open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shyqyri Sako

**Shyqyri Sako** lindi në 5 mars të vitit 1937 në Kolonjë të Korçës, është piktor shqiptar. 

## Biografi 
Me pikturën u lidh në moshën e lojës, kur ishte 7 vjeç dhe vizatoi "shgarravinat" e para siç thotë ai. Në shtëpinë e Pionierit në Korçë mësimet e para i mori nga Vangjush Mio e Guri Madhi, ndërsa në Lice nga Kaceli e Buza. Këtij të fundit ia dedikon punën në akuarel. Studioi 3 vjet në Moskë në Institutin e Artit VGIG për piktor filmi. Pa mundur t'i përfundojë studimet. Më tej u diplomua në Tiranë dhe në vitin 1963 filloi punë në Kinostudio, ku mori pjesë si piktor i filmit në realizimin e filmit të tij të parë "Detyrë e posaçme" dhe pastaj filmat e tjerë gjer në filmin e fundit Plumba prej plasteline në vitin , kur doli në pension.

## Veprat artistike 
* Detyrë e posaçme
* Rrugë të bardha
* Mësonjëtorja
* Kapedani
* Dimri i fundit
* Shpella e piratëve
* Duaje emrin tënd
* Njeriu i mirë
* Telefoni i një mëngjesi
* Plumba prej plasteline,
Rryma Golfstrim

**Rryma e Golfstrimit** apo thjesht **Rryma Golfstrim** është një rrymë detare e cila krijohet në Gjirin e Meksikës, dhe përfundon në viset perëndimore të Evropës Veriore. Është rrymë e ngrohtë detare e cila ka ndikim të madh në klimën e Evropës perëndimore dhe Veriore.

Rryma më e ngrohtë vjen nga Arabia gjer në Dubai dhe përfundon ne Evropën Perëndimore. Sjell klimë të lagësht dhe të butë gjatë tërë vitit. Kjo rrymë e ngrohtë formohet në ujërat e ngrohta ekuatoriale. Ajo ndikon gjithashtu në klimën e Norvegjise, duke e bërë klimën të ndryshme nga vendet fqinje. Shpërndarja e pabarabartë e nxehtësisë krijon diferenca në temperaturën e ajrit dhe të ujërave në planet. Këto dallime bëhen shkak për formimin e masave ajrore dhe rrymave oqeanike/detare. Gjatë lëvizjes nga një gjerësi gjeografike në tjetrën, ato shkaktojnë ndryshime të motit dhe klimës së zonave që prekin.

## Shiko edhe 
* Rryma oqeanike
* Klima e Evropës
* Klimatologjia
* Oqeanografia fizike
* Kimia detare
* Oqeanografia biologjike
* Oqeanografia
* Gjeologjia detare
* Biologjia detare
* Gjeologjia detare
* Acidifikimi i oqeanit
* Ç'oksigjenimi oqeanik
* Evropa Perëndimore
* Evropa Veriore
Famë dhe hite

**Famë dhe Hite** emision i Radio Tiranës i cili prezanton jetën artistike dhe personale të këngëtarëve më të njohur, të huaj dhe shqiptarë. Hitet janë pjesë e emisionit për 60 minuta, gjithashtu mund të mësoni gjithcka nga grupet kult dhe legjendat e muzikës botërore. Ata të cilët kanë arritur të bëjnë për vete miliona e miliarda fansa vijnë të pasqyruar bukur në "Famë dhe hite" ku padyshim sukseset janë të pranishme.
NGA FRESKIDA MILOTI
Shoqëria e të Shtypurit Shkronja Shqip

**Shoqëria e të Shtypurit Shkronja Shqip** ose **Shoqëri e të shtypurit shkronjavet shqip** ishte një organizatë patriotike e intelektualëve shqiptarë, që promovonin botimet në gjuhën shqipe, veçanërisht tekste shkollore, të cilat ishin jashtëzakonisht të rëndësishme për arsimin e brezave të rinj, e themeluar më 12 tetor 1879 në Stamboll, kryeqytetin e Perandoria Osmane me nismën e Komitetit të Stambollit.

Kur u krijua, mes 28 anëtarëve themelues, nëntë ishin nga Vilajeti i Janinës, ndër ta përfaqësues të familjeve të bejlerëve të vilajetit: Ferid pashë Vlora, Mehmet Ali pashë Vrioni, vëllezërit Vejsel dhe Ibrahim bej Dino, Mustafa bej Janina, Sejfullah bej Zavalani, Ahmed Shefki Gjirokastra si dhe Abdyli me Samiun. Ndër anëtarët 10 ishin myslimanë, përpos dr. Ibrahim Starovës, katërmbëdhjetë ishin ortodoksë nga Korça e Gjirokastra (Jani Vreto Postenanasi), katër ishin katolikë nga Shkodra (Vaso pashë Shkodrani, Ndoc Xhuxha, Nikollë e Gjon Bonati). Mund të përmendet edhe Mullà Daut Boriçi, i cili më 1882 i propozoi autoriteteve osmane që të botoheshin abetare dhe gramatika shqipe me shkronja arabe.

### Themeluesit 
Lista e themeluesve siç figuron tek statuti (*Kanonizma*) në shtypshkronjën e A. Zelici:

## Shih edhe
*Rilindja Kombëtare

## Referime
Spiro Çomora

**Spiro Çomora** (Korfuz, 31 janar 1918 - Tiranë, 1973) ishte mbledhës folklori, gjyqtar, satirist, përkthyes, poet dhe komediograf shqiptar.

## Biografia 
Lindi në ishullin e Korfuzit prej një familjeje vunjote, e cila kishte emigruar për arsye mirëqenieje në Greqi. Në vendlindje kreu mësimet fillore dhe të mesme, ndërsa shkollimin e lartë e filloi në Itali për drejtësi, por me fillimin e Luftës së Dytë Botërore nuk mundi t'i përfundonte. Nis punë si mësues dhe mbledhës folklori, puna e të cilit përfshihet në radhojën e botimeve "Visaret e Kombit" IV gjatë kohës kur min. i Arsimit Koliqi dha urdhëresën për t'u mbledhur dhe botuar fruti i folkut.

Pas luftës u emërua gjyqtar në Gjykatën e Elbasanit. Më pas u vendos në Tiranë dhe pothuajse gjatë gjithë jetës punoi në revistën "Hosteni". Ne fillimet e veta nisi të shkruajë vjersha humoristike, të cilat I botoi tek "Hosteni". Bën pjesë në komisionin e përbërë prej gjashtë vetëve që mbikëqyri e redaktoi përkthimin e "Iliadës" nga Shllaku, duke e shoqëruar botimin me studimin "Iliada dhe bota homerike".

Fryt i punës disavjeçare janë përmbledhjet poetike "Syfete", "Për njoftim e për veprim", "Maska dhe fytyra" dhe "Skena e prapaskena". Skena e tërhoqi Spiro Çomorën qysh herët dhe shkroi dialogje, intermexo, skeçe, pjesë me një akt etj., të cilat u botuan e u vunë edhe ne skene. Krijimet më të mira në këtë gjini i botoi në përmbledhjet "Nga fshati i gruas" dhe "Injeksione që duhën bërë". Më vone shkroi edhe disa komedi me një e tre akte, si "Syleshi", "Iu hoqën petët lakrorit", "Dy me zero" (më vonë e titulloi "Prindër edukatorë"), "Dema dhe toreadorë", dhe mbi të gjitha "Karnavalet e Korçës" më 1961 dhe "Dy me zero" më 1969.

Spiro Çomora u muar edhe me përkthime, si poema "Skënderbeu" e shkruar nga Grigor Pŭrlichev më 1968. E sidomos i letërsisë antike greke për të cilën çmohej nga Gjon Shllaku. Më 1957 pruri fabulat e Ezopit "Sorra e pëllumbi"; "Paqen" 1958, "Lisistratat" 1960 dhe "Kalorësit" 1969 e Aristofanit; pjesë të zgjedhura nga Satirat e Junius Juvenalis dhe 12 këngët e para të "Odisesë” së Homerit të botuara vitin që vdiq.

