Zoran Rashkoviq

Zoran Rašković Serdar ishte dëshmitar bashkëpunues në gjyqin para Gjykatës për Krime Lufte dhe më parë ishte dënuar me 14 vjet për grabitjen e një banke në Mlladenoc, por u lirua shumë më herët.
Në shtator të vitit 2003, u arrestua grupi që kreu një bastisje të armatosur në "Delta Bank" në Mlladenoc atë vit. Në mesin e tyre ishte edhe Zoran Rashkoviq Serdar, i cili u dënua me 14 vjet burg për atë vepër.
Serdari njihet edhe për arratisjen nga njësia e paraburgimit. Më 22 gusht 2005, ai thjesht kaloi nëpër banakun e sallës dhe dhomës së avokatit dhe u largua së bashku me familjet e të arrestuarve të tjerë. Ai u kap në aeroportin e Cyrihut dhe policia zvicerane e ekstradoi përsëri në Beograd.
Rašković ishte gjithashtu organizator i rebelimit në Burgun e Qarkut kur 65 të burgosur qepën gojën e tyre në shenjë proteste natën e së dielës deri të hënën, 3 korrik 2006. E bënë me stilolapsa, kapëse letre, fije të nxjerra nga batanije dhe çarçafë... 320 prej tyre refuzuan ushqimin. Gardianët dyshohet se nuk vunë re asgjë, por vetëm në mëngjes panë njerëz me gojë të qepur dhe të fryrë dhe dhimbje të forta. Atyre iu dha ndihma mjekësore, me përjashtim të trembëdhjetëve që nuk pranuan t'u qepnin gojën. Dhe greva e urisë vazhdoi.
Vitin tjetër, në vitin 2007, Rašković ishte në qendër të një lidhjeje të re, këtë herë një lidhje dashurie. Pikërisht atëherë shpërtheu historia sesi telefonat celularë u sillen të burgosurve të CZ-së dhe se lista e çmimeve të rojeve për shërbime të tilla është nga 500 deri në 4000 euro! Të burgosurit përdornin telefonat e tyre për të hyrë në internet dhe për të hapur profile në Facebook. Disa hapën false, e disa ishin me emrat dhe mbiemrat e tyre.
Korrespondenca me këngëtaren Slavica Ćukteraš është gjetur edhe me Rashkoviqin, me të cilin prej javësh ka pasur “chate” romantike përmes Facebook-ut. Madje Serdari ka dërguar në media foto nga burgu, për të cilat askush nuk ka reaguar.
Se si u bë dëshmitar bashkëpunëtor i Prokurorisë Speciale për Krime Lufte, së bashku me një bashkëpunëtor tjetër nga grabitja e bankës në Mlladenoc, i cili gjithashtu është dëshmitar i mbrojtur i quajtur A1, nuk dihet plotësisht dhe as nuk dihet saktësisht se sa kohë e ka vuajtur dënimin. dhe si përfundoi në liri.
Dihet se ai ka lindur në Rijekë dhe në moshën 15 vjeçare ka ikur si refugjat në Kosovë e Metohi, në Pejë, prej nga janë prindërit e tij. Pas mbarimit të shkollës në vitin 1998, ai shkoi në shërbimin ushtarak, ku punoi si roje për Vladimir Lazarevic, në atë kohë shef i Korpusit të Prishtinës të Ushtrisë Jugosllave, i cili më vonë u dënua me 15 vjet nga Tribunali i Hagës.
Atë vit shpërtheu një konflikt mes forcave të sigurisë serbe dhe të ashtuquajturës Ushtria Çlirimtare e Kosovës. Rashkoviqi ishte dëshmitar i skenave shqetësuese të civilëve serbë të vrarë dhe kufomave të tyre në kampin e Kleçkës dhe në liqenin e Radonjiqit, gjë që e shtyu atë të regjistrohej për të luftuar për Kosovën dhe Metohinë.
Duke punuar në një kafene në Pejë, ai u takua me Nebojsha Miniqin, i njohur më mirë si Mrtvi, i cili ishte pjesëtar i formacioneve të ndryshme, duke përfshirë edhe njësinë policore lokale “Munje”. Sipas historisë së tij, Minic e rekrutoi atë në njësinë e re "Çakale".
- Më bëri përshtypje mundësia për të qenë pjesë e atij ekipi. Isha fëmijë atëherë, nuk më interesonin komandat. Unë kam Mrtvi dhe mendoj se Mrtvi është alfa dhe omega - tha Rashkoviq.
Ranko Momiq dhe Sinisha Mishiq, të cilët u akuzuan nga Prokuroria e Krimeve të Luftës për vrasjen dhe grabitjen e popullatës civile shqiptare si anëtarë të Detashmentit Territorial Ushtarak 177 në Pejë në vitin 1999, pohuan se formacioni paraushtarak "Çakallët" nuk ka ekzistuar kurrë, por se ata kanë mbrojtur. vend nën komandën e Ushtrisë Jugosllave.
Ata deklaruan se janë akuzuar rrejshëm për krime nga dëshmitari i mbrojtur Zoran Rashkoviq Serdar, i njohur për dosjen e trashë policore dhe dënimin për grabitjen e bankës "Delta".