open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Gavarnie-Gèdre

**Gavarnie-Gèdre** (  ; Occitan   ) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées, Franca jugperëndimore. Bashkia u krijua më 1 janar 2016 nga bashkimi i ish-komunave Gavarnie dhe Gèdre . 

## Pikat e referimit 
Vendi është i famshëm kryesisht për Cirque de Gavarnie, i cili është një luginë akullnajore. Kufiri jugor është në male, me Aragonin, Spanjë . 

Në fshatin Gjevarni ndodhet një kishë e vogël. Kisha, e ndërtuar rreth shekullit të 12-të, shtrihet në rrugën Camino. Kisha përmban një kabinet i cili pretendohet se mban kafkat e një numri të Kalorësve Tempullarë që vdiqën ndërsa udhëtonin për në Compostela. Kisha ishte një faktor me ndikim në renditjen e fshatit Gjevarni si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.  Fshati vizitohet nga ata që bëjnë ski dhe nga pelegrinazhet HCPT në Lourdes.

## Referime
Eus

**Eus** ( në frëngjisht dhe katalanisht) është një komunë në departamentin Pirenejtë Orientalë në Francën jugore. 

## Gjeografia 
### Vendndodhja 
Eusa ndodhet në kantonin Pirenejtë Katalanë dhe në rrethin e Prades .
qendër|parapamje|300x300px| Harta e Eusës dhe komunave përreth

## Popullsia 
## Referencat
Lubret-Saint-Luc

**Lubret-Saint-Luc** ( gaskonisht : *Lubret e Sent Luc* ; Shqip: *Lubreti dhe Shën Luka*) është një komunë në departamentin Hautes-Pyrénées në Francën jugperëndimore.

## Referencat
Ribérac

**Ribérac** (  ; Ocitanisht: *Rabairac* ; Shqip: *Ribeirac*) është një komunë në departamentin Dordonjë në Akuitaninë e Re në Francën jugperëndimore. Komuna ndodhet buzë lumit Dronne .

## Historia 
Në përgjigje të plaçkitjes Norman të vitit 848 të Brantôme aty pranë, një fortesë u ndërtua pranë një forte të lumit Dronne. Rreth vitit 1000, kështjella e Ribeirakut u ndërtua në një kodër ku ndodhen varrezat aktuale. Shtëpitë janë ngritur në këmbët e mureve, duke zbritur drejt luginës. Pas Luftërave të Fesë, në fund të viteve 1500, kështjella u braktis dhe u rrënua nga koha e Revolucionit Francez . 

Megjithë përpjekjet e luftëtarëve lokalë të rezistencës Maquis,  zona u pushtua nga ushtria gjermane në mars 1944.

## Gjeografia 
Ribeiraku është në bregun e majtë të lumit Dronne . Në veri, toka në luginën Dronne është e mbuluar me aluvione, ndërsa lartësitë përbëhen nga gëlqerorë të Kretakut . Lartësia minimale e tij, 54 metra, ndodhet në skajin veriperëndimor të qytetit, ku një krah i vogël i Dronne largohet nga qyteti.

## Popullsia 
Që nga viti 2017, numri i personave mbi 60 vjeç (42.1%) ishte më i lartë se niveli kombëtar (25.5%) dhe ai i departamentit (35.9%). Popullsia femërore e qytetit është më e madhe se ajo e meshkujve (55.3%) dhe më e lartë se ajo e departamenteve (51.8%) dhe ajo kombëtare (51.6%).

## Banorë të shquar 
* Arnaut Daniel (1180–1200): trubador oksitan
* Fernand Faure (1853–1929): ekonomist dhe politikan
* Oscar Bardi de Fourtou (1836-1897): politikan
* Jean-Pierre Escalettes : (1935-) futbollist
Cazaunous

**Cazaunous** (Ocitanisht: *Casaunaus* ; Shqip: *Kazanaus* )është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Ramonville-Saint-Agne

**Ramonville-Saint-Agne** (  ; Lengadocian :  ; Shqip: *Ramonvila dhe Shën Anja*), i njohur zakonisht si **Ramonville**, është një komunë në periferi të Toulouse, e vendosur në departamentin francez të Garonës së Epërme, rajoni administrativ Ocitania, Francë .

## Popullsia 
## Historia dhe Ekonomia 
Politikisht, kjo komunë ka një afërsi historike për partitë e majta. Ekonomia e saj është e lidhur me shoqatën e punës sociale ASEI.

## Referime
Caubiac

**Caubiac** (  ; Shqip: *Kabjaku*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Thesari i lashtë galo-romak Caubiac supozohet se u gjet në fshat. Tani është pjesë e koleksionit të Muzeut Britanik, por u gjet në fshatin e afërt Thil . 

## Popullsia 
## Referencat
Antichan-de-Frontignes

**Antichan-de-Frontignes** (  ; Ocitanisht: *Antishan de Frontinhas* ; Shqip: *Antiqani i Frontinjas* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në rajonin Occitanie të Francës jugperëndimore.

## Gjeografia 
majtas|parapamje| Hyrja në Antiqanin e Frontinjas
Antiqani i Frontinjës ndodhet në këmbët e Pyrenees në rajonin Comminges rreth 40&nbsp;km në lindje nga jug-lindja e Bagnères-de-Bigorre dhe 19&nbsp;km në jug nga jug-perëndim të Saint-Gaudens . Pjesa më e madhe e komunës është shumë e pyllëzuar, megjithatë ka disa tokë bujqësore pranë fshatit. 

## Administrata 
## Demografia 
parapamje| Bashkia dhe shkolla
parapamje| Një rrugë në komunë
parapamje| Përkujtimorja e Luftës

## Vende dhe monumente 
parapamje| Kisha e Notre Dame e Zonjës

## Referencat
Castelmaurou

**Castelmaurou** (  ; Ocitanisht: *Castèlmauron* ; Shqip: *Kastelmauri*  ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Referencat
Saint-Gaudens, Haute-Garonne

**Saint-Gaudens** (  ; Ocitanisht: *Sent-Gaudenç*  ; Shqip: *Shën Gaudensi* ) është një komunë dhe një nënprefekturë e departamentit Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

Shën Gaudensi shtrihet në një lartësi prej 405 m në një parvaz me pamje nga lugina e Garonës. Komuna është me fytyrë nga Pirenejtë dhe është një udhëkryq natyror për rrugët midis Atlantikut dhe Mesdheut dhe midis Tuluzës dhe Luginës së Aranit në Katalonjë . Stacioni Saint-Gaudens ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Bajonën, Paun dhe Tarbesin.

## Historia 
Shën Gaudensi ka qenë i banuar që nga kohërat e lashta (gjurmë të epokës së hekurit dhe të pushtimit romak) dhe fillimisht quhej Mas-Saint-Pierre, përpara se të merrte emrin e bariut të ri, Gaudens, i martirizuar nga visigotët në fund të shek. i 5-të sepse refuzoi të hiqte dorë nga besimi i tij.

Qyteti më vonë u zhvillua rreth kishës romaneske të shekullit të 11-të. Atij iu dha statuti i qytetit në 1202 dhe u bë kryeqyteti i zonës së Nébouzan, i mbrojtur nga mure të forta. Si një treg i rëndësishëm rajonal, Shën Gaudensi u bë kryeqyteti ekonomik i Comminges .

Qyteti u dëmtua nga forcat protestante nën liderin Montgomery në 1569 dhe u bë selia e Asamblesë Nébouzan pasi ra nën kontrollin e kurorës franceze në 1607. Emri u ndryshua shkurtimisht në "Mont-Unité" gjatë Revolucionit dhe zona më vonë u bë pjesë e departamentit Garonë e Epërme.