## Referime
Hamdi Sulçebe

**Hamdi Sulçebe** (Elbasan, 1907 - 7 shkurt 1993) ka qenë doktor pediatër, doktor i shkencave dhe docent shqiptar.

## Biografia 
U lind në Elbasan më 1907. Kreu shkollën e mesme në Grac dhe Vienë, ku dhe kreu shkollën e lartë për mjekësi më 1933.

Ai u shqua si pedagog ku për shumë vite dha mësim në Shkollën e Infermierëve në Tiranë, e më pas në Fakultetin e Mjeksisë. Ka botuar tekstin e parë mësimor për pediatrinë si dhe punimin shkencor “Rakiti në rrethin e Tiranës”, e ka shkruar shumë artikuj shkencor në shtypin periodik mjekësor. Në vitin 1939 themeloi Këshillmoren e parë të nënës dhe fëmijës në tiranë dhe po atë vit filloi rubrikën “Këshilla mjekësore”, në radio Tirana, të cilën e vazhdoi pa ndërprerje deri në vitin 1992, pra për mbi 50 vjet, gjë që është një rast i rrallë në botë.

Vdiq më 7 shkurt të vitit 1993.

## Referime
L’Albanese d’Italia

**“L’Albanese d’Italia”**, *(sq.: Shqiptari i Italisë)*, është gazetë politike, shoqërore dhe letrare në gjuhën italiane, pjesërisht edhe arbërisht. Ajo drejtohej nga Jeronim de Rada. Kjo gazetë njihet si e para gazetë në historinë e shtypit shqiptar. Numri i sajë i parë doli më 23 shkurt të vitit 1848.
Giovan Battista Pellegrini

**Giovan Battista Pellegrini**, (Cencenighe Agordino, 23 shkurt 1921 – Padova, 3 shkurt 2007) ka qenë një gjuhëtar, glotolog dhe filolog italian.  

Profesor Pellegrini njihet për ndihmesën e dhënë në fushën e gjuhës shqipe, kryesisht në planin historik. Materiali shkencor si studime, artikuj, recensione dhe vepra për gjuhën shqipe, i kalon të 1000 faqet.
Dhora Leka

**Dhora Leka** (Korçë, 23 shkurt 1923 - Tiranë, 27 dhjetor 2006) është kompozitore shqiptare.

Autore në vitet 40 e këngëve të njohura partizane, “Ato maja rripa-rripa seç gjëmojnë”, “Rini, rini”, “Që nga gjokset djaloshare”, dhe më pas e operës "Një jetë me stuhi" sipas një romani të Ali Abdihoxhës.

Pas studimeve në Konservatorin "Pjotër Iliç Çajkovski" në Moskë të Bashkimit Sovjetik (1948-53) u emërua pedagoge në Liceun Artistik “Jordan Misja” në Tiranë dhe u zgjodh sekretare e Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve të Shqipërisë. Ka qenë e martuar për një periudhë të shkurtër me kompozitorin Çesk Zadeja.http://264517.forumromanum.com/member/forum/forum.php?action=std_show&entryid=1100589145&USER=user_264517&threadid=2

Më 1956 u përjashtua nga Partia dhe nga Lidhja e Shkrimtarëve gjatë spastrimeve kundër simpatizantëve të Bashkimit Sovjetik post-stalinist dhe u dënua me 25 vjet burg. U lirua në vitin 1963 dhe në vitin 1991 u vendos në Tiranë pas një periudhe të gjatë internimesh në zonat e Beratit, Lushnjës dhe Fierit.

Në nëntor 1992 iu dha titulli “Artiste e Popullit”. Në shkurt 1996 themeloi fondacionin “Dhora Leka”, i cili ka si qëllim të mbështesë krijuesit, veprimtaritë muzikore dhe talentet e reja. Emrin e Lekës e mban një shkollë 9-vjeçare në Laprakë të Tiranës. Në vitin 1998 botoi një përmbledhje poezish, "Këngë në shtrëngatë."

Në vitin 2014 u shfaq në shtyp një letër kontroverse që Leka i pat drejtuar Enver Hoxhës nga internimi në Savër të Lushnjës, në të cilën ajo tregonte se kishte qenë bashkëpunëtore e Sigurimit të Shtetit.

## Referime
Petro Cani

**Petro Cani** lindi ne fshatin Kudhes,Himare, më 2 mars të vitit 1917, dhe vdiq ne Tirane, më 7 nëntor të vitit 1994, ishte mjek kirurg, profesor, pedagog shqiptar.

Studioi mjekësi në Fakultetin e Mjekësisë në Universitetin e Athinës. Mori pjesë në Luftën e Dytë Botërore duke u shquar si figura qendrore për shërbimin shëndetësor partizan. Në vitin 1950, ishte i pari në Shqipëri, që bëri bronkografinë pulmonare dhe në mars 1951 i pari që operoi kinokokun në Shqipëri. Më 12 shkurt 1952 ishte i pari në Shqipëri që realizoi operacionin e heqjes së mushkërisë. Në vitin 1954 eksperimentoi në zemrën e një kafshe, duke bërë hipoteminë e saj, dhe transplantimin e veshkës. Në vitin 1957 operoi për herë të parë zemrën: komisurotomi digitale. Më 5 tetor të vitit 1957 me iniciativën e tij filloi narkoza moderne endotrakiale. Në vitin 1958 iu dha titulli “Profesor”. U quajt babai i kirurgjisë bashkëkohore shqiptare.
Et'hem Haxhiademi

'''Et'hem** ose **Etëhem Haxhiademi''' (Elbasan, 8 mars 1902 - Burgu i Burrelit, 17 mars 1965) ishte arsimtar, nëpunës, shkrimtar, nëpunës dhe veprimtar politik i Ballit Kombëtar.

## Jeta 
Leu më 8 mars 1902 në Elbasan, i biri i Emin Haxhiademit. Në një letër që i ka dërguar më 9 prill 1938 Lasgush Poradecit me titullin "Shënime mbi jetën t'ime" shkruan:«*Im at, Emin Haxhiademi, aktiviteti patriotik i të cilit fillon qysh me 1877, d.m.th. përpara Kongresit të Prizrenit (sikundër asht permendun dhe nga komisioni i 25-vjetorit në jetëshkrimet e patriotëve të cilët nuk u botuen nga qeverrija) njihet n’Elbasan si bashkëpunëtor i ngushte i Kristoforidhit dhe i dyti patriot mbas atij në vjetërsi në këtë qytet. Prej t’im eti kam mësue mbshehtazi gjuhën shqipe përpara shpalljes së Hyrrietit dhe, kur u hap e para shkollë shqipe n’Elbasan mbë 1908, kam qenë i pari nxënës që u shkrue n’atë shkollë. (Shkolla e parë shqipe asht hapun me inisiativen e disa patriotëve elbasanas ne krye të të cilëve ka qenë im atë. Kam edhe origjinalin e telegramit të urimit qi i bante asi kohe nga Londra Faik bej Konica dhe pergjigjen qi i ka dhanë im atë). Si gjithë ata qi merreshin me çashtjen shqiptare dhe im atë përdorte të gjitha librat, revistat e gazetat shqipe qi ishin botue n’atë kohë te rregullueme në nji odë të posaçme ku unë rrija shpesh herë mbasi nxuna shqipen dhe ushqehesha me ato botime të vorfëna por mjaft të pasuna për atë kohë dhe për moshën time të ngjomë*.»I ndikuar që në vogëli prej letrave shqipe, në po këtë letër përcjell edhe mbresën ndikuese që i kishte lënë drama *Besa* e Sami Frashërit.

Me të mbaruar Normalen e Elbasanit, më 1919 shkoi në Lecce të Italisë për të përgatitur vitin e katërt të gjimnazit, nxuri latinishten dhe i ndollën interesin "Bukoliket" e Virgjilit. Klasat e epërme të gjimnazit i ndoqi në Tirol të Austrisë, ku kreu edhe maturën. Më 1924 nis studimet në Berlin për Shkenca Politike sipas porosisë së familjes. Ka qenë ndër vëzhguesit e takimit përgatitor që u mbajt në shtëpinë e Ihsan Toptanit në Tapizë mes palëve të ndryshme politiko-ushtarake të rezistencës shqiptare. Pas hyrjes së regjimit komunist, ishte kryetar i degës së Lidhjes të Shkrimtarëve në Elbasan.

