Ruy Lopez

**Ruy Lopez**, e quajtur edhe **Hapja Spanjolle** ose **Loja Spanjolle**, është një hapje shahu e karakterizuar nga lëvizjet:

:1. e4 e5
:2. Kf3 Kc6
:3. Ob5

I njohur që nga teoria më e hershme e shkruar e shahut modern në fund të shekullit të 15-të, hapja Ruy Lopez ka mbetur një nga hapjet më të njohura të shahut deri më sot. I bardhi e zhvillon oficerin në një katror aktiv, duke sulmuar kalin që mbron ushtarin e5. Përgjigjet më të zakonshme të të ziut janë 3...a6, Mbrojtja Morphy, e konsideruar si vija kryesore, dhe 3...Nf6, Mbrojtja e Berlinit.

Në *Enciklopedinë e Hapjeve të Shahut* (ECO), hapja klasifikohet nën kodet C60 deri në C99.

## Historia
Ruy Lopez është emëruar sipas Ruy López de Segura, një prift spanjoll i shekullit të 16-të, i cili studioi sistematikisht këtë dhe hapje të tjera në librin e tij prej 150 faqesh të shahut, *Libro del Axedrez*, të shkruar në vitin 1561. Lopez mbështeti 3.Ob5 si superior ndaj 3.Oc4, dhe ishte i mendimit se i Ziu duhet të luante 2...d6 (Mbrojtja Philidor) për ta shmangur atë. Edhe pse mban emrin e tij, kjo hapje e veçantë u përfshi në dorëshkrimin e Göttingen, i cili daton nga rreth vitit 1490. Ruy Lopez nuk fitoi popullaritet të gjerë deri në mesin e shekullit të 19-të, kur teoricieni finlandezo-rus Carl Jaenisch botoi një artikull të detajuar mbi 1.e4 e5 në numrin e dhjetorit 1847 të Le Palamède, periodiku i parë i shahut në botë. Një version i shkurtuar u shfaq në Chess Player's Chronicle në vitin 1848, i ndjekur nga një artikull plotësues në të njëjtin botim në vitin 1849.

Ruy Lopez është konsideruar prej kohësh si hapja më e rëndësishme midis Lojërave të Hapura në nivel mjeshtri. Pothuajse çdo lojtar e ka përdorur atë në një moment të karrierës së tij, shpesh me të dyja ngjyrat. Për shkak të vështirësisë për të Zi në arritjen e barazisë, një nofkë e zakonshme për hapjen është "Tortura Spanjolle".

## Bazat
Në nivelin më themelor, lëvizja e tretë e të Bardhës sulmon kalin që mbron ushtarin e5 nga sulmi i kalit f3. Kërcënimi i dukshëm i të Bardhës për të fituar ushtarin e të Ziut me 4.Oxc6 dxc6 5.Kxe5 është iluzor—i Ziu mund të përgjigjet 5...Dd4, duke e ndarë kalin dhe ushtain e4, duke rifituar materialin me një pozicion të mirë. 3.Ob5 i të Bardhës është ende një lëvizje e mirë, megjithatë; zhvillon një figurë, përgatit rrokadën dhe vendos një gozhdim të mundshëm kundër mbretit të të Ziut. Meqenëse lëvizja e tretë e të Bardhës nuk mbart ndonjë kërcënim të menjëhershëm, i Ziu mund të përgjigjet në një larmi të gjerë mënyrash.

Teoria e Ruy Lopez është më e zhvilluara gjerësisht nga të gjitha Lojërat e Hapura, me disa linja që janë analizuar shumë përtej lëvizjes së tridhjetë. Në pothuajse çdo lëvizje ka shumë alternativa të arsyeshme, dhe shumica janë eksploruar thellë.

Përgjigjet më të njohura janë 3...a6, Mbrojtja Morphy, dhe 3...Kf6, Mbrojtja e Berlinit. Mbrojtja Morphy është emëruar sipas Paul Morphy, megjithëse ai nuk ishte krijuesi i linjës. Më parë e rrallë, Mbrojtja e Berlinit fitoi popullaritet të gjerë në vitet 2000 pasi Vladimir Kramnik demonstroi qëndrueshmërinë e saj në ndeshjen e Kampionatit Botëror Klasik 2000 kundër Garry Kasparov. Mbrojtja e Berlinit është tani një nga përgjigjet më të njohura në nivelin e Mjeshtrit të Madh, ku ka një reputacion si një armë e fortë tërheqjeje.

