open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Zjarr e ftohtë

"**Zjarr e Ftohtë**" është një këngë në gjuhën shqipe e realizuar nga këngëtari shqiptar Luiz Ejlli, kompozuar nga Klodian Qafoku dhe shkruar nga Florian Kondi. Kënga e ka përfaqësuar Shqipërinë në Festivalin Evropian të Këngës 2006 në Athinë, Greqi, pasi fitoi konkursin parazgjedhues Festivali i Këngës 44. Shteti nuk arriti të kualifikohej në finalen e madhe në vendin e katërmbëdhjetë duke shënuar moskualifikimin e parë të vendit në garë. Gjatë shfaqjes së tij minimaliste, Ejlli shoqërohej nga tre vokalistë mbështetës dhe dy instrumentistë tradicionalë shqiptarë.

## Sfondi dhe kompozimi 
Kënga këndohet nga këndvështrimi i një njeriu që nuk mund ta harrojë të dashurinë e tij të mëparshme. Ai e krahason gjendjen e tij të vështirë me ndjenjën "zjarr dhe të ftohtë" (ose "zjarr, por ende ftohtë"), ndërsa i lutet asaj që "ta hapë zemrën". Pavarësisht forcës së tekstit, kënga u interpretua në një mënyrë të ndrydhur. Ejlli dhe tre këngëtarë mbështetës mezi lëvizën nga pozicionet e tyre, ndërsa dy muzikantë folklorikë shqiptarë bënin shoqërim. Shumë komentues e kishin të vështirë të shqiptonin titullin e këngës ose emrin e interpretuesit. Komentatori i BBC-së, Paddy O'Connell, për shembull, e shqiptoi emrin e këngës si "Zlar E Flot".

## Në Eurovizion 
### Festivali i Këngës 
Transmetuesi kombëtar i Shqipërisë, Radio Televizioni Shqiptar (RTSH), organizoi edicionin e 44-të të Festivalit të Këngës për ta përcaktuar pjesëmarrësin e vendit në Eurovizion 2006. Shfaqja përbëhej nga dy gjysmëfinale më 16 dhe 17 dhjetor dhe një finale e madhe më 18 dhjetor 2005, ku u zgjodh Ejlli.

### Athinë 
Edicioni i 51-të i Festivalit Evropian të Këngës u zhvillua në Athinë, Greqi dhe përbëhej nga një gjysmëfinale më 18 maj dhe nga finalja e madhe dy ditë më vonë më 20 maj 2006. Sipas rregullave të Eurovizionit në atë kohë, vendeve të përzgjedhura pjesëmarrëse, përveç vendit pritës dhe "Big 4" (Franca, Gjermania, Spanja dhe Mbretëria e Bashkuar), duhej të kualifikoheshin nga gjysmëfinalja për të konkurruar për finalen e madhe. Megjithatë, dhjetë vendet e para nga gjysmëfinalja kaluan në finalen e madhe. Shqipëria doli e gjashta në gjysmëfinale, pas Bjellorusisë dhe para Belgjikës, dhe nuk arriti të kualifikohej në finalen e madhe, duke përfunduar në vendin e 14-të me 58 pikë. Gjatë shfaqjes së tij minimaliste të këngës, Ejlli u shoqërua në skenë nga tre vokalistë mbështetës dhe dy instrumentistë tradicionalë shqiptarë.

## Lista e këngëve 
* **Shkarkim digjital**

# "Zjarr e ftohtë (Festivali i Këngës)"3:37

## Historia e publikimit 
## Referime 
## Lidhje të jashtme
Kirurgjia vaskulare

**Kirurgjia vaskulare** është një nënspecialitet kirurgjik në të cilin sëmundjet e sistemit vaskular, ose arterieve, venave dhe qarkullimit limfatik, menaxhohen nga terapia mjekësore, procedurat e kateterit minimal invaziv dhe rindërtimi kirurgjik. Specialiteti ka evoluar nga kirurgjia e përgjithshme dhe kardiake dhe përfshin trajtimin e venave dhe arterieve të tjera kryesore dhe thelbësore të trupit. Teknikat e kirurgjisë së hapur, si dhe teknikat endovaskulare përdoren për trajtimin e sëmundjeve vaskulare. Kirurgu vaskular është i trajnuar në diagnostikimin dhe menaxhimin e sëmundjeve që prekin të gjitha pjesët e sistemit vaskular, duke përjashtuar koronarët dhe vaskulaturën intrakraniale. Kirurgët vaskulare shpesh ndihmojnë mjekët e tjerë për të trajtuar dëmtimin vaskular traumatik, kontrollin e hemorragjisë dhe ekspozimin e sigurt të strukturave vaskulare.

## Referime
Shkolla gjithëpërfshirëse

**Shkollë gjithëpërfshirëse** zakonisht është një shkollë e mesme për nxënës të moshës afërsisht 11-18 vjeç, e cila nuk e zgjedh pranimin e saj në bazë të arritjeve ose aftësive akademike, në ndryshim nga një sistem shkollor selektiv ku pranimi kufizohet në bazë të kritereve të përzgjedhjes, zakonisht. performancë akademike. Termi përdoret zakonisht në lidhje me Anglinë dhe Uellsin, ku shkollat gjithëpërfshirëse u prezantuan si shkolla shtetërore në baza eksperimentale në vitet 1940 dhe u bënë më të përhapura që nga viti 1965. Ata mund të jenë pjesë e një autoriteti arsimor lokal ose të jenë një akademi vetëqeverisëse ose pjesë e një besimi me shumë akademi .
[parapamje| Kolegji Komunitar Chulmleigh është një shkollë e mesme bashkëedukuese me status akademie në [Anglia|Angli .]]
Rreth 90% e nxënësve të shkollave të mesme angleze ndjekin një shkollë gjithëpërfshirëse (shkollat e akademisë, shkollat e komunitetit, shkollat e besimit, shkollat themelore, shkollat falas, shkollat studio, kolegjet teknike universitare, shkollat shtetërore me konvikt, Kolegjet e Teknologjisë së qytetit, etj). Shkollat e specializuara mund të zgjedhin gjithashtu deri në 10% të marrjes së tyre për aftësi në specializimin e tyre. Një shkollë mund të ketë disa specializma, si artet (media, artet performuese, artet pamore), biznesi dhe sipërmarrja, inxhinieria, shkencat humane, gjuhët, matematika, kompjuteri, muzika, shkenca, sporti dhe teknologjia. Ata nuk lejohen të zgjedhin aftësitë akademike në përgjithësi. 

Kishte mbi 24,323 shkolla në Angli në 2018. Kishte 391 çerdhe, 16.769 shkolla fillore, 3.448 shkolla të mesme, 2.319 shkolla të pavarura, 1.044 shkolla speciale dhe 352 njësi referuese të nxënësve (NJPV). Në Uells kishte 1569 shkolla. Kishte 9 çerdhe, 1238 shkolla fillore, 19 shkolla të mesme, 187 shkolla të mesme, 75 shkolla të pavarura dhe 41 shkolla speciale. Shkollat gjithëpërfshirëse korrespondojnë gjerësisht me shkollën publike në Shtetet e Bashkuara, Kanada dhe Australi.

