open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Adrian Minune

**Adrian Minune** (emri i vërtetë **Adrian Simionescu**, i lindur më 24 shtator 1974) është një këngëtar rumun - rumune manele.

Një hit i madh për këngëtarin Manele ishte në  Salvatore Ganacci  nderoi atë duke luajtur këngën e tij të famshme "Asa sunt zilele mele".

## Biografia 
Adrian Minune u martua me partneren e tij të gjatë të jetës Elena në 2004 dhe ka dy vajza (Carmen dhe Adriana) dhe një djalë (Adrian Jr.) me të. Me ta jeton edhe nëna e tij, Florenta, e cila e ka rritur vetëm që në moshën dy vjeçare.

## Filmografia 
Ai ka bërë paraqitje edhe në filma:

* *Gadjo dilo* (1997) si L'Enfant Prodige
* *Tërbimi* ( *Furia* ) (2002) si ai vetë

## Shih edhe 
* Rumania

## Burime 
* Artikull për dasmën e Minune
* Artikull për Minune dhe nënën e tij 

## Lidhje të jashtme 
* 
* list of top tracks
* Listen to Radio Manele
* Radio Manele
* Radio Manele Online
Gizem Karaca

**Gizem Karaca** (lindur më 7 shtator 1992) është një aktore dhe modele turke që përfaqësoi vendin e saj në konkursin *Miss World 2011*.

Karaca konkurroi në konkursin e Miss Turqisë të mbajtur më 2 qershor 2011 në TIM Show Center dhe përfundoi e dyta në përgjithësi, e cila e kualifikoi atë si përfaqësuesen e Turqisë për Miss World. 

## Biografia 
Gizem Karaca ka lindur më 7 shtator 1992 në Stamboll. Nëna e saj është Münevver Karaca dhe babai i saj është Cüneyt Karaca. Ajo është me origjinë shqiptare nga ana e mamasë. Ajo e kaloi fëmijërinë në SHBA dhe Kanada pasi familja e saj u shpërngul në SHBA kur ajo ishte fëmijë. Pasi Karaca kreu shkollën fillore në Shtetet e Bashkuara dhe të mesmen në Kanada, ajo u kthye në Turqi. Pas mbarimit të shkollës së mesme, ajo fitoi Fakultetin e Gjuhës dhe Letërsisë Frënge në Universitetin e Stambollit.

Pas diplomimit në Fakultetin e Gjuhës dhe Letërsisë Frënge, në Universitetin e Stambollit, ajo vendosi të marrë pjesë në konkursin e bukurisë për të shpëtuar nga mësimet e vështira. Ajo mori pjesë në konkursin e bukurisë Miss Turqia 2011 dhe doli e dyta. Ajo vlerësoi ofertat e serialeve që erdhën menjëherë pas përfundimit të konkursit dhe filloi karrierën e saj të aktrimit duke luajtur në serialin televiziv Eve Fallen Yıldırım që u transmetua në Show TV në 2012. Në të njëjtin vit, ajo luajti rolin kryesor të Güneş Sancaktar në serialin e saj të dytë televiziv, me emrin Feriha. Meqenëse seriali u anulua pas episodit të 13-të, Gizem Karaca shkoi për një kohë në Amerikë në verën e vitit 2013 dhe studioi për aktrim në Akademinë e Filmit në Nju Jork. Ajo vazhdoi aktrimin me Ben Still Hope. Në vitin 2014 ajo luajti rolin kryesor në filmin e saj të parë artistik të quajtur Seni Seviyorum Adamım. Filmi u publikua më 21 nëntor. Karaca luajti me Mehmet Ali Nuroğlu dhe Berk Cankat në serialin televiziv Güzel Köylü, i cili u transmetua në Star TV në qershor 2014. Seriali përfundoi më 17 qershor 2015. Në vitin 2017, ajo filloi të luante në The Storm Inside of Me. Në të njëjtin vit ai u bashkua me serialin Kara Sevda me rolin e Komisar Mercan dhe u largua pas disa episodeve.

Gizem Karaca u martua me Kemal Ekmekçin më 16 shtator 2017.

## Filmografia 
## Çmimet 
* Miss Turqia 2011, nënkampione e parë.
* Miss World 2011, Çmimi i Veshur më të Mirë.

## Shih edhe 
* Shqiptarët në Turqi
* Lista e shqiptarëve në Turqi

## Lidhje të jashtme 
* Profili i Miss Turqisë në Miss World 2011
* Shpresa e Bukur: Gizem Karaca

## Referime
Tarsatica

**Tarsatika** ka qenë një vendbanim i lashtë romak në Iliria nga i cili u krijua një vendbanim në vendin e Rijekës së sotme, Kroaci.

## Etimologjiia 
Vendbanimi i parë i Tarsaticës, një qytet fortesë, ishte vendosur në vendin e qytetit të vjetër të sotëm, si një fortesë e rëndësishme mbrojtëse romake në shekullin e IV, e shkatërruar në vitin 799 . nga frankët në betejën me kroatët, gjatë së cilës vdiq edhe Margrav Erik në shpatet e kodrës. Menjëherë pas largimit të frankëve, emri Tarsatica u transferua në kodrën fqinje 138 metra lartë, me emrin Tersat dhe në fund Trsat. Vetë emri mund të jetë nga emri kelt *Tarsa*, që do të thotë '''kodër buzë lumit''' . Me emrin Tarsatica, u përmend për herë të parë në Kodin Vinodol në vitin 1288, si selia e famullisë Vinodol dhe në zotërim të princave në Kërk, më vonë Frankopan. Në shekullin XIII, në vendin e ish-Tarsatikës, u zhvillua qyteti i Rekës (Rijeka e sotme) me kulla, dyqane dhe rrugë, të cilat nga viti 1466 me ndërprerje të vogla deri në vitin 1918 u përkisnin Habsburgëve. Trsati i sotëm shtrihet midis qytetit të vjetër të Trsat (Gradin) deri te ish-kazerma dhe në shpatin në veri. Në emrat e restoranteve të njohura në Trsat janë ruajtur emrat e vjetër të Tarsatikës dhe Tarsës.

## Histori më e vjetër 
Në epokën e re të hekurit, Tarsati i përkiste fisit ilir të Japodëve dhe vetëm më vonë u përfshi në territorin e romakëve për arsye ekonomiko-tregtare dhe ushtarako-strategjike. Me ardhjen e romakëve, dhe para shekullit të I-rë, vendbanimi i mëparshëm filloi të shndërrohej në një vendbanim urban të tipit romak, duke ruajtur rëndësinë e vendbanimit qendror. Është projektuar sipas modelit të komunave romake. Administrata përbëhej nga qytetarët më të rëndësishëm dhe në burimet historike përmendet edhe veprimtaria e priftërinjve.

Rëndësi të madhe ka pasur në fund të antikitetit, më saktë në fund të shekullit VI dhe fillim të shekullit të shtatë. Ai shërbeu si një nga qendrat e mbrojtjes kundër sulmeve avaro - sllave .

## Shih edhe 
* Iliria
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire
Zanorja e mbyllur e prapme e buzorëzuar

**Zanorja e mbyllur e prapme e buzorëzuar,** ose **zanorja** **e  lartë e prapme e buzorëzuar**, është një lloj tingulli zanor i përdorur në shumë gjuhë të folura. Simboli në alfabetin fonetik ndërkombëtar që përfaqëson këtë tingull është , dhe simboli ekuivalent X-SAMPA është&nbsp;`u` .

