open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Barbara Zdunk

**Barbara Zdunk** (1769 - 21 gusht 1811) ishte një femër polake e dyshuar për zjarrvënie dhe më pas e akuzuar për magji . Zdunk jetonte në qytetin Rößel, në atë që atëherë ishte Prusia Lindore, dhe tani është Reszel në Poloni . Ajo konsiderohet nga shumë njerëz si gruaja e fundit e ekzekutuar për magji në Evropë. Edhe pse, akuzat për magji ishin të renditura në rastin e saj, magjia nuk ishte një vepër penale në Prusi në atë kohë.   

## Ngjarja 
Në 1806, një zjarr shkatërrues shkatërroi qytetin e Rößel, i cili u dogj pothuajse tërësisht deri në tokë. Zdunk, e cila ishte një shërbëtore e njohur për dashurinë e saj pas magjisë, u fajësua. Ajo u arrestua në 1807 dhe u burgos në kështjellën Rößel. Nuk kishte prova për substancën, por ajo u akuzua dhe u shpall fajtore për shkaktimin e zjarrit. Në 1811, Zdunk u ekzekutua duke u djegur në shtyllë në një kodër jashtë Rößel, megjithëse me sa duket ajo u mbyt për vdekje nga xhelati përpara se të vihej zjarri.

Sot besohet se një grup ushtarësh polakë ishin zjarrvënësit e vërtetë. Ka paqartësi për arsyen e vërtetë të dënimit të Zdunk, i cili u mbështet nga disa gjykata apeli, deri te vetë mbreti. Hakmarrja ndaj Polonisë nga ana e autoriteteve prusiane ose një lëshim ndaj një publiku të indinjuar mund të ketë luajtur një rol, ose që ajo ishte një grua 38-vjeçare që kishte një të dashur adoleshent. 

Ngjashëm me ekzekutimin e Anna Göldi në 1782, e cila shpesh pretendohet se ishte personi i fundit që u ekzekutua për magji në Evropë, është e dyshimtë nëse gjyqi i Zdunk mund të llogaritet si një gjyq shtrigash në kuptimin ligjor. 

## Shih edhe 
* Shtriga e Kastratit
* Gjyqi i shtrigave Doruchów, me gjasë gjyqi i fundit më i madh i shtrigave në Poloni
* Mary Bateman, një rast bashkëkohor i një ekzekutimi të ngjashëm
* Krystyna Ceynowa, një rast disi i mëvonshëm i një gjyqi të paligjshëm shtrigash në Poloni

## Referime
Anna Göldi

**Anna Göldi** (gjithashtu **Göldin** ose **Goeldin**, 24 tetor 1734 &#x2013; 13 qershor 1782)   ishte një shërbëtore zvicerane e shekullit të 18-të, e cila ishte një nga personat e fundit që u ekzekutua për magji në Evropë. Göldi, e cila u ekzekutua me prerje koke në Glarus, është quajtur "shtriga e fundit" në Zvicër. Ajo u shfajësua pas vdekjes nga qeveria e kantonit Glarus në 2008. 

## Biografia 
Anna Goldi kishte lindur në Sennwald si i katërti nga tetë fëmijët, Göldi filloi të punonte si shërbëtor shtëpie në moshën 18-vjeçare. Midis 1762 dhe 1765 ajo punoi në rektoratin e Sennwald.  Kur ajo ishte 31 vjeç, Göldi u mbars nga një mercenar, i cili u largua nga Zvicra para se Göldi të lindte.  Foshnja e Göldit vdiq natën që lindi (diçka jo e pazakontë për shkak të vdekshmërisë së lartë foshnjore të epokës). 

Gjatë gjykimit të saj, akuzat zyrtare për magji u shmangën dhe protokollet e gjykatës u shkatërruan. Prandaj, dënimi nuk kualifikohet rreptësisht si ai i një gjyqi shtrigash. Megjithatë, për shkak të gjuetisë së dukshme të shtrigave që çoi në dënimin, ekzekutimi shkaktoi zemërim në të gjithë Zvicrën dhe Perandorinë e Shenjtë Romake . &#x5B; ''* &#x5D;

Dënimi u përshkrua në atë kohë nga historiani August Ludwig von Schlözer si një vrasje gjyqësore ("vrasja e një të pafajshmi, me dashje dhe me gjithë madhështinë e drejtësisë së shenjtë".  )

## Trashëgimia 
Në vitin 1982, Eveline Hasler botoi një roman për Anna Göldi, i cili u përkthye në anglisht si *Anna Goeldin - Shtriga e fundit .* *Nje novele'' . Në vitin 1991, Gertrud Pinkus publikoi një film të bazuar në librin e Hasler. 

### Shfajësimi 
Më 20 shtator 2007, parlamenti zviceran vendosi të njihte rastin e Anna Göldi si një gabim drejtësie . Fritz Schiesser, si përfaqësues i Glarus në parlamentin zviceran, bëri thirrje për shfajësimin e Anna Göldit, i cili u dha 226 vjet pas vdekjes së saj, më 27 gusht 2008 me arsyetimin se ajo i ishte nënshtruar një "gjykimi të paligjshëm". 

Më 20 gusht 2017, muzeu Anna Göldi u hap në ndërtesën Hänggiturm.   Jeta e saj u kap gjithashtu nga grupi doom metal 1782, në këngën e tyre "She Was a Witch". 

## Shih edhe 
* Barbara Zdunk
* Anna Schnidenwind

## Referime
Anna Schnidenwind

**Anna Schnidenwind** ( lindur *Trutt* ; 1688 në Wyhl - 24 prill 1751 në Endingen am Kaiserstuhl ), ishte një nga njerëzit e fundit në Gjermani dhe në Evropë që u konfirmua se ishte ekzekutuar në publik për magji ose shtrigëri .

Ishte zjarri shkatërrues i Wyhl më 7 mars 1751, i cili u bë shkas i gjyqit të shtrigave. Zjarri shkatërroi pjesën më të madhe të fshatit. Fshatari 63-vjeçar akuzohej se kishte shkaktuar zjarrvënie përmes një pakti me Djallin.

Schnidenwind u gjykua dhe u shpall fajtor prandaj u dënua me vdekje. Ajo u dogj më 24 prill 1751 në Endingen në Breisgau. Rajoni ishte në atë kohë pjesë e Austrisë së Përparme . Është fare e sigurt se qeveria në Vjenë nuk e dinte këtë rast.

## Shih edhe 
* Anna Göldi
* Barbara Zdunk
* Anna Maria Schwegelin
Anna Maria Schwegelin

**Anna Maria Schwegelin** (gjithashtu: *Schwägele, Schwegele, Schwägelin* ; 23 janar 1729, në Lachen - 7 shkurt 1781, në paraburgim në Kempten  ) ishte një shërbëtore e supozuar si magjistare gjermane ( bavareze ), e konsideruar prej kohësh personi i fundit që të dënohen për magji në Perandorinë e Shenjtë Romake, tani Gjermania e sotme.  

## Biografia 
Anna Maria Schwegelin u rrit në varfëri në Lachen dhe shërbeu si shërbëtore. Në vitin 1751, Schwegelin, një katolik takoi një karrocier protestant nga Memmingerberg ndërsa punonte përkohësisht në një prona të fshatit. Sipas deklaratave të saj, ai i premtoi martesë nëse ajo do të konvertohej në protestantizëm. Ajo duket se ka qenë e gatshme të braktisë besimin e saj katolik dhe mund të jetë konvertuar plotësisht; megjithatë, planet e martesës u ndërprenë më vonë nga karrocieri.  Pas këtij incidenti ajo thuhet se ishte e bindur se kishte bërë një pakt me djallin, më vonë duke pretenduar se ai i ishte shfaqur dy herë. Në takimin e parë, në një fushë të hapur, ajo pretendoi se i rezistoi tundimit dhe e zmbrapsi atë, por në të dytin ishte gati të hiqte dorë nga Zoti dhe të bënte një pakt.  Më 18 dhjetor 2018, kryebashkiaku Lord Thomas Kiechle zbuloi një pikë informacioni pranë shatërvanit Schwegelin, në të cilën mund të gjenden detaje për jetën e saj.