## Shih edhe 
* Shkolla
* Koedukimi
* Shkolla fillore
* Arsimi special
* Gjithëpërfshirja

## Referime
Pagesat e shkollimit

**Pagesat e shkollimit**, të njohura edhe si **tarifa shkollimi**   janë tarifa të ngarkuara nga institucionet arsimore për mësimdhënie ose shërbime të tjera. Përveç shpenzimeve publike (nga qeveritë dhe organet e tjera publike), shpenzimet private nëpërmjet pagesave të shkollimit janë burimet më të mëdha të të ardhurave për institucionet arsimore në disa vende. Në shumicën e vendeve të zhvilluara, veçanërisht në vendet e Skandinavisë dhe Evropës Kontinentale, nuk ka ose ka vetëm tarifa nominale të shkollimit për të gjitha format e arsimit, duke përfshirë universitetin dhe arsimin tjetër të lartë. 

## Përmbledhje 
Një numër vendesh, si Afrika e Jugut, Shtetet e Bashkuara dhe Mbretëria e Bashkuar, kanë "politika të pagesave të shkollimit".  Këto politika përgjithësisht përfshijnë një tarifë shkollimi që është mjaft e madhe për t'u dhënë prindërve ose kujdestarëve "një përgjegjësi për të mbuluar një pjesë të kostove të arsimit të lartë të fëmijëve të tyre". 

Në Hungari, shkollimi vjetor në një universitet publik mund të kalojë 15,000 euro. Vetëm 32 për qind e studentëve paguajnë shkollimin që mesatarisht është 1,428 euro për një vit në nivelin e shkallës së parë dhe 1,552 për një vit në nivelin e shkallës së dytë. Është e rëndësishme të theksohet se një student në Hungari ka një mundësi për të marrë një bursë deri në 3,000 euro për shpenzimet e jetesës dhe rreth 4,000 euro për notat e mira.   Përveç kësaj, disa institucione private të arsimit të lartë funksionojnë sipas një modeli të bazuar në shkollimin.

Të gjitha vendet nordike ofrojnë arsim të lartë falas për qytetarët e tyre. Sistemet arsimore nordike janë pothuajse tërësisht të financuara nga publiku. Në vendet nordike arsimi shihet si një e drejtë civile dhe një shërbim publik dhe jo si një mall. Çështja e arsimit në këto vende shihet si çështje barazie. Kjo është pjesërisht sepse nivelet e larta të arsimit janë një përfitim për zhvillimin e shoqërisë, duke përfshirë biznesin dhe industrinë. 

Në Greqi nuk ka tarifa shkollimi pasi arsimi i lartë i nivelit Bachelor dhe një pjesë e arsimit pasuniversitar të nivelit Master ofrohet falas për të gjithë qytetarët helen (grekë) si përfitim i shtetësisë që paguhet nga taksat. Universitetet pranojnë studentë të shkëlqyer në shkollën e mesme, ku përzgjedhja bëhet përmes Provimeve Panhelenike, një sistem provimesh të administruara nga shteti. Për më tepër, është e vështirë për studentët e pjekur të pranohen në universitete. Arsimi i lartë i nivelit të doktoraturës shpesh ofrohet gjithashtu falas, por disa universitete mund të paguajnë tarifa për gradën e doktoraturës. Studentët mund të drejtohen për t'u regjistruar në universitete private (të quajtura kolegje, κολέγια), të cilat paguajnë tarifa shkollimi, ose të emigrojnë në vende të tjera për të marrë një arsim.

## Mënyra pagese 
Disa nga metodat e përdorura për të paguar shkollimin përfshijnë:

* Bursa
* Sponsorizimi ose financimi i kompanisë
* Grante
* Kredi studentore nga qeveria
* Paratë e familjes (prindërve).
* Kursimet

## Shih edhe 
* Arsimi
* Arsimi fillor
* Arsimi i lartë
* Arsimi i mesëm 

## Referime
Perria

**Perria** ose **Pehria** është një figurë malore si zana në mitologjinë dhe folklorin shqiptar .  

## Etimologjia 
Nga fjala shqipe *përrua* ("përrua"). Nga *protoshqipja *pVrē/ān-*, ose protoshqipja **per-rāno*, mundësisht një derivat i parashtesuar i *rrua* . Krahaso rumanishten *pârâu* ("përrua"), e asimiluar me *râu* ("lum"). Përndryshe, nga shqipja e vjetër *përruo*, nga bullgarishtja *порой* (poroj, “përrua”). Fjalë të tjera të ngjashme përfshijnë fjalën e gjuhës angleze *poar* .

## Përshkrimi 
Perria, në përgjithësi është një figurë mbrojtëse, megjithatë ajo mund të bëjë edhe dëm.  Sipas besimit popullor shqiptar, ajo përshkruhet si femra shpirtërore malore të veshura me të bardha. Detyra e tyre është që të ndëshkojnë këdo që shpërdoron bukën duke e shpërfytyruar personin dhe duke i bërë atij një "gungë të shtrembër". 

## Shih edhe 
* Kuçedra
* Zana e malit
* Mitologjia ilire
* Nëna e Votrës
* Mitologjia shqiptare 

## Literatura 
* 
* 

## Referime
BTR-80

parapamje|250x250px|Një BTR-80 rus në ujë.
**BTR-80** (rusisht: бронетранспортёр, romanizuar: *bronyetransportyor*, fjalë për fjalë "transportues i blinduar") është një transportues personeli i blinduar amfib me rrota 8×8 (APC) i projektuar në BRSS. Ai u miratua në 1985 dhe zëvendësoi automjetet e mëparshme, BTR-60 dhe BTR-70, në Ushtrinë Sovjetike. Ajo u vendos për herë të parë gjatë Luftës Sovjeto-Afgane.

BTR-80 u zhvillua në BTR-90 që ishte më i madh.

## Shiko edhe 
## Referime
BTR-90

parapamje|250x250px|BTR-90 (БТР-90).
**BTR-90** (**GAZ-5923**) (rusisht: бронетранспортёр, romanizuar: *Bronetransportyor*, shk. 'transportues i blinduar') është një transportues personeli i blinduar me rrota 8×8, i krijuar në Rusi, i projektuar në 1993 dhe u shfaq për herë të parë publikisht në 1994. Është një version më i madh i automjetit BTR-80, i pajisur me një frëngji BMP-2. Mbrojtja e armaturës është përmirësuar në krahasim me BTR-80, duke siguruar mbrojtje nga predha 14.5mm mbi harkun ballor.

Ai është i armatosur me një top automatik 2A42 30mm, një mitraloz koaksial 7.62mm PKT, një AT-5 Spandrel ATGM, si dhe një granatëhedhës automatik AGS-17D 30mm. Një numër i kufizuar janë prodhuar dhe janë në shërbim me trupat e brendshme ruse.

Në tetor 2011, Ministria e Mbrojtjes refuzoi blerjen e BTR-90 dhe nuk i përfshiu ato në listën e programit shtetëror të armatimit deri në vitin 2020, dhe hoqi dorë nga eksportet për BTR-90.