Në shumicën e gjuhëve, kjo zanore e rrumbullakosur shqiptohet me buzë të zgjatura ('endolabial'). Megjithatë, në disa raste buzët janë të ngjeshura ('eksolabiale').

## Shiko edhe 
* Zanorja e mbyllur e përparme e buzorëzuar

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*
Abedin Beu

parapamje|200px|Abidin Bey ishte guvernatori i parë i Dongolës
**Abdin Bey al-Arnaut** (c. 1780–1827) ishte një komandant dhe politikan shqiptar i Egjiptit gjatë epokës së hershme të sundimit të Muhamed Aliut. Një anëtar i grupit kryesor të komandantëve të Muhamed Aliut, pas vdekjes së tij, pallati Abdin me emrin e tij u ndërtua në vendin e rezidencës së tij në Kajro dhe një lagje e qytetit u riemërua për ta nderuar atë.

## Jeta 
Në vitin 1814 ai udhëhoqi një fushatë kundër lëvizjes vehabiste, por u mund. Një vit më vonë ai paralajmëroi Muhamed Aliun për një komplot vrasjeje kundër tij, një ndërhyrje që i dha Aliut mundësinë për t'i shpëtuar sulmit. Deri në vitin 1820, kur u emërua komandanti i dytë në fushatën sudaneze, Abidin ishte guvernator i el-Minia. Gjatë fushatës, ai u dallua në betejën e al-Kurdi.

Në prill 1821 ai u bë guvernatori i parë i provincës Dongola (përafërsisht që korrespondon me es-Samalija lindore) dhe rezidencën e tij e projektoi Christian Gottfried Ehrenberg. Detyrat e tij kryesore përfshinin ndërtimin e depove për rifurnizimin e trupave kalimtare dhe vlerësimin e taksave të rajonit. Sistemi i taksave të Abidin Bey konsiderohej i drejtë dhe ai kontribuoi në uljen e rrezikut të revoltës në krahinë. Megjithatë, projekti i tij i kantierit detar për ndërtimin e anijeve me vela për transportin e skllevërve afrikanë të zinj nga Sudani në Egjipt ishte i pasuksesshëm. Stabiliteti politik i Dongolës gjatë sundimit të Abidin Bey konsiderohet i pazakontë pasi rebelimet ishin të shpeshta në të gjitha territoret e sapomarra të Egjiptit në vitet 1820. Pas vitit 1825 ai u kthye në Egjipt dhe u vra dy vjet më vonë gjatë një rebelimi.

## Referime
Alija Gushanac

**Alija Gushanac** ("Ali Gucia";  1804–05), i njohur në poezinë epike si **Gušanac-Alija**, ishte një gërxhali *(krdžalija)* shqiptar i Perandorisë Osmane që u shërbeu *dahijeve*, jeniçerëve renegatë që kishin marrë sundimin e Sanxhakut të Smederevës pas një grushti shteti.

Ai ishte nga Gucia, prandaj emri i tij. Në fillim të kryengritjes serbe kundër dahijeve (1804), Gušanac ishte në Jagodinë. Më pas ai u emërua komandant i Beogradit nga Dahije.

## Referime 
*  
* 

## Referime
Pal Kurti

**Pal Kurti** (; fl. 1431–1432) ka qenë një prijës arbëror apo serbo-arbëror, i cili mbante një vilajet në Sanxhakun e Arbërit të Perandorisë Osmane. Zotërimi i tij qe midis lumenjve Erzen dhe Shkumbin në Shqipërinë e sotme. Ndërsa ai ishte krishterë, ndër të paktët zotër feudalë të krishterë në perandori, djemtë e tij u konvertuan në Islam dhe mbanin tituj të ndryshëm zyrtarë në të gjithë perandorinë. Ai hyri në shërbimin osman pak pas vitit 1400, dhe ishte një nga të paktët feudalë paraosmanë, të krishterë së bashku me vëllain e tij Karl Kurti Në defterin 1431–1432, Pavlo Kurtik mbajti një timar prej 26 fshatrash në varësi të djalit të tij, Isait.

## Bibliografia 
;Shënimet

;Referimet

* (Serbian Latin version)
*
*
*
*
*
Golden State Warriors

**Golden State Warriors** është një ekip basketbolli profesionist amerikan me bazë në San Francisco. Warriors garojnë në National Basketball Association (NBA), si një anëtar i Pacific Division të Western Conference të ligës. E themeluar në vitin 1946 në Filadelfia, Warriors u transferuan në Zonën e Gjirit të San Francisco më 1962 dhe morën emrin e qytetit, përpara se të ndryshonin emërtimin e tij gjeografik në Golden State në vitin 1971. Klubi i luan ndeshjet e tij në shtëpi në Chase Center.

The Warriors fituan kampionatin inaugurues të Basketball Association of America (BAA) më 1947 dhe fituan përsëri më 1956, të udhëhequr nga treshja e Hall of Fame Paul Arizin, Tom Gola dhe Neil Johnston. Pas shkëmbimit të yllit Wilt Chamberlain në janar 1965, skuadra përfundoi sezonin 1964–65 me rekordin më të keq të NBA (17–63). Periudha e tyre e rindërtimit ishte e shkurtër kryesisht për shkak të hartimit të Rick Barry nga Warriors katër muaj pas tregtisë. Në vitin 1975, lojtarët yje Barry dhe Jamaal Wilkes i shtynë Warriors në kampionatin e tyre të tretë, i konsideruar gjerësisht si një nga shqetësimet më të mëdha në historinë e NBA.

Warriors mbajnë disa rekorde të NBA: sezonin më të mirë të rregullt, më shumë fitore në një sezon (sezoni i rregullt dhe sezoni i dytë i kombinuar) dhe ecuria më e mirë pas sezonit. Stephen Curry dhe Klay Thompson përgjithësisht konsiderohen ndër prapavijat më të mëdha të të gjitha kohërave. Warriors kanë kampionatet e treta në NBA dhe kanë të tretin më shumë paraqitje në finale; vetëm Los Angeles Lakers dhe Boston Celtics kanë më shumë. Wilt Chamberlain dhe Stephen Curry janë emëruar MVP-të e NBA-së ndërsa luanin për Warriors, për gjithsej tre Çmime MVP.

## Referime
Qazim Begolli

**Qazim Begolli** ishte nacionalist shqiptar dhe veprimtar i lëvizjes kaçake të shekullit të 20-të.

## Biografia 
Qazim Begolli ishte anëtar i familjes së fuqishme dhe me ndikim Begolli nga Peja. Ata ishin sanxhak-bejlerët e parë në zonën Shkodër - Dukagjin.

Qazim Begolli ka qenë aktiv gjatë Luftës së Parë Botërore dhe pas saj. Me Hasan bej Prishtinën dhe të tjerët organizoi kryengritje dhe sulme kundër forcave serbe të vendosura në Kosovë. Në shkurt të vitit 1915 mori pjesë në betejën e Zhurit afër Prizrenit. Në maj të vitit 1918, Begolli ishte arrestuar dhe dënuar për “paturpësi publike”. Ai u dënua me gjashtë muaj burg. 

Ai ishte anëtar themelues i Komitetit për Mbrojtjen Kombëtare të Kosovës, një komitet me qendër në Shkodër dhe i themeluar në nëntor 1918. Komiteti e çoi në nivelet më të larta lëvizjen kaçake dhe qëndresën shqiptare kundër Serbisë.

