open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Viktor Stratobërdha

**Viktor Stratobërdha**  (15 maj 1925 në Korçë - 31 maj 2000 Montréal, Kanada) Viktor Stratoberdha lindi në Korçë, qyteti i njohur si Parisi i vogël i Shqipërisë. Gjatë Luftës së Dytë Botërore iu bashkua forcave partizane. Pas çlirimit të vendit, në vitin 1947, ai filloi të punojë në Kinostudion "Shqipëria e re" ku ka realizuar dy filma *Pushime të gëzuara* dhe *Urime shokë studentë!* 

I trajnuar në Moskë, ai ishte ndihmës regjisor i produksionit të madh ruso-shqiptar të filmit '*Skënderbeu - Lufëtari i madh i Shqipërise*' i bërë në 1953 dhe drejtuar nga Sergej Josifovic Jutkevic. Në vitin 1956 ai filloi xhirimet e filmit dokumentar '*Pse kështu?*' dhe hiqet menjëherë nga industria e filmit. Syri i tij kritik ndaj shoqërisë komuniste do t'i kushtojë atij një persekutim që do të zgjasë deri në 1988 duke përfshirë tetë vjet burgim.

## Jeta 
Studimet e larta i kreu në Moskë për regji filmi në vitin 1953, ku mbrojti diplomën si me asistent-regjinë e filmit "Skënderbeu". Në vitin 1956 u dënua pas konferencës së Tiranës dhe u dërgua në Berat. Për disa vite punoi si drejtor i kinemasë së qytetit e më pas regjisor i estradës, por u transferua më vonë në punë të rënda në prodhim, si në bonifikim etj. Në vitin 1979 u arrestua dhe më pas u dënua me 8 vjet heqje lirie. U lirua në vitin 1988. Pas vitit 1991 emigroi fillimisht në Greqi e më pas në Kanada, ku edhe u shua në moshën 75-vjeçare, më 31 maj 2000.

## Pse kështu? 
Filmi i tij i shkurtër katër minutësh është pjesë e enigmës së një jete që nuk ka ndryshuar etikisht që nga viti 1956 kur u bë dhe deri më sot.

'Pse kështu?' Pyet regjizori kur sheh një person të vrazhdë i cili nuk i lëshon vendin një gruaje me një fëmijë në autobus. 'Pse kështu?' Pyet regjizori kur sheh se njerëzit shkelin të tjerët për të hipur më parë në autobus. 'Pse kështu?' Pyet regjizori kur sheh një të rritur që është i gatshëm të ndezë një cigare për një të mitur.

Katër minuta me të vërtetën e pastër të një civilizimi që nuk sheh më larg hundës së tij.

Janë katër minuta të një poezie kritike që nëse nuk do të ishte për ngjyrat bardh e zi do ta kisha datuar jo në 1956 kur u bë, por sot në 2020. 

## Regjimi komunist 
Pioneri i kinematografisë shqiptare pagoi për artin e tij kritik me burg dhe përndjekje nga regjimi komunist.

Ai do të vazhdojë të pyesë por 'Pse kështu?' duke shtuar 'Qeshim sepse nuk mund të qajmë'.

Dhe shpirti i tij kritik nuk ndalet së pyeturi botën sot pse jemi bërë kaq të pasigurt, të frikësuar dhe të maskuar. Dhe do ta bëjë këtë, me të njëjtën bindje të shumë viteve më parë kur në 1956 ai pyeti anëtarët e komitetit të partisë së Tiranës;*“Pse media shqiptare nuk publikoi gjendjen e vërtetë të jetës së njerëzve? Sa shpenzuan anëtarët e Komitetit Qendror të Partisë në dyqanet e tyre në Bllok?"*Pyetje që do t’i kushtojnë 40 vjet përndjekje dhe burgim.

## Emigrimi 
Në vitin 1991, emigron me familje në Greqi, dhe në vitin 1998 shkon si azilant politik në Kanada. Ndërron jetë në Montreal në vitin 2000. 

## Filmografia 
## Referime
Klajd Kapinova

**Klajd Kapinova**, ka kryer Universitetin e Tiranës, dega Gjeografi më 1987. Ka bërë specializime pasuniversitare për mjedisin dhe si metodist i gjeografisë. Kapinova ka studime e botime në fushën e gjeografisë, sidomos asaj fizike, urbane e turizmit. Ka punuar si mësues në shkollën e mesme të Gjuhëve të Huaja në Shkodër deri në prill 2002. Dallohet për botimit cilësorë të veprave me karakter njohës dhe publicistikë, për problemet e klerit, të ndihmesës së tij në procesin demokratizues të vendit dhe njëkohsisht pasqyron edhe vuajtjet që ai ka përjetuar në kohën e monizmit në Shqipëri. Publicistika është hobi i tij, aq sa në këtë fushë, njihet jo vetëm në Shqipëri, por në Kosovë, Mal të Zi, Zvicër e ShBA. Artikujt kanë prirje enciklopedike, kulturor, shoqëror, historik dhe të traditës. Eshtë antar ose i zgjedhur në forumet “The World Forum of Professionals in the Secular and Religious Media” në Geneva të Zvicrës, i Bashkimit të Publicistëve të Rinj Katolikë në Shkodër (UCIP) dhe ish antar i stafit të disa redaksive të gazetave e revistave në Shkodër. Studiuesi ka qenë kryeredaktor i revistës kulturore-fetare “Rrezja e jonë”, “Illyricum” dhe redaktor i revistës “Kumbona e së diellës”, “Rreze drite”, “Mbas Teje”, etj. Ishte z/kryeredaktor i revistës kulturore-rinore “Vagues” (Valët) në katër gjuhë të huaja në qytetin e Shkodrës. Eshtë bashkëautor i librit “Kualida” për Gjeografinë, projekt i financuar nga Fondacioni “SOROS” (Tiranë, 1997), autor i librave: “Me Kryq dhe Pendë” (Shkodër, 1997), “Mes Kryqit e Atdheut” (Shkodër, 2000), monografinë kushtuar Nënë Terezës “Engjëll vuajtje dhe shprese” (Shkodër, 2002) dhe bashkëautor në monografitë “Dom Anton Kçira shërbestar i Zotit e i Atdheut” (Shkodër, 2002), “Lidhja Shqiptare e Prizrenit” (1962-2002), themeluesi e udhëheqësi Ismet Berisha” (New York, 2002). Është redaktor i shumë librave me poezi, monografi e kujtime dhe ka shkruar parathënien e tyre. Autori prej shumë vitesh është editor i revistës “Jeta Katolike” (1966), që botohet në New York. Jeton dhe punon në New York U.S.A.
Dibra e Madhe dhe një vështrim në Dibrën e Vogël

"Dibra e Madhe dhe një vështrim në Dibrën e Vogël" libër me Autor Prof. Dr. Arian Kadiu.

