Të gjithë personat janë fiktivë (mohim)

[parapamje| Një kartë titulli nga filmi *[Çështjet e Cappy Ricks|Punët e Cappy Ricks* (1937) që tregon një mohim fiktive të të gjithë personave.]]
Një **mohim** "**të gjithë personat fiktivë**" në një vepër të medias thotë se personat e portretizuar në të nuk bazohen në njerëz të vërtetë. Kjo bëhet kryesisht në filma dhe programe televizive realiste për të reduktuar mundësinë e padisë ligjore për shpifje nga çdo person që beson se është shpifur nga portretizimi i tyre në vepër, qoftë i portretizuar me emrin e tij të vërtetë ose me një emër tjetër. Formulimi i këtij mohimi ndryshon dhe ndryshon nga juridiksioni në juridiksion, si dhe efektiviteti i tij ligjor.

Mohimi i përgjegjësisë për filmat dhe seritë televizive në studio amerikane përfshihet në mënyrë rutinore midis mohimeve për tema të tjera, të tilla si e drejta e autorit, mirëqenia e kafshëve, përmbajtja e të rriturve dhe promovimi i përdorimit të duhanit, të tilla si:

* Ky film mbrohet sipas ligjeve të së drejtës së autorit të Shteteve të Bashkuara dhe vendeve të tjera anembanë botës. Vendi i botimit të parë: Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Çdo ekspozim, shpërndarje ose kopjim i paautorizuar i këtij filmi ose i ndonjë pjese të tij (përfshirë kolonën zanore) mund të rezultojë në përgjegjësi civile dhe ndjekje penale.

* **Historia, të gjithë emrat, personazhet dhe incidentet e portretizuara në këtë prodhim janë fiktive.** **Asnjë identifikim me persona aktualë (të gjallë ose të vdekur), vende, ndërtesa dhe produkte nuk synohet ose duhet të konkludohet.**
* Asnjë person ose subjekt i lidhur me këtë film nuk ka marrë pagesë ose ndonjë gjë me vlerë, ose ka hyrë në ndonjë marrëveshje, në lidhje me përshkrimin e produkteve të duhanit.
* Asnjë kafshë nuk u dëmtua në realizimin e këtij filmi.

## Origjina 
Mohimi i përgjegjësisë erdhi si rezultat i një procesi gjyqësor kundër filmit Metro-Goldwyn-Mayer (MGM) të vitit 1932 *Rasputin and the Empress*, i cili nënkuptoi se personazhi Princesha Natasha ishte përdhunuar nga mistik rus Rasputin. Personazhi i Natasha supozohej se kishte për qëllim të përfaqësonte Princeshën Irina Alexandrovna të Rusisë, e cila paditi MGM për shpifje . Pasi e pa filmin dy herë, juria ra dakord që princesha ishte shpifur.   Irina dhe burri i saj Felix Yusupov thuhet se u shpërblyen me 127 373 dollarë (ekuivalente me 2 786 000 dollarë në 2022) në dëmshpërblim nga Gjykata e Apelit anglez në 1934, dhe 1 000 000 dollarë (ekuivalente me 22 000 000 dollarë në 2022 ) në një marrëveshje jashtëgjyqësore me MGM.  Të nxitur nga rezultati i këtij rasti, shumë studio filluan të përfshijnë një mohim "të gjithë personat fiktivë" në filmat e tyre, për t'u mbrojtur nga veprime të ngjashme gjyqësore.

## Përdorimet e mëvonshme 
 
Megjithëse mohimi përfshihet në mënyrë rutinore si pllakë, prodhuesit ndonjëherë ndryshojnë nga ai, ndonjëherë për të bërë një deklaratë për vërtetësinë e punës së tyre, për humor ose për të satirizuar mohimin standard.

Mohimi nganjëherë paraqitet me kualifikime.

