Ibn Kajim el-Xheuzije

**Shems el-Din Ebu Abullah Muhamed ibn Ebi Bekër ibn Ejub el-Zehri el-Dimashki el-Hanbeli** (29 janar 1292–15 shtator 1350 / 691–751 hixhri), zakonisht i njohur si **Ibn Kajim el-Xheuzije** ("Djali i kujdestarit"; ابن القيّم الجوزيّة)  ose **Ibën Kajimi**, ishte një imam, verifikues, dijetar, studiues i gramatikës arabe, shkrimtar i shquar dhe autor i shumë librave. Duke qenë se i përket shkollës të jurisprudencës synite ortodokse Hanbeli, nga e cila ai konsiderohet si "një nga mendimtarët më të rëndësishëm", Ibn el-Kajimi ishte gjithashtu nxënësi dhe nxënësi më i shquar i Ibn Tejmijes, me të cilin u burgos në vitin 1326 në Kalanë e Damaskut.

Babai i Ibn el-Kajimit ishte kujdestari *(qayyim)* i Shkollës së Xheuzijes, e cila gjithashtu shërbeu si gjykatë e ligjit për gjykatësin Hanbeli të Damaskut gjatë periudhës kohore. Ibn el-Kajimi vazhdoi të bëhej një dijetar produktiv, duke prodhuar një korpus të pasur veprash "doktrinale dhe letrare". Si rezultat, shumë dijetarë të rëndësishëm myslimanë të periudhës mamluke ishin në mesin e studentëve të Ibn al-Kajjimit ose, të paktën, të ndikuar shumë prej tij, duke përfshirë, ndër të tjera, historianin shafi'i, Ibn Kethirin (v. 774/1373), dijetarin e hadithit hanbeli Ibn Rexheb (v. 795/1397), dhe dijetarin shafi'i Ibn Haxher el-Askalani (v. 852/1449).

## Biografia 
Ibn el-Kajimi lindi në një familje dijetarësh dhe fisnike më 7 Safar 691 hixhri (29 janar 1292) në Damaskë. Më pas banoi në Damaskë, ku edhe mori mësim prej dijetarëve të këtij qyteti dhe poashtu nga babai i tij.

### Mësuesit 
Ndërsa mësuesi kryesor i Ibn el-Kajimit ishte dijetari Ibn Tejmije, ai gjithashtu studioi nën një numër dijetarësh të tjerë duke përfshirë babain e tij, Ebu Bekr ibn Ejub, Ibn 'Abd el-Da'im, Shems ed-Din edh-Dhehebi, and Safi el-Din el-Hindi. Ibn el-Kajimi filloi të studionte nën Ibn Tejmije në moshën 21 vjeçare (1313-1328, pasi ky i fundit u zhvendos në Damask nga Kajro, dhe ai qëndroi duke studiuar me të dhe duke qenë një shok i ngushtë i tij derisa Ibn Tejmije vdiq në vitin 1328 të e.r. Si rezultat i këtij bashkimi 16-vjeçar, ai ndau shumë nga pikëpamjet e mësuesit të tij për çështje të ndryshme, megjithëse qasja e tij në marrëdhëniet me studiues të tjerë është parë si më pak polemizuese.

### Burgosja 
Ibn el-Kajimi u burgos me mësuesin e tij Ibn Tejmije nga viti 1326 deri në vitin 1328, kur Ibn Tejmije vdiq dhe Ibn el-Kajimi u lirua. Sipas historianit el-Makrizi, dy arsye e çuan në arrestimin e tij: e para ishte një predikim që Ibn el-Kajimi kishte mbajtur në Jeruzalem, në të cilin ai dënonte vizitën e varreve të shenjta, duke përfshirë varrin e profetit Muhamed në Medine, e dyta ishte pajtimi i tij me pikëpamjen e Ibn Tejmijes për çështjen e shkurorëzimit, e cila binte ndesh me pikëpamjen e shumicës së dijetarëve në Damask.

Ndërsa ishte në burg, Ibn el-Kajimi vazhdimisht lexonte Kuranin dhe studionte kuptimet e tij. Ibn Rexhebi vuri në dukje se gjatë asaj periudhe izolimi, ai fitoi sukses të gjerë shpirtëror, si dhe zhvilloi një urtësi të madhe analitike, njohuri dhe kuptim të traditave profetike.

### Vdekja 
Ibn el-Kajim vdiq në kohën e namazit të jacisë, më 13 Rexheb 751 hixhri (15 shtator 1350) në moshën 60 vjeç. Ai u varros krahas babait të tij në varrezat Bab es-Saghir.

## Referime