## Popullsia 
## Pamjet 
majtas|parapamje|300x300px| Kisha e Saint-Pierre-et-Saint-Gaudens.
Kisha kolegjiale e Shën Pjetrit dhe Shën Gaudensit, me manastirin dhe shtëpinë e saj ishte një nga ndërtesat më të rëndësishme fetare në Comminges. Ajo ishte shtëpia e një kolegji të kanuneve të zakonshëm, një komunitet i themeluar nga peshkopi Bertrand. Kisha romaneske e shekullit të 11-të, e ndërtuar në planin tipik pirenejas si një bazilikë me një navë dhe dy rreshta, qëndron në vendin e një ndërtimi të mëparshëm. Ajo u zgjerua në shekujt XII dhe XIII me ndërtimin e manastirit dhe shtëpisë së kapitullit. Dera anësore veriore u shtua në shekullin e XVI-të.

Disa ndërtesa të larta janë kujtime të periudhës mesjetare të qytetit, me fasada të thjeshta, të cilave iu shtuan ballkone në fund të shekullit të XIX-të. Ndërtesa të tjera, duke përfshirë disa shtëpi të qytetit, datojnë në shekullin e XVIII-të dhe janë zbukuruar me gdhendje guri. Në Bulevardin Bepmale, fasadat me pamje nga Dielli, me pamje nga Pirenejtë, kanë ballkone dhe galeri deri në katet e tyre të fundit.

## Marrëdhëniet ndërkombëtare 
Shën Gaudensi është binjakëzuar me:

* Avranches, France
* Barbastro, Spain
* Vielha e Mijaran, Spain

## Referencat
Grisolles, Tarn-et-Garonne

**Grisolles** (  ; Ocitanisht: *Grisòlas* ; Shqip: *Grisoli*) është një komunë në departamentin Tarn-et-Garonne në rajonin Occitanie në Francën jugore. Stacioni Grisolles ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Montauban dhe Brive-la-Gaillarde.

## Monumentet 

File:Grisolles_(Tarn-et-Garonne)_La_façade_de_la_Mairie.jpg
File:Grisolles_(Tarn-et-Garonne)_Eglise_St.Martin._Façade.jpg
File:Grisolles_(Tarn-et-Garonne)_1894_marché_couvert.jpg
File:Grisolles_Musée_Théodore_Calbet.jpg

## Referime
Souillac, Lot

**Souillac** (  ; Languedocien : *Solhac* ; Shqip: *Suljaku*) është një komunë në departamentin Olt në Francën jugperëndimore, mbi lumin Dordonjë . Është vendi i aeroportit Brive–Souillac, i cili u hap në vitin 2010. Qyteti pret një festival vjetor xhazi në korrik. Kisha e abacisë ka gdhendje të famshme romane .

## Gjeografia 
Suljaku është në luginën e sipërme të Dordonjës, ku lumi përshkon pllajën gëlqerore të Haut-Quercy, një emër historik për pjesën veriore të Departamentit të Oltit . Kjo është pjesë e Masivit Qendror, një rajon i ngritur në Francën jugore qendrore. Në veri të Suljakut shtrihet komuna Lachapelle-Auzac, në lindje Mayrac dhe Pinsac, në jug Lanzac, në jugperëndim Peyrillac-et-Millac dhe Cazoulès, në perëndim Orliaguet dhe në veriperëndim Salignac-Eyvigues, Borrèze dhe Gignac .  Stacioni Souillac ka lidhje hekurudhore me Brive-la-Gaillarde, Cahorin dhe Tuluzën.

## Qyteti 
Suljaku është një qytet i vogël tregtar dhe është qendra e zonës. Ky është një rajon bujqësor i cili njihet për arrat, luleshtrydhet dhe mënyrën e qetë të jetesës rurale. 

## Popullsia 
## Turizmi 
Qyteti është në linjën kryesore hekurudhore nga Parisi në Tuluzë dhe është rreth 15 km në jug të aeroportit Brive–Souillac i cili ka fluturime ndërkombëtare. Ndërtesa më e dukshme në qytet është kisha e abacisë së Shën Mërisë. Çatitë me kube janë të ngjashme me ato të Katedrales Périgueux, por mjaft më të vogla. Fragmentet e skulpturave origjinale romane janë grupuar vetëm brenda derës perëndimore. Pas kishës së abacisë është Musée de l'Automate i cili ka një koleksion të madh figurash mekanike dhe kukullash. 

## Referime
Kombi i refugjatëve

**Kombi i refugjatëve** ose *Refugee Nation* është një propozim i vitit 2015 për të krijuar një komb të ri për të rivendosur vullnetarisht popullsinë e refugjatëve në botë për të zgjidhur krizën . Sipas vlerësimeve të Kombeve të Bashkuara, ishin rreth 82&nbsp;miliona refugjatë dhe persona të zhvendosur brenda vendit në botë në kohën e propozimit. 

## Propozimi 
Refugee Nation u lançua në qershor 2015 nga Jason Buzi dhe mori një mbulim të gjerë mediatik në korrik 2015, duke filluar me një artikull në *The Washington Post* . 

Në propozimin e tij, Buzi ofron një sërë alternativash për krijimin e një kombi refugjatësh.  Kjo perfshin:
# Blerja e ishujve të pabanuar nga një vend si Filipinet apo Indonezia.
# Një vend me shumë toka të banueshme, por të papërdorura, duke i dhënë ose shitur këtë tokë me qëllim të krijimit të një kombi refugjatësh. Një shembull i dhënë është Finlanda.
# Një komb i vogël ishull i cili është pak i populluar që pranon të bëhet një komb refugjatësh. Qytetarët aktualë do të merrnin përfitime të konsiderueshme financiare.
# Ishuj të rinj do të krijohen në ujërat ndërkombëtare si atdhe për refugjatët.

## Financimi 
Financimi për Kombin e Refugjatëve propozohet të bëhet nga qeveritë, OJQ-të, Kombet e Bashkuara ose donacione private. Jason Buzi, një investitor i suksesshëm i pasurive të paluajtshme në Bay Area, kishte fituar më parë shtypin pozitiv si përfituesi i projektit të 2014-ës për shumë qytete të Hidden Cash .  Me Refugee Nation, Buzi ka hartuar propozimin fillestar, ka krijuar një prani në internet ( www.refugeenation.org  ) dhe është ekspozuar për planin e tij nëpërmjet një agjencie PR . 

Në tetor 2015, Refugee Nation nisi një fushatë crowdfunding me synimin për të mbledhur miliarda dollarë për të blerë tokë ose ishuj si një shtëpi të përhershme për refugjatët në botë. 

## Simbolet e propozuara 
Refugjati sirian Yara Said dizenjoi një flamur të kuq portokalli, që i ngjan jelekëve të shpëtimit të refugjatëve mesdhetarë; refugjati tjetër sirian Moutaz Arian krijoi një himn.  Edhe pse asnjëra prej tyre nuk mund të lejohej nga Komiteti Olimpik Ndërkombëtar për t'u përdorur nga Ekipi Olimpik i Refugjatëve në Lojërat Olimpike Verore 2016, disa nga mbështetësit e përdorën flamurin jozyrtarisht.

Yara Said e përshkroi flamurin si "nëse keni veshur një jelek shpëtimi si refugjat, do të ndjeni diçka kur ta shihni këtë flamur. . . Është një kujtim i fuqishëm.” 

Që nga qershori 2021, një emoji i flamurit është i disponueshëm në WhatsApp për Android dhe iOS . 

