Petar Brajoviq

**Petar Brajoviq** është i lindur në një fshat pran lumit Crnojevic  afër  Cetinjës më 29 qershor 1915  vdes në  Beograd më  20 nëntor 1991,  është pjesëmarrës i Luftës Nacional-Çlirimtare,  gjen-kolonel dhe  hero kombëtar të Jugosllavisë.
## Biografia
Brajoviq i ka lindur më 29 qershor 1915 në në një fshat afër lumit  Crnojeviq , pranë Cetinjës. Prindërit e tij pas lindjes së tij u zhvendos nga Mali i Zi  si kolonist në Kosovë . Brajoviq në Pejë kreu shkollën fillore dhe shkollën e mesme. Në shkollën e mesme, ai u bë një mbështetës i lëvizjes punëtore dhe mori pjesë në greva dhe demonstrata. Në akademinë ushtarake ai u regjistrua në vitin 1937, dhe u diplomua në vitin 1940 me gradën e togerit  të aviacionit.
Pas rënies së Luftës së prillit dhe kapitullimit, ai refuzoi të shkojë në Mbretëria e Bashkuar me zyrtarët e tjerë. Pas shpërthimit të kryengritjes në verën e vitit 1941, ai u bashkua me kryengritësit në Pejë. Ai u bë komandant i aradha partizane Kosovë dhe Metohia. Anëtar i Partia Komuniste Jugosllave u bë në shkurt të vitit 1942.

Sipas direktivës KPJ, në mars të vitit 1942, ai u transferua në punë ilegale në Gjakovë, dhe më pas vazhdoi në Sharri dhe ka punuar në çështjet e organizimit ushtarak. Në fillim të vitit 1943 ai u bë komandanti i aradhës Karadačkog, , e pak më vonë komandant të  aradhës së Sharrit.. Pas pak kohësh  u shëndrrua në aradhë Maqedono-kosovare , e cial nëpërmes  Sharr dhe Korab  kalon në Lumë.Në Peshkopi  e bllokuar  Brajoviq udhëheqi çlirimin e  saj.. Pas kësaj, ai u bë komandant i Batalionit të Kosovës, ndërsa në nëtor të  1943, komandant i brigadës së Parë sulmuese  Maqedone-Kosovare e cila ka marrë pjesë në një seri të betejat në  Maqedoni , Shqipëri dhe Greqi . Në qershor 1944 ai u bë komandant i Brigadës së Parë të  Kosovës, Në tetor ai u bë komandant i Korpusit të XVI dhe në fund zëvendës komandant i Shtabit Operativ për Kosovë dhe Metohi.

Drejtoi  operacionet për çlirimin e Maqedonisë Veriore dhe një operacion të veçantë për të çlirimin e Shkup. Në fund    në shkurt të vitit 1945, dërgohet në Drenicë për ta shuar kryengrijtjen e popullsisë së kësaj ane. Në luftimet e fundit në Tërstenik më 21 shkurt të viti 1945, nga forcat e Shaban Polluzhës, ai humb këmbën. Për terrorin që kishte bërë në Drenicë dhe viset tjera të Kosovës, në vitin 1950, avancohet me gradën e gjeneralit dhe më pas  shpallet hero I popullit. Për krimet e tij, udhëheqja e shqiptarëve gjatë  kohës së komunizmit asnjëherë nuk ka folur haptas.

Ky kriminel ordiner me ecjen e tij të shëmtuar dhe të stërkequr u kujtohet kosovarëve nga ekrani televiziv, kur merrte pjesë në manifestimet e ndryshme me rastin e përvjetoriëve të brigadave partizane. Atij në Kosovë, kur vinte ng a Beogradi ku edhe punonte, I organizohej pritje solemne nga udhëheqjet shqiptare në nivelin krahinor dhe në nivelin rajonal. Shkopin, me të cilin mbahej, e drejtonte shpesh kah opinioni. Fjalimet e tij, të cilat përshkoheshin me plot  urrejtje kundër shqiptarëve, transmetoheshin në Tv.

Ai ishte i martuar me Sasa Brajoviq, me të cilën pati tre fëmijë -   vajzën Ljiljana dhe bijtë Vidoje dhe Dragan. 
Brajoviq  vdiq më 20 nëntor 1991 në Beograd dhe u varros në Atelenë e   qytetarëve të shquar në Varrezat e Reja të Beogradit.
Urdhëri i Heroit Kombëtar i është dhënë më 20 dhjetor 1951.
## Referime