Sejdin Cekani

**Sejdin CEKANI** 

Ka lindur më 10 gusht të vitit 1959 në Polis të Librazhdit. Po në vendlindje kreu  edhe shkollën tetëvjeçare, për të vazhduar, pas një konkursi përzgjedhës në atë kohë, të mesmen në Elbasan, në vitet 1974-1978, në të mirënjohurën Shkollën Pedagogjike "Luigj Gurakuqi". 

Që në vitin e parë spikati për zellin dhe etjen për dije. Mësuesit e Pedagogjikes shumë shpejt vunë re edhe prirjen e tij të natyrshme për lëndët shoqërore e sidomos për letërsinë, ndaj iu besua edhe kujdestaria e bibliotekës së shkollës, e cila kishte një fond të trashëguar prej mijëra librash. Falë dëshirës dhe pasionit të tij për librat, u bë, si të thuash, si një “enciklopedi shëtitëse” në mjediset e shkollës, por jo vetëm aty. 

Si pjesëmarrës i pazëvendësueshëm i pedagogjikasve në konkurset e shumta mes shkollave të mesme të Elbasanit, ra në sy për formimin e gjithanshëm kulturor dhe prirjet e vetvetishme për dije sa më të gjera. Ndonëse në moshë të re, bashkëmoshatarët dhe mësuesit e vlerësonin jo vetëm për modestinë, por edhe për pjekurinë që shfaqte kudo, sidomos kur shpesh merrte edhe rolin e “paqtuesit” mes mësuesve dhe nxënësve në raste keqkuptimesh, mosmarrëveshjesh apo konfliktesh të ndryshme që lidheshin më së shumti me sjelljet në mjediset e shkollës dhe me procesin mësimor. 

Emrin dhe fotot e Sejdin Cekanit i gjejmë edhe në Muzeun e Pedagogjikes, si  shenjë mirënjohjeje dhe respekti jo vetëm për arritjen e rezultateve të larta për t’u përgatitur si mësues i ardhshëm, por edhe për gjurmët që ka lënë aty edhe si veprimtar shoqëror, ideator e pjesëmarrës në veprimtari letrare, artistike, emancipuese dhe edukative.        

Për ta vijuar më tej shkollimin dhe thellimin e dijeve, në vitin 1983 përfundoi me rezultate shumë të mira studimet universitare në Fakultetin e Historisë dhe të Filologjisë, dega gjuhë - letërsi shqipe. 

Ndërkohë, që në vitet studentore filloi të merrej me gazetari, si bashkëpunëtor në gazetat "Studenti" dhe "Bashkimi". Që nga viti 1983, kur u diplomua, e deri në vitin 1996, për 13 vjet pa ndërprerje, ka punuar gazetar në redaksinë e së përditshmes "Zëri i Popullit", ndërsa pas viteve '90 ka bashkëpunuar si gazetar e redaktor edhe me organe të tjera të shtypit të lirë. Në sektorin e bibliografisë të Bibliotekës Kombëtare janë skeduar rreth 1100 shkrime të ndryshme publicistike me nënshkrimin e tij. Ka lëvruar thuajse pjesën më të madhe të llojeve të shkrimeve gazetareske, si informacionin, vëzhgimin, shkrimet problemore, përshkrimin e reportazhin. Temat e tij më të parapëlqyera kanë qenë ato nga fusha e kulturës dhe artit, jeta e rinisë dhe problemet sociale. Disa prej shkrimeve të tij janë nënshkruar edhe me pseudonimet Gjergj Polisi dhe Martin Teli.

