open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shtëpia e Luleve (mauzoleum)

parapamje|240px|Brenda Shtëpisë së Luleve
**Shtëpia e Luleve** (serbisht: Кућа цвећа, romanizuar: *Kuća cveća*; kroatisht: *Kuća cvijeća*; maqedonisht: Куќа на цвеќето; sllovenisht: *Hiša cvetja*) është vendipushimi i Presidentit të Jugosllavisë Josip Broz Tito (1892–1980) dhe Zonjës së Parë të Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë Jovanka Broz (1892–1980). Ndodhet në mjediset e Muzeut të Historisë Jugosllave në Dedinje, Beograd, Serbi.

## Emri
Emri *Shtëpia e Luleve* vjen nga fakti se shumë lule rrethuan varrin derisa u mbyll për publikun pas shpërbërjes së Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë. Sot aty ku kanë qenë lulet ka vetëm gurë të bardhë. Gjatë jetës së Titos quhej nga brenda "dyqani i luleve" kur shërbente si zyra e tij ndihmëse me kopsht të mbuluar.

## Historia
“Shtëpia e Luleve” është ndërtuar në vitin 1975, mbi bazën e një projekti të arkitektit Stjepan Kralj. Është ndërtuar si një kopsht dimëror me hapësira për punë dhe pushim të Josip Brozit me një sipërfaqe prej 902 metrash katrorë pranë rezidencës ku ai banonte. Ai përbëhet nga tre pjesë: ajo qendrore - një kopsht lulesh dhe dy korridore të gjera paralele në anët. Në anën e kundërt të hyrjes është një tarracë e pambuluar me pamje nga Beogradi. Në pjesën qendrore, sipas dëshirës së tij personale, Tito u varros në maj të vitit 1980. Pranë tij në vitin 2013 u varros gruaja e tretë Jovanka Broz.

Ekspozitat e përhershme në "Shtëpia e Luleve" përbëhen nga Stafetë të Rinisë lokale, republikane dhe federale të periudhës pas vitit 1957, prej kur 25 maji u festua si Dita e Rinisë. Përveç kësaj, në muze janë të ekspozuara mesazhe të shkruara që Tito i ka marrë me stafeta, fotografi të njerëzve që mbanin dhe shkëmbejnë shkopinj, bileta dhe programe mitingjesh dhe materiale të tjera të ngjashme.

Për gati një dekadë pas shpërbërjes së Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë, i gjithë kompleksi (varri dhe muzeu përkujtimor) u mbyll për publikun dhe rojet ushtarake u hoqën përgjithmonë. Megjithatë, siti u hap përsëri për turistët dhe për njerëzit që dëshirojnë të bëjnë nderimet e tyre. Vendin e vizitojnë shumë të ftuar, nga e gjithë ish-Jugosllavia, veçanërisht në 25 maj (data zyrtare e lindjes së Titos) - Dita e Rinisë në ish-Jugosllavi. Memoriali thuhet se u vizitua nga më shumë se njëmbëdhjetë mijë njerëz në vitin 2004, dhe midis 1982 dhe 2012, më shumë se 17,000,000 njerëz.

## Galeria

Skeda:Kuća_cveća_013.jpg|Varret e Josip Broz Titos dhe Jovanka Brozit krah për krah
Skeda:Grave of the marshal Tito in The Haus of Flowers.JPG|Varri i Josip Broz Titos brenda mauzoleut
Skeda:Tito's mausoleu entrance.JPG|Hyrja kryesore e Shtëpisë së Luleve
Skeda:Kuća Cveća.jpg|Rojë nderi i mauzoleumit
Skeda:Unutrasnjost Kuce cveca.jpg|Brendësia e Shtëpisë së Luleve
Skeda:Kuća cveća.jpg|Muzeu i Shtëpisë së Luleve, me Stafetë të Rinisë në mur

## Referime
Peter Krause

**Peter William Krause** (lindur më 12 gusht 1965) është një aktor amerikan. Ai ka luajtur role kryesore në seriale të shumta televizive, duke portretizuar Nate Fisher në *Six Feet Under* (2001–2005), Adam Braverman në *Parenthood* (2010–2015), dhe Bobby Nash në *9-1-1* (2018–tani).
Shqiptarët nën perandorinë osmane 1870-1908

**Shqiptarët nën perandorinë osmane 1870-1908** libër me autor Ethem Çeku. Botuar në vitin 2019. Libri ka 518 faqe. ISBN 9789951892933
Luljeta Dano

**Luljeta Dano** shkrimtare shqiptare, koleksioniste dhe Drejtore e Qendrës Antropologjike “Xhubleta”. 

## Botime 
* Lodër e dashurisë : poezi  -  1990
* Sipas flokëve të plakave. Muzikë në makinë : poezi dhe tregime - 1994
* Moti : poezi të shkruara 10-29 korrik 2000   -  2000
* Xhindet në kodrën e Jakovit : tregime me gjasë romani  -  2000
* Zoti Do dhe zonja Re : poezi  -  2000
* Nusja e kthyer : poezi  -  2000
* Orët e shahut : letër me gjasë romani  -  2000
* Perëndesha Athina dhe simbole të tjera kozmogonike : simbolikë  -  2007
* Nëntë Trojat : poezi  -  2007
* Casa-Casino : roman - 2016
Andreas Dushi

__NOINDEX__

**Andreas Dushi** (Shkodër, 10 shtator 1999 - ) është shkrimtar, përkthyes dhe redaktor shqiptar.

## Jeta 
U lind në Shkodër më 10 shtator 1999. Arsimin fillor dhe atë të mesëm e mori pranë shkollave të qytetit, ndërsa atë universitar për Gjuhë Shqipe dhe Letërsi pranë universitetit të Shkodrës “Luigj Gurakuqi”. Studimet pasuniversitare i vijoi në Universitetin e Tiranës për Letërsi shqipe dhe Antropologji kulturore.

Romani i tij i parë “Marrja e gjakut” i cili u nominua nga Ministria e Kulturës si një ndër tre romanet më të mira të vitit.

Është redaktor përgjegjës i gazetës letrare "ExLibris” si dhe punon pranë Akademisë së Shkencave të Shqipërisë.

## Vepra 
majtas|parapamje|236x236px
Së pari ka botuar vëllimin poetik ''Krishti vesh me t'kuqe* (Muzgu, 2017) dhe vëllim me novela e tregime *Kur vdekja të na bashkojë* (Fishta, 2017). Romani i parë i tij është *Marrja e gjakut* (Onufri, 2018) u përcoll me vëmendje nga shkrimtari Visar Zhiti, si dhe nga studjuesi Alfred Çapaliku.parapamje|278x278px
Më 2019 me shtëpinë botuese Albas botoi *Pragu i braktisjes,* i cili u nominua për Çmimin Evropian të Letërsisë. Më 2022 botoi romanin e fundit, *Në besë të tatuazhit tënd* i cili fitoi Çmimin Atë Zef Pllumi për vitin 2023.

Krijimtaria e tij është përkthyer në gjuhë të huaja si në sllovenisht, anglisht, kroatisht dhe italisht; duke u përfshirë së bashku me autorë të tjerë bashkëkohorë në antologjinë *La mamma e l’umidità.''

Në vitin 2023 fitoni çmimin letrar mbarëkombëtar "Atë Zef Pllumi" me romanin "Në besë të tatuzhit tënd" me motivacionin "Për zhdërvjelltësinë dhe natyrshmërinë e rrëfimit; ligjërimin e pasur artistik; ndërtimin kompozocional si dhe kurajon e një shkrimtari të ri për të reflektuar e shprehur artistikisht problematikat e qenies njerëzore në tërësi dhe të asaj shqiptare në veçanti."

