open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Reinhard Heydrich

**Reinhard Tristan Eugen Heydrich** (7 mars 1904 - 4 qershor 1942) ishte një zyrtar i lartë gjerman i SS dhe policisë gjatë epokës naziste dhe një arkitekt kryesor i Holokaustit. Ai ishte shefi i Zyrës të Sigurisë Kryesore të Rajhut (përfshirë Gestapo, Kripo dhe SD). Ai ishte gjithashtu *Stellvertretender Reichsprotektor* (Zëvendës / Mbrojtës në detyrë të Rajhut) i Bohemisë dhe Moravisë. Ai shërbeu si president i Komisionit Ndërkombëtar të Policisë Kriminale (ICPC, i njohur më vonë si Interpol) dhe kryesoi Konferencën Wanssee të janarit 1942 e cila zyrtarizoi planet për "Zgjidhjen Përfundimtare të Çështjes Hebraike" - dëbimi dhe gjenocidi i të gjithë hebrenjve në pushtuar nga Europa e pushtuar nga Gjermania Naziste.

Ai ishte drejtpërdrejt përgjegjës për *Einsatzgruppen*, forcat speciale që udhëtuan në prag të ushtrive gjermane dhe vranë më shumë se dy milion njerëz nga të shtënat masive dhe gazrat, përfshirë 1.3 milion hebrenj.

Heydrich u plagos në mënyrë kritike në Pragë më 27 maj 1942 si rezultat i Operacionit Anthropoid. Ai u zu në pritë nga një ekip ushtarësh çekë dhe sllovakë të cilët ishin dërguar nga qeveria çekosllovake në mërgim për të vrarë Mbrojtësin e Rajhut; ekipi u trajnua nga Ekzekutivi i Operacioneve Speciale Britanike. Heydrich vdiq nga plagët e tij një javë më vonë. Inteligjenca naziste lidhi në mënyrë të gabuar ushtarët çekë dhe sllovakë dhe partizanët e rezistencës me fshatrat Lidice dhe Ležáky. Të dy fshatrat u rrafshuan; të gjithë burrat dhe djemtë mbi 16 vjeç u pushkatuan, dhe të gjithë, përveç një numri të vogël të grave dhe fëmijëve, u dëbuan dhe u vranë në kampet e përqendrimit nazist.
Deti midis Shqipërisë dhe Greqisë

**Deti midis Shqipërisë dhe Greqisë**

Autori: Shaban Murati

Redaktimi: Medina Mehmeti

ISBN: 9789928332356

Botuar nga: Albas

Vendet e botimit: Tiranë, Prishtinë, Tetovë

Deti midis Shqipërisë dhe Greqisë  është një libër i autorit Shaban Murati, i cili eksploron aspektet komplekse të marrëdhënieve ndërkombëtare midis Shqipërisë dhe Greqisë, duke u fokusuar në çështjet diplomatike dhe marrëveshjet detare që përfshijnë këto dy shtete. Përmes analizave të hollësishme dhe këndvështrimeve historike, Murati trajton sfidat, tensionet dhe perspektivat e bashkëpunimit që dalin nga ndarja dhe shfrytëzimi i hapësirave detare midis dy vendeve.

Libri sjell një qasje multidimensionale, duke përfshirë kontekstin historik, juridik dhe politik të çështjes. Autori, një njohës i mirë i diplomacisë shqiptare, eksploron implikimet e marrëveshjeve të detit në rajon, duke përfshirë ndikimet mbi sovranitetin, sigurinë dhe ekonominë e Shqipërisë.

Pikat kryesore të përmbajtjes

1. Historiku i marrëdhënieve Shqipëri-Greqi:

Murati ofron një përmbledhje të marrëdhënieve historike midis dy vendeve, duke analizuar se si këto marrëdhënie kanë ndikuar në formimin e kufijve detarë.

2. Diplomacia dhe konflikti:

Libri trajton debatet rreth ndarjes së hapësirës detare, duke përfshirë çështjen e delimitimit të Zonës Ekskluzive Ekonomike (ZEE) dhe marrëveshjeve për shfrytëzimin e resurseve natyrore në det.

3. Aspektet juridike dhe ndërkombëtare:

Një kapitull i rëndësishëm i librit i dedikohet analizës së konventave ndërkombëtare, si Konventa e Kombeve të Bashkuara për Ligjin e Detit (UNCLOS), dhe zbatimit të tyre në rastin e Shqipërisë dhe Greqisë.

4. Implikimet ekonomike dhe strategjike:

Autori eksploron pasojat e mundshme për zhvillimin ekonomik të Shqipërisë dhe integrimin rajonal, duke marrë në konsideratë rezervat e naftës dhe gazit në Detin Jon.

5. Rrugët drejt zgjidhjes:

Përmes një analize të qartë dhe konkrete, Murati ofron rekomandime për mënyrat se si të dy vendet mund të arrijnë një zgjidhje të drejtë dhe të qëndrueshme për çështjet detare.

Deti midis Shqipërisë dhe Greqisë  është një kontribut i rëndësishëm për studiuesit, diplomatët dhe të gjithë ata që janë të interesuar në çështjet e politikës së jashtme dhe të drejtës ndërkombëtare. Ai hedh dritë mbi një nga çështjet më komplekse të marrëdhënieve dypalëshe në Ballkan, duke ndihmuar lexuesit të kuptojnë më mirë dimensionet e konfliktit dhe potencialin për bashkëpunim në rajon.

## Referime
Bernard Zotaj

**Bernard Zotaj** ushtarak shqiptar, ka lindur më 8 qershor 1955 në Ramicë të rrethit Vlorë. Në shtator 1970 -qershor 1974, Bernardi ka kryer shkollën e mesme të përgjithshme “Hasan Pulo” në Orikum të Vlorës. Në shtator 1975 -maj 1979 ka përfunduar Shkollën e Lartë të Bashkuar të Oficerave në Tiranë. Në shtator 1980 -maj 1983 ka përfunduar Shkollën e Lartë të Partisë në Tiranë. Në shtator 1987 -korrik 1989 ka përfunduar studimet në Akademinë e Mbrojtjes në Tiranë. Ka bërë dhe disa kurse kualifikimi në fushën e historisë ushtarake dhe të sigurisë.
Gjatë karrierës së gjatë ushtarake ai ka kryer detyra të ndryshme që nga roli bazë, deri në drejtues njësie e  deri shef inspeksioni në Akademinë Ushtarake “Skënderbej”,  specialist në Qendrën e Taktikës, pedagog, shef dege në Qendrën e Doktrinës, në Komandën e Doktrinës dhe Stërvitjes, si dhe kryeredaktor i “Revistës Ushtarake”, Drejtor i Qendrës së Librit dhe Mbështetjes me Informacion në KDS etj…

Por aktivitetin më të madh në karrierën 40- vjeçare në Forcat e armatosura, Bernardi e ka në fushën e historisë ushtarake, mbrojtjes e sigurisë si dhe në publicistikë. Në fushën e shkencës mund të përmendim: bashkëautor i tekstit të Historisë së Shqipërisë për Klasën e 9 dhe të 12 (2011-2012), të aprovuar nga Ministria e Arsimit dhe e Sporteve; autor dhe bashkëautor në librat “Zona e Parë Operative Vlorë-Gjirokastër -Mallakastër 1943-1944” (2003); “Armed Forces in Photos the History” (2005); “Manuali i Ushtarit” (2006); “Guidë e Historisë Ushtarake” (2008); “Shqipëria dhe Luftërat Ballkanike” (2008);  “Figurat kryesore të Luftës së Dytë Botërore” (2009); “Teori të Luftës dhe Strategjisë” (2011); “Dëshmorët e Atdheut” (2012); “Arti Ushtarak në Luftën e Vlorës të vitit 1920” (2016); “Agresion ‘49” (2019); “Antifashisti në xhandarmëri” (2020) etj.

