open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Iljaz bej Vrioni

**Iljaz** ose **Ilias bej Vrioni** (Berat, janar 1882 - Paris, 17 mars 1932) qe latifondist, nëpunës, nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë, kryeministër, disa herë ministër dhe diplomat i shtetit shqiptar.

Për kontributin e tij të pasur në marrëdhënie ndërkombëtare është dekoruar nga Republika Franceze në vitet 1920 me urdhërin e lartë ''Grand Officier de la Légion d'Honneur*.

## Biografia 
Leu në Berat në oxhakun e Vrionasve, djalë dëshiri i rilindasit Mehmet Ali pashë Vrionit dhe gruas së tij të dytë, Hysnije hanëm Vokopola. Më 1890 i vdiq i ati, duke e lënë kësodore Iljazin jetim, kësodore u rrit në mesin e të bijëve të xhaxhait të tij, Aziz Pashës. Në mjediset e shtëpisë mori mësime shqipeje nga mësuesi shkodran Kolë Kraja.

Nxuri në ruzhdijen e vendlindjes, 

Pas *Hyrrijetit'', qe ndër vitet 1908-1911 kryetar i bashkisë së Beratit.

Zgjedhet deputet i prefekturës së Dibrës 1921-1922, zëvendësohet më 1922.

Pas ndërhyrjes së ushtrive serbe më 1921, u krijua qeveria e dytë e tij në korrik si koalicion mes dy partive më të mëdha, Partisë Popullore dhe asaj Përparimtare - pjesë e së cilës ishte atë vit. Ambicia e disa njerëzve shkaktoi në tetor të po atij viti një interpelancë që rrëzoi qeverinë

Në vitin 1946, regjimi diktatorial do të zhvarroste eshtrat e ish-kryeministrit për t'i hedhur ato në lumin Osum të Beratit. Eshtrat vazhdojnë të mbeten të humbura duke e lënë ende këtë personalitet të vyer të kombit shqiptar pa varr.

## Referime
Kyçet e njeriut

right|thumb|400px|Kyçet e njeriut
**Kyçet e njeriut** janë lidhës mes eshtrave të njerëzve në të gjitha pjesët e skeletit. Kyçet mundësojnë gjithashtu lëvizjen midis eshtrave.
## Ndërtimi i kyçve 
Në të gjitha kyçet takohen të paktën dy eshtra, të cilat i ndan një e çarë e ngushtë e kyçit. Ato pjesë të eshtrave që takohen janë të mbuluara nga kërce. Kërcja është e fortë dhe rrëshqitëse dhe bën që sipërfaqet t'i qëndrojnë konsumimit dhe të rrëshqasin lehtë kundrejt njëra-tjetrës. Në të çarën e kyçit ka pak lëng që i lehtëson akoma më tej lëvizjet e eshtrave . Lëngu i kyçit furnizon gjithashtu kërcen me oksigjen dhe lëndë ushqyese.

## Funksioni i kyçeve 
Çdoherë që ashti shtyp kyçin, ky lëng derdhet me vrull prej poreve dhe bën që sipërfaqja e kyçit të rrëshqas si në vajë. Kyçi rrethohet nga një cipë indi lidhës që quhet kupë e kyçit. Pjesa e brendshme e kupës së kyçit është e veshur nga cipa e kyçit. Kyçe të ndryshme lejojnë lëvizje të ndryshme. Disa kanë lëvizshmëri të madhe në drejtime të shumta, ndërsa të tjerat lejojnë vetëm lëvizjen përpara dhe mbrapa, si për shembull kyçi i gjurit.

## Shih edhe 
* Eshtrat
* Skeleti i njeriut
* Kafka e njeriut
* Vertebra e njeriut

## Lidhje të jashtme 
* Ilustrime në shockfamily.net
* Ilustrime dhe klasifikimi i kyqeve
Aziz pashë Vrioni

**Aziz pashë Vrioni** (Berat, 1859 - 1920) qe deputet në Mexhlisin osman, veprimtar i çështjes kombëtare dhe ministër i shtetit shqiptar.

## Jeta 
Leu në Berat, i biri i Hysejn pashë Vrionit dhe Merush hanëm Toptanit. Pinjoll i oxhakut Vrioni, familje e rëndësishme çifligarësh me prona në Berat, Fieri dhe Myzeqe të mundësuara që në kohën e Perandorisë Osmane.

Mbaroi studimet në Universitetin e Stambollit, dega Financë. Në maj të 1913 pas një mosdakordësie me ministrin e Brendshëm Myfid bej Libohova, zëvendësohet në postin e prefektit të Beratit me Mehdi bej Frashërin.

Emërohet ministër Financash më 1913, dhe vitin tjetër ministër Bujqësie dhe i Punëve Botore. Ndërroi jetë në Berat më 1920.

## Referime
Qemal bej Vrioni

**Qemal bej Vrioni** (Fier, 1884/1885 - Burgu i Burrelit, 1952) ka qenë deputet dhe ministër i shtetit shqiptar. U dënua me burgim të përjetshëm nga Gjyqi Special i 1945.

## Biografia 
U lind në Fieri, i biri i Galip pashë Vrionit dhe Nasip hanëm Vlorës mes katër motrave dhe vëllait, Izedinit. Familja atërore ishte oxhaku tradicional feudal themeluese e qytetit të Fierit, ndërsa ajo mëmësore ishin qeveritarët shekullorë feudalë të Vlorës. Mbaroi Fakultetin Ekonomik, dega financë në Universitetin e Stambollit.

Më 1918 është delegat i Fierit në Kongresin e Durrësit. Pas Kongresit të Lushnjës, u zgjodh deputet i Beratit ndër të dy zgjedhjet e para.

Më 1935 dënohet me vdekje në gjyqin politik për Kryengritjen e Fierit. Më pas u amnistua dhe u lirua nga burgu më 1938. U arrestua sërish në prag të pushtimit fashist, si bashkëpunëtor i Giovannii Giro-s, por lirohet me ndërhyrjen e legatës italiane në Tiranë.

Pas pushtimit italian qe anëtar i Asamblesë Kushtetuese të 12 prillit, pak ditë më pas bën pjesë në dërgatën e kurorës në Itali më 16 prill 1939. Emërohet kryetar i SITA-s në Tiranë, anëtar i Këshillit Administrativ të gazetës "Tomorri" më 1940. Caktohet ministër sekretar shteti i Financave në qeverinë Vërlaci, duke zëvendësuar Fejzi bej Alizotin.

Më 1945 qe në palën e të akuzuarve të Gjyqit Special në kinema "Kosova" në Tiranë, në fillim u dënua me vdekje, por iu mor parasysh fakti që ishte dorëzuar brenda afatit dhe përfitoi nga shkaqet lehtësuese duke iu kthyer dënimi me vdekje në burgim të përjetshëm. Ndërroi jetë në burgun e Burrelit më 1952.

## Referime
Jusuf Vrioni

parapamje|Isuf Vrioni
**Jusuf** ose **Isuf Vrioni** (Korfuz, 16 mars 1916 - Paris, 1 qershor 2001) ishte përkthyes dhe diplomat shqiptar.

## Biografia 
Leu në Korfuz i biri i Iljaz bej Vrionit dhe Xhemile hanëm Dinos. Vitet e tij të para i kaloi në Korfuz e më pas në Berat. Pas emërimit të babait të tij, Ilias Bej Vrioni, si Ministër i Jashtëm dhe Ministër i Plotfuqishëm në Paris, familja e tij u shpërngul në Paris më 1925. Ciklin e ulët dhe të mesëm arsimor Jusuf Vrioni e kreu pranë *Liceut Janson de Sailly*, Paris dhe atë të lartë në *Grande École des Hautes Études Commerciales* dhe në ''Institut d'Études Politiques* të Parisit.

