open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Monumentet historike të Kiotos së lashtë (qytetet Kyoto, Uji dhe Otsu)

**Monumentet historike të Kiotos së lashtë (qytetet Kyoto, Uji dhe Otsu)** është Trashëgimisë Botërore nga UNESCO që përfshin 17 vende në Japoni, në qytetin e Kiotos dhe rrethinat e afërta. Vendet janë në tri qytete: Kyoto dhe Uji në Prefekturën e Kiotos; dhe Ōtsu në Prefekturën Shiga; Uji dhe Ōtsu kufizohen me Kyoto në jug dhe në veri, respektivisht. Nga monumentet, 13 janë tempujt budistë; tre janë tempuj Shinto; dhe një është kështjellë. Vendet përfshijnë 38 ndërtesa të përcaktuara nga qeveria japoneze si *Thesaret Kombëtare*, 160 prona të përcaktuara si *Vende të Rëndësishme Kulturore*, tetë kopshte të caktuara si *Vende të Veçanta të Bukurisë së Këndshme* dhe katër të emëruar si *Vende të Bukurisë së Këndshme*. UNESCO e renditi vendin si Trashëgimi Botërore në vitin 1994.

## Kriteret e përzgjedhjes 
Kyoto ka një numër të konsiderueshëm ndërtesash historike, ndryshe nga qytetet e tjera japoneze që humbën ndërtesat ndaj pushtimeve të huaja dhe luftës; dhe ka përqendrimin më të madh të Vendeve Kulturore të përcaktuara në Japoni. Megjithëse u shkatërrua nga luftërat, zjarret dhe tërmetet gjatë shekullit të njëmbëdhjetë si kryeqyteti perandorak, Kyoto u kursye nga shumica e shkatërrimit dhe rrezikut të Luftës së Dytë Botërore. Ajo u ruajt nga bombardimet pothuajse universale të qyteteve të mëdha në Japoni pjesërisht për ta ruajtur atë si objektivin kryesor të bombës atomike. Më vonë u hoq nga lista e shënjestrave të bombës atomike, me ndërhyrjen personale të Sekretarit të Luftës Henry L. Stimson, pasi Stimson donte të shpëtonte këtë qendër kulturore, të cilën e njihte nga muaji i mjaltit dhe më pas vizitat diplomatike. Si rezultat, Nagasaki u shtua si një objektiv.

17 vendet e Trashëgimisë Botërore kanë origjinën nga një periudhë midis shekullit të 10 dhe shekullit 19, dhe secila përfaqëson periudhën në të cilën është ndërtuar. Rëndësia historike e rajonit të Kiotos është marrë parasysh nga UNESCO në procesin e përzgjedhjes..

## Lista e vendeve 
## Shih edhe 
* Lista e Vendeve të Trashëgimisë Botërore në Japoni

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Monumentet historike të Kiotos së lashtë (qytetet Kyoto, Uji dhe Otsu)- UNESCO Qendra e Trashëgimisë Botërore
* Trashëgimia Botërore, Monumentet Historike të Kiotos së lashtë
* Mirë se vini në Kioto - Harta e Trashëgimisë Botërore
Majdanozi i egër

**Adiantum capillus-veneris**, **majdanozi i egër** apo **fieri i krojeve**, është një specie fieresh e gjinisë *Adiantum* me shtrirje në gjithë botën. Kultuivohet si fierishte kopshtesh dhe si bimë vazoje.

## Shpërndarja 
*Adiantum capillus-veneris* është endemik në Eurazi, Lindje të afërt, Azi perëndimore dhe Australi, si dhe nga jugu i Shteteve të Bashkuara të Amerikës e deri në Amerikë të Jugut. Haset dhe në dy zona veriore të Amerikës së Veriut pa lidhje me njëra-tjetrën, në Dakotë të Jugut në Sh.B.A. dhe në Kolumbinë Britanike në Kanada, në vende ku banjat e ngrohta termale lejojnë mikroklimë të ngrohtë.
Gjendet në zonat klimatike të buta deri në ato tropikale me lagështi të lartë por jo deri në ngopje, nëpër baltishte apo zona gëlqerore, përfshirë këtu pyjet tropikale të shirave, shkurret dhe zonat e pyllëzuara me koniferë apo drunj gjethemëdhenj, si dhe në burime uji. Shpesh struket nëpër hije shkëmbinjsh ranorë apo gëlqerorë, duke parë nga jugu në hemisferën e jugut, dhe nga veriu në atë të veriut. Në Afrikë gjendet nëpër vendet e lagështa pranë rrymave ujore. Nëpër shkëmbinj ranorë, rritet në hije të plotë ose të pjesshme edhe kur është e pambrojtur.

## Përshkrimi 
*Adiantum capillus-veneris* arrin një gjatësi prej 15-30 centimetrash.

## Përdorimi 
Në jug të Francës, barinjtë e përdorin çajin e majdanozit të egër për të kuruar ulcerimet e gojës së bagëtive. Navahot e zonës së Kayenta-s në Arizona e përdorin atë çaj për disa pickime insektesh.
Robin Bengtsson

**Robin Bengtsson** është këngëtarë nga Suedia. Ai e përfaqësoi Suedinë në Festivalin Evropian të Këngës 2017 me këngën "I Can´t Go On".
Daim Miftari

**Daim Miftari** (1979) ka lindur në Gostivar dhe është poet dhe përkthyes letrar. Ka gradë magjistër në shkenca të letërsisë të cilat i ka kryer pranë Universitetit "Bllazhe Koneski" në Shkup. Poezitë e tij janë përkthyer në disa gjuhë të huaja dhe janë përfshirë në revista letrare brenda dhe jashtë vendit. Emri i tij si krijues është i përfshirë edhe në Fjalorin Enciklopedik të Kosovës, botim i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës, në vitin 2018. Ka përkthyer disa autorë maqedonas në gjuhën shqipe, përkthime të cilat janë botuar nëpër revista të ndryshme në Tiranë.  

Nga viti  2022 është anëtar i këshillit për çmimin 13 Nëntori që e ndanë  Qyteti i Shkupit. Është pjesëmarrës i disa festivale të letërsisë me karakter kombëtar dhe ndërkombëtar, brenda dhe jashtë vendit, si dhe i përfaqësuar në disa antologji.

Nga viti 2004 deri më vitin 2007 ka punuar si gazetar i kulturës në gazetën e përditshme "Fakti". Prej vitit 2007 deri më vitin 2009 ka punuar si pedagog i gjuhës dhe letërisë shqipe në shkollën e mesme “Zdravko Cvetkovski“ në Shkup. Nga viti 2010 ka punuar si përkthyes nga maqedonishtja në shqip dhe anasjelltas për gazetën e përditshme "Koha e re“, njëkohësisht edhe si gazetar. Prej vitit 2018 punon në Ministrinë e Kulturës së Republikës së Maqedonisë së Veriut, Sektori i librit. Jeton në Shkup.

## Botime 
* 2007 – Tingujt e heshtjes (boton qendra për kulturë ASNOM, Gostivar)
* 2011 – Toka e fjalës/Земјата на зборот, botim dygjuhësh;maqedonisht-shqip(boton Silsons, Shkup)
* 2013 – Vetëm, poezi (Logos A, Shkup),
* 2015  - Individualiteti poetik i Xhevahir Spahiut, studim (boton autori).
* 2016 – Përtej mureve, poezi, (boton autori)
* 2018 - Akuj (boton autori, Shkup)
* 2023 – Shtëpia që vallëzon/Куќата што танцува, botim në maqedonisht (Shtëpia botuese Perun Artis, Manastir)
* 2023 – Përmallim zogjsh, poezi të zgjedhura(boton autori)
* 2024 – Një e shtunë në fundprill (boton shëpia botuese Logos-A, Shkup)     
* Është fitues i rezidencave letrare:
* 2017- fitues i Rezidencën për shkrimtarë në Tiranë “POETEKA - Tirana in Between”; 2019 – fitues i Rezidencës për shkrimtarë në Sarajevë, në kuadër të projektit „Reading Balkans“;
* 2022 - fitues i Rezidencës për shkrimtarë në Prishtinë në kuadër të projektit Read Rezidency

### Çmime 
* 2018 – Çmimi i parë për librin më të mirë „Akuj“ në festivalin për poezi „Pena ime“ Kumanovë;
* 2020 - Çmimi „Qiriu i Naimit“ 2020 në festivalin ndërkombëtar „Ditët e Naimit“, Tetovë për poezinë më të mirë;
* 2021– Çmimi i parë për poezinë më të mirë në festivalin mbarëkombëtar të poezisë „Oeneum“, Tetovë;
* 2022 – fiton titullin „Ambassador for peace“, nga Federata e Paqes në Njujork.
* 2023 – fiton çmimin për poezinë më të mire”Murat Isaku”, të festivalit ballkanik të letërsisë, Menada, Tetovë.