Ky roman është botuar edhe në italisht nga "Besa Editricce", në rumanisht nga "A" dhe në sertbisht nga "Partizanska Knjinga".

## Referime
GBU-43/B MOAB

[parapamje|250x250px|Një armë GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast e ekspozuar jashtë Muzeut të Armatimit të Forcave Ajrore, Baza e Forcave Ajrore Eglin, [Florida.]]
**GBU-43/B Massive Ordnance Air Blast** (**MOAB** /ˈmoʊæb/, e njohur në bisedë si "**Nëna e të gjitha bombave**") është një bombë me rendiment të madh, e zhvilluar për ushtrinë e Shteteve të Bashkuara nga Albert L. Weimorts, Jr. Laboratori Kërkimor i Forcave Ajrore. Për herë të parë u testua në vitin 2003. Në kohën e zhvillimit, thuhej se ishte arma më e fuqishme jo-bërthamore në arsenalin amerikan. Bomba është projektuar për t'u dorëzuar nga një C-130 Hercules, kryesisht variantet MC-130E Combat Talon I ose MC-130H Combat Talon II.

MOAB u vendos për herë të parë në luftime në sulmin ajror të 13 prillit 2017 kundër një kompleksi tunelesh të Shtetit Islamik - Provinca Khorasan në distriktin Achin, Afganistan.

## Shiko edhe 
## Referime
Lockheed MC-130

parapamje|250x250px|MC-130E Combat Talon I i taksive të krahut 919 të Operacioneve Speciale të Rezervës së Forcave Ajrore në pistë në RIAT 2010.
**Lockheed MC-130** është përcaktimi bazë për një familje avionësh të misioneve speciale të operuara nga Komanda e Operacioneve Speciale të Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara (AFSOC), një krah i Komandës së Arsimit dhe Trajnimit Ajror dhe një krah i Forcave Ajrore të fituar nga AFSOC. Komanda e Rezervës. Bazuar në transportin Lockheed C-130 Hercules, misionet e MC-130 janë infiltrimi, defiltrimi dhe rifurnizimi i forcave të operacioneve speciale, dhe furnizimi ajror i helikopterëve (kryesisht) të operacioneve speciale dhe avionëve me rrotullim të pjerrët.

I pari nga variantet, MC-130E, u zhvillua për të mbështetur misionet klandestine të operacioneve speciale gjatë Luftës së Vietnamit. Tetëmbëdhjetë u krijuan duke modifikuar transportet C-130E, dhe katër humbën nga gërryerja, por pjesa tjetër shërbeu më shumë se katër dekada pas modifikimit të tyre fillestar. Një përditësim, MC-130H Combat Talon II, u zhvillua në vitet 1980 nga C-130H dhe hyri në shërbim në vitet 1990. Katër nga avionët origjinalë të serisë 24 H janë humbur gjatë operacioneve.

Combat Shadows u ndërtuan gjatë Luftës së Vietnamit për operacionet e kërkim-shpëtimit dhe u ripërdorën në vitet 1980 si cisterna me karburant ajror AFSOC; i fundit nga 24 doli në pension në 2015.

Combat Spear u zhvillua në 2006 si një version i lirë i Combat Talon II, por u rikonfigurua dhe u emërua AC-130W Stinger II në 2012.

MC-130J, i cili u bë funksional në vitin 2011, është varianti i ri i prodhimit që po zëvendëson MC-130 të tjera të operacioneve speciale. Që nga maji 2016, Forcat Ajrore kanë marrë në dorëzim 33 nga modelet e planifikuara 37-J.

## Shiko edhe 
## Referime
Lockheed AC-130

[parapamje|250x250px|Një armatim AC-130H nga Skuadroni i 16-të i Operacioneve Speciale, Fusha Hurlburt, në një mision stërvitor në brigjet e [Florida|Floridës.]]
Aeroplani luftarak **Lockheed AC-130** është një variant i armatosur rëndë, me qëndrueshmëri të gjatë dhe sulm tokësor i avionit transportues C-130 Hercules, me krahë fikse. Ai mbart një gamë të gjerë armësh të sulmit tokësor që janë të integruara me sensorë të sofistikuar, navigim dhe sisteme të kontrollit të zjarrit. Ndryshe nga avionët e tjerë modernë ushtarakë me krahë fiks, AC-130 mbështetet në shënjestrimin vizual. Për shkak se profili i tij i madh dhe lartësitë e ulëta të funksionimit rreth 2.100 metra e bëjnë atë një objektiv të lehtë, misionet e tij mbështetëse të afërta ajrore zakonisht kryhen gjatë natës.

Korniza e avionit është prodhuar nga Lockheed Martin, ndërsa Boeing është përgjegjës për shndërrimin në një anije luftarake dhe për mbështetjen e avionëve. I zhvilluar gjatë Luftës së Vietnamit si "Project Gunship II", AC-130 zëvendësoi Douglas AC-47 Spooky, ose "Gunship I". Operatori i vetëm është Forca Ajrore e Shteteve të Bashkuara, e cila përdor variantet **AC-130U Spooky** dhe **AC-130W Stinger II** për mbështetje të afërt ajrore, ndalim ajror dhe mbrojtje nga forcat, me hyrjen në shërbim të **AC-130J Ghostrider** të përmirësuar. Rolet e mbështetjes së afërt ajrore përfshijnë trupat mbështetëse tokësore, përcjelljen e autokolonave dhe operacionet urbane. Misionet e ndalimit ajror kryhen kundër objektivave të planifikuar dhe objektivave të mundësisë. Misionet e mbrojtjes së forcës përfshijnë mbrojtjen e bazave ajrore dhe objekteve të tjera. AC-130U bazohen në Hurlburt Field, Florida, ndërsa AC-130W janë të bazuara në Cannon AFB, New Mexico; anijet luftarake mund të vendosen në mbarë botën. Skuadriljet janë pjesë e Komandës së Operacioneve Speciale të Forcave Ajrore (AFSOC), një komponent i Komandës së Operacioneve Speciale të Shteteve të Bashkuara.

AC-130 ka një kabinë pa presion, me armatimin e montuar për të qëlluar nga ana e portit të gypit. Gjatë një sulmi, anija luftarake kryen një rrotullim të shtyllës, duke fluturuar në një rreth të madh rreth objektivit, prandaj është në gjendje të qëllojë mbi të për shumë më gjatë sesa në një sulm konvencional me përplasje. AC-130H Spectre ishte i armatosur me dy topa M61 Vulcan 20mm, një top L/60 Bofors 40mm, dhe top M137 105mm dhe mekanizëm zmbrapsjeje M37 nga obusi M102; pas vitit 1994 u hoqën topat 20mm. AC-130U Spooky i përmirësuar ka një top të vetëm 25mm GAU-12 Equalizer në vend të dy topave 20mm të Spectre, një sistem të përmirësuar të kontrollit të zjarrit dhe kapacitet të rritur të municionit. AC-130J i ri u bazua në cisternën e operacioneve speciale MC-130J Commando II. AC-130W Stinger II është një C-130H i modifikuar me përmirësime duke përfshirë një paketë goditjeje precize.

## Shiko edhe 
## Referime
Lea Ypi

**Lea Ypi** (6 shtator 1979, Tiranë) është profesore dhe filozofe shqiptare. 

## Biografia 
Lea Ypi ka lindur në Tiranë më 8 shtator 1979. Ajo është profesore e Teorisë Politike në Shkollën e Shkencave Politike dhe Ekonomike në Londër. Ajo është diplomuar për Filozofi dhe Letërsi nga Universitetin La Sapienza dhe ka përfunduar doktoraturën në Institutin Universitar Europian.

