My Cousin Vinny

***My Cousin Vinny*** është një film komedi amerikan i vitit 1992 me regji nga Jonathan Lynn, shkruar nga Dale Launer dhe prodhuar nga Launer dhe Paul Schiff. Në të luajnë Joe Pesci, Ralph Macchio, Marisa Tomei, Mitchell Whitfield, Lane Smith, Bruce McGill dhe shfaqja e fundit filmike e Fred Gwynne. Filmi u shpërnda nga 20th Century Fox dhe u publikua më 13 mars 1992.

Macchio dhe Whitfield luajnë William Gambini dhe Stanley Rothenstein, dy të rinj njujorkezë që arrestohen në Alabama dhe gjykohen për një vrasje që nuk e kanë kryer. Në pamundësi për të përballuar një avokat, ata mbrohen nga kushëriri i Gambinit, Vinny Gambini (Pesci), i sapo pranuar në lokal, i cili mbërrin me të fejuarën e tij, Mona Lisa Vito (Tomei). Përplasja mes njujorkezëve të guximshëm italo-amerikanë dhe banorëve më të rezervuar të qytetit Jugor ofron shumë nga humori i filmit. Vendndodhja kryesore e xhirimeve ishte Monticello, Georgia. 

*My Cousin Vinny* ishte një sukses kritik dhe financiar, me Pesci, Gwynne dhe Tomei të vlerësuar për performancat e tyre. Tomei fitoi Academy Award për Aktoren më të Mirë Dytësore. Avokatët gjithashtu kanë lavdëruar filmin për përshkrimin e saktë të procedurës kriminale dhe strategjisë së gjykimit.

## Përmbajtja 
Duke udhëtuar nëpër Alabama, Bill Gambini dhe Stan Rothenstein, studentë nga Nju Jorku, blejnë në një dyqan komoditeti. Pasi largohen, nëpunësi i dyqanit grabitet dhe vritet. Për shkak të provave rrethanore, Bill akuzohet për vrasje të shkallës së parë dhe Stan si ndihmës; Bill dhe Stan supozuan se po dënoheshin pasi Bill harroi aksidentalisht të paguante për një kanaçe ton. Bill dhe Stan përdorin kushëririn e Bill-it, Vinny Gambini, një avokat i lëndimeve personale nga Bruklini, sepse ata nuk mund të përballojnë një avokat privat dhe ai do t'i përfaqësojë ata falas. Vinny është pranuar rishtazi në bar dhe nuk ka përvojë prove. Ai mbërrin në Alabama me të fejuarën e tij, Mona Lisa Vito, e cila vjen nga një familje mekanikësh.

Vinny mashtron gjyqtarin e gjyqit, Chamberlain Haller, se ai ka mjaft përvojë për këtë çështje. Megjithatë, Haller vazhdimisht e përbuz atë për qëndrimin e tij gërryes dhe injorancën e dekorit të sallës së gjyqit. Për alarmin e Bill dhe Stan, Vinny nuk merr në pyetje asnjë nga dëshmitarët në seancën paraprake. Megjithëse i mungon arma e vrasjes, prokurori i qarkut, Jim Trotter III, ka një çështje të fortë. Pas paraqitjes së dobët të Vinny në seancë, Stan e shkarkon atë dhe përdor mbrojtësin publik, John Gibbons. Megjithatë, nervat dhe belbëzimet e rënda të Gibbons ndihmojnë çështjen e prokurorisë.

Vinny kompenson papërvojën e tij me një stil agresiv dhe perceptues të pyetjeve. Kur ai merr në pyetje dëshmitarin e parë, ai përdor njohuritë e tij për kohën e gatimit të grits për ta detyruar atë të pranojë se perceptimi i tij për kohën ishte i pasaktë, që do të thotë se ai nuk mund të vërtetojë afatin kohor të prokurorisë. Stan pushon nga puna mbrojtësin publik dhe ripunëson Vinny, i cili diskrediton dy dëshmitarët e ardhshëm duke vënë në dyshim aftësinë e tyre për të bërë një identifikim pozitiv për shkak të pengesave në vijën e shikimit dhe shikimit të tyre të dëmtuar.