## Referime
Vendet historike të Revolucionit Industrial Meixhi në Japoni

**Vendet e Revolucionit Industrial Meixhi në Japoni: Hekuri dhe çeliku, ndërtimtaria navale dhe miniera e qymyrit** (, *Meixhi nihon no sangjoukakumeiisan seitetsu tekkou, zousen sekitansangjou*) janë një grupim vendesh historike që kanë luajtur një rol të rëndësishëm në industrializimin e Japonisë në periudhat Bakumatsu dhe Meixhi, dhe janë pjesë e trashëgimisë industriale të Japonisë. Në vitin 2009 monumentet u dorëzuan së bashku për mbishkrimin në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s sipas kritereve ii, iii dhe iv. Vendet u pranuan në sesionin e 39-të të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s.

Janë regjistruar tetë zona, me tridhjetë vende përbërëse:

## (1) Jamaguçi: Hagi 
Vendet proto-objekteve Hagi dhe mjediset e periudhës kulturore Tokugava; Hagi, Prefektura Jamaguçi:

## (2) Kagoshima: Kagoshima 
Kompleksi pionier i fabrikës; Kagoshima, Prefektura Kagoshima:

## (3) Saga: Saga 
Kantieri detar Mietsu; Saga, Prefektura Saga:

## (4) Ivate: Kamaishi 
Vendi i minierës dhe shkrirjes së hekurit Hashino; Kamaishi, Prefektura Ivate:

## (5) Nagasaki: Nagasaki 
Objektet e kantierit të Nagasaki, ishujt e minierave të qymyrit dhe vendet përkatëse; Nagasaki, Prefektura Nagasaki:

## (6) Jamaguçi: Shimonoseki 
Vendi i betejës Shimonoseki dhe feneri i Traktatit; Shimonoseki, Prefektura Jamaguçi:

## (7) Fukuoka: Ōmuta; Kumamoto: Arao, Uki 
Minierat, hekurudhat dhe portet e Miike; Ōmuta, Prefektura Fukuoka, Arao dhe Uki, Prefektura Kumamoto:

## (8) Fukuoka: Kitakjūshū 
Punimet e çelikut Javata; Kitakjūshū, Prefektura Fukuoka:

## (9) Shizuoka: Izunokuni 
Furra e reverberatorëve proto-industrialë Izu; Izunokuni, Prefektura Shizuoka:

## Polemika 
Përfshirja e disa prej këtyre vendeve si Trashëgimi Botërore të UNESCO-s u ballafaquan me shqetësime dhe kundërshtime nga Koreja, për shkak të faktit se civilët koreanë dhe ushtarë të akuzuar kinezë u detyruan të punonin nën kushte të vështira në shtatë nga këto vende për shkak të politikave mobilizuese të Japonisë gjatë Luftës së Dytë Botërore.

## Shiko edhe
* Lista e vendeve të Trashëgimisë Botërore në Japoni
* Periudha Meixhi
* Restaurimi meixhi
* Periudha Edo
* Historia ekonomike e Japonisë
* Japonia gjatë Luftës së Parë Botërore
* Monumentet historike të Kiotos së lashtë (qytetet Kyoto, Uji dhe Otsu)
* Përkujtimorja e paqes në Hiroshima
* Tempulli Itsukushima
* Monumentet historike të Naras së lashtë
* Shenjtorët dhe tempujt në Nikkō
* Mulliri i mëndafshit Tomioka
* Kështjella Himeji

## Referime 

## Lidhje të jashtme 
* UNESCO Tentative List entry
* The Modern Industrial Heritage Sites in Kyushu and Yamaguchi
* Emergence of Industrial Japan: Kyushu and Yamaguchi
* The Modern Industrial Heritage Sites in Kyushu and Yamaguchi
Lidhja Shqiptare e Prizrenit në dokumentet diplomatike franceze (1878 – 1881)

**Lidhja Shqiptare e Prizrenit në dokumentet diplomatike franceze (1878 – 1881)** libër me autor Gjyltekin Shehu. Botuar nga 
Instituti i Historisë Prishtinë, viti 2010. Faqet e librit 186. ISBN 978-9951-409-23-0
Selim Belortaja

**Selim Belortaja** është ngarkuar në vitin 2017 me funksion si Ambasador i Jashtëzakonshëm dhe Fuqiplotë i Republikës së Shqipërisë rezident në Republikën Popullore të Kinës dhe jo rezident në Republikën e Koresë, në Republikën Popullore Demokratike të Koresë, në Republikën Popullore të Mongolisë, Republikën Socialiste të Vietnamit dhe Republikën Popullore të Bangladeshit.
Kisha famullitare e Shën Bartolomeut

**Kisha famullitare e Shën Bartolomeut** është një monument i rëndësishëm i trashëgimisë kulturore e cila gjendet në fshatin Marne të komunës së Filago. Në këtë kishë të vogël është pagëzuar monsinjor Maurizio Malvestiti, peshkopi i Lodit. 

## Historiku
Është një ndërtesë e gjysmës së parë të shekullit të XII-të; Sot vetëm aksi i strukturës origjinale mbijeton. Struktura arkitekturore e ndërtesës ka një hark që arrin kulmin në apsidën që përmban disa afreske, mosha e të cilave është e vështirë të përcaktohet.

Kisha iu nënshtrua disa rinovimeve dhe zgjerimit në shekujt e nëntëmbëdhjetë dhe të njëzetë. Apsusi u restaurua ndërmjet viteve 1984 dhe 1988.

## Bibliography 
* Kubach, Hans Erich. *Architettura romanica*, Milano, Electa, 1978, ISBN 88-435-2474-7
* La Goff, Jacques. ''L'uomo medievale*, Laterza, 1999, ISBN 88-420-4197-1
* Labaa, Gian Maria. *San Tomè in Almenno. Studi, ricerche, interventi per il restauro di una chiesa romanica.* Bergamo, Lubrina, 2005, ISBN 88-7766-312-X
* Moris, Lorenzo and Alessandro Pellegrini. *Sulle tracce del romanico in provincia di Bergamo*, Bergamo, Prov. Bergamo, 2003
* Keller, Raffaella Poggiani; Filli Rossi; and Jim Bishop. *Carta archeologica della Lombardia: carta archeologica del territorio di Bergamo*. Modena, Ed. Panini, 1992. ISBN 88-7686-210-2
* Tosco, Carlo. *Architetti e committenti nel romanico lombardo*, Roma, Viella, 1997, ISBN 88-85669-54-9
* Labaa, Pino Capellini Giovan Maria. *Itinerari dell'anno Mille'', Bergamo, Sesab Ed.