Ajo ka bashkëpunuar me Universitetin e Stanfordit (2017), Institutin për Studime të Avancuara në Berlin, Universitetin e Frankfurtit (2010, 2016), Universitetin e Tokios dhe Universitetin Federal të Santa Caterina në Brazil.

Ndër botimet e saj të shumta janë "Global Justice and Avant-Garde Political Agency", "The Meaning of Partisanship" (me Jonathan White), etj.. Vepra e saj është përkthyer në frëngjisht, gjermanisht, spanjisht, italisht, holandisht dhe kinezisht (mandarinisht). Me studimet e saj ka marrë disa çmime ndërkombëtare. Ypi ka dhënë mbi njëqind leksione si e ftuara, duke përfshirë Universitetin e Çikagos, Princeton, Yales, Harvardit, Stanfordit, Kembrixhit, Oksfordit, Parisit, Romës, Frankfurtit, Berlinit, Pragës, Uppsalas, Barcelonës, ​​Oslos, Montrealit, Torontos, Pekinit, Kiotos dhe Melburnit. Ajo kontribuon rregullisht në mediat prestigjioze ndërkombëtare si The Guardian, New Statesman, The Independent, Jacobin Magazine dhe në panelet dhe debatet e radios dhe TV të BBC-së.

Në gjuhën shqipe ka botuar dy libra: “Vetëm për vete” dhe “Të lirë”.
Automjeti luftarak

parapamje|250x250px|Automjetet e ISAF-it në Afganistan.
Një **automjet luftarak**, i njohur gjithashtu si një **mjet luftarak tokësor**, është një mjet ushtarak me bazë tokësore që synohet të përdoret për operacione luftarake. Ato ndryshojnë nga mjetet ushtarake jo-luftarake si kamionët në atë që janë të dizajnuara për përdorim në zona luftarake aktive, për t'u përdorur në rolet e mekanizuara të luftës dhe këmbësorisë së lëvizshme.

Klasifikimi i "mjeteve luftarake" është një kategori shumë e gjerë dhe mund të përfshijë automjete të lehta ushtarake, automjete lëvizëse këmbësorie, MRAP, makina të blinduara, transportues të personelit të blinduar, automjete luftarake të këmbësorisë dhe tanke. Automjetet luftarake shpesh (por jo gjithmonë) kanë forca të blinduara të automjeteve, armatim të instaluar dhe hapësirë të mjaftueshme për të transportuar pasagjerë ose materiale; nëse zbatohen dy opsionet e para, automjeti konsiderohet një mjet luftarak i blinduar.

## Shiko edhe 
* Automjeti luftarak i improvizuar

## Referime
Laiko Vima

***Laiko Vima*** (greqisht:* "Λαϊκό Βήμα - Tribuna Popullore"*) është një gazetë dyjavore e botuar në Gjirokastër, që u shërben komuniteteve lokale greke në Shqipëri . Ajo u themelua në vitin 1945 dhe ishte e vetmja gazetë e botuar në gjuhën greke gjatë Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë. 

## Sfondi 
Pas Luftës së Dytë Botërore, Shqipëria si pjesë e Bllokut Lindor u qeveris nga një regjim komunist i drejtuar nga Enver Hoxha . Shqipëria komuniste ishte një nga regjimet e fundit staliniste të mbijetuar në mbarë botën,  në të cilin shtypi mbeti nën kontroll të rreptë diktatorial deri në rënien e klasës politike të Bllokut Lindor. 

Ky regjim shtypi komunitetet lokale greke dhe mori masa për ta shpërndarë ose të paktën për ta mbajtur atë besnik ndaj Shqipërisë.  Në këto rrethana, grekët etnikë, të cilët tradicionalisht janë të përqendruar në pjesë të jugut të vendit ( Epiri i Veriut), iu nënshtruan abuzimeve serioze të të drejtave të njeriut, veçanërisht në aspektin e lirisë fetare, arsimit në gjuhën greke dhe lirisë së botimit. 

## Themelimi dhe censura (1945–1991) 
Laiko Vima u themelua më 25 maj 1945,  nga dega lokale e Partisë së Punës së Shqipërisë dhe ishte e vetmja gazetë në gjuhën greke për nevojat e komuniteteve vendase.  Për më tepër, poema të ndryshme përdorën alegori dhe metafora për të shmangur censurën. 

Në vitin 1970, pas 25 vitesh qarkullim, gazeta u vlerësua nga Enver Hoxha si *një rol të madh në edukimin revolucionar të minoritetit grek.* 

## Periudha postkomuniste 
[parapamje| [Vladimir Putin me redaktorin e gazetës Vima Efstathios Efstathiadis]]
Në fillim të vitit 1991, pas rënies së regjimit komunist dhe liberalizimit në Shqipëri,  Laiko Vima vazhdoi të botohej por tani si një gazetë private në pronësi të grekëve vendas në Gjirokastër. Përveç Laiko Vima, e cila është ende në qarkullim, disa gazeta të tjera greke si dhe revista botohen në zonat ku jetojnë komunitetet etnike greke dhe janë gjithashtu të disponueshme në pjesë të Greqisë afër. 

## Shiko gjithashtu 
* Kultura Greke në Shqipëri
* Gazetat në Shqipëri

## Referime
Shkolla e mesme Arben Broci

**Shkolla e mesme Arben Broci** është një shkollë e mesme e vendosur në Tiranë, Shqipëri. Arben Broci Lartë u hap në vitin 1948.  Shkolla mori emrin e Arben Brocit, i cili ishte një nga katër viktimat që u vranë në protestat antikomuniste shqiptare. 

Shkolla u rindërtua si pjesë e një programi qeveritar për përmirësimin e shkollave të mesme në Tiranë. Rindërtimi përfundoi në verën e vitit 2006.  Është projektuar arkitekturisht nga Arkimade. 

## Shih edhe 
* Arsimi në Shqipëri

## Referime
Shkolla e mesme Naim Frashëri

**Shkolla e mesme Naim Frashëri** është një shkollë e mesme në Shqipëri . Krijimi i saj pasqyron historinë moderne shqiptare të shkollës. Shkolla e mesme ndodhet në qytetin e Durrësit . 

## Historiku 
Shkolla e mesme Naim Frashëri u themelua në vitet 1957-1958 nga qeveria shqiptare. Më shumë se 1430 nxënës janë aktualisht nxënës ndërsa shkolla e mesme ka 45 mësues. Ndërtesa katërkatëshe ka një numër total prej 30 klasash. Liceu e mori emrin nga Naim Frashëri (25 maj 1846 – 20 tetor 1900) i cili ishte poet dhe shkrimtar shqiptar. Ai ishte një nga figurat më të shquara të Rilindjes Kombëtare Shqiptare (shqip: Rilindja Kombëtare) të shekullit XIX, së bashku me dy vëllezërit e tij Samiun dhe Abdylin. Ai konsiderohet gjerësisht si poeti kombëtar i Shqipërisë.  Ai ka shkruar 22 vepra. Shkolla e mesme Naim Frashëri u klasifikua si një nga pesë shkollat më të mira në Republikën e Shqipërisë në vitet 2005–2006 dhe është shpërblyer me çmimin *Nderi i qytetit të Durrësit* .

Nxënësit e shkollës ishin të parët që iu përgjigjën denoncimit të fesë nga Partia e Punës së Shqipërisë në vitin 1967, duke demonstruar në mbështetje të mbylljes së kishave dhe xhamive. 

