open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Abruco

**Abruco** () është një nga 20 rajonet e Italisë me një sipërfaqe prej 10,763 km katrorë dhe një popullsi prej 1.3&nbsp;milionësh. Ai është i ndarë në katër provinca: Kieti, Akuila, Peskara dhe Teramo. Kufiri i saj perëndimor shtrihet  në lindje të Romës. Abruco kufizohet me rajonin e Markes në veri, Lacios në perëndim dhe veri-perëndim, Molizes në jug dhe detit Adriatik në lindje. Gjeografikisht, Abruco është i ndarë në një zonë malore në perëndim, e cila përfshin masivët më të lartë të maleve Apenine, si Gran Sasso d'Italia dhe Maiella, dhe një zonë bregdetare në lindje me plazhe në detin Adriatik.

## Gjeografia 
Gjeografikisht, Abruzzo është pjesë e Italisë Qendrore, që shtrihet nga zemra e Apeninet deri në Detin Adriatik, dhe përfshin kryesisht tokë malore dhe të egër. Toka malore është e pushtuar nga një pllajë e madhe, duke përfshirë Gran Sasso, në 2912 metra majën më të lartë të Apenineve dhe Mali Majella në 2793 metra. Vija bregdetare Adriatik karakterizohet nga plazhe të gjata me rërë në veri dhe plazhe me guralecë në jug. Abruco është i njohur për peizazhet dhe mjedisin natyror, parqet dhe rezervatet natyrore, zonat karakteristike të kodrave të pasura me vreshta dhe ullishte. Shumë plazhe janë vlerësuar me statusin "Plazhi me flamur blu".

### Klima 
Në Abruzzo ka dy zona klimatike. Rripi bregdetar dhe kodrat nën-Apenine kanë një klimë dukshëm të ndryshme nga ajo e brendësisë malore. Zonat bregdetare kanë një klimë Mesdhetare me verë të nxehtë të thatë dhe dimër të butë. Zonat kodrinore në brendësi kanë një klimë nënblitorale me temperatura që ulen në mënyrë progresive me rritjen e lartësisë. Reshjet ndikohen fuqishëm edhe nga prania e vargmaleve të Apenineve. Reshjet janë të shumta në shpatet e orientuara nga perëndimi, dhe më të ulëta në shpatet lindore dhe lindore. Bregdeti i Adriatikut është i mbrojtur nga reshjet nga efekti pengues i krijuar nga Apeninet. Reshjet minimale vjetore gjenden në disa lugina të brendshme, të mbrojtura nga vargmalet malore, si Peligna ose Tirino (Ofena, Capestrano), ku vetëm 500 milimetra u regjistruan. Reshjet përgjatë bregdetit pothuajse gjithmonë nuk bien nën 600 milimetra. Teramo ka relativisht më pak reshje (rreth 800 milimetra) sesa Chieti, ndërsa Ortona, Vasto dhe Costa dei Trabocchi kanë relativisht më pak reshje.

### Provincat 
## Historia 
Në u 2009 bë një tërmet 5.9 of IX MCS

## Demografia 
Në këtë rajon jetojnë rreth 1.3 milion banorë.

## Lidhje të jashtme 
* http://www.regione.abruzzo.it/portale/index.asp 

## Shiko edhe 
## Referime
Marke

**Marke** është krahinë në pjesën lindore të Apenineve Qendrore në Itali.

## Gjeografia 
thumb|left|300px|Provincat e Markes

## Historia 
## Ekonomia
## Demografia 
## Lidhje të jashtme
## Shiko edhe
Charlotte Perrelli

**Charlotte Perrelli** lindi më 8 tetor, 1974, në Hovmantorp, Kronobergs län dhe është një këngëtare, aktore dhe drejtuese emisionesh.

Charlotte Perrelli e fitoi Festivalin Evropian të Këngës më 1999 dhe sërish do ta përfaqësoj Suedinë në festivalin e ardhshëm të Eurovisionit në 2008. Aty ajo do të takohet me këngëtaren shqiptare Olta Boka në gjysmëfinale, Perrelli ka thënë se kënga e Olta Bokas është një nga të preferuarat e saj. Dy këngëtaret gjithashtu janë shoqëruar pas takimit në një turnir promovues.

## Diskografia
*1999 - *Charlotte*
*2001 - *Miss Jealousy*
*2004 - *Gone Too Long*
*2006 - *I din röst*
*2008 - *Hero*
*2008 - *Rimfrostjul*
*2012 - *The Girl*

## Shih dhe këtë 
*Festivali Evropian i Këngës
Emilia-Romanja

thumb|265px|Provincat e Emilia-Romanjas

**Emilia-Romanja** është një nga 20 rajonet e Italisë. Ajo përfshin pjesën juglindore të Ultësirës së Padanit në Itali.

Ajo kufizohet në veri nga Veneto dhe Lombardia, në perëndim nga Piemonte (përgjatë një kufiri prej më pak se 8km) dhe Liguria, në jug nga Toskana, Marke dhe Republika e San Marinos, në lindje laget nga Deti Adriatik. Ajo përbëhet nga bashkimi i dy rajoneve historikë: Emilia, e cila përfshin provincat e Piaçencës, Parmës, Rexhio Emilias, Modenës, Ferrarës dhe një pjesë të madhe të Provinca e Bolonjës, dhe Romanja, e cila përfshin provincat e Ravenës, Riminit, Forli-Çezenës dhe komunat e provincës së Bolonjës, që ndodhen në lindje të lumit Sillaro.
Bazilikata

**Bazilikata** (Italisht: Basilicata), e njohur gjithashtu si Lukania, është një rajon në jug të Italisë, që kufizohet me Kampanian në perëndim, Pulian, në veri dhe lindje, dhe Kalabrinë në jug. Gjithashtu ajo ka një vijë të shkurtër bregdetare në jugperëndim në detin Tirren midis Kampanias dhe Kalabrisë, dhe një më të gjatë në juglindje në Gjirin e Tarantos në detin Jon mes Kalabrisë dhe Pulias. Rajoni mbulon rreth 10.000 km2 dhe në vitin 2010 kishte një popullsi prej rreth 600.000 banorësh. Kryeqendra e rajonit është Potenca. Rajoni ndahet në dy provinca, Potenca dhe Matera.

