open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Forcat e Armatosura të Sri Lankës

**Forcat e Armatosura të Sri Lankës** (**FASL**) janë ushtria e përgjithshme e Republikës Socialiste Demokratike të Sri Lankës që përfshin Ushtrinë e Sri Lankës, Marinën e Sri Lankës dhe Forcën Ajrore të Sri Lankës; ato drejtohen nga Ministria e Mbrojtjes (MM). Të tre shërbimet kanë rreth 346,700 personel aktiv; rekrutimi i detyruar nuk është vendosur kurrë në Sri Lanka. Që nga viti 2021 është ushtria e 14-të më e madhe në botë, me 1.46% të popullsisë së Sri Lankës që shërben në mënyrë aktive.

## Historia 
Sri Lanka ka një histori ushtarake që shkon prapa më shumë se 2000 vjet. Rrënjët e ushtrisë moderne të Sri Lankës çojnë në epokën koloniale kur portugezët, holandezët dhe britanikët krijuan milicitë vendase për të mbështetur luftërat e tyre kundër mbretërive vendase. Britanikët krijuan Regjimentin e pushkëve të Seilonit gjatë luftërave të Kandianit. Edhe pse kishte vendas në radhët e saj, ajo përbëhej kryesisht nga Malajanë. Ajo u shpërbë në vitin 1873.

## Referime
Shtokavishtja

parapamje|Areali i shtokavishtes
**Shtokavishtja** (ʃtɒˈkɑːviən,_-ˈkæv-;  / , ) është mbidialekti prestigjioz i gjuhës policentrike serbokroate dhe është baza e standardeve të saj serbe, kroate, boshnjake dhe malazeze.

Është pjesë e vazhdimësisë së dialektit sllavo-jugor. Emri i saj vjen nga forma për përemrin pyetës për "çfarë"  (në shtokavishten perëndimore; është  në shtokavishten lindore). Kjo është në kundërshtim me kajkavishten dhe çakavishten ( dhe  gjithashtu do të thotë "çfarë").

Shtokavishtja flitet në Serbi, në Mal të Zi, në Bosnjë dhe Hercegovinë, në pjesën më të madhe të Kroacisë dhe në pjesën jugore të Burgenlandit të Austrisë. Nënndarjet kryesore të shtokavishtes bazohen në tre parime: i pari është thekset e ndryshme nëse nëndialekti është i shtokavishte e vjetër apo neoshtokavishte, i dyti është mënyra se si ka ndryshuar fonema e vjetër sllave *jat* (ikavisht, ijekavisht ose ekavisht), dhe e treta është prania e izoglosës së re protosllave (shakavishte ose shtakavishte). Dialektologjia moderne përgjithësisht njeh shtatë nëndialekte të shtokavishtes.

## Burime 
* Mapi i dialekteve te serbokroatishtes akordingu Brabec, Kraste, dhe Živković
Forcat e Armatosura të Sirisë

**Forcat** **e Armatosura Siriane Arabe** (**FAAS**) janë forcat ushtarake të Republikës Arabe të Sirisë. Ato përbëhen nga Ushtria Siriane, nga Forcat Ajrore Siriane, nga Marina Siriane, nga Forcat e Mbrojtjes Ajrore Siriane dhe nga forcat paraushtarake, të tilla si Forcat e Mbrojtjes Kombëtare. Sipas Kushtetutës së Sirisë, Presidenti i Sirisë është Komandanti i Përgjithshëm i Forcave të Armatosura. Ministri i Mbrojtjes mban postin e Zëvendës Komandantit të Përgjithshëm të Ushtrisë dhe të Forcave të Armatosura.

Ushtria është një forcë me shërbim të detyrueshëm ushtarak; meshkujt shërbejnë në ushtri në moshën 18 vjeç, por ata përjashtohen nga shërbimi nëse nuk kanë një vëlla që mund të kujdeset për prindërit e tyre. Që nga Lufta Civile Siriane, numri i anëtarëve të regjistruar të ushtrisë siriane kanë rënë me më shumë se gjysmë nga një shifër e para luftës civile prej 325,000 në 150,000 ushtarë në ushtrinë e Sirisë në dhjetor të vitit 2014 për shkak të viktimave, të dezertimeve dhe të shmangies së shërbimit të detyruar, duke arritur midis 178,000 dhe 220,000 ushtarësh në ushtri,  përveç 80,000 deri në 100,000 forca të parregullta. Deri në vitin 2023, numri i ushtarëve aktivë në ushtrinë siriane u rrit në 170,000. Gjithashtu në vitin 2023, numri i forcave aktive paraushtarake dhe rezervë në ushtrinë siriane mund të jetë ulur deri në 50,000.

## Referime
Islami në Slloveni

Myslimanët në Slloveni janë kryesisht boshnjakë dhe myslimanë etnikë .  Në vitin 2014, në Slloveni kishte 48,266 myslimanë, që përbënin rreth 2 për qind të popullsisë së përgjithshme.  Ka gjithashtu disa punëtorë migrantë myslimanë nga Azia Qendrore ; megjithatë, ata nuk janë të numëruar në regjistrim, sepse nuk janë shtetas të Sllovenisë.
2300x300px
**Islami në Evropë**

## Demografia 
**Demografia e muslimanëve në Slloveni sipas përkatësisë etnike në 2002** 

## Objektet islame në Slloveni 
Kishte një xhami në Log pod Mangartom, një fshat tani në ekstremin veriperëndimor të Sllovenisë, Xhamia Log pod Mangartom, e ndërtuar nga Regjimenti i Këmbësorisë Boshnjake-Hercegoviane Nr. 4 gjatë Luftës së Parë Botërore dhe ndoshta u shkatërrua menjëherë pas luftës.  Në vitin 2013 kanë filluar punimet për ndërtimin e xhamisë në Lubjanë, e cila do të përfundojë në vitin 2016.

### Xhamia e Lubjanës 
Në shtator të vitit 2013 u hodh gurthemeli për një xhami që do të financohej 70% nga Katari 44 vjet pasi u bë një peticion për ndërtimin e një xhamie. Xhamia do të përfshijë një qendër kulturore me një kosto prej 16 milionë dollarësh që do të përfundojë në vitin 2016 dhe ndërtimi do të fillojë në nëntor. Fillimi u ndoq nga kryeministrja Alenka Bratušek e cila tha se ndërtesa do të ishte një "fitore simbolike kundër të gjitha formave të intolerancës fetare" dhe se Evropa nuk do të ishte aq e pasur kulturalisht pa Islamin. Kishte rreth 10,000 të tjerë të pranishëm, duke përfshirë kryetarin e bashkisë së Lubjanës Zoran Jankoviç dhe një ministër të paidentifikuar të qeverisë nga Katari.

## Të tjera 
* Islami në Kroaci
* Islami në Mal të Zi
* Islami në Greqi
* Islami në Serbi
Emrat e Polonisë

[parapamje|300px|Emri "Polonia" në [Annales Quedlinburgenses të shekullit të 11-të.]]
[parapamje|300px|Një fragment i *[Gesta Hammaburgensis ecclesiae pontificum* nga Adam of Bremen që përmban emrin *Polans* – latinisht: *trans Oddaram sunt Polanos*, fjalë për fjalë 'përtej Oderit janë polanët'.]]
Etnonimet për polakët (populli) dhe Poloninë (vendi i tyre) përfshijnë endonime (mënyra se si polakët i referohen vetes dhe vendit të tyre) dhe ekzonimet (mënyra se si popujt e tjerë i referohen polakëve dhe vendit të tyre). Endonimet dhe shumica e ekzonimeve për polakët dhe Poloninë rrjedhin nga emri i fisit sllav perëndimor të polanëve (*Polanie*), ndërsa në disa gjuhë ekzonimet për Poloninë rrjedhin nga emri i një fisi tjetër - Lendianët (Lędzianie).