Prof. Asoc. Dr. Bernard Zotaj është autor dhe i 19 monografive, përkatësisht: “Oxhaku i Zote në Smokthinë” (2000); “Malli për Nënën” (2001); “Nderim Eqerem Sinanit” (2001); “Rrëfimet e Nënë Zybës” (2002); “Konaku i Habil Laçes në Tragjas” (2002); “Dreri i bukur i Ramicës” (2003);  “Biseda me babain vazhdon …” (2005); “Thëllëza e Mesaplikut” (2005); “Këshilltar nderi i Kuçit” (2006); “Së bashku …” (2006, 2009); “Baladë për birin e tokës” (2009); “Njeriu i hapësirave të gjelbërta” (2010); “Njeriu i bukur” (2012); “Shpirti i brezit të gurtë” (2012); “Prushi i Labërisë” (2016); “Poeti i Labërisë Lirim Deda” (2017); “Xhenieri i martirizuar” (2018); “Yjet e Ramicës” (2019); “Arseni Stroka, Mjeshtër i taktikës dhe komandant i rangut të lartë” dhe “Epopeja e fitimtarëve” (2020).
"Me Bledin" emision nga Bledi Strakosha

"Me Bledin" është një emision me gazetarin Bledi Strakosha në RTSH 2  dhe zhvillohet në ambientet e Hotel Plazës në Tiranë.  Me personazhet, biseda nisë në barin e Hotel Plazës, më tej do të vijojë në restorantin, palestrën, spanë dhe në fund në dhomën e gjumit të këtij hoteli. Të gjitha këto ambiente nxjerrin në pah anë disi të panjohura të personazheve.
Artan Boriçi

**Artan Boriçi**  fizikant i njohur shqiptar, profesor i Universitetit të Tiranës, akademik i asociuar dhe anëtar i Akademisë së Shkencave të Shqipërisë. Ai punoi mbi 20 vjet si pedagog në Fakultetin e Shkencave të Natyrës. Ka shërbyer si zëvendësdekan i këtij fakulteti (2012) dhe si anëtar i këshillit shkencor. Që prej vitit 2012, ai drejtonte grupin e fizikës llogaritëse dhe të energjive të larta në departamentin e fizikës. Ka udhëhequr dy teza doktorale në fushën e fizikës së thërmijave elementare.

Ai ka mbrojtur gradën doktor i shkencave matematike në ETH, Zurich, Zvicër, më 1996. Titullin profesor e ka marrë në Universitetin e Tiranës, në vitin 2010.

Punoi në drejtimet kërkimore të fizikës teorike dhe llogaritëse dhe në fushën e financës llogaritëse në Institutin Paul Scherrer të Zvicrës; në shkollën e lartë politeknike federale të Zyrihut e në Universitetin e Ediburgut (1996-2003).

Akad.asoc Artan Borici ka 64 artikuj, të cituar 531 herë (ResearchGate), me 34 artikuj të indeksuar në SCOPUS, me indeks H = 9. Ka botuar në revistat e mirënjohura të fizikës, si Physical Revieë D dhe Journal of Computational Physics. Është pjesëmarrës me referime në 49 konferenca shkencore brenda dhe jashtë vendit, në 11 prej tyre si referues i ftuar.

U nda nga jeta më 25 mars 2021.
Larisa Popugayeva

**Larisa Anatolyevna Popugayeva** (3 shtator 1923 - 19 shtator 1977) ishte gjeologe sovjetike, kandidate e shkencave gjeologjike dhe mineralogjike (1970), një nga zbulueset e depozitave të diamantit në BRSS.

## Biografia 
Larisa lindi më 3 shtator 1923 në Kaluga. Babai i saj, Anatoli Grintseviç, sekretar i Komitetit të Partisë të Qarkut Prigorodny në Odesë, u qëllua në 1937. Nëna, Olga Grintseviç, ishte një kritike arti e Leningradit.

Në vitin 1937, pas vdekjes së babait të saj, Larisa së bashku me nënën e saj , motrën e saj Irina, u kthyen në Leningrad. Në 1941 ajo mbaroi shkollën dhe hyri në Universitetin e Leningradit .

Larisa Grinceviç u takua me Luftën e Madhe Patriotike në Moskë, ku ajo, së bashku me studentë të tjerë të shkëlqyer të shkollës së Leningradit, u dërguan me një kupon special në ekspozitën bujqësore të të gjithë Bashkimit. Në fillim të luftës, ky grup u la për një kohë të pacaktuar në Moskë. Ndërkohë, nëna dhe motra e Larises u larguan për evakuimin e Uralit.

Në shtator 1941, Larisa arriti në Molotov, ku nëna e saj dhe motra katër-vjeçare u evakuuan. U regjistrua në Universitetin Molotov (tani Universiteti Shtetëror i Permit ). Ajo u diplomua nga kurset e infermierisë, punoi në klinikë, pastaj u diplomua në kurset e mitralierëve.

Nga prilli 1942 deri në korrik 1945, ishte vullnetare në Divizionin e Mbrojtjes Ajrore të Moskës, komandante e ekuipazhit të armëve et gradua në gradën e rreshterit të vogël.

Në vitin 1950 ajo u diplomua në Departamentin e Mineralogjisë të Universitetit të Leningradit. Njëkohësisht me studimet e saj ajo punoi për tre vjet si një gjeologe-eksploruese në ekspedita të ndryshme të Administratës Gjeologjike Veri-Perëndimore.

Tashmë në vitin 1950, puna e saj në veri të rajonit të Irkutsk ishte e lidhur me diamantet. Në verën e vitit 1951 ajo ishte në një ekspeditë në Uralet Subpolare. Në vitin 1952, Larisa u martua me një mësues të LISI Viktor Popugayev.

Në qershor 1954, Larisa Popugayeva zbuloi një sipërfaqe kimberlite, e quajtur më vonë miniera e Zarnitsa . Vitin pasues, 10 tuba të tjerë u hapën në këtë lokalitet.  

Larisa Popugayeva vdiq më 19 shtator 1977 nga okluzioni dhe këputja e aortës.

## Nderimet 
Emri i Larisa Popugayeva i është dhënë një diamanti me peshë 29,4 karat (rreth 12mm).  Rrugët në qytetet e diamantit mbajnë emrin e saj. Në Yakutia, në qytetin Udachny, ngrihet një monument i Larisa Popugayeva. 

## Referime
Karmni Grima

Karmni Grima (2 shkurt 1838 &#x2013; 25 shkurt 1922) ishte  fshatare malteze, përvoja mistike fetare e të cilit çoi në ndërtimet dhe shërbimet si apostull i Zojës sonë të Ta 'Pinu.

## Biografia 
Karmni Grima lindi në fshatin Għarb në Gozo, ishulli motër i Maltës . Prindërit e saj, Tomas dhe Antonia (i quajtur Apap), ishin punëtorë të varfër që punonin në fushat e vendosura në kodrat aty pranë të Ghammar. Çdo ditë, pasi dëgjonte meshën (liturgjinë) në një kishëz të vogël kushtuar Zojës së Bekuar, Karmni shkonte për të punuar në fusha.

Në 22 qershor 1883, kohë, si zakonisht, ajo ishte duke kaluar në frontin e vogël ku dëgjoi një zë misterioz duke e quajtur atë: "Eja, ... të vijë sot. Për një vit të tërë nuk do të mund të ktheheni ”. Kjo ngjarje konsiderohet si "ngjarja më e dukshme në historinë e Dioqezës"  e Gozo . Karmni Grima, megjithëse ishte e tmerruar, iu bind dhe hyri në kishëz . Nga një pikturë e Fjetjes së Zojës së Bekuar që ndodhej në kishëz, Karmni dëgjoi një zë që thoshte: "Faljuni tre herë Marisë për nder të tre ditëve që unë qëndrova brenda varrit". Karmni Grima u sëmur dhe mund të kthehej në kishëz vetëm pas një viti.

