open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Thatësira

parapamje|Liqeni Entonnoir në tetor 2018, periudha e thatësirës së madhe.
**Thatësira** është një periudhë e kushteve më të thata se normalja. Thatësira mund të zgjasë me ditë, muaj ose vite. Thatësira shpesh ka ndikime të mëdha në ekosistemet dhe bujqësinë e rajoneve të prekura dhe shkakton dëme në ekonominë lokale. Sezonet vjetore të thata në tropikët rrisin ndjeshëm shanset e zhvillimit të thatësirës, ​​me rreziqe të mëvonshme të rritjes së zjarrit. Valët e të nxehtit mund të përkeqësojnë ndjeshëm kushtet e thatësirës duke rritur avullimin e transpirimit. Kjo i tha pyjet dhe bimësinë tjetër, dhe rrit sasinë e karburantit për zjarret.

Thatësira është një tipar i përsëritur i klimës në shumicën e pjesëve të botës, duke u bërë më ekstreme dhe më pak e parashikueshme për shkak të ndryshimeve klimatike, të cilat studimet dendrokronologjike datojnë që nga viti 1900. Ekzistojnë tre lloje të efekteve të thatësirës, ​​mjedisore, ekonomike dhe sociale. Efektet mjedisore përfshijnë tharjen e ligatinave, zjarre gjithnjë e më të mëdha dhe humbje të biodiversitetit.

Ndikimet ekonomike përfshijnë ndërprerjen e furnizimit me ujë për njerëzit, më pak produktivitet bujqësor dhe për rrjedhojë prodhimin më të shtrenjtë të ushqimit. Një tjetër ndikim është mungesa e ujit për vaditje apo hidrocentrale. Kostot sociale dhe shëndetësore përfshijnë efektin negativ në shëndetin e njerëzve të ekspozuar drejtpërdrejt ndaj këtij fenomeni (valët e tepruar të të nxehtit), kostot e larta të ushqimit, stresi i shkaktuar nga korrja e dështuar, mungesa e ujit, etj. Thatësirat e zgjatura kanë shkaktuar migrime masive dhe kriza humanitare.

Shembuj të rajoneve me rrezik të shtuar të thatësirës janë pellgu i Amazonës, Australia, rajoni i Sahelit dhe India. Për shembull, në vitin 2005, pjesë të pellgut të Amazonës përjetuan thatësirën më të keqe në 100 vjet. Australia mund të përjetojë thatësira më të rënda dhe ato mund të bëhen më të shpeshta në të ardhmen, tha një raport i porositur nga qeveria më 6 korrik 2008. Thatësira e gjatë mijëvjeçare australiane shpërtheu në vitin 2010. Thatësira 2020–2022 e Bririt të Afrikës e ka tejkaluar thatësirën e tmerrshme në 2010–2011 si në kohëzgjatje ashtu edhe në ashpërsi. Më shumë se 150 rrethe në Indi janë të cenueshme nga thatësira, kryesisht të përqendruara në shtetin e Rajasthan, Gujarat, Madhya Pradesh dhe Chhattisgarh, Uttar Pradesh, Karnataka veriore dhe Maharashtra fqinje të vendit.

Gjatë historisë, njerëzit zakonisht i kanë parë thatësirat si fatkeqësi për shkak të ndikimit në disponueshmërinë e ushqimit dhe në pjesën tjetër të shoqërisë. Njerëzit e kanë parë thatësirën si një fatkeqësi natyrore, si diçka të ndikuar nga aktiviteti njerëzor ose si rezultat i forcave të mbinatyrshme.

## Shiko edhe 
* Shkretëtira

## Referime
Pezmatimi

parapamje|Alergji e lëkurës ndaj Cefaclor.
**Pezmatimi** (nga latinishtja: *inflammatio*) është pjesë e përgjigjes biologjike të indeve të trupit ndaj stimujve të dëmshëm, si patogjenët, qelizat e dëmtuara ose irrituesit. Pesë shenjat kryesore janë nxehtësia, dhimbja, skuqja, ënjtja dhe humbja e funksionit (latinisht calor, dolor, rubor, tumor dhe functio laesa).

Pezmatimi është një përgjigje e përgjithshme, dhe për këtë arsye konsiderohet një mekanizëm i imunitetit të lindur, ndërsa imuniteti adaptiv është specifik për çdo patogjen.

Pezmatimi është një përgjigje mbrojtëse që përfshin qelizat imune, enët e gjakut dhe ndërmjetësuesit molekularë. Funksioni i  pezmatimit është të eliminojë shkakun fillestar të dëmtimit të qelizave, të pastrojë qelizat dhe indet e dëmtuara dhe të fillojë riparimin e indeve. Shumë pak  pezmatim mund të çojë në shkatërrim progresiv të indeve nga stimuli i dëmshëm (p.sh. bakteret) dhe të rrezikojë mbijetesën e organizmit. Megjithatë  pezmatimi mund të ketë edhe efekte negative.  Pezmatimi i tepërt, në formën e  pezmatimit kronik, shoqërohet me sëmundje të ndryshme, si ethet e barit, sëmundjet periodontale, ateroskleroza dhe osteoartriti.

Pezmatimi mund të klasifikohet si akut ose kronik.  Pezmatimi akut është përgjigja fillestare e trupit ndaj stimujve të dëmshëm dhe arrihet me lëvizjen e shtuar të plazmës dhe leukociteve (në veçanti granulociteve) nga gjaku në indet e dëmtuara. Një sërë ngjarjesh biokimike përhapin dhe maturojnë përgjigjen inflamatore, duke përfshirë sistemin vaskular lokal, sistemin imunitar dhe qeliza të ndryshme në indin e dëmtuar.  Pezmatimi i zgjatur, i njohur si  pezmatim kronik, çon në një zhvendosje progresive në llojin e qelizave të pranishme në vendin e  pezmatimit, siç janë qelizat mononukleare, dhe përfshin shkatërrimin dhe shërimin e njëkohshëm të indeve.

Pezmatimi është klasifikuar gjithashtu si Tipi 1 dhe Lloji 2 bazuar në llojin e citokinave dhe qelizave T ndihmëse (Th1 dhe Th2) të përfshira.

## Shiko edhe 
* Ënjtja
* Alergjia

## Referime
Akciza

Një **akcizë**, apo **taksë e akcizës**, është çdo taksë mbi mallrat e prodhuara që zakonisht vendoset në momentin e prodhimit për konsum të brendshëm dhe jo për shitje. Prandaj është një tarifë që duhet paguar për të konsumuar produkte të caktuara. Akcizat shpesh shoqërohen me detyrime doganore, të cilat vendosen mbi mallrat e mëparshme kur ato kalojnë një kufi të caktuar në një drejtim të caktuar; doganat vendosen për mallrat që bëhen sende të tatueshme në kufi, ndërsa akciza vendoset për mallrat që u krijuan në brendësi.