## Propozime të tjera 
Më pak se dy muaj pasi propozimi mori një mbulim të gjerë mediatik, Naguib Sawiris, një miliarder egjiptian, ofroi të blinte një ishull mesdhetar për të strehuar refugjatët që iknin nga konflikti sirian . 

## Shih edhe 
* Refugjat
* Dita ndëkombëtare e refugjatëve
* Zyra e Kombeve të Bashkuara për Refugjatë

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
* 
* Refugee Nation site, featuring the proposed flag
Vendbanimet në Kazatë Vranjë, Nish, Pirot dhe Tërn

**Vendbanimet në Kazatë Vranjë, Nish, Pirot dhe Tërn** libër me autor Jusuf Osmani, red. Ibrahim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 2021 nga Qendra Dokumentare Shkencore. Libri 3, ka 481 faqe. ISBN 9789951763066

Ky titull është pjesë e: Shqiptarët në Sanxhakun e Nishit

Shënime: Historia, vendbanime, shqiptarë, dokumente.
Pranë burimit

**Pranë burimit** libër me autor Milaim Berisha, red. Ali Podrimja. Botuar në Prishtinë në vitin 1987 nga "Rilindja". 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Testament për Shqipërinë

**Testament për Shqipërinë** : poezi të zgjedhura, me autor Milaim Berisha. Botuar në Tiranë në vitin 2010 nga "Toena". Libri ka 202 faqe. ISBN 9789994316212

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Bukureza : poezi

**Bukureza**: Poezi

Autori: Milaim Berisha

Redaktori: Rifat Kukaj

Botuesi: Rilindja

Vendi i botimit: Prishtinë

Viti i botimit: 1990

Formati: 58 faqe; 19 cm

Seria: Biblioteka Nxënësi

"Bukureza: Poezi"  është një përmbledhje poetike e autorit shqiptar Milaim Berisha, e redaktuar nga shkrimtari i njohur Rifat Kukaj. Libri u botua në vitin 1990 nga shtëpia botuese Rilindja në Prishtinë dhe bën pjesë në serinë Biblioteka Nxënësi, e cila synonte të ofronte lexime cilësore për të rinjtë dhe nxënësit.

Përmbledhja përbëhet nga poezi të frymëzuara, që reflektojnë dashurinë për natyrën, vendlindjen dhe vlerat njerëzore, si dhe ndjeshmërinë e autorit ndaj jetës dhe shpirtit shqiptar. Titulli "Bukureza" ngjall imazhe poetike të ndritshme, duke përfaqësuar estetikën e bukur dhe delikate të vargjeve të përfshira në libër.

Poezitë e "Bukurezës" përshkruajnë ndjeshmëri të thellë poetike dhe pasqyrojnë kulturën dhe identitetin shqiptar në një kohë të ndërlikuar historike. Autori përdor një stil të pastër e të thjeshtë, duke e bërë përmbledhjen të qasshme për një audiencë të gjerë, përfshirë edhe nxënësit, për të cilët libri është pjesërisht i dedikuar.

Temat kryesore të poezive përfshijnë:

* Dashuria për vendlindjen dhe natyrën shqiptare.
* Përshkrimi i traditave dhe jetës së thjeshtë në Kosovë.
* Reflektimi mbi emocionet njerëzore dhe vlerat morale.

Përmbledhja "Bukureza: Poezi" mbart rëndësi të veçantë për lexuesit shqiptarë, pasi shënon një kontribut të vlefshëm në letërsinë shqipe, veçanërisht atë për të rinjtë. Redaktimi i Rifat Kukajt, një nga figurat më të njohura të letërsisë shqiptare, përforcon cilësinë dhe ndikimin e këtij botimi.

Libri konsiderohet një burim i vlefshëm për nxënësit dhe adhuruesit e poezisë, duke ruajtur një vend të veçantë në historinë letrare të Kosovës. "Bukureza" mbetet një dëshmi poetike e lidhjes shpirtërore me natyrën dhe kulturën kombëtare.

## Burimet
Gjurmë që (nuk) heshtën

**Gjurmë që (nuk) heshtën** libër me autor Nikollë Berishaj. Botuar në Ulqin në vitin 2021 nga "Art Club". Libri ka 253 faqe. ISBN 9789940638757

Shënime: Letërsia shqipe, ese.
Porti i perëndimit

**Porti i perëndimit** : poezi, me autore Aida Bode, red. Demir Gjergji. Botuar në Tiranë në vitin 2012 nga "Ada". Libri Ka 150 faqe. ISBN 9789928155320

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Pjetër Bogdani (Nga Shefik Osmani)

**Pjetër Bogdani** libër me autor Shefik Osmani, red. Pëllumb Gaçe. Botuar në Tiranë në vitin 1996 nga "Idromeno". Libri ka 247 faqe dhe me ilustrime.
Letra dhe dokumente nga arkivi i Kongregatës "de Propaganda Fide" si dhe nga Arkivat Sekrete të Vatikanit

**Letra dhe dokumente nga arkivi i Kongregatës "de Propaganda Fide" si dhe nga Arkivat Sekrete të Vatikanit** me autor Pjetër Bogdani, përgatiti Odette Marquet, red. Stefan Çapaliku. Botuar në Shkodër në vitin 1997 nga "Gjergj Fishta". Libri ka 580 faqe. 

Shënime: Kisha katolike, historia, sundimi osman 1479-1912, biografia.
Heshtje e pëlcitur

**Heshtje e pëlcitur** : (poezi) me autor Shpend Gjocaj, red. Besim Muhadri. Botuar në Has në vitin 2001 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 59 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Epshet e gjakut

**Epshet e gjakut** libër me autor Milaim Berisha. Botuar në Prishtinë në vitin 1968 nga "Rilindja". Libri ka 90 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Këngët e sibilave

**Këngët e sibilave** me autor Pjetër Bogdani, përgatiti Engjëll Sedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 2001 nga Libri shkollor. Libri ka 55 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia, tekste për shkollat 8-vjeçare.
Antonio Lushi

**Antonio Lushi** (*2009*) një djalë 14-vjeçar që jeton në Elbasan dhe studion në shkollën "Sulë Harri". Pasioni i tij është gazetaria, pasion i cili ka lindur rreth moshës 5-6 vjeçare. Ai ishte një fëmijë që i adhuronte kamerat, mikrofonin dhe mediat, të gjitha lidhur me televizionin. Kur ka aktivitete, ai "rrembente" mikrofonin dhe jep informacion për ngjarjet që ndodhin në qytet në kohë reale dhe live me celularin e tij.

Por ai gjithmonë dëshironte të ishte më pranë medias dhe në moshën 10-vjeçare erdhi në mendjen e tij ideja për një podcast nga shikimi në internet i një gazetari të huaj Jame Acaster. Megjithatë, ai nuk gjeti motivimin e duhur për ta filluar atë deri sa iu ftua për një intervistë nga një gazetare e qytetit të tij, Entela. Kur hyri në studio, ai gjeti motivimin dhe një javë më vonë, hodhi në treg podcast-in "Shqipëria Degjon" në dy platforma, Facebook dhe YouTube. Në këtë podcast, ai ka dhënë shumë dhe beson se ana teknike dhe dizajni janë perfekte. Në këtë podcast, ai fton personazhe të njohur të qytetit të Elbasanit dhe ndonjëherë jashtë tij.