Karmni e ndau këtë përvojë me rrëfyesin e saj të mëkateve dhe me mikun dhe fqinjin e saj Francesco Portelli. Ky i fundit i tha asaj se ai gjithashtu dëgjoi zëra të ngjashëm. Menjëherë pas kësaj incidenti misterioz, nëna e Franceskos u shërua për mrekulli. Peshkopi Pietru Pace u informua për këto ngjarje dhe pasi foli me Karmni dhe Francesco arriti në përfundimin se zëri ishte me origjinë qiellore. 
parapamje| Një statujë e Karmni Grima jashtë shenjtërores Ta 'Pinu në Gozo, Maltë.
Shumë njerëz filluan të organizonin pelegrinazhe në nder të Zojës së Bekuar dhe të kërkonin favore materiale dhe shpirtërore. Kjo i shtyu autoritetet kishtare të ndërtonin një vend të shenjtë i cili do të ishte në gjendje të strehonte turmat që tani po vizitonin çdo ditë kishëzën e vogël.

Në vitin 1920 u vendos guri themelor i një bazilike moderne kushtuar Zonjës së Bekuar nën titullin Ta 'Pinu.  Sot bazilika e Ta 'Pinu mbetet një destinacion shumë i njohur për pelegrinazhet mariane.

Për 15 vitet e fundit të jetës së saj, megjithëse e mbytur në shtrat, Grima ishte shumë në paqe me vetveten dhe i duroi vuajtjet e saj me durim, plotësisht e sigurt në vullnetin e Zotit .

Karmni Grima vdiq më 25 shkurt 1922. 

Shtëpia ku jetoi Karmni Grima ekziston ende dhe tani ajo është kthyer në një muze. 

## Referime
Tesi Kamileri

**Tesi Kamileri** (6 janar 1901 - 2 tetor 1930) ishte e para femër e diplomuar  në Universitetin e Maltës.

## Jeta 
Kamileri lindi në një familje nga Sliema që ishin të arsimuar mirë . Një nga hallat e saj ishte inspektore e shkollave, ndërsa tre të tjerë drejtonin një shkollë private në Valetë .  Kamileri hyri në Universitetin e Maltës në tetor 1919, pas kurseve në letërsinë angleze, filozofinë dhe letërsinë latine. Ajo u diplomua B.Litt më 2 maj 1922.  Më vonë u martua me Edgar Staines OBE, një administrator në Universitetin e Maltës (Sekretari i Këshillit të Universitetit), me të cilin kishte katër fëmijë. Ajo vdiq në moshën 29 vjeç, më 2 tetor 1930. 

Edicioni i 2 majit 1922 i *Daily Malta Chronicle* raportoi për diplomimin e saj, duke deklaruar "Mis Camilleri ishte dalluar shumë gjatë kursit të letërsisë, duke zbuluar vlera intelektuale dhe arritje të një rregulli të keq dhe ne e urojmë me zemër për suksesin e saj të merituar e cila ka fituar për të dallimin për të qenë zonja e parë e diplomuar në Universitetin e Maltës. "  Në vitin 2007, Universiteti i Maltës emëroi një nga rrugëtimet e tij Vjal Tessie Camilleri për nder të saj. 

## Referime
Sinthia Turner

**Sinthia Turner** (1932 - 1 shkurt 2021) ishte pianiste malteze. Ajo ishte pianistja më e njohur e Maltës dhe një nga muzikantët më të famshëm të asaj kohe.  Turner luajti për Mbretëreshën Elizabeth gjatë një shfaqje mbretërore në Teatrin Manoel më 15 nëntor 1967.  Ajo interpretoi në skena, radio kabllore, radio dhe televizione në Maltë, Itali, Francë, Gjermani dhe Egjipt.

Ajo mori disa çmime. U bë  bashkëpunëtore e Akademisë Mbretërore të Muzikës në Londër.

Në 1987 kur Këshilli Kombëtar i Grave të Maltës themeloi Konkursin e Muzikës Bice Mizzi Vassallo; Turner ishte anëtare e komitetit organizues dhe kryesoi panelin gjykues për të gjitha edicionet e konkursit. 

Ajo u bë anëtare e Urdhrit Kombëtar të Meritës në 2004, një nga nderimet më të larta të shtetit Maltez. 

## Jeta personale 
Turner lindi në Valetë në 1932. Ajo shkoi në shkollën Manastiri i Zemrës së Shenjtë. Ishte e martuar me Anthony Caruana dhe kanë dy djem: Nicholas dhe Christopher. Ajo kishte pesë nipër e mbesa. 

## Vdekja 
Turner mori një thyerje të kyçit dhe më pas u sëmur nga COVID-19 gjatë pandemisë COVID-19 në Maltë . Ajo vdiq më 1 shkurt 2021, në 88. 

## Referime
Jan Zaleski

**Jan Zaleski** (lindi më 8 mars 1869 në Kalwaria afër Augustów (Lituania e sotme), në Mbretërinë e Polonisë -  22 gusht 1932 në Varshavë, Republika e Polonisë ) ishte biokimiste polake që dha kontribute të konsiderueshme në kuptimin e kimisë së gjakut.

## Karriera 
Nga viti 1904–1907, Zaleski ishte pedagog në Universitetin Agrar të Dublanit, afër Lviv.  Nga 1907–1918, Zaleski punoi në Institutin Mjekësor për Gratë në Petrograd, duke filluar si asistente laboratori dhe duke u bërë Profesoreshë i Kimisë së Përgjithshme dhe Organike në 1916. Nga 1922 deri në vdekjen e tij në 1932, Zaleski ishte profesor i kimisë farmaceutike dhe toksikologjisë në Universitetin e Varshavës . Ai u bë anëtar i Akademisë Polake të Mësimit në 1921.

## Kërkimet 
Midis 1895 dhe 1901, Zaleski kreu kërkime me Marceli Nencki mbi përmbajtjen e amoniakut në gjak dhe mbi shndërrimet e pigmenteve të gjakut. Në 1907, Zaleski botoi një formulë empirike të mesoporfirinës .  

## Referime
Jean Zaleski

parapamje| Foto nga ekspozita e vitit 2019 në Spazju Kreattiv në Valetta, Maltë e grave artiste nga Malta ose me lidhje me Maltën. Ky imazh është e një ekrani monitori (pankarta muzeu) që përshkruan artistin dhe veprën artistike - "Pa Titull (nga Malta: Kujtime dhe Eksplorime 1989-2001)" 2002, media të përziera në dru.
**Jean Zaleski** (e njohur gjithashtu si **Jean Busuttil Zaleski** ; Birkirkara, Maltë 11 Prill 1920 - 2 Maj 2010) ishte një artiste malteze që kaloi pjesën më të madhe të jetës së saj në Shtetet e Bashkuara . Puna e saj është shfaqur në disa ekspozita në Shtetet e Bashkuara dhe Maltë. 

## Biografia 
Jean Busuttil lindi në Birkirkara,  më i vogli nga 11 fëmijët. Në moshën 8 vjeç ajo emigroi në Shtetet e Bashkuara së bashku me familjen e saj. 

