm. Leclerc përmendet në *Tre Musketerët'' të Alexandre Dumas si personazhi At Joseph, një bashkëpunëtor i fuqishëm i Richelieu dhe një njeri që duhet pasur frikë.

## Referime
Bereta

[parapamje|Një ushtare e Brigadës Folgore [Italia|Italiane i veshur me beretë.]]
Një **beretë** është një kapele e butë, e rrumbullakët, me kurorë të sheshtë, zakonisht prej leshi të thurur, të punuar me dorë, pambuku të punuar me grep, shami leshi ose fibra akrilike.

Prodhimi masiv i beretave filloi në Spanjën dhe Francën e shekullit të 19-të dhe bereta mbetet e lidhur me këto vende. Beretat vishen si pjesë e uniformës së shumë njësive ushtarake dhe policore në mbarë botën, si dhe nga organizata të tjera.

## Shiko edhe 
## Referime
Limfoma

**Limfoma** është një grup kancerësh gjaku që zhvillohen nga limfocitet (një lloj qelizash të bardha gjaku). Emri shpesh i referohet vetëm versioneve kanceroze dhe jo të gjithë tumoreve të këtij grupi.  Nyjet limfatike të zmadhuara zakonisht nuk kanë dhimbje.  Dy kategoritë kryesore të limfomave janë limfomat jo-Hodgkin (NHL) (90% e rasteve) dhe limfomat Hodgkin (HL) (10% e rasteve).  Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) përfshin dy kategori të tjera si lloje të limfomës: mielomën e shumëfishtë dhe sëmundjet imunoproliferative.  Rreth 90% e limfomave janë limfoma jo-Hodgkin.  Limfomat dhe leuçemitë janë pjesë e grupit më të gjerë të tumoreve të indeve hematopoietike dhe atyre limfoide. 

Faktorët e rrezikut për limfomën Hodgkin përfshijnë infeksionin me virusin Epstein-Barr dhe histori të sëmundjes në familje. Konsumi i sasive të mëdha të mishit të kuq dhe duhanpirja mund të shtojnë gjithashtu rrezikun.    Nëse vërehet prania e nyjeve limfatike të zmadhuara, diagnoza bëhet zakonisht nëpërmjet biopsisë së nyjeve limfatike.  ndërsa për limfomat jo-Hodgkin është 69%.  Në mbarë botën, limfomat u zhvilluan në 566,000 njerëz në vitin 2012 dhe shkaktuan 305,000 vdekje.  Tek fëmijët, ato janë kanceri i tretë më i zakonshëm.  Ato shfaqen më shpesh në vendet e botës së zhvilluar sesa në vendet e botës në zhvillim. 

## Bibliografia
Rrethimi i Beogradit (1456)

[parapamje|250x250px|[Miniatura osmane|Miniatura turke e rrethimit të Beogradit, 1456.]]
**Rrethimi i Beogradit** apo **Beteja e Beogradit** (hungarisht: *nándorfehérvári diadal*, serbisht: *Opsada Beograda*, turqisht: *Belgrad Kuşatması*) ishte një bllokadë ushtarake e Beogradit që ndodhi më 4-22 korrik 1456.

Pas rënies së Kostandinopojës në 1453, Sulltani Osman, Mehmed Pushtuesi mblodhi rezervat e tij për të nënshtruar Mbretërinë e Hungarisë. Objektivi i tij i menjëhershëm ishte kalaja e Beogradit (hungarisht: *Nándorfehérvár*). Janosh Huniadi, konti i Temes dhe kapiteni i përgjithshëm i Hungarisë, i cili kishte luftuar shumë beteja kundër turqve në dy dekadat e mëparshme, përgatiti mbrojtjen e kalasë.

Rrethimi u përshkallëzua në një betejë të madhe, gjatë së cilës Huniadi udhëhoqi një kundërsulm të papritur që pushtoi kampin osman, duke e detyruar përfundimisht Mehmetin II të plagosur të hiqte rrethimin dhe të tërhiqej. Beteja pati pasoja të rëndësishme, pasi stabilizoi kufijtë jugorë të Mbretërisë së Hungarisë për më shumë se gjysmë shekulli dhe kështu vonoi ndjeshëm përparimin osman në Evropë.

Siç kishte urdhëruar më parë të gjitha mbretëritë katolike të luten për fitoren e mbrojtësve të Beogradit, Papa festoi fitoren duke bërë një akt për të përkujtuar këtë ditë. Kjo çoi në legjendën se rituali i ziles së mesditës i ndërmarrë në kishat katolike romake dhe ato të vjetra protestante, i miratuar nga Papa përpara betejës, u themelua për të përkujtuar fitoren. Dita e fitores, 22 korriku, që atëherë ka qenë një ditë përkujtimore në Hungari.

## Shiko edhe 
* Rrethimi i Beogradit (1717)
* Kalaja e Beogradit

## Referime
Rrethimi i Beogradit (1717)

parapamje|Rrethimi i Beogradit, nga Jan van Huchtenburgh.
**Rrethimi i Beogradit** ishte një përpjekje e suksesshme e trupave austriake nën komandën e Princit Eugene të Savojës për të pushtuar qytetin e rëndësishëm strategjik të Beogradit nga Perandoria Osmane.