## Shih edhe 
* Anna Göldi
* Barbara Zdunk
* Anna Schnidenwind

## Referime
Koço Barka

**Koço Barka** (i lindur më 30 mars 1954 dhe vdekur më 8 mars 2024) ishte një politikan shqiptar i minoritetit grek. 

Nga viti 2005 deri në 2008 ai shërbeu si Ministër i Çështjeve Sociale dhe Shanseve të Barabarta në qeverinë e Sali Berishës, duke përfaqësuar Unionin për të Drejtat e Njeriut (UHRP), një parti e minoritetit etnik grek.

Ai u zëvendësua në tetor 2008 nga një anëtar tjetër i së njëjtës parti, pas një mosmarrëveshjeje brenda partisë.

Në maj të vitit 2009, Barka u vu nën hetim për shpërdorim detyre, i akuzuar për keqpërdorim fondesh dhe donacionesh për një OJQ që drejtonte një shkollë për fëmijët e familjeve të kapur në gjakmarrje, në qytetin e Poliçanit, pranë Beratit.

Nga viti 2011 e në vazhdim ka shërbyer si deputet i Partisë Demokratike të Shqipërisë në Kuvendin e Republikës së Shqipërisë.

Barka vdiq më 8 mars 2024, në moshën 69-vjeçare.
Kama (thikë)

parapamje|Kama.
Nje **kamë** eshte nje thike luftarake me maje shume te mprehte dhe zakonisht me nje ose dy buze te mprehta, e dizenjuar ose e afte per t'u perdorur si nje arme prerjeje ose shpimi. Kamat jane perdorur pergjate historise njerezore ne dyluftime, dhe shume kultura kane perdorur kama ne kontekste ceremoniale dhe rituale. Forma e dallushme dhe perdorimi historik e kane bere ikonike dhe simbolike. Ne perdorimin modern, kama eshte nje arme e dizenjuar per dyluftime dhe vetembrojtje; per shkak te historise, ka lidhje me atentatet dhe vrasjet. Por thikat me dy buze luajne lloje te ndryshme rolesh ne kontekste te ndryshme shoqerore.

Një shumëllojshmëri e gjerë thikash shtytëse janë përshkruar si kamë, duke përfshirë thikat që kanë vetëm një teh të vetëm prerës, siç është kama evropiane rondel ose pesh-kabz afgane, ose, në disa raste, nuk ka fare teh prerëse, si p.sh. stileto e Rilindjes. Megjithatë, në njëqind vitet e fundit apo më shumë, në shumicën e konteksteve, një kamë ka disa karakteristika të përcaktuara, duke përfshirë një teh të shkurtër me një pikë të ngushtuar ashpër, një shtyllë qendrore ose më të plotë, dhe zakonisht dy tehe prerëse mprehin gjatësinë e plotë të tehut. ose pothuajse kështu. Shumica e kamëve kanë gjithashtu një mbrojtëse të plotë për të parandaluar kalimin e dorës përpara në skajet e tehut të mprehur.

Kamët janë kryesisht armë, kështu që legjislacioni i thikës në shumë vende kufizon prodhimin, shitjen, posedimin, transportin ose përdorimin e tyre.

## Shiko edhe 
* Thika
* Thika luftarake
* Thika e betejës

## Referime
Alex Higgins

**Alexander Gordon Higgins** (18 mars 1949 – 24 korrik 2010) ishte një lojtar profesionist snooker nga Irlanda Veriore dhe një kampion bote dy herë i cili mbahet mend si një nga figurat më ikonike në historinë e sportit. I mbiquajtur "Uragani Higgins" për lojën e tij të shpejtë, dhe i njohur si "Kampioni i Popullit" për popullaritetin dhe karizmin e tij, ai shpesh vlerësohet si një faktor kyç në suksesin e snooker-it si një sport i zakonshëm televiziv në vitet 1980.

Higgins u bë profesionist në vitin 1971 dhe fitoi Kampionatin Botëror të Snooker më 1972, duke mposhtur John Spencer 37–31 në finale për t'u bërë kualifikuesi i parë që fitoi titullin botëror, një sukses që vetëm dy lojtarë të tjerë - Terry Griffiths më 1979 dhe Shaun Murphy më 2005-kanë arritur që nga ajo kohë. Në moshën 22-vjeçare, ai ishte atëherë kampioni më i ri botëror në këtë sport, një rekord që e mbajti derisa 21-vjeçari Stephen Hendry fitoi titullin në vitin 1990. Ai ishte nënkampion i kampionatit botëror pas Ray Reardon në 1976 dhe Cliff Thorburn në 1980. Ngjarja e vitit 1982, Higgins erdhi nga 13 në 15 prapa për të mposhtur Jimmy White 16–15 në gjysmëfinale, duke prodhuar një largim 69 në kuadrin e parafundit që konsiderohet si një nga pushimet më të mëdha në historinë e sportit. Ai mundi Reardon 18–15 në finale, duke fituar titullin e tij të dytë botëror dhjetë vjet pas të parës. Imazhet e një Higgins të përlotur duke mbajtur vajzën e tij të vogël pas fitores së tij në 1982 konsiderohen si disa nga më ikonat në historinë e sportit televiziv britanik.

Higgins fitoi tituj Masters më 1978 dhe 1981 dhe fitoi UK Championship në 1983, ku u rikuperua nga 0–7 prapa për të mposhtur Steve Davis 16–15 në finale. Që nga viti 2023, ai është një nga 11 lojtarët që kanë përfunduar një karrierë në Triple Crown. Ai fitoi Kampionatin Botëror të Dyfishtë me White më 1984 dhe luajti me Dennis Taylor dhe Eugene Hughes në ekipin gjithë-irlandez që fitoi Kupën e Botës tre herë radhazi nga 1985 deri më 1987. Ai fitoi titullin e tij të fundit profesionist në Irish Masters 1989, duke mundur Hendry 9–8 në finale.

Pas tërheqjes së tij nga loja profesionale më 1997, Higgins kaloi kohë duke luajtur për shuma të vogla parash në dhe rreth Irlandës së Veriut. I diagnostikuar me kancer në fyt vitin e ardhshëm, ai vdiq për shkaqe të shumta në shtëpinë e tij në Belfast më 24 korrik 2010, në moshën 61 vjeçare.

## Referime
Jaka

parapamje|Një jakë
Si veshje, **jaka** eshte pjesa e nje bluze, fustani ose palltoje, qe mberthen ose rrethon qafen.

Jaka behet nga nje pelhure e ndryshme nga ajo e pjeses tjeter te veshjes. Ajo mund te jete e qepur pas veshjes ose mund te jete e heqshme. Ka lloje te ndryshme jakash.

## Shih edhe 
* Jeleku
* Xhamadani
Luca Brecel

**Luca Brecel** (; lindi më 8 mars 1995) është një lojtar profesionist snooker belg. Një fitues katër herë i renditjes së ngjarjeve, Brecel është Kapion Botëror Snooker, pasi ka fituar garën e vitit 2023 duke mundur kampionin katër herë Mark Selby 18–15 në finale. Brecel u largua nga Si Jiahui 5–14 në gjysmëfinale, por përfundimisht fitoi 17–15. Ky rikthim nga nëntë korniza prapa është deficiti më i madh i përmbysur ndonjëherë në historinë e Kampionatit Botëror në Crucible Theatre.