## Shih edhe 
* Arsimi në Shqipëri

## Referime
Shkolla Akrokeraune

**Shkolla Akrokeraune** (greqisht: Ακροκεραύνιος Σχολή, *Akrokeravnios Scholi*) është një shkollë fillore greke në qytetin e Himarës, Shqipëri. Ajo u themelua në vitin 1779 nga Kozma Etolian në Perandorinë Osmane dhe gjatë gjithë historisë së saj është e lidhur me kulturën greke të zonës. Pas Luftës së Dytë Botërore u mbyll me forcë nga regjimi komunist i Shqipërisë, por u rihap në vitin 2006 pas gati 60 vitesh.

## Sfondi 
Shkolla e parë në Himarë, një shkollë në gjuhën greke, u themelua në vitin 1627 nga misionari katolik Neophytos Rodinos. Gjatë viteve në vijim u hapën shkolla greke në fshatrat e afërta, Dhërmi dhe Palasë. 

## Fondacioni 
Themelimi i shkollës lidhet me udhëtimet e murgut dhe misionarit greko-ortodoks Kozma Etoliani. Gjatë udhëtimeve të tij në Ballkanin e sunduar nga osmanët, ai themeloi rreth 200 shkolla në gjuhën greke në atë që sot është Shqipëria jugore.  Kur ai vizitoi Himarën në vitin 1779, legjenda thotë se ai u tha vendasve që të shkatërronin një pjesë të kishës së Gjithë Shenjtorëve aty pranë për të ndërtuar shkollën me këtë material. 

## Ndalimi i arsimit 
Në vitin 1945, udhëheqja totalitare e Republikës Popullore Socialiste të Shqipërisë nën Enver Hoxhën deklaroi se arsimi në gjuhën greke do të lejohej vetëm në "zonat minoritare" të njohura zyrtarisht, të cilat përbëheshin nga 99 fshatra. Qarku i Himarës nuk përfshihej në këtë zonë dhe për rrjedhojë ndalohej përdorimi i gjuhës greke në shkolla dhe vende të tjera publike. 

## Epoka moderne 
Pas shumë vitesh përpjekjesh, me vendim të Këshillit të Bashkimit Evropian, më 5 maj 2006 u hap një shkollë private greke në Himarë.  në të njëjtën godinë që ka funksionuar në periudhën e para vitit 1945, brenda Kalasë së Himarës (lokalisht e quajtur *Kastro* ). 

Megjithëse qarku i Himarës ende nuk është pjesë e zonës së njohur minoritare greke, kurrikula ndjek programin e një shkolle minoritare. Gjuha e mësimit është kryesisht greqishtja, ndërsa mësohet edhe shqipja. Për më tepër, shkolla ofron mësime në gjuhën dhe kulturën greke edhe për individë të tjerë të interesuar. 

## Shih edhe 
* Arsimi në Shqipëri

## Referime
Shkolla e mjeshtërisë sportive Loro Boriçi

**Shkolla e mjeshtërisë sportive Loro Boriçi** është një shkollë e mesme sportive e specializuar në kultivimin e futbollistëve të rinj. Ndodhet ne Tirane, Shqiperi . Së fundmi qeveria shqiptare në bashkëpunim me Federatën Shqiptare të Futbollit ka marrë një vendim për ta shndërruar atë në *Akademi Kombëtare të Futbollit* . 

Në vitin akademik 2010-2011 shkolla kishte 120 nxënës dhe 30 mësues dhe sipas drejtorit të saj, ish-lojtarit të shquar Sulejman Mema, pritet që në të ardhmen të ketë edhe më shumë, me miratimin e qeverisë shqiptare. 

## Nxënës të shquar 
* Agustin Kola
* Sulejman Mema
* Rudi Vata
* Altin Rraklli

## Shih edhe 
* Arsimi në Shqipëri

## Referime
Shkolla e mesme Scutari

**Shkolla e mesme Scutari** është një shkollë e mesme private trevjeçare në qytetin antik të Shkodrës, Shqipëri . Shkolla filloi punën e saj të rregullt më 20 shtator 2004.

Pagesa mujore eshte 10000 leke . Një aplikant duhet të ketë një mesatare minimale tetëdhjetë për qind të klasës së tetë për t'u pranuar.

Që nga qershori 2005, shkolla kishte rreth tridhjetë nxënës, me prejardhje të ndryshme fetare.

## Shiko gjithashtu 
* Arsimi në Shqipëri
* Shkolla e Mesme "Jordan Misja" - Shkodër
Raqi Qirinxhi

**Raqi Qirinxhi** (1913– 1944) ka qenë mësimdhënës, Mësues i Popullit  dhe dëshmor i Luftës ANÇ nga Korça. 

## Biografia 
Raqi Qirinxhi lindi në Korçë, ku kreu dhe Liceun Kombëtar (francez) më 1936. Vijoi studimet në Francë, ku u diplomua mësues për lëndët matematikë dhe fizikë. Në vitin 1940 ndoqi degën e Inxhinierisë së Ndërtimit në Universitetin Politeknik të Torinos. Më 1941 u kthye në atdhe dhe u emërua profesor i lëndëve fizikë dhe matematikë në Liceun e Korçës. Raqi Qirinxhi qe një nga pjesëmarrësit më aktivë të Lëvizjes ANÇ në qytetin e Korçës dhe zonat e fshatrave Rëmbec, Terovë, Pendavinj etj., pastaj komisar i çetës partizane të patriotit Riza Kodheli, intendent i Shtabit Operativ të Qarkut të Korçës. Ra në krye të detyrës gjatë Operacionit fashist të Dimrit (11 janar 1944). Emrin e tij e mban një nga shkollat e mesme të arsimit të përgjithshëm (ish- Liceu Kombëtar) në qytetin e Korçës.

## Shih edhe 
* Shkolla e mesme Raqi Qirinxhi
* Arsimi në Shqipëri

## Referime
Paul Mescal

**Paul Mescal** ,i lindur më 2 shkurt 1996  është një aktor irlandez. I lindur në Maynooth, ai u diplomua në Akademinë Lir në 2017 dhe më pas interpretoi në shfaqje, si  *"Gatsbi i madh " ," Duke kerkuar per te "* dhe  *" Togeri i lejtanit "* në teatrot e Dublinit. Meskal mori vlerësime për rolin e tij kryesor në mini-serialin  " Njerez noraml" ne  (2020), duke fituar një çmim "TV BAFTA "si dhe një nominim për një çmim " Primetime Emmy".

Meskal bëri debutimin e tij në film me një rol dytësor në dramën psikologjike *" vajza e humbur "* (2021) dhe mori lavdërime për luajtjen në filmat dramatik të vitit 2022, "Krijesat e zotit"  dhe *" Pas diellit"* . Performanca e tij si një baba i trazuar në këtë të fundit i dha atij nominimet për BAFTA dhe Oscar për aktorin më të mirë .