Më 1939 rikthehet në Shqipëri por shpërthimi i Luftës së Dytë Botërore e detyron të shpërngulet po atë vit në Romë pranë të vëllait. Rikthehet në Tiranë më 1943. Më 13 shtator 1947 arrestohet nga regjimi diktatorial dhe akuzohet për spiunazh dhe agjitacion e propagandë. Prej shkurtit 1949 e deri më prill 1950 burgoset në njërën prej shtatëmbëdhjetë qelive famëkeqe të Koçi Xoxes. Në korrik 1950 denohet me pesëmbëdhjetë vite heqje lirie dhe punë të detyruar, pjesë të dënimit e kaloi në burgun e Burrelit. Lirohet në fund të vitit 1958 dhe internohet ne Fier për një periudhë disamujore. Ndër përkthimet e tij të para numërohet *Gjenerali i Ushtrisë së Vdekur'' i Ismail Kadaresë, i cili më vonë u botua në Paris. Ndërkaq, emri i tij si përkthyes do të fillonte të figuronte nëpër botimet në Francë vetëm në vitet 1980.

Vrioni u ngarkua me përkthimin e veprave të Enver Hoxhës duke ngjallur xhelozinë e anëtarëve të nomeklaturës komuniste. Kadare qëllimisht i qëndronte pranë dhe e ftonte në takime zyrtare, pa marrë parasysh të kaluarën e tij politike dhe mosaprovimin e nomeklaturës.

## Referime
Runbald Klebe

**Runbald Klebe** fiksuar gabim në historiografine shqiptare dhe ne fakt quhet Reinhold Klebe komandant, me graden major i Vermachtit që dogji Boroven e Shqipërisë dhe ka bërë një masakër në Greqi.
Reparti ndëshkues gjerman, që dogji dhe masakroi fshatin Borova, ishte i përgatitur për veprime terroriste të kësaj natyre dhe kështu kishte vepruar edhe në vende të tjera, ku ata kishin kaluar. 

Ky repart komandohej nga majori Runbald Klebe, i cili në atë kohë ishte vetëm 30 vjeç. (Ai ka jetuar deri vonë dhe ka vdekur në Gjermani në moshën 87- vjeçare. 

Në këto vitet e fundit ka ardhur në Shqipëri i biri i tij, i cili ka parë vendet ku ka vrarë dhe djegur i ati. Ai ka qënë dhe në Greqi, ku ka fotografuar vende të ndryshme, ashtu si dhe në Shqipëri). Komandanti i regjimentit gjerman, që ecte i pari ishte koloneli Jozef Salmanger
## Weblinks 
* Forschungsergebnisse von Hermann Frank Meyer

## Literatur 
* Reinhold Klebe, Das Unternehmen Kefalonia im September 1943, in: Die Gebirgstruppe 3/1984
* Hermann Frank Meyer, Kommeno. Erzählende Rekonstruktion eines Wehrmachtsverbrechens in Griechenland (Köln: Romiosini, 1999), ISBN 3-929889-34-X 
* Hermann Frank Meyer, Blutiges Edelweiß. Die 1. Gebirgs-Division im Zweiten Weltkrieg, Ch. Links Verlag, Berlin 2008, ISBN 3-86153-447-9 (Online)

http://books.google.com/books?id=_Hpr-PK39UkC&pg=PA129&lpg=PA129&dq=deutsche+wehrmacht+offizier+in+albanien&source=bl&ots=v1YmeWxw69&sig=Zx4bJ4XM-GhkgKnc9tYlEoptcFk&hl=en&sa=X&ei=ZYVKT9_YPIeCOsPoifQN&ved=0CFgQ6AEwBzgU#v=onepage&q&f=false
Sami bej Vrioni

**Sami bej Vrioni** (Berat, 1868 - 1947) qe deputet në Mexhlisin osman, delegat në Kuvendin e Vlorës dhe nënshkrues i Deklaratës së Pavarësisë së Shqipërisë, shambellan i Princ Vidit, disa herë ministër, përfaqësues dhe senator shqiptar.

## Biografia
Lindi më 1868. Ishte i biri i Omer pashë Vrionit dhe gruas së tij çerkeze, Senije Ikbal. Anëtar i derës së Vrionëve, familje e rëndësishme çifligarësh me prona në Berat, Fieri dhe Myzeqe të mundësuara që në kohën e Perandorisë Osmane. Sami beu vetë kishte nën zotërim 5000 hektarë në Myzeqenë Jugore.

Më 1912 shërben si deputet i sanxhakut të Vlorës në Mexhlisin perandorak në Stamboll. Më 28 nëntor emërohet delegat i Fierit në Kuvendin e Vlorës ku dhe firmos Shpalljen. Sipas një burimi, Ismail Qemali e donte pjesë të kabinetit, por Omer pasha kishte dyshime për qeverinë Qemali. U emërua senator në Pleqësinë e dalur nga Kuvendi. Në shkurtin e 1914 si përfaqësues i Beratit, bën pjesë në dërgatën e kryesuar nga i vjehrri, Esad pashë Toptani me misionin për t'i shpënë kurorën Princit Vid. Me pushtim-administrimin austro-hungarez emërohet prefekt i Beratit, më pas bën pjesë në dërgatën prej 34 përfaqësuesve të trevave shqiptare nën pushtim-administrimin e thënë për të përnderuar Perandorin Karl si përfaqësues i Beratit dhe Skraparit.

Qe pjesëmarrës në Kongresin i Durrësit, ku u zgjodh delegat (ministër) i Punëve Botore, Bujqësisë e Tregtisë në qeverinë Përmeti. Sipas kujtimeve të Sejfi Vllamasit e përshkruan si në anën proitaliane të qeverisë së dalur nga Kongresi i Durrësit, që bënte të pamundurën për të penguar vajtjen e delegatëve në Kongresin e Lushnjes. Më 1924 shpresohej që të emërohej kryeministër për të pajtuar opozitën, në vend të zgjedhjes së Shefqet bej Vërlacit. Emri i tij u lakua po ashtu me rastin e Lëvizjes së qershorit për postin e kryeministrit për shkak se e peshonin si liberal nga qëndrimet.

U zgjodh deputet në legjislaturën 1923-1925, senator 1925-1928 dhe në legjislaturën e parë të Mbretërisë Shqiptare 1928-1932 po prapë deputet. Më 1942-1943 anëtar i Këshillit të Epërm Fashist Korporativ.

Pas lufte arrestohet nga komunistët dhe vdes në vitin 1947.

## Referimet
Metoda ndryshuese

Në shkenca kompjuterike **metoda ndryshuese** paraqet metodën që shfrytëzohet për kontrollimin e ndryshimeve që bëhen ndaj një variable. Kjo metodë shfrytëzohet më së shumti në programimin e orientuar në objekte për shkaqe të përshtatjes ndaj konceptit të kapsulimit. Në bazë të këtij koncepti, variablat e një klase janë të definuara si **private** me ç'rast bëhen të fshehura nga kodi që gjendet jashtë klasës. Ndryshimi i vlerës të këtyre variablave mund të bëhet vetëm me anë të metodave publike të klasës (metodave ndryshuese) të cilat e marrin vlerën e dëshiruar si parametër, dhe po nëse është nevoja, e bëjnë vlerësimin shtesë për të parë se a është vlera e përshtatshme. Në anën tjetër **metoda qasëse** shfrytëzohet për leximin e vlerës nga variabla private.