Ajo u zhvillua gjatë Luftës së Shtatë Osmane-Veneciane (1714-1718), vetëm një vit pas fitores austriake në Betejën e Petrovaradinit *(Peterwardein)*. Austriakët shpartalluan ushtrinë ndihmëse osmane nën vezirin e madh shqiptar Haxhi Halil Pashë Arnavuti *(Haci Halil Pasa)* më 16 gusht. Si pasojë, garnizoni i Beogradit, i privuar nga ndihma, iu dorëzua austriakëve më 21 gusht. Sulltani osman Ahmed III paditi për paqe, duke rezultuar në Traktatin e Passarowitz-it një vit më vonë, i cili përfundoi transferimin e pjesës së mbetur të Hungarisë, Banatit dhe qytetit të Beogradit në duart e Austrisë.

## Shiko edhe 
* Kalaja e Beogradit

## Referime
Rrethimi i Beogradit (1789)

parapamje|Rrethimi i Beogradit në 1789.
Në **rrethimin e Beogradit** (15 shtator – 8 tetor 1789) një ushtri austriake habsburge e udhëhequr nga Feldmarschall Ernst Gideon von Laudon rrethoi një forcë turke osmane nën drejtimin e Osman Pashës në Kalanë e Beogradit.

Pas një lige tre-javor, austriakët detyruan dorëzimin e kalasë. Gjatë fushatës e cila ishte pjesë e Luftës Austro-Turke, ushtria austriake u pengua shumë nga sëmundjet. Austria e mbajti qytetin deri në vitin 1791 kur ia dorëzoi Beogradin osmanëve sipas kushteve të traktatit të paqes. Disa ushtarë austriakë që u dalluan gjatë rrethimit më vonë mbajtën komanda të rëndësishme në Luftërat Revolucionare Franceze dhe Luftërat Napoleonike pasuese. Sot, Beogradi është kryeqyteti i Serbisë moderne.

Me nxitjen e perandoreshës ruse Katerina e Madhe, Jozefi II, Perandori i Shenjtë Romak e angazhoi monarkinë Habsburge në një luftë kundër Turqisë osmane. Në 1788, austriakët pushtuan një kështjellë dhe pushtuan disa territore, por shumica e përpjekjeve të tyre u penguan. Në gusht 1788, Jozefi emëroi Laudon komandant në Kroaci, ku gjenerali pati disa suksese. Pasi komandanti i ushtrisë kryesore u sëmur, Jozefi e zëvendësoi atë me Laudonin në fund të korrikut 1789 dhe urdhëroi komandantin e tij të ri të pushtonte Beogradin. Në mesin e shtatorit, ushtria e Laudonit kaloi lumin Sava dhe rrethoi Beogradin me 120.000 ushtarë dhe mbi 200 topa. Në fund të muajit austriakët pastruan osmanët nga periferitë. Përballë një bombardimi shkatërrues, Osman Pasha negocioi dorëzimin e qytetit më 7 tetor në këmbim të lejimit të kalimit të lirë të garnizonit në një kështjellë turke.

## Shiko edhe 
* Rrethimi i Beogradit (1717)

## Referime
Musketieri

parapamje|280x280px|Një musketist holandez, duke mbajtur një musket; pikturë nga Jacob van Gheyn në 1608.
Një **musketier** (frëngjisht: *mousquetaire*) ishte një lloj ushtari i pajisur me një musket. Musketierët ishin një pjesë e rëndësishme e luftës së hershme moderne, veçanërisht në Evropë, pasi ata zakonisht përbënin shumicën e këmbësorisë së tyre. Musketieri ishte një pararendës i pushkatarit. Musketët u zëvendësuan nga pushkët si armë zjarri pothuajse universale për ushtritë moderne gjatë periudhës 1850 deri në 1860. Emërtimi tradicional i "musketierit" për një privat këmbësorie mbijetoi në Ushtrinë Perandorake Gjermane deri në Luftën e Parë Botërore.

## Shiko edhe 
## Referime
Ushtria Perandorake Gjermane

parapamje|*Kaiserstandarte* (Standardi i Perandorit Gjerman).
**Ushtria Perandorake Gjermane** (1871–1919), e referuar zyrtarisht si **Ushtria Gjermane** (gjermanisht: *Deutsches Heer*), ishte forca e unifikuar tokësore dhe ajrore e Perandorisë Gjermane. Ajo u krijua në 1871 me bashkimin politik të Gjermanisë nën udhëheqjen e Prusisë dhe u shpërbë në 1919, pas disfatës së Perandorisë Gjermane në Luftën e Parë Botërore (1914–1918). Në Republikën Federale të Gjermanisë, termi Deutsches Heer identifikon Ushtrinë Gjermane, përbërësin tokësor të Bundeswehr-it.

## Shiko edhe 
## Referime
Kalaja e Beogradit

parapamje|Porta e brendshme e Stambollit.
**Kalaja e Beogradit** (serbisht: Београдска тврђава *Beogradska tvrđava*), përbëhet nga kështjella e vjetër (Qyteti i Sipërm dhe i Poshtëm) dhe Parku Kalemegdan (Kalemegdani i Madh dhe i Vogël) në bashkimin e lumenjve Sava dhe Danub, në një zonë urbane të Beogradit modern, Serbi.