Meskal u lind më 2 shkurt 1996 në Maynooth, Qarku Kildare në Dearbhla, një oficer i Gardës, dhe Paul, një mësues shkolle që vepronte gjithashtu në mënyrë gjysmë profesionale.   Më i madhi nga tre fëmijët, ai ka nje vëlla dhe një motër.   Ai ndoqi shkollën fillore" Maynooth Post".  Ai ishte një futbollist i mitur dhe nën 21 vjeç për Kildare dhe anëtar i klubit Maynooth GAA .   Futbollisti gal Brian Lacey vlerësoi aftësitë e Meskal si mbrojtës,  ndërsa trajneri fizik Cian O'Neill e përshkroi atë si "të pjekur përtej viteve të tij ... shumë i zhvilluar dhe shumë i fortë".  Ai hoqi dorë nga sporti pas një dëmtimi në nofull.  Meskal performoi në skenë për herë të parë në moshën 16 vjeçare, duke portretizuar"Fantazmën""titullin  në muzikalin  "Fantazma e operas" pas së cilës ai u audicionua dhe u pranua në Akademinë Lir në Trinity College Dublin .  Meska l u diplomua me një Bachelor të Arteve në Aktrim në 2017.  Ai siguroi agjentë për karrierën e tij të aktrimit para diplomimit.  Ai gjithashtu portretizoi Princin në një ritregim bashkëkohor të  *"Këpucëve të Kuqe"* të Hans Christian Andersen në të njëjtin teatër atë vit.  Meskal u shfaq në premierën botërore të shfaqjes 2018 "Duke pyetur per te "  nga Louise O'Neill në Teatrin Abbey në Dublin; Steve Cummins i *"koha"* përgëzoi performancën e tij të veçantë.  Në të njëjtin vit, Meskal bëri debutimin e tij në skenën e Londrës në  *"Plugu dhe yjet"* at Lyric Hammersmith dhe luajti në produksionet e Rough Magic Theatre Company të " Endrra e nje nate vere" për Festivalin e Arteve Kilkenny dhe *"Nje porteret i artistit* si i ri" për Festivali i Teatrit të Dublinit .  Në vitin 2020, ai interpretoi në shfaqjen *The Lieutenant of Inishmore* në Teatrin Gaiety të Dublinit.
Shkolla e mesme Raqi Qirinxhi

**Shkolla e mesme Raqi Qirinxhi** është një shkollë e mesme publike trevjeçare në qytetin e *Korçës*, Shqipëri. Është nga të paktat shkolla në Shqipëri ku në disa nga klasat nxënësit mësojnë frëngjisht si gjuhë të parë dhe në disa të tjera nxënësit mësojnë italisht. Në vitin 2015 një fushë e re futbolli, basketbolli, volejbolli dhe tenisi iu shtua shkollës si pjesë e Projektit të Shkollave Komunitare.  Nga viti 1917 deri në vitin 1939 u quajt Liceu Kombëtar Shqiptar .

## Historia 
Historia e Liceut Raqi Qirinxhi nis me Liceun e Korçës. Liceu hapi dyert e tij më 25 tetor 1917 si **Liceu Francez** me vendim të qeverisë së Rajonit Autonom të Korçës . Në vitin 1921 u riemërua në **Liceun Kombëtar** . Ishte një shkollë laike ku të gjitha lëndët ishin në gjuhën frënge me përjashtim të gjuhës shqipe. 

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, shumë nxënës të shkollës iu bashkuan radhëve të të rinjve të Partisë Komuniste të Shqipërisë . Pas këtij aktiviteti regjimi fashist mbylli shkollën. Si rezultat i këtij vendimi, të cilin shumë studentë e gjetën të padrejtë, 150 prej tyre u bashkuan në radhët e lëvizjes çlirimtare shqiptare pas një mbledhjeje në Voskopojë . Në total, 384 nxënës të shkollës iu bashkuan lëvizjes çlirimtare, nga të cilët 54 vdiqën duke luftuar kundër armiqve fashistë dhe nazistë . Tre prej tyre janë shpallur Heronjtë e Popullit të Shqipërisë nga qeveria shqiptare për akte të jashtëzakonshme trimërie. Pas vitit 1944, shkolla e rihapur mori emrin e ish-studentit dhe mësuesit Raqi Qirinxhi, Mësues i Popullit i Shqipërisë. 

Sot, shkolla e mesme Raqi Qirinxhi është një nga gjimnazet më të larta të Shqipërisë. Në vitin 2015 kishte koeficientin 1.4. Është nga të paktat shkolla në Shqipëri ku në disa nga klasat nxënësit mësojnë frëngjisht si gjuhë të parë.

## Atletikë 
parapamje| Fushat e atletikës së shkollës së mesme Raqi Qirinxhi.
Në vitin 2015 një fushë e re futbolli, basketbolli, volejbolli dhe tenisi iu shtua shkollës si pjesë e Projektit të Shkollës Komunitare. 
 
Shkolla ka edhe një fushë futbolli të brendshme e cila përdoret në dimër. Përdoret edhe për numërimin e votave në vitet e zgjedhjeve.

## Arkitektura 
Është një ndërtesë katërkatëshe me muze, bibliotekë, fushë futbolli etj.

## Shih edhe 
* Liceu i Korçës
* Arsimi në Shqipëri
* Mësonjëtorja e Korçës

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja e internetit Raqi Qirinxhi
Agon Abdullahu

Noga është një këngëtar i njohur me pseudonimin "Noga BeatBox". Ai u vërejt që në moshën 5 vjeçare për talentin e tij në fushën e BeatBox. Albumi i tij i parë u publikua në moshën 10 vjeçare në vitin 2005. Në vitet 2009/2010, Noga u zgjodh si tinejxheri më i mirë në Evropë për BeatBox. Ai ka marrë pjesë në koncerte me këngëtarë të njohur ndërkombëtarë si 50 cent, Snoop Dogg, Busta Rhymes, Method Man & Red Man. Ai ka kryer gjimnazin "Sami Frashëri" dhe ka bërë bashkëpunime me repera si MC Kresha, Lyrical Son, Noizy, Dr.Mic, Stine, G-Fighter, Luro, Skillz, TDS, Kastro Zizo, Dj Blunt, Real 1- etj.

Noga gjithashtu është bisnesmen shumë i suksesshëm dhe rrjedh nga një prej familjeve më të pasura dhe më të fuqishme në Kosovë. Ai është pronar i Factory pharmacy KFK (London,NYC).

## Krijimtaria sipas viteve 
Më datë 12 Korrik 2010, Lyrical Son publikojnë videoklipin "Souljah", në bashkëpunim me Mc Kresha & Noga.

Më datë 26 Gusht 2010, Noga publikon videoklipin "Flute".

Më datë 2 Shkurt 2011, B-Genius publikojnë videoklipin "Un Me Ty", në bashkëpunim me Noga. Videoklipi u prodhua nga Pinkmoon Creative. Me këtë këngë, B-Genius marrin pjesë në Netët e Klipit Shqiptar 10 në vitin 2011.

Më datë 26 Maj 2011, Flori Mumajesi publikojnë videoklipin "Tegila Vava", në bashkëpunim me Albatrit Muqiqi, Guest & Noga. Me këtë këngë, Flori Mumajesi marrin pjesë në VFM 2012 në vitin 2012.

Më datë 3 Korrik 2011, Noga publikon videoklipin "Po Vi". Videoklipi u prodhua nga Imagine Films.

Më datë 22 Korrik 2011, Lurro publikon videoklipin "Deal Done", në bashkëpunim me Noga Beatbox.

Më datë 11 Gusht 2011, Noga publikon videoklipin "Fast", në bashkëpunim me Ghetto.

Më datë 15 Shtator 2011, Noga publikon videoklipin "A Po Vjen", në bashkëpunim me B-Genius.

Në vitin 2011, Noga publikon albumin e parë "Souljah". Albumi i atehere 16-vjeçarit titullohet “Souljah”, si kënga me të cilën ai u paraqit për herë të parë, në bashkëpunim me Mc Kreshen dhe Lyrical Son. Albumi përmban 14 këngë dhe gjithashtu nuk mungojnë as bashkëpunimet në mesin e të cilave një me grupit Elita 5, pastaj Mc Kresha, Lyrical Son dhe Flori Mumajesi.

Më datë 4 Korrik 2012, Noga publikon videoklipin "Don Mem Pa".
Më datë 22 Tetor 2012, Noga publikon videoklipin "Vetem Ti", në bashkëpunim me Andin Randobrava. Muzika e këngës u punua nga Andin Randobrava, Nurteel, teksti u shkrua nga Andin Randobrava, Nurteel. Videoklipi u prodhua nga Think Creative.

