Kampi i Bedenit

Kampi  i Bedenit ishte një nga kampet e internimit dhe të punës së detyruar për të burgosurit politikë gjatë regjimit komunist në Shqipëri. Kampi e mori emrin nga një kanal i cili duhet të ndërtohej nga të internuarit në zonën kënetore të Bedenit (quhej edhe këneta e Zhabjakut) e që përfundonte në lumin e Shkumbinit. Në vitin 1948, për hapjen e këtij kanali punonin 1200 të burgosur të ndarë në brigada. Të burgosurit erdhën nga burgjet e Shkodrës, Vlorës, Beratit, Elbasanit dhe Durrësit si dhe disa nga këneta e Maliqit. Ata u vendosën në baraka të sajuara për disa muaj punë.

## Puna në kamp 
Qëllimi punës në kamp ishte që të hapej një kanal vigan rrëzë kodrave të Bedenit, 7 kilometra i gjatë dhe i gjerë sa të shkonte lirisht një (makinë tip) “Skoda” në fundin e tij, si dhe përfundimi i këtij kanali në kënetën e Zhabjakut. Kjo e fundit do të thahej nga të internuarit, kurse ujërat e kanalit do t’i hidhnin në Shkumbin kullimet e kodrave, si dhe makrrosat dhe mbetjet e kësaj kënete. Puna ishte e organizuar në brigada, që kishin një efektiv për 150-200 të burgosur secila. Komanda e kampit, ngrinte dhe frynte normat me qëllim që të justifikonte dhe normat e atyre të shumtëve që nuk punonin. 

Këtu punuan në një brigadë të vetme 29 priftërinj katolikë të ardhur të gjithë nga burgu i Shkodrës.Të dënuarit punonin 8 orë në ditë, por shtohej një orë “për nder të shokut Stalin”, e pas saj një orë “për nder të shokut Tito”, e në fund një orë “për komandantin, shokun Enver”. Kushtet e jetesës në kamp ishin të gjitha të këqija. Përveç lodhjes në punë, me kalimin e kohës u bë e lodhshme edhe largësia e frontit të punës nga vendi i banimit. Gjatësia e kanalit rriste gjatësinë kilometrike prej kampit e në këtë mënyrë kthimi i tyre atje ishte gjithnjë i lodhshëm e i mundimshëm. Sipas kujtimeve të ish- të dënuarve, nga vështirësitë e jetës dhe puna e rëndë, u sëmurën dhe vdiqën më shumë se njëzet të dënuar. Sipas Tanush Kasos, e tmerrshme ka qenë në këtë kamp, vdekja e një të burgosuri nga Mirdita të quajtur Nikollë Bardhoku, nga Bushkashi. Vetëm për kapriçon e një polici, ai u zhvesh lakuriq, u lidh pas një shtylle në oborrin e kampit dhe u la nën saçin e diellit përvëlues të korrikut, gjersa trupi i’u bë plagë. Ulërinte nga dhimbjet e kërkonte shpëtim, por askush nuk guxonte t’i afrohej e të pësonte fatin e tij. Të nesërmen vdiq aty, si një shenjtor i lidhur. Komandant i kampit ishte Haxhi Pela ose Peçe, nga Qarku i Beratit.  Të tjerë ish-të burgosur dëshmojnë se komandanti i Kampit ishte një toger Hysniu nga Labëria.Puna në kanal, oficerët mbikqyrës, policët me dru që rrahshin punëtorët, sidomos ata që guxojshin me ngrejtë kokën ose, pushojshin me marrë frymë. Kjo pamje e çoroditun, më sillte në mend leximet mbi jetën e skllavëve, në ndërtimin e piramidave të faraonëve egjiptiane, e djersën e të lidhunve me zinxhirë, në barkat e ose minierat e Vjetërsisë, të lundërtarëve-robër, që kalojshin jetën si vozitës me rremat e gjatë e të mundimshëm, në rreshta dy nga dy, ose katër nga katër, në lëvizje pa pushim, ditë e natë, nën kamxhikun e mbikqyrjen e xhelatit, të shfrytëzuem deri në palcë, deri në vdekje, kufoma të hedhuna në valët e detit të pafund, nga shokët e tyne që shihshin në viktimën e sotme, fatin e tyne të nesërm. Të dënuar në këtë kamp kanë qenë gjithashtu:

* At Zef Pllumi
* Luljeta Progni
* Sami Rrepishti
* Tanush Kaso

## Lidhje të jashtme
Kampi i Bedenit
## Referime