## Shembulli në Java 
Në shembullin vijues nga gjuha programuese Java, shihet klasa `Person` për paraqitjen e një personi i cili ka variablat private për emër (`private String **emri**`) dhe për moshë (`private int **mosha**`):

```java
/**
 * Person.java
 */
public class Person {
   
    private String emri;
    private int mosha;

    /**
     * Metoda qasëse për emër
     */
    public String merrEmrin() {
        return emri;
    }
   
    /**
     * Metoda ndryshuese për emër
     */
    public void ndryshoEmrin( String emriDhene ) {
        emri = emriDhene;
    }
       
    /**
     * Metoda qasëse për moshë
     */
    public int merrMoshen() {
        return mosha;
    }
   
    /**
     * Metoda ndryshuese për moshë me vlerësim shtesë
     */
    public void ndryshoMoshen( int moshaDhene ) {
        if( moshaDhene <= 0 ) {
            System.err.println( "Mosha nuk mund të jetë zero, ose të ketë vlerë negative!" );
        } else {
            mosha = moshaDhene;
        }
    }   
   
}
```

Efikasiteti i kapsulimit në klasën e sipërme mund të vërehet duke e shfrytëzuar klasën vijuese:

```java
/**
 * PersonTest.java
 */
 public class PersonTest {
    public static void main( String[] args ) {
		
		Person person = new Person();
		person.ndryshoEmrin( "Filan Fisteku" );
		person.ndryshoMoshen( 30 );
		
		System.out.println( "Emri: " + person.merrEmrin() );
		System.out.println( "Mosha: " + person.merrMoshen() );
		
		person.ndryshoMoshen( -1 );	
		
    }
}
```

Pra, metoda ndryshuese nuk do të lejoj vendosjen e vlerës zero ose asaj negative në variablën `mosha`. Në mungesë të metodave qasëse dhe ndryshuese, dhe rrjedhimisht në mungesë të kapsulimit, programorët do ta kishin mundësinë që ta ndryshojnë moshën direkt me anë të rreshtit `person.mosha = -1` që do t'ishte rezultat i padëshiruar.

## Referime
Nicolas Sarkozy

**Nicolas Sarkozy** (*Nicolas Paul Stéphane Sarközy de Nagy-Bocsa* () [], sqt. *Nikolla Sarkozi*; i lindur më 28 janar 1955) është politikan francez dhe ishte kryetar i Republikës së Francës prej 16 maj 2007 deri më 15 maj 2012. 

Para presidencës së tij, ai ishte kryetar i partisë Bashkimit për Lëvizje të Popullit (UMP). Gjatë mandatit të dytë së Jacques Chirac si presidentë, Nicolas ishte Ministër i Punëve të Brendshme përveç mes marsit 2004 dhe majit 2005 kur ishte ministër i financave. Nicolas ishte poashtu kryetar i Neuilly-sur-Seine, një nga komunat më të pasura të Francës, prej vitit 1983 deri më 2002.

Më 6 maj 2012 i humbi zgjedhjet presidenciale të vitit 2012 kundër socialistit François Hollande me vetëm 3,2 për qind diferencë të votave.

## Biografia 
Nicolas Sarkozy është djali i dytë i hungarezit Pál Sárközyt dhe e nënës franceze Andrée Mallah. Gjyshi nga e ëma ka qenë Aaron Benico Mallah, hebrej, me profesion mjek dhe me prejardhje nga Selaniku i Greqisë. Gruaja e tij ishte francezja Adèle Bouvier e cila ishte katolike, dhe se nën ndikimin e saj edhe vet Aaroni pranoi fenë katolike. Jetuan në Lion të Francës dhe kan pasur dy vajza Suzanën dhe Andrenë, e cila pra është e ëma e kryetarit të Francës.

Sarkozi shkollën fillore Chaptal de Neuilly e kreu në Paris. Në vitin 1967 kishte përsëritur klasën e gjashtë, pas së cilës ishte regjistruar në shkollën private Saint-Louis de Monceau, ku kishte marrë mësimet e mesme. Një vit më vonë anëtarësohet në partinë “Unioni Demokrat për Republikë”.

Studimet për avokaturë i kreu në Universitetin e Parisit në Nantes. Nuk arriti ta krye shkollimin për politikë të jashtme për arsye të mosnjohjes së mjaftueshme të gjuhës angleze.

Sarkozi për herë të parë u martua më 23 shtator të vitit 1982 me Marie-Dominique Culioli. Nga kjo martese ai i ka dy djemtë Pierre dhe Jean. Në vitin 1996 formalisht u shkurorëzuan.

Në vitin 1996 Nicolas Sarkozy u kurorëzua me Cécilia Ciganer-Albéniz e cila në të vërtetë ishte gruaja e nji miku të tij. Në tetor të vitit 2007 u shkurorëzuan.

Sarkozy më 2 shkurt të vitit 2008 u martua në Paris me këngëtaren italo-franceze Carla Bruni. Kjo ishte hera e parë që një kryetar i Francës gjatë mandatit presidencial u martua.

Pas humbjes kundër François Hollande në zgjedhjet presidenciale të vitit 2012 do t'a mbyllë mandatin e tij më 15 maj 2012.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare në Facebook
* Faqja zyrtare në Twitter
* Faqja zyrtare në Instagram
* Faqja zyrtare në Youtube
* Shënimi në database-in e Parlamentit Evropian (anglisht dhe gjuhë të tjerë të BE-së)
Jodie Foster

**Alicia Christian ("Jodie") Foster** (19 nëntor 1962 në Los Angeles, Kaliforni, SHBA) është aktore, regjisore, producente dhe fituese e dyfishtë e Çmimit Oscar.

## Biografia 
## Filmografia 
## Lidhjet e jashtme 
* Jodie Foster: Given leadership award
Xhaferr bej Ypi

**Xhaferr bej Ypi** (Starje, 1878 - 17 nëntor 1940) nënpunës, deputet, ministër dhe kryeministër shqiptar. 

## Jeta 
I biri i Asllan bej Ypit dhe Fetie Zavalanit. U diplomua në Universitetin e Stambollit për Drejtësi. Më 1900 e deri më 1912 shërbeu si funksionar i administratës osmane.

Më 1920 është përfaqësues i Durrësit në Kongresin e Lushnjes. Pas punimeve u caktua prefekt i Beratit, dhe nga nëntori i 1920 deri më 1921 qe ministër i Drejtësisë. Si udhëheqës i Partisë Popullore, në fund të dhjetorit 1921 ai formoi një qeveri ku Fan Noli ishte ministri i Punëve të Jashtme dhe Ahmet Zogu ishte ministri i Punëve të Brendshme. Deri në 4 dhjetor 1922, ishte Kryeministër Ypi. Nga 2 dhjetor 1922, deri në 31 janar 1925, Ypi ishte anëtar i Këshillit të Naltë. Në qershor 1924 ai u largua nga Shqipëria për shkak të Lëvizjes së qershorit, por vazhdonte ta mbante postin zyrtarisht.

Gjatë Mbretërisë së Zogut, Ypi është Kryeinspektori i Gjykatës Mbretërore. Më 1927-29 emërohet si ministër i Arsimit.

Pas pushtimit italian të Shqipërisë, nga 9 prill - 12 prill Ypi ka qenë Kryetar i Komitetit të Administrimit të Përkohshëm, dhe si të tillë kreu i ngarkuar i shtetit i cili "thirri" asamblenë e 12 prillit 1939.

Në 10 prill 1939 i dërgoi mesazh Benito Musolinit duke i rikonfirmuar besnikërinë e popullit shqiptar ndaj tij. Të njëjtën ditë transmetoi një fjalim në të cilin theksoi paaftësinë e shqiptarëve për të qeverisur dhe i bëri thirrje Duçes që ta shpëtonte Shqipërinë.

Nga 1939, ai ishte Ministri i Drejtësisë në qeverinë kolaboracioniste të Shefqet Verlacit. 

U vra më 17 nëntor 1940, në kohën kur ushtria greke bombardoi fshatin e tij. Varrimi i tij u bë në Tiranë në varrezën e bektashijve. Në ceremoninë e zhvilluar me këtë rast mbajti një fjalim ministri Ernest Koliqi dhe kryetari i Gjykatës së Diktimit, Andrea Saatçi.

## Referime
David Chater

**David Chater** gazetar anglez, reporter lufte.

Davidi për qarqet shqiptare u bë i njohur si reporter i televizionit Sky News, në të cilin televizion më 13 qershor 1999 shfaqi reportazhin *Çlirimi i Gjakovës*.  Davidi ishte reporteri i parë i huaj që kishte hyrë në Gjakovë, pas 76 ditë luftime të përgjakshme. U shpall  Qytetar Nderi i Gjakovës më 29 prill 2014.

