open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kryegjyshi

**Kryegjyshi** ( - *Babagjysh*) është udhëheqja fetare e Islamit bektashi e që janë udhëheqësit shpirtëror dhe fetar të komunitetit bektashi. Bektashinjtë nuk i konsiderojnë ata si udhëheqës të caktuar hyjnisht. Kryegjyshi aktual bektashian është baba Edmond Brahimaj dhe është kryegjyshi i tetë me radhë.

## Lista e kryegjyshëve 
Lista e kryegjyshëve pas eksodit të vitit 1925 të Urdhrit Bektashi nga Turqia në Shqipëri:

## Shih edhe 
* Babai 
* Bektashizmi
* Nevruzi në Shqipëri
* Lista e temave bektashiane
* Kongresi Botëror i Bektashinjve
* Kryegjyshata Botërore Bektashiane

## Lidhje të jashtme 
* Persekutimi i klerit bektashian

## Referime
Topografia

[parapamje| Një hartë topografike me [Izovijat|vija konturore]]
[parapamje| Ky imazh satelitor me ngjyra të rreme ilustron topografinë e [Zona urbane|bërthamës urbane të zonës metropolitane të Nju Jorkut, me Manhatanin në qendër.]]
[parapamje| Një hartë e [Evropa|Evropës duke përdorur **modelimin e lartësisë**]]
**Topografia** është studimi i formave dhe veçorive të sipërfaqeve të tokës . Topografia e një zone mund t'i referohet vetë formave dhe veçorive të tokës, ose një përshkrimi (veçanërisht përshkrimi i tyre në harta).

## Hyrje 
Topografia është një fushë e gjeoshkencës dhe shkencës planetare dhe merret me detajet lokale në përgjithësi, duke përfshirë jo vetëm relievin, por edhe veçoritë natyrore dhe artificiale, madje edhe historinë dhe kulturën lokale. Ky kuptim është më pak i zakonshëm në Shtetet e Bashkuara, ku hartat topografike me konturet e lartësisë e kanë bërë *topografinë* sinonim të *relievit* .

Topografia në një kuptim të ngushtë përfshin regjistrimin e relievit ose terrenit, cilësinë tredimensionale të sipërfaqes dhe identifikimin e formave specifike të tokës prandaj kjo njihet edhe si gjeomorfometri. Në përdorimin modern, kjo përfshin gjenerimin e të dhënave të lartësisë në formë digjitale (DEM). Shpesh termi konsiderohet të përfshijë edhe paraqitjen grafike të formës së tokës në një hartë me një shumëllojshmëri teknikash të përshkrimit të relievit hartografik, duke përfshirë linjat konturore, nuancat hipsometrike dhe hijezimin e relievit .   

## Etimologjia 
Termi *topografi* e ka origjinën në Greqinë e lashtë dhe ka vazhduar në Romën e lashtë, si përshkrim i detajuar i një vendi. Fjala vjen nga greqishtja  ( *topos*, "vend") dhe  ( *-graphia*, "shkrim").  Në literaturën klasike kjo i referohet shkrimit ose përshkrimit për një vend ose vende, ajo që tani quhet kryesisht "historia lokale". Në Britani dhe në Evropë në përgjithësi, fjala topografi përdoret ndonjëherë në kuptimin e saj origjinal. 

Sondazhet e detajuara ushtarake në Britani (duke filluar nga fundi i shekullit të tetëmbëdhjetë) quheshin Ordnance Surveys, dhe ky term u përdor në shekullin XX si i përgjithshëm për relievimet topografike dhe hartat.  Sondazhet më të hershme shkencore në Francë u quajtën hartat Cassini sipas familjes që i prodhoi ato gjatë katër brezave.  Termi "anketime topografike" duket të jetë me origjinë amerikane. Sondazhet më të hershme të detajuara në Shtetet e Bashkuara u bënë nga "Byroja Topografike e Ushtrisë", e formuar gjatë Luftës së vitit 1812,  e cila u bë Korpusi i Inxhinierëve Topografikë në vitin 1838.  Pasi praktika e hartës kombëtare u mor nga Shërbimi Gjeologjik i SHBA-së në vitin 1878, termi topografik mbeti si një term i përgjithshëm për studimet e detajuara dhe programet e hartës, dhe është adoptuar nga shumica e kombeve të tjera si standard.

Në shekullin XX, termi topografi filloi të përdoret për të përshkruar përshkrimin e sipërfaqes në fusha të tjera ku përdoret harta në një kuptim më të gjerë, veçanërisht në fusha mjekësore si neurologjia.

## Shih edhe 
* Harta
* Relievi
* Gjeografia
* Hartografia
* Gjeomorfologjia
* Harta topografike

## Referimet
Kolata e Keqe

**Kolata e Keqe** (Gjuha malazeze: Zla Kolata) është një nga majat më të lartat të Alpeve Shqiptare, në kufirin mes Malit të Zi dhe Shqipërisë. 

## Përshkrimi 
Kolata e Keqe ka një lartësi prej , duke e bërë atë malin më të lartë në Mal të Zi dhe të 16-tin më të lartë në Shqipëri.   Ndodhet në kufirin e komunës Gucisë të Malit të Zi dhe rrethit Tropojë tëQarkut të Kukësit, Shqipëri. Kolata e Keqe ka një majë të lartë dhe është një destinacion popullor turistik në të dy vendet. Vetëm gjysmë kilometri në verilindje në , vetëm pak më poshtë, ndodhet Kolata e Mirë (Dobra Kolata), gjithashtu e vendosur në kufi. Maja më e lartë në këtë masiv është një kilometër në lindje-juglindje të Kolatës së Keqe dhe është tërësisht në tokën shqiptare; quhet Rodi e Kollatës ose Maja e Kollatës.  Ajo ndodhet në 2,552&nbsp;m (8,373&nbsp;ft); lartësi mbidetare por pavarësisht pamjeve pitoreske në Luginën e Valbonës, nuk është aq shpesh e vizituar.

## Shih edhe 
* Gucia
* Tropoja
* Kolata e Mirë
* Alpet Shqiptare
* Qarku i Kukësit

## Referime
Ejaleti i Edrenesë

parapamje|240px|Ejaleti i Adrianopojës në vitet 1850
**Ejaleti i Adrianopojës** ose **Edrene** ose **Çirmen** (turqishtja osmane: ایالت ادرنه; *Eyālet-i Edirne*) u krijua nga pjesë të ejaleteve të Silistrës dhe Rumelisë në vitin 1826.

Ishte një nga krahinat e para osmane që u bë një vilajet pas një reforme administrative në vitin 1865, dhe nga viti 1867 ishte reformuar në Vilajetin e Adrianopojës.

## Ndarja administrative 
Ejaleti përfshinte pothuajse të gjithë rajonin gjeografik historik të Trakisë dhe përfshinte nënndarjet e mëposhtme (sanxhakë ose livas):

# Sanxhaku i Nevahi-i Erbaa (kryeqyteti: Çatalca)
# Sanxhaku i Tekfürtaği (Rodosto) ose Vize
# Sanxhaku i Gelibolu (Gallipoli)
# Sanxhaku i Edrenesë (Adrianopoja)
# Sanxhaku i Filibe (mod. Plovdiv)
# Sanxhaku i Islimijes (mod. Sliven) ose Eski Zagra (Stara Zagora)

Sanxhakët u ndanë më tej në 50 *kaza* ose prefektura.

## Referime
Pashallëku i Bosnjës

parapamje|240px|Ejaleti i Bosnjës më 1683
**Ejaleti i Bosnjës** (turqishtja osmane: ایالت بوسنه, *Eyālet-i Bōsnâ*; turqisht: *Bosna Eyaleti*; serbokroatishtja: *Bosanski pašaluk*), ishte një ejalet (ndarje administrative) e Perandorisë Osmane, e bazuar kryesisht në territorin e shtetit të sotëm të Bosnjës dhe Hercegovinës. Para Luftës së Madhe Turke, ajo kishte përfshirë gjithashtu pjesën më të madhe të Sllavonisë, Likës dhe Dalmacisë në Kroacinë e sotme.