## Fotografitë 
 
Image:Baptistery St Bartholomew church in Marne Italy.JPG|Fonte battesimale
Image:Marne4.JPG|Abside

## Referimet
## Lidhje të jashtme
* Antenna Europea del Romanico
Lista e fluturave

***1) Monarku***

***Çdo vit në shtator, flutura më e preferuar e Amerikës Veriore, monarku i zi me të portokalltë, fillon migrimin e tij drejt Meksikës për dimër.***
parapamje|flutura
***Aftësia për të përfunduar udhëtimin e tij prej 1,200 e deri 2,800 milje, do të thotë që Monarku është prej llojeve të flutura më të evoluuara dhe më të fuqishme.***
parapamje|flutura
***Por fatkeqësisht, ndryshimi klimatik është duke e bërë motin në Meksikë të jetë më i ftohtë dhe i lagësht, ndërsa verën shumë të nxehtë dhe të thatë.***

***Sidoqoftë, ky ndryshim klimatik është duke shkaktuar që vetëm 33 milion monark të kryejnë me sukses udhëtimin drejt Meksikës, që është një shumë e vogël krahas shumës të viteve 1990-ta, ku më shumë se 1 bilion monark e kanë kryer udhëtimin.***

***2) Mitchell’s Satyr***

***Kjo flutur e rrallë e Amerikës dallohet nga krahët e saj me ngjyra të ndryshme, e që disa rrathë të zezë të bëjnë të mendosh se ajo është duke të vëzhguar ty.***

***Sidoqoftë, zhvillimi urbanistik dhe bujqësor, ka ndikuar që ti shkatërroj zonat banuese të këtyre fluturave.***

***Për shkak të ndotësve të shumë dhe zonave jo të përshtatshme për jetesë, ky lloj i fluturave rrezikohet të zhduket.***

***3) Trëndafili i Ceilonit***

***Ky lloj i fluture është shumë i mirë dhe shumë i rrallë, dhe gjendet vetëm në Shri Lanka. E ka ngjyrën e zeze me të bardhë, dhe me ca pika të vogla ngjyrë roze.***

***Kërcënimi kryesor për zhdukjen e këtij lloji të fluturave është shpyllëzimi dhe ndryshimi drastik në bujqësi.***

***4) Morpho i kaltër*** 

***Fluturat Morpho gjenden kryesisht në pyjet e Amerikës Qendrore dhe dallohen shumë lehtë nga krahët e tyre masiv me ngjyrë të kaltër.***

***Sidoqoftë, rreziku kryesor i këtyre fluturave është shpyllëzimi i pyjeve tropikale.***

***5) E zbuluar 80 vite më parë, “lavdia e Butanit” rrezikohet të zhduket nga shpyllëzimi i tepërt.***

***6) Edhe flutura “Chimaera” rrezikohet të zhduket si pasojë e shpyllëzimit, zhvillimit të bujqësisë, plantacionit të pemëve dhe urbanizimit etj***

***7) Një tjetër flutur që rrezikon të zhduket si pasojë e shpyllëzimit është edhe “Palloi Luzon”***

***8) Fraku gjigant Xhamaikan***

***9) Kaiser-i-Hind i artë rrezikon të zhduket si pasojë e tregut me insekte, pavarësisht se mbrohet nga ligjet e Kinës***

***10)  Wallace’s Golden Birdwing***

***11) Perandori ngjyrë vjollcë***

***12) Island Marble***

***13) Richmond Birdwing***

***14) Sapho Longwing***

***15) Spicebush Swallowtail***

***16) Banded peacock***

***17) Flutura Mark***

***18) Common buckeye***

***19) Banded Orange Tiger***

***20) Glasswinged***

***21) Palos Verdes***

***22) Flutura Saturn***

***23) Schaus swallowtail***
Gjyltekin Shehu

**Gjyltekin Shehu** Lindi në Nasalcë të Bujanocit më 1937. Shkollën fillore e nisi në vendlindje dhe e kreu në Kumanovë. Normalen e kreu në Prishtinë, kurse Fakultetin Filologjik - Degën e Gjuhës dhe Letërsisë Frenge në Fakultetin Filologjik të Zagrebit, ku dhe u magjistrua në nëntor të vitit 1971 me temën "EKZOTIZMAT NË NOVELAT E PROSPERA MERIME-A  DHE TEMATIKAT E NGJASHME NË LETËRSINË SHQIPTARE". Gjyltekin Shehu e vazhdoi punën shkencore dhe u doktorua ne Universitetin e Sorbona IV në Parisë në qershor të vitit 1978 me temën "KORZIKA DHE SHQIPËRIA SIPAS ASPEKTEVE TEMATIKE NË LETRAT FRENGE TË SHEKULLIT XIX". Teza ka 350 faqe dhe është e deponuar në QRBU në Prishtinë. Gjyltekin Shehu së pari u punësua si referent për shkolla të lerta në Sekretariatin e Arsimit e Kulturës në Kosovë, pastaj si prof. i gjuhës frenge në Gjimnazin e Prishtinës, dhe në Arkivin e Kosovës në Prishtinë. Disa herë ka qenë në Francë-Paris për specializimin e gjuhës frenge. Më 1972 zgjedhet ligjërues i lëndës letërsia frenge në Fakultetin Filologjik të Prishtinës, ku arriti graden prof.ordinar. Ka qenë anëtar i Shoqatës Ndërkimbëtare të Doktorëve të Filologjisë në Universitetin e Parisit dhe vendeve të tjera të botës. Ka disa punime shkencëore, dy tekste shkollore për shkolla të mesme dhe dy tekste të përkthyera nga frengjishtja në shqip.
Adem Limani

**Adem Limani** (Doktor i shkencave të mjekësisë). Lindi në Nasalcë të Bujanocit më 1953. Shkollën fillore e kreu në vendlindje, kurse Gjimnazin në Preshevë. Fakultetin e Mjekësisë e kreu në Prishtinë më 1977. Studimet pasuniverzitare i mbaroi në Fakultetin e Mjekësisë në Zagreb në shtetor të vitit 1981 me temën "DISA KARAKTERISTIKA STRUKTURALE TË GJENDRËS PAROTIS TE NJERIU GJATË JETËS". Adem Limani spezializoi në Otorinolarigologji në Fakultetin e Mjekësisë në Zagreb, mandej u doktorua në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë në shkurt të vitit 1988 me temën "KORELACIONI NDËRMJET DIAGNOZËS KLINIKO-CITOLOGJIKE E HISTILOGJIKE TE KARCINOMA DHE PREKANCEROZAT E LARINGUT". Teza ka 139 faqe dhe është e deponuar në QRBU në Prishtinë. Adem Limani së pari u zgjodh asistent i histologjisë me embriologji në Fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë, kurse tash është prof.inordinar i otorinolaringologjisë në fakultetin e Mjekësisë në Prishtinë. Ka të botuara më tepër se 20 punime shkencore si autor-koautor.
Biblioteka Kombëtare e Greqisë

**Biblioteka Kombëtare** e Greqisë (Greqisht: Εθνική Βιβλιοθήκη) ndodhet pranë qendrës së Athinës. Është projektuar nga arkitekti danez Theophil Freiherr von Hansen, si pjesë e Trilogjisë së tij të ndërtesave neoklasike, përfshirë Akademinë e Athinës dhe ndërtesën origjinale të Universitetit të Athinës. Ajo u themelua nga Ioannis Kapodistrias.

## Histori
Ideja fillestare për krijimin e një Biblioteke Kombëtare ishte nga adhuruesi i kulturës Greke Johann Jakob Mayer, në një artikull të gushtit 1824 të gazetës së tij Ellinika Chronika, botuar në Missolonghi, ku Mayer dhe Lord Byron kishin promovuar pavarësinë e Greqisë. Ideja e Mayer u zbatua në 1829 nga qeveria e re greke e Ioannis Kapodistrias,të cilët grupuan së bashku Bibliotekën Kombëtare me institucione të tjera intelektuale, siç janë shkollat, muzetë kombëtare dhe shtypshkronjat. Të gjitha këto u vendosën në një ndërtesë (e cila më pas u përdor si një jetimore) në ishullin Aegina dhe u mbikëqyrur nga Andreas Moustoxydis, i cili në këtë mënyrë u bë kryetar i komitetit të jetimores, drejtor i Muzeut Arkeologjik Kombëtar të Athinës dhe drejtor i Shkollës Kombëtare.
Në fund të vitit 1830, biblioteka, të cilën Moustoxydis e quajti Biblioteka Kombëtare, kishte 1.018 vëllime librash të shtypur, të cilat ishin mbledhur nga grekët dhe adhuruesit e kulturës Greke. Në vitin 1834, Biblioteka u zhvendos në Athinë, kryeqytetin e ri, dhe fillimisht ishte vendosur përkohësisht në tualetin publik në Agorën Romake të Athinës dhe më pas në Kishën e Shën Eleftherit.
Koleksioni u rrit me shpejtësi. Përveç blerjes së librave nga bibliotekat private, të mbikqyrura nga Dimitris Postolakas (1,995 vëllime), Biblioteka pranoi shumë donacione të mëdha të librave, si atë nga Christoforos dhe Konstantinos Sakellarios (5,400 vëllime) dhe atë nga Markos Renieris (3,401 vëllime).