Haxhiademi gjatë Luftës së Dytë Botërore ishte me Ballin Kombëtar dhe me Mit'hat Frashërin, prandaj pas luftës, më 1947 u arrestua dhe u dënua me vdekje. Me ndërhyrjen e Aleksandër Xhuvanit iu fal jeta, mirëpo mbeti në burg ku vdiq disa muaj para se të përfundonte dënimin.

## Krijimtartia 
Ndër veprat: 
* “Ulisi”
* “Akili”
* “Tri tragjedi”
* “Leka”
* “Pirroja”.

## Literatura 
5. "Shpend Sollaku Noé " Lyra" - Etëhem Haxhiademi dhe sizma në hiearkitë letrare të kombit https://gazetadielli.com/?s=sollaku+haxhiademi
* 

## Referime
Pjetër Gaci

**Pjetër Gaci** (Shtiraj, 27 mars, 1931 - Shkodër, 27 mars, 1995) ka qenë kompozitor violinist dhe pedagog i muzikës klasike. Ishte pedagog në Liceun Artistik dhe më pas në Institutin e Lartë të Arteve. Rrugën e artit e filloi si violinist dhe u bë themeluesi i muzikës violinistike shqiptare. Arriti maja me kompozimin e këngës, si te “Për ty atdhe” dhe “Gryka e Kaçanikut”.

## Biografia
U lind në fshatin Shirq të rrethit të Shkodrës më 27 mars të vitit 1931. Në Shkodër kreu arsimin fillor. Studimet për violinë i nisi në Liceun Artistik "J. Misja", në vitet 1948-1952. për t'i vazhduar në Konservatorin e Moskës “P. I. Çajkovski” në të cilin edhe u diplomua në pranverë të vitit 1967. 
[parapamje|200px|[Konservatori i Moskës]]

## Veprimtaria artistike
Në vitin 1967, bëhet drejtor i cirkut të Tiranës, i Estradës dhe i Teatrit të Kukullave të qytetit. Në vitin 1970, është kompozitor në krijimtari të lirë dhe pas vitit 1976 vendoset përfundimisht në Shkodër, ku krahas kompozimit u për-kujdes edhe për klasën e violinës në shkollën e mesme artistike "P.Jakova" të këtij qyteti. Ai ka meritën të ketë kompozuar të parin koncert për violinë në historinë e muzikës shqiptarë, të parën baladë për violinë dhe piano, si dhe të jetë anëtar i Trios së parë instrumentale (pranë TOB, 1956). Prirja kryesore në krijimtarinë e tij do të mbetet muzika vokale, në të cilën ka lënë shembuj të paharruar veprash që nga kënga e deri tek opera, si opera "Toka jonë", "Përtej mjegullës", kantata "O moj Shqipni, e mjera Shqipni", "Për ty Atdhe"

## Nderime
Në vitin 1989, Pjetër Gacit iu akordua titulli "Artist i Popullit".

## Referime
Programi i parë televiziv shqiptar

**Programi i parë televiziv shqiptar** u transmetua më 29 prill të vitit 1960, ku Spikerja Stoli Beli paraqiti programin në orën 10.00 para një kamere të madhe të vjetër gjermane, që ishte e vetmja për të gjithë studion dhe që merrte drejtëpërdrejtë dhe njëkohësisht paraqitësen e programit, folësat e lajmeve ose këngëtarët që këndonin.
Mosadi

parapamje|Stema e Mosadit.
**Instituti për Inteligjencë dhe Operacione Speciale** (Hebraisht: המוסד למודיעין ולתפקידים מיוחדים, romanizuar: *ha-Mosád le-Modiʿín u-le-Tafkidím Meyuḥadím*), i njohur gjerësisht si **Mosadi** (UK: /ˈmɒsæd/ *MOSS-ad*, SHBA: /moʊˈsɑːd/ *moh-SAHD*), është agjencia kombëtare e inteligjencës e Shtetit të Izraelit. Ajo është një nga entitetet kryesore në Komunitetin e Inteligjencës Izraelite, së bashku me Aman (inteligjenca ushtarake) dhe Shin Bet (siguria e brendshme).

Mosad është përgjegjëse për mbledhjen e inteligjencës, operacionet e fshehta dhe kundër-terrorizmin. Drejtori i saj i raporton drejtpërdrejt dhe vetëm kryeministrit. Buxheti vjetor i vlerësuar i agjencisë është rreth ₪10 miliardë (rreth 2.73 miliardë dollarë amerikanë), dhe besohet se punëson rreth 7,000 persona, duke e bërë atë një nga agjencitë më të mëdha të spiunazhit në botë. Organizata ka orkestruar shumë atentate në vende të ndryshme.

## Historiku 
Mosadi u formua më 13 dhjetor, 1949 nën emrin "Instituti Qendror për Bashkërendim", me porosi të Reuven Shiloah drejtuar kryeministrit të atëhershëm izraelit David Ben-Gurion.

## Detyrat 
Rrezja e veprimit të Mosadit me kalimin e viteve është shtrirë në shumë fusha, më të spikaturat janë:
* Mbledhja e fshehtë e informacioneve përtej kufinjve izraeliane.
* Parandalimi i zhvillimit dhe zotërimit të armëve të shakatërrimit në masë nga vendet armike.
* Parandalimi i veprimeve terroriste kundër objekteve izraeliane jashtë shtetit.
* Zhvillimi dhe mbajtja e marrdhënieve të posaçme diplomatike dhe të fshehta.
* Sjellja e hebrejve në shtëpi nga vendet ku zyrtarisht nuk lejohet veprimi i agjencive Alija.
* Kryerja e operacioneve zbuluese, strategjike dhe politike. 
* Planifikimi dhe kryerja e operacioneve të posaçme përtej kufinjve të Izraelit.

== Organizimi

## Përbërja
## Drejtorët 
## Teori konsipative 
## Shiko edhe 
* Agjencia e Sigurisë së Izraelit
* Drejtoria e Inteligjencës Ushtarake (Izrael)
## Lidhje të jashtme 
* Faqja ndër-rrjetore zyrtare e Mosadit.

## Referime
Moisi Zaloshnja

**Moisi Qazim Dosti** i njohur si **Moisi Zaloshnja** (Zaloshnjë, 28 shkurt 1919 - Tiranë, 25 janar 1996) është shkrimtar shqiptar.

## Biografia 
Moisi Zaloshnja lindi më 28 shkurt 1919 në Zaloshnje të Skraparit, në një familje fisnike me tradita të lashta atdhetare. Mbiemri i familjes së tij ishte Dosti, me origjinë nga spahinjtë e Gramshit të Tomorricës. Arsimin fillor e kreu në fshatin e lindjes, më pas vijoi shkollën qytetëse në Berat dhe Normalen e Elbasanit. Pas diplomimit, punoi si mësues në Kapinovë të Skraparit.

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Zaloshnja u angazhua në Lëvizjen Antifashiste Nacionalçlirimtare, duke luftuar deri në çlirimin e Shqipërisë. Pas luftës, kreu detyra të ndryshme shtetërore dhe u vendos në Tiranë, ku punoi si gazetar dhe redaktor. Prej vitit 1961 e deri në daljen në pension, ai shërbeu për afro 30 vjet si shef redaksie në Shtëpinë Botuese “Naim Frashëri” .

Si shkrimtar, Moisi Zaloshnja la një krijimtari të pasur letrare, duke botuar mbi 30 libra për fëmijë dhe të rritur. U shqua si mjeshtër i tregimit të shkurtër, por shkroi edhe novela dhe romane. Me përkushtim të veçantë iu dedikua letërsisë për fëmijë, duke dhënë një kontribut të rëndësishëm në këtë fushë.

Gjithashtu, ai botoi artikuj në shtypin e kohës, duke trajtuar figura të njohura historike të Skraparit dhe më gjerë. Me veprën e tij, Moisi Zaloshnja mbetet një emër i rëndësishëm në letërsinë shqiptare.

