open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
FC Sochaux-Montbéliard

**Football Club Sochaux-Montbéliard** (; i referuar zakonisht si **FCSM** ose thjesht **Sochaux**) është një futbolli i shoqatës franceze klub me qendër në qytetin Montbeliard. Klubi u themelua në vitin 1928 dhe aktualisht luan në Championnat National, niveli i tretë i futbollit francez, pasi ka rënë administrativisht nga Ligue 2 në 2022–23, pavarësisht nga vendi i 9-të. Sochaux i luan ndeshjet e tij në shtëpi në Stade Auguste Bonal, që ndodhet brenda qytetit.

Sochaux u themelua nga Jean-Pierre Peugeot, një anëtar i shquar i familja Peugeot, dhe është një nga anëtarët themelues të divizionit të parë të frëngjisht futbolli. Klubi ka fituar dy herë Ligue 1 dhe Coupe de France dhe gjithashtu ka fituar Coupe de la Ligue. Nderi i fundit i Sochaux erdhi në vitin 2007 kur klubi, nën drejtimin e Alain Perrin, mundi favoritët Marseille 5–4 në penallti në 2007 Coupe de France Final. Ngjyrat e Sochaux janë të artë dhe blu.

Sochaux është i njohur për akademinë e tij të të rinjve, e cila ka përfunduar rregullisht në dhjetëshen më të mirë të renditjes së akademive të të rinjve në Francë (e katërta në vitin 2010). Skuadra më e suksesshme në akademi është nën Skuadra -19, e cila ka fituar Coupe Gambardella dy herë, në 1973 dhe 2007. Në vitin 2010, Sochaux përfundoi nënkampione ndaj Metz në Finale. Akademia ka prodhuar disa talente të shquar, si Yannick Stopyra, El-Hadji Diouf, Jérémy Ménez, Bernard Genghini dhe Benoît Pedretti, ndër të tjera. Klubi ishte i rregullt në ligën më të mirë, deri në rënien nga kategoria në vitin 2014.

## Skuadra aktuale 
## Referime
Feja sumere

**Feja sumere** ishte feja e praktikuar nga populli i Sumerit, qytetërimi i parë i që dinte shkrim-lexim i gjetur në historinë e regjistruar dhe i bazuar në Mesopotaminë e lashtë, dhe atë që është Iraku i sotëm. Sumerët i konsideronin gjerësisht hyjnitë e tyre si përgjegjëse për të gjitha çështjet që kishin të bënin me rendet natyrore dhe shoqërore të shoqërisë së tyre.
## Shiko edhe 
* Mitologjia e Mesopotamisë
* Judaizmi

## Referime
Festivali i 42-të i Këngës Arbëreshe

**Festivali i 42-të i Këngës Arbëreshe**: Një homazh për trashëgiminë kulturore të shqiptarëve të Italisë

Më 10 gusht 2024, në San Demetrio Corone (Shën Mitri) të Kalabrisë, u zhvillua Festivali i 42-të i Këngës Arbëreshe. Ky festival, një ndër ngjarjet më të rëndësishme për komunitetin arbëresh të Italisë, vazhdon të mbrojë dhe promovojë trashëgiminë kulturore të shqiptarëve të Italisë, duke sjellë në vëmendje artin dhe muzikën e tyre unike.

Kënga me titull “Për ty”, e interpretuar nga artistja e re Iris Sula, u shpall fituese e festivalit, duke mahnitur publikun dhe jurinë me zërin e saj të veçantë dhe interpretimin e fuqishëm. Ky triumf për Sula-n shënon një hap të rëndësishëm në karrierën e saj dhe një pikë kthese për brezin e ri të artistëve arbëreshë.

Një tjetër moment i veçantë i festivalit ishte shpallja e kantautorit të mirënjohur, Stefano de Bartolo, si fitues i çmimit “Pino Cacozza” për tekstin më të mirë të këngës. Ky çmim është një vlerësim për kontributin e tij të vazhdueshëm në muzikën arbëreshe dhe për aftësinë e tij për të kapur thelbin e përvojës arbëreshe përmes teksteve të tij të ndjera.

Festivali i Këngës Arbëreshe është një nga iniciativat më të rëndësishme të organizuara nga shqiptarët e Italisë, e cila ka filluar që në vitin 1980 nga juristi dhe intelektuali Giusseppe D’Amico. Ai e ndërtoi këtë ngjarje mbi bazën e trashëgimisë së pasur muzikore të arbëreshëve, e cila përfshinte këngët tradicionale të njohura si “vjersha”, të cilat ishin dhe mbeten pjesë e rëndësishme e identitetit kulturor të këtij komuniteti.

Ky edicion i 42-të i festivalit kishte një rëndësi të veçantë, pasi ishte një homazh për dy nga figurat më të rëndësishme të kulturës arbëreshe, poetët Pino Cacozza dhe Alfio Mocha. Edhe pse ata nuk janë më fizikisht mes nesh, tekstet dhe këngët e tyre vazhdojnë të mbajnë gjallë kulturën arbëreshe, duke ndriçuar rrugën për brezat e ardhshëm.

Në përfundim, Festivali i 42-të i Këngës Arbëreshe shërben si një përkujtim për rrënjët e pasura kulturore të arbëreshëve, si dhe një platformë për të promovuar dhe ruajtur këtë trashëgimi të çmuar. Me kalimin e viteve, festivali vazhdon të jetë një udhërrëfyes i rëndësishëm për ruajtjen e gjuhës, muzikës dhe traditave të shqiptarëve të Italisë.

## Burimet
Serbifikimi i emrave

**Serbizimi i emrave** është serbizimi i emrave të vendeve dhe emrave vetjakë joserbë në disa vende të Ballkanit, por sidomos në Shqipëri, Kosovë, Maqedoninë e Veriut dhe Mal të Zi. Ky serbizim i emrave është pjesë e strategjisë serbe për të zhdukur dhe asimiluar popullatën shqiptare (spastrim etnik), me qëllim pushtimin e tokave shqiptare. Kjo praktikë ka filluar që në Mesjetë, pas dyndjeve sllave dhe gjatë pushtimit osman, të cilin serbët e përdorën për t’i pushtuar vetë tokat shqiptare, dhe ka vazhduar deri në ditët e sotme.

Ky serbizim i emrave ka lidhje me nacionalizmin dhe irredentizmin serb, dhe ka si qëllim frenimin e kulturës shqiptare, duke e dëmtuar rëndë atë.

Serbizimi i emrave në Serbi ka ndodhur në luginën e Preshevës, e cila është e banuar nga shqiptarë; në të gjithë territorin e Kosovës; në juglindjen e Malit të Zi, ku jetojnë shqiptarë; në lindje të Maqedonisë së Veriut, si dhe në Shqipërinë veriore. Kjo ndodh pasi të gjitha territoret e lartpërmendura i ka pasur nën pushtim Serbia përgjatë pjesëve të ndryshme të historisë.

Për të luftuar këtë prishje të kulturës nuk është ndërmarrë asnjë iniciativë domethënëse, qoftë shqiptare apo e huaj. Në fakt, politikat e jashtme dhe të brendshme kanë penguar një mbrojtje shqiptare kundër kësaj shfarosjeje, dhe për më tepër janë akuzuar shqiptarët si shkatërrues kulture, përmes rivendosjes së emrave shqiptarë në toka shqiptare ku banojnë shqiptarë.

