Odini

parapamje|Odini sipas Georg von Rosen.
**Odin** ( /ˈ oʊ d ɪ n / ;  nga norvegjishtja e vjetër) është një zot i nderuar gjerësisht në paganizmin gjermanik. Mitologjia nordike, burimi i shumicës së informacionit të mbijetuar rreth tij, e lidh atë me mençurinë, shërimin, vdekjen, mbretërinë, trekëmbëshin, dijen, luftën, betejën, fitoren, magjinë, poezinë, furinë dhe alfabetin runik, dhe e përshkruan atë si burri i perëndeshës Frigg. Në mitologjinë dhe paganizmin më të gjerë gjermanik, perëndia njihej edhe në anglishten e vjetër si ''''''''* , në saksonishten e vjetër si  , në holandishten e vjetër si *Wuodan*, në frizianisht të vjetër si *Wêda*, dhe në gjermanishten e vjetër të lartë si  , të gjitha rrjedhin përfundimisht nga teonimi protogjermanik * *Wōðanaz'', që do të thotë 'zot i tërbimit' ose 'udhëheqës i të pushtuarve'.

## Përmbledhje 
Odini shfaqet si një zot i shquar gjatë gjithë historisë së regjistruar të Evropës Veriore, që nga pushtimi romak i rajoneve të Gjermanisë (nga  p.e.s.) nëpërmjet lëvizjes së popujve gjatë periudhës së migrimit (shek. 4-6 të e.s.) dhe epokës së vikingëve (shek. 8-11 të e.s.). Në periudhën moderne, folklori rural i Evropës gjermanike vazhdoi të pranonte Odin. Referencat për të shfaqen në emra vendesh në të gjithë rajonet e banuara historikisht nga popujt e lashtë gjermanikë dhe dita e javës e mërkurë mban emrin e tij në shumë gjuhë gjermanike, duke përfshirë në anglisht.

Në tekstet e vjetra angleze, Odini zë një vend të veçantë si një figurë stërgjyshore euhemerizuar në mesin e familjes mbretërore, dhe ai shpesh përmendet si një figurë themeluese midis popujve të tjerë gjermanikë, si Langobardët, ndërsa disa burime të vjetra nordike e përshkruajnë atë si një sundimtar të fronëzuar. të perëndive. Format e emrit të tij shfaqen shpesh në të dhënat gjermanike, megjithëse tregimet në lidhje me Odin gjenden kryesisht në veprat e vjetra norvegjeze të regjistruara në Islandë, kryesisht rreth shekullit të 13-të. Këto tekste përbëjnë pjesën më të madhe të të kuptuarit modern të mitologjisë nordike.

Tekstet e vjetra nordike e portretizojnë Odinin si djalin e Bestla dhe Borr së bashku me dy vëllezër, Vili dhe Vé, dhe ai lindi shumë djem, më të famshmit perënditë Thor (me  ) dhe  (me  ). Ai njihet me qindra emra. Odin është portretizuar shpesh si me një sy dhe mjekër të gjatë, duke mbajtur një shtizë të quajtur Gungnir ose duke u paraqitur i maskuar i veshur me një mantel dhe një kapele të gjerë. Ai shoqërohet shpesh nga familjarët e tij të kafshëve - ujqërit Geri dhe Freki dhe korbat Huginn dhe Muninn, të cilët i sjellin informacione nga e gjithë  . —dhe ai kalëron kalin fluturues me tetë këmbë Sleipnir nëpër qiell dhe në botën e krimit. Në këto tekste ai shpesh kërkon njohuri më të mëdha, më e famshmja duke marrë Mead of Poetry, dhe bën baste me gruan e tij Frigg mbi përpjekjet e tij. Ai merr pjesë si në krijimin e botës duke vrarë qenien fillestare  dhe duke i dhënë jetë dy njerëzve të parë Ask dhe Embla . Ai gjithashtu i ofron njerëzimit njohuri për shkrimin runik dhe poezinë, duke treguar aspekte të një heroi kulturor . Ai ka një lidhje të veçantë me festën e Yule .

Odin është i lidhur gjithashtu me vajzat hyjnore të fushëbetejës, valkyries, dhe ai mbikëqyr Valhalla, ku ai pranon gjysmën e atyre që vdesin në betejë,  . , duke i dërguar gjysmën tjetër perëndeshës  's  . Odin konsultohet me kokën e patrupëzuar, të balsamosur me barishte të  të mençur , i cili parathotë dënimin e  dhe i kërkon Odinit të udhëheqë  në betejë përpara se të konsumohej nga ujku monstruoz  . Në folklorin e mëvonshëm, Odin ndonjëherë shfaqet si një udhëheqës i Gjuetisë së Egër, një procesion fantazmë i të vdekurve nëpër qiellin e dimrit. Ai është i lidhur me hijeshitë dhe forma të tjera të magjisë, veçanërisht në tekstet e anglishtes së vjetër dhe të norvegjishtës së vjetër.

