open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ekstradimi

, që kërkon ekstradimin e një të dyshuari për vrasje të dyshuar për arratisje në Auckland në Zelandën e Re, 1885.]]
Në një **ekstradim**, një juridiksion dorëzon një person të akuzuar ose të dënuar për kryerjen e një krimi në një juridiksion tjetër, në zbatim të ligjit të tjetrit.

Është një procedurë bashkëpunuese e zbatimit të ligjit ndërmjet dy juridiksioneve dhe varet nga marrëveshjet e bëra ndërmjet tyre. Përveç aspekteve ligjore të procesit, ekstradimi përfshin edhe transferimin fizik të kujdestarisë së personit që ekstradohet në autoritetin ligjor të juridiksionit kërkues.

Në një proces ekstradimi, një juridiksion sovran zakonisht i bën një kërkesë zyrtare një juridiksioni tjetër sovran ("shteti i kërkuar"). Nëse i arratisuri gjendet brenda territorit të shtetit të kërkuar, atëherë shteti i kërkuar mund ta arrestojë të arratisurin dhe t'i nënshtrohet procesit të ekstradimit. Procedurat e ekstradimit të cilave do t'i nënshtrohet i arratisuri varen nga ligji dhe praktika e shtetit të kërkuar.

Ndërmjet vendeve, ekstradimi normalisht rregullohet me traktate. Aty ku ekstradimi është i detyruar nga ligjet, si për shembull midis juridiksioneve nënkombëtare, koncepti mund të njihet më në përgjithësi si dorëzim. Është një mekanizëm i lashtë, që daton të paktën në shekullin e 13-të pes, kur një faraon egjiptian, Ramesses II, negocioi një traktat ekstradimi me një mbret hitit, Hattusili III.

## Shiko edhe 
* Zbatimi i ligjit
* Burgimi

## Referime
Avioni i postës

Një **avion postar** është një avion që përdoret për të transportuar postë.

Avionët që ishin thjesht aeroplanë postarë ekzistonin pothuajse ekskluzivisht para Luftës së Dytë Botërore. Për shkak se avionët e hershëm ishin shumë të pafuqishëm për të transportuar ngarkesa dhe shumë të kushtueshme për të kryer çdo shërbim transporti të pasagjerëve të "klasit ekonomik", roli kryesor civil i avionëve ishte të bartnin letra më shpejt se sa ishte e mundur më parë. Në vitin 1934, disa shërbime postare në SHBA u operuan nga Korpusi Ajror i Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara, duke përfunduar së shpejti në skandalin Air Mail.

Në të kaluarën, avionët që transportonin postë duhej të mbanin një emblemë të veçantë zyrtare në trup; në rastin e avionëve të regjistruar në Britani, ndonjëherë do të vihej edhe një flamur i posaçëm Royal Air Mail (një flamur trekëndësh blu me një emblemë të kurorëzimit në të verdhë dhe shkronjat "ROYAL AIR MAIL" në të bardhë).

Nga fundi i viteve 1940, avionët e postës u bënë gjithnjë e më të rrallë, pasi madhësia në rritje e avionëve dhe ekonomia diktuan një lëvizje drejt transportit me shumicë të postës në fluturimet e linjave ajrore, dhe kjo mbetet metoda kryesore sot. Posta e paketave, posta gjatë natës dhe posta prioritare, megjithatë, ende barten në bordin e atyre që mund të konsiderohen pasardhësit shpirtërorë të avionëve postarë klasikë të paraluftës; avionë të vegjël të aviacionit të përgjithshëm që janë përshtatur për këtë rol, me Cessna 208 dhe Piper PA-31 Navajo që janë ndër më të njohurit. Operatorët e linjave ajrore të ngarkesave, të tilla si UPS dhe FedEx, gjithashtu transportojnë postë së bashku me ngarkesat me shumicë, në aeroplanët e konvertuar.

## Shiko edhe 
* Posta
* Zyra e postës

## Referime
Anija e mallrave

.]]
Një **anije mallrash** është një anije tregtare që transporton mallra dhe materiale nga një port në tjetrin. Mijëra transportues mallrash qarkullojnë çdo vit në detet dhe oqeanet e botës, duke trajtuar pjesën më të madhe të tregtisë ndërkombëtare. Anijet e ngarkesave zakonisht janë të dizajnuara posaçërisht për këtë detyrë, shpesh duke u pajisur me vinça dhe mekanizma të tjerë për të ngarkuar dhe shkarkuar, dhe vijnë në të gjitha madhësitë. Sot, ato janë pothuajse gjithmonë të ndërtuara prej çeliku të salduar, dhe me disa përjashtime përgjithësisht kanë një jetëgjatësi prej 25 deri në 30 vjet përpara se të fshihen.

## Shiko edhe 
* Avioni i mallrave

## Referime
Mallrat dhe shërbimet

**Mallrat** janë sende që janë zakonisht (por jo gjithmonë) të prekshme, të tilla sistilolapsa ose mollë. **Shërbimet** janë aktivitete të ofruara nga njerëz të tjerë, si mësues apo berberë. Të marra së bashku, është prodhimi, shpërndarja dhe konsumi i mallrave dhe shërbimeve që mbështet të gjithë aktivitetin ekonomik dhe tregtinë. Sipas teorisë ekonomike, konsumi i mallrave dhe shërbimeve supozohet se ofron dobi (kënaqësi) për konsumatorin ose përdoruesin fundor, megjithëse bizneset gjithashtu konsumojnë mallra dhe shërbime gjatë prodhimit të mallrave dhe shërbimeve të tjera. 
## Shiko edhe 
* Mallrat
* Shërbimet

## Referime
Arma hipersonike

Një **armë hipersonike** është një armë e aftë për të udhëtuar me shpejtësi hipersonike, e përcaktuar si midis 5 dhe 25 herë shpejtësia e zërit ose rreth 1,6 deri në 8,0 km/s.

Nën shpejtësi të tilla, armët do të karakterizoheshin si nënsonike ose supersonike, ndërsa mbi shpejtësi të tilla, molekulat e atmosferës shkëputen në një plazmë që vështirëson kontrollin dhe komunikimin. Armët me energji të drejtuar siç janë lazerët mund të veprojnë me shpejtësi më të larta, por konsiderohen si një klasë e ndryshme armatimi.
 hipersonike me fuqi Scramjet.]]
Ekzistojnë disa lloje të armëve hipersonike:

# Mjet me rrëshqitje hipersonike (HGV): koka raketore që manovrojnë dhe rrëshqasin nëpër atmosferë me  shpejtësi të lartë pas një faze fillestare të nisjes balistike
# Raketë lundrimi hipersonike: raketa lundrimi që përdorin motorë që marrin frymë nga ajri, si p.sh. scramjet për të arritur shpejtësi të larta
# Avionë hipersonikë që përdorin motorë që marrin frymë ajri, si p.sh. scramjet për të arritur shpejtësi të larta
# Armët që gjuajnë predha të drejtuara me top. Këto mund të jenë zhvillime të artilerisë tradicionale ose teknologjive të reja si armët hekurudhore.
# Raketat balistike që udhëtojnë me shpejtësi të lartë gjatë rihyrjes së saj në atmosferë
# Raketë hipersonike ajër-ajër: një AAM që përdor motorë që marrin frymë nga ajri, si p.sh. scramjet për të kapur objektivat ajrore (si Vympel R-37)

## Shiko edhe 
* Raketa lundruese
* Kh-47M2 Kinzhal

## Referime
Ushtrimi Zapad 2017

për stërvitjen Zapad 2017.]]
**WEST 2017** (rusisht: *Zapad-2017*) ishte një stërvitje e përbashkët ushtarake strategjike e forcave të armatosura të Federatës Ruse dhe Bjellorusisë (Shteti i Bashkimit) që filloi zyrtarisht më 14 shtator 2017 dhe përfundoi më 20 shtator 2017, në Bjellorusi si dhe në Rajonin e Kaliningradit të Rusisë dhe zonat e tjera veriperëndimore të Rusisë në Distriktin Ushtarak Perëndimor. Sipas informacionit të bërë publik nga Ministria e Mbrojtjes e Bjellorusisë përpara stërvitjes, më pak se 13,000 personel të Shtetit të Bashkimit do të merrnin pjesë në manovrat ushtarake, një numër që nuk duhej të shkaktonte njoftimin zyrtar të detyrueshëm dhe ftesën e vëzhguesve sipas Dokumenti i OSBE-së i Vjenës.

