Jeta është e bukur (film 1997)

***Jeta është e bukur***, është një film i vitit 1997 me regjisor dhe protagonist Roberto Benigni . Titulli i filmit u zgjodh fillimisht nga autorët dhe nga vetë Benigni për të treguar vullnetin e patundur të protagonistit për të kërkuar lumturinë, edhe në situata jashtëzakonisht dramatike. Ishte atëherë gjetja rastësore e frazës «Jeta është e bukur. Brezat e ardhshëm le ta çlirojnë atë nga çdo e keqe, shtypje dhe dhunë dhe ta shijojnë me gjithë shkëlqimin e saj "nga testamenti i Lev Trockit  dhe të citatit" Unë mendoja se jeta jashtë ishte e bukur, dhe do të ishte akoma e bukur, dhe do të ishte me të vërtetë është turp ta lije veten të zhytesh tani "nga Primo Levi në veprën Nëse ky është një njeri, ta dekretosh atë si titull përfundimtar. 

Fitues i tre Oskareve, filmi më i mirë i huaj, aktori më i mirë kryesor ( Roberto Benigni ) dhe kolona zanore më e mirë ( Nicola Piovani ), nga shtatë nominime; ylli i filmit është Guido Orefice, një hebre i qeshur dhe i gjallë, i cili - deportuar së bashku me familjen e tij në një kamp përqendrimi nazist - do të përpiqet të mbrojë djalin e tij nga tmerret e Holokaustit, duke e bërë atë të besojë se gjithçka që ata shohin është pjesë e një lojë fantastike në të cilën ata do të duhet të përballen me prova shumë të vështira për të fituar çmimin e mrekullueshëm përfundimtar.

Ajo u prezantua në garë në Festivalin e 51-të të Filmit në Kanë, ku fitoi Grand Prix të Jurisë Speciale ; gjithashtu fitoi 9 David di Donatello, 5 Shirita argjendi, Çmimin César për filmin më të mirë të huaj, 5 Globet e Artë, 2 Çmime Evropiane të Filmit dhe një çmim medalje në Jeruzalem . Ajo u përfshi gjithashtu nga Bordi Kombëtar i Rishikimit të Motion Pictures në listën e dhjetë filmave më të mirë të huaj të vitit 1998. Fonogrami i nënshkruar nga Nicola Piovani u vlerësua në të gjithë botën, duke u bërë një nga pjesët e çmuara të diskografisë së kompozitorit. 

Me daljen në treg, në Itali ai fitoi një rekord prej 92 miliard lirash , duke u bërë filmi italian me fitimin më të lartë ndonjëherë, si dhe duke qenë një nga filmat italianë më të vlerësuar dhe më të njohur në botë.  Përveçse është puna që shenjtëroi Benigni ndërkombëtarisht, filmi gjithashtu mburret me rekorde të shumta: është filmi italian që ka fituar më shumë në botë (229 milion dollarë),  më i vlerësuari në Oskar,  më i shikuari në shfaqjen e tij të parë televizive (mbi 16 milion shikues dhe 53% e pjesëmarrjes)  dhe një nga filmat italianë me fitimin më të lartë dhe të suksesshëm në Itali, i cili tani është bërë një kult i vërtetë. 

## Ngjarja 
Kjo është një ngjarje e thjeshtë, megjithatë nuk është e lehtë të thuhet. Ashtu si në një përrallë ka dhimbje, dhe si në një përrallë është plot mrekulli dhe lumturi.

(Gjoshua i rritur (Homer Antonutti) i cili vepron si nxitës i filmit.)

Itali, 1939 . Guido Orefice është një italian me origjinë hebreje, i cili, pasi është shpërngulur nga fshati Toskan, shkon te xhaxhai i tij në Arezzo me mikun e tij Ferruccio. Gjatë rrugës, ku ai është ngatërruar për Mbretin Vittorio Emanuele III, ai takon një mësuese të re të shkollës fillore me emrin Dora, të cilës i jep menjëherë nofkën e princeshës dhe bie në dashuri me të. Duke arritur në qytet, ai pritet nga daja i tij Eliseo, pronar i Grand Hotel, ku Guido fillon të punojë si kamerier. Po atë ditë, në bashkinë e qytetit, ka një grindje me Rodolfon, një burokrat fashist arrogant dhe pompoz, pas së cilës të dy i japin vetes emrin e "budallait të vezëve", sepse Guido vendos disa vezë në kapelën e Rodolfos i cili, kur e vesh atë, i thyejnë në kokë.