* Në serialin policor të Jack Webb *Dragnet*, çdo episod fillon me një spikeri që thotë: "Historia që do të shihni është e vërtetë. Emrat janë ndryshuar për të mbrojtur të pafajshmit." Në parodi, segmentet "Mathnet" të Televizionit Square One (një dërgim i dashur i *Dragnet*) fillonin çdo episod me "Historia që do të shihni është një fije, por është e shkurtër. Emrat janë të sajuar, por problemet janë e vërtetë."
* Filmi perëndimor i vitit 1969*, Butch Cassidy and the Sundance Kid*, i bazuar në individë të vërtetë, jetët dhe bëmat e të cilëve tashmë kishin një vend midis legjendave amerikane të Perëndimit, hapet me mohimin "Shumica e asaj që vijon është e vërtetë".
* Për shkak të natyrës autobiografike të kujtimeve të Dave Eggers, *A Heartbreaking Work of Staggering Genius*, libri paraqet lojën e mëposhtme për mohimin e zakonshëm: "Çdo ngjashmëri me personat e gjallë ose të vdekur duhet të jetë qartësisht e dukshme për ata dhe ata që i njohin, veçanërisht. nëse autori ka treguar mirësinë të japë emrat e tyre të vërtetë dhe, në disa raste, numrat e tyre të telefonit. Të gjitha ngjarjet e përshkruara këtu kanë ndodhur në të vërtetë, megjithëse me raste autori ka marrë liri të caktuara, shumë të vogla me kronologjinë, sepse kjo është e tij. si amerikan”.
* *South Park*, i cili shpesh shfaq figura të njohura publike ose parodi të tyre, gjithmonë hapet me një mohim të hapur që fillon duke thënë: "Të gjithë personazhet dhe ngjarjet në këtë shfaqje - edhe ato të bazuara në njerëz të vërtetë - janë krejtësisht të trilluara. . Të gjithë zërat e të famshmëve imitohen... keq. Programi i mëposhtëm përmban një gjuhë të ashpër dhe për shkak të përmbajtjes së tij nuk duhet të shikohet nga askush."
* Seriali i animacioneve me ndalesë të notit për të rriturit *Robot Chicken* fillon çdo episod me mohimin e përgjegjësisë "Çdo emër ose ngjashmëri reale e personazheve të famshëm përdoret në një mënyrë fiktive dhe parodike".

Mohimet e përgjegjësisë mund të përdoren herë pas here për të theksuar pika politike ose të ngjashme. Një mohim i tillë është paraqitur në fund të thrillerit industrial/politik *The Constant Gardener*, nënshkruar nga autori i librit origjinal, John le Carré: "Askush në këtë histori, dhe asnjë veshje apo korporatë, falë Zotit, nuk bazohet në një person apo veshje aktuale në botën reale. Por unë mund t'ju them këtë; ndërsa udhëtimi im nëpër xhunglën farmaceutike përparonte, kuptova se, në krahasim me realitetin, historia ime ishte po aq e zbutur sa një kartolinë festash."  Shembuj të tjerë të një ndryshimi të tillë përfshijnë:

* Filmi ''Hellzapoppin'* i vitit 1941 shfaq një variant komik të mohimit të përgjegjësisë gjatë titujve hapës: "...çdo ngjashmëri midis *HELLZAPOPPIN'* dhe një filmi është thjesht rastësi."
* Filmi i vitit 1943 *I Walked with a Zombie* shfaq mohimin e mëposhtëm gjatë titujve të tij të hapjes: "Çdo ngjashmëri me çdo person, të gjallë, të vdekur ose të zotëruar, është krejtësisht e rastësishme". 
* Filmi *Hands Over the City* i vitit 1963, i cili fillimisht ishte planifikuar si një dokumentar, por u përshtat në një film narrativ për të shmangur censurat italiane, përfundon me njoftimin: "Personazhet dhe faktet e treguara këtu janë të trilluara, por realiteti social dhe mjedisor. që i prodhon ato është reale”. 
* Filmi *Z* i vitit 1969, i cili bazohet në diktaturën ushtarake që sundonte Greqinë në atë kohë, ka këtë njoftim: "Çdo ngjashmëri me ngjarjet aktuale, me personat e gjallë apo të vdekur, nuk është rezultat i rastësisë. Është e QËLLIMSHME." 
* Romani i nobelistit gjerman Heinrich Böll*, Nderi i Humbur i Katharina Blum*, fillimisht u parapri nga një deklaratë që bëri mohimin e zakonshëm, por deklaroi se ngjashmëritë me praktikat gazetareske të gazetës gjermane *Bild* "nuk janë as të qëllimshme, as të rastësishme, por të pashmangshme"; ky mohim u hoq më vonë në botimin anglisht.

