open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Milovan Gavazzi

**Milovan Gavazzi** (18 mars 1895 – 20 janar 1992) ishte një etnograf kroat.
## Biografia 
Ai studioi sllavistikën, gjermanologjinë dhe filozofinë në Zagreb dhe Pragë. Ai është themelues i punës shkencore etnologjike si dhe i orëve etnologjike në Fakultetin Filozofik në Zagreb në Departamentin e Etnologjisë. Në periudhën 1923-1927 punoi si kurator në Muzeun Etnografik në Zagreb. Nga viti 1927 ishte profesor në Departamentin e Etnologjisë deri në pensionimin e tij më 1965. Ai vazhdoi të jepte mësim për gati dy dekada pas daljes në pension. 

Ai u mor me historinë e etnologjisë, trashëgiminë etnografike protosllave, kulturën tradicionale kroate dhe kulturën e popujve të tjerë sllavë dhe popujve të tjerë evropianë si dhe kulturave joevropiane. Përveç kësaj, ai studioi muzikë popullore, instrumente muzikore dhe valle. Krahas punës mësimore dhe shkencore, ai filloi një biznes botues dhe filmik dhe filloi edhe hartografinë etnologjike. Ai fitoi çmimin Herder në vitin 1970. Në vitin 1988, Kongresi i Dymbëdhjetë i Unionit Ndërkombëtar të Shoqërive Antropologjike dhe Etnologjike i akordoi atij, si etnolog me rëndësi botërore, një pllakë të veçantë. Ai është autor i një sërë librash, studimesh dhe artikujsh.

## Shih edhe 
* Shoqata Etnografike Kroate

## Monografitë 
* Godina dana hrvatskih narodnih običaja (1939) (1988:  ) ( shkarkim falas nga scribd )
* Vrela i sudbine narodnih tradicija (1978)
* Baština hrvatskog sela (1991) (1993:  )
* *Izabrani radovi s podrucja glazbe (1919-1976)*, 1988, 

## Referime
Eva Verona

**Eva Verona** (1 shkurt 1905 - 19 maj 1996  ) ishte bibliotekare dhe shkencëtarja më e njohur kroate dhe është e njohur në mesin e shkencëtarëve të informacionit në mbarë botën.

## Biografia 
Eva Verona lindi në Trieste (tani Italia, atëherë Perandoria Austro-Hungareze ) në 1905.  dhe ishte personi i parë që mori një doktoraturë në bibliotekari nga Universiteti i Zagrebit.   Pas vdekjes së saj në 1996, revistat e bibliotekave anembanë botës botuan nekrologji dhe festuan jetën e bibliotekares më me ndikim të Kroacisë.

## Shih edhe 
* Bibliotekonomia

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*Aleksandra Horvat. Eva Verona – a library career , 2006
*Nagrada Eva Verona , 2002

*Verona, Eva. *Hrvatska enciklopedija*. Zagreb: Leksikografski zavod Miroslav Krleža, 1999.
Gjeologjia e Kosovës

parapamje| Shkëmbinjët në Brod
**Gjeologjia e Kosovës** përfshin një shumëllojshmëri të veçorive të ndryshme tektonike dhe stratigrafike. 

## Vështrim 
Ndërtimi gjeologjik i Kosovës është i llojllojshëm. Në Kosovë hasen shkëmbinjtë e të gjitha moshave (duke filluar nga parakambriani e deri në kuaternar të kenozoit) e llojeve (nga shkëmbinjtë magmatikë e metamorfikë e deri te ata sedimentarë). Shkëmbinjtë më të vjetër janë rreshpet (shistet) parakembriane (gnejse, kuarcite, mermere etj.), të cilat zënë një sipërfaqe të vogël, kryesisht në Alpet Shqiptare, Kopaonik, Malet e Sharrit etj. Shkëmbinjtë magmatikë zënë sektorë të vegjël në Drenicë, Golesh e gjetkë. Shkëmbinjtë sedimentarë zënë sipërfaqen më të madhe dhe shtrihen në të gjithë Kosovën, sidomos në Alpet Shqiptare, në Sharr, Pashtrik, Koritnik e territore të tjera. Flishet e melasat zënë thuajse të gjitha gropat ndërmalore dhe luginat e lumenjve. 

## Historia gjeologjike, stratigrafia dhe tektonika 
* Flishi i Kaçanikut
* Granit i Cukës: Një shembull i njësive karpato-ballkanike. Granitët e hershëm të Paleozoikut të ndjekur nga një hendek në shkëmbinjtë klastikë Aptian dhe pelagjikë nga Kretaku .
* Zona e Artanës: Pjesë e zonës Qendrore të Vardarit. Ndodhet në jug të një domeni shumë të tektonizuar. Sheshi i Artanës u formua në Triasik në një pellg vullkano-sedimentar.
* Harzburgiti i Brezovicës

## Shih edhe 
* Gjeografia e Kosovës

## Referime
Lista e formacioneve shkëmbore në Shqipëri

Kushtet e larmishme morfologjike, klimatike dhe hidrologjike të Shqipërisë favorizojnë formimin e veçorive të ndryshme gjeologjike. Sipas Ministrisë së Mjedisit, 25 kanione janë pjesë e listës kombëtare të monumenteve të natyrës .  Një listë e përzgjedhur është paraqitur si më poshtë:

## Kanione dhe gryka 
## Shih edhe 
* Gjeologjia e Shqipërisë
* Zonat e mbrojtura të Shqipërisë
* Gjeografia e Shqipërisë

## Referime
Gjeologjia e Shqipërisë

[parapamje| Shfaqja e shkëmbinjve në [Thethi|Theth]]
**Gjeologjia e Shqipërisë** është një term që mishëron historinë gjeologjike të Shqipërisë . Albanidet përfaqësojnë strukturat kryesore gjeologjike në territorin e vendit.   Ato i përkasin brezit Alpid dhe shtrihen midis Dinarideve në veri dhe Helenideve në jug brenda brezit të Mesdheut .

## Shih edhe 
* Mjedisi i Shqipërisë
* Gjeografia e Shqipërisë
* Lista e formacioneve shkëmbore në Shqipëri
* Lista e njësive stratigrafike fosile në Shqipëri

## Referime
Lista e njësive stratigrafike fosile në Shqipëri

Kjo është një listë e **njësive stratigrafike fosile në Shqipëri** .

## Lista e njësive stratigrafike fosile 
## Shih edhe 
* Gjeologjia e Shqipërisë

## Referime
Sidonija Rubido

Kontesha **Sidonija Rubido Erdődy** (1819–1884) ishte primadonna e parë e operës kroate dhe një anëtare e rëndësishme e lëvizjes ilire .

## Jeta 
Sidonija Rubido Erdődy lindi më 2 shkurt 1819 në një kështjellë të vogël në Razvor, pranë një vendi të quajtur Shën Pjetri, mbi majën e kodrës Sveta gora (Mali i Shenjtë) me Kapelën e Zojës së Jerusalemit. Në atë kohë nuk kishte maternitet në Zagreb, por emri i saj ishte i regjistruar në regjistrin e lindjeve në Famullinë e Shën Markut.  Familja Rubido e Madridit e ka origjinën në Castile, ku ata u fisnikëruan në shekullin e 12-të. Dega kroate e asaj familjeje erdhi në Kroaci në gjysmën e parë të shekullit të 19-të.

Sidonija filloi një shkollë fillore në Gornja Rijeka duke inicuar ndërtimin e një shkolle të re. Sot emrin e saj e mban shkolla fillore në Gornja Rijeka. 

Sidonija Rubido iu përgjigj idealeve të lëvizjes ilire me rininë e saj, me trashëgiminë shekullore dhe me edukimin e saj të jashtëzakonshëm muzikor. Ajo po provonte shumë për të interpretuar rolin e titullit në operën *Ljubav i zloba* ( *Dashuri dhe keqardhje* ) nga Vatroslav Lisinski, e cila pati premierën më 28 mars 1846.

