open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vladimir Kasaj

**Vladimir Kasaj** regjisor shqiptar, lindi në Tiranë më 12 tetor të vitit 1950. 

Ai kreu dy vite Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë dhe pastaj vazhdoi tre vjet Institutin e Kinematografisë në Bukuresht të Rumanisë. U diplomua në Institutin e Lartë të Arteve në Tiranë dhe fill më pas punoi si asistent me regjisorin e mirënjohur Dhimitër Anagnosti në filmin “Lulëkuqe mbi mure”.

Filmi i tij i parë u realizua së bashku me Spartak Pecanin , “Streha e re” – 1976; Kaloi si regjisor pranë RTSH-se duke u marrë fillimisht me ekranizimin e dramave dhe filma publicistike.

Në vitin 1978, xhiroi filmin e parë me dy seri “Ditët që sollën pranverën” si dhe filmin “Një natë nëntori” – 1979.

Përveç dramave dhe spektakleve televizive artistike në Televizion, xhiroi edhe 4 filma, ndër të cilët më i suksesshëm rezultoi “Rikonstruksioni” ne vitin 1989 i cili u nderua me çmimin “Aleksandër Moisiu” për regjinë më të mirë.

Ndër filmat e tjerë, mund të kujtojmë “Inxhinieri i minierës” – RTSH, 1981 / “Flaka e maleve” me dy seri– 1982, që dallohet për vlerat e spikatura regjisoriale , “Çanta e zeze” – 1984 me skenarin e Koço Devoles; Kino Komedia “Hapi sytë e zezë” – RTSH, 1984 / “Rrufeja nga mali” (telekomedi) – 1986 me skenarin e Pëllumb Kullës.

Realizoi me dhjetëra teledrama me Teatrin Kombëtar, teatrin “Migjeni”, Shkodër, teatrin “Aleksandër Moisiu” Durrës, atë të Korçës apo Elbasanit dhe Fierit si dhe koncertin e madh të ndërrimit të viteve 1980, 1982,1984, 1987.  U nda nga jeta më 7 nëntor 2021.
Nicolas-René Jollain

prezentohet para Mbretit Glauku dhe bashkëshortes së tij Mbretëreshës Beroja - Nicolas René le Jeune Jollain]]
**Nicolas-René Jollain**, i njohur edhe me mbiemrin shtesë "Le Jeune", (1732 - 1804), është një piktor francez. Njëra ndër pikturat e tij është edhe piktura në të cilën shihet Mbreti Pirro si i vogël teksa prezantohet para Mbretit Glauku dhe bashkëshortes së tij, Mbretëreshës Beroja.      

## Shih edhe 
* Glauku
* Pirro i Epirit
* Beroia e Epirit

## Referime
François Boucher

parapamje|266x266px| *Portreti i Marie-Jeanne Buzeau, gruaja e Boucher* nga Alexander Roslin
 - Pikturë nga François Boucher]]
**François Boucher** (29 shtator 1703&nbsp;– 30 maj 1770) ishte një piktor, vizatues dhe grafist francez, i cili punonte në stilin Rokoko. Boucher është i njohur për pikturat e tij idilike dhe epshore mbi tema klasike, alegoritë dekorative dhe skenat baritore. Ai ishte ndoshta piktori dhe artisti më i famshëm dekorativ i shekullit XVIII.

## Biografia 
Lindur në Paris, Boucher ishte djali i një piktori më pak të njohur Nicolas Boucher, i cili i dha atij trajnimin e tij të parë artistik. Në moshën shtatëmbëdhjetë vjeçare, një pikturë e Boucher u admirua nga piktori François Lemoyne . Lemoyne më vonë caktoi Boucherin si nxënës të tij, por pas vetëm tre muajsh, ai shkoi të punonte për gdhendësin Jean-François Cars. 
Në vitin 1720, ai fitoi çmimin elitar Grand Prix de Rome për pikturë, por nuk e shfrytëzoi mundësinë për të studiuar në Itali deri pesë vjet më vonë, për shkak të problemeve financiare në Académie Royale de peinture et de sculpture .  Pas kthimit të tij nga studimet në Itali ai u pranua në Académie de peinture et de sculpture rithemeluar më 24 nëntor 1731.  *Morceau de réception* (pjesë e pritjes) ishte *Rinaldo dhe Armida* e tij e vitit 1734. 

Boucher u martua me Marie-Jeanne Buzeau në 1733. Çifti kishte tre fëmijë së bashku. Boucher u bë anëtar i fakultetit në vitin 1734 dhe karriera e tij u përshpejtua nga kjo pikë pasi u promovua Profesor dhe më pas Rektor i Akademisë, duke u bërë inspektor në fabrikën Royal Gobelins dhe më në fund *Premier Peintre du Roi* (Piktori i Parë i Mbretit) në vitin 1765.

Boucher vdiq më 30 maj 1770 në Parisin e tij të lindjes. Emri i tij, së bashku me atë të mbrojtëses së tij, Madame de Pompadour, ishte bërë sinonim i stilit francez rokoko, duke bërë që vëllezërit Goncourt të shkruanin: "Boucher është një nga ata burra që përfaqësojnë shijen e një shekulli, që shprehin, personifikojnë dhe mishërojnë. atë."

Boucher është i famshëm thënien se natyra është "trop verte et mal éclairée" (shumë e gjelbër dhe e ndriçuar keq). 

## Shiko gjithashtu 
* Piktura
* Pirro i Epirit
* Orientalizmi
* 

## Referimet 
## Lidhje të jashtme 
* François Boucher.org 
* Boucher's *Madame de Pompadour*  (video)
* Boucher's *Venus Consoling Love* (video)
* Mobilier national collection
Pelini

Shën Pelini ose Pelini i Brindizit ishte ipeshkëv i ipeshkvisë së Brindizit i lindur në Durrës. Ai adhurohet si shenjtor dhe martir i Kishës katolike.

## Burime
* ''Vita e miracoli del glorioso martire S. Pelino vescovo di Brindesi e protettore di Pentima cavata e tradotta da un ecclesiastico dalla lingua latina nell'idioma italiano*, Chieti 1737
* Giuseppe Celidonio, *La diocesi di Valva e Sulmona*, in part.: *Le origini cristiane: S.Pelino V. e M. nella leggenda e nella storia, S.Panfilo V. e patrono di Sulmona nella leggenda e nella storia, S.Feliciano di Foligno in Sulmona, Propagazione del cristianesimo nei Peligni* Casalbordino 1909
* Bernardino De Silvestri, *Esame apologetico su la vita e passione di S. Pelino Martire Arcivescovo di Brindisi e protettore di Valva'', Prato 1886
Radio Vicianum

thumb|Stema e Radio Vicianum
parapamje|Studio e Radios Vicianum
**Radio Vicianum ** është radiostacion lokal, privat dhe i pavarur me seli në Vushtrri që operon në frekuencat 105.7 Mhz FM.   

## Historiku 
Radio Vicianum është themeluar më 14 shtator të vitit 2000, në kohën e pas luftës, kur Kosova ishte e administruar nga misioni ndërkombëtar UNMIK. Me ndihmen dhe donacionet nga USAID  dhe IREX  filloi punën Radio Vicianum në Vushtrri. Themelues dhe pronar është Qamil Sahiti, i cili gjatë Qeverisjes së Përkohshme në Kosovë ishte edhe Drejtor i Qendrës së Kulturës në Vushtrri. Radio Vicianum filloj punën në frekuencat 100.8 MHz FM, frekuencë e dhënë nga Komisioni i Përkohshëm për Media. Pas një viti të gjitha frekuencat në Kosovë u azhurnuan dhe Radios Vicianum iu dha frekuenca 105.7 MHz FM. Kjo frekuencë është e përhershme për Radion Vicianum, dhe për këto frekuenca tani kujdeset Komisioni i Pavarur i Mediave i Kosovës . 

