open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
IShowSpeed

**Darren Watkins Jr.** (lindur më 21 janar 2005), i njohur më mirë me pseudonimin e tij në internet **IShowSpeed** (ose thjesht **Speed** ), është një YouTuber, transmetues dhe personalitet i internetit amerikan. Ai është i njohur për transmetimet e tij të ndryshme të drejtpërdrejta në të cilat kryesisht luan video lojëra duke përfshirë *Valorant*, *Roblox*, *Fortnite* dhe *FIFA*. Watkins shquhet për sjelljen e tij shpesh tronditëse në transmetime të drejtpërdrejta, gjë që e ka ndihmuar atë të fitojë një ndjekës të fortë duke e vendosur gjithashtu në qendër të polemikave të shumta.

Lindur dhe rritur në Cincinnati, Ohio, Watkins regjistroi kanalin e tij "IShowSpeed" në 2017, duke postuar kryesisht video lojërash. Nga viti 2021 deri në 2022, ai filloi të fitonte popullaritet të konsiderueshëm pjesërisht për shkak të qarkullimit të klipeve tërheqëse nga transmetimet e tij të drejtpërdrejta në platformat e mediave sociale. Në vitin 2022, ai u emërua Transmetuesi Breakout i Vitit në çmimet e 12-të Streamy.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
* IShowSpeed's Oficial Youtube
* IShowSpeed's Instagram
* IShowSpeed's Twitter
* IShowSpeed's TikTok
Sistemi nervor ndijor

Sistemi **ndijor** është mënyra se si kafshët mësojnë rreth mjedisit të tyre të afërt dhe trupave të tyre. Për ta bërë këtë ata kanë pajisje speciale për mbledhjen e të dhënave të quajtura organe shqisore . Organet shqisore veprojnë si transduktorë : ato e kthejnë energjinë nga jashtë ose brenda trupit në sinjale nervore . Sinjalet pastaj përpunohen shumë shpejt nga truri . E gjithë rregullimi është sistemi ndijor.

Është e zakonshme të thuhet se sistemi ndijor ka pesë shqisa:

# Dëgjimi është ndjenja e zërit . Veshët dëgjojnë tinguj .
# Shikimi është ndjenja e të parit . Sytë shohin.
# Prekja është ndjenja e ndjenjës . Organet shqisore ndjejnë.
# Shija është ndjenja e shijes . Shija e gjuhëve .
# Era është ndjenja e aromës ose erës . Hunda erë.

Ka shqisa të tjera. Për shembull, ne kemi një ndjenjë ekuilibri që kontrollon ekuilibrin tonë, dhe proprioceptim që është ndjenja e pozicionit relativ të pjesëve të trupit dhe forcës së përpjekjes që përdoret në lëvizje.  Peshqit kanë një sistem shqisor që asnjë kafshë tokësore nuk e ka.  Quhet sistemi i vijave anësore . Kjo ndjen lëvizjen dhe dridhjet në presionin e ujit dhe funksione të tjera. Disa peshq mund të ndjejnë modele të rrymës elektrike në ujë.

## Trajtimi i të dhënave 
Një sasi e madhe e të dhënave vijnë nga sistemi ndijor. Rreth 11 milionë informacione *në sekondë* është një vlerësim, nga të cilat dhjetë milionë vijnë nga sytë tanë.  Nga ky numër i madh ne trajtojmë vetëm rreth 40 në mendjen tonë të ndërgjegjshme . Pjesa tjetër trajtohet pa vetëdije. 

## Referime
Shkolla e Pallatit

**Shkolla e Pallatit** (turqisht: *Enderun-i Hümayun Mektebi*) ishte një shkollë speciale brenda oborrit më të brendshëm të Pallatit Topkapı që ofronte arsimin për shërbëtorët e dinastisë osmane, të cilët vazhduan të punonin në elitën administrative të Perandorisë Osmane. Këta ishin të konvertuar në Islam, meshkuj të rinj nga 8 deri në 20 vjeç, të cilët kryesisht u morën nga komunitetet e krishtera rurale të vendosura në Rumeli në një proces të njohur si *devşirme*.

## Përmbledhje 
Nxënësit dhe studentët më ptë sukseshëm dhe ata që premtonin më së shumti dërgoheshin në shkollën e vendosur në mjediset e Pallatit Imperial Topkapı, ku studionin drejtësi, gjuhësi, fe, muzikë, art dhe luftime, si dhe kryenin funksione si personel i pallatit.

Paralelisht me segmentin mashkullor të shkollës, u arsimuan edhe gratë e haremit perandorak. Vajzave të shkollës së pallatit u mësuan parimet e Islamit, si dhe aftësitë praktike si qepja, qëndisja, kërcimi, këndimi, muzika, tregimi dhe shkrim-leximi bazë. Pas përfundimit të arsimit të tyre përkatës, të diplomuarit meshkuj dhe femra shpesh martoheshin me njëri-tjetrin.

Numri i faqeve që shërbenin në pallat ndryshonte, nga afërsisht 300 në kohën e Mehmetit II në 700 në fillim të shekullit të shtatëmbëdhjetë.

## Shih edhe 
* Shkolla Enderun
* Edukimi dhe arsimi në Islam
* Edukimi dhe arsimi në Perandorinë Osmane

## Literatura 
* 

## Referime
Albi Mall

**Albi Mall** është një qendër tregtare e vendosur në Prishtinë, Kosovë . Albi Mall ndodhet në periferi të Prishtinës, Kosovë, rreth 2.8 kilometra nga qyteti i Prishtinës .

## Përmbledhje 
Albi Mall u inaugurua në vitin 2006. Në atë kohë qendra tregtare kishte 12,000 m 2 hapësirë për shitje me pakicë. Bazuar në nevojën dhe kërkesat e shumta të klientëve, në vitin 2010 hapësira e shitjes me pakicë u zgjerua me 18,300 m 2, duke arritur në një sipërfaqe totale prej 30,300 m 2 . Tani qendra tregtare ofron 100,000 m 2 dhe strehon 225 dyqane. Zgjerimi i radhës do të përfundojë në vjeshtën e vitit 2022, i cili do të përfshijë gjithashtu 50,000 m 2 sipërfaqe të destinuar për shitje me pakicë dhe aktivitete rekreative. Me këtë zgjerim, qendra tregtare do të arrijë në 150,000 m 2  . Numri i të punësuarve është më shumë se 2000 njerëz.  

Albi Mall përfshin dyqane si Zara, Bershka, Massimo Dutti, Mango, Tom Tailor, Rossman, Adidas, Nike, Swarovski, Women'Secret, Springfield, BOSS, Timberland, Replay, Carpisa, Jysk, The Body Shop, mam Geayox, , etj.

Burger King , KFC  janë pjesë brenda Albi Mall, gjithashtu ka shumë marka dhe restorante lokale të ushqimit të shpejtë.

Albi Mall është gjithashtu sponsor i përgjithshëm i Superligës në futboll . Kështu për dy vite radhazi elita e futbollit tonë do të quhet ALBI MALL Superliga. Kontratën e partneritetit e nënshkruan presidenti i FFK-së, Agim Ademi dhe drejtori ekzekutiv i Albi Commerce, Sutki Humolli   

## Shih edhe 
* Tregu i Kosovës
* Tregtia nderkombetare

## Referime
Libër elektronik

[parapamje|djathtas|Një grua duke lexuar libër elektronik përmes [e-reader]]
**Libri elektronik** është një botim libri i disponueshëm në formë dixhitale, i përbërë nga tekst, imazhe ose të dyja, të lexueshme në ekranin e sheshtë të kompjuterëve ose pajisjeve të tjera elektronike. Edhe pse ndonjëherë përkufizohet si "një version elektronik i një libri të shtypur", disa libra elektronik ekzistojnë pa një ekuivalent të shtypur. Librat elektronikë mund të lexohen në pajisje të dedikuara për lexues elektronikë, por edhe në çdo pajisje kompjuterike që ka një ekran të kontrollueshëm shikimi, duke përfshirë kompjuterët desktop, laptopët, tabletët dhe telefona të mençura.