Më datë 23 Prill 2013, Noga publikon videoklipin "Shiu", në bashkëpunim me Kusha.
Më datë 1 Dhjetor 2017, Noga publikon videoklipin "Mos Harro", në bashkëpunim me Andin Randobrava.

Më datë 9 Korrik 2019, Noga publikon videoklipin "Dalena", në bashkëpunim me Shqiprim Sylejmanin.

Më datë 13 Janar 2020, Noga publikon videoklipin "Kujtimet", në bashkëpunim me Andin Randobravën. Muzika e këngës u punua nga Andin Randobrava, ndërsa teksti u shkrua nga Andin Randobrava & Noga.

Më datë 6 Janar 2021, Noga publikon videoklipin "Pse", në bashkëpunim me Andin Randobravën.

Më datë 18 Dhjetor 2021, Sabri Fejzullahu publikon videoklipin "Dashni", në bashkëpunim me Nogën.

## References 
https://www.teksteshqip.com/noga/biografia
Durim Taçi

**Durim Taçi** shkrimtar shqiptar, fitues i Çmimit Kombëtar të Letërsisë për tregimin në vitin 2021 me vëllimin "Nga një derë tjetër", ka lindur në  Gramsh në 15 gusht 1964. Ai la Tiranën në vitin 2000, ku pat punuar si skenarist, gazetar dhe në fund si specialist i botimeve në Ministrinë e Kulturës dhe jetoi në Bergamo me familjen deri në prill të vitit 2024. Aktualisht  punon në Akademinë e Shkencave, Qendra e Studimit të Arteve . Veç formimit në filologji e kinematografi në Tiranë, ka studiuar filozofi në Milano, ku ka frekuentuar rrethet filozofike, i ftuar shpesh edhe në cilësinë e relatorit. Është angazhuar gjithashtu edhe si anëtar i Shoqatës Vullnetare “Orobica Ambiente”, e cila merret me kujdesin dhe ruajtjen e mureve veneciane të Bergamos, të mbrojtura nga UNESCO. Durim Taçi është përkthyes i mbi gjashtëdhjetë titujve letrarë në gjuhën shqipe nga italishtja dhe anglishtja, sikurse edhe i mjaft autorëve shqiptarë në italisht. Është edhe vetë autor i shumë librave; shkrimtar dygjuhësh, italisht e shqip.

## Botime 
* **Botime të krijimtarisë në gjuhën shqipe** 
* 'Pa fjalën e fundit', tregime, Onufri, 2025
* 'Lakimi', roman, Botimet Living, 2024
* ‘Liqeni në mes të detit’, roman, Uet Press, Tiranë 2022
*“Nga një derë tjetër”, tregime, Botimet Fishta, Tiranë 2021
*“Një prani në ikje”, roman, Botimet Fishta, Tiranë 2020
*“Extra Time, vetja jote e dytë” botimet Fishta, Tiranë 2019
*“Shtatë rrëfime, një vakì”, tregime, “Toena”, Tiranë
*“Ngujimi i Presidentit” – roman, “Shkupi”, Maqedoni 2008
*“Vdekja e Fundit” – roman, “Toena”, Tiranë 2009
*“Fjalor i Kritikës Moderne” – përkthim e përshtatje, “Toena”, Tiranë 2000
*“Gratë e Diellit” – roman, botues “Fishta” Shkodër 1998
*“Fotografi i Shkretëtirës” – vëllim me tregime e prozë të shkurtër, botues “Arbëria” Tiranë 1996 
***Botime të krijimtarisë në gjuhën italiane** 
*“Da un’altra porta”, racconti, Besa Muci  Editore 2023
*“Una presenza che sfugge”, romanzo, Lubrina Editore, Bergamo 2021
*‘Extra Time, la tua seconda persona”, roman, Mimesis Edizioni, Milano 2020
*‘Codice Kanun’, roman, Edizioni d’este, Milano, nderuar me çmimin ndërkombëtar ‘Montefiore’ nën titullin fillestar ‘L’inviato’ 2016
*Il primissimo Zanichelli dell'accoglienza (Fjalor italisht-shumëgjuhësh – hartues i fjalësit shqip, botues Zanichelli (Itali) 2007
Liqeni në mes të detit

**Liqeni në mes të detit** roman me autor Durim Taçi. Botuar në vitin 2022 nga "UET". Libri ka 162 faqe. ISBN 978-9928-320-95-7
PHL-03

[parapamje|250x250px|PHL-03 në ekspozitë në Muzeun Ushtarak të Revolucionit Popullor Kinez të [Pekini|Pekinit, 2017.]]
**PHL-03** është një raketë-hedhëse e shumëfishtë me rreze të gjatë 12 tubash 300mm e montuar në kamion e Republikës Popullore të Kinës.

Sistemi ka filluar të zëvendësohet nga PHL-16 më modular dhe më i ri.

## Shiko edhe 
## Referime
Stinë pandemie

**Stinë pandemie** roman me autor Fatos Kongoli. Botuar në Tiranë nga Shtëpia botuese "Toena" në vitin 2020. Libri ka 184 faqe. ISBN 978-9928-327-39-0
PHL-16

parapamje|PHL16TBM
**PHL-16**, i njohur gjithashtu si **PCL-191**, është një sistem raketash i shumëfishtë vetëlëvizës( MRL) i montuar në kamion i zhvilluar nga Republika Popullore e Kinës.

## Shiko edhe 
## Referime
BM-27 Uragan

[parapamje|250x250px|Automjeti transportues-ngarkues 9T452 në Muzeun e Artilerisë në [Shën Petersburgu|Shën Petersburg.]]
**BM-27 Uragan** (rusisht: БМ-27 Ураган, lit.'Uragane'; indeksi GRAU **9P140**) është një raketë-hedhëse e shumëfishtë vetëlëvizëse 220mm e projektuar në Bashkimin Sovjetik. Sistemi filloi shërbimin e tij me Ushtrinë Sovjetike në fund të viteve 1970 dhe ishte raketahedhësi i pare i rëndë i shumëfishtë i tij modern me rrotullim dhe me fije të stabilizuara.

## Shiko edhe 
## Referime
K9 Thunder

[parapamje|250x250px|K9 në paradën e Ditës së Flamurit të [Forcat e Mbrojtjes Finlandeze|Forcave të Mbrojtjes Finlandeze.]]
**K9 Thunder** është një obus vetëlëvizës i Koresë së Jugut 155mm i projektuar dhe zhvilluar nga Agjencia për Zhvillimin e Mbrojtjes dhe kontraktorët civilë duke përfshirë Dongmyeong Heavy Industries, Kia Heavy Industry, Poongsan Corporation dhe Samsung Aerospace Industries për Forcat e Armatosura të Republikës së Koresë, dhe është prodhuar tani nga Hanwha Defense. Howitzerët K9 operojnë në grupe me variantin e automjetit automatik të furnizimit me municion **K10**.

E gjithë flota K9 e operuar nga Forcat e Armatosura të ROK tani po kalon përmirësime në **K9A1** dhe një variant i mëtejshëm i përmirësimit **K9A2** është duke u testuar për prodhim. Që nga viti 2022, seria K9 ka pasur një pjesë prej 52% të tregut global të obusit vetëlëvizës, duke përfshirë automjetet me rrota, që nga viti 2000.