Pasioni i tij tjetër është teknologjia, pasion i cili ka lindur vitin e kaluar dhe i ka dhene shume ndihme për gazetarinë. Ai pëlqen të ketë një transmetim sa më të mirë për audiencën e tij, dhe pjesa teknike është shumë e rëndësishme në këtë drejtim. Ky pasion lindi nga mesuesja e tij e TIK që e bëri pjesë të projekteve të Ministrisë së Arsimit dhe Sportit, Vodafone, RAYS dhe shumë të tjera.
[alt=Antonio në emisionin Rudina në TV KLAN|parapamje|*Antonio në emisionin Rudina në TV KLAN*[Skeda:CODESOURCEJPG.png|alt=VITI I LINDJES:2009|parapamje|ANTONIO LUSHI

VENDLINDJA:ELBASAN,SHQIPËRI]]
Një pasion tjetër i tij është letërsia. Ai është një njeri që lexon, por jo aq shumë dhe mendon se është një njeri me opinion të fortë në debatet që i përshtaten. Ai ka marrë pjesë edhe në disa aktivitete si panairi i librit, me prezencën e figurave të pozicionuara të larta politike lokale dhe kombëtare. Gjëja që ai e preferon më shumë në letërsi janë pjesët poetike, sepse kur i lexon ato, ai i interpreton me ndjenja vargjet.

Sigurisht, pasionet e tij dytesore e kanë ndihmuar që ta forcojë pasionin për gazetarinë. Përveç asaj anës profesionale, dicka që ai e preferon më shumë është fjala e lirë dhe drejtësia. Ai është 100% pro fjales së lirë dhe drejtësisë së vërtetë, pasi ato pasqyrojnë jetën.

## Shikoni dhe 
https://www.facebook.com/antonio.lushi.90

https://top-channel.tv/video/top-channel-gazetari-13-vjecar-pasioni-i-antonio-lushit-podcast-me-personazhe/

https://www.youtube.com/@antoniolushi6989

## Referime 
https://www.youtube.com/watch?v=thfYHOdwBF0&t=515s

https://www.youtube.com/watch?v=cas_q7dXCpg&t=27s

https://www.youtube.com/watch?v=irPorIgShOg&t=10shttps://www.youtube.com/watch?v=0rwyVd2FDK0https://www.youtube.com/watch?v=lAAe8UbFA3w&t=191shttps://www.youtube.com/watch?v=Cwea_2by788https://www.youtube.com/watch?v=ps2lS3fVGvc
Trémolat

**Trémolat** (  ; Ocitanisht: *Tremolat* ; Shqip: *Tremolasi*  ) është një komunë në departamentin Dordonjë në rajonin Akuitani e Re në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Tremolasi është 45 km larg nga qyteti Périgueux dhe ndodhet përgjatë lumit Dordonjë në rajonin Périgord . Stacioni Trémolat ka lidhje hekurudhore me Bordonë, Bergerac dhe Sarlat-la-Canéda.

## Popullsia 
## Media 
Regjisori Claude Chabrol filmoi *Le Boucher* (1970) në Tremolas.

## Referime
Rigon dhe rrjedh nëpër Has : panoramë letrare e krijuesve hasjanë

**Rigon dhe rrjedh nëpër Has** : panoramë letrare e krijuesve hasjanë. Libër me autor Besim Muhadri, red. Frrok Kristaj, red. Nexhat Çoçaj. Botuar në Has në vitin 1997 nga "Pjetër Bogdani" : Klubi letrar "Shtjefën Gjeçovi". Libri ka 212 faqe dhe me foto. 

Shënime: Letërsia shqipe, përmbledhje (antologji), poezia.
Lotët e ngrirë

**Lotët e ngrirë** : poezi, me autor Shpend Gjocaj, red. Din Mehmeti. Botuar në Has në vitin 2004 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 105 faqe. ISBN 9951445004

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Cuneus Prophetarum (Çeta e Profetëve)

**Cuneus Prophetarum (Çeta e Profetëve)** : botim kritik me një studim hyrës, faksimile të origjinalit, transkiptim e shënime

Autori: Pjetër Bogdani

Përgatiti studimin: Anila Omari

Botuesi: Akademia e Shkencave

Viti i botimit: 2005

ISBN: 9994373382

Numri i faqeve: 950

Cuneus Prophetarum (në shqip: Çeta e Profetëve)  është vepra më madhore e Pjetër Bogdanit, një nga figurat më të rëndësishme të letërsisë dhe kulturës shqiptare. Ky botim kritik, i përgatitur nga studiuesja Anila Omari, përfshin:

* Studim hyrës: Një analizë e thelluar mbi rëndësinë e veprës në historinë e letërsisë shqipe, teologjinë dhe hermeneutikën.
* Faksimile të origjinalit: Riprodhimi besnik i tekstit origjinal të shkruar nga Bogdani.
* Transkriptim dhe shënime: Një përkthim i kujdesshëm i tekstit nga format e vjetra të shqipes, i shoqëruar me shpjegime dhe analiza.

Cuneus Prophetarum konsiderohet si një gur themeli i letërsisë shqipe dhe një pasqyrë e zhvillimit intelektual e fetar të shqiptarëve në epokën e Rilindjes Evropiane. Libri është shkruar në shqip dhe latinisht, duke shërbyer si një mostër e rrallë e gjuhës shqipe të shekullit XVII dhe si një dokument i rëndësishëm për historinë fetare, kulturore dhe politike të kombit shqiptar.

Bogdani përdor një gjuhë të pasur dhe të figurshme, ku ndërthuren elementë biblikë, filozofikë dhe historikë, duke reflektuar ndikimin e tij nga kultura perëndimore dhe traditat shqiptare.

Struktura e librit

1. Pjesa Teologjike: Një koment i thelluar mbi librat profetikë të Biblës, duke trajtuar tema si ekzistenca e Zotit, profecitë, dhe shpëtimi njerëzor.
2. Pjesa Historike dhe Filozofike: Reflektime mbi historinë e popullit shqiptar dhe vendin e tij në botën e krishterimit.
3. Pjesa Gjuhësore dhe Letraro-Kulturore: Një përpjekje për të sistemuar dhe promovuar gjuhën shqipe si një instrument të kulturës kombëtare.

Edicioni kritik i përgatitur nga Anila Omari përmban një analizë të thellë tekstuale dhe historike. Ajo e vendos veprën në kontekstin e trashëgimisë kulturore shqiptare dhe zhvillimeve evropiane të kohës.

Në këtë botim, përfshihen:

* Bibliografi e zgjeruar mbi Bogdanin dhe epokën e tij.
* Shënime për leximin dhe interpretimin e tekstit.
* Krahasime me dorëshkrime dhe botime të tjera të ngjashme.

Cuneus Prophetarum nuk është vetëm një kryevepër letrare dhe fetare, por edhe një dokument kyç për studimin e identitetit dhe kulturës shqiptare. Përmes këtij botimi kritik, lexuesi ka mundësi të njohë më nga afër veprën dhe ndikimin e Pjetër Bogdanit në historinë intelektuale shqiptare.

Ky libër është pjesë e serisë "Trashëgimi Kulturore e Popullit Shqiptar", një iniciativë e Akademisë së Shkencave për të ruajtur dhe promovuar pasuritë kulturore dhe gjuhësore të Shqipërisë.

## Referime
Rapsodët e Rekës së Keqe

**Rapsodët e Rekës së Keqe** libër me autor Tahir Bezhani, red. Besim Muhadri. Botuar në Has në vitin 2005 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 119 faqe dhe me foto. ISBN 9951445039

Shënime: Folklori shqiptar, këngë popullore shqiptare, këngëtarë popullorë.
Haute-Saône

**Haute-Saône** ( ; Arpitan : *Hiôta-Sona* ; Shqip: *Saona e Epërme* ) është një departament në rajonin Bourgogne-Franche-Comté të Francës verilindore. I emërtuar sipas lumit Saône, ai kishte një popullsi prej 235,313 banorësh në 2019.  Prefektura e saj është Vesoul ; Nënprefektura e saj e vetme është Lure .