E vendosur në komunën Stari Grad të Beogradit, kalaja përbën thelbin specifik historik të qytetit. Si një nga përfaqësuesit më të rëndësishëm të trashëgimisë kulturore të Beogradit, ai u mbrojt fillimisht menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore, ndër monumentet e para të kulturës të shpallura zyrtarisht në Serbi. Kalaja është shpallur Monument i Kulturës me Rëndësi të Jashtëzakonshme në vitin 1979 dhe mbrohet nga Republika e Serbisë. Është atraksioni turistik më i vizituar në Beograd, ku Skadarlija është e dyta. Duke qenë se hyrja është falas, llogaritet se numri i përgjithshëm i vizitorëve (të huaj, vendas, qytetarë të Beogradit) është mbi 2 milionë në vit.

## Shiko edhe 
* Rrethimi i Beogradit (1456)
* Rrethimi i Beogradit (1789)

## Referime
Marina Gjermane

parapamje|Logoja e Marinës Gjermane.
**Marina Gjermane** (gjermanisht: *Deutsche Marine*) është marina e Gjermanisë dhe pjesë e Bundeswehr-it të unifikuar (Mbrojtja Federale), Forcat e Armatosura Gjermane. Marina Gjermane fillimisht ishte e njohur si *Bundesmarine* (Marina Federale) nga 1956 deri në 1995, kur *Deutsche Marine* (Marina Gjermane) u bë emri zyrtar në lidhje me inkorporimin e vitit 1990 të *Volksmarine* (Marina Popullore) e Gjermanisë Lindore. Ajo është thellësisht e integruar në aleancën e NATO-s. Misioni i saj kryesor është mbrojtja e ujërave territoriale dhe infrastrukturës detare të Gjermanisë, si dhe linjave detare të komunikimit. Përveç kësaj, Marina Gjermane merr pjesë në operacionet paqeruajtëse, dhe ofron ndihmë humanitare dhe ndihmë në fatkeqësi. Ajo gjithashtu merr pjesë në operacionet kundër piraterisë.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura Gjermane

## Referime
Ushtria Gjermane

parapamje|230x230px|Logo e Ushtrisë Gjermane ("Heer") me germa.
**Ushtria Gjermane** (gjermanisht: *Heer*, "ushtri") është përbërësi tokësor i forcave të armatosura të Gjermanisë. Ushtria e sotme gjermane u themelua në vitin 1955 si pjesë e *Bundeswehrit* të sapoformuar të Gjermanisë Perëndimore së bashku me *Marinën* (Marinën Gjermane) dhe *Luftwaffe* (Forcat Ajrore Gjermane). Që nga janari 2022, ushtria gjermane kishte një forcë prej 62.766 ushtarësh.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura Gjermane

## Referime
Pushtimi i Kostandinopojës

[parapamje|Mehmeti II në [Stamboll]]
parapamje|Rrethimi i Kostandinopojës (1453), miniaturë franceze nga Jean Le Tavernier pas 1455.
**Rënia e Kostandinopojës** ose **Çlirimi i Stambollit**, e njohur edhe si **Çlirimi i Kostandinopojës** (turqisht: ''İstanbul'un Fethi''), ishte kapja e kryeqytetit të Perandorisë Bizantine nga Perandoria Osmane. Qyteti u pushtua më 29 maj 1453 si pjesë e kulmit të një rrethimi 53-ditor që kishte filluar më 6 prill.

Ushtria sulmuese osmane, e cila ishte dukshëm më e madhe se numri i mbrojtësve të Kostandinopojës, komandohej nga Sulltan Mehmeti II 21-vjeçar (më vonë i mbiquajtur "Pushtuesi"), ndërsa ushtria bizantine drejtohej nga perandori Konstandin XI Palaiologos. Pasi pushtoi qytetin, Mehmeti II e bëri Kostandinopojën kryeqytetin e ri osman, duke zëvendësuar Adrianopojën.

Pushtimi i Kostandinopojës dhe rënia e Perandorisë Bizantine ishte një pikë ujëmbledhëse e Mesjetës së Vonë, duke shënuar fundin efektiv të mbetjeve të fundit të Perandorisë Romake, një shtet që filloi afërsisht në vitin 27 para Krishtit dhe kishte zgjatur gati 1500 vjet. Midis shumë historianëve modernë, rënia e Kostandinopojës konsiderohet si fundi i periudhës mesjetare. Rënia e qytetit ishte gjithashtu një pikë kthese në historinë ushtarake. Që nga kohët e lashta, qytetet dhe kështjellat ishin varur nga muret dhe muret për të zmbrapsur pushtuesit. Muret e Kostandinopojës, veçanërisht Muret Teodosiane, ishin disa nga sistemet më të avancuara mbrojtëse në botë në atë kohë. Këto fortifikime u mposhtën me përdorimin e barutit, veçanërisht në formën e topave dhe bombardimeve të mëdha, duke paralajmëruar një ndryshim në luftën e rrethimit.

## Shiko edhe 
* Stambolli
* Luftërat osmane në Evropë

## Referime
Birgita Bremer

**Birgita Bremer** (17 janar 1950) është botaniste, akademike suedeze, profesoreshë në Universitetin e Stokholmit e drejtoreshë e Kopshtit Botanik Bergius. 