Trotter prodhon një dëshmitar të befasishëm, analistin e FBI-së, George Wilbur. Vinny kundërshton, pasi Trotter nuk arriti ta informonte atë para kohe, por Haller me keqardhje e anulon kundërshtimin. Wilbur dëshmon se modeli dhe analiza kimike e shenjave të gomave të mbetura në vendin e krimit janë identike me gomat në makinën e Bill-it. Në marrje në pyetje, Wilbur pranon se gomat në makinën e Bill janë më të njohurat në Amerikë.

Haller urdhëron një pushim dreke pas dëshmisë së Wilbur. Vinny kërkon vazhdimin e një dite të plotë për t'u përgatitur siç duhet për marrje në pyetje, por Haller refuzon. Ndërsa përpiqet të përgatitet, Vinny sulmon Lizën, por kupton se një nga fotot e saj mban çelësin e çështjes: shenjat e sheshta dhe madje edhe të gomave mbi bordurë zbulojnë se makina e Bill-it nuk mund të ishte përdorur për t'u larguar.

Pasi i kërkon sherifit lokal për një nder, Vinny tërheq zvarrë një Lisa të zemëruar në gjykatë për të dëshmuar si një dëshmitare eksperte për makina. Lisa dëshmon se vetëm një makinë me një pezullim të pavarur të pasëm dhe Positraction mund të kishte bërë shenjat e gomave, gjë që përjashton Buick Skylark të Bill-it të vitit 1964. Një model makine me këto karakteristika është Pontiac Tempest i vitit 1963 me pamje të ngjashme. Për shkak se të dy Buick dhe Pontiac janë në pronësi të GM, Pontiac Tempest ishte gjithashtu i disponueshëm në të njëjtin përfundim me ngjyrë të gjelbër metalike si makina e Bill. Vinny kujton Wilbur, i cili konfirmon këtë informacion, duke diskredituar dëshminë e tij. Vinny më pas kujton sherifin, i cili dëshmon se dy burra që i përshtaten përshkrimeve të Bill dhe Stan janë arrestuar në Gjeorgji për drejtimin e një "Pontiac Tempest" të vjedhur me ngjyrë metalike dhe kanë pasur një armë të të njëjtit kalibër të përdorur në vrasje. Trotter hedh poshtë të gjitha akuzat. Gjykatësi e uron Vinny dhe ndërsa ata largohen, Vinny dhe Lisa grinden për planet e tyre të dasmës.

## Luajnë 
## Pritja 
### Box office 
Me një buxhet prej 11 milionë dollarësh, *My Cousin Vinny* ishte më i suksesshëm nga sa pritej, duke fituar 52,929,168 dollarë brenda vendit dhe 11,159,384 dollarë ndërkombëtarisht, duke e çuar totalin e tij në mbarë botën në 64,088,552 dollarë. Në Metacritic filmi ka një rezultat 68 nga 100 bazuar në komentet nga 23 kritikë. Publiku i anketuar nga CinemaScore i dha filmit një notë "A-" në një shkallë A+ në F.

### Vlerësime 
### Reputacioni i vazhdueshëm 
Pavarësisht vlerësimeve fillestare të mira, por jo të shkëlqyera, *My Cousin Vinny* përgjithësisht konsiderohet të jetë mbajtur si një nga filmat më të kujtuar dhe më të shikuar të viteve 1990. Filmi performoi mirë në shitjet dhe marrjen me qira të videove në shtëpi (fillimisht VHS dhe përfundimisht DVD) dhe u luajt shpesh në televizionin kabllor. Citimet tërheqëse të filmit u bënë gjithashtu të njohura.

Një element që u plak disi në mënyrë të sikletshme ishte roli i Austin Pendleton si një mbrojtës publik belbëzues dhe joefektiv. Pendleton vuajti nga belbëzimi në fëmijërinë e tij para se ta kapërcente atë; gjatë xhirimeve ai nuk i pëlqente të ruante kujtime të këqija nga vitet e tij të adoleshencës dhe, më pas, ai nuk ishte i kënaqur të lidhej publikisht me personazhin. Në një intervistë të vitit 2022, ai tha se ndjeu se roli gati i mbyllte karrierën e tij dhe, pasi mori letra të zemëruara nga personat që belbëzonin, tha se i vinte keq që pranoi ta luante fare rolin. Drejtori i Casting-ut, David Rubin tha se skenat e Pendleton-it, edhe pse qesharake, ndoshta do të ishin ndryshuar ndjeshëm në një film më të ri.

## Referime