## Shih edhe 
* Qerim Begolli
* Rilindja Kombëtare
* Kosova nën Perandorinë Osmane

## Referime
Jashar Pashë Gjinolli

**Jashar Pashë Gjinolli** (rreth 1788, Prishtinë - 1846, Stamboll) ka qenë njëri nga qeveritarët e njohur të familjes fisnike Gjinolli, me ndikim të veçantë në zhvillimet politike të fillimit të shekullit XIX në Kosovë. 

## Biografia 
Jashar Pasha ishte i biri i Mehmet Pashës, vëllait të Maliq Pashës. Ai trashëgoi qeverisjen në Prishtinë dhe në pjesën më të madhe të Kosovës. Jashar Pasha me pashallarët e tjerë shqiptarë, u bënë rezistencë reformave të Sulltan Mahmutit II. Mori pjesë në luftë kundër Vezirit të Madh, Mehmet Reshid pashës, në anën e Mustafë Pashë Bushatliut. Pas disfatës së Mustafë Pashës në Babunë dhe dorëzimit të tij në tetor të vitit 1831, shumë pashallarë shqiptarë, në mesin e tyre edhe Jashar Pasha, për t'i ruajtur privilegjet, hoqën dorë nga luftimet dhe i kërkuan falje Portës së Lartë. Duke u vënë në shërbim të Portës, patën rol të rëndësishëm në shuarjen e kryengritjes shqiptare-boshnjake. Pas Betejës në Pale, në maj të vitit 1832 dhe shuarjes së kryengritjes së Hysein Gradashcit, ku pos sanxhakbeut të Prizrenit, Mahmut Pashë Rrotullajt, morën pjesë edhe Gjinollët me forcat e tyre. Këta të fundit ruajtën pushtetin e tyre në Kosovë, kurse Jashar Pasha dhe Maliq Pasha mbetën persona të pacenueshëm. Pjesëmarrja në kryengritjen e Mustafë Pashë Bushatliut dhe përpjekjet për t'u shkëputur nga sundimi osman zemëruan Portën e Lartë. Jashar Pasha humbi jetën në vitin 1840, në rrethana të panjohura. Kishte synim zhvillimin dhe modernizimin e vendit. Ndërtoi disa objekte të infrastrukturës në Prishtinë, Gjilan dhe Vushtrri. 

## Shih edhe 
* Rilindja Kombëtare
* Kosova nën Perandorinë Osmane

## Referime
Fakihe Öymen

**Fakihe Öymen** (1900, Shkodër – 6 prill 1983, Stamboll) ishte mësuese e shkollës turke, politikane dhe një nga 18 deputetet e para femra të parlamentit turk.

## Biografia 
Ajo lindi nga prindërit Ismaili dhe Azize në Shkodër, asokohe qendër vilajeti e Perandorisë Osmane në vitin 1900. Ajo ishte mësuese e Historisë dhe Gjeografisë në Kolegjin e Mësuesve të Bursës. Ajo shërbeu gjithashtu si drejtoreshë e shkollës së mesme të vajzave në Bursa. Më vonë, ajo shërbeu në Shoqërinë Historike Turke.

Gratë turke fituan të drejtën e votës në zgjedhjet lokale më 3 prill 1930. Katër vjet më vonë, më 5 dhjetor 1934, ata fituan të drejtën e votës universale, më herët se shumica e vendeve të tjera.

## Shih edhe 
* Shqiptarët në Turqi
* Lista e shqiptarëve në Turqi

## Referime
İrem Helvacıoğlu

**İrem Helvacıoğlu** (lindur më 2 shkurt 1990) është një aktore turke. Ajo njihet më së shumti për rolin e saj në *Sen Anlat Karadeniz* si Nefes Zorlu.

## Biografia 
Helvacıoğlu ka lindur më 2 shkurt 1990 në Gjermani. Familja e saj është me origjinë nga Ankaraja. Babai i saj është një kolonel në ushtrinë turke. Gjatë Perandorisë Osmane, gjyshi i saj është me origjinë shqiptare, i cili ka emigruar nga Selaniku.  Ajo mori mësime aktrimi në Qendrën e Artit Müjdat Gezen dhe luajti rolin e saj të parë në skenë në moshën 11-vjeçare. Në vitin 2014, ajo pati përvojën e saj të parë kinematografike me një rol në filmin *Aşkın Dili*. Ajo bëri debutimin e saj televiziv me një rol dytësor në serialin *Behzat Ç.* *Bir Ankara Polisiyesi*. Më vonë ajo u përfshi në seriale të njohura si *Muhteşem Yüzyıl*, *Kurtlar Vadisi Pusu* dhe *Güneşin Kızları*. Ndërkohë, ajo vazhdoi karrierën e saj në kinema me rolet kryesore *Organik Aşk Hikâyeleri*, *Babası* dhe *Kızım ve Ben*. Në vitin 2016, ajo portretizoi personazhin e Pelin Su në serialin *No 309*. Ajo pati rolin e saj të parë kryesor në TV në serialin *Sen Anlat Karadeniz*, për të cilin fitoi çmimin "Flutura e Artë" me Ulaş Tuna Astepe si Çifti më i mirë televiziv. Në vitin 2020, ajo u luajt si personazhi kryesor në serialin *Seni Çok Bekledim* dhe portretizoi personazhin e Ayliz. Në vitin 2021, Helvacıoğlu vazhdoi të luajë si një personazh kryesor së bashku me Seçkin Özdemir në komedinë romantike *Baş Belası*, ku ajo luajti psikologen e krimit Dr. İpek Gümüşçü. Në vitin 2022, ajo ndau rolin kryesor në serialin Disney+ *Kaçış* me Engin Akyürek.

## Filmografia 
## Shih edhe 
* Shqiptarët në Turqi
* Lista e shqiptarëve në Turqi

## Lidhje të jashtme 
* 
* 

## Referime
Doracium

**Doracium** ( greqisht :  ), ishte një qytet antik i Ilirikut, të cilin Hierokliu e quan metropoli i *Provincia Praevalitana,* një titull që me të drejtë i përket Shkodraës. Wesseling ka supozuar se mund të përfaqësojë Dioklean,  por kjo nuk është konfirmuar. Vendndodhja e tij e saktë ende nuk dihet.

## Shih edhe 
* Iliria
* Dardania
* Prevalitania
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Referime
Palaesta

**Palaeste** ose **Palaiste** ishte një qytet në Vargmalin Detar, në bregdetin Kaonian, midis Adriatikut jugor dhe Detit Jon . Qyteti ishte vendosur në jug të gadishullit të Karaburunit, kufiri natyror që ndante Epirin nga Iliria në antikitetin klasik .      Qyteti ndodhej afër Palasë së sotme në Shqipëri .  Ai lidhet me morfemën rrënjë *pal- (ujë i cekët) dhe prapashtesën tipike ilire -este.   Emri etnik *Palaistinoi* vjen nga *Palaiste*, me prapashtesën tipike ilire *-ino* që përdoret shpesh për të formuar emra fisnorë. Rrënja *pal gjendet edhe në emrin e fisit ilir të Plaraioi/Palarioi.  