Akciza konsiderohet një taksë indirekte, që do të thotë se prodhuesi ose shitësi që paguan taksën ndaj qeverisë pritet të përpiqet të rikuperojë humbjen e tyre duke rritur çmimin e paguar nga blerësi eventual i mallrave. Pra, akciza është një taksë që lidhet me një sasi, jo një vlerë, në krahasim me tatimin mbi vlerën e shtuar që ka të bëjë me vlerën e një malli ose shërbimi. Akcizat zakonisht vendosen si shtesë e një takse indirekte, si p.sh. tatimi mbi shitjen ose tatimi mbi vlerën e shtuar (TVSH). Në mënyrë tipike, një akcizë dallohet nga një taksë shitjeje ose TVSH në tre mënyra:

# një akcizë është zakonisht një taksë për njësi, që kushton një shumë specifike për një vëllim ose njësi të artikullit të blerë, ndërsa një taksë shitjeje ose taksë mbi vlerën e shtuar është një taksë ad valorem dhe proporcionale me çmimin e mallrave,
# një akcizë zakonisht zbatohet për një gamë të ngushtë produktesh, dhe
# një akcizë është zakonisht më e rëndë, duke llogaritur një pjesë më të lartë të çmimit të shitjes me pakicë të produkteve të synuara.

Shembuj tipikë të akcizës janë taksat mbi alkoolin dhe pijet alkoolike ; taksa e alkoolit, për shembull, mund të përbëhet nga një taksë prej n euro për hektolitër alkool të shitur ; duhan të përpunuar (puro, cigare etj.), produkte energjetike (naftë, gaz etj.), automjete apo produkte të ashtuquajtura "luks". Qëllimi i ligjvënësit është të dekurajojë konsumin e produkteve që ai konsideron se kanë një eksternalitet negativ, por ndonjëherë akciza vendoset edhe për çajin ose kafenë (nganjëherë referuar si taksë mëkati).

Kohët e fundit, akciza është futur në disa forma transporti që konsiderohen si ndotëse (si transporti ajror) ose në konsumin e produkteve që gjenerojnë mbetje ndotëse që janë pak ose aspak të ricikluara ose të dëmshme për mjedisin (si p.sh. produkte, paketime të caktuara plastike, etj.).

Këto janë burimet më të vjetra të të ardhurave për qeveritë në mbarë botën. Në vitin 2020, taksat mbi konsumin përbënin mesatarisht 30% të të ardhurave totale tatimore në vendet e OECD, ekuivalente me 9.9% të PBB-së në këto vende.

## Shiko edhe 
* Taksa
* Tatimi mbi vlerën e shtuar

## Referime
Noodle

**Nudëllat** janë një lloj ushqimi i bërë nga brumi pa maja, i cili ose mbështillet rrafsh dhe pritet, shtrihet ose ekstrudohet, në shirita ose fije të gjata. Nudëlat janë ushqimi kryesor në shumë kultura dhe bëhen në forma të ndryshme. Ato më të zakonshme janë ato që rrjedhin nga kuzhina kineze ose ajo italiane . Nudëllat kineze njihen me emra të ndryshëm, ndërsa nudëllat italiane njihen si makarona .

Ndërsa shiritat e gjatë dhe të hollë mund të jenë më të zakonshmet, shumë varietete të tyre priten në valë, spirale, tuba, vargje ose guaska, ose palosen ose priten në forma të tjera. Nudëllat zakonisht gatuhen në ujë të valuar, ndonjëherë me vaj gatimi ose kripë. Ata janë shpesh të skuqur në tigan ose të thellë. Ato shërbehen shpesh me një salcë shoqëruese ose në supë deh mund të ruhen në frigorifer për ruajtje afatshkurtër ose të thahen dhe të ruhen për përdorim në të ardhmen.

## Historia 
### Origjina 
Të dhënat më të hershme të shkruara të nudëllave gjenden në një libër që daton në periudhën e Hanit Lindor (25–220 e.s.).  Nudëllat e bëra nga brumi i grurit u bënë një ushqim i shquar për njerëzit e dinastisë Han .  Dëshmia më e vjetër e petëve ishte nga 4000 vjet më parë në Kinë.  Thuhej se këto petë ngjajnë me lamianin, një lloj nudëlli kinez. 

[parapamje| Piktura e Jan Vermeer van Utrecht -it e një njeriu që ha nudëlla të paspecifikuara ( Muzeu Kombëtar, [Varshava|Varshavë ).]]

## Llojet sipas përbërësit kryesor 

Skeda:Pasta_2006_5.jpg|alt=Egg pasta|Makarona me vezë
Skeda:Pasta_2006_6.jpg|alt=Fresh pasta|Makarona të fundita
Skeda:Pasta_2006_1.jpg|alt=Long pasta|Makarona të gjata
Skeda:Idiyappam_with_Egg_Masala_Curry.jpg|alt=Idiyappam, Indian rice noodles| Idijappam, petë orizi indiane
Skeda:Mixian_Rice_Noodles_Being_Prepared_in_Copper_Pots.jpg|alt=Mixian (米线) rice noodles being cooked in copper pots (铜锅), China|Petë orizi miksian(米线) që gatuhen në tenxhere bakri (铜锅), Kinë
Skeda:Egg_noodles.JPG|alt=Wide, uncooked egg noodles|Nudëlla me vezë të gjera dhe të papjekura
Skeda:Noodle.jpg|alt=Some different types of noodles commonly found in Southeast Asia|Disa lloje të ndryshme nudëllash që gjenden zakonisht në Azinë Juglindore
Diga

[parapamje| Diga Edersee në [Hesia|Hesse, Gjermani]]
Një **digë** është një pengesë që ndalon ose kufizon rrjedhën e ujërave sipërfaqësore ose rrjedhave nëntokësore. Rezervuarët e krijuar nga digat jo vetëm që shmangin përmbytjet, por gjithashtu ofrojnë ujë për aktivitete të tilla si ujitja, konsumi njerëzor, përdorimi industrial, akuakultura dhe lundrueshmëria . Hidrocentrali shpesh përdoret së bashku me digat për të prodhuar energji elektrike. Një digë mund të përdoret gjithashtu për të mbledhur ose ruajtur ujë i cili mund të shpërndahet në mënyrë të barabartë midis vendeve. Digat në përgjithësi i shërbejnë qëllimit parësor të mbajtjes së ujit, ndërsa struktura të tjera si portat e përmbytjes ose drynet (të njohura edhe si diga ) përdoren për të menaxhuar ose parandaluar rrjedhjen e ujit në rajone të veçanta tokësore.

Digat e lashta u ndërtuan në Mesopotami dhe Lindjen e Mesme për kontrollin e ujit. Diga më e hershme e njohur deri mësot është diga Jawa në Jordani, që daton në 3000 para Krishtit. Egjiptianët ndërtuan gjithashtu diga, si diga Sadd-el-Kafara për kontrollin e përmbytjeve. Në territorin e Indisë së sotme, Dholavira kishte një sistem të ndërlikuar të menaxhimit të ujit me 16 rezervuarë dhe diga. Diga e Madhe e Maribit në Jemen, e ndërtuar midis viteve 1750 dhe 1700 para Krishtit, ishte një mrekulli inxhinierike dhe Eflatun Pinar, një digë dhe tempull burimi i Hititëve në Turqi, daton në shekujt 15 dhe 13 para Krishtit. Diga Kallanai në Indinë Jugore, e ndërtuar në shekullin e II pas Krishtit, është një nga strukturat më të vjetra rregulluese të ujit ende në përdorim.

Inxhinierët romakë ndërtuan diga me teknika dhe materiale të avancuara, si llaç hidraulik dhe beton romak, gjë që lejonte të ngriheshin struktura më të mëdha. Ata prezantuan diga rezervuarësh, diga me hark graviteti, diga harkore, diga mbështetëse dhe diga të shumëfishta me hark mbështetës. Në Iran, digat e urave u përdorën për hidrocentrale dhe mekanizma të ngritjes së ujit..

