Burkhardi i Malit Sion

djathtas|parapamje|1283 *Descriptio Terrae Sanctae*
**Burkhardi i Malit Sion** (, i quajtur gjithashtu gabimisht *Brokardi* ose *Bocardi* ; fundi i shekullit të 13-të), ishte një prift gjerman, frat dominikan, pelegrin dhe autor ndoshta nga Magdeburgu në Gjermaninë veriore,  i cili udhëtoi për në Lindjen e Mesme në fund të shekullit të 13-të. Atje ai shkroi librin e tij të quajtur: *Descriptio Terrae Sanctae* ose "Përshkrimi i Tokës së Shenjtë"  i cili konsiderohet të jetë me "rëndësi të jashtëzakonshme".  

## *Përshkrimi i Tokës së Shenjtë* 
Ky është rrëfimi më i detajuar i Tokës së Shenjtë nga shekulli i trembëdhjetë. Përshkruhet si një përshkrim më vete midis përshkrimeve mesjetare të Tokës së Shenjtë.  Sot njihen afërsisht 100 dorëshkrime mesjetare dhe të hershme moderne, disa prej të cilave përfshijnë harta dhe diagrame.

Versioni i gjatë, ndryshe nga versioni i shkurtër, përmban përshkrime shtesë që ilustrojnë udhëtimin e Burchard nga Evropa në Tokën e Shenjtë dhe kthimin. Ai udhëtoi për në Egjiptin Mamluk dhe Siçilinë Anzhuine, ndër vende të tjera, dhe në dy dorëshkrime të versionit të gjatë ai ndan vëzhgimet e tij gjatë ngjitjes në malin vullkanik Vulcano .  Burchard ishte në Palestinë për 10 vjet midis viteve 1274 dhe 1284. Më pas ai vizitoi Armeninë ku shkroi për oborrin e mbretit të Armenisë Kilikiane, Levon II . Burkhard e përshkroi vendin e Armenisë Kilikiane si të nënshtruar ndaj dominimit Mongol,  dhe shpjegon se Mongolët ishin të pranishëm në oborrin mbretëror Armen.
 
Pasi e përfundoi punën e tij atje, Burchard lundroi për në Qipro, ku, na tregon ai, u prit me mirësi nga Henry II i Jerusalemit, Mbreti i fundit në pushtet dhe titullar i plotë i Jerusalemit (pas rënies së Akrës më 28 maj 1291, ky titull u zbraz) dhe gjithashtu sundoi si Mbret i Qipros .

Burchard shkroi gjithashtu një plan për një Kryqëzatë, në të cilin ai rekomandoi pushtimin e Serbisë Ortodokse dhe Kostandinopojës si parakushte për kryerjen e një Kryqëzate. Plani i tij thuhet se ka qenë mjaft jopraktik dhe ka shfaqur një mospëlqim ndaj të krishterëve ortodoksë, më shumë sesa ndaj vetë myslimanëve. 

Në vitin 1455, Filipi, Duka i Mirë i Burgundy-t, urdhëroi sekretarin e tij, Jean Miélot, kanon i Lille-s dhe miniaturist, të përkthente *Descriptio Terrae Sanctae*, nga Burchard i Malit Sion (1283). Përkthimi u zbukurua prej tij me miniatura të bukura të Jerusalemit, kopje të të cilave mbahen në Bibliothèque nationale de France, Bibliotekën Mbretërore të Belgjikës dhe Bibliotekën Bodleiane, Oksford .  Për Jerusalemin e Burchard-it, harta e Jerusalemit nga Marino Sanudo në veprën e tij *Liber Secretorum Fidelium Crucis* .  Një përkthim në anglisht i dorëshkrimit origjinal më të gjatë është dhënë në koleksionin e teksteve të përkthyera të pelegrinazhit të Denys Pringle, pjesë e serisë Crusade Texts in Translation, botuar nga Ashgate. 

Burchard është një nga pelegrinët e fundit që udhëtoi për në Tokën e Shenjtë dhe shkroi një raport të plotë para rënies së Mbretërisë Latine në vitin 1291. Sipas Jaroslav Foldës, rrëfimi është i rëndësishëm jo vetëm për shkak të përmbajtjes së tij sistematike dhe megjithatë selektive, por edhe për shkak të shkallës së *aktualitetit* të përfshirë në diskutimin e tij. 

## Referime