Në literaturën polake, Polonia nganjëherë përmendet si Lechia, që rrjedh nga Lech, themeluesi legjendar i Polonisë. Në shekujt 17-18, *Sarmaci* ("Sarmatianët") ishte një emër popullor me të cilin fisnikët polakë i referoheshin vetes (shih Sarmatizmi).

## Endonimet
Fjalët polake për një polak janë *Polak* (mashkullore) dhe *Polka* (femërore), *Polki* është forma shumës për dy ose më shumë gra dhe *Polacy* është forma shumës për pjesën tjetër. Mbiemri "polak" përkthehet në polonisht si *polski* (mashkullore), *polska* (femërore) dhe *polskie* (asnjanëse). Emri i zakonshëm polak për Poloninë është *Polska*. Fjala e fundit polak është një formë mbiemërore e cila është zhvilluar në një emër përmbajtësor, me gjasë me origjinë nga fraza *polska ziemia*, që do të thotë "tokë polake".

### Rzeczpospolita
Emri i plotë zyrtar i shtetit polak është *Rzeczpospolita Polska* që përkthehet në "Republika e Polonisë". Fjala *rzeczpospolita* është përdorur në Poloni të paktën që nga shekulli i 16-të. Fillimisht ishte një term i përgjithshëm i përdorur për të treguar çdo shtet me një formë qeverisjeje republikane ose të ngjashme. Sot, megjithatë, fjala përdoret pothuajse vetëm në lidhje me shtetin polak. Çdo republikë tjetër quhet *republika* në polonishten moderne.

## Referime
Islami në Poloni

[parapamje|djathtas|Një xhami në [Gdańsk]]
Një prani e vazhdueshme e Islamit në Poloni filloi në shekullin e 14-të. Që nga kjo kohë, ai u shoqërua kryesisht me tatarët Lipka, shumë prej të cilëve u vendosën në Komonuelthin Polako-Lituanez duke vazhduar traditat dhe besimet e tyre fetare. Grupet e para të rëndësishme jo-tatare të muslimanëve mbërritën në Poloni në vitet 1970, megjithëse ata janë një pakicë shumë e vogël.

Sot, më pak se 0.1% e popullsisë në Poloni është muslimane. Shumica e muslimanëve në Poloni janë sunitë.

## Fillimet
Kolonët e parë tatarë (Lipka) mbërritën në shekullin e 14-të. Edhe pse muslimanët ishin përfshirë në pushtimet e mëparshme mongole të Polonisë në shekullin e 13-të, këto kishin një karakter thjesht ushtarak dhe nuk ka asnjë gjurmë vendbanimi apo konvertimi të ndonjë pjese të popullsisë polake.

Nga ana tjetër, tregtarët arabë duke përfshirë muslimanët mbërritën në tokat polake gjatë kohës së Mieszko I, siç mund të shihet nga një numër i madh monedhash arabe të gjetura në vende të shumta arkeologjike në të gjithë Poloninë moderne.

Fiset tatare që erdhën në shekullin e 14-të u vendosën në tokat e Dukatit të Madh të Lituanisë. Luftëtarë të aftë dhe mercenarë të mëdhenj, vendosja e tyre u promovua nga Duka të Madh të Lituanisë, mes tyre Gediminas, Algirdas dhe Kęstutis. Tatarët që u vendosën në Lituani, Ruteni dhe në Poloninë lindore moderne u lejuan të ruanin fenë e tyre islame në këmbim të shërbimit ushtarak. Vendbanimet fillestare ishin kryesisht të përkohshme dhe shumica e tatarëve u kthyen në tokat e tyre amtare pas skadimit të shërbimit të tyre. Megjithatë, në fund të shekullit të 14-të, Duka i Madh Vytautas (i emëruar nga tatarët *Wattad*, që është *mbrojtësi i muslimanëve*) dhe vëllai i tij Mbreti Władysław Jagiełło filluan të vendosin tatarët në tokat kufitare polako-lituano-teutonike. Tatarët Lipka, siç njihen, migruan nga tokat e Hordhisë së Artë dhe në një pjesë të madhe shërbyen në ushtrinë polako-lituaneze. Më i madhi nga grupet e tilla që mbërriti në zonë ishte një fis Tokhtamysh, i cili në vitin 1397 u rebelua kundër ish-mbrojtësit të tij Tamerlane dhe kërkoi azil në Dukatin e Madh. Tatarëve nën komandën e tij iu dha të gjithë statusi szlachta (fisnikëri), një traditë që u ruajt deri në fund të Komonuelthit në fund të shekullit të 18-të. Kalorësia e lehtë tatare, e përdorur si luftarakë dhe trupa zbulimi, mori pjesë në shumë prej betejave kundër ushtrive të huaja në shekullin e 15-të dhe më pas, duke përfshirë Betejën e Grunwaldit në të cilën tatarët luftuan të komanduar nga udhëheqësi i tyre, Jalal ad-Din Khan.

## Shekulli 16-18
Në shekujt 16 dhe 17, tatarë të tjerë gjetën strehim në tokat e Komonuelthit Polako-Lituanez, kryesisht me prejardhje Nogay dhe Krimean. Më pas, deri në vitet 1980, besimi musliman në Poloni ishte i lidhur kryesisht me tatarët. Vlerësohet se në shekullin e 17-të kishte afërsisht 15,000 tatarë në Komonuelth

Edhe pse nga shekulli i 18-të shumica e tatarëve që shërbenin në ushtri ishin polonizuar, ndërsa klasat e ulëta të komunitetit musliman morrën gradualisht gjuhën ruteniane (paraardhësi i gjuhës moderne bjelloruse), traditat u ruajtën.

## Referime
Islami në Hungari

**Islami në Hungari** daton të paktën në shekullin e 10-të. Ndikimi i Islamit Sunit ishte veçanërisht i theksuar në shekullin e 16-të gjatë periudhës osmane në Hungari .

2300x300px
**Islami në Evropë**

## Historia 
### Historia e hershme 
Në formën e vjetër të gjuhës hungareze, myslimanët quheshin *Böszörmény*, në të njëjtin emër me *turqishten* Bozulmamış, e cila rrjedh nga   , *Musliman*, një term i ruajtur edhe si emër i familjes, edhe si ai i qytetit Hajdúböszörmény . 

Autori i parë islam që foli për këtë komunitet mysliman ishte Jaqut al-Hamawi (575-626 AH /1179-1229 e.s. ), ai shkruan për një student të famshëm hungarez që studionte në Alepo, sipas studentit kishte 30 fshatra myslimanë në Hungari. .  Jaqut shkruan në fjalorin e tij të famshëm gjeografik, "Mu'ajam al-Buldan",  për takimin e tij me një të ri musliman hungarez në Siri, i cili po studionte Islamin atje dhe solli disa detaje të historisë dhe jetës së popullit të tyre në Hungari. 

Udhëtari mysliman spanjoll Abu Hamid al Garnati shkroi për dy lloje myslimanësh në Hungari, i pari që ishte Böszörmény i pellgut Karpate dhe Volga Bulgars ( Khwarezmians ). Ai raportoi se Géza II e Hungarisë shprehte një dashuri të madhe për myslimanët. 

### Sundimi osman në Hungari 
]]
Turqit hynë në Hungari pas Betejës së Mohács në 1526. Nga viti 1541, ata filluan të kontrollonin drejtpërdrejt pjesën qendrore dhe organizuan pesë ejalete : Budin, Kanije, Eğri, Varat ( Oradea ) dhe Temeşvar .