Gjatë mesjetës, në Holandë u ndërtuan diga për të rregulluar nivelet e ujit dhe për të parandaluar depërtimin e detit. Në shekullin e 19-të, diga me hark në shkallë të gjerë u ndërtuan rreth e përqark Perandorisë Britanike, duke shënuar përparime në teknikat e inxhinierisë së digave. Epoka e digave të mëdha filloi me ndërtimin e Digës së Ulët të Aswanit në Egjipt në 1902. Diga Hoover, një digë masive prej betoni me hark graviteti, u ndërtua midis viteve 1931 dhe 1936 në lumin Kolorado. Në vitin 1997, u llogarit se kishte rreth 800,000 diga në mbarë botën, me rreth 40,000 prej tyre mbi 15 metra të larta.
Militarizmi gjerman

[parapamje|300x300px| *Pas betejës së Sedanit 1870* (Gjenerali Reille i dorëzon mbretit Vilhelm një letër nga [Napoleoni III|Perandori Napoleon III) nga Carl Steffeck (1884) - Presidenti prusian dhe më vonë kancelari gjerman Oto von Bismark (prapa mbretit) me gjeneralët Roon dhe Moltke (majtas Bismarkut). Pavarësisht se Bismarku ishte një politikan civil, ai veshi një uniformë ushtarake si pjesë e kulturës militariste prusiane.]]
[parapamje|300x300px| *Königstiger* me një frëngji *Henschel* në formacion. Gjatë [Gjermania naziste|epokës naziste, industria e rëndë u ristrukturua gjithnjë e më shumë për të prodhuar në masë armë të luftës si kjo.]]
**Militarizmi gjerman** ishte një dukuri e gjerë kulturore dhe shoqërore midis 1815 dhe 1945, e cila u zhvillua nga krijimi i ushtrive të përhershme në shekullin e 18-të. Rritja numerike e strukturave militariste në Perandorinë e Shenjtë Romake çoi në një ndikim në rritje të kulturës ushtarake thellë në jetën qytetare. Jurisprudenca e pavarur, rekrutimi, por edhe izolimi në rritje i ushtarëve nga pjesa tjetër e shoqërisë, si rezultat i zhvillimit të kazermave në fund të shekullit të 18-të, bënë që ky zhvillim të ishte veçanërisht i fortë në Gjermani. Disa dhjetëra shtete gjermane kishin ushtritë e veta rreth vitit 1800. Përveç ushtrisë së madhe të Mbretërisë së Prusisë, shtetet e Vyrtembergut, Saksonisë, Bavarisë, dy shtetet hesiane (Hese Elektoral dhe Hese-Darmshtadt), Hanoveri, Badeni dhe Mynsteri të gjitha kishin ushtri të përhershme deri në 35 000 burra. Perandoria Austriake gjithashtu luajti një rol të rëndësishëm në zhvillimin e militarizmit gjerman deri në vitin 1866.

Shekulli i 19-të pa një bashkim të militarizmit dhe nacionalizmit. Brenda Ushtrisë Prusiane të atëhershme sunduese, tendencat reaksionare dhe të djathta ishin shumë me ndikim. Gjithnjë e më shumë ushtria u zhvillua për të qenë "Shkolla e Kombit". Si rezultat, miliona të rinj gjermanë përjetuan një proces njëvjeçar shoqërizimi si rekrutë ose rezervistë brenda institucionit të ushtrisë. Ushtria e respektuar nga shoqëria luajti një rol kyç në zhvillimin e një shoqërie hierarkike dhe të uniformuar. Disa struktura paraushtarake me karakteristika të lëvizjeve masive u zhvilluan në rajonet gjermanishtfolëse të Evropës brenda shekullit të 19-të dhe të 20-të. Gjatë gjysmës së parë të shekullit të 20-të, militarizmi gjerman arriti kulmin e tij me dy Luftërat Botërore, të cilat u pasuan nga një antimilitarizëm dhe pacifizëm i vazhdueshëm brenda Gjermanisë që nga viti 1945, me një tendencë të fortë jokonformiste brenda brezave të mëvonshëm.

Pas vitit 1945, lloji i veçantë i militarizmit i pranishëm në Gjermani filloi të shihej si unik dhe, në këtë kontekst, veçanërisht negativ (shih gjithashtu Sonderweg ). Fiksimi i dukshëm i popullit gjerman në ushtrinë e tyre, i kombinuar me një besim të fortë në shtetin qendror gjerman, shiheshin si shkaqet kryesore të fashizmit në Gjermani.
Monorkizmi

**Monorkizmi** është gjendja e të pasurit vetëm një testikul brenda skrotumit.

## Terminologjia 
Një individ që ka monorkizëm mund të quhet *monorkid*.

## Shkaqet 
Kjo mund të jetë për shkak të:

* Një testikuli që nuk zbret në skrotum gjatë zhvillimit normal embrional ose fetal (3–4% e lindjeve të gjalla 'normale'), i njohur gjithashtu si test i pazbritur ose kriptorkidizëm. Në këtë rast testi është brenda zgavrës së barkut, diku përgjatë rrugës normale të zbritjes - më së shpeshti, brenda kanalit inguinal. Një test i tillë ka një rrezik në rritje të malinjitetit.
* Një testikul mund të zhduket gjatë zhvillimit (i ashtuquajturi testi i zhdukur) për shkak të një dëmtimi intrauterin. Kjo mendohet të jetë më mundësisht vaskulare, siç është përdredhja testikulare.
* Një testikul mund të jetë hequr me kirurgji nëpërmjet orkiektomisë.
* Një testikul mund të lëndohet.

## Raste të njohura 
### Për shkak të kriptorkizmit 
* Mao Ce Dun, themelues i Republikës Popullore të Kinës.
* Dara Ó Briain, komediani irlandez tregoi se ai ka një testikul të vetëm në një rutinë standup.

### E panjohur 
* Monorkizmi i mundshëm i Adolf Hitlerit
* Francisko Franko, diktatori i Spanjës.
Sonderweg

'''''' ("rruga e veçantë") i referohet teorisë në historiografinë gjermane që konsideron se trojet gjermanishtfolëse ose vetë vendi i Gjermanisë kanë ndjekur një kurs nga aristokracia në demokraci, ndryshe nga asnjë tjetër në Evropë.

Shkolla bashkëkohore e mendimit me këtë emër u ngrit herët gjatë Luftës së Dytë Botërore si pasojë e ngritjes së Gjermanisë naziste. Si pasojë e shkallës së shkatërrimit të shkaktuar në Evropë nga Gjermania naziste, teoria  e historisë gjermane ka fituar në mënyrë progresive ndjekës brenda dhe jashtë Gjermanisë, veçanërisht që nga fundi i viteve 1960. Në veçanti, përkrahësit e saj argumentojnë se mënyra se si Gjermania u zhvillua gjatë shekujve praktikisht siguroi evoluimin e një rendi shoqëror dhe politik përgjatë vijave të Gjermanisë naziste. Sipas tyre, mentalitetet gjermane, struktura e shoqërisë dhe zhvillimet institucionale ndoqën një kurs të ndryshëm në krahasim me kombet e tjera të Perëndimit. Historiani gjerman Heinrich August Winkler shkroi për çështjen e ekzistencës së një :
Monorkizmi i mundshëm i Adolf Hitlerit

[parapamje| [Adolf Hitleri me Eva Braunin dhe qentë e tyre në Berghof, Bavari në qershor 1942]]
Mundësia që Adolf Hitleri të kishte vetëm një testikul ka qenë një temë e skajshme midis historianëve dhe akademikëve që studionin liderin nazist. Thashethemet mund të jenë një mit urban, ndoshta me origjinë nga kënga bashkëkohore ushtarake britanike "Hitler Has Only One Ball" (Hitleri ka vetëm një top).