Libri me një tematikë psiko-sociale, ka si qëllim të informojë lexuesin e thjeshtë, por dhe studiuesin se Dibra e Madhe dhe Dibra e Vogël, përveç ruajtjes dhe kultivimit të traditave kulturore kanë nxjerrë në pah figura të shquara të jetës politike, sociale dhe kulturore të cilat jetojnë dhe sot në kujtesën e dibranëve përmes këngëve, valleve dhe folklorit dibran. Ndër të tjera në librin e Z. Arian Kadiu, përshkruhen edhe vlerat historike, juridike dhe humaniste që mbart Dibra dhe kuvendet e saj të ndritshme, që janë dhe pjesë thelbësore e formimit dhe zhvillimit të shtetit shqiptar. 
Roli i kryengritjeve dibrane dhe i përfaqësuesve të tyre historikë, vlerat e artit, kulturës dhe sportit të qytetarisë dibranë, oxhaqet e Dibrës, kolana e burrave të shquar dibranë, trajtohet me një gjuhë të thjeshtë e të kuptueshme për lexuesin.
Prof. Arian Kadiu, përshkruan në librin e tij peshën dhe rëndësinë që mbarti për të gjithë dibranët dhe shqiptarët e trevave shqipfolëse festimi i “100-Vjetorit të Kuvendit të Dibrës (1909-2009)” në qytetin e Dibrës së Madhe. Kjo ngjarje u festua me gaz dhe lot në sy nga dibranët dhe nga shqiptarët e diasporës, thekson në këtë libër Z. Kadiu.
Halit Coka

thumb|300px
**Halit Riza Coka**, u lind më 25 korrik 1974, në fshatin Arrën të Kukësit, në një familje të shquar atdhetare. Prej andej familja e tij u zhvendos në Bathore të Tiranës. Shkollën Fillore dhe atë të mesme, drejtimi agro-mekanik, i kreu në Shkodër. Haliti ishte shumë i pasionuar pas leximit. Kur në Kosovë shpërtheu lufta e armatosur, Haliti gjendej me punë të përkohshme në Greqi, ku ishte që prej vitit 1992. Duke e parë se në Kosovë po zhvilloheshin luftime të rrepta dhe lufta kishte nevojë për një pushkë më shumë, Haliti  një luftëtar, i trazuar nga dashuria e zjarrtë për çdo pëllëmbë të atdheut, braktisë njëherë e përgjithmonë Greqinë dhe kthehet në Shqipëri, i bindur se Kosovës i duhet ndihmë jo vetëm me fjalë e brohoritje nga jashtë por për të ngjeshur radhët e luftëtarëve në Kosovë. Prej andej pa humbur kohë, kalon në Vlanë të Hasit, ku mobilizohen më 20 janar të vitit 1999. Ndërsa më 24 shkurt ’99, arrin t’u bashkohen radhëve të Ushtrisë Çlirimtare në Kosovë. sistemohet në Brigadën 134 “Bedri Shala”, e cila përkohësisht ishte e vendosur në Qëndresë  por që herë pas here kryente aksione të armatosura në prapavijë të armikut. Shokët dhe bashkëluftëtarët e donin dhe e çmonin së tepërmi sa për guximin e vendosmërinë e tij aq edhe për faktin se kishte lënë çdo gjë dhe kishte ardhur për të luftuar në Kosovë. Haliti merr pjesë në disa aksione guerile të kryera në prapavijë të armikut, por edhe në luftimet frontale,. Për meritat e treguara ishte emëruar zëvendëskomandant i Njësisë Speciale “Kobra” të kësaj brigade.
Në vijën e parë të frontit në Ratishë të Epërme, në drejtim të Lagjes së Dodajve, Haliti  kishte ndërtuar një bunker të fortë. Duke e parë punën e tij, një plak i fshatit i kishte thënë: “Halit o bir, bunker më të fortë s’kam parë. Po pse s’ke lënë vend për tërheqje?” Haliti vendosmërisht ia kishte kthyer: “O axhë, nuk kam ardhur për t’u tërhequr por për të luftuar sepse po të doja të tërhiqem do të rrija në Shqipëri!”. Pikërisht në atë vend ka rënë heroikisht një muaj më vonë.
Në njërën ndër betejat më të rrepta të zhvilluara kundër forcave pushtuese serbe në Ratishë të Epërme, më 3 prill 1999, ra heroikisht. Kishte mbetur në vend nga një plumb që e goditi në kokë. Haliti e mbajti betimin e dhënë para familjes e atdheut: “Ja kthehem mundës, ja nuk vij i gjallë!” Trupi i Halit Cokës fillimisht pushoi në tokën e Maznikut, , për t’u kthyer madhërishëm në Varrezat e Dëshmorëve të Kombit në Gllogjan, më 24 gusht 1999.
Postulatet e Borit

Teoritë e fizikes klasike pranonin rrotullimin e planetëve rreth diellit, pasi planetët nuk kishin ngarkese elektrike ndërsa elektronet ishin me ngarkese dhe sipas teorisë klasike një grimce e ngarkuar ne lëvizje duhet te rrezatonte energji. Duke rrezatuar energji do te vinte një moment ku do te ngelej pa energjinë e nevojshme për te lëvizur dhe duke ju nënshtruar forcave te tërheqjes elektrike duhet te përfundonte ne bërthame. Realiteti ishte kokëforte. Elektronet vazhdonin te lëviznin gjate gjithë kohës. Këtë sekret e zbuloi Bohri, i bazuar ne modelin e Radherfordit, ne kuantet e Plankut dhe ne interpretimin e formulës se Balmerit, ne 1913 formuloi teorinë qe thuhet se revolucionoi një fizike te tere.

**Postulati I Pare** : Elektronet e atomit te Rutherfordit nuk mund te ndodhen ne çdo orbite. Ato ndodhen vetëm ne disa orbita te caktuara, qe quhen orbita stacionare (te qendueshme), ne te cilat elektronet nuk rrezatojnë energji edhe pse janë lëvizje me nxitim te drejtuar drejt bërthamës.

**Postulati I Dyte** : Elektroni lëviz rreth bërthamës ne një mënyre te tille qe forca centrifuge ekuilibron ekzaktesisht tërheqjen elektrostatike te bërthamës

**Postulati I Trete** : Momenti këndor i elektroneve ne orbitën stacionare është një shumëfish i madhësisë h/2p, ku h është konstantja universale e Plank-ut.

**Postulati I Katërt** : Kur një elektron kalon nga një orbite stacionare me me shume energji ne një orbite stacionare tjetër me me pak energji, diferenca e energjisë emërtohet ne formën e një rrezatimi me një energji te dhëne, ose siç thuhet ne fizike, ne formën e kuanteve te Plank-ut, qe ne reastin e rrezatimit elektromagnetik u quajtën fotone. Ne kuadër te postulatit te katërt ai sqaron se elektroni qe gjendet ne orbite stacionare absorbon(thith) vetëm ato foton energjia e te cilit bene te mundur kalimin ekzakt te elektronit nga një orbite stacionare ne një tjetër.
Johan Gustaf Sandberg

**Johan Gustaf Sandberg** (1782–1854) ishte piktor suedez, studioi art figurativ në një universitet me emrin Konstakademien 1794–1809, profesor i vizatimit në të njëjtën universitet qysh nga 1828 dhe drejtor i asaj shkollës 1845–53. Sandberg ishte pikësëpari piktor i historisë dhe kryeri piktura me motive nga mitologjia nordike dhe ngjarje historike suedeze, me afreskat mbi Gustav Vasa në katedralen e Upsalës si vepër më i përparuar; piktura me motive nga jeta e përditshme dhe një shumicë portrete përfshihet gjithashtu në prodhimin.
Mjeda

**Mjeda** është një fshat i njësisë administrative dhe bashkisë Vau i Dejës, në Republikën e Shqipërisë.

## Referime
Shqipëri 0–0 Maqedoni (17 Nëntor 2010)

Ndeshja miqësore e futbollit Shqipëri-Maqedoni u luajt në Korçë më 17 nëntor 2010 në stadiumin "Skënderbeu". Miqesorja mes Shqipërisë dhe Maqedonisë u mbyll në barazim, 0-0.
Talasokracia ilire

**Talasokracia ilire** nënkupton ose paraqet sundimin dhe fuqinë detare të disa fiseve ilire në det para së gjithash në Detin Adriatik.
parapamje|279x279px| Harta e Korfuzit, posti më jugor i regjistruar i fisit ilir të liburnëve

## Vështrim 
Aftësitë lundruese dhe lëvizshmëria e liburnëve me anijet e tyre të shpejta, Liburna i lejoi ata të ishin të pranishëm, shumë herët, jo vetëm përgjatë bregut të Adriatikut Lindor, por ata arritën edhe në bregun e kundërt, atë perëndimor, italik . Ky proces nisi gjatë lëvizjeve dhe shpërnguljeve të mëdha panono -adriatike në fund të epokës së bronzit, nga shekulli i 12-të deri në shekullin e 10 p.e.s. Në epokën e hekurit, ata ishin tashmë në bregdetin italik, duke krijuar koloni në Pulia dhe veçanërisht në Picenum, ku u zhvilluan kulturat e tyre specifike të epokës së hekurit. 