## Historia 
Departamenti u krijua në vitet e para të Revolucionit Francez nëpërmjet zbatimit të një ligji të datës 22 dhjetor 1789, nga një pjesë e ish-provincës Franche-Comte . Kufijtë e departamentit të ri korrespondonin afërsisht me ato të Bailiwick-ut të vjetër të Amontit .

Departamenti u shënua gjithashtu nga Lufta Franko-Prusiane me betejat e Hericourt, dhe Villersexel, por edhe afërsia gjatë Rrethimit të Belfortit. Departamenti mirëpriti Alzaserët që ikin nga aneksimi i Alzasë-Lorrenës .
File:Bataille_Lizaine.jpg|Beteja e Lisaine
File:Bataille_de_Villersexel_-_01.jpg|Beteja e Villersexel
File:Bataille_de_Villersexel_-_07.jpg|Pamje nga shkatërrimi i Bourg de Villersexel
File:Bataille_de_Villersexel_-_05.jpg|Artileria gjermane përpara rrënojave të kështjellës së Villersexel
Departamenti ka një të kaluar të rëndësishme minerare dhe industriale (miniera qymyri, kripe, hekuri, plumbi-argjendi-bakri, shist argjilor bituminoz, kancelari, tjerrje, thurje, farkëtim, shkritore, tjegulla, fabrika mekanike).

## Gjeografia 
Saona e Epërme është pjesë e rajonit BFC dhe ndahet në 2 rrethe dhe 17 kantone. Departamentet fqinje janë Côte-d'Or në perëndim, Haute-Marne në veri-perëndim, Vosges në veri, Territoire de Belfort në lindje, Doubs në jug dhe lindje dhe Jura në jug.

Departamenti mund të paraqitet si një territor kalimtar i vendosur midis disa prej departamenteve më në depresion ekonomikisht të Francës lindore dhe të ashtuquajturës zonë Blu Banana e karakterizuar, në dekadat e fundit nga një rritje ekonomike relativisht e fuqishme.

## Ekonomia 
Departamenti është kryesisht rural, pavarësisht se zona ka qenë në ballë të industrializimit në shekullin e XVIII-të. Tradita industriale vazhdon, por bizneset industriale priren të jenë në shkallë të vogël.

## Demografia 
Ashtu si shumë departamente rurale në Francë, Saona e Epërme ka përjetuar një reduktim të egër të popullsisë, nga gati 350,000 në mesin e shekullit të XIX-të në më pak se 200,000 në prag të Luftës së Dytë Botërore, pasi njerëzit emigruan në qendrat e reja të popullsisë në industrializim e sipër, shpesh jashtë Francës Metropolitane .

## Turizmi 

File:RonchampCorbu.jpg|Notre-Dame du Haut nga Le Corbusier (UNESCO)
File:Oricourt_haute-cour.jpg|Kështjella e Oricourt
File:Pesmes,_le_château_vu_depuis_l'île_de_la_sauvageonne.jpg|Pesmes
File:Planche_des_Belles_Filles_07.JPG|La Planche des Belles Filles (Tour de France)
File:2020-05_-_Étangs_de_Servance_-_01.jpg|Pamje e Pllajës së një Mijë Pellgjeve

## Referencat
Bassas da India

**Bassas da India** (  ; Malagazisht: *Nosy Bedimaky* ) është një atol francez i pabanuar, afërsisht rrethor, që është pjesë e Tokave Franceze Jugore dhe Antarktike . I vendosur në kanalin jugor të Mozambikut, rreth gjysmës së rrugës midis Mozambikut dhe Madagaskarit (rreth 385 km më në lindje) dhe rreth 110 km në veriperëndim të ishullit Europa, buza e atolit është mesatarisht rreth 100 metra në gjerësi dhe përfshin një lagunë të cekët me thellësi jo më të madhe se 15 metra . Në përgjithësi, atoli është rreth 10 km në diametër, duke u ngritur në mënyrë të pjerrët nga shtrati i detit 3000 metra më poshtë; për të rrethuar një zonë (përfshirë lagunën) prej 80 km katrorë. Zona e saj ekskluzive ekonomike (ZEE), 123,700 km katrorë në sipërfaqe, është e vazhdueshme me atë të ishullit Europa. 

## Historia 
Bassas da India u regjistrua për herë të parë nga eksploruesit portugezë në fillim të shekullit të XVI si " '''*Baixo da* Judia'* ". *Judia* (" *Hebrenjtë* ", për prejardhjen e pronarit të saj Fernão de Loronha  ) ishte anija portugeze që zbuloi atolin duke rastisur në të në 1506.  Emri mori trajtën " **Bassas da India** " për shkak të gabimeve të transkriptimit nga hartografët. Anija *Santiago* u thye në breg në 1585.

Ajo u rizbulua nga anija *Europa* në 1774, prej nga vjen emri "Shkëmbinjtë Evropa".  Anija *Malay* humbi më 27 korrik 1842 në shkëmbinjtë e Evropës. 

Në 1897, zona u bë një zotërim francez, më vonë u vendos nën administrimin e një komisioneri me banim në Réunion në 1968. Madagaskari u bë i pavarur në vitin 1960 dhe ka pretenduar sovranitetin mbi tokën që nga viti 1972.

## Jeta e egër 
Prania e peshkaqenëve të Galapagosit u raportua në vitin 2003, e cila është e para në Kanalin e Mozambikut . 

## Turizmi 
Ankorimi në Bassas da India kërkon një leje nga qeveria franceze.  Peshkimi pa një leje të tillë mund të rezultojë në dëbimin apo edhe konfiskimin e varkës.  Disa çartera të paligjshëm turistikë që nisen nga Mozambiku ose Afrika e Jugut janë sekuestruar që nga viti 2013 nga Marina Franceze .  

## Galeri 

File:Bassas_da_India_atoll_map-fr.png|Hartë e detajuar.
File:Bassas_da_india.jpg|Fotografi nga Stacioni Ndërkombëtar i Hapësirës.
File:Bassas_da_India.png|Pamje nga Landsat 7.
File:Bassas_da_India-CIA_WFB_Map.png|*Hartë e CIA World Factbook''.
File:Bassas_da_india_76.jpg|Hartë e CIA-s.
File:Bassas_da_India_in_Sunglint.jpg|Pamje nga Bassas da India e SNH.

## Referime
Kruth

**Kruth** ( ;  ; Shqip: *Krythi*) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Grand Est. Stacioni i tij hekurudhor është fundi i një shërbimi TER në Mülhausen.
Dhuna dhe krimet serbo-malazeze në arsimin shqip të komunës së Gjakovës : (1990-1999)

***Dhuna dhe krimet serbo-malazeze në arsimin shqip të komunës së Gjakovës (1990-1999)***  është një libër studimor i autorit Besim Muhadri, botuar në vitin 2004 nga shtëpia botuese *Pjetër Bogdani*. Libri trajton dhunën dhe krimet e kryera nga regjimi serbo-malazez ndaj arsimit shqip në komunën e Gjakovës gjatë viteve 1990-1999, një periudhë e rëndësishme e rezistencës dhe represionit në Kosovë.