## Prapavija 
Pas ekzekutimit të Mbretit Stefan Tomasheviq në vitin 1463, pjesa qendrore e Mbretërisë së Bosnjës u shndërrua në sanxhakun e Bosnjës. Dukati i Hercegovinës u shtua në vitin 1483.

## Historia 
### Themelimi 
Në vitin 1580, Ferhad Pashë Sokoloviq u bë guvernatori i parë i Ejaletit të Bosnjës, si bejlerbej (i referuar edhe si "pasha"). Ejaleti (ose Pashallëku) i Bosnjës përfshinte sanxhakun e Bosnjës (krahinën qendrore), Sanxhakun e Hercegovinës, Sanxhakun e Vuçiternës, Sanxhakun e Prizrenit, Sanxhakun e Klisit, Sanxhakun e Krkës dhe Sanxhakun e Pakracit.

### Kryengritja e Bosnjës 
[250px|parapamje|[Husein Gradashçeviq u shpall guvernator i Ejaletit të Bosnjës në vitin 1831 dhe u rebelua kundër osmanëve në një përpjekje për të siguruar pavarësinë e Bosnjës.]]
parapamje|218x218px|Harta e Ejaletit të Bosnjës në vitin 1609 me sanxhakët e saj.

Në fillim të shekullit të 19-të, Bosnja ishte një nga krahinat më pak të zhvilluara dhe më autonome të Perandorisë. Në vitin 1831, kapudani boshnjak Husein Gradashçeviq, pasi u takua në Tuzlla me aristokratët boshnjakë nga 20 janari deri më 5 shkurt për përgatitjet, më në fund pushtoi Travnikun, duke kërkuar autonomi dhe fundin e reformave ushtarake në Bosnje. Ky ent i ri zgjati vetëm disa vite: pas vdekjes së Rizvanbegoviqit, ai u riintegrua në ejaletin e Bosnjës.

Ishte një nga krahinat e para osmane që u bë një vilajet pas një reforme administrative në 1865, dhe deri në vitin 1867 ishte reformuar në Vilajetin e Bosnjës.

## Referime
Bashkia Dimal

thumb|Në Dimal|400px
**Dimali** (para prillit 2021: *Ura Vajgurore* )  është një bashki në Qarkun e Beratit, në Shqipërinë qendrore. Ajo u formua në reformën e qeverisjes vendore të vitit 2015 nga bashkimi i ish-bashkive Cukalat, Kutalli, Poshnjë dhe Ura Vajgurore, të cilat u bënë njësi bashkiake. Selia e bashkisë është qyteti Ura Vajgurore.  Popullsia e përgjithshme është 27,295 (regjistrimi 2011),  në një sipërfaqe totale prej 156,65&nbsp;km 2.  Kryetari aktual në detyë i bashkisë Dimal është zonja Juliana Memaj

## Shih edhe 
* Dimal i vjetër
* Qarku i Beratit

## Referime
Haxhibektash

parapamje|Panorama e Haxhibektashit
**Haxhıbektash** (turqisht: *Hacıbektaş*), dikur **Karahöyük**, është një qytet dhe qark i provincës Nevşehir në rajonin e Anadollit Qendror të Turqisë. Sipas regjistrimit të vitit 2000, popullsia e rrethit është 11,929 nga të cilët 5,169 jetojnë në qytetin e Hacıbektaş.   E vendosur në Kapadokia, distrikti mbulon një sipërfaqe prej ,  dhe lartësia mesatare është , me pikën më të lartë të malit Kırlangıç në  . Qyteti mban emrin e Haxhi Bektash Veliut, një shenjtor sufi i shekullit XIII, i cili themeloi Urdhrin Bektashi .

## Historia 
W.M. Ramsay e identifikoi qytetin si një nga vendndodhjet e mundshme të Doara, një qytet i lashtë dhe peshkopatë. Studiuesit modernë e vendosin atë diku tjetër. 

Për shekuj me radhë, Haxhıbektash ka shërbyer si selia ndërkombëtare e Urdhrit Bektashi derisa Mustafa Qemal Ataturku i shpalli të jashtëligjshme të gjitha urdhrat e dervishëve në vitin 1925. Në vitin 1930, Urdhri Bektashi ngriti zyrtarisht selinë e re në Tiranë, Shqipëri.

## Banorë të shquar 
Haxhi Bektash Veli, themeluesi i tarikatit Bektashi, jetoi në këtë zonë në shekullin XIV dhe përkujtohet me emrin aktual të qytetit dhe në një festë vjetore. Varri i tij i njohur si kompleksi Haxhibektash ndodhet afër qendrës së qytetit në ish-manastirin e tij, tani një muze, dhe është një vend pelegrinazhi për Alevitë dhe Bektashinjtë nga e gjithë Turqia dhe bota. 

## Shiko gjithashtu 
* Sufizmi
* Bektashizmi
* Haxhi Bekatshi

## Literatura 
* 
* 
* 

## Referime
Përfaqësuesja e Çamërisë në futboll

**Përfaqësuesja e futbollit të Çamërisë** () përfaqëson shqiptarët çamë të Çamërisë, një pjesë bregdetare e Epirit, Greqi. Ajo nuk është e lidhur me FIFA ose UEFA dhe për këtë arsye nuk mund të konkurrojë për Kupën e Botës FIFA ose Kampionatin Evropian të UEFA-s.

## Historia 
### Ndeshja e parë 
Përfaqësuesja e Çamërisë është formuar në mesin e vitit 2017 dhe ka zhvilluar një sërë ndeshjesh miqësore. Më 17 qershor 2017, e para që ishte njëkohësisht edhe fitorja e parë më e madhe dhe fitorja e parë konkurruese ishte kundër Kurdistanit të Irakut në kuadër të Kupës së Kombeve të Papërfaqësuara 2017 dhe ndeshja përfundoi me një fitore 6–0 në shtëpi.

### Anëtarësimi në CONIFA 
Më 24 maj 2018, Çamëria u pranua në CONIFA dhe tashmë do të luajë në turne dhe ndeshje individuale kundër ekipeve të tjera kombëtare.

Më 2 qershor 2019, Çamëria luajti ndeshjen e parë ndërkombëtare pas anëtarësimit në CONIFA kundër Abhazisë në kuadër të Kupës Evropiane të Futbollit CONIFA 2019 dhe ndeshja përfundoi me humbje 3–1, që ishte njëkohësisht edhe humbja më e madhe dhe humbja e parë e Çamërisë.

## Rekord konkurrues 
### Kupa e Botës UNPO 
### CONIFA Kupa Evropiane e Futbollit 
Më 20 shkurt 2019, në Krakov, u vendos që Çamëria të jetë pjesë e Grupit 2 të Kupës Evropiane të Futbollit CONIFA 2019, së bashku me Abhazinë dhe Qarkun e Nicës.  Më 22 maj 2019, CONIFA njoftoi se Qarku i Nicës po tërhiqej nga gara dhe grupi i Çamërisë do të përfshinte Sápmi dhe vendin pritës Arcah, si dhe Abhazinë. Më 2 qershor 2019, Çamëria debutoi në Kupën Evropiane të Futbollit CONIFA me një ndeshje jashtë fushe, duke humbur me Abkhazinë 3–1. 

## Rekorde kokë më kokë ndaj vendeve të tjera 
## Menaxherët 
## Shih edhe 
* Dëbimi i shqiptarëve çamë
* Shoqata Çamëria

## Lidhje të jashtme 
*  (En)

## Referime
Ejaleti i Nishit

parapamje|240px|Ejaleti i Nishit në vitet 1850
**Ejaleti** ose **Pashallëku i Nishit** (turqishtja osmane: ایالت نیش; *Eyālet-i Nīş*) ishte një njësi territoriale administrative e Perandorisë Osmane e vendosur në territorin e Serbisë së sotme jugore dhe Bullgarisë perëndimore. Ajo u formua në vitin 1846 dhe qendra administrative e saj ishte Nishi. Pashallëku i Nishit u inkorporua në Vilajetin e Danubit në vitin 1864.