## Emrat vetjakë 
Qeveritë serbe përgjatë historisë kanë detyruar banorët vendas të tokave të pushtuara, pra shqiptarët, të ndërrojnë emrat dhe mbiemrat në gjegjëset e tyre në serbisht ose të paktën t’i serbifikojnë, duke i shtuar mbaresa sllave si -iç, -ov, -ski ose ndonjë bashkim i këtyre. Kësisoj në shumë emra serbë historikë dhe bashkëkohorë mund të shquhet rrënja shqipe e emrit, pas heqjes së mbaresave sllave. Një shembull bashkëkohor është mbiemri i tenistit serb Novak Gjokoviç: pas heqjes së mbaresës -oviç dallohet rrënja gjok, që vjen nga fjala gjak. Të njëjtën rrënjë ka edhe emri i qytetit të Gjakovës, pas heqjes së mbaresës -ov. Ka me mijëra shembuj të tjerë që tregojnë të njëjtën dukuri.

## Emrat e vendeve 
Praktikisht çdo rajon, qytet apo fshat i pushtuar nga serbët ka marrë emërtim serb. Edhe ata emra vendesh që sot janë në shqip, janë pasojë e iniciativave shqiptare bashkëkohore.

## Shih edhe 
* Doktrina e shenjtë serbe
* Serbifikimi
* Shqiptarizimi i emrave

## Referime 
* 
* 
* 
*
Festivali i Dritave në Shirokë

**Festivali i Dritave në Shirokë**: Shndrit nata e Shkodrës me ngjyra dhe muzikë

Më 17 dhe 18 gusht 2024, Shiroka e Shkodrës u ndriçua nga një spektakël unik, i cili solli së bashku dritën, muzikën dhe kulturën në një atmosferë magjepsëse. Festivali i Dritave, një ngjarje e veçantë që u organizua për herë të parë në këtë zonë nga Bashkia e Shkodrës në bashkëpunim me Ministrinë e Kulturës të Shqipërisë,, tërhoqi vëmendjen e shumë vizitorëve dhe banorëve të zonës.

I titulluar “Shndrit n’Shirokë” , ky festival i dha një tjetër jetë Shirokës, duke shndërruar qendrën e saj në një shesh feste të ndriçuar nga qindra drita dhe paraqitje artistike. Gjatë më shumë se dy orë, skena e festivalit mirëpriti artistë të njohur si Eneda Tarifa dhe Niki Zaimi Band, të cilët sollën energji dhe emocion për të gjithë të pranishmit. Ndërsa muzika përhapej në ajër, artistët e akrobacisë dhe lojërat me zjarr e shtuan magjinë e mbrëmjes, duke krijuar një spektakël të paharrueshëm vizual dhe artistik.

Por Festivali i Dritave nuk ishte vetëm një ngjarje muzikore. Përgjatë ditëve të festivalit, u organizuan gjithashtu panaire kulinarie, të cilat ofruan një shans për të shijuar gatimet tradicionale të zonës, dhe sporte ujore që u mundësuan të rinjve dhe turistëve të provojnë emocionet e aktiviteteve në liqenin e Shkodrës. Këto aktivitete shtuan një dimension të ri në eksperiencën e festivalit, duke e bërë atë një destinacion tërheqës për të gjithë ata që kërkojnë argëtim dhe aventura në natyrë.

Ky festival solli një atmosferë të veçantë në Shirokë, duke e shndërruar këtë qytet të vogël buzë liqenit në një qendër të vërtetë të artit dhe kulturës. Përveç argëtimit, Festivali i Dritave kontribuoi në promovimin e turizmit lokal dhe në zhvillimin e komunitetit, duke tërhequr vizitorë jo vetëm nga Shkodra, por edhe nga mbarë Shqipëria dhe më gjerë.

Përfundimisht, "Shndrit n'Shiroka" u shndërrua në një festë të dritës, ngjyrave dhe muzikës që shënoi fillimin e një tradite të re për këtë qytet. Ky festival është një shenjë e qartë e potencialit që Shiroka ka për të tërhequr më shumë turistë dhe për të ofruar eksperienca të veçanta për të gjithë vizitorët e saj.

## Burimet
Festivali i Këngës Arbëreshe

**Festivali i Këngës Arbëreshe**: Një pasuri kulturore e shqiptarëve të Italisë

Festivali i Këngës Arbëreshe është një prej nismave më të rëndësishme për ruajtjen dhe promovimin e trashëgimisë kulturore të arbëreshëve, komuniteti shqiptar i vendosur në Itali që nga shekulli i XV. Ky festival, i cili për herë të parë u mbajt në vitin 1980, është një ngjarje e rëndësishme për kulturën dhe identitetin e këtij komuniteti, duke shërbyer si një urë lidhëse midis të kaluarës dhe së tashmes.

Ideja për krijimin e këtij festivali lindi nga juristi Giusseppe D’Amico, i cili kuptoi rëndësinë e madhe që kishte muzika tradicionale arbëreshe për komunitetin. Në atë kohë, "vjershat", këngët tradicionale arbëreshe, ishin një pjesë e rëndësishme e jetës së të rinjve dhe të moshuarve. Këto këngë, që shpeshherë përçojnë histori, legjenda, dhe ndjenja të thella patriotike, përbënin një pasuri të veçantë kulturore që duhej ruajtur dhe zhvilluar.

Krijimi i festivalit kishte për qëllim jo vetëm ruajtjen e këtyre këngëve tradicionale, por edhe nxitjen e krijimit të këngëve të reja, të cilat do të pasuronin muzikologjinë arbëreshe. Në këtë mënyrë, festivali ka shërbyer si një platformë për artistët dhe muzikantët arbëreshë që të shprehin talentin e tyre dhe të kontribuojnë në mbajtjen gjallë të kulturës së tyre përmes muzikës.

Në çdo edicion të festivalit, artistë të rinj dhe të vjetër konkurrojnë me këngë të reja që reflektojnë jo vetëm tematikat tradicionale, por edhe sfidat dhe aspiratat moderne të komunitetit arbëresh. Ky përzierje e traditës dhe modernitetit ka bërë që Festivali i Këngës Arbëreshe të jetë një ngjarje unike që tërheq vëmendjen e jo vetëm arbëreshëve, por edhe të gjithë atyre që janë të interesuar për kulturën shqiptare dhe trashëgiminë e saj në diasporë.

Falë këtij festivali, shumë këngë dhe artistë të talentuar kanë arritur të marrin vlerësimin që meritojnë, duke kontribuar në ruajtjen dhe përhapjen e gjuhës, kulturës dhe identitetit arbëresh. Në një kohë kur shumë komunitete të vogla janë përballur me asimilimin, Festivali i Këngës Arbëreshe është një shembull i suksesshëm se si trashëgimia kulturore mund të ruhet dhe zhvillohet përmes nismave të tilla të përkushtuara.

Në përfundim, Festivali i Këngës Arbëreshe nuk është vetëm një ngjarje muzikore; është një simbol i qëndresës kulturore dhe i dashurisë për rrënjët dhe identitetin kombëtar. Për komunitetin arbëresh, ky festival mbetet një prej nismave më të rëndësishme për mbrojtjen e trashëgimisë së tyre të çmuar, duke siguruar që kjo kulturë e pasur të mos humbasë, por të vazhdojë të lulëzojë për brezat që vijnë.

## Referime
Helenizimi i emrave

**Greqizimi i emrave** është greqizimi i emrave të vendeve dhe emrave vetjakë jogrekë në Greqi, Qipro, Shqipëri dhe Maqedoninë e Veriut. Greqizimi bashkëkohor i emrave ka ardhur pas pavarësisë së Greqisë nga Perandoria Osmane, me qëllim heqjen e ndikimeve kulturore osmane dhe sllave (bullgare). Por greqizimi i emrave ka ndodhur edhe më herët, me emrat shqiptarë në të gjithë Epirin (duke përshirë Çamërinë).