## Mbrojtja Morphy 3...a6
Lëvizja e tretë më e luajtur për të Ziun është 3...a6, e njohur si Mbrojtja Morphy, e cila e detyron të Bardhën të vendosë nëse do të tërhiqet apo do të shkëmbejë kalin e të Ziut. Mbrojtja Morphy kështu "i vë në pikëpyetje" oficerit të bardhë, një përdorim tradicional që Larry Evans ia atribuoi Aron Nimzowitsch. Pika kryesore e 3...a6 është se pas tërheqjes së zakonshme 4.Oa4, i Ziu do të ketë mundësinë të thyejë një gozhdim të ardhshëm mbi kalin e mbretëreshës duke luajtur ...b5. I Bardhi duhet të ketë kujdes që të mos bjerë në Kurthin e Arkës së Noeut, në të cilin i Ziu bllokon oficerin e mbretit të të Bardhës në katrorin b3 me përparime të ushtarëve ...a6, ...b5 dhe ...c4 në anën e mbretëreshës. Ercole del Rio, në traktatin e tij të vitit 1750 ''Sopra il giuoco degli Scacchi, Osservazioni pratiche dell'anonimo Modenese* (Mbi lojën e shahut, Vëzhgime praktike nga një modenez anonim), ishte autori i parë që përmendi 3...a6. Lëvizja u bë popullore pasi u luajt nga Paul Morphy dhe u emërua sipas tij. Një lojtar shahu me ndikim në atë kohë, Wilhelm Steinitz, nuk e miratoi lëvizjen, megjithatë; në vitin 1889, ai shkroi, "në parim kjo duhet të jetë e pafavorshme pasi e çon oficerin atje ku dëshiron të shkojë". Megjithatë, mendimi i Steinitz nuk mbizotëroi; 3...a6 luhet në mbi 65 përqind të të gjitha lojërave duke filluar me Ruy Lopez.

#### Mbrojtja Moderne e Steinitz: 4.Oa4 d6
Në Mbrojtjen Moderne të Steinitz (e quajtur edhe Mbrojtja Neo-Steinitz) (*ECO* C71–C76), i Ziu interpolon 3...a6 4.Oa4 përpara se të luajë 4...d6, e cila është luajtur shpesh nga Alexander Alekhine, José Raúl Capablanca dhe Paul Keres. Aftësia për të thyer gozhdimin me një ...b5 në kohën e duhur i jep të Ziut më shumë fleksibilitet sesa në Mbrojtjen e rregullt të Steinitz. Veçanërisht, në Mbrojtjen e rregullt të Steinitz, i Bardhi pothuajse gjithmonë mund ta detyrojë të Ziun të dorëzojë fortesën në e5. Megjithatë, në Mbrojtjen Moderne të Steinitz, i Ziu mban kontrollin e qendrës. Lëvizjet më të besueshme të të Bardhëve janë të luajtshme këtu, duke përfshirë 5.c3, 5.c4, 5.Oxc6, 5.d4 dhe 5.0-0. Variacioni i mprehtë i Siestës lind pas 5.c3 f5, ndërsa një lojë manovrimi rezulton nga 5.c3 Od7 6.d4 më i qetë. Loja është gjithashtu e mprehtë pas 5.Oxc6+ bxc6 6.d4 (C73) ose 5.0-0 Og4 6.h3 h5 (C72). Linjat më të vjetra që fillojnë me 5.c4 dhe 5.d4 nuk konsiderohen si testim për të Ziun, megjithëse ky i fundit ofron një gambit të ndërlikuar. Ekzistojnë gjashtë klasifikime ECO për Steinitzin Modern. Përgjigjet e të Bardhëve 5.d4, 5.Kc3 dhe 5.c4 përfshihen në C71, ndërsa 5.0-0 është C72. Shkëmbimi i vonuar 5.Oxc6+ bxc6 6.d4 është C73. C74–C76 fillojnë të gjitha me 5.c3. C74 mbulon 5...Nf6, por përqendrohet kryesisht në 5...f5 6.exf5 Oxf5 me 7.d4 ose 7.0-0. Vazhdimi kryesor i C75 është 5...Od7 6.d4 Kge7, Variacioni Rubinstein. C76 karakterizohet nga fianchetto e anës së mbretit të Zi 5...Od7 6.d4 g6.