## Karriera 
Birgita u doktorua në botanikë në vitin 1980 në Universitetin e Stokholmit, me tezën "Taksonomia e myshqeve të gjinisë Schistidium".  Në vitin 1981, u emërua docente në Universitetin e Stokholmit; 1983–1990 ishte instruktore e sistematikës. Nga 1990-a deri në 2000-shin punoi si instruktore sistematike e botanikës; në vitet 2000–2001 punoi si dekane e departamentit të sistematikës; 2000–2004 – profesore e sistematikës molekulare të bimëve. Që nga viti 2002 është drejtoreshë e Fondit Bergius dhe drejtoreshë e Kopshtit Botanik.  Që nga viti 2004 është profesoreshë e sistematikës në Universitetin e Stokholmit.

## Jeta personale 
Ajo është e martuar me Kare Bremer dhe kanë dy fëmijë. 

## Arritjet 
Më 11 shkurt 2009 Profesor Bremer, Profesor Bergianus në Fondacionin Bergius, Akademia Mbretërore Suedeze e Shkencave, u zgjodh anëtare i Akademisë Mbretërore Suedeze të Shkencave ( *Kungliga Vetenskapsakademien*, KVA). 

## Bibliografia 
Shkurtimi B.Bremer përdoret për të treguar dhe cituar punën e autores në botanikë. 

### Artikujt 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

### Librat 
* . 1980. *Taxonomy of Schistidium (Grimmiaceae, Bryophyta)*. 8 pp.  
* . 2003. *Introduction to phylogeny and systematics of flowering plants*. Volume 33, Nº 2 de Acta Universitatis Upsaliensis: Symbolae botanicae Upsalienses. 7ª edición ilustrada de Uppsala Universitet, 102 pp.  
* . 1992. *Phylogeny of the Rubiaceae (Chiococceae) based on Molecular and MOrphological data – Useful Approaches for Classification and Comparative Ecology*. Volume 72 and 79 of Annals of the Missouri Botanical Garden. 767 pp.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Intervista Eva Krutmeijer e Birgitta Bremer në faqen e internetit të Linnaeus 300
Taluti

**Taluti** (Arabisht: طالوت‎, romanizuar: *Ṭālūt*) është një personazh në Kuran i identifikuar tradicionalisht me mbretin izraelit Saul, pasi ai thuhet se është mbreti (مَـلِـك, *malik*) i Izraelit. Ai identifikohet gjithashtu me Gedeonin, me arsyetimin se Kurani i referohet të njëjtit incident të pirjes nga një lumë siç gjendet në Librin e Gjyqtarëve (7:5-7) të Biblës Hebraike, krahas të tjerave. faktorët që lidhen me këtë të fundit.

## Emri 
Emri Talut ka një etimologji të pasigurt. Ndryshe nga shumica e figurave të tjera që gjenden në Biblën Hebraike dhe në Kuran, emri arab nuk është i ngjashëm me emrin hebraik (שָׁאוּל‎, *Šāʾūl*). Sipas shpjeguesve myslimanë, Talut do të thotë "i gjatë" dhe i referohet shtatit të jashtëzakonshëm të Saulit, i cili do të ishte në përputhje me tregimin biblik. Në shpjegimin e emrit, interpretues të tillë si studiuesi i shekullit të 11-të Ebu Ishak eth-Tha'labi mendojnë se në këtë kohë, mbreti i ardhshëm i Izraelit do të njihej nga lartësia e tij; Samueli vendosi një masë, por asnjë person në Izrael nuk arriti lartësinë e mjaftueshme përveç Saulit.

## Rrëfimi në Kuran 
Pas kohës së Musait (Moisiu), izraelitët filluan të kërkonin një mbret për t'i udhëhequr ata në luftë kundër armiqve të tyre. Rrjedhimisht, Taluti u emërua mbret nga një profet i paidentifikuar i Bijve të Izraelit, i cili njoftoi se Allahu kishte zgjedhur Talutin si mbretin e ri të Izraelit. Izraelitët vunë në dyshim vendimin e profetit, duke mos pasur respekt për Talutin për shkak të mungesës së pasurisë së tij. Profeti më pas u tha atyre se Taluti ishte më i favorizuar se ata. Ai dallohej nga të tjerët për njohuritë e tij të mëdha dhe për fizikun e tij. Një shenjë e rolit të tij të drejtë si mbret ishte se Allahu e kishte kthyer Arkën e Besëlidhjes në Izrael për izraelitët. Taluti e sprovoi popullin e tij në një lumë: kush pinte prej tij nuk do ta ndiqte atë në betejë, përveç atij që merrte prej tij një grusht. Shumë prej tyre pinin, por vetëm besimtarët guxuan. Taluti më pas i udhëhoqi izraelitët drejt fitores mbi ushtrinë e Goliathit, i cili u vra nga Dauti (Davidi). Taluti nuk konsiderohet të jetë profet (نَـبِي‎, *nabī*) i Allahut, por përkundrazi një mbret i caktuar hyjnor.