## Çlirimi i Gjakovës 
Reportazhi *Çlirimi i Gjakovës* është bërë më 13 qershor 1999 për televizionin SKY.  Në këtë reportazh, Chater-i raportonte se një grup qytetarësh gjakovarë, pikërisht në ora 15.15 min. të datës 13 qershor 1999, tek Tyrbja e Shejh Shefqetit, i prenë rrugën automjetit të tij zyrtar.  Ai nuk dinte se në ato momente Gjakova digjej flakë nga të katër anët, nga forcat okupatore serbe.  Qytetarët e dërmuar gjakovarë, të lodhur nga masakrat serbe, iu lutën atij për ndihmë urgjente, ai ktheu sërish automjetin në drejtim te Prizrenit, për të takuar forcat italiane të KFOR-it, të stacionuara në afërsi të Rogovës dhe për të përcjellë mesazhin e popullatës gjakovare.  Ky mesazh ishte : "*Urgjentisht hyni në qytetin e Gjakovës dhe parandaloni masakrën e forcave paramilitare serbe ndaj popullatës civile shqiptare*".  Komandanti i KFOR-t italian, pranoj mesazhin nga Chater-i dhe vendosi të hyjë menjëherë në Gjakovë, duke thyer rregullat dhe itinerarin e NATO-s.

Në ora 16.45 min., forcat e KFOR-it italian hynë në qytetin e Gjakovës, gjithashtu hynë në histori të këtij qyteti dhe David Chater si dhe KFOR-i italian, duke shpëtuar qytetarët e mbetur në Gjakovë nga më e keqja.

Data zyrtare e çlirimit të Gjakovës është më 14 qershor 1999 atë ditë forcave te KFOR-it italian ju bashkëngjitën edhe  forcat e UÇK-së dhe së bashku dëbuan forcat kriminale serbe nga Gjakova.

Me kërkesë të Besnik Bardhi, ish asambleist i Kuvendit të  Komunës  në  Gjakovë, pas  më shumë se 6 vite rradhazi tentime, më 29 prill 2014, më në fund për meritat e tij të jashtëzakonshme në shpëtimin e popullatës  civile në Gjakovë  më 13 qershor 1999, David Chater u shpall Qytetar Nderi i Gjakovës.

## Burimi i të dhënave 
## Shiko dhe këtë
Ballai

në kohën e Ballait]]
250px|parapamje|Monedha me figurën e Mbretit ilir Ballai
**Ballai** () ishte mbreti i fundit ilir i cili udhëhoqi mbretërinë ilire në periudhën mes viteve 167 - 135 p.e.s. Kryeqendra e tij ndodhej në qytetin Rhizon (sot qyteti Risan në Grykën e Kotorrit, në Mal të Zi) 

## Biografia 
Ballai është një mbret ilir emri  i të cilit ndeshet në monedha të shumta të gjetura në të dy brigjet e Adriatikut. Prej historianëve mendohet si një sundimtar i rëndësishëm ilir. Vetë monedhat e mbretit tjetër mjaft të njohur ilir, Gentit, janë shumë më të pakta në krahasim me ato të Ballait. Kryeqendra e Ballait besohet se ka qenë fortesa e vjetër ilire e Rizonit.  

Sipas mendimit të shumicës së historianëve modernë, Ballai ka trashëguar Mbretërinë Ardiane të Gentit pas  vitit 168 p.e.s. Ai mund të ketë marrë pjesë në fushatën romake kundër dalmatëve në vitin 156 para Krishtit. Tit Livi shkruan se pas humbjes kundër romakëve, mbreti Gent dërgoi dy pjestarë të fisnikërisë ilire si ambasadorë në Romë për të negociuar me romakët. Emrat e këtyre ambasadorëve janë Teuticus dhe Bellus; ndaj historiani Hasan Ceka ka ngritur hipotezën se emri i Bellus-it mund të ketë qenë një transkriptim i gabuar për Ballaios.  

Monedha e Ballait me mbishkrimin e gjatë ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΒΑΛΛΑΙΟΥ (βασιλέως Βαλλαίου) është dalluar se është fabrikuar në qytetin e Rhizonit ndërsa monedha me mbishkrimin e shkurtër ΒΑΛΛΑΙΟΥ dhe imazhin e kokës së mbretit, e cila është më e vjetër, është fabrikuar në ishullin e Farit. Shpërndarja e monedhave tregon një përqëndrim në Dalmacinë qendrore, ndërsa numri i madh i versioneve tregon për një të prerje të shtrirë në kohë dhe për një mbretërim shumë vjeçar. Gjetja e monedhave të shumta edhe në Itali konfirmon kontaktet tregtare mes dy brigjeve të Adriatikut. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Monedhat ilire
* Mbretëria e Ilirisë
* Mbretëria e Dardanisë
* Lista e personaliteteve ilire
* Dinastia e ardianëve dhe labeatëve

## Literatura 
*

*
*

*
*
*

*

*

## Referime
Maliq bej Bushati

**Maliq bej Bushati** (Shkodër, 8 shkurt 1890 - Tiranë, 20 shkurt 1946) nëpunës, ministër e kryeministër shqiptar.

## Biografia 
Lindi në Shkodër më 8 shkurt 1890, i biri i Hysen bej Bushatit i degëzimit *Alibegaj* të Bushatlinjve. I ati mori arsim ushtarak në shkollat më prestigjioze të Stambollit. Shërbeu me gradën major në policinë e Selanikut në dekadën e parë të shek. XX, por papritur vdiq në moshë të re më 1903. 

Maliqi pas ryzhdijes në Shkodër vijoi studimet në Robert College në kryeqytetin e Perandorisë Osmane ku u njoh me Ahmet Zogun, në vitin 1910. Bëri pjesë në në rrethet shqiptare të Stambollit (anëtar i Klubit Shqiptar të Stambollit 1910-1912) dhe të Selanikut ku gjeti mjaft miq prej të atit, i edukuar me frymën atdhetare nisi të angazhohej për çështjen kombëtare. Mori pjesë në luftimet e frontit të Taraboshit në kohën e rrethimit të Shkodrës. 

Në vitin 1915, kur malazezët u kthyen në Shkodër, iu desh të qëndronte në ilegalitet në Bushat ndër kushërinj. Më 1919 ishte drejtues i gazetës *Populli* në Shkodër. Gjatë viteve të Luftës I Botërore është anëtar i Këshillit Bashkiak të Shkodrës dhe shef i degës së Shëndetsisë në Bashki. Gjatë Luftës së Koplikut ishte anëtar i shtabit të luftës.

U zgjodh deputet në periudhat 1921-1923 kur rreshtohet me *Partinë Popullore* dhe në vitet 1925-1937 mbas Lëvizjes së Qershorit. Mbante kontakte me emigracionin antizogist dhe ishte ndër përkrahësit eventualë të përmbysjes së Zogu, synim për të cilin po punonte që më 1938 me Italinë fashiste.

I lakuar si Ministër i Punëve të Brendshme në 1939-1941 dhe kryeministër në 1943. Në 14 shkurt 1946 pushkatohet si kolaboracionist së bashku me Patër Anton Harapin dhe Lef Nosin.