Greqizimi i emrave shqiptarë është pjesë e strategjisë së grekëve për të zhdukur dhe asimiluar shqiptarët, me qëllim pushtimin e tokave shqiptare. Ky greqizim ka lidhje me nacionalizmin dhe irredentizmin grek, dhe ka si qëllim frenimin e kulturës shqiptare, duke e dëmtuar rëndë atë.

Për të luftuar këtë prishje të kulturës nuk është ndërmarrë asnjë iniciativë domethënëse, qoftë shqiptare apo e huaj. Në fakt, politikat e jashtme dhe të brendshme kanë penguar një mbrojtje shqiptare kundër kësaj shfarosjeje, dhe për më tepër janë akuzuar shqiptarët si shkatërrues kulture, përmes rivendosjes së emrave shqiptarë në toka shqiptare ku banojë shqiptarë.

## Emrat vetjakë 
Shqiptarët e Epirit janë detyruar të ndërrojnë emrat dhe mbiemrat në gjegjëset e tyre në greqisht, ose të paktën t’i greqizojnë ato duke shtuar mbaresa të tilla greke si -s. Në shumë emra vetjakë grekë historikë dhe bashkëkohorë mund të dallohet rrënja shqipe e emrit, pas heqjes së mbaresës. Edhe në kohët bashkëkohore, shumë shqiptarë, për të emiguar në Greqi, detyrohen nga shteti grek të marrin edhe identitet grek, duke greqizuar emrin.

## Emrat e vendeve 
Edhe emrat shqip të vendeve në Epir janë greqizuar, sipas dëshirës së shtetit grek. Jo vetëm që sot s’ka sanjë emër shqip në Çamëri, por shteti grek po detyron edhe emërtimin në greqisht të shumë vendbanimeve shqiptare në Epirin e Veriut, pra në Shqipëri. Për më tepër, emrat historikë të vendeve, që dallohet që kanë prejardhje shqiptare, Greqia i quan greke. P.sh. emri Epir, që vjen nga fjala epër (epërsi), pretendohet se ka origjinë greke.

## Shih edhe 
* Ndryshimi i emrave gjeografikë në Greqi
* Ideja e Madhe
* Nacionalizmi grek
* Serbizimi i emrave
* Shqiptarizimi i emrave

## Referime 
* 
*
LASK

**Linzer Athletik-Sport-Klub**, i njohur zakonisht si **LASK Linz** (),  **Linzer ASK**, ose thjesht **LASK**, është një klub futbolli austriak me qendër në kryeqytetin e shtetit të Austrisë së Epërme, Linz. Është klubi më i vjetër i futbollit në atë rajon dhe luan në Bundesligën Austriake, niveli më i lartë i futbollit austriak. Ngjyrat e klubit janë bardh e zi. Skuadra e femrave luan në divizionin e dytë më të lartë të futbollit austriak për femra.

Është një nga klubet e pakta të divizioneve më të larta të vendit që, që kur u krijua, nuk shfaqi kurrë një sponsor në emrin zyrtar të klubit.

Në vitin 1965, klubi u bë skuadra e parë jashtë Vjenës që fitoi kampionatin austriak të futbollit, me këtë titullin e tij të vetëm në ligë deri më sot. Klubi aktualisht luan ndeshjet e tij në Raiffeisen Arena në Linz.

## Skuadra aktuale 
## Nderimet 
* **Bundesliga Austriake**
** **Winners (1):** 1964–65
** Runners-up: 1961–62, 2018–19
* **Liga e Dytë Austriake**
** **Winners (5):** 1957–58, 1978–79, 1993–94, 2006–07, 2016–17

* **Austrian Cup**
** **Winners (1):** 1964–65
** Runners-up: 1962–63, 1966–67, 1969–70, 1998–99, 2020–21

## Referime
Grazer AK

**Grazer Athletiksport Klub**, shkurtuar si GAK), i njohur më mirë thjesht si Grazer AK, është një klub sportiv austriak. me qendër në qytetin Graz në shtetin federal të Stiria. Seksioni i futbollit dikur ishte ndër klubet më të njohura të Austrisë, duke pasur sukses në dekadën midis 1995 dhe 2005. Seksionet e tjera janë basketboll, zhytje dhe tenis, të cilat megjithatë të gjithë veprojnë si persona juridikë të veçantë. Seksioni i futbollit "GAK" u palos gjatë sezonit 2012–13 Regionalliga Mitte në vjeshtë 2012. Që atëherë është ringjallur dhe është kthyer në Liga e Dytë Austriake në 2019,dhe katër vjet më vonë fitoi promovimin në Bundesligën Austriake pas një ndërprerjeje shtatëmbëdhjetëvjeçare.

## Skuadra aktuale 
## Nderimet 
[djathtas|parapamje|289x289px|GAK feston Kampionatin Austriak 2004 në Hauptplatz në [Grac|Graz.]]

* **Bundesliga Austriake** (I)
** **Fitues (1):** 2003–04
** *Vëndi 2-të (2):* 2002–03, 2004–05
* **Kupa e Austrisë**
** **Fitues (4):** 1980–81, 1999–2000, 2001–02, 2003–04
** *Vëndi 2-të (2):* 1961–62, 1967–68
* **Superkupa e Austrisë**
** **Fitues (2):** 2000, 2002
** *Vëndi 2-të (1):* 2004
* **Liga e Dytë e Austrisë** (II)
** **Fitues (4):** 1974–75, 1992–93, 1994–95, 2023–24
* **Regionalliga Mitte** (III)
** **Fitues (2):** 2011–12, 2018–19
* **Landesliga Steiermark** (IV)
** **Fitues (1):** 2017–18
* **Oberliga Mitte/West** (V)
** **Fitues (1):** 2016–17
* **Unterliga Mitte** (VI)
** **Fitues (1):** 2015–16
* **Gebietsliga Mitte** (VII)
** **Fitues (1):** 2014–15
* **1. Klasse Mitte A** (VIII)
** **Fitues (1):** 2013–14

## Referime
SK Sturm Graz

**Sportklub Sturm Graz** është një klub profesionist austriak i futbollit, me seli në Graz, duke luajtur në Bundesliga Austriake. Klubi është themeluar në vitin 1909. Ngjyrat e tij janë bardh e zi.

Në historinë e tij, Sturm Graz ka fituar katër herë kampionatin austriak të futbollit, në 1998, 1999, 2011 dhe 2024, dhe ka marrë pjesë disa herë në UEFA Champions League dhe UEFA Europa League. Rivalët e tyre më të mëdhenj janë fqinjët e Grazit Grazer AK, me të cilët ata ndajnë stadiumin e tyre, Merkur Arena.

## Skuadra aktuale 
:

 

## Nderimet 
### Kombëtare 
* **Austrian Bundesliga**
** **Fitues (4)**: 1997–98, 1998–99, 2010–11, 2023–24
** Vëndi 2-të (8): 1980–81, 1994–95, 1995–96, 1999–2000, 2001–02, 2017–18, 2021–22, 2022–23
* **Kupa e Austrisë**
** **Fitues (7)**: 1995–96, 1996–97, 1998–99, 2009–10, 2017–18, 2022–23, 2023–24
** Vëndi 2-të (4): 1947–48, 1974–75, 1997–98, 2001–02
* **Superkupa e Austrisë**
** **Fitues (3)**: 1996, 1998, 1999
** Vëndi 2-të (2): 1997, 2002
* **Kampionati Amator i Austrisë**
** **Fitues (1):** 1934

### Ndërkombëtare 
* **UEFA Intertoto Cup**
** **Fitues (1):** 2008

## Referimet
Lia e majmunit

**Lija e majmunit** është një sëmundje virale infektive që mund të shfaqet te njerëzit dhe kafshët e tjera. Simptomat përfshijnë një skuqje që formon flluska dhe më pas kore, ethe dhe ënjtje të nyjeve limfatike. Sëmundja është zakonisht e lehtë dhe shumica e individëve të infektuar shërohen brenda pak javësh pa trajtim. Koha nga ekspozimi deri në fillimin e simptomave varion nga pesë deri në njëzet e një ditë, dhe simptomat zakonisht zgjasin nga dy deri në katër javë. Megjithatë, rastet mund të jenë të rënda, veçanërisht te fëmijët, gratë shtatzëna ose njerëzit me sistem imunitar të shtypur.