Mohimi i njohur shpesh rishkruhet për humor. Shembujt e hershëm përfshijnë parodinë e The Three Stooges të Gjermanisë Naziste *You Nazty Spy*, e cila deklaroi se "Çdo ngjashmëri midis personazheve në këtë foto dhe çdo personi, të gjallë apo të vdekur, është një mrekulli" 

Ndryshimet ndonjëherë përdorin ironi ose satirë. Filmi i vitit 1985 *Kthimi i të vdekurve të gjallë* përmban një mohim që lexon "Ngjarjet e portretizuara në këtë film janë të gjitha të vërteta. Emrat janë emra të vërtetë të njerëzve të vërtetë dhe organizatave reale." Romani *Breakfast of Champions* nga Kurt Vonnegut përmban një version të cunguar të mohimit: "Të gjithë personat, të gjallë dhe të vdekur, janë krejtësisht të rastësishëm dhe nuk duhet të interpretohen", duke iu referuar temave ekzistencialiste të romanit. Filmi *Slacker* i vitit 1990 përfundon me "Kjo histori bazohej në fakte. Çdo ngjashmëri me ngjarje apo personazhe fiktive ishte thjesht rastësi".

Në përgjigje të polemikave mbi përvetësimin kulturor dhe përdorimin e një termi indigjen, rrjeti televiziv filipinas ABS-CBN përdori një mohim të veçantë në *fantaserinë* *Bagani* 2018, duke pohuar se seriali zhvillohet në një univers fantazi alternative të frymëzuar, por të palidhur me Filipinet para-koloniale dhe në asnjë mënyrë nuk synon të banalizojë ose të keqinterpretojë grupet fisnore: *"Ang kuwentong inyong mapapanood ay kathang-isip lamang dhe kumuha ng inspirasyon mula sa iba't ibang alamat dhe mitolohiyang Pilipino. nga njerëzit indigjenë në Pilipina."* ("Historia që do të shikoni është një vepër e trilluar dhe thjesht merr frymëzim nga legjenda dhe mitologji të ndryshme filipinase. Nuk i përket dhe as nuk përfaqëson ndonjë popull indigjen në Filipine.")   

## Efektiviteti 
Nëse një film fiktiv perceptohet se është shumë i afërt me ngjarjet aktuale, mohimi i përgjegjësisë mund të shpallet i pavlefshëm në gjykatë dhe frymëzimi pas filmit mund të jetë kompensimi i duhur. I tillë ishte rasti me filmin e vitit 1980 *The Idolmaker'', i cili bazohej në një promovues talentesh imagjinar, i cili zbulon një adoleshent pa talent dhe e kthen atë në një yll të prodhuar. Këngëtari Fabian, rruga e karrierës së të cilit ishte shumë e ngjashme me atë të djalit imagjinar, u ofendua nga karikatura dhe kompania e prodhimit iu përgjigj me mohimin fiktive të të gjithë personave. Duke qenë se promotori mbi të cilin u bazua personazhi imagjinar, Bob Marcucci, ishte pjesë e stafit të prodhimit (dhe kështu nuk mund të mohohej në mënyrë të besueshme se ngjarjet aktuale frymëzuan filmin), Fabian përfundimisht mori një marrëveshje që i jepte një pakicë aksionesh në fitimet e filmit .  

## Shiko gjithashtu 
* Kontroll negativ

## Referime