Ai u bë lojtari i parë nga Evropa kontinentale që fitoi një ngjarje të renditjes kur fitoi Kampionatin e Kinës 2017, dhe më pas vazhdoi të fitonte ngjarje të tjera të renditjes: Scottish Open 2021 dhe Liga e Kampionatit 2022. Ai është lojtari më i ri që ka marrë pjesë në Kampionatin Botëror të Snooker, duke bërë debutimin e tij në vitin 2012, në moshën 17 vjeç e 45 ditë, dhe lojtari i parë nga Evropa kontinentale që ka fituar këtë ngjarje.

Brecel fitoi titullin evropian nën-19 në vitin 2009 në moshën 14 vjeç dhe u bë profesionist në vitin 2011. Ai arriti në top 16 në renditjen botërore në 2017 dhe arriti në finalen e tij të parë Triple Crown në UK Championship 2021, por humbi 5– 10 te Zhao Xintong. Një javë më vonë, ai mundi John Higgins 9–5 për të fituar Scottish Open 2021.

## Karriera e hershme
Luca Brecel ka lindur më 8 mars 1995, në Dilsen-Stokkem, Belgjikë. Babai i tij Karlo ishte një "gjuetar breshëri", pas stuhive në punë për të riparuar dëmet prej tyre, dhe nëna e tij Mirella ishte një shtëpiake. Brecel filloi snooker kur ishte nëntë vjeç, pasi luajti në pishinë me babanë e tij gjatë një pushimi familjar.

Në prill 2009, ai u bë kampioni më i ri evropian nën-19 në moshën 14 vjeç, në një fitore 6–5 kundër Michael Wasley në Shën Petersburg. Rreth kësaj kohe, familja e Brecelit u zhvendos në një shtëpi më të madhe në Maasmechelen në mënyrë që të mund të vendosnin një tryezë praktike me madhësi të plotë.

Në janar 2010, Brecel pati një fitore 4–1 kundër shtatë herë kampionit botëror Stephen Hendry në një lojë ekspozite në Bruges. Në maj të atij viti, Brecel mundi bashkatdhetarin profesionist Bjorn Haneveer me 7–4 për t'u bërë kampion belg për të moshuarit. Pushimi i tij prej 136 ishte më i larti i turneut. Brecel ishte një nga tetë lojtarët që morën pjesë në turneun e ri të Power Snooker në indigO2 në tetor 2010, së bashku me kampionin botëror në atë kohë Neil Robertson, Ding Junhui, Mark Selby, Ali Carter, Shaun Murphy, Jimmy White, dhe Ronnie O'Sullivan. Brecel u mund nga fituesi eventual O'Sullivan në raundin e parë. Në dhjetor 2010, Brecel u emërua Sportisti Belg i Vitit në kategorinë Talent Premtues.

## Referime
Endri Shabani

'''Endrit 'Endri' Shabani''' (lindur më 8 shkurt 1985) është akademik dhe politikan shqiptar i cili shërben si drejtues i Nismës Thurje prej vitit 2020. Ai është anëtar i Këshillit Bashkiak të Tiranës që nga viti 2023.  

## Arsimi 
Shabani ndoqi studimet e mesme në Institutin Harry Fultz dhe u diplomua për drejtësi në Universitetin Luarasi në Tiranë. Më pas, në vitin 2013, ka vazhduar masterin në drejtësi në Universitetin e Oksfordit (Pembroke College) në Mbretërinë e Bashkuar të cilin e përfundoi me notën maksimale.

Në vitin 2014 Shabani fitoi bursën prestigjoze Clarendon për studime doktorale në departamentin për politikë dhe marrëdhënie ndërkombëtare në Oksford të cilat i përfundoi në vitin 2020.

Shabani ka një doktoraturë në shkenca politike nga Universiteti i Oksfordit (St Antony's College).

## Karriera profesionale 
Në vitet 2007-2011 Shabani ka punuar si menaxher projekti për Transparency International Albania. Më pas ka qenë për rreth një vit konsulent për Këshillin e Evropës në një projekt anti-korrupsioni në Shqipëri.

Nga 2011-2013 ka punuar si pedagog në Universitetin Luarasi.

Në vitin 2015 ka punuar për disa muaj si menaxher programi për Fondacionin Shoqëria e Hapur Shqipëri. Më 2017 ka qenë konsulent i Organizatës së Kombeve të Bashkuara (UN Women) për Shqipërinë.

Nga 2018-2019 ka punuar si studiues dhe shkurtimisht si pedagog në Universitetin Sciences Po në Paris.

## Karriera politike 
Shabani ka filluar aktivizmin politik në vitin 2012 gjatë protestave kundër Ligjit për Importin e Plehrave. Më vonë i bashkohet Nismës Thurje dhe zgjidhet kryetari i saj. 

Në zgjedhjet e vitit 2021 Shabani mori 1017 vota parapëlqyese, ndërsa më 2023 u zgjodh nga qytetarët në Këshillin Bashkiak të Tiranës.

## Lidhje të jashtme 
* Faqja personale
* Profili në LinkedIn
* Faqja zyrtare e Nismës Thurje

## Referime
Bediha Korenica

**Bediha Korenica** (1925 - ??) ka qenë një mësuese nga Vushtrria e cila ka dhënë kontribut në zhvillimin e arsimit në Kosovë gjatë dha pas Luftës së Dytë Botërore. 
## Biografia 
Bediha Korenica lindi në Vushtrri në vitin 1925 dhe ishte e bija e Jusuf Korenicës. Shkollën fillore shqipe e kreu në Mitrovicë, Kursin pedagogjik në Prishtinë dhe në vitin 1943 emërohet mësuese në Shkollën Fillore "Hasan Prishtina " në Vushtrri, ku në atë kohë punonin mësuese edhe Nasibe Hoxha e Hateme Shala. Pas luftës punon mësuese në Smrekonicë, Mitrovicë, Vushtrri, Prishtinë, Tërnavë, Miratoc, Vaksincë e në disa fshatra të Komunës së Preshevës. Më 1968 kthehet e punon mësuese në Mitrovicë deri në pension, më 1983. Për kontributin e saj në fushën e arsimit është dekoruar me Medalen Presidenciale të Meritave nga Presidentja e Kosovës Atifete Jahjaga, më datën 7 mars të vitit 2013. 

## Shih edhe 
* Arsimi në Kosovë

## Referime
Shkolla e Maleve

**Shkolla e Maleve** është një film shqip i relizuar nga Halil Budakova në vitin 2012. Filmi i është kushtuar luftës së fundit në Kosovë dhe është xhiruar në fshatin Blinajë dhe në malet përreth këtij fshati të Komunës së Lipjanit. Ngjarja e filmit zhvillohet në kohën e Luftës Çlirimtare të Kosovës. Për shkak të dhunës së paraqitur në këtë film ai është ndaluar që të shfaqet në mënyrë të organizuar para nxënësve të shkollave fillore. Ky ka qenë vendimi i Drejtorisë Rajonale të Arsimit në Ferizaj dhe që është mbeshtetur edhe nga Ministria e Arsimit e Republikës së Kosovës.  

## Shih edhe 
* Kosovafilmi
* Kinematografia në Kosovë

## Referime
Pano Soko

**Pano Soko** ( lindur si **Panajot Soko**;  më 1 janar 1979) është ekonomist dhe politikan shqiptar. Ai është bashkëthemelues i Nismës Thurje.

Soko mori 1579 vota në zgjedhjet 2021.