## Legjenda 
Në vitin 1858 ajo ishte, sipas legjendës, e para që këndoi himnin kroat nga kështjella e saj në Gornja Rijeka, Zagorje . Por, nuk ka asnjë dëshmi historike për të konfirmuar legjendën. 

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
* Sidonija Rubido
Primadona

djathtas|parapamje| Karta *Prima Donna*
**Primadona** (italisht për "zonja e parë"; shumësi: *prime donne*) në opera ose komedi dell'arte, një prima donna është këngëtarja kryesore femër në kompani, personi të cilit do t'i jepeshin rolet kryesore.

*Prima Donna* shpesh kishte personalitete madhështore jashtë skenës dhe shiheshin si kërkues ndaj kolegëve të tyre. Nga përdorimi i tij origjinal në opera, termi është përhapur në përdorimin bashkëkohor për t'iu referuar kujtdo që sillet në një mënyrë kërkuese ose me temperament, ose që ka një pikëpamje të fryrë për veten dhe një qëndrim egoist.

Prima donna në opera ishte normalisht, por jo domosdoshmërisht, një soprano . Termi përkatës për një mashkull (zakonisht një kastrato në shekujt 17 dhe 18, më vonë një tenor) është **primo uomo.** 

## Opera 
Në Italinë e shekullit të 19-të, gruaja udhëheqëse në një kompani të operës ose komedisë dell'arte njihej si *prima donna*, fjalë për fjalë "zonja e parë". Kjo grua, zakonisht sopranoja kryesore e kompanisë, zakonisht luante role kryesore dhe në përgjithësi këndonte më shumë muzikë se gratë e tjera në kompani.  Të famshmet e operës prime donne shpesh kanë bërë që entuziastët e operës të ndahen në "klube" kundërshtare që mbështesin një këngëtar mbi një tjetër. Rivaliteti mes fansave të Maria Callas dhe Renata Tebaldit, për shembull, ishte një nga më të famshmit, pavarësisht miqësisë së dy këngëtareve. 

Emërtimi *prima donna assoluta* (zonja e parë absolute) përdoret herë pas here për një prima donna të përsosmërisë së jashtëzakonshme.  Është përdorur gjithashtu për të përshkruar krijuesit e roleve heroike të koloraturës në gjysmën e parë të shekullit të 19-të. 

Femra që këndoi pjesën e dytë kryesore në një opera u referua, përkatësisht, si *seconda donna* ; nga fundi i shekullit të 18-të, ky rol nganjëherë quhej *altra prima donna* . 

## Personaliteti 
Ndonjëherë, këta *prime donne* (forma e shumësit italian) ishin madhështore me personalitetet e tyre jashtë skenës dhe kërkesat ndaj anëtarëve të tjerë të trupës, muzikantëve, stilistëve të skenografisë dhe garderobës, producentëve dhe stafit tjetër, por toleroheshin me respekt për shkak të talentit të tyre të përsosur dhe të tyre. vizatoni në arkë. Nga kjo përvojë, termi *prima donna* ka hyrë në përdorim të zakonshëm në çdo fushë që tregon dikë që sillet në një mënyrë kërkuese, shpesh me temperament, duke zbuluar një pamje të fryrë për veten, talentin dhe rëndësinë e tyre.  Për shkak të kësaj lidhjeje, kuptimi bashkëkohor i fjalës ka marrë këtë konotacion negativ të një personi të kotë, të padisiplinuar, egoist, të neveritshëm ose me temperament, i cili e ka të vështirë të punojë nën drejtimin ose si pjesë e një ekipi, por kontributet e të cilit janë thelbësore për suksesin e ekipit.  

## Shih edhe 
* Diva
* Tenori

## Literatura 
* Rupert Christiansen, *Prima Donna: A History*, Viking, 1985.  ISBN&nbsp;0-670-80482-7

## Referime
Komanda e Forcave Paqeruajtëse Turke në Qipro

**Komanda e Forcave Paqeruajtëse Turke në Qipro** (turqisht: *Kıbrıs Türk Barış Kuvvetleri Komutanlığı*) është garnizoni turk në Qipro.

Në vitin 1974 trupat turke pushtuan Qipron pas një grushti shteti qipriot grek (organizuar dhe mbështetur nga qeveria greke, e cila ishte ende në duart e një junta ushtarake) e cila donte të detyronte bashkimin me Greqinë, duke pushtuar të tretën veriore të ishullit. Forca pushtuese, e cila përbëhej nga rreth 40.000 ushtarë dhe 200 tanke. Tejkaloi kontigjentin ushtarak grek në ishull, i cili plotësohet nga Garda Kombëtare Greke Qipriote e përbërë nga 12,000 aktivë dhe 75,000 rezervë. Përforcimi ajror i trupave turke mund të bëhet, nëse është e nevojshme, brenda disa orësh.

## Shiko edhe 
* Pushtimi turk i Qipros

## Referimet
Parulla

parapamje|Bac, u Kry!
Një **parullë**, është një moto ose frazë e paharrueshme e përdorur në një kontekst klanor, politik, tregtar, fetar dhe të tjera si një shprehje e përsëritur e një ideje ose qëllimi, me qëllimin për të bindur anëtarët e publikut ose një grup më të përcaktuar të synuar. Fjalori i anglishtes i Oksfordit e përkufizon një Parulla si "një frazë e shkurtër dhe e habitshme ose e paharrueshme e përdorur në reklama". Një Parulla zakonisht ka atributet e të qenit i paharrueshëm, shumë konciz dhe tërheqës për audiencën. 

## Shiko edhe 
* Motoja
* Fraza
* Bac, u Kry!
* Proud to be Albanian

## Referime
Medalja Përkujtimore Shqiptare

**Medalja Përkujtimore e Tërheqjes së Madhe Serbe** ose **Medalja Përkujtimore për Besnikërinë ndaj Atdheut të vitit 1915** (serbisht: Споменица за верност отаџбини 1915), e njohur më mirë si **Medalja Përkujtimore Shqiptare** (serbisht: Албанска споменица *Albanska spomenica*) ishte një medalje ushtarake e një klase që u jepej të gjithëve Personeli ushtarak serb që mori pjesë në Tërheqjen e Madhe Serbe të Luftës së Parë Botërore.

## Historia dhe kriteret 
Medalja Përkujtimore Shqiptare u krijua më 5 prill 1920 me dekret të princit të kurorës Aleksandër I Karagjorgjeviq në Mbretërinë e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve deri në vitin 1929, më pas nga Mbretëria Jugosllave.

Në fund të vitit 1915, Serbia u pushtua nga ushtritë e kombinuara austro-hungareze, gjermane dhe bullgare, ushtria serbe shumë më e madhe, nën komandën e mbretit Pjetër dhe princit Aleksandër, u përball me shkatërrimin total, por nuk pranoi të pajtohej. U mor vendimi për t'u tërhequr nëpër malet e Shqipërisë drejt brigjeve të Adriatikut drejt Korfuzit dhe Greqisë. Gjatë udhëtimit nëpër male rreth 70,000 ushtarë dhe 140,000 civilë ngrinë, vdiqën nga uria, vdiqën nga sëmundjet ose u vranë nga fiset armiqësore shqiptare. Ushtria serbe e riorganizuar vazhdoi të luftonte pjesën tjetër të luftës në frontin maqedonas duke çliruar vendin e tyre së bashku me trupat franceze në vitin 1918.

Medalja Përkujtimore iu dha në përvjetorë dhe jubile të gjithë pjesëmarrësve të manifestimit.

## Pamja e jashtme 
Medalja ishte e praruar dhe bronzi i argjendtë në pamje, 32.5 mm x 50 mm. Në anën e përparme është paraqitur profili i Komandantit Suprem të Ushtrisë Serbe, Princ-Regjentit Aleksandër I, rreth tij është mbishkrimi SHOQËVE TË MI TË ARMAVE ALEKSANDAR (својим ратним друговима Александар). Në anën e pasme është mbishkrimi PËR BESNIKËN NDAJ ATDHEUT 1915 (за верност отаџбини 1915).