Në vitet 2000, pati një prirje të shitjeve të printuara dhe të librave elektronikë duke kaluar në internet, ku lexuesit blejnë libra tradicionalë prej letre dhe libra elektronikë në faqet e internetit duke përdorur sisteme të biznesit elektronik. Me librat e printuar, lexuesit po shfletojnë gjithnjë e më shumë imazhet e kopertinave të librave në faqet e internetit të botuesve ose librarive dhe po zgjedhin dhe porosisin titujt në internet; librat prej letre më pas i dorëzohen lexuesit me postë ose një shërbim tjetër dërgese. Me librat elektronikë, përdoruesit mund të shfletojnë titujt në internet, dhe më pas kur zgjedhin dhe porosisin titujt, libri elektronik mund t'u dërgohet atyre në internet ose përdoruesi mund të shkarkojë librin elektronik.

Arsyet kryesore pse njerëzit blejnë libra elektronikë janë ndoshta çmimet më të ulëta, rehatia e shtuar (pasi mund të blejnë nga shtëpia ose në lëvizje me pajisje celulare) dhe një përzgjedhje më e madhe titujsh. Me librat elektronikë, "shënuesit elektronikë e bëjnë më të lehtë referencën dhe lexuesit e librave elektronikë mund të lejojnë përdoruesin të shënojë faqe." "Megjithëse librat fiktiv dhe jo-fiktiv vijnë në formate të librave elektronikë, materiali teknik është veçanërisht i përshtatshëm për dërgimin e librave elektronikë sepse mund të kërkohet në mënyrë dixhitale" për fjalë kyçe. Përveç kësaj, për librat e programimit, shembujt e kodit mund të kopjohen.

Përveç librave dhe revistave të botuara që kanë një ekuivalent dixhital, ka edhe tekste shkollore dixhitale, që synojnë të shërbejnë si tekst për një klasë dhe të ndihmojnë në edukimin e bazuar në teknologji.

## Referime
Dmitry Troshin

**Dmitry Troshin** është një artist tatuazhesh, mësues dhe partner i përmbajtjes nga Moska, Rusi.

## Referime
Beteja e Pantinës

**Beteja e Pantinës** u zhvillua në fushën e fshatit Pantinë të Komunës së Vushtrrisë, midis Perandorisë Bizantine dhe Principatës së Madhe të Serbisë në vitin 1167. Ajo ishte pjesë e një lufte lidhur me trashëgiminë brenda Serbisë mesjetare, në të cilën bizantinët ndërhynë në emër të Princit të Madh të rrëzuar Tihomir kundër vëllait të tij më të vogël rebel, Princ Nemanja, i cili doli fitimtar dhe u kurorëzua më pas.

## Sfondi 
Princi Nemanja i Ibrit, Toplicës, Rasinës dhe Rekës ishte inferior i zotit dhe vëllait të tij më të madh, princit të madh Tihomir. Kur Nemanja ndërtoi manastire pa u konsultuar me Tihomirin, ky i fundit e kapi Nemanjan dhe e lidhi me zinxhirë duke i sekuestruar edhe tokat. Por mbështetësit e Nemanjës brenda klerit, të cilët e kishin mirëpritur ndërtimin e kishave nga ana e tij dhe gjithashtu e kështu i kishin respektuar në masë të madhe, komplotuan për ta liruar.  Nemanja u lirua më vonë dhe rifitoi sundimin në disa nga tokat e tij të mëparshme. Më pas, ai rrëzoi me sukses Tihomirin, i cili u arratis në territorin e Perandorisë Bizantine bashkë me vëllezërit e tij.

## Beteja 
Një ushtri bizantine u mblodh për aleatin bizantin Tihomir, i cili erdhi nga Shkupi. Edhe pse nuk dihet nëse ata shërbenin si mercenarë apo trupa ndihmëse, shumë të huaj, duke përfshirë grekë, turqë dhe frankë, ishin pjesë e forcave besnike të Tihomirit.  Dy ushtritë u përplasën në Pantinë shat në Komunën e Vushtrrisë, Kosova e sotme. Pas një beteje vendimtare, forca bizantine u shtyp dhe shpejt filloi të tërhiqej. Tihomiri u mbyt në lumin Silnica ndërsa vëllezërit e mbetur të Nemanjës u falen, duke njohur Stefan Nemanin si sundimtarin suprem, i kurorëzuar si "Sundimtari i Gjithë Serbisë".

## Pasojat 
Beteja ishte vendimtare për faktin se ajo siguroi unitetin e të gjithë princave serbë dhe besnikërinë e tyre përfundimtare ndaj Stefan Nemanjës. Kjo më vonë hapi rrugën për konsolidimin e Serbisë dhe formimin e saj përfundimtar në një mbretëri . 

## Shih edhe 
* Pantina
* Lumi i Sitnicës

## Literatura 
* Fine, John Van Antwerp, *Ballkani mesjetar i vonë*, (University of Michigan Press, 1987)
*

## Referime
Sllavo-Serbia

parapamje|Harta e vendndodhjes së Sllavo-Serbisë.
**Sllavo-Serbia** ose **Sllaveno-Serbia** (; ;  /  ose  / ; Sllavo-Serbisht: Славо-Serbія ose Славено-Serbія), ishte një territor i Rusisë Perandorake nga 1753 deri në 1764. Ndodhej në bregun e djathtë të lumit Donec midis lumit Bahmutka (Бахмут) dhe lumit Luhan (Лугань). Kjo zonë sot përbën territoret e rajonit të sotëm të Luhanskut dhe rajonit të Doneckut të Ukrainës. Qendra administrative e Sllavo-Serbisë ishte Bakhmut (Bahmut).

## Historia 
Me dekret të Senatit të 29 majit 1753, tokat e lira të kësaj zone iu ofruan për vendbanim serbëve, rumunëve, bullgarëve, grekëve dhe popujve të tjerë ballkanikë të besimit të krishterë ortodoksë për të siguruar mbrojtjen e kufijve dhe zhvillimin e kësaj pjese të stepave. 

Sllavo-Serbia drejtohej drejtpërdrejt nga Senati qeverisës i Rusisë dhe Kolegji i Luftës. Kolonët formuan përfundimisht regjimentin Hussar Bakhmut. Gjithashtu në 1764, Sllavo-Serbia u shndërrua në Donets uyezd të Guvernatorit Yekaterinoslav (tani në Dnipropetrovs'ka Oblast', Ukrainë). Komandantët e Sllavo-Serbisë ishin kolonelët Rajko Depreradoviq dhe Jovan Sheviq. Këta kolonelë serbë udhëhoqën ushtarët e tyre në fushata të ndryshme ushtarake ruse; në kohë paqeje ata i mbajtën vendet kufitare, së bashku me Kozakët, të lirë nga inkursionet e shteteve të tjera. 

## Demografia 
Provinca kishte një popullsi të ndryshme etnike që përfshinte serbë, rumunë dhe të tjerë. Në vitin 1755, popullsia e Sllavo-Serbisë numëronte 1513 banorë (të dy gjinive). Në vitin 1756, në regjimentin e Jovan Sheviqit kishte 38% serbë, 23% rumunë dhe 22% të tjerë.

## Galeria 

Skeda:New serbia slavo serbia.png|Harta e Ukrainës së sotme me territorin e Sllavo-Serbisë e treguar me të kuqe në anën e djathtë.
Skeda:Sloveno serbija.jpg|Harta e Sllavo-Serbisë.

