Halit bej Bërzeshta

djathtas|parapamje|Halit bej Berzeshta, 1840-1909
**Halit bej Bërzeshta** i njohur nga bashkëkohësit si **Bej Baba** (Bërzeshtë, 1840 - Selanik, 24 janar 1909) ka qenë një veprimtar i Rilindjes Kombëtare dhe mjek ushtarak i Perandorisë Osmane.

Mid'hat Frashëri shkruante më 1926 te *Kalendari Kombiar* "çë ishte predikonjësi i Frashërit në Stamboll, ashtú ishte edhe Halidi në Manastir". Konica në memuaret e veta për lëvizjen kombëtare e përshkruan "patriot të shkëlqyer, që shpërndau idetë e veta ndër njerëzit që e rrethonin".

## Biografi 
U lind më 1840 në familjen e Sali Vretos në fshatin Bërzeshtë, asokohe në kazanë e Starovës, mësimet e para i mori në mejtep nga hoxha i fshatit. I ati mori rrugët e mërgimit për në Stamboll, ku nisi punë me mëditje si bahçevan te një çifligar, ku më pas mori të birin. Tek po i njëjti çifligar punonin edhe kushërinjtë - Beqiri me të katër djemtë: Ymeri, Ibrahimi, Ismaili dhe Aliu.

Vijoi shkollimin e mesëm në Stamboll, ku përparoi në mësimin e turqishtes e arabishtes. dhe kësodore ndoqi shkollën e lartë mjekësore ushtarake *Askeri Tıbbiye İdadisi.* Më 1866 Ibrahimi u transferua me detyrë në Janinë, ku Haliti e ndoqi, dhe aty u njoh me vëllezërit Frashëri e në veçanti me Naimin.

Më 1872-73 e thirrën në Stamboll, ku vijoi veprimtarinë si farmacist dhe pas disa vitesh u emërtua kryefarmacist (*bashezaxhi*) i oborrit sulltanor. Pas ngjarjeve të Lidhjes së Prizrenit, u delegua me punë në Manastir si kryefarmacist i korparmatës III. Aty themeloi më 1896 *Organizatën e fshehtë të shqiptarëve të Manastirit*, së bashku me Fehim bej Zavalanin, Qiriazët, Sabri e Shefqet Frashërin dhe shtëpia e tij u bë vendtakimi ku rakordohej për veprimin në bashkërendim me *Komitetin e Stambollit* për përhapjen e librave shqip me Shahin Kolonjën dhe idetë kombëtare në vilajet, ku bashkë me Zavalanin ishte më aktivi. Kësodore nisi të përhapte këto tekste në vendlindje që më 1890, dhe për Dibrën e Ohrin bashkëpunonte me Hoxhë Vokën dhe Hamdi bej Çoku-Ohrin, *lider* i shqiptarëve nacionalistë të Ohrit dhe Prespës.

Vitet e fundit të shekullit XIX, ishte në kontakt të vazhdueshëm me Haxhi Zekën të Lidhjes së Pejës dhe komiteteve që ishin krijuar për kërkesat e autonomisë së vilajeteve shqiptare. Përsëriti vendimet e marra nga Lidhja në një kuvend në Dibër, dhe shtriu ndikimin për pajtim gjaqesh dhe mosgrabitjesh edhe ndër viset nga kishte prejardhjen e malësinë e Mokrës. Vitet e mëpasme ndihmoi ekonomikisht shkollën e vajzave në Korçë deri në vetëmohim.

Më 1905 u formua selia e klubit "Bashkimi" në Manastir, njohur si *Komiteti i fshehtë për lirinë e Shqipërisë* nën prirjen e Halit Beut, me Zavalanin, Bajo Topullin, Sejfi Vllamasin, Gjergj Qiriazin, Pati ndikim të madh më vonë në dezertimet të shqiptarëve nga ushtria osmane për të formuar çeta komitësh. Për veprimtarinë e tij propaganduese u arrestua nga autoritetet osmane (verën) vjeshtën e 1907, në gjyqin ushtarak që iu bë u dënua me internim në Beirut dhe Damask. Kjo ngjati deri me Revolucionin Xhonturk të 1908, u kthye në Selanik, ku u emërua drejtor i spitalit ushtarak dhe brenda më pak se një viti, më 24 janar 1909 ndërroi jetë.

## Referime 
### Literatura 
*