Në vitin 1842, Biblioteka Publike u bashkua me bibliotekën e Universitetit të Athinës (15,000 vëllime) dhe u vendos bashkë me koleksionin e monedhës në ndërtesën e re të Universitetit Otto. Drejtori i parë (atëherë i quajtur "presidenti")  i institucionit të sapo zgjeruar,ishte Georgios Kozakis-Typaldosi cili e ruajti punën deri në vitin 1863. Në këtë kohë, Biblioteka u pasurua me donacione të rëndësishme dhe me libra të gjuhëve të huaja nga e gjithë Evropa. Me kartën mbretërore të vitit 1866, të dy bibliotekat u bashkuan dhe u administruan si "Biblioteka Kombëtare e Greqisë",drejtori i saj ishte Michael Deffner.

Më 16 mars 1888 u vendos guri themeltar për një ndërtesë të re mermeri neoklasike. Ndërtesa u financua nga tre vëllezër të Kefallonisë të diasporës, Panagis, Marinos dhe Andreas Vallianos. U projektua nga Baroni Theophil von Hansen dhe ndërtimi i tij u mbikëqyrur nga Ernst Ziller. Biblioteka mbeti në ndërtesën e vjetër të Universitetit deri në vitin 1903, kur u zhvendos në ndërtesën e re të Vallianos, e cila ende përmban pjesërisht Bibliotekën përveç dy ndërtesave të tjera, në Agia Paraskevi dhe Nea Halkidona.
### Përmbatje
Biblioteka ka 4,500 dorëshkrime greke e cila është një nga koleksionet më të mëdha të skenarëve grekë. 

## Referime
Istref Haxhillari

**Istref Haxhillari** u lind në Pogradec, ku mbaroi arsimin e mesëm dhe në vitin 1977 është diplomuar për Fizikë në Universitetin e Tiranës. Në priudhën 1984 - 85 ka kryer kursin pasuniversitar për këtë specialitet. Ka punuar mësues dhe drejtor shkolle në disa fshatra, pastaj për pesë vjet shef i arsimit të rrethit Pogradec, më pas përgjegjës i burimeve njerëzore në Drejtorinë Arsimore të rrethit etj. Aktualisht punon mësues në shkollën e mesme të qytetit. Ka filluar të botojë herët në shtypin pedagogjik artikuj për mësimdhënien e lëndës së fizikës dhe probleme të tjera të këtij spektri, kryesisht drejtimit të shkollës.
Ndonse mësues i shkencave egzakte është dashuruar me letërsinë që në fillesë të karierës së tij. Prej disa vitesh ka botuar tregime, ese dhe publiçistikë në shtypin periodik.

Botimet:

• “Përthyerje”, tregime & ese, 2007

• “Pesha e kohës”, roman 2008

• “Bari i ujkut”, proza 2009

• “Ëndrrat kryqëzojnë kohën”, novelë në dy gjuhë shqip-anglisht botuar në vitin 2009.

• “Hapësirat rrallohen prej dhimbjes”, ese 2010

• “Thikat e Vardarit”, novelë 2010.

• “Grinata”, tregime 2011 

## Lidhje të jashtme 
* Istref Haxhillari
Erina Mano

**Erina Mano** (Japonisht: 真野恵里菜 *Mano Erina*, lindi më 11 prill 1991) është këngëtare dhe aktore japoneze. Në vitin 2006, ajo u bashkua me Hello Pro Egg i cili është grup i projektit Hello! Project. Më 29 mars 2008, ajo filloi karrierën e saj si këngëtare, duke punuar nën menaxhimin dhe mbështetjen e J.P Room dhe më vonë nën Just Production. Ajo vazhdoi në Hello! Project deri në vitin 2013, dhe tani ajo është duke bërë projekte muzikore vetëm dhe poashtu aktrimin në filma dhe shfaqje.

## Aktivitete jashtë Japonisë
Më 1 korrik 2010, Erina për herë të parë shkoi jashtë Japonisë, në Club Nokia në Los Angeles, për shfaqje e saj në filmin *Kai-Ki: Tales of Horror*. Erina këndoi dy këngë para projektit dhe mbajti Pyetje dhe Përgjigjje dhe autograf për admiruesit e saj.

Në korrik 2011, Erina shkoi për herë të dytë jashtë Japonisë, në Korenë Jugore.

## Filmografia
### Dramat televizive
### Shfaqjet televizive
## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Uebfaqja zyrtare në Youtube
Arsen Jani Mustaqi

**Arsen Jani Mustaqi** ka lindur më 8 tetor 1935 në katundin Lukovë të rrethit Sarandë. Shkollën fillore e mbaroi në vendlindje në vitin 1947, ndërsa atë 7-vjeçare dhe të mesme i kreu në Gjirokastër pranë shkollave "29 Nëntori" e "Asim Zeneli" të po këtij qyteti në vitin arsimor 1953-54.

Në vitin 1954 filloi studimet e larta në degën Gjuhë - letërsi shqipe të Institutit të Lartë Pedagogjik Tiranë ku mbaroi pranë Universitetit të Tiranës në vitin 1958. Emërohet mësues i letërsisë në vitin 1958 në gjimnazin "Asim Zeneli" të qytetit të Gjirokastrës. Transferohet në Tiranë si bashkëpunëtor në Institutin e Folklorit. Për një periudhe gati 12 vjeçare, krahas punëve të përditshme ka përgatitur emisionin e përjavshëm tek Radio Tirana: "faqe nga krijimtaria e popullit shqiptar".
Vetëqeverimi i Korçës sipas të përkohshmeve “Adriatiku” dhe “Gazet' e Korçës”

Vetëqeverimi i Korçës sipas të përkohshmeve “Adriatiku”  dhe “Gazet' e Korçës” histori, album me autore Kaliopi Naska. Shtëpia botuese: "Kristalina KH", viti i botimit 2017. Faqet e librit 106. ISBN 978-9928-171-60-3

Mbi librin/

Albumi studimor i ilustruar "Vetëqeverimi i Korçës sipas të përkohshmeve "Adriatiku" dhe "Gazet' e Korçës"" (Dhjetor 1916 – gusht 1918) trajtesë dhe dokumente, me autore Prof. dr. Kaliopi Naska, i është kushtuar 100 vjetorit të Krahinës Autonome të Korçës 1916 – 2016.

Trajtimi i tij është mbështetur në dokumente origjinale të kohës, të hulumtuara në arkivat shqiptare dhe franceze, si dhe në materjalet e shtypit shqiptar të kohës në Bibliotekën Kombëtare. Trajton dhe pasqyron këtë ngjarje të Korçës, me të cilën u morr shtypi shqiptar, dhe konkretisht dy organe të përkohshme, gazeta e pavarur ADRIATIKU (dhjetor 1916 - shkurt 1917), dhe gazeta GAZET' E KORÇËS (dhjetor 1916 – gusht 1918).