## Gjeografia 
Bazilikata shtrihet në mes Kampanjës në perëndim, Puglias (Apulias) në lindje dhe Kalabrisë në jug.

## Historia 
## Ekonomia 
## Demografia 
## Lidhje të jashtme 
## Shiko edhe
Shqiptarët midis Perëndimit dhe Lindjes

**Shqiptarët midis Perëndimit dhe Lindjes** libër nga Eqrem Çabej. Kjo ese e përmbledhur mbi letërsinë dhe kulturën shqiptare, e shkruar gati 70 vjet më parë, konsiderohet akoma edhe sot si një tekst themeltar për kuptimin dhe shpjegimin e historisë dhe mentalitetit shqiptar.

Në kapituj të shkurtër, por intensive që trajtojnë elementet e ndryshëm që influencojnë formimin e karakterit të një populli dhe kulturës së tij, autori përshkruan karakteristikat gjeografike të vendit, diskuton origjinën e emrit të popullit, forcat centrifuge në karakterin shqiptar dhe influencat e huaja, d.m.th çdo gjë që e bën Shqipërinë një udhëkryq mes lindjes dhe perëndimit

Analizohen fiset e veriut dhe të jugut, zonat tradicionaliste të maleve dhe bashkimi kombëtar, për të arritur në konkluzione interesante dhe me vlerë rreth folklorit dhe letërsisë. Eseja shënon perspektiva të rëndësishme për studimin e këtij vendi dhe të popullit të tij.
Dita e Tokës

thumb
**Dita e Tokës** është një ngjarje vjetore që festohet në të gjithë botën me 22 prill për të demonstruar mbështetjen për mbrojtjen e mjedisit. Dita e Tokës për herë të parë është festuar në vitin 1970, ndërsa tani përfshinë ngjarje të ndryshme globalisht nga Rrjeti i Ditës së Tokës në më shumë se 193 vende. 

Në Ditën e Tokës 22 Prill 2016, Marrëveshja e Parisit u nënshkrua nga Shtetet e Bashkuara, Kina dhe rreth 120 vende të tjera.    Ky nënshkrim plotësoi një kërkesë kryesore për hyrjen në fuqi të draft traktatit historik të mbrojtjes së klimës, të miratuar me konsensusin e 195 vendeve të pranishëm në Konferencën e Kombeve të Bashkuara për Ndryshimet Klimatike në vitin 2015, në Paris. 

Në vitin 1969 në një Konferencë të UNESCO-s në San Francisko, aktivisti i paqes John McConnell propozoi një ditë për të nderuar Tokën dhe konceptin e paqes, që së pari herë do të festohet më 21 mars 1970, ditën e parë të pranverës në hemisferën veriore. Kjo ditë e natyrës u sanksionua më vonë në një shpallje të shkruar nga McConnell dhe e nënshkruar nga Sekretari i Përgjithshëm U Thant në Kombet e Bashkuara. Një muaj më vonë një Senator i Shteteve të Bashkuara Gaylord Nelson propozoi idenë për të organizuar një mësim mbarëkombëtar mbi mjedisin më 22 prill 1970. Ai angazhoi një aktivist të ri, Denis Hayes, që të ishte Koordinatori Kombëtar për çështjen në fjalë. Nelson dhe Hayes e riemërtuan ngjarjen "Dita e Tokës". Nelsonit më vonë iu dha çmimi Medalja Presidenciale e Lirisë në njohje kontributit dhe punës së tij.  Dita e parë e Tokës u përqëndrua në Shtetet e Bashkuara. Në vitin 1990, Denis Hayes, koordinatori kombëtar i vitit 1970, e mori mbi vete organizimin e ngjarjes ndërkombëtare në 141 vende.    

Komunitete të shumta krahas kësaj festojnë edhe **Javën e Tokës**, e që përfshin një javë të tërë veprimtarish të përqendruara në çështjet mjedisore me të cilat përballet bota.   

## Shih edhe 
* Toka 
* Natyra
* Mjedisi
* Toka nënë
* Ora e Tokës
* Ndotja e ajrit
* Dita botërore e ujërave
* Dita Ndërkombëtare e Pyjeve

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Earth Day Network – Coordinating worldwide events for Earth Day
* The Great Global CleanUp  - CleanUp Website including Global Map, Signup to CleanUp and Find a CleanUp
* United States Earth Day – The U.S. government's *Earth Day* site
* Earth Day Canada – The Canadian Official Site for *Earth Day*
* Earth Day at The History Channel
* EPA Journal: Earth Day – an entire journal dedicated to Earth Day, written in early 1990
* Gaylord Nelson and Earth Day: The Making of the Modern Environmental Movement narrative account of the origins of Earth Day, Nelson's political career, as well as online access to documents from the Wisconsin Historical Society's Nelson Papers collection
Daut Dauti

right|thumb|300px| Daut Dauti
**Dauti Dauti** është lindur më 1960 në Kokaj të Gjilanit. Shkollën fillore e kreu në Prishtinë kurse të mesmen, gjimnazin, në Gjilan. Ka kryer fakultetin juridik në Universitetin e Prishtinës, kurse studimet post diplomike i kreu në Thames Valley University të Londrës – në degën e Unionit Evropian.

