Ekaterine Chavchavadze

**Ekateriné Dadiani, Princesha e Mingrelia** (  ; *née* **Chavchavadze** ; 19 mars 181613 gusht 1882) i Shtëpisë së Dadianit, ishte një aristokrat i shquar gjeorgjian i shekullit të 19-të dhe princesha e fundit në pushtet (si regjente ) Principata e Mingrelia në Gjeorgjinë Perëndimore.Ajo ishte regjente gjatë pakicës së djalit të saj midis 1853 dhe 1857. Ajo luajti një rol të rëndësishëm në rezistimin e ndikimit osman në principatën e saj dhe ishte në qendër të shoqërisë së lartë gjeorgjiane, brenda dhe jashtë vendit.

## Familja dhe martesa 
majtas|parapamje|184x184px| Babai i Ekaterinës, Princi Alexander Chavchavadze
majtas|parapamje|193x193px| Bashkëshorti i saj, David Dadiani, Princi i Mingrelia
Ekateriné lindi në shtëpinë e shquar Chavchavadze në Gjeorgji Lindor. Babai i saj, Princi Aleksandër Chavchavadze, ishte një gjeneral georgjian i njohur dhe bir i Katerinës së Madhe të Rusisë. Nëna e saj, Princesha Salomé Orbeliani (1795-1847), ishte një stërmbese e Erekle II (Herakli II), mbreti i Gjeorgjisë Lindore.Motra e madhe e saj, Princesha Nino, u martua me dramaturgin, kompozitorin dhe diplomatën rus Aleksandr Griboyedov, një figura e njohur në rrethet e kultivimit dhe të inteligjencës ruse. Motra e saj më e vogël, Princesha Sophie, ishte e martuar me Kontin Aleksandër Nikolai, Ministrin e Arsimit të Rusisë Perandorake.Kjo përrallë e re nënështron të njëjtin informacion si origjinali, por e prezanton në mënyrë më elegante dhe më të bukur, duke përdorur gjuhën shqipe në një mënyrë më të rrefuzueshme.

Më 19 dhjetor 1838, Ekateriné u martua me Princin Trashëgimtar të Mingrelia, David Dadiani.Në 1840,ai u bë sundimtar i principatës pas daljes në pension të babait të tij,Levan V Dadiani.

Në gusht të vitit 1853, Davidi u shpall i vdekur, dhe Ekaterina, duke u ngritur nga errësira e relativeve, mori shpejt përgjegjësitë e burrit të saj të ndjerë. Si regjente e Mingrelia në emër të djalit të saj të madh, Princit Niko, ajo u pajtua me një këshill regjence nga Nikolla I i Rusisë, i cili përfshiu vëllezërit e burrit të saj të ndjerë, Princin Grigol Dadiani dhe Princin Konstantin Dadiani.

## Paqëndrueshmëria gjatë Luftës së Krimesë 
Në vitin 1853, gjatë Luftës së Krimesë, forcat osmane dërguan një trupë të fuqishme në Mingrelia, duke pushtuar pjesë të konsiderueshme të principatës dhe duke e detyruar Ekaterinën të ikte për arsye të sigurisë. Ajo mori shpejt një letër kërcënuese nga gjenerali i njohur Omar Pasha, që kërkonte dorëzimin e saj dhe transferimin e principatës së djalit të saj në Perandorinë Osmane.Duke refuzuar të nderonte letrën e Pashës me një përgjigje, Ekaterina mori kontrollin e forcave Mingreliane dhe organizoi kundërsulme të suksesshme që shkaktuan dëme të rëndësishme mbi forcat osmane pushtuese. Kjo shfaqje e saj të rezistencës në praninë e kërcënimit të Pashës e bëri atë një figurë të njohur në historinë e Mingrelisë.