## Veprat letrare 
* "Misioni" : poemë - 1952 
* "Lotët e natës" : tregime për fëmijë - 1953 
* "Në zemër të popullit" : poemë - 1953 
* "Rreth zjarrit partizan" : tregime nga lufta Nacional-Çlirimtare - 1954 
* "Mendja bën hata, mendja bën kala" - 1956 
* "Në ndihmë të rretheve me të rejat" - 1956 
* "Kohët ndryshuan" : tregime - 1957 
* "Gjysmagjeli" : përrallë për fëmijë - 1958 
* "Nën hijen e Tomorrit" : tregime - 1961 
* "Dyzet vëllezërit" - 1964 
* "Lëndohet një plagë e vjetër" : tregime - 1965 
* "Sa të jetë Lalë Gjoni..." - 1965 
* "Rreth zjarrit partizan" : tregime - 1966 
* "Lugetët e Kallfanit" : tregime - 1967 
* "Zëra të fuqishëm" : tregime - 1969 
* "Ç'u ndezën malet" : poezi - 1970 
* "Tregime të zgjedhura" - 1973 
* "Deti nën Tomorr" : poemë - 1974 
* "Shpifja" : pjesë teatrale me shumë akte - 1974 
* "Zjarr pa tym" : novela - 1975 
* "Kaleshi leshartë" : poemë-përrallë - 1975 
* "Kur malet kërkonin diellin" : roman - 1976 
* "Përralla të zgjedhura" - 1977 
* "Gurë stralli" : tregime e novela - 1978 
* "Na ishte një yllkë e vogël" : novelë - 1978 
* "Tregim për tokën" : vjersha e poema - 1982 
* "Dyzet vëllezërit dhe syqeni" : përrallë - 1985 

## Referime
Mustafa Greblleshi

**Mustafa Greblleshi** (Tiranë, 15 Janar 1922 - 22 maj 1986) ishte publicist, gazetar, shkrimtar dhe përkthyes shqiptar.

## Jeta 
Lindi në Tiranë në gjirin e një familjeje vendalie me origjinë nga Greblleshi, i biri i arsimtarit dhe ushtarakut Hamid Greblleshit dhe Nurijes.

Shkollimin fillor e mori në Vlorë, ku ishin me banim si familje ngaqë i ati ishte me shërbim. Shkollimin e mesëm në vendlindje, pranë Gjimnazit të Tiranës ku ishte drejtor Eqrem Çabej.

Pushtimi italian e gjeti 17 vjeç kur ishte ende në gjimnaz. I ati doli në lirim për arsye shëndetësore dhe krejt verën e vitit 1939 e kaloi me punë krahu deri kur iu dha një pension të atit. Gjen përkohësisht punë tek Drejtoria e Përgjithshme e Postë-Telegrafeve. Boton skica e tregime, herë humoristike dhe herë me një qëndrim të qartë mbi gjendjen e pushtimit. Njëri prej të cilëve "Nji trandafile" - ku trëndafili ishte alegoria e Shqipërisë së pushtuar - provokoi autoritetet dhe e çuan para prefektit Qazim Mulletit, i cili meqë e njihte e këshilloi duke i vënë kushtin që të ikte në Itali prej drojës se mos i riu do të anonte nga idetë komuniste. Këshillë që e ndoqi nga vjeshta e 1942 deri në pranverën e 1943, kur edhe kthehet në Tiranë për t'u radhitur si më rishtari në redaksinë e Rojës Kombëtare (më vonë u quajt "Bashkimi i Kombit" dhe u bë e përditshme) me kryeredaktor Gjergj Bubanin.

Pas Çlirimit është redaktor i gazetës “Bashkimi” nga dita e parë e botimit të saj deri në vitin 1946, kur u arrestua si “armik i popullit” dhe u burgos për 19 muaj. Boton vëllimin me tregime “Albumi i një bojaxhiu” me ndihmën e Nasho Jorgaqit dhe Drago Siliqit (duke botuar së pari tregimet "Kuklla" dhe "Tut Huqi dhe hygjena" tek Nëntori më 1962), vëllimin për fëmijë “Shalli i kuq”. Përkthen novelat e Pirandelos botuar me titullin “Jeta lakuriq”, dramat e De Filipos botuar me titullin “Filumena Marturano” dhe "Njëmijë e një netët" në mesin e viteve '60.

## Burime
Fadil Pëllumbi

**Fadil Pullumbi**, lindi në Tiranë, ishte piktor shqiptar.

## Biografia 
Fadil Pullumbi, u lind në Tiranë, më 14 mars 1918.
Në periudhën 1932-1936, studion në shkollën e vizatimit duke qënë brezi i parë i kësaj shkolle.
Më 1939 përfundon studimet e larta në Akademinë e Arteve të Bukura në Romë, me profesorë të njohur si Guido Agostini etj. 

Në vitin 1938 realizoi pllakatin e parë artistik-politik në vendin tonë, që pasohet pas një viti me një sërë punimesh pejsazhi, portretesh, në akuarel një pjesë e të cilave u riprodhuan nga De Agostini i Novarës. 
Në vitin 1945 hapi ekspozitën e tij të parë me punime në akuarel dhe me vizatime. Organizoi ekspozitën e parë të Artizanatit Shqiptar. 
Në vitin 1946 projektoi dhe zbatoi Pavionin e parë Shqiptar në panairet ndërkombëtare në Zagreb, e më pas në Rumani, në Bullgari, në Poloni, në Pragë, në Gjermani etj.
Deri më 1960 punon për kulturën tregtare pranë Ministrisë së Tregtisë. 

Në vitin 1960-1963 punoi si piktor pranë Estradës së Shteti, e më pas në Ndërrmarrjen Artistike “Migjeni”. 
Në vitin 1992, hapi në Tiranë një ekspozitë vetiake me 120 punime akuarel, pastel e teknika te tjera. 
Krijime të ndryshme të tij gjenden në vende të ndryshme të Evropës. 

Ishte anëtar i Lidhjes së Shkrimtarëve dhe Artistëve që nga themelimi i saj.

Vdiq më 23 maj të vitit 1997.

*Për informacion më të zgjeruar shih në: fadilpullumbi.wordpress.com*
Androniqi Vangjeli Zengo

**Androniqi Vangjeli Zengo**, lindi më 26 maj të vitit 1913, vdiq më 10 shkurt 2000 në Tiranë, ishte piktore dhe ikonografe shqiptare.

Ajo ndoqi studimet e larta në “Shkollën e Arteve të bukura”, në Athinë me rezultate të shkëlqyera. Më vonë u  specializua në Paris. Me mbarimin e shkollës u kthye në Shqipëri për të punuar si mësuese në Institutin femëror “Nëna Mbretëreshë “ në Tiranë. Ekspozitën e saj të parë personale me 60 punime, e hapi në vitin 1937, me rastin e 25 vjetorit të Pavarësisë. Në Arkivin e Galerisë Kombëtare ruhen mbi 50 punime, portrete dhe peizazhe, midis të cilave: “Autoportret”, si dhe “Peizazh  i Pogradecit”, etj.  Që në moshë të re u mor me pikturimin e ikonave në kishat shqiptare. Nga punimet e saj në këtë fushë përmenden, punimet në Kishën e Drenovës, në Kishën e Ungjillizimit në Tiranë. Ajo njihet në këtë fushë nga të paktat artiste që vijuan artin e ikonografisë dhe femra e vetme ikonografike.
Lluka Perone

**Lluka Perone**, lindi në Purçill oce Ejaninë të Kalabrisë (vend afër Frasnitës së Kozencës) në vitin 1920 ishte poet dhe folklorist arbëresh edhe shkrimtar.  Vdiq në vitin 1984.

Studioi për drejtësi dhe gjuhë frënge.  Ishte mbledhës i pasionuar i pasurisë folkloristike.  Botoi vëllimin me përralla të mbledhura në ngulimet arbëreshe “Novelistika italo-arbëreshe” si dhe vëllimet me poezi “Lule Shkëmbi”, “Hija e ariut”, etj.