Botimi i tyre u lidh me këto dy ngjarje, që kanë hyrë në historinë e shtetit shqiptar: veprimet pushtuese të ushtrive të huaja të Antantës dhe kryesisht të ushtrisë franceze në frontin e Lindjes në krahinën e Korçës gjatë Luftës së Parë Botërore, si dhe krijimi i Krahinës Autonome të Korçës dhe funksionimi i saj.

Të dy gazetat sollën këndvështrimin e tyre, për të pasqyruar dhe bërë pjesë të debatit publik në vend. Spikasin: figura e Themistokli Gërmenjit, një nga figurat kryesore të Krahinës Autonome të Korçës që diti të drejtojë me sukses Prefekturën e Policisë, prej nga vareshin forcat e armatosura shqiptare të saj, dhe zbatoi vendimet e Këshillit Qeveritar, dhe figura e Kolonelit francez Henri Descoins, Komandanti i Territorit të Korçës, si dhe mjaft personalitete të tjerë shqiptarë dhe francezë.

Vend të veçantë në gazetat në fjalë zënë pasqyrimi i nënshkrimit të protokollit të 10 dhjetorit 1916, i cili përbën aktin e vetëm politik të nënshkruar gjatë Luftës së Parë Botërore mbi baza pariteti midis Lëvizjes Kombëtare Shqiptare dhe forcave të ndryshme pushtuese. Analizohen përfitimet e të dy palëve.

Në album gjejnë pasqyrim veprimet e përbashkëta, për ngritjen e strukturave që do të organizonin dhe siguronin rendin dhe qetësinë në vend; politikat ekonomike, organizimi i gjykatës dhe funksionimit të saj, zhvillimi i arsimit shqiptar, kujdesi shëndetësor, ngrija e një sistem të rregullt postar, si dhe jepen dhe arsyet e ndryshimit të politikës franceze, dënimi i Themistokli Gërmenjit. Mbi bazën e dokumenteve franceze jepen arsyet e shfuqizimit të protokollit të datës 10 dhjetor 1916, me abrogimin e tij nga Komanda Franceze në 18 shkurt 1918.

Me marrjen fund të Krahinës Autonome të Korçës, u mbyllën dhe gazetat në fjalë, të cilat si organe të shtypit, luajtën një rol në funksion të përmbajtjes dhe formës së tyre në pasqyrimin e veprimtarisë të kësaj administrate të dyfishtë, asaj kombëtare dhe asaj të pushtimit. Me mbarimin e Luftë së Parë Botërore, më 26 maj të vitit 1920, forcat ushtarake franceze u larguan nga Korça, dhe ajo kaloi përfundimisht nën administrimin e qeverisë shqiptare të Sulejman Delvinës.
Endri Fuga

**Endri Fuga** (lindur në Tiranë më 11 nëntor 1981) është këshilltari i komunikimit i Kryeministrit Edi Rama dhe njeriu që drejton strategjinë mediatike të qeverisë aktuale. Karriera e Fugës është e lidhur ngushtë me hapat politikë të Edi Ramës, falë një bashkëpunimi afatgjatë që daton që në kohën kur Rama ishte kryetar i Bashkisë së Tiranës. Fuga është bërë i njohur si “arkitekti” i fushatave elektorale të Partia Socialiste e Shqipërisë, përfshi fushatën e vitit 2013, e cila u karakterizua nga përdorimi masiv i komunikimit dixhital .

## Referime
Dhurim Alinani

**Dhurim Alinani** ka lindur më 11 qershor 1969 dhe ka qenë i diplomuar fillimisht për Ekonomi. Ai ka kryer studimet për drejtësi dhe ka titullin “Avokat“. Përmes Lëvizjes studentore ai shënoi hapat e para në politikë dhe ka qenë një nga aktivistët politikë demokrat me më shumë mbështetje në zonën e Delvinës. Më 1993 ka drejtuar degën e Agjencisë Kombëtare të Privatizimit dhe më pas, në vitin 1997 shërbeu si Drejtor i Bankës së Kursimeve në Delvinë. Karierën e tij administrative Dhurim Alinani e shtriu në pushtetin lokal si nënprefekt të Rrethit Delvinë dhe më vonë në funksionin Kryetar i Bashkisë Delvinë. Pas humbjes në garën e vitit 2015 ai punonte në profesionin e tij si avokat. Dhurim Alinani ka drejtuar prej dy mandatesh bashkinë si përfaqësues i Partisë Demokratike. U nda nga jeta më 10 maj 2017.
Elizabeta Ejupi

**Elizabeta "Liz" Ejupi** (e lindur më 21 prill 1994) është një futbolliste shqiptare nga Britania e Madhe, që përfaqëson Kombëtaren shqiptare të futbollit të grave. Ajo më parë ka luajtur për Charlton Athletic dhe Nottingham Forest të FA Premier Ligës së Grave. Ajo është një medaliste bronzi në London Youth Games.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Profili në Nottingham Forest LFC
Irfan Makki

**Irfan Makki** (Arabisht: **‎‎عرفان مکی**) është këngëtar dhe kompozitor pakistanezë me prejardhje kanadeze.

## Karriera
Pasi këndoi me Awakening Records, ai publikoi albumin *I Believe* me 13 këngë.

## Diskografia
;Albumet

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*
* 
* 
*
Turjan Hysko

**Turjan Hysko** (lindur më 30 mars 1985) është këngëtarë, kompozitor dhe producentë shqiptarë. Ai është i njohur për emisionin e tij: *Përralla me Mbretin* i cili më vonë e ndryshoi emrin në *Përralla me Piratë*, *Mos u Nxeh* dhe për emisionin më të shikuar Apartamenti 2XL.

## Edukimi
Turjan kreu shkollën fillore në Berat. Shkollën e mesme e kreu në qytetin e Tiranës në gjimnazin "Petro Nini Luarasi", aty ku u krijua edhe grupi 'Produkt 28'.

## Referimet
100 milionë

**100 milionë** është emision drejtpërdrejtë i cili shfaqet në Top Channel nga moderatori Eno Popi. Ky emision njihet si The Million Pound Drop në të gjithë botën. Ky emision për herë të parë u shfaq në Shqipëri më 1 shkurt 2011. Emisioni ka 903,564 shikuesë në Shqipëri, Kosovë, Maqedoni dhe Mali i Zi. Pjesëmarrësit përbëhen nga një çift.

## Loja
Në çdo emision transmetohet drejtpërdrejtë dhe lartë në ekran shfaqet ora çdo 15 minuta. Numri i pyetjeve është 7. Pjesëmarrësit duhet të zgjedhin dy kategori. Alternativa për 4 pyetjet e para janë 4 dhe 3 pyetjet e fundit janë 3 ose 2. Pjesëmarrësit duhet të vendosin paratë, pastaj ndahen në 2 ose 3 dyer. Për çdo pyetje në derë duhet të jetë boshë, pa para. Ata kanë 1 minutë t'i ndajnë paratë dhe dyer hapen 2 nga 2 ose 1 nga 1. Në fund të çdo pyetje, çifti duhet t'i mbledhin paratë dhe t'i vendosin prapë në vend (nëse ata kanë fituar ndonjë pako). Çdo pako ka 200,000 lekë.

## Fituesit
Ky emision ka vetëm një fitues, ata janë skuadra e Olës dhe Gertit. Ata kanë fituar 200,000 lekë.
Hamza Namira

**Hamza Namira** (Arabisht: **حمزة نمرة‎‎**; lindi më 15 nëntor 1985) është këngëtarë dhe kompozitorë egjiptianë. Ai ka publikuar katër albume; *Dream With Me*, *Insan*, *Esmaani* dhe  *El Mesaharaty* të prodhuar nga Awakening Records.

## Jeta e hershme
Hamza ka familje me prejardhje prej Mansoura, Egjipt, ai u rrit në Arabinë Saudite deri në moshën 12 vjeçare kur prindërit e tij u kthyen në Egjipt. Babai i tij ka punuar si doktor dhe artist. Hamza filloi të merrej me muzikë kur ishte 17 vjeç dhe filloi të ushtrojë me kitarë. Ai filloi të interesoj për stile të ndryshëm muzikore: Lindjes së Mesme, muzikën popullore dhe tradicionale egjiptiane, jazz dhe muzikë latine.