Në vitin 1856, Lufta e Krimesë përfundoi me Traktatin e Parisit, dhe Ekaterina u rivendos si regjente e Mingrelisë. Ajo mori një ftesë për kurorëzimin e perandorit Aleksandër II të Rusisë, duke marrë pjesë në ceremoninë me fëmijët e saj dhe motrën e saj, Nino.Sipas kujtimeve ruse të KA Borozdin, Ekaterina ruajti "shkëlqimin e bukurisë së saj" dhe dukej e jashtëzakonshme në "kostumin e saj origjinal dhe të dekoruar shumë". Kujtuesi, si shumë të tjerë në Gjeorgjinë e sotme, e referohen atë si "Mbretëresha Mingreliane" dhe deklaron se në ballon e kurorëzimit, të gjithë ishin "të kënaqur me Ekateriné, motrën, fëmijët dhe rrethinën e saj". Kjo shfaqje e saj të bukurisë dhe elegancës në një moment të rëndësishëm në historinë e Mingrelisë e bëri atë një figurë të njohur në të gjithë Gjeorgjinën.

## Rebelimi Mingrelian dhe cenimi rus 
djathtas|parapamje|300x300px| Ekateriné në topin e kurorëzimit në Pallatin e Dimrit
majtas|parapamje|181x181px| Salloni i Princeshës Ekateriné në Tsarskoe Selo
Në vitin 1856, Ekaterina la principatën Mingreliane në dorë të gjenerali George Dadiani dhe u zhvendos për të jetuar në Tsarskoe Selo, rezidenca e Familjes Perandorake Ruse, ku ajo u bë një nga "zonjat e oborrit" e Rusisë.Në vitin 1857, ajo u detyrua të kthehej në Gjeorgji për shkak të kryengritjes fshatare të organizuar nga një farkëtar Mingrelian, Uta Miqava. Më 12 maj, rebelët morën kontrollin e kryeqytetit të provincës Zugdidi, duke e detyruar Ekateriné të kërkonte ndihmë nga Rusia. Pasi kishte aneksuar tashmë në mënyrë efektive Gjeorgjinë Lindore, Rusia ndërhyri me padurim, nënshtroi kryengritjen dhe i kërkoi Ekaterinës të transferohej në Shën Petersburg me pretekstin për të lehtësuar arsimimin dhe edukimin e fëmijëve të saj atje.Largimi i saj dhe vendosja e një autoriteti ushtarak "të përkohshëm" rus në Mingrelia shënoi heqjen de facto të principatës. Kjo shfaqje e pushtetit rus në Mingrelia dhe largimi i Ekaterinës nga vendi i saj i lindjes shënoi një kapitalizim të rëndësishëm në historinë e Mingrelisë.

## Vitet e fundit 
Pas transferimit të saj në Rusi, Ekaterina e mbajti salonin e saj privat në Tsarskoe Selo të hapur për një selekt grup inteligjencës gjeorgjiane dhe ruse. Pas një jetëgjatëshe në Rusi, ajo u transferua në Paris, ku vajza e saj, Princesha Salomé, jetonte tashmë me burrin e saj francez, Princin Achille Murat.Në vitet e fundit të jetës së saj, Ekaterina u kthye në Gjeorgjinë Perëndimore, atëherë zyrtarisht pjesë e Perandorisë Ruse, dhe jetoi atje deri në fund. Ajo përfundoi jetën e saj në Gjeorgjinë, ku u varros në manastirin mesjetar ortodoks lindor të Martvilit, një vend i shenjtëruar i kulturës dhe traditës gjeorgjiane.

## Çështje 
## Referencat 
Kveselava, M (2002), *Anthology of Georgian Poetry*, The Minerva Group, Inc., , p. 175

Kveselava, M (2002), *Anthology of Georgian Poetry*, The Minerva Group, Inc., , p. 181
Office of Policy & Analysis, *Dadiani Dynasty – David Dadiani *, The Smithsonian Institution in Association with the National Parliamentary Library of Georgia, retrieved 27 March 2011