## Jeta
Shkrimet e para i ka botuar në Bota e Re, pastaj ka vazhduar të shkruaj në revistën javore Zëri, për të cilën, nga viti 1994 e deri më 1999 ka qenë korrespondent nga Londra.
 
Gjatë vitit 1999-2001 ka punuar redaktor në IWPR (Institute for War and Peace Reporting) në Londër, dhe ka themeluar zyrën e këtij instituti në Prishtinë. Nga viti 2000 deri në fillim të vitit 2002 ka shërbyer si Sekretar i Përgjithshëm i SHGK (Shoqata e Gazetarëve të Kosovës), organizatës së parë të pavarur të gazetarëve në Kosovë. Gjatë kësaj kohe (2000 – 2002) ka qenë edhe anëtarë i pavarur në KQZ (Komisioni Qendror i Zgjedhjeve). 
Gjatë vitit 2002 ka qëndruar në Dayton, në Kettering Foundation, ku ka bërë hulumtime shkencor në lidhje me medien dhe demokracinë. Që nga kjo kohë, duke qenë anëtar shkencor (International Fellow) i këtij instituti të rëndësishëm amerikan, ka hulumtuar dhe botuar një varg studimesh në fushën e gazetarisë, politikës dhe atë të shkencave juridike. 
 
Gjatë vitit 2005 ka punuar si këshilltar për media i kryeministrit të Kosovës, Bajram Kosumit dhe zëdhënës i kësaj qeverie.

Kohëve të fundit ka punuar në zyrën për informim të IOM (International Organisation for Migration) në Londër. Poashtu, gjatë këtyre viteve, në Londër ka vazhduar të paraqitet me shkrime dhe ka debatuar për çështjen e Kosovës në forume dhe media të ndryshme britanike dhe në media tjera botërore. Poashtu, është angazhuar edhe si këshilltar për informim dhe çështje të Ballkanit për organizata dhe institucione të ndryshme ndërkombëtare. 

Kohëve të fundit, në medien e Kosovës, është paraqitur edhe si analist – kritik i procesit politik në Kosovë.
 
Daut Dauti është i angazhuar në programin e hulumtimeve në University of Leeds në Britani të Madhe. Në Shkollën e Historisë të këtij universiteti, mbrojti disertacionin PhD me temën: The British Foreign Policy and the Albanian Question 1876 – 1914 (Politika e jashtme britanike dhe çështja shqiptare 1876 – 1914).

Daut Dauti është autor i këtyre librave:
#Reflektime Shqiptaro-Britanike;
#Lufta për Trepçën;
#Unioni Evropian – Nga Ideja në Realitet;
#Building an Independent Media in Kosova - Ngritja e mediave të pavarura në Kosovë 
#Assamblies and Ancient Deliberation According to Code of Lek Dukagjini;
# “Çështja shqiptare në diplomacinë britanike, 1877 – 1880”. 2012, Shkup, shtëpia botuese Logos-A,

Daut Dauti ka botuar një numër të konsiderueshëm të artikujve dhe punimeve shkencore në gazeta dhe revista në vende të ndryshme.
## Burimi
## Lidhje të jashtme
*MALCOLM CILËSON LART VEPRËN E DAUT DAUTIT
*Book launch: "The Albanian Question in British Diplomacy, 1877-1880" by Daut Dauti 
* Ancient Public Deliberation and Assembly in the Code of Lekë Dukagjini, Daut Dauti
Demografia e Skocisë

[parapamje|400px|right|Rritja dhe Ulja e popullsisë së [Skocisë]]

Popullsia e Skocisë më 2001 ishte 5,062,011. Sipas parashikimeve më 2006 kjo shumë ështërritu në 5,116,900. Kjo do ta rendiste Skocinë në vendin e 112të për nga popullsia, po të ishte shtet i pavarur. Megjithëse Edinburgu është Kryeqytet i Skocisë, ai nuk është qyteti më i madh. Me një popullatë prej më se 600,000 ky vend i takon Glasgouit. Realisht, Greater Glasgou, me një popullatë të përgjithshme prej rreth 1.1 million, pra një të pestën e tërë Skocisë.

*Rrypi qendror* është pjesa ku ndodhen qytetet më të mëdha. Glasgou është në perëndim derisa tri qytetet e tjera të mëdha Edinburgu, Aberdeni dhe Dundee shtrihen në pjesën lindore. Zonat e larta janë pak të banuara, megjithëse qyteti Inverness ka provuar rritje të vazhdueshme në vitet e fundit. Kryesisht vetëm ishujt më të mëdhenj dhe të arritshëm popullohen me njerëz dhe më pak se 90% janë momentalisht të banuara. Zonat malore të jugut janë kryesisht rurale nga natyra dhe dominohen nga agrikultura dhe pylltaria. Për shkak të vështirësive në gjetjen e shtëpive në Glasgou dhe Edinburg, pesë qyteza të reja janë krijuar mes viteve 1947 dhe 1966. Ato janë ***East Kilbride***, ***Glenrothes***, ***Livingston***, ***Cumbernauld***, dhe ***Irvine***.