Medalja është mbajtur në një shirit të gjelbër të çelur me vija të zeza përgjatë buzës.

Medalja u godit nga Arthus-Bertrand në Paris.

## Marrës të shquar 
* Momçilo Gavriq
* Sergej Ingr
* Stanislav Krakov
* Milutin Nediq
* Milan Nediq
* Drazha Mihailoviq
* Ilija Trifunoviq-Birçanin

## Shiko gjithashtu 
* Traktati i Aleancës Serbo-Shqiptare
* Republika e Shqipërisë së Mesme

## Imazhe

Skeda:Zbirka odlikovanja, diploma i plaketa Narodnog muzeja u Leskovcu 02.jpg|Ana e përparme e medaljes 
Skeda:Zbirka odlikovanja, diploma i plaketa Narodnog muzeja u Leskovcu 01.jpg|Ana e pasme e medaljes  
Skeda:Albanska spomenica, inženjerski potporučnik Leon H. Lebl.jpg|Dokument i lëshuar për Leon Lebl. 
Skeda:Momčilo Gavrić Albanian Commemorative Medal.jpg|Dokument i lëshuar për Momçilo Gavriq. 
Skeda:Document issued to Radivoj A. Marinkovic.jpg|Dokument i lëshuar për Radivoj A. Marinkoviq.

## Referime
Koha Prekambriane

**Prikambriani** (ose **Para-Kambriani**, nganjëherë i shkurtuar **pꞒ**, ose **Kriptozoiku**) është epoka më e hershme e historisë së Tokës, e vendosur përpara Eonit aktual fanerozoik. Prekambriani është quajtur kështu sepse i parapriu Kambrianit, periudhës së parë të Eonit Fanerozoik, i cili është emëruar sipas *Cambria*, latinisht për shtetin e Uellsit, ku shkëmbinjtë nga kjo epokë u studiuan për herë të parë. Prekambriani përbën 88% të kohës gjeologjike të Tokës. 

Prekambriani është një njësi joformale e kohës gjeologjike, e ndarë në tre eona (Hadean, Arkean, Proterozoik) të shkallës kohore gjeologjike. Ai shtrihet nga formimi i Tokës rreth 4.6 miliardë vjet më parë (Ga) deri në fillimin e periudhës Kambriane, rreth 538.8 milion vjet më parë (Ma), kur krijesat me guaska të forta u shfaqën për herë të parë me bollëk.

## Referime
Mira Zore-Armanda

**Mira Zore-Armanda** (6 janar 1930 – 8 prill 2012) ishte një oqeanografe kroate. Ajo ishte një shkencëtare e lartë në Institutin e Oqeanografisë dhe Peshkimit në Split, ku kërkimet e saj u fokusuan në detin Adriatik . Ajo botoi rreth 150 punime kërkimore përpara daljes në pension të saj në 1989.

## Biografia 
Mira Zore ka lindur në Zagreb, e bija e Miro Zore dhe Marija Nabergoj. Ajo studioi gjeofizikën si universitare në Universitetin e Zagrebit nën drejtimin e Josip Goldberg, ku u diplomua në vitin 1952 me një tezë të titulluar "Lëkundja e gjireve me një aplikim në gjirin e Kastelës". Ajo mbrojti disertacionin e doktoraturës, mbi rrymat në detin Adriatik, në Universitetin e Parisit, në vitin 1963. Henri Lacombe ishte këshilltari i saj i doktoraturës. 

## Karriera 
Zore filloi të punojë në Institutin e Oqeanografisë dhe Peshkimit në Split në vitin 1952 dhe qëndroi atje për të gjithë karrierën e saj.  Në fillim të karrierës së saj, ajo hasi disa vështirësi në marrjen e kalimit në anijet kërkimore (për të bërë punë në terren dhe mbledhje të të dhënave) sepse ishte femër.  Shumica e kërkimeve të saj u fokusuan në qarkullimin në detin Adriatik, dhe më vonë në detin bregdetar të Istrias. Ajo ishte e intriguar me ndryshueshmërinë afatgjatë klimatike dhe shkaqet e saj të mundshme. Ajo kreu kërkime mbi variacionet ndërvjetore të kripësisë në Adriatik në shtrirjen e zonës së Arktikut të mbuluar nga akulli dhe gradientit të presionit meridional në Mesdhe.  Ajo shpesh bashkëpunoi me biologë detarë në studimin e prodhimit të peshkut dhe me kimistë për çështjet e kripësisë.  Ajo botoi rreth 150 punime kërkimore përpara se të dilte në pension në 1989. 

Zore-Armanda dha mësim në Universitetin e Zagrebit. Nga viti 1976 deri në vitin 1978 ka qenë drejtoreshë e Institutit të Oqeanografisë dhe Peshkimit. Ajo ishte nënkryetare e Komitetit të Oqeanografisë Fizike të Unionit Ndërkombëtar të Gjeodezisë dhe Gjeofizikës . Ajo ishte bashkëautore e një teksti hyrës mbi oqeanografinë dhe meteorologjinë detare,  dhe ishte kryeredaktore e revistës akademike *Acta Adriatica* . 

## Jeta personale 
Mira Zore u martua me Igor Armanda, një kimist, në vitin 1959.  Kur ishte e ve, ajo u transferua në Opatija, për të jetuar me motrën dhe familjen e saj. Ajo vdiq në vitin 2012, në moshën 82-vjeçare. 

## Shih edhe 
* Oqeanografia

## Literatura 
* 
* Mira Zore-Armanda, *Masat Ujore të Detit Adriatik* (një raport i përgatitur për Zyrën e Inteligjencës Detare).

## Referime
Maja e Vjelakut

**Maja e Vjelakut** është një majë e vargmalit Alpeve Shqiptare në Kosovë, e cila arrinë në lartësinë maksimale prej  . Vjelaku krijon një pjesë të Kanionit të Rugovës . Ky mal shihet nga qyteti i Pejës sepse është vetëm disa kilometra në perëndim të tij. 

## Shih edhe 
* Rajoni i Pejës
* Gjeografia e Kosovës
## Referime
Mercedes-Benz W124

**Mercedes-Benz W124** është një automobili e madhësisë së mesme e prodhuar nga Daimler-Benz nga 1984 deri në 1997.

## Shënime
Agron Loka

**Agron Loka** lindi në Bubq, Krujë, më 25 Mars 1972. Mbaroi shkollën e Mesme të Bashkuar “Selman Daci” Bubq dhe studimet e larta i kreu në Universitetin “Aleksandër Xhuvani” Elbasan dega Matematikë. Prej vitit 1992 – 1995 ka ushtruar detyrën e nënoficerit në Gardën e Republikës dhe në Policinë Ushtarake. Më pas në fund të vitit 1995 ka emigruar në Itali duke punuar fillimisht si punëtor i thjeshtë në fushën e ndërtimit. Në vitin 2000 spikati me aftësitë e tij sipërmarrëse, menaxhuese si dhe aftësinë për të punuar në grup duke ngritur kështu biznesin e tij privat në fushën e ndërtimit dhe për të themeluar më pas shoqërinë “ALBA” SRL që prej vitit 2004 ku dhe vazhdon aktivitetin deri më sot. Agron Lokës, vështirësitë, eksperienca e fituar, atdhedashuria si dhe besimi se ky vend meriton më shumë i shërbeu që një pjesë e të ardhurave të tij nga emigracioni t’i investonte në Shqipëri, në vendlindje duke ngritur biznesin e tij në fushën e Sportit. Kjo shënjoi një kthesë të rëndësishme në jetën e tij ku më pas nga viti 2011 filloi angazhimin e tij politik. Agron Loka është i martuar dhe babai i dy fëmijëve. Agron Loka, gëzon dhe nënshtetësi italiane. Në vitin 2011 në zgjedhjet lokale kandidon si kandidati i pavarur në Komunën Bubq. Në vitin 2017 kandidon për deputet në zgjedhjet parlamentare në listen shumë emërore të Partisë Demokratike për Qarkun Durrës. Nga viti 2108 deri në vitin 2022 kryetar dege i Partisë Demokratike Fushë Krujë. Kandidimin si kryebashkiak e sheh si një mundësi për të qenë sa më afër qytetarëve të Krujës duke e kthyer Bashkinë në shërbim të tyre në mënyrë që ata ta shohin Krujën si mundësinë më të mire për të jetuar dhe për të rritur fëmijët e tyre. Me anë të zhvillimit të industrisë dhe të turizimit ti kthejmë dhe një herë dinjitetin Krujës së Skënderbeut.
Mali i Deçanit

parapamje| Mali i parë nga Maja e Ropës
**Mali i Deçanit** është një mal në perëndim të Kosovës, në vargmalin Alpeve shqiptare, që ngrihet në një lartësi prej 2200 m mbi nivelin e detit. Ai dhe qyteti Deçan që ndodhet afër tij kanë të njëjtin emër. Mali i Deçanit dhe fqinji i tij Gjeravica mund të shihen deri në Liqenin e Radoniqit.