## Mbrojtja e Berlinit 3...Kf3
Mbrojtja e Berlinit, 3...Kf6, ka kohë që ka një reputacion për soliditetin dhe tërheqjen e saj dhe zakonisht quhet "Muri i Berlinit". I Bardhi zakonisht përgjigjet me 4.0-0 ose 4.d3.

Linja u luajt në fund të shekullit të 19-të dhe në fillim të shekullit të 20-të nga Emanuel Lasker dhe të tjerë, të cilët zakonisht u përgjigjën 4.0-0 me 4...d6 në stilin e Mbrojtjes Steinitz. Kjo qasje përfundimisht ra nga moda, ashtu si edhe forma e vjetër e Steinitz, për shkak të pasivitetit të saj, dhe i gjithë varianti u bë i rrallë. Arthur Bisguier luajti në Berlin për dekada, por gjithmonë zgjodhi variantin 4.0-0 Kxe4. Që kur Vladimir Kramnik e përdori me sukses vijën si armë tërheqëse katër herë të ndara kundër Garry Kasparov në ndeshjen e tyre të Kampionatit Botëror të Shahut 2000, Berlini ka përjetuar një rilindje të jashtëzakonshme: madje edhe lojtarë me një stil dinamik si Alexei Shirov, Veselin Topalov, Hikaru Nakamura dhe vetë Kasparovi e kanë provuar, dhe Magnus Carlsen dhe Viswanathan Anand e përdorën atë (Carlsen gjerësisht) gjatë Kampionatit Botëror të Shahut 2013 dhe Kampionatit Botëror të Shahut 2014.

Berlinit i janë caktuar kodet ECO C65–C67. Kodi C65 mbulon alternativat ndaj 4.0-0, duke përfshirë 4.d3 si dhe 4.0-0 Oc5. Kodi C66 mbulon 4.0-0 d6, ndërsa C67 është 4.0-0 Kxe4.

## Mbrojtja Klasike 3...Oc5
Mbrojtja Klasike ose Mbrojtja Cordel (*ECO* C64), 3...Oc5, është ndoshta mbrojtja më e vjetër ndaj Ruy Lopez, dhe është luajtur herë pas here nga ish-kampioni i botës Boris Spassky dhe Boris Gulko. Përgjigja më e zakonshme e të Bardhëve është 4.c3, kur i Ziu mund të zgjedhë të luajë 4...f5, Gambiti Cordel, duke çuar në lojë të mprehtë, pas së cilës 5.d4 konsiderohet përgjigja më e fortë. Më e fortë për të Ziun është 4...Kf6, kur 5.0-0 0-0 6.d4 Ob6 çon në Variacionin e Beneluksit. Alternativa kryesore e të Bardhëve ndaj 4.c3 është 4.0-0, kur i Ziu mund të transpozojë në Berlinin Klasik me 4...Kf6 ose të luajë 4...Kd4, gjë që nuk është aq keq për të Ziun.

Një alternativë për të Bardhët është truku me pirun 4.Kxe5. Pak lojëra janë luajtur me këtë linjë, por nuk ka një kundërshtim të qartë për të Ziun. Emri rrjedh nga loja e të Bardhëve nëse i Ziu kap kalin: 4...Kxe5 5.d4.

## Mbrojtja Smyslov 3...g6
Mbrojtja Smyslov, Mbrojtja Fianchetto, Mbrojtja Barnes ose Mbrojtja Pillsbury (pjesë e *ECO* C60), 3...g6, është një sistem pozicional i qetë i luajtur herë pas here nga Vasily Smyslov dhe Boris Spassky, duke u bërë popullor në vitet 1980 kur u tregua se 4.c3 a6! i jep të Ziut një lojë të mirë.