### Literaturë 
* 

## Referime
Rambuje

thumb|right|300px
**Rambuje** (fr. Rambouillet) është qytet në Francë i cili ndodhet 44 km në jug-perëndim të Parisit. Në të jetojnë 24 900 banorë. Qyteti është i njohur me kështjellën e Rambujesë në të cilën janë mbajtur një sërë konferencash ndërkombëtare, dhe në shumë raste është shfrytëzuar si seli e qeverisë së Francës. Kështjella është ndërtuar gjat kohë së Luigji të XVI në vitin 1783, si rezidencë e tij. Sot kështjella është rezidencë verore e kryetaririt të Francës.
## Lidhje të jashtme 
* faqe zyrtare
Liri e Shqipërisë (gazetë)

"**Liri e Shqipërisë**"  u botua në Sofje në vitin 1911, gazet e përjavshme politike, shoqërore, kulturore, letrare. Gazeta botohej nga Kristo Luarasi.
Muzeu Etnografik në Berat

**Muzeu Etnografik në Berat** u përurua në vitin 1979.  Në të përfshihet kultura popullore etnografike e trevës së Beratit, si edhe ajo e Shqipërisë së Jugut.  Muzeu është vendosur në një godinë dykatëshe trishekullore, tipike e trevës beratase.  Në katin e parë është ngritur një sallë në të cilën është imituar një rrugicë mesjetare me dyqane tradicionale në të dy anët e saj.  Në këtë sallë është vendosur edhe pavijoni i lashtësisë.  Po kështu, në katin e parë janë vendosur objekte që janë përdorur për përpunimin e ullirit.  Në katin e dytë ndodhet çardaku i hapur për pritje miqsh.  Në këtë kat ndodhen me radhë arkivi, tezgjahu, dhoma e pritjes e fshatit, kuzhina dhe dhoma e pritjes e qytetit.  Në mjediset e jashtme të muzeut janë vendosur shumë objekte origjinale, masive dhe funksionale të kulturës sonë popullore.

## Shih edhe 
* Muzeu Ikonografik Onufri, në Berat
Franjo Tugjman

parapamje|220px|Franjo Tugjman
**Franjo Tugjman** (; lindi në Veliko Trgovišće, 14 maj, 1922; vdiq në Zagreb, 10 dhjetor, 1999), ishte historian, gjeneral-major, kryetar i parë i Kroacisë.

Në zgjedhjet e para pluraliste në Kroaci në vitin 1990, ngadhënjeu partia e tij HDZ. Franjo Tugjman, u bë kryetar i parë shteti në Kroacinë postkomuniste.

Franjo Tugjman, njihet si kryetar dhe strateg, i cili iu kundërvë makinerisë luftarake të Millosheviqit për krijimin e Serbisë së madhe në vitet e 90-ta.

## Shiko edhe 
## Referimet
Biznesi (gazetë)

"Biznesi" gazetë e përditshme e pavarur, ekonomike-politike-financiare.

## Lidhje të jashtme 
https://web.archive.org/web/20090131143727/http://biznesi.com.al/
Ivo Padovan

thumb|right|200px|Ivo Padovan, 1991, Zagreb
**Ivo Padovan**, *(lindi në Blato, Korçullë, komuna  Dubrovnik, në Kroaci më 1922, vdiç në Zagreb më 2010 )*, është doktor i ORL-së, zbulues i mikrolaringostroboskopisë, akademik kroat, arbreshë-kroat nga Kroacia.

Është me titull doktor i mjekësisë së përgjithshme (M.D.) që e arriti në vitin 1947. Titullin Doktor i shkencave të mjekësisë e arriti në vitin 1952 (D.Sc.) në Universitetin e Zagrebit.

Akademik Ivo Padovan, është emër shumë i respektuar i shkencës së mjekësisë, jo vetëm në ish Jugosllavi, por dhe bashkëpunëtor shkencor në shumë klinika  të ORL dhe kirurgjisë së qafës në mbarë botën. Autor i shumë librave nga lëmi i ORL-së dhe kirurgjia e qafës. Njihet  si onkolog me reputacion ndërkombëtar.

Specialiteti i tij i ngushtë ka qenë patologjia e laringut dhe është një ndër zbuluesit e mikrolaringostroboskopit modern.

Si pedagog, profesor i rregullt në fakultetin e mjekësisë në Zagreb,  ka ligjëruar lëndën e ORL – së, që nga viti 1967. Ishte drejtor i Klinikës ORL dhe Kirurgjisë Cervikofaciale "Sestre Milosrdnica" në Zagreb prej vitit 1966 deri më 1988. Me nderë dhe merita të mëdha mban titullin Akademik.

Kryetar i Akademisë së Shkencave dhe Artit Kroat, ka qenë nga viti 1997 deri më 2003. Meritat e tij njerëzore, profesionale, akademike, në shërbim të krijimit të shtetit të ri Kroat, janë të përmasave antologjike. Është mik i madh i shqiptarëve dhe i zgjidhjes së drejt të çështjes shqiptare në ish Jugosllavi.

Është, nga ana e nënës, me prejardhje arbëreshe, prej familjes shumë të nderuar Deshpali nga Zara.

## Shih edhe 
*Arbanasi
Skerdilaidi

parapamje|Iliria gjatë sundimit të Skerdilaidit.
**Skerdilaidi** ishte komandant ushtarak dhe sundimtar i shtetit ilir më 217-205 p.e.s.

## Historia 
Për herë të parë përmendet si komandant i 5000 trupave të dërguara nga Teuta më 230 p.e.s kundër Epirit.
Skerdilajdi prej kohësh i përkiste rrethit të brendëshëm udhëheqës i cili  përcaktonte politikën ilire. Skerdilajdi qe një nga vëllezërit më të rinj te mbretit Agron, që vdiq më 230, dhe një nga mbështetësit  kryesorë të  mbretëreshës Teuta kur ajo mori  në ngarkim regjencen e djalit të mitur të  Agronit, Pinnesin.

Ai i priu ushtrisë më 230 për pushtimin e kryeqytetit epirotas Phoinike(Finiq). Ai luante  një rol përcaktues në planet e Teutës për krijimin e një Fronti të Adriatikut kundër Romës, ndërsa pas disfatave të hidhura që pësoi Teuta kundër supërfuqisë romake atij i duhej  që më 228 të mbante të bashkuar atë që mbeti nga Mbretëria Ilire si regjent i Pinnes dhe këtë gjë nën kontrollin e pabesë të fituesit e të sherbetorit të tyre Dhimitrit nga Farosi. 

## Literatura 
* FESH Botim i Akademise se Shkencave  Tirana 1985
* Hansjörg Frommer"Albanische Hefte"  1-1990 Karlsruhe perkthimi sipas gazetes Nacional  Nr 3 tirane 2009
Tabela e derivateve

Operacion kryesor në njehsimin diferencial është gjetja e derivatit të një funksioni. Në këtë tabelë do të japim listën e derivateve të shumë funksioneve elementare. Në vazhdim, *f* dhe *g* janë funksione të derivueshme reale, dhe *c* është numër real. 

## Rregullat e përgjithshme të diferencimit(derivimit)
;Lineariteti
:\left({cf}\right)' = cf'
:\left({f + g}\right)' = f' + g'
;Rregulli i prodhimit
:\left({fg}\right)' = f'g + fg'
;Derivati i funksionit reciprok
:\left(\frac{1}{f}\right)' = \frac{-f'}{f^2}, \qquad f \ne 0
;Derivati i herësit
:\left({f \over g}\right)' = {f'g - fg' \over g^2}, \qquad g \ne 0
;Derivati i funksionit të përbërë
:(f \circ g)' = (f' \circ g)g'
;Derivati i funksionit inverz
:(f^{-1})' =\frac{1}{f' \circ f^{-1}}

## Derivatet e funksioneve të thjeshta 
: c' = 0 \, 

: x' = 1 \, 

: (cx)' = c \, 

: |x|' = {x \over |x|} = \sgn x,\qquad x \ne 0

: (x^c)' = cx^{c-1} 

: \left({1 \over x}\right)' = \left(x^{-1}\right)' = -x^{-2} = -{1 \over x^2}

: \left({1 \over x^c}\right)' =  \left(x^{-c}\right)' = -cx^{-c-1} = -{c \over x^{c+1}}

: \left(\sqrt{x}\right)' =  \left(x^{1\over 2}\right)' = {1 \over 2} x^{-{1\over 2}}  = {1 \over 2 \sqrt{x}}, \qquad x > 0

## Derivatet e funksioneve eksponenciale dhe logaritmike 
: \left(c^x\right)' = {c^x \ln c },\qquad c > 0

: \left(e^x\right)' = e^x

: \left( \log_c x\right)' = {1 \over x \ln c}, \qquad c > 0, c \ne 1

: \left( \ln x\right)'  = {1 \over x}, \qquad x > 0

: \left( \ln |x|\right)' = {1 \over x}

: \left( x^x \right)' = x^x(1+\ln x)
JANE BAZE PER TE MESUAR ANALIZEN MATEMATIKE

## Derivatet e funksioneve trigonometrike 
## Derivatet e funksioneve hiperbolike
Binak Alia

**Binak Ali Mulosmanaj** (1805 - 1895) i njohur si *Binak Alia* ka qenë prijës i krahinës së Malësisë së Gjakovës, pjesëmarrës në Kryengritjen e 1845 dhe pleqnar që dha ndihmesë në pajtimin e shumë gjaqeve. 
## Biografia 
Binak Alia lindi ne Bujan, i biri i Ali Mulosmanit, bajraktarë të fisit i fisit Krasniqe, nga Malsia e Gjakovës. 