]]

Në shekullin e 16-të, gjatë sundimit osman, në Hungari lindën personalitete të shumta myslimane. Midis tyre, më të rëndësishmit ishin veziri i madh osman, Kanijeli Siyavuş Pasha (nga Nagykanizsa ) i cili mbajti funksionin tre herë midis 1582 dhe 1593, historiani osman İbrahim Peçevi (Ibrahim i Peçit) dhe dervishi i famshëm mevlevian Pecsevi., gjithashtu një turk me origjinë nga Pécs .Shumica e studimeve islame në Hungari u mësuan sipas medhhebit hanefi, ose shkollës së mendimit hanefi, të Islamit Sunit .

### Epoka moderne 
Në shekullin e 19-të, pas rënies së revolucionit të viteve 1848-1849, më shumë se 6000 polakë dhe hungarezë të emigruar e ndoqën gjeneralin Józef Bem (Murat Paşa) në mërgim.
## Të tjera 
* Islami në Kroaci
* Islami në Mal të Zi
* Islami në Slloveni
* Islami në Serbi
Islami në Moldavi

Shumica dërrmuese e popullit moldav janë të krishterë ortodoksë, por ka një komunitet të vogël **myslimanësh në Moldavi**, që numëron disa mijëra. 

2300x300px
**Islami në Evropë**

Në vitin 2005, Organizatës Shpirtërore të Myslimanëve në Moldavi të kryesuar nga Talgat Masaev iu refuzua regjistrimi pavarësisht apelit të Misionit në Moldavi të Organizatës për Siguri dhe Bashkëpunim në Evropë . 

Në mars të vitit 2011, Lidhja Islamike e Moldavisë ( *Liga Islamică din Moldova* ), një OJQ që përfaqëson myslimanët e Moldavisë, u regjistrua nga Ministria Moldavie e Drejtësisë si shoqata e parë myslimane e njohur ligjërisht në Moldavi. Ajo kishte aplikuar për regjistrim në vitin 2008.  

Kisha ortodokse moldave kundërshtoi njohjen e Islamit dhe iu bashkua protestave me grupet konservatore. 

Që nga viti 2011, zyrtarisht kishte vetëm 2000 myslimanë në Moldavi. Por kreu i Lidhjes Islamike të Moldavisë Sergiu Sochirca tha se numri ishte më afër 17,000, megjithëse jo të gjithë ishin të regjistruar si myslimanë për shkak të shtypjes së Islamit në të kaluarën.

## Të tjera 
* Islami në Kroaci
* Islami në Hungari
* Islami në Slloveni
* Islami në Serbi
Aleksandër Orbeliani

parapamje| Aleksandër Orbeliani. 1840.
Kont **Aleksandër Orbeliani** (Jambakur-Orbeliani) ( ) (24 maj 1802 – 28 dhjetor 1869) ishte një poet, dramaturg, gazetar dhe historian romancier gjeorgjian, i shtëpisë fisnike të Orbelianit.

Aleksandër Orbeliani lindi në Tiflis (Tbilisi), dikur nën sundimin Perandorak Rus, nga Princi Vakhtang Orbeliani dhe Princesha Tekle, vajza e mbretit të parafundit gjeorgjian Erekle II. Në vitin 1817, ai iu bashkua shërbimit ushtarak rus. Megjithatë, së bashku me nënën e tij dhe vëllain e tij Vakhtang, ai drejtoi një grusht shteti kundër sundimit rus në vitin 1832 i cili në fund dështoi. Komplotistët ftuan zyrtarët rusë në Kaukaz në një ballo madhështore ku supozohej t'u jepej zgjedhja midis vdekjes ose dorëzimit. Meqë komploti dështoi, Orbeliani u arrestua dhe u internua në Orenburg dhe u lirua në vitin 1840. Kryengritja e dështuar dhe ndëshkimi relativisht i butë që pasoi, detyruan shumë komplotistë ta shihnin të kaluarën e pavarur si të humbur në mënyrë të pariparueshme dhe të pajtohen me autokracinë ruse, duke i shndërruar vajtimet e tyre për të kaluarën e humbur dhe rënien e dinastisë vendase në poezi romantiste. Krijimet më koherente të Orbelianit janë poema alegorike, 1832, *Hëna* (მთovare), dhe një tregim i shkurtër patriotik *Gjaku i Papërlyer* (უმანკო სისხლი) që flet për 3 motra, murgesha, të cilat preferojnë vdekjen mbi braktisjen e atdheut, kur komandanti i trupave pushtuese persiane ia kërkon atë. Këtij të fundit i bën aq shumë përshtypje sa duhet të vdesë me to. Orbeliani realizoi një sërë shfaqjesh, por ai kishte më shumë interes të merrej me shtypin. Ai themeloi gazetën *Tsiskari*. Nëpërmjet saj Orbeliani kanalizoi përpjekjet e tij për standardizimin e një gjuhe letrare, bazuar në ringjalljen e formave arkaike. Ai ishte gjithashtu një nga shkrimtarët e parë gjeorgjianë që u interesua për të tërhequr poezinë popullore nga populli dhe autori i disa veprave mbi historinë dhe kulturën gjeorgjiane. 

## Referime
Polakët

**Polakët** janë një grup etnik dhe komb sllav perëndimor që ndajnë një histori, kulturë, gjuhën polake të përbashkët dhe janë të identifikuar me vendin e Polonisë në Evropën Qendrore. Preambula e Kushtetutës së Republikës së Polonisë e përcakton kombin polak si i përbërë nga të gjithë qytetarët e Polonisë, pavarësisht nga trashëgimia apo përkatësia etnike. Shumica e polakëve i përmbahen Katolicizmit Romak.

Popullsia e polakëve të vetëdeklaruar në Poloni vlerësohet në 37,394,000 nga një popullsi e përgjithshme prej 38,512,000 (bazuar në regjistrimin e vitit 2011), nga të cilët 36,522,000 deklaruan vetëm polakë. duke krijuar kështu shtetin e parë polak. Kristianizimi i Polonisë nga Kisha Katolike, në vitin 966 e.r., shënoi ardhjen e Polonisë në komunitetin e të ashtuquajturit Krishterimi Perëndimor. Megjithatë, gjatë gjithë ekzistencës së tij, shteti polak ndoqi një politikë tolerante ndaj pakicave që rezultoi në identitete të shumta etnike dhe fetare të polakëve, si jehudët polakë.

## Shënime
## Referime
Inxhinieri ushqimore

parapamje| Fabrika e bukës në Gjermani
**Inxhinieria e ushqimit** është një fushë shkencore, akademike dhe profesionale që interpreton dhe zbaton parimet e inxhinierisë, shkencës dhe matematikës në prodhimin dhe operacionet e ushqimit, duke përfshirë përpunimin, prodhimin, trajtimin, ruajtjen, ruajtjen, kontrollin, paketimin dhe shpërndarjen e produkteve ushqimore.   Ne shkencën e ushqimit dhe disiplina më të gjera inxhinierike si inxhinieria elektrike,  etj,   inxhinieria ushqimore konsiderohet një fushë shumë disiplinore dhe e ngushtë.  Në disa vende FSMS është një kërkesë ligjore, e cila detyron të gjitha bizneset e prodhimit të ushqimit të përdorin dhe mbajnë një FSMS bazuar në parimet e Pikës së Kontrollit Kritik të Analizës së Rrezikut  HACCP. HACCP është një sistem menaxhimi që trajton sigurinë ushqimore përmes analizës dhe kontrollit të rreziqeve biologjike, kimike dhe fizike në të gjitha fazat e zinxhirit të furnizimit ushqimor.  Standardi ISO 22000 specifikon kërkesat për FSMS. 