## Hadithi 
Taluti përmendet gjithashtu në një hadith (حَـديـث‎, 'transmetim'): "Transmeton El-Bara: Shokët e Muhamedit, të cilët morën pjesë në Bedr, më thanë se numri i tyre ishte ai i shokëve të Talutit që kaluan lumin (e Jordanit) me të, dhe ata ishin mbi treqind e dhjetë burra. Pasha Allahun, askush nuk e kaloi lumin me të, veçse një besimtar."

## Referime
Forca Ajrore Gjermane

parapamje|Logoja e Forcave Ajrore Gjermane.
**Forca Ajrore Gjermane** (gjermanisht: *Luftwaffe*, fjalë-për-fjalë. 'armë ajrore') është dega e luftës ajrore e *Bundeswehr*-it, forcave të armatosura të Gjermanisë. Forca Ajrore Gjermane (si pjesë e *Bundeswehr*-it) u themelua në vitin 1956 gjatë epokës së Luftës së Ftohtë si degë e luftës ajrore e forcave të armatosura të Gjermanisë Perëndimore të atëhershme. Pas ribashkimit të Gjermanisë Perëndimore dhe Lindore në vitin 1990, ajo integroi pjesë të forcave ajrore të ish-Republikës Demokratike Gjermane, e cila vetë ishte themeluar në vitin 1956 si pjesë e Ushtrisë Popullore Kombëtare. Nuk ka asnjë vazhdimësi organizative midis Forcave Ajrore Gjermane aktuale dhe ish-Luftwaffe të Wehrmacht-it të themeluar në vitin 1935, e cila u shpërbë plotësisht në 1945/46 pas Luftës së Dytë Botërore. Termi Luftwaffe që përdoret si për forcën ajrore historike ashtu edhe për atë aktuale gjermane është emërtimi i përgjithshëm në gjuhën gjermane i çdo force ajrore.

Komandanti i Forcave Ajrore Gjermane është Gjeneral Lejtnant Ingo Gerhartz. Që nga viti 2015, Forca Ajrore Gjermane përdorë 11 baza ajrore, 2 prej të cilave nuk kanë njësi fluturuese. Për më tepër, Forca Ajrore ka prani në 3 aeroporte civile. Në vitin 2012, Forca Ajrore Gjermane kishte një forcë të autorizuar prej 28.475 aviatorësh aktivë dhe 4.914 rezervistësh.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura Gjermane

## Referime
Mane Aliu

[parapamje|(Gusht 2020) I biri i Mane Aliut (në mes) duke marre dekoratën e të atit nga Presidenti i Republikë [Ilir Meta]]

= Mane Aliu =
**Mane Aliu** (Shkozë, Vlorë 1874 - 1944), ka qenë atdhetar dhe prijës popullor, luftoi në Luftën e Vlorës si komandant i çetës së Shkozës përkrah Rrapo Çelos dhe Kanan Mazes, për të mbrojtur qytetin e Vlorës nga copëtimi total që do i bënin pushtuesit italianë.

Mane Aliu lindi në vitin 1864 në Shkozë të Vlorës, biri i Ali Ymer Kudhësit, ai trashëgoi dhe shumëfishoi pasuritë e lëna nga i ati. U bë aga i krahinës së Kudhësit, pronar i tokave të shumta në Shkozë dhe zonave përreth.

Me pasurinë dhe influencën që kishte ndihmoi në financimin e Luftës së Vlorës; mblodhi firma nga krahinat e jugut dhe u përball me kryeministrin e kohës Ahmet Zogun për padrejtësitë që i bëheshin asokohe burrave të krahinave jugore nga policia e shtetit; ishte pjesëmarrës në shpalljen e pavarësisë së shtetit Shqiptar si mik dhe bashkëpunëtor i Osman Haxhisë; krijoi lidhje të ngushta familjare me figura të rëndësishme të kohës si Qazim Koculi i cili i kërkoi dorën e vajzës, Bektash Haxhiun (Çorrushi) mbesën e të cilit e mori nuse për të birin.***"Burri nuk rrihet; burri ose vritet ose lihet i qetë"** - Mane Aliu drejtuar Ahmet Zogut*
[majtas|parapamje|Dekorata [Dekorata "Gjergj Kastrioti Skënderbeu"|"Kalorës i Urdhërit të Skënderbeut" i dhënë Mane Aliut]]
Për veprimtarinë e tij si atdhetar dhe luftëtar i shquar për lirinë e Shqipërisë. I dalluar për guximin dhe përkushtmin në Luftën e Vlorës(1920), si drejtues i njësive luftarake në mbrojtjen e Pavarësisë dhe trojeve shqiptare, në vitin 2020 me rastin e 100-vjetorit të Luftës së Vlorës, Mane Aliut iu dha titulli Kalorës i Urdhrit të Skënderbeut 76 vite pas vdekjes së tij. Gjithashtu për nder të tij, bashkia Vlorë emëroi një nga rrugët e qytetit pas tij. (Mane Aliu, Vlore 9404)

## Shikoni dhe 
Lufta e Vlorës, në kujtesën njerëzore

## Referimet
Demografia e Tiranës

**Tirana** është qyteti me popullsinë më të madhe në Shqipëri. Sot, demografia e Tiranës matet nga Instituti i Statistikës.