Për shkak të imigrimit qysh nga Lufta e Dytë Botërore, Glasgou, Edinburgu dhe Dundee kanë komunitete të vogla Aziatike. Qysh prej *Rritjes sëfundit të Bashkimit Europian*, ka pasur një numër të madh të njerëzve Europa Qendore dhe Lindore që janë shpërngulur për në Skoci, gjithshtu është parashikuar se mes 40,000 dhe 50,000 Polakë tani jetojnë në Skoci. Prej vitit 2001 janë më se 16,310 Kinezë etnik që banojnë në Skoci.

Skocia ka tri gjuhë zyrtare: Anglishten, Skocishtja dhe Galishtje. Thuajse të gjithë skocezët flasin Anglishten standarte Skoceze, dhe më 1996 Zyra e regjistrimit të popullsisë në Skoci parashikoi se 30% e popullsisë janë folës të rrjedhshëm të Skocishtes. Galishtja flitet kryesisht në Ishujt Perëndimorë, ku shumica e njerëzve ende e flasin, sidoqoftë, kombëtarisht përdorimi i saj është konfirmuar në vetëm 1% të popullsisë.

## Grupet Etnike 
Grupet etnike në Skoci janë:
*Të Bardhë - 97.99%
*Aziatikë Jugorë - 1.09%
*Zezakë - 0.16%
*Të Përzier - 0.25%
*Kinezë - 0.32% 
*Të Tjerë - 0.19%.

## Shih dhe këtë 
*Skocia
*Demografia e Mbretërisë së Bashkuar

## Burime të dhënash
Ndoc Martini

**Ndoc Martin Camaj** lindi në Shkodër në vitin 1880. Ishte nxënës i Kolë Idromenos, i cili e drejtoi atë në rrugën e artit.

Prej vitit 1904-1907 ishte bursist dhe frekuentues i Shkollës Normale në Kolegjin italo-shqiptar të San Demetrio Coronës. Gjatë kësaj periudhe realizoi edhe afresket e ndërtesës. Në të njëjtin vit vendoset në Paris ku për dy vjet ndjek një bursë studimi në Shkollën e Arteve të Bukura. Në vitin 1913 sëmuret nga tuberkulozi dhe në vitin 1916 ndahet nga jeta i vetëm dhe i varfër në një sanatorium të Parisit. Sot, në Shqipëri Martini është i njohur vetëm përmes portretit të "Doktor Prelës", të realizuar në kulmin e krijimtarisë së tij në Paris. Ky portret është i ekspozuar në seksionin "Fillesat e pikturës në qytetet shqiptare" (1883-1930) në Galerinë Kombëtare të Arteve.
Zero (revistë)

**Zero** është revistë kompjuteri në Shqipëri. 

I ofron lexuesit informacionin e duhur udhëzues nga bota e informatikës, produktet e reja në tregun shqiptar, këshilla praktike, risitë teknologjike, botërore, argëtim si dhe bashkërendon komunikimin midis biznesit dhe konsumatorit të teknologjisë elektronike.

## Lidhje të jashtme 
*Zero
Zhupania e Zagrebit

**Zhupania e Zagrebit** (Kroatisht: *Zagrebačka županija*) gjindet në veriperëndim të Kroacisë me një sipërfaqje prej 3,060 km². Ai i përfshin zonën rreth kryeqytetit kroat Zagreb. ISO 3166-2-Code është `HR-01`. Qendra e Zhupaniës të Zagrebit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Velika Goricës. Zhupania e Zagrebit ka një popullsi prej 309,696 (2001) banorë 96.2 % Kroatë, 0.9 % Serbë dhe 0.3% Boshnjakë. Zhupania e Zagrebit kufizohet në veri me Zhupaniën e Zagores dhe Krapinës, me Zragrebin dhe me Zhupaniën e Varazhdinit, në verilindje me Zhupaniën e Koprivnicës dhe Krizhevcit, në lindje me Zhupaniën e Bjellovarit dhe Billogorit, në jug me Zhupaniën e Sisakut dhe Mosllovaçës dhe në perëndim me Zhupaniën e Karllovcit.

Zhupania e Zagrebit i përfshin Qytetet Dugo Selo, Ivanić-Grad, Jastrebarsko, Samobor, Sveta Nedelja, Sveti Ivan Zelina, Velika Gorica, Vrbovec dhe Zaprešić, gjithashtu Komunat Bedenica, Bistra, Brckovljani, Brdovec, Dubrava, Dubravica, Farkaševac, Gradec, Jakovlje, Klinča Sela, Kloštar Ivanić, Krašić, Kravarsko, Križ, Luka, Marija Gorica, Orle, Pisarovina, Pokupsko, Preseka, Pušća, Rakovec, Rugvica, Stupnik dhe Žumberak. Zhupania e Zagrebit ka një klimë mesdhetare me verë e nxehtë dhe me dimër shumë të ftohtë, shpesh me reshje dëbore. 

## Galeria 

Skeda:Velika Gorica from air.JPG|Qyteti Velika Gorica
Skeda:Samobor-trg.JPG|Qyteti Samobor

## Lidhje të jashtme 
* Zhupania e Zagrebit *Faqja zyrtare* 
* Faqja turistike* Turistička zajednica Zagrebačke županije*
Zhupania e Varazhdinit

**Zhupania e Varazhdinit** (Kroatisht: *Varaždinska županija*) gjindet në veriperëndim të Kroacisë me një sipërfaqje prej 1,262 km². ISO 3166-2-Code është `HR-05`. Qendra e Zhupania e Varazhdinit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Varaždin. Zhupania e Varazhdinit ka një popullsi prej 184,769 (2001) banorë, 97.7 % Kroatë, 0.4 % Serbë, 0.3 % Sllovenë dhe 0.2 % Jevgjit. Zhupania e Varazhdinit kufizohet në veri me Zhupania e Medimurjit, në lindje me Zhupaninë e Koprivnicës dhe Krizhevcit, në jug me Zhupaninë e Zagrebit, në perëndim me Zhupaninë e Zagorës dhe Krapinës dhe në veriperëndim me Slloveninë.

