Lufta e Kufirit shqiptaro-jugosllav (1921)

|-
! colspan="2" style="background-color:#C3D6EF;text-align:center;vertical-align:middle;font-size:110%;" |Pjesëmarrësit
|-
| style="width:50%;border-right:1px dotted #aaa;" |
lidhja=|alt=|kufi|21x21px Principata e Shqipërisë
| style="width:50%;padding-left:0.25em" |
lidhja=|alt=|kufi|23x23px Mbretëria e serbëve, kroatëve dhe sllovenëve lidhja=|alt=|kufi|23x23px Mbretëria e Greqisë26x26px Republika e Mirditës
|-
| style="width:50%;border-right:1px dotted #aaa;;border-top:1px dotted #aaa;" |

E mbështetur nga:
* lidhja=|alt=|kufi|23x23px&nbsp;Mbretëria e Bashkuar
* lidhja=|alt=|kufi|23x23px&nbsp;Mbretëria e Italisë
* lidhja=|alt=|kufi|23x23px&nbsp;Shtetet e Bashkuara
* lidhja=|alt=|kufi|23x23px&nbsp;Franca
* lidhja=|alt=|kufi|22x22px&nbsp;Perandoria e Japonisë

| style="width:50%;padding-left:0.25em;border-top:1px dotted #aaa;" |

E mbështetur nga:
* Askush

|-
! colspan="2" style="background-color:#C3D6EF;text-align:center;vertical-align:middle;font-size:110%;" |Komandantët dhe udhëheqësit
|-
| style="width:50%;border-right:1px dotted #aaa;" |
lidhja=|alt=|kufi|21x21px Pandeli Evangjeli lidhja=|alt=|kufi|21x21px Ahmet Zogu
| style="width:50%;padding-left:0.25em" |
lidhja=|alt=|kufi|23x23px Aleksandri I lidhja=|alt=|kufi|23x23px Konstandini I26x26px Marka Gjoni
|-
! colspan="2" style="background-color:#C3D6EF;text-align:center;vertical-align:middle;font-size:110%;" |Fuqia
|-
| style="width:50%;border-right:1px dotted #aaa;" |E panjohur
| style="width:50%;padding-left:0.25em" |E panjohur
|-
! colspan="2" style="background-color:#C3D6EF;text-align:center;vertical-align:middle;font-size:110%;" |Humbjet
|-
| style="width:50%;border-right:1px dotted #aaa;" |E panjohur
| style="width:50%;padding-left:0.25em" |E panjohur
|}
**Kufijtë** e papërcaktuar të shtetit shqiptar pas Traktatit të Londrës në 1913, i hapën rrugë paqëndrueshmërisë brenda Shqipërisë dhe potencialit që fqinjët e saj të pretendonin disa pjesë të tokave të saj që ende nuk ishin përcaktuar. Kur Mbretëria e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve (Jugosllavia) vendosi të ndërhynte për tokat në veri të Shqipërisë pas një rebelimi atje, dhe e përshkallëzoi situatën duke dërguar trupa në kufijtë shqiptarë, lufta u shfaq në horizont për të dy vendet. E cila e inkurajoi Lidhjen e Kombeve të përpiqej të zgjidhte situatën në mënyrë paqësore.

## Sfondi 
Në përfundim të Luftës së Parë Ballkanike në vitin 1913, u nënshkrua Traktati i Londrës, i cili trajtonte rregullimet territoriale të rajonit të Ballkanit dhe ndër të tjera vendosi kufijtë e përafërt dhe njohu pavarësinë e Shqipërisë. Rafinimi i kufijve të Shqipërisë do të përcaktohej nga fuqitë e mëdha, por kjo u pengua për shkak të shpërthimit të Luftës së Parë Botërore. Kufijtë e Principatës së sapokrijuar të Shqipërisë nuk ishin vendosur gjatë Konferencës së Paqes në Paris pas luftës në 1919. Kështu që çështja u la për t'u zgjidhur nga Lidhja e Kombeve e sapo ngritur në vitin 1920.  Kur vendimi përfundimtar në lidhje me kufijtë e Shqipërisë nuk ishte përcaktuar ende në vitin pasardhës, situata u bë shpejt e paqëndrueshme për shkak të trazirave brenda dhe jashtë kufijve të propozuar të Shqipërisë.

