Muzan Kibutsuji

**Muzan Kibutsuji** (Japonisht: 鬼舞辻無惨 *Kibutsuji Muzan*) është një nga antagonisti kryesorë të *Kimetsu no Yaiba*. Ai është Mbreti i Demonëve, i pari i llojit të tij, si dhe paraardhësi i të gjithë demonëve të tjerë që ekzistojnë.

Një mijëvjeçar më parë, Muzani u shndërrua në një demon ndërsa përpiqej të kuronte sëmundjen e tij vdekjeprurëse, dhe qëllimi i tij që atëherë ishte të jetonte pa frikën e vdekjes dhe të fitonte pavdekësinë e vërtetë. Ai përpiqet ta arrijë këtë duke hequr qafe dobësinë e tij ndaj dritës së diellit, gjë që po e bën aktualisht në 2 mënyra: duke gjetur zambakun e merimangës blu ose duke krijuar më shumë demonë me shpresën se një ditë dikush do të ishte në gjendje të mposhtte dobësinë e tyre ndaj dritës së diellit.

Muzan është gjithashtu përgjegjës për masakrën e shumicës së familjes Kamado dhe transformimin e Nezuko Kamados në një demon.

## Personaliteti
Muzani është zemërftohtë, i pamëshirshëm, frikësues dhe jashtëzakonisht inteligjent. Ai nuk sheh asnjë vlerë në asnjë njeri që ka takuar dhe tregon pak vlerë te vartësit e tij. Rrallëherë i mërzitur ose i lumtur vizualisht, ai shfaqet plotësisht monoton dhe i shkëputur në shumicën e rasteve, edhe kur vret pamëshirshëm vartësit e tij. Të vetmet raste kur ai shfaq emocione janë kur vizioni i tij për përsosmërinë po ecën përpara ose kur ai ka vartësit që i nënshtrohen plotësisht vullnetit të tij. Manga e tregon atë të jetë më ekspresiv, veçanërisht kur është i tërbuar dhe tiparet e tij të fytyrës janë të ekzagjeruara për t'u demonstruar si të tilla (ndoshta si një mënyrë për të shfaqur emocionet e tij normalisht të palexueshme). Në anime, shprehjet e tij ndryshojnë pak dhe toni i zërit të tij priret të jetë i qëndrueshëm pothuajse në çdo kohë, duke theksuar sjelljen e tij monotone. Natyra e tij mizore dhe imponuese i ka fituar atij admirimin e madh të shumë demonëve.

Tipari më i spikatur që posedon Muzani është narcisizmi ekstrem, imtësia dhe obsesioni për t'u bërë qenie e përsosur. Meqë ai ka pasur gati 1000 vjet për të jetuar dhe vëzhguar, së bashku me pothuajse asnjë sfidë reale, egocentrizmi i tij ekstrem është pothuajse i pritshëm. Ai nuk konsideron pothuajse asgjë si shqetësimin e tij, përveç tejkalimit të paaftësisë së tij për të ecur në diell, që është shtysa e tij kryesore. Jeta e tij e gjatë dhe obsesionet kanë bërë që ai të dëshirojë që çdo plan që ai sajon të jetë absolutisht i përsosur, dhe kompleksi i tij i zotit e pengon atë të shohë dështimet e tij. Besimi i tij se ai është gjëja më e afërt me një qenie të përsosur bën që ai të ketë zero tolerancë për çdo dështim, duke ndëshkuar brutalisht ata që e dështojnë ose ata që ai i konsideron të dobët, edhe nëse dështimet janë të vogla.

Egoja e tij e fryrë dhe ndjenja delirante e vetëvlerësimit janë aq të mëdha saqë ai nuk mund të durojë talljen apo korrigjimin në asnjë mënyrë, duke besuar se të tjerët ekzistojnë vetëm për t'i shërbyer atij. Kjo gjithashtu do të thotë se ai rrallë e merr seriozisht ndonjë kundërshtar ose kërcënim. Ai vrau brutalisht një palë burrash të dehur thjesht sepse u tregua i vrazhdë me të, dhe vrau shoqen e tyre femër kur ajo nuk kishte bërë asgjë, duke shpallur përsosmërinë dhe epërsinë e tij ndaj tyre, duke shfaqur vogëlsinë e tij pasi nuk kënaqej me asnjë tallje dhe do të bëjë çfarë të dojë derisa të korrigjohet poshtërimi.