Sëmundja shkaktohet nga *Orthopoxvirus Monkeypox*, një virus zoonotik në gjininë *Orthopoxvirus*. Në këtë gjini Barnat antivirale si tecovirimat mund të përdoren për trajtimin e lisë së majmunit, megjithëse efektiviteti i tyre nuk është vërtetuar.

Lia e majmunit është endemik në Afrikën Qendrore dhe Perëndimore, ku disa lloje gjitarësh dyshohet se veprojnë si një rezervuar natyror i virusit. Që atëherë, frekuenca dhe ashpërsia e shpërthimeve janë rritur ndjeshëm, ndoshta si rezultat i rënies së imunitetit që nga ndërprerja e vaksinimit rutinë të lisë.

Një shpërthim i lisë së majmunit të kladit I u zbulua në Republikën Demokratike të Kongos gjatë vitit 2023. Që nga gushti 2024, ai është përhapur në disa vende afrikane, duke ngritur shqetësime se mund të jetë përshtatur me një transmetim më të qëndrueshëm njerëzor. Më 14 gusht 2024, OBSH e shpalli këtë shpërthim si PHEIC. Të nesërmen, rasti i parë jashtë Afrikës u raportua në Suedi.

## Shiko edhe 
* Lija

## Referime
FC Red Bull Salzburg

**Fußballclub Red Bull Salzburg**, i njohur gjithashtu si **Klubi i futbollit Red Bull Salzburg**, **FC** **Red Bull Salzburg**, ose i njohur zakonisht si thjesht * Red Bull Salzburg*, është një klub profesionist austriak futbollit me bazë në Wals-Siezenheim, që garon në Bundesliga Austriake, liga më e mirë e Futbolli austriak. Vendi i tyre në shtëpi është Red Bull Arena. Për shkak të kufizimeve të sponsorizimit, klubi njihet si **FC Salzburg** dhe mban një stemë të modifikuar kur luan në garat e UEFA-s.

Klubi njihej si **SV Austria Salzburg**, dhe kishte disa emra të sponsorizuar, përpara se të blihej nga Red Bull GmbH në vitin 2005, i cili e riemëroi klubin dhe ndryshoi ngjyrat e tij nga vjollca tradicionale dhe e bardha në të kuqe. dhe të bardhë. Ndryshimi rezultoi që disa nga tifozët e ekipit të formonin një klub të ri, SV Austria Salzburg.

E themeluar në vitin 1933, klubi fitoi titullin e tij të parë Bundesliga në vitin 1994, i cili ishte i pari nga tre në harkun kohor të katër sezoneve, të cilët gjithashtu i panë ata të arrinin në Kupa UEFA 1994 përfundimtar. Klubi ka fituar shtatëmbëdhjetë tituj ligë dhe nëntë Kupa e Austrisë, të nëntë prej të cilave erdhën si dyshe, si dhe tre Superkupa Austriake. Salzburgu ka dominuar futbollin austriak gjatë të shkuarës së afërt, duke fituar 14 tituj të ligës në 17 sezone, përfshirë 10 radhazi nga 2014 deri në 2023.

## Emri dhe kreshta 
### Historia e emrit të klubit 
* 1933 deri në 1946: *SV Austria Salzburg* (bashkimi i FC Rapid Salzburg dhe FC Hertha Salzburg)
* 1946 deri në 1950: *TSV Austria Salzburg* (bashkim me ATSV Salzburg)
* 1950 deri në 1973: *SV Austria Salzburg* (shkrirja e shkrirjes)
* 1973 deri në 1976: *SV Gerngroß A. Salzburg* (Gerngroß Department Store sponsorizimi)
* 1976 deri në 1978: *SV Sparkasse Austria Salzburg* (Erste Group sponsorizimi i bankës së kursimeve)
* 1978 deri në 1997: *SV Casino Salzburg* (Casinos Austria sponsorizimi)
* 1997 deri në 2005: *SV Wüstenrot Salzburg* (Sponsorizimi i Wüstenrot-Gruppe)
* 2005 e deri më tani: *FC Red Bull Salzburg* (*FC Salzburg* në garat evropiane)

## Skuadra aktuale 
## Nderimet 
* **Bundesliga Austriake**
** **Fitues (17):** 1993–94*, 1994–95*, 1996–97*, 2006–07, 2008–09, 2009–10, 2011–12, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2017–18, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22, 2022–23
** Vëndi 2-të (5): 2005–06, 2007–08, 2010–11, 2012–13, 2023–24
* **Kupa e Austrisë**
** **Fitues (9):** 2011–12, 2013–14, 2014–15, 2015–16, 2016–17, 2018–19, 2019–20, 2020–21, 2021–22
** Vëndi 2-të (5): 1973–74*, 1979–80*, 1980–81*, 1999–2000*, 2017–18
* **Superkupa e Austrisë**
** **Fitues (3):** 1994*, 1995*, 1997*
* **Liga e Dytë**
** **Fitues:** 1977–78*, 1986–87*

### Ndërkombëtare 
* **UEFA Cup**
** Vëndi 2-të: 1993–94

#### Skuadra e të rinjve 
* **Blue Stars/FIFA Youth Cup**
** **Fitues: (1)** 2024
* **UEFA Youth League**
** **Fitues: (1)** 2016–17
** Vëndi 2-të (1): 2021–22

## Referime
Shkolla fillore "22 Tetori", Sazan

**Shkolla 8-vjeçare "22 Tetori" Sazan** ka qenë një simbol i historisë së arsimit dhe kulturës shqiptare. Në mes të detit Jon, në ishullin strategjik të Sazanit, ndodhej një shkollë që mbante emrin "22 Tetori". Kjo shkollë 8-vjeçare, e ndërtuar në vitin 1974 me kontribut vullnetar nga banorët dhe forcat ushtarake që shërbenin në ishull, ishte një ndërtesë e veçantë që luajti një rol të rëndësishëm në ruajtjen dhe përhapjen e gjuhës dhe kulturës shqiptare. Ishulli i Sazanit, për shumë vite një zonë e izoluar, kishte një jetë të gjallë sociale
, dhe shkolla "22 Tetori" ishte një nga pikat më të rëndësishme të këtij komuniteti.

;Historia e emrit "22 Tetori"

Emri i shkollës ka një kuptim të veçantë dhe historik. Ai lidhet me 22 tetorin e vitit 1944, ditën kur partizanët shqiptarë çliruan ishullin e Sazanit nga forcat pushtuese gjatë Luftës së Dytë Botërore. Në këtë datë historike, flamuri shqiptar u ngrit për herë të parë në ishull, duke shënuar bashkimin e tij me Shqipërinë. Ky akt simbolik u përjetësua në emrin e shkollës, duke kujtuar gjithmonë sakrificën dhe guximin e partizanëve.