## Historia 
### Zbarkimi i Cezarit në vitin 48 p.e.s. 
Shkrimtari i lashtë romak Lukani raportoi se ishte këtu vendi ku Jul Cezari zbarkoi nga Brundusium përtej Adriatikut, me qëllim që të vazhdonte Luftën Civile kundër Pompeut në Ilirik dhe betejën e ardhshme të Dyrrahiut më 10 korrik 48 p.e.s.   Sipas Ian Longhurst, një analizë e burimeve të tjera të lashta, bazuar në të dhëna gjeografike dhe ushtarake, sugjeron një vendndodhje më të mundshme për zbarkimin e Cezarit brenda Gjirit të Vlorës në veri të Vargmalit Detar.  Neritan Ceka analizoi vendet lokale me anë të një studimi të vendndodhjes në Acrocerauni duke krahasuar situatën e tyre me burimet antike dhe pranoi tregimin historik të zbarkimit të Cezarit në Palaeste. 

## Gjeografia 
Në antikitetin klasik Palaeste ndodhej në Vargmalin Detar, midis Adriatikut jugor dhe detit Jon . Qyteti ishte vendosur në jug të Kepës Akrokerauniane, e cila ishte kufiri natyror që ndante Epirin nga Iliria në antikitetin klasik . E vendosur pranë Palasë së sotme në pjesën më veriore bregdetare të rajonit të lashtë të Kemarës ( Himara moderne, Shqipëri ),  Palaeste ishte pjesë e territorit të Kaonëve .  Fshati i sotëm Dhërmi është propozuar si vendndodhja e mundshme e lokalitetit antik. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Lista e fiseve ilire
* Lista e vendbanimeve ilire

## Literatura 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Magdalena Andersson

**Eva Magdalena Andersson** (lindi më 23 janar 1967) është një politikane dhe ekonomiste suedeze e cila është udhëheqëse e Partisë Social Demokrate Suedeze që nga viti 2021. Andersson shërbeu si Kryeministre e Suedisë nga 30 nëntori 2021 deri më 18 tetor 2022.

Andersson iu bashkua Lidhjes Rinore Socialdemokrate Suedeze në vitin 1983. Në vitin 1992, ajo fitoi një diplomë master në ekonomi nga Shkolla e Ekonomisë e Stokholmit. Ajo shërbeu si këshilltare dhe drejtore e planifikimit në administratën e Göran Persson dhe si këshilltare e Mona Sahlin. Pas zgjedhjeve të përgjithshme suedeze të vitit 2014, Andersson u zgjodh në Riksdag dhe u bë Ministre e Financave në administratën e Stefan Löfven. Kur Löfven njoftoi planet e tij për të dhënë dorëheqjen në gusht 2021, ajo u konsiderua si kandidatja kryesore për ta pasuar atë. Menjëherë pas kësaj, ajo u zgjodh kryetare e Social Demokratëve.

Andersson u zgjodh Kryeministre e Suedisë nga Riksdag më 29 nëntor 2021. Më 24 nëntor 2021, Andersson ishte zgjedhur në atë pozicion, por dha dorëheqjen pas një njoftimi nga partneri i saj i koalicionit, Partia e Gjelbër, se ata po largoheshin nga qeveria si përgjigje ndaj humbjes së votimit të buxhetit vjetor në Riksdag ndaj opozitës konservatore. Andersson më pas mori detyrën e Kryeministrit më 30 nëntor 2021 si kryeministrja e parë femër e Suedisë.

Pasi koalicioni i saj humbi shumicën në zgjedhjet e përgjithshme suedeze të vitit 2022, Andersson njoftoi synimin e saj për të dhënë dorëheqjen si Kryeministre.

## Jeta e hershme dhe edukimi
Andersson është fëmija i vetëm i Göran Andersson (1936–2002), një pedagog i statistikave në Universitetin e Uppsalës, dhe mësueses Birgitta Andersson (mbiemri i vajzërisë Grunell; lindi më 1939). Andersson ishte një notare elitare në rininë e saj.

Në vitet e saj të shkollës fillore, ajo ndoqi Malmaskolan në Norby që është një pjesë e Uppsala. Gjatë viteve të shkollës së mesme, Andersson studioi shkencat shoqërore në Shkollën Katedrale të Uppsalës. Ajo u diplomua në vitin 1987 me nota të larta në të gjitha klasat, përveç njërës.

Pas mbarimit të shkollës së mesme, Andersson u zhvendos në Stokholm për të studiuar në Shkollën Ekonomike të Stokholmit, ku u diplomua në vitin 1992 me një diplomë master në ekonomi. Ajo filloi doktoraturën në ekonomi në Shkollën Ekonomike të Stokholmit nga viti 1992 deri në 1995, por e përfundoi para se të përfundonte diplomën. Si pjesë e studimeve të doktoraturës, ajo studioi jashtë vendit në Institutin e Studimeve të Avancuara në Vjenë gjatë vjeshtës 1994 dhe në Universitetin e Harvardit gjatë pranverës 1995.

Andersson iu bashkua Lidhjes Rinore Socialdemokrate Suedeze (SSU) në vitin 1983 gjatë vitit të parë të shkollës së mesme. Në vitin 1987, ajo u zgjodh presidente e seksionit Uppsala të SSU.

## Referime
Velania

**Velania** është një lagje në pjesën lindore të Prishtinës në Kosovë . Në afërsi të saj ndodhet *Memoriali i Partizanëve të Luftës së Dytë Botërore* dhe *Varrezat e Dëshmorëve të UÇK-së*, ku është varrosur presidenti i parë kosovar Ibrahim Rugova në vitin 2006  

## Shih edhe 
* Prishtina
* Rajoni i Prishtinës
* Komuna e Prishtinës

## Referime
Scaidona

**Scaidona** (Σκαρδῶνα) ishte një qytet ilir në Liburni në brigjet e *Titius* rreth 20 km nga bregu. Ishte një nga tre konventat ligjore në Dalmaci. Qyteti më vonë u quajt edhe me emrat Scardona, Scardin dhe së fundi Skradin. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Delmatët
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Referime
Mirine

**Mirine** (latin. Fulfinum) ishte një qytet antik dhe kompleks i hershëm i krishterë në gjirin Sepen pranë Omishalit.

## Fulfinum shekulli I 
Në gjirin e Sepenit në ishullin Krk afër Omishalit, qyteti antik romak i Fulfinum, i sapoplanifikuar, u krijua në shekullin e parë të erës sonë për nevojat e veteranëve të perandorëve Flavian. *Municipium Flavium Fulfinum* është realizuar sipas skemës urbanistike të vendosur në atë kohë: në një sipërfaqe të rrafshët në një rrjet komunikimi drejtkëndor. Gjiri i përshtatshëm detar mundësoi ndërtimin e një porti të mbrojtur mirë, dhe fusha pjellore me një bollëk uji siguroi bazën për pjesëmarrjen e qytetit në jetën e antikitetit klasik.
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c5/Mirine_Omisalj_0809_2.jpg/220px-Mirine_Omisalj_0809_2.jpg|majtas|parapamje|220x220px| Mirina
Qyteti kishte të gjitha parakushtet bazë për këtë mënyrë jetese; forumi me kapitolin dhe bazilikën e qytetit, instalimet në port me një zonë tregtare buzë detit, banja termale, komunikime periferike me varrezat dhe dy faza të furnizimit me ujë .