Zhupania e Varazhdinit i përfshin Qytetet Ivanec, Lepoglava, Ludbreg, Novi Marof, Varaždin dhe Varaždinske Toplice, gjithashtu Komunat Bednja, Breznica, Breznički Hum, Beretinec, Cestica, Donja Voća, Gornji Kneginec, Jalžabet, Klenovnik, Ljubešćica, Mali Bukovec, Martijanec, Maruševec, Petrijanec, Sračinec, Sveti Đurđ, Sveti Ilija, Trnovec Bartolovečki, Veliki Bukovec, Vidovec, Vinica dhe Visoko.

## Galeria 

Skeda:Clocher-varazdin.JPG|Qyteti Varaždin
Skeda:Stari grad Kalnik.jpg|Kalaja e Kalnikës

## Lidhje të jashtme
* Zhupania e Varazhdinit *Faqja zyrtare*
Ekonomia e Finlandës

Finlanda ka një ekonomi të tregut të lirë, tejet të industrializuar me të ardhura për kokë banori të barabarta me ato të vendeve të perëndimit si Franca, Gjermania, Suedia ose Britania e Madhe. Sektori më i madh i ekonomisë është shërbimi me 65.7 përqind, e pasuar nga rafineria me 31.4 përqind. Prodhimi primar përbën 2.9 përqinf.

Duke iu falenderuar tregtimit të jashtëm, çelësi i ekonomisë është prodhimi. Industritë më të mëdha janë elektronika (21.6 %), makineria, automjetet dhe produkte tjera inxhinierike të metalit (21.1 %), industria e pyllit (13.1 %), dhe kemikalet (10.9 %). Finlanda ka resurse të drurit, mineraleve, dhe ujit të freskët. Pylltaria, fabrikat e letrës, dhe sektori i agrikulturës (në të cilën paguesit e taksave shpenzojnë rreth 2 miliardë euro çdo vit) janë të ndjeshme politikisht tek banorët rural. *Greater Helsinki* përbën rreth një të tretën e GDP-së.

Në një krahasim të OECD në vitin 2004, prodhimi i teknologjisë së lartë renditej i dyti me rradhë, pas Irlandës. Sidoqoftë, shërbimet e diturisë intensive u renditën më të voglat dhe sektorët e rritjes së ngadalshme, sidomos agrikultura dhe teknologjia e ulët, u renditën të dytat. Investimet ishin më të vogla se që ishte parashikuar..

Një numër i konsiderueshëm i enxhinierëve të trajnuar dhe profesionistë të tjerë banojnë në Finlandë, duke prodhuar kështu kompani lidere në Botë. *Indeksi i Lirisë Ekonomike* duke e renditur atë në vendin e 16të në Botë dhe të 9-tin në Evropë tregon se sa e lirë është ekonomia e Finlandës, edhe pse taksat ndikojnë negativisht. Kurse sektori i prodhimtarisë është një ndër më eficientët në Botë.

OECD tregon se sektori i shërbimit mund të përfitojë shumë nga përmirësimet politike. Raporti i *Forumit Ekonomik Botëror*, i bazuar në sondazhet e opinionit, e ka renditur Finlandën si vendin me konkurrencën më të madhe në Botë.

## Shih dhe këtë 
*Finlanda

## Burime të dhënash
Zhupania e Karllovcit

**Zhupania e Karllovcit** (Kroatisht: *Karlovačka županija*) gjindet në pjesën qendrore të Kroacisë  me një sipërfaqje prej 4,468 km². ISO 3166-2-Code është `HR-04`. Qendra e Zhupaninës e Karllovcit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Karlovacit. Zhupania e Karllovcit ka një popullsi prej 185,387 (2001) banorë, 119.490 Kroatë, 15.651 Serbë, 892 Boshnjakë, 340 Sllovenë dhe 300 Shqiptarë. Zhupania e Karllovcit kufizohet në veri me Zhupaninë e Zagrebit, në linjde me Zhupaninë e Sisakut dhe Mosllovaçës, në juglindje me Bosnjë-Hercegovinë, në jugperëndim me Zhupaninë e Likës dhe Senjit, në perëndim me Zhupaninë bregdetaro-malore dhe në veriperëndim me Slloveninë.

Zhupania e Karllovcit i përfshin Qytetet Duga Resa, Karlovac, Ogulin, Slunj dhe Ozalj, gjithashtu Komunat Barilović, Bosiljevo, Cetingrad, Draganić, Generalski Stol, Josipdol, Kamanje, Krnjak, Lasinja, Netretić, Plaški, Rakovica, Ribnik, Saborsko, Tounj, Vojnić dhe Žakanje.