## Shiko edhe 
## Referime
BM-30 Smerch

[parapamje|250x250px|9K58 «Smerch» në muzeun e Artilerisë në [Shën Petersburgu|Shën Petersburg.]]
**BM-30 Smerch** (rusisht: Смерч, "tornado", "vorbulla"), **9K58 Smerch** ose **9A52-2 Smerch-M** është një raketë e rëndë vetëlëvizëse 300mm e projektuar në Bashkimin Sovjetik. Sistemi ka për qëllim të mposht personelin, objektivat e blinduara dhe të buta në zonat e përqendrimit, bateritë e artilerisë, postet komanduese dhe depot e municioneve. Ai u projektua në fillim të viteve 1980 dhe hyri në shërbim në Ushtrinë Sovjetike në 1989. Kur u vëzhgua për herë të parë nga Perëndimi në 1983, mori kodin **MRL 280mm M1983**. Ai vazhdon të përdoret nga Rusia; një program për ta zëvendësuar atë me 9A52-4 Tornado filloi në 2018.

## Shiko edhe 
## Referenca
Rheinmetall

parapamje|250x250px|Logoja e Rheinmetall.
**Rheinmetall AG** është një prodhues gjerman i automobilave dhe armëve, me seli në Düsseldorf, Gjermani. Aksionet e saj tregtohen në bursën e Frankfurtit.

## Historia 
Rheinmetall u themelua në vitin 1889. Bankieri dhe investitori Lorenz Zuckermandel (1847-1928) ishte një nga themeluesit dhe kryetari i parë i bordit mbikëqyrës. Ajo prodhonte produkte çeliku, duke përfshirë armatimin. Gjatë çarmatimit të Gjermanisë pas Luftës së Parë Botërore, kompania u diversifikua, por rifilloi me prodhimin e armatimit të viteve 1930. Në vitin 1933, ajo bleu A. Borsig GmbH, e cila prodhonte lokomotiva.

## Shiko edhe 
## Referime
Panzerhaubitze 2000

parapamje|250x250px|Ushtria Italiane - Regjimenti i 132-të i Artilerisë Fushore "Ariete" PzH 2000 obusi vetëlëvizës në Katar.
**Panzerhaubitze 2000** ("tank howitzer 2000"), shkurtuar **PzH 2000**, është një obus vetëlëvizës gjerman 155mm i zhvilluar nga Krauss-Maffei Wegmann (KMW) dhe Rheinmetall në vitet 1980 dhe 1990 për ushtrinë Gjermane. Ai është i aftë për një shkallë shumë të lartë zjarri; në modalitetin e shpërthimit, ai mund të lëshojë 3 fishekë në 9 sekonda, 10 fishekë në 56 sekonda dhe, në varësi të ngrohjes së tytës, mund të gjuajë vazhdimisht 10-13 fishekë në minutë. PzH 2000 ka mbështetje automatike për deri në 5 raunde të Multiple Round Simultaneous Impact (MRSI). Rimbushja e predhave është e automatizuar. Dy operatorë mund të ngarkojnë 60 predha dhe ngarkesa shtytëse në më pak se 12 minuta. PzH 2000 pajisë ushtritë e Gjermanisë, Italisë, Ukrainës, Holandës, Greqisë, Lituanisë, Hungarisë, Katarit dhe Kroacisë, duke zëvendësuar kryesisht sistemet e vjetra si Obusi M109. Në nëntor 2019, një armë PzH 2000 L52 qëlloi një predhë në një distancë prej 67km.

## Shiko edhe 
## Referime
Kartëmonedha 5 euro

parapamje|250x250px|Ana e përparme e kartëmonedhës 5€, 2013.
**Kartëmonedha pesë euro** (**5€**) është kartëmonedha euro me vlerën më të ulët dhe është përdorur që nga futja e euros (në formën e saj në para) në vitin 2002. Kartëmonedha përdoret në 25 vendet që e kanë atë si monedhë të vetme (me 23 duke e miratuar ligjërisht atë); me një popullsi totale prej rreth 343 milion aktualisht. Në korrik 2022, rreth 2,064,000,000 kartëmonedha pesë euro ishin në qarkullim rreth eurozonës. Është prerja e pestë më e përhapur, duke zënë 7.1% të totalit të kartëmonedhave. Vlerësimet sugjerojnë se jetëgjatësia mesatare e një kartëmonedhe pesë euro është më pak se një vit para se të zëvendësohet për shkak të konsumimit.

Me përmasa 120x62 mm, është më e vogla nga kartëmonedhat euro dhe ka një skemë ngjyrash gri. Kartëmonedhat prej pesë eurosh përshkruajnë ura dhe harqe/porte dyersh në arkitekturën klasike (deri në shekullin e pestë). Kartëmonedha pesë euro përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që dokumentojnë vërtetësinë e saj.

Më 8 nëntor 2012, Banka Qendrore Evropiane njoftoi se seria e parë e kartëmonedhave do të zëvendësohet me serinë Europa, duke filluar me kartëmonedhën 5 euro më 2 maj 2013.

## Shiko edhe 
* Kartëmonedhat Euro

## Referime
Kartëmonedha 10 euro

parapamje|250x250px|Ana e përparme e kartëmonedhës 10 € 2014.
**Kartëmonedha dhjetë euro** (**10€**) është kartëmonedha euro e dytë me vlerë më të ulët dhe është përdorur që nga futja e euros (në formën e saj në para) në 2002. Kartëmonedha përdoret në 25 vendet që e kanë atë si monedhën e tyre të vetme (me 23 që e miratuan ligjërisht); me një popullsi prej rreth 343 milionë banorë. Në korrik 2022, rreth 2,927,000,000 kartëmonedha dhjetë euro ishin në qarkullim rreth eurozonës. Është prerja e katërt më e përhapur, duke zënë 10.1% të totalit të kartëmonedhave. Vlerësimet sugjerojnë se jetëgjatësia mesatare e një kartëmonedhe dhjetë euro është rreth 1.5 vjet përpara se të zëvendësohet për shkak të konsumimit.

Është nota e dytë më e vogël me përmasa 127x67 mm me një skemë ngjyrash rozë. Kartëmonedhat dhjetë euro përshkruajnë ura dhe harqe/porte dyersh në arkitekturën romane (midis shekujve 11 dhe 12). Kartëmonedha dhjetë euro përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që dokumentojnë vërtetësinë e saj.

## Shiko edhe 
* Kartëmonedhat Euro

## Referime
Kartëmonedha 20 euro

parapamje|250x250px|Seria Europa 20€ ana e përparme.
**Kartëmonedha njëzet euro** (**20€**) është kartëmonedha euro me vlerën e tretë më të ulët dhe është përdorur që nga futja e euros (në formën e saj në para) në vitin 2002. Kartëmonedha përdoret nga 25 vendet dhe një popullsi prej 343 milionë banorësh. monedhën e tyre të vetme, me 23 që e miratojnë atë ligjërisht. Në korrik 2022, rreth 4,742,000,000 kartëmonedha të njëzet euro ishin në qarkullim rreth eurozonës. Është prerja e dytë më e përhapur, duke zënë 16.3% të totalit të kartëmonedhave. Vlerësimet sugjerojnë se jetëgjatësia mesatare e një kartëmonedhe njëzet euro është rreth dy vjet përpara se të zëvendësohet për shkak të konsumimit.

Është nota e tretë më e vogël, me përmasa 133x72 mm me një skemë ngjyrash blu. Kartëmonedhat njëzet euro përshkruajnë ura dhe harqe/porte dyersh në arkitekturën gotike (midis shekujve 13 dhe 14 të e.s.). Kartëmonedha njëzet euro përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që dokumentojnë vërtetësinë e saj.

Dizajni i plotë i kartëmonedhës 20 euro të serisë Europa u zbulua më 24 shkurt 2015 dhe u lançua më 25 nëntor 2015.