Nga shekulli i 9-të deri në shekullin e 6-të p.e.s. ka ekzistuar koinone e caktuar&nbsp;– uniteti kulturor në Adriatik, me vulën e përgjithshme të Liburnëve, epërsia detare e së cilës nënkuptonte autoritet politik dhe ekonomik gjatë disa shekujve. Disa toponime të ngjashme dëshmonin jo vetëm shpërnguljet liburne por edhe të tjera ilire në Italinë qendrore dhe jugore, përkatësisht Pulia dhe Picenum . 

Në shekullin e 9-të para erës sonë ata sunduan  detin e brendshëm Adriatik dhe në gjysmën e parë të shekullit të 8-të p.e.s. u zgjeruan drejt jugut. Sipas Strabonit,  Liburnët u bënë zotër të ishullit të Korkyrës, duke e bërë atë postin e tyre më jugor, me anë të të cilit ata kontrollonin kalimin në Detin Adriatik. Në vitin 735 p.e.s, ata e braktisën atë, nën presionin e sundimtarit korintik Hersikrates, gjatë periudhës së zgjerimit të Korintit në Italinë e Jugut, Siçili dhe Detin Jon. Megjithatë, pozita e tyre në Detin Adriatik ishte ende e fortë në shekujt e ardhshëm. Korinti ishte i pari që doli kundër liburnëve. Bachiade  dëboi Liburnët dhe Eretrianët nga Korkyra . Rreth vitit 625 p.e.s. Taulantët kërkuan  ndihmën e Korintit dhe Korkyrës kundër Liburnëve. Grekët ishin fitimtarë.

Kontrolli liburn i brigjeve të detit Adriatik filloi të zvogëlohej në shekullin e 6 p.e.s. Sipas Plinit Plaku, Liburnët humbën supremacinë në bregdetin e Adriatikut Perëndimor për shkak të pushtimit të Umbrëve dhe Galëve, padyshim i shkaktuar nga forcimi dhe zgjerimi i bashkimit etrusk në shekullin e 6 p.e.s. prania e pasur materiale e të cilit në pellgun e lumit Po, padyshim që nënkuptonte dobësimin e ndikimit të talasokracisë liburne në veriperëndim të Adriatikut. Depërtimet keltike në gadishullin italian, pas vitit 400 p.e.s., ndryshuan ndjeshëm pamjen etnike dhe politike atje, duke rrezikuar drejtpërdrejt zotërimet e mbetura liburne në bregun perëndimor.

Ndryshe nga bregu perëndimor i Adriatikut, sulmet kelte në rajonin e ngushtë të Liburnëve në bregun lindor të Adriatikut ishin periferike në kuptimin gjeografik. Pavarësisht nga shkëmbimi i materialit të regjistruar, format arkeologjike kelte janë margjinale dhe dytësore në rajonet e banuara nga Histrët, Iapodët, Delmatët dhe janë veçanërisht të rralla në trashëgiminë e epokës së hekurit liburnian.

## Shih edhe 
* Iliria
* Ushtria ilire
* Detaria ilire

## Referime
Mosmarrëveshja, mbi raportet e Shqipërisë me vetveten

**Mosmarrëveshja, mbi raportet e Shqipërisë me vetveten** Sprovë letrare me Autor Ismail Kadare. Shtëpia botuese "Onufri", viti i botimit 2010. Faqet e librit 208. ISBN 978-99956-87-33-5

Si veteran i gjymtuar pas prerjes, që u përmend në krye të kësaj sprove, ai himn do të avitej me drojë te sheshi i kombeve, përballë himnit të Europës, muzikës së Bethovenit dhe fjalëve të Schiler-it për vëllazërimin e popujve, me tagrin për t'i dhënë zërin dhe arsyet e Shqipërisë. Nëpërmjet tij, shqiptarët i kishin bërë një pyetje dhe një premtim Zotit, në të vërtetë ndërgjegjes së tyre, dhe kishin më shumë se një shekull që rrihnin të kapnin përgjigjen për të. Se Zoti vetë e kishte thënë me gojë... Se çfarë kishte thënë Zoti dhe si e kishin kuptuar ata, ky kishte qenë dhe ende mbetej thelbi i pazbërthyer i çështjes.

"Ky libër nuk është as histori dhe as shkencë, por thjeshtë letërsi, dhe sprovë letrare", sipas Kadaresë. Sipas tij "ky libër u përket të gjithëve". Libri nis me sprovën "Rreth himnit të vjetër të shtetit" për të vazhduar më tej me "Enigma", "Mjegull,Prolog me djallin", "Dialog me Djallin dhe Zotin", "Pantomima e frikshme e Bronzit", "Gjergj Kastrioti kundër Arbrit", "Intermexo me dy vrasje në sfond", "Lëngatë në gadishull", "Tri gjendje të Kastriotit", "Epilog me Zotin".
Vilhelm Fredrik Palmblad

parapamje|276x276px|Vilhelm Frederik Palmblad
**Vilhelm Fredrik Palmblad** (1788–1852), ishte shkrimtar suedez, profesor i greqishtes në universitetin e Upsalës që nga 1835. Palmblad u bë si student në Upsalë mik i mirë me Atterbom dhe punoi së bashku me ata në "Bashkimi Aurora" për një rigjallërim i letërsisë suedeze. Ai zotëroi që në 1810  (me ortakë të tjerë) një shtypshkronjë në Upsalë dhe drejtoj përveç kësaj një tregti me libra dhe një shtëpi botuese; midis të tjerash ai botoi publikime të ndryshëm e shkollës së re. Ai vetë shkruajti kritika letrare, artikulla dhe provoi letërsi artistike në frymën e romantizmit si edhe përkthei nga greqishten (Aischylos, Homeros). Përveç një libër udhëzues për dituri antike greke ai publikoi në shekullin nëntëmbëdhjetë novela dhe disa romane, një e cila është një kontribut në debatin "Det-går-an/"Ecë me ritëm"" (1840). Palmblad redaktoi përafërsisht të gjithë tirazhin e parë e librit "Biographiskt lexicon öfver namnkunnige svenska män/Fjalor biografik mbi burra suedezë të famshëm" (23 vëllime, 1835–57).
Behar Selimi

**Behar Selimi** është i lindur më 20 prill 1968 në Skënderaj. Ka që për 11 vite me radhë pjesëtar i Policisë së Kosovës në funksione të ndryshme drejtuese.
Duke filluar nga funksioni i komandantit te njësive të specializuara për sigurimin e objekteve dhe personaliteteve të veçanta e deri te funksioni i drejtorit te përgjithshëm të Policisë së Kosovës.