## Lidhje të jashtme 
## Referime
Pindari

parapamje|325x325px|Pindari, kopje romake e bustit grek të shekullit të 5-të para Krishtit (*Muzeu Arkeologjik Kombëtar*, Napoli).
**Pindari** (greqisht: *Pindaros*, latinisht: *Pindarus*; rreth  518 p.e.s. – rreth  438 p.e.s.) ishte një poet lirik i lashtë grek nga Teba. Nga 9 poetët lirikë kanonikë të Greqisë antike, vepra e tij është më e ruajtura. Kuintiliani shkroi: "Nga nëntë poetët lirikë, Pindari është padyshim më i madhi, për shkak të madhështisë së tij të frymëzuar, bukurisë së mendimeve dhe figurave të tij, bollëkut të pasur të gjuhës dhe materies së tij dhe përmbytjes së tij të elokuencës, karakteristika që , siç thoshte me të drejtë Horace, e bëjnë atë të paimitueshëm". Poezitë e tij gjithashtu mund të duken të vështira dhe madje të çuditshme. Dramaturgu komik athinas Eupolis njëherë tha se ata "tashmë janë reduktuar në heshtje nga mosdashja e shumicës për të mësuarën elegante". Disa studiues në epokën moderne gjithashtu e panë poezinë e tij të habitshme, të paktën deri në zbulimin e 1896 të disa poezive nga rivali i tij Bakhilid; Krahasimet e veprës së tyre treguan se shumë nga veçoritë e Pindarit janë tipike për zhanret arkaike dhe jo vetëm për vetë poetin. Poezia e tij, ndonëse e admiruar nga kritikët, ende sfidon lexuesin e rastësishëm dhe vepra e tij është kryesisht e palexuar në publikun e gjerë.

Pindari ishte poeti i parë grek që reflektoi mbi natyrën e poezisë dhe mbi rolin e poetit. Poezia e tij ilustron besimet dhe vlerat e Greqisë arkaike në agimin e periudhës klasike. Ashtu si poetët e tjerë të epokës arkaike, ai ka një ndjenjë të thellë të peripecive të jetës, por gjithashtu artikulon një besim të pasionuar në atë që njerëzit mund të arrijnë me hirin e perëndive, e shprehur më së shumti në përfundimin e një prej Odes së tij të Fitores.Krijesat e një dite! Çfarë është dikush?

Çfarë nuk është dikush? Një ëndërr e një hije

Është qenia jonë e vdekshme. Por kur bëhet fjalë për meshkujt

Një vezullim shkëlqimi i dhënë nga qielli,

Pastaj mbi ta prehet drita e lavdisë

Dhe të bekuara janë ditët e tyre. ()

## Shiko edhe 
* Greqia e lashtë

## Referime
Safo

**Sappho** (greqisht: Sapphō, greqisht eolike: Psápphō; rreth  630 – rreth 570 para Krishtit) ishte një poet grek arkaik nga Eresos ose Mytilene në ishullin Lesbos. Safo njihet për poezinë e saj lirike, e shkruar për t'u kënduar ndërsa shoqërohet me muzikë. Në kohët e lashta, Sappho konsiderohej gjerësisht si një nga poetët më të mëdhenj lirik dhe iu dha emra si "Muza e dhjetë" dhe "Poetesha". Pjesa më e madhe e poezisë së Safos tani është e humbur dhe ajo që ka ekzistuar ka mbijetuar kryesisht në formë fragmentare; vetëm Oda e Afërditës është sigurisht e plotë. Përveç poezisë lirike, komentuesit e lashtë pohuan se Sapho shkroi poezi elegjiake dhe jambike. Tre epigrame që më parë i atribuoheshin Safos janë ekzistuar, por këto janë në të vërtetë imitime helenistike të stilit të Safos.

Dihet pak për jetën e Safos. Ajo ishte nga një familje e pasur nga Lesbos, megjithëse emrat e prindërve të saj janë të paqartë. Burimet e lashta thonë se ajo kishte tre vëllezër; Charaxos, Larichos dhe Eurygios. Dy prej tyre, Charaxos dhe Larichos, përmenden në Poemën e Vëllezërve të zbuluar në vitin 2014. Ajo u internua në Siçili rreth vitit 600 para Krishtit dhe mund të ketë vazhduar të punojë deri rreth vitit 570 para Krishtit. Sipas legjendës, ajo vrau veten duke u hedhur nga shkëmbinjtë Leucadian për shkak të dashurisë së saj të pashpërblyer për tragetin Phaon.

Sappho ishte një poete prodhuese, ndoshta duke kompozuar rreth 10,000 vargje. Ajo ishte më e njohur në antikitet për poezinë e saj të dashurisë; tema të tjera në fragmentet e mbijetuara të veprës së saj përfshijnë familjen dhe fenë. Ajo ndoshta ka shkruar poezi si për performancë individuale ashtu edhe për korale. Shumica e fragmenteve të saj më të njohura dhe më të ruajtura eksplorojnë emocionet personale dhe ndoshta janë kompozuar për performancë solo. Veprat e saj njihen për qartësinë e gjuhës, imazhet e gjalla dhe menjëhershmërinë. Konteksti në të cilin ajo kompozoi poezitë e saj ka qenë prej kohësh temë e debatit studiues; sugjerimet më me ndikim kanë qenë se ajo ka pasur një lloj roli edukativ ose fetar, ose ka shkruar për simpoziumin.

Poezia e Safos ishte e njohur dhe e admiruar shumë gjatë pjesës më të madhe të antikitetit, dhe ajo ishte ndër kanunet e Nëntë poetëve lirikë më të vlerësuar nga studiuesit e Aleksandrisë helenistike. Poezia e Safos konsiderohet ende e jashtëzakonshme dhe veprat e saj vazhdojnë të ndikojnë tek shkrimtarët e tjerë. Përtej poezisë së saj, ajo njihet edhe si simbol i dashurisë dhe dëshirës mes grave, me fjalët angleze *saphic* dhe *lesbike* që rrjedhin nga emri i saj dhe ai i ishullit të saj përkatësisht.

## Shiko edhe 
* Pindari
* Greqia e lashtë

## Referime
Drakoni

**Drako** (greqisht: *Drakōn*; rreth 625-600 pes) ishte ligjvënësi i parë i regjistruar i Athinës në Greqinë e Lashtë. Ai zëvendësoi sistemin mbizotërues të së drejtës gojore dhe gjakmarrjes me kushtetutën drakoniane, një kod i shkruar që do të zbatohej vetëm nga një gjykatë.

Emri i tij mund të jetë një metaforë (δράκων fjalë për fjalë do të thotë "me shikim të mprehtë"), jo emër i një personi aktual, pasi ka arsye për të besuar se ai është gjithashtu një trillim, tërësisht ose pjesërisht. Kjo mbështetet nga mungesa e një patronimi dhe çdo informacioni biografik.

Që nga shekulli i 19-të, mbiemri *drakonian* (greqisht: *drakónteios*) u referohet rregullave ose ligjeve të ngjashme të pafalshme, në greqisht, anglisht dhe gjuhë të tjera evropiane.

## Shiko edhe 
## Referime
Kleisteni

parapamje|287x287px|Busti modern i Cleisthenes, i njohur si "babai i demokracisë athinase", në pamje në Shtëpinë e Shtetit të Ohio, Columbus, Ohio.
**Kleisteni** (greqisht: *Klisthénis*, **Klisthenes***,* rreth  570 – rreth 508 pes), ishte një ligjvënës i lashtë athinas, i njohur me reformimin e kushtetutës së Athinës së lashtë dhe vendosjen e saj në një bazë demokratike në 508 pes. Për këto arritje, historianët e quajnë atë si "babai i demokracisë athinase". Ai ishte anëtar i klanit aristokratik Alkmeonid. Ai ishte djali më i vogël i Megakliut dhe Agaristes, duke e bërë atë nipin nga nëna të tiranit Kleistenes të Sikionit. Ai u vlerësua gjithashtu për rritjen e fuqisë së asamblesë qytetare athinase dhe për zvogëlimin e fuqisë së fisnikërisë mbi politikën athinase.