## Edukimi dhe çmimet 
Zaleski studioi si artiste në Shtetet e Bashkuara në Kolegjin e Artit dhe Dizajnit Moore të Filadelfias dhe në Nju Jork në Institutin Pratt, Shkollën e Dizajnit Parsons dhe Lidhjen e Studentëve të Artit . Në 1986 ajo mori një Çmim Susan B Anthony në fushën e pikturës nga Organizata Kombëtare për Gratë  dhe u ftua nga Presidenti Jimmy Carter në Shtëpinë e Bardhë  

## Punime 
Pikturat nga Zaleski janë prezantuar në ekspozita gjatë jetës së saj dhe pas vdekjes së saj.

Përveç ekspozitave të artit, puna e saj është shfaqur edhe në libra. Këto botime ndahen në dy kategori: ilustrime dhe libra të artistëve, shpesh duke i kombinuar të dyja. Përbëhet nga një shirit i formuar me 2 fletë të bashkuara, të stilit fizarmonik të palosur për të formuar 22 faqe në secilën anë. Ky libër i artistëve është krijuar në mënyrë të tillë që të mund të shikohet ose si një përhapje e rregullt në dy faqe ose si një tërësi e shpalosur. 

## Referime
Katrina Kamileri

**Katrina Kamileri** (lindur më 24 Shkurt 1970) është  avokate dhe Drejtoreshë e Shërbimit të Refugjatëve Jezuit (JRS) Maltë. Ajo është e njohur për punën e saj për refugjatët e anijeve dhe iu dha çmimi Nansen Refugee Award në 2007.

## Jeta dhe edukimi i hershëm 
E lindur në vitin 1970 në ishullin e Maltës, Kamileri studioi juridik dhe si studente ajo ndërmori kërkime për qasjen në të drejtat dhe mbrojtjen e refugjatëve. Pas diplomimit të saj në Universitetin e Maltës në 1994, ajo filloi të punojë në një firmë të vogël juridike, ku ra në kontakt me refugjatët. 

## Puna 
Në vitin 2002, numri i azilkërkuesve dhe migrantëve ekonomikë që mbërritën në Maltë me anije u rrit ndjeshëm, një situatë me të cilën përballen disa vende evropiane përreth Mesdheut. Pasi punoi së pari për të parandaluar dëbimin e një azilkërkuesi libian që rrezikoi përndjekjen nëse kthehej në shtëpi, interesi i Kamilerit për mbrojtjen e refugjatëve u rrit.  Në vitin 1996, ajo filloi të punonte me zyrën e Maltës së Shërbimit të Refugjatëve Jesuit (JRS), së pari si vullnetare, pastaj me kohë të pjesshme dhe përfundimisht me kohë të plotë. JRS u bë organizata e parë që ofroi shërbime ligjore profesionale rregullisht për të paraburgosurit në Maltë. Që nga viti 1997, Kamileri ka ofruar këshilla ligjore për qindra persona të mbajtur në qendrat e paraburgimit administrativ në Maltë.

Në vitin 2007, asaj iu dha çmimi Nansen Refugee Award (Çmimi i Kombeve të Bashkuara për Refugjatin) në vlerësim të punës së saj për të drejtat e njerëzve të anijeve që iknin përtej Detit Mesdhe.

## Shënime dhe referenca
Zgjidhja Përfundimtare

[parapamje|240px|Letër vijuese nga [Reinhard Heydrich për diplomatin gjerman Martin Luther duke kërkuar ndihmë administrative në zbatimin e Zgjidhjes Përfundimtare, 26 shkurt 1942]]
**Zgjidhja Përfundimtare** (Gjermanisht: *Endlösung*, ) ose **Zgjidhja Përfundimtare e Çështjes Hebreje** (gjermanisht: *Endlösung der Judenfrage*, ) ishte një plan zyrtar nazist për vrashjen masive të hebrenjve gjatë Luftës së Dytë Botërore. 

"Zgjidhja përfundimtare e çështjes së hebrenjve" ishte emri zyrtar i dokumentit për vrasjen e të gjithë hebrenjve brenda mundësive, i cili në synimet e tij, nuk ishte i kufizuar vetëm në kontinentin evropian. Kjo politikë e gjenocidit të qëllimshëm dhe sistematik duke filluar në të gjithë Evropën e pushtuar nga Gjermania Naziste u formulua në terma procedurale dhe gjeopolitike nga udhëheqja naziste në janar 1942 në Konferencën e Wannsee të mbajtur pranë Berlinit dhe arriti kulmin me Holokaustin, i cili pa vrasjen e 90% të hebrenjve polakë, dhe dy të tretat e popullsisë hebreje të Evropës.

## Historiku 
Natyra dhe koha e vendimeve që çuan në Zgjidhjen Përfundimtare është një aspekt i hulumtuar dhe debatuar intensivisht i Holokaustit. Programi evoluoi gjatë 25 muajve të parë të luftës duke çuar në përpjekjen për "vrasjen e çdo hebreu të fundit në kapjen gjermane". 

Christopher Browning, një historian i specializuar për Holokaustin, shkroi se shumica e historianëve bien dakord që Zgjidhja Përfundimtare nuk mund t'i atribuohet një vendimi të vetëm të marrë në një moment të veçantë. "Në përgjithësi pranohet që procesi i vendimmarrjes ishte i zgjatur dhe në rritje." 

Në vitin 1940, pas Rënies së Francës, Adolf Eichmann hartoi Planin Madagaskar për të zhvendosur popullsinë hebreje të Evropës në koloninë franceze, por plani u braktis për arsye logjistike, kryesisht një bllokadë detare. 

Në fund të vitit 1941, udhëheqja naziste arriti të besonte se përballja me atë që ata e quajtën "çështja hebraike" do të kërkonte një përpjekje të koordinuar kombëtare shumë përtej fushëveprimit të njësive të lëvizshme të shfarosjes që tashmë vepronin në Lindje. Shkalla e vrasjes do të përshpejtohej në një shkallë industriale. 

Kishte gjithashtu plane paraprake për të deportuar hebrenjtë në Palestinë dhe Siberi. Në vitin 1941, shkruajti Raul Hilberg, në fazën e parë të vrasjes masive të hebrenjve, njësitë lëvizëse të vrasjeve filluan të ndiqnin viktimat e tyre nëpër territoret e okupuara lindore; në fazën e dytë, duke u shtrirë në të gjithë Evropën e pushtuar nga Gjermania, viktimat hebreje u dërguan me trena të vdekjes në kampe të përqendrimit të shfarosjes të ndërtuara me qëllim të zbatimit sistematik të Zgjidhjes Përfundimtare.

## Referime
Parlamenti i Maltës

**Parlamenti i Maltës** është organi kushtetues legjislativ në Maltë, i vendosur në Valeta. Parlamenti është me një dhomë, pra Dhomën e Përfaqësuesve të zgjedhur në mënyrë demokratike dhe Presidentin e Maltës . Sipas ligjit kushtetues, të gjithë ministrat e qeverisë, përfshirë Kryeministrin, duhet të jenë anëtarë të Dhomës së Përfaqësuesve.

Midis 1921 dhe 1933 Parlamenti ishte me dy dhoma, i përbërë nga një Senat si dhe një Asamble Legjislative.

## Dhoma e Përfaqësuesve të Maltës 
Dhoma e Përfaqësuesve  është legjislatura njëdhomëshe e Maltës dhe një përbërës i Parlamentit të Maltës. Dhoma kryesohet nga Kryetari i Dhomës . Presidenti i Maltës emërohet për një mandat pesë-vjeçar me një rezolutë të Dhomës.

### Përbërja 
Dhoma përbëhet nga një numër tek i anëtarëve të zgjedhur për një mandat legjislativ prej pesë vjetësh. Zakonisht, pesë anëtarë kthehen nga secila prej trembëdhjetë zonave zgjedhore duke përdorur sistemin elektoral të vetëm me vota të transferueshme, por anëtarët shtesë zgjidhen në raste mos proporcionaliteti (kur një parti me shumicë absolute të votave nuk arrin të fitojë një shumicë absolute të vendeve dhe ku zgjidhen vetëm kandidatë nga dy parti).