Një ditë Guido, duke takuar përsëri Dorën, zbulon se ajo është e fejuar me Rodolfo. Ndërkohë, në hotel, kamarieri bëhet shok edhe me Dr. Lessing, një mjek gjerman i apasionuar, si ai, në gjëegjëza. Duke e ditur që një inspektor shkolle që viziton hotelin thirret të nesërmen në një shkollë fillore për një orë mësimore antropologjike në favor të racës Ariane, ai gjen një hile për të zënë vendin e tij në mënyrë që të takohet me Dorën e cila jep mësim në të njëjtën shkollë. Inspektori i vërtetë arrin kur mësimi tashmë ka përqeshur objektivin fillestar dhe Guido, pastaj arratiset nga një dritare,ai e ka arritur qëllimin e tij. Një mbrëmje Dora shkon në teatër me Rodolfon dhe miqtë e tij: Guido e ndjek dhe, me një tjetër plan, e largon atë nga i dashuri dhe ata shkojnë për një shëtitje së bashku. Duke e shoqëruar atë në shtëpinë e saj, Guido më në fund rrëfen dashurinë e tij për të. Disa netë më vonë, pikërisht në Grand Hotel, Rodolfo feston fejesën e tij zyrtare me Dorën, e cila kurrë nuk ka qenë në të vërtetë e dashuruar me të, por e detyruar të martohej nga nëna e saj: gruaja më pas vendos të ju përgjigjet ndjenjave të Guidos dhe, në fund të mbrëmjes, ajo largohet me të, i cili hyn në restorant me kalin e bardhë të xhaxhait të tij Eliseo, pavarësisht nga fakti se në anën e pasme të kalit persona të panjohur kishin shkruar "kalin hebre" ( diskriminimi racor tashmë ka filluar) . E vetmja gjë që mbetet për Rodolfo është të pengohet në një tjetër vezë, këtë herë një vezë të madhe koloniale etiopiane të strucit, e cila i thyhet në kokë. Guido dhe Dora martohen dhe Giosuè ka lindur nga dashuria e tyre.

1944 . Jemi në mes të Luftës së Dytë Botërore, në periudhën e nxehtë të ndjekjes kundër hebrenjve. Pavarësisht nga këto ngjarje, të cilat shënojnë në mënyrë të pakthyeshme historinë e protagonistëve, familja duket se po jeton një periudhë mjaft të lumtur: Guido ka arritur të hapë dyqanin e tij, pavarësisht nga fakti që pothuajse askush nuk shfaqet për shkak të ndjekjeve ndërsa Dora vazhdon për të punuar në shkollën e saj. Kjo periudhë ndërpritet papritur kur, në ditëlindjen e Joshuas, Guido dhe djali i tij së bashku me xhaxhain e tij Eliseo kapen nga nazistët dhe ngarkohen në një tren së bashku me hebrenj të tjerë për deportimin në një kamp koncentrimi. Dora, pasi mbërriti në shtëpi me nënën e saj dhe pasi gjeti shenjat e kalimit të trupave nazi-fashiste, arrin me kohë në stacion për të kërkuar nga ushtarët në roje të hypë në tren, edhe pse ajo nuk është hebre, për të ndjekur burrin dhe djalin e saj. Guido e sheh gruan e tij duke kaluar vetëm në një rast, pas mbërritjes në kampin e koncentrimit Xha Eliseo, shumë i moshuar për të punuar, dërgohet menjëherë në dhomën e gazit . Në dhomat e zhveshjes ai tregon sjelljen e tij fisnike, madhështore për herë të fundit duke ndihmuar një grua SS të ngrihet pasi ajo rrëshqet, duke marrë në këmbim një shikim të urrejtjes dhe fyerjes.