## Shih edhe 
* Serbia e Re (krahinë historike)
* Jovan Albanez

## Referime
Jovan Albanez

**Jovan Albanez** (serbisht, rr. 1711 – ) ose **Ivan Albanez** (, ) ishte një oficer ushtarak me origjinë serbe malazeze që udhëhoqi grupin e parë të kolonistëve nga Kufiri Ushtarak i monarkisë Habsburge në Perandorinë Ruse në gjysmën e parë të shekullit të 18-të.

## Biografia 
Një serb etnik, i lindur në gjysmën e dytë të shekullit të 17-të  në Podgoricë, emri i tij i vërtetë ishte **Mojsije Mitanoviq** (,   ). Ai fillimisht ishte një murg ortodoks.

## Shërbimi rus 
Për shkak të Luftës së Pavarësisë së Rákóczi (1703–1711), pozicioni i milicëve serbë në Kufirin Ushtarak të monarkisë Habsburge u rrezikua. Në vitin 1704 u bënë përpjekjet e para serbe për t'i ofruar shërbimet e tyre Rusisë Perandorake në luftën e kësaj të fundit kundër osmanëve. Para fillimit të Luftës Ruso-Turke (1710–1711) Perandori rus Pjetri i Madh ftoi milicët serbë dhe serbët në përgjithësi për t'u bashkuar me forcat ruse.

Albanez udhëtoi për në Shën Petersburg me një delegacion malazez që u dërgua në vitin 1711  Kapiteni rus Ivan Lukaçeviç dhe koloneli Mikhail Miloradovich (gjyshi i Mikhail Miloradovich), të dy me origjinë serbe, u dërguan në Mal të Zi për të dorëzuar dokumentet e lëshuara nga perandori Pjetri i Madh (dhe shkruar nga diplomati Sava Vladislavich, një tjetër serb në shërbimin rus) më 3 mars 1711  që u bëri thirrje ortodoksëve ballkanikë të ngriheshin kundër osmanëve gjatë fushatës së lumit Pruth.  Miloradoviqi dhe Lukaçeviqi mbërritën në Cetinje dhe ia dorëzuan mitropolitit Danilo, i cili i kërkoi t'i lexonin në një asamble kishtare malazeze. Ky ishte delegacioni i parë rus në Mal të Zi. Danilo, Miloradoviqi dhe Lukaçeviqi më pas organizuan operacione ushtarake (si sulmi ndaj Nikshiqit).  Këta serbë në shërbimin rus i dhanë shtetit rus informacion të vlefshëm mbi çështjet politike dhe sociale dhe statusin e serbëve në Perandorinë Osmane (kryesisht ato të Malit të Zi të Vjetër, Brda dhe Hercegovinës së Vjetër). 

Pjetri i Madh përfundimisht vendosi të zgjerojë këtë njësi serbe dhe ta kthejë atë në një regjiment të veçantë serb. Në vitin 1723 Pjetri i Madh dërgoi Albanez në rajonet Pomorishje dhe Potisje të Kufirit Ushtarak të monarkisë Habsburge për të rekrutuar milici shtesë serbe. Letra e ftesës e mbajtur nga Albanez u nënshkrua nga Pjetri i Madh më 23 tetor 1723.  Sipas disa burimeve, 459 serbë emigruan në Rusi në 1724, dhe 600 në 1725. Një listë e detajuar e njësisë ushtarake të komanduar nga Albanez u bë në 1726.  Ata formuan një njësi të vogël ushtarake të komanduar nga Albanez dhe të quajtur Komanda Serbe. Në 1727 Albanez u emërua komandanti i parë i regjimentit të sapokrijuar serb Hussar.

## Shih edhe 
* Sllavo-Serbia
* Serbia e Re (krahinë historike)

## Referime
FK Rudar Mitrovica

**Fudbalski klub Rudar** është një klub futbolli serb me seli në Mitrovicën e Veriut, në Veri të Kosovës. Pavarësisht se ndodhet në Kosovë, klubi luan në sistemin e ligës serbe të futbollit, aktualisht në Ligën e katërt Shumadijë-Rashkë. KF Trepça dhe FK Rudar (ish-FK Trepča) e shohin veten si pasardhësit e klubit jugosllav Trepça, mirëpo KF Trepça është pjesë e FFK-së dhe për këtë arsye titujt e fituar në Jugosllavi i takojnë KF Trepçës. FK Trepça konsiderohet po ashtu si një klub ilegal për shkak se emri Trepçë i takon vetëm KF Trepçes.

Në vitin 1989, lojtarët shqiptarë u detyruan të largohen nga klubi me emrin Trepça nga regjimi serb kështu që garonin dy klube te reja, një Trepçë shqiptare dhe një Trepçë serbe. Klubi shqiptar vazhdoi garat në Superligën e Kosovës me emrin KF Trepça kështu që në qytet kishte dy klube me pothuajse të njëjtin emër. Në vitin 2010, FK Trepça serbe u bashkua me klubin lokal serb *FK Partizan Kosovska Mitrovica* dhe u integrua me të.

## Emri 
Klubi u emërua sipas ish-minierave të Trepçës, të cilat ndodhen në veri-lindje të Mitrovicës së Kosovës. 

## Historia 
Në vitin 1989, Trepça u nda në dy klube të cilat e shohin veten si pasardhëse të Trepçes jugosllave. 

Në sezonin 2001–2002, ata përfunduan në fund të Ligës Serbe Morava dhe ranë nga liga. Në sezonin 2003–2004, ata luajtën në 1/16 finalet e Kupës së Serbisë dhe Malit të Zi. Në sezonin 2004–2005, FK Trepça luante në nivelin e katërt serb, zona Šumadijska dhe përfundoi në vendin e 15-të. Ndeshjet i kanë luajtur në Zubin Potok. Në sezonin 2006–2007, ata luajtën përsëri në zonën e Šumadija duke përfunduar në vendin e 10-të. 

FK Trepça arriti në raundin paraeliminar të Kupës së Serbisë 2011–2012. Ata e luajtën pas fitores në grupin kualifikues të Kosovës dhe Metohisë.

Në prill 2013, Trepça mori pjesë në një ndeshje miqësore kundër klubit të nivelit të lartë serb Partizan në Beograd, i cili simbolizonte solidaritetin me serbët nga Kosova, të cilin Trepça e humbi ngushtë me rezultatin 2–3.  Aktualisht, vetëm skuadrat shqiptare luajnë në stadiumin e Trepçës.  Stadiumi i Trepçës tani quhet *Olympik Stadiumi Adem Jashari*, sipas Adem Jasharit, ish-udhëheqës i organizatës ushtarake shqiptare UÇK. Për shkak të situatës aktuale të vështirë politike, FK Trepça i luan ndeshjet e saj në shtëpi afër Zveçanit, në stadiumin Zveçan 3.500 vendësh.

## Ngjyrat e klubit 
Ngjyrat e klubit janë jeshilja dhe e zeza, të cilat janë përfshirë edhe në stemën e qytetit, si dhe kanë qenë ngjyrat para bashkimit dhe integrimit të *Partizanit të Mitrovicës*. Ngjyra e klubit të Partizanit të Beogradit i përkiste edhe kuqeblu. Kështu, fanellat si mysafire të *Partizanit të Mitrovicës,* të veshura me këto ngjyra ishin ngjyrat kryesore të flamurit serb. Kështu ishte edhe te Partizani i Beogradit.