Radio Vicianum ka bashkëpunim të mirë edhe me disa radiostacione tjera prej të cilave vlen të përmendet bashkëpunimi me radiostacionin simotër nga diaspora Radio Viciana.

## Shih edhe 
* Radio
* Vicianum
* Radio në Kosovë
* Komuna e Vushtrrisë
* Radio stacione në Kosovë

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Radio Vicianum (faqe zyrtare)
Ibn el-Xheuzi

**Abd el-Raḥman bin Ali bin Muhamed Ebu el-Farash bin el-Xheuzi**, i referuar shpesh si **Ibn el-Xheuzij** (arabisht: ابن الجوزي, *Ibn al-Jawzī*; rreth vitit 1116 – 16 qershor 1201) ishte jurist, predikues, orator, hereziograf, muhadith, historian, gjykatës, hagiograf dhe filolog mysliman arab, i cili luajti një rol të rëndësishëm në përhapjen e shkollës së jurisprudencës ortodokse sunite Hanbeli në vendlindjen e tij në Bagdad gjatë shekullit të dymbëdhjetë. Gjatë "një jetës me aktivitet të madh intelektual, fetar dhe politik", Ibn al-Xheuzi u admirua gjerësisht nga shokët e tij hanbelitë për rolin e palodhur që luajti në sigurimin që ajo shkollë e veçantë – historikisht, më e vogla nga katër shkollat kryesore juridike sunite – gëzojnë të njëjtin nivel të "prestigjit" të dhënë shpesh nga sundimtarët në ritet Maliki, Shafi'i dhe Hanefi.

Ai u bë më i famshëm gjatë sundimit të el-Mustadiut (v. 1180), kalifit të tridhjetë e tretë abasid, mbështetja e të cilit për Hanbelizmin e lejoi Ibn al-Xheuzin të bëhej efektivisht "një nga personat më me ndikim" në Bagdad, për shkak të miratimi i kalifit për predikimin publik të Ibn al-Xheuzit para turmave të mëdha si në zonat baritore ashtu edhe në ato urbane në të gjithë Bagdadin. Në shumicën dërrmuese të predikimeve publike të mbajtura gjatë sundimit të el-Mustadiut, Ibn el-Xhevzi shpesh paraqiti një mbrojtje të ashpër të shembullit të profetit Muhamed dhe kritikoi fuqishëm të gjithë ata që ai i konsideronte si skizmatikë në besim. Në të njëjtën kohë, reputacioni i Ibn al-Xheuzit si dijetar vazhdoi të rritej për shkak të rolit thelbësor që luajti në menaxhimin e shumë prej universiteteve më të rëndësishme në zonë, si dhe për shkak të numrit të madh të veprave që ai shkroi gjatë kësaj periudhe. Për sa i përket pikës së fundit, është e rëndësishme të theksohet se një pjesë e trashëgimisë së Ibn al-Xheuzit mbështetet në reputacionin e tij se ka qenë "një nga shkrimtarët më produktivë" të të gjitha kohërave, me dijetarë të mëvonshëm si Ibn Tejmije (v. 1328) duke studiuar mbi një mijë vepra të shkruara nga Ibn el-Xhevzi gjatë viteve të trajnimit të tyre. Siç kanë vënë në dukje studiuesit, korpusi i mrekullueshëm i Ibn el-Xheuzit, "i ndryshëm në gjatësi" ashtu siç ndodh, prek pothuajse "të gjitha disiplinat e mëdha" të studimit klasik islam.

## Referime
Beqir Çela

**Beqir Çela** (Karbunarë, 1918 - Mali me Gropa, 10 tetor 1947) ka qenë arsimtar, poet dhe deputet pas Çlirimit. Përktheu nga gjuha angleze autorë të tillë si Carlyle, Arnold, Carroll dhe Durrant. U dënua dhe u pushkatua me grupin e parë të deputetëve. Një shkollë profesionale në Durrës mban sot emrin e tij.

## Biografia 
## Vepra 
### Publicistikë 
Shkroi në të përkohshmen *Bota* që botohej në Boston dhe në atë të tarikateve islame *Njeriu,* përdorte pseudonimin *Osja i Ri*.

### Përkthime 
Përktheu kreun *Heroi si Profet: Muhamedi dhe Islamizma* nga vëllimi *On Heroes, Hero-Worship, and The Heroic in History* i Thomas Carlyle, botuar më 1935 në Durrës me parathënie të Ismet Totos. Po atë vit iu botua në Tiranë edhe përkthimi i poemës *Sorabi dhe Rustemi* i poetit anglez Matthew Arnold në shtypshkronjën "Guthenberg" i pajisur me parathënie nga vetë Çela. Më tej përktheu pjesën e polemikës me të cilën Will Durrant iu përgjigj Clarence Darrow *Njeriu dhe maqina. A ësht jeta mekanike, apo “diçka tjetër?”*, botuar po në Durrës tek litho-tipografia "Stamless" më 1938 me *dy fjalë të përkthenjësit*.

Më tej së bashku me Hysejn Çelën përktheu *Liza në botën e çudinavet* të Lewis Carroll, botuar më 1944 në Tiranë tek Ismail Mal'Osmani me parathënien e përbashkët,

## Referime
Radio stacione në Kosovë

Radio stacionet më të njohura në Kosovë janë 

## Mbulim kombëtar 
## Mbulim rajonal 
## Mbulim lokal 
## Radio në internet 
## Shih edhe 
* Radio
* Radio stacioni
* Radiotransmetimi
* Radio në Kosovë

## Linqe te jashtme 
* Independent Media Commission: Directory of Licensed Broadcasters in Kosova 
* Radiomap.eu: Radiostacione në Prishtinë - Kosovë  
* Lista e Radios Shqiptare
Kosova24

**Kosova24**  është një uebsajt i lajmeve dhe medias i bazuar në Kosovë. Kosova24 është një media e pavarur e lajmeve dhe medias i bazuar në Kosovë. Portali i lajmeve është i njohur për gamën e lajmeve, shpërndarjen e lajmeve, shpejtësinë dhe saktësinë të informacionit. Portali online i lajmeve ditore Kosova24 është një medium i sponsorëve falas. Kosova24 e ndryshoi emrin nga (E mëparshme: Kosova 24) në Kosova24 më 13 maj 2020.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Kosova24 online
* Kosova24 Impressum 
* Kosova24  Rreth faqes 
* Artikull në Scannerpress 
* Artikull në Kosova7 

__INDEX__
Tharrhypa

**Tharrhypa** ose *Tarripa*  ( greqisht : *Θαρύπας*, 430 - 392 pes ) ishte një mbret i molosëve dhe paraardhës i Aleksandrit të Madh.

## Biografia 
Tharrhypa përmendet nga Tukididi  si i mitur në vitin 429 para Krishtit.

Ai ishte babai i Alketas I, dhe thuhet se ishte i pari që prezantoi tiparet kulturore të kohës (domethënë atikase) midis molosëve.  

Tharrypa u dërgua për tu shkolluar, arsimuar dhe edukuar si dhe për të fituar kulturë të gjerë të kohës (helene) në Athinë në moshë të njomë 7 vjeçare. Burimet helene tregojnë se ai u shpall edhe qytetar nderi i Athinës. Tharrypa ka meritën se futi elementet e qytetërimit kulturor të asaj kohe në Molosi dhe Epir duke përfshirë edhe teatrot, shkollat (arsimin) dhe administratën me ligje e parime filantropike. Sipas Thukididit, Tharrypa ishte ai i cili e ftoi Euripidin në kryeqytetin e tij Pasaron. 

## Shih edhe 
* Epiri
* Molosia
* Pasaroni

## Referime
Pasaroni

djathtas|parapamje|230x230px| Epiri në lashtësi
**Pasaron** () ishte një qytet i Epirit të lashtë.  Ai u themelua nga mbreti molos Tharrhypa diku midis viteve 420 dhe 400&nbsp;pes si kryeqyteti i mbretërisë molosiane.  Si kryeqytet, mbretërit molosë dhe populli i mbledhur ishin mësuar të bënin betime të ndërsjella, njëri të qeveriste sipas ligjeve, tjetri të mbronte mbretërinë.  Më vonë, në vitin 330&nbsp;p.e.s., u bë kryeqyteti i Mbretërisë së Bashkuar të Epirit deri në vitin 295&nbsp;pes, kur Pirro i Epirit e zhvendosi kryeqytetin në Ambraki. Më vonë, qyteti u pushtua nga pretori romak Lucius Anicius Gallus në vitin 167&nbsp;pes. 