## Historia 
Në vitin 1861, Midhat Pasha u vu në krye të ejaletit të Nishit. Ai ishte një reformator i ndikuar nga idetë perëndimore dhe ejaleti u bë një shfaqje e lëvizjes reformiste. Ai trajtoi problemet e komunikimit dhe sigurisë: ai krijoi një sistem shtëpish bllokimi për të ndaluar inkursionin e bandave të armatosura nga Serbia. Sipas biografisë së djalit të tij lavdërues për të, "ai organizoi një xhandarmëri, siguroi mbledhjen paqësore të taksave dhe i dha fund çdo persekutimi fetar".

Ai gjithashtu themeloi shkolla dhe spitale për anëtarët e të gjitha grupeve fetare pa diskriminim. Reformat e Midhatit ishin aq të suksesshme sa frymëzuan një ripërpunim të sistemit osman. Në vitin 1864, këshilli i shtetit vendosi që ejaletet të zëvendësoheshin me vilajete më të mëdha. Në secilin prej këtyre niveleve kryesore të sundimit, do të kishte këshilla të përzier myslimano-krishterë.

I pari nga vilajetet u drejtua për një kohë nga Midhat Pasha dhe përfshinte ish Ejaletin e Nishit dhe pjesën më të madhe të Bullgarisë dhe quhej "Vilajeti i Danubit". Në tre vitet e ardhshme, ai realizoi një program të madh të ndërtimit të shkollave dhe punëve të tjera publike, si dhe prezantoi një gazetë provinciale.

## Ndarjet administrative 
Sanxhakët e ejaletit në mesin e shekullit të 19-të:

* Sanxhaku i Nishit (selia)
* Sanxhaku i Sofjes
* Sanxhaku i Samokovit
* Sanxhaku i Qystendilit

## Referime
Ejaleti i Rumelisë

parapamje|240px|Ejaleti i Rumelisë në vitin 1609
**Ejaleti i Rumelit** ose **Ejaleti i Rumelisë** (turqishtja osmane: ایالت روم ایلی, *Eyālet-i Rūm-ėli*), i njohur si **Bejlerbejllëku i Rumelisë** deri në vitin 1591, ishte një provincë e nivelit të parë (*beylerbeylik* ose *eyalet*) e Perandorisë Osmane duke përfshirë pjesën më të madhe të Ballkanit ("Rumelia"). Për pjesën më të madhe të historisë së saj, ajo ishte provinca më e madhe dhe më e rëndësishme e Perandorisë, që përmbante qytete kyçe si Edreneja, Janina (Ioannina), Sofja, Filibe (Plovdiv), Manastır/Monastir (Bitola), Üsküp (Shkupi), dhe porti kryesor detar i Selanikut (Salonica/Thessaloniki). Ai ishte gjithashtu ndër ejaletet më të vjetra osmane, që zgjati më shumë se 500 vjet me disa ristrukturime territoriale gjatë rrjedhës së gjatë të ekzistencës së tij.

Kryeqyteti ishte në Adrianopojë (Edreneja), Sofje dhe në fund Manastir (Bitola). Zona e saj e raportuar në një almanak të vitit 1862 ishte 124,630 km2.

## Historia 
Bejlerbeu i parë i Rumelisë ishte Lala Shahin Pasha, të cilit iu dha titulli nga Sulltan Murad I si shpërblim për pushtimin e Adrianopojës (Edreneja) në vitet 1360 dhe iu dha autoriteti ushtarak mbi territoret osmane në Evropë, të cilat ai i qeverisi efektivisht si zëvendësi i Sulltanit ndërsa Sulltani u kthye në Anadoll. Gjithashtu, Ejaleti i Silistrës u formua në 1593.

Që nga themelimi i saj, provinca e Rumelisë - fillimisht e quajtur *beylerbeylik* ose përgjithësisht *vilayet* ("provincë"), vetëm pas vitit 1591 u përdor termi *eyalet* - përfshinte tërësinë e zotërimeve evropiane të Perandorisë Osmane, duke përfshirë pushtimet trans-danubiane si p.sh. Akkerman, deri në krijimin e ejaleteve të mëtejshme në shekullin e 16-të, duke filluar me Arkipelagun (1533), Budinin (1541) dhe Bosnjën (1580).

Kryeqyteti i parë i Rumelisë ishte ndoshta Adrianopoja (Edreneja), e cila ishte gjithashtu, deri në rënien e Kostandinopojës në vitin 1453, kryeqyteti i osmanëve. Ajo u pasua nga Sofja për një kohë dhe përsëri nga Edreneja deri në vitin 1520, kur Sofja u bë edhe një herë selia e bejlerbeut. Në atë kohë, bejlerbeu i Rumelisë ishte komandanti i forcës më të rëndësishme ushtarake në shtet në formën e kalorësisë *sipahi* timariot dhe prania e tij në kryeqytet gjatë kësaj periudhe e bëri atë anëtar të rregullt të Këshillit Perandorak (*divan*). Për të njëjtën arsye, vezirët e mëdhenj të fuqishëm si Mahmud Pashë Angeloviq ose Ibrahim Pashë Pargaliu mbanin bejlerbejllëkun së bashku me veziratin e madh.
parapamje|250px|Ejalet i reduktuar në vitet 1850

Në shekullin e 18-të, Manastiri u shfaq si një rezidencë alternative e guvernatorit dhe në 1836 u bë zyrtarisht kryeqyteti i ejaletit. Pothuajse në të njëjtën kohë, reformat e Tanzimatit, që synonin modernizimin e Perandorisë, ndanë ejaletet e reja të Janinës dhe Selanikut dhe e reduktuan Ejaletin e Rumelisë në disa provinca rreth Manastirit. Ejaleti mbijetoi deri në vitin 1867, kur, si pjesë e kalimit në sistemin më uniform të vilajetit, u bë pjesë e Vilajetit të Selanikut.

## Referime
Ejaleti i Selanikut

parapamje|240px|Ejaleti i Selanikut në vitet 1850
**Ejaleti i Selanikut** (turqishtja osmane: ایالت سلانيك; *Eyālet-i Selānīk*) ishte një ejalet i Perandorisë Osmane.

## Ndarjet administrative 
Sanxhakët e ejaletit në mesin e shekullit të 19-të:

# Sanxhaku i Tirhalës (Trikala)
# Sanxhaku i Selanikut (Thessaloniki)
# Sanxhaku i Sirozit (Serres)
# Sanxhaku i Dramës

## Guvernatorët 
Guvernatorët e ejaletit ishin:

* Mehmed Hasib Pasha (shtator 1839 - shkurt 1840)
* Mehmed Emin Pasha (shkurt 1840 - korrik 1840)
* Kizilhisarli ömer Pasha (korrik 1840 - korrik 1843)
* Sirozlu Ibrahim Pasha (korrik 1843 - tetor 1843)
* Gürcü Mehmed Vasif Pasha (tetor 1843 - shtator 1845)
* Gümrükcü Mehmed Salih Pasha (shtator 1845 - prill 1846)
* Kara Osmanzade Yaqub Pasha (prill 1846 - maj 1847)
* Dede Mustafa Hifzi Pasha (maj 1847 - shtator 1848)
* Egribozlu Ebubekir Sami Pasha (shtator 1848 - gusht 1849)
* Cihan Seraskeri Hasan Riza Pasha (gusht 1849 - korrik 1850)
* Kara Osmanzade Yakub Pasha (korrik 1850 - November 1851)
* Celalatzade/Evrenoszade Yusuf Siddiq Mehmed Pasha (nëntor 1851 - maj 1853)
* Gümrükcü Mehmed Salih Pasha (maj 1853 - korrik 1853)
* Ebubekir Rüstem Pasha (gusht 1853 - shkurt 1854)
* Bosnakzade Mehmed Reshid Pasha (shkurt 1854 - korrik 1854)
* Arnavud Mazhar Osman Pasha (korrik 1854 - shtator 1855)
* Sirkatibi Mustafa Nuri Pasha (shtator 1855 - maj 1856)
* Ahmed Nazir Pasha (maj 1856 - maj 1857)
* Abdi Pasha (1857)
* Yozgatli Mehmed Vecihi Pasha (tetor 1857 - shtator 1858)
* Mirza/Tatar Mehmed Said Pasha (nëntor 1858 - gusht 1859)
* Tepedelenlizade Ismail Rahmi Pash (gusht 1859 - janar 1860)
* Arnavud Mehmet Akif Pasha (1st time) (janar 1860 - janar 1865)
* Huseyin Hüsnü Pasha (janar 1865 - dhjetor 1866)
* Ahmed Ala Beu (1867)

## Referime
Vilajeti i Edrenesë

parapamje|240px|Vilajeti i Adrianopojës më 1900
**Vilajeti i Adrianopojës** (turqishtja moderne: *Edirne vilayeti*) ose **Vilajeti i Edrenesë** (turqishtja osmane: ولايت ادرنه; *Vilâyet-i Edirne*) ishte një ndarje administrative (vilajet) e nivelit të parë të Perandorisë Osmane.