## Kryengritje në Mirditë 
Marka Gjoni, një prijës i rajonit dhe fisit me shumicë katolike të Mirditës në Shqipërinë Veriore, duke besuar se qeveria shqiptare do të ndalonte katolicizmin, lejoi autoritetet jugosllave në emër të tij të shpallin Republikën e Mirditës më 17 korrik 1921 në Prizren, Jugosllavi.    Gjoni mori mbështetjen, armët dhe paratë jugosllave pasi qeveria jugosllave e shihte republikën e sapothemeluar si një aset ndihmues në përpjekjet e tyre për të dobësuar shtetin shqiptar nëpërmjet ndihmës së rajoneve separatiste në vend si Mirdita dhe nxitjes së trazirave fetare për të përfituar më shumë prej procesit të demarkacionit të kufirit midis dy vendeve. Por qeveria jugosllave argumentoi se për shkak të ekzistencës së republikës së Mirditës, përgjigja e Shqipërisë ishte e pavlefshme dhe e vuri në pikëpyetje statusin e Shqipërisë si një shtet, duke ndikuar kështu në statusin e anëtarësisë së saj në Lidhje. Delegacioni jugosllav deklaroi se ndërsa në Shqipëri ekzistonin dy qeveri, një unitet mes njerëzve nuk mund të ekzistonte.  Kryeministri i Britanisë së Madhe Lloyd George kishte njohur qeverinë shqiptare po atë muaj dhe gjithashtu bëri protesta të shumta diplomatike të nxehta kundër qeverisë jugosllave, duke kërkuar tërheqjen e saj nga zonat e diskutueshme.   Për shkak të ndërhyrjes së Britanisë dhe mundësive të sanksioneve ndaj vendit të tyre, mbështetja jugosllave për Gjonin përfundoi dhe Jugosllavia tërhoqi trupat e saj nga të gjitha trevat shqiptare sipas Traktatit të Londrës të vitit 1913, ndonëse në protestë.  

## Pasojat 
Me tërheqjen e trupave jugosllave, Republika e Mirditës u pushtua shpejt nga trupat qeveritare shqiptare dhe forcat e parregullta nën komandën e Ahmet Zogut. Rebelimi përfundoi më 20 nëntor 1921 pas negociatave me pleqtë mirditorë, të cilët ranë dakord t'i dorëzoheshin Zogut nëse nuk do të ndodhnin reprezalje. Marka Gjoni iku në Jugosllavi, ndërsa Mirdita u vu nën rrethim me ndjekësit e Gjonit që u shpallën tradhtarë dhe rebelët e tjerë u dënuan në një gjykatë politike qeveritare, megjithëse nuk ra asnjë persekutim i vërtetë mbi udhëheqësit kryesorë.  Si rezultat i rebelimit, autonomia mirditore u anullua nga qeveria shqiptare. 

Ndërkohë u formua një komision i ri për përcaktimin e kufijve, i cili do të finalizonte dhe konfirmonte kufirin zyrtar shqiptar, ndërsa Mbretëria e Bashkuar këmbënguli për përshtatje të lehta në rajonin e Dibrës, Prizrenit dhe Kastratit në interes të Jugosllavisë. Në përpjekje për të fituar favorin e Komisionit të Demarkacionit të Kufijve, Shqipëria dhe Jugosllavia vendosën marrëdhënie zyrtare diplomatike në mars 1922 dhe në këtë mënyrë pranuan edhe vendimin e Lidhjes për çështjen e kufijve të Shqipërisë. Me këtë akt, Jugosllavia njohu edhe pavarësinë dhe sovranitetin e shtetit shqiptar që do të thoshte se politika jugosllave e angazhimit ushtarak në Shqipëri kishte përfunduar me disfatë. Gjoni më vonë u kthye në Shqipëri dhe qëndroi aktiv si drejtues politik në Mirditë deri në vdekjen e tij në 1925.

## Referime 

### Referime 
 
*
*
*
*
*