## Shih edhe 
* Rajoni i Pejës
* Rrafshi i Dukagjinit
* Gjeografia e Kosovës
Pashk Gjoni

parapamje
Pashk Gjoni ka lindur më 28.04.1965 në Kashnjet, Lezhë.

Rrjedh nga një familje e thjeshtë dhe e njohur, biri i mësuesit të mirënjohur Prengë Gjoni. Ka kryer studimet e larta në “Mjekësi e Përgjithshme”, në Universitetin e Tiranës në vitin 1984-1989. Nga viti 1994-1998 përfundon specializimin për Ortopedi-Traumatologji. Për vite më radhë ndjek specializime në Klinikën “Santa Maria Avezano”, Romë-Itali, në perfeksionimin e protezimit Coxofemoral në kirurgjinë e gjurit dhe të shpatullës. Ka kryer trajnime post universitare në Itali, Gjermani, Poloni, etj.

Ka sjellë eksperiencën europiane në Lezhë duke bashkëpunuar me klinika prestigjoze në Itali, duke dhënë në këtë mënyrë kontribut shumë të rëndësishëm në Spitalin Rajonal të Lezhës, të cilin e ka kthyer në qendër referimi me profesionalizmin e tij.

Në 2006, organizator i Konferencës Kombëtare të Ortopedisë, me pjesëmarrjen e ortopedëve të njohur shqiptarë dhe italianë. Kontributor në shumë konferenca shkencore brenda dhe jashtë vendit në fushën e mjekësisë dhe ortopedisë. Në vitin 2009 themelon Repartin e “Ortopedi-Traumatologji”, në Spitalin e Lezhës. Që nga themelimi i PD, Pashk Gjoni ka qënë pjesë aktive dhe kontributor rëndësishëm i saj. I zgjedhur si Anëtar Kryesie në vite në PD në Lezhë, anëtar i Këshillit të Bashkisë Lezhë 2015-2019, dhe drejtues i Këshillit të Qarkut Lezhë nga viti 2015-2019.

Drejtues i shkëlqyer i institucioneve të rëndësishme shëndetësore si: Drejtor i Shërbimit Spitalor 2005-2007, Drejtor i Spitalit Rajonal 2008-2009, Drejtor i Drejtorisë Rajonale të Shëndetësore 2009-2011.Aktualisht, shef i Repartit të Ortopedi-Traumatologji, në Spitalin e Rajonal të Lezhës. Kontributin si mjek e dha fillimisht në vendlindjen e tij, në Kashnjet pranë Spitalit të Ungrejt nga 1989-1993. Pas specializimit për Ortopedi-Traumatologji,në 1998 emërohet si mjek specialist në Spitalin Rajonal të Lezhës, punë të cilën e ushtron me përkushtim prej 25 vitesh.

Është njohës shumë i mirë i gjuhës italiane dhe angleze.

Dr. Pashk Gjoni, është i martuar me mjeken onkologe, Bardha Gjoni dhe është prind i dy fëmijëve, vajzës Xhulia, aktualisht mjeke specializante në Kardiologji në Itali, dhe të djalit Paolo, që ndjek arsimin 9-vjeçar.
Gentian Meci

Gentian Meci 17.09.1974,banor ne fshatin qe si kurore ka kalane e Dimalit,prej nga ka marre emrin bashkia Dimal.

Djale i nje familjeje te thjeshte me vlera te larta morale e patriotike dhe qe gezon nje reputacion shume te larte ne komunitetin e Dimalit.

Gentian Meci eshte nder mesuesit me te mire te bashkise Dimal dhe e ushtron profesionin fisnik te mesuesit prej 28 vitesh.

Demokrat i oreve te para dhe kontributor prej vitesh i Partise Demokratike te Shqiperise.Nje  njeri qe moto te punes dhe te jetes ka: te edukojme breza dinjitoze,njerez te lire,qe e duan familjen,punen dhe kombin.
Euglen Mustafallari

parapamje|Euglen Mustafallari
Euglen Mustafallari ka lindur në 13.02.1979 në Skrapar. Ai ka kryer studimet e larta universitare në Fakultetin e Histori - Filologjisë në Universitetin e Tiranës.

Në eksperiencën profesionale ai ka punuar në disa institucione të njohura si Ministria e Ekonomisë, Agjencia Kombëtare e Burimeve Natyrore, Posta Shqiptare sh.a dhe së fundmi në një sipërmarrje private në fushën e pasurive imobiliare.

Kandidimin për Kryetar Bashkie ai e sheh si një mision përfaqësimi të çdo problematike sociale që kanë banorët e Skraparit dhe njëherësh si përmbushje funksionesh deri në zgjidhjen e tyre.

Eugleni është i martuar me Diolën dhe  kanë së bashku 3 fëmijë, 2 vajza dhe 1 djalë.
Hasim Çekrezi

parapamje
Hasim Çekrezi ka lindur ne Gramsh me 22.12.1963. Ka mbaruar arsimin e larte ne Fakultetin Ekonomik te Universitetit te Tiranes. Ai ka kryer studimet pasuniversitare Finance-Banke ne Universitetin e Tiranes.

Më pas, ka kryer trajnime ne fushen e legjislacionit te ekonomise, menaxhimin dhe drejtimin e pushtetit vendor dhe te burimeve njerezore.

Hasimi ka punuar si ekonomist , pergjegjes finance ne ndermarrjen e Bonifikimit  Gramsh. Ka qene sekretar i Keshillit te Komunes Pishaj.

Ne vitet 2003-2011 ka qene kryetar i Komunes Pishaj dhe drejtor i Zyres se Punesimit Gramsh.

Hasimi eshte anetar i PD qe nga viti 1992 dhe anetar i kryesise se Gramshit nga viti 2000 e ne vazhdim.

Ai ka ka qene anetar i keshillit te Komunes Pishaj 2000-2003 dhe ne vitet 2015-2019 ka qene anetar i Keshillit Bashkiak Gramsh.

Hasim Cekrezi eshte nje bashkeshort i perkushtuar dhe baba krenar i 3 femijeve.
Albert Melyshi

parapamje
Albert Melyshi, është diplomuar për Punë Sociale në vitin 2009 dhe Master në Shkenca Sociale viti 2011 në UT. Ka punuar si mësues në gjimnazin e qytetit të Rrëshenit në vitet 2013-2015. Anëtar i stafit drejtues dhe mësues në Shkollën profesionale “Shën Jozefi punëtor” në vitet 2015-2023. Aktiviteti politik: * Anëtar i kryesisë së FRPD Mirditë në vitin 2011-2013. * Kryetar grupseksioni Rrëshen në vitin 2014-2016 * Nënkryetar PD Mirditë 2018-2021. * Kryetar PD Mirditë, Prill-Nëntor 2022. Rrjedh nga një familje demokrate, luftarake dhe atdhedashëse e persekutuar nga regjimi i para viteve 1990. Gjyshi i tij është ekzekutuar nga regjimi i asokohe në Valmir sëbashku me 13 burra Mirditorë. Albert Melyshi është i martuar dhe ka një fëmijë.
Mustafa Pashja

parapamje
I lindur me 13 Mars 1969. Ka përfunduar studimet në Fakultetin e Mjekësisë së Përgjithshme në vitin 1992.