Plot tri vite ka drejtuar edhe Policinë Kufitare sikundër edhe bordin për menaxhim te integruar të
kufijve te vendit tonë.Ka qenë edhe anëtarë i Komisionit Shtetëror për demarkacion të kufirit shtetëror me Republikën e Maqedonisë.Që nga fillimi e deri në fund të karrierës policore ka qenë në krye te projekteve për zhvillimin dhe administrimin e proceseve të pavarësimit të Policisë së Kosovës.
Në karrierën e tij profesionale i ka arritur të gjitha thirrjet më të larta duke përfshirë edhe atë të gjeneralit.
Është i specializuar në fushën e marrëdhënieve ndërkombëtare dhe të sigurisë në kolegjet me te avancuara për marrëdhënie ndërkombëtare dhe siguri amerikano-gjermane (GEORGE MarshALL CENTER).Ka mbaruar shkollën e NATO-s për oficer stafi të shtabit të NATO-s në Gjermani.Gjithashtu është i specializuar në menaxhim dhe lidership me organet e administratës shtetërore , në Florida të SHBA-ve dhe është i licencuar nga Departamenti i Drejtësisë së SHBA-ve për trajnimin e zbatuesve të ligjit.

Behari ka magjistëruar në  shkenca juridike administrative mbi bazën e temës "Politikat e Sigurisë Kombëtare në Republikën e Kosovës",kurs në 2018 ka doktoruar më temën Roli i kreut të shtetit në çështjet e sigurisë-studim krahasues.

Pas përfundimit të karrierës policore,Behari arriti të bëhet deputet i Ligjelaturës së IV të Parlamentit të Kosovës (2011-2014) dhe më vonë (2017) Z/ministër i Punëve të Brendshme i Republikës së Kosovës.

Ka botuar disa punime shkencore me temat :Roli i presidentit në çështjet e sigurisë-rasti i SHBA-ve; Strukturat ilegale serbe në Kosovë.Pse ato janë ilegale dhe jo paralele;Kosova Republikë atipike parlamentare .

"Kontratat kolektive të punës" dhe "Përgjegjësia Politike e Administratës".
Aktualisht është Profesor  i lëndëve : "Teoria e Shtetit dhe e së Drejtës" si dhe "E Drejta Kushtetuese në UBT- Universiteti për Biznes dhe Teknologji"

Ka qenë pjesëtar aktivë i lëvizjes për Çlirimin e Kosovës që nga viti 1988 në role dhe funksione të ndryshme.
Është i martuar dhe baba i dy fëmijëve.
Behar Selimi

## Lidhje të jashte 
* http://www.behar-selimi.tk/
Regjistri i 1737

Kah viti 1737 simbas rregjistrit të pagëzimit shkrue nga Imzot Pal Kamsi, atëherë meshtar famullitar i Shkodrës, familjet katolike që banojshin në qytet ishin këto:

Abrashi, Ashiku.

Babi, Belbaqori, Banda, Bardhi, Bashi, Batuçi, Beltoja, Berdica, Bjanki, Bibashi, Bobozi, Bojaxhija, Boriçi, Bushati.

Çapaliku, Çarkaxhija, Çeka, Çoba, Çobani, Çobi, Çurçia.

Dajçi, Daka, Dashi, Dedgudha, Dengilaj, Deniva, Demiri, Dika, Dobraçi, Doda, Dodmasej, Domnori, Drita, Dukagjini, Dushi.

Ejlli, Engjelli.

Galigadi, Gavoçi, Gega, Giadri, Gici, Gjota, Gjata, Gura.

Gjeçi, Gjeloshi, Gjergji, Gjinaj,Gjoni, Gjika, Gjonlala, Gjini, Gjura, Gjurashi (Gurashi), Gozzi (Gjoci), Grashi, Gruda, Guga, Gurakuqi.

Hoti, Hysenaga.

Junki.

Kabashi, Kakarriqi, Kalamashi, Kamsi, Kasneci, Kazazi, Kazena, Kiçi, Kodheli, Koleci, Komani, Kovaçi, Kosmaçi, Krajli, Kraja, Kranja, Krroqi, Kujxhija, Kukli, Kurti.

Lala, Lazri, Leka, Leniqi, Lezhëi, Lindi, Linëza, Logoreci, Lozani, Luka, Lufi, Luli, Llupi.

Marashi, Marjani, Marini, Markiçi, Marku, Matrishi, Mazi, Mazrreku, Melgushi, Memi, Mesi, Midha, Mjeda, Mida, Misloci, Mosli, Muzhani.

Ndoja, Negri, Nënshati, Nikaj, Nikanji.

Paci, Pali, Parruca, Preçi, Pema, Pepa, Pici, Pjetrushi, Pilota, Pistoli, Plauti, Prendçi, Prendanji, Prifti, Pulti.

Radoja, Radovani, Ramadani, Reçi.

Saçi, Saraçi, Sardari, Serreqi, Shahini, Sheldija, Shestani, Shiroka, Shkreli, Shpori, Shkjezi, Sina, Simiçija, Simini, Simoni, Sinadini, Spathari, Stani, Suma.

Tedeskini, Todri, Topalli, Troshani, Toksi, Tuzi.

Vakanji, Valanji, Vala, Vasa, Vasija, Vata, Vala, Vjerdha, Vladanji, Vuçi, Vuka, Vukashini.

Zadeja, Zanji, Zorba, Zojzi, Zuzi.

## Referime
Filip Suma

**Filip Suma** i njohur edhe si **Filip Çeka** (Shkodër, 1826 - Shkodër, 1895) i biri i Zefit të Pjetër Andrea Sumës, ishte pinjolli i një familjeje reshpere shkodrane.  Ka qenë ndër 500 nënshkruesit e telegramit Degës së Lidhjes së Prizrenit për Shkodrën që iu dërgua Kongresit të Berlinit përkundër lëshimeve territoriale të Vilajeteve të Shkodrës dhe të Dibrës.

Më tej, mori pjesë në ekspeditën në mbrojtje të Gucisë, ku shkodranët i drejtoi Jusuf agë Sokoli.

Për kontributet e tij për atdheun, shteti shqiptar më 1978 e dekoroi "*Për veprimtari patriotike*" dhe banesa e tij u pajis me pllakatë dhe u shpall monument kulture më 1963.
## Shih edhe 
* Rilindja Kombëtare

## Referime
Mos ik, o ma

**Mos ik, o ma** libër me autor Edmond Tupja. Shtëpia botuese: "OMBRA GVG", viti i botimit 2010. Faqe 100. ISBN 978-99956-38-75-7

Ajo është një letër dashurie. Gati 100 faqe e gjatë. E pastër. Nuk mund të ishte ndryshe. I drejtohet nënës. Përkthyesi dhe publicisti Edmond Tupja ka vendosur të na bëjë sërish të përlotemi. Nuk e ka një qëllim në vetvete. I rrjedh natyrshëm si një nevojë për çlirim. Për të thënë ato gjëra që nuk ia ka thënë ndonëse ka dashur. "Mos ik o ma" është vepra e radhës e Edmond Tupes një botim i shtëpise botuese Ombra GVG në serinë Apotezë. Si në çdo letër autori i drejtohet asaj. I thërret "O ma" ashtu si bënte dikur kur ajo ikte në punë a diku tjetër e ai e ndiqte pas me sy të përlotur e i lutej ta merrte me vete apo të rrinte me të. Ndonëse tanimë pozicionet kanë ndryshuar. Nëse dikur ishte ajo që e ruante tek koka e shtratit tanimë është ai që kujdeset për 88-vjeçaren e cila mpaket nga dita në ditë dhe pas vdekjes së të shoqit pret fundin. U bënë gati dy vjet që babai nuk është më mama. Kur të shoh të vetmuar e di që ty të merr malli për të por ti nuk e përmend më madje dhe kur ta kujtoj unë nganjëherë ti mjaftohesh me një tundje koke që përhap pikëllim rreth e qark meje një pikëllim të rëndë e masiv që më pret çdo hov për ta vazhduar bisedën e nisur.. shkruan në faqet e librit Tupja në poziçionin e birit që teksa sheh të emën të shuhet atë të mirën të urtën të drejtën punëtoren gjithnjë të gatshmen dëshiron që si dikur ajo të rrijë edhe pak më shumë më të. Teksa e sheh i vijnë ndër mend copëza kujtimesh kur ka qënë fëmijë. Sa herë e ka mërzitur... E për të përfituar kohë i thotë "Më fal o ma". 