Për ta mbrojtur atë nga tmerret e realitetit, që nga fillimi i udhëtimit tragjik me tren Guido i thotë Giosuesë se ata po marrin pjesë në një lojë me çmim, në të cilën do të duhet të përballen me sprova të shumta për të fituar një tank të vërtetë. Kur komandanti gjerman shfaqet në kasolle për të spjeguar rregullat e kampit të koncentrimit, Guido tregohet si një përkthyes, duke përkthyer qëllimisht fjalët e tij gabimisht, në mes të hutimeve të të burgosurve të tjerë dhe dëfrimit të fëmijës. Ndërsa ditët kalonin, Joshua hyn aktivisht në "lojë", midis të cilave "rregulla" duhej të qëndronte i fshehur në dhomën e rezervuar për babanë e tij dhe të burgosurit e tjerë, në të vërtetë për të shmangur që në rast kapjeje ai ishte i destinuar në dhomën e gazit .

Gjatë një ekzaminimi mjekësor, Guido përsëri takon Lessing, mjekun gjerman të Grand Hotel, i cili gjashtë vjet më parë ishte kthyer në Berlin për të marrë pjesë në zgjidhjen përfundimtare të hebrenjve. Ky i fundit, tani anëtar i partisë naziste, e kursen atë nga dhoma e gazit, duke i ofruar një punë si kamerier në tryezat e darkës së një oficeri gjerman: Guido arrin ta fusë djalin e tij të bashkohet për ta ushqyer me dinjitet, i hutuar midis djemve të tjerë të oficerëve në tryezën e rezervuar për ta, nën iluzionin që mjeku dëshiron të thotë një fjalë të mirë për të dhe gruan e tij. Zhgënjimi i tij do të jetë i madh kur, në të njëjtën mbrëmje, mjeku do ta thërrasë atë me vete vetëm për t'i paraqitur atij një gjëegjëzë absurde për të cilën nuk mund të gjente zgjidhje dhe për të cilën ishte shumë i dëshpëruar. Pas darkës, Guido dhe fëmija që flinin në krahë u kthyen në kasolle, jo para se të shihnin një mal me kufoma hebreje të destinuara për furrëtore.

1945 .Papritmas një natë, me mbarimin e luftës dhe pushtimin nazist, ushtarët gjermanë filluan me tërbim të largohen nga kampi pasi të kishin masakruar të burgosurit e mbetur. Guido, pasi e fshehu Giosuen në një kabinë duke i thënë të luante fshehurazi dhe duke i premtuar të kthehej, niset në kërkim të Dorës i maskuar si një grua. Burri përpiqet të arrijë kamionin e të burgosurve por zbulohet nga SS: pasi ja kishte bërë me sy Joshuas një herë të fundit, ai drejtohet në një rrugicë nga një ushtar gjerman dhe atje ai pushkatohet nga ky i fundit. Pas evakuimit të natës të kampit, Joshua del nga dollap me kyç në të cilin ishte fshehur dhe duke parë tankun e një ushtari amerikan që po hynte në kampin e zbrazët të përqendrimit, ai bërtet: "Ne kemi fituar!" . Pas pak, fëmija bashkohet përsëri me nënën e tij dhe ata përqafohen përsëri.

## Produksioni 
Fillimisht ideja ishte ajo e një filmi komik, pas sukseseve të *Johnny Stecchino* dhe *The Monster*, por më vonë tema u ndryshua. Filmi u xhirua mes nëntorit 1996 dhe prillit 1997 midis Arezzo, Montevarchi, Castiglion Fiorentino, Cortona, Ronciglione, Roma dhe Papigno ( Terni ) me titullin *Buongiorno Principessa*, por më pas u ndryshua. Benigni deklaroi: "Ky film, i cili quhet *Jeta është e bukur*, erdhi tek unë, por me emocion, aq sa më bëri të dridhem të gjitha brinjët e anës sime, por edhe ta bëj atë, por e bukur, e bukur, është një film që nuk të lë të fle natën "  . Një frymëzim për shkrimin e filmit erdhi nga historia e Rubino Salmonì  , i cili i tregoi atij historinë e tij si një i dëbuar dhe i mbijetuar i treguar më vonë në librin e *munda Hitlerin*   .