Mjeku i Hitlerit  dhe mjeku i tij personal Teodor Morell shpërfillën idenë e monorkizmit të Hitlerit dhe thanë se nuk kishte asgjë që s'shkonte me testikujt e Hitlerit. Megjithatë, Hitleri shpesh refuzonte të zhvishej për ekzaminime mjekësore. Në vitin 1970, Bashkimi Sovjetik pretendoi se një autopsi tregoi se Hitlerit i mungonte një testikuj, por saktësia historike e raportit është e diskutueshme. Në dhjetor 2015, u raportua se shënimet e mjekut nga burgu Landsberg regjistruan se Hitleri kishte "kriptorkidizëm në anën e djathtë", në bazë të dëshmive nga një ekzaminim mjekësor i detyruar që Hitleri iu nënshtrua në 1923.
Nacionalizmi racor

**Nacionalizmi racor** është një ideologji që mbron një përkufizim racor të identitetit kombëtar. Nacionalizmi racor kërkon të ruajë "pastërtinë racore" të një kombi përmes politikave të tilla si ndalimi i përzierjes së racave dhe imigrimi i racave të tjera. Për të krijuar një justifikim për politika të tilla, nacionalizmi racor shpesh promovon eugjenikën dhe mbron zgjidhje politike dhe legjislative të bazuara në teoritë eugjenike dhe të tjera racore.

Nacionalizmi në Azinë Verilindore (Kinë, Kore dhe Japoni) dhe ai u ndikua nga tradita etnonacionaliste gjermane (lëvizja  dhe gjaku dhe dheu) e shekulli i 19-të, i cili u importua nga Japonia gjatë periudhës Meixhi. Ky lloj nacionalizmi lidhet me termin 民族 ngjashmërisht me fjalën gjermane *Volk*.
Krishtlindja në Gjermaninë naziste

djathtas|parapamje|325x325px| Dhuratat e Krishtlindjeve për të varfërit në 1935
Festimi i **Krishtlindjeve në Gjermaninë naziste** përfshinte përpjekje të regjimit për të sjellë festën fetare të krishterë në përputhje me ideologjinë naziste. Origjina hebreje e Jezusit dhe përkujtimi i lindjes së tij si Mesia hebre ishte shqetësuese për disa anëtarë të Partisë Naziste dhe besimet e tyre raciste. Midis 1933 dhe 1945, disa zyrtarë qeveritarë u përpoqën t'i hiqnin këto aspekte të Krishtlindjeve nga festimet civile dhe të përqendroheshin në aspektet kulturore parakristiane të festivalit. Megjithatë, festimet kishtare dhe private mbetën në natyrë të krishterë.

## Sfondi 
Krishterimi kishte qenë prej kohësh besimi kryesor i popujve gjermanikë, që daton në punën misionare të Kolumbanusit dhe Shën Bonifejsit në shekujt 6-8. Nazistët sunduan Gjermaninë nga viti 1933 deri në 1945. Nazizmi donte të transformonte ndërgjegjen subjektive të popullit gjerman – qëndrimet, vlerat dhe mentalitetet e tyre – në një “komunitet kombëtar” të vetëm dhe koheziv. Sipas gazetarit amerikan Shirer, "nën udhëheqjen e Rosenbergut, Bormanit dhe Himlerit - të mbështetur nga Hitleri - regjimi nazist synonte të shkatërronte krishterimin në Gjermani, nëse do të mundej, dhe ta zëvendësonte me paganizmin e vjetër të perëndive të hershme fisnore gjermanike dhe me paganizmin e ri të ekstremistëve nazistë”.
Lëvizja Völkisch

parapamje|291x291px| Revistë që mbron politikën Volkisch - 1919
'*Lëvizja *Völkisch*** (, shqip: Lëvizja Popullore, e quajtur gjithashtu **Völkism*') ishte një lëvizje nacionaliste etnike gjermane aktive nga fundi i shekullit të 19-të deri në shpërbërjen e Rajhut Gjerman në 1945, me mbetje në Republikën Federale të Gjermanisë më pas. E ngritur mbi idenë e "gjakut dhe dheut", e frymëzuar nga metafora e një trupi (*Volkskörper*, "trupi etnik"; fjalë për fjalë "trupi i popullit"), dhe nga ideja e komuniteteve të rritura natyrshëm në unitet, u karakterizua nga organizmi, racizmi, populizmi, agrarizmi, nacionalizmi romantik dhe – si pasojë e një konotacioni ekskluziv dhe etnik në rritje – nga antisemitizmi nga vitet 1900 e tutje. Nacionalistët *Völkisch* përgjithësisht i konsideronin hebrenjtë si një "popull të huaj" që i përkisnin një *Volk*-u ("race" ose "populli") të ndryshëm nga gjermanët.

Lëvizja *Völkisch* nuk ishte një grup homogjen besimesh, por më tepër një "nënkulturë e larmishme" që u ngrit në kundërshtim me ndryshimet socio-kulturore të modernitetit. "I vetmi emërues i përbashkët" për të gjithë teoricienët *e Völkisch* ishte ideja e një rilindjeje kombëtare, e frymëzuar nga traditat e gjermanëve të lashtë, të cilat ishin "rindërtuar" mbi një bazë romantike nga ithtarët e lëvizjes. Kjo rilindje do të ishte arritur ose duke "gjermanizuar" krishterimin - një fe abrahamike dhe semite që u përhap në Evropë nga Lindja e Afërt - ose duke hedhur poshtë çdo trashëgimi të krishterë që ekzistonte në Gjermani për të ringjallur paganizmin gjermanik parakristian. Në një përkufizim të ngushtë, termi përdoret për të përcaktuar vetëm grupet që konsiderojnë qeniet njerëzore në thelb të paraformuara nga gjaku ose nga karakteristikat e trashëguara.

*Völkischen* shpesh përfshihen në një Revolucion më të gjerë Konservator nga studiues, një lëvizje konservatore kombëtare gjermane që u rrit në rëndësi gjatë Republikës së Vajmarit (1918-1933). Gjatë periudhës së Rajhut të Tretë, Adolf Hitleri dhe nazistët besuan dhe zbatuan një përkufizim të *Volk-ut* gjerman i cili përjashtonte hebrenjtë, romët, Dëshmitarët e Jehovait, homoseksualët dhe "elementë të huaj" të tjerë që jetonin në Gjermani. Politikat e tyre çuan në grumbullimin dhe vrasjen e këtyre "të padëshiruarve" në numër të madh, në atë që u bë i njohur si Holokausti.
Njeriu i Ri (koncept utopik)

**Njeriu i Ri** është një koncept utopik që përfshin krijimin e një qenieje njerëzore ose qytetari të ri ideal që zëvendëson qeniet njerëzore ose qytetarët joidealë. Kuptimi i një njeriu të ri ka ndryshuar shumë dhe alternativa të ndryshme janë sugjeruar nga një sërë fesh dhe ideologjish politike.