## Burimet
50 + 1

**50 + 1** titullohet libri me Autor Blendi Fevziu. Shtëpia botuese "Onufri", faqe 352. ISBN 99927-998-1-1
Fehmi Abdiu

Fehmi Abdiu, i zgjedhur që nga viti 1998 në funksionin e gjyqtarit të Gjykatës Kushtetuese dhe që nga viti 1998-2004, ka qenë kryetar i saj.
Topijanet

Në territorin e Shqipërisë së mesme u dallua familja princore e **Topijaneve** me kryeqytet Durrësin stema dhe flamuri i topijaneve kishte një luan të kurorëzuar.  Ndër sundimtaret më të shquar të kësaj familje ishte princi Kral Topia.  Ai pasi nënshtroj princit më te vegjël përreth formoi shtetin e tij dhe u quajt "Zot i gjithë vendit të Arbërve".  Zotërimet e tij shtriheshin nga mati në Shkumbin.
Lista e formave të qeverisjes

Ky artikull përmbledh format e qeverisjes dhe sistemet politike, sipas një seri mënyrash për kategorizimin e tyre. Sistemet e renditura sigurisht nuk janë reciprokisht ekskluzive, dhe shpesh kanë definicione të mbivendosura p. sh (Autokracia, Autoritarizmi, Despotizmit, Totalitarizmi, Monarkizmi dhe Tirania).

* Autoritare (Sundimi i pakicës)
** Diktatura
*** Diktatura Ushtarake
*** Stratokracia
*** Diktatura e proletariatit
*** Absolutizmi i shkolluar
** Kleptokracia
** Kritarkia
** Monarkia
*** Monarkia Absolute
*** Monarkia Kushtetuese
*** Despotizmi
*** Dypushtet
*** Absolutizmi i shkolluar
*** Monarkia zgjedhore
*** Monarkia e trashëguar
*** Monarkia popullore
*** Principata
*** Monarkia e re
*** Monarkia e Vetë-shpallur
** Plutokracia
*** Timokracia
** Shtet Policorë
** Oligarkia
*** Saeculum obscurum
** Teokracia
** Tirania

* Anarkia (Mungesa e Qeverisë së organizuar)
** Ohlokracia
** Tribalizmi

* Anarkizmi (Qeveria e miratuar, jo e detyruar)
** Komunizmi anarkist
** Socializmi liberal
** Municipalizmi liberal
** Anarko-kapitalizmi
** Anarkizmi paqësor
** Isokracia

* Demokracia (Sundimi i shumicës)
** Konsokiationalizmi
** Qeverisje e Shumicës
** Demokraci reflektuese
** Socializmi Demokratik
** Demokraci Direkte
** Barazia
** Futarkia
** Demokraci Pjesëmarrëse
** Demokraci Përfaqësuese
*** Sistemi Parlamentarë
**** Qeveria Konsensuse
**** Sistemi Westminster
*** Poliarkia
*** Sistemi presidencial
*** Sistemi Semi-presidencial
** Republikanizëm
*** Republikë Kushtetuese
*** Republikë Parlamentare
** Demokraci totalitare

## Duke iu afruar autonomisë rajonale 
Kjo listë përqendrohet në qasje të ndryshme që sistemet politike të dërgojnë deri tek sovraniteti, dhe Entiteti autonom e rajoneve brenda shtetit.

* Sovraniteti i vendosur vetëm në qendër
** Perandoria
** Shtet Unitar
* Sovraniteti i vendosur në qendër dhe në zonat periferike
** Federata dhe republika Federale
** Konfederata
* Shkallët e dallimeve të sovranitetit
** Federalizmi asimetrik
** Federacy
** Shtet i lidhur (shoqëruar)
** Dorëzimi politik | shtet i dorëzuar - sovraniteti mund të hiqet pa ndryshimin e kushtetutës
George Finlay

**George Finlay** lindi me 21 dhjetor 1799 në Faversham vdiq me 26 janar 1875 në Athinë ishte një historian edhe një shkencëtarë e philhellenizmit anglezë.
Uilliami, Princi i Uellsit

thumb|Princi Uilliam (2010)
**Princi Uilliam ,Princi i Uellsit KG, FRS** (William Arthur Philip Louis of Wales, i lindur më 21 qershor 1982) është djali i madh i Mbretit Karli I III, dhe Dianës, Princeshë e Uellsit, si dhe nipi i Mbretëreshës Elizabetë II dhe Princit Filip, Dukë i Edinburgut. Ai është i pari ne listen e trashgimis te fronit britanik.

Princi William eshte i martuar me Katherine Middleton  (Princeshen e Uellsit) qe nga viti 2011.Ata kane tre femije Princin George te Uellsit ,Princeshen Charlotte te Uellsit dhe Princin Louis te Uellsit,perkatesisht i pari, e dyta dhe i treti ne rradhen e fronit britanik.

## Lidhje të jashtme
Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës

**Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës** ishte një shteti sovran i Mbretërisë së Bashkuar që ekzistoi midis viteve 1801 dhe 1922. Ajo u krijua nga Aktet e Bashkimit 1800, të cilat bashkuan mbretëritë e Britanisë së Madhe dhe Irlandës në një shtet të bashkuar. Krijimi i Shtetit të Lirë Irlandez në vitin 1922, bëri që pjesa e mbetur, më vonë të riemërohej Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut në vitin 1927.

Mbretëria e Bashkuar zhvilloi një Marinë Mbretërore të madhe që i mundësoi Perandorisë Britanike të bëhej fuqia më e madhe botërore për shekullin e ardhshëm. Lufta e Krimesë me Rusinë ishte një operacion relativisht i vogël në një shekull ku Britania ishte kryesisht në paqe me Fuqitë e Mëdha.

Shekulli i XIX-të ishte një epokë e modernizimit të shpejtë ekonomik dhe rritjes së industrisë, tregtisë dhe financave, në të cilën Britania dominonte kryesisht ekonominë botërore. Migrimi i jashtëm ishte i rëndë për zotërimet kryesore britanike jashtë shtetit dhe për në Shtetet e Bashkuara. Perandoria Britanike u zgjerua në pjesën më të madhe të Afrikës dhe në pjesën më të madhe të Azisë Jugore. Zyra Koloniale dhe Zyra e Indisë sundonin nëpërmjet një numri të vogël administratorësh që menaxhonin njësitë e perandorisë në nivel lokal, ndërsa institucionet demokratike filluan të zhvillohen. India Britanike, deri tani zotërimi më i rëndësishëm jashtë shtetit, pa një revoltë jetëshkurtër në vitin 1857. Në politikën jashtë shtetit, politika qendrore ishte tregtia e lirë, e cila u mundësoi financuesve dhe tregtarëve britanikë dhe irlandezë të vepronin me sukses në shumë vende ndryshe të pavarura, si në Amerika Jugore. Londra nuk krijoi aleanca të përhershme ushtarake deri në fillim të shekullit të XX-të, kur filloi të bashkëpunonte me Japoninë, Francën dhe Rusinë dhe u afrua më shumë me Shtetet e Bashkuara.

Dëshira në rritje për vetëqeverisje irlandeze çoi në Luftën Irlandeze për Pavarësi, e cila rezultoi në shkëputjen e shumicës së Irlandës nga Bashkimi dhe formimin e Shtetit të Lirë Irlandez në vitin 1922. Irlanda e Veriut mbeti pjesë e Bashkimit dhe shteti u riemërua Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut në vitin 1927. Mbretëria e Bashkuar moderne është i njëjti vend – vazhdim i drejtpërdrejtë i asaj që mbeti pas shkëputjes së Irlandës – jo një shtet pasardhës krejtësisht i ri.