## Teknologjitë në zhvillim
Milivoje Gjurkoviq

**Millivoje Gjurrkoviqi** ( *Milivoje Đurković*, i lindur më 1936) është politikan serb i Kosovës.

Ai ishte kryetar i komunës së Deçanit në vitet 1990 dhe shërbeu në Kuvendin Popullor të Serbisë nga viti 1997 deri në vitin 2001. Gjatë karrierës së tij politike, Gjurkoviqi ishte anëtar i Partisë Socialiste të Serbisë (SPS).

## Karriera private 
Gjurkoviqi ka punuar si shitës.
Fronti Polisario

**Fronti Polisario**, **Frente Polisario**, **Frelisario** ose thjesht **Polisario** (nga akronimi spanjoll i ; përkthyer: '**Fronti Popullor për Çlirimin e Saguia el-Hamra-s dhe Rio de Oro-s** '), është një lëvizje rebele Saharaui nacionaliste çlirimtare që pretendon Saharanë Perëndimore.

Duke gjurmuar origjinën e tij në një organizatë nacionaliste saharauiane të njohur si Lëvizja për Çlirimin e Saguia el Hamra-s dhe Wadi el Dhahab-it, Fronti Polisario u krijua zyrtarisht në vitin 1973 me synimin për të nisur një luftë të armatosur kundër pushtimit spanjoll e cila zgjati deri në vitin 1975, kur spanjollët vendosën të lejojnë Mauritaninë dhe Marokun të ndajnë dhe të pushtojnë territorin. Fronti Polisario zhvilloi një luftë për të dëbuar dy ushtritë. Kjo e detyroi Mauritaninë të hiqte dorë nga pretendimi i saj mbi Saharën Perëndimore në vitin 1979 dhe vazhdoi fushatën e saj ushtarake kundër Marokut deri në armëpushimin e vitit 1991, në pritje të mbajtjes së një referendumi të mbështetur nga OKB-ja, i cili është shtyrë vazhdimisht që atëherë. Në vitin 2020, Fronti Polisario shpalli përfundimin e armëpushimit dhe rifilloi konfliktin e armatosur.

Kombet e Bashkuara e konsiderojnë Frontin Polisario të jetë përfaqësuesi legjitim i popullit saharauian dhe pohon se saharauianët kanë të drejtën e vetëvendosjes. Fronti Polisario është i jashtëligjshëm në pjesët e Saharasë Perëndimore nën kontrollin maroken dhe është e paligjshme të ngrihet flamuri i partisë së tij (shpesh i quajtur flamuri saharauian) atje. Është anëtar konsultativ i Ndërkombëtares Socialiste.
Peshmerga

**Peshmerga** (kurdisht: Pêşmerge, përkthyer 'Ata që përballen me vdekjen') përbën ushtrinë e përhershme të Rajonit të Kurdistanit, një entitet politik autonom brenda Republikës së Irakut. Sipas Kushtetutës së Irakut, Peshmerga dhe degët e saj të sigurisë janë përgjegjëse vetëm për sigurinë e Rajonit të Kurdistanit, kryesisht për faktin se Forcat e Armatosura të Irakut janë të ndaluar të hyjnë në Kurdistanin e Irakut. Këto degë përfshijnë Asayish (agjencia e inteligjencës/forcat e sigurisë), *Parastin û Zanyarî* (agjencia e inteligjencës ndihmëse) dhe Zêrevanî (xhandarmëria). Historia e Peshmergës daton në shekullin e 18-të, kur ata filluan si një roje kufitare pseudo-ushtarake rreptësisht fisnore nën turqit osmanë dhe iranianët safavidë. Në shekullin e 19-të, ata kishin evoluar në një forcë guerile të disiplinuar dhe të trajnuar mirë.

Formalisht, Peshmerga është nën komandën e Ministrisë së Çështjeve të Peshmergas së Qeverisë Rajonale të Kurdistanit. Në praktikë, megjithatë, struktura e Peshmergës është kryesisht e ndarë dhe e kontrolluar veçmas nga dy partitë politike kurde të Irakut: Partia Demokratike e Kurdistanit dhe Bashkimi Patriotik i Kurdistanit. Megjithëse bashkimi dhe integrimi i Peshmergës ka qenë në axhendën publike të Rajonit të Kurdistanit që nga viti 1992, forcat individuale mbeten të ndara për shkak të fraksionizmit, i cili ka rezultuar të jetë një pengesë e madhe.

Pas pushtimit të Irakut në vitin 2003, Peshmerga luajti një rol kyç në ndihmën e Shteteve të Bashkuara në misionin për të kapur presidentin e rrëzuar irakian Sadam Huseini. Në vitin 2004, ata kapën terroristin pakistanez me origjinë saudite Hasan Gul, i cili vepronte për al-Kaidën në Irak. Guli iu dorëzua oficerëve të inteligjencës amerikane pak më vonë dhe zbuloi identitetin e disa figurave kyçe të al-Kaidës gjatë marrjes në pyetje të tij, gjë që përfundimisht çoi në vrasjen e Osama bin Ladenit në një operacion të fshehtë ushtarak amerikan në Pakistan në vitin 2011. Një vit më vonë, në vitin 2012, Guli u vra nga një sulm amerikan me dron në veriperëndim të Pakistanit.
Forcat e Armatosura të ISIS-it

[parapamje|Një qendër komandimi dhe kontrolli IS në [Rakka në 2014.]]
**Ushtria e Shtetit Islamik** është forca luftarake e Shtetit Islamik (ISIS). Madhësia totale e forcës në kulmin e saj u vlerësua nga dhjetëra mijëra në mbi dyqind mijë.

Forcat e armatosura të ISIS-it u rritën me shpejtësi gjatë zgjerimit të tij territorial në vitin 2014. Ushtria e ISIS-it, duke përfshirë grupet e përfshira në të në vitin 2014, punon hapur dhe kontrollon territorin në qytete të shumta në Libi dhe në Nigeri. Në tetor 2016, ajo pushtoi qytetin e Kandalës në Puntland, Somali. Ajo pushtoi pjesën më të madhe të Sirisë lindore dhe të Irakut perëndimor në vitin 2014, territor që humbi përfundimisht vetëm në vitin 2019. Ajo gjithashtu ka pasur përplasje kufitare me Libanin, me Iranin dhe me Jordaninë dhe ka bërë inkursione në këto vende. Grupet e lidhura me ISIS-in operojnë në Algjeri, në Pakistan, në Filipine, dhe në Afrikën Perëndimore (Kamerun, Niger dhe Çad). Në janar 2015, ISIS-i u konfirmua gjithashtu se kishte një prani ushtarake në Afganistan dhe në Jemen. 

Ushtria e Shtetit Islamik bazohet në njësi të lëvizshme të këmbësorisë së lehtë që përdorin automjete të tilla si kamionë të pajisur me armë (teknikë), motoçikleta dhe autobusë për përparime të shpejta. Ata kanë përdorur gjithashtu artileri, tanke dhe automjete të blinduara, shumë prej të cilave i kanë marrë nga ushtritë irakiane dhe siriane.

ISIS-i ka një histori të gjatë të përdorimit të kamionëve dhe të makinave bomba, të kamikazëve dhe të mjeteve shpërthyese të improvizuara. Ata gjithashtu kanë përdorur armë kimike në Irak dhe në Siri.
Josef Székely

parapamje| Josef Szekely
**Josef Székely** (2 shkurt 1838, Sümeg - 18 tetor 1901, Vjenë) ishte një fotograf dhe kimist austro-hungarez.