Vendndodhja e tij është pranë Rodopit modern.  

## Shih edhe 
* Epiri
* Molosia

## Referimet
Molosia

[djathtas|parapamje|288x288px| Fiset e [Epiri|Epirit në kohët e lashta.]]
**Molosia** ose **Molóside**, rajon i lashtë në Epir. Aty ndodhej orakulli i rëndësishëm i Dodonës.

## Përmbledhje 
Molosia kufizohej në perëndim me detin Jon, në jug me Akarnaninë dhe Etolinë, në juglindje me Thesalinë, në lindje me Maqedoninë, në verilindje me Peoninë dhe në veri me shtetin e gjerë të Ilirisë .

Molosia ishte një vend malor dominuar nga Malet e Pindit varg malor dhe Acroceraunios; midis maleve kishte pyje të dendura dhe kullota ku molosët kullosnin kopetë e tyre me dhi dhe dele; malet prekën praktikisht brigjet e detit Jon.

Përafërsisht në qendër të këtij territori ndodhej kryeqyteti i saj, Dodona (sot Janina ), e cila shquhej për orakullin e saj; orakullin e Dodonës . I vendosur në jug, qyteti i Ambracias ishte gjithashtu shumë i rëndësishëm; në zonën veriore bregdetare ishte qyteti i Butrintit .

Rreth Dodonës jetonin rreth 2500 vjet më parë partialitetet molose të antitanëve (në veri të qytetit) dhe fiseve të tjera epirote: kaonët (në veri), thesprotët (në perëndim dhe drejt bregut të detit Jon ) dhe Atamanët (deri veriu).kjo në kufijtë me Maqedoninë dhe Peoninë).

Historia molosiane mbeti e lidhur ngushtë me mitologjinë, megjithëse molosët e lashtë do të kishin ardhur nga një grup dorianësh të vendosur në territor për të paktën një mijëvjeçar para Krishtit. Kronikat e origjinës së Mbretërisë Molosia kthehen në një kohë mitike: dinastia Acid, e cila në kohët e lashta mbretëronte në Molosia, thoshte se e kishte prejardhjen nga Molossi, një nga tre djemtë e Neoptólemo, i cili nga ana e tij ishte djali. e Akilit dhe e princeshës Deidamia, e bija e mbretit Likomed të Epirit . Pas plaçkitjes së Trojës, Neoptólemo marshoi me një ushtri në veri të Epirit, ku, në aleancë me dorianët e vendosur tashmë atje, ai i dëboi pellazgët dhe ilirët në veri. Molosi trashëgoi mbretërinë e Epirit pas vdekjes së Helenos, djalit të Príamos dhe Hécuba, i cili ishte vënë në pranga me kunatën e tij Andrómaca pas vdekjes së Neoptólemo.

E vërteta është se kultura greke u bë dominuese në këtë rajon gjatë mbretërimit të Taripo në fund të shekullit të 5-të.&nbsp;te.&nbsp;C., kështu që në 375&nbsp;te.&nbsp;C. mbretëria e Molosia ishte pjesë e Perandorisë së Dytë Athinase . Në kohën e Filipit II të Maqedonisë, Molosia u bashkua me Maqedoninë dhe në 168&nbsp;te.&nbsp;C. u aneksua së bashku me pjesën tjetër të Greqisë në Republikën e Romës .

Molosia i dha të paktën dy personazhe të rëndësishëm historisë: Olimpia, gruaja e Filipit II të Maqedonisë dhe nëna e Aleksandrit të Madh ; moloseri tjetër i famshëm ishte Pirro.

Nga ana tjetër, ishin të famshëm qentë e mëdhenj, me të cilët molosët kujdeseshin për tufat e tyre dhe madje bënin luftëra. Këta qenë kanë krijuar një tipologji qeni ende ekzistuese: moloser .

## Shiko gjithashtu 
* Epiri
* Molosët
* Pasaroni

## Referime
Haxhi Ymer Kashari

**Haxhi Ymer Kashari** i njohur edhe si **Ymer Mustafa Kashari** ishte një bejtexhi shqiptar i shekullit të 18-të.

Haxhi Ymeri lindi në Tiranë në fillim të shekullit të 18-të. Në atë kohë, pjesë e Sanxhakut të Shkodrës të Perandorisë Osmane, Tirana tashmë po lulëzonte si një qytet i stilit oriental. Haxhi Ymeri ishte një sheh (udhëheqës sufi) i rendit Kadiri të Sufizmit, një urdhër më pak i përhapur që shkon drejt zhdukjes në Shqipëri. Shumica e punës së tij humbet për shkak të mungesës së mëhershme të interesit për të. Emri i tij Haxhi tregon se ai e kishte kryer haxhillëkun në Mekë. Ai përdorte emrin e stilolapsit **Suzi**. Fasada e jashtme e portalit të Xhamisë së Haxhi Et'hem Beut në Tiranë ka një mbishkrim të shkruar prej tij me pseudonimin e tij si firmë.

Haxhi Ymeri ishte një poet bejtesh që shkruante në dy gjuhë: shqip dhe turqisht. Nga disa ode që janë ruajtur deri më sot, njëra paraqet interes të veçantë. Quhet *Elif* dhe është i veçantë për shkak të strukturës specifike që prezantoi në poezinë shqipe të asaj kohe. Poema bazohet në shkronjat e alfabetit arab dhe kështu ka 28 vargje, çdo varg fillon me një shkronjë unike sipas rendit alfabetik. E para fillon me *elif* (ﺍ) dhe e fundit me *ja* (ﻱ). Ky lloj vargu i futur nga Haxhi Ymeri u bë traditë në poezinë shqipe dhe pati shumë ndjekës. vepra e tij ka një rëndësi gjuhësore për shkak të dialektit specifik gegë të gjuhës shqipe të zonës së Tiranës (pjesë e degës gegë qendrore), duke qenë vepra më e vjetër e shkruar në këtë dialekt.

## Referime
Baba Shemimi

**Baba Shemimi** (vdiq më 1831), i njohur si **Baba Shemini i Fushë-Krujës** ose **Baba Shemini i Krujës** ishte një shejh, bejtexhi, dhe martir shqiptar bektashi.

Baba Shemimi, emri i plotë i të cilit ishte Qemaledin Shemimi Ibrahim, fillimisht ishte një hoxhë mysliman sunit dhe myderiz (mësues feje). Ai ra në kontakt me doktrinën sufi bektashiane në teqenë Qyprilli (sot Veles, Maqedonia e Veriut), së bashku me mikun e tij Hatemi Haidar Baba. Ai e ndërtoi teqenë e Fushë-Krujës në kthimin e tij.

Baba Shemimi ishte një njohës i ngushtë i Ali Pashë Tepelenës, Vezir i Vilajetit të Janinës të Perandorisë Osmane. Ishte ai që e inicoi Ali Pashën si bektashi. Me mbështetjen e Aliut ndërtoi teqe shtesë në Melçan, teqe të Xhefaji Babës në Elbasan (Xhefaji Ibraim Babai ishte dervish nën Baba Shemin), teqenë e Sadik Babës në Koshtan (afër Memaliajt) etj. Përmendet si tejet mistik. Ai ishte gjithashtu një poet sufi dhe poezia e tij ishte shumë e drejtpërdrejtë me nota të larta kritike ndaj personazheve publike dhe padrejtësive shoqërore të kohës.