Ky vilajet u nda midis Turqisë dhe Greqisë në vitin 1923, duke kulmuar me formimin e Trakisë Perëndimore dhe Lindore pas Luftës së Parë Botërore, si pjesë e Traktatit të Lozanës. Një pjesë e vogël e vilajetit iu dha Bullgarisë në Traktatin e Bukureshtit (1913) pas Luftërave Ballkanike. Në fund të shekullit të 19-të thuhet se kishte një sipërfaqe prej 67,800 km2. Në lindje kufizohej me Vilajetin e Stambollit, Detin e Zi dhe Detin Marmara, në perëndim me Vilajetin e Selanikut, në veri me Rumelinë Lindore (Bullgaria që nga viti 1885) dhe në jug me Detin Egje. Ndonjëherë zona përshkruhet edhe si **Trakia Jugore**, ose **Trakia Adrianopolitane**.

## Ndarjet administrative 
Sanxhaqet e vilajetit ishin:
# Sanxhaku i Adrianopojës (tani Edreneja; Adrianople, Cisr-i Mustafapaşa, Kırcaali, Dimetoka, Ortaköy, Cisr-i Ergene, Havsa. Kishte edhe kaza të Kırkkilise, Baba-yı Atik, Beykar Hisar, Maa Hatunili-Kızılağaç (qendra e saj ishte Kızılağaç) dhe Ferecik. Kızılağaç shkoi në sanxhakun Yanbolu të Vilajetit Şarki Rumeli, Ferecik shkoi fillimisht në Gelibolu në 1876, më vonë në Dedeağaç dhe u degradua në nahiya në 1878, Kırkkilise, Baba-yı Atik dhe Bejkar Hisar shkoi në rikrijimin e sanxhakut Kırkkilise në 1878. Bejkar Hisar u degradua në nahiya në 1879)
# Sanxhaku i Kirklareli (deri ne vitin 1878, Kirkkilise; Kırkkilise, Tırnovacık, Lüleburgaz, Vize, Ahtabolu, Midye, Baba-yı Atik. Pjesa më e madhe e Tırnovacık dhe Ahtabolu iu dorëzuan Bullgarisë në 1913. Saray u nda nga Vize dhe u bë kaza në 1916)
# Sanxhaku i Rodosto (tani Tekirdağ - Tekfurdagi; Tekfurdağı, Çorlu, Malkara, Hayrabolu. Gjithashtu ka pasur kazatë Vize, Lüleburgaz dhe Midye deri në vitin 1879, ajo shkoi në sanxhakun e rikrijuar Kırkkilise)
# Sanxhaku i Gelibolu (Gelibolu, Maydos, Şarköy, Mürefte, Keşan. Kishte gjithashtu kaza Enez dhe Gümülcine deri në 1878. Gümülcine u gradua në sanxhak në 1878. Enez shkoi në sanxhakun Dedeağaç. Më në fund İpsala - promovuar në kaza - dhe Enez u kthyen në Gelibolu në 1913)
# Sanxhaku i Dedeağaç (1878-1912; Dedeağaç, Sofulu, Enez)
# Sanxhaku i Gümülcine (1878-1912; Gümülcine, İskeçe, Koşukavak, Ahiçelebi, Eğridere, Darıdere). I gjithë sanxhaku iu dorëzua Bullgarisë, me një pjesë të vogël Greqisë në vitin 1913.
# Sanxhaku i Filibe (Filibe, Pazarcık, Hasköy, Zağra-i Atik, Kızanlık, Çırpan, Sultanyeri, Ahiçelebi; deri në vitin 1878, pastaj u bë pjesë e Rumelisë Lindore)
# Sanxhaku i Slimia (İslimye, Yanbolu, Misivri, Karinabat, Aydos, Zağra-i Cedid, Ahyolu, Burgaz; deri në vitin 1878, pastaj u bë pjesë e Rumelisë Lindore)

## Galeria 

Skeda:Adrianople Vilayet — Memalik-i Mahruse-i Shahane-ye Mahsus Mukemmel ve Mufassal Atlas (1907).jpg|Harta osmane turke e vilajetit e vitit 1907
Skeda:Ethnographic-map-Thrace-1912.jpg|Harta etnike e vitit 1912 sipas etnografëve bullgarë

## Referimet
Vilajeti i Bosnjës

parapamje|240px|Vilajeti i Bosnjës në vitet 1800
**Vilajeti i Bosnjës** ishte një ndarje administrative (vilajet) e nivelit të parë të Perandorisë Osmane, që përfshinte kryesisht territorin e shtetit të sotëm të Bosnjës dhe Hercegovinës, me pjesë të vogla të Malit të Zi të sotshme. Në jug kufizohej me Vilajetin e Kosovës. Para reformës administrative në 1867, ai quhej Ejaleti i Bosnjës. Në fund të shekullit të 19-të thuhet se kishte një sipërfaqe prej 46,000 kilometrash katrorë.

Ajo në fakt pushoi së ekzistuari si provincë osmane pas fushatës austro-hungareze në Bosnje dhe Hercegovinë në vitin 1878, megjithëse formalisht ekzistonte edhe për tridhjetë vjet të tjera deri në vitin 1908, pavarësisht se qeverisej nga Austro-Hungaria. Kjo përjashtoi Hercegovinën e Vjetër, e cila iu dorëzua Principatës së Malit të Zi në vitin 1878. Në vitin 1908, gjatë krizës së Bosnjës, Austro-Hungaria e aneksoi zyrtarisht atë në territorin e saj.

## Ndarjet administrative 
Sanxhaket e vilajetit ishin:
# Sanxhaku i Bosnjës (Kaza të Visokës, Foyniça, Çayniça, Vişegrad, Çelebipazar dhe Kladine)
# Sanxhaku i Izvornikut (qendra e saj ishte Tuzlla, kaza të Maglay, Gradçaniça, Gradaçaç, Breçka, Bjelina, İzvornik and Birçe)
# Sanxhaku i Banja Lukës (kaza të Gradişka, Derbend and Teşene)
# Sanxhaku i Hersekut (qendra e saj ishte Mostar, kaza të Foça, Koniça, Dumna, Liyubuşka, İstolça, Trebin, Bileke, Nikşik dhe Gaçka)
# Sanxhaku i Travnikut (kaza të Yayçe, Akhisar, Glamoç dhe İhlivne)
# Sanxhaku i Bihke (kaza të Klyuç, Novosel, Sazın, Krupa, Kostayniça dhe Priyedor)

## Referimet
Maritim Hotel Plaza Tirana

parapamje|Pamje e kullës (2014).
**Hotel Plaza Tirana** është qiellgërvishtës në qendër të Tiranës. Ndodhet në lindje të sheshit Skënderbej ndërmjet *Rrugës së Barrikadave*, *Rrugës 28 Nëntori* dhe *Rrugës Abdi Toptani*.

parapamje|Kulla gjatë ndërtimit (2010).