Emrat e protagonistëve janë marrë nga Dora De Giovanni, tezja e Nicoletta Braschi e martuar me Guido Vittoriano Basile, i cili vdiq në kampin e koncentrimit të Mauthausen ashtu sikur protagonist i filmit , ngjarje kjo e cila e mërziti Dora De Giovannin [15].

Sidoqoftë, gjatë të shtënave, Benigni kishte pak hezitim: «Njerëzit më thanë që të kisha kujdes sepse ishte një ide shumë ekstreme, kisha frikë të mos fyeja ndjeshmërinë e të mbijetuarve. Unë e di se çfarë tragjedie ishte, dhe jam krenar që dhashë kontributin tim në Holokaust dhe në kujtesën e kësaj periudhe të tmerrshme në historinë tonë. Unë nuk jam hebre, por historia u përket të gjithëve ».

Kampi i koncentrimit në film është në fakt një fabrikë e vjetër e braktisur pranë Papigno ( Terni ) e cila ishte përshtatur si një kamp koncentrimi për filmim. Rezervuari "premium" është një M4 Sherman .

Duhet të mbahet mend se ky ishte i fundit nga 135 filmat prej të cilëve Tonino Delli Colli ishte drejtor i fotografisë ; dhe në një intervistë, kur u pyet se çfarë do të thoshte të punoje me Benigni, ai u përgjigj: "është vetëm një bukuri". Benigni përfitoi nga këshillat e historianit Marcello Pezzetti dhe të Shlomo Venezia, një i mbijetuar i Auschwitz-it, i cili në atë kohë ishte një nga *Sonderkomandot*, domethënë, ato njësi speciale që kishin për detyrë të nxirrnin trupat nga dhomat e gazit dhe për ti djegur ato . Më vonë pothuajse të gjithë *Sonderkomandot* u vranë, në një përpjekje për të mbajtur të fshehtë Holokaustin: Venezia ishte një nga shumë pak të mbijetuarit.

Filmi u lëshua në kinematë italiane në 18 Dhjetor 1997 në një edicion prej 124 minutash. Më vonë Benigni modifikoi redaktimin duke zvogëluar kohëzgjatjen në 119 minuta dhe duke shtuar zërin narrativ të të rriturit Giosue (luajtur nga Homer Antonutti ) në fund. Ky version u prezantua më pas në Festivalin e Filmit të Kanës 1998 dhe u shpërnda jashtë vendit, dhe ishte i vetmi i disponueshëm në videot shtëpiake pas vitit 2017 kur, me rastin e 20 vjetorit të shfaqjes së filmit në kinema, u rivendos versioni i plotë.

## Muzika 
Fonogrami është nga Nicola Piovani, për të cilin ai u dha Oskar për kolonën zanore më të mirë për një film dramë në 1999 . Kënga *La vita è bella* u reprizua më pas (me shtimin e tekstit) nga këngëtari izraelitana Noa, me titullin *Beautiful That Way* .

### Këngët 
# Good Morning Princesh
# Jeta është e bukur
#  Rroftë Gjoshua
# Vlera e Grand Hotelit
# Nata e përrallës
# Nata e arratisjes
# E reja e kapelës
# Grand Hotel fox
# Treni në errësirë
# Erdhi tanku
# Valsi i përlotur
# Loja e strucit-Kërcimi etopian
# Krautentang
# Loja e Gjoshuas
# Barcelona
# Guido dhe Ferrucio
# Ne fituam (kreditë)

## Shpërndarja 
### Shpërndarja e filmit 
Lëshuar në kinematë italiane në 18 Dhjetor 1997, *La vita è bella* ishte një sukses i madh me kritikë dhe audiencë. Në muajt e parë të vitit 1998 u lëshua gjithashtu në vende të tjera duke përfshirë Francën, Portugalinë, Rumaninë . Në maj 1998 u prezantua në garë në Festivalin e 51-të të Filmit në Kanë, ku fitoi çmimin e madh të jurisë speciale . 