Gjatë epokës së tij, Baba Shemimi ishte udhëheqësi më i famshëm bektashi në Shqipëri. Teqeja e Dollmave të Krujës kishte 360 ​​varre të shenjta dhe njihej si "Horasani i vogël".

Baba Shemimi u vra në vitin 1831, nga njerëzit e Kapllan Pashë Toptanit nga familja më e fuqishme shqiptare osmane (Toptanajt) e zonës. Kjo përmendet në elegjinë që poeti i periudhës së bejtit Zejnel Bastari shkroi për të pas vdekjes së tij. Sipas studiuesit turk Sadettin Nüzhet Ergun, një letër e dërguar nga një prej ndjekësve të Shemimit, e gjetur në librarinë Basri Baba në Stamboll, përshkruan se Baba Shemimi u vra me dy plumba në gjoks, duke lexuar librat e shenjtë. Ai u varros në teqenë e tij.

## Referime
Sarajet e Burgajetit

parapamje|Saraji
**Kalaja e Burgajetit** ose **Kështjella e Zogollëve** ishte një shtëpi e madhe e fortifikuar, e vendosur në Burgajet të Qarkut të Dibrës të Shqipërisë.

## Historia 
Kalaja e Burgajetit është ndërtuar para vitit 1860 dhe ka qenë vendlindja e Mbreti Zogu I i Shqiptarëve dhe gjithashtu Xhemal Pashë Zogollit.

parapamje|Harta që tregon Matin brenda Shqipërisë

Jason Tomes përshkroi kështu:"Një ndërtesë solide drejtkëndëshe me dy krahë të vegjël me pamje nga një oborr. Kjo ishte Kalaja e Burgajetit, kalaja e prijësit të Matit...shtëpia më e madhe prej kilometrash dhe e vetmja me dritare me xham. Brendësia ishte edhe më e veçantë... Mobiljet elegante, të importuara nga Austria, kohët e fundit ishin bërë shenjë dalluese e pasurisë.

Familja e tij ishin sundimtarët feudalë tradicionalë të rrethit të Matit të Shqipërisë dhe ishin pronarë të mëdhenj tokash .

Me t'u ngjitur në fron, Zogu u banua në një pallat në Tiranë (me një pallat veror në Durrës - shih imazhin). Ky (së bashku me grabitjen dhe djegien e saj) ishte një faktor që çoi në rrënimin e Kalasë së Burgajetit.

Para se Mbreti Zog të detyrohej të ikte nga Shqipëria, ai kishte një plan ambicioz për të rindërtuar Kalanë, por ky nuk u realizua kurrë; gjatë mbretërimit të tij, megjithatë, një pllakë përkujtonte lindjen e tij atje. Kur e pyetën pse nuk e rindërtoi Burgajetin, Zogu u përgjigj: “Isha shumë i zënë me rindërtimin e vendit tim”.

Kalaja u shkatërrua në vitin 1945 nga Enver Hoxha dhe vendi i kalasë tashmë shënohet nga disa gurë mermeri nga kalaja e rrënuar.

## Referime
Üç Kuruş

**Üç Kuruş** (Shqip: *Tre Kurush*) është një serial televiziv turk aksion, dramë dhe krim, i realizuar nga Ay Yapım, me regji nga Sinan Öztürk, shkruar nga Damla Serim dhe Murat Uyurkulak.

## Përmbajtja 
Ndjekja mes liderit mafioz Kartal (Uraz Kaygılaroğlu), i cili është “mbrojtësi” i Çıngırakli, dhe Efe (Ekin Koç), komisioneri i guximshëm i Departamentit të Krimit, kthehet përmbys me një rast vrasjeje. Rrugët që marrin për të kapur vrasësin do t'i çojnë në një emër që nuk do ta marrin kurrë me mend.

## Xhirimet 
Ndërsa seriali është xhiruar në lagjen Balat të distriktit Fatih të Stambollit dhe në lagjen Çayırbaşı të distriktit Sarıyer, disa skena zhvillohen në fabrikën e vjetër të këpucëve në Beykoz.

## Aktorët 
### Personazhet kryesore 
* **Kartal Çaka** (Uraz Kaygılaroğlu): udhëheqësi i lagjes Çıngıraklı.
* **Efe Tekin** (Ekin Koç): komisar në Departamentin e Krimit.
* **Lejla Çaka** (Aslıhan Malbora): motra e Kartalit.
* **Oktaj Çaka** (Civan Canova): babai i Kartalit.
* **Bajbars** ((Kadir Çermik): baba i mafias.
* **Çetin** (Bora Akkaş): udhëheqës i mafias.
* **Këllëç** (Necip Memili): djali i Bajbarsit

### Personazhet mbështetës 
* **Rushen** (Mustafa Kırantepe): njeriu i Kartalit.
* **Shesu** (Uğur Yıldıran): njeriu i Kartalit.
* **Batu** (Aytaç Uşun): komisar në Departamentin e Krimit.
* **Hazal** (Tuğçe Yolcu): ndihmëskomisare në zyrën e vrasjeve.
* **Bylent** (Burak Altay): Shefi i Zyrës së Vrasjeve.
* **Shahin** (Umutcan Ütebay): vëllau i Kartalit dhe Lejlës.
* **Halide** (Damla Makar): kushërira e Kartalit.
* **Konjali** (Alişan Uğur): përgjegjës për biznesin e kompjuterave të Kartalit.
* **Sahir Korollu** (Muttalip Müjdeci): mbikqyrës i Departamentit të Krimit.
* **Perihan** (Asena Girişken): valltare në pavijonin e lagjes Çıngıraklı.
* **Neshe** (Aylin Engör): Një mjek ligjor nga lagjja rome.
* **Kamil** (Volkan Kıran): njeriu i Mesutit.
* **Aysel Tekin** (Goncagül Sunar): nëna e Efes.
* **Adnan Tekin** (Cüneyt Yalaz): babai i Efes.
* **Hysny** (Rana Cabbar): pronari i dyqanit.
* **Saliha Gyly** (Suna Selen): nëna e Oktajit dhe Nerimanit

## Transmetimi 
## Referime
Hayat Bazen Tatlıdır

**Hayat Bazen Tatlıdır** (Shqip: *Jeta është ndonjëherë e ëmbël*) është një serial televiziv turk i transmetuar në Star TV nga 16 tetori 2016 deri më 30 prill 2017.

## Përmbajtja
Hajat (Birce Akalay) është mësuese letërsie në një shkollë private të lartë. Ajo është aq idealiste sa nuk mund të përmbahet nga mbrojtja e të drejtave të saj në çdo rast. Për shkak të këtij qëndrimi, ajo nuk e ka një jetë të lehtë dhe shpesh përballet me vështirësi të ndryshme.

Hajati jeton së bashku me motrën e saj të vogël Gozde (Simay Barlas) e cila shkon në të njëjtën shkollë të mesme ku Hajati jep mësim. Pas vdekjes së prindërve të tyre, Hajati bëhet edhe nënë edhe baba për motrën e saj dhe përpiqet të bëjë më të mirën për ta mbrojtur motrën e saj nga rreziqet. Ndonjëherë, ajo bëhet kaq autoritare dhe për këtë arsye; ajo është e ekspozuar ndaj kritikave nga motra e saj.

Puna e Hajatit në një shkollë të mesme private bën të mundur financiarisht që motra e saj Gozde të ndjekë shkollën si studente. Ata kanë një jetë modeste, ndërsa të gjithë nxënësit e asaj shkolle private kanë një jetë të pasur. Kështu, Gozde ndonjëherë e ka të vështirë të mbajë ritmin me stilin e jetës së shokëve të klasës. 

Një ditë, Hajat merr një telefonatë urgjente duke thënë se Gozde është në rrezik në një festë. Ajo mbërrin në adresën e dhënë në kohën e duhur për të ndaluar motrën e saj pa ndjenja që të përdhunohet nga një koleg student Koraj (Anil Tetik). Koraj është i dashuri i Gozdes, i cili ndjek të njëjtën shkollë të mesme dhe në të njëjtën kohë, është vëllai i një ish-udhëheqësit mafioz Xherrah (Kanbolat Gorkem Arslan).