Përpara stërvitjes, analistët dhe zyrtarët ushtarakë perëndimorë cituan numrin total të trupave ruse, personelit të sigurisë dhe zyrtarëve civilë që do të përfshiheshin në lojërat më të gjera të luftës si deri në 100,000, gjë që do t'i bënte ata më të mëdhenjtë e Rusisë që nga Lufta e Ftohtë. Megjithatë, analiza perëndimore pas stërvitjeve e vendos numrin e trupave shumë më afër shifrave të shpallura zyrtarisht, me Thomas Möller, një oficer suedez që vëzhgonte stërvitjen, duke raportuar vetëm 12,400 trupa të pranishëm, pak më pak se pretendimi i Bjellorusisë prej 12,700. Që nga viti 2016, një numër zyrtarësh të NATO-s dhe ukrainas janë shprehur shqetësime mbi motivet dhe objektivat e fshehta të dyshuara të Rusisë në lidhje me stërvitjen.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura Ruse
* Defender-Europe 21

## Referime
Lista e luftërave që përfshijnë Shqipërinë

Kjo është lista e luftërave në të cilat janë përfshirë shtetet shqiptare dhe forcat shqiptare.

: 
: 
## Lista
## Shiko edhe 
*Lista e masakrave në Shqipëri 
*Ushtria Çlirimtare e Kosovës
*Ushtria Çlirimtare Kombëtare
*Ushtria Çlirimtare për Preshevë, Medvegjë dhe Bujanoc
*Ushtria Çlirimtare e Çamërisë
## Referime 
:
:
Lituania e Vogël

[thumb|right|upright=1.2|Lituania e Vogël dhe [Rajonet kulturore të Lituanisë|rajonet e tjera etnografike historike të Lituanisë]]
**Lituania e Vogël** (Lituanisht: *Mažoji Lietuva*; Gjermanisht: *Kleinlitauen*; Polonisht: *Litwa Mniejsza*; Rusisht: Ма́лая Литва́), ose **Lituania Prusiane** (Lituanisht: *Prūsų Lietuva*; Gjermanisht: *Preußisch-Litauen*, Polonisht: *Litwa Pruska*) është një rajon historik etnografik i Prusisë, ku jetonin lituanezët prusianë (ose *Lietuvininkai*), tani i vendosur në Lituani dhe në Oblastin Kaliningrad të Rusisë. Lituania e Vogël përfshinte pjesën verilindore të rajonit dhe mori emrin e saj nga popullsia e konsiderueshme e territorit që fliste lituanisht. Para pushtimit të kalorësve teutonikë në shekullin e 13-të, pjesa kryesore e territorit e njohur më vonë si Lituania e Vogël ishte e banuar nga fiset e Skalvianëve dhe Nadruvianëve. Toka u shpopullua gjatë luftës së pandërprerë midis Lituanisë dhe Urdhrit Teutonik. Lufta përfundoi me Traktatin e Melnos dhe toka u ripopullua nga të ardhurit lituanez, refugjatët e kthyer dhe popujt e mbetur autoktonë të Baltikut; termi Lituania e Vogël u shfaq për herë të parë midis 1517 dhe 1526.

Me përjashtim të Rajonit Klaipėda, i cili u bë një territor i mandatuar i Lidhjes së Kombeve në 1920 nga Traktati i Versajës dhe u bashkua me Lituaninë nga 1923 deri në 1939, zona ishte pjesë e Prusisë deri në vitin 1945, e cila në periudha të ndryshme ishte nën sovranitetin e Mbretërisë së Polonisë, Komonuelthit Polako-Lituanez dhe Gjermanisë. Që nga viti 1945, një pjesë e vogël e Lituanisë së Vogël është ruajtur brenda kufijve të Lituanisë dhe Polonisë së sotme, ndërsa pjesa më e madhe e territorit është pjesë e Oblastit Kaliningrad të Rusisë, i cili ishte pjesë e Bashkimit Sovjetik deri në dhjetor 1991.

Edhe pse pothuajse asgjë nuk ka mbetur nga kultura origjinale për shkak të dëbimit të gjermanëve pas Luftës së Dytë Botërore, Lituania e Vogël ka kontribuar ndjeshëm në kulturën lituaneze në përgjithësi. Forma standarde e shkruar e prusiano-lituanishtes siguroi bazën për lituanishten moderne, evoluar nga njerëz të afërt me Stanislovas Rapalionis dhe të diplomuar nga shkollat në gjuhën lituaneze të themeluara në Vilnius, të cilët u dëbuan nga Dukati i Madh gjatë viteve të Kundër-Reformimit. Ato përfshijnë emra të shquar si Abraomas Kulvietis dhe Martynas Mažvydas. Gjatë viteve të ndalimit të shtypit lituanez të shekullit të 19-të, shumica e librave lituanisht të shtypura duke përdorur alfabetin latin u botuan në Lituaninë e Vogël.

## Shih gjithashtu
*Rajonet e Lituanisë
*Masuria

## Referime
## Lidhje të jashtme
*Kronologjia e Lituanisë së Vogël (në anglisht)
*Emrat e vendbanimeve në Lituani të Vogël (në anglisht)
*Harta e Lituanisë së Vogël, me emra vendesh të tipit lituanisht  (në anglisht)
Kulla e rojes

[parapamje|Një kullë roje në C.A. Njësia Holliday e një burgu shtetëror në Huntsville, [Teksasi|Teksas.]]
Një **kullë roje** është çdo kullë ushtarake që përdoret për të ruajtur një zonë. Këto kulla zakonisht operohen nga personeli ushtarak dhe janë struktura të ndërtuara në zona të kontrollit të vendosur. Këto përfshijnë bazat ushtarake dhe qytetet e pushtuara nga forcat ushtarake. Ky lloj fortifikimi është një variant i kullës i inkorporuar në muret e kështjellave nga historia dhe, në ditët moderne, janë të pajisura me pajisje të tilla si armë më të rënda se ato që barten nga këmbësoria dhe prozhektorët.

Kullat e rojes mund të jenë të pozicionuara në vende të larta, duke ofruar një pamje të gjerë dhe mundësinë për të monitoruar lëvizjet e armikut në zonën përreth. Ato shpesh janë të fortifikuara dhe mund të mbajnë një ekip të armatosur që është i gatshëm për të ndërhyrë në rast rreziku. Kullat moderne të rojes janë të pajisura me teknologji të avancuar, përfshirë radarë dhe sisteme mbrojtëse, për të parandaluar kërcënime nga ajri dhe toka. Ndërkohë që shumë kulla të rojes janë të lidhura me strategji mbrojtëse, disa janë gjithashtu të përdorura për mbikëqyrjen e kufijve dhe sigurinë në rajone të pasigurta.