## Përmbajtja 
Libri analizon politikat e diskriminimit dhe dhunës që ka përjetuar arsimi shqip në Gjakovë në dekadën e fundit të shekullit XX. Ai përshkruan metodat e ndalimit të mësimdhënies në gjuhën shqipe, persekutimin e mësuesve dhe nxënësve shqiptarë, si dhe dëmet e shkaktuara në infrastrukturën arsimore nga autoritetet serbo-malazeze. Në libër përfshihen dëshmi, dokumente historike dhe analiza mbi përpjekjet e popullatës shqiptare për të mbajtur arsimin gjallë në kushte represioni.

## Autorët dhe redaktorët 
Libri është shkruar nga Besim Muhadri, ndërsa redaktorë të tij janë:
* Nexhat Çoçaj
* Feti Dashi
* Zef Osmani

## Të dhëna bibliografike 
* Titulli: *Dhuna dhe krimet serbo-malazeze në arsimin shqip të komunës së Gjakovës (1990-1999)*
* Autori: Besim Muhadri
* Redaktorë: Nexhat Çoçaj, Feti Dashi, Zef Osmani
* Botues: Pjetër Bogdani
* Viti i botimit: 2004
* Numri i faqeve: 257
* ISBN: 9951445012

## Burimet
Saint-Pé-d'Ardet

'''Saint-Pé-d'Ardet'* (  ; Gaskon: *Sent Pèr d'Ardet* ; Shqip: *Shën Peri i Ardetit'') është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Shiko gjithashtu 
* Komunat e departamentit Haute-Garonne
* Pic du Gar

## Referime
Saint-Alban, Haute-Garonne

**Saint-Alban** (  ; Ocitanisht: *Sent Alban* ; Shqip: *Shën Albani* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Le Fauga

**Le Fauga** (  ; Gaskon: *Le Haugar* ; Shqip: *Faga*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në rajonin e Ocitanisë.

## Popullsia
Gaillac-Toulza

**Gaillac-Toulza** (  ; Ocitanisht: *Galhac Tolzan* ; Shqip: *Galjak-Tulzë*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Komuna kufizohet me njëmbëdhjetë komuna të tjera, katër prej tyre janë në Garonën e Epërme, dhe shtatë prej tyre janë në Ariezhë : Caujac në veri, Cintegabelle në verilindje, Esperce në veriperëndim dhe së fundi nga departamenti i Ariezhës. nga komunat Saint-Quirc në veriperëndim, Lissac dhe Labatut në lindje, Canté në lindje, Villeneuve-du-Latou në jugperëndim, Saint-Ybars në perëndim dhe së fundi nga Lézat-sur-Lèze në veriperëndim .

## Popullsia 
## Referime
Seine-Maritime

**Seine-Maritime** ( ; Shqip: *Sena Detare* ) është një departament i Francës në rajonin e Normandisë në Francën veriore. Ndodhet në bregun verior të Francës, në grykën e Senës dhe përfshin qytetet Rouen dhe Le Havre . Deri në vitin 1955 quhej **Seine-Inférieure** (*Sena e Poshtme*) . Kishte një popullsi prej 1,255,633 banorësh në 2019. 

## Historia 
; 1790 - Krijimi i departamentit Seine-Inférieure
: Departamenti u krijua nga një pjesë e provincës së vjetër të Normandisë gjatë revolucionit francez, më 4 mars 1790, nëpërmjet zbatimit të një ligji të 22 dhjetorit 1789.

; 1815 - Pushtimi
: Pas fitores në Waterloo të ushtrive të koalicionit, departamenti u pushtua nga forcat britanike nga qershori 1815 deri në nëntor 1818.

; 1843 - Hekurudhat dhe industria
: Në Rouen, Elbeuf dhe Bolbec, numri i fabrikave të tekstilit ishte në rritje. Metalurgjia dhe ndërtimi i anijeve gjithashtu.

; 1851 - Një departament republikan
: Pas grushtit të shtetit të 1851 të Presidentit Louis-Napoléon Bonaparte, Sena e Poshtme ishte një nga disa departamente të vendosura nën një gjendje të jashtëzakonshme (fjalë për fjalë, në frëngjisht, *gjendje rrethimi )*  pas frikës së qëndresës së konsiderueshme ndaj qeverisë së re.

; lufta e Dytë Botërore
: Në vitin 1942, gjatë pushtimit nga Gjermania naziste, dy bastisje aleate, Bruneval dhe Dieppe, u zhvilluan në qytetet e bregut të kanalit të Senës së Poshtme.

## Gjeografia 
Departamenti mund të ndahet në tre zona kryesore: 

* Lugina e Senës . Sena rrjedh përmes kryeqytetit të provincës Rouen .
* Rrafshnalta e shkumësit Pays de Caux, me vijën e saj të ashpër bregdetare ( bregu i Alabastrit ).
* Pays de Bray norman, me kodrat e tij dhe peizazhin bokazh .

### Qytetet kryesore 
Komuna më e populluar është Le Havre ; prefektura Rouen është komuna e dytë më e populluar. Që nga viti 2019, ka 7 komuna me më shumë se 20,000 banorë: 

## Demografia 
## Transporti 
Në 1843 hekurudha nga Parisi arriti në rajon. Departamenti është i lidhur me departamentin ngjitur Eure nëpërmjet kalimeve të urës Tancarville dhe Pont de Normandie të Senës .

## Turizmi 

File:Rouen_Cathedral_as_seen_from_Gros_Horloge_140215_4.jpg|Notre-Dame në Rouen
File:Blockhaus_Fécamp_(3)_0018.JPG|Element i Murit Atlantik afër Fécamp
File:LeHavre.jpg|E tëra e shkatërruar gjatë Luftës së Dytë Botërore, Le Havre është ndërtuar në stilin modernist
File:L'Aiguille_et_la_Porte_d'Aval-Etretat-Normandie.jpg|Humnerat e Étretat
Cierp-Gaud

**Cierp-Gaud** (Ocitanisht: *Cièrp e Gaud* ; Shqip: *Qerpa dhe Gaudi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 

File:Cierp-Gaud_château_tourelles.jpg|alt=|
File:Cierp-Gaud_église_Cierp_(1).jpg|alt=|
File:Cierp-Gaud_croix_mission.jpg|alt=|
File:Cierp-Gaud_amas_rocheux.jpg|alt=|
File:Entrée_de_la_Vallée_de_Luchon_à_Cierp_-_Fonds_Ancely_-_B315556101_A_MALBOS_1_002.jpg|alt=|
Saint-Lary-Boujean

**Saint-Lary-Boujean** (  ; Gaskon: *Sent Lari e Bojan* ; Shqip: *Shën Lari dhe Bujani*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Cabanac-Cazaux

**Cabanac-Cazaux** (  ; Ocitanisht: *Cabanac e Casaus* ; Shqip: *Kabanaku dhe Kazusi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Boulogne-sur-Gesse

**Boulogne-sur-Gesse** ( , fjalë për fjalë *Boulogne mbi Gesse* ; Gaskon: Bolonha de Gessa ; Shqip: *Bolonja mbi Gjesë*  ) është një komunë e departamentit Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Stema e Selisë së Shenjtë dhe Qytetit të Vatikanit

parapamje|Stema e Qytetit të Vatikanit
parapamje|Stema e Selisë së Shenjtë
**Stema e Selisë së Shenjtë dhe të Qytetit të Vatikanit** në formën që kombinon dy çelësa të kryqëzuar dhe një diademë të përdorur si stemë e Selisë së Shenjtë kanë origjinën e dëshmuar nga shekulli i 14-të. Kombinimi i një çelësi ari dhe një argjendi është një zhvillim disi i mëvonshëm.