## Diskografia
### Albumet
### Videografia
## Lidhje të jashtme
*
*
*
*
Jolanda Kodra

**Jolanda Kodra** (1910 - 1963) ishte shkrimtare dhe përkthyese shqiptare, një nga gratë e para shkrimtare të gjuhës shqipe, si dhe një përkthyese në gjuhën italiane të veprave të shkrimtarëve shqiptarë, të tillë si Ndre Mjeda, Migjeni, Petro Marko, dhe Sterjo Spasse.

## Jeta 
Jolanda ishte një italiane, e lindur me emrin Iolanda Guazzoni, në vitin 1910, në Romë, Itali, dhe është mbesa e Enrico Guazzoni, një skenarist dhe regjisor filmi Italian. Ajo po ndiqte studimet në një lice klasik, kur u takua me Malo Kodrën, me origjinë nga Gjirokastra, i cili ishte student në Romë. Ai ishte një mësues i palestrës, e solli atë në Shqipëri në vitin 1931. Ajo së shpejti mësoi gjuhën shqipe dhe filloi jo vetëm të komunikonte mirë,  por edhe të publikonte poezi në shqip, si dhe artikuj kritikë letrar në revistat e njohura si Hylli i Dritës, Përpjekja shqiptare, Fryma, Njeriu dhe Tomori për shkrimtarët si Naim Frashëri, Gjergj Fishta, Migjeni, Ndre Mjeda. Kodra ka punuar veçanërisht për Migjeni dhe Mjedën, të cilën më vonë e përkthente në italisht. Ajo ishte një nga gratë e para që publikoi në Shqipëri, në shoqëri të Selfixhe Ciu dhe Musine Kokalari.

Pas Luftës së dytë Botërore punoi si përkthyese nga dhe në italisht, si dhe rusisht, e ndër të tjera, shkrimtarë të tillë si Petro Marko dhe Sterjo Spasse. Ajo nuk u lejua as të japë mësim në regjimin komunist, as të kthehet në vendin e saj deri në vitin 1962, një vit para vdekjes.

## Puna si përkthyese 
Kodra përktheu në italisht pothuajse veprën e plotë të Migjenit. Ajo punoi me poezinë e tij në versionin e vitit 1957, të botuar nga Skënder Luarasi, dhe përfundoi ato në vitin 1962, me titull *Poesie e prose*. Kënga e vetme që mungon është *Kanga e fundit*. Gjithashtu ajo i hoqi shënimet e  Migjenit, si dhe disa titra të disa poezive të tilla si ajo e *Dityramb Nietzsche-an, Melodisë kombëtare* (Melodisë kombëtare)  dhe devotshmërisë. Përkthimet e saj të viteve '60 janë shumë të çmuara, sepse në ditët e sotme vështirë se mund të gjesh. Kodra është shumë e saktë në përkthime me tekstin origjinal, i cili ishte një domosdoshmëri në ato vite për një përkthyes. Për këtë arsye ka një ndryshim emocional në përkthimet e Kodrës.

## Referime
Lista e vendeve të Trashëgimisë Botërore në Portugali

[parapamje|200x200px|
[Skeda:Welterbe.svg|55x55px 70x70px
]]
Vendet e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s janë vende me rëndësi për trashëgiminë kulturore ose natyrore siç përshkruhet në Konventën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, e themeluar në vitin 1972. Portugalia miratoi konventën më 30 shtator 1980, duke i bërë vendet e saj historike të pranueshme për t'u përfshirë në listë.

Vendet në Portugali u regjistruan për herë të parë në listë në mbledhjen e 7-të të Komitetit të Trashëgimisë Botërore, mbajtur në Firence të Italisë, në vitin 1983. Katër vende u shtuan: "Zona qendrore e qytetit të Angra do Heroísmo në Azores", "Manastiri i Batalës", "Konventa e Krishtit në Tomar", dhe mbishkrimi i përbashkët i "Manastirit të Hieronymiteve dhe Kulla e Belemit në Lisbonë".  Që nga viti 2013, Portugalia ka 15 vende të shkruara në listë, 14 prej të cilave janë kulturore dhe njëra është e natyrshme, sipas kritereve të përzgjedhjes. Tre vende janë të vendosura në arkipelagët Azores dhe Madeira, ndërsa një ndahet me Spanjën. Mbishkrimi më i fundit është Universiteti i Coimbra - Alta dhe Sofjes në Coimbra, gjatë mbledhjes së 37-të në Phnom Penh.

## Lista e vendeve 
***Vendi**: emërtuar sipas përcaktimit zyrtar të Komisionit të Trashëgimisë Botërore
***Vendndodhja**: në nivel qyteti, rajoni apo provincës dhe gjeo-koordinatat
***Periudha**: periudha kohore e rëndësisë, zakonisht e ndërtimit
***të dhënat e UNESCO**: numri i referencës së vendit; viti kur vendi është regjistruar në Listën e Trashëgimisë botërore; kriteret nën të cilat vendi është listuar; site (plus buffer zone) areas (in ha)
***Përshkrimi**: informacion i shkurtër për vendin (nga UNESCO)

### Vendet e regjistruara
### Lista tentativë
Përveç vendeve të shkruara në listën e Trashëgimisë Botërore, shtetet anëtare mund të mbajnë një listë të vendeve tentative që ata mund të marrin në konsideratë për emërim. Nominimet për Listën e Trashëgimisë Botërore pranohen vetëm nëse vendi është shënuar më parë në listën paraprake. As of 2013, Portugal recorded 11 sites on its tentative list.

### Lokacionet 
;Vendet e regjistruara:
#Rajoni i Verës Alto Douro
#Zona Qendrore e qytetit të Angra do Heroismo në Azores
#Konventa e Krishtit në Tomar
#Peisazhi Kulturor i Sintra
#Qyteti kufitar garnizon i Elvas dhe fortifikimet e saj
#Qendra Historike e Évora
#Qendra Historike e Guimarães
#Qendra Historike e Oporto
#Peisazhi i kulturës Vineyard të ishullit Pico
#Pylli Laurel në Madeiras
#Manastiri i Alcobaçës
#Manastiri i Batalha
#Manastiri i Hieronymites dhe Kulla e Belémit në Lisbonë
#Vendet e artit në gurët parahistorike në luginën Côa dhe Siega Verde
#Universiteti i Coimbra - Alta dhe Sofje
;Lista tentativë

 

## Shënime dhe referenca 
## Lidhje të jashtme 
* Comissão Nacional da UNESCO - Portugalia  (Portugalisht)
Suli dhe suljotët

**Suli dhe suljotët** libër me autor Vaso Dh. Psimuli. Shtëpia  Botuese "Toena" , faqet e librit 568. Viti i botimit 2016.