Pas morisë së fasadave që shfaq, dhe duke kompensuar plotësisht egon e tij të pangopur dhe epshin për përsosmëri, Muzani është jashtëzakonisht frikacak. Muzani ka tentuar shumë herë të arratiset, ose duke u ndarë ose thjesht duke ikur, ai gjithashtu vëren disa herë që Gjuetarët e Demonëve thjesht të vdesin dhe të mos heqin dorë nga lufta, duke çimentuar edhe një herë natyrën e tij frikacake.

Një jetë e gjatë dhe praktikë e vazhdueshme e kanë lejuar atë të marrë shumë role në shoqëri dhe t'i luajë ato me aftësi, duke përfshirë fëmijët dhe gratë nëse ai zgjedh. Kjo jetë i ka dhënë edhe inteligjencë të madhe dhe aftësi për të menduar taktikisht. Muzani është një mendimtar dhe strateg që është në gjendje t'i përballojë situatat e pafavorshme shpejt dhe mjaft mirë, megjithëse kjo mund të jetë edhe për shkak se humbja e vartësve të tij nuk do të thotë asgjë për të në planin afatgjatë.

Për shkak të epërsisë së tij të perceptuar dhe natyrës së tij me dy fytyra, ai ndjen pak lidhje me pasardhësit e tij, duke i përdorur dhe duke i hedhur si pengje të disponueshme sa herë që e sheh të arsyeshme. Ai nuk i lejon vartësit e tij ta marrin në pyetje, duke shqiptuar rregullisht dënime brutale dhe të pamëshirshme nëse ata e bëjnë këtë. Shumë nga vartësit e tij, nga ana tjetër, kanë shumë frikë prej tij dhe i masin me kujdes fjalët dhe mendimet e tyre nga frika se mos i thonë ndonjë gjë që nuk e kënaqin atë.

Pas disfatës dhe momenteve të fundit teksa digjej nga dielli, Muzani tregoi një anë shumë më të cenueshme të personalitetit të tij, ndërsa u shpërbë ngadalë në hi dhe vajtoi për jetën dhe zgjedhjet e tij. Zbulohet se frika e vërtetë e Muzanit nga vdekja dhe dëshira e pamasë për të jetuar dhe mbijetuar ishte për shkak të lindjes së tij "i vdekur", ku zemra e tij ndalonte vazhdimisht në barkun e nënës së tij dhe supozohej se kishte lindur i vdekur derisa luftoi për të marrë frymë përpara djegies së tij. Dëshira e Muzanit për "jetën" dhe betejat e tij pothuajse të vazhdueshme kur njeriu ndërtuan ambicien e tij obsesive për të mbijetuar dhe ai ndihej vërtet i pambrojtur sa herë që i kujtohej dobësia e tij njerëzore. Edhe kur është në prag të vdekjes, ai është ende krejtësisht i papenduar për vrasjen dhe ngrënjen e njerëzve për një mijë vjet, duke deklaruar se nuk mund të kujtonte një person të vetëm që kishte vrarë.

Megjithatë, teksa Muzan reflekton mbi jetën e tij ndërsa po vdiste nga rrezet e diellit, ai arriti të kuptonte dhe pranonte fjalët e Kagaya Ubuyashiki për faktin se gjithçka vdes në mënyrë të pashmangshme dhe e vetmja gjë e vërtetë "e pavdekshme" në botë janë emocionet, ndjenjat dhe kujtimet e dikujt. Ky realizim e bën Muzanin të përlotet dhe sinqerisht i prek zemrën, duke e bërë atë të adoptojë me ironi besimin e Yoriichi dhe Kagaya dhe të fokusohet në lënien e "diçka" pas, në mënyrë që të bëhet vërtet "i pavdekshëm".

