Gjonmarkajt

**Gjonmarkajt**, **Gjomarkajt** ose **Markagjonët** ose **Lleshi** janë tradicionalisht familja e parë e krahinës së Mirditës të njohur si *shpia e Kapidanit*, që i përket fisit Markolaj të Oroshit, që pati kapidanllëk dhe kajmekamllëk të trashëgueshëm në kohën e Perandorisë Osmane, privilegjet, autoriteti i të cilëve nuk u cënua në vitet e para pas pavarësisë së shtetit shqiptar deri me ardhjen e komunistëve në pushtet më 1944.

Në kohën e Perandorisë Osmane si sundimtarë me të drejta trashëgimie, një i shtëpisë së Kapidanit emërohej nga beu i sanxhakut në të cilin përfshihej Mirdita, më parë nga Begollajt dhe më pas nga Bushatlijtë. Pas rënies së Bushatlijve, emërimi i sundimtarit vazhdonte t'u jipej nga instanca të larta shtetërore.

## Prejardhja 
Të gjitha variantet e përcjellura përshkruajnë që të parët e Gjonmarkajve u zhvendosën nga një zonë e caktuar në Kosovë drejt Mirditës së sotme. Sipas një artikulli të Dom Nikollë Kimzës dhe vetëdijes së familjes, Gjonmarkajt vazhdonin t'i jepnin me *pashtrak* tokat prej ku u zhvendosën familjeve të katundeve të Hasit dhe bjeshkës së Pashtrikut për kullota e stane verimi. E sipas gojëdhanave, vazhdonin të kishin *fis* në Has me mbiemrin Maroshi.

### Sipas Pashko Vasës 
Rilindasi Vaso pashë Shkodrani në veprën e tij "E vërteta për Shqipërinë dhe shqiptarët" botuar më 1879, shkruan:Vërtetohet se krerët e fiseve të Shqipërisë së Epërme merrnin së lashti titullin *Gegë* mbasi na kujtohet që kemi parë me sytë tanë një dokument zyrtar lëshuar nga Kadiu i parë, gjykatësi që ishte emëruar prej qeverisë osmane në rajonin e Dukagjinit në shekullin e pesëmbëdhjetë, menjëherë pas vdekjes së Skënderbeut, e cila u pasua nga pushtimi i plotë i Shqipërisë. Në këtë dokument thuhet se *Gegë* Lleshi, *Gegë* Doda, *Gegë* Tanushi dhe një tjetër *Gegë*, emrin e të cilit e kemi harruar, largohen nga malet e Poshterikut, në Gjakovë, pa ia shitur a falur ato ndonjë tjetri, për t'u vendosur së shpejti në Mirditë. Ky dokument, që kishte të bënte me të parët e Kapidanit të Mirditës, zotërohej nga i ndjeri Bib Dodë pasha; para se të vdiste, ai na  ekishte treguar; e kishim lexuar dhe jemi të sigurt se i biri, Prengë pasha, duhet ta zotërojë akoma.

### Sipas një gojëdhëne kosovare 
Më 1932 Salih Vuçiterni shkruan tek e përkohshmja françeskane "Hylli i Dritës" rreth një gojëdhëne kosovare që kumton për të parët e katër oxhaqeve të Gegnisë, të gjithë të dalur nga malësitë e Kosovës në kohët e para të pushtimit osman. Përkatësisht i pari i shtëpisë së Gjonmarkajve nga Qafa e Morinës dhe më 1633 iu dha leje nga valiu i Shkodrës të parit të Gjonmarkajve dhe pasuesve të tij që të vendoseshin në Mirditë.

### Sipas Dom Nikollë Kimzës 
Më 1935 dhe 1937 Dom Nikollë Kimza shkruan dy artikuj tek "Hylli i Dritës", ku në të parin shtjellon natyrën *pashtrakut* të kullotave lënë nga Gjomarkajt katundeve të Hasit, të cilët e kanë ditur që ato më herët kishin qenë pasuri e Dukagjinëve mesjetarë dhe se trashëgimtarët e tyre ishin Gjomarkajt dhe Mirdita, të cilët ishin dëbuar prej vendit të të parëve.

### Letërkëmbimi Kruja-Gjomarkaj 
Në letërkëmbimin mes studjuesit dhe ish-kryeministrit Mustafa Kruja dhe të birit të Gjon Marka Gjonit, Ndue Gjomarkut, diskutohet edhe çështja për prejardhjen e familjes së kapidanit. Gjomarku citon veprën e Gegajt, artikujt e Kimzës duke radhitur në pemën gjenealogjike idenë se i pari i Gjormakajve vjen nga Pal Dukagjini. Kruja duke pasur njohje mbi baza intime me familjen, argumenton se trembëdhjetë breznitë e pemës së përpiluar nga Pali deri tek Kapidan Gjoni, mbërrijnë një maksimum kohe prej 390 vitesh; dhe se për të mbërritur tek Pal Dukagjini duhen së paku 500 vite. Kruja shton se Gegaj mbështetet vetëm tek gojëdhana familjare e Gjomarkajve dhe se lidhnia mes *pashtrakut* të kullotave që hasjanët i lanin Gjomarkajve si të vetëdijshëm që Gjomarkajt i kishin trashëguar nga Dukagjinët, është veçse një nxjerrje përfundimesh e guximshme nga Kimza. Kruja shtron pyetjen se ku e paska parë Kimza dokumentin e *Gegë Kolë Lekë Dukagjinit* që e kish shkruar 200 vjet pas pushtimit osman dhe pse s'e ka shtruar për studime të mëtejshme një material kaq të vyer dhe pse Gjormakajt e gjallë dhe të zëshëm, të vetëdijshëm për këtë vijimësi, nuk quheshin Dukagjini.

Më pas përmenden Preng Lleshi, Preng Marku dhe Lleshi i Zi, bashkëkohës dhe pasues të Mustafa pashë Bushatlliut, përkrah të cilit kishin luftuar kundër kryengritjes greke të fillim 1800-ës. Më 1810 kapidani i Mirditës, Preng Lleshi, si garanci e besnikërisë së tij ndaj Ali pashë Tepelenës në Janinë la peng të birin, si *peng razie*.

## Referime