Figura e Odinit është një temë e shpeshtë e interesit në studimet gjermanike dhe studiuesit kanë avancuar teori të shumta në lidhje me zhvillimin e tij. Disa nga këto fokusohen në lidhjen e veçantë të Odinit me figurat e tjera; për shembull,  bashkëshorti i  duket të jetë diçka si një dyshe etimologjike e perëndisë, ndërsa gruaja e Odinit  është në shumë mënyra të ngjashme me  , dhe Odin ka një lidhje të veçantë me  . Qasje të tjera fokusohen në vendin e Odinit në të dhënat historike, duke eksploruar nëse Odin rrjedh nga mitologjia proto-indo-evropiane apo u zhvillua më vonë në shoqërinë gjermane . Në periudhën moderne, Odin ka frymëzuar vepra të shumta me poezi, muzikë dhe shprehje të tjera kulturore. Ai nderohet me perënditë e tjera gjermanike në shumicën e formave të lëvizjes së re fetare Heathenry ; disa degë fokusohen veçanërisht tek ai.

## Shih edhe 
* Thori
* Mitologjia nordike
* Paganizmi nordik
* Neopaganizmi gjerman

## Literatura 
* Bellows, Henry Adams (Trans.) (1936). *The Poetic Edda*. Princeton University Press. New York: The American-Scandinavian Foundation.
* Birley, Anthony R. (Trans.) (1999). *Agricola and Germany*. Oxford World's Classics. 
* 
* Chadwick, H. M. (1899). *The Cult of Othin: An Essay in the Ancient Religion of the North*. Clay & Sons. 
* Cleasby, Richard and Guðbrandur Vigfússon. Rev. Craigie, William A. (1975) *An Icelandic–English Dictionary*. 2nd ed., repr. Oxford Clarendon Press. 
* Cross, James E. and Thomas D. Hill (1982). *The Prose Solomon and Saturn and Adrian and Ritheus*. University of Toronto Press.
* 
* 
* 
* 
* Dronke, Ursula (Trans.) (1997). *The Poetic Edda: Volume II: Mythological Poems*. Oxford University Press. 
* 
* Faulkes, Anthony (Trans.) (1995). *Edda*. Everyman. 
* Foulke, William Dudley (Trans.) Ed. Edward Peters. (2003 [1974]). *History of the Lombards*. University of Pennsylvania Press. 
* 
* Griffiths, Bill (2006 [2003]). *Aspects of Anglo-Saxon Magic*. Anglo-Saxon Books. 
* Herbert, Kathleen (2007 [1994]). *Looking for the Lost Gods of England*. Anglo-Saxon Books. 
* Hirschfeld, Max (1889). *Untersuchungen zur Lokasenna*, Acta Germanica 1.1, Berlin: Mayer & Müller. 
*
* Hollander, Lee Milton (1936). *Old Norse Poems: The Most Important Nonskaldic Verse Not Included in the Poetic Edda*.  Columbia University Press
* 
* 
* Larrington, Carolyne (Trans.) (1999). *The Poetic Edda*. Oxford World's Classics. 
* 
* MacLeod, Mindy & Mees, Bernard (2006). *Runic Amulets and Magic Objects*. Boydell Press. 
* Munro, Dana Carleton (Trans.) (1895). *Life of St. Columban*. The Department of History of the University of Pennsylvania.
* North, Richard (1997). *Heathen Gods in Old English Literature*. Cambridge University Press. 
* 
* 
* 
* Pollington, Stephen (2008). *Rudiments of Runelore*. Anglo-Saxon Books. 
*
* Schach, Paul (1985). "Some Thoughts on *Völuspá*" as collected in Glendinning, R. J. Bessason, Heraldur (Editors). *Edda: a Collection of Essays.* University of Manitoba Press. 
* Simek, Rudolf (2007) translated by Angela Hall. *Dictionary of Northern Mythology*. D.S. Brewer. 
* 
* Thorpe, Benjamin (1851). *Northern Mythology, Compromising the Principal Traditions and Superstitions of Scandinavia, North Germany, and the Netherlands: Compiled from Original and Other Sources*. 3 vols. Volume 2 *Scandinavian Popular Traditions and Superstitions*. Lumley. 
* Thorpe, Benjamin (Trans.) (1866). *Edda Sæmundar Hinns Frôða: The Edda of Sæmund the Learned.* Part I. London: Trübner & Co.
* 
* 
* Williamson, Craig (2011). *A Feast of Creatures: Anglo-Saxon Riddle-Songs*. University of Pennsylvania Press. 

## Referime