Më pas, ushtria ruse zgjodhi të grumbullonte një numër të madh BTR-82A. Efektiviteti luftarak tashmë është rritur ndjeshëm, dhe rrjedh nga BTR-80. Kostoja e zhvillimit për BTR-82A është lënë jashtë dhe kostoja e prodhimit është më e lirë, duke e bërë BTR-90 më pak të avancuar edhe më pak të ngjarë të ndryshojë fatin e saj. Parada e Fitores në Moskë 2015 ekspozoi automjetin e blinduar me rrota të gjeneratës së ardhshme VPK-7829 Bumerang dhe njoftoi zyrtarisht se programi BTR-90 nuk mund të ringjallej më.

## Shiko edhe 
## Referime
T-72

parapamje|250x250px|Një tank kryesor luftarak T-72 përgatitet për zjarr.
**T-72** është një familje tankesh luftarake kryesore sovjetike/ruse që hynë në prodhim në vitin 1969. T-72 ishte zhvillim i T-64, i cili ishte i shqetësim nga kostot e larta dhe mbështetja e tij në teknologjinë e papjekur zhvillimore. Janë ndërtuar rreth 25.000 tanke T-72 dhe rinovimi u ka mundësuar shumë prej tyre të qëndrojnë në shërbim për dekada. Është eksportuar gjerësisht dhe ka parë shërbim në 40 vende dhe në konflikte të shumta. T-90 i prezantuar në 1992 është një zhvillim i T-72B; prodhimi dhe zhvillimi i modeleve të ndryshme të modernizuara T-72 vazhdon edhe sot.

## Shiko edhe 
## Referime
T-80

parapamje|250x250px|T-80 Tank.
**T-80** është një tank kryesor luftarak (MBT) që është projektuar dhe prodhuar në ish-Bashkimin Sovjetik dhe është prodhuar në Rusi. T-80 bazohet në T-64, ndërsa përfshin veçori nga T-72 i mëvonshëm. Projektuesi kryesor i T-80 ishte inxhinieri sovjetik Nikolay Popov. Kur hyri në shërbim në vitin 1976, ishte MBT e dytë në botë që u pajis me një motor turbinë me gaz, pas Stridsvagn 103 suedez, dhe rezervuari i parë i prodhimit që e përdori atë si motor kryesor shtytës (rezervuari i parë që përdor një turbina me gaz si motor kryesor ishte prototipi British Conqueror FV200 Turbine Test Vehicle). T-80U u prodhua për herë të fundit në vitin 2001 në një fabrikë në Omsk, Rusi.

Varianti i motorit dizel ukrainas T-80UD vazhdoi të prodhohej në Ukrainë. T-80 dhe variantet e tij janë në shërbim në Bjellorusi, Qipro, Egjipt, Kazakistan, Pakistan, Rusi, Korenë e Jugut, Ukrainë dhe Uzbekistan. Ukraina zhvilloi më tej T-80UD si T-84.

## Shiko edhe 
## Referime
T-84

parapamje|250x250px|Një T-84U në 2018.
**T-84** është një tank kryesor luftarak ukrainas (MBT), i bazuar në T-80 MBT Sovjetik i prezantuar në 1976, veçanërisht në versionin e motorit me naftë: T-80UD. T-84 u ndërtua për herë të parë në 1994 dhe hyri në shërbim në Forcat e Armatosura të Ukrainës në 1999. Motori i tij me piston të kundërt me performancë të lartë e bën atë një tank të shpejtë, të krahasueshëm me MBT-të e tjerë modernë me një raport fuqi-peshë prej rreth 26 kuajfuqi për ton (19 kW/t).

T-84 Oplot është një version i avancuar që përfshin një ndarje municionesh të blinduara në një zhurmë të re frëngji. Dhjetë prej tyre hynë në shërbimin ukrainas në vitin 2001. T-84-120 Yatagan është një model prototip i destinuar për eksport, duke montuar një armë 120mm të aftë për të gjuajtur municione standarde të NATO-s dhe raketa të drejtuara.

## Shiko edhe 
## Referime
T-95

parapamje|250x250px|Tanku T-95.
**T-95** është emërtimi i zakonshëm jozyrtar i tankut kryesor luftarak rus të gjeneratës së 4-të, i përcaktuar brenda vendit si **Object 195**, që ishte në zhvillim e sipër në Uralvagonzavod nga viti 1988 deri në anulimin e tij në 2010. Pak për tankin dihet publikisht. Puna nga Object 195 u përdor në Object 148, tip më vonë i klasifikuar si T-14 Armata, i cili filloi prodhimin në 2016.

## Shiko edhe 
## Referime
Ushtria Sovjetike

parapamje|250x250px|Stema e Ushtrisë Sovjetike.
**Ushtria Sovjetike** ose **Forcat Tokësore Sovjetike** (rusisht: Советские сухопутные войска, romanizuar: *Sovetskiye sukhoputnye voyska*, **SSV**) ishte dega kryesore e shërbimit të uniformave të luftës tokësore të Forcave të Armatosura Sovjetike nga viti 1946 deri në 1992.

Deri më 25 shkurt 1946, ajo njihej si Ushtria e Kuqe. Në rusisht, termi 'armiya', që fjalë për fjalë përkthehet në 'Ushtri', u përdor shpesh për të mbuluar Forcat Raketore Strategjike së pari në rendin tradicional sovjetik të përparësisë; Forcat Tokësore, e dyta; Forcat e Mbrojtjes Ajrore, e treta, Forcat Ajrore, e katërta dhe Marina Sovjetike, e pesta, midis degëve të Forcave të Armatosura Sovjetike në tërësi.

Pasi Bashkimi Sovjetik pushoi së ekzistuari në dhjetor 1991, Forcat Tokësore mbetën nën komandën e Komonuelthit të Shteteve të Pavarura derisa u shfuqizua zyrtarisht më 14 shkurt 1992. Ushtria Sovjetike u pasua kryesisht nga Forcat Tokësore të Federatës Ruse në territorin rus së bashku me pjesën tjetër të Forcave Tokësore në shtetet post-sovjetike.

## Shiko edhe 
## Referime
Forcat e Armatosura Sovjetike

parapamje|250x250px|Ylli komunist.
**Forcat e Armatosura Sovjetike**, **Forcat e Armatosura të Bashkimit Sovjetik** dhe **Ushtria e Kuqe** (Вооружённые Силы Союза Советских Социалистических Республик, Вооружённые Силы Советского Союза), ishin forcat e armatosura të RSFSR Ruse (1917–1922), Bashkimit Sovjetik (1922–1991), dhe Partisë Bolshevike që nga fillimet e tyre në Luftën Civile Ruse të 1917-1923 deri në rënien e BRSS në 1991. Në maj 1992, presidenti rus Boris Yeltsin nxori dekrete për formimin e Forcave të Armatosura Ruse, të cilat përfshinin pjesën më të madhe të Forcave të Armatosura Sovjetike. Pjesa më e madhe e ish-Forcave të Armatosura Sovjetike në republikat e tjera më të vogla sovjetike kaluan gradualisht nën kontrollin e këtyre republikave.