## Versionet filozofike dhe fetare 
### *Übermensch*-i niçean 
Koncepti i filozofit Fridrih Niçe për një *Übermensch* ("Mbinjeri") ishte ai i një Njeriu të Ri, i cili do të ishte një shembull për njerëzimin nëpërmjet një vullneti ekzistencialist për pushtet që ishte me natyrë vitaliste dhe të paarsyeshme. Niçja e zhvilloi konceptin në përgjigje të pikëpamjes së tij për mendësinë e tufës dhe nihilizmit të natyrshëm të krishterimit, dhe zbrazëtirës në kuptimin ekzistencial që realizohet me vdekjen e Zotit. Übermensch-i është qëllimi i njerëzimit dhe vullneti i fokusuar në botë i Übermensch-it shfaqet si kuptimi i ri i jetës në Tokë, një individ që mohon normat, që kapërcen veten dhe është mjeshtër në kontrollin e impulseve dhe pasioneve të tij.

## Versionet politike 
### Fashist 
Fashizmi mbështet krijimin e një Njeriu të Ri, i cili është një arketip me vullnet të fortë, dinamik, një figurë e veprimit të drejtpërdrejtë dhe dhunës luftarake. Një antiindividualist, ai karakterizohet nga një ndjenjë besimi dhe maskuliniteti, dinjiteti të qetë dhe vetëvlerësimi, vendosmërie dhe autoriteti. Me një shkëputje nga dashuria romantike, prejardhja familjare dhe shkollimi, botëkuptimi i tij është i romantizuar, pasionant, serioz dhe realist, i preokupuar me nderimin e heronjve të rënë, një besim të fortë në përgjegjësinë personale, rilindjen dhe përtëritjen kombëtare. Ai e konsideron veten si një komponent të një mase të disiplinuar që e ka hequr veten nga individualizmi, diskriminimi i politikës partiake dhe orientimi klasor koheziv në favor të një përpjekjeje të bashkuar paramilitariste. Një shembull i kësaj ishte ideja e Ushtarit Politik, e cila u zhvillua nga drejtuesit e Ballit Kombëtar Zyrtar në MB në vitet 1980 dhe u bë pjesë e ideologjisë së Pozicionit të Tretë.
Kostoja e jetesës

**Kostoja e jetesës** është kostoja e mbajtjes së një standardi të caktuar jetese për një individ ose një familje. Ndryshimet në koston e jetesës me kalimin e kohës mund të maten në një indeks të kostos së jetesës. Llogaritjet e kostos së jetesës përdoren gjithashtu për të krahasuar shpenzmet e mbajtjes së një standardi të caktuar jetese në zona të ndryshme gjeografike. Ndryshimet në këtë tregues ndërmjet vendndodhjeve mund të maten në termat e normave të barazisë së fuqisë blerëse. Një rritje e mprehtë e kostos së jetesës mund të shkaktojë një krizë me po të njëjtin emër, ku fuqia blerëse humbet dhe, për disa njerëz, mënyra e tyre e mëparshme e jetesës nuk është më e përballueshme.

Lidhja midis të ardhurave dhe shëndetit është e vendosur mirë. Presionet e kostos së jetesës mund të çojnë në pasiguri energjetike shtëpiake ose në varfëri të karburantit, si dhe në stresin e strehimit. 

## Shiko edhe 
* Standardi i jetesës

## Referime
Ultranacionalizmi palingjenetik

**Ultranacionalizmi palingjenetik** është një përkufizim i "fashizmit të vërtetë" i propozuar nga teoricieni politik Roger Grifin. Fraza u krijua për herë të parë nga Grifin në librin e tij të vitit 1991 *Natyra e Fashizmit*. Një element kyç është besimi se fashizmi mund të përkufizohet nga ajo që Grifin parashtron në librin e tij si miti i vërtetë thelbësor i fashizmit, përkatësisht ai i nevojës që një revolucion social të ndodhë fillimisht përpara një "rilindjeje kombëtare", palingjeneza më pas mund të zhvillohej. Ai pohon se ky është “minimumi fashist” pa të cilin, sipas përcaktimit të tij, nuk mund të ketë “fashizëm të vërtetë”. Vetë Grifin e përshkruan fashizmin si një filozofi politike të ndërtuar mbi "logjikën mitike të çoroditur" të shkatërrimit, për të cilën fashisti beson se më pas do të pasohet nga një formë e rilindjes politike.
Rainvillers

**Rainvillers** (; pikardisht: *Rinvilé* ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Prusianizmi

**Prusianizmi** përfshin praktikat dhe doktrinat e prusianëve, veçanërisht militarizmin dhe disiplinën e ashpër të lidhur zakonisht me klasën sunduese prusiane.

## Historia 
Prusianizmi e kishte origjinën me ngritjen në fron të Frederik Uilliamit I në 1713, i cili hodhi themelet për një ushtri profesionale dhe të qëndrueshme; një trashëgimi që u vazhdua nga djali i tij Frederiku II i Madh, i cili formoi një ushtri të organizuar dhe efektive, dhe më vonë nga nipi i këtij të fundit Frederik Uilliam II.

Prusianizmi bazohej në kastën konservatore militariste të Junkerëve Prusianë, duke pasur si bazë një disiplinë vertikale, të centralizuar, paternaliste dhe të hekurt. Mbështetja e tij ideologjike përbëhej nga një kombinim i ideologjisë nacionaliste, tradicionalizmit, konservatorizmit dhe militarizmit dukshëm aristokratik, luftënxitës dhe ekspansionist të kohës. Ishte kjo filozofi që ndikoi shumë në qëndrimin e Prusisë dhe më vonë të Gjermanisë në proceset historike si Luftërat Napoleonike, bashkimi i Gjermanisë, Lufta e Parë Botërore dhe Lufta e Dytë Botërore.
Arianizimi

[parapamje| "Hercmanski është plotësisht arian përsëri!" – Pas [Anshlusi|Anshlusit u konfiskua dyqani Hercmanski në Vjenë.]]
**Arianizimi** () ishte termi nazist për marrjen e pronës nga hebrenjtë dhe transferimin e saj te johebrenjtë, dhe dëbimin me forcë të hebrenjve nga jeta ekonomike në Gjermaninë naziste, shtetet e lidhura me boshtin dhe territoret e tyre të pushtuara. Ai përfshinte transferimin e pronës hebreje në duart "ariane" ose johebreje.

"Arianizimi" është, sipas Kreutzmüller dhe Zaltin në *Dispossession: Plundering German Jewry, 1933-1953*, "një slogan nazist që u përdor për të kamufluar vjedhjen dhe pasojat e saj politike".

Procesi filloi në vitin 1933 në Gjermaninë naziste me transferimin e pronave hebreje dhe përfundoi me Holokaustin. Në përgjithësi janë identifikuar dy faza: faza e parë në të cilën vjedhja nga viktimat hebreje ishte fshehur nën një shtresë ligjshmërie dhe faza e dytë, në të cilën prona konfiskohej më hapur. Në të dyja rastet, arianizimi korrespondonte me politikën naziste dhe u përcaktua, mbështetej dhe zbatohej nga burokracia ligjore dhe financiare e Gjermanisë.