Mbi librin:

Historia e Sulit është njëkohësisht emblemë, mit dhe realitet. Libri nga pikëpamja shkencore, hedh dritë, kryesisht, mbi realitetin. Nga epoka e trazuar e shekullit XIV, një epokë kjo e despotateve dhe e aristokratëve vendorë, e depërtimeve apo zhvendosjeve shqiptare dhe atyre serbe e deri te bashkësitë e veçanta malësore të shtetit otoman. Nga sistemi i organizimit të brendshëm të bashkësive malësore, sistem ky i hakmarrjeve të tejzgjatura dhe marrjes në mbrojtje të të paarmatosurve nga të armatosurit e deri te marrëdhëniet e vështira që lidhin këto bashkësi me të tjera institucione të Perandorisë Otomane, por edhe me vetë administratën otomane. Ndonjëherë edhe me fuqi të huaja, siç ishin Venediku, Franca, Rusia. Vëzhgimi i këtyre marrëdhënieve nxjerr, tekefundit, në pah edhe një imazh krejtësisht të ndryshëm për funksionimin e shtetit otoman dhe për bashkësitë e ndryshme kulturore të tij. Aleancat që përtëriheshin vazhdimisht, përmbysjet e raporteve të forcave të brendshme - komunitete, armatollëqe, pashallëqe, jeniçerë, administratë qendrore - konfliktet e tyre të thella dhe shpesh të pakapërcyeshme shpalosen dhe kundrohen në gjithë dinamizmin dhe larminë e tyre. Vetë historia klasike e përplasjes mes Ali Pashës dhe suljotëve, që përfundoi me shpërbërjen e kësaj bashkësie malësore, shtjellohet këtu me gjithë hollësitë e saj; në gjithë anët e saj të errëta dhe të dyshimta; ndriçohet prej vetë arsyes së saj të brendshme, brenda kuadrit dhe kodeve të saj, në mënyrë që të shihet si pjesë e një historie të vërtetë dhe jo si një sajesë e mëvonshme për të tjera nevoja dhe qëllime. Historia e suljotëve përfton një tjetër përmasë emocionale kur, pas disfatës, do të shpërndahen si refugjatë nëpër Ishujt Jonianë, fillimisht, dhe nëpër Greqinë e kryengritjes kombëtare pak më vonë. Në këtë mënyrë, ata do të integrohen, pas një vargani peripecish të reja, në tërësinë dhe në ideologjinë e shtetit grek, ku do të njohin një vlerësim të ri dhe emblematik.
Ibn Rexheb

'''Zejn ed-Din, Ebu el-Ferexh, 'Abdurahman ibn Ahmrd ibn 'Abdurahman ibn el-Hasan ibn Muhammed ibn Ebi el-Bereket Mas'ud es-Sulemi, el-Bagdadi, el-Hanbeli'* ishte dijetarë muslimanë. Ai është i njohur si *Ibn Rexheb'', këtë emër e trashëgoi nga gjyshi i tij i cili u lind në muajin Rexheb sipas kalendarit islam.

## Biografia
Ibn Rexheb lindi në Bagdad në vitin 1335. Gjyshi i tij ishte dijetarë. Babai i tij poashtu lindi në Bagdad. Në moshën pesë vjeçare, familja e Ibn Rexhebit u zhvendosën në Damaskë, pastaj udhëtuan në Jerusalem, ku studioi tek al-Alla'i, pastaj u kthye në Bagdad dhe prej atje në Mekë. Në Meke, babi i tij vendosi që Ibn Rexhebi të studionte për Islamin. Ai udhëtoi në Egjipt para se të kthehet në Damaskë, ku i mësoi nxënësit e vet. Disa dijetarë të cilët kanë mësuar tek Ibn Rexhebi ishin Ibn an-Naqeeb, as-Subki, al-Iraqi dhe Muhammed Ibn Ismail al-Khabbaz. Komentimi i Ibn Rexhebit në 40 hadithet e Imam Neveviut është më e gjatë dhe konsiderohet të jetë komentimi më i mirë. 

Para vdekjes, Ibn Rexhebi filloi të jep komentimin e Sahih Buhariut, por fatkeqësisht arriti deri te kapitulli i namazit të xhenazes para se të vdiste. Njëzet vite pas vdekjes së Ibn Rexhebit, Ibn Haxher el-Askalani filloi të shkruante komentimin e Sahih Buhariut dhe punën e tij e jepi për nder të Ibn Rexhebit.

## Vdekja
Ibn Rexhebi vdiq në natën e katërt të muajit të Ramazanit më 1393. Namazi i tij i xhenazes u bë ditë tjetër dhe u varros tek varrezat Baab as-Sagheer.

## Punimet
### Tefsiri dhe mësimet kuranore
* *Tefsiri Sures Ihlas*
* *Tefsiri Sures Fatiha*
* *Tefsiri Sures Nasr*
* ''I'raab al-Bismillah*
* *Al-Istighnaa bil-Qur'an''

### Fikh
* Al-Istikhraj fi Ahkam al-Kharaj
* Al-Qawa'id al-Fiqhiyyah
* Kitab Ahkam al-Khawatim wa ma yat'alaqu biha

## Referimet
## Lidhje të jashtme
*Librat e Ibn Rexhebit
Jetë me kujtime

**Jetë me kujtime** libër me autor Arben Puto. Botuar në Tiranë nga "Elve", viti i botimit 2015. Faqet e librit 260.

Libri i historianit Arben Puto, rrëfen fëmijërinë, rininë dhe mandej karrierën e tij. Në të kanë zënë vend edhe miqtë e tij në kohë të ndryshme, studimet në Gjirokastër, Korçë, e më pas në Itali dhe Bashkimin Sovjetik.
Flauti Magjik

***Flauti Magjik*** është një opera e kompozuar nga Volfgang Amadeus Moxart dhe me libret të Emanuel Schikaneder. Për herë të parë është vënë në skenë, në Vjenë më 30 shtator 1791. Zyrtarisht libreti i “Flauti Magjik” është shkruar nga Schikaneder, mason i Lozhës në Vjenë, por duhet pranuar me forcë influenca në çdo varg e letrarit dhe masonit Mozart. Ai donte që kjo vepër të ishte testamenti i tij shpirtëror. Shumë i gjetur është kuptimi simbolik i veprës për t’ia dedikuar këtë meritë vetëm Schikaneder, sigurisht njeri i teatrit dhe këngëtar i shkëlqyer, me të drejtë interpretues i personazhit të Papagenos dhe jo Taminos. Nga ana tjetër Mozart në finalen e Rrëmbimit nga Saraji transformon historinë romantike në një parabolë të Lessingu-t mbi bujarinë dhe bashkëjetesën njerëzore. Mbi origjinën e “Flautit Magjik” ka shumë legjenda. “Flauti Magjik” është një opera e mbushur me mister, e mbështjellë me një pëlhurë përrallore dhe pranimi me këtë kusht, pa spekuluar shumë mbi këtë, është e vetmja rrugë për të hyrë brenda botës së veprës. Të gjitha ngjarjet skenike dhe muzikore që zhvillohen në “Flautin Magjik” ndjekin një dinamikë shumë të fortë teatrale, por e shkëputur nga një logjikë dramatike. Në operën “Flauti Magjik”, gjen shprehjen e saj më të lartë, toni popullor dhe komik, sensualiteti dhe solemniteti i shenjtë ndodhin dhe alternohen vazhdimisht përballë vdekjes.
Mesditë (Dritëro Agolli)

**Mesditë**

Vjersha dhe poema

Autor: Dritëro Agolli

Viti i botimit: 1969

Vend botimi: Tiranë

Botues: Naim Frashëri

Fjalë kyçe: Letërsia shqipe, poezia

"Mesditë"  është një përmbledhje vjershash dhe poemash nga poeti dhe shkrimtari i njohur shqiptar Dritëro Agolli, botuar në vitin 1969 nga shtëpia botuese "Naim Frashëri" në Tiranë. Ky libër përbëhet nga 144 faqe dhe përmban poezi të shkruara gjatë periudhës së realizmit socialist, duke pasqyruar temat dhe ndjeshmëritë e kohës.

Poezitë e përfshira në "Mesditë" trajtojnë një gamë të gjerë temash, duke përfshirë:

* Jeta dhe natyra: Shumë prej poezive eksplorojnë lidhjen e njeriut me natyrën dhe peizazhet shqiptare, duke krijuar imazhe të fuqishme të maleve, lumenjve dhe fshatrave të Shqipërisë.
* Puna dhe jeta në kooperativa: Duke qenë se Agolli ishte një prej poetëve të angazhuar të realizmit socialist, në poezitë e tij shpesh pasqyrohen temat e punës së përbashkët në kooperativa, rëndësia e bujqësisë dhe jetës së përditshme të fshatarëve.
* Dashuria dhe njeriu: Përveç temave sociale dhe të natyrës, Agolli gjithashtu trajton ndjenjat personale dhe përvojat e brendshme të njeriut, si dashuria, miqësia dhe ndjenja e përkatësisë.