Më 20 tetor 1998 filmi mbërriti në SHBA në italisht me titra anglisht, në një botim të gjymtuar 9 minutësh, me disa prerje dhe eleminimin e karakterit të Lydia Alfonsi ; për të promovuar filmin, një ditë më parë, Benigni ishte mysafir në David Letterman Show . Në SHBA fitoi 57 milion dollarë dhe u prit me entuziazëm nga kritikë të shumtë amerikanë  . Më pas, pak para triumfit të Oskarit, filmi u lëshua në pjesë të tjera të botës si Angli, Meksikë, Gjermani dhe Greqi .

Më 23 gusht 1999, një botim i dubluar në anglisht u lëshua gjithashtu në Amerikë, por ky version provoi të ishte një dështim: në të Benigni shprehet nga aktori Amerikan Jonathan Nichols ndërsa Napoleani Ilaria Borrelli dhe Italo-Amerikani James Falzone japin hua zërat e tyre. për personazhet e Dora dhe Giosuè të vogël. Më 10 janar 1999, Papa Gjon Pali II e pa filmin në një shfaqje private së bashku me Roberto Benigni  : humoristi toskan ka deklaruar vazhdimisht se si, duke i thënë nënës së tij për ngjarjen, ajo kurrë nuk e besoi atë.

### Shpërndarja televizive 
Kur filmi u transmetua në TV për herë të parë nga Rai 1 më 22 tetor 2001, ai u pa nga 16,080,000 shikues, një pjesë prej 53.67%, shifra më e lartë e shikimit për një film të transmetuar në televizion. Italian, duke mundur më parë rekord i audiencës prej 14,672,000 shikues të filmit *Emri i Trëndafilit*, i cili kishte rezistuar që nga viti 1988.  .

## Mikpritja 
### Kritika 
Ndryshe nga filmat e mëparshëm të Benigni, të cilët gjithmonë janë trajtuar në mënyrë të diskutueshme, ky ishte një sukses kritik. Në Il Morandini thuhet: «filmsht filmi i gjashtë i Benignit si regjisor, sigurisht më i vështiri, më i rrezikshmi dhe më i miri; duke analizuar filmin, pothuajse mund të shihni dy filma në një, ose një film në dy pjesë, të ndara qartë nga vendosja, toni, drita dhe ngjyrat. E para shpjegon dhe justifikon të dytën, një histori të bukur dashurie, së pari midis një burri dhe një gruaje, pastaj për një djalë, por në të njëjtën kohë njëra është vazhdimi i tjetrës. ".  Filmi merr vlerësime shumë të larta në faqet e ndryshme të rishikimit të filmit: në faqen Rotten Tomatoes ai merr miratim nga 80% e kritikëve dhe 96% e publikut, në faqen e Bazës së të dhënave të Filmit në Internet merr një votim prej 8, 6/10, në faqja në internet e MYmovies një vlerësim mesatar prej 4.35 / 5.    Filmi është në pozicionin e 26-të të Top 250-të të Bazës së të Dhënave të Filmit në Internet, duke rezultuar në filmin Italian me pozicionin më të lartë në renditje; pas *“Të Mirë, të Shëmtuar dhe të Keq” të* Sergio Leone . 

Edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës filmi u vlerësua gjerësisht: Janes Maslin në *New York Times* shkruan se: «Benigni arriti të krijojë një situatë në të cilën komedia është guxim dhe nga kjo situatë ai zhvilloi një film modest dhe jashtëzakonisht të kënaqshëm që luan me historia në një mënyrë serioze dhe të lehtë. ".  "Më dhemb të qeshësh, por ia vlen", tha *New York Post* .  Sipas *USA Today*, i cili cakton 3.5 yje nga 4: «Jeta është e bukur është një film bindës që luan mirë motivet e personazheve dhe me një Benigni 'të jashtëzakonshëm', me një komedi të mprehtë spektakolare. Nëse ka një çmim regjisor për blockbusters më skizofrenike që nga The Graduate, aktori, regjisori dhe bashkë-shkrimtari duhet ta fitojnë atë. ".