Ka punuar 3 vite si mjek i përgjithshëm pranë qëndrës shëndetësore “Perparim”. Në vitet 1995-1999 është specializuar pranë Fakultetit të Mjekësisë së Përgjithshme në fushën e Laboratorit Klinik Biokimik dhe Mikrobiologjik. Pas përfundimit të specializimit ka punuar pranë “Drejtorisë së Shëndetit Publik Peqin” si mjek laboratori shërbim ky i cili nuk egzistonte më parë. Në vitet 2005-2013 ka ushtruar detyrën e kryetarit të degës së Partisë Demokratike Peqin.

Në vitet që ka ushtruar këtë detyrë Peqini njohu erën e ndryshimeve në të gjitha fushat në infrastrukturë, sport, arsim. Në vitet 2005-2009 ka ushtruar detyrën e drejtorit të Shëndetit Publik Peqin. Ka ushtruar detyrën e drejtorit në “Drejtorinë Rajonale të Sigurimeve të Kujdesit Shëndetësor Elbasan”(D.R.S.K.SH) në vitet 2009-2011. Në vitin 2022 fitoi sërish garën e kryetarit të degës së Partisë Demokratike Peqin. Aktualisht ushtron detyrën e shefit të laboratorit pranë “Njësisë Vendore të Kujdesit Shëndetësor Peqin. Është i martuar dhe ka tre femijë.
Aurel Malko

parapamje|Aurel Malko
Aurel Malko ka lindur më 14.07.1986 në Lushnje. Ai ka kryer studimet për Matematikë-Administrim në një nga shkollat më prestigjioze në Shqipëri “Marin Barleti”. Deri në vitin 2017, ka mbajtur funksionin e drejtuesit të departamentit të Administratës Publike, Dega Lushnje.

Prej vitit 2018 ka mbajtur funksionin e Sekretarit të Përgjithshëm të Partise Demokratike, Dega Divjake. Prej 12 vitesh, Aureli është drejtues I një institucioni financiar, Dega Divjake.

Detyrën e re si kandidat për kryetar bashkie e sheh si qëllim për ti shërbyer me përulësi qytetarëve të Bashkisë Divjakë si dhe për zhvillimin e qytetit të Divjakës. Aureli është I martuar me Marselën dhe ndihet I bekurar si babai i një vajze.
Suzana Topi

parapamje
Suzana Topi është diplomuar për Marketing dhe Menaxhim Financiar. Ajo është banuese në qytetin e Prrenjasit prej 32 vitesh. Ka punuar në sistemin bankar dhe më pas është zgjedhur deputete ne Kuvendin e Shqiperisë . Ka aftësi të mira komunikimi dhe bashkëpunimi në grup . Suzana është aktiviste dhe anetare e Partisë së Lirisë (ish LSI) që nga viti 2017 e deri më sot. Ajo është e martuar dhe ka 2 fëmijë. Suzana aktualisht është kandidate për Bashkinë e Prrenjasit ku synon që me përkushtimin , integritetin dhe vizionin e saj të punojë për komunitetin dhe Prrenjasin.
Resmi Shanaj

Resmi Shanaj ka lindur më 15.03.1982, në fshatin Ngraçan të Mallakastrës dhe aktualisht banon në qytetin e Ballshit. Është diplomuar si mësues në degën “Bio-Kimi” në Universitetin e Gjirokastrës “Eqerem Çabej”, në vitin 2004. Në periudha të ndryshme ka punuar si mësues dhe drejtues shkolle në arsimin parauniversitar. Shanaj ka punuar edhe pranë Bashkisë Mallakastër si specialist për Mbrojtjen Civile. Për një kohë të gjatë, gati 20-vjeçare, ai është i angazhuar në strukturat e Partisë Demokratike me funksione të ndryshme. Aktualisht është kryetar i degës së Partisë Demokratike në Mallakastër. I përditësuar me problemet dhe realitetin në Mallakastër, i indinjuar për situatën e pashpresë, ka vendosur të paraqesë kandidaturën e tij si një alternativë për Mallakastrën dhe qytetarët e saj. Resmi Shanaj është i martuar dhe baba i dy femijeve.
Servet Duzha

parapamje
Servet Duzha është kandidat i Partisë Demokratike për Kryetar të Bashkisë Cërrik. Ish Kryetar i Partisë Demokratike Dega Cërrik për dy mandate.

Ka përfunduar studimet e larta për Inxhinieri në Universitetin Politeknik të Tiranës në vitin 1988. Pas përfundimit të studimeve ka punuar si Inxhinier në ish Kombinatin Metalurgjik deri në vitin 1992. Gjatë periudhës 1992-2011 ka punuar në disa pozicione të ndryshe si Inspektor në Shërbimin Informativ Kombëtar, Kryetar Dege i ARMO, Kryetar Dege i ALPETROL, Urbanist në Bashkinë Cërrik, dhe Përgjegjës i Ujësjellës Kanalizime Fshat Elbasan. Nga viti 2011 deri në vitin 2015 është zgjedhur si Kryetar i Bashkisë Cërrik dhe ka ushtruar detyrën deri në përfundim të mandatit.

Servet Duzha është i martuar dhe babai i dy fëmijëve. Ai së bashku me familjen e tij në Cërrik ku aktualisht është i angazhuar në biznesin e tij.
Shkëlqim Hoxha

Shkëlqim Hoxha ka lindur më 10/05/1969 në Kavajë.

Gjatë viteve 1987-1991 ka përfunduar studimet universitare për Ekonomi.

Në vitet 1991-2005 është angazhuar si sipërmarrës dhe administrator në biznes privat. Po ashtu, pas vitit 1991, ka qënë i angazhuar me Partinë Demokratike në degën e Brukselit.

Më pas, në vitin 2005 është rikthyer në Shqipëri dhe ka patur një aktivizim maksimal në politikën vendase. Nga viti 2005 deri në vitin 2013 ka mbajtur rolin e Drejtorit të Përgjithshëm të Ministrisë së Financave.

Shkëlqim Hoxha ka kandiduar në vitin 2013 dhe 2017 për deputet dhe kandidon në zgjedhjet lokale 2023 për kryetar në Bashkinë e Rrogozhinës.
Shefki Çota

parapamje
**Shefki Çota** është një sipërmarrës, aktivist dhe poltikan shqiptar.

## Biografia 
Shefki Çota ka lindur në Librazhd. Ka ndjekur në 1987-1990 shkollën e mesme bujqësore ‘Shejnaze Juka’. Në 2005-2009, në Universitetin `Aleksandër Xhuvani` ,Elbasan ka ndjekur studimet për Financë-Kontabilitet. Më pas, në 2010-2011 ka kryer Master në Shkencat Ekonomike, Universiteti Ndërkombëtar I Strugës. Vazhdimisht bën trajnime dhe kualifikime brenda dhe jashtë vendit.

Që në 1992 deri në 2011 ka zhvilluar biznesin e tij privat në qytetin e Librazhdit ndërsa në 2011-2015 ka qenë kryetar bashkie I qytetit të Librazhdit me Partinë Demokratike. Nga 2015 e në vazhdim menaxhon biznesin e tij familjar.