Sipas ligjit të shërbimit ushtarak të gjithë bashkimit të shtatorit 1925, Forcat e Armatosura Sovjetike përbëheshin nga Forcat Tokësore, Forcat Ajrore, Marina, Drejtoria Politike Shtetërore (OGPU) dhe rojet e kolonës. OGPU u bë më vonë e pavarur dhe u bashkua me NKVD në 1934, dhe kështu trupat e saj të brendshme ishin nën menaxhimin e përbashkët të Komisariateve të Mbrojtjes dhe të Brendshme. Në vitin 1989, Forcat e Armatosura Sovjetike përbëheshin nga Forcat Strategjike të Raketave, Forcat Tokësore, Forcat e Mbrojtjes Ajrore, Forcat Ajrore dhe Marina, të renditura në rendin e tyre zyrtar të rëndësisë. Gjithashtu organizata të armatosura por jo pjesë e Ministrisë së Mbrojtjes në vitin 1989 ishin Trupat e Brendshme dhe Trupat Kufitare.

## Shiko edhe 
## Referime
Shtetet pas-sovjetike

[parapamje|250x250px|Republikat e [Bashkimi Sovjetik|BRSS të numëruara sipas alfabetit.]]
**Shtetet post-sovjetike**, të njohura gjithashtu si **ish-Bashkimi Sovjetik** (**FSU**), **ish-Republikat Sovjetike**, janë 15 shtetet sovrane që ishin republika të Bashkimit Sovjetik, të cilat dolën dhe u rishfaqën nga Bashkimi Sovjetik pas shpërbërjes së tij në 1991.

Rusia është shteti kryesor de facto i njohur ndërkombëtarisht pasardhës i Bashkimit Sovjetik pas Luftës së Ftohtë; ndërsa Ukraina, me ligj, ka shpallur se është një pasardhës i shtetit si i SSR së Ukrainës ashtu edhe i Bashkimit Sovjetik, të cilët mbetën në mosmarrëveshje për pronat në pronësi të dikurshme sovjetike.

Tre shtetet baltike – Estonia, Letonia dhe Lituania – ishin të parët që shpallën pavarësinë e tyre nga BRSS, midis marsit dhe majit 1990, duke pretenduar vazhdimësi nga shtetet origjinale që ekzistonin përpara aneksimit të tyre nga Bashkimi Sovjetik në 1940. Pjesa e mbetur 12 republika të gjitha u ndanë më pas, të 12 prej të cilave u bashkuan me Bashkësinëë e Shteteve të Pavarura (CIS) dhe shumica e 12 u bashkuan me Organizatën e Traktatit të Sigurisë Kolektive (CSTO). Në të kundërt, shtetet baltike u fokusuan në anëtarësimin në Bashkimin Evropian (BE) dhe NATO. Zyrtarët e BE-së kanë theksuar rëndësinë e Marrëveshjeve të Asociimit ndërmjet BE-së dhe shteteve post-sovjetike.

Disa shtete të diskutueshme me shkallë të ndryshme njohjeje ekzistojnë brenda territorit të ish-Bashkimit Sovjetik: Transnistria në Moldavinë lindore, Abkhazia dhe Osetia e Jugut në Gjeorgjinë veriore dhe Arcahu në Azerbajxhanin jugperëndimor. Që nga viti 2014, Republika Popullore e Donetskut dhe Republika Popullore e Luhanskut në Ukrainën e largët lindore kanë pretenduar pavarësinë. Të gjitha këto shtete të panjohura, përveç Arcahut, varen nga mbështetja e armatosur dhe ndihma financiare ruse. Arcahu është i integruar në Armeninë në një nivel de fakto, i cili gjithashtu mban [bashkëpunim të ngushtë me Rusinë. Përpara [Aneksimi i Krimesë nga Federata Ruse|aneksimit të saj me Rusinë në mars 2014, e cila nuk njihet nga shumica e vendeve, Krimea u deklarua shkurtimisht një shtet i pavarur.

Në gjuhën politike të Rusisë dhe disa shteteve të tjera post-sovjetike, termi *afër jashtë vendit* (rusisht ближнее зарубежье "blizhnee zarubezhe") i referohet republikave të pavarura që u shfaqën pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik. Rritja e përdorimit të termit në anglisht lidhet me pohimet e së drejtës së Rusisë për të mbajtur ndikim të rëndësishëm në rajon. Presidenti rus Vladimir Putin ka deklaruar se rajoni është një komponent i "sferës së ndikimit" të Rusisë dhe strategjikisht jetik për interesat ruse. Koncepti është krahasuar me Doktrinën Monroe.

## Shiko edhe 
* Bashkimi Sovjetik

## Referime
Varka

parapamje|250x250px|Një motobarkë rekreative me një motor jashtë.
Një **varkë** është një mjet lundrimi i një game të madhe llojesh dhe madhësish, por përgjithësisht më i vogël se një anije, e cila dallohet nga madhësia, forma, kapaciteti i ngarkesës ose pasagjerëve ose aftësia e saj për të transportuar varka.

Varkat e vogla zakonisht gjenden në rrugët ujore të brendshme si lumenj dhe liqene, ose në zonat e mbrojtura bregdetare. Megjithatë, disa varka, si ajo e balenave, ishin të destinuara për përdorim në një mjedis në det të hapur. Në termat moderne detare, një varkë është një anije mjaft e vogël për t'u transportuar në një anije.

Varkat ndryshojnë në proporcion dhe metoda ndërtimi me qëllimin e tyre të synuar, materialet e disponueshme ose traditat lokale. Kanoet janë përdorur që nga kohërat parahistorike dhe mbeten në përdorim në të gjithë botën për transport, peshkim dhe sport. Varkat e peshkimit ndryshojnë shumë në stil, pjesërisht për t'iu përshtatur kushteve lokale. Artizanat argëtuese të përdorura në shëtitjet me varkë rekreative përfshijnë varkat e skijimit, varkat ponton dhe varkat me vela. Varkat e shtëpisë mund të përdoren për pushime ose për qëndrim afatgjatë. Çakmakët përdoren për të lëvizur ngarkesat në dhe nga anije të mëdha që nuk mund të afrohen pranë bregut. Varkat e shpëtimit kanë funksione shpëtimi dhe sigurie.

Varkat mund të lëvizen nga fuqia punëtore (p.sh. varkat me vela dhe varkat me vozitje), era (p.sh. varkat me vela) dhe motorët e brendshëm/jashtë (përfshirë benzinën, naftën dhe elektricitetin).

## Shiko edhe 
## Referime
Doreza

parapamje|250x250px|Doreza të ndryshme (një koleksion muze).
**Doreza** është një veshje që mbulon dorën, me këllëf ose hapje të veçanta për çdo gisht dhe gishtin e madh. Dorezat që shtrihen përtej kyçit të dorës quhen dorashka. Dorezat mbrojnë dhe ngushëllojnë duart kundër të ftohtit ose nxehtësisë, dëmtimit nga fërkimi, gërryerja ose kimikatet dhe sëmundjet; ose nga ana tjetër për të siguruar një roje për atë që një dorë e zhveshur nuk duhet të prekë.

Dorezat janë bërë nga materiale duke përfshirë pëlhurën, leshin e punuar me shtiza, lëkurën, gomën, lateksin, neoprenin, mëndafshin dhe (me postë) metal. Dorezat e kevlarit mbrojnë mbajtësin nga prerjet. Dorezat dhe dorezat janë komponentë integrale të kostumeve nën presion dhe kostume hapësinore.

