Dialekti Lengodocian

**Languedocien** (emri francez, ), **Lengodociania** ose **lengadociane** ( shqiptimi Occitan: [ˌleŋɡɔðuˈsja] ), është një dialekt ocitan i folur në pjesët rurale të Francës jugore si Lengodok , Rouergue, Quercy, Agenais dhe Perigordin Jugor. Nganjëherë quhet edhe Languedocien-Guyennais.  Për shkak të pozicionit të saj qendror midis dialekteve të ocitanishtes, shpesh përdoret si bazë për ocitanishten standarde. 

Rreth 10% e popullsisë së Lengodokut janë folës të rrjedhshëm të gjuhës (rreth 300,000), dhe 20% e tjerë (600,000) "kanë njohuri" të gjuhës. Të gjithë flasin frëngjisht si gjuhën e tyre të parë ose të dytë.

## Shpërndarja gjeografike 
Languedocien flitet në pjesë të caktuara të tre rajoneve franceze.

* Ocitani : Avejron, Olt, Tarn, Tarn-dhe-Garonë përveç Lomagne, Ariezhës (përveç një pjese perëndimore), Garonës së Sipërme (përveç komunave të Saint-Gaudens dhe Muret), Audës, Heraultit, Lozerrës, pjesët perëndimore dhe veriore të Gardës dhe Fenouillèdes.
* Akuitani-të-Re : në jug të Dordonjës, në lindje të Girondës, veri-lindore dy të tretat e Olt-dhe-Garonës, skaji jugor i Korrezës.
* Auvernjë-Ronë-Alpeve : zona e Bas-Vivarois, Lengodocien-Veri-Cévenol

Dialekte dhe gjuhë të tjera të folura në këto zona përfshijnë: Gaskon, Katalanisht, Limuzin, Bask dhe Auvernjat .

## Karakteristikat 
Më poshtë janë karakteristikat kryesore të dialektit Languedocien:

* okluzivët kanë qendruar në fund të fjalës: *cantat* [kanˈtat] (në Provençal : [kãnˈta]);
* ruajtja e *s* -ve fundore të një fjale: *los òmes* [luˈzɔmes] (në Limuzin: [luzɔˈmej]);
* *n-ja* e fundit e një fjale hidhet: *occitan* [utsiˈta] (në Provençal: [usiˈtãn]);
* mungesa e palatalizimit të grupeve CA dhe GA: *cantar*, *gal* (në Auvernjat: *chantar*, *jal* );
* ruajtja e *l-së* fundore të një fjale (dmth. jo e zëshme): *provençale* (në Provençal dhe në Gaskon: *provençau* );
* mungesa e dallimit midis tingujve *b* dhe *v* ( betacizmi ): *vin* [bi] (në Auvernjat, Limuzin dhe Provençal: [vji], [vi], [vin]).

Asnjë nga këto karakteristika nuk është unike për Lengodocianen; shumë ndahen me një ose më shumë dialekte të tjera ocitane . Lengodocieni është një dialekt qendror dhe konservator . Për këto arsye, disa gjuhëtarë janë në favor të një standardizimi të ocitanishtes duke përdorur këtë dialekt si bazë. 

## Variacionet 
parapamje|317x317px| Dialektet dhe nëndialektet e ocitanishtes sipas D. Sumien
Lengodocieni përfshin një sërë variacionesh, klasifikimi i të cilëve është ende në vazhdim.

Skeda:Bec supradialectal.jpg|alt=Supradialectal classification of Occitan according to P. Bec|Klasifikimi mbidialektal i ocitanishtes sipas P. Bec 
Skeda:Sumien supradialectal.jpg|alt=Supradialectal classification of Occitan according to D. Sumien|Klasifikimi mbidialektal i ocitanishtes sipas D. Sumien 

## Përdorimi 
Në mungesë të një regjistrimi gjuhësor, është e vështirë të merren shifra të sakta për numrin e folësve. Studimet më të fundit globale mbi ocitanishten thonë se numri i folësve varion nga 500,000 në 700,000 për gjuhën në tërësi.  UNESCO, e cila është e vetmja organizatë që trajton Lengodocienin në mënyrë të pavarur, e vlerëson numrin në rreth 500,000 dhe e konsideron gjuhën nën kërcënim serioz. 

## Shiko gjithashtu 
* Zgjedhimi oksitan
* Gjuhët e Francës
* Gjuha e oc-ut
* Émile Mazuc, studiues i gjuhës Languedocien