Linja telefonike për krizat

Një **linjë telefonike për krizat** është një numër telefoni që njerëzit mund të telefonojnë për të marrë këshillim të menjëhershëm telefonik urgjent, zakonisht nga vullnetarë të trajnuar. Shërbimi i parë i tillë u themelua në Angli në vitin 1951 dhe linja të tilla telefonike kanë ekzistuar në shumicën e qyteteve kryesore të botës anglishtfolëse të paktën që nga mesi i viteve 1970. Fillimisht të krijuar për të ndihmuar ata që mendojnë për vetëvrasje, shumë prej tyre kanë zgjeruar mandatin e tyre për t'u marrë në përgjithësi me krizat emocionale. Linja të ngjashme telefonike funksionojnë për të ndihmuar njerëzit në rrethana të tjera, duke përfshirë përdhunimin, bullizmin, vetëlëndimin, fëmijët e arratisur, trafikimin e qenieve njerëzore dhe njerëzit që identifikohen si LGBT ose interseks. Pavarësisht se linjat telefonike të krizës janë të zakonshme, efektiviteti i tyre në reduktimin e vetëvrasjeve nuk është i qartë.  

## Efektiviteti 
Edhe pse linjat telefonike të krizës janë të zakonshme, ato nuk janë studiuar mirë për efikasitetin.  Disa telefonues shpesh telefonojnë linjat e ndihmës për krizat, të cilat mund të marrin kohë nga ata me kriza më të menjëhershme. 

## Historia 
[parapamje| Një poster për [988 Linja e Vetëvrasjes dhe Krizës|988 Suicide & Crisis Lifeline (nën emrin e tij të mëparshëm, National Suicide Prevention Lifeline), një linjë krizash në Shtetet e Bashkuara dhe Kanada]]
Shërbime të tilla filluan në vitin 1953, kur Chad Varah, një famullitar anglez, themeloi shërbimin The Samaritans, i cili shpejt themeloi degë në të gjithë Mbretërinë e Bashkuar. Dega e parë e Samaritanëve në Shtetet e Bashkuara u krijua në Boston në vitin 1974.  Përveç Bostonit, aktualisht ka degë samaritane në Falmouth, Massachusetts (që shërbejnë në zonën e Cape Cod dhe Islands),  Luginën Merrimack,  dhe zonën Fall River/New Bedford.  Jashtë Masaçusetsit, ka degë në Nju Jork Siti,  Providence,  Hartford,  Albany,  dhe Keene, Nju Hëmpshër. 

Në Shtetet e Bashkuara, Qendra e Parandalimit të Vetëvrasjeve në Los Anxhelos u themelua në vitin 1958 dhe ishte e para në vend që ofroi një linjë 24-orëshe të krizës për parandalimin e vetëvrasjeve dhe përdori vullnetarë të komunitetit në ofrimin e shërbimit të linjës telefonike.  Parandalimi i Vetëvrasjeve në San Francisko  hapi një linjë telefonike të quajtur "Call Bruce" në 1962. Një shërbim i ngjashëm, Lifeline, u krijua në Australi në 1963.

Një tjetër shërbim, linja ndihmëse për krizën e drejtuar nga vullnetarët Lifelink Samaritans Tas. Inc, i quajtur fillimisht Launceston Lifelink, u krijua në 1968 nga qytetarë të shqetësuar të Launceston, Tasmania, të cilët vendosën të krijonin një shërbim telefonik bazuar në parimet e The Samaritans. Arsyeja ishte se njerëzit shpesh bëhen vetëvrasës sepse nuk mund të diskutojnë dhimbjen e tyre emocionale me familjen dhe miqtë.

Ky shërbim ofron mbështetje emocionale 24 orë në ditë për njerëzit në të gjithë Tasmaninë dhe nuk ka ndonjë përkatësi fetare. Organizata është anëtare e Befrienders Worldwide dhe ka një marrëdhënie "binjakëzimi" me Northampton Samaritans në MB. Lifelink Samaritans është shërbimi më i vjetër i miqësisë telefonike në Tasmania dhe i katërti më i vjetër në Australi dhe merr të paktën 5000 telefonata në vit. Në dhjetor 2018, samaritanët e Lifelink festuan 50 vjet shërbim. 

## Këshillimi telefonik 
djathtas|parapamje|333x333px| Një operator për Mind Självmordslinjen në Suedi (linjë telefonike për parandalimin e vetëvrasjeve) në punë.
Mbështetja emocionale telefonike dhe linjat telefonike të krizës ofrojnë një shërbim të ngjashëm mbështetës telefonik, dhe të dyja zakonisht pranojnë thirrje krizash dhe jo-krizash. Në Shtetet e Bashkuara, shumë kampuse të kolegjeve kanë krijuar linja telefonike këshillimi të shërbyera nga vullnetarë. Këto linja telefonike u shërbejnë telefonuesve në krizë, por gjithashtu shërbejnë për të siguruar një vesh dëgjues për njerëzit që "thjesht duhet të flasin". Në mënyrë tipike, linjat telefonike përbëhen nga profesionistë të trajnuar dhe nuk synojnë të zëvendësojnë shërbimet e këshillimit profesional afatgjatë. Ata kanë për qëllim të mbajnë telefonuesit në një situatë të menjëhershme. Linja të tilla telefonike ekzistojnë në Universitetin e Maryland,  Universitetin e Minesotës,  Universitetin Tufts,  Universitetin e Kolumbisë,  Universitetin Cornell,  Universitetin Drexel,  Universitetin Caldwell,  dhe Universitetin A&M të Teksasit. 

Termi "linjë ndihmëse për mbështetje emocionale" përdoret ndonjëherë - që nuk nënkupton krizë apo këshillim dhe mund të përfshijë email dhe mesazhe me tekst. Shërbime të tilla kanë lejuar shpërndarjen më të gjerë të burimeve për njerëzit që përballen me kriza të shëndetit mendor.

Me zhvillimet në telefoninë celulare, përdorimi i tekstit ose SMS (shërbimi i mesazheve të shkurtra) është shfrytëzuar nga shërbimet e këshillimit. Youthline, një linjë ndihmëse për krizën e orientuar nga të rinjtë në Zelandën e Re, filloi të ofrojë një linjë mbështetjeje këshillimi për mesazhe me tekst në 2004. 

## Detajet e kontaktit 
Linjat e Ndihmës për Mbështetjen Emocionale Vullnetare (VESH) përfaqësojnë 1200 qendra anëtare në 61 vende. Ajo është formuar nga:

* Befrienders Worldwide  (mirëmbajtur nga Samaritans UK)
* IFOTES – Federata Ndërkombëtare e Shërbimeve Telefonike të Emergjencave 
* Lifeline International 

## Shiko gjithashtu 
* Numri i telefonit të urgjencës
* Shërbimi i harmonizuar me vlerë shoqërore
* Linja telefonike
* Lista e temave të këshillimit
* Këshillim telefonik
* *Linja telefonike e krizës: Veterans Press 1* (film dokumentar 2013)
* Harry Marsh Warren#Save-a-Life League
* Shërbimi i monitorimit të mbidozës
* Kuitline

## Referime