## Shiko edhe 
* Kartëmonedhat Euro

## Referime
Kartëmonedha 50 euro

parapamje|250x250px|Seria Europa 50€, ana e përparme.
**Kartëmonedha pesëdhjetë euro** (**50€**) është një nga kartëmonedhat euro me vlerë të mesme dhe është përdorur që nga futja e euros (në formën e saj në para) në vitin 2002. Kartëmonedha përdoret nga rreth 343 milionë evropianë dhe në 25 vendet që kanë euron si monedhën e tyre të vetme (me 23 që e miratojnë ligjërisht atë). Në korrik 2022, në eurozonë ishin rreth 14,170,000,000 kartëmonedha pesëdhjetë euro në qarkullim. Është deri tani prerja më e përhapur, duke zënë pothuajse gjysmën (48.7%) të totalit të kartëmonedhave. Vlerësimet sugjerojnë se jeta mesatare e një kartëmonedhe pesëdhjetë euro është rreth katër vjet përpara se të zëvendësohet për shkak të konsumimit.

Është nota e katërt më e vogël, me përmasa 140×77 mm dhe ka një skemë ngjyrash portokalli. Shënimi përshkruan ura dhe harqe/porte dyersh në epokën e Rilindjes (shek. 15 dhe 16). Kartëmonedha prej 50 € përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që dokumentojnë vërtetësinë e saj.

Dizajni i plotë i kartëmonedhës 50 euro të serisë Europa u zbulua më 5 korrik 2016. Kartëmonedha e re 50 u publikua më 4 prill 2017.

## Shiko edhe 
* Kartëmonedhat Euro

## Referime
Kartëmonedha 100 euro

parapamje|250x250px|Ana e përparme e serisë, Europa 100 €.
**Kartëmonedha njëqind euro** (**100€**) është një nga kartëmonedhat euro me vlerë më të lartë dhe është përdorur që nga prezantimi i euros (në formën e saj në para) në vitin 2002. Kartëmonedha përdoret çdo ditë nga rreth 343 milionë evropianë dhe në 25 vendet që e kanë atë si monedhën e tyre të vetme (me 23 që e miratojnë ligjërisht atë). Në korrik 2022, në eurozonë ishin rreth 3,892,000,000 qindra kartëmonedha euro në qarkullim. Është prerja e tretë më e përhapur, duke zënë 13.4% të totalit të kartëmonedhave.

Është nota e tretë më e madhe, me përmasa 147×82 milimetra dhe ka një skemë ngjyrash jeshile. Kartëmonedhat prej njëqind eurosh përshkruajnë ura dhe harqe/porte dyersh në stilin barok dhe rokoko (shek. 17 dhe 18). Kartëmonedha e njëqind eurove përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që dokumentojnë vërtetësinë e saj.

Kartëmonedhat e reja të kartëmonedhave të serisë Europa 100 euro u publikuan më 28 maj 2019.

## Shiko edhe 
* Kartëmonedhat Euro

## Referime
Kartëmonedha 200 euro

parapamje|250x250px|Seria Europa 200€, ana e përparme.
**Kartëmonedha dyqind euro** (**200€**) është kartëmonedha euro me vlerën e dytë (dhe kartëmonedha me vlerën më të lartë në prodhim) dhe është përdorur që nga futja e euros (në formën e saj në para) në 2002. Kartëmonedha përdoret në 25 vendet që kanë euron si monedhën e tyre të vetme (me 23 që e miratojnë atë ligjërisht); me një popullsi prej rreth 343 milionë banorë. Në korrik 2022, rreth 967,000,000 kartëmonedha 200 € ishin në qarkullim rreth eurozonës. Është prerja e dytë me më pak qarkullim, duke zënë 3.3% të totalit të kartëmonedhave.

Është nota e dytë më e madhe, me përmasa 153×82 mm, dhe seria e parë ka një skemë ngjyrash të verdhë dhe seria e dytë ka një skemë ngjyrash kafe. Kartëmonedhat 200 euro paraqesin ura dhe harqe/porte dyersh në stilin Art Nouveau (shek. 19 dhe 20). Kartëmonedha 200 € përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që dokumentojnë vërtetësinë e saj.

Kartëmonedhat e reja të kartëmonedhave të serisë Europa 200 euro u publikuan më 28 maj 2019.

## Shiko edhe 
* Kartëmonedhat Euro

## Referime
Kartëmonedha 500 euro

parapamje|250x250px|Ana e përparme e kartëmonedhës 500 euro.
**Kartëmonedha prej pesëqind eurosh** (**500€**) është kartëmonedha euro me vlerën më të lartë dhe është prodhuar ndërmjet hyrjes në treg të euros (në formën e parave të gatshme) në vitin 2002 deri në vitin 2019. Që nga 27 prilli 2019, kartëmonedha nuk është emetuar më nga bankat qendrore në eurozonë, por vazhdon të jetë mjet ligjor dhe mund të përdoret si mjet pagese. Është një nga kartëmonedhat me vlerë më të lartë në qarkullim në botë, me vlerë rreth 525 USD; 3600 CNY; 70,575 JPY; 492 CHF, 9,060,000 LAK ose 441 GBP në janar 2023. Kartëmonedha përdoret në 25 vendet që kanë euron si monedhën e tyre të vetme, me një popullsi prej rreth 343 milionë banorë.

Fillimisht, kartëmonedhat me prerje të lartë u futën me shpejtësi, kështu që në 7 vitet e para (deri në dhjetor 2008) ishin në qarkullim 530 milionë kartëmonedha pesëqind euro. Më pas, ritmi i rritjes u ngadalësua rrënjësisht. Në korrik 2022, kishte rreth 350 milionë kartëmonedha në qarkullim (në rënie nga 614 milionë në 2015). Është prerja me më pak qarkullim, duke zënë 1.2% të totalit të kartëmonedhave. Është nota më e madhe me përmasa 160 × 82 mm dhe ka një skemë ngjyrash vjollcë. Kartëmonedhat prej pesëqind eurosh përshkruajnë ura dhe harqe/porte dyersh në arkitekturën moderne (rreth fundit të shekullit të 20-të). Kartëmonedha prej pesëqind euro përmban disa veçori komplekse sigurie si filigranë, bojë të padukshme, holograme dhe mikroprintim që e bëjnë shumë të vështirë falsifikimin.

Shënimi po hiqet gradualisht për shkak të shqetësimeve të përdorimit të gjerë për qëllime të paligjshme. Shumica e printimeve të kartëmonedhave të reja 500 euro u ndërprenë në vitin 2019, megjithëse kartëmonedhat ekzistuese do të mbeten kurs ligjor deri në njoftimin e mëtejshëm.

## Shiko edhe 
* Kartëmonedhat Euro

## Referime
Studio (dhomë pune)

parapamje|260x260px|Adriaen van Ostade. Autoportret 1663. Foto Galeri.
Një **studio** është dhoma e punës e një artisti ose punëtori. Kjo mund të jetë për qëllime të aktrimit, arkitekturës, pikturës, qeramikës (qeramikës), skulpturës, origami, përpunimit të drurit, skrapbooking, fotografisë, dizajnit grafik, krijimit të filmave, animacionit, dizajnit industrial, transmetimit të prodhimit radiofonik ose televiziv ose krijimit të muzikës. Termi përdoret gjithashtu për dhomën e punës së kërcimtarëve, shpesh të specifikuar në studio vallëzimi.

Fjala studio rrjedh nga italishtja: studio, nga latinishtja: *studium*, nga *studere*, që do të thotë të studiosh ose zell.

Termi francez për studio, *atelie*, përveç përcaktimit të studios së një artisti përdoret për të karakterizuar studion e një stilisti.

*Studio* është gjithashtu një metonim për grupin e njerëzve që punojnë në një studio të caktuar.

## Shiko edhe 
* Studio

## Referime