Në vitin 510 para Krishtit, trupat spartane ndihmuan athinasit të rrëzonin tiranin Hipias, birin e Peisistratus. Kleomenes I, mbreti i Spartës, vendosi një oligarki pro-spartane të kryesuar nga Isagora. Megjithatë, Kleisteni, me mbështetjen e klasës së mesme dhe të ndihmuar nga demokratët, mori pushtetin. Kleomenes ndërhyri në 508 dhe 506 pes, por nuk mundi ta ndalonte Kleistenin dhe përkrahësit e tij athinas. Nëpërmjet reformave të Kleistenit, populli i Athinës e pajisi qytetin e tyre me institucione isonomike - të drejta të barabarta për të gjithë qytetarët (edhe pse vetëm njerëzit e lirë ishin qytetarë) - dhe vendosën ostracizmin si një dënim.

## Shiko edhe 
* Greqia e lashtë

## Referime
Lavdrim Lita

__NOINDEX__

Lavdrim Lita (Tiranë, lindur më 19 shkurt 1985) është një gazetar, studiues dhe analist shqiptar. 
## Shikoni dhe 
U lind më 19 shkurt 1985 në Tiranë në një familje patriotike me origjinë nga krahina e Lumës, Litajt, që kanë kontribute të veçanta në luftës e Lumës 1912 dhe gjatë luftës nacionalçlirimtare kundër okupatorit gjerman. Familje e përndjekur nga regjimi komunist. Në moshën 18 vjeçare Lita fiton të drejtën për studime universitare në "La Sapienza", Itali, në degën Letërsi dhe Filozofi dhe Master në gazetari. Ai fillon bashkëpunimin me gazetën italiane l'Occidentale dhe shkruan artikujt për disa media shqiptare. Në 2009 kthehet në Tiranë duke punuar në Ministrinë e Kulturës dhe në 2010 emërohet drejtor i Publikimeve ushtarake në Ministrinë e Mbrojtjes. Ai drejton për 4 vite gazetën "Ushtria" e dhe revistën "Mbrojtja", si dhe botimet e librave të FA. Gjatë këtyre viteve bashkëpunon për media online "Zhurnal.mk", në Maqedoni, gazetën "Zëri.info" në Kosovë dhe në median online italiane "Eastjournal.net" për çështje të Ballkanit Perendimor. 

Në 2015 i rikthehet studimeve europiane pas fitimit të bursës së European College of Parma. Ai punësohet pranë Ambasadës italiane në Shqipëri, në Agjencinë Italiane për Tregti me Jashtë, ICE.

Në 2017 Lavdrim Lita do të jetë këshilltar politik dhe mediatik i Ministrit të Punëve të Brendshme, z. Dritan Demiraj. Lita do të ftohet nga Departament Amerikan i Mbrotjes për të ndjekur kursin e zyrtarëve të Lartë, në Naval Postagraduate School, në Monterey. 

Në 2018 ai do themelojë dhe do të drejtojë portalin mediatik, Faktor.al 

Në 2021, Lita do të ftohet të kontribuojë si këshilltar i lartë pranë organizatës euroatlantike, George C. Marshall, Albania. 

Në nëntor të 2024, Lita ka botuar librin e tij të parë, një monografi për Jean Monnet "*Zhan Mone, ideatori dhe shtetari i parë i BE"*, botuar nga Uet press. 

Lita është i ftuar rregullisht në media kombëtare dhe ndërkombëtare për të komentuar aktualitetin politik në Shqipëri dhe rajon.    

## Referimet
Politika e majtë

**Politika e krahut të majtë** përshkruan gamën e ideologjive politike që mbështesin dhe kërkojnë të arrijnë barazinë shoqërore dhe barazinë, shpesh në kundërshtim me hierarkinë shoqërore në tërësi ose hierarki të caktuara shoqërore. Politika e krahut të majtë zakonisht përfshin një shqetësim për ata në shoqëri, të cilët ndjekësit e saj i perceptojnë si të pafavorizuar në raport me të tjerët, si dhe një besim se ka pabarazi të pajustifikuara që duhen zvogëluar ose hequr

Brenda spektrit politik majtas-djathtas, *e majta* dhe *e djathta* u krijuan gjatë Revolucionit Francez, duke iu referuar rregullimit të vendeve në Asamblenë Kombëtare Franceze. Ata që u ulën në të majtë përgjithësisht kundërshtuan regjimin e lashtë dhe monarkinë burbone dhe mbështetën Revolucionin, krijimin e një republike demokratike dhe shekullarizimin e shoqërisë ndërsa ata në të djathtë ishin mbështetës të institucioneve tradicionale të regjimit të lashtë. Përdorimi i termit *të majtë* u bë më i spikatur pas rivendosjes së monarkisë franceze në 1815, kur u aplikua për *të Pavarurit*. Fjala *krah* iu bashkua fillimisht majtas dhe djathtas në fund të shekullit të 19-të, zakonisht me qëllim nënçmues, dhe *krahu i majtë* u përdor për ata që ishin joortodoksë në pikëpamjet e tyre fetare ose politike.

Ideologjitë që konsiderohen si *të majta* ndryshojnë shumë në varësi të vendosjes përgjatë spektrit politik në një kohë dhe vend të caktuar. Në fund të shekullit të 18-të, me themelimin e demokracive të para liberale, termi *i majtë* u përdor për të përshkruar liberalizmin në Shtetet e Bashkuara dhe republikanizmin në Francë, duke mbështetur një shkallë më të vogël të vendimmarrjes hierarkike sesa *politika e krahut të djathtë* të konservatorëve dhe monarkistëve tradicionalë. Në politikën moderne, termi *i majtë* zakonisht zbatohet për ideologjitë dhe lëvizjet në të majtë të liberalizmit klasik, duke mbështetur një farë mase demokracie në sferën ekonomike. Sot, ideologjitë si liberalizmi shoqëror dhe demokracia sociale konsiderohen të jenë të qendrës së majtë, ndërsa *e majta* zakonisht është e rezervuar për lëvizjet më kritike ndaj kapitalizmit, duke përfshirë lëvizjen punëtore, socializmin, anarkizmin, komunizmin, marksizmin dhe sindikalizmin, secila prej të cilave u ngrit në shekujt 19 dhe 20. Përveç kësaj, termi *krahu i majtë* është aplikuar gjithashtu për një gamë të gjerë lëvizjesh shoqërore liberale, duke përfshirë lëvizjen për të drejtat civile, lëvizjen feministe, lëvizjen për të drejtat e LGBT, lëvizjet për të drejtat e abortit, multikulturalizmin, lëvizjen kundër luftës dhe lëvizja mjedisore si dhe një gamë e gjerë partish politike.
## Referime
Inokulimi

Inokulim në mjekësi është futja e një mikrobi patogjen në trupin e një individi të shëndoshë për të shkaktuar tek ai një formë të lehtë të sëmundjes, që do të pasohet nga imuniteti.
Divani (mobilje)

*Mos të ngatërrohet me divanin.*
[parapamje|*Portrait de Monsieur Levett et Mademoiselle Glavany Assis Sur un Divan en Costume Turc* nga [Jean-Étienne Liotard (Louvre)]]

**Divani** (nga kurdishtja *devan*; turqishtja moderne *divan*) eshte nje lloj mobiljeje uljeje e ngjashme me kanapenë.

Divanet e kane origjinen ne Lindjen e Mesme dhe e kane marre emrin nga divani, qe ishte nje ministri ne shtetet islamike, ne te cilen gjendeshin divanë.
Astari

[parapamje|Këngëtari rus i operës [Fjodor Shaljapin|Feodor Shaliapin me një lesh pallto. Portret nga Boris Kustodijev *(Portreti i Shaliapinit)*, 1921.]]
Ne qepje, **astari** eshte nje shtrese e brendshme pelhure, gëzofi ose materiali tjeter, e futur ne veshje, kapele, valixhe, perde, çanta dore dhe artikuj te ngjashem.