Prej aftësive të mira organizative, bashkëpunuese dhe punës në grup, ka qenë I angazhuar gjithmonë në jetën politike dhe shoqërore, ku që nga 1991 e në vazhdim ka qenë anëtar I Partisë Demokratike. Në 2009-2015 ka qenë kryetar I grupseksionit të qytetit të Librazhdit, njëkohësisht dhe anëtar kryesie. Që nga maj 2022 e në vazhdim është anëtar I Kryesisë së Degës PD Librazhd.
Emrat e pakicës rome

parapamje|250x250px| Shpërndarja e popullit rom në Evropë bazuar në vetëpërcaktimin
Populli rom njihet edhe me një sërë emrash të tjerë; në anglisht si *gypsies* ose *gipsies* dhe *roma*; në Evropën Qendrore dhe Lindore si ciganë; në Francë si *gitanë*; në Itali si *rom* dhe *sinti* përveç termave të datës *zingari*, *zigani* dhe *gitani*; në Spanjë si *gitanos*; dhe në Portugali si *ciganos.* 

Vetëpërcaktimi gjithashtu ndryshon: Në Evropën Qendrore dhe Lindore, *romët* janë të zakonshëm. Romët e Anglisë e quajnë veten (në angloromani) *Romanichal*, ata të Skandinavisë (në dialektin romani skandinav) *Romanisæl* . Në Evropën gjermanishtfolëse, vetë-përcaktimi është *Sinti*, në Francë *Manush*, ndërsa grupet e Spanjës, Uellsit dhe Finlandës përdorin *Kalo/Kale* (nga *kalo* që do të thotë "i zi" në gjuhën rome). Ekzistojnë nëngrupe dhe klane të shumta me vetë emërtimet e tyre, si Kalderash, Machvaya, Boyash, Lovari, Modyar, Xoraxai, Lăutari, etj.

## Etimologjia 
## *Cigan* dhe *cigan* 
## Referime
Elek Bashik

**Elek Bashik** (22 maj 1926 &#x2013; 14 shkurt 1993) ishte kitarist dhe violinist xhaz hungarez-amerikan. Ai ishte kushëri i kitaristit Django Reinhardt. 

## Karriera 
Bashiku lindi në Budapest, Hungari dhe ishte djali i Árpád Bacsik dhe Erzsébet Pócsi.

Studioi violinë klasike në Konservatorin e Budapestit përpara se të kalonte në kitarë xhaz.  Bashiku punoi me Jozsef Quitter dhe Geza Szabo dhe regjistroi muzikë për herë të parë me këtë grup  në 1943.  Disa vite më vonë, nisi një  turne në Evropë dhe Liban me Mihaly Tabanyi.  Ai u punësua nga Renato Carosone për të qenë në një kuartet me Peter Van Wood dhe Gegè Di Giacomo në të cilin ai luante bas, violinë dhe kitarë.  Kur jetonte në Paris, shoqëronte muzikantë amerikanë, si Lou Bennett, Dizzy Gillespie,  Quentin Jackson, Art Simmons dhe Clark Terry.  Ai e mbështeste këngëtarin francez Serge Gainsbourg.  Në vitin 1966, ai u transferua në SHBA  dhe deri në 1974-ën shoqëroi Teresa Brewer.   Në vitet 1970, ai regjistroi muzikë si drejtues në violinë dhe violinë elektrike.  Luajti në festivalin e xhazit në Newport në 1974-n dhe 10 vjet më vonë në festivalin e xhazit të Lojërave Olimpike në Los Anxhelos. 

## Diskografia 
### Si udhëheqës muzikor 
* *Kitara elektrike e Elek Bacsik eklektik* (Fontana, 1962)
* *Konceptet e kitarës* (Fontana, 1963)
* *Të dua* (Bob Thiele Music, 1974)
* *Bird and Dizzy: A Musical Tribute* (Flying Dutchman, 1975)

### Si shoqërues 
* Barbara, *Barbara Chante Barbara* (Philips, 1964)
* Barbara, *Au Bois De Saint-Amand* (Philips, 1965)
* Lou Bennett, *Dansez et Revez* (Phono 2017)
* Serge Gainsbourg, *Gainsbourg Confidentiel* (Philips, 1964)
* Serge Gainsbourg, *1963 Théâtre des Capucines* (Mercury, 2001)
* Dizzy Gillespie, *Dizzy në rivierën franceze* (Philips, 1962)
* Dizzy Gillespie, *Vala e Re* (Philips, 1963)
* Quincy Jones, *$* (Reprise, 1972)
* Jeanne Moreau, *Jeanne Moreau Nr.2 12 Chansons* (Jacques Canetti 1967)
* Claude Nougaro, *Nr. 2* (Philips, 1963)

## Bibliografia 
* Balval Ekel: Elek Bacsik - Un homme dans la nuit. La-Neuville-Aux-Joutes. 2015. 
* Géza Gábor Simon: Sezoni i shiut - Bio-diskografia e Elek Bacsik / Esős évszak - Bacsik Elek bio-diszkográfia, Budapest, 2016. ISBN&nbsp;978-963-12-4707-7

## Referime 
## Referime 
* Barnett, Anthony. *Pothuajse si të jesh në Bop: një rrëfim jo aq i shkurtër i Historisë së Fshehur të Swing në Bebop-in e regjistruar dhe Violinën Progresive në Amerikë dhe Evropë* . Lewes, East Sussex: AB Fable, 2005. Më shumë informacion mbi regjistrimet e tij në violinë në AB Fable Bulletin: studime të improvizimit të violinës

## Lidhje të jashtme 
* Elek Bacsik në www.djangostation.com  Archived   
* Biografia në www.about-django.com  Archived
Lista e vendbanimeve rome

Kjo është një listë e vendbanimeve, ku romët përbëjnë shumicën e popullsisë.

### Bullgaria 
* Stolipinovo, një rreth i Plovdivit dhe një nga komunitetet më të mëdha rome në Ballkan. 

### Republika Çeke 
* Čanov, rrethi i Rudolica nad Bilin, i banuar nga romë

### Maqedonia e Veriut 
* Shuto Orizari, një komunë me shumicë rome.

### Rumania 
* Cem Romengo, zona e Trgu-Žiua dhe shteti simbolik Rom i shpallur në 1997.

### Serbi 
* Deponija, një lagje e Beogradit e banuar nga romë.
* Goveđi Brod, një lagje e Beogradit e banuar nga romë.
* Jatagan mala, një ish-qytet i Beogradit i banuar nga romë.
* Marinkova Bara, një lagje e Beogradit e banuar nga romë.
* Bangladesh, një lagje e Novi Sadit e banuar nga romë.
* Depresioni, një pjesë e Novi Sadit e banuar nga romë.
* Shanghai, një lagje e Novi Sadit e banuar nga romë.
* Veliki Rit, një lagje e Novi Sadit e banuar nga romë.
* Londra e vogël, një lagje e qytetit të Pancevos e banuar nga romë.
* Mali Krivak, një lagje e Smederevës e banuar nga romë.
* Licika, një lagje e Kragujevacit e banuar nga romë.
* Meçkovac-, pjesë e vendbanimit periferik Marshiq, pjesë e Kragujevacit e banuar nga romë.

## Bosnjë dhe Hercegovinë 
* Tombak, një vendbanim në Bijeljina i banuar kryesisht nga romë.
* Ciganluk, një vendbanim në Bijeljina i banuar kryesisht nga romë.
* Veseli brijeg, një vendbanim në Banja Luka i banuar kryesisht nga romë.

## Shqipëria 
Popullsia rome në Shqipëri është e përqendruar kryesisht në zonat e Shqipërisë së Veriut (Shkodër), Mesme/ Qendrore (Tiranë, Durrës, Fushë-Krujë, Elbasan, Cërrik, Berat, Dimal/Ura Vajgurore, Kuçovë), atë Perëndimore (Fier, Lushnje, Vlorë) dhe Jug-Lindje (Pogradec, Korçë, Devoll, Ersekë).   