Me lartësi prej 85 metrash, ishte ndërtesa më e lartë në Shqipëri që kur u ndërtua deri në vitin 2019. U tejkalua nga ndërtesa e hotelit të ri ngjitur Stadiumit Air Albania, e cila është 112 metra e lartë. Kulla TID është disa metra më e lartë se kulla *ABA Business Center* (e lartë 83 metra).

parapamje|Fasada e përpunuar me përpikëri.
Ndërtesa ka 25 kate. Përveç lartësisë së saj dhe fasadës së projektuar me përpikëri, ndërtesa shquhet edhe për konstruksionin e saj, i cili ngushtohet tatëpjetë dhe në këtë mënyrë përshkon (zbret pjerrtas) nga një formë drejtkëndëshe në një formë ovale.  Brenda ndodhet hoteli *The Tirana Plaza* me restorant dhe bar panorama, ndërsa në një pallat ngjitur ka mjedise për zyra.

parapamje|Konstruksion mbi Tyrben e Kapllan Pashës.
Një cep i bazës së ndërtesës ngrihet mbi Tyrben e Kapllan Pashës, kështu që varri historik i mbrojtur u shpëtua nga prishja me këtë konstruksion.

## Shiko edhe 
* Arkitektura e Tiranës
* Arkitektura e Shqipërisë

## Lidhje të jashtme 
* The Plaza Tirana (anglisht)
* TID Tower 51n4e  (anglisht)
* TID Albania: TID Tower  (anglisht)
* e-architect  *Architecture News, World Architects, Buildings, Photos, Architectural Development* ; *TID Tower - Albanian Building* (anglisht)

## Referime
Pushimi

[parapamje| Pushuesit në plazh në Broadstairs, Kent, [Mbretëria e Bashkuar e Britanisë së Madhe dhe Irlandës së Veriut|MB]]
**Pushimi** ose **pushimet** mund të nënkuptojë marrjen e një pushimi nga një punë e rregullt ose udhëtime për kohën e lirë larg shtëpisë. Njerëzit shpesh bëjnë pushime gjatë festimeve specifike të festave, ose për festivale ose festime specifike. Pushimet shpesh kalohen me miqtë ose familjen .  

## Përmbledhje 
Pushimet mund të përfshijnë një udhëtim ose udhëtim specifik, zakonisht për qëllime rekreacioni ose turizmi. Një person mund të marrë një pushim më të gjatë nga puna, si p.sh. pushimi vjetor, një vit pushimi ose pushim në karrierë .

Koncepti i pushimeve është një shpikje e kohëve të fundit dhe është zhvilluar gjatë dy shekujve të fundit. Historikisht, ideja e udhëtimit për rekreacion ishte një luks që vetëm njerëzit e pasur mund ta përballonin (shih Grand Tour). Në kulturën puritane të Amerikës së hershme, marrja e një pushimi nga puna për arsye të tjera përveç respektimit javor të Shabatit ishte e pakëndshme. Megjithatë, koncepti modern i pushimeve u udhëhoq nga një lëvizje e mëvonshme fetare që inkurajonte tërheqjen dhe rekreacionin shpirtëror . Nocioni i shkëputjes nga puna zuri rrënjë periodikisht në klasën e mesme dhe punëtore. 

Në Mbretërinë e Bashkuar, dikur *pushimet* i referoheshin në mënyrë specifike pushimit të gjatë të verës të marrë nga gjykatat dhe më vonë termi u aplikua në universitete.  Zakoni u prezantua nga Uilliam Pushtuesi nga Normandia ku lehtësoi vjeljen e rrushit.  Në të kaluarën, shumë familje të klasës së lartë zhvendoseshin në një shtëpi verore për një pjesë të vitit, duke e lënë shtëpinë e tyre të zakonshme bosh. 

*Pushimet*, në Amerikën e Veriut që flet anglisht, përshkruan udhëtime rekreative, të tilla si një udhëtim i shkurtër kënaqësie ose një udhëtim jashtë vendit. Njerëzit në vendet e Komonuelthit përdorin termin *festë* për të përshkruar mungesën nga puna, si dhe për të përshkruar një pushim ose udhëtim. Pushimet mund të nënkuptojnë ose të qëndrosh në shtëpi ose të shkosh diku.

Kanadezët shpesh përdorin *festimet* dhe *pushimet* në mënyrë të ndërsjellë duke iu referuar një udhëtimi larg shtëpisë ose pushimit nga puna. Në Australi dhe MB, *pushimet* mund t'i referohen një pushimi ose një feste publike .

Në hungarisht, fjala *vakáció* mund të nënkuptojë një udhëtim rekreativ, një mungesë të lejuar zyrtarisht nga puna (përgjithësisht në muajt e ngrohtë) dhe pushimin veror (më të gjatë) të shkollës. Për mungesën nga puna, fjala *szabadság* (liri/liri) mund të përdoret, ndoshta si *betegszabadság* (liri nga sëmundje/liri sëmundjeje) kur arsyeja e mungesës është e natyrës mjekësore.

## Shih edhe 
* Festa
* Rekreacioni
* Pushimet verore
* Festat e fundvitit
* Pushimi pranveror
* Pushimet dimërore
* Pushimet shkollore

## Referime
Pushimet verore

**Pushimet verore** ose **pushimi** **veror** është një pushim shkollor në verë midis viteve shkollore dhe pushimit në vitin shkollor. Nxënësit dhe studentët zakonisht janë në pushim veror diku mes tetë dhe nëntë javësh. Në varësi të vendit dhe rrethit, stafi mund të përjashtohet pjesërisht ose plotësisht.

## Përmbledhje 
Në Shtetet e Bashkuara, pushimet verore janë afërsisht tre muaj e gjysmë, ku studentët zakonisht mbarojnë vitin shkollor nga fundi i majit deri në fund të qershorit dhe duke filluar vitin e ri midis fillimit të gushtit dhe fillimit të shtatorit. Në Spanjë, Portugali, Republikën e Irlandës, Itali, Greqi, Gjeorgji, Lituani, Letoni, Liban, Rumani dhe Rusi, pushimi veror është normalisht tre muaj, krahasuar me tre deri në gjashtë javë (ndonjëherë 2 muaj) në Australi, Brazil, Mbretëria e Bashkuar, Pakistani, Bangladeshi, India, Danimarka, Holanda, Sllovakia dhe Gjermania .

Hulumtimi rreth ndikimit të pushimeve verore është i përzier.  "Humbja e të mësuarit veror" (ose "rrëshqitja verore")  është humbja e perceptuar e përvojës së të mësuarit të nxënësve dhe studentëve për shkak të ndërprerjes së arsimit, por pasojat e sakta të pushimeve të zgjatura janë të paqarta. Mbrojtësit e pushimeve priren të përqendrohen në nevojën për t'u dhënë fëmijëve kohë larg streseve të fëmijërisë që ndonjëherë shoqërohen me shkollën, duke përfshirë presionin e bashkëmoshatarëve, klikat, bullizmin dhe presionin e ngarkesave të rënda të detyrave të shtëpisë.  

## Shih edhe 
* Vera
* Shkolla
* Pushimet
* Viti shkollor
* Pushimi pranveror
* Pushimet shkollore

## Referime
Pushimet shkollore

**Pushimet shkollore** janë periudhat kur shkollat mbyllen për pushim. Datat dhe kohëzgjatja e pushimeve shkollore janë shumë të ndryshme në të gjithë botën. Qeveritë shpesh miratojnë ligje për numrin total të ditëve shkollore për shkollat publike. Shkollat private zakonisht vendosin vetë pushimet e tyre.

## Festat popullore 
### Festat e fund vitit 
Në të gjitha vendet krishtere dhe disa vende me fe të ndryshme ka festa të quajtura festat e Krishtlindjeve ku njerëzit nuk kanë nevojë të shkojnë në shkollë dhe ata mund të kalojnë kohë me familjet e tyre. Zakonisht në hemisferën veriore festat e Krishtlindjeve zgjasin rreth 2 javë. Por në hemisferën jugore, janë pushime verore, kështu që festat e Krishtlindjeve zakonisht zgjasin nga rreth 6-14 javë në varësi të vendit.