## Shiko edhe 
* Pika e Kontrollit Kufitar

## Referime
Karabina M1

parapamje|Karabina M1.
**Karabina M1** (zyrtarisht **karabina e Shteteve të Bashkuara, Kalibri .30, M1**) është një karabinë gjysmë automatike e lehtë që iu dha ushtrisë amerikane gjatë Luftës së Dytë Botërore, Luftës së Koresë dhe Luftës së Vietnamit. Karabina M1 u prodhua në disa variante dhe u përdor gjerësisht nga forcat paraushtarake dhe policore në mbarë botën pas Luftës së Dytë Botërore.

**Karabina M2** është versioni me zjarr selektiv i karabinës M1, i aftë për të gjuajtur si në automatik ashtu edhe në atë të plotë. **Karabina M3** ishte një karabinë M2 me një sistem të shtrirjes infra të kuqe aktive.

Pavarësisht se ka një emër të ngjashëm dhe pamje të jashtme fizike, karabina M1 nuk është një version karabina i pushkës M1 Garand. Më 1 korrik 1925, Ushtria e SHBA filloi të përdorte konventën aktuale të emërtimit ku "M" është përcaktimi për "Model" dhe numri përfaqëson zhvillimin vijues të pajisjeve dhe armëve. Prandaj, "karabina M1" ishte karabina e parë e zhvilluar nën këtë sistem. "Karabina M2" ishte karabina e dytë e zhvilluar nën sistem, etj.

## Shiko edhe 
* Karabina

## Referime
Gewehr 43

parapamje|Gewehr 43 nga koleksionet e Muzeut të Ushtrisë Suedeze.
**Gewehr 43** ose **Karabiner 43** (shkurtuar **G43**, **K43**, **Gew 43**, **Kar 43**) është një pushkë gjysmë automatike e kalibrit Mauser 7.92×57 mm e zhvilluar nga Gjermania gjatë Luftës së Dytë Botërore. Dizajni bazohej në atë të G41(W) të mëparshëm, por përfshinte një sistem gazi të përmirësuar të pistonit me goditje të shkurtër, të ngjashëm me atë të SVT-40 Sovjetik.

## Historia 
Kërkimi i Gjermanisë për një pushkë këmbësorie gjysmë automatike rezultoi në dy modele – G41(M) dhe G41(W), përkatësisht nga Mauser dhe Walther Arms. Dizajni Mauser u prezantua në vitin 1941 dhe u bënë të paktën 12,755, por ai u tregua jo i besueshëm në luftime. Dizajni Walther doli më mirë në luftime, por prapë vuante nga problemet e besueshmërisë. Problemet me të dyja modelet erdhën nga një kërkesë e bërë nga ushtria që pushkët të mos përdornin vrima të shpuara në tytë, të njohura si porte gazi, për të drejtuar mekanizmin e ngarkimit automatik. Përmbushja e kësaj kërkese nënkuptonte që dizajnet duhej të përdornin mekanizma të pazakontë që ishin thjesht jo të besueshëm dhe shumë të prirur ndaj ndotjes.

Pushtimi gjerman i Bashkimit Sovjetik çoi në kapjen e një numri të vogël të SVT-40 dhe kthimin në Gjermani për ekzaminim. Këto përdorën një mekanizëm të thjeshtë gazi të mundësuar nga një portë e prerë në fuçi rreth 1/3 e rrugës së kthimit nga fundi dhe zëvendësuan rimbushjet e zakonshme të zhveshjes me një revistë moderne kuti. Ishte qartësisht superior ndaj G41, dhe gjithashtu më i thjeshtë. Në vitin 1943, Walther kombinoi një sistem të ngjashëm gazi me aspekte të G41 (W) duke siguruar performancë të përmirësuar shumë. Ai u pranua dhe hyri në shërbim si Gewehr 43, i riemërtuar Karabiner 43 në prill 1944, me prodhim që arrinte në pak më shumë se 400,000 midis 1943 dhe 1945.

## Shiko edhe 
* Gewehr 98

## Referime
MP 40

parapamje|Një Maschinenpistole 40 e bërë nga Erma Werke në 1943 me stokun e shpalosur.
**MP 40** (*Maschinenpistole 40*) është një gjysmë-mitraloz me dhomë për fishekun Parabellum 9×19mm. Ai u zhvillua në Gjermaninë naziste dhe u përdor gjerësisht nga fuqitë e Boshtit gjatë Luftës së Dytë Botërore.

I projektuar në vitin 1938 nga Heinrich Vollmer me frymëzim nga paraardhësi i tij **MP 38**, ai u përdor gjerësisht nga këmbësorët (veçanërisht drejtuesit e togave dhe skuadrave), dhe nga parashutistët, në Frontin Lindor dhe Perëndimor, si dhe nga ekuipazhet e mjeteve luftarake të blinduara. Karakteristikat e tij të avancuara dhe moderne e bënë atë të preferuar në mesin e ushtarëve dhe të popullarizuar në vende nga pjesë të ndryshme të botës pas luftës. Shpesh quhej "Schmeisser" nga aleatët, sipas Hugo Schmeisser, i cili projektoi MP 18, megjithëse ai nuk ishte i përfshirë në projektimin ose prodhimin e MP 40. Variantet e tjera të armës përfshinin **MP 40/I** dhe **MP 41**. Nga viti 1940 deri në vitin 1945, rreth 1.1 milionë u prodhuan nga Erma Werke.

## Shiko edhe 
* Karabiner 98k

## Referime
Pistoleta M1911

parapamje|275x275px|M1911 dhe një M1911A1, të dyja të prodhuara nga Colt.
**Colt M1911** (i njohur gjithashtu si **1911**, **Colt 1911** ose **Colt Government** në rastin e modeleve të prodhuara nga Colt) është një pistoletë gjysmë automatike me një veprim, me kthim prapa, e pajisur me dhomë për fishekun .45 ACP. Emërtimi zyrtar i pistoletës ushtarake amerikane që nga viti 1940 ishte *Automatic Pistol, Caliber .45, M1911* për modelin origjinal të miratuar në mars 1911, dhe Automatic Pistol, Caliber .45, M1911A1 për modelin e përmirësuar **M1911A1** i cili hyri në shërbim në 1926. Emërtimi ndryshoi në *Pistol, Caliber .45, Automatic, M1911A1* në epokën e Luftës së Vietnamit.

I projektuar nga John Browning, M1911 është më i njohuri nga modelet e tij për të përdorur parimin e tërheqjes së shkurtër në dizajnin e tij bazë. Pistoleta u kopjua gjerësisht dhe ky sistem operativ u ngrit për t'u bërë lloji më i shquar i shekullit të 20-të dhe i pothuajse të gjitha pistoletave moderne me zjarr qendror. Është popullor me gjuajtësit civilë në ngjarjet konkurruese si Shoqata Ndërkombëtare e Pistoletës Mbrojtëse dhe Konfederata Ndërkombëtare e Qitjes Praktike.