Binak Alia ishte një personalitet i shquar i cili luante një rol te gjykatësit popullor brenda shoqërisë shqiptare nën pushtimin osman, shoqëri e cila logjikonte ndryshe nga ligjet zyrtare në fuqi. Binak Alia u aktivizua edhe në rrjedhat politike të ndryshimeve politike gjatë kohës së Lidhjes së Prizrenit. 

Veprimet dhe gjykimet e nxjerra nëpër oda nga Binak Alia, për disa gjenerata janë përdorur si gjykime të drejta brenda traditës kanunore shqiptare. Ky mendim është vërejtur ndër popullsinë shqiptare edhe pas luftës së dytë botërore në troje të cilat kishin mbetur nën qeverisjen administrative sllave dhe si duket ato gjykime vlersohen si të drejta edhe në ditët tona.

Për veprimtarine e tij, Binak Alia ishte bërë aq i njohur sa që me kalimin e kohës u shndërrua si një figurë mitologjike e drejtësisë tradicionale shqiptare. 

Për ndikimin e gjykimeve të tij në popull flet fakti që edhe tri vite pas vdekjes së Binak Alise, në shtëpinë e tij, për kryeshnoshje vinin nga troje të ndryshme shqiptare. 

## Shih edhe 
* Malësia e Gjakovës

## Lidhje të jashtme 
* Binak Alia i Bujanit
## Referimet
Kryeshnoshja

**Kryeshnoshja** (E pamja) është veprim ceremonial nga kultura e vjetër besimtare, dhe merret si pasuri shpirtërore kombëtare shqiptare.

Ky veprim mikpritës, *kryeshnoshja* organizohej nga të afërmit e të vdekurit dhe mund të zgjaste me muaj të tërë, varësisht nga rasti në rast. Mirëpo për shkak të ngarkese që i sillte ekonomisë familjare të të vdekurit, aty diku nga mesi i shekullit XIX populli fillojë të shkurtoj intervalin kohorë të kryeshnoshjes në vetëm një ditë. Ky afat për kryeshnoshje në Prishtinë u ruajt deri në kohën tonë dhe pikërisht në mesin e qytetarëve të vjetër, kurse në Malësi nuk hyri në zbatim. Për Binak Alianë në Malësi të Gjakovës aty nga mesi i she. XIX, për kryeshnoshje shkuan ehe pas tri vjetësh. Ndërsa sipas studimeve të bëra në teren gjatë viteve 1990, thuhet që nga mesi i shek. XIX  kryeshnoshja ishte e hapur mesatarisht tre muaj ditë mesatarisht.

## Burimi i të dhënave
Partizani (kinema)

**"Partizani"** ishte kinemaja e fundit që u ndërtua në Tiranë. Ajo u ngrit në vitin 1957 dhe u dogj në vitin 1988. Ishte një nga kinematë më të njohura dhe të frekuentuara të Tiranës.
Matei Shembra

**Matei Shembra** lindi në Kundisa, një fshat arbëreshë e Siçilisë, më 30 janar të vitit 1914. 
Ishte një prift i ritit grek-ortodhoks dhe profesor universitar të gjuhës e kulture shqipëtare në Palermo, të cilët iu përkushtua me angazhim të madh në thellimin e gjuhës shqipe, ruajtjen dhe shtimin e muzikës bizantine liturgjike të shqiptarëve e Siçilisë, që shkruan dorëshkrime të rëndësishme në greqisht dhe punon mbi disa subjekte arbëreshë.

Ishte studiues arbëresh, i cili që ndër të parët që studioi dhe publikoi veprat e autorëve shqiptarë dhe i përmblodhi në monografitë: "Mbi malin e trëndafilave", "E mbesueme e kërshterë", "Bogdanika", "Çeta e profetëve", etj. Vdiq në vitin 1967.

## Shkrimet e madhe 
Midis studimeve më të rëndësishme janë përmendur:
* "Doktrina e krishterë" shqiptare e Lekë Matrënga. Ndalohet riprodhimi, transkriptim dhe koment Barberini Latine Kodi i 3454, Vatikani, Biblioteca Apostolica Vatikani, 1964;
* Statusi aktual i dialektin shqiptar të Kundisës, të Orbis, vol. XIII, nr 2. 1964;
* Pal Maria Parrino, shkrimtar shqiptar, nxjerrë nga Shéizat-The Plejadi, pn. 5-6-7-8 (1967), Romë, 1967;
* Brevium Liber i Callistus III: Crusade, Shqipëria dhe Skënderbeu, Palermo, grafik Saleziane Shkolla, 1968;
* Zhvillimi i gjuhës dhe mendohet se Zef Skiroi nga unë për të II edicionin e "Te Dheu i huaj", në Zef Skiroi në përvjetor i njëqindtë të lindjes, Procedura e Kongresit të Katërt Ndërkombëtar të Studimeve Shqiptare, Vjetari 1965-1966 vit akademik, Palermo, 1966 .
Oliver Kahn

**Oliver Rolf Kahn** ka lindur në Karlsruhe të Gjermanisë më 15 qershor 1969. Ai ka luajtur në futboll si portier dhe ka korrur 24 fitore,madje mund të konsiderohet si portieri më i mirë i të gjithë kohërave.

## Referime
Versoix

**Versoix**, është qytet në Zvicër, shtrihet në kantonin  Gjeneva.

Versoix gjindet në anën e djatht të liqenit «Léman» në mes të Gjëneves dhe «Nyon». Versoix është kumunë që kufizohet me kantonin e «Vaud» dhe Versoix . Kufizohet me kufirin e Francës. Në Versoix gjindet qendra sportive që eshtë madhe dhe quhet «Bécassière» aty ka pishina për fëmijë por edhe për të mëdhej, lojra dhe gjithëashtu restorante. Versoix ka shumë banor dhe është shumë i bukur. 
 
## Gjeografia 
Versoix, është qytet në Zvicër, shtrihet në kantonin Gjeneva.

Versoix gjindet në anën e djatht të liqenit «Léman» në mes të Gjëneves dhe «Nyon». Versoix është kumunë që kufizohet me kantonin e «Vaud» dhe Versoix . Kufizohet me kufirin e Francës. Në Versoix gjindet qendra sportive që eshtë madhe dhe quhet «Bécassière» aty ka pishina për fëmijë por edhe për të mëdhej, lojra dhe gjithëashtu restorante. Versoix ka shumë banor dhe është shumë i bukur.

## Historia 
## Ekonomia 
## Arsimi dhe kultura 
Ka  disa  shkolla ne Versoix këto janë:

shkolla e montfleury/Lachenal/Bon séjour/Ami argand dhe colombiéres por edhe ka shkolla private...

## Sporti 
Ka disa sporta ne Versoix tennisi basketballi footballi por edhe Volley balli dhe kto sporta bëhën mas shumti në vendi që quhet "piscine des bécassières" dhe esht vend shum i bukur.