Dorezat e disponueshme me latex, gome nitrili ose vinyl shpesh vishen nga profesionistët e kujdesit shëndetësor si masa mbrojtëse higjienike dhe ndotjeje. Oficerët e policisë shpesh i veshin ato për të punuar në skenat e krimit për të parandaluar shkatërrimin e provave në vendngjarje. Shumë kriminelë veshin doreza për të mos lënë gjurmë gishtash, gjë që e bën më të vështirë hetimin e krimit. Megjithatë, vetë dorezat mund të lënë gjurmë që janë po aq unike sa gjurmët e gishtave të njeriut.

## Shiko edhe 
## Referime
Rripi (veshje)

parapamje|250x250px|Një rrip lëkure i zi i zakonshëm me një shtrëngim metalik.
Një **rrip** është një brez ose rrip fleksibël, i bërë zakonisht prej lëkure, plastike ose pëlhure të rëndë, i veshur rreth belit natyral ose afër tij (deri në ijet). Skajet e një rripi janë të lira; dhe një shtrëngim e formon rripin në një lak duke siguruar një skaj në një pjesë tjetër të rripit, në ose afër skajit tjetër. Shpesh, laku që rezulton është më i vogël se ijet. Rripat vijnë në shumë gjatësi për shkak të shumëllojshmërisë në përmasat e belit, dhe shumica e rripave mund të rregullohen në shtrëngim për t'iu përshtatur belit të përdoruesit.

## Shiko edhe 
* Lëkura (material)

## Referime
Lëkura (material)

parapamje|Një shumëllojshmëri produktesh lëkure dhe vegla për përpunimin e lëkurës.
**Lëkura** është një material i fortë, fleksibël dhe i qëndrueshëm i marrë nga rrezitja ose trajtimi kimik i lëkurave dhe lëkurës së kafshëve për të parandaluar prishjen. Lëkurat më të zakonshme vijnë nga bagëtia, delet, dhitë, kafshët e kuajve, bualli dhe derrat, dhe kafshët ujore si fokat dhe aligatorët.

Lëkura mund të përdoret për të bërë një sërë artikujsh, duke përfshirë veshje, këpucë, çanta, mobilje, vegla dhe pajisje sportive dhe zgjat për dekada. Prodhimi i lëkurës është praktikuar për më shumë se 7000 vjet dhe prodhuesit kryesorë të lëkurës sot janë Kina dhe India.

Kritikët e fabrikave të lëkurës pohojnë se ato angazhohen në praktika të paqëndrueshme që paraqesin rreziqe shëndetësore për njerëzit dhe mjedisin pranë tyre.

## Shiko edhe 
## Referime
Kevlar

parapamje|Fibër aramid e verdhë e artë (Kevlar).
**Kevlar** (para-aramid) është një fibër sintetike e fortë, rezistente ndaj nxehtësisë, e lidhur me aramidet e tjera si Nomex dhe Technora. I zhvilluar nga Stephanie Kwolek në DuPont në vitin 1965, materiali me rezistencë të lartë u përdor për herë të parë komercialisht në fillim të viteve 1970 si një zëvendësim për çelikun në gomat e garave. Zakonisht tjerrë në litarë ose fletë pëlhure që mund të përdoren si të tilla, ose si një përbërës në përbërësit e materialit të përbërë.

Kevlar ka shumë aplikime, duke filluar nga gomat e biçikletave dhe velat e garave deri te jelekët antiplumb, të gjitha për shkak të raportit të lartë të rezistencës ndaj peshës; me këtë masë është pesë herë më i fortë se çeliku. Përdoret gjithashtu për të bërë koka daulleje moderne marshuese që i rezistojnë ndikimit të lartë; dhe për linjat e ankorimit dhe aplikime të tjera nënujore.

Një fibër e ngjashme e quajtur Twaron me të njëjtën strukturë kimike u zhvillua nga Akzo në vitet 1970; prodhimi komercial filloi në 1986, dhe Twaron tani prodhohet nga Teijin.

## Shiko edhe 
* Jeleku Antiplumb

## Referime
Plumbi blind-shpues

parapamje|Plumbi depërtues i kalibrit .30 (7.62mm) në të djathtë ka një xhaketë bakri që mbyll një depërtues të ngurtësuar, por nga jashtë ngjan me katër plumbat e tjerë me bërthama plumbi.
**Plumbi blind-shpues** për fishekët e pushkëve dhe pistoletave janë krijuar për të depërtuar në armaturën dhe mburojën balistike të destinuara për të ndaluar ose devijuar plumbat e zakonshëm. Megjithëse dizajni i plumbave është një faktor i rëndësishëm në lidhje me depërtimin e armaturës, aftësia e çdo predheje të caktuar për të depërtuar në armaturën balistike rritet me rritjen e shpejtësisë. Fishekët e pushkëve zakonisht shkarkojnë plumbat me shpejtësi më të madhe të grykës se fishekët e pistoletës për shkak të ngarkesës më të madhe të shtytësit. Megjithatë, edhe i njëjti fishek (i cili është i këmbyeshëm midis pushkëve të veçanta dhe pistoletave) i shkrepur nga një pushkë, pothuajse në të gjitha rastet e zakonshme, do të ketë një shpejtësi më të lartë sesa kur gjuhet nga një pistoletë. Kjo është për shkak të periudhës më të gjatë të përshpejtimit të disponueshëm brenda tytës më të gjatë të armës së pushkëve, të cilat lejojnë kohën e duhur që shtytësi të ndizet plotësisht përpara se predha të dalë nga tyta. Për këtë arsye, plumbat e shkrepura nga pushkët mund të jenë më të aftë për të shpuar forca të blinduara sesa plumba të ngjashëm ose identikë të shkrepur nga pistoleta. Për më tepër, një plumb i kalibrit të vogël ka densitet më të lartë seksional se një plumb me kalibër më të madh me të njëjtën peshë, dhe kështu është më i aftë të mposht armaturën e trupit.

## Shiko edhe 
## Referime
Jesús Castillo

**Jesús Abdallah Castillo Molina** (lindur më 11 qershor 2001) është një futbollist profesionist peruan i cili luan si mesfushor për klubin peruan Sporting Cristal. 

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Jesús Castillo te Football Database
*Jesús Castillo te AS Peru
Elektriku i dorës

parapamje|250x250px|Elektrik dore taktik LED.
Një **elektrik dore** është një llambë elektrike e lëvizshme me dorë. Më parë, burimi i dritës zakonisht ishte një llambë miniaturë inkandeshente, por këto janë zhvendosur nga diodat që lëshojnë dritë (LED) që nga mesi i viteve 2000. Një elektrik dore tipik përbëhet nga burimi i dritës i montuar në një reflektor, një mbulesë transparente (nganjëherë e kombinuar me një lente) për të mbrojtur burimin e dritës dhe reflektorin, një bateri dhe një çelës, të gjitha të mbyllura në një kuti.

Shpikja e qelizës së thatë dhe llambave elektrike inkandeshente në miniaturë bënë të mundur elektrik dore të parë me bateri rreth vitit 1899. Sot, elektrik dore përdorin kryesisht dioda që lëshojnë dritë dhe funksionojnë me bateri të disponueshme ose të rikarikueshme. Disa mundësohen nga përdoruesi që kthen një manivan, tund llambën ose e shtrydh atë. Disa kanë panele diellore për të rimbushur baterinë. Dritat elektrik dore përdoren si burim drite jashtë, në vende pa ndriçim të instaluar përgjithmonë, gjatë ndërprerjeve të energjisë elektrike ose kur nevojitet një burim portativ drite.