## Tituj të veprave 
* **Lule shkëmbi** (1969) 
* **Hjea e Ariut** (1969)  
***Vjershe lirie** (1971)  
***Dërrudhëz** (1977) 

## Burimi i të dhënave
Petrit Gaçe

**Petrit Gaçe** (Elbasan, 13 gusht 1927 – 1 qershor 1996) ka qenë kardiokirurg, pedagog në Universitetin e Tiranës, akademik i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë, deputet dhe anëtar i Presidiumit të Kuvendit Popullor.Arsimin fillor e kreu në vendlindje. Në v.1946 mbaron shkollën Normale.Që në moshë të re, ishte pjesëmarrës aktiv në Luftën ANÇ.Në 1947 shkon në Rusi për të ndjekur studimet e larta, në degën e mjekësisë. I perfundon ato në v.1953 dhe emërohet në spitalin kirurgjik të Tiranës. P.G. ka dhënë një  ndihmesë të madhe në zhvillimin e mjekësisë shqiptare në përgjithësi.Interesi i tij i gjërë rrok fusha nga më të ndryshmet.Ndër të parët, ai shfaqi interes për kirurgjinë endo-Krine, kirurgjinë e mushkërive dhe zbatoi Operacionet e autoplastikes e homoplastikes së lëkurës. Ishte ndër të parët që mori gradën “Kandidat i Shkencave Mjekësore”, në vitin 1966 mori titullin “Docent”dhe në vitin 1971 titullin “Profesor”. Ishte mjek me horizont të gjerë, nismëtar i mjekimit modern të sëmundjeve me djegie, pionier i kardiokirurgjise, kirurgjisë pediatrike dhe të mushkërive, novator në kirurgjinë abdominale e septike, etj. Ai ka dhënë ndihmesë të vyer edhe si pedagog në përgatitjen e kuadrove të lartë mjekësorë dhe të specialistëve të kirurgjisë. Ka botuar mbi 50 punime shkencore e tekste mësimore, artikuj e referate shkencore. Ishte intelektual me interesa të gjera, kishte njohuri në fushën e mjekësisë e letërsisë, kulturës e artit, si dhe historisë.

## Referime
Petraq Pilika

**Petraq Pilika**, lindi më 3 qershor të vitit 1924, vdekur ne prill te vitit 2009, profesor, anëtar i Akademisë së Shkencave, Mësues i Popullit, qytetar nderi i Korçes.

Ai studioi në Fakultetin e Mekanikës në Institutin e Lartë Pedagogjik. Ai dha një ndihmesë të madhe në krijimin dhe konsolidimin e shkollës shkencore shqiptare të matematikës. Është autor i shumë artikujve shkencorë. Njihet si autor i teksteve, “Teoria e funksioneve të ndryshorit real”, “Teoria konstruktive e funksioneve”, etj.
Idriz Gjilani

parapamje|Mulla Idriz Gjilani
**Mullà Idriz Gjilani** (Velekincë, 4 qershor 1901 - 25 ose 26 nëntor 1949) ka qenë ulema dhe patriot shqiptar i Kosovës. Cilësohet një ndër tre shqiptarët në mesin e 100 personaliteteve botërore muslimane në enciklopedinë "100 great Muslim leaders of 20 century" përgatitur nga 40 akademikë muslimanë dhe botuar në Nju Delhi më 2005.

Më 11 qershor 2012, me rastin e Ditës së Lirimit të Republikës së Kosovës, Presidentja e Kosovës Atifete Jahjaga dekoroi pas vdekjes Mulla Idriz Gjilanin për kontributin e lartë për liri të Kosovës me dekoratën "Urdhri i Lirisë". Më 20 janar 2015 u nderua edhe me dekoratën "Nderi i Kombit" nga Presidenti i Republikës së Shqipërisë Bujar Nishani me rastin e 70 vjetorit të Masakrës së Gjilanit.

## Biografia 
U lind në Velekincë në kazanë e Gjilanit në kohën e Perandorisë Osmane, i biri i Hajrullah Hasanit i vëllazërisë Kurteshi dhe i Sale Smakajt nga Cërnica. Mësimet e para i mori në mejtepin e Mulla Halim Cernicës, pasi i kreu më 1911 vijoi studimet në *Ruzhdijen* e Gjilanit për punë administrative. Lufta Ballkanike ia pengoi shkollimin dhe më pas nuk mundi të ndiqte më shkollimin e mëparshëm sepse shkolla u mbyll. Vijoi shkollimin e tij në medresen *Atik* në Gjilan. Pas shërbimit ushtarak në vitet 1924-'25, u diplomua më 1926 me Ixhezetnamé duke u bërë imam dhe marrë titullin *mullà.* Ishte në kontakt me Komitetin “Mbrojtja Kombëtare e Kosovës” dhe përkrahte partinë Xhemijeti të Ferhat bej Dragës, ku ndihu në mosdëbimin e popullsisë shqiptare në Mbretërinë Jugosllave. Kreu detyrën e imamit në xhaminë e Pidiçit në Karadak në vitet 1927-'32 dhe më pas në Hogosht të Moravës së Poshtme deri më 1938 kur shkoi në detyrën e anëtarit i Mexhlis Ulemasë në Shkup, që e administronte jetën fetaro-arsimore të viseve shqiptare nën administrimin shtetëror të Jugosllavisë. 

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, si i pari i besimtarëve të fesë islame në Nënprefekturën e Gjilanit, Myfti dhe Nënmyfti, e si imam ushtarak i Regjimentit IV të Ushtrisë së Mbretnisë Shqiptare, në Prishtinë. deri kur natën e 25-26 nëntorit 1949 Mulla Idrizi u dogj i gjallë nga serbët.

## Referime 
### Literaturë 
*
Melpomeni Çobani

**Melpomeni Çobani**, lindi më 6 qershor të vitit 1928 dhe vdiq më 26 tetor të vitit 2016 në Tiranë. Ishte aktore e skenës dhe ekranit, Artiste e Popullit.

Në vitit 1947-1949 kreu shkollën për aktore nën kujdesin e Teatrit Popullor. Ajo interpretoi role të suksesshme si në dramë ashtu edhe komedi. Përmendim: “ Rrënjët e thella”, “Fejesa”, “Vajza nga fshati”, “Prefekti”. Për gati 10 vjet shkëputet nga aktrimi dhe i kushtohet tërësisht sportit, ku arriti sukses duke u cilësuar rekordmene dhe kampione në pingpong, në atletikë, në volejboll, etj. Në vitin 1955 ajo lë sportin dhe kalon përsëri në Estradën e Tiranës, ku talenti i saj duket veçanërisht në interpretimin e monologëve dhe të parodive. Ka interpretuar në më se 1500 role për gati 40 vjet punë në Estradë. Ka interpretuar edhe në kinematografi role të spikatura si në filmin “Kapedani”, “Tela për violinë”, etj. Në vitin 1961, mori titullin Artiste e Merituar, ndërsa në vitin 1975, Artiste e Popullit. Rolin e fundit e pati në Teatrin Kombëtar me pjesën "Kopjen e Parë".

## Çmime
Për pjesëmarrjen e saj në rezistencën e Luftës së Dytë Botërore:
* Medalje e trimërisë (Medalje e Trimërisë)
* Medalja e Kujtimit (Medalje e Kujtimit)

Për aktivitetin e saj artistik
* Artisti i merituar, 1961
* Artist i Popullit (Artiste e Popullit), 1976

## Burime
Sulejman Demollari

**Sulejman Demollari** lindi më 15 maj të vitit 1964, është futbollist shqiptar, figurë e shquar e sportit shqiptar, Mjeshtër i Merituar i Sportit.

