Benjamin Disraeli

**Benjamin Disraeli, Ërli i Parë i Beaconsfield**, KG, PC, DL, JP, FRS  (21 dhjetor 1804&nbsp;– 19 prill 1881) ishte një burrë shteti, politikan dhe shkrimtar konservator britanik, i cili shërbeu dy herë si Kryeministër i Mbretërisë së Bashkuar . Ai luajti një rol qendror në krijimin e Partisë Konservatore, duke përcaktuar politikat e saj dhe apelin e saj të gjerë. Disraeli mbahet mend për zërin e tij me ndikim në çështjet botërore, betejat e tij politike me liderin e Partisë Liberale, William Ewart Gladstone, dhe konservatorizmin e tij njëkombësh ose "demokracinë konservatore". Ai i bëri konservatorët partinë më të identifikueshme me Perandorinë Britanike dhe veprimet ushtarake për ta zgjeruar atë, të cilat të dyja ishin popullore në mesin e votuesve britanikë. Ai është i vetmi kryeministër britanik hebre . Ai ishte gjithashtu një romancier; duke botuar vepra artistike edhe si kryeministër.

Disraeli lindi në Bloomsbury, atëherë pjesë e Middlesex . Babai i tij u largua nga judaizmi pas një mosmarrëveshjeje në sinagogën e tij; Benjamin u kthye në anglikan në moshën 12-vjeçare. Pas disa përpjekjeve të pasuksesshme, Disraeli hyri në Dhomën e Komuneve në 1837. Në vitin 1846, kryeministri i asaj kohe, Sir Robert Peel, ndau partinë mbi propozimin e tij për të shfuqizuar ligjet e misrit, që përfshinin përfundimin e tarifës për grurin e importuar. Disraeli u përplas me Peel në Dhomën e Komuneve, duke u bërë një figurë kryesore në parti. Kur Lord Derby, lideri i partisë, formoi tri herë qeveri në vitet 1850 dhe 1860, Disraeli shërbeu si Kancelar i Thesarit dhe Udhëheqës i Dhomës së Komuneve .

Pas daljes në pension të Derby-t në 1868, Disraeli u bë kryeministër për pak kohë përpara se të humbiste zgjedhjet e përgjithshme të atij viti. Ai u kthye në opozitë përpara se ta drejtonte partinë drejt fitores së një shumice në zgjedhjet e përgjithshme të 1874. Ai mbajti një miqësi të ngushtë me Mbretëreshën Viktoria, e cila, në 1876, e ngriti atë në pirazh, si Ërli i Beaconsfield. Mandati i dytë i Disraelit u dominua nga Çështja Lindore —shkatërrimi i ngadaltë i Perandorisë Osmane dhe dëshira e fuqive të tjera evropiane, si Rusia, për të përfituar në kurriz të saj. Disraeli organizoi blerjen nga britanikët të një interesi të madh në Kompaninë e Kanalit të Suezit në Egjipt. Në vitin 1878, përballë fitoreve ruse kundër osmanëve, ai punoi në Kongresin e Berlinit për të siguruar paqen në Ballkan me kushte të favorshme për Britaninë dhe të pafavorshme për Rusinë, armikun e saj të gjatë. Kjo fitore diplomatike ndaj Rusisë e vendosi Disraelin si një nga shtetarët kryesorë të Evropës.

Ngjarjet botërore më pas lëvizën kundër konservatorëve. Luftërat e diskutueshme në Afganistan dhe Afrikën e Jugut minuan mbështetjen e tij publike. Ai zemëroi fermerët britanikë duke refuzuar të rivendosin ligjet e misrit në përgjigje të korrjeve të dobëta dhe grurit të lirë të importuar. Me Gladstone duke kryer një fushatë masive të ligjërimit, liberalët mundën konservatorët e Disraelit në zgjedhjet e përgjithshme të 1880-ës . Në muajt e tij të fundit, Disraeli udhëhoqi konservatorët në opozitë.

Disraeli shkroi romane gjatë gjithë karrierës së tij, duke filluar në 1826, dhe botoi romanin e tij të fundit të përfunduar, *Endymion*, pak para se të vdiste në moshën 76-vjeçare.