Përveç elektrik dore për përdorim të përgjithshëm, të dorës, shumë forma janë përshtatur për përdorime të veçanta. Elektrik dore të montuar në kokë ose në helmetë të krijuar për minatorët dhe kampistët i lënë duart të lira. Disa elektrik dore mund të përdoren nën ujë ose në atmosfera të ndezshme.

## Shiko edhe 
## Referime
Çanta e shpinës

parapamje|Çantë shpine e ushtrisë zvicerane 1960.
Një **çantë shpine**, **çantë shkolle**, **çantë krahu**, **çantë librash** në formën e saj më të thjeshtë pa kornizë, është një thes prej pëlhure i mbajtur mbi shpinë dhe i siguruar me dy rripa që kalojnë mbi supe, por mund të ketë një kornizë të jashtme, kornizë të brendshme dhe ka paketa trupore.

Çantat e shpinës përdoren zakonisht nga alpinistët dhe studentët, dhe shpesh preferohen nga çantat e dorës për mbajtjen e ngarkesave të rënda ose çdo lloj pajisjeje, për shkak të kapacitetit të kufizuar për të mbajtur pesha të rënda për periudha të gjata kohore në duar.

Çanta shpine të mëdha, të përdorura për të mbajtur ngarkesa mbi 10 kilogramë, si dhe çanta shpine më të vogla sportive (p.sh. vrapim, çiklizëm, shëtitje dhe hidratim), zakonisht shkarkojnë pjesën më të madhe (deri në rreth 90%) të peshës së tyre në ijë të mbushur. rripa, duke lënë rripat e shpatullave kryesisht për stabilizimin e ngarkesës. Kjo përmirëson potencialin për të mbajtur ngarkesa të rënda, pasi ijet janë më të forta se supet, dhe gjithashtu rrit shkathtësinë dhe ekuilibrin, pasi ngarkesa shkon më afër qendrës së masës së vetë përdoruesit.

## Shiko edhe 
## Referime
Lia

**Lia** ishte një sëmundje infektive e shkaktuar nga njëri prej dy varianteve të virusit, *Variola major* dhe *Variola minor*.  Rasti i fundit i ndodhur natyralisht u diagnostikua në tetor të vitit 1977 dhe Organizata Botërore e Shëndetësisë (OBSH) certifikoi zhdukjen globale të sëmundjes në vitin 1980.  Rreziku i vdekjes pas kontraktimit të sëmundjes ishte rreth 30%, me përqindje më të lartë midis foshnjave.   Ata që mbijetonin kishin shpesh shenja të konsiderueshme në lëkurë dhe disa mbeteshin të verbër.  Kjo pasohej nga formimi i plagëve në gojë dhe nga irritimi i lëkurës.  Parandalimi bëhej kryesisht nëpërmjet vaksinës kundër lisë.  Pas zhvillimit të sëmundjes, mund të kenë hyrë në ndihmë disa ilaçe antivirale.  Dëshmia më e hershme për sëmundjen daton në shekullin e 3-të pes në mumiet egjiptiane.  Këto vdekje kanë përfshirë gjashtë monarkë.   dhe rreth 500&nbsp;milion njerëz në 100 vitet e fundit të ekzistencës së saj.  Jo më larg se viti 1967, kanë ndodhur 15&nbsp;milion raste brenda vitit.   Evropa e adoptoi këtë praktikë nga Azia në gjysmën e parë të shekullit të 18-të.  Në vitin 1796, Edward Jenner prezantoi vaksinën moderne të lisë.   Në vitin 1967, OBSH intensifikoi përpjekjet për të eliminuar sëmundjen.   Termi "li" u përdor për herë të parë në Britani në fillim të shekullit të 16-të për ta dalluar këtë sëmundje nga sifilizi, i cili njihej atëherë si "lia e madhe".   Emra të tjerë historikë për sëmundjen përfshijnë linë, përbindëshin me pika dhe murtajën e kuqe.   

## Bibliografia
Numri i oksidimit

Një numër oksidimi është një numër pozitiv ose negativ që i caktohet një atomi për të treguar shkallën e tij të oksidimit ose reduktimit. Termi gjendje oksidimi shpesh përdoret në mënyrë të ndërsjelltë me numrin e oksidimit. Një transferim i pjesshëm i elektroneve është një zhvendosje në densitetin e elektronit pranë një atomi si rezultat i një ndryshimi në atomet e tjerë me të cilët është i lidhur në mënyrë kovalente.

Kjo zhvendosje e ngarkesës bazohet në elektronegativitetet relative të atomeve të përfshirë në lidhje. Në përgjithësi, numri i oksidimit të një atomi në një molekulë është ngarkesa që do të kishte atomi nëse të gjitha lidhjet kovalente polare dhe jonike do të rezultonin në një transferim të plotë të elektroneve nga atomi më pak elektronegativ në atë më elektronegativ.

Numrat e oksidimit mund të caktohen duke përdorur grupin e rregullave të përshkruara më poshtë. Numri i oksidimit të një atomi në një element të lirë neutral është zero. Një element i lirë konsiderohet të jetë çdo element në një gjendje të pakombinuar, qoftë monatomik ose poliatomik.

Për shembull, numri i oksidimit të çdo atomi në Fe, Li, N2, Ar, dhe P4 është zero. Numri i oksidimit të një joni monatomik (i përbërë nga një atom) është i njëjtë me ngarkesën e jonit. Për shembull, numrat e oksidimit të K+, Se2−, dhe Au3+ janë +1, −2, dhe +3, respektivisht. Numri i oksidimit të oksigjenit në shumicën e komponimeve është -2. Numri i oksidimit të hidrogjenit në shumicën e përbërjeve është +1 me jometalet dhe -1 me metalet. Numri i oksidimit të fluorit në të gjitha përbërjet është -1. Halogjenët e tjerë zakonisht kanë një numër oksidimi prej -1 në komponimet binare, por mund të ketë numra të ndryshueshëm oksidimi në varësi të mjedisit të lidhjes dhe me oksigjenin janë positive. Në një molekulë neutrale, shuma e numrave të oksidimit të të gjithë atomeve është zero. Për shembull, në H2O, numrat e oksidimit të H dhe O janë +1 dhe −2. Sepse ka dy atome hidrogjeni në formulë, shuma e të gjithë numrave të oksidimit në H2O është 2(+1)+1(−2)=0. Në një jon poliatomik, shuma e numrave të oksidimit të të gjithë atomeve është e barabartë me ngarkesën e përgjithshme të jonit. Për shembull, në SO2−4, numrat e oksidimit të S dhe O janë +6 dhe −2, respektivisht. Shuma e të gjithë numrave të oksidimit në jonin sulfat do të ishte 1(+6)+4(-2)=−2, e cila është ngarkesa e jonit.