Qyteti ishte projektuar në zyrën e perandorëve flavianë, dhe u mbush me veteranët e tyre dhe u "shartua" artificialisht në hapësirën e banimit të komunitetit lokal liburnian të *Fertinates* (Omišalj). Qyteti ishte një pasqyrim i idesë perandorake të krijimit të një porti të fortë dhe qyteti tregtar në zonën e gjerë të ishullit dhe në afërsi të rrugëve kryesore për në Pannonia dhe Norik.
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/14/Mirine_Omisalj_0809_4.jpg/280px-Mirine_Omisalj_0809_4.jpg|djathtas|parapamje|280x280px| Mirina
Gjatë rënies së qytetërimit antik, Fulfinum ishte ndoshta një nga viktimat e para; I konceptuar si një qytet me shtrirje superiore qytetëruese, i hapur dhe i butë, i ndjeshëm ndaj ndikimit më të vogël në standardin e jetës urbane që solli pasiguria e antikitetit të vonë, ai pësoi rënien së bashku me krijuesin e tij qytetërues. Megjithatë, ashtu si krijimi dhe zhdukja e një qyteti, i cili ashtu si njerëzit kanë fatet e veta, nuk mbeti pa ato reflektime që shfaqen në metamorfozën e shpirtit dhe formës; jeta vazhdoi në dizajnin e ri të fragmenteve.

## Mirina V.-VI. 
Në periferi të qytetit antik, në shekullin V u ndërtua një kompleks impozant i hershëm kristian (Mirina), i cili lidhet me abacinë benediktine të St. Nikolla. Është ruajtur një kishë mbresëlënëse me një planimetri në formë kryqi me një manastir intim simbolik dhe një varrezë të hershme të krishtera.

## Panorama 
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Mirine_pano_1_0809.jpg/800px-Mirine_pano_1_0809.jpg|qendër|parapamje|800x800px| Pamje e vendit të Mirinës
## Shih edhe 
* Iliria
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare e TZ të komunës Njivice-Omišalj  Versioni i faqes origjinale arkivuar më 9 qershor 2009.
Mashkjeza

**Mashkjeza** ishte një nga vendbanimet e fortifikuara, urbane të banuara nga ilirët në rajonin jugor të Ilirisë së lashtë, në kufi me Epirin, në Shqipërinë e sotme Jugperëndimore, në njërën nga kodrat që shoqërojnë bregun e djathtë të lumit të Gjanicës. Emri i tij bashkëkohor nuk dihet nga burimet e shkruara.

## Vështrim 
Duke u bazuar në rezultatet e gërmimeve arkeologjike të kryera në vitin 1983 nga një ekip i udhëhequr prej Neritan Cekës, qyteti u fortifikua në shekullin e  VII p.e.s.. Ashtu si disa vendbanime të tjera proturbane të kohës, muret me planimetri drejtkëndëshe fillimisht shërbenin vetëm si mbrojtje, banesat mbetën jashtë mureve. Banorët që besohet të kenë qenë bylinët (wd) ishin të angazhuar kryesisht në kultivimin e rrushit. Gjatë gërmimeve u konstatua se në fortifikim ndërtesat e para të banimit prej guri u shfaqën në gjysmën e dytë të shekullit të IV, dhe vendbanimi qenë e banuar deri në fillim të shekullit III. Bazuar në ndeshjet e materialit të zbuluar, banorët e tij ishin në kontakt të ngushtë me Eugenum aty pranë, dhe minierat tregojnë marrëdhënie intensive tregtare me Apoloninë .

## Shih edhe 
* Iliria
* Lista e fiseve ilire
* Lista e vendbanimeve ilire

## Literatura 
* Ceka, Neritan 2013: The Illyrians to the Albanians. Tirana: Migjeni. 2013. ISBN 9789928407467
* Korkuti, Muzafer 2013: Albania: Archaeological studies on the prehistory of Albania. Tirana: Academy of Sciences of Albania. 2013. ISBN 9789995610517
* Papadopoulos, John K. 2006: Mounds of memory: Burial tumuli in the Illyrian landscape. In  New directions in Albanian archaeology: Studies presented to Muzafer Korkuti. Ed. by Lorenc Bejko and Richard Hodges. Tirana: International Centre for Albanian Archaeology. 2006.   75–84. o. = International Centre for Albanian Archaeology Monograph Series,  1. ISBN 9994392301  
* Vrekaj, Bashkim 1987: Tri banesa të shek. IV–III. p. e. sonë në Mashkjezë.  Iliria,   XVII. évf.  1. sz. (1987)   117–134. o.
Ad Matricem

**Ad Matricem** ishte një qytet ilir  që ndoshta korrespondon me Mostarin modern,  në brigjet e Narentës .

Ura romake prej druri i atribuohet Trajanit  ose Hadrianit, por që u zëvendësua nga një urë guri osmane e përfunduar në vitin 1566 pas nëntë vitesh punë,  e cila ekzistonte deri në Luftën e Bosnjës në fund të shekullit XX, e cila u shkatërrua pjesërisht, megjithëse më vonë u rindërtua. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Delmatët
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Referime
Gerrunium

**Gerrunium** ishte një kështjellë ilire, në Dasaretia, në kufirin midis Ilirisë dhe Maqedonisë .

Legati Lucius Apusti, një oficer romak i dërguar nga Publius Sulpicius Galba Maximus për të shkatërruar territorin e Filipit V të Maqedonisë gjatë luftës kundër atij mbreti pushtoi dhe plaçkiti qytetin, sipas Tit Livit . Gerrunium (ndoshta *Gertunium*) është ndoshta i njëjti lokalitet me Gertus (Γερτοῦς), i pushtuar prej Skerdilaidit i cili ia mori Filipit dhee rikuperoi në vitin e dytë të luftës ndaj tij. Polybius përmend një lokalitet të ndryshëm, *Gerus*, i vendosur ndoshta pak më poshtë diku në afërsi të Antipatreias (Berat) duke ndjekur luginën e lumit Uzúmi, ndoshta në bashkimin me Devollin. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Dasaretia
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Referime
Muicurum

**Muicurum** (Μουΐκοῦρον) ishte një qytet në bregdetin e Ilirisë, afër Salonës, i cili u pushtua nga gjeneral me prejardhje gotë në shërbim të mbretit ostrogot Totila. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Delmatët
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Referime
Seretium

***Seretium*** (Σερέτιον) ishte një qytet i fortifikuar ilir në Dalmaci që u pushtua së bashku me *Rhaetimus* nga Germanicusi në fushatën e vitit 7 .  Qyteti është përmendur nga Dión Kassi .

## Shih edhe 
* Iliria
* Delmatët
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Referime
Alalkomenai

**Alalkomenai** ( altgriechisch Ἀλαλκομεναί) ishte një qytet i lashtë ilir .

Straboni raporton se Alalkomenai ishte një qytet i fisit ilir të Deuriopëve. Thuhet se ndodhej në zonën e quajtur Deuriopos në rrjedhën e sipërme të lumit Erigon në rajonin e Paionisë. Qytetet e Deuriopëve, në të cilat Straboni numëron Alalkomenai, Bryanion dhe Stubera, për të culat thuhet se kanë qenë jashtëzakonisht të populluara. 

Në leksikonin e StefanBizantinit, Alalkomenai renditet nën formën e emrit Alkomenai (greqisht  ).