Astari mbulon vendet e qepjes dhe detajet e ndertimit te veshjeve, zgjat jetegjatesine e veshjeve, lejon palltot apo xhaketat te vishen me lehte siper veshjeve te tjera dhe shton ngrohtesine.
Palltoja

**Palltoja** eshte zakonisht nje veshje e jashtme e pjeses se siperme te trupit, e veshur nga te dyja gjinite per ngrohtesi ose modë. Palltot zakonisht kane menge te gjata dhe jane te hapura perpara; mund te mbyllen me kopsa, zinxhire, rripa ose nje kombinim i ytre. Veçori te tjera te mundshme jane jakat dhe kapuçët.
Qemeri

[parapamje|Seksioni në [Ajasofja|Ajasofinë e Stambollit]]
Ne arkitekture, **qemeri** eshte nje forme harku e veteqendrushme (pra qe qendron vete, pa ndihme), e bere zakonisht prej guri ose tulle, e cila mbulon nje hapesire me nje tavan ose tarrace.

Si te ndertimi i harkut, nevojitet nje suportues i perkohshem. Derisa te vendoset guri i majes se qemerit, ai nuk eshte i veteqendrueshem. Ka lloje te ndryshme qemeresh.
Dajre (arkitekturë)

Ne arkitekturen klasike, **dajreja** eshte kambana kokeposhte e pjeses se siperme te kolonave te rendit korintik, rreth se ciles gdhenden gjethe zbukuruese.

## Shih edhe 
* Qemer
* Çatia
Arkitektura klasike

**Arkitektura klasike** perfshin arkitekturen qe rrjedh nga arkitektura greke dhe romake nga lashtesia klasike. Ekzistojne stile te ndryshme, qe quhen rende arkitekturore.
Kolona (arkitekturë)

Ne arkitekture, nje **kolone** eshte nje element strukturor qe transmeton, permes shtypjes, peshen e strukturave siper tek elementet strukturore me poshte. Kolona ka zakonisht nje forme cilindrike, maje dhe baze ose pedestal. Kolonat kane qene pjese e arkitektures qe ne lashtesi, duke qene se jane te thjeshta per t'u perdorur. Ka lloje te ndryshme kolonash, ne varesi te formes ose te rendit arkitekturor te cilit i perkasin.
Qeska

[parapamje|Një [qese e punuar me dorë që përmban livando.]]
**Qeska** eshte nje çante e vogel aromatike e bere prej pelhure, e mbushur me bime ose perberes aromatike.

Qeskat mund te permbajne edhe thithes uji; ne kete rast futen brenda pakove me te medha per ta mbajtur produktin brenda pakos te thate.
Çyrek

[parapamje|Një pjekës nxjerr copa të rrumbullakëta [bukë të freskëta nga furra me një lëvozhgë]]
**Çyreku** eshte nje sasi rrethore ose vezake ushqimi, zakonisht buke.

Bukes i jepet kjo forme rrethore, te cilen e mban gjate procesit te bukëpjekjes. E njejta gje ndodh edhe me llojet e tjera te çyrekeve, si çyreku i mishit.

## Shih edhe 
* Byrek
Hamalli

[parapamje|Një portier në [Kinë i veshur me një dǒulì]]
**Hamalli** eshte dikush qe mban sende ose ngarkesa per te tjeret.

Gama e sherbimeve te tyre eshte e madhe, nga futja e bagazhit ne bordin e trenave (hamall hekurudhe) deri te mbajtja e ngarkesave te renda ne lartesi te madhe dhe ne mot te keq ne ekspedita disamujore ne mal. Hamallet mund t'i mbajne ngarkesat ne kurriz (me çante shpine) ose ne koke.
Gaztori

parapamje|Një shakaxhi i gjykatës, me një marotë, i zgjedhur për Konkursin e Perandorisë në 1909
**Gaztori** ishte pjesetar i oborrit të një fisniku ose monarku, i përdorur për të argëtuar të ftuarit.

Gaztorët ishin gjithashtu performues që udhëtonin dhe argëtonin njerëzit e thjeshtë në panaire ose tregje qytetesh. Kjo disiplinë vazhdon edhe sot, ku gaztorët performojnë në evenimente me temë historike. Gjatë Rilindjes, mendohet se ata mbanin veshje me ngjyra të ndezura dhe kapele. Gaztorët argëtonin me një gamë të gjerë aftësish; kryesore ishin kënga, muzika, rrëfimet, akrobacia, xhonglimi, shakatë dhe truket magjike. Shumica e argëtimit bëhej në një stil komik. Gaztorët bënin shaka ose talleshin me njerëz apo ngjarje të njohura nga audienca.
Arshik

[parapamje|Ashik [Ağalar Mikayılov duke luajtur saz]]
Një **arshik**, **ashëk** (, ; ;  — te gjitha ) ose **ashik** (; ) eshte nje këngëtar-poet qe e shoqeron këngen e tij me nje lahute me qafe te gjate.

Ne Azerbajxhan, arshiku modern eshte nje muzikant profesionist, i cili ka ndjekur edhe shkollen profesionale per t'u bere arshik. Pergjate historise, ka pasur shume arshikë te njohur ne kulturen e Azerbajxhanit.

## Referime
Shehiti

**Shehiti** ose **shehidi** (&nbsp;, romanizuar *Shahīd* [ʃahiːd], &nbsp; [ʃahiːdah], &nbsp;&nbsp; [ʃuhadaː]; penxhabisht: ਸ਼ਹੀਦ) shenon nje dëshmor në Islam dhe Sihizëm.

Fjala perdoret shpesh ne Kuran me kuptimin e pergjithshem "deshmitar", por vetem nje here ne kuptimin "deshmor, martir". Deshmorja e pare per Islamin ka qene nje grua; nje nder hyjnor, i pakrahasueshem, universal dhe i perjetshem.
El-Xhezeriu

parapamje|Nje portre imaxhinar
Babai i robotikes **Ismail el-Xhezeriu** (1136–1206,  *Badīʿ az-Zaman Abu l-ʿIzz ibn Ismāʿīl ibn ar-Razāz al-Jazarī*, [ældʒæzæriː]) ishte nje polimat mysliman: shpikes, inxhinier mekanik, artizan, artist dhe matematikan.

Ai njihet per shkrimin e nje libri ne 1206, ne te cilin pershkroi 50 pajisje mekanike dhe udhezime per ndertimin e tyre. Ai shpiku oren e elefantit dhe eshte pershkruar si babai i robotikes dhe i inxhinierise moderne.
Përndjekja e myslimanëve gjatë tkurrjes osmane

parapamje|Ushtarët grekë me sëpata që qëndronin mbi një civil turk ata vranë.
[parapamje|Kapiteni grek Papa Grigoriu – [kasapi i masakrave myslimane gjatë Luftës Greko-Turke.]]
**Gjenocidi i turqve dhe myslimanëve osmanë** apo **Gjenocidi i Turqisë** ishte kur gjate renies dhe shperberjes se Perandorise Osmane, banoret myslimane (duke perfshire turq, shqiptarë, boshnjake, kurdë, serbokroate, greke dhe romë) qe jetonin ne territore te kontrolluara me pare nga Perandoria Osmane e gjeten shpesh veten si minoritare te persekutuar pasi u rivendosen kufinjte. Keto njerez ishin viktima te gjenocideve, masakrave, persekutimeve fetare, perdhunimeve masive dhe spastrimit etnik.

Feja myslimane u perdor si justifikim per spastrimin etnik te ndermarre nga greket dhe serbet, te cilet pretendonin se ata me fe myslimane ishin turq, kur ne fakt ishin shqiptare ose kishin kombesi te tjera.