## Popullsia 
### Zhvillimi 
## Lindshmëria 
## Mërgimi 
## Feja 
## Të huajt 
## Shih edhe 
## Referime
Luftërat osmane në Evropë

[parapamje|381px|Ushtria osmane gjatë [Beteja e Vjenës|rrethimit të Vjenës, nga Frans Geffels.]]
Një seri konfliktesh ushtarake midis Perandorisë Osmane dhe shteteve të ndryshme **evropiane**, u zhvilluan nga mesjeta e vonë, deri në fillim të shekullit të XX-të.

Konfliktet më të hershme filluan gjatë luftërave bizantine-osmane, të zhvilluara në Anadoll në fund të shekullit të XIII-të, përpara se të hynin në Evropë në mesin e shekullit të XIV-të, me luftërat bullgaro-osmane. Në mesin e shekullit të XV-të, luftërat serbo-osmane dhe luftërat shqiptaro-osmane u zhvilluan nga Serbia dhe Shqipëria, përkatësisht kundër turqve osmanë. Pjesa më e madhe e kësaj periudhe u karakterizua nga zgjerimi osman në Ballkan. Perandoria Osmane bëri depërtime të mëtejshme deri në Evropën Qendrore në shekullin e XV dhe të XVI, duke arritur kulmin e pretendimeve territoriale osmane në Evropë.

Luftërat osmane-veneciane zgjatën katër shekuj, duke filluar në vitin 1423 dhe zgjatën deri në vitin 1718. Kjo periudhë dëshmoi rënien e Negropontes në vitin 1470, rënien e Famagustës (Qipro) në vitin 1571, humbjen e flotës osmane në Betejën e Lepantos në vitin 1571 (në atë kohë beteja më e madhe detare në histori), rënia e *Candia* (Kretë) në vitin 1669, ripushtimi venedikas i Moresë (Peloponezi) në vitet 1680 dhe humbja e tij përsëri në vitin 1715. Ishulli i Korfuzit nën sundimin venecian mbeti i vetmi Ishulli grek i pa pushtuar nga osmanët.

Në fund të shekullit të shtatëmbëdhjetë, fuqitë evropiane filluan të konsolidohen kundër osmanëve dhe formuan Lidhjen e Shenjtë, duke përmbysur një numër fitimesh tokësore osmane gjatë Luftës së Madhe Turke të viteve 1683–99. Megjithatë, ushtritë osmane ishin në gjendje të mbaheshin kundër rivalëve të tyre evropianë deri në gjysmën e dytë të shekullit të tetëmbëdhjetë.

Në shekullin e nëntëmbëdhjetë, osmanët u përballën me kryengritje nga nënshtetasit e tyre serbë (1804–1817) dhe grekë (1821–1832). Kjo ndodhi së bashku me luftërat ruso-turke, të cilat e destabilizuan më tej perandorinë. Tërheqja përfundimtare e sundimit osman erdhi me Luftën e Parë Ballkanike (1912–1913), e ndjekur nga nënshkrimi i Traktatit të Sevres në fund të Luftës së Parë Botërore.

## Shiko edhe 
* Kriza Lindore dhe Shqipëria
* Kriza lindore dhe lëvizja shqiptare
* Shqipëria në fillim të Krizës Lindore (1875-1876)
* Projekti i kryengritjes kundërosmane (1877)
* Lufta Ruso-Turke (1877-1878)
* Traktati i Shën Stefanit
* Kongresi i Berlinit
* Traktati i Berlinit (1878)
* Konferenca e Berlinit
* Konferenca e Stambollit
* Kriza Lindore
* Shkaqet për shpërthimin e Krizës Lindore
* Perandoria Osmane në gjysmën e parë shek. XVIII-XIX
* Perandoria Osmane në gjysmën e dytë të shekullit XVIII-XIX
* Lufta e Krimesë
* Perandoria Osmane në shek. XIX-XX
* Luftërat Ballkanike
* Historia e luftërave Ruso-Turke
* Beteja e Prevezës
* Lufta Osmano-Venedikase (1570-1573)
** Beteja e Lepantos
* Lufta e Madhe Turke
** Beteja e Vjenës
** Lufta e Moresë
** Kryengritja antiosmane e vitit 1689 në vilajetin e Rumelisë
** Beteja e Kaçanikut (1690)
* Shqipëria Osmane

## Referencat
Nitroceluloza

**Nitroceluloza** (e njohur edhe si **nitrati i celulozës**, **letra flash**, **pambuku flash**, **guncotton**, **piroksilina** dhe **string flash**, në varësi të formës) është një përbërës shumë i ndezshëm i formuar nga nitratimi i celulozës përmes ekspozimit ndaj një përzierjeje të acidit nitrik dhe acidit sulfurik. Një nga përdorimet e tij të para të mëdha ishte si pambuk, një zëvendësim i barutit si [shtytës në armët e zjarrit. Ai u përdor gjithashtu për të zëvendësuar barutin si një [eksploziv i rendit të ulët në miniera dhe aplikime të tjera. Në formën e kolodionit, ai ishte gjithashtu një komponent kritik në një emulsion të hershëm fotografik, përdorimi i të cilit revolucionarizoi fotografinë në vitet 1860.