Stema e Qytetit të Vatikanit, një entitet sovran i krijuar nga Traktati Lateran i 11 shkurtit 1929, u miratua nga Ligji Themelor i shtetit të ri më 7 qershor 1929, dhe ka stemën e tij të përcaktuar me ligj si çelësi i argjendtë në bend dhe çelësi i artë në bend ogurzi.

Për dekada pas krijimit të Shtetit të Qytetit të Vatikanit, rregullimi i çelësave në stemën e Selisë së Shenjtë, siç përshkruhet në këto burime, e dallon atë nga ai i Shtetit të Qytetit të Vatikanit me një ndryshim të çelësave prej ari dhe argjendi. Megjithatë, një formë e tillë e stemës nuk është përdorur nga Selia e Shenjtë për dekada: në të gjitha ngjarjet zyrtare dhe në misionet diplomatike të Selisë së Shenjtë jashtë vendit.

## Referime
Saint-Martory

**Saint-Martory** (Ocitanisht: *Sent Martòri* ; Shqip: *Shën Martori*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Stacioni Saint-Martory ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Paun dhe Tarbesin.

## Popullsia
Carbonne

**Carbonne** (  ; Ocitanisht: *Carbona* ; Shqip: *Karbona*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Autoroute A64 kalon pranë fshatit. Stacioni Carbonne në hekurudhën Tuluzë-Bajonë ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Paun dhe Tarbesin.

Ndodhet në bashkimin e lumit Arize në Garonë . Në Garonë ndodhet një digë hidroelektrike .

Karbona kufizohet me nëntë komuna të tjera: Longages në veri, Capens në verilindje, Marquefave në lindje, Lacaugne dhe Latrape në juglindje, Rieux-Volvestre në jug, Salles-sur-Garonne në jugperëndim, Lafitte-Vigordane. në perëndim, dhe në fund nga Peyssies në veriperëndim.

## Popullsia 
## Referime
Në besë të tatuazhit tënd

"Në besë të tatuazhit tënd" është një roman i shkruar në vitin 2022 nga Andreas Dushi.

## Sfondi 
"Në besë të tatuazhit tënd", sipas Mira Meksit, është një roman ku *ka aq shumë thurje, ndërthurje, mbi-dhe-nënthurje brenda thurimës së tekstit, mes reales, absurdes, imagjinatës vullkanike, onirikes, surreales dhe hiperreales, në një sfond filozofie marramendëse sa duhet se s’bën një lexim i dytë përpos atij përpirës për të shijuar çdo detaj*. Në të, legjendat e së shkuarës dhe problemet e sotshme të shëndetit mendor lidhen dhe krijojnë kontekstin për rrëfim. Përposë këtyre dy elementëve, në roman ka edhe prani, si frymë, nga Bibla, fillimisht nga Besëlidhja e Vjetër e mandej, edhe nga Besëlidhja e Re.

## Subjekti 
parapamje|426x426px|Kopertina e romanit
Romani nuk ka ngjarje, nuk ka personazhe, ka një rrjedhë e cila të merr me vete. Rrëfimi aty ngjan si autobiografik, sidomos nga syri i lexuesit, por nuk është tamam ashtu. Eshtë një njeri që gjen arsyet por jo forcën për të vrarë veten ndërkohë që e shkuara e familjes e përndjek fshehurazi, tek kalon si gjarpër sa nga njëra brezni te tjetra; je ti, i vetëdijshëm për probleme të shëndetit mendor por s'i pranon as me veten pasi ke frikë; është ëndrra për të qenë më i ri e cila shndërrohet në makth mos do të kthehem në dikë që nuk ka lindur asnjëherë; është guximi që mungon  për të qenë i vërtetë dhe vendin ia zë e vërteta se është aq frikacak sa mos ta lejojë veten të njohë e të njihet; është ndjenja se nuk do të ndjesh por s'e shmang dot domosdoshmërinë për t'u ndjerë gjallë... Jam "unë" mes gjithë këtyre dilemave... E çfarë mund të bëj përveçse t'i dorëzohem fatit si diçka që s'e shmang dot dhe të shkuarën të mëtoj ta transformoj në të tashme ndërsa të tashmen në një të ardhme që kurrë s'do ta arrij? E gjitha kjo më bën të kuptoj se, sikurse personazhi...

Pra kemi të bëjmë me një djalë që ëndërron të rritet e të mos ketë më probleme me shëndetin mendor dhe me të atin, i cili ëndërron të rinohet dhe të rijetojë dashurinë e dikurshme. Historisë i ngjitet mallkimi i gjarprit, personazh që merr hak se dikur, pararendësit e djalit e të atit nuk e kishin respektuar si duhet. Ai u shkatërron ëndrrat e u kthen në realitet frikërat e tyre më të mëdha. 

I ati takohet me ish të dashurën. Sa herë binte një rreze drite mbi makinën ku ata udhëtonin, mosha e saj ulej me dhjetë vjet, deri kur arrin në moslindje. I biri takohet me një njeri të ccuditshëm i cili kishte humbur aftësinë e të folurit dhe komunikonte ato ccfarë i thoshte një zog që i rrinte mbi krah.

Të dy, atë e bir, ndarazi, nisen për në një Qendër Tregtare dhe aty gjarpri e jep goditjen e tij përfundimtare.

## Vlerësime 
Në vitin 2023, romani është vlerësuar me çmimin "Atë Zef Pllumi" me motivacionin "Për zhdërvjelltësinë dhe natyrshmërinë e rrëfimit; ligjërimin e pasur artistik; ndërtimin kompozocional si dhe kurajon e një shkrimtari të ri për të reflektuar e shprehur artistikisht problematikat e qenies njerëzore në tërësi dhe të asaj shqiptare në veçanti.".

Gjithashtu, romani është vlerësuar nga Qendra Kombëtare e Librit dhe Leximit për t'u mbështetur për botimin e tij në gjuhën italiane.
Çeshmja e zasellëve

**Çeshmja e zasellëve** është një burim ujor që ndodhet në rrugën Xhevat Uka në qytetin e Vushtrrisë.

## Shih edhe 
* Vushtrria
* Komuna e Vushtrrisë
* Lista e monumenteve në Vushtrri
Domus Sanctae Marthae

**Domus Sanctae Marthae** (latinisht për **Shtëpia e Shën Martës**; italisht: *Casa Santa Marta*) është një ndërtesë ngjitur me Bazilikën e Shën Pjetrit në Qytetin e Vatikanit. Përfunduar në vitin 1996, gjatë pontifikatit të Papës Gjon Pali II, ai mban emrin e Martës së Betanisë, e cila ishte një motër e Marisë dhe e Llazarit të Betanisë. Ndërtesa funksionon si një shtëpi pritjeje për klerikët që kanë biznes me Selinë e Shenjtë dhe si vendbanim i përkohshëm i anëtarëve të Kolegjit të Kardinalëve ndërsa marrin pjesë në një konklavë papale për të zgjedhur një papë të ri.

Papa Françesku ka jetuar në një suitë në ndërtesë që nga zgjedhja e tij në mars 2013, duke refuzuar të përdorë apartamentet papale në Pallatin Apostolik.

## Ndërtesa dhe objekte
Përpara ndërtimit të Domus Sanctae Marthae, kardinalët që merrnin pjesë në konklava jetonin në Pallatin Apostolik, duke fjetur në shtretër në hapësira të improvizuara në të gjithë pallatin, disa brenda korridoreve dhe zyrave, shpesh të ndarë nga njëri-tjetri nga një çarçaf i varur në një litar. Ata ndanin banjo të përbashkëta, shpesh me dhjetë kardinalë të caktuar për secilin.