## Shih edhe 
* Iliria
* Paionia
* Lista e fiseve ilire
* Lista e vendbanimeve ilire

## Literatura 
*
Ali Spahiu

**Ali Spahiu** esht anetare pran agjensis Investigative “Stop Krimi” me drejtor ekzekutiv Fatmir Sena.

Ali Spahiu ka kontribuar disa her duke i ardhur ne ndihme familjeve ne nevoje, si ne rastin e termetit ne 2019 ashu dhe me rastin e pandemis, esht certifikuar me certifikate mirenjohje dhe me shum tituj te tjere nga agjensia investigative stop krimi dhunes, dorges, dhe terrorizimit.
Jadera

**Jadera** (*Iadera*, *Jadra*, *Jadar*, *Idassa*) është një vendbanim liburn nga i cili u zhvillua Zadari i sotëm i Kroacisë . Më vonë, Jadera u bë një koloni e qytetarëve romakë.

## Vështrim 
Para vendosjes së fiseve ilire, kjo zonë ka qenë e banuar nga një popull i lashtë mesdhetar, nga gjuha paraindoevropiane e të cilit është vetë emri i vendbanimit - Jader, Jadra ose Jadera, i cili më vonë është marrë nga qytetërime të tjera, me shumë gjasa. Emri origjinal i vendbanimit lidhet me ndonjë term të lashtë hidrografik.

Vendbanimi ilir daton në shekullin e IX para Krishtit i cili në shekujt VII dhe VI para Krishtit ishte. një qendër e rëndësishme e fisit ilir Liburni, për të cilin porti i Zarës ishte pikënisja për udhëtime të shumta tregtare dhe një ankorim i sigurt. Jadarsinët si banorë të Idassa ose Jader përmenden për herë të parë në vitin 384 para Krishtit.në një mbishkrim grek nga Faros (qyteti i vjetër i sotëm në Hvar) si aleatë të vendasve të Hvarit në luftën kundër kolonëve grekë të sapovendosur. Gjeografi grek Skilaks Skariander përmend Idassa/Jadar dhe banorët i quan Jadasini.

Kolonia e qytetarëve romakë - Colonia Julia Jader u themelua në vitin 48 para Krishtit sipas të gjitha gjasave nga Jul Cezari . Jader u organizua sipas të gjitha parimeve të urbanizmit romak: pesë rrugë gjatësore dhe një numër më i madh i rrugëve tërthore krijuan një rrjet të rregullt komunikimi të qytetit, i cili e ndante qytetin sipas rendit të rreptë gjeometrik në lagje drejtkëndëshe, *insule*. Në skajin perëndimor të qytetit, u ndërtua sheshi kryesor, *forumi romak*, dhe pranë tij një kapitol paksa i ngritur me një tempull. Kapitoli kufizohej nga një portik njëkatësh dhe forumi nga një portik dykatësh. Në zonën përballë detit u ndërtua një shesh tregtar, *emporium*. Jaderi romak mbrohej me mure të forta, të përforcuara në disa vende me kulla monumentale, gjithashtu kishte një ujësjellës publik me gjatësi prej 40 km që sillte ujë nga Vrana, një sistem kanalizimi, banja termale dhe karakteristika të tjera të një jete urbane shumë të zhvilluar. Gjithashtu, në zonën e Zadarit romak supozohet ekzistenca e një godine amfiteatri për mbajtjen e luftimeve të përgjakshme gladiatorësh, si dhe një godinë teatri për shfaqje skenike..

## Shih edhe 
* Iliria
* Zara
* Delmatët
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Literatura 
* Hrvatska enciklopedija (LZMK) - Zadar
* Marin Buovac: *O sudbini kamena s rimskih amfiteatara na prostoru istočnojadranske obale*, Klesarstvo i graditeljstvo, Vol.XXII No.1-2, 2011., str. 53 - 69.
* Marin Buovac: *Rimski amfiteatri na tlu istočnog Jadrana i zaobalja / Römische Amphitheater auf dem ostadriatischen Gebiet und Hinterland*, Histria Antiqua, vol. 22, Pula, 2013., str. 129 - 156.
* Marin Buovac: Kultovi, mitovi i vjerovanja rimskih gladijatora na području Republike Hrvatske, u: Zbornik radova – međunarodni kongres Kost.ar – kult i religija, br. 1, Zadar, 2013, str. 40-50.
## Referime
Josiah Burgess

**Josiah Burgess** (1689–1719) ishte një pirat anglez aktiv në Karaibe. Ai njihet më së miri si një nga krerët e "Flying Gang" të New Providence.

## Historia 
Burgess drejtonte një paketë prej katër anijesh pranë Panamasë në shtator 1716. I pushkatuar nga tre anije luftarake të Marinës Mbretërore, ai priti derisa anijet luftarake dërguan ekuipazhet në breg për të mbledhur ujë. Ekuipazhi i tij më pas u largua nga fshehja, duke marrë varkën e vogël të marinarëve të Marinës dhe duke i kapur të gjithë ata, duke i lënë anijet luftarake të padrejta. Atë shtator Mbreti George ofroi një falje për të gjithë piratët që u dorëzuan brenda një viti. Kapiteni Vincent Pearse i *HMS Phoenix* lundroi në Karaibe në mars 1718 për të dhënë lajmin. "Komandantët dhe drejtuesit" e piratëve - Burgess, Hornigold, Francis Leslie, dhe Thomas Nichols - iu lutën Pearse të lironte Charles Vane dhe të burgosur të tjerë si një joshje për piratët e tjerë të mbledhur.

Për të marrë faljen e Mbretit, Burgess lundroi *Providence* e tij të pjerrët në Charles Town, duke planifikuar të kthente mallrat tregtare në Bahamet. Ai u kap në maj 1718 nga Mjekra e zeze, i cili e pyeti atë për tregtarët rezidentë të portit dhe mbrojtjen detare.

Woodes Rogers mbërriti në Nassau në korrik 1718 për të rishpallur dhe zbatuar faljen e Mbretit. Ai u përshëndet nga ekuipazhet e disa piratëve të falur, mes tyre edhe ish-ekuipazhi i Burgess. Vetë Burgess u kthye në Nassau, ku Rogers e punësoi atë si gjyqtar të Gjykatës së Zëvendës Admiralitetit dhe një privateer. Në vitin 1719, anija e Burgess humbi në det pranë Abaco, ku ai u mbyt. Marinari i ri dhe ish-pirati George Rounsivell vdiq gjithashtu duke u përpjekur të shpëtonte Burgess; Rogers e kishte falur adoleshentin Rounsivell kur ai mbërriti për herë të parë në Nassau.

## Shënime 
## Referime
Varvaria

**Varvaria** është një vendbanim i lashtë në vendin e Bribirit të sotëm pranë Skradinit.

## Vështrim 
Bribiri është një vend i pasur arkeologjik me materiale që nga kohërat parahistorike, antike dhe mesjetare. Artefakte stralli nga periudha paleolitike u gjetën në vendin e *Peçanit* . Në *Kriváča* ka mbetje të një vendbanimi neolitik, dhe në *Dol* ka disa vatra parahistorike. Vendi më i rëndësishëm është Gllavica 300 m më lartë se *Bribiri*, e banuar që nga epoka e eneolitit dhe epokës së bronzit të hershëm. Më vonë aty u zhvillua një vendbanim i fortifikuar liburnë dhe pas pushtimit romak *municipium Varvariae* . Shquhen muret imponuese të qytetit të ndërtuara me blloqe të mëdha guri, të cilat mbulonin një sipërfaqe prej përafërsisht 72,000 m 2, porta lindore e qytetit, ndërtesat, një sistem sternash publike për furnizimin e qytetit me ujë dhe një mauzole romak me sarkofagë. kohët e lashta . 

