Britanikët

**Britanikët** ose **britonët** janë shtetasit e Mbretërisë së Bashkuar, të Territoreve të Jashtme Britanike dhe të vartësive të Kurorës. Ligji i kombësisë britanike rregullon shtetësinë dhe kombësinë e sotme britanike, të cilat mund të fitohen, për shembull, nga prejardhja nga shtetasit britanikë. Kur përdoret në një kontekst historik, "britanikët" ose "britonët" mund t'u referohen britonëve të lashtë, banorëve keltikfolës të Britanisë së Madhe gjatë epokës së hekurit, pasardhësit e të cilëve përbënin pjesën më të madhe të popullit të sotëm të Uellsit, popullit kornish, bretonëve. dhe proporcioneve të konsiderueshme të anglezëve. Gjithashtu i referohet qytetarëve të ish-Perandorisë Britanike, të cilët u vendosën në vend para vitit 1973 dhe nuk kanë as nënshtetësi dhe as kombësi të Mbretërisë së Bashkuar.

Megjithëse pohimet e hershme për të qenë britanik datojnë nga Mesjeta e Vonë, Bashkimi i Kurorave në 1603 dhe krijimi i Mbretërisë së Britanisë së Madhe në 1707 nxitën një ndjenjë të identitetit kombëtar britanik. Nocioni i britanicitetit dhe i një identiteti të përbashkët britanik u farkëtua gjatë shekullit të 18-të dhe fillimit të shekullit të 19-të, kur Britania u përfshi në disa konflikte botërore me Francën, dhe u zhvillua më tej gjatë epokës viktoriane. Historia e ndërlikuar e formimit të Mbretërisë së Bashkuar krijoi një "ndjenjë të veçantë të kombësisë dhe të përkatësisë" në Britaninë e Madhe; britaniciteti u bë "i mbivendosur në identitete shumë më të vjetra", të kulturave angleze, skoceze dhe uellsiane, dallueshmëria e të cilave ende i reziston nocioneve të një identiteti të homogjenizuar britanik. Për shkak të ndarjeve të gjata etno-sektare, identiteti britanik në Irlandën e Veriut është i diskutueshëm, por ai mbahet me bindje të fortë nga unionistët.

Britanikët e sotëm e kanë prejardhjen kryesisht nga grupet e ndryshme etnike që u vendosën në Britaninë e Madhe në dhe para shekullit të 11-të: parahistorikë, britanikë, romakë, anglosaksonë, norvegjezë dhe normanë. Bashkimi politik progresiv i Ishujve Britanikë lehtësoi migrimin, shkëmbimin kulturor dhe gjuhësor dhe martesën e përzier midis popujve të Anglisë, Skocisë dhe Uellsit gjatë mesjetës së vonë, periudhës së hershme moderne dhe më gjerë. Që nga viti 1922 dhe më herët, ka pasur imigrim në Mbretërinë e Bashkuar nga njerëz nga ajo që tani është Republika e Irlandës, Komonuelthi, kontinenti i Evropës dhe gjetkë; ata dhe pasardhësit e tyre janë kryesisht shtetas britanikë, me disa që supozojnë një identitet britanik, të dyfishtë ose me vizë. Kjo përfshin grupet britanike të zinj dhe britanik aziatik, të cilët së bashku përbëjnë rreth 10% të popullsisë britanike.

Britanikët janë një popull i larmishëm, shumëkombësh, shumëkulturor dhe shumëgjuhësh, me "thekse, shprehje dhe identitete të forta rajonale". Struktura shoqërore e Mbretërisë së Bashkuar ka ndryshuar rrënjësisht që nga shekulli i 19-të, me një rënie të respektit fetar, zgjerimin e klasës së mesme dhe rritjen e diversitetit etnik, veçanërisht që nga vitet 1950, kur qytetarët e Perandorisë Britanike u inkurajuan të emigronin në Britani për të punuar si pjesë e rimëkëmbjes nga Lufta e Dytë Botërore. Popullsia e Britanisë së Madhe është rreth 67 milionë, me një diasporë britanike prej rreth 200 milionësh të përqendruara në Shtetet e Bashkuara, Australi, Kanada dhe Zelandën e Re, me përqendrime më të vogla në Republikën e Irlandës, Kili, Afrikën e Jugut dhe pjesë të Karaibeve.