Michael Bazyler shkroi se Holokausti ishte "vrasja më e madhe dhe vjedhja më e madhe në histori". Midis 230 dhe 320 miliardë dollarë (në dollarë amerikanë të 2005) u vodhën nga hebrenjtë anembanë Evropës, me qindra mijëra biznese të arianizuara.
Raca mjeshtërore

djathtas|parapamje| Skulptura neoklasike e Arno Brekerit e vitit 1939 *Die Partei* (*Partia*), e cila rrethonte një nga hyrjet e Kancelarisë së Rajhut të projektuar nga Albert Speer në Berlin. Skulptura thekson ato që nazistët i konsideronin si karakteristika të dëshirueshme racore "nordike".
**Raca mjeshtërore** () është një koncept pseudoshkencor në ideologjinë naziste në të cilin "raca ariane" e supozuar konsiderohet kulmi i hierarkisë racore njerëzore. Anëtarëve u referoheshin si "***Herrenmenschen***" ("njerëz mjeshtërorë").

Teoricieni nazist Alfred Rosenberg besonte se "raca nordike" e kishte prejardhjen nga proto-indo-evropianët, të cilët ai besonte se kishin banuar parahistorikisht në Rrafshin e Gjermanisë Veriore dhe mund të kishin origjinën përfundimisht në ishullin e humbur të Atlantidës. Nazistët deklaruan se arianët ishin superiorë ndaj të gjitha racave të tjera dhe besonin se ata kishin të drejtë të zgjeroheshin territorialisht. Politika e vërtetë që u zbatua nga nazistët rezultoi në certifikatën ariane. Ky dokument, i cili kërkohej me ligj për të gjithë qytetarët e Rajhut, ishte "çertifikata ariane e vogël" (*Kleiner Ariernachweis*) dhe mund të merrej përmes një *Ahnenpass*, i cili kërkonte që pronari të gjurmonte prejardhjen e tyre përmes pagëzimit, certifikatave të lindjes ose dëshmive të certifikuara se të gjithë gjyshërit ishin me "prejardhje ariane".

Sllavët, romët dhe hebrenjtë u përkufizuan si "*Untermenschen*" nga pikëpamja racore dhe joariane, dhe kështu konsideroheshin si një rrezik për racën zotëruese ariane ose gjermanike. Sipas Planit të Urisë sekrete naziste dhe *Planit të Përgjithshëm të Lindjes*, popullsia sllave duhej të largohej nga Evropa Qendrore përmes dëbimit, skllavërisë, urisë dhe shfarosjes, me përjashtim të një përqindjeje të vogël që konsiderohej se ishin pasardhës josllavë të kolonëve gjermanikë, dhe kështu të përshtatshëm për gjermanizim.
Raca nordike

**Raca nordike** është një koncept i vjetëruar racor që e ka origjinën në antropologjinë e shekullit të 19-të. Dikur konsiderohej si një racë ose një nga nënracat e supozuara në të cilën disa antropologë të fundit të shekullit të 19-të deri në mesin e shekullit të 20-të ndanë racën kaukaziane, duke pretenduar se atdheu i saj stërgjyshor ishin Evropa Veriperëndimore dhe Veriore, veçanërisht për popullatat anglo-saksone, popujt gjermanikë, baltët, finlandezët baltikë, francezët e veriut dhe disa keltë, sllavë dhe gegë. Tiparet e supozuara fizike të nordikëve përfshinin sytë e lehtë, lëkurën e lehtë, shtatin e gjatë dhe kafkën dolikocefalike; tiparet e tyre psikologjike u konsideruan të ishin vërtetësia, barazia, shpirti konkurrues, naiviteti, rezervimi dhe individualizmi. Në fillim të shekullit të 20-të, besimi se raca nordike përbënte degën më të lartë të racës kaukaziane, krijoi ideologjinë e nordicizmit.

Me ngritjen e gjenetikës moderne, koncepti i racave të veçanta njerëzore në kuptimin biologjik është bërë i vjetëruar. Në vitin 2019, Shoqata Amerikane e Antropologëve Biologjikë deklaroi se: "Besimi në 'racat' si aspekte natyrore të biologjisë njerëzore, dhe strukturat e pabarazisë (racizmi) që dalin nga besime të tilla, janë ndër elementët më të dëmshëm në përvojën njerëzore. sot dhe në të kaluarën”.
[parapamje| *Njeriu, e kaluara dhe e tashmja* e Henry Keane (1899) tregon një [Danezët|danez si shembull të tipit nordik.]]

## Referime
Nordicizmi

**Nordicizmi** është një ideologji që e sheh konceptin historik të racës së "racës nordike" si një grup racor të rrezikuar dhe superior. Disa vepra nordiciste të dukshme dhe me ndikim përfshijnë librin e Madison Grantit *The Passing of the Great Race* (1916); Arthur de Gobineau *Një ese mbi pabarazinë e racave njerëzore* (1853); shkrimet e ndryshme të Lothrop Stoddard; *Themelimet e shekullit të nëntëmbëdhjetë* të Houston Stewart Chamberlain (1899); dhe, në një masë më të vogël, *The Races of Europe* e William Z. Ripley (1899). Ideologjia u bë e njohur në fund të shekujve 19 dhe 20 në Evropën gjermanishtfolëse, Evropën Veriperëndimore, Evropën Qendrore dhe Evropën Veriore, si dhe në Amerikën e Veriut dhe Australi.

Besimi se prejardhja nordike është superiore ndaj të gjithë të tjerëve fillimisht u përqafua si "anglo-saksonizëm" në Angli dhe Shtetet e Bashkuara, "teutonizëm" në Gjermani dhe "frankizëm" në Francën Veriore dhe Itali. Nocioni i epërsisë së "racës nordike" dhe epërsisë së kombeve të Evropës Veriperëndimore që ishin të lidhura me këtë racë të supozuar ndikoi në Aktin e Emigracionit të Shteteve të Bashkuara të vitit 1924 (i cili në mënyrë efektive ndaloi ose kufizoi rëndë imigrimin e hebrenjve dhe të tjerëve jugorë dhe evropianëve lindorë) dhe Aktin e mëvonshëm të Emigracionit dhe Kombësisë së vitit 1952, dhe ishte gjithashtu i pranishëm në vende të tjera jashtë Evropës Veriperëndimore dhe Shteteve të Bashkuara, si Australia, Kanadaja dhe Afrika e Jugut. Në vitet 1930, nazistët pretenduan se raca nordike ishte dega më superiore e "racës ariane" dhe përbënte një racë mjeshtërore (*Herrenvolk*). Zbatimi i plotë i këtij sistemi besimi - pushtimi i Polonisë dhe pushtimi i mëtejshëm në ndjekjen e *Lebensraum*, 'hapësirë jetese' - ishte katalizatori i menjëhershëm për Luftën e Dytë Botërore dhe çoi drejtpërdrejt në vrasjen masive industriale të gjashtë milionë hebrenjve dhe njëmbëdhjetë milionë viktimave të tjera në atë që tani njihet si Holokausti.
[parapamje|303x303px| *Meyers Blitz-Lexikon* ([Republika e Vajmarit|Lajpcig, 1932) tregon heroin gjerman të luftës Karl von Myler si një shembull të tipit nordik.]]
Cuigy-en-Bray

**Cuigy-en-Bray** ( fjalë për fjalë *Cuigy në Bray* ; ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore .
Rassenschande

***Rassenschande*** (shqip. "turpi racor") ose ***Blutschande*** ("turpi i gjakut") ishte një koncept kundër përzierjes seksuale në politikën racore gjermane naziste, që i përket marrëdhënieve seksuale midis arianëve dhe joarianëve. Ai u zbatua nga politika të tilla si kërkesa për certifikatë ariane, dhe më vonë nga ligjet kundër përzierjes seksuale si ligjet e Nurembergut, të miratuara unanimisht nga Rajhshtagu më 15 shtator 1935. Fillimisht, këto ligje i referoheshin kryesisht marrëdhënieve midis gjermanëve etnikë (të klasifikuar, së bashku me shumicën e evropianëve të tjerë perëndimorë, si "arianë") dhe joarianëve, pavarësisht nga shtetësia. Në fazat e hershme, fajtorët ishin në shënjestër joformalisht; më vonë, ata u ndëshkuan në mënyrë sistematike dhe ligjore.

