Pabarazia arsimore

**Pabarazia arsimore** është shpërndarja e pabarabartë e burimeve akademike, duke përfshirë, por pa u kufizuar në financimin e shkollave, mësuesit e kualifikuar dhe me përvojë, librat, mjediset fizike  dhe teknologjitë, për komunitetet e përjashtuara shoqërisht. Këto komunitete kanë tendencë të jenë historikisht të disavantazhuara dhe të shtypura. Individëve që i përkasin këtyre grupeve të margjinalizuara shpesh u mohohet qasja në shkolla me burime të mjaftueshme dhe ato që mund të aksesohen janë shumë larg këtyre komuniteteve. Pabarazia çon në dallime të mëdha në suksesin ose efikasitetin arsimor të këtyre individëve dhe në fund të fundit shtyp lëvizshmërinë sociale dhe ekonomike. Pabarazia në arsim ndahet në lloje të ndryshme: pabarazi rajonale, pabarazi sipas gjinisë, pabarazi sipas stratifikimit shoqëror, pabarazi sipas të ardhurave prindërore, pabarazi sipas profesionit të prindërve dhe shumë të tjera.

## Vështrim 
Matja e efikasitetit arsimor ndryshon sipas vendit dhe madje edhe provincave/shteteve brenda vendit. Në përgjithësi, notat, rezultatet e testeve GPA, rezultatet e tjera, shkallët e braktisjes, statistikat e pranimit në kolegj dhe shkallët e përfundimit të kolegjit përdoren për të matur suksesin arsimor dhe atë që mund të arrihet nga individi. Këto janë masa të aftësisë së performancës akademike të një individi. Kur përcaktohet se çfarë duhet të matet në lidhje me suksesin arsimor të një individi, shumë studiues dhe akademikë sugjerojnë që GPA, rezultatet e testeve dhe masa të tjera të aftësisë së performancës nuk janë të vetmet mjete të dobishme në përcaktimin e efikasitetit.  Përveç performancës akademike, arritja e objektivave të të nxënit, përvetësimi i aftësive dhe kompetencave të dëshiruara, kënaqësia, këmbëngulja dhe performanca pas kolegjit duhet të maten dhe të merren parasysh kur përcaktohet suksesi arsimor i individëve. Studiuesit argumentojnë se arritja akademike është vetëm rezultat i drejtpërdrejtë i arritjes së objektivave të të nxënit dhe përvetësimit të aftësive dhe kompetencave të dëshiruara. Për të matur me saktësi efikasitetin arsimor, është e domosdoshme të ndahet arritja akademike sepse ajo kap vetëm aftësinë e performancës së një studenti dhe jo domosdoshmërisht të nxënit ose aftësinë e tij për të përdorur në mënyrë efektive atë që ka mësuar. 

Një pjesë e madhe e pabarazisë arsimore i atribuohet pabarazive ekonomike që shpesh bien përgjatë vijave racore, dhe shumë biseda moderne rreth barazisë arsimore i ngatërron të dyja, duke treguar se si ato janë të pandashme nga vendndodhja e banimit dhe, kohët e fundit, nga gjuha.  Në shumë vende, ekziston një hierarki ose një grup kryesor njerëzish që përfitojnë më shumë sesa grupet e pakicave ose sistemet më të ulëta në atë zonë, siç është për shembull sistemi i kastave të Indisë. Në një studim mbi pabarazinë arsimore në Indi, autorët Majumbar, Manadi dhe Jos Mooij deklaruan se "klasa shoqërore ndikon në sistemin arsimor, proceset arsimore dhe rezultatet arsimore" (Majumdar, Manabi dhe Jos Mooij). 

Megjithatë, ka prova të konsiderueshme shkencore që tregojnë se statusi socioekonomik i nxënësve nuk përcakton suksesin e tyre akademik; përkundrazi, janë veprimet e zbatuara në shkolla që e bëjnë këtë. Veprimet Arsimore të Suksesshme (VES) të identifikuara dhe analizuara më parë në projektin INCLUD-ED (2006-2011),  kanë provuar të jenë një praktikë efektive për adresimin e pabarazive në arsim me të cilat përballen popullatat vulnerabël. 