## Shih edhe 
* Liga futbollistike e Veriut të Kosovës

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*FK Rudar në Srbijasport
Serbia e Re (krahinë historike)

parapamje|Harta e vendndodhjes së Serbisë së re
**Serbia e Re** ose **Novoserbia** (ukrainisht: Нова Сербія - *Nova Serbiya*, ose Новосербія - *Novoserbiya*; , , ose , ;  / , ose  / ; Slavo-Serbian: Нова Сербія, *Nova Serbiya*, ose Ново-Сербія, *Novo-Serbiya*; rumanisht: *Noua Serbie*) ishte një kufi ushtarak i Rusisë Perandorake nga viti 1752 deri në vitin 1764, i varur drejtpërdrejt nga Senati dhe Kolegjiumi Ushtarak.

## Përmbledhje 
Themeluesi i Serbisë së Re ishte Jovan Horvat. Horvat ishte një udhëheqës i një grupi që hodhi poshtë një kompromis të arritur pas trazirave pas çmilitarizimit të seksionit të tyre të Kufirit Ushtarak. Kompromisi i refuzuar parashikonte transferimin e atyre që duan të mbeten luftëtarë në Kufirin Ushtarak të Banatit, ndërsa ata që do të mbeten në rajon do të marrin statusin provincial me ruajtjen e autonomisë fetare.  Ndryshe nga bujkrobërit, serbët ortodoksë lindorë gëzonin nivele të konsiderueshme autonomie (në këmbim të luftës kundër Perandorisë Osmane) të dhëna në dokumente të shumta duke filluar me Statuta Valachorum, por që gradualisht u vjetërua ose u eliminua nga krijimi i një shteti modern të centralizuar. Ideja e kolonizimit të Horvatit u mbështet me entuziazëm nga Elizabeta e Rusisë dhe ishte vendbanimi i parë i planifikuar në qendër të stepës jugore që çoi në përkeqësimin e marrëdhënieve ruse me monarkinë e Habsburgëve dhe Perandorinë Osmane dhe kristalizimin e tipareve kryesore të çështjes së ardhshme Lindore.

Rajoni ishte i vendosur kryesisht në territorin e rajonit të sotëm Kirovohrad të Ukrainës, megjithëse disa nga pjesët e tij ndodheshin në territorin e rajonit të sotëm Cherkasy, Oblastit të Poltava dhe Oblastit Dnipropetrovsk. Qendra administrative e Serbisë së Re ishte Novomirgorod (fjalë për fjalë " Mirgorod i Ri"), që tani është Novomyrhorod, Ukrainë.

## Në kulturën popullore 
Në filmin e vitit 2008 Babylon AD, personazhi kryesor Toorop (Vin Diesel) fillon rrugën e tij në të ardhmen e afërt, në vitin 2027 post-apokaliptike në Serbinë e Re, një territor i Rusisë.

## Galeria 

Skeda:New serbia slavo serbia.png|Harta e vendndodhjes së Serbisë së re
Skeda:Serbische Colonien.png|Kjo hartë e vitit 1862 përmend kolonistët serbë në Serbinë e Re
Skeda:Main ethnic groups in Europe (1899).JPG|Kjo hartë etnike e vitit 1899 tregon një popullsi rumunishtfolëse në rajon

## Shih edhe 
* Sllavo-Serbia
* Jovan Albanez
* Serbët

## Referime
Laura Veccia Vaglieri

**Laura Veccia Vaglieri** (1893 – 1989) ishte një orientaliste italiane.

Një studiuese dhe një nga pionierët e studimeve arabe dhe islame në Itali, Veccia Vaglieri shërbeu si profesore në Università degli Studi di Napoli "L'Orientale" dhe ishte autore e librave mbi analizën historike dhe institucionale të botës arabe dhe myslimane. Veprat e saj përfshijnë
# Një libër shkollor mbi gramatikën e gjuhës arabe (*Grammatica teorico-pratica della lingua araba* (Istituto per l'Oriente, Rome, 1937, 2 voll.))
# Apologia dell’ Islamismo (Rome, A. F. Formiggini, 1925). An Interpretation of Islam. Zurich: Islamic Foundation. Translated from Italian by Dr. Aldo Caselli, Haverford College, Pennsylvania. 1957. 
# Një sintezë mbi Islamin klasik (''L'Islam da Maometto al secolo XVI*, in: Storia Universale (dir. Ernesto Pontieri), Milan, F. Vallardi, 1963))

dhe një numër artikujsh mbi Islamin e hershëm dhe mbi ibadizmin. Ajo gjithashtu ka kontribuar me disa artikuj në Enciklopedinë e Islamit dhe në historinë e kërkimit mbi studimet e Ibāḍī.

## Punime lidhur me ibadizmin 
* Veccia Vaglieri, Laura: (1934a) La partecipazione di Suleiman al-Baruni alla guerra di Libia. *L'Oltremare'' (Rome), vol. 8 nr. 2 (Febr. 1934), 70-73.
* Veccia Vaglieri, Laura: (1934b) Il tripolitano ibadita Suleiman el-Baruni e sue notizie sull'Oman. *Oriente Moderno* (Rome), vol. 14 (1934), 392-396.
* Veccia Vaglieri, Laura: (1949a) L'Imāmato ibāḍita dell'ʿOman. ''Annali dell'Istituto Universitario Orientale di Napoli*, N.S. 3 (1949), 245-282.
* Veccia Vaglieri, Laura: (1949b) Le vicende del khārigismo in epoca abbaside. *Rivista degli Studi Orientali* (Rome), 24 (1949), 31-44.
* Veccia Vaglieri, Laura: (1951) Sulla denominazione "Khawārij". *Rivista degli Studi Orientali* (Rome), 26 (1951), 41-46.
* Veccia Vaglieri, Laura: (1952) Il conflitto ʿAlī-Muʿāwiya e la secessione khārigita riesaminati alla luce di fonte ibāḍite. *Annali dell'Istituto Universitario Orientale di Napoli*, N.S. 4 (1952), 1- 94.
* Veccia Vaglieri, Laura: (1953) Traduzione di passi riguardanti il conflitto ʿAlī-Muʿāwiya e la secessione khārigita dal *Kitāb al-Jawāhir'' di al-Barrādī. (Appendice all'articolo apparso nel precedente fascicolo di questi *Annali*, N.S., vol. 4, 1-94). ''Annali dell'Istituto Universitario* *Orientale di Napoli*, N.S. 5 (1953), 1-98.
* Veccia Vaglieri, Laura: (1957) The ʿAlī-Muʿāwiya conflict and the Khārijite secession reexamined in the light of Ibāḍite sources. *Proceedings of the Twenty-Second Congress of* *Orientalists held in Istanbul September 15th to 22nd, 1951, Vol. II Communications''. Ed. by Zeki Velidi Togan. Leiden 1957, 233-237.

## Referime
Lista e njerëzve nga Prizreni

Më poshtë janë personat e shquar që kanë lindur, janë rritur ose kanë jetuar për një periudhë të konsiderueshme kohore në Prizren .

