Rodrigo Palacio

**Rodrigo Sebastián Palacio Alcalde** (lindur më 5 shkurt 1981) është një ish futbollist profesionist argjentinas i cili luante si sulmues. Ai është i biri i José Ramón Palacio, një lojtar historik i Olimpo de Bahia Blanca gjatë viteve 1980'. Palacio ka gjithashtu edhe pasaportë spanjolle.

Në nivel ndërkombëtar, Palacio ka përfaqësuar Argjentinën në dy Kupa Bote dhe një Copa América, duke fituar medaljet e finalistit në Kupën e Botës 2014 dhe Copa América 2007.

## Karriera me klube
### Boca Juniors
Në dhjetor 2007, Palacio mori pjesë në botërorin e klubeve me Boca Juniorsin. Palacio luajti në fitoren e Bocas 1–0 kundër skuadrës tuniziane Étoile du Sahel më 12 dhjetor. Më 16 dhjetor 2007, në finalen e botërorit të klubeve, Palacio shënoi golin e barazimit të përkohshëm në humbjen 2–4 kundër skuadrës italiane AC Milan. Atij j'u dhurua trofeu "Bronze Ball" (Topi i bronztë) duke u rendit si lojtari i tretë më i mirë i turnamentit, mbrapa Clarence Seedorf dhe Kaká respektivisht. Performancat e mira të Palacios në Kupën Libertadores, e ndihmuan Bocan që të mos eleminohej që në fazën e grupeve, ai shënoi dy gola në fitoren 3–0 kundër skuadrës meksikane Club Atlas, dhe gjithashtu shënoi golin e tretë në fitoren dramatike 4–3 kundër skuadrës kiliane Colo-Colo. Më 7 Maj 2008, Palacio shënoi një gol në fitoren 2–1 kundër skuadrës braziliane Cruzeiro. Boca Juniors arriti deri në gjysmë-finale, ku u eleminuan nga Fluminense.

Pavarësisht nga një dëmtim i vogël, që e mbajti Palacion jasht fushave të lojës për një pjesë të vogël të gjysmës së dytë të sezonit, Palacio u rikthye për të fituar me Bocan trofeun Recopa Sudamericana kundër Arsenal de Sarandí, ai shënoi një gol në finalen e parë, dhe një gol tjetër në ndeshjen e kthimit. Më 20 dhjetor 2008, Palacio shënoi në fitoren 3–1 kundër San Lorenzo duke ndihmuar skuadrën e tij që të mbronte titullin.

### Genoa
#### Sezoni 2009–10
Më 17 korrik 2009, Palacio firmosi një kontratë katër-vjeçare me klubin italian Genoa; rroga e tij u raportua të ishte 2.81 milion € në sezon. Ai zëvëndësoi të larguarin Diego Milito në krye të sulmit sëbashku me Hernán Crespon. Pjesë e tyre u bë dhe argjentinasi tjetër Luciano Figueroa, ish shok ekipi i Palacios te Boca Juniors. Më 5 nëntor, Palacio shënoi golin e parë me Genoan në fitoren 3–2 kundër OSC Lille në Ligën e Europës.

Më 6 dhjetor, Palacio shënoi golin e tij të parë në Serie A në barazimin 2–2 kundër Parmës. Ai shënoi golin e parë për vitin 2010 në fitoren 2–0 në shtëpi kundër Atalantës. Më 18 prill 2010, sërisht kundër Parmës, Palacio shënoi një dygolësh në fitoren 2–3 në transfertë. Ai e mbylli sezonin si golashënuesi më i mirë i klubit me 8 gola në 37 ndeshje.

#### Sezoni 2010–11
Palacio shënoi golin e parë për sezonin e ri më 3 tetor në suksesin 2–1 kundër Barit në shtëpi. Pas kësaj, ai qëndroi plot 16 ndeshje pa shënuar, duke u zhbllokuar më 30 janar 2011 në fitoren 3–1 kundër Parmës. Më 20 shkurt, Palacio dhe Alberto Paloschi shënuan secili një dopietë në fitoren 4–3 me përmbysje të Genoas kundër Romës; Genoa e kishte mbyllur pjesën e parë në disavantazh të tre golave. Ai shijoi një formë pozitive në javët e fundit të sezonit, duke shënuar në fitoren 4–2 kundër Lecces dhe 3–2 kundër Cesenës; ai e mbylli sezonin si golashënuesi më i mirë i ekipi me 9 gola.