Ushtria amerikane bleu rreth 2.7 milionë pistoleta M1911 dhe M1911A1 gjatë jetës së saj të shërbimit. Pistoleta shërbeu si arma e dorës standarde për Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara nga viti 1911 deri në 1985. Ajo u përdor gjerësisht në Luftën e Parë Botërore, Luftën e Dytë Botërore, Luftën Koreane dhe Luftën e Vietnamit. M1911A1 u zëvendësua nga adoptimi i pistoletës 9 mm Beretta M9 si arma standarde ushtarake amerikane në vitin 1985. Megjithatë, ushtria amerikane nuk e zëvendësoi zyrtarisht M1911A1 me Beretta M9 deri në tetor 1986, por mungesat në prodhim dhe prokurim e mbajtën 1911 në shërbim me disa njësi të kaluara në vitin 1989. 1911A1 nuk është hequr kurrë plotësisht. Variantet e derivateve të modernizuara të M1911 janë ende në përdorim nga disa njësi të Forcave Speciale të Ushtrisë Amerikane, Trupave Detare të SHBA dhe Marinës së SHBA.

## Shiko edhe 
* Pistoleta gjysmë-automatike

## Referime
Lëvizja e rezistencës

**Lëvizja e rezistencës** është një grup i organizuar njerëzish që përpiqen t'i rezistojnë qeverisë ose një fuqie pushtuese, duke shkaktuar përçarje dhe trazira në rendin dhe stabilitetin civil. Një lëvizje e tillë mund të kërkojë të arrijë qëllimet e saj ose nëpërmjet përdorimit të rezistencës jo të dhunshme (nganjëherë e quajtur rezistencë civile), ose përdorimit të forcës, qoftë e armatosur ose e paarmatosur. Në shumë raste, si për shembull në Shtetet e Bashkuara gjatë Revolucionit Amerikan, ose në Norvegji në Luftën e Dytë Botërore, një lëvizje rezistence mund të përdorë metoda të dhunshme dhe jo të dhunshme, zakonisht duke vepruar nën organizata të ndryshme dhe duke vepruar në faza ose gjeografike të ndryshme. zona brenda një vendi.

## Shiko edhe 
* Rezistenca civile

## Referime
Elin Kling

**Elin Kling** (17 shkurt 1983) në Mariestad është një blogere suedeze, gazetare mode dhe bashkëthemeluese e etiketës së veshjeve të grave Totême.  

## Karriera 
Klingu hapi blogun e vet të modës në vitin 2007 në faqen suedeze "Stureplan" dhe u bë blogu më i ndjekur në vend brenda dy ditësh. 

## Jeta personale 
## Shih gjithashtu 
## Referime
Sesilia Herc

**Sisilia Herc** është dizajnere industriale suedeze.

## Karriera 
Ajo ka studiuar për inxhiniere dhe master të dizajnit industrial në Lunds Tekniska Högskola (Suedi) në vitin 2000. 

Që prej vitit 2001, ajo themeloi kompaninë e saj “Umbilical Design AB”. Punon me projekte të transferimit të teknologjisë hapësinore dhe dizajn ambienti të brendshëm të avionit Parabolic Flight për turistët.

Është e njohur me bashkëpunimin me NASA-n, kur ajo  filloi të punonte në studion e "Star Design" në Universitetin e Lund, për sa i përket dizajnit dhe paraqitjes së brendshme të mjeteve hapësinore.

Ajo tregoi se metodologjia projektimit është e rëndësishme në të hapësirave teknologjike ku  astronautët kalojnë kohë shumë kohë në këto mjete hapësinore.

## Shikoni dhe 
## Referime
Anna Wikland

Anna Wikland është një lidere në botën e biznesit në Suedi.

## Jeta e hershme dhe edukimi 
Wikland angazhohet në lojën dhe trajnimin e handbollit në nivele të larta për shumë vite. Ajo ka studiuar në Universitetin Luteran të Kalifornisë.

## Karriera 
Nga viti 2006 deri në 2014, Wikland punoi për filantrorinë e marketingut digital Keybroker, duke u bërë më në fund CEO. Në vitin 2014, ajo u bashkua me Google-n, dhe në prill të vitit 2016, u bë Drejtore e Shtetit të Google për Suedinë.

Në vitin 2017, Wikland u emërua si një nga grate më të fuqishme në teknologjinë suedezë nga Business Insider.

## Referime
Katarina Martinson

**Katarina Martinson** (1981) është një biznesmene miliardere suedeze. Zotëron 14% të LE Lundbergforetagen, kompani familjare e themeluar nga gjyshi i saj Lars Erik Lundberg . 

Martinson lindi në vitin 1981,  dhe është vajza e Fredrik Lundberg . 

Martinson është e martuar dhe jeton në Stokholm, Suedi. 

## Referime
Renee Volter

'*Maria *Renée* Voltaire*', lindur më 11 shtator 1965, është një sipërmarrëse suedeze në industrinë ushqimore.

Volteri filloi të punonte në pastiçerinë e gjyshërve të saj dhe më pas vazhdoi të punonte në industrinë e restoranteve. Në vitin 1992, ajo dhe motra e saj Lotta morën përsipër çmimet Konditori Oscars në Narvavägen në Stokholm. Sipërmarrja e tyre u zgjerua gradualisht deri në pesë kafene. Pas disa vitesh, Renée Voltaire u interesua për ushqimin e papërpunuar dhe të ashtuquajturin "ngrënie të pastër". Ajo ndryshoi drejtimin e karrierës së saj dhe në 2005 filloi kompaninë e ushqimit "Renée Voltaire". Kompania është e fokusuar në produkte të shëndetshme dhe vegjetariane. Ajo gjithashtu drejton dy restorantet/dyqanet Pepstop. Në vitin 2017, produktet e kompanisë ishin në 1 000 dyqane dhe kishin fitime deri 86 milionë SEK.     Përveç ushqimit, ajo ka lançuar edhe produkte për kujdesin e lëkurës me emrin e saj. 

Volteri ka shkruar gjithashtu disa libra gatimi, duke përfshirë *Motrat Voltaire*, i cili u shkrua së bashku me motrën e saj Lotta.

## Referimet 
## Lidhje të jashtme 
* Rreth Renée Voltaire
Testiri për gratë në shek. XVIII, Elbasan

**Testiri për gratë në shekullin XVII, Elbasan** ishte një leje (licensë) që u jepej grave për të ushtruar një profesion në shekujt XVIII-XIX në Elbasan, sidomos në esnafin e gëzoftarëve. Në ato kohë, dhënia apo marrja e testirit nga një grua në Elbasan njihej si emancipim për shoqërinë shqiptare. Për të marrë testirin një gruaje i duheshin 3 vite përvojë pune pas një mjeshtri. 

## Historia 
Zejtari (ustai) zakonisht mbante një çirak i cili mbasi mësonte teknikën e prodhimit mund të bëhej kallf (çirak i madh)**.** Ustai duke pasur përkrahjen e esnafit, mund t'i jepte çirakut dhe kallfit dënime dhe gjoba. Për marrjen e testirit (leje për ushtrim profesioni), kallfi duhej t'i nënshtrohej një provimi, zakonisht pas 4 vitesh përvojë te punishtja e ustait, por kishte raste edhe më shumë. 
parapamje|Dhënia e testirit (skicë)
Kur merrte testir kallfi dilte në dyqan të veçantë. Ustai i vet i jepte disa vegla pune dhe dy ditët e para punonte ustai i vjetër në dyqanin e ustait të ri (kallfit që merrte testirin).

## Rrethanat 
Është për t'u shënuar fakti se disa esnafë u jepnin testir edhe personave të gjinisë femërore sidomos grave e bijave të zejtarve, apo personave që gëzonin ofiqe në shoqërinë e kohës. Ky testir i jepej për zejet me karakter shtëpiak e që ishin të përshtatshëm për femrat.

Esnafi i gëzoftarëve që në fund të shek. XVIII i dha testirin  grave në Elbasan. Ato i përkisnin komunitetit ortodoks.