Filmi, megjithatë, u kritikua ashpër nga regjisori Mario Monicelli, i cili akuzoi revizionizmin historik të operuar nga Benigni. Duke folur për filmin Monicelli në një intervistë të vitit 2005 tha «[. . ] Jo si ato të shpikurat, as si mashtruesi i Benigni në *Jeta është e bukur*, kur në fund ai lejon një tank me flamurin amerikan të hyjë në Aushvic. Ajo fushë, ajo pjesë e Evropës u çlirua nga rusët, por ... Oscari fitohet me flamurin e yjeve dhe vija, duke ndryshuar realitetin. "  Këto deklarata u pasuan nga polemika të mëtejshme një vit më vonë nga Oliviero Diliberto, sekretar i atëhershëm i Partisë së Komunistëve Italianë, i cili, duke marrë kritikat e Monicellit për çlirimin e pavërtetë të Aushvicit nga Amerikanët, përsëriti: "Ai film është një historik i rremë në një Filmi me erë Oscar. ". Roberto Benigni më pas iu përgjigj këtyre kritikave duke deklaruar se «[...] filmi nuk ka të bëjë me Auschwitz, dhe në fakt ka male përreth kampit, të cilat në Auschwitz nuk ka. Ky është kampi i përqendrimit, sepse çdo kamp përmban tmerrin e Aushvicit, jo të njërit apo tjetrit. ". 

Filmi kritikohet gjithashtu nga Liliana Segre në *Memory makes free* (2015), duke e quajtur atë *"tmerrësisht të rremë"* dhe " *banalizimin e Holokaustit në emër të një trillimi të bukur".*

### Shitjet 
Filmi është filmi i tetë me fitime më të mëdha ndonjëherë në mesin e filmave të parë në Itali, me 31,231,984 milion €, dhe filmi Italian me fitimin më të lartë në histori ka fituar mbi 229,200,000 dollarë në të gjithë botën  

Ai renditet i dyti ndër filmat më të shikuar në gjuhë jo-angleze në Shtetet e Bashkuara të Amerikës pas filmit Tajvanez *The Tiger and the Dragon* . Filmi, në 1997 ishte, deri në 2001, fitimi më i lartë ndonjëherë për një film që nuk është prodhuar në Amerikë. 

Filmi mban vendin e 31-të në renditjen e filmave më të shikuar italianë, me 9,702,524 që paguajnë spektatorë.