Për vajzat që janë tashmë në disavantazh, të kesh shkollën në dispozicion vetëm për klasat e larta ose shumicën e grupit të njerëzve në një vend të larmishëm si Azia Jugore mund të ndikojë që sistemet të kujdesen për një lloj personi, duke lënë të gjithë të tjerët jashtë. Ky është rasti për shumë grupe në Azinë Jugore. Në një artikull rreth pabarazisë arsimore që preket nga grupet e njerëzve, organizata Action Education pohon se "të lindësh në një grup minoritar etnik ose grup minoritar gjuhësor mund të ndikojë seriozisht në shanset e një fëmije për të qenë në shkollë dhe në atë që mëson ndërsa është atje" (Action Education).  Ne shohim gjithnjë e më shumë burime që krijohen vetëm për vajza të caktuara, kryesisht që flasin gjuhën e qytetit. Në të kundërt, më shumë vajza nga komunitetet rurale në Azinë Jugore lihen jashtë dhe kështu nuk përfshihen në shkollë. Pabarazia arsimore midis studentëve të bardhë dhe studentëve të pakicave vazhdon të përjetësojë pabarazinë sociale dhe ekonomike.  Një faktor tjetër kryesor është paqëndrueshmëria e strehimit, e cila është treguar se rrit abuzimin, traumën, vonesat në të folur dhe zhvillim, duke çuar në ulje të arritjeve akademike. Së bashku me paqëndrueshmërinë e strehimit, pasiguria ushqimore është gjithashtu e lidhur me uljen e arritjeve akademike, veçanërisht në matematikë dhe lexim. Mungesa e klasave dhe mungesa e materialeve mësimore ndikojnë negativisht në procesin e të nxënit për fëmijët. Në shumë pjesë të botës, tekstet shkollore të vjetra dhe të konsumuara shpesh ndahen nga gjashtë ose më shumë nxënës në të njëjtën kohë. 

Në të gjithë botën, ka pasur përpjekje të vazhdueshme për të reformuar arsimin në të gjitha nivelet.  Me shkaqe të ndryshme që janë të rrënjosura thellë në histori, shoqëri dhe kulturë, kjo pabarazi është e vështirë të zhduket. Edhe pse e vështirë, arsimi është jetik për lëvizjen e shoqërisë përpara. Ai promovon "qytetarinë, identitetin, barazinë e mundësive dhe përfshirjen sociale, kohezionin social, si dhe rritjen ekonomike dhe punësimin", dhe barazia promovohet gjerësisht për këto arsye.  Pabarazia globale arsimore është e qartë në krizën e vazhdueshme të të nxënit, ku mbi 91% e fëmijëve në të gjithë botën janë të regjistruar në shkollimin fillor; megjithatë, një pjesë e madhe e tyre nuk po mësojnë. Një studim i Bankës Botërore zbuloi se "53 përqind e fëmijëve në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme nuk mund të lexojnë dhe kuptojnë një histori të thjeshtë deri në fund të shkollës fillore".  Njohja e pabarazisë globale arsimore ka çuar në miratimin e Objektivit 4 të Zhvillimit të Qëndrueshëm të Kombeve të Bashkuara, i cili promovon arsim gjithëpërfshirës dhe cilësor për të gjithë.

Rezultatet e pabarabarta arsimore i atribuohen disa variablave, duke përfshirë familjen e origjinës, gjininë dhe klasën shoqërore. Arritjet, të ardhurat, gjendja shëndetësore dhe pjesëmarrja politike gjithashtu kontribuojnë në pabarazinë arsimore brenda Shteteve të Bashkuara dhe vendeve të tjera.  Efekti i valëzuar i kësaj pabarazie është mjaft katastrofik, ato e bëjnë arsimin në Afrikë më shumë një përvojë teorike sesa praktike, kryesisht për shkak të mungesës së pajisjeve të caktuara teknologjike që duhet të shoqërojnë arsimin e tyre. 

Në "Projektin e të Drejtave Civile" të Harvardit, Lee dhe Orfield identifikojnë prejardhjen familjare si faktorin më me ndikim në arritjet e studentëve.  Lidhur me burimet, studentët e bardhë kanë tendencë të kenë prindër më të arsimuar sesa studentët nga familjet e pakicave.  Kjo përkthehet në një jetë shtëpiake që mbështet më shumë suksesin arsimor. Kjo shpesh çon në marrjen e më shumë ndihmës në shtëpi, në më shumë libra në shtëpi, në frekuentimin e më shumë bibliotekave dhe në angazhimin në biseda më intensive intelektualisht.  Kjo çon në vendosjen e tyre në klasa të niveleve të ndryshme që i ndjekin ata.  Këto kurse pothuajse gjithmonë kërkojnë më pak nga studentët e tyre, duke krijuar një grup që është i kushtëzuar të mos ketë shtysë arsimore.  Këto kurse në përgjithësi nuk janë të dedikuara për kolegj dhe jepen nga mësues më pak të kualifikuar.

## Shih edhe 
* Statusi shoqëror
* Kurrikula e fshehur
* Riprodhimi shoqëror
* Pabarazia shoqërore

## Referime