Për të larguar motrën e saj nga Koraji, Hajati merr vendimin të transferohet në një shkollë publike në anën anadollake të Stambollit. Ajo merr një punë të re në shkollën e mesme të Anadollit Gedikpasa, të gjithë studentët e së cilës vijnë nga familje të varfëra ose të mesme.

Hajat dhe motra e saj Gozde fillojnë të kenë një jetë shumë të ndryshme nga ajo që janë mësuar të kenë. Gozde përpiqet të rregullojë mjedisin e saj të ri, ndërsa Hajat duhet të luftojë korrupsionin në këtë shkollë të re. Hajat fillon të luftojë sistemin arsimor në mënyrë që t'u japë studentëve një edukim të mirë, ndërsa ajo përpiqet të fitojë besimin dhe zemrat e studentëve.

Ardhja e Hajatit dhe Gozdes përmbys ekuilibrat në shkollën publike. Gozde gjen miq të rinj dhe merr vëmendjen e djalit të njohur të shkollës Ronaldo (Deniz Can Aktas). Për këtë arsye, ajo fillon të diskutojë me Sevdën (Sevda Erginci) e cila gjithashtu ka disa ndjenja ndaj Ronaldos.

Historia bëhet më e ndërlikuar kur ish-i dashuri i Gozdes Koraji dhe dy nxënës të tjerë të pasur transferohen në këtë shkollë publike. Tani, Gozde e gjen veten në mes të miqve të saj të rinj dhe miqve të saj të pasur të dikurshëm.

## Aktorët
## Transmetimi
## Referimet
Benim Hayatım

**Benim Hayatım** (Shqip: *Jeta Ime*) është një serial televiziv turke prodhuar nga BVB Yapım, shkruar nga Sadettin Tolan dhe Ali Buhara Mete, me regji nga Orkun Çatak, episodi i parë i të cilit u transmetua më 31 tetor 2021.

## Përmbajtja
Hajati, e cila erdhi në Stamboll me të atin Okesh për ëndrrat e saj, merr pjesë në konkursin e modës të Harisoglu Holding. Pronari i mbajtjes Jëllmaz e gjen veten në një rreth hakmarrjeje kur shfaqet armiku i vjetër i babait të tij. Propozimi i papritur i Jëllmazit për martesë, i cili dëshiron të jetë një familje e madhe, do të ketë një efekt bombë për të gjithë.

## Aktorët
## Transmetimi
Alajdin Avdullahi

Alajdin Avdullahi

I lindur më 03 Mars 1988 në Mitrovicë. Shkollimin fillor e kreu ne shkollen fillore DARDANIA ne Prishtinë, ku vazhdoi edhe gjimnazin Sami Frasheri nga viti 2003-2006... Pas perfundimit te gjimnazit ai vazhdon studimet per siguri në Ankara dhe njekohesisht regjistrohet ne kolegjin Victory ne Prishtine. Më 2013 ai perfundon studimet master ne Menaxhim te Biznesit dhe punon si menaxher i Burimeve njerzore dhe Drejtor i shitjes ne dy kompani të ndryshme private, ka sherbyer edhe ne ndermarrje publike si antar dhe kryesues I bordit.

Jeton ne Prishtine, i martuar, baba I dy femijeve.
Kongresin e 8-të

Kongresi i 8-të i Bashkimit të Rinisë së Punës së Shqipërisë zhvilloi punimet në datat 4 - 6 tetor 1982. Raporti i Komitetit Qendror të BRPSH-së u mbajt nga sekretarja e parë e Komitetit Qendror të BRPSH-ë, Lumturi Rexha.

Kongresi zgjodhi organet e reja drejtuese të BRPSH-së: Komitetin Qendror, përbërë nga 171 veta, si dhe Komisionin Qendror të Revizionimit, përbërë nga 11 veta.

Komiteti i Qendror në mbledhjen e parë zgjodhi Byronë e BRPSH-së, përbërë nga 21 veta, si dhe Sekretariatin. Sekretar i Parë i KQ të BRPSH-së u zgjodh Mehmet Elezi, ndërsa sekretarë u zgjodhën Dese Jako, Haxhire Xhani, Jani Ballta dhe Nezir Selimi.

Kryetar i Komisionit Qendror të Revizionimit o zgjodh Gjergj Grabova.
Hasan Çipuri

**Hasan Çipuri** (Tomin, 10 shtator 1935 - Tiranë, 29 shtator 2017) ka qenë ushtarak, leksikograf dhe terminolog shqiptar.

## Referime
Veziri

[parapamje|240px|Vula e [Veziri i madh|Vezirit të Madh Osman]]
**Veziri** (Arabisht: وزير‎, *wazīr*; Persisht: وزیر‎, *vazīr*) është një këshilltar apo ministër i rangut të lartë politik në lindjen e afërt. Kalifët abasid i dhanë titullin e vezirit një ministri që më parë quhej qatib (sekretar), i cili në fillim ishte thjesht një ndihmës, por më pas u bë përfaqësuesi dhe pasardhësi i *dapir* (shkrimtari ose sekretari zyrtar) i mbretërve sasanianë.

Në përdorimin modern, termi është përdorur për ministrat e qeverisë në pjesën më të madhe të Lindjes së Mesme dhe më gjerë.

## Etimologjia 
Ka mendime të ndryshme për origjinën e fjalës. Ndërsa disa argumentojnë se fjala *vezir* është me origjinë sasanide dhe për rrjedhojë persisht dhe më vonë u transferua në arabisht, të tjerë argumentojnë se fjala është me origjinë arabe, duke argumentuar se ajo përmendet në Kur'an dhe burimet e hadithit.

## Referime
Fidja dhe Kefareti

**Fidja** (Arabisht: الفدية‎ *Fidyah*) dhe **Kefareti** (Arabisht: كفارة‎ *Kaffarah*) janë dhurime fetare që bëhen në Islam kur një agjërim (veçanërisht në Ramazan) humbet ose prishet. Donacionet mund të jenë me ushqim, ose para, dhe ato përdoren për të ushqyer ata që kanë nevojë. Këto dyja përmenden në Kuran.

## Fidja 
Fidja është bërë për agjërimet e humbura nga nevoja, ku personi nuk është në gjendje të kompensojë agjërimin më pas - për shembull, nëse dikush nuk mund të agjërojë numrin e kërkuar të ditëve për shkak të shëndetit të keq, shtatzënisë ose moshës ekstreme (i moshuar ose i ri). Në Ramazan, fidja duhet paguar për çdo agjërim të humbur. Sidoqoftë, nëse dikush e humb agjërimin për shkak të sëmundjes ose udhëtimit, por do të jetë mjaftueshëm i shëndetshëm për ta kompensuar atë, preferohet që agjërimin ta kompensojë më vonë, siç është përshkruar në Kur'an.

## Kefareti 
Kefareti është bërë për agjërimet e humbura në mënyrë të panevojshme – për shembull, nëse dikush e humb ose e prish agjërimin në muajin e Ramazanit pa arsye të vlefshme. Për të kompensuar agjërimin e prishur, një person duhet të agjërojë vazhdimisht për 60 ditë. Nëse nuk janë në gjendje ta bëjnë këtë, ata duhet të japin një kompensim bamirësie për koston e një vakti mesatar për 60 të varfër. Pagimi i një kefareti është gjithashtu i nevojshëm në Islam për shkeljen e një premtimi ose betimi.

## Në Kuran 
## Referime
Shfuqizimi i Hilafetit

**Hilafeti** Osman, kalifati i fundit i njohur gjerësisht në botë, u **shfuqizua** më 3 mars 1924 (rumi 1340) me dekret të Asamblesë së Madhe Kombëtare të Turqisë. Procesi ishte një nga reformat e Ataturkut pas zëvendësimit të Perandorisë Osmane me Republikën e Turqisë. Abdylmexhiti II u rrëzua si kalifi i fundit osman.