## Referime
Mikel Suma

**Mikel Suma** ose **Mihael Summa**  (12 mars 1695 – 20 nëntor 1777) ishte kryepeshkopi katolik shqiptar i Shkupit nga viti 1728 deri në 1743,  

## Jetëshkrimi 
Suma lindi në Balbë, Shqipëri, në Dioqezën e Sapës, në një familje fisnike katolike. Po atë ditë u pagëzua si “Zupin” nga Don Nikolla Kabashi. Suma u përshkrua si e sjellshme dhe e zellshme. Don Tibeo Paccalorzi, drejtori i Kolegjit Fermo në Romë, shkroi më 15 prill 1711, se "Mihael Summa është një person nga i cili pritet shumë".  Kur Suma u kthye në shtëpi nga studimet e tij, ai u shugurua prift më 28 tetor 1718,  në kishën famullitare të Saksonisë nga Marin Gjini. Më 29 tetor Peter Karagić emëroi Suma si zëvendës të tij të përgjithshëm.  Suma u bë famullitar i kryepeshkopatës në 1727 pasi Peter Karagić vdiq më 15 janar. Kryepeshkopi Vicko Zmajević i shkroi më 16 maj 1727 Kongregatës së Romës duke rekomanduar Sumën si kryepeshkop të Shkupit.  Në 1727, pas një hetimi, Papa zgjodhi Suma si kryepeshkop të ri dhe ai u emërua më 15 nëntor 1728.  Në vitin 1737, Suma udhëhoqi malësorët shqiptarë në një revoltë antiosmane, por pasi forcat austriake u tërhoqën përmes Novi Pazarit, shqiptarët u lanë të rezistonin për tre vjet. 

Gjatë përhapjes së murtajës në rajon, besohet se Suma qëndroi në Beograd, por letrat drejtuar Romës të shkruara më 6 prill dhe 6 qershor 1739  tregojnë se ai udhëtoi në rajonin e Peshterit në Novi Pazar . Në letrat e tij ai përshkruante sesi bashkatdhetarët e tij në Pešter dhe Novi Pazar iu nënshtruan sundimit austriak. Suma fliste rrjedhshëm shqip, kroatisht dhe turqisht, duke bërë që ai të vlerësohej nga turqit vendas dhe besimtarët ortodoksë në Shkup (Shkup). Pasi turqit pushtuan Beogradin, Suma u arratis në Osijek, ku kishte statusin e një qytetari të moshuar perandorak, me 1800 forintë në vit si pension. Ai jetoi me djalin e tij, u ul në këshillin e qytetit dhe u bë tregtar. 

Përpara 23 shtatorit 1743, Suma dha dorëheqjen si Kryepeshkop, duke u bërë Kryepeshkop Emeritus. 

Në 1765, Suma bleu një shtëpi, ku jetonte me djalin e tij. Predikoi në Dakovë, Pedukh, Petrijevci, Valpov, Dardi, Vukovar, Ilok dhe Petrovaradin për shumë dekada. 

Në maj 1777, Suma u sëmur dhe më 20 nëntor,  në moshën 82 vjeçare, ai vdiq në shtëpinë e tij i rrethuar nga të afërmit. Suma u varros në kishën françeskane në Osijek nga peshkopi Krtica. Në korrik 1778, një monument prej mermeri të zi u ngrit mbi varrin e tij.  Suma kishte qenë prift për 59 vjet dhe peshkop për 48. 
## Shih edhe 
* Dioqeza katolike e Shkupit

## Referime
Lamniformes

**Lamniformes** (nga greqishtja, *lamna* "peshk grabitqar") është një rend peshkaqenësh, të njohur si **peshkaqenë skumbri** (që mund t'i referohet dhe familjes Lamnidae). Rendi përfshin disa nga llojet më të njohura të peshkaqenëve, të tillë si të peshkaqeni i madh i bardhë, si dhe përfaqësues më të pazakontë, si peshkaqeni goblin dhe peshkaqeni gojëmadh.

Anëtarët e rendit dallohen nga posedimi i dy pendëve shpinore, një pendë anale, pesë të çara në gushë, sy pa membrana thithëse dhe një gojë e vendosur mbrapa syve. Dy familjet Lamnidae dhe Alopiidae brenda këtij rendi, dallojnë për një temperaturë trupore më të lartë se sa e ujërave përreth.

Grupi përfshin predatorë në krye të zinxhirit ushqimor përgjithësisht me përmasa mesatare dhe të mëdha, si dhe peshkaqenin më të madh ndonjëherë, *Otodus megalodon* (i zhdukur) si dhe planktonë-ngrënës të mëdhenj.

## Referime
Unioni Ndërkombëtar i Pakicës Rome

**Bashkimi Ndërkombëtar i pakicës Rome** ( Romani), i njohur më parë si **Komiteti Ndërkombëtar i Ciganëve** dhe **Komiteti Ndërkombëtar i Romëve**, është një organizatë aktive për të drejtat e komunitetit Rom . Selia e saj është në Vjenë . Unioni Ndërkombëtar i pakicës Romëve ka gjithashtu zyra në Shkup, Maqedoninë e Veriut dhe Uashington, DC, SHBA .

IRU u krijua gjatë  Kongresit të dytë Botëror i pakicës Rome në vitin 1978.  Kryetarët e  Kongresit përfshirë Stanislav Stankiewicz, Emil Šçuka dhe para tij Rajko Gjurić, i cili e mbajti këtë detyrë për shumë vite. Kryetar aktual i IRU-së është Zoran Dimov, i cili u zgjodh në kongresin e 10-të i cili u mbajt më 18-20 Mars 2016 në Shkup, Maqedoni. Në të morën pjesë 100 delegatë dhe anëtarë të IRU nga 40 vende. Pas kësaj, u zgjodh lidershipi i ri i parlamentit të IRU-së, i kryesuar nga kreu i parlamentit të kaluar Stevo Balogh nga Austria.

IRU ka një status konsultativ ECOSOC brenda OKB-së. 

## Historia 
Në vitin 1959, Lonel Rotaru themeloi Komunitetin Botëror të Romëve (CMG) në Francë . Anëtarët ishin kryesisht francezë, organizata vendosi kontakte në Poloni, Kanada, Turqi dhe vende të tjera. Kur qeveria franceze shpërndau CMG-në në vitin 1965, një grup i shkëputur formoi Komitetin Ndërkombëtar të Ciganëve (IGC) nën udhëheqjen e Vanko Rouda. Kur Kongresi Botëror i Romëve në vitit 1971 miratoi vetëemërtimin "rom" dhe jo cigan, IGC u riemërua *Komiteto Lumniako Romano* (Komiteti Ndërkombëtar i Romëve ose IRC) dhe Rouda u rikonfirmua si president. Komiteti u bë anëtar i Këshillit të Evropës vitin e ardhshëm. Komiteti ndryshoi përsëri në Kongresin Botëror të Romëve të vitit 1978 dhe mori emrin e tij aktual. Atij iu dha statusi konsultativ në Këshillin Ekonomik dhe Social të Kombeve të Bashkuara vitin e ardhshëm. Sindikata u bë një OJQ e regjistruar me UNICEF në 1986. Në vitin 1993, ajo u promovua në kategorinë II, në Kombet e Bashkuara . 

## Struktura 
IRU përbëhet nga katër organe: kongresi, parlamenti, presidiumi dhe gjykata e drejtësisë.[4]

## Lidhjet institucionale 
IRU ka lidhje institucionale me Këshillin e Evropës, OSBE (ODHIR), UNHCHR, OKB dhe ERTF. IRU ka një memorandum mirëkuptimi me shumë vende të tjera me qëllim "përmirësimin e vazhdueshëm të situatës dhe kushteve të jetesës së romëve".

## Shiko gjithashtu 
Dita Ndërkombëtare e Romëve

Komuniteti rom

Gjuha rome

Romët në Diaspor

Flamuri rom

## Burimi
Vdekja e Cristina dhe Violetta Djeordsevic

## Vdekja e tyre 
Cristina dhe Violetta  lindën dhe u rritën në "Campo Autorizzato" (kampi i autorizuar i romëve) në Scampia  ose Secondigliano në Napoli  nga Branko dhe Miriana [n 4] Djeordsevic, me origjinë nga ish-Jugosllavia dhe besimi ortodoks lindor .  [n 5]  Cristina dhe Violetta me motrën e tyre Diana (9 vjeç) dhe kushërirën Manuela (16 vjeç) morën hekurudhën Cumana nga kampi deri në fundin e tij në Torregaveta, pranë një plazh publik popullor pranë plazheve private .   Nuk kishte asnjë roje shpëtimi apo njoftime paralajmëruese si : zona është e varfër dhe fondet publike ishin të pakta,vendosja e zones se lejuar per te notuar .    Manuela dhe Diana kërkuan ndihmë dhe erdhën shpëtimtarët nga plazhet private aty pranë.    Rojet bregdetare mbërritën brenda 10 minutash por vajzat ishin mbytur, ndaj njoftuan morgun e bashkisë dhe u larguan.    Policia mori vajzat e mbijetuara për të kontaktuar prindërit e tyre.   Një peshqir plazhi mbulonte çdo kufomë përveç këmbëve.
Harri Stojka

parapamje| Harri Stojka (Vjenë 2008)
**Harri Stojka** (lindur më 22 korrik 1957 në Vjenë) është një kitarist vjenez xhaz. Ai vjen nga dinastia diasporike Lovara -Rome e klanit Bagareschtschi.

