Papagalli Aleksander

**Papagalli Aleksander** (*Psittacula eupatria*), është një papagall me përmasa mesatare në gjininë Psittacula të familjes Psittaculidae. Ai është emëruar pas Aleksandrit të Madh, i cili transportoi zogj të shumtë nga Punjab-i në vende dhe rajone të ndryshme evropiane dhe mesdhetare, ku ata u vlerësuan nga mbretëria, fisnikëria dhe kryekomandantët e luftës.

Papagalli Aleksander ka krijuar popullata të egra në Spanjë, Angli, Belgjikë, Holandë, Gjermani, Turqi, Arabi Saudite, Bahrein, Katar, Emiratet e Bashkuara Arabe, Iran, Hong Kong ku jeton së bashku me popullsitë e egra të të afërmëve të tij të ngushtë, papagalli me unazë rozë (*Psittacula krameri*).

## Taksonomia dhe etimologjia 
parapamje| Pikturë e një papagalli Aleksander të bërë midis 1770 dhe 1786.
Papagalli Aleksander u përshkrua për herë të parë nga zoologu francez Mathurin Jacques Brisson si *Psittaca Ginginiana* ose "La Perruche de Gingi" (Parakeet e Ginges) në 1760; pas qytetit Gingee në Indinë juglindore, i cili ishte një postë franceze atëherë. Sidoqoftë, zogjtë thjesht mund të jenë mbajtur në robëri atje. Karl Lineu e përshkroi papagallin Alexandër në 1766 si *Psittacus eupatria*.
Emri i gjinisë *Psittacula* është një zvogëlim i fjalës latine ''* që do të thotë "papagall", dhe emri specifik *eupatria* rrjedh nga fjalët greke të lashta  do të thotë "mirë" dhe  do të thotë "prejardhje".

## Filogjenia 
Analiza gjenetike e sekuencave mitokondriale të citokromit b të *parakeets Psittacula* ka treguar se papagalli Aleksander devijuar nga prejardhja që krijoi papagalli me unazë rozë (*Psittacula krameri*) dhe papagalli Mauritiuse ( *Psittacula eques*) rreth 5 milion vjet më parë.

## Ekologjia dhe sjellja 
Papagalli Aleksander jeton në pyje, toka bujqësore dhe pyje mangrove në lartësi deri në . Ai ha një shumëllojshmëri farash të egra dhe të kultivuara, sytha, fruta dhe arra. Kopetë mund të shkaktojnë dëme të mëdha në pjekjen e frutave dhe kulturave të drithërave si misri dhe jowar . Zakonisht jeton në tufa të vogla, por formon grupe më të mëdha në zonat ku ushqimi është i bollshëm ose në strehë komunale.
majtas|parapamje| Femra që ha jowar.
Papagalli Aleksander ka një larmi thirrjesh, duke përfshirë një thirrje kumbuese*, kree-aar* ose *keeak* me zë të lartë, *klak-klak-klak-klak të thellë* dhe *gr-aak* tingëllues. Thirrjet e tij janë zakonisht më të thella, më të ashpra dhe më tingëlluese se ato të papagallit me unazë rozë. Zëri i tij bëhet më i ashpër kur alarmohet dhe bërtet me zë të lartë kur sulmon  grabitqarët. Kopetë herë pas here vokalizojnë me zë të lartë së bashku. Dihet që imiton fjalimin njerëzor në robëri.

### Mbarështimi 
[djathtas|parapamje| Mashkull *P. e. nipalensis* në fole brenda vrimës së pemës në [Kolkata, Bengali Perëndimor, India.]]
[parapamje| Çiftëzo në fole, [Daka, Bangladesh.]]
Papagalli Aleksander shumohet nga Nëntori deri në Prill në rangun e tyre të lindjes. Ata zakonisht ndërtojnë foletë në zgavrat e pemëve, por ndonjëherë përdorin vrima pemësh të gërmuara vetë ose çarje në ndërtesa. Femrat bëjnë 2 deri në 4 vezë të bardha, në formë ovale, me madhësi  Periudha mesatare e inkubacionit është 24 ditë. Zogjtë fluturojnë në moshën rreth 7 javë, dhe varen nga prindërit e tyre deri në moshën 3 deri në 4 muaj.

## Kultura 
[majtas|parapamje| Paneli mozaik helenistik i një parakeeti Alexandrine, i bërë në [Akropoli|akropolin e Pergamonit (pranë Bergama moderne, Turqi) gjatë mesit të shekullit të 2 pes.]]
Sri Lanka, Vietnami, Tajlanda, Mongolia dhe Irani kanë lëshuar pulla postare që përshkruajnë papagalli Aleksander.

## Referime 
## Leximi më tej 
* Papagalli Aleksander (Psittacula eupatria) | Enciklopedia Parrot nga Trust World Parrot
* *Zogjtë e Nënkontinentit Indian* nga Richard Grimmett, Carol Inskipp dhe Tim Inskipp, 

## Linqe te jashtme 
* Arkivi Wildscreen: Papagalli Aleksander (Psittacula eupatria) Galeria dhe fletë informacioni
* Imazhet e Zogut Oriental: *Papagalli Aleksander''  Imazhe të zgjedhura