## Shiko edhe
* Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut
* Perandoria Britanike
* Mbretëria e Britanisë së Madhe
* Historia e Ishujve Britanikë
* Historia e Mbretërisë së Bashkuar
* Historia e Anglisë
* Traktati i Bashkimit
* Historia e Skocisë
* Aktet e Bashkimit 1707
* Historia e Irlandës
* Aktet e Bashkimit 1800
* Shteti i Lirë Irlandez

## Referime 
## Shënimet
Dinastia Sui

**Dinastia Sui** (581-618) ekzistoi vetëm 37 vjet dhe u bë një dinasti jetëshkurtër. Megjithatë, Yang Jian, që e themeloi dinastinë Sui dhe që u shpall si perandori Sui-Wendi, dha kontribut të madh për vendin. Ai anuloi sistemin e mëparshëm politiko-administrativ me 6 qeveritarë dhe krijoi qeverinë qendrore me tre departamente dhe organin suprem të pushtetit me 6 seksione. Ai hartoi edhe kode të reja ligjore, ndër të cilat kodi penal nuk ishte më aq barbar si në periudhën e Dinastive Jugore dhe Dinastive Veriore. Krahas këtyre, perandori Wendi i dinastisë Sui krijoi edhe sistemin e provimeve perandorake, duke përtëritur metodën e zgjedhjes së qeveritarëve. Por biri i tij, perandori Sui-Yangdi, nuk u la brezave të pastajmë përshtypje të mira, përveçse ai iniciatoi hapjen e Kanalit të Madh të Transportit. Në këtë drejtim, ai pati merita, por nga ana tjetër, duke iniciatuar këtë vepër të madhe, ai e kishte për qëllim argëtimi.

Barbaria e perandorit Yangdi të dinastisë Sui ka qenë famëkeqe në historinë kineze. Rekrutimi jashtë masës i punëtorëve nga fshatarësia dhe grumbullimi me forcë i pasurisë ngjallën revoltën e fshatarëve dhe, si pasojë, ai vetë e pësoi keqas, duke u dënuar me varje në Jangdu. Krahas dënimit të tij me vdekje, u deklarua e rënë edhe dinastia Sui.
Li Yu

**Li Yu** lindi në dinastinë Ming të Kinës në vitin 1610. Në moshën 30-vjeçare ai ndodhej në një periudhë të ndërrimit të dinastive, dinastia e fundit feudale e Kinës Qing me forca të armatosura e përmbysi dinastinë Ming, duke shkaktuar tronditje serioze shoqërore, që zgjatën dhjetëra vjet. Pikërisht në këtë periudhë me tronditje shoqërore ka jetuar Li Yu derisa vdiq në vitin 1680.

Që nga vogëlia Li Yu mori edukimin tradicional të shkollës konfuciane, kishte dëshirë të kalonte një rrugë, të ndjekur zakonisht nga intelektualët tradicionalë kinezë, domethënë një rrugë të funksionarëve nëpërmjet provimeve. Për fat të keq, Li Yu jetonte në atë kohë me tronditje të mëdha shoqërore, megjithëse mori pjesë disa herë në provime shtetërore, nuk i kaloi dot. Kështu qysh nga ajo kohë ai nuk rendi më pas karrierës dhe famës. Në shtëpinë e tij ai hapi një librari, ku shiste artikuj e libra të bëra prej tij, në të njëjtën kohë ai shkrihej në krijimtarinë dramaturgjike.

Suksesi më i madh i Li Yusë konsistoi në krijimtarinë dramaturgjike dhe teorinë operistike. Veprat operistike të Li Yusë, që ekzistojnë tani, janë 10 lloje, duke përfshirë “Peshk i sheshtë”, “Feniksi kërkon feniksen”, “Guri nefriti fërkon kokën”, “Lule shoqëruese” etj, etj. Këto vepra ishin në përgjithësi tregime të dashurisë dhe shumica e tyre ishin marrë nga jeta reale, ku i këndohej me entuziazëm dashurisë midis të rinjve e të rejave. Ngjarjet e veprave të tij ishin zakonisht të ndërlikuara, ose të prekshme, ose humoristike, sidomos të përshtatura për t’u vënë në skenë. Veprat operistike e Li Yusë jo vetëm ishin thjesht për argëtim, por prapë përfshinin përmbajtjet serioze shoqërore, si për shembull, kritikonin konceptin e shkallëzimeve të njerëzve, sistemin e martesës nga prindërit etj. Veprat dramaturgjike dhe operistike të Li Yusë ishin shumë të mirëpritura dhe të preferuara nga shoqëria e atëhershme dhe ishin përhapur e trashëguar në Japoni dhe në vendet e Azisë jug-lindore, që kishin kontakte të ngushta me Kinën. Deri tani në programet dramaturgjike e operistike tradicionale të Kinës janë ruajtur ende veprat e krijuara nga Li Yu.

Li Yu jo vetëm kishte krijuar një sasi të madhe skenarësh, por kishte organizuar edhe shumë trupa dramaturgjike për të vënë në skenë veprat e tij. Gjatë interpretimit ai kishte qenë edhe si regjisor, nganjëherë bëhej edhe aktor. Në kohën e lashtë të Kinës, shfaqja në skenë konsiderohej si një profesion i ulët nga shoqëria e lartë dhe përbuzej nga intelektualët tradicionalë kinezë. Por megjithatë, Li Yu, për çështjen e tij të preferueshme, kryesonte trupat për dhënien e shfaqjeve në krahina të ndryshme të vendit, duke lënë gjurmë në mbi 10 provinca e rajone, në veri e jug të Kinës, kjo periudhë e Li Yusë zgjati mbi 20 vjet.

Praktika e gjatë operistike e dramaturgjike e kishte bërë Li Yunë të grumbullonte përvoja të pasura.
Vija sekant

Një **vijë sekant** e harkut është vija e cila (në pjesën anësore) pret dy pika në hark.  Fjala sekant vjen nga fjala latine *secare*, të presësh.

Ajo mund të përdoret për të përafruar tangjentën në hark, në një pikë **F**.  Nëse vija sekant në një lakore është e përkufizuar nga dy pika, **P** dhe **Q**, me **P** të caktuar dhe pikën **Q**-n si ndryshore,ashtu që pika **Q** i qaset pikës **P** përgjatë lakores, drejtimi i vijës sekant i qaset asaj si tangjentë në pikën **P**, duke e marrë vetëm një.  Si pasojë, njëra mund të paraqesë që limiti i pjerrtësisë, ose drejtimi, është ajo e tangjentës. Në matematikën e avancuar, kjo ide është themeli i përkufizimit gjeometrik të derivateve. Një kordë është pjesa e sekantit që shtrihet brenda lakores.
Flamuri i Republikës Popullore të Kinës

thumb|300px|Flamuri zyrtar i Republikës Popullore të Kinës

Flamuri Kombëtar i Republikës Popullore të Kinës është flamur i kuq me 5 yje, raporti i gjatësinë me gjerësinë është është 3 me 2. Ngjyra e kuqe e flamurit është simbol i revolucionit. 5 yjet pesëkëndëshe janë të verdhë, 4 yje të vogla që drejtojnë një maje të tyre yllit të madh në qendër simbolizojnë solidaritetin e madh të popullit revolucionar nën udhëheqjen e PK të Kinës.
Stema e R.P të Kinës

Stema e Republikës Popullore të Kinës : në përmbajtje të stemës së RP të Kinës janë flamuri kombëtar, tribuna Tiananmen, rrota dhe gruri, që simbolizojnë luftën revolucionare të demokracisë së re të popullit kinez pas lëvizjes së “4 Majit” dhe shpalljen e Kinës së Re me diktaturën demokratike popullore, të bazuar në aleancën punëtoro-fshatare të udhëhequr nga klasa punëtore.
Hu Xhintao

**Hu Xhintao** (胡锦涛),（1942.12-） lindi më 21 dhjetor të vitit 1942 në Taizhou, provinca Jiangsu, është politikan kinez. Hu Xhintao është ish- President i Republikës Popullore të Kinës, ish-Sekretar i Përgjithshëm i Partisë Komuniste të Kinës dhe ish-Kryetar i Komisionit Qendror Ushtarak të Ushtrisë Popullore Çlirimtare.Hu Jintao doli në pension në vitin 2013, dhe pasardhësi i tij është Xi Xhinping.