### Vendi i takimit 
Midis 1921 dhe 2015, Dhoma e Përfaqësuesve ishte vendosur në Pallatin e Grandmasterit në Valeta .  Që prej 4 majit 2015 Dhoma e Përfaqësuesve është takuar në Shtëpinë e Parlamentit, afër portës së qytetit të Valetes.

### Komitetet 
Urdhërat e Përhershëm të Dhomës parashikojnë krijimin e tetë Komisioneve të Përhershme Parlamentare për ta bërë punën parlamentare më efikase dhe për të rritur funksionet e kontrollit të Parlamentit.

Komitetet e Përhershme janë:

* Komisioni i Përhershëm për Biznesin e Shtëpive
* Komisioni i Përhershëm për Privilegjet
* Komisioni i Përhershëm për Llogaritë Publike
* Komisioni i Përhershëm për Çështjet e Jashtme dhe Evropiane
* Komisioni i Përhershëm për Çështjet Sociale
* Komisioni i Përhershëm për Shqyrtimin e Faturave
* Komisioni i Përhershëm për Çështjet e Familjes
* Komisioni i Përhershëm për Çështjet Ekonomike dhe Financiare

Komitetet e tjera të përhershme të krijuara nga statutet e tjera përfshijnë:

* Komisioni i Përhershëm i Mjedisit dhe Planifikimit të Zhvillimit
* Komiteti i Llogarive të Zyrës Kombëtare të Auditimit
* Komisioni i Përhershëm për Emërimet Publike
* Komiteti për Standardet në Jetën Publike

Ekzistojnë gjithashtu komitete të zgjedhura dhe komitete jozyrtare.

## Referime
Svetlana Gannushkina

parapamje| Svetlana Gannushkina në 2009
**Svetlana Alekseevna Gannushkina** (, e lindur më 6 Mars 1942) është një matematiciene dhe aktiviste e të drejtave të njeriut në Rusi, e cila u raportua të ketë qenë edhe një pretendente serioze për Çmimin Nobel të Paqes 2010 

## Puna 
Gannushkina punoi për shumë vite si profesoreshë  e matematikës në një universitet të Moskës. Në vitin 1990, ajo ndihmoi në themelimin e grupit ''Citizens's Assistance (Grazhdanskoe Sodeistvie''), një OJQ e cila lobon për të drejtat e njeriut, veçanërisht ato të emigrantëve dhe refugjatëve në shoqërinë ruse. Që nga viti 2015, organizata është etiketuar si " agjente e huaj " nga qeveria ruse.

Gannushkina është anëtare e Këshillit Presidencial për Shoqërinë Civile dhe të Drejtat e Njeriut. Ajo është gjithashtu në Këshillin e Memorialit, një shoqëri dedikuar përkujtimit të viktimave të shtypjes Sovjetike.

## Njohja 
Në vitin 2006, asaj iu dha Çmimi Homo Homini për aktivizmin e të drejtave të njeriut nga grupi çek 'Njerëz në Nevojë'.

Në vitin 2016, Gannushkina fitoi Çmimin për të Drejtën e Jetesës, shpesh të referuar si "Çmimi Alternativ Nobel", në Stokholm, Suedi, "*për angazhimin e saj me dekada të tëra në promovimin e të drejtave të njeriut dhe drejtësisë për refugjatët dhe migrantët e detyruar, dhe tolerancën midis grupeve të ndryshme etnike*".

## Shiko gjithashtu 
* Të drejtat e njeriut në Rusi

## Referime 
 
1. "Interneti 'në funksion' të Çmimit Nobel për Paqe". Lajmet BBC. 10 Mars 2010. Marrë më 19 Janar 2012.

2.  Çmimi Nobel për Paqe: Kush do të fitojë këtë vit? BBC News (6 Tetor 2016)

3. "Mbrojtësja e të Drejtave të Njeriut në Rusi: Svetlana Alekseevna Gannushkina". Amnestia Ndërkombëtare. 9 dhjetor 2008. Marrë më 19 janar 2012.

4. "Përfituesit e mëparshëm të Çmimit Homo Homini". Njerëz në Nevojë. Arkivuar nga origjinali më 1 maj 2011. Marrë më 17 prill 2011.

5. "Svetlana Gannushkina | Çmimi i duhur për jetesën".  *www.rightlivelihoodaward.org*. Marrë më 14 maj 2018.
Blanche Huber

**Blanche Huber** ishte doktoresha e parë femër në Maltë .  Ajo ishte gjithashtu studentja e parë femër e njohur për mjekësi në Maltë dhe u diplomua si doktoreshë nga Universiteti i Maltës në 1925.    Sidoqoftë, ajo gjithmonë praktikonte zanatin si farmaciste në Żejtun .   Rruga Blanche Huber në Sliema mban emrin e saj. 

Blanche Huber lindi në Birkirkara, dhe më vonë u martua me Dr. Joseph Caruana, një profesionist tjetër mjekësor.

Ajo ishte një nga studentet e para femra në Universitetin e Maltës, duke u regjistruar në Tetor 1919 së bashku me Tessie Camilleri . 

Blanche Huber vdiq më 19 korrik 1940 në moshën 40 vjeçare. 

## Referime
Elisabeta Peti

**Elisabeta Peti (Koçi)** është matematikane shqiptare, lindur në qytetin e Fierit në 08.01.1975. 
Ajo është lektore në grupin mësimor-shkencor "Gjeometri dhe Ekuacione Diferenciale" në Departamentin e Matematikës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës, Shqipëri. Ajo përfundoi studimet e saj universitare për Matematikë (5-vjeçare) në Departamentin e Matematikës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës (1993-1998). Që nga ky vit kërkimi shkencor dhe ai mësimor është i lidhur me fushat: Analizë reale dhe komplekse, Ekuacione diferenciale, Dinamikat topologjike. 

Ajo ka përfunduar studimet pasuniversitare në universitetin e Barit “Aldo Moro”, Itali në 2001 në fushat: Stabiliteti në ekuacionet diferenciale dhe Analiza Jo-Standarde. Ajo ka përfunduar SHPU-në në fushën "Analizë Funksionale dhe Topologji", në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës, Departamenti i Matematikës në vitin 2006. Prej Prillit të vitit 2015 ajo mban gradën Doktor i Shkencave në Matematikë. Ajo është gjithashtu aktive në EWM (Gruaja evropiane në matematikë) dhe AWM (Shoqata për gratë në matematikë) si edhe në shoqata të tjera që lidhen me kërkimin e saj shkencor. Prej vitit 2018, është anëtare e Këshillit të lartë MASSEE (Shoqata Matematikore e Evropës Juglindore). Nga viti 2017 kryen detyrën e sekretares së përgjithshme të SH.SH.M (Shoqata Matematikore Shqiptare) dhe prej vitit 2020 është kryetare e bordit “Kangur-Shqipëri”. Kërkimi shkencor i saj konsiston në gjetjen dhe studimin e kushteve të mjaftueshme për ekzistencën e zgjidhjeve oshiluese për ekuacionet funksionale dhe diferenciale; në modelimet teoriko-analitike kombinuar me simulimet dhe analizat kompjuterike, duke iu afruar kërkesave ndërdisiplinore me një sërë metodash matematikore - kryesisht, modelimet e dinamikave të popullsisë me ODE / PDE / DDE.

