Joshivara

[parapamje|345px|*Koha e lulëzimit të qershisë në Nakanoço të Joshivarës* nga [Utagava Hiroshige që përshkruan rrugën kryesore të rreshtuar nga shtëpitë e kënaqësisë, rreth 1848-1849]]
**Joshivara** () ishte një *jukaku* (distrikti i dritave të kuqe) i famshëm në Edo (Tokioja e sotme) në Japoni. E themeluar në vitin 1617, Joshivara ishte një nga tre distriktet e liçensuara dhe të njohura me drita të kuqe të krijuara gjatë fillimit të shekullit të XVII-të nga Shogunati Tokugava, së bashku me Shimabarën në Kioto në vitin 1640 dhe Shinmaçin në Osaka.

Joshivara ishte shtëpia e rreth 1,750 grave në shekullin e XVIII-të, me të dhënat e rreth 3,000 grave nga e gjithë Japonia në të njëjtën kohë. Shumë prej tyre zakonisht dërgoheshin në shtëpinë e tyre publike; nëse kontraktohej nga prindërit e tyre, shpesh do të merrej një paradhënie më e madhe. Megjithëse kontratat shpesh nuk zgjatën më shumë se pesë deri në dhjetë vjet. Megjithatë, një numër i konsiderueshëm ose i përmbushën kontratat e tyre dhe u martuan me një klient, shkuan në punë të tjera (përfshirë forma të tjera prostitucioni), ose u kthyen në shtëpitë e tyre familjare. Në këto raste, pagesat paradhënie që merrnin prindërit e një gruaje mund të përdoreshin për të financuar prikën e saj. Pavarësisht kësaj, shumë gra gjithashtu vdiqën nga sëmundjet seksualisht të transmetueshme, ose pas abortit, përpara se të përfundonin kontratat e tyre.

Nëse zgjidhet për të marrë trajnimin e duhur në moshë të re, një vajzë e punësuar në një bordello mund të bëhet nxënëse e një kortezane të rangut të lartë; kur vajza ishte mjaft e vjetër dhe kishte përfunduar stërvitjen e saj, ajo do të bëhej vetë kurtezane dhe do të ngjitej në rangun e saj. Një tjetër rrugë drejt suksesit dhe lirisë eventuale për një grua që punonte në Joshivara ishte që një burrë i pasur të blinte kontratën e saj nga shtëpia publike dhe kështu ta mbante atë si gruan ose dashnoren e tij; Një rrugë e mëtejshme do të ishte që një grua të punonte mjaftueshëm me sukses sa të mund të blinte lirinë e saj, megjithëse kjo ishte një dukuri e pazakontë dhe e rrallë.

Klasat shoqërore nuk ishin të ndara rreptësisht në Joshivara; një njeri i zakonshëm me para të mjaftueshme do të shërbehej si i barabartë me një samurai, dhe megjithëse samurai dekurajohej të hynte në Joshivara, ata shpesh e bënin këtë, e vetmja kërkesë ishte që armët e tyre të liheshin në hyrje të qytetit. Sipas ligjit, klientët e shtëpive publike lejoheshin të qëndronin vetëm për një natë dhe një ditë në të njëjtën kohë. Ashtu si të gjitha politikat zyrtare për Joshivarën, kjo zbatohej rrallë.

Megjithë reputacionin e Joshivarës dhe kurtizaneve të saj të rangut më të lartë, shumica e prostitutave që punonin në zonë vinin nga familje të varfra, do të shfrytëzoheshin zakonisht dhe ishin aq të varfra sa, kur të vdisnin, trupat e tyre do të silleshin në mënyrë anonime në tempullin Xhōkan-xhi dhe lënë në hyrjen e pasme, një varrim i duhur është shumë i shtrenjtë për t'u përballuar. Prandaj, tempulli u bë i njohur edhe si 'Nage-komi dera' ('Tempulli i flaktë'); një memorial në tempull për mijëra prostituta anonime të Joshivarës u shenjtërua në Periudhën Meixhi.

parapamje|*Xhōkan-xhi*: varrezat e saj janë vendipushimi i mijëra prostitutave në Joshivara
## Njerëzit dhe shërbimet
Njerëzit e përfshirë në *mizu shōbai* (, "tregtia e ujit") do të përfshinin *hōkan* (komedianët), aktorë kabuki, kërcimtarë, *dandies*, grabujë, vajza çaji, Kanō (piktore të shkollës zyrtare të pikturës), kurtizane që banonin në *seirō* (shtëpi të gjelbra) dhe geisha në *okijat* e tyre.

Punëtorët e seksit që gjenden në Joshivara do të përbëheshin nga *jūxho* (fjalë për fjalë: "gruaja e kënaqësisë"; prostitutat e rangut të distriktit), *kamuro* (studentet e reja), *shinzō* (studentet femra të larta), *hashi-xhōro* (kurtizanet e rangut më të ulët), *kōshi-xhōro* (kurtizanë të rangut të lartë pak më poshtë tajū-ve), *tajū* (kurtizane të rangut të lartë), *oiran*, *jarite* (kaperonët më të vjetër për një oirane) dhe *jobidashi* që zëvendësoi tajū kur u çmuan jashtë tregut.

Përveç kurtizaneve, kishte edhe geisha, geisha praktikante, *otoko geisha* (geisha meshkuj), danna (mbrojtës të një geishe) dhe menaxhere femra të çajtores dhe *okija*. Linjat midis geishës dhe kurtizaneve u hoqën zyrtarisht ashpër menjëherë pas fillimit të profesionit të geishës; u miratuan ligje që e ndalonin një geishë të përfshihej seksualisht me një klient. Në realitet ekzistonin një sërë përjashtimesh, me geisha që varionin nga pak më shumë se vetë jūxhot tek geisha që ofronin vetëm argëtim dhe shoqëri artistike.
* Distrikti me drita të kuqe i Joshivarës ishte një mjedis i përsëritur në mangën *Xhin* nga Motoka Murakami.

## Shiko edhe
* Yūkaku
* Oiran
* Geisha
* Maiko
* Kabuki
* Kultura e Japonisë

## Referime