## Jetëshkrimi
1959-1964 Student në degën e veprave hidraulike të Universitetit Tsinghua;

1982-1984 Sekretar i Sekretariatit të Komitetit Qendror të Bashkimit të Rinisë Komuniste të Kinës dhe kryetar i Federatës Kombëtare të të Rinjve;

1984-1985 Sekretar i parë i Sekretariatit të Komitetit Qendror të Bashkimit të Rinisë Komuniste të Kinës;

1985-1988 Sekretar i Komitetit të PK të Kinës për provincën Guizhou dhe sekretar i parë i Komitetit të PK të Kinës për zonën ushtarake Guizhou;

1988-1992 Sekretar i Komitetit të PK të Kinës për rajonin autonom të Tibetit dhe sekretar i parë i Komitetit të PK të Kinës për zonën ushtarake në Tibet;

1992-1993 Anëtar i Komitetit të Përhershëm të Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës dhe sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës;

1993-1998 Anëtar i Komitetit të Përhershëm të Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës dhe drejtor i Shkollës së KQ të PK të Kinës;

1998-1999 Anëtar i Komitetit të Përhershëm të Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës, nënkryetar i shtetit i Republikës Popullore të Kinës dhe kryetar i Shkollës së KQ të PK të Kinës;

1999-2002 Anëtar i Komitetit të Përhershëm të Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës, nënkryetar i Komisionit Ushtarak të KQ të PK të Kinës, nënkryetar i shtetit i Republikës Popullore të Kinës, nënkryetar i Komisionit Qendror Ushtarak të Republikës Popullore të Kinës dhe kryetar i Shkollës së KQ të PK të Kinës;

2002-2003 Sekretar i përgjithshëm i KQ të PK të Kinës, nënkryetar i Komisionit Ushtarak të KQ të PK të Kinës, nënkryetar i shtetit i Republikës Popullore të Kinës, nënkryetar i Komisionit Qendror Ushtarak të Republikës Popullore të Kinës dhe drejtor i Shkollës së KQ të PK të Kinës;

2003-2004 Sekretari i përgjithshëm i KQ të PK të Kinës, kryetar i shtetit i Republikës Popullore të Kinës, nënkryetar i Komisionit Ushtarak të KQ të PK të Kinës, dhe nënkryetar i Komisionit Qendror Ushtarak të Republikës Popullore të Kinës;

2004-2005 Sekretar i përgjithshëm i KQ të PK të Kinës, kryetar i shtetit i Republikës Popullore të Kinës, kryetar i Komisionit Ushtarak të KQ të PK të Kinës dhe nënkryetar i Komisionit Qendror Ushtarak të Republikës Popullore të Kinës;

2005-2013  Sekretar i përgjithshëm i KQ të PK të Kinës, kryetar i shtetit i Republikës Popullore të Kinës, kryetar i Komisionit Ushtarak të KQ të PK të Kinës dhe kryetar i Komisionit Qendror Ushtarak të Republikës Popullore të Kinës.
Wen Jiabao

thumb|300px|Wen Jiabao, Kryeministër i Republikës Popullore të Kinës

**Wen Jiabao** (kinezçe: **温家宝**) lindi në shtator të vitit 1942 në qytetin Tianjin. U pranua në prill të vitit 1965 në Partinë Komuniste të Kinës. Filloi punën në shtator të vitit 1967, pas mbarimit të studimeve pasuniversitare në specialitetin e strukturës gjeologjike të Institutit Gjeologjik të Pekinit.  Ai ishte figura e dytë më e madhe pas Hu Jintao gjatë kohës së tij në pushtet në Kinë.Ai ka dalë në pension në vitin 2013, dhe pasardhësi i tij është Li Keqiang.

## Jetëshkrimi i Wen Jiabaos 
* 1960 - 1965 Student i Fakultetit të Gjeologjisë dhe të Burimeve Minerale pranë Institutit Gjeologjik të Pekinit
* 1965 - 1968 Student pasuniversitar në specialitetin e strukturës gjeologjike pranë Institutit Gjeologjik të Pekinit
* 1983 - 1985 Zv. ministër i Gjeologjisë dhe i Burimeve Minerale 
* 1985 – 1986 Zv. drejtor i Zyrës së Përgjithshme të KQ të PK të Kinës
* 1986 - 1987 Drejtor i Zyrës së Përgjithshme të KQ të PK të Kinës
* 1987 - 1992 Kandidat për sekretar të Sekretariatit të KQ të PK të Kinës; drejtor i Zyrës së Përgjithshme të KQ të PK të Kinës; sekretar i Komitetit të Çështjeve të Institucioneve pranë KQ-së së PK të Kinës
* 1992 – 1993 Kandidat i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës; sekretari i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës; drejtor i Zyrës së Përgjithshme të KQ të PK të Kinës; sekretar i Komitetit të Çështjeve të Institucioneve pranë KQ-së së PK të Kinës
* 1993 - 1997 Kandidat i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës; sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës
* 1997 - 1998 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, sekretar i Zyrës së Sekretarit të KQ të PK të Kinës
* 1998 - 2002 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës; sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës; zv.kryeministër i Kinës; sekretar i Komitetit të Çështjeve Monetare të KQ të PK të Kinës
* 2002 - 2003 Anëtar i Komitetit të Përhershëm të Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, zv. kryeministër i Kinës; sekretari i Komitetit të Çështjeve Monetare të KQ të PK të Kinës
* 2003 - 2013Kryeministri kinez
*2013-Daljes në pension
Wu Bangguo

thumb|300px|Wu Bangguo

**Wu Bangguo** (kinezçe: 吴邦国)), anëtar i Komitetit të Përhershëm të Partisë Komuniste të Kinës dhe kryetar i Komitetit të Përhershëm të legjislaturës së 10-të të Asamblesë Kombëtare Popullore të Kinës, lindi në korrik të vitit 1941 në Feidong të provincës Anhui; u pranua në Partinë Komuniste të Kinës në prill të vitit 1964 dhe filloi punën në shtator të vitit 1966 pasi u diplomua nga fakulteti i shkencës radio-elektronike të Universitetit Tsinghua; ka fituar titullin "Inxhinier".