## Shih edhe 
* Gjenocidi çetnik në krahinën e Bihorit
* Masakra e Përbregut
* Masakra e Dervishanit
* Masakra e Labovës

## Burime
Berk Oktay

**Berk Oktay** (lindi më 28 tetor 1982) është një model dhe aktor turk, i njohur për rolet e tij kryesore në serialet *İlişki Durumu: Karışık*, *Benim Hala Umudum Var* së bashku me aktoren Gizem Karaca dhe aktorin Şükrü Özyıldız. Ai u shfaq në seriale të tjera hit si *Yasak Elma*, *Savaşçı*, *Arka Sokaklar*, dhe *Akasya Durağı*. Ai filloi karrierën e tij të aktrimit në Tatlı Bela Fadime së bashku me Nehir Erdoğan.

## Filmografia 
## Çmimet 
## Referime
Seray Kaya

**Seray Kaya** (lindi më 4 shkurt 1991) është një aktore turke e njohur për rolin e Lena Hatun në serialin historik *Kuruluş: Osman*.

## Jeta e hershme
Seray Kaya ka lindur më 4 shkurt 1991 në Stamboll, Turqi. Familja e saj nga nëna është me prejardhje çerkeze. Gjatë viteve të shkollës së mesme ajo ndoqi arsimin e saj si grimere, pas shkollimit të mesëm, ajo u regjistrua në Qendrën Kulturore Sadri Alışık ku mori trajnim adekuat për aktrim.

## Filmografia
## Referime
Banshee

parapamje|300x300px| *Bunworth Banshee*, *Legjenda Zanash dhe Traditat e Jugut të Irlandës*, nga Thomas Crofton Croker, 1825
Një **banshee** ( ; irlandisht , nga irlandishtja e vjetër *ben síde*, "grua e kodrës së zanave" ose "zana femër") është një shpirt femëror në folklorin irlandez që lajmëron vdekjen e një anëtari të familjes, zakonisht duke bërtitur, vajtuar ose ngërthyer. Emri i saj lidhet me tumat që mbulojnë zonat rurale irlandez, të cilat njihen si *síde* (njëjës *síd*) në irlandishten e vjetër.

## Përshkrim 
Ndonjëherë, ajo ka flokë të gjatë, të cilët mund të shihet duke i krehur, dhe disa legjenda specifikojnë se ajo mund t'i interesojë vetëm gjatë krehjes së flokëve. Ajo vesh një mantel gri mbi një fustan të gjelbër dhe sytë e saj janë të kuq nga të qarat e vazhdueshme. Mund të jetë e veshur me të bardha me flokë të kuq dhe një çehre të tmerrshme.

majtas|parapamje|225x225px| *Shfaqja e Banshee-t*, 1862

* 
* 
* 

## Linqe te jashtme 
*
Ngritja e Çikagos

parapamje|Një ndërtese e ngritur me krikë
Gjatë viteve 1850 dhe 1860, inxhinierët kryen një ngritje pjesë-pjesë të nivelit të Çikagos qendrore për të shkëputur atë nga terreni i ulët dhe i mbushur me ujë. Ndërtesat dhe trotuaret u ngritën fizikisht duke përdorur krikë. Kjo punë u financua nga pronarët e pronave private dhe nga fonde publike.
Kara Ağaç Destanı

**Kara Ağaç Destanı** (Shqip: *Legjenda e Pemës së Zezë*) është një serial televiziv dramatik turk i prodhuar nga Motto Yapım, episodi i parë i të cilit u publikua më 23 shkurt 2024. Hasan Kurul është producent i serialit. Skenari është shkruar nga Mustafa Becit dhe Selman Kılıçaslan, ndërsa regjisori është Ufuk Hakan Eren. Në rolet kryesore janë [Olgun Şimşek]], Emre Kıvılcım, Hakan Boyav, Özlem Conker, Merih Öztürk dhe Meltem Akçöl.

## Përmbajtja 
Seriali ndjek Xhelal Agën, i cili lakmon të gjitha tokat në rajonin e tij, rrëmben tokat e të gjithë agave dhe në fund vritet rivali i tij i fundit, Osman Aga. Ditën e vrasjes, gruaja e Osman Agës, Razije, lind një djalë. Nga frika e zemërimit të Xhelal Agës, ajo ia beson djalin gruas së Xhelal Agës, Asijes, e cila rastësisht lind një vajzë në të njëjtën ditë. Kjo e bën pa dashje Omerin djalin e njeriut që vrau babanë e tij. Nga ana tjetër, vajza e lindur nga gruaja e Xhelal Agës, Asije, mbahet sekret. Vitet kalojnë dhe Omeri bëhet një djalë i ri që është i dashur dhe i respektuar nga të gjithë, një kontrast i fortë me babain e tij, Xhelal Aga. Ndërkohë, Sulltan rishfaqet në qytet, duke pretenduar se është vajza e Osman Agës dhe duke kërkuar hakmarrje. Fati ndërhyn, duke i bashkuar Omerin dhe Sulltanen shumë vite pasi kishin lindur në të njëjtën ditë.

## Luajnë 
### Personazhet kryesor 
### Personazhe mbështetës 
### Aktorë mysafir 
### Personazhe të përfunduara 
## Xhirimet 
Seriali është xhiruar në rrethin Yeşilhisar të Kayser dhe në Luginën Soğanlı.

## Transmetimi 
## Referime
Osman Zymi

**Osman Zymi** (1900 - 1954) ishte njëri prej fotografëve të parë në Mitrovicë, Kosovë. 

## Biografia 
Osman Zymi u lind në vitin 1900 dhe konsiderohej si një nga pionierët e fotografisë në rajonin e tij. Ai rrjedh nga një familje e jugut të Shqipërisë, e cila më vonë u shpërngul në qytetin e Gjakovës. Në Gjakovë, mbiemri i familjes së tij ndryshoi nga Kryeziu në Haxhi Hasani, dhe më pas ai u zhvendos në Mitrovicë. Në vitin 1925, Osman Zymi hap studion e tij të fotografisë në Mitrovicë, e quajtur “Foto Atelie”, duke filluar kështu një rrugëtim të rëndësishëm në fushën e fotografisë në Kosovë.

Ai ishte aktiv në atdhetarizmin shqiptar dhe u persekutua nga regjimi serb, veprimtaria e tij e cila u bë shkak për të detyruar ta lë Mitrovicën gjatë Luftës së Dytë Botërore. Pas këtë arsye, ai u largua për në Suhodoll. Gjatë kësaj kohe, ai ndryshoi mbiemrin e tij nga Haxhi Hasani në Zymi. Megjithatë, pas përfundimit të luftës, Osman Zymi u kthye në Mitrovicë dhe vazhdoi punën e tij si fotograf. Studio e tij e fotografisë ishte një pikë e rëndësishme për dokumentimin e jetës dhe ngjarjeve të kohës së tij në Mitrovicë dhe Kosovë. Ai kishte katër djem që e ndihmuan në drejtimin e studios fotografike.

Osman Zymi nuk ishte vetëm një fotograf i zakonshëm; ai u bë i njohur për fotografitë e tij të personaliteteve të njohura të kohës, duke përfshirë patriotët më të njohur gjatë Luftës së Dytë Botërore. Fotografitë e tij mbeten një dëshmi e rëndësishme e kohës së tij, duke ruajtur historinë dhe kujtimet e asaj periudhe për brezat e ardhshëm. Osman Zymi ndërroi jetë në vitin 1954 në moshën 54 vjeçare, por kujtesa e kontributit të tij vazhdon të jetë e gjallë si një pjesë e rëndësishme e trashëgimisë kulturore në Kosovë.

## Shih edhe 
* Mitrovica

## Referime
Vetëiniciativa

**Vetëiniciativa** apo **iniciativa personale** është sjellje vetë-filluese dhe proaktive që kapërcen barrierat për të arritur një qëllim. Koncepti u zhvillua nga Michael Frese dhe kolegët e tij në vitet 1990.