Gradat dhe titujt akademikë

Studime universitare Diplomë e integruar në Matematikë Fakulteti i Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës, (1998). Titulli i fituar : Matematikan
Studime pas universitare (SH.P.U), pranë Departamentit të Matematikës me drejtim “Analizë funksionale dhe Topologji” , Fakulteti i Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës. Titulli i fituar: Master i shkencave, (2006)

Grada shkencore: Doktor i Shkencave. në Matematikë . Departamenti i Matematikës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës, Universiteti i Tiranës, (2015). 
(ref. https://sites.google.com/a/fshn.edu.al/departamenti-i-matematikees/dr-Elisabeta-Peti(https://fshn.edu.al/Departments/departamenti-i-matematikes/Personel/dr-elisabeta-peti) )

## Fushat e interesit 
Sjellja oshilatore dhe jo-oshilatore e zgjidhjeve të ekuacioneve funksionale, diferenciale dhe ekuacioneve me vonesa.

Dinamikë topologjike. Sistemet dinamike.

Ekuacionet me derivate të pjesshme.

## Referime
Irena Kondaçi

**Irena Kondaçi** (7 qershor 1899 - 1970) ishte mjeke malteze, një nga vetëm dy mjeket femra që praktikoheshin në ishull gjatë Luftës së Dytë Botërore. Ishte një nga themelueset  e shërbimit mjekësor të shkollës, gjithashtu  u bë zyrtare mjekësore për shkollën qeveritare dhe mori merita për zhdukjen e zgjebës në sistemin arsimor.

## Jeta e hershme 
Irena  lindi në Maltë më 7 qershor 1899. Familja e saj ishin migrantët e fundit në ishull nga Greqia. Babai i saj, Konstanino Kondaçi ishte tregtar.  Ajo u rrit nën traditën Ortodokse Greke, e cila kishte një qëndrim më tolerant ndaj grave që punonin jashtë shtëpisë.  Në 1916, ajo filloi studimet e saj mjekësore në Universitetin e Maltës, por u largua pas një viti. Një dekadë më vonë, ajo u diplomua si mjeke në Universitetin e Napolit . Duke vazhduar studimet, Kondaçi mori një diplomë specialiste në pediatri në vitin 1928 nga Universiteti i Pavia . 

## Karriera 
Duke u kthyer në Maltë pas përfundimit të studimeve, Kondaçi u bë asistente e Joseph Ellul, profesorit që punonte në Mami dhe Gjinekologji në Universitetin e Maltës në Valetë .   Në 1938, ajo u punësua si oficere mjekësore e shkollës qeveritare,  dhe e bëri shtëpinë e saj në rrugën Luzio në Sliema . Në fillim të luftës gratë u përfshinë më shumë në shërbimet e mbrojtjes për ishullin. Së bashku me një okulist dhe një dentist, Kondaçi filloi shërbimin mjekësor të shkollës. Në mungesë të transportit, ajo ecte ose udhëtonte për të vizituar shkolla të ndryshme të ishullit për të inokuluar dhe kryer ekzaminime mjekësore në mbi 20,000 fëmijë midis 1941 dhe 1942. Ajo ishte përgjegjëse për zhdukjen e zgjebes në shkollat qeveritare duke përdorur një vaj të bazuar në naftë.  Kushtet e punës së saj ishin të rrezikshme, pasi në 1941, shkollat qeveritare u shndërruan në spitale dhe qendra refugjatësh. Kondaçi vazhdoi si oficere mjekësore e Ministrisë së Arsimit deri në vitin 1959. Ajo ishte gruaja më e paguar në shërbimin qeveritar në epokën e saj. 

## Vdekja dhe trashëgimia 
Irena vdiq në vitin 1970 dhe mbahet mend për karrierën e saj të gjatë në sigurimin e shërbimit mjekësor në Maltë. 

Në vitin 2014, Simon Kuzens përfundoi masterin, "puna e parë akademike" me temën e historisë së grave malteze gjatë Luftës së Dytë Botërore. Gjatë hulumtimit të tij, ai zbuloi historinë e Irenës e cila do të përfshihej në një libër të vitit 2016.  

## Referencat
Antonio Schembri (ornitolog)

**Antonio Schembri** (Prill 1813 në Valetë - Dhjetor 1872) ishte  ornitolog Maltez.

Antonio Schembri ishte  agjent transporti detar. Ai shkroi, në italisht, *Catalogo Ornitologico del Gruppo di Malta* (1843) e cila është lista e parë kontrolluese shkencore e zogjve të Maltës dhe gjithashtu ''Quadro Geografico Ornitologico Ossia Quadro Comparativo dell'Ornitologia di Malta, Sicilia, Roma, Toscana, Liguria, Nizza ela Provincia di Gard* (1843). Në *Quadro Geografico* ai krahasoi vargun dhe habitatet e shumimit të zogjve të Maltës, Siçilisë, Romës, Toskërisë, etj në një listë tabelare. Ai gjithashtu botoi, në Bolonjë, *Vocabolario dei Sinonimi Classici dell 'Ornitologia Europea'' (1846). Ai ishte mik dhe korrespodent i Luigi Benoit dhe një kontribues (ai ishte gjithashtu një entomolog) në Camillo Róndani 's Dipterologiae Italicae prodromus .

## Referime 
*
Spitali Mater Dei

**Spitali Mater Dei** ( **MDH** ), i njohur gjithashtu si *Mater Dei* , është spital akut i përgjithshëm dhe mësimdhënës në Msida, Maltë . Është  spital publik i lidhur me Universitetin e Maltës, që ofron shërbime spitalore dhe shërbime të specializuara.

## Historia 
Spitali u hap në 29 qershor 2007, duke zëvendësuar Spitalin St. Luke's si spitalin kryesor publik të përgjithshëm. Kompleksi 250,000 metra katrorë përfshin 825 shtretër dhe 25 salla operative . U ndërtua nga Skanska Malta JV, një filial i firmës suedeze të ndërtimit Skanska . Projekti ishte planifikuar të kushtonte 50,000,000 Lm (rreth 116,000,000 € ), por u rrit në më shumë se 250,000,000 Lm (rreth 582,000,000 €).

Skanskës iu besua ndërtimi i një spitali të ri të përgjithshëm në Maltë dhe Spitali Materia Dei i "nivelit më të lartë" kushtoi mbi 700,000,000 €. Më vonë, megjithatë, u zbulua se Skanska kishte përdorur çimento me cilësi më të ulët të llojit që zakonisht përdoret për të ndërtuar trotuare . Si rezultat, spitali nuk mund të zhvillonte kate të mëtejshme ose të ndërtonte një helikopter në çati.      

## Lidhja e Universitetit të Maltës 
Spitali ndodhet ngjitur me Universitetin e Maltës dhe përmban fakultetet e Shkencave Shëndetësore, Mjekësisë, Kirurgjinë dhe Stomatologjinë në një krah të Shkollës Mjekësore të ndërtuar për një qëllim. Spitali strehon Bibliotekën e Shkencave Shëndetësore, e cila është  dege e Bibliotekës së Universitetit të Maltës.

## Spitali Onkologjik Sir Anthony Mamo 
Spitali Onkologjik Sir Anthony Mamo mirëpriti 50 ambulatorët e parë në 22 Dhjetor 2014. Spitali filloi të gërmohet në 2010 dhe ndërtimi filloi në 2012. Kushtoi 52 milion € dhe vlerësohen 8 milion € në vit për ta drejtuar atë. Spitali po ofron radioterapi më të përparuar me dy makina të porositura nga Leeds Spencer Center, ku u prezantuan në 2013. Makineritë mundësojnë radioterapi më precize dhe doza më të forta duke zvogëluar gjatësinë dhe frekuencën e seancave. Janë bërë konsiderata nga Qeveria Malteze për zgjerimin e shërbimeve të radioterapisë për të përfshirë transplantet autologe. Qeveria ka konsideruar gjithashtu zhvillimin e një njësie të provave klinike përmes së cilës pacientët maltezë do të ishin në gjendje të përfitonin nga ilaçet e reja që nuk janë ende në treg. Shtretërit në spitalin e ri u rritën nga 78 në Spitalin Boffa në 113 dhe klinikat ambulatore nga dy në 12. Lloji i kimioterapisë së dhënë është më i përparuar. Një makinë e re MRI do të ndihmojë në uljen e listave të pritjes dhe shtretërit e kujdesit paliativ u rritën gjithashtu nga 10 në Boffa në 16. Pacientët dhe familjet e tyre do të ndiqeshin para, gjatë dhe pas trajtimit dhe po ofrohej më shumë trajnim për stafin. Një numër prej 47 profesionistësh të rinj janë rekrutuar në ditën e hapjes. 