;Rëndësia e shkollës në komunitet

Shkolla "22 Tetori" ishte jo vetëm një institucion arsimor, por edhe një qendër kulturore ku promovoheshin vlerat kombëtare shqiptare. Në një vend të vogël dhe të izoluar si Sazani, kjo shkollë luante një rol kyç në edukimin e fëmijëve dhe në ruajtjen e identitetit kombëtar. Nxënësit mësonin jo vetëm shkrim e këndim, por edhe historinë dhe kulturën e vendit të tyre, duke u rritur me një ndjenjë të thellë patriotizmi.

;Shkolla sot

Megjithatë, me kalimin e viteve dhe ndryshimin e situatës demografike dhe strategjike në Sazan, shkolla "22 Tetori" sot nuk funksionon më. Ajo mbetet një ndërtesë e braktisur, por një destinacion që ngjall interes për ata që e vizitojnë ishullin, të cilët shpesh pyesin për historinë e saj dhe simbolikën e emrit. Për shumë njerëz, shkolla përfaqëson një periudhë të kaluar të lavdishme të ishullit dhe një kujtesë të rëndësishme për rolin që Sazani ka luajtur në historinë e Shqipërisë.

;Përfundim

Shkolla 8-vjeçare "22 Tetori" në Sazan mbetet një pjesë e rëndësishme e trashëgimisë historike dhe kulturore të Shqipërisë. Ajo simbolizon përpjekjet e një komuniteti të vogël për të ruajtur dhe promovuar identitetin kombëtar në një zonë të largët dhe të izoluar. Edhe pse sot shkolla nuk është më funksionale, historia dhe rëndësia e saj mbeten të gjalla në kujtesën e popullit shqiptar.

## Shih edhe 
* Arsimi në Shqipëri
* Historia e arsimit shqiptar

## Burimet
FC Blau-Weiß Linz

**FC Blau-Weiß Linz** ose **BW Linz** janë një klub futbolli nga Linc që luan në Bundesligën Austriake. Stadiumi i klubit është Hofmann Personal Stadion.

## Historia 
Në vitin 1997, u themelua FC Blau-Weiß Linz, i cili adoptoi traditat e klubit të zhdukur FC Linz, i cili për shkak të vështirësive financiare duhej të shpërbëhej përfundimisht, duke u bashkuar me rivalët e tyre prej kohësh LASK Linz.

Më 4 qershor 2023, Blau Weiß Linz siguroi titullin e Austriake 2. Liga në 2022–23 pasi mposhti Sturm Graz II 2–1 në ditën e fundit të ndeshjes 30 dhe u ngjit në Bundesliga Austriake për herë të parë në histori nga sezoni i ardhshëm 2023–24. (Ata gjithashtu siguruan titullin përsëri në 2020–21, por promovimi u refuzua pasi ata nuk aplikuan për një licencë të Bundesligës.)

## Skuadra aktuale 
parapamje|260x260px|Grafiku historik i performancës së ligës së Blau-Weiß Linz dhe paraardhësit të tyre
Orkestra e Forcave të Armatosura të Shqipërisë

**Orkestra e Forcave të Armatosura të Shqipërisë** është orkestëra ushtarake profesionale e Shqipërisë që ka për detyrë të sigurojë shoqërim ushtarak për Forcat e Armatosura Shqiptare si dhe të marrë pjesë në ngjarje protokollare me Gardën e Republikës.

## Historia 
Formacioni i parë zyrtar i bandës ushtarake të Shqipërisë u krijua në vitin 1920, me ardhjen e Bandës Kombëtare "Vatra" nga Shtetet e Bashkuara nën drejtimin e Thoma Nasit. Në vitin 1925, në bazë të grupit, u krijua Orkestra Frymore Presidenciale dhe më pas, në shtator 1928, ajo u bë Banda Mbretërore. Banda u krijua në tetor 1944, në fshatin Priskë afër Tiranës, fillimisht si bandë 25 anëtarëshe e xhandarmërisë. Mori pjesë në paradën ushtarake të 28 nëntorit të atij viti për nder të Çlirimit të Shqipërisë. Më vonë u bë banda e Ushtrisë Popullore Shqiptare. Në vitin 1990 u shndërrua në bandën e Forcave të Armatosura Shqiptare.

## Karakteristikat 
Ajo mban 2 ansamble, një orkestër tunxhi dhe Orkestrën Frymore të Forcave të Armatosura (AFWO). Të 79 muzikantët kanë nga 3 kostume që mund t'i veshin në çdo funksion zyrtar në kryeqytet, në varësi të motit dhe vjetërsisë së eventit. Marshimi i nënshkrimit të tij është *Marshi Mirësevini* (Marshi i Inspektimit).

## Çmime dhe njohje 
* Përpara natës së ndërrimit të viteve 2017 është nderuar me “Medaljen e Mirënjohjes” nga Bashkia e Tiranës dhe Kryetari i Bashkisë së Tiranës.
* Është vlerësuar me Urdhrin e Flamurit nga Presidenti Ilir Meta në kuadër të festimeve të 100-vjetorit të Luftës së Vlorës. Në fjalën e tij, Presidenti Meta theksoi se banda “është e vetmja orkestër frymore profesioniste në Shqipëri, një pasardhës i denjë i Bandës Kombëtare “Vatra”, një bandë marshuese shqiptaro-amerikane gjatë luftës.

## Shiko edhe 
* Orkestra e Forcës së Sigurisë së Kosovës

## Referime
Serie A 2023–24

**Serie A** **2023–24** (e njohur si **Serie A TIM** për arsye sponsorizimi ose **Seria A Made in Italy** për emërtimin jashtë vendit) ishte sezoni i 122të i nivelit më të lartë të futbollit italian, i 92ti me ndeshje vajtje-ardhje si dhe i 14ti i organizuar nga komitetiti Lega Serie A. Napoli ishte kampioni në fuqi, duke fituar titullin e tretë në sezonin e kaluar.

Më 22 prill 2024, Interi u shpall kampion për herë të 20të pesë javë nga fundi, duke fituar 2–1 kundër rivalëve të qytetit Milan. Interi fitoi kështu të drejtën për të shtuar një yll i artë të dytë në stemën e tyre.

## Ekipet 
Spezia, Cremonese dhe Sampdoria ranë nga kategoria pas tre, një dhe njëmbëdhjetë vjetësh përkatësisht në ligën e parë. Ata u zëvendësuan nga Frosinone, Genoa dhe Cagliari. Frosinone u rikthye në ligën e parë pas katër vitesh mungesë, ndërsa Genoa dhe Cagliari u kthyen të dy pas një viti mungesë.

### Ndryshimet e ekipeve 
### Stadiumet dhe vendndodhjet 
### Personeli dhe bluzat 
### Ndryshimet menaxheriale 
## Tabela e ligës 
## Statistikat e sezonit 
### Golashënuesit më të mirë 
[parapamje|[Lautaro Martínez i Interit ishte golashënuesi më i mirë i sezonit me 24 gola.]]

 1 Zapata luajti për Atalantën deri në ndeshjen 2 dhe shënoi 1 gol.

### Het-trickët 
; Notes

4 Lojtari shënoi 4 gola

(H) – Skuadra vendase

(A) – Skuadra mysafire

## Referime
WSG Tirol

**Wattener Sportgemeinschaft Tirol**, i njohur zakonisht si **WSG Tirol**, është një klub futbolli nga Wattens, Tirol. Klubi aktualisht luan në Bundesligën Austriake. Stadiumi i klubit është Stadiumi Tivoli.