## Aftësitë
Si demoni i parë që ekziston dhe si paraardhësi i të gjithë demonëve, Muzan është demoni më i fortë në ekzistencë dhe zotëron forcë të jashtëzakonshme, duke qenë lehtësisht në gjendje të mbajë veten kundër pesë Hashira dhe Tanjiro, Inosuke, Zenitsu dhe Kanao në të njëjtën kohë. Ai më vonë është në gjendje ta vendosë Tanjiron në një gjendje afër vdekjes duke përdorur helmin e tij në një sulm të vetëm dhe për pak do të kishte vrarë Mitsurin, një Hashira tepër e fortë, nëse ajo nuk do të ishte shpëtuar nga shokët e tij. Gyomei, Giyu, Sanemi dhe Obanai gjithashtu do t'i nënshtroheshin helmit të tij nëse nuk do të merrnin antidot nga Chachamaru. Pas përafërsisht 30 minuta luftimesh kundër Hashira, Muzan shfaqi kamxhik në këmbë, të cilat e rritën shpejtësinë e tij të sulmit në mënyrë eksponenciale, deri në një pikë ku ai mundi menjëherë vrasësit e rraskapitur të demonëve. Megjithatë, më vonë zbulohet se Muzan gradualisht po bëhet më i ngadalshëm për shkak të ilaçit të plakjes së Tamayo, i cili e ka prekur atë në tërësinë e betejës. Përkundër kësaj, ai ishte ende në gjendje të mposhtte me lehtësi vrasësit e demonëve dhe të mbante avantazhin ndaj Tanjiro në luftën e tyre, i cili zotëroi Frymëmarrjen e Diellit.

Si Mbreti i Demonëve, gjaku i Muzanit zotëron cilësi të fuqishme transformuese që, pasi gëlltitet nga një njeri normal, bën që trupat e tyre të shndërrohen menjëherë në një specie të veçantë, të quajtur demon. Kjo u lejon atyre që asimilojnë edhe sasinë më të vogël të gjakut të tij të kenë akses në aftësi të fuqishme rigjeneruese, pavdekësi, rritje të përshpejtuar, aftësi fizike të zgjeruara dhe madje u jep atyre akses në aftësitë unike të mbinatyrshme të quajtura Artet e Gjakut të Demonit. Muzan gjithashtu mund të fuqizojë më tej një demon duke dhënë më shumë nga gjaku i tij, duke rritur aftësitë e tyre ekzistuese ose duke u dhënë atyre të reja fare. Megjithatë, kjo aftësi është e kufizuar në sasinë e gjakut që marrësi mund të përballojë dhe të përshtatet. Nëse një njeri do të merrte shumë gjak nga Muzani, trupi i tyre do të pësonte mutacion më shpejt se sa mund të përballonte, duke i bërë ata të vetëshkatërroheshin në një masë gjigante mishi përpara se të shpërbëheshin në hi. E njëjta gjë me sa duket do të ndodhte edhe me një demon nëse ata nuk mund të përballonin efektet e gjakut, siç nënkuptohet nga Muzani. Më vonë u zbulua se Muzani ka mësuar të përdorë këtë tipar të veçantë të gjakut të tij. Duke mbuluar sulmet në gjakun e tij, ai mund të injektonte një kundërshtar gjatë luftimit me gjakun e tij përmes plagëve që bën. Doza do të ishte e tepërt për t'u trajtuar dhe në vend të kësaj do të vepronte si një helm dhe do të shkatërronte qelizat e trupit të njeriut menjëherë pasi ato hyjnë.

## Kuriozitete
*Një shaka e vazhdueshme mes fansave të *Kimetsu no Yaiba* është se Muzan shpesh krahasohet me këngëtarin e famshëm të popit Michael Jackson për shkak të ngjashmërive në veshjen e tyre dhe madje edhe strukturën e fytyrës.

## Referime