## Lista 
* Almen Abdi, futbollist ndërkombëtar zviceran
* Eshref Ademaj, matematikan dhe aktivist i arsimit
* Jake Allex, fitues i Medaljes Amerikane të Nderit
* Süleyman Askerî, oficer i ushtrisë së Perandorisë Osmane.
* Arjan Beqaj, futbollist ndërkombëtar shqiptar
* Llukë Bogdani, poet shqiptar
* Pjetër Bogdani, shkrimtar shqiptar
* Kolë Bojaxhiu, biznesmen, politikan shqiptar dhe babai i Nënë Terezës
* Burim Myftiu, artist pamor, kurator dhe fotograf
* Petrit Çeku, kitarist klasik shqiptar
* Bersant Celina, futbollist shqiptaro-norvegjez
* Bekim Fehmiu, aktor shqiptar
* Plaku Grigorije, klerik dhe shkrimtar ortodoks serb
* Shaban Gashi, kinematograf dhe fotograf
* Sima Igumanov, tregtar serb që bëri një pasuri përmes tregtisë së duhanit
* Katarina Josipi, aktore shqiptare
* Matej Krasniqi, klerik katolik shqiptar
* Mark Marku, këngëtar shqiptar
* Pjetër Mazreku, Kryepeshkop shqiptar i Tivarit dhe ipeshkëv i Prizrenit
* Arta Muçaj, aktore shqiptare
* Dejan Musli, basketbollist serb
* Vedat Muriqi, futbollist shqiptar
* Ymer Prizreni, anëtar themelues dhe udhëheqës i Lidhjes së Prizrenit
* Kujtim Shala, ish-futbollist ndërkombëtar kroat
* Tayna, këngëtare shqiptare
* Edis Tatli, boksier 
* Adnan Abrashi, jurist
* Eqrem Kryeziu, gjuhëtar, politikan, Medalja e Artë e Lidhjes së Prizrenit

## Shih edhe 
* Prizreni
* Rajoni i Prizrenit
* Komuna e Prizrenit
* Sanxhaku i Prizrenit

## Referime
RIM-174 Standard ERAM

parapamje|Shkatërruesi i raketave të drejtuara të klasës Arleigh-Burke të marinës amerikane USS John Paul Jones (DDG-53) lëshon një RIM-174 Standard ERAM (Standard Missile-6, SM-6) gjatë një testi me zjarr të drejtpërdrejtë të sistemit të armëve Aegis të anijes në Oqeanin Paqësor.
**Raketa aktive me rreze të zgjatur standarde RIM-174** (**ERAM**), ose **Raketa Standarde 6** (**SM-6**), është një raketë në prodhimin aktual për Marinën e Shteteve të Bashkuara. Ai ishte projektuar për qëllime të luftës kundërajrore me rreze të gjatë (ER-AAW), duke ofruar aftësi kundër avionëve fiks dhe me krahë rrotullues, mjete ajrore pa pilot, raketa lundrimi kundër anijeve në fluturim, si mbi det dhe tokë, dhe raketa balistike terminale. mbrojtjes. Mund të përdoret gjithashtu si një raketë kundër anijeve me shpejtësi të lartë. Raketa përdor kornizën ajrore të raketës së mëparshme SM-2ER Blloku IV (RIM-156A), duke shtuar kërkuesin aktiv të radarit nga AIM-120C AMRAAM në vend të kërkuesit gjysmë aktiv të modelit të mëparshëm. Kjo do të përmirësojë aftësinë e raketës Standard kundër objektivave shumë të shkathët dhe objektivave përtej rrezes efektive të radarëve të ndriçimit të objektivit të anijeve lëshuese. Aftësia fillestare operative u planifikua për vitin 2013 dhe u arrit më 27 nëntor 2013. SM-6 nuk është menduar të zëvendësojë serinë e raketave SM-2, por do të shërbejë së bashku dhe do të sigurojë rreze të gjerë dhe fuqi të shtuar zjarri. Është miratuar për eksport në janar 2017.

## Shiko edhe 
Lufta kundër-Ajrore

## Referenca
Aster (familje raketash)

parapamje|250x250px|Italian Army – 4th Anti-aircraft Artillery Regiment "Peschiera" firing a SAMP/T Aster missile.
**Aster 15** dhe **Aster 30** janë një familje franko-italiane e raketave tokë-ajër të lëshimit vertikal të çdo moti. Emri "Aster" qëndron për "Aérospatiale Terminale" (kompania franceze Aérospatiale ka qenë kontraktori kryesor i projektit përpara se aktivitetet e saj raketore të bashkoheshin në MBDA). Ai gjithashtu merr frymëzim nga fjala "aster", që do të thotë "yll" në greqishten e lashtë. Raketat, si dhe sistemet e armëve përkatëse janë prodhuar nga Eurosam, një konsorcium i përbërë nga MBDA France, MBDA Itali (të dyja me një pjesë të kombinuar prej 66%) dhe Thales (me 33%).

Raketat Aster u zhvilluan për të kapur dhe shkatërruar të gjithë spektrin e kërcënimeve ajrore nga avionët luftarakë të performancës së lartë, UAV-të dhe helikopterët deri te raketat anti-anije supersonike të lundrimit, anti-rrezatimit dhe madje edhe në det. Për më tepër, Aster 30 Block 1 dhe Block 1 NT u projektuan për të kundërshtuar raketat balistike.

Aster operohet kryesisht nga Franca, Italia, si dhe Mbretëria e Bashkuar si klient eksporti dhe është një komponent i integruar i sistemit të mbrojtjes ajrore PAAMS (i njohur në Marinën Mbretërore si Sea Viper). Si arma kryesore e PAAMS, Aster pajis fregatat e klasit Horizon në shërbimin francez dhe italian, si dhe shkatërruesit britanikë Lloji 45. Ai gjithashtu pajis fregatat shumëfunksionale franceze dhe italiane FREMM, megjithëse jo përmes vetë kompletit të mbrojtjes ajrore PAAMS, por derivateve specifike franceze dhe italiane të sistemit.

## Shiko edhe 
* Raketa tokë-ajër

## Referenca
Raketa lundruese

parapamje|250x250px|Një BGM-109 Tomahawk që fluturoi në nëntor 2002.
Një **raketë lundrimi** është një raketë e drejtuar që përdoret kundër objektivave tokësorë ose detarë që mbeten në atmosferë dhe fluturojnë pjesën kryesore të rrugës së saj të fluturimit me shpejtësi afërsisht konstante. Raketat e lundrimit janë projektuar për të dërguar një kokë të madhe luftarake në distanca të gjata me saktësi të lartë. Raketat moderne të lundrimit janë të afta të udhëtojnë me shpejtësi të lartë nënsonike, supersonike ose hipersonike, janë vetë-lundruese dhe janë në gjendje të fluturojnë në një trajektore jo balistike, jashtëzakonisht të ulët.

## Shiko edhe 
## Referenca
Bribiri (Vinodol)

**Bribir** është një fshat në qarkun Primorje-Gorski Kotar të Kroacisë . Ndodhet pranë Crikvenicës dhe Novi Vinodolskit, në një luginë 5 km nga deti Adriatik . Ka një popullsi prej 1,695 (regjistrimi 2011)  dhe kodin postar HR-51253. Është selia e Komunës Vinodol .

## Përmbledhje 
Mbetjet e mureve të vjetra dhe të kullës së qytetit të kujtojnë kohën e princave të Frankopanit, sundimi i të cilëve për katër shekuj la gjurmë të thella shpirtërore dhe materiale në Vinodol. Lulëzimin më t[ madh Bribiri e përjetoi gjatë sundimit të princit Bernardin Frankopan, i cili fortifikoi kështjellën dhe muret e qytetit. Kur prona e Bribirit u shfuqizua në vitin 1848, qeveria komunale shkatërroi portat e Velës dhe Malës bashkë me kështjellën dhe në vend të saj u ndërtua një shkollë. Kështu përfundoi historia e gjatë dhe e lavdishme e Kalasë së Bribirit në gërmadha. E vetmja mbetje e kalasë së Bribirit është një kullë drejtkëndëshe që daton nga viti 1302 dhe një pjesë e mureve. Nga kodra në të cilën ndodhet qyteti i vjetër ka një pamje të luginës dhe Novi Vinodolski. Veprat e artit të Rilindjes në Kishën e Shën Pjetrit dhe Palit dëshmojnë për nivelin e lartë të shtrirjes kulturore dhe qytetëruese të Bribirit mesjetar dhe lidhjeve të tij të forta me Evropën.