## Mirënjohje 
* 1999 - Premio Oscar
** Miglior film in lingua straniera (Italia)
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Miglior colonna sonora a Nicola Piovani
** Candidatura come miglior film a Elda Ferri e Gianluigi Braschi
** Candidatura come migliore regia a Roberto Benigni
** Candidatura come migliore sceneggiatura originale a Roberto Benigni e Vincenzo Cerami
** Candidatura come miglior montaggio a Simona Paggi
* 1999 - Premio BAFTA
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Candidatura come miglior film straniero (Italia)
** Candidatura come migliore sceneggiatura originale a Roberto Benigni e Vincenzo Cerami
* 1999 - Screen Actors Guild Award
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Candidatura come miglior cast
* 1998 - Festival di Cannes
** Grand Prix Speciale della Giuria a Roberto Benigni
** Candidatura alla Palma d'oro a Roberto Benigni
* 1998 - David di Donatello
** Miglior film a Roberto Benigni, Elda Ferri e Gianluigi Braschi
** Miglior regia a Roberto Benigni
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Migliore sceneggiatura a Roberto Benigni e Vincenzo Cerami
** Miglior produttore a Elda Ferri e Gianluigi Braschi
** Migliore scenografia a Danilo Donati
** Migliore fotografia a Tonino Delli Colli
** Migliori costumi a Danilo Donati
** David Scuola a Roberto Benigni
** Candidatura come miglior attore non protagonista a Sergio Bustric
** Candidatura come miglior montaggio a Simona Paggi
** Candidatura come miglior sonoro a Tullio Morganti
** Candidatura come migliore colonna sonora a Nicola Piovani
* 1999 - Premio Flaiano
** Premio per la sceneggiatura a Vincenzo Cerami e Roberto Benigni
** Premio per l'interpretazione a Nicoletta Braschi
* 1998 - Nastro d'argento
** Regista del miglior film a Roberto Benigni
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Miglior attore non protagonista a Giustino Durano
** Migliore sceneggiatura a Roberto Benigni e Vincenzo Cerami
** Miglior soggetto a Roberto Benigni e Vincenzo Cerami
** Candidatura come migliore colonna sonora a Nicola Piovani
* 1998 - Chicago Film Critics Association Award
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
** Candidatura come Miglior film
** Candidatura come Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
* 1999 - Premio César
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1998 - European Film Award
** Miglior film a Roberto Benigni, Elda Ferri e Gianluigi Braschi
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
* 2000 - Premio Goya
** Miglior film europeo (Italia)
* 1999 - Kansas City Film Critics Circle Award
** Miglior film straniero
* 1998 - Las Vegas Film Critics Society Award
** Miglior film straniero
** Migliore regia a Roberto Benigni
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
* 1999 - Premio Lumière
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1998 - National Board of Review Award
** Migliori dieci film stranieri
** Premio Speciale (per la regia) a Roberto Benigni
* 1998 - Satellite Award
** Candidatura come Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1999 - Premio Amanda
** Candidatura come miglior film straniero a Roberto Benigni
* 2000 - Awards of the Japanese Academy
** Candidatura come Miglior film straniero
* 1998 - Boston Society of Film Critics Awards
** Candidatura come miglior film straniero
** Candidatura come Miglior regia a Roberto Benigni
* 1999 - British Independent Film Award
** Candidatura come miglior film straniero
* 1999 - Critics' Choice Movie Award
** Miglior film straniero
** Candidatura come Miglior film
* 1998 - Globo d'oro
** Miglior film a Roberto Benigni, Elda Ferri e Gianluigi Braschi
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Migliore sceneggiatura a Roberto Benigni e Vincenzo Cerami
** Miglior fotografia a Tonino Delli Colli
* 2000 - Grammy Award
** Candidatura come migliore colonna sonora a Nicola Piovani
* 2000 - Premio Robert
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1998 - San Diego Film Critics Society Award
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1998 - Ciak d'oro
** Miglior film a Roberto Benigni, Elda Ferri e Gianluigi Braschi
** Miglior regia a Roberto Benigni
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Miglior attrice protagonista a Nicoletta Braschi
* 1998 - AFI Fest
** Miglior film a Roberto Benigni
** Candidatura al Gran Premio della Giuria a Roberto Benigni
* 1999 - AACTA Award
** Miglior film straniero a Roberto Benigni e Arnon Milchan
* 1999 - DGA Award
** Candidatura come miglior regia a Roberto Benigni
* 1999 - Film Critics Circle of Australia Award
** Candidatura come miglior film straniero
* 1999 - German Film Award
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1998 - Montréal World Film Festival
** Premio del Pubblico a Roberto Benigni
* 1999 - Palm Springs International Film Festival
** Premio del Pubblico a Roberto Benigni
* 1999 - Southeastern Film Critics Association Award
** Miglior film straniero
** Candidatura come miglior sceneggiatura originale a Vincenzo Cerami e Roberto Benigni
* 1998 - Toronto International Film Festival
** Premio del Pubblico a Roberto Benigni
* 1999 - American Comedy Award
** Attore più divertente a Roberto Benigni
* 1998 - Athens International Film Festival
** Premio del Pubblico a Roberto Benigni
* 1998 - Awards Circuit Community Awards
** Miglior film straniero
* 2000 - Blue Ribbon Award
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1999 - Chlotrudis Award
** Migliore regia a Roberto Benigni
** Candidatura come miglior film
** Candidatura come miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Candidatura come migliore sceneggiatura a Roberto Benigni e Vincenzo Cerami
* 2000 - Cinema Writers Circle Award
** Miglior film straniero
* 1999 - Czech Lions
** Candidatura come miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1999 - Florida Film Critics Circle Award
** Miglior film straniero
* 1999 - French Syndicate of Cinema Critics
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1998 - Ft. Lauderdale International Film Festival
** Miglior film a Roberto Benigni
** Migliore regia a Roberto Benigni
** Miglior attore protagonista a Roberto Benigni
* 1999 - Guild of German Art House Cinemas
** Miglior film straniero a Roberto Benigni
* 1999 - Harry Award
** Candidatura come Harry Award
* 1999 - Online Film & Television Association
** Miglior film straniero
** Candidatura come miglior film a Gianluigi Braschi e Elda Ferri
** Candidatura come miglior regia a Roberto Benigni
** Candidatura come miglior film drammatico a Gianluigi Braschi e Elda Ferri
** Candidatura come miglior attore protagonista a Roberto Benigni
** Candidatura come miglior attore in un film drammatico a Roberto Benigni
** Candidatura come miglior performance rivelazione maschile a Francesco Guzzo
** Candidatura come miglior sceneggiatura originale a Vincenzo Cerami e Roberto Benigni
** Candidatura come migliori costumi a Danilo Donati
* 1999 - Online Film Critics Society Award
** Miglior film straniero
** Candidatura come miglior film
* 1999 - PGA Award
** Candidatura come miglior produttore a Elda Ferri e Gianluigi Braschi
* 1998 - Vancouver International Film Festival
** Film più Popolare a Roberto Benigni
* 1998 - Festival internazionale del cinema di Varsavia
** Premio del Pubblico a Roberto Benigni
* 1999 - Young Artist Award
** Miglior giovane attore a Giorgio Cantarini
Filmi ka marrë mbi 40 çmime ndërkombëtare: në vitin 1998 fitoi 9 David di Donatello duke përfshirë edhe atë për filmin më të mirë, i cili u dorëzua nga Vittorio Gassman te Benigni.