Demollari ishte futbollisti më popullor në Shqipëri i dekadës së 1980-1990. Në moshën 19-vjeçare u shpall ndër 10 sportistët më të mirë të vitit dhe iu dha titulli, “Mjeshtër Sporti”. Është fitues disa herë i anketës së “10 sportistëve më të mirë të vitit”. Ai është “ylli” i futbollit shqiptar, modeli i futbollistit dhe i sportistit, i cili  radhitet krahas figurave të mëdha të futbollit shqiptar, si: Loro Boriçi, Zihni Gjinali, Refik Resmja, Qemal Vogli, Panajot Pano etj.
Drago Siliqi

** Drago Siliqi ** (Tiranë, 1930 - Bashkim Sovjetik, 13 korrik 1963) është poet dhe publicist shqiptar. 

## Biografia 
Drago Siliqi lindi më 9 qershor të vitit 1930 në Tiranë. Studimet e larta i kreu në Universitetin e Moskës. Pas kthimit në atdhe punoi si redaktor dhe drejtor i Shtëpisë  Botuese “Naim Frashëri”. Për herë të parë shkroi në moshën 15-të vjeçare. Vdiq më 13 korrik 1963 në një fatkeqësi të komunikacionit ajror. Trupi i tij mberriti ne atdhe 10 vite me vone.

## Veprat letrare 
**Antologjia e poezisë ruso-sovjetike*, Tiranë : Naim Frashëri, 1959. 
**Këngë e re për dashurinë e vjetër (Poemë)*, Tiranë : Botimeve "Naim Frashëri", 1960.
**Zgjimi i pranveres :vjersha për fëmijët e moshës së rritur shkollore*. Tiranë 1965.  
**Kur zemra flet : poezi të zgjedhura.* Tiranë: SHA Kartografike, 2000.
**Në kërkim të së resë: (artikuj e studime letrare)*, Tiranë : SHA Kartografike, 2000. 

## Referime
Pavlina Nika

**Pavlina Nika**, lindi më 15 maj të vitit 1931 në qytetin e Korçës , është këngëtare shqptare.

Në fillimet e saj, ajo mori pjesë në grupin amator të Radio-Korçës. Në vitet ’50 ishte këngëtare soliste në Ansamblin e Ushtrisë dhe u afirmua si këngëtare e skenës në Estradën e Ushtarit. Ka punuar nën drejtimin e muzikantëve të talentuar dhe artistëve të mëdhenj të muzikës tonë si Çesk Zadeja, Ibrahim Tukiçi, Avni Mula, Pandi Peleshi, etj. Në vitin 1957 kaloi në Estradën e Tiranës dhe së bashku me këngëtaren Anita Take u bënë të njohura e mjaft të preferuara me interpretimin e tyre në skenat e vendit, por edhe ato të Evropës.
Ela Tase

**Ela Tase**, u lind më 11 gusht të vitit 1958 ishte volejbolliste shqiptare, Mjeshtre e Merituar e Sportit. 

Në vitin 1978, pas ndeshjes së parë ndërkombëtare në Kampionatin Ballkanik të volejbollit në Rumani, u shpall volejbollistja më e mirë e Ballkanit. Më pas ajo u quajt kështu edhe në Bullgari, në vitin 1982, dhe në Tiranë, në vitin 1988. Ajo ka qenë 16 herë kampione kombëtare në volejboll, 14 herë fituese e kupës së Shqipërisë, 10 herë fituese e anketës sportive “10 sportistët më të mirë të vendit”. Është cilësuar volejbollistja më e mirë shqiptare e të gjitha kohërave.

## Lidhje të jashtme
* Ela Tase, nostalgjia e volejbollit modern - Gazeta Shqiptare
Aleks Çaçi

**Aleks Çaçi** (Palasë, 15 gusht 1916 - Tiranë, 23 shkurt 1989) ka qenë shkrimtar dhe publicist shqiptar.

## Biografia 
U lind në Palasë, i biri i Gogos dhe Evanthi Shanes nga Dukati.  Pas shkollimit në vendlindje, kreu shkollën e mesme tregtare në Vlorë dhe Institutin e Lartë të Tregtisë në Greqi.

Pas çlirimit të Shqipërisë nga fashizmi, kreu shkollën “Vladimir Iliç Lenin”. Ka qenë pjesë e Grupit komunist të Korçës.

Si rezultat i veprimtarive revolucionare, në vitin 1936, u izolua në qytetin e Beratit për 2 vite nga regjimi zogist. Çaçi ka qenë anëtar aktiv i luftës për pavarësi nga sundimi i huaj.

Rreth viteve ’80 u shkëput nga jeta politike shqiptare, e cila po ngërthente pa fund “koka” intelektualësh. Pseudonimi i tij ka qenë Deme Petriti. I martuar me zonjën Persefoni Zaharia Jorgoni, kanë lindur tre fëmijë, Jordanin, Irenën dhe Liminin. 

Më 23 shkurt 1989, u nda nga jeta.

## Vepra 
Ka qenë pjesëtar i grupit të shkrimtarëve shqiptarë të viteve ’30, ku dhe nisi të shkruajë vjershat e para në botime të ndryshme si “Kushtrimi i lirisë”, “Trumpeta çlirimtare”, “Përpjekja shqiptare”, “Bota e re”, me autorë të tjerë si Branko Merxhani, Tajar Zavalani, Sotir Paparisto, Midhat Araniti, Nonda Bulka, Vedat Kokona, Jorgji Jorgoni, etj. Veç vjershave, tregimeve, poemave e novelave për të rritur, ka shkruar shumë edhe në letërsinë për fëmijë në shtypin e kohës (p.sh. revista “Fatosi”) dhe me përmbledhje librash, gjatë punës së tij tek organizata “Lidhja e shkrimtarëve”.

Ka përkthyer një sërë librash me miqtë e tij nga greqishtja e lashtë, greqishtja moderne e italishtja në shqip. Është i njohur në Greqi dhe Itali si një shembull i figurës intelektuale dhe patriotike shqiptare e është nderuar në aspekte që shumë pak shkrimtarë ia dolën të mos përfshiheshin. Shtëpia botuese “Naim Frashëri” i pat botuar veprën e përmbledhur dy vjet para se të ndërronte jetë, e cila konsistonte në tre volume që përmbanin poema, proza dhe pjesë të shkurtra teatrale nga karriera e tij e larmishme letrare. 

### Nderime 
Për vite ka pasur marrëdhënie të ngushta me Kinën maoiste si shkrimtar dhe publicist e për punën dhe meritat krijuese, i është akorduar urdhri “Flamuri i kuq i punës”. 

## Veprat letrare 
* "Këngët e dheut"
* "Margarita Tutulani"
* "Ashtu myzeqe"
* "Me ty Stalin"
* "Poezia Shqipe"
* "Bisedë me diellin" 
* "Ëndrrat e mia"
* "Aroma e bukës" 
* "Na hoqën çatinë" 
* "Shtëpia përballë diellit"

## Referime
Ludovik Ndoja

**Ludovik Ndoja Gjergj**, *(Bik Ndoja)*, lindi më 25 tetor të vitit 1922 ishte këngëtar popullor.

Që në moshë të vogël shfaqi prirje në interpretimin e këngës popullore. Ardhja në Tiranë shënon kthesë në jetën e tij si këngëtar. U thirr të këndonte në “Grupin karakteristik shkodran” pranë Radio Tiranës. Nuk kaloi shumë kohë dhe u bë një nga interpretuesit më të talentuar të këngës popullore shkodrane. Më pas u aktivizua si këngëtar popullor në “Radio Shkodra”, në klubin “Perlat Rexhepi”, në “Shtëpinë e Kulturës”, për të përfunduar në vitin 1970, si këngëtar profesionist në Estradën e Shkodrës pranë teatrit “Migjeni”, ku ishte aktivizuar më parë si këngëtar amator. Populli e quan “Bilbili i këngës shkodrane”.
Misto Mame

**Misto Mame** (Erind, 1921 - Tiranë, 16 gusht 1942) ka qenë veprimtar antifashist i njësiteve guerrile të LANÇ-it, i vrarë nga njësitë fashiste, u shpall Hero i Popullit pas vdekjes.

Mori pjesë aktive në demonstratat antifashiste dhe në aksione. U zgjodh anëtar i Komitetit Qarkor të Partisë për Tiranën dhe anëtar i Komitetit Qendror të Rinisë Komuniste, duke zëvendësuar një anëtar tjetër. Ishte komandant i një njesiti guerril në Tiranë. Kreu një numër aksionesh të guximshme, ku veçohet ai i djegies së depos së xhenios në afërsi të kryeqytetit, ku zjarri vazhdoi 48 orë dhe dëmi u llogarit 5 milion franga shqiptare. Ra në një nga lagjet e Tiranës në një luftë ta pabarabartë me fashistët italianë.