## Më tepër 
* 

## Referime
Spitali i Shën Lukës, Maltë

**Spitali i Shën Lukës** është një ish- spital i përgjithshëm i vendosur në kodrën Gwardamanġia, në Pietà, Maltë .

## Historia 
Themeli i spitalit u hodh në 5 Prill 1930 nga Guvernatori i Maltës, John Philip Du Cane, në prani të Kryeministrit të atëhershëm, Gerald Strickland .  Përparimi në ndërtimin e spitalit ishte i ngadaltë për shkak të vështirësive teknike të hasura. Në vitin 1939, në fillimin e Luftës së Dytë Botërore, spitali ishte ende i paplotë dhe puna u pezullua. 

Në vitin 1941, blloku kryesor u shndërrua në një spital izolimi për sëmundjet infektive. Spitali trajtoi disa epidemi duke filluar nga fruthi te tifoja,poliomieliti, zgjeba dhe krimba e unazës .

Nga fundi i viteve 1940 spitali mori rolin e tij si një spital i përgjithshëm me pajisje për trajtimin e rasteve të përgjithshme mjekësore, kirurgjikale, gjinekologjike dhe pediatrike. Në vitin 1948 u hap departamenti i radiologjisë.

Ndërtesa e spitalit është përfshirë në Inventarin Kombëtar të Pronës Kulturore të Ishujve Maltezë . parapamje| Spitali i Shën Lukës parë nga Ta 'Xbiex

## Lidhja e Universitetit të Maltës 
Spitali u shërbeu studentëve që ndjekin kurse të Shkencave Mjekësore dhe Shëndetësore brenda Universitetit të Maltës . Ish-shkolla mjekësore akoma ka depozitat e monografive të para-1965 dhe të gjitha revistave mjekësore dhe infermierore.
## Zëvendësimi 
Që nga fundi i vitit 2007, spitali i Shën Lukës pushoi së qeni spitali kryesor i përgjithshëm i Maltës, pasi ishte zëvendësuar nga Spitali Mater Dei .

## Referime
Themistokli Zammit

**Themistokli Zammit** (30 shtator 1864 &#x2013; 2 nëntor 1935) ishte  arkeolog dhe historian maltez, profesor i kimisë, mjek, studiues dhe shkrimtar. Ai shërbeu si Rektor (1920–26) i Universitetit Mbretëror të Maltës dhe Drejtori i parë i Muzeut Kombëtar të Arkeologjisë në qytetin e tij të lindjes, Valeta . 

## Karriera 
Pasi u diplomua për mjekësi në Universitetin e Maltës, Zammit u specializua në bakteriologji në Londër dhe Paris. Zbulimi i tij në vitin 1905 i qumështit të kontaminuar si vektori për transmetimin te njerëzit e *Brucellosis melitensis të* pranishëm në gjakun e dhisë duke kontribuar në eliminimin e etheve undulante. 

Autor i disa veprave letrare në gjuhën malteze, Zammit iu dha DLitt Honoris Causa nga Universiteti i Oksfordit. Ai u bë kalorës në vitin 1930, pasi ishte pranuar më parë si një Shoqërues i Urdhrit të Shën Michael dhe St George . Ai gjithashtu botoi një histori të ishujve maltezë dhe gërmoi zona të rëndësishme arkeologjike, të tilla si Hipogeumi dhe tempujt megalitikë Tarxien, Ħaġar Qim dhe Mnajdra, të cilat që atëherë janë shpallur Vende të Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s .

## Trashëgimia 
Qasja shkencore e Zammit ndaj arkeologjisë rriti më tej reputacionin e tij ndërkombëtar. Një shfaqje e përhershme e disa prej gjetjeve të tij mund të shihet në Muzeun Kombëtar të Arkeologjisë në Valeta.

Salla kryesore e Asamblesë së Universitetit të Maltës mban emrin e Zammit. Ai është përshkruar në një monedhë përkujtimore Maltese 1 Pound të datës 1973 dhe një monedhë përkujtimore Maltese 5 Pounds të vitit 2006.

Zammit nënshkroi shumicën e punimeve të tij me inicialet e tij TZ 

## Referime
Filmi shqiptar dhe koha

**Filmi shqiptar dhe koha** libër me shënime kritike dhe publicistike me autor Leon Qafzezi. Botuar në Tiranë nga Shoqata "Eagle Film", viti i botimit 2002. Libri ka 100 faqe.
Filmi shqiptar (Fisnik Pulaj)

**Filmi shqiptar** libër me autor Fisnik Pulaj. Botuar në Tiranë nga "8 Nëntori" në vitin 1977. Libri ka 223 faqe me ilustrime.
Ziqiri Mero

**Ziqiri Sefedin Mero**  (26.03.1920 - 27.04.2021) ushtarak shqiptar, lindi më 26 mars 1920 në fshatin Baban të Korçës.  Midis viteve 1927-1932  z. Mero kreu shkollën fillore, më pas në vitet 1932-1936 shkollën industrial në Korçë dhe midis viteve 1940-1942 shkollën Normale në Elbasan.  Në vitin 1942 Ziqiri Mero filloj punë si mësues në fshatrat e Devollit, Panarit dhe Hoçisht, deri në vitin 1943 kur doli partisan në Brigadën I-rë Sulmuese.

Menjëherë mbas çlirimit Ziqiri Mero u aktivizua si officer në radhët e Ushtrisë Kombëtare.  Në vitin 1946 -1950 Ziqiri Mero kreu studimet në Akademinë Ushtarake dhe më pas midis viteve 1951-1955 në Akademinë Ushtarake “Lenin” në ish - Bashkimin Sovjetik. Si officer i ri ai kreu detyra si, instruktor në Degën e Organizimit dhe Drejtues Politik në Divizionin I-rë dhe VII-të.  Mbas përfundimitr të studimeve në ish-Bashkimin Sovjetik, kolonel Ziqiri Mero emërohet në disa detyra të rëndësishme si: zëvendëskomandant për punën politike në Brigadën VII-të dhe në Brigadën Detare, si dhe Zëvendsshef i Organizimit në Drejtorinë Politike.

Me dekretin nr. 3300, date 06.07.1961, kolonel Ziqiti Mero gradohet Kundëradmiral. Midis viteve 1960 -1964 Kundëradmiral Ziqiri Meri ka shërbyer në detyrën e Zëvendëskomandant për Punën Politike në Flotën Luftarake Detare, 1964-1966 në detyrën e Shefit të Degës Politike të BUD-it të Vlorës, 1966 -1967 Komandant i BUD-it të Vlorës dhe 1967-1974 në Drejtorinë Politike në Ministrinë e Mbrojtjes. Në vitin 1974 kundëradmiral Ziqiri Mero u emërua Komisar i Shkollës së Lartë të Oficerëve të FLD, ku dhe mbylli karrierën ushtarake më 26 korrik 1980.
Ana Caraiani

**Ana Caraiani** (e lindur në vitin 1985)  është një matematikane rumuno-amerikane, e cili është një bashkëpunëtore dhe lexuese eUniversitetit të Shoqërisë Mbretërore në Imperial College London . Interesat e saj kërkimore përfshijnë teorinë algjebrike të numrave dhe programin Langlands .