## Biografia 
Josef Székely ndoqi shkollën fillore dhe arsimin e mesëm në Steinamanger dhe studioi nga viti 1855 në Universitetin e Vjenës nën Josef Redtenbacher ; u bë master i farmacisë në 1860 dhe doktor i kimisë dy vjet më vonë. Në vitin 1862 ai themeloi studion e fotografive "Székely & Gertinger" në Vjenë, më vonë studion tjetër "Székely & Massak", të cilën ai vazhdoi ta drejtonte pa partner që nga viti 1870. Nga 1884 deri në 1891 ai drejtoi një fabrikë panelesh të thatë së bashku me Victor Angerer.

Pasi Székely mësoi shtypjen kolotipike nga Ludwig Angerer në 1869, ai mori një patentë në 1871 për një proces për prodhimin e "fotografive me një efekt veçanërisht skulpturor".

Në 1863 Székely mori pjesë në ekspeditën nëpër zonat e Drinit dhe Vardarit nën drejtimin e Johann Georg von Hahn, të kryer në emër të Akademisë së Shkencave në Vjenë .

Që nga viti 1861 ai ishte anëtar i Shoqatës Fotografike në Vjenë.
## Shih edhe 
* Historia e fotografisë

## Literatura 
* T. Starl: Székely, Josef. In: Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950 (ÖBL). Band 14, Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wien 2015, , S. 135.

## Lidhje të jashtme 
* Një turne ballkanike első fotográfusa: Josef Székely képei 1863-bol me *Mai Manó Ház* ( ungarisch )
Njësitë e Mbrojtjes së Popullit

parapamje|Flamuri i YPG-s
**Njësitë e Mbrojtjes së Popullit** (**YPG**) janë një grup militant kryesisht kurd në Siri dhe përbërësi kryesor i Forcave Demokratike Siriane (SDF). YPG-ja ofron përditësime rreth aktiviteteve të saj përmes kanalit Telegram të Zyrës së Shtypit të YPG dhe llogarive të rrjeteve sociale.

YPG-ja përbëhet kryesisht nga kurdë, por gjithashtu përfshin arabë dhe vullnetarë të huaj; ajo është e lidhur ngushtë me Këshillin Ushtarak Sirian, një milici asiriane. YPG-ja u formua në vitin 2011. Ajo u zgjerua me shpejtësi në Luftën Civile Siriane dhe dominoi mbi grupet e tjera të armatosura kurde siriane. Një milici motër, Njësitë Mbrojtëse të Grave (YPJ), lufton përkrah tyre. YPG-ja është aktive në Administratën Autonome të Sirisë Veriore dhe Lindore *(Rojava)*, veçanërisht në rajonet e saj kurde.

Në fillim të vitit 2015, grupi fitoi një fitore të madhe mbi të ashtuquajturin Shteti Islamik (ISIS) gjatë rrethimit të Kobanisë, ku YPG-ja filloi të merrte mbështetje ajrore dhe tokësore nga Shtetet e Bashkuara dhe nga ushtri të tjera të Task Forcës së Përbashkët të Kombinuar - Operacioni *Inherent Resolve*. Që atëherë, YPG-ja ka luftuar kryesisht kundër ISIS-it, si dhe me raste duke luftuar grupet e tjera rebele siriane dhe Forcat e Armatosura Turke. Në fund të vitit 2015, YPG-ja u bë pjesë e SDF-së, një grup ombrellë që synonte të përfshinte më mirë arabët dhe pakicat në përpjekjet e luftës. Në vitet 2016–2017, fushata e SDF-së në Rakka çoi në çlirimin e qytetit të Rakkas, kryeqyteti *de fakto* i Shtetit Islamik. Disa burime perëndimore e kanë përshkruar YPG-në si forcën "më efektive" në luftimin e ISIS-it në Siri.

Sipas Turqisë dhe sipas Katarit, YPG-ja është një organizatë terroriste, e lidhur ngushtë me Partinë e Punëtorëve të Kurdistanit (PKK), e cila renditet si një organizatë terroriste. Flamuri i YPG-së është gjithashtu një simbol i ndaluar në Gjermani sipas seksionit *86a Strafgesetzbuch*, edhe pse vetë organizata nuk njihet si terroriste. Mbështetja e supozuar e Finlandës dhe e Suedisë për YPG-në, është një nga pikat që bëri që Turqia të kundërshtojë ofertën e Finlandës dhe të Suedisë për anëtarësim në NATO. Në qershor 2022, presidenti i atëhershëm finlandez Sauli Niinistö njoftoi në Madrid, pas marrëveshjes me Turqinë, se Finlanda nuk e sheh YPG-në si një organizatë terroriste dhe se Finlanda do të vazhdojë të mbështesë YPG-në. Klasifikimi turk i terrorizmit nuk është i njëjtë me organet kryesore ndërkombëtare në luftën kundër Shtetit Islamik në të cilin merr pjesë YPG-ja. Për shkak të kësaj pikëpamjeje turke, komandanti i Operacioneve Speciale të Ushtrisë Amerikane, gjenerali Rejmond Tomas, i sugjeroi YPG-së të ndryshonte emrin e saj, pas së cilës u gjet emri i Forcave Demokratike Siriane (SDF). Sipas agjencisë shtetërore turke Anadolu, ushtria amerikane dha 715 milionë dollarë ndihmë në armë dhe në pajisje për partinë politike Partia e Bashkimit Demokratik (PYD) dhe për YPG-në. Ndër armatimet e rënda të ofruara janë raketat amerikane antitank TOW.
Forcat e Armatosura të Jemenit

**Forcat e Armatosura të Jemenit** janë forcat ushtarake të Republikës së Jemenit. Ato përfshijnë Ushtrinë Jemenase (përfshirë Gardën Republikane ), Marinën Jemenase (përfshirë marinsat) dhe Forcën Ajrore Jemenase (përfshirë Forcën e Mbrojtjes Ajrore). Kryeqyteti i vendit, Sana është vendi ku është selia e ushtrisë. Sipas kushtetutës së Jemenit, Presidenti i Jemenit shërben si komandant i përgjithshëm.

Komandanti suprem i forcave të armatosura është në kontestim midis Rashad al-Alimit, Kryetar i Këshillit të Udhëheqjes Presidenciale të njohur ndërkombëtarisht, dhe Mahdi al-Mashatit, kryetari i Këshillit të Lartë Politik.

Numri i personelit ushtarak në Jemen është relativisht i lartë; me pak fjalë, Jemeni ka forcën e dytë më të madhe ushtarake në Gadishullin Arabik pas Arabisë Saudite. Në vitin 2012, totali i trupave aktive u vlerësua si më poshtë: ushtria, 66,700; marina, 7,000; dhe forcat ajrore, 5,000. Në shtator 2007, qeveria njoftoi rikthimin e shërbimit të detyrueshëm ushtarak. Buxheti i mbrojtjes i Jemenit, i cili në vitin 2006 përfaqësonte afërsisht 40 përqind të buxhetit total të qeverisë, pritet të mbetet i lartë për një periudhë të afërt, pasi drafti ushtarak hyn në fuqi dhe kërcënimet e sigurisë së brendshme vazhdojnë të përshkallëzohen.

Që nga lufta civile në Jemen, forcat e armatosura janë ndarë midis besnikëve të ish-presidentit Ali Abdullah Saleh dhe forcave pro-qeveritare të Jemenit të presidentit Abdrabuh Mansour Hadi.
Vladan Glishiq

parapamje|Vladan Glishiq
**Vlladan Gllishiqi** ( *Vladan Glišić*, l. n. 26 gusht 1970 në Prishtinë, Jugosllavi) është një politikan dhe avokat serb i cili ishte anëtar i kryesisë së Aleancës Patriotike Serbe nga viti 2018 deri në vitin 2020.

