Hanxhari

parapamje|upright=1.4|Një hanxhar moderne me dorezë druri
Një **hanxhar** është një thikë e madhe që ndryshon në formën e saj, por zakonisht i ngjan një tokmake me tehe drejtkëndëshe. Përdoret kryesisht si thikë kuzhine ose thikë kasapi dhe është menduar kryesisht për të ndarë copa të mëdha kockash të buta dhe për të prerë copa të trasha mishi. Ana e gjerë e thikës mund të përdoret gjithashtu për të shtypur në përgatitjen e ushqimit (si hudhra) dhe mund të përdoret gjithashtu për të grumbulluar sende të copëtuara.

Mjetet e përshkruara si hanxhar kanë qenë në përdorim që nga periudha Acheulean. Hanxhari dikur shkruhej i zgjuar në fund të shekullit të 17-të.

## Dizajni 
Ndryshe nga thikat e tjera të kuzhinës, hanxhari ka një skaj veçanërisht të fortë që synon t'i rezistojë goditjeve të përsëritura drejtpërdrejt në mish të trashë, kërc të dendur, kockë dhe dërrasën e prerjes më poshtë. Kjo elasticitet arrihet duke përdorur një çelik më të butë, më të fortë dhe një teh më të trashë, sepse një teh çeliku më i fortë ose më i hollë mund të thyhet ose shtrëngohet gjatë përdorimit të fortë.

Në përdorim, ajo lëkundet si zbutës ose çekiç mishi - dizajni i thikës mbështetet në vrullin e plotë për të prerë me efikasitet; të presin drejt e në vend që të presin në feta në një lëvizje sharrimi. Një pjesë e vrullit rrjedh nga sa fortë e lëkund përdoruesi hanxharin, dhe pjesa tjetër nga sa e rëndë është hanxhari. Për shkak të kësaj, buza e një thike mishi nuk ka nevojë të jetë veçanërisht e mprehtë - në fakt, një skaj i mprehtë në një thikë është i padëshirueshëm. Bluarja për një thikë mishi, në afërsisht 25°, është shumë më e mprehtë se sa për thikat e tjera të kuzhinës.

Metali i fortë dhe tehu i trashë i një hanxhari e bëjnë gjithashtu një mjet të përshtatshëm për shtypjen me anë të tehut, ndërsa disa thika të forta dhe të holla prerëse mund të çahen nën një stres të tillë të përsëritur.

Disa hanxhare kanë një vrimë të vogël, në këndin e sipërm të përparmë, për t'i varur në mur. Një hanxhar zakonisht nuk i vendos ato të sheshta, pasi tehu mund të shurrohet ose të dëmtohet.

## Përdorimi 
Hanxharet përdoren kryesisht për prerjen e kockave të holla ose të buta dhe të kërpudhave. Me një pulë, për shembull, mund të përdoret për të prerë kockat e holla të zogut ose për të ndarë brinjët. Hanxharet mund të përdoren gjithashtu në përgatitjen e perimeve të forta dhe ushqimeve të tjera, të tilla si kungulli, ku një teh i hollë i prerë rrezikon të thyhet.

Hanxharet nuk përdoren për prerjen e kockave të ngurta, të trasha dhe të forta - në vend të kësaj përdoret një sharrë kockash, manuale ose me energji elektrike.

## Azia Lindore 
### "Hanxhari" kinez 
Thika e kuzhinierit kinez shpesh quhet gabimisht si "hanxhar", për shkak të formës së saj të ngjashme drejtkëndore. Megjithatë, thikat e kuzhinierit kinez janë shumë më të holla në prerje tërthore dhe janë të destinuara më shumë si thika kuzhine për përdorim të përgjithshëm, dhe përdoren kryesisht për të prerë në feta mish pa kocka, për të prerë, në feta, në kube ose për të grirë perime dhe për të rrafshuar bulbs hudhre ose xhenxhefil; ndërsa shërbente edhe si shpatull për të bartur përbërësit e përgatitur në wok.

Për punët e therjes dhe për përgatitjen e mishit me kocka, ekziston një "hanxhar" më e rëndë kineze, e përdorur në mënyrë të ngjashme me atë perëndimore.

### Japonia 
[parapamje|upright|[Deba bōchō me madhësi të ndryshme]]
Në takëm japonez, hanxhari kryesor i përdorur është deba bōchō i lehtë, kryesisht për prerjen e kokës së peshkut (peshku është mishi kryesor në kuzhinën tradicionale japoneze).

## Referime