### Festat e Pashkëve 
Vendet e krishtera festojnë gjithashtu festat e Pashkëve të cilat mund të zgjasin për rreth një javë ose dy javë. Në hemisferën veriore kjo njihet edhe si pushimi i pranverës sepse është gjatë Pashkëve në Hemisferën Veriore është stina e pranverës ndërsa në Hemisferën Jugore këto njihen thjesht si festat e Pashkëve sepse është vjeshtë atje.

### Pushimet verore 
Në vende si Amerika, pushimet verore zakonisht zgjasin nga qershori deri në shtator (14 javë) ndërsa në vende të tjera si Anglia, pushimet verore zgjasin për rreth 6 javë nga fundi i korrikut deri në fillim të shtatorit, sepse ata kenë gjithashtu një pushim 2 javor për Krishtlindje dhe një pushim 2 javor për Pashkë dhe disa pushime 1 javore. Në vende si Australia, për shkak se janë në hemisferën jugore, ata kanë pushimet e tyre për rreth 6 javë si Anglia, por kanë pushimet e tyre nga mesi i dhjetorit deri në fund të janarit, sepse ata kanë dy pushime dy javore si Anglia dhe një dy javë shtesë. pushime në tetor pa pasur pushime shtesë njëjavore.

## Shih edhe 
* Mësimi
* Shkolla
* Pushime
* Viti shkollor
* Pushimet verore
* Pushimi pranveror

## Burimet 
* Henri Boiraud, ''Contribution à l'étude historique des congés et des vacances scolaires en France du Moyen-Age à 1914*, Vrin, 1971, 269 pages.
* Roger H. Bleher, *Le problème de l'étalement des vacances'', l'Ouest-Baumann & Nicaty, 1962, 138 pages.
* *In primary and secondary education, the dates of school holidays are staggered by region to control peaks in holiday traffic.* School holidays
Vilajeti i Danubit

parapamje|240px|Vilajeti i Danubit në vitet 1860
**Vilajeti i Danubit** ose **Vilajeti Danubian** (turqishtja osmane: ولايت طونه, romanizuar: *Vilâyet-i Tuna*; bullgarisht: Дунавска област *Dunavska(ta) oblast*, më shpesh Дунавски вилает) ishte një ndarje administrative e nivelit të parë (vilajet) e Perandorisë Osmane nga viti 1864 deri më 1878. Në fund të shekullit të 19-të thuhet se kishte një sipërfaqe prej 88,400 km2.

Vilajeti u krijua nga pjesët veriore të provincës Silistra përgjatë lumit Danub dhe ejaletet e Nishit, Vidinit dhe Silistrës. Ky vilajet ishte menduar të bëhej një provincë model, duke shfaqur të gjithë përparimin e arritur nga Porta nëpërmjet reformave modernizuese të Tanzimatit. Gjatë kohës së tij si guvernator, linjat e anijeve me avull u krijuan në lumin Danub; përfundoi hekurudha Ruse-Varna; u prezantuan kooperativat e kreditimit bujqësor që u japin fermerëve kredi me interes të ulët; u ofruan edhe stimuj tatimorë për të inkurajuar ndërmarrjet e reja industriale.

Vilajeti kishte një kuvend administrativ që përfshinte zyrtarë shtetërorë të emëruar nga qeveria osmane si dhe gjashtë përfaqësues (tre myslimanë dhe tre jomuslimanë) të zgjedhur nga radhët e banorëve të provincës.
* Hafiz Ahmed Midhat Shefik Pasha (tetor 1864 - mars 1868)
* Mehmed Sabri Pasha (mars 1868 - dhjetor 1868)
* Arnavud Mehmed Akif Pasha (shkurt 1869 - tetor 1870)
* Kücük ömer Fevzi Pasha (tetor 1870 - tetor 1871)
* Ahmed Rasim Pasha (tetor 1871 - qershor 1872)
* Ahmed Hamdi Pasha (qershor 1872 - prill 1873)
* Abdurrahman Nureddin Pasha (prill 1873 - prill 1874)
* Mehmed Asim Pasha (prill 1874 - shtator 1876)
* Halil Rifat Pasha (tetor 1876 - shkurt 1877)
* Oman Mazhar Ahmed (1876–1877)

## Referimet
Gazmend Barbullushi

majtas|parapamje|351x351px|Gazmend Barbullushi, Ambasador i Shqipërise në Mbretërinë e Vendeve të Ulta në 2009
Gazmend Barbullushi ka lindur me 8 mars 1964 në Tiranë, Shqipëri. Ai ka kryer studimet ne Universitetin e Inxhinierisë në Tiranë si dhe formacione të ndryshme në fushën e diplomacisë. Aktualisht ben pjesë në Shërbimin e Jashtëm të Republikës së Shqipërisë. 
parapamje|Gazmend Barbullushi, Ambasador i Shqipërisë në Mbretërinë e Spanjës. Momenti i marrjes së detyrës ne 2019Gazmend Barbullushi është Ambasador i Shqipërisë në Mbretërinë e Spanjës (rezident) që nga viti 2019 dhe Ambasador në Principatën e Andorrës, Republikën Islamike të Mauritanisë dhe Mbretërinë e Marokut (jorezident). Jashtë vendit, ai ka shërbyer si diplomat karriere në Bon dhe Berlin, Gjermani, në Vjenë, Austri dhe në Lubjanë, Slloveni. Në vitin 2009 ai ka shërbyer si Ambasador i Shqipërisë në Mbretërinë e Holandës dhe Përfaqësues i Përhershëm në Organizatën për Ndalimin e Armëve Kimike (OPCW) në Hagë.
Në detyrat e tij të mëparshme në , ai ka shërbyer si Shef në Seksionin Konsullor, si Drejtor i Departamentit Konsullor dhe Drejtor i Përgjithshëm i Çështjeve Ligjore dhe Konsullore. Para se të akreditohej në Mbretërinë e Spanjës, ai ka mbajtur detyrën e Sekretarit të Përgjithshëm në Ministrinë për Evropën dhe Punët e Jashtme. https://www.punetejashtme.gov.al/
Nekropoli i Trebenishtës

djathtas|parapamje|200x200px| Maska funerale e artë e gjetur në Trebenishtë, shekulli VI para Krishtit
**Trebenishta** është një nekropol antik që daton nga epoka e hekurit, pra rreth shekullit të VII para Krishtit.  Besohet se nekropoli është përdorur nga njerëzit nga qyteti antik i Lychnidos . Qoftë produkt i qytetërimit ilir,  trak, apo i një qytetërimi të përzier trako-egjean,  karakteristikat e tij sugjerojnë një vazhdimësi kulturore në një zonë të gjerë, pavarësisht se aty jetonin fise të ndryshme. 

## Përmbledhje 
Trebenishta u zbulua nga ushtarët bullgarë gjatë pushtimit bullgar të Mbretërisë së Serbisë në Luftën e Parë Botërore në vitin 1918. Qeveria bullgare dërgoi arkeologun Karel Škorpil për të organizuar gërmime. Artefaktet më vonë u hulumtuan nga arkeologu Bogdan Filov . Që atëherë, janë gjetur sasi të mëdha varresh, pesë maska ari,  dhe disa vathë dhe pjata hekuri. Gërmimet vazhduan në vitet 1930-1934, 1953-1954 dhe 1972 në Jugosllavi. Gjetjet mbahen tani në Muzeun Arkeologjik në Ohër, Sofje dhe Beograd .

Një numër i objekteve të gërmuara në nekropol thuhet se janë importuar nga Greqia e lashtë, ndërsa pjesa tjetër janë me origjinë lokale trako-barbare me ndikime greke.  Gjetjet arkeologjike përfshijnë një Krater prej bronzi, një helmetë korintike, helmeta të tipit ilir  dhe maska funerali të artë që të kujtojnë kulturën e Egjeut. 