## Shih edhe 
* Iliria
* Delmatët
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire

## Referime
Bribiri (Skradin)

**Bribiri** është një fshat në qarkun Shibenik-Knin, afër qytetit të Skradinit, në jug të Kroacisë.

## Vështrim 
Në periudhën romake, qyteti (*municipium*) i *Varvarisë* u krijua në shekullin I pas Krishtit në kodrën e Bribirit ( ), i cili tani është një vend arkeologjik. Deri në pushtimin romak, liburnët kishin banuar në rajon, duke i dhënë emrin e tyre provincës romake të Liburnisë . Plini Plaku përmendi *Varvarinin* si një nga 14 komunat nën juridiksionin e *Skardonës* (Skradin). Në periudhën e migrimit, pas rënies së Perandorisë Romake, rajoni ndërroi duart, duke u pushtuar nga ostrogotët, bizantinët dhe më pas nga kroatët.

Në veprën me titull *De Administrando Imperio* (950), *Berberi* është një nga qarqet pjesë e Kroacisë Littoral . Bribiri arriti kulmin e tij në shekullin e 13-të dhe të 14-të, gjatë periudhës kur anëtarët e familjes Šubić sundonin mbi Kroacinë si Bansat e Kroacisë . Šubiqët quheshin *fisnikë, komitë* ose *principe Breberienses* (Princat e Brebirit,    ). Ata ndërtuan një pallat të madh në kodrën e Bribirit, një vend ideal për të kontrolluar territorin përreth, duke mbikëqyrur të gjitha rrugët dhe qasjet nga deti në brendësi.

Qyteti u vendos nga popullsia ortodokse në shekullin e 16-të. Ishte pjesë e Republikës së Krajinës Serbe të kohës së luftës (1991–1995).

## Ndërtesat dhe monumentet 
* Kisha Ortodokse Serbe (Tempulli) e Shën Joakim dhe Anës, e ndërtuar në vitin 1574
* Mbetjet e kishës së Shën Mërisë dhe manastirit françeskan nga rreth. 1300
* Rotonda antike e vonë (poshtë SS Joachim dhe Ann) dhe mauzoleumi i hershëm i krishterë me sarkofagë
* Mbetjet e kishës së stilit gotik nga rreth. shekulli i 14-të
* Mbetjet e kishës së stilit romanik nga rreth. shekulli i 13-të
* Varreza e hershme mesjetare Vratnice nga rreth. shekulli i 9-të
* Mbetjet e mureve të qytetit të epokës romake, me kullë mbrojtëse mesjetare
* Mbetjet e kullës mbrojtëse otomano-veneciane
* Nimfeu i epokës romake me mozaikë
* Mbetjet e ndërtesave romake dhe mesjetare

## Historia demografike 
## Antropologjia 
Qyteti ishte para Luftërave Jugosllave i banuar nga 10 familje më të mëdha ortodokse serbe : Bijelić, Gnjidić, Milloshević, Ostojić, Pavić, Stevelić, Šarić, Šimpraga, Šuša dhe Šušić .

## Shih edhe 
* Iliria
* Kroacia
* Dalmacia
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e vendbanimeve ilire
* Zhupania e Kninit dhe Shibenikut
Catalina de Erauso

[parapamje|djathtas|Portret që i atribuohet [Juan van der Hamen, rr.1626]]

**Antonio de Erauso,** lindi si **Catalina de Erauso** (San Sebastián, Spanjë, 1585 ose 1592 — Cuetlaxtla afër Orizaba, Spanja e Re, 1650), u shkrua gjithashtu nga **Alonso Díaz**, disa emra të tjerë mashkullorë, më vonë duke marrë emrin **Antonio de Erauso**, me të cilin vazhdoi gjatë gjithë jetës së tij. Ai njihet gjithashtu në spanjisht si **La Monja Alférez**, dhe ishte një murgeshë dikur, e cila më pas udhëtoi nëpër Spanjë dhe Amerikën Spanjolle, kryesisht nën identitete mashkullore, në gjysmën e parë të shekullit të 17-të. Historia e Erausos ka mbetur e gjallë përmes studimeve historike, tregimeve biografike, romaneve, filmave dhe komikeve.

## Vitet e hershme
Eauso lindi në qytetin bask të San Sebastián, Gipuzkoa, Spanjë, në vitin 1585 (sipas disa burimeve duke përfshirë një autobiografi të supozuar të vitit 1626) ose më 10 shkurt 1592 (sipas një certifikate pagëzimi). Prindërit e Erausos ishin Miguel de Erauso dhe Maria Pérez de Arce Galarraga, ku kushërira e nënës së Eauso, Ursula de Uriza e Sarasti, mbante postin e parësores. Duke mos pasur thirrje fetare dhe si rezultat duke u ndjerë i burgosur dhe duke refuzuar të bënte zotime, Eauso u mbajt në një qeli dhe vazhdimisht luftonte me një rishtar të ve, të quajtur Catalina de Aliri. Në moshën 15-vjeçare, pasi u rrah nga një prej murgeshave më të vjetra, Eauso vendosi të arratisej. Më 18 mars 1600, në prag të San Jose, Erauso gjeti çelësat e manastirit të varur në një qoshe, priti që murgeshat e tjera të ishin në namazin e mëngjesit dhe u arratis. Eauso kaloi një javë duke modeluar rrobat e djalit dhe u nis për në Vitoria, duke qëndruar jashtë rrugëve kryesore. Me flokë të shkurtër, Erauso kaloi lehtësisht si djalë atje.

## Referime 
## Bibliografia 
* 
* 
* 
* *Historia de la monja alférez escrita por ella misma.* Presentación y epílogo de Jesús Munárriz. Madrid, Ediciones Hiperión,2000. 
* *Historia de la monja alférez.* Amigos del Libro Vasco, Echevarri,1986.
* *Historia de la monja alférez D.ª Catalina de Erauso*. Catalina de Erauso. Barcelona : Imp. de José Tauló, 1838
* *Miguel de Erauso (senior), el abuelo de la Monja Alférez: una inmersión en la vida donostiarra (1592)*. José Ignacio Tellechea Idigoras. En: Boletín de estudios históricos sobre San Sebastián. n. 39 (2005), p.&nbsp;81-154
* *Doña Catalina de Erauso: la monja alférez: IV centenario de su nacimiento.* José Ignacio Tellechea Idígoras. 
* *Historia del Nuevo Mundo.* Juan Bautista Muñoz. Madrid, 1794
* *La historia de la Monja Alférez, escrita por ella misma.* Catalina de Erauso. Comentada y editada por Joaquín María Ferrer. París: Imp. de Julio Didot, 1829
* *La historia de la monja Alférez, escrita por ella misma.* Catalina de Erauso. Traducción de José María de Heredia. París, 1894

## Lexim më tutje 
* Belén Castro Morales. "Catalina De Erauso, La Monja Amazona." Revista De Crítica Literaria Latinoamericana 26, no. 52 (2000): 227-42. Accessed June 28, 2020. doi:10.2307/4531130.
San Juan Nepomuceno (1766)

parapamje|djathtas|Vizatimi i *San Juan Nepomuceno* duke lundruar në një gjatësi me vela të shpalosura.
**San Juan Nepomuceno** ishte një anije spanjolle e linjës e nisur në vitin 1765 nga kantieri mbretëror në Guarnizo (Kantabria). Ashtu si shumë anije luftarake spanjolle të shekullit të 18-të, ajo mori emrin e një shenjtori (Juan Nepomuceno). Ajo ishte një anije e ndërtuar mirë me cilësi të provuara detare. E kapur nga Marina Mbretërore Britanike gjatë Betejës së Trafalgarit, anija u riemërua fillimisht **HMS Berwick**, pastaj **HMS San Juan**. Anija u hodh në vitin 1816.