Ai është një ish-udhëheqës i Dverit dhe një kandidat i pavarur në zgjedhjet presidenciale serbe të vitit 2012. Aktualisht është deputet i Asamblesë Kombëtare. Ai ka origjinë serbo-kosovare.
Jovan Gërkoviq-Gapon

**Jovan Gërkoviq** ( *Jovan Grković Gapon*, 1879 – 9 tetor 1912), i mbiquajtur **Gapon** ishte një ish-murg ortodoks serb që iu bashkua guerilës serbe (çetnikëve) në Luftën Maqedonase (1902–1912). Ai kishte origjinë serbo-kosovare.

## Jeta 
Gërkoviq lindi në Rahovec, në rrethinën e Prizrenit, në atë kohë pjesë e Vilajetit të Kosovës të Perandorisë Osmane.

Ai mbaroi gramatikën dhe shkollën teologjike në Prizren, më pas u bë murg, duke shërbyer si dhjak nën Mitropolitin Ortodoks Serb (*vladika*) të Zhiçës. Ai shkoi në manastirin ortodoks serb të Hilandarit në malin Athos, ku mori emrin e manastirit *Jeremija*. Ai qëndroi në Athos në të njëjtën kohë me Vasilije Tërbiqin, por me rastin e konfliktit me murgjit grekë dhe bullgarë, ata u nisën së bashku për në Serbi, diku në vitin 1902. Më pas ata iu bashkuan kauzës së luftëtarëve guerilë serbë ("çetnikët") kundër osmanëve. Luftarak jo si zakonisht dhe revolucionar për të qenë një ish-murg, ai u mbiquajt "Gapon" sipas murgut ortodoks rus dhe sipas udhëheqësit të klasës punëtore Georgy Gapon, nga shokët e tij luftëtarë guerilë.

Kur Kuvendi çetnik serb do të emëronte vojvodën e Shkupit, Gaponi sugjeroi që t'iao jepej luftëtarit të ri veteran Kosta Peqanac — të gjithë anëtarët ranë dakord dhe në një takim madhështor në Krishtlindje të vitit 1904, Peqanaci mori titullin në moshën 25-vjeçare. Gaponi luftoi në njësitë e Doksim Mihailoviqit dhe më pas të Kosta Peqanacit, duke qenë çetnik aktiv deri në vdekje. Në vitin 1907 ose 1908, ndërsa Gaponi po luftonte në kazanë e Velesit, ai këndoi këngën "Më luan boria serbe" në Drenovë dhe e këndoi gjithashtu gjatë festës maqedonase në Beograd (1909), nga ku u bë e njohur në të gjithë vendin. Ai vdiq më 9 tetor 1912, në të njëjtën ditë kur filloi Lufta e Parë Ballkanike, ndërsa luftonte rreth Kumanovës, në Nagoriçin e Vjetër.
Miljan Damjanoviq

parapamje|Milan Damjanoviq
**Miljan Damjanoviqi** ( *Miljan Damjanović*, i lindur më 1984 në Prizren, Jugosllavi) është ekonomist dhe politikan në Serbi.

Ai shërbeu në Asamblenë Kombëtare të Serbisë nga viti 2016 deri në vitin 2020 si anëtar i Partisë Radikale Serbe të ekstremit të djathtë. Ai ka origjinë serbo-kosovare.

## Jeta e hershme dhe karriera 
Damjanoviq ka lindur në Prizren, Kosovë, në atë që atëherë ishte Republika Socialiste e Serbisë në Republikën Socialiste Federative të Jugosllavisë. Ai është ekonomist i diplomuar.
Slagja Delibashiq

**Sllagjana Dellibashiqi** ( *Slađana Delibašić*, e lindur më 7 nëntor 1968), e njohur gjithashtu si **Slagja D.**, është një këngëtare dhe kërcimtare serbe.

E lindur në Mitrovicë ajo fitoi popullaritet në vitet '90 së bashku me bashkëshortin e saj të atëhershëm, Gjorgje Gjogani, si anëtarë të aktit Europop dhe turbo-folk Gjogani Fantastico. Ajo ka origjinë serbo-kosovare.

Pas divorcit të tyre në 2001, ajo ndoqi një karrierë solo. Delibashiq ka nxjerrë gjashtë albume solo deri më tani nën City Records. Disa nga hitet e saj më të mëdha përfshijnë "Sedmi sprat" (2007), "Ajmo sad u provod" (2009), "5 minuta" dhe "Diesel Power" (2010).

Delibashiq dhe partneri i saj, Igor Matiq ishin gjithashtu nënkampionët e sezonit të parë të reality show-t televiziv *Parovi* (2010-2011).

Ajo ka dy vajza me Gjoganin, të quajtura Silvija dhe Marinela.
Vladimir Dobriçanin

**Vlladimirr Dobrriçanini** ( *Vladimir Dobričanin*, i lindur më 5 gusht 1972 në Prishtinë) është një mjek dhe një politikan malazez i cili tani është aktiv si bashkëpunëtor mësimor në Kirurgjinë e Përgjithshme në Fakultetin e Mjekësisë të Universitetit të Malit të Zi.

Ai është anëtar i kryesisë së Malit të Zi të Bashkuar (UCG), një parti politike konservatore dhe u zgjodh në Parlamentin e Malit të Zi në vitin 2020, i zgjedhur nga lista zgjedhore Për të Ardhmen e Malit të Zi. Ai ka origjinë serbe-kosovare.
Mladen Dodiq

parapamje|Mladen Dodiq
**Mlladen Dodiqi** ( *Mladen Dodić*, i lindur më 17 tetor 1969 në Gjakovë, Serbi) është një trajner futbolli dhe ish-lojtar serb me origjinë kosovare.

## Karriera si lojtar 
Pasi filloi në Borac Bivolje, Dodiqi iu bashkua Napredak Krushevac-it në 1990. Ai kaloi shtatë sezone me klubin, përpara se të transferohej në Zheleznik në 1996. Dy vjet më vonë, Dodiqi u kthye në Napredak Krushevac. Në shtator 2001, Dodiqi u transferua jashtë vendit dhe nënshkroi me skuadrën malteze Pieta Hotspurs. Ai u lirua muajin tjetër, pasi kishte luajtur vetëm një ndeshje për klubin.
Mlagjan Gjorgjeviq

parapamje|Mlagjan Gjorgjeviq
**Mllagjan Gjorrgjeviqi** ( *Mlađan Đorđević*, i lindur më 1963 në Prizren) është politikan dhe biznesmen serb i cili ka shërbyer si Këshilltar për Kosovën dhe Metohinë i Presidentit të 3-të të Serbisë, Boris Tadiqi, si dhe zëvendësministër pa portofol i ngarkuar me Planin Kombëtar të Investimeve nga viti 2007 deri në vitin 2008.

Ai është përshkruar si një njeri me lidhje të forta me Rusinë dhe me fraksionet e Kishës Ortodokse Serbe. Ai ka origjinë serbo-kosovare.

## Jeta e hershme 
Gjorgjeviqi ka lindur në vitin 1963 në Prizren, i cili në atë kohë ishte pjesë e Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë. Është diplomuar në Fakultetin e Shkencave Politike në Universitetin e Beogradit.

## Burime 
* https://twitter.com/mladjandj akaunti oficial tviter
Petar Gjuriçkoviq

**Petarr Gjurriçkoviqi** (serbishte cirilike: Петар Ђуричковић *Petar Đuričković*; lindur më 20 qershor 1991) është një futbollist profesionist serb që luan si mesfushor sulmues për OFK Petrovac. Ai ka origjinë serbo-kosovare.