Një pasazh i korruptuar nga historiani grek Straboni sugjeron se fisi trako -ilir i Peresadëve dhe fisi ilir i Enkelejëve u bashkuan për të krijuar një shtet të ri në zonën e Ohrit modern. Nëse ky sugjerim është i saktë, atëherë varreza mbretërore e vendosur në nekropol është ajo e Peresadëve. 

Një maskë e artë nga Trebenishta është paraqitur në anën e përparme të kartëmonedhës maqedonase prej 500 denarë, emetuar në vitin 1996 dhe 2003. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Iliriku
* Ilirologjia
* Peresadët
* Prefektura e Ilirikut
* Maqedonia e lashtë

## Literatura 
* BDFilow, K.Schkorpil, Die archaische Nekropole von Trebenischte am Ochrida-See, Berlin und Leipzig 1927. https://www.jstor.org/stable/624984
* La nécropole archaïque de Trebenischte, Extr. de la Revue Archéo., Janvier-Avril 1934. Vuliq (N. )
* KUSH ISHIN AUTORËT E KULTURËS SË TREBENISHTE DHE MASKAVE FUNERAL TË ARTË, Nade Proeva, Dr. http://micnews.com.mk/node/8020 
* Viktorija Sokolovska, Etnickite nositeli na Trebeniskata Nekropola, Shkup/Ohër 1997 (Përmbledhje në anglisht)

## Referime
Instrumenti me tela

Instrumentet kordofone janë ato në të cilat tingulli prodhohet nga dridhja e telave të tensionuar. Vargu sa më i gjatë dhe i trashë, aq më i ulët është zëri. Telat mund të jenë prej materialeve të ndryshëm. Më parë, ata përdorën qime kali, fije mëndafshi dhe zorrët e kafshëve për prodhimin e tyre; sot, përdoren tela najloni ose metalikë të mbështjellë.

Tingulli mund të prodhohet duke fërkuar telat me hark, si në një violinë; goditja e telave me disa mekanizma, siç janë çekiçet e mbuluara me ndjerë, në rastin e pianos; ose trokitje, si në kitarë.

Tingulli modifikohet duke shkurtuar gjatësinë e telave duke i shtypur me gishta, si në një violinë ose kitarë, ose duke përdorur tela me madhësi të ndryshme që goditen nga tasta të ndryshëm, siç është rasti me një piano.
Korba dhe Harabela (film)

parapamje|Totò dhe korbi që flet.
**Korbë dhe Harabela** (italisht: Uccellacci e uccellini), është një film i regjizorit Pier Paolo Pasolini, realizuar në vitin 1966.
Akatone (film)

[parapamje|[Franco Citti në rolin e Akatone.]]
**Akatone** (italisht: Accattone) është një film neorealist, i regjizorit Pier Paolo Pasolini. Filmi realizohet në vitin 1961.
Pushimi pranveror

parapamje| Studentët amerikanë që shijojnë pushimet pranverore në një festë në Negril, Xhamajka, 2009
**Pushimi pranveror** është një periudhë pushimesh që përfshin pushimet shkollore në fillim të pranverës në institucione arsimor. Pushimi pranveror në Evropë ekzistonte që në fillim të shekullit XIX ndërsa në Shtetet e Bashkuara filloi gjatë viteve 1930. Tani ky lloj pushimi vërehet edhe në shumë vende të tjera.  

## Përmbledhje 
Pushimi pranveror si festë ndryshe njihet edhe me emërtime tjera si p.sh. **Pushimet e Pashkëve, pushimet afatmesme** ose **pushimi i marsit**, në varësi të konventave rajonale.

Pushimi pranveror shoqërohet shpesh me tubime të gjera dhe ahengje të trazuara në vende me klimë të ngrohtë si Miami Beach, Florida, Daytona Beach, Florida, Panama City Beach, Florida, Gulf Shores, Alabama dhe Cancún, Meksikë, të ndjekura pavarësisht nga renditja arsimore e pjesëmarrësve.

Në mesin e viteve 1930, një trajner noti nga Universiteti Colgate vendosi ta çonte ekipin e tij në Florida për disa stërvitje të hershme në një pishinë krejt të re me përmasa olimpike në Fort Lauderdale me diell. Ideja klikoi me trajnerë të tjerë të notit në kolegj dhe së shpejti migrimi i stërvitjes pranverore u bë një traditë e përvitshme për notarët në mbarë vendin. Tani, pushimi i pranverës është një traditë akademike në vende të ndryshme kryesisht perëndimore që është planifikuar për periudha të ndryshme në varësi të shtetit dhe ndonjëherë edhe rajonit.    

## Shih edhe 
* Shkolla
* Pushime
* Pranvera
* Viti shkollor
* Pushimet verore
* Pushimet dimërore
* Pushimet shkollore

## Referime
Glock

parapamje|250x250px|Një imazh i një pistolete gjysmë automatike Glock Model 17.
**Glock** është një markë e pistoletave gjysmë-automatike me kornizë polimeri, me kthim të shkurtër, me këllëf të kyçur, të dizajnuara dhe prodhuar nga prodhuesi austriak Glock Ges.m.b.H. Pistoleta hyri në shërbimin ushtarak dhe policor austriak në vitin 1982 pasi ishte performuesi më i mirë në testet e besueshmërisë dhe sigurisë.

Pistoletat Glock janë bërë linja më fitimprurëse e produkteve të kompanisë, dhe janë furnizuar forcat e armatosura kombëtare, agjencitë e sigurisë dhe forcat policore në të paktën 48 vende. Glock-u brend i njohur në mesin e civilëve për gjuajtje rekreative dhe konkurruese, për shtëpi dhe vetëmbrojtje. Në vitin 2020, Glock 19 ishte pistoleta më e shitur në GunBroker.

## Referime
Theo Angelopoulos

**Theo Angelopoulos** (greqisht: Θεόδωρος Αγγελόπουλος) (Athinë, 27 prill 1935 - Pireu, 24 janar 2012) ishte një regjizor, skenarist dhe produktor kinematografie grek. Ai është nderuar me çmime në Greqi dhe jashtë saj për kontributin e tij në kinema, me më të rëndësishmin nga filmi më i mirë me Palmën e Artë në Festivalin e Filmit në Kanë në vitin 1998 për filmin *Përjetësia dhe një ditë* (*Μία αιωνιότητα και μία μέρα*)*.* Konsiderohet si një nga regjisorët më të mëdhenj të të gjitha kohërave. Ndër filmat e tij më të famshëm janë: *Peizazh në mjegull*, *Përjetësia dhe një ditë, Recitimi, Shikimi i Uliksit* dhe *Aleksandri i Madh.*

## Filmografia 
## Referenca
Xhamu dhe Kashmiri (territori i bashkimit)

**Xhamu dhe Kashmiri** është një rajon i administruar nga India si një territor bashkimi dhe që përbëhet nga pjesa jugore e rajonit më të madh të Kashmirit, i cili ka qenë objekt i një mosmarrëveshjeje midis Indisë dhe Pakistanit që nga viti 1947, dhe midis Indisë dhe Kinës që nga viti 1962. Linja e Kontrollit ndan Xhamu dhe Kashmirin nga territoret e administruara nga Pakistani, Azad Kashmir dhe Gilgit-Baltistan në perëndim dhe veri. Shtrihet në veri të shteteve indiane të Himachal Pradesh dhe Punxhab dhe në perëndim të Ladakh, i cili gjithashtu është subjekt i mosmarrëveshjes si pjesë e Kashmirit dhe administrohet nga India si një territor bashkimi.

Dispozitat për formimin e territorit të bashkimit të Xhamu dhe Kashmir u përfshinë në Aktin e Riorganizimit të Jammu dhe Kashmir, 2019, i cili u miratua nga të dyja dhomat e Parlamentit të Indisë në gusht 2019. Akti rikonstituoi ish shtetin e Xhamu dhe Kashmirit në dy territore bashkimi, Xhamu dhe Kashmir dhe Ladakh, me efekt nga 31 tetori 2019.