## Njerëz të shquar 
* Anton Tus - është një gjeneral kroat në pension i cili shërbeu dhe ishte shefi i parë i Shtabit të Forcave të Armatosura Kroate nga viti 1991 deri në 1992 gjatë Luftës Kroate për Pavarësi.
* Mihovil Kombol - historian letrar kroat
* Martin Davorin Krmpotić - prift kroat, rilindas, misionar, eseist, shërbeu si kapelan në Bribir
* Josip Pançiq (gjithashtu Josif Pançiq) - botanist dhe profesor i shkencave natyrore, i lindur në Bribir.
* Tomo Striziq - partizan kroat i vrarë gjatë Luftës së Dytë Botërore, pas vdekjes u emërua Hero Kombëtar i Jugosllavisë

## Shih edhe 
* Bribiri (Skradin)

## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare e Bribir
Miroslav Çosoviç

**Miroslav Çosoviç** (Podgorica, 1968) është një publicist malazez nga Podgorica.

## Biografia 
Sipas traditës së shumicës së vëllazërive nga Malocuca, paraardhësit e Milan Çosoviçit janë kelmendas të cilët u zhvendosën nga fisi Kuçi në fisin Cuce rreth 400 vjet më parë (ose më shumë). Çosoviç jeton dhe punon në Podgoricë. 

## Veprat 
Ai boton kryesisht në Portalin Analitika artikuj në lidhje me etnogjenezën dhe identitetin e malazezëve dhe popujve të tjerë të Ballkanit Perëndimor dhe me emrin e tij deri më tani janë botuar tre libra: 

* *Njegoshi shpiku kombësinë serbe të malazezëve (Njegoš je imsmilio srpsku narodnost Crnogoraca)*, 2013 
* *Shenjtorët e bizarë të kishës serbe (Bizarni sveci srpske crkve)*, 2014
* *Tesla u deklarua veten si malazez (Tesla se izjašnjavao kao Crnogorac)*, 2016 

## Qëndrimet 
Teza e tij kryesore është se malazezët nuk janë serbë, por vendas: pasardhës të ilirëve, vllehëve etj. ... të cilët u sllavizuan gjuhësisht nga sllavët e emigruar dhe se Sima Milutinoviqi i Sarajlisë i bëri ata etnikisht serb përmes Njegoshit . Sipas tij, në Mal të Zi shumë rrallë ka pasur mendime serbe, dhe ate vetëm në mesin e peshkopëve të Cetinjes, të cilët kanë qenë në kontakt me serbët ose vetë kanë qenë serbë. [

Fakti që edhe malazezët konsiderohen serbë interpretohet me faktin se serbishtja ishte vetëm një term fetar për njerëzit e thjeshtë. Ai pretendon historikisht se serbët kanë lindur në territorin e Hercegovinës së vjetër dhe asaj të sotme në shekullin e 19-të“pas fushatës propagandistike nga Beogradi”. 

Stili i të shkruarit është heqja e të gjitha të dhënave që tregojnë se zeqanët dhe më vonë malazezët ishin serbë, dhe kjo për shkak se vetë Balshiqët dhe Crnojeviçët nuk e deklaruan veten kurrë si serbë dhe as nuk u panë si serbë nga ndonjë prej bashkëkohësve të tyre. Natyrisht, kjo nuk është e vërtetë: sipas dëshmisë së vetë Balshiqëve, ata e lidhin origjinën e tyre me Nemanjićin . Balsha II Balshiq nga Shkodra.     

## Shih edhe 
* Historia e Malit të Zi

## Referime
Siluri

parapamje|250x250px|DET FILIPINE (12 Prill 2007) - Një silur stërvitje MK-46 lëshohet nga kuverta e një shkatërrues raketash të drejtuara të klasit Arleigh Burke; USS Mustin (DDG 89), gjatë një stërvitjeje për lëshimin e silurëve në detin e Filipineve.
Një **silur** modern është një armë me rreze nënujore e lëshuar mbi ose nën sipërfaqen e ujit, e vetëlëvizur drejt një objektivi dhe me një kokë lufte shpërthyese e krijuar për të shpërthyer ose në kontakt me objektivin ose në afërsi të saj. Historikisht, një pajisje e tillë quhej një silur automobilistik, automobil, lokomotivë ose peshku; në bisedë një *peshk*. Termi silur fillimisht u përdor për një sërë pajisjesh, shumica e të cilave sot do të quheshin mina. Që nga viti 1900, silurët janë përdorur në mënyrë rigoroze për të përcaktuar një pajisje shpërthyese nënujore vetëlëvizëse.

Ndërsa luftanija e shekullit të 19-të kishte evoluar kryesisht me synimin e angazhimeve midis luftanijeve të blinduara me armë të kalibrit të madh, shpikja dhe përsosja e silurëve nga vitet 1860 e tutje lejoi anije të vogla siluruese dhe anije të tjera më të lehta sipërfaqësore, nëndetëse të padukshme të peshkimit, varka ose bretkosa, dhe më vonë avionë të lehtë, për të shkatërruar anije të mëdha pa pasur nevojë për armë të mëdha, edhe pse ndonjëherë në rrezik për t'u goditur nga zjarri i artilerisë me rreze më të gjatë.

Dikush mund të ndajë silurët modernë në klasa të lehta dhe të rënda; dhe në tipe të drejtuara drejtpërsëdrejti, autonome dhe tipe me tela. Ato mund të lëshohen nga një shumëllojshmëri platformash.

## Shiko edhe 
* Lufta detare

## Referenca
Koka luftarake

parapamje|250x250px|Një bombë bërthamore B61 në faza të ndryshme të montimit; koka bërthamore është bombola e argjendtë në formë plumbi në mes të majtë të fotografisë.
Një **kokë lufte** është pjesa e përparme e një pajisjeje që përmban agjent shpërthyes ose material toksik (biologjik, kimik ose bërthamor) që shpërndahet nga një raketë, silur ose bombë.

## Klasifikimi 
Llojet e kokave të luftës përfshijnë:

* Eksploziv: Një ngarkesë shpërthyese përdoret për të shpërbërë objektivin dhe për të dëmtuar zonat përreth me një valë shpërthimi.
** Konvencionale: Kimikatet si baruti dhe eksplozivët e lartë ruajnë energji të konsiderueshme brenda lidhjeve të tyre molekulare. Kjo energji mund të lirohet shpejt nga një shkas, siç është një shkëndijë elektrike. Armët termobarike rrisin efektin e shpërthimit duke përdorur atmosferën përreth në reagimet e tyre shpërthyese.
*** Shpërthimi: Një valë e fortë goditëse sigurohet nga shpërthimi i eksplozivit.
*** Fragmentimi: Fragmentet metalike projektohen me shpejtësi të lartë për të shkaktuar dëme ose lëndime.
*** Shufra e vazhdueshme: Shufrat metalike të salduara në skajet e tyre formojnë një cilindër kompakt shufrash të ndërlidhura, i cili zgjerohet me dhunë në një unazë të ngjitur në formë zig-zag nga një shpërthim shpërthyes. Unaza që zgjerohet me shpejtësi prodhon një efekt prerës të rrafshët që është shkatërrues kundër avionëve ushtarakë, të cilët mund të projektohen për të qenë rezistent ndaj copëzave.
*** Ngarkesa në formë: Efekti i ngarkesës shpërthyese përqendrohet në një shtresë metalike me formë të veçantë për të projektuar një rrymë metalike me hipershpejtësi, për të shpuar armaturën e rëndë.
**** Depërtues i formuar në mënyrë shpërthyese: Në vend që të kthejë një rreshtim të hollë metalik në një avion të fokusuar, vala e shpërthimit drejtohet kundër një pllake metalike konkave në pjesën e përparme të kokës, duke e shtyrë atë me shpejtësi të lartë ndërsa njëkohësisht e deformon atë në një predhë.
** Bërthamore: Një reaksion i shpërbërjes bërthamore (bombë me ndarje) ose shkrirje bërthamore (armë termonukleare) shkakton çlirim të madh energjie.
* Kimike: Një kimikat toksik, si gazi helmues ose gazi nervor, shpërndahet, i cili është krijuar për të lënduar ose vrarë qeniet njerëzore.
* Biologjik: Një agjent infektiv, si sporet e antraksit, shpërndahet, i cili është krijuar për të sëmurë ose vrarë njerëzit.