Të tre aspektet e PI - vetë-fillimi, i orientuar drejt së ardhmes dhe tejkalimi i barrierave formojnë një sindromë të sjelljeve proaktive që lidhen me njëra-tjetrën në mënyrë empirike. Vetë-fillimi nënkupton që qëllimet vendosen nga vetë një individ dhe jo nga dikush tjetër. Këto qëllime të vetë-filluara shpesh lidhen me orientimin e së ardhmes që përfshin fokusimin afatgjatë dhe përgatitjen për kërkesat dhe problemet e ardhshme. Kërkesat e ardhshme mund të plotësohen me veprime proaktive - 'pro' që do të thotë përgatitore ose paraprake në greqisht. Kështu, një qasje proaktive përpiqet të marrë sinjale paraprake që nënkuptojnë pengesat në të ardhmen dhe zhvillon plane për t'i parandaluar ato. Zbatimi i qëllimeve afatgjata shpesh çon në pengesa të reja. Prandaj, iniciativa nënkupton që njeriu do t'i kapërcejë këto barriera në mënyrë aktive dhe këmbëngulëse.

PI qëndron në kontrast me një qasje pasive, e cila karakterizohet nga bërja e asaj që i thuhet, heqja dorë kur përballet me vështirësi dhe reagimi ndaj kërkesave mjedisore. Përkrahësit e PI-së kanë argumentuar se ajo mund të bëhet më e rëndësishme në vendet e ardhshme të punës pasi ato kërkojnë një shkallë të lartë të vetëbesimit.

PI shpesh konceptohet si komponent i sjelljes i konceptit të përgjithshëm të proaktivitetit; është gjithashtu i lidhur por jo identik me angazhimin në punë.

## Shiko edhe 
* Iniciativa

## Referime
Inxhinieri i ndërtimit

parapamje|Inxhinierët civilë të Autoritetit të Tennessee Valley monitorojnë rrjedhën e ujit në një model të shkallës së Digës Tellico.
Një **inxhinier civil** është një person që ushtron inxhinierinë civile - aplikimin e planifikimit, projektimit, ndërtimit, mirëmbajtjes dhe funksionimit të infrastrukturës duke mbrojtur shëndetin publik dhe mjedisor, si dhe duke përmirësuar infrastrukturën ekzistuese që mund të jetë neglizhuar.

Inxhinieria e ndërtimit është një nga disiplinat më të vjetra inxhinierike sepse merret me mjedisin e ndërtuar duke përfshirë planifikimin, projektimin dhe mbikëqyrjen e ndërtimit dhe mirëmbajtjes së strukturave të ndërtesave dhe objekteve, të tilla si rrugët, hekurudhat, aeroportet, urat, portet, kanalet, digat, projektet e ujitjes. , tubacionet, termocentralet dhe sistemet e ujit dhe kanalizimeve.

Termi "inxhinier civil" u krijua nga John Smeaton në 1750 për të bërë dallimin e inxhinierëve që punonin në projekte civile me inxhinierët ushtarakë, të cilët punonin në armatim dhe mbrojtje. Me kalimin e kohës, nën-disiplina të ndryshme të inxhinierisë civile janë bërë të njohura dhe shumica e inxhinierisë ushtarake është marrur nga inxhinieria civile. Praktika të tjera inxhinierike u njohën si disiplina të pavarura inxhinierike, duke përfshirë inxhinierinë kimike, inxhinierinë mekanike dhe inxhinierinë elektrike.

Në disa vende, një inxhinier civil mund të kryejë rilevimin e tokës; në të tjera, rilevimi është i kufizuar në rilevimin e ndërtimit, përveç rastit kur merret një kualifikim shtesë.

## Shiko edhe 
* Inxhinieria e ndërtimit
* Inxhinieri
* Inxhinieria

## Referime
Bir Küçük Gün Işığı

**Bir Küçük Gün Işığı** (Shqip: *Një dritë e vogël e ditës*) është një serial televiziv dramatik turk i nënshkruar nga NGM, me regji të Emre Kabakuşak, shkruar nga Özgür Evren Heptürk dhe me aktorë Seray Kaya dhe Berk Oktay. Seriali përfundoi me episodin e tij të 36-të, i cili u transmetua më 5 qershor 2023.

## Përmbajtja 
Elif zotëron kompaninë e saj të organizimit të dasmave dhe ngjarjeve dhe ka krijuar karrierën e saj të suksesshme profesionale me përpjekje dhe këmbëngulje. Ajo është e martuar me Hakanin, shefin e një kompanie të madhe, me të cilin nuk ka ende fëmijë. Në të njëjtën ditë që Elif mendon të fillojë procesin e birësimit, ajo merr një telefonatë të papritur nga spitali për ta informuar se burri i saj kishte qenë në një aksident. Me të mbërritur në spital, Elif mëson se i shoqi ka vdekur.

Elif kalon nga trishtimi në befasi të madhe pasi zbulon se Hakan ka një vajzë. E zhgënjyer dhe e mërzitur, ajo vështirë se mund ta besojë që i shoqi e ka tradhtuar duke e fshehur prej vitesh se ai kishte një grua tjetër dhe një vajzë, Guneş, e cila nuk di të flasë. Elif përpiqet të komunikojë me të pa dobi dhe bota e saj shpërbëhet. Teksa jeton një makth të vërtetë, ajo takon Fëratin, një biznesmen i cili prej vitesh kërkon motrën e saj të zhdukur dhe rrugët e tyre kryqëzohen në mënyrë të pashmangshme.

## Luajnë 
* Seray Kaya - Elif Kara
* Berk Oktay - Fërat Ajaz
* Esra Dermancıoğlu - Umran Ajaz
* Tuğçe Açıkgöz - Dila Ajaz
* Şeyma Korkmaz - Sude
* Azra Aksu - Gynesh Kara
* Yılmaz Bayraktar - Jëllmaz
* Güneş Hayat - Mehvesh
* Eda Özerkan - Feraje
* Beran Kotan - Alper
* Gizem Ünsal - Fulja Bilgin
* Yiğit Yapıcı - Hakan Kara
* Cansu Senem - Zerrin Jalman
* Nail Kırmızıgül - Xhemil Ajaz
* Melis Gürhan - Jasemin
* Tuna Arman - Lamia
* Altan Erkekli - Eshref
* Armağan Oğuz - Sinan
* Yıldız Kültür - Ajten

## Transmetimi 
## Referime
Güler Duman

**Güler Duman** ka lindur më 30 qershor 1967 në Stamboll, Turqi. Artist i muzikës popullore turke, kompozitor, kompozitor, prezantues dhe mësues muzike. Ai u bë një nga emrat më të suksesshëm dhe më të shitur në muzikën popullore me albumet që publikoi që nga fillimi i viteve 1980.

## Diskografia
* *Dost Garip* (1980)
* *O Leyli Leyli* (1982)
* *Seher Yeli* (1984)
* *Mevlayı Seversen* (1985)
* *Misafir Geldim* (1987)
* *Nazlı Yara Küskünüm* (1987)
* *Kulluk Benim Olsun Sultanlık Senin* (1988)
* *Ya Dost* (1988)
* *Buldular Beni* (1990)
* *Duygu Pınarı (Vezrana)* (1991)
* *Gül Yüzlü Sevdiğim* (1992)
* ''Güler Duman '94* (1994)
* *Bu Devran* (1995)
* *Öl Deseydin Ölmez miydim?* (1997)
* *Yolcuyum Bu Dağlarda* (2002)
* *Türküler Dile Geldi* (2009)
* *Yüreğimden Yüreğinize* (2012)
* *Yüreğimden Yüreğinize Sazım* (2017)

## Programet televizive
* *Dumanlı Türküler* (2004)
* *Güler Duman ile Telden Dile* (2006)
* *Türkülerin Güler Yüzü* (2007 – 2008)
* *Türküler Dile Geldi'' (2013 – 2014)