Oliver Dragojević

**Oliver Dragojeviq** (; 7 dhjetor 1947 – 29 korrik 2018) ishte një këngëtar dhe kompozitor kroat, i cili konsiderohej si një nga yjet më të qëndrueshëm të muzikës dhe ikonat kulturore në Kroaci me një diskografi që zgjati gati pesë dekada.  Stili i tij ndërthurte meloditë tradicionale kllapa të Dalmacisë, një rajon bregdetar në Kroacinë e tij të lindjes, me motive xhaz të mbështjellë në një prodhim modern.

Për karrierën e tij muzikore me ndikim, ai arriti vlerësime kritike dhe tregtare në Kroaci dhe vendet fqinje, si dhe vlerësime të shumta, duke përfshirë çmime të shumta Porin dhe Indexi . Ai është një nga të paktët muzikantë kroatë që performuan në ambiente të mëdha ndërkombëtare si Carnegie Hall, Royal Albert Hall, L'Olympia dhe Opera House në Sydney .  Në vitin 1995, ai u nderua me Urdhrin e Danica Hrvatska për shërbimet e tij në kulturë. 

## Karriera muzikore 
[parapamje|327x327px| Dragojević duke performuar drejtpërdrejt në [Sllavonski Brod|Slavonski Brod, 10 dhjetor 2010]]
Shfaqja e parë e Dragojević-it ishte në Festivalin e Fëmijëve të Splitit në vitin 1961 me këngën "Baloni" (Balonat). Në një konkurs këngëtarësh amatorë, grupi i tij kult nga Spliti, Batali, fitoi vendin e parë për interpretimin e tyre të " Dje ", një klasik i Beatles. Në vitin 1972 Dragojević shkoi jashtë vendit për tu zhvilluar më tej në profesionin e tij. Ai luajti në klube anembanë Gjermanisë, Suedisë dhe Meksikës. Karriera e tij e këngës solo filloi në 1974 në Festivalin e Splitit, ku fitoi me këngën "Ča će mi Copacabana" (Për çfarë më duhet Copacabana). 

Një vit më vonë, kompozitori Zdenko Runjić dhe Dragojević, publikuan këngën "Galeb i ja" (Pulëbardha dhe unë); doli të ishte një hit i madh në të gjithë ish- Jugosllavinë dhe e bëri Dragojević një emër të njohur. Më pas u ndoqën hitet "Romanca" (Romanca), "Oprosti mi, pape" (Më fal, baba), "Stari morski vuk" (Ujku i vjetër i detit). Runjić do të bashkëpunonte më tej me Dragojević-in në 200 këngë të tjera, deri në vdekjen e Runjić-it. Midis 1975 dhe 1980, dyshja Dragojević/Runjić dominoi skenën muzikore të ish-Jugosllavisë. Pjesë e sekretit të suksesit të tyre ishte një kontribues i tretë, Jakša Fiamengo, i cili shkroi tekstet e disa prej këngëve më ikonike të Dragojević-it, konkretisht: "Nadalina", "Piva klapa ispo' volta" (Kllapa këndon nën kasafortë), " Karoca" (Karroca), "Ništa nova" (Asgjë e re), "Infiša san u te" (Unë jam i çmendur për ty) dhe "Ostavljam te samu" (Po të lë vetëm).  

Dragojeviq mori pjesë pesë herë në përzgjedhjen kombëtare për Festivalin Evropian të Këngës . Ai bëri debutimin e tij në Jugovizija 1988 me shpresën për të përfaqësuar Jugosllavinë duke performuar këngën "Dženi", me të cilën përfundoi i dyti.  Ai u kthye përsëri në garë në vitin 1990 me Zorica Kondžën duke performuar "Sreća je tamo gdje si ti" (Lumturia është aty ku je) dhe duke përfunduar i treti/të tretët.  Pas shpërbërjes së Jugosllavisë, Dragojeviq mori pjesë në Dora 1994 me shpresën për të përfaqësuar Kroacinë, me "Arja". Kënga përfundoi në vendin e katërt.  Mori pjesë në Dora 1995 përsëri me "Boginja" (Hyjneshë), duke përfunduar i dyti, dhe në Dora 1997 me "Lucija", duke përfunduar tetë. 

## Jeta personale 
### Familja 
Dragojeviq u martua me gruan e tij Vesna në vitin 1974, me të cilën pati tre djem: Dino (l. 1975) dhe binjakët Damir dhe Davor (l. 1978). Ai kishte pesë nipër e mbesa.   

### Vdekja 
Në gusht 2017, Dragojević zbuloi se ishte diagnostikuar me kancer në mushkëri .  Në qershor të vitit 2018, ai u shtrua në Qendrën Spitalore Klinike të Splitit për shkak të vështirësive në frymëmarrje, ku më 29 korrik 2018 në orën 02:00, Dragojeviq vdiq pas betejës njëvjeçare me sëmundjen. Ai ishte 70.   

Qeveria kroate shpalli 31 korrikun si Ditën Kombëtare të Ngushëllimeve për ta nderuar atë.  Në të njëjtën ditë, mbi 10,000 njerëz në ujore të Splitit kaluan në tarracë arkivolin me trupin e tij në katamaran për Vela Lukën.  Dragojeviq u varros në varrezat e Shën Rokos në Vela Luka më 1 gusht.