Në arkivin e Historik Shtetëror gjenden këto të dhëna:

Në mbledhjen e datës 20 korrik 1770, bashkë me të birin e Gjonin, Profirin, mori testir edhe e bija e Gjonit, Ana. 

Në 1778-ën, ky esnaf i dha testir edhe gruas së priftit Papa Jakov Mima, e cila quhej Zafira.

Më 20 korrik 1806 morën testire:

Ganxho, gruaja e priftit zotit Mihael Zafira; 

gruaja e Naum Ohërliut, Anastasia; 

e shoqja e Haxhi Filipit, Katerina,

gruaja e Pjetër Samarugës, Ana;

gruaja e Josif Xhani Markut, Ana;

gruaja e Jakov Mimës, Argjira; vjerra e Dhimitrit, etj .  Këto gra i përkisnin një rangu të lartë shoqëror.

Testiri parë që i është dhënë një gruaje në Elbasan njihet si emancipim për shoqërinë e asaj kohe.

## Trashëgimia historike 
## Shih dhe 
* Muzeu Etnografik i Elbasanit 
* Biblioteka Publike "Qemal Baholli" Elbasan

## Referime
Cristina Stenbeck

**Kristina Mejville Stenbek (**27 shtator 1977) ka lindur në New York City, Shtetet e Bashkuara. Ajo është një biznesmene dhe investitore suedeze si dhe një aksionere kryesore dhe ish-drejtore ekzekutive në Kinnevik AB, një nga kompanitë më të mëdha të investimeve në Suedi. 

## Jeta e hershme 
Stenbeku lindi në Nju Jork si vajza e madhe e Jan Stenbekut (1942-2002), një industrialist dhe sipërmarrës suedez, dhe nënës së saj amerikane, Merrill MakLeod Stenbek.  Prindërit e saj kishin tre fëmijë të tjerë, Hugo, Sofie dhe Maks Stenbek. Stenbeku është mbesa e Hugo Stenbekut (1890 – 1977), industrialist dhe avokat, një nga bashkëthemeluesit e kompanisë familjare "Kinnevik AB".

Stenbeku ndoqi shkollën "Saint Andrew" në Delauer, SHBA  dhe u diplomua nga Universiteti "Georgetown" në Uashington, DC, me një baçelor të Shkencave në vitin 2000 në moshën 22 vjeçare.   

Karriera e Stenbekut filloi në vitin 1997, pasi ajo iu bashkua bordit të Invik & Co-së, një kompani shërbimesh financiare që mbështet industrinë e sigurimeve, menaxhimit të fondeve dhe bankave. Stenbeku u bë nënkryetare pranë Kinnevik AB në 2003, e më vonë u bë drejtuese në 2007-ën.  Në vitin vitin 2016, dha dorëheqjen si kryetare e Kinnevik-ut për t'u përqëndruar në rolin e saj investitore. 

Pas vitit 2003, Stenbeku bëri ndryshime të suksesshme në "Kinnevik AB", duke konsoliduar pronësinë e grupit, duke thjeshtuar strukturën e korporatës. Gjithashtu, ajo hoqi bizneset periferike ppër të rritur transparencën e kompanisë.  

Ajo ka punuar drejt zgjerimit të rrjetit global të "Grupit Kinnevik", që tani vepron në më shumë se 80 vende në sektorët e komunikimit, argëtimit, medias dhe tregtisë elektronike, me markat e njohura si Tigo, Tele2, Viasat dhe Zalando që janë pjesë e shtrirjes së firmës. 

## Referime
Mia Brunell

parapamje| Mia Brunell Livfors
**Maria Kristina "Mia" Brunell Livfors** (1965) është një biznesmene suedeze. Ajo  është drejtore ekzekutive (CEO) në "Axel Johnson AB", një grup kompanish private në pronësi familjare të përqendruara në tregti dhe shitje me pakicë me një qarkullim prej 66 miliardë SEK në 2014.

Ajo ishte më parë drejtore ekzekutive (CEO) për Investment AB Kinnevik nga 2006-a deri në 2014-ën. Gjithashtu, ka qenë drejtore finance (CFO) në Modern Times Group AB (MTG) nga 2001-shi deri në 2006-ën. Ndërsa nga 1992-shi, ajo ka punuar në Kinnevik dhe MTG. Ajo ka qenë anëtare e bordeve në kompani si: Tele2 AB, Modern Times Group MTG AB, Millicom International Cellular S.A., CDON Group AB, Transcom Worldwide S.A, H&M AB, BillerudKorsnäs AB, Axel Johnson AB, Metro International SA, Invik & Co AB dhe Zalando. Për një farë kohe, ajo ka qenë kryetare e OJQ-së "Reach for Change", e cila përqendrohej në mbështetjen e sipërmarrësve socialë që punojnë me fëmijët dhe të rinjtë.

Mia Brunell Livfors ka studiuar administrim-biznes në Universitetin e Stokholmit nga 1985 deri 1989.

## Referime
Roshana Hosseini

**Roshanak Hosseini** , e njohur më mirë si **Roshi Hoss,** **Roshana Hoss** dhe **Rhosana**, e lindur më 5 dhjetor 1992 në Falun  është një artiste dhe këngëtare suedeze - iraniane pop . Roshana u rrit në Falun, por u transferua në Stokholm në moshën 15-vjeçare.

Kur u transferua në Stokholm, ajo filloi klasën e nëntë në Shkollën Fillore Kulturamas dhe më pas ndoqi studimet  në Gymnasium Kulturamas . 

Roshana fitoi një konkurs talentesh të organizuar nga Lingman &amp;amp; Co kur ishte 12 vjeç, gjithashtu ajo mori pjesë në Stage Junior 2007 me këngën *Ta min hand* . 

Asokohe Roshana ishte anëtare e grupit muzikor Love Generation, ku së bashku me anëtarët e tjerë arritën të publikojnë këngën me të njëjtin emër, *Love Generation* dhe të marrin pjesë, ndër të tjera *, në Festivalin RIX FM* . Më 29 nëntor 2010 u bë publike se ishte larguar nga Love Generation. Ajo shpjegoi se “unë dhe vajzat duam të shkojmë në drejtime të ndryshme në artin dhe muzikën tonë”.

Në vitin 2011, Roshana ka marrë pjesë në Idol kur Cecilia Forss e "rrëmbeu" atë në program pasi u informua për Roshana nga motra e saj.

Në vitin 2013, Roshana merr pjesë në konkursin iranian të këndimit Googoosh Music Academy, i krijuar për të festuar artistin iranian Googoosh .

Ajo ishte në serialin Morden i Sandhamn në 2 episode në 2020.

Sot Roshana drejton kompaninë PR Hoss Agency së bashku me motrën e saj Sharareh Hoss.

## TV dhe Film 
## Diskografia (Brezi i Dashurisë) 
* *Brezi i Dashurisë* (2010)

## Diskografia (karriera solo) 
### Stage Junior 2007 
* *Kape dorën time*

### Idhulli 2011 
* *Zemra ime po më refuzon* - Loreen (kopertina)

## Pjesëmarrja në Idol 2011 
## Burimet
Amelia Adamo

djathtas|parapamje|228x228px| Amelia Adamo (2010)
**Amelia Adamo** ( 24 shkurt 1947) është një gazetare suedeze. Ajo themeloi disa revista për gratë dhe punoi si kryeredaktore. 

