Pengu

parapamje|310x310px|Policia stërvitet shpesh për të rimarrë pengjet e marra me forcë, si në këtë ushtrim.
**Pengu** është një person i kapur nga një rrëmbyes me qëllim që të detyrojë një palë tjetër, e cila i kushton një vlerë të lartë lirisë, mirëqenies dhe sigurisë së personit të kapur, si p.sh. një i afërm, punëdhënësi, forcat e rendit ose qeveria për të vepruar. ose të përmbahen nga veprimi, në një mënyrë të caktuar, shpesh nën kërcënimin e dëmtimit të rëndë fizik ose vdekjes për pengun(ët) pas skadimit të një ultimatumi. Botimi i njëmbëdhjetë i Encyclopædia Britannica (1910-1911) e përkufizon një peng si "një person që dorëzohet nga njëra nga dy palët ndërluftuese te tjetra ose sekuestrohet si siguri për zbatimin e një marrëveshjeje, ose si masë parandaluese kundër disa akteve të luftës”.

Një palë që kap një ose më shumë pengje njihet si **pengmarrës**; nëse pengjet janë të pranishëm vullnetarisht, atëherë marrësi njihet si **pritës**.

Në shoqërinë civile, së bashku me rrëmbimin për shpërblim dhe trafikimin e qenieve njerëzore (shpesh të gatshëm për të shpërblyer robërit e saj kur janë fitimprurës ose për të tregtuar me ndikim), marrja e pengjeve është një aktivitet kriminal. Në kontekstin ushtarak, pengjet dallohen nga të burgosurit e luftës, pavarësisht se të burgosurit përdoren si kolateral në shkëmbimin e të burgosurve - dhe marrja e pengjeve konsiderohet si një krim lufte.

Me raste, marrja e pengjeve është një akt impulsiv dëshpërimi, pasi kur një akt kriminal shkon keq, krimineli ka forcë vdekjeprurëse në dispozicion dhe një kalimtar bëhet kolateral i nxituar, pavarësisht se perspektiva për t'iu shmangur drejtësisë mbetet e varfër, tani së shpejti i rrethuar nga forca vdekjeprurëse me qëllimi si dhe ndjekja penale për një krim të rëndë shtesë, nëse pengmarrësi i mbijetoi përplasjes së përshkallëzuar (jo gjithmonë qëllimi; shih vetëvrasjen nga polici). Këto përballje janë jashtëzakonisht dramatike dhe janë të spikatura në sytë e publikut, pavarësisht se janë mjaft të rralla. Marrja e pengjeve është nganjëherë mënyra e vetme për të zbatuar një plan, pra taktik, siç janë disa forma të arratisjes nga burgu, veçanërisht siç trajtohen në film.

Në ekstremin tjetër, mund të jetë një sipërmarrje biznesi tërësisht e llogaritur sipas asaj që përbën krim të organizuar. Përpara se të hyjnë në regjime të njohura për sundimin e dobët të ligjit, është e zakonshme që udhëtarët dhe biznesmenët e pasur të marrin sigurim për rrëmbimin dhe shpërblimin, megjithëse kjo do të jetë më pak efektive nëse plani i lojës së rrëmbyesit shndërrohet në zhvatje politike.

Rrëmbimi i fëmijëve nga prindër nuk konsiderohet përgjithësisht si pengmarrje, sepse zakonisht nuk ka kërcënim për dëmtim të fëmijës dhe nuk ka ultimatum në lidhje me kthimin e fëmijës (megjithëse ka raste kur ndikimi i marrë brenda marrëdhënies së dështuar prindërore është më i dëshiruar se fëmija) , por përndryshe marrja e pengjeve dhe rrëmbimi janë të prirura të përzihen së bashku. Kur qëllimi është rreptësisht financiar, objektivi kryesor është ai i zhvatjes, edhe përballë një kërcënimi të rëndë për sigurinë e personit të robëruar nëse negociatat financiare dështojnë; anasjelltas, kur qëllimi është politik ose gjeopolitik, thjerrëza kryesore është terrorizmi.

## Shiko edhe 
Terrorizmi

## Referenca 
__PATP__