## Galeria 

Skeda:Rakovica Center.JPG|Qyteti Rakovica
Skeda:Tounjski most.jpg|Lumi Tounjčica

## Lidhje të jashtme 
* Zhupania e Karllovcit *Faqja zyrtare* 
* Grad Karlovac
Zhupania e Zagorës dhe Krapinës

**Zhupania e Zagores dhe Krapinës** (Kroatisht: *Krapinsko-zagorska županija*) gjindet në veriperëndim të Kroacisë me një sipërfaqe prej 1.229 km².  ISO 3166-2-Code është `HR-02`.  Qendra e Zhupaniës e Zagorës dhe Krapinës dhe qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Krapinës.  Zhupania e Zagorës dhe Krapinës ka një popullsi prej 142.432 (2001) banorë 98,4 % Kroatë, 0,3 % Slloven  dhe 0,2 % Serbë.  Zhupania e Zagorës dhe Krapinës kufizohet në veri dhe në veriperëndim me Slloveninë, në verilindje me Zhupaninë e Varazhdinit, në jug dhe në juglindje me Zagrebinë dhe me Zhupaninë e Zagrebit. 

Zhupania e Zagorës dhe Krapinës i përfshin Qytetet Gradovi, Donja Stubica, Klanjec, Krapina, Oroslavje, Pregrada, Zabok dhe Zlatar, gjithashtu Komunat Bedekovčina, Budinščina, Desinić, Đurmanec, Gornja Stubica, Hrašćina, Hum na Sutli, Jesenje, Konjščina, Kraljevec na Sutli, Krapinske Toplice, Kumrovec, Lobor, Mače, Marija Bistrica, Mihovljan, Novi Golubovec, Petrovsko, Radoboj, Stubičke Toplice, Sveti Križ Začretje, Tuhelj, Veliko Trgovišće, Zagorska Sela dhe Zlatar Bistrica.  Kryetar është Siniša Hajdaš Dončić.

## Galeria 

Skeda:Fields hr 1.JPG|Fushat e punuara të Zagorës
Skeda:Krapina centar.jpg|Qyteti Krapina

## Lidhje të jashtme 
* Zhupania e Zagores dhe Krapinës *Faqja zyrtare* 
* Fagja Radio e Zagorës dhe Krapinës *Radio-kaj.hr*
Zhupania e Sisakut dhe Mosllovaçës

**Zhupania e Sisakut dhe Mosllovaçës** (Kroatisht: *Sisačko-moslavačka županija*) gjindet në pjesën qendrore të Kroacisë me një sipërfaqje prej 4,468 km². ISO 3166-2-Code është `HR-03`. Qendra e Zhupaninës e Sisakut dhe Mosllovaçës dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Sisakit. Zhupania e Sisakut dhe Mosllovaçës ka një popullsi prej 185,387 (2001) banorë, 152.196 Kroatë, 21.617 Serbë, 1.137 Boshnjakë, 708 Jevgjit dhe 511 Shqiptarë. Zhupania e Sisakut dhe Mosllovaçës kufizohet në veri me Zhupaninë e Zagrebit, në verilindje me Zhupaninë e Bjellovarit dhe Billogorit, në linjde me Požeško-slavonska županija dhe me Zhupaninë e Brodit dhe Posavinës, në jug me Bosnjë-Hercegovinë dhe në perëndim me Zhupaninë e Karllovcit.

Zhupania e Sisakut dhe Mosllovaçës i përfshin Qytetet Glina, Hrvatska Kostajnica, Kutina, Novska, Petrinja dhe Sisak, gjithashtu Komunat Donji Kukuruzari, Dvor, Gvozd, Hrvatska Dubica, Jasenovac, Lekenik, Lipovljani, Majur, Martinska Ves, Popovača, Sunja, Topusko dhe Velika Ludina.

## Galeria 

Skeda:Sisak 1st street.JPG|Qyteti Sisak
Skeda:Sisak Holy cross church.JPG|Kisha katolikë në Sisak

## Lidhje të jashtme 
* Zhupania e Sisakut dhe Mosllovaçës *Faqja zyrtare* 
* Sluebeni Glasnik (1,71 MB)
Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit

**Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit** (Kroatisht: *Koprivničko-križevačka županija*) gjindet në veriperëndim të Kroacisë me një sipërfaqje prej 1,734 km². ISO 3166-2-Code është `HR-06`. Qendra e Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Koprivnicës. Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit ka një popullsi prej 124,467 (2001) banorë, 91 % Kroatë, 1.9 % Serbë, 0.1 % Sllovenë, 0.1 % Jevgjit dhe 0.1 % Hungarezë. Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit kufizohet në veri me Zhupaninë e Megjimurës, në lindje me Hungarinë, në juglindje me Zhupaninë e Viroviticës dhe Podravkës, në jug me Zhupaninë e Bjellovarit dhe Billogorit dhe në jugperëndim me Zhupaninë e Zagrebit. 

Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit i përfshin Qytetet Đurđevac, Koprivnica dhe Križevci, gjithashtu Komunat Drnje, Đelekovec, Ferdinandovac, Gola, Hlebine, Kalinovac, Kalnik, Kloštar Podravski, Koprivnički Bregi, Koprivnički Ivanec, Legrad, Molve, Novigrad Podravski, Novo Virje, Peteranec, Podravske Sesvete, Rasinja, Sokolovac, Sveti Ivan Žabno, Sveti Petar Orehovec dhe Virje.