==Dizajni dhe përshkrimi===
Anijet e saj simotra ishin *San Pascual*, *San Francisco de Asis*, *San Lorenzo*, *Santo Domingo* dhe *San Agustín*.

Ajo fillimisht ishte e pajisur me gjithsej 74 topa: 28 24-poundësh, 30 18-poundësh, 8 12-poundësh dhe 8 8-poundësh, dhe drejtohej nga 8 oficerë, 11 ndërmjetës, 19 detarë kryesorë dhe 492 detarë të aftë (53 total). Kapaciteti i saj i furnizimit ishte për 60 ditë ushqime dhe 80 ditë ujë.
Xhesika Maçi

Xhesika Maçi, studiuese e Shkencave Politike e diplomuar në Universitetin e Tiranës, Fakultetin e Shkencave Sociale në Departamentin e Shkencave Politike. Profilizimi gjatë studimeve Bachelor mbeten Shkenca Politike e diplomuar në vitin 2020. Pjesë e ekselencës në studimet Bachelor dhe Master në profilin Studime Rajonale Politike e diplomuar në vitin 2022. Autore e librit “Gruaja e Hekurt” i botuar në vitin 2018 nga shtëpia botuese “Dita Print”i llojit roman. Një botim me mesazhe thelbësisht të forta për të treguar forcën dhe karakteristikat e forta të një gruaje përballë sfidave të jetës. Libri gjendet në Bibliotekën Kombëtare të Tiranës.
majtas|parapamje
Përfaqësuese e studentëve në Komisionin Zgjedhor të Fakultetit. E angazhuar në portalin Dritare.net me artikuj të shumta, publikime të ndryshme. Skenariste dhe moderatore e emisionit të mëngjesit “Sot me Xhesin" në vitin 2021, një emision mëngjesi me të ftuar interesant dhe promovim i vlerave artistike, kulturore dhe akademike. Skenariste dhe moderatore e emisionit “Valixhja” në Televizionin Skampa. E trajnuar në fushën e social media & new media. Marketing Media Manager për një periudhë disa mujore në dy kompani të mëdha turistike në Tiranë. Koordinatore e rrjeteve sociale të projektit “Klubi Feminist i Librit” i mbështetur nga Ministria e Kulturës. Media Menager e emisionit “Ti duhet ta dish” në Radio Televizionin Shqiptar. Aktualisht asistente pedagoge në Fakultetin e Shkencave Sociale në profilin "Media dhe komunikimi politik" dhe "Lëvizjet Sociale dhe Politike", Universiteti i Tiranës. Së fundmi e angazhuar si Project Coordinator & Digital Media Expert pranë INNVEST dhe Innovation Management Academy Albania
Feja në Bosnjë dhe Hercegovinë

Krishterimi dhe Islami janë fetë kryesore në Bosnjë dhe Hercegovinë, të praktikuara nga rreth gjysma e popullsisë secila.

 (në qendër) në Bosanska Krupa.]]

Shumica e muslimanëve në Bosnje e Hercegovinë  janë pasues të Islamit sunitë ;  shumica e sunitëve ndjekin shkollën hanefite. Boshnjakët në përgjithësi janë të lidhur me Islamin , Kroatët e Bosnjës me Kishën Katolike Romake dhe serbët e Bosnjës me Kishën Ortodokse Serbe.
Shteti është laik i ndarë nga feja.

 e Mbretit në Sarajevë.]]
 në Sarajevë.]]
 Serb afër Trebinjes]]

## Islami
Islami është një nga dy fetë kryesore të praktikuara në Bosnje dhe Hercegovinë, tjetra është Krishterimi.  Ajo u prezantua me popullsinë vendase në shekujt e 15-të dhe të 16-të si rezultat i pushtimit osman të Bosnjë-Hercegovinës.

## Krishterimi
Krishterimi në Bosnje dhe Hercegovinë ndahet në dy rite kryesor. Në ritin Katolik që në përgjithësi janë kroatët dhe në ritin ortodoks që janë serbët.
 në Sarajevë]]

## Të tjera 
* Feja në Kosovë
* Feja në Turqi
* Feja në Arabinë Saudite
* Feja në Sudan

## Lidhje të jashtme
* * United States Bureau of Democracy, Human Rights and Labor. Bosnia and Herzegovina: International Religious Freedom Report 2007. *This article incorporates text from this source, which is in the public domain.*
Pirateria shqiptare

parapamje|350px|Piratët duke sulmuar një anije franceze
parapamje|350px|Pikturë e vitit 1772 që përshkruan marinarët britanikë dhe francezë në betejë me Dulcignottes (piratët e Ulqinit). Këta piratë u mundën më 5 shtator 1772.
Një periudhë e **piraterisë shqiptare** ndodhi nga shekulli i 15-të deri në shekullin e 19-të, gjatë së cilës piratët shqiptarë plaçkitën dhe bastisnin anijet. Këta piratë ishin të vendosur kryesisht në Ulqin, por gjendeshin edhe në Tivar dhe Raguzë dhe kishin lidhje me Afrikën e Veriut.

Ata plaçkitën anijet evropiane kryesisht për Perandorinë Osmane, duke prishur ekonominë e Mesdheut dhe duke detyruar fuqitë evropiane të ndërhyjnë. Disa nga krerët e piratëve nga Ulqini, si Lika Ceni dhe Haxhi Aliu, ishin të njohur gjatë kësaj periudhe. Porta i dha emrin "*name-i hümayun*" ("shkronja perandorake"), marrëveshje dypalëshe për zgjidhjen e konflikteve të armatosura. Perandoria Osmane dihej gjithashtu se i punësonte këta piratë gjatë periudhave të luftës. Disa nga piratët barbarë më të famshëm të Detit Mesdhe ishin vëllezërit osmanë Barbarossa Oruç dhe Arnaut Mami, të tre me prejardhje shqiptare.

Piratët e Ulqinit, të njohur në italisht si *lupi di mare Dulcignotti* (shqip *ujqit detarë Ulqinakë*), konsideroheshin si piratët më të rrezikshëm në Adriatik. Ata nuk ishin kriminelë të varfër dhe të dhunshëm, por profesionistë të mirëpaguar dhe të vendosur; ata ishin tregtarë taktikë, tregtarë, transportues, kontrabandistë, diplomatë dhe piratë sa herë që u shkonte. Ata alternonin mes piraterisë dhe tregtisë në varësi të sezonit, armiqve ose konflikteve lokale. Në të vërtetë, kapiteni i galerive veneciane Alvise Foscari (1675–1751) shkroi:

## Origjina
Shenja e parë e piraterisë rreth rajonit të Ulqinit u dokumentua gjatë periudhës ilire, me piratët që bastisnin anijet romake. Fisi Labeatët njihej se jetonte nga pirateria. Në vitin 1405, Ulqini u pushtua nga Venediku dhe mbeti një strehë piratësh pavarësisht pushtimit osman më 1571. Nga fundi i shekullit të 16-të, rreth 400 piratë nga Malta, Tunizia dhe Algjeria ishin vendosur në Ulqin. Bregdeti i Ulqinit, i Durrësit dhe i Kepit të Rodonit lundrohej nga piratët që në vitin 1096.

## Referime