## Shikoni dhe 
* Oksidet
* Reaksioni kimik

## Referime
Gabriel Compayré

**Gabriel Compayré** (2 janar 1843 - 23 mars 1913) ishte një studiues i pedagogjisë dhe politikan republikanë francezë.

## Biografia 
Gabriel Compayré lindi më 2 janar 1843 në Albi, Francë. 

Compayré u arsimua në Lycée Louis-le-Grand.  Ai mori një doktoraturë në filozofi në 1873, me një tezë për David Hume.  Compayre ishte autor i shumë librave mbi pedagogjinë duke u përqëndruar në fushën e historisë së arsimit dhe historisë së pedagogjisë.  Ai gjithashtu shkroi libra për Peter Abelard dhe Herbert Spencer. Disa nga librat e tij u përkthyen në anglisht nga William H. Payne . 

Compayré shërbeu në Asamblenë Kombëtare nga viti 1881 deri në vitin 1889,  duke shërbyer si zëvendës i Lavaur.  Ai humbi ofertën e tij për rizgjedhje për Charles Poulié në vitin 1889. 

Compayré ishte një Komandant i Legjionit të Nderit .  Compayré vdiq më 23 mars 1913 në Paris, Francë. 

## Publikimet 
* *Histoire critique des doctrines de l’éducation en France* (1879)
*  (extended version of *Histroire critique*, published after 1879) - translated by 
* *Éléments d’éducation civique* (1881), a work placed on the index at Rome, but very widely read in the primary schools of France
* *Cours de pédagogie théorique et pratique* (1885, 13th ed., 1897)
* *The Intellectual and Moral Development of the Child*, in English (2 vols., New York, 1896–1902)
* A series of monographs on *Les Grands Éducateurs*.

## Shih edhe 
* Pedagogjia
* Historia e arsimit
* Historia e pedagogjisë

## Referime
Pamësi i hekurt

parapamje|Pamja e pamjes përmes pamjeve të hekurta të një automatiku H&K MP5. Mbulesa unazore rreth pamjes së shtyllës së përparme është në linjë me pamjen e pasme të shikimit për të siguruar që arma e zjarrit të jetë stërvitur siç duhet.
**Pamësi prej hekuri** është një sistem shënuesish të shtrirjes fizike (zakonisht i bërë nga materiali metalik) që përdoret si një pajisje vrojtimi për të ndihmuar në shënjimin e saktë të armëve me rreze (të tilla si armë zjarri, pistoletë, hark apo edhe hark të përbërë), ose më rrallë si një primitive. pamje gjetëse për teleskopët optikë. Pajisja më e hershme e shikimit, mbështetet plotësisht në syrin e lirë të shikuesit (kryesisht nën ndriçimin e ambientit) dhe është dukshëm i ndryshëm nga pamjet optike si pamjet teleskopike, pamjet reflektore (refleks), pamjet holografike dhe pamjet lazer, të cilat përdorin manipulime optike. dhe/ose ndriçim aktiv, si dhe optoelektronikë më të re, të cilat përdorin imazhe dixhitale dhe madje përfshijnë realitetin e shtuar.

Pamjet prej hekuri zakonisht përbëhen nga dy komponentë të montuar pingul mbi boshtin e shpimit të armës: një pamje e pasme më afër (ose afër) syrit të gjuajtësit dhe një pamje e përparme më përpara (ose distale) pranë grykës. Gjatë shënjestrës, gjuajtësi drejton vijën e tij/saj të shikimit përtej një boshllëku në qendër të pamjes së pasme drejt skajit të sipërm të pamjes së përparme (i cili zakonisht formohet si një shtyllë e vogël, rruazë, rampë ose herë pas here, një unazë), duke formuar një vijë synimi që drejton drejt objektivin e dëshiruar. Pamjet e hapura janë pamje prej hekuri, pamja e pasme e të cilave përdor një nivel të caktuar, ndërsa pamjet me hapje përdorin një formë vrime rrethore. Shumica e armëve të gjata civile, gjuetie dhe policore dhe pothuajse të gjitha pistoletat kanë pamje të hapura, ndërsa shumë pushkë luftarake ushtarake zakonisht përdorin pamje me hapje.

Pamjet më të hershme dhe më të thjeshta prej hekuri u rregulluan dhe nuk mund të rregulloheshin lehtësisht. Shumë pamje moderne prej hekuri janë projektuar të jenë të rregullueshme për shikimin me armë zjarri duke rregulluar pamjet për lartësi ose erë. Në shumë armë zjarri, pamja e pasme është e rregullueshme.

Për aplikime precize të tilla si gjuetia ose gjuetia me snajper, pamjet prej hekuri zakonisht zëvendësohen nga një pamje teleskopike. Pamjet prej hekuri mund të vendosen ende së bashku me pajisje të tjera shikimi (ose në rastin e disa modeleve optike, të inkorporuara në mënyrë integrale) për përdorim rezervë.

## Shiko edhe 
* Pamësi reflektor

## Referime
Harku dhe shigjeta

parapamje|Vizatimi i një harku, nga një manual i harkut i vitit 1908.
**Harku dhe shigjeta** është një sistem armësh me rreze që përbëhet nga një pajisje lëshimi elastike (hark) dhe predha me bosht të gjatë (shigjeta). Njerëzit përdorën harqe dhe shigjeta për gjueti dhe agresion shumë kohë përpara historisë së regjistruar, dhe kjo praktikë ishte e zakonshme për shumë kultura parahistorike. Ato ishin armë të rëndësishme lufte nga historia e lashtë deri në periudhën e hershme moderne, ku ato u bënë gjithnjë e më të vjetruara nga zhvillimi i armëve të zjarrit më të fuqishme dhe më të sakta. Sot, harqet dhe shigjetat përdoren më së shumti për gjueti dhe sport.

Gjuajtja me hark është arti, praktika ose aftësia e përdorimit të harqeve për të gjuajtur shigjeta. Një person që gjuan shigjeta me hark quhet harkëtar ose harkëtar. Dikush që bën harqe njihet si harkëtar, dikush që bën shigjeta është shigjetar dhe dikush që prodhon maja shigjetash metalike është shigjetar.

## Shiko edhe 
* Shigjeta
* Gjuajtja me hark
* Harku kryq

## Referime
Big Brother VIP Albania (sezoni 2)

***Big Brother VIP Albania 2***, i njohur edhe si ***Big Brother VIP 2***, ishte sezoni i dytë i serisë televizive *Big Brother VIP Albania*, i drejtuar nga Arbana Osmani. Sezoni filloi të transmetohej më 24 dhjetor 2022 në Top Channel. I gjithë sezoni, drejtpërdrejt nga shtëpia, mund të shihet në dy kanale live pay-per-view, me emrin *Big Brother VIP 1* dhe *Big Brother VIP 2*, të cilat janë të disponueshme në platformën televizive shqiptare DigitAlb si dhe në NimiTV dhe TVALB për diasporën shqiptare në Evropë, SHBA dhe Kanada.

Sezoni i dytë i Big Brother VIP Albania u pëlqye shumë dhe u bë shpejt programi televiziv më i ndjekur në Shqipëri.

## Historiku 
Për shkak të vlerësimeve të kënaqshme të sezonit të parë, u shpall një sezon i dytë i Big Brother VIP, nga producentet ekzekutive, Lori Hoxha dhe Sara Hoxha. Më 22 shkurt 2022, në emisionin e Top Channel *Ftesë në 5*, moderatorja Arbana Osmani tha: “*Big Brother VIP 2* vjen në fund të Dhjetorit” dhe Lori Hoxha, producentja e emisionit u pyet nga gazetari: "A jeni gati për sezonin e dytë?" dhe pastaj Hoxha tha: "Sigurisht".