Gjatë viteve të luftës që pasuan, marrëdhëniet seksuale midis *Reichsdeutschen* (gjermanë etnikë, pavarësisht nga vendi i lindjes) dhe miliona *Ostarbeitern* të huaj ("punëtorë nga Lindja") të sjellë me forcë në Gjermani ishin gjithashtu të ndaluara ligjërisht. U bënë përpjekje të përbashkëta për të nxitur neverinë popullore për të. Këto ligje justifikoheshin nga ideologjia racore naziste, e cila i përshkruante njerëzit sllavë si Untermenschen. Përveç kësaj, ekzistonte një arsye praktike pas ligjeve: para miratimit të tyre, gratë dhe vajzat polake dhe sovjetike që punonin në fermat gjermane filluan të kishin aq shumë lindje të padëshiruara, saqë qindra shtëpi të veçanta të njohura si *Ausländerkinder-Pflegestätte* ("shtëpi për fëmijët e huaj") duhej të krijoheshin, për të abortuar ose vrarë foshnjat larg pamjes së publikut.
Pays de Bray

[parapamje| Vendndodhja brenda [Franca|Francës]]
The **Pays de Bray** (fjalë për fjalë *Toka e Bresë* ) është një (rreth 750&nbsp;km 2 ) rajon natyror i vogël i Francës, i vendosur në veri-lindje të Ruenit, që shtrihet në departamentet franceze të Seine-Maritime dhe Oise (historikisht i ndarë midis provincave të Normandisë dhe Pikardisë që nga viti 911, tani i ndarë midis rajoneve administrative të Normandisë dhe Pikardisë ). Peizazhi është bokagzh, një përdorim i tokës që lind nga toka e saj argjilore dhe është e përshtatshme për zhvillimin e kullotave për rritjen e bagëtive qumështore . Ajo prodhon gjalpë dhe djathra të famshëm si Neufchâtel .
Pays de Caux

parapamje| Vendndodhja brenda Francës
The **Pays de Caux** ( fjalë për fjalë *Toka e Kauxit* ) është një zonë në Normandi që zë pjesën më të madhe të *departamentit* francez të Seine Maritime në Normandi . Është një pllajë me shkumës në veri të grykëderdhjes së Senës dhe që shtrihet deri në humnerat në bregun e Manshit anglez ; vija bregdetare e saj njihet si Côte d'Albâtre . Në lindje, kufizohet me Pays de Bray, ku shfaqen shtresat poshtë shkumës.

Cauchois është një dialekt i dukshëm i gjuhës normane . Pays de Caux është një nga bastionet e mbetura të gjuhës normane jashtë gadishullit Cotentin (ose Cherbourg).

Komunitetet kryesore janë Le Havre, Dieppe, Fécamp, Yvetot dhe Étretat .

parapamje| Étretat, falaise d'aval dhe gjilpëra
parapamje| Abacia e Fécamp
Shpejtësia fundore

parapamje| Forca zbritëse e gravitetit ( *Fg* ) është e barabartë me forcën frenuese të tërheqjes ( *Fd* ) plus pluskueshmërinë. Forca rezultante mbi objektin është zero, dhe rezultati është mbetja konstante e shpejtësisë së objektit.
**Shpejtësia terminale** ose **fundore** është shpejtësia maksimale e arritshme nga një objekt kur bie përmes një rrjedhësi ( ajri është shembulli më i zakonshëm). Arrihet kur shuma e forcës së zvarritjes ( *Fd* ) dhe e Arkimedit është e barabartë me forcën zbritëse të gravitetit ( *FG* ) që vepron mbi objektin. Meqenëse forca rezultante mbi objektin është zero, objekti ka nxitim zero.   Për objektet që bien përmes ajrit me shtypje normale, forca e pluskimit zakonisht përjashtohet dhe nuk merret parasysh, pasi efektet e saj janë të papërfillshme. &#x5B; '** &#x5D;

Me rritjen e shpejtësisë së një objekti, rritet edhe forca e zvarritjes që vepron mbi të, e cila gjithashtu varet nga substanca nëpër të cilën po kalon (për shembull ajri ose uji). Me një shpejtësi të caktuar, tërheqja ose forca e rezistencës do të jetë e barabartë me rëndesën e objektit. Në këtë pikë nxitimi i objektit bëhet zero dhe ai vazhdon të bjerë me një shpejtësi konstante të quajtur shpejtësia terminale (e quajtur edhe **shpejtësia e vendosjes''' ).

Një objekt që lëviz për poshtë më shpejt se shpejtësia përfundimtare (për shembull sepse është hedhur poshtë, ka rënë nga një pjesë më e hollë e atmosferës ose ka ndryshuar formë) do të ngadalësohet derisa të arrijë shpejtësinë përfundimtare. Zvarritja varet nga zona e projektuar e kontaktit, që në këtë rast përfaqësohet nga seksioni kryq ose silueta e objektit në një plan horizontal.

Një objekt me një zonë të madhe kontakti me rrjedhësin në lidhje me masën e tij, siç është një parashutë, ka një shpejtësi më të ulët terminale sesa një objekt me një zonë të vogël kontakti në lidhje me masën e tij, siç është një shigjetë. Në përgjithësi, për të njëjtën formë dhe material, shpejtësia përfundimtare e një objekti rritet me madhësinë. Kjo ndodh sepse forca për poshtë(pesha) është përpjesshme me kubin e dimensionit linear (pra është gjatësia në fuqi të tretë), por rezistenca e ajrit është afërsisht e përpjesshme me sipërfaqen e prerjes tërthore e cila rritet vetëm si katrori i dimensionit linear.

Për objektet shumë të vogla si pluhuri dhe mjegulla, shpejtësia terminale kapërcehet lehtësisht nga rrymat e konveksionit, të cilat mund t'i pengojnë ata të arrijnë fare në tokë, dhe për këtë arsye ato mund të qëndrojnë pezull në ajër për periudha të pacaktuara. Ndotja e ajrit dhe mjegulla janë shembuj.
Libermont

**Libermont** (  ) është një komunë franceze me një popullsi prej 180 banorësh (janar 2018), e vendosur në departamentin Oise në rajonin e Hauts-de-France . I përket kantonit të Nuajonit dhe është pjesë e shoqatës së komunës Pays Noyonnais .

## Gjeografia 
Libermont shtrihet 33 kilometra veri-nga-verilindje të Kompienjës në Canal du Nord . Komunat fqinje që rrethojnë Libermont janë Ercheu në veri dhe perëndim, Grécourt në veri, Esmery-Hallon në lindje dhe verilindje, Fréniches në lindje dhe juglindje dhe Frétoy-le-Château në jug.