## Karriera 
Para transferimit, ai ishte anëtar i kampionëve të Serbisë që nga qershori 2016, fitoi një kurorë të dyfishtë dhe luajti gjithsej 38 ndeshje për Partizanin në të gjitha garat (2 gola, 4 asiste). Më 22 dhjetor 2017, ai nënshkroi një kontratë dy e gjysmë vjeçare me klubin grek të Superligës Xanthi për një tarifë të pazbuluar, dhe pas një periudhe të suksesshme në Greqi ai nënshkroi një kontratë njëvjeçare me klubin serb Radniçki Nish më 30 shtator 2020. Më 8 shtator 2021, ai nënshkroi një kontratë njëvjeçare me Napredak Krushevac. Më 24 shtator 2022, ai nënshkroi një kontratë njëvjeçare me Kolubara.

## Burime 
* Petar Đuričković stats at utakmica.rs
Sërdjan Gjokoviq

parapamje|Srgjan Gjokoviq
**Sërrdjan Gjokoviqi** ( *Srđan Đoković*, i lindur më 25 prill 1961 në Mitrovicën e Kosovës, Serbi) është një sipërmarrës serb dhe ish-skiator profesionist dhe trajner skijimi.

Ai njihet më së shumti si babai i tenistëve Novak, Gjorgje dhe Marko Gjokoviq. Duke mbështetur dhe duke ndjekur djalin e tij Novak në mbarë botën, ai fitoi famë për disa gabime dhe deklarata të forta në favor të Novakut. Origjina e tij serbo-kosovare mund të dallohet nga mbiemri pasi hiqen mbaresat sllave: Gjok.

## Referime 
*
Forcat e Armatosura të Taxhikistanit

**Forcat e Armatosura të Republikës së Taxhikistanit** (**FAPT**; ), të njohur gjithashtu si **Ushtria Kombëtare e Taxhikistanit** () është ushtria kombëtare e Republikës së Taxhikistanit. Ato përbëhen nga Forcat Tokësore, Forcat Lëvizëse dhe Forcat Ajrore, me forca të lidhura ngushtë duke përfshirë gardën kombëtare, kufirin dhe trupat e brendshme.

## Historia 
### Sfondi 
Ndryshe nga ish-shtetet e tjera sovjetike të Azisë Qendrore, Taxhikistani nuk formoi forca të armatosura të bazuara në njësitë ish-sovjetike në territorin e tij. Në vend të kësaj, Ministria Ruse e Mbrojtjes mori kontrollin e Divizionit 201 të pushkëve me motor me bazë në Dushanbe. Kontrolli thjesht u zhvendos nga ish selia e qarkut në Tashkent, e cila ishte në Uzbekistanin tashmë e pavarur, në Moskë. Gjithashtu i pranishëm në Taxhikistan ishte një kontigjent i madh i rojeve kufitare sovjetike, të cilët kaluan në një forcë të oficerit rus me rekrutët taxhik. Për një periudhë të gjatë, një forcë paqeruajtëse e CIS, e ndërtuar rreth MRD-së 201, ishte në vend në Taxhikistanin.
Vladimir Durkoviq

thumb|200px|Vlladimirr Durrkoviqi
**Vlladimirr Durrkoviqi** (serbishte cirilike: Владимир Дуркови *Vladimir Durković*; 6 nëntor 1937 - 22 qershor 1972) ishte një mbrojtës futbolli serb nga Gjakova.

Ai ishte pjesë e skuadrës jugosllave që fitoi medaljen e artë në Lojërat Olimpike Verore të vitit 1960. Ai kishte origjinë serbo-kosovarë.

## Karriera në klube 
Durkoviqi luajti me Yllin e Kuq të Beogradit deri në moshën 28-vjeçare në të cilën pikë u transferua jashtë vendit dhe bëri emër me AS Saint-Étienne, duke fituar tre tituj të Ligës Franceze dhe dy herë Kupën e Francës.
Forcat e Armatosura të Tailandës

**Forcat e Armatosura Mbretërore Thajlandeze** (FAMT) janë forcat e armatosura të Mbretërisë së Tajlandës.

Komandanti më i lartë i FAMT-së është Mbreti i Tajlandës.  Forcat e armatosura mbretërore tajlandeze drejtohen nga Ministria e Mbrojtjes e Tajlandës, e cila drejtohet nga ministri i mbrojtjes dhe komandohet nga Shtabi i Forcave të Armatosura Mbretërore Thai, i cili nga ana e tij drejtohet nga Shefi i Forcave të Mbrojtjes.  Komandanti i Përgjithshëm i Ushtrisë Mbretërore Thai konsiderohet pozicioni më i fuqishëm në Forcat e Armatosura Thai. 

Dita e Forcave të Armatosura Mbretërore Tajlandeze festohet më 18 janar për të përkujtuar fitoren e Mbretit Naresuan i Madh në betejën kundër mëkëmbësit të Birmanisë në vitin 1593.
Forca e Mbrojtjes të Timorit Lindor

**Forca e Mbrojtjes së Timorit të Lindjes** ( Falintil-FDTL, shpesh **F-FMTL** ) është ushtria e Timorit Lindor. F-FMTL u krijua në shkurt të vitit 2001 dhe përfshin dy batalione këmbësorie, komponentë të vegjël detarë dhe ajrorë dhe disa njësi mbështetëse.

Roli kryesor i F-FMTL-së është të mbrojë Timorin Lindor nga kërcënimet e jashtme. Ai gjithashtu ka një rol të brendshëm të sigurisë, i cili përputhet me atë të Polícia Nacional de Timor-Leste (PNTL). Kjo mbivendosje ka çuar në tensione mes shërbimeve, të cilat janë përkeqësuar nga morali i dobët dhe mungesa e disiplinës brenda F-FMTL.

Problemet e F-FMTL erdhën në krye në vitin 2006 kur pothuajse gjysma e forcës u pushua pas protestave për diskriminim dhe kushte të këqija. Shkarkimi kontribuoi në një kolaps të përgjithshëm të F-FMTL-së dhe PNTL-së në maj dhe detyroi qeverinë të kërkonte paqeruajtësit e huaj për të rivendosur sigurinë. F-FMTL-ja aktualisht është duke u rindërtuar me ndihmën e huaj dhe ka hartuar një plan afatgjatë të zhvillimit të forcës.
Forcat e Armatosura të Turkmenistanit

**Forcat e Armatosura të Turkmenistanit** (**FAT**), e njohur jozyrtarisht si **Ushtria Kombëtare Turkmene** është ushtria kombëtare e Turkmenistanit. Ato përbëhen nga Forcat Tokësore, Forcat Ajrore dhe Forcat e Mbrojtjes Ajrore, Marina dhe formacione të tjera të pavarura (etj. Trupat Kufitare, Trupat e Brendshme dhe Garda Kombëtare).

## Historia 
### Fillimet 
Pas rënies së Bashkimit Sovjetik, elementë të rëndësishëm të Qarkut Ushtarak Turkmenistan të Forcave të Armatosura Sovjetike mbetën në tokën turkmene, duke përfshirë disa divizione të pushkëve me motor. Në vitin 2013 të dhënat e Michael Holm, duket se tre divizionet ishin Qendra e Trajnimit të Distriktit 58, 88 dhe 209 në Ashkhabad.   Në qershor të vitit 1992, qeveria e re ruse nënshkroi një traktat dypalësh të mbrojtjes me Turkmenistanin, duke inkurajuar qeverinë e re turkmene të krijonte forcat e veta të armatosura, por duke përcaktuar që ato të viheshin nën komandë të përbashkët.
Forcat e Armatosura të Emirateve të Bashkuara Arabe

**Forcat e Armatosura të Emirateve të Bashkuara Arabe** (**FAEBA**) janë forcat e armatosura të Emirateve të Bashkuara Arabe. Ato gjithashtu përmenden herë pas here si "Sparta e Vogël", një pseudonim që u dha nga ish-Gjenerali dhe Sekretari i Mbrojtjes i Korpusit të Marinës së Shteteve të Bashkuara, Xhejms Matis, për shkak të rolit të tyre aktiv dhe efektiv ushtarak dhe projeksionit të fuqisë në rajonin përreth në krahasim me madhësinë e tyre relative.