## Shënimet 
## Referime
Takime dashurie

parapamje|Pasolini, Moravia dhe Musatti në *Takime Dashurie*.
**Takime dashurie** (italisht: Comizi d'amore) është një dokumentar italian, me regji nga Pier Paolo Pasolini. Dokumentari zhvillohet në formën e një investigimi kritik, ndaj shoqërisë dhe kulturës italianë të viteve '60. Pyetjet rreth seksit dhe orientimit seksual, ndezin reagime shumëngjyrëshe, nga publiku italian, i përbërë nga shtresat më të ulëta të shoqërisë, deri tek shtresat borgjeze.
Heteroseksualiteti

parapamje|Flamur me simbolin e orientimit heteroseksual.
**Heteroseksualiteti** është tërheqje romantike apo seksuale ose sjellje mes personave të gjinisë së kundërt apo gjinie në binar gjinore. Si një orientim seksual, heteroseksualizëm i referohet "një model të qëndrueshëm të apo disponimit të përjetojnë seksuale, tërheqjet dashur, fizike apo romantike për personat e gjinisë së kundërt", ajo gjithashtu i referohet "kuptimin e një individi të identitetit personal dhe shoqëror bazuar mbi ato tërheqjet , sjelljet shprehin ato, dhe anëtarësimi në një komunitet të tjerëve që ndajnë ato ". termi është aplikuar zakonisht për njerëzit, por është vërejtur edhe në të gjitha gjitarët. Kjo është një nga tre klasifikimet kryesore të orientimit seksual, së bashku me një biseksual dhe një orientim homoseksual, të gjitha pjesë e vazhduar heteroseksual homoseksual (-asexuality nganjëherë edhe duke u përfshirë si i katërt). Fjala është formuar etimologjikisht duke shtuar formën e kombinuar έτερος heteros greke (që do të thotë "të ndryshme") si një parashtesë për të "seksualitetit".
Orientimi seksual

parapamje|Simbolet e orientimeve të ndryshme seksuale.
Me termin **Orientim Sekual** kuptohet tendenca e një individi pas seksit të njëjtë, të kundërt ose të dyja së bashku në të njëjtën kohë. Orientimet seksuale më të njohura janë heteroseksualiteti, homoseksualiteti, biseksualiteti dhe aseksualiteti.

Askush nuk mund ta zgjedhë orientimin e tij seksual. Njerëz të ndryshëm kanë orientime të ndryshme seksuale. Me edukimin e tyre, prinderit nuk mund të influencojnë, nëse fëmija do të bëhet homoseksual, heteroseksual, ose biseksual.

## Referime
Centrali

**Centrali** është një qendër që prodhon energji elektrike nga lloje të tjera energjie. Ai është i pajisur me mjetet dhe me aparatet e nevojshme. Centrali është pjesë përbërëse e rrjetit elektrik. Energjia e prodhuar kalon në rrjetin e transmisionit dhe shpërndahet sipas kërkesës. 

## Llojet 
* Centrali elektrik
* Centrali termik
* Centrali atomik
* Centrali me ujë

## Shih edhe 
## Referime
Norbertin Breslern-Roth

**Norbertine von Bresslern-Roth** (13 nëntor 1891-30 nëntor 1978) ishte një piktore austriake.

## Jeta 
Norbertin Roth lindi dhe u rrit në Grac, në Klosterwiesgasse. Nëna e saj  Aloisia Roth ishte vajza e një pronari shkolle kalërimi nga Vjena. Talenti artistik i Norbertine u njoh në shkollën fillore nga mësuesi i saj, i cili mbrojti që nga viti 1907 qe ajo të lejohej të merrte pjesë pa pagesë në mësimet e vizatimit dhe pikturës në Landeskunstschule. Gjatë muajve të verës të 1909-1910 ajo ndoqi shkollën e pikturës së kafshëve në Dachau pranë Mynihut. Në 1911 Norbertine Roth u largua nga Graci për të studiuar nën profesor Ferdinand Schmutzer në Akademinë e Arteve të Bukura në Vjenë. Schmutzer ishte gjithashtu aq i impresionuar nga talenti i artistit, saqë ai e pranoi atë në studion e tij në Akademi pas vetëm një viti, megjithëse gratë u lejuan zyrtarisht të studionin në Akademinë e Artit të Vjenës në 1921.  Që në vitin 1912 ajo mori medaljen e argjendtë të qytetit të Grazit si nderin e parë nga qyteti i saj i lindjes. Pas një ekspozite të suksesshme në Wiener Secession në 1916, ajo u kthye në Graz për të vendosur veten si një artiste e pavarur. Me "Ekspozitën Speciale Norbertine Roth" të parë (1918), që përkon me fundin e Luftës së Parë Botërore, ajo pati sukses të madh. Tashmë në vitet 1920, ajo ishte një nga gratë e para që u përfshi intensivisht me procesin e ri të shtypjes së linocut. Nga viti 1921-1952 ajo krijoi përshkrime të shumta të kafshëve. Në vitin 1928 Breslern-Roth ndërmori një udhëtim në Afrikën e Veriut, i cili e çoi atë në krijimin e pikturave të shumta të kafshëve, disa prej të cilave kanë karakter studimi. Më vonë ajo e la veten të frymëzohej në kopshtet zoologjike evropiane. Përveç kësaj, ajo ilustroi libra për fëmijë, gobelina dhe miniatura mbi fildish. Në vitin 1932 Norbertine von Breslern-Roth iu dha titulli "Profesor". Në vitin 1951 ajo u bë presidente nderi e Shoqatës së Artit Styrian, e cila u riautorizua në 1946. 

## Referencat
Kashmiri

[parapamje|300px|Harta politike e rajonit të Kashmirit, që tregon [Vargmali Pir Panjal|vargmalin Pir Panjal dhe Luginën e Kashmirit]]
**Kashmiri** është rajoni më verior gjeografik i nënkontinentit Indian. Deri në mesin e shekullit të 19-të, termi *Kashmir* tregonte vetëm Luginën e Kashmirit midis Himalajeve të Mëdha dhe Vargmalit Pir Panjal. Sot, termi përfshin një zonë më të madhe që përfshin territoret e administruara nga Indianët e Xhamu dhe Kashmirit dhe Ladakh, territoret e administruara nga Pakistani të Azad Kashmir dhe Gilgit-Baltistanit dhe territoret e administruara nga Kina të Aksai Çin dhe Traktit Trans-Karakoram.

Në gjysmën e parë të mijëvjeçarit të parë, rajoni i Kashmirit u bë një qendër e rëndësishme e hinduizmit dhe më vonë e budizmit; më vonë akoma, në shekullin e nëntë, u ngrit Shaivizmi i Kashmirit. Në vitin 1339, Shah Mir u bë sundimtari i parë mysliman i Kashmirit, duke inauguruar *Salatin-i-Kashmir* ose dinastinë Shah Mir. Rajoni ishte pjesë e Perandorisë Mogule nga viti 1586 deri më 1751, dhe më pas, deri në 1820, e Perandorisë Afgane Durrani. Atë vit, Perandoria Sikh, nën Ranjit Singh, aneksoi Kashmirin.

## Referime
Pushimet dimërore

**Pushimet dimërore** janë pushime që i referohen pushimeve gjatë stinës së dimrit në ato zona ku dimri ka temperatura të ulëta ose ekstreme dhe vera ka temperatura të ndërmjetme. Megjithatë, në shumicën e vendeve të botës, pushimet verore dhe pushimet dimërore nuk e përjashtojnë njëra tjetrën, madje duke pasur në këto raste të dyja pushimet. Pushimet dimërore kanë ndikim në kursimet ekonomike për qeveritë vendore duke mos u detyruar të ngrohin institucionet publike ose private gjatë dimrit, si shkollat dhe institucione tjera arsimore si dhe duke lejuar nxënësit, studentët dhe familjet e tyre të udhëtojnë drejt destinacioneve turistike.

## Shih edhe 
* Dimri
* Pushime
* Pushimet verore
* Festat e fundvitit
* Pushimi pranveror
* Pushimet shkollore