Papagall me fytyre të kuqe

**Papagall me fytyre të kuqe** (*Agapornis roseicollis*), i njohur gjithashtu si zogu i dashurisë me jakë rozë,  është një specie  e lindur në rajonet e thata në Afrikën jugperëndimore, siç është Shkretëtira Namibimisë . Një cicërimë e fortë dhe e vazhdueshm eshte karakteristike e ketyre  zogjve . Ata gjithashtu janë kafshë shumë shoqërore dhe shpesh mblidhen në grupe të vogla në natyrë. Ata hanë gjatë gjithë ditës dhe bëjnë banja të shpeshta. Ngjyra mund të ndryshojë shumë midis popullatave. Pendet  jane  identike tek meshkujt dhe femrat. Papagallët e dashur janë të njohur për pozicionin e tyre të gjumit ,në të cilin ata ulen krah për krah dhe  kthejnë fytyrat drejt njëri-tjetrit. Gjithashtu, femrat janë të njohura mirë që grisin lëndët e para në shirita të gjatë, i "lidhin" ato në shpinë dhe fluturojnë në distanca të konsiderueshme prapa për të bërë një fole. Ato janë të zakonshme në industrinë e kafshëve shtëpiake.

## Taksonomia 
Ajo u përshkrua nga ornitologu francez Louis Jean Pierre Vieillot në 1818. Fillimisht u quajt *Psittacus roseicollis,* por më vonë u transferua në gjininë *Agapornis* me zogjtë e tjerë të dashurisë.

Dy nëngrupe janë të njohura: 

* *Agapornis roseicollis*, (Vieillot, 1818)

:* *Agapornis roseicollis catumbella*, BP Hall, 1952 - Angola
:* *Agapornis roseicollis roseicollis*, (Vieillot 1818) - Namibia, Botsvana dhe Afrika e Jugut

### Statusi dhe ruajtja 
Popullsitë janë zvogëluar në disa zona duke u kapur për tregtinë e kafshëve shtëpiake. Sidoqoftë, numrat mund të jenë rritur në zona të tjera për shkak të krijimit të burimeve të reja të ujit nga njerëzit dhe ndërtimit të strukturave artificiale të cilat ofrojnë vende të reja foleje .  Për shkak të kësaj, specia klasifikohet si shqetësimi më i vogël nga Bashkimi Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës (IUCN).

## Sjellja në të egra 
[djathtas|parapamje| Kope në [Namibia|Namibi.]]
Papagall me fytyre të kuqe ka sjellje  të ashpra, që bërtasin.

### Ushqyerja 
Dieta kryesisht përbëhet nga fara dhe manaferrat. Kur ushqimi është i bollshëm, ai mund të mblidhet në tufa që përmbajnë qindra zogj. Ndonjëherë mund të jetë një dëmtues në zonat bujqësore që ushqehen me kultura të tilla si meli.

### Mbarështimi 
parapamje| Vezë, Muzeu i Koleksionit Wiesbaden.
Papagallët e dashuruar janë monomorfë, që do të thotë se meshkujt dhe femrat e specieve duken njësoj. Foleja është ndërtuar në një gropë shkëmbore ose brenda një ndarje të foleve të mëdha komunale të ndërtuara nga endësit e shoqërueshëm. Mund të përdoren gjithashtu struktura të bëra nga njeriu, si çatitë e shtëpive. Gjithsej 4-6 vezë vendosen midis shkurtit dhe prillit. Ato janë të bardha të shurdhër dhe masën 23.5&nbsp;mm me 17.3&nbsp;mm. Ato inkubohen për rreth 23 ditë. Zogjtë e rinj pengojnë pas 43 ditësh.

## Blegtori 
Papagallët me fytyre të kuqe janë një nga papagallët më të zakonshëm që mbahen në robëri, për shkak të madhësisë së tyre të vogël dhe lehtësisë së kujdesit dhe shumimit. Zogjtë mbahen vetëm ose në çifte, edhe pse për shkak të kërkesave të tyre shoqërore, ato mbahen më së miri në çifte . Ata mund të jenë agresivë dhe priren të lidhen me një individ, qoftë njeri apo zogj, dhe mund të mos shkojnë mirë me njerëzit e tjerë ose kafshët shtëpiake. Dy zogj të dashur nuk mund të shoqërohen gjithmonë, dhe mund të duhet të ndahen, dhe shpendët e dashurisë nuk duhet të mbahen me lloje më të vogla zogjsh. Zogjtë e dashur kërkojnë stërvitje të përditshme.

**Mutacionet**

Zogjtë e dashurisë me fytyrë rozë kanë gamën më të gjerë të mutacioneve të ngjyrave nga të gjitha gjinitë Agapornis. Në përgjithësi, këto mutacione bien në kategoritë gjenetike të recesiveve dominante, bashkëdominuese, recesive dhe të lidhura me seksin. Ndërsa kjo duket mjaft e drejtpërdrejtë, mund të bëhet shpejt konfuze kur një ekzemplar i vetëm ka shembuj të shumtë të këtyre tipareve mutacionale.

## Referime