Stili i Agollit në këtë vëllim karakterizohet nga një thjeshtësi dhe ndjeshmëri e veçantë që komunikon qartë me lexuesin e zakonshëm. Poezitë janë shpesh të përshkuara nga një ndjenjë e thellë lirizmi dhe dashurie për vendin dhe njerëzit e tij. Gjuha është e pasur me metafora dhe simbole që pasqyrojnë realitetin e kohës, por gjithashtu ofrojnë një pamje universale të jetës dhe ndjenjave njerëzore.

"Mesditë" përfaqëson një pikë të rëndësishme në krijimtarinë e Dritëro Agollit, duke e vendosur atë si një nga poetët më të rëndësishëm të letërsisë shqipe të shekullit të 20-të. Ky vëllim, si pjesë e letërsisë së realizmit socialist, përçon vlerat dhe idealet e kohës, duke i shërbyer si një urë lidhëse mes lexuesve dhe botëkuptimit të epokës. Në të njëjtën kohë, ndjenja lirike dhe përshkrimet e gjalla e bëjnë këtë përmbledhje të qëndrueshme dhe të vlefshme për lexuesit e sotëm, që kërkojnë të kuptojnë historinë dhe kulturën e Shqipërisë.

Dritëro Agolli (1931-2017) ishte një nga shkrimtarët dhe poetët më të shquar të Shqipërisë. Ai është autor i një numri të madh veprash, përfshirë poezi, tregime, novela dhe romane, të cilat shpesh trajtojnë jetën e përditshme të njerëzve të zakonshëm, veçanërisht të fshatarëve dhe punëtorëve. Nëpërmjet veprave të tij, Agolli ka pasqyruar historinë, kulturën dhe shpirtin e kombit shqiptar, duke lënë një trashëgimi të pasur letrare.

Burime referimi:

* "Mesditë : vjersha dhe poema / Dritëro Agolli." Tiranë: Naim Frashëri, 1969.
* Arkivat e Letërsisë Shqipe, Biblioteka Kombëtare.

## Shih edhe 
* Dritëro Agolli

## Burimet
Masakra e Borovës

**Masakra e Borovës** ndodhi më 6 korrik 1943, në fshatin Borovë, gjatë Luftës së Dytë Botërore në juglindje të Shqipërisë. Forcat gjermane vranë 107 civilë si ndëshkim për një sulm të partizanëve shqiptarë ndaj një autokolone gjermane në fshatin Barmash.

## Sulmi ndaj autokolonës
Në korrik të vitit 1943, Shqipëria ishte ende nën pushtimin italian. Forcat gjermane të Regjimentit të 98-të të Divizionit të Parë Malor, që ndodheshin në atë kohë në Mali i Zi pas operacioneve të Case Black, po kalonin përmes Shqipërisë për t’u bashkuar me forcat kryesore në Janinë, në Greqinë e pushtuar nga nazistët. Ata hynë në rajonin e Korçës nga Shkupi në Maqedoninë jugosllave përmes Florinës. Para se të kalonin sërish në territor grek, ata u sulmuan nga të dyja anët pranë fshatit Borovë nga partizanët shqiptarë të Lëvizjes Nacionalçlirimtare, të udhëhequr nga Riza Kodheli. Pas betejës, e cila zgjati për disa orë, autokolona gjermane u tërhoq për t’u pushuar dhe më pas vazhdoi rrugën drejt destinacionit pasi mbërritën përforcime italiane.

## Shiko edhe
*Lista e masakrave në Shqipëri

## Referime 
## Referime 
*
Athanasio Celia

**Athanasio Celia** (edhe Athanasios ose Athanassios Celia) është një piktor, autor dhe ekspert në artin.  Ai është themeluesi i "Verticalismus".

## Publikime
*"Ω - ο Λόγος", publikuar nga EPOS 2006, grek, ISBN 978-960-92253-0-4 (versioni origjinal)
**"Der Logos - Der Gottes Beweis", publikuar nga Traugott Bautz Verlag 2015, gjerman,  ISBN 978-3-88309-968-2  (përkthim)
*Parathënie për Diodora Doreta Peppa:"The Notebook of Vincent", Concept Maniax Publications / Epos Editions 2008, anglisht , ISBN 978-960-98061-2-1
*"God's letters", publikuar nga Athanasios Seliachas 2018, anglisht, ISBN 978-960-92253-1-1

## Shiko edhe
*Letërsia nga Athanasio Celia në katalogun e Bibliotekës Kombëtar Gjerman [https://portal.dnb.de/opac.htm?method=simpleSearch&query=106844214X
* https://web.archive.org/web/20170405170353/https://www.artprice.com/store/VERTICALISMUS--Athanasio-Celia#?page=1&order_by=sort_dt&order=desc
* https://web.archive.org/web/20170330180357/http://www.thefullwiki.org/Athanasio_Celia

## Referimet
Kristina Koljaka

**Kristina Koljaka** (4 qershor 1916 - 21 tetor 2005) ishte një skulptore shqiptare dhe një nga gratë e para që arrin sukses në skulpturë në Shqipëri.

## Arsimi dhe karriera
Ajo studioi në Liceun e Artit, në Tiranë (1930–34), dhe në "Akademinë e Arteve të Bukura të Romës" (*Accademia di Belle Arti di Roma*) në Romë, Itali (1938–41), dhe e bëri debutimin e saj me *My Friend* (Mermer, 1941, Romë, koleksion privat). Suksesi i saj u konfirmua me statujën monumentale të Vladimir Leninit (bronzi, h. 4 m, 1954, Tiranë). SAjo bëri skulptura në tema të ndryshme, si për shembull farat (pyllëzimi) (suva me ngjyrë, 1951), si dhe portrete, si skulpture e dr.Shiroka në madhësi sa të njeriut (mermer, 1956, Tiranë, A.G.). Plastizmi i butë dhe linjat e qarta në punën e saj përcjellin një ngrohtësi njerëzore dhe ndërgjegjësim për hapësirën. Duart dhe detaje të tjera të portretit shpesh mbështeten nga një mprehtësi karakteristike. Koljaka konsiderohet ndër skulptoret dhe mësueset e skulpturës më të mirë shqiptarë. Ajo vdiq më 21 tetor 2005, në moshën 89 vjeçare.

## Referime
Studime filologjike. Nr 1 viti 1968

**Studime filologjike. Nr 1 viti 1968** Botim nga Universiteti Shtetëror i Tiranës, Instituti i Historisë dhe i Gjuhësisë. Shtëpia botuese: Akademia e Shkencave e RPSH. Viti i botimit 1968, faqe 188.
Johann Sattler

**Johann Sattler** emërohet në prill 2016 Ambasador i Republikës së Austrisë në Shqipëri. Më parë ai ka drejtuar për tre vite Sektorin për Ballkanin Perëndimor pranë Ministrisë së Punëve të Jashtme Austriake. Nga viti 2008 deri në vitin 2013, Dr. Sattler ka qenë drejtor ekzekutiv/publikues i grupit mediatik “WAZ” si dhe “AxelSpringer” në Moskë. Më parë ai ka mbajtur poste të ndryshme si p.sh. zëvendësdrejtor i Zyrës së Sekretarit të Përgjithshëm pranë Ministrisë Punëve të Jashtme Austriake, këshilltar për çështjet politike pranë Ambasadës Austriake në Uashington si dhe anëtar kabineti i të dërguarit të posaçëm të BE-së për Europën Juglindore (për Paktin e Stabilitetit) në Bruksel. Dr. Johann Sattler ka studiuar Shkenca Politike dhe Gjuhë Sllave në Universitetet e Insbrukut/ Pragës dhe Moskës. Nga viti 1994 deri në vitin 1996 ka kryer studimet në Akademinë Diplomatike të Vjenës. Në vitin 1996 ai është bërë pjesë e Shërbimit Diplomatik të Republikës së Austrisë. Në vitin 2008 ka marrë titullin Doktor pranë Universitetit të Vjenës.