#### Sezoni 2011–12
Palacio e nisi sezonin e ri duke shënuar një dopietë në fitoren 4–3 kundër Nocerinës në raundin e parë të Kupës së Italisë. Më 1 shtator, ai firmosi një kontratë të re tre-vjeçare. Palacio shënoi golin e parë në kampionat në fitoren 2–1 kundër Lazios në Stadio Olimpico, e cila u pasua me një dygolësh në suksesin 3–0 kundër Catanias. Ai shënoi edhe në humbjet kundër Chievos dhe Parmës, duke arritur të shënoj gol në katër ndeshje rradhazi në Serie A për herë të parë.

Palacio e nisi pjesën e dytë të sezonit në formë pozitive, fillimisht duke shënuar në fitoren 3–2 kundër Udineses e cila u ndoq me dygolësha në ndeshjet kundër Palermos dhe Napolit. Më 25 shkurt, ai shënoi një dygolësh në barazimin 2–2 kundër Parmës; ai arriti në kuotën e shtatë golave në gjashtë ndeshje kundër tyre. Palacio e mbylli sezonin me 21 gola në të gjitha kompeticionet, përfshirë 17 në Serie A: kontributi i tij rezuloi vendimtar për ekipin, që i shpëtoi rënjes në Serie B duke u renditur në vendin e 17të.

### Internazionale
[thumb|right|Rodrigo Palacio duke luajtur me [F.C. Internazionale Milano|Interin]]
Më 22 Maj 2012, presidenti i Genoas, Enrico Preziosi, konfirmoi se Palacio do të bëhej lojtar i Interit duke nisur nga sezoni 2012–13. Transferimi u zyrtarizua më 7 qershor, me Palacion i cili firmosi një kontratë tre-vjeçare me rrogë 2.7 milion € pêr sezon. Vlera e transferimit ishte 10.5 milion €.

#### Sezoni 2012–13
Palacio bëri debimin e tij zyrtar me *Zikaltrit* më 2 gusht në fitoren 3–0 në transfertë kundër Hajduk Split në ndeshjen e parë të raundit të tretë kualifikues të Ligës së Evropës. Goli i tij i parë erdhi më 22 gusht në fitoren 2–0 kundër Vasluit në ndeshjen e parë të parë të fazës play-off; ai gjithashtu shënoi në ndeshjen e kthimit në San Siro, duke ndihmuar Interin të kualifikohej në fazën e grupeve me rezultatin e përgjithshëm 4–2.

Palacio shënoi golin e parë në kampionat në fitoren 2–0 kundër Catanias në javën e 8të. Më 4 nëntor, ai shënoi një nga tre golat e fitores 3–1 kundër Juventusit në Juventus Stadium; kjo ishte e parë e tyre në stadiumin e ri pas 49 ndeshjesh. Katër ditë më pas, ai Palacio regjistroi një dopietë në fitoren 3–1 kundër Partizanit në Beograd në fazën e grupeve të Ligës së Evropës; ai gjithashtu shënoi golin e vetëm në fitoren minimale 1–0 në San Siro kundër tyre, duke i siguruar Interin kualifikimin në fazën me eliminim direkt.

Më 18 dhjetor, Palacio luajti për 15 minuta si portier në fitoren 2–0 kundër Hellas Veronës në raundin e dytë të Kupës së Italisë; ai hyri në portë pas dëmtimit të Luca Castellazzit dhe kryerjes së tre zëvëndësimeve, duke kryer një pritje vendimtare ndaj mesfushorit Alessandro Carrozza në minutën e 91të. Më 14 shkurt 2013, Palacio shënoi një dopietë në fitoren 2–0 kundër CFR Cluj në ndeshjen e parë të raundit të 32-tave të Ligës së Evropës; ai u aktivizua si zëvëndësues në pjesën e parë në vend të Diego Militos, i cili pësoi një dëmtim të rëndë.

Palacio shijoi një formë pozitive në dy muajt e ardhshëm, fillimisht duke shënuar një dopietë në fitoren 3–2 me përmbysje kundër Catanias dhe një gol në fitoren 4–1 kundër Tottenhamit në raundin e 16-tave të Ligës së Evropës; pavarësisht kësaj fitore, Interi u eliminua nga kompeticioni me rregullin e golit jashtë fushe. Më 3 prill, ai shënoi dy gola në fitoren 2–0 kundër Sampdorias në transfertë, por gjithashtu pësoi një dëmtim që e mbajti jashtë fushave për dy muaj, duke humbur tetë ndrshje. Ai u rikthye më 19 maj në humbjen 5–2 kundër Udineses në javën e fundit të kampionatit. Palacio regjistroi 22 gola në sezonin 2012–13, i cili rezultoi të ishte një nga më negativët në historinë e klubit.