U raportua se Arbana Osmani nuk do të jetë prezantuese e sezonit të dytë dhe u raportua se prezantuesja e ''Për'puthen* dhe *Dancing with the Stars*, Bora Zemani do të priste sezonin e dytë të Big Brother VIP, por në tetor 2022, faqja zyrtare e Top Channel në Instagram ka publikuar një video me momentet më pikante të sezonit të parë, si dhe suksesin e jashtëzakonshëm të reality show-t, duke prezantuar emrin e moderatores: “Programi që theu çdo shikueshmëri. rekordi, programi që mahniti shqiptarët kudo, deri në fiksim... *Big Brother Vip'', me Arbana Osmanin, së shpejti në Top Channel”.

Më 16 dhjetor 2022, Top Channel njoftoi se emisioni do të nisë transmetimin më 24 dhjetor 2022.

Ashtu si në sezonin e kaluar, lokacioni për sezonin ishte sërish në studion e madhe në Tiranë me emrin Studio Nova, por me ndryshime. Të shoqet e shtëpisë jetojnë së bashku në shtëpi, ku 24 orë në ditë çdo fjalë dhe çdo veprim i tyre regjistrohet me telekamera dhe mikrofona në të gjitha dhomat e shtëpisë.

## Banorët 
## Referime
Arma e zjarrit

[parapamje|Pushka [M16 dhe AK-47, dy armë zjarri të zakonshme me ndikime të rëndësishme në dizajnin e armës së zjarrit.]]
Një **armë zjarri** është çdo lloj arme e krijuar për t'u mbajtur dhe përdorur lehtësisht nga një individ. Termi është përcaktuar ligjërisht më tej në vende të ndryshme.

Armët e para të zjarrit e kanë origjinën në Kinën e shekullit të 10-të, kur tuba bambuje që përmbanin barut dhe predha fishekësh u montuan në shtiza për ta bërë heshtin portativ të zjarrit, të përdorshëm nga një person i vetëm, i cili më vonë u përdor në mënyrë efektive si një armë shokuese në Rrethimin e De' në vitin 1132. Në shekullin e 13-të, tytat e shtizës së zjarrit u zëvendësuan me tuba metalikë dhe u shndërruan në një top dore me tytë metalike. Teknologjia u përhap gradualisht në të gjithë Euroazinë gjatë shekullit të 14-të. Armët e zjarrit të vjetra zakonisht përdorin pluhur të zi si shtytës, por armët moderne të zjarrit përdorin pluhur pa tym ose lëndë të tjera shtytëse. Shumica e armëve të zjarrit moderne (me përjashtim të dukshëm të armëve të gjahut me grykë të lëmuar) kanë tyta në pushkë për t'i dhënë rrotullim predhës për stabilitet të përmirësuar të fluturimit.

Armët e zjarrit moderne mund të përshkruhen nga kalibri i tyre (d.m.th. diametri i shpimit). Për pistoletat dhe pushkët, kjo jepet në milimetra ose inç (p.sh. 7,62mm ose 0,308 inç), ose në rastin e armëve gjahu nga matësi i tyre (p.sh. 12 ga. dhe 20 ga.). Ato gjithashtu përshkruhen nga lloji i veprimit të përdorur (p.sh. grykë ngarkues, mbrapa, levë, rrufe, pompë, revolver, gjysmë automatike, plotësisht automatike, etj.), së bashku me mjetet e zakonshme të transportit (p.sh. montimi me dorë ose mekanik ). Klasifikimi i mëtejshëm mund t'i referohet llojit të tytës së përdorur (d.m.th. me pushkë) dhe gjatësisë së tytës (p.sh. 24 inç), mekanizmit të qitjes (p.sh. kyçi i shkrepës, bllokimi i rrotave, stralli ose kyçi me goditje), qëllimit kryesor të dizajnit ( p.sh. pushkë gjuetie), ose me emrin e pranuar përgjithësisht për një variacion të veçantë (p.sh. armë Gatling).

Qitësit drejtojnë armët e zjarrit në objektivat e tyre me koordinim sy-dorë, duke përdorur ose pamje hekuri ose pamje optike. Gama e saktë e pistoletave në përgjithësi nuk i kalon 100 metra, ndërsa shumica e pushkëve janë të sakta deri në 500 metra duke përdorur shami hekuri, ose në rreze më të gjata gjatë përdorimit të pamjeve optike. (Grashjet e armëve të zjarrit mund të jenë të rrezikshme ose vdekjeprurëse përtej rrezes së tyre të saktë; distanca minimale për siguri është shumë më e madhe se diapazoni i specifikuar për saktësinë). Pushkët snajper të ndërtuara për qëllime dhe pushkët anti-material janë të sakta në rreze më shumë se 2000 metra.

## Shiko edhe 
* Arma 

## Referime
Pamësi teleskopik

parapamje|Shikoni përmes një pamje teleskopike 4×.
Një **Pamës teleskopik** është një pajisje shikimi optike e bazuar në një teleskop përthyes. Ai është i pajisur me një formë të një modeli referimi - i njohur si një rrjetë - të montuar në një pozicion fokal të përshtatshëm në sistemin e tij optik për të siguruar një pikë të saktë të synimit. Pamjet teleskopike përdoren me të gjitha llojet e sistemeve që kërkojnë zmadhim përveç synimit të besueshëm vizual, në krahasim me pamjet hekuri jo zmadhuese, pamjet reflektore (refleks), pamjet holografike ose pamjet lazer, dhe më së shpeshti gjenden në armë zjarri me tytë të gjatë. , veçanërisht pushkët, zakonisht nëpërmjet një montimi të fushës. Komponentët optikë mund të kombinohen me optoelektronikën për të shtuar veçori të shikimit të natës ose pajisjes inteligjente.

## Shiko edhe 
* Pamësi reflektor

## Referime
Rripi i kuq (artet marciale)

parapamje|300x300px|Karateka Akio Tamashiro shfaq një rrip të kuq të karatesë.
Një **rrip i kuq** është një nga disa rripa me ngjyra të përdorura në disa arte marciale ose për të treguar gradën ose për të dalluar kundërshtarët në një garë. Ashtu si rripi i zi më i njohur, përdorimi i tij ndryshon midis arteve, ku shumica e përdorin atë për themeluesin e stilit, mjeshtër i madh ose gradë tjetër të lartë, ndërsa të tjerët e përdorin atë si rangun menjëherë para brezit të zi ose edhe për të treguar një fillestar që nuk ka gradë. Në disa shkolla, veçanërisht ato me prejardhje të lidhur me Kodokan Xhudo, një rrip i kuq nënkupton gradën e nëntë ose të dhjetë Dan, gradat më të larta të arritshme.

## Shiko edhe 
## Referime
Rripi i zi (artet marciale)

parapamje|Rrip i zi.
Në artet marciale të Azisë Lindore, **rripi i zi** shoqërohet me ekspertizë, por mund të tregojë vetëm kompetencë, në varësi të artit marcial. Përdorimi i rripave me ngjyra është një shpikje relativisht e fundit që daton nga vitet 1880.

## Shiko edhe 
## Referime