Në vitet 1980 ai luajti në Montreux me lojtarë si Larry Coryell dhe Biréli Lagrène. Në ditët e sotme ai pëlqen të luajë Gypsy jazz që është afër rrënjëve të tij.

Kushëriri i Stojkës është kitaristi i xhazit Karl Ratzer.

## Diskografia 
* *Off the Bone* (WEA, 1980)
* *Live në Montreux* (WEA, 1981)
* *Kamera* (WEA, 1981)
* *Tight* (WEA, 1982)
* *Brother to Brother* (WEA, 1985)
* *Live* (Spray 1987)
* *Thuaj Po* (JMS, 1989)
* *Harri Stojka* (Gipsy, 1996)
* *Kunst Im Grauen Haus 1998* me Rudi Wilfer (Rst, 1998)
* *Gitancoeur* (2000)
* *Unplugged* (2002)
* *Live në dasmën rome* (2004)
* *A Tribute to Swing* (2004)
* *Garude Apsa* (2005)
* *98 86* (Gipsy, 2005)
* *In Between* (Pate, 2009)
* ''Gitancoeur D'Europe* (EmArcy/Universal, 2011)
* *India Express* (Gipsy, 2012)
* *Një haraç për Beatles* (Lotus 2016)
* *Dyer të tjera* (Lotus, 2017)
* *Kitarë Psycho'' (Gipsy, 2019)

## Referencat 
## Linqe te jashtme 
*
Romafobia

**Ndjenja antirome** (e quajtur edhe **anticiganizëm**, **antiromanizëm**, **romafobi** ose **antiziganizëm** ) është një formë fanatizmi që përbëhet nga armiqësia, paragjykimi, diskriminimi, racizmi dhe ksenofobia, e cila u drejtohet posaçërisht njerëzve romë. Grupeve shëtitëse jo-rome në Evropë, si Udhëtarët Yenish, Irlandez dhe Malësor u jepet shpesh emri "cigan" dhe si rezultat, ata shpesh ngatërrohen me popullin rom. Si rezultat, ndjenjat që fillimisht i drejtoheshin popullit rom drejtohen edhe ndaj grupeve të tjera të udhëtarëve dhe shpesh quhen ndjenja " **anticigane** ".

Termi *Anticiganizëm* njihet nga Parlament Evropian dhe Komision Evropian si dhe nga një pjesë e gjerë e shoqërisë civile.  

## Etimologjia 
Në gjuhën rome, *Rom* është një emër mashkullor, që do të thotë 'burrë i grupit etnik rom' ose 'burrë, me shumësin *Roma* . Megjithatë, në shumë e raste, në gjuhë të tjera *Rom* përdoret aktualisht si një term përshkrues për njerëzit e të gjith gjinive .
Romët në Ukrainë

Pakicat rome ne Ukraine 

Prania e një **pakice rome në Ukrainë** u dokumentua për herë të parë në fillim të shekullit të 15-të.  Romët ruajtën organizatat dhe mënyrat e tyre shoqërore, duke iu shmangur kontakteve, edukimit dhe vlerave jo-rome, shpesh si reagim ndaj qëndrimeve dhe persekutimit anti-rom . Ata përvetësuan gjuhën dhe besimin e shoqërisë dominuese, duke qenë ortodoksë në pjesën më të madhe të Ukrainës, katolikë në Ukrainën perëndimore dhe Zakarpattia Oblast, dhe myslimanë në Krime .

### Origjina 
Populli rom e ka origjinën nga India Veriore,       me sa duket nga shtetet veriperëndimore indiane Rajasthan
Kakava

[parapamje|Duke kërcyer gra rome me muzikë gjatë Kakava 2015 në [Edreneja|Edirne.]]
**Kakava** është një organizim festiv i romëve në Turqi. Vendi i origjinës së saj është Trakia Lindore në Turqi.

## Eventet 
Besimi se një Shpëtimtar *Baba Fingo* do të vinte dhe do t'i shpëtonte është i pavdekshëm në folklorin romë të romanlarëve në Turqi . Besohet se ai ishte një Komandant i Trupave të Faraonit nga Ushtria e Egjiptit të lashtë. Romët turq zbresin në buzë të lumit Tundzha, natën e 5–6 majit që ata vendosën si ditën që kishte ndodhur "Ngjarja e Shpëtimit". Ata vendosin qirinj në lumë dhe lajnë duart, fytyrën dhe këmbët në ujë, për kujtim të kesaj dite te mrekullueshme. Baza kryesore e gëzimit është pavdekësia e Shpëtimtarit Baba Fingo. Në turqisht një thënie: *Baba Fingo Gelecek, Bütün Dertler Bitecek* (Babai Fingo do të vijë, të gjitha problemet do të mbarojne). Për këtë arsye, ata argëtohen çmendurisht.

## Kakava në Turqi 
[parapamje|Vallëzimi i grave nën muzikën rome gjatë Kakava 2015 në [Edirne.]]
Radio "Rokker"

***Radio*** ***"Rokker"*** ishte një program radiofonik që transmetohej në radion "BBC Three Counties" që nga prilli 2006 për romët dhe komunitetin udhëtar.  Programi u ndërpre në fund të vitit 2008.

Është i vetmi program radiofonik për Komunitetet e Udhëtarëve në Mbretërinë e Bashkuar.

## Sfondi 
Transmetohej zakonisht të dielave në mbrëmje nga ora 19:00 deri në 21:00. Në gusht 2006, programi u zgjerua në disa stacione radio lokale të BBC në lindje të Anglisë, duke përfshirë BBC Radio Essex, BBC Radio Cambridgeshire dhe BBC Radio Norfolk. Një nga qëllimet dytësore të radios "Rokker" ishte të edukonte komunitetin e 'vendosur' në mënyrat dhe stilet e jetesës së njerëzve pa vendqëndrim fiks e udhëtarëve.

Shfaqja u realizua së pari nga Karen Shrosbery, më pas Paul Scoins, David Landau dhe Victoria Cook dhe u prezantua nga gazetari rom Jake Bowers.

## Referime
Nikolai Slicenko

**Nikolai Alekseyevich Slichen (**27 dhjetor 1934 - 2 korrik 2021)   Ishte një këngëtar sovjetik dhe rus,  aktor dhe drejtor kryesor i Teatrit Romen në Moskë. Ai ishte nga njerezit e paket  rom që iu dha titulli Artist i Popullit i BRSS (1981). 

## Biografia 
Nikolai ka lindur në zonën Belgorod, Rusi. Një pjesë e fëmijërisë së tij kaloi gjatë Luftës së Dytë Botërore . Gjatë luftës, Nikolai humbi shumë të afërm. Në veçanti, kur ishte djalë, babai i tij u qëllua para syve në vitin 1942. Pas luftës, familja Slichenko u vendos në një fermë kolektive rome në Voronezh Oblast . Ishte koha kur Nikolai dëgjoi për një teatër në Moskë dhe kishte ëndërruar të luante në skenën e tij.

Në 1951, Nikolai u pranua në Teatrin Romen .  Djali i talentuar tërhoqi vëmendjen e mjeshtrave kryesorë të teatrit. Sigurisht, nuk ishte e lehte per te filloi si shumica, si aktor i stafit ndihmës.