#### Sezoni 2013–14
Palacio shënoi dy gola në fitoren 4–0 kundër Cittadellas në raundin e parë të kupës në ndeshjen e parë të sezonit. Ai e nisi kampionatin duke shënuar kundër Genoas në javën e parë dhe Catanias në javën e dytë (përfshirë dhe një asist), me Interin që i fitoi të dy ndeshjet. Ai vazhdoi formën pozitive, duke shënuar një dopietë në barazimin 3–3 kundër Torinos më 20 tetor dhe një gol në fitoren 4–2 kundër Veronës në shtëpi. Më 3 nëntor, ai shënoi një gol të rëndësishëm në fitoren 3–0 kundër Udineses në Friuli. Më 22 dhjetor, Palacio shënoi një gol me finte në minutën e 86të kundër Milanit në *Derby della Madonnina* në ndeshjen e fundit të vitit.

Palacio vazhdoi të ishte protagonist me ekipin pavarësisht një nisje të ngadaltë në vitin 2014; më 15 shkurt, ai shënoi në fitoren 2–1 kundër Fiorentinës në Stadio Artemio Franchi. Më 9 mars, ai i dha tre pikët ekipit kundër Torinos falë një goli me kokë në pjesën e parë. Pesë ditë më pas, ai firmosi një kontratë të re me klubin deri në qershor 2016. Më 16 mars, ai shënoi në minutën e 13të në fitoren 2–0 kundër Veronës në transfertë, e ndjekur nga një gol dhe dy asiste në fitoren 4–0 kundër Sampdorias, po në transfertë. Më 10 maj, Palacio shënoi një dygolësh në fitoren 4–1 kundër S.S. Lazios në shtëpi, e cila ishte ndeshja e fundit e kapitenit Javier Zanetti në San Siro si lojtar i klubit; me këtë fitore, Interi e mbylli kampionatin në vendin e 4të, duke u rikthyer në Ligën e Evropës. Palacio e mbylli sezonin me 17 gola në kampionat dhe 2 në kupë.

#### Sezoni 2014–15
Palacio e humbi fazën përgatitore të sezonit 2014–15 për shkak të pjesmarrjes së tij në Kupën e Botës 2014 me Argjentinën. Ai nuk u thirr as në dy ndeshjet e ekipit në Ligën e Evropës kundër Stjarnan si dhe në ndeshjen hapëse së kampionatit kundër Torinos, pasi trajneri Walter Mazzarri kishte vendosur t'a lejonte të pushonte. Ai u rikthye më 14 shtator duke u aktivizuar në minutat e fundit të fitores 7–0 kundër Sassuolos. Palacio pati një ecuri negative gjatë pjesës së parë të sezonit, duke mos shënuar për plot 1,016 minuta, ose 15 ndeshje; ai u zhbllokua në barazimin 2–2 kundër Lazios në ndeshjen e fundit të vitit. Ai u emërua në ekipin më të keq të Serie A në pjesën e parë të sezonit, sëbashku me shokët e ekipit Nemanja Vidić dhe Yann M'Vila.

Rendimenti i Palacios u përmirësua gjatë pjesës së dytë të sezonit. Ai shënoi në fitoren 3–1 kundër Genoas në kampionat në ndeshjen e tij të parë për vitin 2015. Në  Ligën e Evropës, ai shënoi një dopietë në barazimin 3–3 kundër Celtic në ndeshjen e parë të raundit të 32-tave; Interi u kualifikua me rezultatin e përgjithshëm 4–3. Në raundin e 16-tave, ai shënoi të dy golat e ekipit të tij në humbjen 5–2 (1–3 në transfertë dhe 1–2 në shtëpi) me rezultatin e përgjithshëm kundër Wolfsburgut. Më 11 prill, Palacio shënoi në triumfin 3–0 kundër Veronës në transfertë, duke e rikthyer Interin te fitorja pas gjashtë ndeshjesh. Goli i tij i fundit për sezonin 2014–15 erdhi në fitoren 4–3 kundër Empolit në javën e 38të të kampionatit; ky ishte një tjetër sezon negativ për *Zikaltrit*, të cilët nuk mundën të sigurojnë pjesmarrjen në kompeticionet evropiane sezonin e ardhshëm. Palacio e mbylli sezonin me 41 ndeshje dhe 12 gola në të gjitha kompeticionet.