## Prodhimi
Procesi përdor një përzierje të acidit nitrik dhe acidit sulfurik për të kthyer celulozën në nitrocelulozë. Cilësia e celulozës është e rëndësishme. Hemiceluloza, lignin, pentosanet dhe kripërat minerale japin nitroceluloza e ulët. Në terma të saktë kimikë, nitroceluloza nuk është një përbërës nitro, por një ester nitrati. Njësia e përsëritjes së glukozës (anhidroglukoza) brenda zinxhirit të celulozës ka tre grupe OH, secila prej të cilave mund të formojë një ester nitrati. Kështu, nitroceluloza mund të tregojë **mononitrocelulozë**, **dinitrocelulozë** dhe **trinitrocelulozë**, ose një përzierje të tyre. Me më pak grupe OH se celuloza mëmë, nitrocelulozat nuk grumbullohen me lidhje hidrogjenore. Pasoja kryesore është se nitroceluloza është e tretshme në tretës organikë si acetoni dhe esteret, p.sh. acetat etil, metil acetat, karbonat etil. Shumica e llaqeve përgatiten nga dinitrati, ndërsa eksplozivët janë kryesisht trinitrat.

Ekuacioni kimik për formimin e trinitratit është:
:3&nbsp;HNO3 + C6H7(OH)3O2  C6H7(ONO2)3O2 + 3&nbsp;H2O

Rendimentet janë rreth 85%, me humbje që i atribuohen oksidimit të plotë të celulozës në acid oksalik.

## Referime
Pishë Poro-Narta

**Pishë Poro-Narta** është një zonë e mbrojtur midis Lagunës së Nartës dhe lumit Vjosë. Më 26 tetor 2022, me vendim të qeverisë shqiptare, asaj iu reduktua statusi nga "rezervat natyror i menaxhuar" në "peizazh i mbrojtur".

## Tkurrja e sipërfaqes 
## Shih edhe 
* Aeroporti i Vlorës
Nodi

250px|parapamje|Nodi dhe shoku i tij Veshët në këtë gardh në Beaconsfield përfaqësojnë Enid Blyton si pjesë të trashëgimisë kulturore angleze.

**Nodi** (anglisht: *Noddy*) është një personazh imagjinar i krijuar nga Enid Blyton, i botuar fillimisht nga viti 1949 deri në 1963. Në bazë të këtij personazhi u krijuan disa seri televizive.

Nodi u botua për herë të parë në vitin 1949, me ilustrime nga Harmsen van der Beek, një artisti holandez.

Personazhi është një fëmijë prej druri, i cili jeton në një shtëpi të vogël në Toyland (në shqip: *Qyteti i lodrave*). Emri i tij, Nodi, vjen nga anglishtja "Nod" (për të kokës) - "to nod the head" (të tundur kokën), dhe aludon për faktin se ai është një kukull që ka një kokë të shkëputur nga trupi. dridhet dhe tund kokën vazhdimisht. Disa vende kanë marrë emrin e Nodit si Italia, Portugalia, Polonia dhe Hungaria. Të tjerë, kanë gjetur ekuivalente: *Oui-Oui* në Francë, *Zvonko* në Kroaci, *Nicke* në Suedi ose *Lelumaan Niksu* në Finlandë.

## Seriale të animuar 
Në Mbretërinë e Bashkuar, është programi televiziv më i gjatë për fëmijë në televizion, që nga viti 1955 në BBC.

Shfaqjet televizive të bazuara në personazhin janë shfaqur në televizionin britanik që nga viti 1955. Megjithatë, vetëm një prej tyre është dubluar në shqip. Emisioni televiziv "Make Way for Noddy" (ne shqip: *Hapi rrugë Nodit*) u transmetua në vitin 2003 në televizionin britanik, si dhe është transmetuar edhe në televizionin kosovar, në kanalin 21 Junior.
Rika

**Rika** ka disa përdorime:

;Mbiemri i personave:
* Rika Masuya – (lindur 1995), futbolliste japoneze
* Besa Rika – (1945–), këngëtare shqiptare nga Struga
İyi Adamın 10 Günü

**İyi Adamın 10 Günü** (Shqip: *10 Ditët e Njeriut të Mirë*) është film dramatik turk me regji nga Uluç Bayraktar dhe shkruar nga Mehmet Eroğlu dhe Damla Serim, i publikuar në Netflix më 3 mars 2023. Në film luajnë Nejat İşler, Nur Fettahoğlu, Esra Ronabar, Şenay Gürler, Rıza Kocaoğlu, İlayda Alişan dhe Barış Falay.

## Luajtën 
* Nejat İşler - Sadëk
* Nur Fettahoğlu
* Şenay Gürler
* İlayda Alişan
* İlayda Akdoğan
* Erdal Yıldız
* Ata Artman
* Rıza Kocaoğlu
* Kadir Çermik

### Rolet mysafir 
* Esra Ronabar
* Barış Falay
* Yurdaer Okur
* Ayça Işıldar
* Gözde Kaya
* Kaan Turgut
* İpek Türktan
* Mert Doğan
* Emre Erçil

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*İyi Adamın 10 Günü në Netflix
Osman Rexhep Memeti