Gjatë ceremonisë së Oskareve në 21 Mars 1999 ai mori 3 statuja nga 7 nominime të tilla si, për aktorin më të mirë kryesor (Roberto Benigni), kolonën zanore më të mirë dhe filmin më të mirë të huaj .

Aktorja Sophia Loren i dha Benignit statujën për filmin më të mirë të huaj dhe ai, nga lumturia, u hodh në vendet e spektatorëve dhe zbaviti publikun amerikan në anglisht të thyer. Pastaj Nicola Piovani u dha për muzikë dhe vetë Benigni si aktori më i mirë, nga duart e aktores Helen Hunt, duke u bërë interpretuesi i parë italian (dhe aktori i parë jo-anglishtfolës ndonjëherë) që mori Oskarin për aktorin më të mirë duke luajtur në një film në gjuhë të huaj. Për më tepër, Giorgio Cantarini, interpretues i Giosuè, fitoi Çmimet e Artistit të Ri, ose çmimin dhënë aktorëve të rinj, duke u bërë jo vetëm më i riu që e fitoi atë, 6 vjeç, por edhe i vetmi me kombësi italiane, duke e konsideruar atë si një të vërtetë rekord, duke qenë vetëm fëmijë aktorë amerikanë për ta marrë atë.

## Shënim 
## Artikujt e lidhur 
* Jeta është e bukur (roman)
* Filmi i Holokaustit
* Holokaustin në Itali
* Fëmijët e Holokaustit

## Projekte të tjera 
*  Wikiquote përmban citate nga ose rreth '**La vita è bella**'

## Linqe te jashtme 
Faqja zyrtare, në miramax.com. Redakto në Wikidata.
(EN) Jeta është e bukur, në Enciklopedinë Britannica, Enciklopedi Britannica, Inc.

Jeta është e bukur, në CineDataBase, revista e kinemasë.

Jeta është e bukur, në MYmovies.it, Mo-Net Srl.

Jeta është e bukur, në botën e aktorëve të zërit, AntonioGenna.net.

Jeta është e bukur, në ANICA, Archiviodelcinemaitaliano.it.

Jeta është e bukur, në bazën e të dhënave të filmave në internet, IMDb.com.

(EN) Jeta është e bukur, në AllMovie, All Media Network.

(EN)Jeta është e bukur, në Rotten Tomatoes, Flixster Inc.

(EN, ES) Jeta është e bukur, në FilmAffinity.

Jeta është e bukur, në Metacritic, CBS Interactive Inc.

Jeta është e bukur, në Box Office Mojo, Amazon.com.

Jeta është e bukur, në TV.com, CBS Interactive Inc.

 
 

Categoria:Voci con codice VIAF
Categoria:Voci con codice LCCN
Categoria:Voci con codice GND
Categoria:Voci con codice BNF
Categoria:Voci non biografiche con codici di controllo di autorità