## Historia 
Ushtria e Emirateve të Bashkuara Arabe u formua nga Trucial Oman Levies i cili u krijua më 11 maj 1951 dhe u riemërua Trucial Oman Scouts në 1956. Trucial Oman Scouts iu dorëzua Emirateve të Bashkuara Arabe si bërthama e forcave të saj mbrojtëse në vitin 1971 me formimin e Emirateve të Bashkuara Arabe dhe u zhyt në një ushtri të bashkuar të quajtur Forca e Mbrojtjes së Bashkimit (FMB). Forca e Mbrojtjes e Bashkimit u krijua zyrtarisht si ushtria e Emirateve të Bashkuara Arabe më 27 dhjetor 1971 nga një direktivë e lëshuar nga Zayed bin Sultan Al Nahyan.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura të Katarit

## Referime
Ushtria e Arabisë Saudite

**Ushtria e Arabisë Saudite**, zyrtarisht Forcat Tokësore Mbretërore Saudite, është dega kryesore e luftës tokësore e Forcave të Armatosura të Arabisë Saudite. Është pjesë e Ministrisë Saudite të Mbrojtjes, e cila është një nga dy departamentet ushtarake të qeverisë së Arabisë Saudite, së bashku me Ministrinë e Gardës Kombëtare. 

## Historia 
Ushtria moderne e Arabisë i ka rrënjët në shtetin e Sauditës Arabike, i cili daton në vitin 1744,  dhe konsiderohet të jetë viti i lindjes së ushtrisë saudite. Që nga viti 1901, forcat tokësore u rivendosën si një degë e veçantë të forcave të armatosura me fillimin e shtetit modern saudit. dhe konsiderohet si degët më të vjetra të ushtrisë së Arabisë Saudite.
Forcat e Armatosura të Uzbekistanit

**Forcat e Armatosura të Republikës së Uzbekistanit** (**FARU**), është emri i forcave të armatosura të Uzbekistanit, të përbëra nga Forcat Tokësore dhe nga Forcat e Mbrojtjes Ajrore në varësi të ministrisë së mbrojtjes. Njësitë paraushtarake përfshijnë Gardën Kombëtare, një Shërbimi Kufitar dhe një Forcë Lumi. Raportohet të jetë ushtria më e madhe dhe më e fortë në Azinë Qendrore.

"Vendi ka filluar gjithashtu të profesionalizojë ushtrinë e tij, një përpjekje që ka vetëm sukses të kufizuar dhe mbështetje të çrregullt të qeverisë. Por edhe në Uzbekistan, këto ndryshime përfaqësojnë thjesht një fillim modest dhe shumica e përfitimeve janë të përqendruara në disa formacione elitare, me gatishmëri më të lartë, në vend që të zbatohen në mënyrë uniforme për të gjithë forcën. Ushtria e Uzbekistanit është mjerisht e papërshtatshme, por është shumë më superiore se fqinjët e saj." 

## Referime
Çollak-Anta

parapamje|Çolak-Anta
**Antonije** "**Anta**" **Simeonoviq**, i njohur më mirë si **Çollak-Anta** ( *Čolak-Anta Simeonović*, 1777–1853) ishte një luftëtar dhe komandant ushtarak serb (*Vojvoda*), një nga figurat më të rëndësishme të Kryengritjes së Parë Serbe të 1804-1813, një rebelim i armatosur spontan që u shndërrua në një luftë çlirimtare nga Perandoria Osmane, Revolucioni serb përfundimisht u bë simbol i procesit të ndërtimit të kombit në Ballkan, duke provokuar trazira mes të krishterëve si në Greqi ashtu edhe në Bullgari.

Ai ishte komandant ushtarak nga Prizreni, guvernator i krahinës së Krushevcit dhe më vonë në jetë kryemagjistrat. Çolak-Anta luftoi nën Udhëheqësin e Madh Karagjorgje, dhe është themeluesi me të njëjtin emër i familjes së shquar Çollak-Antiq. Ai kishte origjinë serbo-kosovare.
Mahmud Pashë Angjeloviq

parapamje|Mahmud Pashë Angjeloviq
**Mahmud Pashë Angjeloviqi** (; 1420–1474) ishte Veziri i Madh kosovar i Perandorisë Osmane nga 1456 në 1466 dhe nga 1472 në 1474. Ai gjithashtu shkroi poema persiane dhe turke me pseudonimin ***Adni*** ("si Eden").

I lindur në Despotatin Serb, ai ishte pasardhës i familjes bizantine Angjelos që ishte larguar nga Thesalia në 1394. Sipas biografëve, ai u rekrutua si fëmijë nga osmanët duke përdorur sistemin *devşirme*. I rritur si musliman në Edrene, ai ishte një ushtar i aftë dhe ishte i martuar me një vajzë të Zognush Pashës (shqiptari). Pasi u dallua në rrethimin e Beogradit në vitin 1456, ai u ngrit në detyrën e Vezirit të Madh si shpërblim, duke pasuar vjehrrin e tij Zognush Pashën. Gjatë gjithë mandatit të tij, ai udhëhoqi ushtritë ose shoqëroi Mehmetin II në fushatat e tij. Ai kishte origjinë serbo-kosovare.

## Referime 
*
Forca Ajrore e Arabisë Saudite

**Forcat Ajrore Mbretërore Saudite** (**FAMS**) është dega e aviacionit e Forcave të Armatosura të Arabisë Saudite.

Forca Ajrore Mbretërore Saudite aktualisht ka krahë, skuadrilje dhe një njësi të Forcave Speciale të dedikuara për kërkimin dhe shpëtimin luftarak.

FAMS-ja është zhvilluar nga një forcë ushtarake kryesisht mbrojtëse në një forcë me një aftësi të avancuar sulmuese dhe mban flotën e dytë më të madhe të F-15 pas SHBA.

Shtylla kurrizore e FAMS-ës është aktualisht Boeing F-15 Eagle, me Panavia Tornado që gjithashtu përbën një komponent kryesor. Tornado dhe shumë avionë të tjerë u dorëzuan sipas kontratave Al Yamamah me British Aerospace (tani BAE Systems).

FAMS-iurdhëroi armë të ndryshme në vitet 1990, duke përfshirë raketa kundër anijeve Sea Eagle, bomba të drejtuara me lazer dhe bomba graviteti. Al-Salam, një pasues i marrëveshjes Al Yamamah do të shohë 48 Eurofighter Typhoon të dorëzuara nga BAE.
Marina e Arabisë Saudite

**Marina Mbretërore Saudite** (**MMS**) ose **Forcat Detare Mbretërore Saudite**, është krahu detar i Forcave të Armatosura të Arabisë Saudite dhe një nga pesë degët e shërbimit të Ministrisë së Mbrojtjes të Arabisë Saudite. Roli i saj kryesor është monitorimi dhe mbrojtja e ujërave territoriale saudite kundër ndërhyrjeve ushtarake ose ekonomike, dhe pjesëmarrja në aleancat detare ndërkombëtare.

Marina operon nga baza të shumta përgjatë Vijës bregdetare saudite që është 2,500 kilometra e gjatë, me dy flota.

* Flota Lindore operon në Gjirin Persik nga Baza Detare e Mbretit Abdulaziz në Jubail.
* Flota perëndimore operon në Detin e Kuq nga baza detare King Faisal në Jeddah.

Çdo flotë ka një aftësi të plotë ushtarake duke përfshirë anije luftarake, anije mbështetëse, mbështetje administrative dhe teknike, aviacion detar, marinsat dhe njësi speciale të sigurisë.