Shpesh, një kokë biologjike ose kimike do të përdorë një ngarkesë shpërthyese për shpërndarje të shpejtë.

## Shiko edhe 
## Referenca
Lufta tokësore

parapamje|250x250px|Konvoji i ACAV dhe M48, Lufta e Vietnamit.
**Lufta tokësore** është procesi i operacioneve ushtarake që ndodhin në luftime që zhvillohen kryesisht në sipërfaqen tokësore të hapësirës së betejës të planetit.

Lufta tokësore kategorizohet nga përdorimi i një numri të madh të personelit luftarak që punëson një grup të larmishëm aftësish luftarake, metodash dhe një shumëllojshmëri të gjerë të sistemeve dhe pajisjeve të armëve, të kryera në terrene dhe mjedise të ndryshme moti. Lufta tokësore, për shkak të faktit se zhvillohet në mbrojtje të zonave të popullsisë urbane dhe rurale, dominon studimin e luftës dhe është një fokus për shumicën e planifikimit të politikave të mbrojtjes kombëtare dhe konsideratave financiare.

Lufta tokësore në histori ka pësuar disa tranzicione të dallueshme në sjellje nga përqendrimi i madh i popullatës kryesisht të patrajnuar dhe të armatosur në mënyrë të parregullt të përdorur në sulmet frontale deri në përdorimin aktual të koncepteve të armëve të kombinuara me trupa të rregullta shumë të trajnuara duke përdorur një shumëllojshmëri të gjerë sistemesh organizative, armësh dhe informacioni, dhe duke përdorur një sërë doktrinash strategjike, operacionale dhe taktike.

Megjithëse luftimet tokësore në të kaluarën kryheshin nga armët luftarake të forcave të armatosura, që nga Lufta e Dytë Botërore ajo ka përfshirë kryesisht tre lloje të dallueshme të njësive luftarake: këmbësorinë, armaturën dhe artilerinë. Këto armë, që nga epoka e lundrimit, kanë përdorur koncepte dhe metoda të luftës amfibe për të projektuar fuqinë nga detet dhe oqeanet, dhe që nga prezantimi i gjerë i avionëve dhe helikopterëve të transportit ushtarak kanë përdorur forcat ajrore dhe mbështjelljen vertikale për shumëllojshmërinë e doktrinave të përdorura për të. ndjekin penalisht luftën në tokë.

## Shiko edhe 
* Lufta ajrore
* Lufta detare

## Referenca
Cucët

parapamje| Fiset e vjetra malazeze, Cuce është nr. 5.
**Cucët** janë një fis historik ( *pleme* ) dhe rajon në Mal të Zi, i vendosur në zonën e Nahija Katunska nga Mali i Zi i Vjetër .

## Historia 
Toponimi *Cuce* përmendet për herë të parë në vitin 1431 në dokumentet e Kotorrit, pastaj përsëri në një krisobull të Manastirit të Cetinjes nga fundi i shekullit të 15-të. Në defterët osmanë të viteve 1521 dhe 1523, Cuce përmendet si fshat. Shumica e banorëve migruan në Cuce në shekullin e 16 dhe 17, nga Hercegovina e Vjetër dhe Kuçi i Vjetër. Në 1718, pas Paqes së Passowitz-it, Cuce së bashku me 9 fise të tjera të nahije Katuni, u bënë *de fakto* të pavarur nga Perandoria Osmane.

Më 1829 Bjelice luftoi kundër Ozriniqit dhe Cuçes, dy fise fqinje, dhe Petar I Petroviq-Njegoshi dërgoi Sima Milutinoviq Sarajlija dhe Mojsije për të negociuar paqen mes tyre. 

Smail-aga Cengic i shkroi një letër në 1838 Njegoshit, duke u ankuar për Cucet që kishin bastisur territorin osman. 

Tradicionalisht, Vojvodët (Dukët) e fisit ishin nga shtëpia e Krivokapiqit dhe Serdarët (Kontët) ishin nga shtëpia e Peroviqit. Në rastin e Cuçes së poshtme, Knez (Princi) Rogan themeloi Shtëpinë e Roganoviqit.

## Antropologjia 
Jovan Cvijić studioi gjerësisht fiset e Malit të Zi të Vjetër. Cuce ndahen në Cuce e sipërme dhe Cuce e poshtme. Shumica e banorëve të Cuces së Epërme rrjedhin nga Hercegovina, ndërsa banorët e Cuces së Poshtme në përgjithësi rrjedhin nga fisi Kuçi .

* Kovaçi
* Kovaçeviqi
* Krivokapići, vëllazëri me origjinë nga Hercegovina e Vjetër
* Banićevići
* Shakiqi
* Zviceri, me origjinë nga Kuçi i Vjetër
* Simoviqi
* Živkovići
* Mijanovići
* Perovici
* Đuričići (familja më e vjetër në Cuce)
* Vujadinoviqi
* Roganovići
* Bigoviqi
* Markovići
* Stevoviqi
* Ćosovići
* Perišići
* Popovići
* Jovoviqi
* Ivanovići, vëllazëri me origjinë nga Hercegovina e Vjetër, me prejardhje nga Šćepan Ivanov; sot të katër vëllazërit janë përfshirë në Krivokapiqi; slava e Shën Nikollës
** Mijatovići
** Ivanovići
** Zukovići
** Đukanovići, baza në Krajishtë
* Đurovići
* Cucovići
* Otaševići
* Tomanovići, me origjinë nga Kuçi i Vjetër

Djer-didije është një valle e Cucëve. 

## Shih edhe 
* Fiset e Malit të Zi
* Historia e Malit të Zi

## Referime
Karriera ushtarake e Napoleon Bonapartit

**Karriera ushtarake e Napoleon Bonapartit** zgjati mbi 20 vjet. Si udhëheqës ushtarak, ai udhëhoqi ushtritë franceze për të mundur në Luftërat Napoleonike. Pavarësisht humbjes së tij në luftë dhe përfundimit me humbje, Napoleoni konsiderohet në Evropë si një gjeni ushtarak dhe një nga komandantët më të mirë në histori. Luftërat dhe fushatat e tij janë studiuar në shkollat ushtarake në mbarë botën. Ai luftoi më shumë se 80 beteja, duke humbur vetëm njëmbëdhjetë, kryesisht në fund kur ushtria franceze nuk ishte aq dominuese. Dominimi francez u shemb me shpejtësi pas pushtimit katastrofik të Rusisë në vitin 1812. Napoleoni u mund në vitin 1814 dhe u internua në ishullin Elba, përpara se të kthehej dhe u mund përfundimisht në Waterloo në vitin 1815. Ai i kaloi ditët e tij të mbetura në paraburgim britanik në ishullin e largët të Shën Helenës.