## Ngjarjet 
## Transporti 
## Turizmi 
## Lidhje të jashtme 
* https://web.archive.org/web/20190914211845/https://www.versoix.ch/
Final (Java)

Në gjuhën programuese  Java, `**final**` është një  fjalë kyçe e cila shfrytëzohet në kontekste të ndryshme për shkaqe të definimit të një entiteti që më vonë nuk mund të ndryshohet.

## Klasat finale 
Klasat të cilat janë të definuara si finale (me anë të fjalës kyçe `**final**`) nuk mund të kenë nënklasa që i trashëgojnë ato. Kjo veti e gjuhës programuese Java është implementuar për shkaqe të sigurisë dhe eficiencës. Në përputhje me këtë veti, të gjitha libraritë standarde të Java janë të definuara si finale, p.sh. `` dhe ``. Rrjedhimisht, të gjitha metodat brenda një klase finale konsiderohen finale.

Shembull:

```java
public final class KlasaFinale {...}
```

## Metodat finale 
**Metodat finale** nuk mund të trashëgohen dhe ta kenë strukturën dhe funksionalitetin e mbishkruar nga nënklasat. Kjo veti është implementuar për shkaqe të parandalimit të sjelljeve të papritura që mund të rrjedhin nga ndryshimi i metodës prej anës të nënklasës, ku kjo mund të qojë drejtë jo-stabilitetit të klasës prindërore.

Shembull:

```java
public class Klasa {
    public final void MetodaFinale() {...}
}
```

## Variablat finale 
**Variablat finale** në krahasim prej variablave tjera, mund vetëm një herë të marrin vlerë. Pra, variabla bëhet e pandryshueshme menjëherë pasi që ta fiton vlerën, p.sh. `public static **final** double PI = 3.141592653589793;` do të jetë e pandryshueshme gjatë tërë ekzistencës të klasës dhe do të shfrytëzohet si konstantë.

Shembull:

```java
public class Sfera {

    /**
     * Definimi i konstantës matematikore Pi
     */
    public static final double PI = 3.141592653589793;

    /**
     * Definimi i radiusit si dhe koordinatave hapësinore 
     * x, y, dhe z për sferën.
     */
    public final double radiusi;
    public final double koordinataX;
    public final double koordinataY;
    public final double koordinataZ;
 
    Sfera( double r, double x, double y, double z ) {
         radiusi = r;
         koordinataX = x;
         koordinataY = y;
         koordinataZ = z;
    }
 
    [...]
}
```

## Referime
Sipërfaqja konike

Në gjeometri, **sipërfaqe konike rrethore** quhet sipërfaqja e pakufizuar e cila fitohet me rrotullimin e dy drejtëzave që priten, rreth simetrales së tyre. Simetralja quhet bosht i sipërfaqes konike, drejtëzat quhen gjeneratrisa ndërsa pika ku priten drejtëzat quhet kulm i sipërfaqes konike. Në përgjithësi përbëhet prej dy pjesëve kongruente(të përputhshme).
Fjala kyçe (programim)

[thumb | Pamje nga theksimi i **fjalëve kyçe** me anë të ngjyrës të kaltërt në [Java (gjuhë programimi)|gjuhën programuese Java]]
Në programimin kompjuterik, **fjala kyçe** paraqet një fjalë identifikuese që ka një domethënie të veçantë brenda një gjuhe programuese. Në shumicën e gjuhëve programuese si C, C++ dhe Java, fjalët kyçe janë të rezervuara, ku kjo do të thotë që në këto gjuhë programorët nuk e kanë të lejuar që t'i shfrytëzojnë këto fjalë për emërtimin e variablave apo funksioneve. Duhet veçuar që fjalët kyçe identifikohen nga përpiluesi si pjesë e sintaksës të gjuhës programuese. Ndër fjalët kyçe më të shpeshta në gjuhët programuese janë:
* `**if**`, `**then**` dhe `**else**` që shfrytëzohen për vlerësime në bazë të kontrollit të rrjedhshmërisë së programit.
* `**for**`, `**while**` dhe `**do**` që shfrytëzohen për ekzekutime të përsëritura të pjesëve të programit.
* `**return**` i cili shfrytëzohet për dalje nga funksioni, dhe vazhdimin e ekzekutimit të programit menjëherë pas pikës ku është thirrur funksioni në fjalë.
Varësisht nga ambienti punues i programorit, fjalët kyçe theksohen me ngjyrë të veçantë që i bën të dallohen nga pjesët tjera të programit. Theksimi i fjalëve kyçe paraqet edhe një avantazh kur programori bën gabime të rastësishme në shkrimin e tyre, me ç'rast fjala kyçe nuk theksohet me ngjyrë dhe gabimi vërehet.

## Referime
Stili impresionist

Gjuha muzikore impresioniste është shprehje e mbresave të përjetuara nga dukuritë e ndryshme natyrore. Në frymëzimin impresionist kemi përdorimin e disa mjeteve shprehëse muzikore, siç janë: **shkalla pentatonike, shkalla me tone të plota, harmoni të pasura, kombinime të veçanta të koloritit instrumental, melosi i viseve të largëta-ekzotike** etj. Janë dy kompozitorë të mëdhenj francezë: Klod Debysi dhe Moris Ravel në qendër të impresionizmit.
Demoskena

[parapamje|right|260px|[Assembly (demo party)|Assembly 2004 - kombinim i Demo party dhe LAN party]]
**Demoskena** *(anglisht: **Demoscene**)* është subkulturë e artit kompjuterik e specializuar në prodhimin e demove, të cilat janë prezantime audio-vizuale jo interaktive që zhvillohen drejtpërsëdrejti në kompjuter. Qëllimi kryesor i këtyre demove është tregimi i shkathtësive programuese, artistike, dhe muzikore.

Demoskena së pari u paraqit në periudhën 8 bitëshe të kompjuterëve si Commodore 64, ZX Spectrum dhe Amstrad CPC, dhe filloi të dominonte gjatë popullarizimit të kompjuterëve shtëpiakë 16/32 bitësh si Atari ST dhe Amiga. Në vitet e hershme, demot kishin lidhje të forta me shkatërrimin e softverëve. Kur një program i krekuar startohej, atëherë shfaqej një introduksion grafik i quajtur "crack intro" ku paraqiteshin nofkat e krakerëve dhe ekipeve të tyre. Më vonë, punimi i introve dhe demove të pavarura u zhvillua nëpërmes një subkulture të re e cila ishte e pavarur nga skena e piratëve softverik.

## Shiko edhe 
* Andrew Sega
* Jesper Kyd
* Video loja

## Lidhje të jashtme 
* demoscene.info, webportal me informata mbi demoskenën
Gjuha lemne

**Gjuha lemne** përdorej në lashtësi në ishullin grek Lemnos në Egjeun verior dhe u bë e njohur nga gjetja e një  stele varri e njohur si "Stela e Lemnosit", pra rrasa e gurit nga  fshati Lemnos.

## Interpretimi  shqiptar 
Shënim
.
Stela e Lemnos lexohet lirisht. Deri më sot shkrimit të Stelës i janë afruar me mjete gjuhësore të ndryshme por pa arritur të kuptojnë përmbajtjen e atij shkrimi. Përgjithësisht pranohet se shkrimi i Stelës i ngjason shkrimeve etruske, por edhe shkrimet etruske nga ana e tyre nuk është se lexohen dhe kuptohen lehtësisht.
Shkrimit të Stelës i janë afruar me gjuhën shqipe këta studjues: Zaharia majani, Nermin Falaski, Niko Stillo dhe Ilir Mati. Gjithsejcili nga këta studjues ka gjetur në Stelë fjalë që janë edhe në shqip. Por gjithashtu, sejcili prej tyre e ka lexuar dhe shpjeguar shkrimin e Stelës, në mënyrë të ndryshme nga të tjerët. Deri më sot nuk kemi ndonjë studim kritik në lidhje me punët e studjuesëve të cituar.
Më poshtë jepet transliterimi dhe leximi i shkrimit mbi stelë nxjerrë nga libri :Ilir Mati. "Stela e Lemnos". shtëpia Botuese e Librit Shkollor e Re. Tirane, 2010.