Ndonëse kanë kaluar vite të tëra nga koha kur janë shkruar e botuar këto shkrime nëpër gazeta, sapo lexon titujt e tyre, duket sikur ende pas tyre gjëllijnë qindra personazhe me te cilët gazetari Sejdin Cekani ka biseduar: punëtorë e specialistë të industrisë në Rafinerinë e Naftës në Ballsh e në Uzinën e Nikel-Kobaltit në Metalurgjik; ndërtues veprash energjetike në Koman e Banjë; kooperativistë e blegtorë në Vithkuq të Korçës, në Roshnik të Beratit e në Bujan të Tropojës; oficerë e ushtarë që kryenin veprime e manovra të rrufeshme në nëndetëset e bazës së Pashalimanit; inxhinierë dhe ekonomistë, mjekë e mësues, të rinj me profesione e formime të ndryshme kulturore, këngëtarë, valltarë dhe instrumentistë virtuozë të Koncerteve të dikurshme të Majit, aktorë të Teatrit Popullor dhe të Kinostudios, por edhe burokratë, ofiqarë, funksionarë të rangjeve të ndryshme të partisë-shtet e deri te zyrtarët e nëpunësit e thjeshtë.

Jeta e tij si gazetar në kapërcyell të dy shekujve është tejet e pasur me mbresa, kujtime dhe fakte nga vende, ngjarje e personazhe të gjithëllojshme, çka përbëjnë një libër më vete e shumëvëllimësh.

Publicistika dhe redaktimi, dy fusha veçanërisht të bukura, por edhe tejet të vështira, madje sfilitëse ndonjëherë, përbëjnë veprimtarinë kryesore të Sejdin Cekanit. Kështu, pjesa e dytë e kontributit të tij publik (përveç disa viteve si pedagog i jashtëm pranë katedrës së letërsisë në Universitetin "Aleksandër Xhuvani" të Elbasanit), ka të bëjë pikërisht me ushtrimin e një tjetër pasioni: atij të redaktimit letrar e gjuhësor. Emrin e tij si redaktor skrupuloz e me dashuri të madhe për shqipen e gjejmë në rreth 500 vepra të ndryshme të letërsisë artistike, por edhe në libra filozofikë, sociologjikë, historikë, biografi e kujtime të personaliteteve e politikanëve që kanë lënë gjurmë në historinë moderne të dy shekujve të fundit. 

Si bashkëpunëtor i ngushtë për çdo autor e përkthyes, me punën e tij si redaktor me kompetencë të dallueshme profesionale, me librat që ka kaluar nëpër duart e tij, ka shërbyer në njëfarë mënyre si “ndërmjetës” mes autorëve dhe lexuesve. Po ashtu, i është përmbajtur përherë parimit se redaktimi nuk është thjesht një profesion si gjithë të tjerët e se për këtë nuk mjafton të kesh përfunduar studimet për gjuhë e letërsi. Mbi të gjitha, redaktimi ndërthur në një bashkëveprim e koherencë elementet e rrëfimit, ato stilistikore, kuptimore, por edhe gramatikore. Është, në fund të fundit, ndihmesa për t’i dhënë magji e bukuri artit të fjalës në një tekst të shkruar. Prandaj, përveç përgatitjes solide filologjike, njohjes së krijimtarisë së autorëve, stileve të të shkruarit dhe shprehësisë, redaktori duhet të zotërojë dije themelore nga shumë fusha, por sidomos nga ato të kulturës, artit, historisë, dhe shkencës. 

Gjithashtu, gjatë 20 viteve të fundit Sejdin Cekani  ka drejtuar edhe redaksi të ndryshme entesh dhe shtëpish botuese: kryeredaktor i shtëpive botuese “Polis”, “Dudaj” dhe “Max”, si dhe i revistës periodike “Politika dhe shoqëria”(botim i Institutit të Studimeve Sociale). Ndërkohë ka bashkëpunuar edhe me disa shtëpi botuese në Prishtinë e Shkup, si dhe me autorë nga Kosova dhe Maqedonia e Veriut. 

Sejdin Cekani e vijon me të njëjtin pasion e përkushtim veprimtarinë e tij si redaktor e si publicist. Ai është përherë i pranishëm në media me shkrimet e tij me problematikë të gjerë sociale, por sidomos për ato që kanë të bëjnë me vetëdijen gjuhësore, kulturën dhe mjeshtërinë e të shkruarit të shqipes, sepse respekti për gjuhën, që është pronë e të gjithë shqipfolësve, është respekt për të gjithë shqiptarët.