## Biografia 
Ajo lindi në Romë, Itali dhe shkoi në Suedi menjëherë pas lindjes së saj.  Ajo u diplomua në shkencat sociale.  (1995), *Tara* (2000) dhe *M-magasin* (2006). 

Adamo është martuar tre herë. Bashkëshorti i parë ishte Lars Ericsson, kryeredaktor në *Svensk Damtidning* .  Burri i saj i tretë është italian.
Gunilla von Platen

**Gunilla Günel von Platen** (3 janar 1972), e njohur me emrin *Samuelson*, fillimisht *Günel Anip*, lindi në Zaz në Turqi dhe është një sipërmarrëse suedeze  dhe menaxhere biznesi.

## Biografia 
Gunilla von Platen është me origjinë asiriane/siriane. Së bashku, me Xhim Huzelin themeloi në vitin 2000 kompaninë e shërbimit ndaj klientit Xzakt Kundrelation. Von Platen-i ishte drejtore ekzekutive e kompanisë fillimisht, por u largua nga ky pozicion në 2010-ën duke ushtruar më pas detyrën e kryetares të bordit. Nga viti 2004, Gunilla von Platen-i ishte pronarja e vetme në Xzakt Kundrelation. Kompania ka rreth 300 punonjës me zyra në Stokholm, Skellefteå dhe Gävle dhe më parë ka ekzistuar edhe në Trollhättan dhe Turku. 

Von Platen-i ka qenë anëtare bordi e Cision-it. Që nga viti 2017, Von Platen-i është bashkëpronare dhe anëtare e bordit në Transcom Worldwide SA. Ajo është gjithashtu një nga ambasadoret e organizatës ndihmuese "Hand për Hand".

Gunilla von Platen-i ka prezantuar në Radio P1 të Suedisë më 20 korrik 2007 dhe 19 korrik 2020. Gjithashtu, është shfaqur në programin *Draknästet* të SVT, i transmetuar në pranverën e vitit 2009.

## Çmimet 
## Angazhime të tjera 
## Referime
Pistoleta gjysmë-automatike

me fishekun 0.40 S&W dhe një dritë taktike të montuar poshtë tytës së saj.]]
Një **pistoletë gjysmë-automatike** është një pistoletë që nxjerr automatikisht dhe ngarkon plumba në dhomën e saj pas çdo gjuajtjeje. Vetëm një plumb municioni qëllohet çdo herë që tërhiqet këmbëza, pasi grupi i kontrollit të zjarrit të pistoletës shkëput mekanizmin e këmbëzës nga kunja/goditësi derisa këmbëza të lëshohet dhe të rivendoset.

Termat shtesë që përdoren ndonjëherë si sinonime për një pistoletë gjysmë automatike janë: **pistoletë vetëmbushëse** dhe **pistoletë automatike**.''''''

Një pistoletë gjysmë automatike riciklon një pjesë të energjisë së çliruar nga djegia e shtytësit për të lëvizur bulonin e tij, i cili zakonisht ndodhet brenda rrëshqitjes. Pas gjuajtjes së një municioni, kutia e fishekut të harxhuar nxirret dhe nxirret ndërsa rrëshqitja/buloni lëviz prapa pas zmbrapsjes, çekiçi/goditësi mbështillet nga lëvizja e rrëshqitjes/bulonit dhe një raund i ri nga karikatori shtyhet në dhoma kur rrëshqitja/buloni kthehet përpara nën tensionin e sustës. Kjo krijon goditjen e mëposhtme, e cila shkrepet sapo këmbëza tërhiqet përsëri. Shumica e pistoletave përdorin një operacion të shkurtër kthimi për ta kryer këtë, por disa pistoleta përdorin mekanizma të thjeshtë të kthimit të mbytjes ose gazit.

Shumica e llojeve të pistoletave gjysmë automatike mbështeten në një karikator kuti të lëvizshme për të siguruar municion, i cili zakonisht futet në dorezë. Megjithatë, disa pistoleta bazohen në modele të stilit të marrësit të ngjashëm me pushkët gjysmë automatike ekzistuese, dhe kështu e kanë karikatorin të futur veçmas nga doreza.

## Shiko edhe 
* Glock
* Pistoleta M1911

## Referime
Kris Uilliamson

**Kris Uilliamson** (i lindur më 23 shkurt 1988) është një podkaster dhe YouTuber anglez. Ai u shfaq në serinë e parë të reality show-t *Love Island* në vitin 2015. Që nga viti 2018, ai ka drejtuar podkastin *Modern Wisdom (Urtësi Moderne)*, një shfaqje që është shkarkuar më shumë se 400 milionë herë.

## Jeta e hershme dhe edukimi 
Uilliamson lindi në vitin 1988 në Stokton-mbi-Tes në Anglinë Verilindore. Ai luajti kriket si fëmijë dhe luajti për Akademinë Durham. Ai mori një diplomë në Menaxhim Biznesi dhe një master në Marketing Ndërkombëtar në Universitetin e Njukesëllit. Ndërsa studionte, ai filloi një karrierë në promovimin e klubeve të natës.

## Karriera 
Uilliamson ishte një konkurrent në shfaqjen *Take Me Out* në vitin 2012. Ai u shfaq në serinë e parë të reality show-t *Love Island* në vitin 2015 si model dhe promotor i klubeve të natës. Uilliamson ka deklaruar se nuk ndihej se i përkiste shfaqjes, dhe se përvojat e tij në *Love Island* shkaktuan një periudhë vetanalize dhe zhvillimi personal, dhe rezultuan në një dëshirë për të kontribuar në botë duke krijuar "përmbajtje që ndryshojnë vërtet mënyrën se si njerëzit jetojnë jetën e tyre të përditshme".

### *Urtësia Moderne* 
Në vitin 2018, Uilliamson filloi shfaqjen e tij të podkasteve, *Modern Wisdom*, me nëntitullin "mësime jete nga njerëzit më të zgjuar në planet". Ai ka diskutuar ngjarje aktuale, politikë, filozofi, shkencë dhe hobi me një sërë të ftuarish, përfshirë Jordan Peterson, Jocko Willink, Steven Pinker, Louise Perry, Will MacAskill, Robin Dunbar, Andrew Huberman, Alok Kanojia, Michael Malice, Sam Harris, Eric Weinstein, Douglas Murray, Konstantin Kisin, David Goggins, Destiny, Nick Bostrom, Martin Schmalz, Patrick Moore dhe Alex O'Connor. Uilliamson ka intervistuar autorët e mbi 100 librave më të shitur të *New York Times*.

Që nga dhjetori i vitit 2025, shfaqja kishte mbi katër milionë abonentë në YouTube dhe mbi një miliard shikime.

## Referime 

## Lidhje të jashtme 
*
Jordan Peterson

**Jordan Bernt Peterson** (lindur më 12 qershor 1962), shqipëruar **Xhordan Bernt Piterson**, është një psikolog, autor dhe komentues mediash kanadez. Shpesh i përshkruar si konservativ, ai nisi së fituari vëmendje të gjerë në fund të viteve 2010 për shkak të pikëpamjeve të tij rreth problemeve politike dhe kulturore. Pitersoni e ka përshkruar veten e tij si një liberal klasik britanik dhe si një tradicionalist. Ai ka dhënë mësim si pedagog në Universitetin e Harvardit dhe në Universitetin e Torontos dhe është autor i disa librave me tema psikologjike dhe fetare.
Tradicionalizmi

**Tradicionalizmi** ose **konservatizmi tradicionalist** eshte nje filozofi politike dhe shoqerore qe thekson rendesine e parimeve morale, te manifestuara permes ligjeve natyrore, te cilave shoqeria duhet t'i permbahet. Eshte nje nga format e ndryshme te konservatizmit.
Dukati i Lituanisë

**Dukati i Lituanisë** (Latin: *Ducatus Lithuaniae*; Lituanisht: *Lietuvos kunigaikštystė*) ishte një formacion shtetëror-territorial i lituanezëve etnikë që ekzistonte nga shekulli i 13-të deri në vitin 1413. Për pjesën më të madhe të ekzistencës së tij, ai ishte një pjesë përbërëse dhe një bërthamë e Dukatit të Madh të Lituanisë. Emra të tjerë alternativë të formacionit territorial, të përdorur në periudha të ndryshme, ishin Aukštaitija ose Toka e Lituanisë (shek. 13), Dukati i Vilniusit (shek. 14 - fillimi i 15-të), Lituania e duhur, ose thjesht Lituania (në një kuptim të ngushtë).