## Arsimi 
Ajo lindi në Bukuresht  dhe studioi në   Në 2001, Caraiani u bë konkurrentia e parë femër Rumune në 25 vjet në Olimpiadën Ndërkombëtare të Matematikës, ku ajo fitoi një medalje argjendi. Në dy vitet në vijim, ajo fitoi dy medalje të arta.   Si studente universitare në Universitetin Princeton, Caraiani ishte dy herë Putnam Fellow (konkurrentia e vetme femër në konkursin matematikor William Lowell Putnam për të fituar më shumë se një herë) dhe fituese e Çmimit Elizabeth Lowell Putnam.   Caraiani u diplomua për *summa cum laude* ne Princeton në 2007, me një tezë universitare mbi përfaqësimet Galois të mbikëqyrura nga Andrew Wiles . 

Caraiani bëri studimet pasuniversitare në Universitetin e Harvardit nën mbikëqyrjen e studentit të Wiles Richard Taylor, duke fituar Ph.D. në 2012 me një disertacion në lidhje me pajtueshmërinë lokale-globale në korrespondencën Langlands .  

## Karriera 
Pasi kaloi një vit si Instruktore LE Dickson në Universitetin e Çikagos, ajo u kthye në Princeton dhe Institutin për Studime të Avancuara si Instruktore e Veblen dhe Anëtare e Doktoratës NSF.  Në vitin 2016, ajo u zhvendos në Qendrën për Matematikë Hausdorff si një bashkëpunëtore e re në Bonn.  Ajo u zhvendos në Imperial College në Londër në vitin 2017 si një Studiuese dhe Ligjëruese e Lartë e Universitetit të Shoqërisë Mbretërore.  Në 2019, ajo u bë një Studiuese dhe Lexuese e Universitetit të Shoqërisë Mbretërore në Imperial College London. 

## Njohja 
Në vitin 2007, Shoqata për Gratë në Matematikë i dha Caraiani Çmimin e tyre Alice T. Schafer .   Në vitin 2018, ajo ishte një nga fitueset e Çmimit Whitehead të Shoqërisë Matematike të Londrës . 

Ajo u zgjodh si Anëtare e Shoqatës Amerikane të Matematikës në Klasën 2020, për "kontribute në gjeometrinë aritmetike dhe teorinë e numrave, në veçanti p - programi adik Langlands ".  Ajo është një nga fitueset e vitit 2020 të Çmimit EMS . 

## Referime 
 

## Linqe te jashtme 
* Rezultatet e Caraiani në IMO 
* Faqja kryesore
* Intervistë me Caraiani (në Rumanisht)
Shoshana Kamin

**Shoshana Kamin** (    ,    ) (lindur më 24 dhjetor 1930),  lindi '''Susanna L'vovna Kamenomostskaya''' (    ),   është një matematikane e  izraelit e  lindur në Sovjetik, duke punuar në teorinë e ekuacioneve diferenciale të pjesshme parabolike dhe problemeve fizike të lidhura me to.

## Biografia 
Shoshana Kamin u diplomua në Universitetin e Moskës në 1953 dhe fitoi diplomën e saj " kandidate e  shkencës " nga i njëjti universitet në 1959,  nën mbikëqyrjen e Olga Oleinik .  Ajo dhe dy djemtë e saj u larguan nga Bashkimi Sovjetik në fillim të vitit 1971. Pas kësaj ajo u bë profesoreshë në Universitetin e Tel Avivit,  ku tani është profesoreshë emeritus . 

## Kontributet 
Në fund të viteve 1950, ajo dha provën e parë të ekzistencës dhe unike të zgjidhjes së përgjithësuar të problemit tre- dimensional të Stefanit .  Prova e saj u përgjithësua nga Oleinik. 

Më vonë, ajo dha kontribute të rëndësishme në studimin e ekuacionit të mesëm poroz 

:  \partial_t u = \Delta_x u^m, \,\, m > 1, 

dhe te ekuacionet eliptike jo-lineare. 

## Shënime 
## Referime 
### Referencat shkencore 
## Linqe te jashtme
Sanghamitra Bandyopadhyay

**Sanghamitra Bandyopadhyay** (lindur në vitin1968) është një shkencëtare e shkencave kompjuterike e specializuar në biologjinë Kompjuterike dhe profesoreshë në Institutin Indian të Statistikës,në Kalkuta të Indisë. Ajo është fituese e Çmimit Infosys 2017 në kategorinë Inxhinierike dhe Shkencë Kompjuterike.   Kërkimi i saj përqëndrohet kryesisht në fushat e të mësuarit makinerik dhe bioinformatikës .  Që nga 1 Gushti 2015, është Drejtore e Institutit Indian të Statistikës dhe  mbikëqyr funksionimin e pesë Njësive të këtij Instituti, të vendosura në Kalkutë, Bangalore, Delhi, Chennai dhe Tezpur. Përveç kësaj, ajo mbikqyr edhe disa kontrolle të tjera statistikore dhe operacionale. Këto njësi të Kërkimit u përhapën në të gjithë Indinë. Sanghamitra është drejtoresha e parë grua në Insitutin Indian të Statistikës. Aktualisht bën pjesë në Këshillin Këshillimor të Kryeministrave të Shkencës, Teknologjisë dhe Inovacionit.

## Edukimi dhe karriera 
Sanghamitra Bandyopadhyay mbaroi  bachelorin e Shkencave,në degën Fizikë pranë Kolegjit Presidenca të Kalkutës dhe më pas, në vitin 1992, mori një diplomë tjetër bachelor (në teknologji) në degën e Shkencave Kompjuterike  pranë Kolegjit të Shkencor të Rajabayarit, në Universitetin e Kalkutës. Më vonë mbaron Masterin për Shkenca Kompjuterike pranë Institutit Indian të Teknolohjisë, dhe më vonë, në vitin 1998  mbron Doktoraturën  në Institutin Indian të Statistikës.

## Çmime dhe nderime 
* Cmimi TWAS për Shkencat Inxhinierike, nga TWAS, në vitin 2018, nga Akademia Botërore e Shkencave. 
* Çmimi Infosys 2017 në Inxhinieri dhe Shkencë Kompjuterike 
* Cmimi i Shquar Alumnus, IIT në Kharagbur, 2017.
* Çmimi Shanti Swarup Bhatnagar në Shkencën e Inxhinierisë, 2010
* Anëtare e JC Bose 
* Bashkëpunëtore e Lartë, Qendra Ndërkombëtare për Fizikën Teorike (ICTP), Trieste, Itali, 2013-2019.
* Bursa Humboldt nga Fondacioni AvH, Gjermani, 2009-2010.
* Bursa Swarnajayanti, 2006-2007.
* Bashkëpunëtore, Akademia Botërore e Shkencave (TWAS), 2019.
* Bashkëpunëtore, Akademia Kombëtare e Shkencës Indiane (INSA), 2016
* Bashkëpunëtore e IEEE, 2016 
* Bashkëpunëtore, Akademia Kombëtare e Inxhinierisë Indiane (INAE), 2012.
* Bashkëpunëtore, Akademia Kombëtare e Shkencave, Indi (NASI), Allahabad, 2010.
Ekonomia e Etiopisë

ETIOPIA 
Ka 1.133.882 siperfaqe ne km2 . Popullsia e saj shtrihet rreth 84 milion banor. Dendesia 
e ka 75 dhe kryeqyteti i saj eshte Adis-Abeba.