Dhelpra Bengaleze

**Dhelpra Bengaleze** (*Vulpes bengalensis*), i njohur gjithashtu si **dhelpra indiane** , është një dhelpër endemike në nënkontinenti indian dhe është gjetur nga ultësirat e Himalajave  dhe Terai e Nepal përmes Indis  dhe nga Pakistani jugore dhe lindor në lindje të Indisë dhe Bangladeshi juglindor .

## Paraqitja 
majtas|parapamje|Kafka
*Vulpes bengalensis* është një dhelpër relativisht e vogël me një surrat të zgjatur, veshë të gjatë, me majë dhe një bisht të shkurret rreth 50 deri në 60% të gjatësisë së kokës dhe trupit. Pelageja e saj dorsale është shumë e ndryshueshme, por kryesisht gri dhe më e paqartë në mënyrë ventrale; këmbët e saj kanë tendencë të jenë kafe ose rufoze . Ёshtë ndërtuar më shumë se *Vulpes* *vulpes*  . Bishti është kaçurrel me një majë të theksuar të zezë që e dallon atë nga *V. vulpes* . Pjesa e pasme e veshëve është kafe e errët me diferencë të zezë. Rinari i saj është i zhveshur dhe buzët janë të zeza, me copëza të vogla flokësh të zinj në pjesën e sipërme të hundës (bosht) para syve. Veshët kanë të njëjtën ngjyrë si trupi ose mbase më të errët, por nuk kanë një copëz të errët si *V. vulpes* . Variacion i gjerë në ngjyrën e palltos ekziston në të gjithë popullsinë dhe sezonalisht brenda popullsisë, por në përgjithësi ndryshon nga gri në kafe e zbehtë. Gjatësia e kokës dhe e trupit është 18 në (46 cm), me një bisht të gjatë 10 në (25 cm). Pesha tipike është 5 deri në 9 paund (2,3 në 4,1 kg).
majtas|parapamje|Dhelpra e Bengalit në Rajkot
parapamje|Këlysh 2-3-vjeçar në Rannin e vogël të Kutch ; vini re majën e bishtit të zi 

## Gama dhe habitati 
parapamje|Dhelpra femër e Bengalit në sitin den në Rannin e Vogël të Kutch
parapamje|Dhelpra mashkull e Bengalit
Dhelpra e Bengalit shpërndahet në pjesën më të madhe të nënkontinentit Indian me përjashtim të pyjeve të lagështa dhe zonës së thatë ekstreme. Gama e tij kufizohet nga Himalajet dhe lugina e lumit Indus . Habitati i tij i preferuar është një kullotë e shkurtër e hapur, pylli i pastruar . Duket se shmang terrenin e pjerrët dhe kullotat e larta. U konsiderua të ishte një gjeneralist i habitatit , por tregon një preferencë të fortë për habitatet gjysmë të thata, të dendura të barit, në shkallë të shumëfishta.

## Sjellja dhe ekologjia 
 parapamje|Gëzofi i dhelprës së Bengalit
Dhelprate Bengalit janë kryesisht krijuese në zakonet e tyre. Gjatë nxehtësisë së ditës, ata fshihen nën bimësi ose në gërmadha nëntokësore që gërmojnë. Strofullat janë të mëdha dhe komplekse me dhoma të shumta dhe rrugë shpëtimi. Ata ndonjëherë janë parë duke u shëtitur në një pikë të favorshme rreth lindjes së diellit ose perëndimit të diellit. Në robëri, jetëgjatësia është rreth 6 deri në 8 vjet. Shikimet e këlyshve të rinj dukeshin se ata ushqeheshin kryesisht me brejtës por janë ushqyes oportunistë.  but are opportunistic feeders.
alt=|parapamje|Dhelpra e Bengalit

### Komunikimi 
Dhelprat bëjnë një gamë të gjerë vokalizimesh. Një klithmë mashtrimi është thirrja më e zakonshme. Dhelpra e Bengalit nuk duket të ketë sjellje latrine , një tipar që shihet në disa kanid social, në të cilat të gjithë anëtarët defektojnë në pika specifike. Ata mund të dëgjohen që ulërijnë natën në grupe.

### Riprodhimi 
Dhelpra e Bengalit formon lidhje palë që mund të zgjasin një jetë, por kopulimet ekstra-palë dihet se ndodhin. Në të gjithë pjesën më të madhe të tij, sezoni i çiftëzimit fillon në vjeshtë (zakonisht Tetor-Nëntor) dhe pas një periudhe shtatzënie rreth 50-60 ditë, dy deri në katër këlyshë lindin në një banesë. Të dy prindërit marrin pjesë në rritjen e këlyshve. Këlyshët janë rritur plotësisht rreth 3-4 muaj pasi dalin nga banesa. Vdekshmëria e këlyshve është e lartë gjatë muajve të parë. Këlyshët ndonjëherë mund të jenë  nga femra të shumta. Gjatë ditës, ata kanë tendencë të pushojnë nën shkurre , përveç në verë kur pushojnë në dendura.

## Kërcënimet 
Mungesa e mbrojtjes së habitatit është ndoshta kërcënimi më i madh për dhelprën indiane. Për shembull, në Indinë Jugore, më pak se 2% e habitatit të mundshëm të dhelprave indiane është e mbuluar nën rrjetin ekzistues të zonave të mbrojtura të shteteve të Karnataka dhe Andhra Pradesh . Gjuetia për lëkurën dhe mishin e saj, si dhe shndërrimi i habitatit të barit të saj në bujqësi, industri, dhe bimë gjithnjë e më shumë bio-karburant, kanë ndikuar në dendësinë e popullatës së saj. Përveç kësaj, pjesët e trupit të tij përdoren në mjekësinë tradicionale , dhe në disa zona hahen. Ata janë gjuajtur nga fiset *narikuruva* të Indisë jugore. Në Karnataka, ata kapen në ritualet e kryera gjatë Sankranthit .  Një kërcënim tjetër i madh është sëmundja siç është virusi i qenit distemper dhe tërbimi , i cili derdhet nga popullsia e madhe e pa vaksinuar e qenve me shkallë të lirë që gjenden në të gjithë gamën e tyre.

## Referime