## Historia
Formacioni u shfaq në pjesën qendrore dhe lindore të Lituanisë së sotme, e njohur si Aukštaitija, ose Toka e Lietuvës (lituanisht: *Lietuvos žemė*). Supozohet se është formuar në Lituaninë qendrore në bregun e majtë të lumit Neris dhe është zgjeruar me shpejtësi drejt lindjes. Kjo tokë u përmend në 1009 si *Litua* (shih Emri i Lituanisë). Territori drejtohej nga krerët e një fisi etnik lituanez, Aukštaitians ose "Lituanezët", në kuptimin origjinal të termit.

Pas zgjerimit të shtetit lituanez në shekullin e 13-të, kur u bë i njohur si Dukati i Madh i Lituanisë dhe Mbretëria e Lituanisë (1251–1263), Dukati i Lituanisë u bë një njësi administrative, e qeverisur nga dukat dhe e trashëguar përmes lidhjeve dinastike. Qendra kryesore administrative e Dukatit deri në fund të shekullit të 13-të mund të ketë qenë Kernavė.

Është e mundur që Dukati i Lituanisë, i cili u bë i njohur si Dukati i Vilniusit nga shekulli i 14-të, u formua nga pjesa lindore e Dukatit origjinal të Lituanisë nën sundimin e Dukës së Madhe të Lituanisë Vytenis në fundi i shekullit të 13-të; pjesa jugperëndimore e saj u shndërrua në një Dukat të veçantë të Trakait, nën dominimin e Gediminas, i cili ishte vendosur në kështjellën e sapondërtuar Senieji Trakai. Dihet me siguri se Dukati i Trakait ekzistonte si domeni i Kęstutis në fillim të sundimit të tij në 1337. Ai ishte një paraardhës i Voivodeshipit të ardhshëm Trakai.

Duka i fundit i Lituanisë (latinisht: *Dux Lithuaniae*) ishte Vytautas i Madh, i cili, si rezultat i Traktatit të Astravës të vitit 1392, mori Dukatin nga Jogaila, i cili, nga ana tjetër, e kishte trashëguar atë nga babai i tij Algirdas. Që nga viti 1397, Dukati kishte statusin e pleqësisë, të krahasueshme me atë të Pleqësisë së Samogitisë. Pas reformës administrative të vitit 1413 nga Vytautas, bazuar në Unionin e Horodlo, Dukati u bë pjesë e voivodeship të sapokrijuar të Vilniusit të Dukatit të Madh të Lituanisë.

## Shiko gjithashtu
*Historia e Lituanisë
*Historia e Lituanisë (1219–1295)
*Historia e Vilnius
*Lituania e duhur

## Referime
Alburnoides devolli

parapamje|Alburnoides cf. devolli
***Alburnoides devolli*** është një specie e vogël (9.5&nbsp;cm max gjatësia) peshku i ujërave të ëmbla në familjen Cyprinidae . Është endemike e lumit Devoll në Shqipëri .  Kjo specie është e pranishme vetëm në rrjedhën e sipërme të lumit Devolli, për shkak të izolimit gjeologjik të habitatit të tij. Ndryshime të ndryshme morfologjike si krahët, e dallojnë këtë peshk nga speciet e tjera *Alburnoides* që banojnë në liqenin e Prespës, liqenin të Shkodrës apo lumin Danub. 

## Referime
Alburnoides fangfangae

***Alburnoides fangfangae*** është një specie e vogël peshku (7.3&nbsp;cm max gjatësia)  i ujërave të ëmbla në familjen Cyprinidae . Është endemike e lumit Osum në Shqipëri . Emri i tij nderon ihtiologun suedez-kinez Fang Fang Kullander.  Llojet enedmike janë një nga arsyet pse lumenjtë duhet te mbrohen.

## Referencat
Programi rus i shpërblimeve për vrasje

**Programi rus i shpërblimeve për vrasje** ishte një projekt i supozuar i inteligjencës ushtarake ruse për t'u paguar shpërblime militantëve të lidhur me talebanët për vrasjen e anëtarëve të shërbimit amerikan dhe të tjerë aleatë gjatë luftës në Afganistan.

Ekzistenca e programit të supozuar u raportua në media në vitin 2020 dhe u bë problem në fushatën e zgjedhjeve presidenciale të ShBA-së në 2020.
Beteja e Atlantikut

**Beteja e Atlantikut**, fushata ushtarake më e gjatë e vazhdueshme në Luftën e Dytë Botërore, zgjati nga 1939 deri në kapitullimin e Gjermanisë naziste në 1945, duke përfshirë një pjesë të madhe të historisë detare të Luftës së Dytë Botërore. Në thelb të saj qëndronte bllokada detare e aleatëve kundër Gjermanisë, e shpallur një ditë pas shpalljes së luftës, dhe kundërbllokada rrjedhuese e Gjermanisë. Fushata kulminoi nga mesi i vitit 1940 deri në fund të vitit 1943.
Monica Lindstedt

__NOINDEX__

## Monica Lindstedt 
Monica Ann Lindstedt, e lindur më 4 korrik 1953, është një ekonomiste dhe sipërmarrëse suedeze.

Monica Lindstedt u rrit në Itali, Gjermani dhe SHBA dhe u trajnua si ekonomiste në Shkollën Ekonomike të Stokholmit dhe filloi studimet në nivel doktorature në teorinë organizative dhe udhëheqje. Më pas ajo punoi me trajnimin e praktikantëve të Kooperativa Förbundet në Saltsjöbaden.

Ajo ishte CEO e gazetës Folket i Eskilstuna ne vitet 1988-1991 . Në fillim të viteve 1990, ajo ishte CEO e Fackpressförlaget brenda Grupit Bonnier dhe mori pjesë në fillimin e botimit të Dagens Medicin. Në vitet nga 1992, ajo planifikoi dhe ishte një nga themeluesit e Metro, e cila u lançua në 1995.

Monica Lindstedt themeloi Hemfrid i Sverige AB në 1996, ku ishte CEO deri në vitin 2002, dhe më pas u be  kryetare e bordit. Ajo rrit kuajt në fermën Stjärnbro në Södermanland.

Ajo u nderua në vitin 2006 së bashku me tre themeluesit e tjerë të Metro Robert Braunerhielm, Pelle Anderson dhe Jörgen Widsell me medaljen e Mbretit të Madhërisë së Tij të madhësisë së 8-të për themelimin e gazetës së parë falas të Suedisë.