## Galeria 

Skeda:Koprivnica, Zentrum.JPG|Qyteti Koprivnica
Skeda:Molve, Croatia.JPG|Kisha Katolikë në Molve

## Lidhje të jashtme
* Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit *Faqja zyrtare* 
* Fagja turistik * Turistička zajednica*
Zhupania e Bjellovarit dhe Billogorit

**Zhupania e Bjellovarit dhe Billogorit** (Kroatisht: *Bjelovarsko-bilogorska županija*) gjindet në veriperëndim të Kroacisë me një sipërfaqje prej 2,652 km². ISO 3166-2-Code është `HR-07`. Qendra e Zhupania e Bjellovarit dhe Billogorit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Bjelovarit.  Zhupania e Koprivnicës dhe Krizhevcit ka një popullsi prej 133,084 (2001) banorë, 82,6 % Kroatë, 7,1 % Serbë, 5,3 Çekë dhe 0,9 % Hungarezë. Zhupania e Bjellovarit dhe Billogorit kufizohet në veri me Zhupaninë e Koprivnicës dhe Krizhevcit, në lindje me Zhupaninë e Viroviticës dhe Podravkës, në juglindje me Požeško-slavonska, në jugperëndim me Zhupaninë e Sisakut dhe Mosllovaçës dhe në perëndim me Zhupaninë e Zagrebit.

Zhupania e Bjellovarit dhe Billogorit i përfshin Qytetet Bjelovar, Čazma, Daruvar, Garešnica dhe Grubišno Polje, gjithashtu Komunat Berek, Dežanovac, Đulovac, Hercegovac, Ivanska, Končanica, Kapela, Nova Rača, Rovišće, Severin, Sirač, Šandrovac, Štefanje, Velika Pisanica, Veliki Grđevac, Veliko Trojstvo, Velika Trnovitica dhe Zrinski Topolovac.

## Galeria 

Skeda:Bjelovar Rotor.JPG|Qyteti Bjelovar
Skeda:Daruvar.JPG|Qyteti Daruvar

## Lidhje të jashtme 
* Zhupania e Bjellovarit dhe Billogorit *Faqja zyrtare* 
* Fagja turistik *Turistička zajednica županije*
Zhupania bregdetaro-malore

**Zhupania bregdetaro-malore** (Kroatisht: *Primorsko-goranska županija*) gjindet në perëndim të Kroacisë  me një sipërfaqje prej 3,590 km². ISO 3166-2-Code është `HR-08`. Qendra e Zhupania bregdetaro-malore dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Riekës. Zhupania bregdetaro-malore ka një popullsi prej 304,750 (2001) banorë, 84.6 % Kroatë, 4.9 % Serbë, 1.2 % Italian dhe 1 % Boshnjakë. Zhupania bregdetaro-malore kufizohet në veri me Slloveninë, në lindje me Zhupaninë e Karllovcit, në jug me Zhupaninë e Likës dhe Senjit dhe në perëndim me Zhupaninë e Istrës.

Zhupania bregdetaro-malore i përfshin Qytetet Rijeka, Bakar, Cres, Crikvenica, Čabar, Delnice, Kastav, Kraljevica, Krk, Mali Lošinj, Novi Vinodolski, Opatija, Rab dhe Vrbovsko, gjithashtu Komunat Baška, Brod Moravice, Čavle, Dobrinj, Fužine, Jelenje, Klana, Kostrena, Lokve, Lopar, Lovran, Malinska-Dubašnica, Matulji, Mošćenička Draga, Mrkopalj, Omišalj, Punat, Ravna Gora, Skrad, Vinodolska, Viškovo dhe Vrbnik.
## Galeria 

Skeda:Theatre of Ivan pl. Zajc, Rijeka.jpg|Qyteti Rieka
Skeda:LokvarskoJezero1.jpg|Lumi Gorski kotar

## Lidhje të jashtme 
* Zhupania bregdetaro-malore *Faqja zyrtare* 
* Më shumë informacion
Zhupania e Likës dhe Senjit

**Zhupania e Likës dhe Senjit** (Kroatisht: *Ličko-senjska županija*) gjindet në perëndim të Kroacisë me një sipërfaqje prej 5,350 km². ISO 3166-2-Code është `HR-09`. Qendra e Zhupania e Likës dhe Senjit dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Gospićës. Zhupania e Likës dhe Senjit ka një popullsi prej 53,677 (2001) banorë, 46.245 Kroatë, 6.193 Serbë, 110 Shqiptar dhe 88 Boshnjakë. Zhupania e Likës dhe Senjit kufizohet në veri me Zhupaninë e Karllovcit, në lindje me Bosnjë-Hercegovinë, në jug me Zhupaninë e Zarës, në perëndim me Detin Adriatik dhe në veri me Zhupaninë bregdetaro-malore.

Zhupania e Likës dhe Senjit i përfshin Qytetet Gospić, Novalja, Otočac dhe Senj, gjithashtu Komunat Brinje, Donji Lapac, Karlobag, Lovinac, Perušić, Plitvička Jezera, Jutbina dhe Vërhovine.

## Galeria 

Skeda:Majerovo vrilo Gacka 050807.jpg|Lumi Gacka
Skeda:Gospic panorama s novog mosta.JPG|Qyteti Gospic

## Lidhje të jashtme
* Zhupania e Likës dhe Senjit *Faqja zyrtare* 
* Fagja turistik* Turistička zajednica*
Zhupania e Viroviticës dhe Podravkës

**Zhupania e Viroviticës dhe Podravkës** (Kroatisht: *Virovitičko-podravska županija*) është zhupani në Kroaci me një sipërfaqje prej 2,021 km². ISO 3166-2-Code është `HR-12`. Qendra e Zhupania e Viroviticës dhe Podravkës dhe Qyteti më i madh në këtë zonë ndodhet në qytetin e Viroviticës. Zhupania e Viroviticës dhe Podravkës ka një popullsi prej 93,389 (2001) banorë, 83.554 Kroatë, 6.612 Serbë, 110 Hungarezë dhe 229 Shqiptar. 