Transliterimi:

HOPAIEZ.NAFThT
ZIAZI
MARAZ.MAF
SIAPKhAFEIS.AFIS
EFISThT.SERONAI
ZIVAI

FANAPASIAP.SERONAI.MORINAIP
AKER.TAVARZI

Leximi:

HOP AI E ZË NA ThOTË
ZI MA ZI
MARAZ MADh
S'I AP Kha FIS E FIS
E FIS ThOTË SE RON AI
ZIVAI

FANEPSIE S'I AP SE RON AI POR RIN AI
PAKËZ TU VAR I ZI 

Nga ky lexim i drejt per drejte kuptohet se shkrimi në Stelë i është kushtuar një të rëni, ndoshta një hopliti, këmbësori të kohës, i cili flet e thotë se nuk i jep maraz, hidhërim fisit, gjithë fisit. Fisi nga ana e vet thotë se beson se ai ron i rëni, zivai, i shkreti. Po ashtu thuhet se të rënit nuk i jepet dukje, fanepsie, sepse besojnë se ron ai i rëni, por do të rri ai pakëz te varr i zi.

## Literatur 
* Helmut Rix: *Etruscan.* In: Roger D. Woodard (Hrsg.): ''The Cambridge Encyclopedia of the World's Ancient Languages.* Cambridge University Press, Cambridge 2004, S. 943–966.
* Dieter H. Steinbauer: *Neues Handbuch des Etruskischen.'' Scripta Mercaturae, St. Katharinen 1999, ISBN 3-89590-080-X.Shenim.
*Ilir Mati. Stela e Lemnos. Shtepia Botuese e Librit Shkollor e Re. Tirane, 2010.ISBN 978-99943-2-262-6.

## Lidhje të jashtme 
*Pamje e steles  Lemnosit
*shpjegimi i shkrimit

*prejardhja e etruskeve, stela e Lemnos -
Kanuni i Gortynit

thumb|upright=1.66|

**Kanuni i Gortysit** apo ligji shtetëror i qytetit  **Gortyn**, është ligji më i vjetër evropian i zbuluar në Kretë.  I përket 500&nbsp;v.&nbsp;Kr. deri 450&nbsp;v.&nbsp;Kr.

## Literatura 
* Josef Kohler/E. Ziebarth, Das Stadtrecht von Gortyn und seine Beziehungen zum gemeingriechischen Rechte (Göttingen, 1912) ISBN 3-8067-0097-4
* Johannes u. Theodor Baunack, Die Inschrift von Gortyn, 1972 380-67009-8-2
* Franz Bücheler/Ernst Zitelmann, Das Recht von Gortyn Scientia Verlag (1960) 
* Ewald Weiss, Die große Inschrift von Gortyn und ihre Bestimmungen über Selbsthilfe und Prozess (1948), in: E. Berneker (Hg), Zur griechischen Rechtsgeschichte 315 ff (1968).
* Rainer R. Metzger, Untersuchungen zum Haftungs- und Vermögensrecht von Gortyn Verlag Schwabe, Basel (1973)   ISBN 3-7965-1681-5
* Adonis Vasilakis, Die große Inschrift des Gesetzeskodex von Gortyn. Verlag MYSTIS, Heraklion 2005 ISBN 960-88534-2-7
* Link, St., „Wenn die einen teilen wollen, die anderen aber nicht…: zum Grossen Gesetz von Gortyn, col. 5, 28-54“ Göttinger Forum für Altertumswissenschaft 7  (2004)

## Lidhje të jashtme
Gaston Salvatore

**Gaston Salvatore** (lindur më 1941) shkrimtar dramash, kilianë nga Kili.

## Biografia 
Biri i një kimisti dhe fabrikanti italian, i lindur në Valparasio në Kilë, Gaston Salvatore ka lidhje familjare nga ana e nënës me ish presidentin e frontit popullor socialist të Kilit, Salvador Allende, ndërsa këtë të fundit vetë Salvatore e merr si babë që e rriti. Pas përfundimit të studimeve të drejtësisë filloj punën si avokat në një provincë të Kilit. Më 1965 merr pjesë në një studim sociologjik pranë Universitetit të Lirë të Berlinit. Këtu ai bie në kontakt me opozitën jashtë parlamentare dhe miqësohet dhe fillo bashkëpunimin me Rudi Duçken (Rudi Dutschke); Më 1969 për shkak të prishjes së rëndë të paqes së vendit u dënua me burgim me kohëzgjatje prej 9 muajsh. Në fillim, Salvatore përpilonte tekste me kritika shoqërore, më 1971 dolën pjesët e veprës *Udha E Mërzitshme Për Në Shtëpinë E Natashës Së Tmerrshme* të cilat i përgatiti në një operë *liberto* për kompozitorin Hans Verner Henc (Hans Werner Henze). Në vitin 1972 u krijua *Vdekja e Byçes* si pjesë e programit të teatrit shtetërorë të Darmshtadit me rastin e hapjes së ndërtesës së re *Shtëpia e Salvatores*. Pjesa krijon një pasqyrë të orëve të fundit të Revolucion të dështuar. Kjo vepër është kuptuar si kundërshtim për çdo lloj revolucioni. Salvatore së bashku me Hans Magnus Encenbergun (Hans Magnus Enzenberg) më 179 themeluan gazetën *transAtlantik*. Shpërthimin si dramaturgë Salvatore e arriti më 1985 me *Stalini*. Ngritjen e tij në një dramaturgë të vërtet e bëjnë pjesët më të reja të tij *Leksioni i Territ* (1990), e cila mbështet në një novelë të Gjozef Konradit (Joseph Conrad) që shtjellon përndjekjen e një ish fashisti në xhunglën e Amerikës jugore dhe pjesa *King Kongo* (1991) e cila atakon politiken kolonialiste të mbretit belg Leopoldit II.

## Veprat
Carl Philipp Emanuel Bach

200px|right
**Karl Filip Emanuel Bahu** *(1714-1788)* ishte kompozitor gjerman nga Gjermania.

Ndër bijtë e shumtë të Bahut, Karl Filip Emanueli ishte më i shquari. Karl Filip Emanueli ishte biri i dytë i Bahut që lindi më 1714. Së pari ai studioj drejtësinë, mirëpo familien e muzikantëve nuk mund ta nënçmonte dhe ju dha muzikës po si të tjerët. Për herë të parë u punsua në oborrin e Frederikut të Madh në Berlin dhe Posdam, ku ishte *kamercembalist* i mbretit prusianë. Më vonë shfaqet si drejtor i muzikës në pesë kishat kryesore në Hamburg si zëvendësues i Gjergj Filip Telemanit (Georg Philipp Telemann). Këtë funksion e mbajti deri në vdekje më 1788. Nami i Karl Filip Emanuelit, para së gjithash nami si luajtës i pianos dhe si përmbledhës i një shkolle me ndikim të pianos në shekullin e XVIII e la nën hije namin e të atit. Po si kompozitor i *Ndjeshmërisë*, i *Stilit Galant* apo i *Vërshimit dhe Epshit*, po si të jenë shprehur kohërat brenda barokut dhe klasikës, Karl Filip Emanueli e qëllonte nevojën e kohanikëve më mirë se i ati i tij konservativ, i cili zanatin e tij nuk donte ta lëshonte në duart e modës. Renesanca *bahjane* e shekullit XIX i rikthej marrëdhëniet. Në fund të shekullit XIX dhe në fillim të shekullit XX, ekzistenca e gjeneratës së re *bahjane* u kufizua në pjesët muzikore historike që gjendeshin në arkiva. Vetëm në ujërat e muzikës së vjetër Karl Filip Emanueli gjente shfaqje të vlershme për luajtur.

## Burimi i të dhënave