## Skuadra aktuale 
## Nderimet 
* **Liga e Dytë:**
** **Fitues (1):** 2018-19
* **Liga e Dytë (Perëndim):**
** **Fitues (1):** 1968
* **Liga e Tretë (Perëndim):**
** **Fitues (4):** 1989, 1995, 1999, 2003, 2016

## Referime
Ekspozita : Rikthim në traditë, veshjet popullore të shqiptarëve

Ekspozita: “Rikthim në Traditë, Veshjet Popullore të Shqiptarëve”

Kultura shqiptare, një thesar i gjallë në fotografi

Ekspozita shëtitëse “Rikthim në traditë, veshjet popullore të shqiptarëve” është një iniciativë madhore e Drejtorisë së Përgjithshme të Arkivit të Shqipërisë që synon të përçojë dhe të mbajë gjallë trashëgiminë kulturore shqiptare përmes një koleksioni të pasur fotografish. Kjo ekspozitë është një udhëtim nëpër kohë dhe hapësirë, duke i dhënë jetë dhe identitet kombëtar pasurisë kulturore të popullit shqiptar.

Shtrirja gjeografike dhe historike

Ekspozita është e ndarë në disa nënstruktura që përfshijnë të gjitha trevat shqiptare
, nga jugu në veri, duke mos lënë jashtë as Shqipërinë e Mesme. Çdo rajon ka karakteristikat e veta unike që reflektohen në veshjet tradicionale, të cilat shpalosen me kujdes dhe respekt përmes fotografive historike. Kostumet popullore, të cilat kanë qenë dikur një pjesë thelbësore e identitetit të shqiptarëve, janë rikthyer në vëmendjen e publikut me gjithë ngjyrat, ornamentet dhe detajet e tyre.

Figura historike dhe artistike

Një aspekt tjetër interesant i ekspozitës është prezantimi i figurave të njohura historike dhe kulturore shqiptare, të cilët kanë mbajtur dhe promovuar këto kostume tradicionale. Në këtë mënyrë, ekspozita jo vetëm që nxjerr në pah rëndësinë e veshjeve si pjesë e identitetit kombëtar, por edhe lidhjen e tyre me historinë dhe kulturën shqiptare. Këto personalitete, të përzgjedhura me kujdes, vijnë nga fusha të ndryshme të jetës si politika, letërsia dhe arti.

Kostumet e fëmijëve dhe veshjet nga trojet shqiptare

Një rubrikë e veçantë i kushtohet veshjeve tradicionale të fëmijëve, të cilat janë po aq të pasura në detaje dhe simbolikë sa ato të të rriturve. Po ashtu, ekspozita përfshin edhe kostumet tradicionale të trojeve shqiptare jashtë kufijve të sotëm të Shqipërisë, duke përfaqësuar kështu një Shqipëri të përgjithshme dhe të bashkuar në diversitetin e saj kulturor.

Rëndësia dhe ndikimi

Ekspozita “Rikthim në traditë, veshjet popullore të shqiptarëve” është më shumë se një prezantim i thjeshtë fotografik; ajo është një rikthim në rrënjët kulturore, një ftesë për të njohur dhe vlerësuar trashëgiminë e pasur që shqiptarët kanë ruajtur ndër shekuj. Duke udhëtuar në qytete të ndryshme të Shqipërisë, kjo ekspozitë ndihmon në ndërgjegjësimin e brezave të rinj dhe në ruajtjen e identitetit kombëtar përmes artit dhe kulturës.

Ekspozita është një urë lidhëse mes së kaluarës dhe së ardhmes, që na kujton se veshjet popullore nuk janë thjesht relikte të një kohe të shkuar, por një pasuri e gjallë dhe e përjetshme që duhet të ruhet dhe të vlerësohet.

## Referime
Festivali Folklorik i Selenicës

**Festivali Folklorik i Selenicës**: Një sofër e madhe e trashëgimisë kulturore shqiptare

Kotë, Selenicë, Gusht 2024 - Për tri netë të paharrueshme, Kotë u shndërrua në qendër të folklorit dhe këngës tradicionale labe, duke mirëpritur edicionin e dytë të Festivalit Folklorik të Bashkisë Selenicë
. Ky festival, i cili nisi si një iniciativë për të ruajtur dhe promovuar trashëgiminë shpirtërore të zonës, mblodhi mbi 200 artistë nga e gjithë Shqipëria, të cilët përmes këngës, valles dhe instrumenteve popullore, ngjyrosën mbrëmjet e kësaj vere me ritme e tinguj të rralla.

Në këtë edicion, 22 grupe polifonike nga të gjitha trevat shqiptare u ngjitën në skenë, duke sjellë një mozaik të pasur të këngëve dhe valleve tradicionale. Të bashkuar nga dashuria për muzikën labe dhe përkushtimi për trashëgiminë kulturore, këngëtarët dhe valltarët sollën një atmosferë të gjallë, ku zëri i polifonisë u ndërthur me gëzimin dhe krenarinë kombëtare.

Bashkia Selenicë, e cila organizoi festivalin, vlerësoi lart përkushtimin dhe talentin e pjesëmarrësve. Në një deklaratë të publikuar në faqen e saj zyrtare, Bashkia shprehu falënderimet për të gjitha grupet, duke theksuar rëndësinë e ruajtjes dhe përcjelljes së traditave tona si një pasuri e çmuar e kulturës jo materiale.

Festivali u gjykua nga një juri me përvojë dhe autoritet të lartë në fushën e folklorit shqiptar, e përbërë nga prof. Bardhosh Gaçe, "Mjeshtër i Madh", Kristo Çipa, gjithashtu "Mjeshtër i Madh", dhe këngëtari i njohur i Qarkut Vlorë, Bexhet Mahmuti. Pas një konkurrimi të ngushtë, u ndanë çmimet për grupet më të spikatura:

Çmimi i Parë: Grupi Polifonik i Sevasterit

Çmimi i Dytë: Grupi Polifonik i Lubonjës

Çmimi i Tretë: Grupi “10 Shqiponjat e Tërbaçit”

Çmimi i Tretë: Grupi i Vllahëve, Selenicë

Këto çmime nuk ishin thjesht një njohje e punës dhe përkushtimit të artistëve, por edhe një nxitje për ruajtjen e kësaj trashëgimie të vyer që përfaqëson shpirtin e vërtetë të kulturës shqiptare.

Banorët e Kotës dhe vizitorët nga e gjithë zona e Selenicës ndoqën festivalin me entuziazëm dhe kërshëri, duke e kthyer qendrën e Kotës në një arenë të gjallë festivaleje. Tri netët e festivalit ishin një dëshmi e gjallë e faktit se folklori shqiptar mbetet një element jetësor i identitetit tonë kombëtar, dhe se ruajtja e tij është një detyrë e përbashkët e brezave.

Festivali Folklorik i Selenicës, tashmë një ngjarje vjetore e rëndësishme, po konsolidohet si një platformë kyçe për promovimin e këngës dhe valles tradicionale shqiptare. Me një pjesëmarrje gjithnjë e më të gjerë dhe një nivel të lartë të performancave artistike, ky festival dëshmon se trashëgimia jonë kulturore jo vetëm që është e gjallë, por po lulëzon dhe mbetet një burim i përhershëm krenarie për të gjithë shqiptarët
.

## Referime
Nacionalizmi australian

[parapamje|263x263px| [Flamuri i Australisë.]]
**Nacionalizmi australian** është ideologjia, lëvizja dhe ndjenja që thekson identitetin, kulturën dhe interesat e Australisë si një shtet-komb, duke pohuar identitetin e australianëve si një komb i veçantë. Ai përfshin një sërë besimesh dhe vlerash që shpesh janë të rrënjosura në historinë, gjeografinë dhe kontekstin shoqëroropolitik të Australisë. Veçoritë kryesore të nacionalizmit australian përfshijnë ndjenjën e krenarisë kombëtare, lidhjen me simbolet australiane si flamuri dhe himni kombëtar, dhe një përqendrim në nxitjen e sovranitetit dhe pavarësisë së Australisë.

