Gjuha gjeorgjeze

**Gjeorgjishtja** (ქართული ენა tr. Kartuli ena, shqiptuar [kʰɑrtʰuli ɛnɑ]) është një gjuhë kartveliane e folur nga gjeorgjianët. Është gjuha zyrtare e Gjeorgjisë.

Gjeorgjianishtja është shkruar në sistemin e tij të shkrimit, shkrimi gjeorgjian.

Gjeorgjishtja është gjuha letrare për të gjitha nëngrupet rajonale të gjeorgjianëve, përfshirë ata që flasin gjuhë të tjera të Kartvelianit: Svanë, Mingrelianët dhe Lazët.

## Klasifikimi 
Gjeorgjia është gjuha më e përhapur e gjuhëve të Kartvelianit, një familje që përfshin gjithashtu Svan dhe Megrelian (kryesisht të folur në Gjeorgjinë Veriperëndimore) dhe Laz (kryesisht fliten përgjatë bregut të Detit të Zi të Turqisë, nga Melyat, Rize në kufirin gjeorgjian).

## Dialektet 
Dialektet e Gjeorgjisë janë:Imereti, Racha-Lechkhumi, Guria, Adjara, Imerkhevi (në Turqi), Kartli, Kakheti, Saingilo (në Azerbajxhan), Tusheti, Khevsureti, Khevi, Pshavi, Fereydan (në Iran), Mtiuleti dhe Meskheti.

## Historia 
Historia e gjuhës gjeorgjiane mund të ndahet në mënyrë konvencionale në:
* Gjeorgjia e hershme e Vjetër: shekujt 5-8
* Gjeorgjia e vjetër klasike: shekujt 9-11
* Gjeorgjia e Mesme: shek. 11 / 12-17 / 18
* Gjeorgjia moderne: shek. XVII / XVIII - i pranishëm
Gjeorgjianët kanë një gjuhë të përbashkët ancestrale me Svan dhe Mingrelian / Laz. Gjeorgjianët si të ndarë nga gjuhët e tjera të Kartvelianit do të kishin dalë në mijëvjeçarin e parë pes në zonën e njohur më vonë si Mbretëria e Iberisë. Aluzioni më i hershëm për të folur gjeorgjian mund të jetë një fragment i gramatikores romake Marcus Cornelius Fronto në shekullin e 2: Fronto imagjinon Iberianët që i drejtohen perandorit Marcus Aurelius në «gjuhën e tyre të pakuptueshme».

Evolucioni i Gjeorgjisë në një gjuhë të shkruar ishte pasojë e konvertimit të elitës gjeorgjiane në krishterim në mesin e shekullit të 4-të. Gjuha e re letrare u ndërtua në një infrastrukturë të mirëfilltë kulturore, duke përshtatur funksionet, konventat dhe statusin e aramaishtes, gjuhën letrare të Gjeorgjisë pagane dhe fenë e re kombëtare. Tekstet e para gjeorgjiane janë mbishkrimet dhe palimpshet që datojnë në shekullin e 5-të. Gjeorgjianja ka një traditë të pasur letrare. Vepra letrare më e vjetër e mbijetuar në gjeorgjian është martirizimi i shekullit të 5-të të Mbretëreshës së Shushanikut (წამებაჲ წმიდისა შუშანიკისი დედოფლისაჲ) nga Iakob Tsurtaveli.

Në shekullin e 11-të, gjeorgjia e vjetër krijon Lindjen e Gjeorgjisë, gjuha letrare e mbretërisë mesjetare të Gjeorgjisë. Epika kombëtare gjeorgjiane, Knight i Shota Rustavelit në lëkurën e Panterit (ვეფხისტყაოსანი), daton nga shekulli i 12-të.

Në vitin 1629, Alphabetum Ibericum sive Georgianum cum Oratione dhe Dittionario giorgiano e italiano ishin dy librat e parë të botuar në gjuhën gjeorgjiane duke përdorur një tip të luajtshëm në Romë, të mbështetur nga Kongregata për Ungjillizimin e Popujve të Kishës Katolike për lëvizjen e tyre ungjillore në mbretëritë e Gjeorgjisë. Kjo shënoi fillimin e gjuhës moderne gjeorgjiane.

## Sistemi i shkrimit 
Gjeorgjishtja është shkruar në një shumëllojshmëri skenarësh mbi historinë e saj. Aktualisht shkrimi Mkhedruli ose "Ushtarak" është pothuajse krejtësisht dominues; të tjerët përdoren kryesisht në dokumentet fetare dhe arkitekturën.

Mkhedruli ka 33 letra në përdorim të përbashkët; një gjysmë duzina më shumë janë të vjetëruara në gjeorgjianë, megjithëse ende përdoren në alfabetet e tjera, si Mingrelian, Laz dhe Svan. Letrat e Mkhedrulit korrespondojnë ngushtë me fonet e gjuhës gjeorgjiane.

Sipas llogarisë tradicionale të shkruar nga Leonti Mroveli në shekullin e 11-të, shkrimi i parë gjeorgjian u krijua nga sundimtari i parë i Mbretërisë së Iberisë, Pharnavaz, në shekullin e 3 para Krishtit. Megjithatë, shembujt e parë të një shkrimi gjeorgjian datojnë nga shekulli i 5 pas Krishtit. Tani ekzistojnë tre shkrime gjeorgjiane, të quajtura "kryeqytete" të asomtavrulit, "shkronja të vogla" të Nuskhurit dhe mkhedrul. Dy të parat përdoren së bashku si lëndë e sipërme dhe të vogla në shkrimet e Kishës Orthodhokse të Gjeorgjisë dhe së bashku quhen alfabeti i priftërinjve Khutsuri.

Në Mekhedrin, nuk ka asnjë rast. Ndonjëherë, megjithatë, një efekt i ngjashëm me kapitalin, i quajtur Mtavruli, "titulli" ose "titulli", arrihet duke modifikuar shkronjat në mënyrë që madhësia e tyre vertikale të jetë identike dhe të qëndrojnë në bazë, pa zbritës. Këto shkronja kapitale zakonisht përdoren në titujt e faqeve, titujt e kapitujve, mbishkrimet monumentale dhe të ngjashme.