## Jetëshkrimi
1985-1991 Zv/sekretar i Komitetit të PK të Kinës për qytetin Shangai;  

1991-1992 Sekretar i Komitetit të PK të Kinës për qytetin Shangai;

1992-1994 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës dhe sekretar i Komitetit të PK të Kinës për qytetin Shangai;

1994-1995 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës dhe sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës;  

1995-1997 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, sekretar i Sekretariatit të KQ të PK të Kinës dhe nënkryetar i Këshillit të Shtetit;

1997-1998 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës dhe nënkryeministër;

1998-1999 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, nënkryetar i Këshillit të Shtetit dhe sekretar i Komisionit të Çështjeve të Ndërmarrjeve të Mëdha Qendrore;

1999-2002 Anëtar i Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, nënkryetar i Këshillit të Shtetit, anëtar i Grupit Udhëheqës të Anëtarëve të Partisë të Këshillit të Shtetit dhe sekretar i Komisionit të Çështjeve të Ndërmarrjeve të Mëdha Qendrore;

2002-2003 Anëtar i Komitetit të Përhershëm të Byrosë Politike të KQ të PK të Kinës, nënkryetar i Këshillit të Shtetit, anëtar i Grupit Udhëheqës të Anëtarëve të Partisë të Këshillit të Shtetit dhe sekretar i Komisionit të Çështjeve të Ndërmarrjeve të Mëdha Qendrore;

2003 deri më sot Anëtar i Komitetit të Përhershëm të PK të Kinës dhe kryetar i Komitetit të Përhershëm të legjislaturës së 10-të të Asamblesë Kombëtare Popullore të Kinës.
Henryk Sienkiewicz

**Henryk Adam Aleksander Pius Sienkiewicz** (Wola Okrzejska, Poloni, 5 maj 1864 - Vevey, Zvicër, 15 nëntor 1916), shkrimtar polak

Studijoi filologjikun në Varshavë, a gjatë udhëtimit nëpër Gjermani, Francë dhe Angli iu dërgoi gazetave polake udhëpërshkrime nën pseudonimin *Litwos*. E vizitoi Amerikën, Evropën dheAfrikën.

Pas kthimit në Poloni, i përkushtohet hulumtimeve në histori, e cila rezultoi me trilogjinë e madhe për Poloninë e gjysmës së dytë të ëë shekullit 17. *Ogniem i mieczem*, "Potop" dhe "Gospodin Wolodyjowski".

Për romanin ** «Quo vadis?»** e fitoi në vitin 1905 Çmimin Nobel për Letërsi. Ishte shumë i popullarizuar në Poloni. Në vitin 1900 me kontribute nacionale janë mbledhë mjete të mjaftueshme për blerjen e oborrit të të parëve të tij.

## Veprat 
* *Ogniem i mieczem*, 1884
* *Potop" , 1886*
* *Quo vadis?* , 1895
* *Krzyżacy*, 1900 
* *W pustyni i w puszczy*, 1911

## Në gjuhën shqipe 
* ***Quo vadis?*** , 1956

## Lidhje të jashtme 
* Works of Henryk Sienkiewicz at the Internet Archive
* Biography at the Polish American Center
* Homepage of the Henryk Sienkiewicz Museum in Oblegorek
* Museum Oblegorek
Gjon Laca

**Gjon Laca** (Shkodër, 1890 - Tiranë, 1968) ka qenë rrobaqepës shqiptar, gjatë periudhës së mbretërisë qe rrobaqepës personal i Mbretit Zog I dhe ushtarakëve të lartë.

## Biografia 
U lind në Shkodër në gjirin e një familjeje qytetare, i ati merrej me shitblerje antikuaresh dhe prej tregtisë rrihte bregun dalmat. I biri u angazhua si shegert e më pas çirak tek një rrobaqepës. Dikur udhëtoi në Itali ku ndaloi në Torino, ku për dy vjet ndoqi një shkollë rrobaqepësie.

Në vitin 1915 u kthye në Shkodër ku punoi edhe pak vite të tjera, më pas u vendos në Tiranë. Në sajë të një marrëveshjeje me familjen Kaceli, Gjon Laca kontribuoi në ndërtimin e godinës që u njoh si pallati "Vllazën Kaceli" në fillimin e viteve '30, kati i parë i të cilit shërbeu si rrobaqepsi.

Prej sasisë së punës rrobaqepësia pati deri 20 punonjës që punonin me makinat qepëse amerikane "Singer", dhe prej namit të mirë iu komisionuan qepjet e veshjeve ceremoniale për mbretin Zog dhe kryesisht të gjeneralëve. Për dasmën mbretërore, Lacës me gjithë familje iu bë ftesë mbretërore.

Më 1946 Lacës iu konfiskuan pajimet dhe prona dhe shteti e angazhoi t'u jepte mësim rrobaqepësve të rinj, më pas edhe atë vetë në prestarinë ushtarake. Emri i Gjon Lacës, dyqanet e tij dhe buja e rrobaqepësit u venitën në vitet e diktaturës. U lejua që të banonte në bodrumin e pallatit Kaceli deri kur ndërroi jetë më 1968. E shoqja, Maria, ndërroi jetë po aty më 1987. Pronat iu rikthyen familjs pas rënies së regjimit komunist, përkatësisht të bijave Rozit dhe Antonetës.

## Referime
Bashkia Shkodër

**Bashkia Shkodër** është njëra nga dy bashkitë e Rrethit të Shkodrës që bën pjesë në Qarkun e Shkodrës.

Bashkia Shkodër ka vetëm një vendbanim nën administrim, qytetin e Shkodrës me rreth 108 mijë banorë.  

## Emërtimi 
Fillimet e institucionit të bashkisë në Shkodër datojnë në vitin 1865, u quajt *Beledie*, e kjo deri në vitin 1913, *Përlimtare*. Pas 1920 u emërtua *Bashki* siç e farkëtoi Mati Logoreci.

## Kryebashkiakët 
Deri në shpalljen e Pavarësisë këtë institucion e kanë drejtuar: Ibrahim Idriz Hoxha, Selim efendi Çoba, Isuf efendi Golemi, Bektash agë Kazazi, Shaqir beg Bushati, Riza beg Kopliku e Muharrem Gjylbegaj. Ky i fundit, përveç të tjerave, ka meritën që ngriti flamurin kombëtar me 28 nëntor 1913 në institucionin që drejtonte, si simbol i bashkimit të Shkodrës e krahinave të saj me qeverinë e parë shqiptare të krijuar në Vlorë nga Ismail Qemali një vit më parë. Po ashtu edhe për ngritjen e këtij flamuri në Kalanë e Shkodrës më 19 mars 1914.

Më 1916, kryetar i bashkisë së Shkodrës u zgjodh Musa Juka, i cili, në këtë vit, rikonstruktoi ndërtesën. Këtë funksion, Musa Juka e mbajti gjatë periudhës së sundimit austro-hungarez (1916-1918), në atë të protektoratit të forcave ndëraleate (1918-1920) dhe atë të qeverisë shqiptare që doli nga Kongresi i Lushnjes (1920-1924).

Më pas Muhamet Gjyrezi (qershor – dhjetor 1924), Mehmet Shpuza (janar 1925 - tetor 1927), Qamil Pepa (tetor 1927 - 19 maj 1928) meqë kishte edhe detyrën e Drejtorit të Korrespondencës në Ministri të Brendshme, detyrën e tij në shumë raste e kryente prefekti Sirri Leskoviku. Pas dorëheqjes së Pepës, në maj emërohet Zyhdi Karagjozi dhe qëndron gjer në gusht, kur më 24 gusht 1928 në këtë post vjen Rustem Ymeri, që pas disa muajsh, zëvendësohet nga Izet Dibra (deri në qershor 1930).  Prej kësaj kohe (deri në janar të vitit 1931) vjen në këtë detyrë Zenel Prodani. Për dy vjet (janar 1931-mars 1933) kryetar i bashkisë së Shkodrës rikthehet Rustem Ymeri. U zëvendësua nga Zenel Prodani gjatë periudhës prill 1935 – gusht 1937). Për dy vjet (gusht 1937 - qershor 1939) në këtë post ishte Ndoc Çoba.

Për tre vjet (1939-1942) ishte Mark Kakarriqi e pas tij, Zef Shiroka, (maj 1942 - shkurt 1943), Loro Suma (prill 1943 - 3 gusht 1944), Zef Gjeta (shtator - tetor 1944),

## Vendbanimet 
## Referime 
## Shiko edhe