Historikisht, nacionalizmi australian u shfaq gjatë fundit të shekullit të 19-të dhe fillimit të shekullit të 20-të, ndërsa Australia u zhvendos drejt federatës dhe fitoi pavarësinë nga sundimi kolonial britanik, duke u zhvilluar në tre tradita historike kryesore: lëvizja e punës, lëvizja republikane dhe lëvizja vendasonacionaliste. Ai u formua nga faktorë të tillë si përvojat e kolonëve të hershëm dhe dëshira për një identitet të veçantë australian të ndarë nga ndikimi britanik.
Lëvizja havaiane për sovranitet

**Lëvizja havaiane për sovranitet**  (havaianisht: ''ke ea Hawai'i'') është një fushatë politike dhe kulturore bazë për të rivendosur një komb ose mbretëri autonome ose të pavarur të Havait nga dëshira për sovranitet, vetëvendosje dhe vetëqeverisje.

Disa grupe mbrojnë gjithashtu një formë kompensimi nga Shtetet e Bashkuara për përmbysjen e Mbretëreshës Liliʻuokalani në 1893 dhe për atë që përshkruhet si një pushtim i zgjatur ushtarak duke filluar me aneksimin e 1898-ës. Lëvizja në përgjithësi sheh si përmbysjen ashtu edhe aneksimin si të paligjshme.

Atolli Palmira dhe Sikaiana u aneksuan nga Mbretëria e Havait në vitet 1860, dhe lëvizja i konsideron ata si nën okupim të paligjshëm së bashku me Ishujt e Havait.

Rezoluta e faljes që Kongresi i Shteteve të Bashkuara miratoi në vitin 1993 pranoi se përmbysja e Mbretërisë së Havait ishte një vepër e paligjshme.

Mbrojtësit e sovranitetit i kanë atribuar problemet që mundojnë komunitetet vendase, duke përfshirë të pastrehët, varfërinë, margjinalizimin ekonomik dhe gërryerjen e traditave vendase mungesës së qeverisjes vendase dhe vetëvendosjes politike.

Shpopullimi i detyruar i Kaho'olawe dhe bombardimi i tij i mëvonshëm, ndërtimi i Observatorëve Mauna Kea, kriza e ujit Red Hill të shkaktuar nga keqmenaxhimi i Marinës amerikane dhe pjesëmarrja në trafikimin e qenieve njerëzore të grave havaiane nga ushtarakët amerikanë janë disa të çështjeve bashkëkohore të rëndësishme për lëvizjen e sovranitetit.

Ajo e ka ndjekur axhendën e saj përmes nismave edukative dhe veprimeve legjislative. Së bashku me protestat në të gjithë ishujt, në vetë kryeqytetin (Honolulu) dhe në vende të tjera të shenjta për kulturën havaiane, aktivistët e sovranitetit kanë sfiduar forcat dhe ligjin amerikan.
Lëvizja protestuese maori

**Lëvizja protestuese maori** është një lëvizje e gjerë e të drejtave indigjene në Zelandën e Re (). Ndërsa kishte një sërë konfliktesh midis Maorit dhe emigrantëve evropianë përpara nënshkrimit të Traktatit të Vaitangit në 1840, nënshkrimi dha një arsye për të protestuar. Mosmarrëveshjet në dekadat pas nënshkrimit ndonjëherë përfshinin luftën.

Në formën e saj moderne, lëvizja protestuese maori u shfaq në fillim të viteve 1970 si pjesë e një rilindjeje më të gjerë maori dhe është fokusuar në çështje të tilla si korrigjimi i ankesave të Traktatit të Vaitangit, të drejtat e tokës maori, gjuha maori, kultura dhe racizmi në Zelandën e Re. Në përgjithësi ka bërë aleancë me krahun e majtë, megjithëse ndryshon nga e majta kryesore në një sërë mënyrash. Shumica e anëtarëve të lëvizjes kanë qenë maori, por ajo ka tërhequr njëfarë mbështetjeje nga Zelanda e Re jomaori dhe nga popuj të tjerë indigjenë në mbarë botën. Sukseset e dukshme të lëvizjes përfshijnë themelimin e Tribunalit Vaitangi në 1975, kthimin e disa tokave maori dhe gjuha maori që u bë gjuhë zyrtare në Zelandën e Re në 1987.
Associação Esportiva Velo Clube Rioclarense

**Associação Esportiva Velo Clube Rioclarense**, i referuar zakonisht si **Velo Clube**, është një klub futbolli me bazë në Rio Claro, São Paulo.

## Historia 
Klubi u themelua më 28 gusht 1910. Ata fituan Campeonato Paulista do Interior në 1925 dhe Campeonato Paulista Série A2 në 2024.

## Nderimet 
* **Campeonato Paulista Série A2**
** **Fitues (2):** 1925 (APEA), 2024
* **Campeonato Paulista Série A3**
** **Fitues (1):** 2020

## Referime
Sovraniteti indigjen australian

parapamje| Shenja e sovranitetit në Ambasadën e Çadrës së Aborigjenëve.
**Sovraniteti indigjen australian**, i quajtur gjithashtu kohët e fundit **sovraniteti Blak**, përfshin të drejtat e ndryshme të pretenduara nga popujt aborigjenë dhe të ishujve të Ngushticës Torres brenda Australisë. Të drejta të tilla thuhet se rrjedhin nga pushtimi dhe pronësia e popujve indigjenë të Australisë përpara kolonizimit dhe nëpërmjet lidhjes së tyre të vazhdueshme shpirtërore me tokën. Sovraniteti indigjen nuk njihet në Kushtetutën Australiane ose sipas ligjit Australian.

Lëvizjet politike u shfaqën në shekujt e 20-të dhe të 21-të rreth kauzës së sovranitetit indigjen, duke kërkuar të drejta të ndryshme politike, ekonomike dhe kulturore brenda dhe jashtë shtetit australian. Këto kanë përfshirë të drejtat e tokës, të drejtën që popujt indigjenë të trajtohen si një shtet i veçantë me ligjet dhe institucionet e tyre, dhe të drejta të ndryshme të pronësisë kulturore dhe intelektuale. Këto të drejta nuk janë fikse, me të drejtën për sovranitet të të dhënave indigjene që shfaqet në kontekstin e mbledhjes më të madhe të të dhënave nga qeveritë. Sipas disa mbështetësve, njohja e pushtimit dhe pronësisë së mëparshme të Australisë do të thotë pranim i sovranitetit të popujve indigjenë dhe hap rrugën për traktate midis tyre dhe qeverive të Komonuelthit dhe të shteteve dhe territoreve.

Diskutimi i konceptit ishte i spikatur në fushata të ndryshme rreth referendumit të dështuar të 14 tetorit 2023, i cili do të kishte ndryshuar Kushtetutën për të përshkruar një Zë Indigjen në Parlament. Udhëheqësit e lëvizjes për sovranitetin Blak si Majkëll Mansell në Tasmani dhe senatorja Lidia Thorp në Viktoria nuk e mbështetën Zërin, mbi bazën se do të ndikonte në sovranitetin dhe se traktatet kërkohen së pari për t'u përfshirë në diskutime sovran me sovran.
MIM-23 Hawk

Raytheon **MIM-23 HAWK** (Anglisht: *Homing All the Way Killer*) është një raketë tokë-ajër amerikane me rreze të mesme veprimi. Ai u krijua për të qenë një homolog shumë më i lëvizshëm i MIM-14 Nike Hercules, duke shkëmbyer aftësinë jashtë rrezes dhe lartësisë për një madhësi dhe peshë shumë më të vogël. Performanca e tij e nivelit të ulët u përmirësua shumë në krahasim me Nike përmes miratimit të radarëve të rinj dhe një sistemi udhëzues gjysmë aktiv radari me valë të vazhdueshme. Ai hyri në shërbim me ushtrinë amerikane në 1959. 

