William T. G. Morton

**William Thomas Green Morton** (9 gusht 1819 – 15 korrik 1868) ishte një dentist amerikan i cili demonstroi për herë të parë publikisht përdorimin e eterit të thithur si një anestetik kirurgjikal në vitin 1846. Promovimi i pretendimit të tij të dyshimtë për të qenë zbulues i anestezisë u bë një mani për pjesën tjetër të jetës së tij.

## Jeta e hershme
Lindur në Charlton, Massachusetts, William T. G. Morton ishte djali i James Morton, një minator, dhe Rebecca (Needham) Morton. William gjeti punë si nëpunës, printer dhe shitës në Boston përpara se të hynte në Kolegjin e Kirurgjisë Stomatologjike në Baltimore në vitin 1840. Në vitin 1841, ai fitoi famë për zhvillimin e një procesi të ri për ngjitjen e dhëmbëve të rremë në pllaka ari. Në vitin 1842, ai u largua nga kolegji pasi u diplomua për të studiuar në Hartford, Connecticut me dentistin Horace Wells, me të cilin Morton ndau një partneritet të shkurtër. Në vitin 1843, Morton u martua me Elizabeth Whitman, mbesa e ish-kongresistit Lemuel Whitman. Prindërit e saj kundërshtuan profesionin e Morton dhe ranë dakord vetëm për martesën pasi ai premtoi të studionte mjekësi. Në vjeshtën e vitit 1844, Morton hyri në Shkollën Mjekësore të Harvardit dhe ndoqi leksionet e kimisë të Charles T. Jackson, i cili e prezantoi Morton me vetitë anestetike të eterit. Morton më pas u largua nga Harvardi pa u diplomuar.

## Karriera
parapamje|Përdorimi i parë i eterit si anestetik në vitin 1846 nga Morton
Më 30 shtator 1846, Morton kreu një heqje dhëmbi pa dhimbje pasi i dha eter një pacienti. Kur lexoi një llogari të favorshme të gazetës për këtë ngjarje, kirurgu i Bostonit Henry Jacob Bigelow organizoi për një demonstrim tani të famshëm të eterit më 16 tetor 1846 në sallën e operacionit të Spitalit të Përgjithshëm të Massachusetts. Në këtë demonstrim John Collins Warren hoqi pa dhimbje një tumor nga qafa e Edward Gilbert Abbott. Lajmi për këtë përdorim të eterit u përhap me shpejtësi në të gjithë botën, dhe përdorimi i parë i regjistruar i eterit jashtë SHBA ishte në Londër, Angli, nga dentisti James Robinson në një nxjerrje dhëmbi në shtëpinë e Francis Boote, një mjek amerikan që kishte dëgjuar të demonstratave të Morton dhe Bigelow.

Një muaj pas kësaj demonstrate, u lëshua një patentë për "letheon", megjithëse dihej gjerësisht deri atëherë se thithësi ishte eter. Komuniteti mjekësor në përgjithësi e dënoi patentën si të padrejtë dhe joliberale në një profesion kaq njerëzor dhe shkencor. Morton siguroi kolegët e tij se ai nuk do të kufizonte përdorimin e eterit në spitalet dhe institucionet bamirëse, duke pretenduar se motivet e tij për të kërkuar një patentë ishin për të siguruar administrimin kompetent të eterit dhe për të parandaluar keqpërdorimin ose abuzimin e tij, si dhe për të rimbursuar shpenzimet. të zhvillimit të tij. Ndjekja e kredisë për Morton dhe përfitimi nga administrimi i eterit ishte e komplikuar nga taktikat e fshehta dhe ndonjëherë mashtruese që ai përdori gjatë zhvillimit të tij, si dhe pretendimet konkurruese të mjekëve të tjerë, më së shumti ish-mentori i tij, Dr Jackson. Përpjekjet e vetë Morton për të marrë patenta jashtë shtetit gjithashtu minuan pohimet e tij për qëllime filantropike. Si pasojë, nuk u bë asnjë përpjekje për të zbatuar patentën, dhe eteri shpejt hyri në përdorim të përgjithshëm.

Në dhjetor 1846, Morton aplikoi në Kongres për "shpërblim kombëtar" prej $100,000, por edhe kjo ishte e komplikuar nga pretendimet e Jackson dhe Wells si zbulues të eterit, dhe kështu aplikimi i Morton u tregua i pafrytshëm. Ai bëri aplikime të ngjashme në 1849, 1851 dhe 1853, dhe të gjitha dështuan. Ai më vonë kërkoi shpërblim për arritjen e tij përmes një përpjekje të kotë për të paditur qeverinë e Shteteve të Bashkuara. Avokati që e përfaqësoi atë ishte Richard Henry Dana Jr.

Në vitin 1852, ai mori një diplomë nderi nga Universiteti i Mjekësisë i Uashingtonit në Baltimore, i cili më vonë u bë Kolegji i Mjekëve dhe Kirurgëve.

Në pranverën e vitit 1857, Amos Lawrence, një Bostonian i pasur, së bashku me profesionistët mjekësorë dhe qytetarë me ndikim në Boston, zhvilluan një plan për të mbledhur $100,000 si një dëshmi kombëtare për Morton, duke marrë kontribute nga të dy shtetasit publikë dhe privatë.

Famë e Morton u rrit vetëm kur ai shërbeu si dëshmitar i mbrojtjes së yjeve në një nga gjykimet më të shquara të shekullit të nëntëmbëdhjetë, atë të John White Webster, i cili ishte akuzuar për vrasjen e George Parkman. Rivali i Morton, Dr Jackson, dëshmoi për prokurorinë dhe banorët e Bostonit ishin të etur për të parë këto nemeses në luftimet në sallën e gjyqit.

Morton kreu përsëri shërbimin publik në vjeshtën e vitit 1862 kur ai u bashkua me Ushtrinë e Potomakut si një kirurg vullnetar dhe zbatoi eter për më shumë se dy mijë ushtarë të plagosur gjatë betejave të Frederickburg, Chancellorsville dhe Wilderness.