## Përmbledhja e rekordeve të betejës 
## Referime
## Lexim më tutje
* Chandler, David G. *The Campaigns of Napoleon* (1973) 1172 pp; a detailed guide to all major battles excerpt and text search
* Crowdy, Terry. ''Napoleon's Infantry Handbook* (2015)
* Dupuy, Trevor N. and Dupuy, R. Ernest. *The Encyclopedia of Military History* (2nd ed. 1970) pp 730–770
* Elting, John R. *Swords Around a Throne: Napoleon's Grand Armee* (1988)
*  Esdaile, Charles. *Napoleon's Wars: An International History 1803-1815* (2008), 621pp
* Gates, David. *The Napoleonic Wars 1803-1815* (NY: Random House, 2011)
* Hazen, Charles Downer. *The French Revolution and Napoleon* (1917) online free 
* Nafziger, George F. *The End of Empire: Napoleon's 1814 Campaign* (2014)
* Parker, Harold T. "Why Did Napoleon Invade Russia? A Study in Motivation and the Interrelations of Personality and Social Structure," *Journal of Military History* (1990) 54#2 pp 131–46 in JSTOR.
*
* Riley, Jonathon P. *Napoleon as a General* (Hambledon Press, 2007)
*  
* Rothenberg, E. Gunther. *The Art of Warfare in the Age of Napoleon* (1977)
*
* Shoffner, Thomas A. *Napoleon's Cavalry: A Key Element to Decisive Victory* (2014)
* Smith, Digby George. *The Greenhill Napoleonic Wars Data Book: Actions and Losses in Personnel, Colours, Standards and Artillery'' (1998)
Lufta ajrore

parapamje|250x250px|Një F-4 Phantom II i Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara duke lëshuar bomba ajrore mbi një poligon bombardimi në Bardenas Reales, Spanjë në 1986.
**Lufta ajrore** është përdorimi i avionëve ushtarakë dhe makinave të tjera fluturuese në luftë. Lufta ajrore përfshin bombarduesit që sulmojnë instalimet e armikut ose një përqendrim të trupave të armikut ose objektivave strategjikë; avionë luftarakë që luftojnë për kontrollin e hapësirës ajrore; avion sulmues që angazhohet në mbështetje të ngushtë ajrore kundër objektivave tokësorë; aviacioni detar që fluturon kundër caqeve detare dhe tokësore afër; aeroplanë, helikopterë dhe avionë të tjerë për të transportuar forca ajrore si parashutistët; cisterna për furnizimin me karburant për të zgjatur kohën ose rrezen e operimit; dhe avionët e transportit ushtarak për të lëvizur ngarkesat dhe personelin. Historikisht, avionët ushtarakë kanë përfshirë balona më të lehta se ajri që mbanin vëzhgues artilerie; aeroplanë më të lehtë se ajri për bombardimin e qyteteve; lloje të ndryshme të avionëve të zbulimit, vëzhgimit dhe paralajmërimit të hershëm që bartin vëzhgues, kamera dhe pajisje radari; bombardues silurues për të sulmuar anijet e armikut; dhe aeroplanë ushtarakë të shpëtimit ajror-detar për shpëtimin e avionëve të rrëzuar. Lufta moderne ajrore përfshin raketa dhe mjete ajrore pa pilot. Forcat sipërfaqësore ka të ngjarë t'i përgjigjen aktivitetit ajror të armikut me luftë kundërajrore.

## Shiko edhe 
* Lufta tokësore
* Lufta detare

## Referenca
Lufta detare

parapamje|250x250px|Beteja midis fregatës britanike Shannon dhe fregatës amerikane Chesapeake, e pikturuar në 1836 nga Christoffer Wilhelm Eckersberg dhe që përshkruan kapjen e USS Chesapeake.
**Lufta detare** është lufta brenda dhe në det, oqean ose çdo hapësirë tjetër beteje që përfshin një trup të madh uji si një liqen i madh ose një lumë i gjerë. Betejat janë zhvilluar në ujë për më shumë se 3000 vjet.

Dega e forcave të armatosura e caktuar për luftën detare është një marinë. Operacionet detare mund të ndahen gjerësisht midis aplikimeve të lumit dhe litoral (marina me ujë kafe), aplikacionet e oqeanit të hapur (marina me ujë blu) dhe diçka në mes (marina me ujë të gjelbër), megjithëse këto dallime kanë të bëjnë më shumë me shtrirjen strategjike sesa taktike. ose divizioni operativ. Qëllimi strategjik sulmues i luftës detare është projeksioni i forcës nga uji, dhe qëllimi i tij strategjik mbrojtës është të pengojë projeksionin e ngjashëm të forcës nga armiqtë.

## Shiko edhe 
* Lufta tokësore
* Lufta ajrore

## Referenca
Helmi

parapamje|Piktogrami ndërkombëtar për substancat helmuese. Kafka dhe kockat kryq kanë qenë prej kohësh një simbol standard për helmin.
**Helmi** është një substancë kimike që ka një efekt të dëmshëm për jetën. Termi përdoret në një gamë të gjerë fushash dhe industrish shkencore, ku shpesh përcaktohet në mënyrë specifike. Mund të zbatohet edhe në mënyrë bisedore ose figurative, me një kuptim të gjerë.

Nëse diçka konsiderohet helm mund të ndryshojë në varësi të sasisë, rrethanave dhe asaj që gjallesat janë të pranishme. Helmimi mund të jetë aksidental ose i qëllimshëm, dhe nëse shkaku mund të identifikohet, mund të ketë mënyra për të neutralizuar efektet ose për të minimizuar simptomat.

Në biologji, helmi është një substancë kimike që shkakton vdekje, lëndim ose dëmtim të organizmave ose pjesëve të tyre. Në mjekësi, helmet janë një lloj toksine që shpërndahet në mënyrë pasive, jo aktive. Në industri termi mund të jetë negativ, diçka që duhet hequr për ta bërë një gjë të sigurt, ose pozitiv, një agjent për të kufizuar dëmtuesit e padëshiruar. Në aspektin ekologjik, helmet e futura në mjedis më vonë mund të shkaktojnë efekte të padëshiruara diku tjetër, ose në pjesë të tjera të zinxhirit ushqimor.

## Shiko edhe 
* Helmi (i kafshëve)

## Referime
Shërbimi Federal i Sigurisë (Rusi)

parapamje|283x283px|Stema e Shërbimit Federal të Sigurisë të Rusisë
**Shërbimi Federal i Sigurisë i Federatës Ruse** *(FSB)*, rusisht: Федеральная служба безопасности Российской Федерации (ФСБ России, ''Federal'naya sluzhba bezopasnosti Rossiyskoy Federatsii''), paraardhësi i tij i menjëhershëm ishte **Shërbimi Federal i Kundërzbulimit** (FSK), i cili u riorganizua në FSB në 1995. Tre komponentët kryesorë pasardhës strukturorë të ish-KGB-së që mbeten administrativisht të pavarura nga FSB-ja janë Shërbimi i Inteligjencës së Jashtme (SVR), Shërbimi Federal i Mbrojtjes. (FSO), dhe Drejtoria kryesore e Programeve Speciale të Presidentit të Federatës Ruse (GUSP).

Përgjegjësitë kryesore janë brenda vendit dhe përfshijnë kundërzbulimin, sigurinë e brendshme dhe kufitare, kundër-terrorizmin dhe mbikëqyrjen, si dhe hetimin e disa llojeve të tjera të krimeve të rënda dhe shkeljet e ligjit federal. Selia e saj është në sheshin Lubyanka, në qendër të Moskës, në ndërtesën kryesore të ish-KGB-së. Drejtori i FSB-së emërohet nga presidenti i Rusisë dhe i përgjigjet drejtpërdrejt atij.

Në vitin 2003, përgjegjësitë e FSB-së u zgjeruan duke përfshirë Shërbimin e Rojës Kufitare dhe një pjesë të madhe të Agjencisë Federale të Komunikimit dhe Informacionit të Qeverisë (FAPSI); kjo do të përfshinte aktivitetet e inteligjencës në vendet që dikur ishin anëtarë të Bashkimit Sovjetik, punë e kryer më parë nga Shërbimi i Pestë i KGB-së. SVR kishte nënshkruar në vitin 1992 një marrëveshje për të mos spiunuar ato vende; FSB nuk kishte marrë asnjë angazhim të tillë.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura Ruse
* GRU (Rusi)

## Referenca