Në vitin 1971 ajo iu nënshtrua një programi të madh përmirësimi si **Improved Hawk**, ose **I-Hawk**, i cili bëri disa përmirësime në raketë dhe zëvendësoi të gjitha sistemet e radarëve me modele të reja. Përmirësimet vazhduan gjatë njëzet viteve të ardhshme, duke shtuar ECCM-në e përmirësuar, një veçori potenciale "home-on-jam" dhe në 1995, një kokë të re që e bëri atë të aftë kundër raketave taktike balistike me rreze të shkurtër veprimi. ''Jane's'' raportoi se probabiliteti i vrasjes me një goditje të vetme të sistemit origjinal ishte 0.56; I-Hawk e përmirësoi këtë në 0.85.

Hawk u zëvendësua nga MIM-104 Patriot në shërbimin e Ushtrisë Amerikane deri në vitin 1994. Përdoruesi i fundit në SHBA ishin Trupat e Marinës së SHBA-së, të cilët i përdorën të tyret deri në vitin 2002 kur u zëvendësuan me FIM-92 Stinger me rreze të shkurtër portative për njeriun. Raketa është prodhuar gjithashtu jashtë SHBA-së në Evropën Perëndimore, Japoni dhe Iran. Shtetet e Bashkuara kurrë nuk e përdorën Hawk në luftime, por ai është përdorur shumë herë nga vende të tjera. Përafërsisht 40,000 nga raketat u prodhuan.

## Shiko edhe 
* Raketa tokë-ajër
* Lufta kundër-ajrore

## Referime
ETA (grup separatist)

parapamje| Emblema ETA
**ETA**,  një akronim për ''''''  ("Atdheu dhe Liria Baske"  ose "Vendi Bask dhe Liria"  ), ishte një organizatë separatiste e armatosur nacionaliste baske dhe e ekstremit të majtë  në Vendin Bask midis 1959 dhe 2018, me synimin e pavarësisë së rajonit. Grupi u themelua në vitin 1959 gjatë epokës së Spanjës frankiste, dhe më vonë evoluoi nga një grup paqësor që promovonte kulturën tradicionale baske në një grup paraushtarak të dhunshëm. Ajo u angazhua në një fushatë bombash, atentatesh dhe rrëmbimesh në të gjithë Spanjën dhe veçanërisht në Vendin Bask Jugor kundër regjimit, i cili ishte shumë i qendërzuar dhe armiqësor ndaj shprehjes së identiteteve të pakicës jo-kastiliane .   ETA ishte grupi kryesor brenda Lëvizjes Nacionalçlirimtare Baske dhe ishte pjesëmarrësi më i rëndësishëm bask në konfliktin bask .

Motoja e ETA-s ishte  ("Vazhdoni të dyja"), duke iu referuar dy figurave në simbolin e saj, një gjarpër (që përfaqëson politikën) të mbështjellë rreth një sëpate (që përfaqëson luftën e armatosur).    Midis 1968 dhe 2010, ETA vrau 829 njerëz (përfshirë 340 civilë) dhe plagosi më shumë se 22,000.     ETA klasifikohej si një grup terrorist nga Franca,  Mbretëria e Bashkuar,  Shtetet e Bashkuara,  Kanadaja,  dhe Bashkimi Evropian .  Kjo konventë u pasua nga një mori mediash vendase dhe ndërkombëtare, të cilat gjithashtu i referoheshin grupit si terroristë .     Deri më 2019, kishte më shumë se 260 ish-anëtarë të burgosur të grupit në Spanjë, Francë dhe vende të tjera. 

ETA shpalli armëpushime në 1989, 1996, 1998 dhe 2006. Më 5 shtator 2010, ETA shpalli një armëpushim të ri  që mbeti në fuqi, dhe më 20 tetor 2011, ETA njoftoi një "ndërprerje të përhershme të aktivitetit të saj të armatosur".  Më 24 nëntor 2012, u raportua se grupi ishte gati të negocionte një "përfundim përfundimtar" të veprimeve të tij dhe të shpërbëhej plotësisht.  Grupi njoftoi më 7 prill 2017 se kishte hequr dorë nga të gjitha armët dhe eksplozivët e tij.  Më 2 maj 2018, ETA bëri publike një letër të datës 16 prill 2018, sipas së cilës ajo kishte "shpërbërë plotësisht të gjitha strukturat e saj dhe i dha fund nismës së saj politike".
Federação Paulista de Futebol

**Federação Paulista de Futebol (FPF)** është organi drejtues i futbollit brenda shtetit brazilian të São Paulo. Ajo u themelua më 22 prill 1941, dhe aktualisht organizon Campeonato Paulista, Copa São Paulo de Juniores dhe Copa Paulista de Futebol, ndër të tjera

## Presidentët
Campeonato Paulista

**Campeonato Paulista Série A1**, i njohur zakonisht si **Campeonato Paulista**, ose **Paulistão**, është liga e futbollit shtetëror profesional në shtetin e São Paulo. Liga u krijua nga Federação Paulista de Futebol (FPF).

## Klubet 
**2024 Seria A1**

## Kampionët 
* *LPF&nbsp;— Liga Paulista de Foot-Ball (Paulista Football League)*
* *APEA&nbsp;— Associação Paulista de Esportes Atléticos (Paulista Association of Athletic Sports)*
* *LAF&nbsp;— Liga Amadores de Futebol (Amateur Football League)*
* *FPF&nbsp;(1933–1934) — Federação Paulista de Football (Paulista Football Federation), affiliate to the Federação Brasileira de Football (Brazilian Football Federation)*
* *LFP&nbsp;— Liga de Futebol Paulista (Paulista Football League)*
* *LFESP&nbsp;— Liga de Futebol do Estado de São Paulo (São Paulo State Football League)*
* *All editions starting in 1941 organized by the FPF&nbsp;— Federação Paulista de Futebol (Paulista Football Federation)*

## Referimet
Daniel Dennett

**Daniel Clement Dennett III** (28 mars 1942 - 19 prill 2024) ishte një filozof dhe shkencëtar kognitiv amerikan. Hulumtimi i tij u përqendrua në filozofinë e mendjes, filozofinë e shkencës dhe filozofinë e biologjisë, veçanërisht pasi ato fusha lidhen me biologjinë evolucionare dhe shkencën njohëse. 

Dennett ishte bashkëdrejtor i Qendrës për Studime Njohëse dhe Profesor i Filozofisë Austin B. Fletcher në Universitetin Tufts në Massachusetts. Dennett ishte anëtar i bordit redaktues për *The Rutherford Journal* dhe një bashkëthemelues i Projektit të Klerit.

Një ateist dhe shekullarist i zëshëm, Dennett është përshkruar si "një nga filozofët amerikanë më të lexuar dhe më të debatuar". Ai u referua si një nga "Katër kalorës" të Ateizmit të Ri, së bashku me Richard Dawkins, Sam Harris dhe Christopher Hitchens.

## Shiko edhe 
* Shkenca kognitive
* Ateizmi i Ri

## Referime