## Referime
Përlindja e Shqipënies

**“Përlindja e Shqipëniës”** ishte gazeta e parë e shtetit të pavarur shqiptar numri i parë i së cilës u botua më 24 gusht të vitit 1913, me drejtor të përgjithshëm Dhimitër Beratti.

Gazeta u botua dy herë në javë dhe vijoi 21 numra deri në vitin 1914. Në artikujt e saj ndër të tjerash, kjo gazetë bënte thirrje për bashkimin e popullit shqiptar, për t’u bërë ballë sfidave të kohës.

## Referimet
Farie Hoti

**Farie Hoti** ishte volejbolliste shqiptare, Mjeshtre e Merituar e Sportit. 

U aktivizua që fare e re dhe luajti 18 vjet me skuadrën e volejbollit të klubit të “17 nëntorit”, të Tiranës. Ishte një nga volejbollistet shqiptare që radhitet krahas Ela Tases dhe Mimoza Ibrahimit. Gjatë karrierës së saj sportive shënoi ngjitje dhe suksese. Ajo ishte jo vetëm volejbolliste e Tiranës, por edhe e Kombëtares. Sukseset e skuadrës së “17 nëntorit” ishin të lidhura tërësisht me emrin e saj. Ishte truri i skuadrës dhe krijoi profilin e saj modern. Salla sportive e KS “Tirana”, mban emrin e saj. 

Vdiq më 27 gusht të vitit 1997.
The Adriatic Review

“The Adriatic Review”, ishte revistë në gjuhën angleze dhe pjesërisht në gjuhën shqipe që për herë të parë u botua më 1 shtator të vitit 1918 në Boston nga Federata “Vatra”. Kjo revistë u drejtua në fillim nga Fan Noli, që ishte edhe kryetar i Federatës. Ajo jepte informacion për Shqipërinë dhe problemin shqiptar, mbi historinë, gjuhën, dhe kulturën.
Marjeta Pronjari

**Marjeta Pronjari**, lindi më 3 shtator të vitit 1951 ishte atlete shiptare, Mjeshtre e Merituar e Sportit, pedagoge.

Karrierën e saj e nisi që në moshë të re dhe ishte e gjithanshme dhe kudo e suksesshme. Ajo ka marrë pjesë në garat e kërcimit së larti, në shumëgarësh, në volejboll, etj. Por gara më e pëlqyer e më rezultative e saj ka qenë kërcimi së larti. Nën drejtimin e trajnerit të njohur Taqo Duka, rezultatet e saj erdhën në rritje. Nga viti 1966 e deri në vitin 1973 ajo ka përmirësuar garën e kërcimit së larti nga 1.66 m në 1.78 m.
Refik Resmja

**Refik Resmja** (lindi më 1 janar 1931 dhe vdiq më 6 shtator 1977) ka qënë një futbollist dhe trajner shqiptarë. Ai ka luajtur në pozicionin e sulmuesit.

Ai është lojtari i tretë me më shumë gola në Kategorinë Superiore me 184 gola. Ai është një nga lojtarët më të suksesshëm shqiptarë. Ai është shpallur shtatë herë golashënuesi më i mirë në Kategorinë Superiore, ku në sezonin 1951, ai shënoi 59 gola në vetëm 23 ndeshje.

## Karriera 
Resmja e filloi karrierën e tij te KF Tirana, ku qëndoi dy vite dhe në vitin 1950 u transferua te rivalët e Partizanit. Ai sëbashku me Panajot Panon janë konsideruar si "legjenda" të historisë së Partizanit. Ai gjithsej ka shënuar 184 gola në vetëm 120 ndeshje, duke pasur edhe mesataren 1.53 gola për ndeshje.

### Rekordi i vendosur
Në vitin 1951, Resmja shënoi 59 gola në 23 ndeshje duke vendosur rekodin apsolut në futbollin shqiptarë për numrin e golave në
një sezon. Rekordi i tij është në vendin e 15 në listën botërore dhe i nënti në listën europiane. Në vitin 1951 kur vendosi rekodin, ai ishte mbrapa vetëm kundrejt Archie Stark (70), Ferenc Deák (66), Gyula Zsengellér (65), Dixie Dean (63) dhe Jimmy McGrory (62), duke i renditur i gjashti.

## Kombëtarja 
Ndeshjen e parë me kombëtaren shqiptare, Resmja e luajti më 29 nëntor 1952 në Tiranë kundër Çekosllovakisë. Golin e parë dhe të vetëm me kombëtaren ai e shënoi një vit më vonë kundër Polonisë në fitoren 2–0.

Gjithsej Resmja ka luajtur gjashtë ndeshje me kombëtaren duke arritur të shënoj edhe një gol.

### Golat me kombëtaren
:*Golat dhe rezultatet me Kombëtaren e Shqipërisë.*

## Karriera e trajnerit 
Gjatë viteve 1973 dhe 74, ai ka drejtuar Kombëtaren U–21.

## Trofe 
### Klube
; Partizani Tirana
*Kategoria Superiore (7): 1954, 1957, 1958, 1959, 1961, 1962–63, 1963–64
*Kupa e Shqipërisë (3): 1957, 1958, 1961

### Personale
;Golashënuesi më i mirë i Kategorisë Superiore (7): 1951, 1952, 1953, 1954, 1955, 1956, 1959

## Referime
Dhimitër Kamarda

**Dhimitër Kamarda** it. *Demetrio Camarda* (Hora e Arbëreshëvet, 23 tetor 1821 - Livorno, 1882) ka qenë presbiter i ritit bizantin dhe gjuhëtar italo-arbëresh. 

Gramatolog i gjuhës arbëreshe dhe asaj greke, historian dhe filolog, mbahet ndër studjuesit më të rëndësishëm të shqipes në shek. XIX, që shkroi monumentet e para shkencore e sistematike të kulturës arbëreshe. Si studjues i folklorit arbëresh dhe njohës i gjuhësisë indo-evropiane, u përball ndër të parët me çështjen e gjuhësisë shqipe me kryeveprën e tij në këtë fushë "Saggio di Grammatologia comparata sulla lingua albanese" botuar në Livorno më 1864, duke e ndjekur me një "Appendice al saggio..." botuar në Prato pas dy viteve, i rëndësishëm për folklorin e radhitur. 

## Biografia 
Dhimitër Kamarda u lind në Horë të Arbëreshëvet më 23 tetor 1821, ndoqi të nxënët tek Seminari italo-arbëresh i Palermos, ku edhe dha mësim për disa vite.

I shtrënguar që të linte Siçilinë ngase autoritetet e Mbretërisë dyshonin fortazi tek ndjesitë e tij patriotike, konspiruese dhe kryengritëse, u largua drejt Livornos ku u emërua arqimandrit i Kishës së të Tërshenjtës Anunciatë e ritit bizantin.

## Vepra 
Kryevepra e tij "Saggio di Grammatologia comparata sulla lingua albanese" (shqip. “Sprovë e gramatologjisë krahasuese mbi gjuhën shqipe”) që përballja e parë, me risitë shkencore të kohës në gjuhësi, mbi studimin diakronik të shqipes. Nga veprat e tij : “Alfabeti i përgjithshëm shqiptaro – epiriot”, “Tri këngë popullore shqipe të Epirit” etj.

## Referime
Rrok Zojzi

**Rrok Zojzi** (Shkodër, 16 nëntor 1910 - Tiranë, 1995) ka qenë etnograf dhe etnolog shqiptar.

## Biografia 
U lind në Shkodër, i biri i Shtjefën dhe Pina Zojzit. Pasi mori arsimin e mesëm në qytetin e lindjes, duke bërë detyrën e arsimtarit, u mor edhe me alpinizëm, me kërkime, gjeografi e sidomos në fushën e etnokulturës. Gjatë viteve ‘30-’40 ai bëhet i njohur me shkrimet në revistat “Hylli i Dritës”, “Drini”, “Vatra shqiptare”, etj.

Në vitin 1942 Zojzi përgatiti 34 ligjërata gjeografiko-etnologjike, për Ministrinë e Kulturës dhe Turizmit, që u shfrytëzuan nga radio “Tirana”, radio “Korça” e radio “Kosova”. Në vitin ‘46 e motra, Maria dhe burri i saj u pushkatuan gjatë rezistencës antikomuniste të Postribës dhe kjo do ndikonte në jetën e Rrokut, i cili gjithnjë është parë si njeri me “cene në biografi”. në vitin 1976.

## Referime
Teodor Keko

**Teodor Keko** (2 shtator 1958 - 22 gusht 2002) ka qenë shkrimtar dhe publicist shqiptar.
U lind në Tiranë, i biri i regjisorëve të kinematografisë Endri dhe Xhanfize Keko.
Ndoqi studimet e larta në Universitetin e Tiranës në degën e Gjuhës dhe Letërsisë Shqipe. Në fillimet e tij punoi si gazetar në gazetën letrare “Drita”, dhe në gazetën e përditshme “Koha jonë”, më vonë ka punuar në gazetën “Aleanca” si redaktor. Për një periudhë kohe ka qenë pjestar i Parlamentit shqiptar. Teodor Keko i filloi publikimet e tij në vitin 1980 dhe është autor i 15 volumeve në zhanre të ndryshme si, poezi, dramë, novelë si dhe tregimeve të shkrutra.

## Krjimtaria 
Në mes të tjerash publikime të Teodor Kekos janë: 
* “Loja” 1990
* “Lajmëtarja e vdekjeve” 1991
* “Pretenca”1994
* “Shënimet e një gruaje” 1995
* “12 Shejtore nje profet dhe disa njerez” 1997
* “Prostituta” 1997 
* “Made in Albania” 1998 
* “Hollësira fatale” 2001.
* Poezi - 2013

## Burime
Andrea Skanjeti

**Andrea Skanjeti** (Shkodër, 20 gusht 1906 -  29 nëntor 1992) ka qenë regjisor dhe dramaturg shqiptar.

## Biografia 
U lind në Shkodër, i biri i Zef dhe Eliza Skanjetit. Shkollën fillore dhe të mesmen e ndoqi në vendlindje, këtë të fundit në liceun *Illyricum.* Bashkëpunoi me shoqëritë e ndryshme artistike të qytetit si me *Gjon Krajni me shokë*, ndihmoi me repertor dhe drejtim klubin *Shkodra*. Ndiqte veprimtarinë dhe shfaqet e grupeve kulturore *Vllaznia*, *Bogdani* si dhe të Shkollës së Stigmatineve.

Në moshën 12-vjeçare shkroi dramën e tij të parë “Kusarët”, e cila tërhoqi vëmendjen e specialistëve. Në vitin 1946 u emërua regjisor në Shtëpinë e Kulturës, Shkodër. Ka vënë në skenë shfaqjen me tri akte “Dasma shkodrane”, e para në llojin e vet në Shqipëri, gjithashtu operën e parë shqiptare “Mrika” të Prenk Jakovës me Libret të Llazar Siliçit, e cila pati sukses të jashtëzakonshëm. Skanjeti njihet si themeluesi i Teatrit të Kukullave dhe ndër nismëtarët kryesorë të krijimit të Estradës së Shkodrës. Shkroi dramën "Andrra e 500 vjetëve" e cila është vënë në skenë për herë të parë në vitin 1937, me rastin e 25 vjetorit të Pavarësisë. Rolin e Gjergj Kastriotit-Skënderbeut e ka luajtur Kolë Mirashi. Nxitjen për këtë dramë Autori e ka marrë nga Dom Ndre Mjeda. Po ashtu shkroi edhe dramën e ndarë në tri akte "Nora".

I është dhënë titulli “Artist i Popullit” më 28 nëntor 1992.

## Veprat 
Veprimtaria e përgjithshme artistike e A. Skanjetit ka një shtrirje në kohë gati gjysëm shekullore dhe përmblidhet:

### Krijimtaria teatrale
*22 drama, komedi, melodrama, skeçe estrade etj.
*27 pjese teatrale të perkthyera e të adaptuara.
*8 pjese për teatër kukullash.

### Regjisurë
*Rreth 75 pjesë teatrale shqiptare dhe të huaja të vëna në skenë, nga të cilat 20 me aktorët e Teatrit "Migjeni" të Shkodrës.
*20 platforma regjisoriale.
*30 pjesë teatrale me grupe diletante të klubeve dhe shoqërive të ndryshme, të Shtëpisë së Kulturës Shkodër, qendrat e punës, Shtëpinë e Pionierit, shkollat etj.

### Krijimtaria në prozë
*rreth 45 tregime dhe novela, shumica të botuara në revistat e kohës, kryesisht para dhe gjatë luftës. (Tregimi "Një dhurate e papritur" është përkthyer në gjermanisht nga albanologu i shquar Maksimilian Lamberc).
*Libri 100 vjet teatër në Shkodër : 1879-1979, botuar në vitin 2002.
*Libri "4000 vjet nga urtësia botërore" Anekdota, botuar në vitin 2006.
*Fjalori Italisht-Shqip (i pabotuar)

## Referime
Shkrimi

thumb|350px|Sistemet e shkrimit sot në botë.
thumb|right|350px|Disa sisteme shkrimi.

**Shkrimi** është paraqitja pamore e sendeve dhe mendimeve të shprehura në një gjuhë, duke përdorur shkronjat apo shenja të tjera. Shenjat e shkronjave janë shënime tingujsh, apo grup tingujsh, që përmblidhen në një alfabet. Pas përkthimit gojor, shkrimi është mënyra e parë e komunikimit mes njerëzve, dhe mjeti i parë i përdorur për ruajtjen dhe përçimin e të dhënave dhe informacionit.  

## Historia e shkrimit 
Shkrimi u shpik 3500 p.r.K dhe quhej kuneiform shkruhej ne pllaka balte me ane te kunjave.

## Llojet e shkrimit 
* të shkruarit përshkrues, 
* te shkruarit tregues, 
* të shkruarit parashtrues/shpjegues, 
* të shkruarit argumentues/bindës, 
* të shkruarit krijues ose artistik.

## Shiko edhe 
* Drejtshkrimi
* Stenografia
* Shkresa
Zonja e Lurdës

parapamje|150px|Guva e Lurdës.
parapamje|150px|Zoja e Lurdës
**Zoja e Lurdës** është emri me të cilin Kisha katolike romake nderon Marinë, nënën e Jezusit, e cila iu shfaq shenjtores Bernadete Subiru, në Lurdë të Francës, nga 11 shkurti deri më 16 prill të vitit 1858. Zoja e Lurdës bën pjesë në shfaqjet mëriane më të nderuara.

Bernadete Subiru, asokohe një vajzë 14-vjeçare, rrëfeu se kishte përjetuar tetëmbëdhjetë shfaqje të një "Zonje të pashme", në një guvë pak larg nga rrethinat e Masabielës. Për shfaqjen vajza pohoi:

:«Unë vura re një Zonjë të veshur në të bardha. Kishte një fustan të bardhë, një vel të bardhë, një brez të kaltërt dhe një trëndafil të verdhë në këmbë.»

Ky imazh i Virgjerëshës së Kishës katolike, e veshur në të bardhë, e me një brez të kaltërt, ka hyrë në ikonografinë klasike të përshkrimit të Zojës së Lurdës.

Në vendin e shfaqjes, treguar nga Bernadeta, u vendos në vitin 1864 një statujë e Zojës. Përreth guvës së shfaqjeve, me kalimin e viteve është krijuar një faltore mbresëlënëse, e cila është kthyer në një vend shtegëtimesh nga besimtarët. Llogaritet që mëse 700 milionë njerëz të kenë vizituar Lurdën. 

## Shiko edh 
* Zoja e Fatimas

## Lidhje të jashtme
*Lurdë-Francë: Shërimet dhe mrekullitë.
*Student BMJ: Mrekullitë e Lurdës.
*Shtegëtimi i Papa Gjon Palit II me rastin e 150 vjetorit të përhapjes së dogmës së Ngjizjes së Panjollë.