Kalifi ishte nominalisht udhëheqësi suprem fetar dhe politik i të gjithë myslimanëve në mbarë botën. Në vitet para shfuqizimit, gjatë Revolucionit Turk në vazhdim, e ardhmja e pasigurt e kalifatit provokoi reagime të forta në mesin e komunitetit mbarëbotëror të islamit sunit. Shfuqizimi i mundshëm i kalifatit ishte kundërshtuar në mënyrë aktive nga Lëvizja Hilafet me bazë në Indi dhe krijoi debat të nxehtë në të gjithë botën myslimane. Shfuqizimi i vitit 1924 erdhi më pak se 18 muaj pas shfuqizimit të sulltanatit osman, para të cilit sulltani osman ishte kalif *ex officio*.

Mustafa Qemal Pasha (Atatyrk) thuhet se i ofroi hilafetin Ahmed Sherif es-Senusit, me kusht që ai të banonte jashtë Turqisë; Es-Senusi e refuzoi ofertën dhe konfirmoi mbështetjen e tij për Abdylmexhitin. Të paktën trembëdhjetë kandidatë të ndryshëm u propozuan për kalifatin në vitet në vijim, por asnjëri nuk ishte në gjendje të fitonte një konsensus për kandidaturën në të gjithë botën islame.

## Shih gjithashtu 
* Mehmeti VI - sulltani i fundit
* Qemalizmi

## Bibliografia 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Pashko Babi

**Pashko Babi** (motit *Pascko Babbi*; Shkodër, 6 janar 1843 - 13 prill 1905) ka qenë klerik katolik dhe përkthyes i një drame *I biri i çifutit* dhe i tekstit të shkollave fetare të bashkësisë katolike ''Vakinat e t'ligs hèrscme e t'ligs ree.''

## Referime
Humbaba

"Kur ai shikon dikë është shikimi i vdekjes."[1]
"Ulërima e Humbabas është një përmbytje,
goja e tij është vdekje dhe fryma e tij është zjarr!
Njëqind liga larg ai mund të dëgjojë ndonjë [shëshpërimë?] në pyllin e tij!
Kush do të zbriste në pyllin e tij!"[b]
Në shembuj të ndryshëm, fytyra e tij është e shkruar në një vijë të vetme mbështjellëse si ajo e të brendshmeve të mbështjella të njerëzve dhe kafshëve, nga e cila mund të lexohen shenjat.[3][4]

Një tjetër përshkrim nga përkthimi i Georg Burckhardt për Eposin e Gilgameshit thotë:

"Ai kishte putrat e një luani dhe
trup i mbuluar me luspa me gjemba;
këmbët e tij kishin kthetrat e shkabës dhe
mbi kokën e tij ishin brirët e një demi të egër;
bishti dhe falusi i tij përfundonin secila në kokën e një gjarpri.”[5]
Megjithatë, një përshkrim tjetër në një tabletë të shitur në një muze në Sulaymaniyah në 2011 është më pozitiv për Humbaba:

"Aty ku Humbaba erdhi dhe shkoi, kishte një pistë,
shtigjet ishin në rregull dhe rruga ishte e shkelur mirë ...
Nëpër gjithë pyllin një zog filloi të këndojë:
Një pëllumb druri po ankonte, një turtull po thërriste si përgjigje.
Nënat majmune këndojnë me zë të lartë, një majmun i ri bërtet:
Si një grup muzikantësh dhe bateristësh çdo ditë
ata lëshojnë një ritëm në praninë e Humbabas."
Në këtë version të tregimit, Humbaba është i dashur për perënditë dhe një lloj mbreti në pallatin e pyllit. Majmunët janë lajmëtarët e tij, zogjtë oborrtarët e tij dhe e gjithë dhoma e tij e fronit fryn me aromën e rrëshirës së kedrit. Tableta vazhdon të portretizojë Gilgameshin si një agresor që shkatërron një pyll pa nevojë, dhe Enkidu vajton vdekjen e Humbabas.[6]
Kelti

**Kelti** në mitologjinë greke mund ti referohet tri figurave të ndryshme:
* Kelti, paraardhësi me të njëjtin emër i Keltëve .  Lidhur me këtë ekzistojnë dy tradita alternative: 
# njëra, gjendet në veprën me titull *Luftërat iire* shkruar nga Apiani,  sipas të cilit Kelti ishte i biri i Polifemit dhe Galateas dhe vëllai i Ilirit dhe Galit.  
# tjetra, e cila gjendet në veprën *Erotica Pathemata* ("Dhimbjet e dashurisë") nga gramatikani i shekullit I Parthenius i Nikesë,  dhe i njohur gjithashtu nga vepra mesjetare *Etymologicum Magnum*,  ka Keltin si djalin e Herakliut dhe Keltinës . 
* Kelti, i biri i Peribeas dhe Meges, një burrë i pasur, i biri i Dymas . Ai u vra nga Neoptolemi . 
* Kelti, një nga paditësit e Penelopës, i cili erdhi nga Zanthea së bashku me 43 kërkues të tjerë.  Ai, me kërkuesit e tjerë, u vra nga Odiseu me ndihmën e Eumeus, Filoetius dhe Telemaku . 

## Shih edhe 
* Iliri
* Gali
* Polifemi
* Galatea

## Referimet
Gali

**Gali** në mitologjinë greke () ishte eponimi themelues i Galëve. Ai ishte i biri i Polifemit dhe Galateas  dhe vëllai i Ilirit dhe Keltit.  

## Shih edhe 
* Iliri
* Kelti
* Polifemi
* Galatea

## Referimet
Arush pelushi

parapamje
Një nga ish-presidentët amerikanë, Theodore Roosevelt, organizoi një udhëtim në shtetet jugore për t'i dhënë fund problemit të vazhdueshëm kufitar midis Luizianës dhe Misisipit dhe për të kundërshtuar ndërmjetësin. Por presidenti ishte kategorikisht kundër kësaj ngjarjeje. Pas këtij incidenti u bë subjekt i karikaturës në Postën e Uashingtonit, emigrantët nga Rusia Morris Micht, i cili e bëri përshtypje këtë histori, i kërkoi gruas së tij të ngrihej për të bërë një arush pelushi. Ai e vendosi atë në një dritare dyqanesh të dyqanit të tij në Brooklyn.

Në fytyrën e interesit të treguar për arushën e pelçosur, ai dërgoi një mostër të ariut në Shtëpinë e Bardhë dhe i kërkoi presidentit të bëhej babai i këtij emri. Megjithëse Roosevelt nuk e donte këtë, në fund ai doli me emrin "Teddy Bear" (1903).

Histori të tjera; Në të njëjtën kohë, Gjermania Wurttemberg nga krahina, e cila jetonte në një fshat të vogël dhe Stuttgart "në një shkollë artistike profesionale teknike vazhdoi Richard Steish, një ndikim i madh në ari gjatë një vizite në kopshtin zoologjik në rajon. Stepufa planifikoi të përfshijë lëvizjen e pelushi në rangun e kukullave të rrumbullakëta për një kompani binjake që prodhon mallra për lodra. Ai përgatiti një mostër dhe i ofroi atij në tregun amerikan. Në këto shembuj të parë, ari prej pelushi me kodin e PB 55, të cilat më vonë u bënë nga Mohair dhe mbanin emblemën e kompanisë, nuk tërhoqën vëmendjen në këtë treg derisa tregtari amerikan tërhoqi vëmendjen e tregtarit amerikan në Panairin e Leipzigit në vitin 1903. .

Dhe për momentin, arush pelushi konsiderohet një dhuratë e shkëlqyer për të dy fëmijët dhe njerëzit vendas dhe  kjo  lodër të japë ndonjë rast.
Jeruzalemi Perëndimor

upright=1.15|parapamje|Zona komunale e Jeruzalemit midis 1948 dhe 1967
**Jeruzalemi Perëndimor** ose **Kudsi Perëndimor** (Arabisht: القدس الغربية‎, *al-Quds al-Ḡarbiyya*; hebraisht: מערב ירושלים‎, ''Ma'aráv Yerushalayim'') i referohet sektorëve të Jeruzalemit që mbetën nën kontrollin izraelit pas Luftës Arabo-Izraelite 1948. linjat e armëpushimit të të cilit kufizonin kufirin me pjesën tjetër të qytetit, i cili atëherë ishte nën kontrollin jordanez. Një numër vendesh perëndimore, si Mbretëria e Bashkuar, e njohin de fakto autoritetin izraelit, por refuzojnë njohjen de jure. Pretendimi i Izraelit për sovranitet mbi Jerusalemin Perëndimor pranohet më gjerësisht sesa pretendimi i tij mbi Jeruzalemin Lindor.

## Historia 
[parapamje|Plani i vitit 1918 i [William McLean ishte skema e parë e planifikimit urban për Jeruzalemin. Ai hodhi themelet për atë që u bë Jeruzalemi Perëndimor dhe Jeruzalemi Lindor.]]
[parapamje|Harta duke illustruar propozimin hebrenj për ndarjen e Jeruzalemit. paraqitur në [Komisioni Woodhead|Komisionin Woodhead të vitit 1938]]

### Lufta e vitit 1948 
Para luftës së Palestinës të vitit 1948, zona e Jeruzalemit Perëndimor mbante një nga komunitetet më të pasura arabe, që numëronte rreth 28,000 njerëz, në rajon. Deri në fund të armiqësive, vetëm rreth 750 johebrenj mbetën në sektorin arab të zonës, kryesisht grekë në lagjen "koloni greke". Pas luftës, Jeruzalemi u nda në dy pjesë: pjesa perëndimore, nga e cila vlerësohet se kishin ikur ose dëbuar 30,000 arabë, ra nën sundimin izraelit, ndërsa Jeruzalemi Lindor ra nën sundimin jordanez

### Ribashkimi 
Gjatë Luftës Gjashtë Ditore në qershor 1967, Izraeli pushtoi anën lindore të qytetit dhe të gjithë Bregun Perëndimor. Gjatë viteve në vijim, kontrolli i tyre mbeti i dobët, komuniteti ndërkombëtar refuzoi të njihte autoritetin e tyre dhe vetë izraelitët nuk ndiheshin të sigurt.

Në vitin 1980, qeveria izraelite aneksoi Jeruzalemin Lindor dhe ribashkoi qytetin, por komuniteti ndërkombëtar e kundërshtoi këtë. Popullsia e Jeruzalemit ka mbetur kryesisht e ndarë përgjatë ndarjes historike të qytetit lindje-perëndim. Qyteti më i madh përmban dy popullsi që janë "pothuajse plotësisht të ndara ekonomikisht dhe politikisht... secila ndërvepron me distriktin e tij të veçantë qendror të biznesit", duke mbështetur analizën se qyteti ka ruajtur një strukturë duocentrike, në krahasim me strukturën tradicionale monocentrike.

## Kryetarët e Jeruzalemit Perëndimor 
* Dov Yosef (guvernator ushtarak) (1948–1949)
* Daniel Auster (1949–1950)
* Zalman Shragai (1951–1952)
* Yitzhak Kariv (1952–1955)
* Gershon Agron (1955–1959)
* Mordechai Ish-Shalom (1959–1965)
* Teddy Kollek (1965–1993)
* Ehud Olmert (1993–2003)
* Uri Lupolianski (2003–2008)
* Nir Barkat (2008–2018)
* Moshe Lion (2018–prezent)

## Referime
Gmunden

**Gmunden** është një qytet në Rrethin Gmunden të Austrisë së Epërme, në Austri. Ka 13204 banorë (vlerësimet 2016  ). Është shumë i frekuentuar si një vendpushim shëndetësor dhe veror, dhe ka një shumëllojshmëri të banjove liqenore, shëllirë perimesh dhe pishe, një institucion hidropatik, dhoma inhalimi, kura për hirrë, etj. Është gjithashtu një qendër e rëndësishme e industrisë së kripës në Salzkammergut.

## Historia 
Në vitin 1000 p.e.s., ilirët nxirrnin kripë këtu.  Një vendbanim ekzistonte tashmë në shekullin V të erës sonë. Nga vitin 1186 Gmunden ishte një vend i fortifikuar i rrethuar me mure, megjithëse nuk kishte një kishë deri rreth vitit 1300. Në 1278 Gmunden u bë një qytet. Më 14 nëntor 1626, një ushtri fshatarësh rebelë u mund plotësisht në Gmunden nga gjenerali Pappenheim, i cili ishte urdhëruar nga Maximilian I të shtypte rebelimin fshatar në Austrinë e Epërme .  Kryengritësit fshatarë të vdekur u varrosën në Pinsdorf aty pranë, ku ende mund të shihet një memorial i stilit obelisk i njohur si *Bauernhügel* për nder të tyre.

Gmunden furnizoi Austrinë me anije detare gjatë shekullit XVII dhe ndihmoi ushtarët e plagosur në spitale në Luftën e Parë Botërore . Gjatë Luftës së Dytë Botërore, një shtëpi materniteti SS ishte vendosur këtu, "për të siguruar pastërtinë racore" në përputhje me teoritë racore naziste. 

## Popullsia 
Që nga viti 2001, Gmunden kishte një popullsi prej 13,336. Prej tyre, 88.4% ishin me kombësi austriake, 1.5% janë nga shtetet e tjera të Bashkimit Evropian dhe 10.2% janë të huaj të tjerë. Qytetarët e Bosnje-Hercegovinës (3.6%) dhe ish -Republikës Federale të Jugosllavisë (2.7%) zënë pjesën më të madhe të të huajve, të ndjekur nga turqit (1.2%) dhe gjermanët (1.1%).

Shumica (69.3%) e rrëfejnë veten në Kishën Katolike Romake. Më pas janë ungjillorët, me 7.3% e popullsisë. 5.9% janë myslimanë dhe 3.3% janë ortodoksë . 10.3% janë jofetarë.

## Shiko gjithashtu 
* Austria
* Austria e Epërme

## Referime
Aleks Luarasi

**Aleks Luarasi** profesor dhe studiues shqiptar.  Prof. dr. Aleks Luarasi u lind në fshatin Luaras të Kolonjës më 22 mars 1941. Arsimin parauniversitar e kreu në Korçë, studimet e larta në Fakultetin e Drejtësisë të UT (1963). Nga viti 1972 – 2002 ka punuar për 30 vjet në Fakultetin e Drejtësisë të UT si pedagog i lëndëve Filozofia e së drejtës dhe Historia e shtetit dhe e së drejtës në Shqipëri. Gjatë kësaj periudhe ka qenë përgjegjës departamenti dhe Zv/Dekan i Fakultetit të Drejtësisë.

Ai është autor i monografive “Shteti dhe e drejta shqiptare në epokën e Skënderbeut” (1998); “Studime për të drejtën zakonore shqiptare – Marrëdhëniet familjare” (2001); autor i teksteve universitare “Akte juridike për historinë e shtetit dhe të së drejtës në Shqipëri (2014), “Historia e shtetit dhe e së drejtës në Shqipëri” (2018), si dhe i një vargu artikujsh dhe referatesh.
Ka qenë Sekretar i Përgjithshëm i K.M. (1991) dhe anëtar i Komisionit të Venecias pranë Këshillit të Europës (1992 – 1998). Ai është themelues i Shtëpisë Botuese “Luarasi University Press” (1998) dhe i Universistetit “Luarasi” (2003).

Në vitin 2018 u dekorua me titullin “Mjeshtër i Madh” nga Presidenti i Republikës, me motivacionin “Pionier i Arsimit”, për kontributin e tij në formimin dhe konsolidimin e sistemit modern universitar në vendin tonë. 

U nda nga jeta më 22 nëntor 2021.
Perseu i Maqedonisë

parapamje|300x300px| Tetradrahma e Perseut, e prerë midis 179-172 para Krishtit në Pella ose Amfipolis . Ana e pasme përshkruan shqiponjën e Zeusit në një rrufe, me legjendën *ΒΑΣΙΛΕΩΣ ΠΕΡΣΕΩΣ* ("Mbreti Perseus").

**Perseu** (;  212 – 166 pes) ishte mbreti i fundit ( *Basileu* ) i dinastisë antigonide, i cili sundoi shtetin pasardhës Diadoket në Maqedoni të krijuar pas vdekjes së Aleksandrit të Madh . Ai ishte antigonidi i fundit që sundoi Maqedoninë, pasi humbi Betejën e Pydnas më 22 qershor 168 para Krishtit; më pas, Maqedonia ra nën sundimin romak.

## Shih edhe 
* Paionia
* Paionët
* Maqedonia e lashtë
* Evropa e Maqedonisë

## Literatura 
* Oliver D. Hoover, *Handbook of Coins of Macedon and Its Neighbors.* *Part I: Macedon, Illyria, and Epeiros, Sixth to First Centuries BC* [The Handbook of Greek Coinage Series, Volume 3], Lancaster/London, Classical Numismatic Group, 2016.

## Referimet
Argeu II i Maqedonisë

**Argaeu II i Maqedonisë** ishte pretendent i kurorës maqedonase .

## Lufta me Amyntas III 
Me ndihmën e ilirëve, Argaeu II dëboi mbretin Amyntas III nga sundimi i tij në vitin 393 pes dhe mbajti fronin për rreth një vit. Me ndihmën e thesalianëve, Amyntas III ia doli më vonë të dëbonte Argaeun II dhe të rimarrë një pjesë të mbretërisë së tij në vitin 392 pes.

## Shih edhe 
* Paionia
* Paionët
* Maqedonia e lashtë
Magma

[thumb|right|300px|Rrjedhja e [Lava|lavës në Hawaii. Lava është ekuivalenti ekstruktiv i magmës.]]
**Magma** (nga greqishtja e lashtë μάγμα (mágma)) është materiali natyror i shkrirë ose gjysmë i shkrirë nga i cili formohen të gjithë shkëmbinjtë magmatikë. Magma gjendet nën sipërfaqen e Tokës dhe prova të magmatizmit janë zbuluar gjithashtu në planetë të tjerë tokësorë dhe në disa satelitë natyror. Përveç shkëmbit të shkrirë, magma mund të përmbajë gjithashtu kristale të pezulluara dhe flluska gazi.

Magma prodhohet nga shkrirja e mantelit ose kores në mjedise të ndryshme tektonike, të cilat në Tokë përfshijnë zonat e subduksionit, zonat e çarjes kontinentale, kreshtat e mes oqeanit dhe pikat e nxehta. Shkrirjet e mantelit dhe kores migrojnë lart përmes kores, ku mendohet se ruhen në dhomat e magmës ose në zonat e pasura me kristal trans-krustal. Gjatë ruajtjes së magmës në kore, përbërja e saj mund të modifikohet nga kristalizimi fraksional, ndotja me shkrirjet e kores, përzierja e magmës dhe degazimi. Pas ngjitjes së saj përmes kores, magma mund të ushqejë një vullkan dhe të nxirret si lavë, ose mund të ngurtësohet nën tokë për të formuar një ndërhyrje, të tilla si një digë, një prag, një lakolit, një pluton ose një batolit.

Ndërsa studimi i magmës është mbështetur në vëzhgimin e magmës pas kalimit të saj në një rrjedhë lave, magma është hasur in situ tre herë gjatë projekteve të shpimit gjeotermale, dy herë në Islandë dhe një herë në Hawaii.

## Referime
Sokol Zekaj

**Sokol Zekaj** (Lujs të Koplikut, 30 gusht 1948) ka qenë agronom dhe është poet, romancier, eseist dhe përkthyes shqiptar.

## Referime
Beteja e Vjenës

parapamje|408px|Beteja e Kahlenbergut
Në vitin 1683, Kara Mustafa Pasha, Veziri i Madh, nisi një fushatë në veri të Austrisë, në një përpjekje të fundit për të zgjeruar Perandorinë Osmane, pas më shumë se 150 vjet lufte. Nga mesi i korrikut, ushtria e tij prej 100,000 vetash kishte **Rrethuar Vjenën** (e ruajtur nga 10,000 ushtarë Habsburgë), duke ndjekur gjurmët e Sulejmanit Madhshtor në vitin 1529.

Deri në shtator, ai kishte marrë një pjesë të mureve dhe dukej se ishte në rrugën e tij drejt fitores. Por më 12 shtator 1683, një ushtri polake, nën mbretin Johan III Sobieski përfitoi nga mosmarrëveshjet brenda komandës ushtarake osmane dhe disponimi i dobët i trupave të tij, duke fituar Betejën e Vjenës me një sulm shkatërrues krahu të udhëhequr nga husarët e krahëve polakë të Sobieskit. Osmanët u tërhoqën në Hungari, shumica e së cilës, më pas, do të pushtohej nga Hapsburgët dhe aleatët e tyre të Lidhjes së Shenjtë.

Disfata i kushtoi vezirit të madh Kara Mustafa Pashës pozicionin dhe përfundimisht, jetën e tij. Më 25 dhjetor 1683, Kara Mustafa Pasha u ekzekutua në Beograd me urdhër të Mehmetit IV. Ai pësoi vdekje nëpërmjet mbytjes me një kordon mëndafshi, e cila ishte metoda e dënimit me vdekje ndaj personave të rangut të lartë në Perandorinë Osmane.

## Shiko edhe
* Kryengritjet shqiptare të shekullit të XVI
* Kryengritjet shqiptare të shekujve të XVII-XVIII
* Kryengritjet shqiptare në vitet 1680
* Kryengritja e Bogdanit
* Luftërat osmane në Evropë
* Kryengritja e Himarës (1472)
* Kuvendi i Matit
* Kuvendi i Dukagjinit
* Kuvendet ballkanike
* Kuvendi Kishtar i Arbërit
* Kuvendi i Kuçit
* Luftërat turko-veneciane
* Lufta Osmano-Venedikase (1570-1573)
* Frankokracia
* Shteti i Detit
** Beteja e Lepantos
** Beteja e Prevezës
* Lufta e Madhe Turke
** Beteja e Vjenës
** Lufta e Moresë
** Beteja e Kaçanikut (1690)
* Shkolla dhe arsimi në tokat shqiptare (shek. XVI-XVII)
* Perandoria Osmane në shek. XVII-XVIII
* Kryengritja antiosmane e vitit 1689 në vilajetin e Rumelisë
* Perandoria Osmane në gjysmën e parë shek. XVIII-XIX
* Perandoria Osmane në gjysmën e dytë të shekullit XVIII-XIX
* Historia e luftërave Ruso-Turke
* Armada Spanjolle
* Lufta Tetëdhjetë Vjeçare
* Lufta Tridhjetëvjeçare
* Lufta e Madhe Veriore
* Shqipëria Osmane
* Sanxhaku i Arbërit
* Kryengritja Arbërore (1432-1436)
* Arbëria Venedikase
* Pashallëqet shqiptare
* Rilindja Kombëtare Shqiptare
* Kriza Lindore dhe Shqipëria
* Kriza lindore dhe lëvizja shqiptare
* Shqipëria në fillim të Krizës Lindore (1875-1876)
* Kriza Lindore
* Shkaqet për shpërthimin e Krizës Lindore
* Lufta e Krimesë
* Konferenca e Stambollit
* Konferenca e Berlinit
* Traktati i Berlinit (1878)
* Kongresi i Berlinit
* Traktati i Shën Stefanit
* Lufta Ruso-Turke (1877-1878)
* Perandoria Osmane në shek. XIX-XX
* Lidhja e Prizrenit
* Shpallja e Pavarësisë së Shqipërisë
* Konferenca e Londrës (1912–1913)
* Shpërbërja e Perandorisë Osmane

## Referime