## Popullsia
Bebi Dol

**Dana Todorović**  ( lindur Shariq ;   ; e lindur më 2 tetor 1962), e njohur më mirë me emrin artistik **Bebi Dol** , është këngëtare dhe autore këngësh serbe dhe jugosllave . E lindur në Beograd, ajo bëri debutimin e saj solo në vitin 1981 me këngën "*Mustafa*". Bebi Dol u ngrit më tej në rëndësi dhe popullaritet mbarëkombëtar me albumin e saj debutues *Ruže i krv* . Ajo përfaqësoi Jugosllavinë në Festivalin Evropian të Këngës 1991 me këngën "Brazil". Ajo ka publikuar katër albume në studio deri më sot dhe ka pasur një numër këngësh hit në Serbi dhe ish-Jugosllavi.

## Bashkëpunimet 
Gjatë karrierës së saj, Bebi Dol bëri një sërë paraqitjesh të ftuara. Ajo u shfaq në albumet e YU Grupa, Igra Staklenih Perli, Kozmetika, Leb i Sol, Idoli, Du Du A, Zona B, Bajaga i Instruktori, Oliver Mandić, Massimo Savić dhe artistë të tjerë.  Ajo ka shkruar tekste për YU Grupa, Cactus Jack, Generacija 5 dhe akte të tjera. 

## Jeta personale 
Në fund të viteve 1970 dhe në fillim të viteve 1980, Shariq dilte me kitaristin Goran Vejvoda, 

Më 27 shtator 2014, ajo u martua me profesorin serb të gjuhës dhe letërsisë ruse, Aleks Todoroviq, i lindur në Los Anxhelos, pas katër vitesh lidhje.   Gjithashtu është raportuar se ajo ka ndryshuar emrin e saj në Dragana Todoroviq. 

## Trashëgimia 
Në vitin 2006, kënga "Rudi" u rendit në Nr.&nbsp;43 në listën e 100 këngëve më të mira të B92 .
Rambo Amadeus

parapamje|254x254px|Antonije Pushiq

**Antonije Pušić** (Cirilike: Антоније Пушић , lindur më 14 Qershor 1963 ) i njohur profesionalisht si **Rambo Amadeus**, është autor dhe performues malazez. Një "muzikant, poet dhe manipulues i medias" i vetëshpallur, ai është një artist i shquar në të gjitha shtetet e ish-Jugosllavisë.

Këngët e tij kombinojnë tekste satirike mbi natyrën njerëzore dhe budallallëkun e politikës vendore me një përzierje stilesh muzikore duke përfshirë xhazin, rock, hip-hop dhe kohët e fundit drum dhe bas, dhe zgjuarsi ironike të vetëdijshme; për shembull, pseudonimi i tij më i njohur është "Rambo Amadeus Svjetski Kilo Car" ("Rambo Amadeus Kilo Cari Botëror"), më parë "Rambo Amadeus Svjetski Mega Car" ("Rambo Amadeus Mega Car") (RASMC) (ndryshuar në 2012 për shkak të besimit të tij në rëndësinë e modestisë në një shoqëri të ndërgjegjshme për mjedisin). Vetë emri i tij skenik është i ndërtuar ata të John Rambo dhe Wolfgang Amadeus Mozart.

Koncertet e tij nuk janë kurrë thjesht përsëritje të këngëve të regjistruara, por një përzierje e improvizimit të lirë dhe humorit satirik që shfrytëzon të gjitha aspektet e natyrës njerëzore në një mënyrë të vrazhdë. Disa fansa e krahasojnë stilin e tij me Frank Zappa dhe Captain Beefheart.

Rambo Amadeus përfaqësoi Malin e Zi në Eurovision Song Contest 2012 në Baku, Azerbajxhan, me këngën " Euro Neuro ".
Labruyère-Dorsa

**Labruyère-Dorsa** ( ; ) është një fshat dhe komunë e vogël rurale në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Komuna kufizohet me katër komuna të tjera: Issus në verilindje, Auragne në lindje, Auterive në jug dhe në fund nga Grépiac në perëndim.

## Popullsia
Saint-Léger-en-Bray

**Saint-Léger-en-Bray** ( fjalë për fjalë *Saint-Léger në Bray* ; ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Pronësia shoqërore

**Pronësia shoqërore** është një lloj pronësie ku një aset njihet se është në zotërim të shoqërisë në tërësi dhe jo të anëtarëve ose grupeve individuale brenda saj.  Pronësia e përbashkët e mjeteve të prodhimit është karakteristika përcaktuese e një ekonomie socialiste,  dhe mund të marrë formën e pronësisë së komunitetit,  pronësisë shtetërore, pronësisë së përbashkët, pronësisë së punonjësve, pronësisë kooperativiste dhe pronësisë qytetare mbi kapitalin .  Në kontekstin e ekonomisë socialiste, ai i referohet veçanërisht përvetësimit të produktit të tepërt, të prodhuar nga mjetet e prodhimit, ose pasurisë që vjen prej tij, shoqërisë në përgjithësi ose vetë punëtorëve .  Tradicionalisht, pronësia shoqërore nënkuptonte se tregjet e kapitalit dhe faktorëve do të pushonin së ekzistuari nën supozimin se shkëmbimet e tregut brenda procesit të prodhimit do të bëheshin të tepërta nëse mallrat kapitale do të zotëroheshin dhe integroheshin nga një njësi ekonomike e vetme ose një rrjet subjektesh që përfaqësojnë shoqërinë.  Megjithatë, artikulimi i modeleve të socializmit të tregut ku tregjet e faktorëve përdoren për shpërndarjen e mallrave kapitale ndërmjet ndërmarrjeve shoqërore e zgjeroi përkufizimin për të përfshirë entitete autonome brenda një ekonomie tregu.

Dy format kryesore të pronësisë shoqërore janë pronësia publike në mbarë shoqërinë dhe pronësia bashkëpunuese . Dallimi midis këtyre dy formave qëndron në shpërndarjen e produktit të tepërt . Me pronësinë publike në mbarë shoqërinë, teprica u shpërndahet të gjithë anëtarëve të publikut përmes një dividendi shoqëror, ndërsa me pronësinë kooperativiste teprica ekonomike e një ndërmarrje kontrollohet nga të gjithë anëtarët punëtorë të asaj ndërmarrje specifike. 

Qëllimi i pronësisë shoqërore është të eliminojë dallimin midis klasës së pronarëve privatë që janë marrës të të ardhurave pasive të pronës dhe punëtorëve që janë marrës të të ardhurave nga puna (pagat, mëditjet dhe komisionet), në mënyrë që produkti i tepërt (ose fitimet ekonomike në rastin e socializmit të tregut) i përkasin ose shoqërisë në tërësi ose anëtarëve të një ndërmarrjeje të caktuar. Pronësia nga shoqëria do të mundësonte që përfitimet e produktivitetit nga automatizimi i punës të zvogëlojnë në mënyrë progresive gjatësinë mesatare të ditës së punës në vend që të krijojnë pasiguri në punë dhe papunësi. Zvogëlimi i kohës së nevojshme të punës është thelbësor për konceptin marksist të lirisë së njeriut dhe tejkalimit të tjetërsimit, një koncept që ndahet gjerësisht nga socialistët marksistë dhe jomarksistët.  

Socializimi si proces është ristrukturimi i kuadrit ekonomik, strukturës organizative dhe institucioneve të një ekonomie mbi baza socialiste.  Nocioni gjithëpërfshirës i socializimit dhe forma e pronësisë publike të pronësisë shoqërore nënkupton një fund të funksionimit të ligjeve të kapitalizmit, mbledhjes së kapitalit dhe përdorimit të parasë dhe vlerësimit financiar në procesin e prodhimit, së bashku me një ristrukturim të organizimit në nivel të vendit të punës.