### Bibliografi e saj 
Monica Lindstedt: Fuqia e iniciativës: rreth menaxherëve dhe punës së ndryshimit, Prisma, Stokholm 1985, 

Monica Lindstedt: CEO lufton: një libër mendimi mbi udhëheqjen praktike, Rabén Prisma, Stokholm 1996, 

Monica Lindstedt dhe Susanne Bark: Beteja e Rut: 20 vjet me Hemfrid, Ekerlid, Stokholm 2016, ISBN 9789188193278

#### Referime 
Rreth Monica Lindstedt në faqen e internetit Entrepreneurs

Monica Lindstedt, themeluese e faqes së internetit të Hemfrid

Dua të përfshihem në ndryshimin dhe zhvillimin e faqes së internetit të Akademisë së Inxhinierisë më 1 korrik 2014

Kështu u bë Metro më i madhi në Suedi në faqen e internetit të Metro më 13 shkurt 2015
Fronti Perëndimor (Lufta e Dytë Botërore)

parapamje|254x254px|Në drejtim të akrepave të orës nga lart majtas: Roterdami pas Blitz-it, Heinkel He 111 aeroplanë gjermanë gjatë Betejës së Britanisë, parashutistët aleatë gjatë Operacionit Market Garden, trupat amerikane që kalojnë nëpër Wernberg, Gjermani, Rrethimi i Bastogne, trupat amerikane që u ulën në plazhin Omaha gjatë Operacionit Overlord.
**Fronti Perëndimor** ishte një teatër ushtarak i Luftës së Dytë Botërore që përfshin Danimarkën, Norvegjinë, Luksemburgun, Belgjikën, Holandën, Mbretërinë e Bashkuar, Francën dhe Gjermaninë. Fronti italian konsiderohet si një teatër më vete, por i lidhur. Faza e Frontit Perëndimor 1944–1945 u konsiderua zyrtarisht Teatri Evropian nga Shtetet e Bashkuara, ndërsa Italia ra nën Teatrin Mesdhetar së bashku me Afrikën e Veriut. Fronti Perëndimor u shënua nga dy faza të operacioneve luftarake në shkallë të gjerë. Faza e parë pa kapitullimin e Luksemburgut, Holandës, Belgjikës dhe Francës gjatë majit dhe qershorit 1940 pas disfatës së tyre në vendet e ulëta dhe gjysmën veriore të Francës, dhe vazhdoi në një luftë ajrore midis Gjermanisë dhe Britanisë që arriti kulmin me Betejën e Britania. Faza e dytë përbëhej nga luftime tokësore në shkallë të gjerë (të mbështetur nga një luftë ajrore masive strategjike e konsideruar si një front shtesë), e cila filloi në qershor 1944 me zbarkimet aleate në Normandi dhe vazhdoi deri në humbjen e Gjermanisë në maj 1945 me pushtimin e saj.

## Shiko edhe 
* Lufta e Dytë Botërore
* Fronti Lindor (Lufta e Dytë Botërore)

## Referime
Aktakuza

**Aktakuza** është një akuzë formale se një person ka kryer një krim. Në juridiksionet që përdorin konceptin e krimeve, vepra penale më e rëndë është krimi; juridiksionet që nuk e përdorin atë koncept shpesh përdorin atë të një vepre të paditur, një vepër që kërkon një aktakuzë.

Aktakuza hartohet zakonisht nga prokuroria dhe paraqitet në gjykatë. Ajo përmban informacion të detajuar mbi veprën penale të pretenduar dhe provat që mbështesin akuzën. Në disa sisteme juridike, një juri e madhe (grand jury) vendos nëse ka prova të mjaftueshme për të ngritur një aktakuzë. Pasi aktakuza të pranohet nga gjykata, fillon procesi gjyqësor ndaj të pandehurit.

## Shiko edhe 
* Ligji
* Zbatimi i ligjit

## Referime
Zgjedhjet vendore në Kosovë, 2023

parapamje|Emblema e Republikës së KosovësZgjedhjet lokale u mbajtën në katër komuna në veri të Kosovës më 23 prill 2023.  Fillimisht ato ishin planifikuar të mbaheshin në dhjetor 2022, por më pas u shtynë.  Zgjedhjet u mbajtën në katër komunat me shumicë serbe Leposaviq, Mitrovicë Veriore, Zubin Potok dhe Zveçan, që gjenden në veri të Kosovës .  Zgjedhjet u bojkotuan nga partia më e madhe politike serbe në Kosovë, Lista Serbe, pas largimit të saj nga institucionet e Kosovës dhe dorëheqjes së kryetarëve të tyre në veri të Kosovës në nëntor.   Në mesin e kandidatëve të shpallur ishin vetëm dy serbë. Aleksandar Arsenijeviq, kandidat për kryetar të Komunës së Mitrovicës së Veriut, tërhoqi kandidaturën e tij më 2 dhjetor.   Zgjedhjet u bojkotuan nga partitë serbe dhe një pjesëmarrje jashtëzakonisht e ulët. Vetëm 3.47% e 45,095 personave me të drejtë vote votuan: 1,566 prej tyre ishin shqiptarë dhe vetëm 13 ishin serb të Kosovës. Të gjithë kryetarët e zgjedhur të komunave me shumicë dominuese serbe janë shqiptarë.   Vetëm Partia Demokratike e Kosovës (PDK) dhe Vetëvendosje (LVV) kanë pasur kandidatë për kryetarë komunash në të katër komunat.   Presidentja e Kosovës Vjosa Osmani fillimisht kishte caktuar datën 25 dhjetor si datë të votimit për kuvendet komunale të Zveçanit dhe Leposaviqit në veri të Kosovës.  Më 20 prill, kandidati për kryetar të komunës së Leposaviqit, Aleksandar Jabllanoviq, lider i Partisë së Serbëve të Kosovës (PKS), tërhoqi kandidaturën e tij për të kandiduar në zgjedhje.

## Pasojat 
Pavarësisht pjesëmarrjes së ulët, zyrtarët amerikanë njoftuan se do të njihnin rezultatet.  Si rezultat i bojkotit, kryetarët shqiptarë etnikë u zgjodhën në të katër komunat. Partia Vetëvendosje e kryeministrit të Kosovës Albin Kurti fitoi garën për kryetar komune në Mitrovicën e Veriut dhe Leposaviqin, ndërsa kandidatët nga Partia Demokratike e Kosovës opozitare u shpallën fitues në Zveçan dhe Zubin Potok. 

Më 26 maj 2023, policia e Kosovës mori me dhunë ndërtesat komunale në Zveçan, Zubin Potok dhe Leposaviq, në mënyrë që t'u mundësonte kryetarëve të zgjedhur të komunave – me të cilët serbët etnikë kishin refuzuar të bashkëpunonin – të merrnin detyrën. Një javë më parë, në Mitrovicën e Veriut, tranzicioni u trajtua në mënyrë paqësore. Protestuesit ishin mbledhur para ndërtesave të komunës. Në Zveçan ka ndodhur një trazirë civile, gjatë së cilës protestuesit pa sukses kanë tentuar të ndalojnë policinë që ta përcjellë kryetarin brenda. Dhjetë protestues u trajtuan për lëndime të lehta dhe thithje gazi lotsjellës, ndërsa pesë policë morën lëndime të lehta.   Flamuri i Serbisë është hequr nga të katër ndërtesat komunale dhe është zëvendësuar me flamurin e Kosovës .   Serbia deklaroi se forcat e saj të armatosura kanë ngritur nivelin e gatishmërisë luftarake dhe janë zhvendosur më afër kufirit.  Përdorimi i forcës nga autoritetet kosovare për të mbrojtur kryetarët e komunave u dënua nga Shtetet e Bashkuara dhe BE.  

## Referime