Papa Gjon Pali II, pasi mori pjesë në dy konklava, vendosi ta bënte procesin më komod dhe më pak të mundimshëm për kardinalët e moshuar dhe porositi ndërtimin e Domus Sanctæ Marthæ. Ai specifikoi se do të shërbente për konklava dhe në raste të tjera do të ishte i disponueshëm për "personelin kishtar që shërben në Sekretariatin e Shtetit dhe, për aq sa është e mundur, në Dikasteri të tjera të Kurisë Romake, si dhe për kardinalët dhe peshkopët që vizitojnë qytetin e Vatikanit për të parë Papa ose për të marrë pjesë në ngjarje dhe takime të organizuara nga Selia e Shenjtë.” Aty kanë qëndruar edhe laikë.

Hoteli kushtoi 20 milionë dollarë, me 13 milionë dollarë të premtuara fillimisht nga pronari i kazinosë në Pittsburgh, Pensilvani, John E. Connelly, i cili më vonë mori një kontratë për të shitur kopje të artit të Vatikanit në Shtetet e Bashkuara. Connelly nuk e përmbushi angazhimin e tij fillestar financiar pasi biznesi i tij hasi në pengesa financiare. Kontrata e tij e artit u anulua gjithashtu pasi ai nuk arriti të zgjasë përpjekjet e tij të marketingut përtej Pittsburgh. Connelly propozoi Louis D. Astorino, një arkitekt me bazë në Pitsburg, për të projektuar ndërtesën. Kur projekti i tij u refuzua, Astorino mbeti për të projektuar Kapelën e Shpirtit të Shenjtë, ndërsa arkitekti italian Giuseppe Facchini, ish-zëvendësdrejtor i shërbimeve teknike të guvernatorit të Vatikanit, projektoi ndërtesën e re. Kishëza zë një vend midis Murit Leonine dhe bujtinës së duhur.

Ndërtesa pesëkatëshe përmban 106 suita, 22 dhoma teke dhe një apartament. Ajo drejtohet nga Bijat e Bamirësisë së Shën Vincent de Paul.

## Referime
Cugnaux

**Cugnaux** (  ; Languedocien : *Cunhaus* ; Shqip: *Kunasi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Referime
Quint-Fonsegrives

**Quint-Fonsegrives** (  ; Ocitanisht: *Quint e Fontsagrivas* ; Shqip: *Kint-Fonsagriva*  ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Montclar-de-Comminges

**Montclar-de-Comminges** ( , fjalë për fjalë *Montclar of Comminges* ; Ocitanisht: *Montclar de Comenge* ; Shqip: *Montklar i Komingut*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Gouaux-de-Larboust

**Gouaux-de-Larboust** (Ocitanisht: *Guaus de Larbost* ; Shqip: *Guausi i Larbustit*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Sport 
Vendpushimi i skive i Peyragudesit është lartë në Pirenej në komunë .

## Referime
Parimi i Kerckhoffsit

**Parimi i Kerckhoffsit** (i quajtur edhe **desideratum**, **supozimi**, **aksioma**, **doktrina** ose **ligji i** Kerckhoffsit) i kriptografisë u deklarua nga kriptografi me origjinë holandeze Auguste Kerckhoffs në shekullin e 19-të. Parimi thotë se një kriptosistem duhet të jetë i sigurt, edhe nëse gjithçka në lidhje me sistemin, përveç çelësit, është i njohur publikisht. Ky koncept është përqafuar gjerësisht nga kriptografët, në kontrast me sigurinë përmes errësirës, që nuk është.

Parimi i Kerckhoffsit u riformulua nga matematikani amerikan Claude Shannon si " armiku e njeh sistemin",  që do të thotë, "duhet të dizajnohen sisteme nën supozimin se armiku do të fitojë menjëherë njohuri të plotë të tyre". Në atë formë, ajo quhet **maksima e Shannon-it** .

Një formulim tjetër nga studiuesi dhe profesori amerikan Steven M. Bellovin është:Me fjalë të tjera - dizajnoni sistemin tuaj duke supozuar se kundërshtarët tuaj e dinë atë në hollësi. (Një ish-zyrtar në Qendrën Kombëtare të Sigurisë Kompjuterike të NSA-së më tha se supozimi standard atje ishte se numri serial 1 i çdo pajisjeje të re ishte dorëzuar në Kremlin. ) 

## Origjina 
Auguste Kerckhoffs ishte profesor i gjuhës gjermane në Ecole des Hautes Etudes Commerciales (HEC) në Paris.  Në fillim të vitit 1883, artikulli i Kerckhoffsit, *La Cryptographie Militaire*,  u botua në dy pjesë në Gazetën e Shkencës Ushtarake, në të cilën ai deklaroi gjashtë rregulla të projektimit për shifruesit ushtarakë.  Të përkthyer nga frëngjishtja, ata janë:  

# Sistemi duhet të jetë praktikisht, e deri matematikisht, i padeshifrueshëm;
# Nuk duhet të kërkojë fshehtësi dhe nuk duhet të jetë problem nëse bie në duart e armikut;
# Duhet të jetë e mundur të komunikohet dhe të mbahet mend çelësi pa përdorur shënime të shkruara, dhe korrespondentët duhet të jenë në gjendje ta ndryshojnë ose modifikojnë atë sipas dëshirës;
# Duhet të jetë i zbatueshëm për komunikimet telegrafike;
# Ai duhet të jetë i lëvizshëm dhe nuk duhet të kërkojë nga disa persona për t'u përdorur ose përdorur;
# Së fundi, duke pasur parasysh rrethanat në të cilat do të përdoret, sistemi duhet të jetë i lehtë për t'u përdorur dhe nuk duhet të jetë stresues për t'u përdorur ose t'u kërkojë përdoruesve të tij të dinë dhe të respektojnë një listë të gjatë rregullash.

Disa nga këta rregulla nuk janë më të rëndësishëm duke pasur parasysh aftësinë e kompjuterave për të kryer enkriptim kompleks. Rregulli i dytë, i njohur tani si **parimi i Kerckhoffsit**, është ende shumë i rëndësishëm.
Montréjeau

**Montréjeau** (  ;  Gaskon: *Montrejau* ; Shqip: *Malgjoni*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Stacioni Montréjeau-Gourdan-Polignan ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Paun, Bajonën dhe Tarbën.

## Historia 
Malgjoni ishte vendi i një prej betejave të fundit të revolucionit francez midis republikanëve dhe mbretërve . Në verën e vitit 1799, në Garonën e Epërme shpërtheu kryengritja anti-revolucionare. Për një kohë të shkurtër ajo lulëzoi, madje duke kërcënuar qytetin e Tuluzës . Drejtoria reagoi me shpejtësi, duke urdhëruar trupat që mundën me vendosmëri rebelët në Malgjon më 1 Fructidor Viti VII (18 gusht 1799). 

## Popullsia
Villeneuve-lès-Bouloc

**Villeneuve-lès-Bouloc** ( , fjalë për fjalë *Villeneuve pranë Bouloc* ; Ocitanisht: *Vilanava de Bonlòc* ; Shqip: *Vilareja mbë Bonlok* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Lavernose-Lacasse

**Lavernose-Lacasse** (  ; Ocitan: *La Vernosa e La Caça* ; Shqip: *Vernosa dhe Caça*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Sénarens

**Sénarens** (Ocitanisht: *Senarens* ; Shqip: *Senareni*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia