Rrethimi i parë i Krujës

**Rrethimi i parë i Krujës** ndodhi në vitin 1450 kur një ushtri e Perandorisë Osmane, e udhëhequr nga sulltan Murati II dhe djali i tij Mehmeti, rrethoi dhe u përpoq të merrte qytetin shqiptar të Krujës. Lidhja e Lezhës, e udhëhequr nga Skënderbeu, përjetoi moral të ulët pasi humbi Sfetigradin dhe Beratin midis viteve 1448 dhe 1450. Megjithatë, këshillat e Skënderbeut dhe mbështetja e klerit, i cili pretendonte se kishte pasur vizione engjëjsh dhe fitoreje, i motivuan shqiptarët të mbronin kryeqytetin e Lidhjes, Krujën, me çdo kusht. Pasi la një garnizon mbrojtës prej 4,000 burrash nën udhëheqjen e gjeneralit të tij të besuar Vrana Konti, Skënderbeu ngacmoi vazhdimisht kampet osmane përreth Krujës duke sulmuar karvanët e furnizimeve të ushtrisë së sulltanit. Deri në shtator, kampi osman ishte në rrëmujë ndërsa morali ra dhe sëmundjet u përhapën me shpejtësi. Ushtria osmane, duke pranuar se kalaja e Krujës nuk do të binte me forcën e armëve, e hoqi rrethimin dhe u drejtua për në Edrene. Menjëherë pas kësaj, në dimrin e viteve 1450–51, Murati vdiq në Edrene dhe u pasua nga djali i tij, Mehmeti II.

## Ekspeditat e vitit 1448 dhe fillimit të vitit 1450 
Pas disa pushtimeve të dështuara të Shqipërisë nga gjeneralë të ndryshëm osmanë, Murati II rrethoi kalanë e Sfetigradit (që mendohet të jetë Koxhaxhiku i sotëm) më 14 maj 1448, me një forcë prej 80,000 burrash. Sfetigradi ishte një vend i rëndësishëm strategjik pasi kontrollonte rrugët nga Maqedonia në Shqipëri. Garnizoni i vogël, i përbërë nga shqiptarë, bullgarë dhe evropianë të tjerë, dhe i drejtuar nga Pjetër Perlati, mbronte kalanë nga brenda teksa Skënderbeu sulmonte kampin osman nga jashtë. Pasi osmanët helmuan puset e kalasë, një grup prej ushtarëve mbrojtës vendosën të hapnin portat dhe t'i linin osmanët të hynin, duke u dhënë kështu kontrollin e kalasë. Sulltani u tërhoq nga Shqipëria dhe Skënderbeu rrethoi Sfetigradin gati dy muaj më vonë, më 23 shtator. Pas disa sulmeve të dështuara, Skënderbeu e hoqi rrethimin dhe u tërhoq. Në fillim të vitit 1450, Berati u pushtua nga pashai i Gjirokastrës përmes një sulmi nate, duke bërë që Gjergj Arianiti të braktiste Lidhjen e Lezhës dhe Skënderbeun.

## Sfondi 
### Morali i shqiptarëve para rrethimit 
Morali i shqiptarëve ra pas humbjeve në vitet e mëparshme. Kur osmanët filluan të marshonin drejt Krujës më 5 prill 1450, Vetë Skënderbeu pretendonte se kishte marrë një vizion të Shën Gjergjit, duke i dhënë atij një shpatë flakëruese për të "shkatërruar armiqtë e fesë së vërtetë (krishtërimit)". Ky fjalim, së bashku me shumë vizione të tjera të klerit, ngriti moralin e shqiptarëve, duke i motivuar ata të luftonin. 2,000 prej tyre ishin këmbësorë dhe 6,000 ishin kalorës. Skënderbeu zgjodhi malin Tumenishta (tani të njohur si mali Skënderbeu) si një pozicion të përshtatshëm, nga i cili mund të sulmonte osmanët. Brenda Krujës mbeti një garnizon prej 4,000 burrash nën komandën e Vrana Kontit. Kruja kishte furnizime të mjaftueshme për një rrethim prej gjashtëmbëdhjetë muajsh. Gratë dhe fëmijët e Krujës u dërguan për mbrojtje në Arbërinë Venedikase, ndërsa të tjerëve iu urdhërua të digjnin të mbjellat e tyre dhe të shpërnguleshin në male dhe kala të tjera. Murati i propozoi Vranës që t'ia dorëzonte kalanë, por Vrana refuzoi. Pasi kësaj, Murati e urdhëroi ushtrinë e tij të gjuante dhjetë topa, njëri prej të cilëve mund të qëllonte me gurë që peshonin rreth 180 kilogramë dhe një tjetër rreth 90 kilogramë. Pavarësisht fuqisë së zjarrit, pozicionet osmane të zjarrit ishin në disavantazh, pasi Kruja "ishte pothuajse pjesë e malit mbi të cilin ishte ndërtuar". Topat mund të qëllonin dy ose tre herë në ditë dhe nuk ishin të saktë. Dy topa të mëdhenj dhe katër më të vegjël ishin vendosur në anën e Tiranës, dhe pjesa tjetër ishte e drejtuar nga porta kryesore.

## Referime 
## Referime 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*