## Karriera ndërkombëtare
thumb|majtas|220px|Palacio përpara një ndeshjeje me kombëtaren në vitin 2013
Palacio bëri debimin e tij me kombëtaren argjentinase më 8 mars 2005 në barazimin 1–1 në miqësoren kundër Meksikës. Pas kësaj, ai u aktivizua në fitoren 2–1 në transfertë kundër Bolivisë në kualifikueset e Kupës së Botës 2006. Argjentina u kualifikua në turnament, dhe Palacio ishte pjesë e ekipit me 23 lojtar të thirrur nga trajneri José Pekerman. Debutimi i tij në turnament erdhi në fitoren 2–1 kundër Bregut të Fildishtë në ndeshjen hapëse të Grupit C. Kjo ishte ndeshja e vetme që ai luajti në turnament; Argjentina u eliminua në çerek-finale nga Gjermania.

Një vit më pas, Palacio u zgjodh nga trajneri Alfio Basile për të luajtur në Copa América 2007. Ai luajti 90 minuta të plota në fitoren 1–0 kundër Paraguajit në ndeshjen e fundit të grupit. Ai gjithashtu luajti 12 minuta në fitoren 3–0 kundër Meksikës në gjysëm-finale. Në finale, Palacio nuk u aktivizua me Argjentinën që u mposht nga Brazili.

Më 15 qershor 2008, Palacio shënoi golin e parë me ekipin kombëtar në barazimin 1–1 kundër Ekuadorit në raundin e pestë të kualifikueseve të Kupës së Botës 2010; ai u aktivizua në minutën e 85të dhe shënoi në minutën e 93të. Ai gjithashtu u aktivizua për disa momente në ndeshjen tjetër kualifikuese kundër Brazilit. Këto ishin të paraqitjet e vetme që ai bëri në kualifikuese; trajneri Diego Maradona nuk e zgjodhi në ekipin final që do të luante në turnament.

Në tetor 2011, Palacio u thirr nga trajneri i ri Alejandro Sabella për ndeshjen kualifikuese të Kupës së Botës 2014 kundër Venezuelës; ai u aktivizua si zëvëndësues në minutat e fundit të takimit, duke luajtur ndeshjen e parë me ekipin kombëtar pas tre vitesh. Pas transferimit te Interi dhe fitimit të statusit si protagonist, Palacio e fitoi vendin e titullarit në ekipin kombëtar, duke luajtur tetë ndeshje në fushatën e suksesshme kualifikuese të Kupës së Botës 2014. Goli i tij i vetëm në kualifikuese erdhi më 11 tetor 2013 në fitoren 3–1 kundër Perusë.

Në përgatitjet para fillimit të turnamentit, Palacio shënoi golin e 3të ndërkombëtar në fitoren 3–0 kundër Trinidad dhe Tobagos; ai gjithashtu asistoi golin e Ezequiel Lavezzit. Më 6 qershor, ai u emërua në listën me 23 lojtar të trajnerit Sabella, sëbashku me shokët te Interi, Hugo Campagnaro dhe Ricardo Álvarez.

## Profili i lojtarit
Palacio ishte një lojtar shtatshkurtër, taktikisht i zgjuar dhe me dhunti teknike, i cili dallohej për instiktin për gol. Ai ishte një sulmues i shkathët dhe krijues, i cili mund të mbulonte disa pozicione në sulm: ai luajti si qëndër-sulmues në formacionin 3–5–1–1 të trajnerit Mazzarri, por gjithashtu ka luajtur edhe si sulmues i dytë ose anësor. Përveç aftësive si sulmues, Palacio është lavdëruar për kontributin në mbrojtje dhe në momentet kur ekipi nuk është në zotërimin e topit, si dhe për profesionalizmin dhe lidershipin.

## Statistikat e karrierës
### Klube
Burimi: 

### Kombëtarja
Burimi: 

#### Golat me kombëtaren
## Trofe
### Klube
;Boca Juniors
*Primera División: Apertura 2005, Clausura 2006, Apertura 2008
*Copa Libertadores: 2007
*Copa Sudamericana: 2005
*Recopa Sudamericana: 2005, 2006, 2008

### Kombëtarja
;Argjentina
*Copa América: Finalist 2007
*FIFA Kupa e Botës: Finalist 2014

### Personale
*Golashënuesi më i mirë i Primera División: Apertura 2006
*FIFA Kupa e Botës për Klube: Topi i Bronztë 2007

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Profili te Genoa C.F.C.
*Profili te F.C. Internazionale Milano
*Statiskat te Primera División Argjentinase 
*Rodrigo Palacio te Football Database