**Hoxhë Osman Memeti**, u lind në vitin 1978 në fshatin Krushopek, rrethi i Shkupit. Mësimet fillestare (leximin e Kur’anit) i mori në vendlindje te hoxha mirë njohur që jetonte në Saraj (i shquar dhe i përmendur në trevat tona) dr. Zekerija ef. Bajrami. Ambicjet e tij nuk u ndërprenë me kaq, kështu që si i fëmij aty nga viti 1993 kreu shkollën fillore në Saraj, mësimet fetare i vazhdoi te hoxha i njohur dhe me renome të larte fetare h. Taip Aliu. Më pas, gjegjësisht në vitin 1993 u regjistrua në medresenë “Mahad shejh Bedrudin ( Emenije )” në Damask të Sirisë. Në vitin 1999/  regjistrohet në fakultetin “Sheriatik , Jurispodencën Islame ” pranë Univerzitetit “El-Az’har” në Kajro, të cilin e mbaroi me sukses. Studimet i mbaroi në afat të shkëlqyer saqë diplomoi në vitin 2003/04.

Vazhdon studiimet pos diplomike po ashtu në Kajro në “Universitetin Latinije” ku shkaku punësimit e ka pauzuar …

Po sa kreu fakultetin u punsua në BFIRMV si Referent fetaro arsimor pran Myftinisë shkupit, ashtu edhe kur vinte muajit të Ramazanit nuk pushonte, por energjinë dhe potencialin fetar e harxhonte duke shërbyer si ligjerues apo vaiz. Në vitin 2005/06 gjatë muajit të Ramazanit nga ana e Bashkësisë Fetare Islame u caktua  si vaiz në xhaminë e “Jahja Pashës” Shkup. Ashtu si ligjerues koh pas kohe ishetë edhe në fshatin e tij Krushopek… nga aktivitetet  më të sukseshme që kishte gjatë perudhës kur ishte i punsuar në myftinin e Shkupit për afërsisht nga 2005 deri më 2010 ka mësuar fëmijët në shtëpinë e tij i cili shëndroi katin e shtëpis si klasë për nxënësit duke zhvilluar kurse për drejt leximin e Kur’anit dhe vetëdijen fetare ku ka nxjerë prej nxënësve fetar 150 talebe..

Kështu pasi ju afrua një ofertë si imam në Zvicër ju përgjigjë me plotë vullnet dhe filloi kondributin dhe vullnetin fetar ta jepë në perendim..  

Si Imam Hatib Vaiz Mualim shërbeu në Evropë në Vjenë të Austris disa muaj, pastaj shkoi  në Zvicer shërbeu një vit te xhamia e Rejnahut (Tulipani), pastan shkoi te Xhamia e Shfarcenbahut të Zurihut përafërsisht një vit, pastaj dy vite e gjys shërbeu te xhamia Oaza e Shprejtenbachut, pastaj shkoi dy vite e gjysë shërbeu te Xhamia Mëshira Lucernit, pastaj  dy vite e gjys në Diesenhofen te Xhami Nur, pastaj te Xhamia Drita e Winterthurit disa muaj, Pastaj sherbeu po ashtu disa muaj te Xhamia Bashkimi Noewid të Gjermanis, pastaj u kthye në Zvicër dhe shërbeu katër vite në Brig të Valisit dhe më në fund është duke kryet detyrën si imam i rregullt në Xhamin Blu Falconara. M Ancona…

## Burime 
kjo ishte biografia shkurtimisht rreth Hoxhës Osman ef. Memeti  Osman Rexhep Memeti (diskutimet) 7 mars 2023 00:18 (CET)
Lëvizja për të drejtat e burrave

parapamje|200x200px|Simboli i mashkullit.
**Lëvizja për të drejtat e burrave** (**MRM**) është një degë e lëvizjes së burrave. MRM-ja në veçanti përbëhet nga një sërë grupesh dhe individësh (**aktivistë për të drejtat e burrave** ose **MRA**) të cilët fokusohen në çështje të përgjithshme sociale dhe shërbime specifike qeveritare të cilat ndikojnë negativisht - ose në disa raste diskriminojnë strukturalisht - burrat dhe djemtë. Temat e zakonshme të diskutuara në kuadër të lëvizjes për të drejtat e burrave përfshijnë ligjin familjar (të tilla si kujdestaria e fëmijëve, ushqimi dhe shpërndarja e pasurisë martesore), riprodhimi, vetëvrasjet, dhuna në familje ndaj burrave, rrethprerja, arsimimi, rekrutimi, rrjetat e sigurisë sociale dhe politikat shëndetësore. Lëvizja për të drejtat e burrave u degëzua nga lëvizja çlirimtare e burrave në fillim të viteve 1970, me të dy grupet që përbënin një pjesë të lëvizjes më të madhe të burrave.

Shumë studiues e përshkruajnë lëvizjen ose pjesë të saj si një reagim kundër feminizmit. Si pjesë e manosferës, lëvizja dhe sektorët e lëvizjes, janë përshkruar nga studiuesit dhe komentuesit si mizogjene, urrejtëse dhe, në disa raste, si përkrahëse të dhunës ndaj grave. Në vitin 2018, Southern Poverty Law Center kategorizoi disa grupe të të drejtave të burrave si pjesë e një ideologjie të urrejtjes nën ombrellën e epërsisë mashkullore, ndërsa deklaroi se të tjerët "u fokusuan në ankesat legjitime".

## Shikoni edhe 
* Të drejtat e grave

## Referime