Më vonë u zbulua se 4.d4 exd4 5.Og5 i jep të Bardhës avantazhin, dhe si i tillë variacioni luhet rrallë. Një linjë interesante gambiti 4.d4 exd4 5.c3 është rekomanduar gjithashtu nga Alexander Khalifman, megjithëse disa nga pozicionet që rezultojnë ende nuk janë testuar gjerësisht.

## Mbrojtja Cozio: 3...Kge7
Mbrojtja Cozio (pjesë e *ECO* C60), 3...Kge7, është dukshëm i modës së vjetër dhe më pak popullorja nga mbrojtjet në lëvizjen e tretë të të Ziut. Edhe pse Bent Larsen e përdori herë pas here me sukses, ajo mbetet një nga variantet më pak të eksploruara të Ruy Lopez. Mbrojtja Cozio kërkon të shmangë ushtarët e dyfishtë në fushën c, pasi nëse i Bardhi kap kalin e të Ziut në c6, i Ziu mund ta rimarrë me Kxc6.

## Mbrojtja e Bird 3...Kd4
Mbrojtja e Bird (*ECO* C61), 3...Kd4, është një variacion i pazakontë në praktikën moderne. Me lojë të kujdesshme, e Bardha mbahet për të fituar një avantazh. Lëvizjet më të mira janë 4.Kxd4 exd4 5.0-0 Oc5 6.d3 c6 7.Oa4 Ke7.

Kjo mbrojtje u botua në vitin 1843 në *Handbuch des Schachspiels* të Paul Rudolf von Bilguer dhe u eksplorua nga Henry Bird në fund të shekullit të 19-të. Bird e luajti atë si i Zi të paktën 25 herë, duke shënuar +9−13=3 (nëntë fitore, trembëdhjetë humbje, tre barazime). Mbrojtja e Bird u përdor më vonë disa herë në lojërat e turneve nga Siegbert Tarrasch, Boris Spassky, dhe Alexander Khalifman. Edhe pse ende shihet ndonjëherë si një armë surprizë, asnjë mjeshtër i fortë që nga Bird nuk e ka përvetësuar rregullisht. Kampioni i botës Magnus Carlsen e luajti atë si i Zi në Olimpiadën e Shahut 2014 kundër Ivan Šarić dhe humbi.

## Mbrojtja Steinitz 3...d6
Mbrojtja e Steinitz (e quajtur edhe Mbrojtja e Vjetër e Steinitz) (*ECO'' C62), 3...d6, është e fortë, por pasive dhe e ngushtë. Edhe pse e preferuara e kampionit të parë botëror Wilhelm Steinitz, dhe shpesh e luajtur nga kampionët e botës dhe lojtarët ekspertë mbrojtës Emanuel Lasker, José Capablanca, dhe herë pas here nga Vasily Smyslov, ajo kryesisht ra në harresë pas Luftës së Parë Botërore, pasi pasiviteti i saj i natyrshëm nxiti një kërkim për mjete më aktive për të mbrojtur spanjollët.

Qasja më e drejtpërdrejtë e të Bardhëve është 4.d4 duke sfiduar menjëherë pionin e të Zinjve në e5, ndërsa 4.c3 dhe 4.0-0 mbeten alternativa të zbatueshme. Pas 4.d4, i Ziu vazhdon me 4...Od7 i cili thyen gozhdimin, por gjithashtu mbrohet nga kërcënimi i të Bardhëve për të fituar një ushtar me 5.Oxc6 dhe 6.dxe5. Më pas i Bardhi luan 5.Kc3 duke mbrojtur e4 dhe duke rinovuar kërcënimin e fitimit të një pioni, të cilit i Ziu i përgjigjet me 5...Kf6. Pas 6.0-0 Be7 7.Te1, Ziu detyrohet të lëshojë qendrën me 7...exd4, meqenëse 7...0-0? çon në Kurthin Tarrasch.

Mbrojtja Moderne e Steinitz (3...a6 4.Oa4 d6) i ofron të Ziut një pozicion më të lirë dhe është më popullore.

## Shënime
## Referime
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*