Zhupania e Viroviticës dhe Podravkës i përfshin Qytetet Orahovica, Slatina dhe Virovitica, gjithashtu Komunat Crnac, Čačinci, Čađavica, Gradina, Lukač, Mikleuš, Nova Bukovica, Pitomača, Sopje, Suhopolje, Špišić Bukovica, Voćin dhe Zdenci.

## Lidhje të jashtme
* Zhupania e Viroviticës dhe Podravkës *Faqja zyrtare*
Zhupania e Brodit dhe Posavinës

**Zhupania e Brodit dhe Posavinës** ( *Brodsko-posavska županija* ) gjindet në pjesën jugore të Kroacisë.right|thumb|300px|pozita gjeografike
## Gjeografia 
## Ndarja administrative
## Demografia 
## Historia
## Ekonomia 
## Lidhje të jashtme
Bato Desidiati

**Bato Desidiati** i njohur edhe si **Bato i Desidiatëve** ishte një prijës i desidiatëve, një fis ilir që luftoi kundër Perandorisë Romake midis viteve 6 dhe 9 pas Krishtit në një konflikt të njohur si Bellum Batonianum (Lufta e Batos ose Kryengritja e Madhe Ilire). 

## Biografia 
Bato i desidiatëve ishte një kryengritës ilir që udhëhoqi Desiatët në atë që njihet si Kryengritja e madhe ilire në vitet 6-9 pas.K.
Mendohet të ketë lindur mes 35 e 30 p.K. në atë që sot është Bosnja e epërme. Bato i përkiste fisit vendas të Desiatëve, territori i të cilëve përfshijnë edhe Bosnjen qëndrore të sotme, në një pikë kritike t'asaj kohe ai u bë udhëheqësi i revoltës së njerëzve të tij kundër pushtuesve romak. Nga viti 33 para.K., Desidiatët ishin nën pushtimin romak si qytetarë gjysëm të lirë nomadë. Dasidiatët bënin pjesë në provincën e Ilirikut me qendër në Salonë (Solini i sotëm afër Splitit) në brigjet e Adriatikut. Bato kishte shumë gjasa t'ishte pjesëtarë i një familjeje të njohur vëndase, dhe si i rritur ai kishte shumë gjasa t'ishte edhe një politikan dhe zyrtar ushtarak i Desidiatëve.

Në vitin 6 pas.K., romakët planifikuan një sulm Markomannëve, për këtë Augusti dhá urdhër të mobilizoheshin trupat rrethanore Ilire. Por në pranverë të po atij viti trupat Ilire në Bosnie u rebeluan me Baton udhëheqës. Në Panoní të Illyricum-it, edhe Breukët (Brukët) u rebeluan. Udhëheqësi i Breukëve po ashtu quhej Bato, u bë udhëheqës i revoltës Panone. Këto dy rryma kryengritjesh u bashkuan në vjeshtën e vitit 6 p.K., dhe dy Batot bënë aleancë për bashkimin e ty trupave rebele.

Roma dërgoi 10 legjione dhe po aq legjione mbështetëse, aleatësh dhe mercenarësh që të shtypnin kryengritjen. Shumë-shumë nga legjionet romake ishin veteranë lufte. Komandanti suprem i të gjithë trupave romake ishte përandori i ardhshëm Tiberius. Bato Desidiati provoj pa sukses të merrte Salonën, dhe pasi u thye nga Marcus Valerius Messalla Messallinus, guvernatori i Illyricum-it, ai u tërhoq në veri të bashkohej me Baton tjetër (Bato II) i Breukëve. Pas 2 vjetësh luftë, në verë të vitit 8, Bato Breuku ìu dorzua Tiberiusit në brigjet e lumit Bathinus (mendohet se është Bosna e sotme). Më vonë, ai u kap nga Bato Desidiati, këshilli i të cilit e dënuan Bato Breukun me vdekje. Vitin tjetër, Tiberiusi dhe Germanicusi ndërmorrën një luftë kundër Desidiatëve. Pas betejash të mëdha në shtator të vitit 9, vetëm pak ditë para Betejës në pyllin e Teutoburgut, Bato dhe Desiadët ìu dorëzuan Tiberiusit. Thuhet se kur Tiberiusi pyeti Baton dhe Desidiatët se përse ishin rebeluar, Bato mendohet t'ìa ketë kthyer: "Ju, Romakët e keni fajin; se ju na çoni roje të kopeve tuaja, jo qenj apo barinj, por ujq." Bato kaloi pjesën e mbetur të jetës në qytetin italian të Ravenës (Ravena).

## Shih edhe 
* Iliria
* Bato
* Desidiatët
* Bato (mitologji)
* Mbretëria antike ilire
* Kryengritja e madhe ilire

## Literatura 
* Velleius Paterculus II, CX, 4-5. 
* Ovid, Ex Ponto, II, I, 46. 
* Suetonius. Tib. 20. 
* Cassius Dio (LV, 29, 2; LV, 32, 3; LV, 34, 4; LVI, 12, 2-3; LVI, 13, 2; LVI, 16, 1-3). 
* Strabo Geography (VII, 5, 3), and inscription CIL V 3346 Verona.

## Referime
Zhupania e Istrës

**Zhupania e Istrës** (Kroacisht: *Istarska županija*, Italisht: *Regione istriana*) është zhupanija më perëndimor i Kroacisë që përfshin pjesën më të madhe të gadishullit të Istrës.

Qendrat administrative në zhupani janë Pazin, Pula dhe Poreç. Zhupanija e Istrës është pjesa më e shquar italiano-folëse e Kroacisë.

## Gjeografia 
## Ndarja administrative 
## Demografia 
## Historia 
## Ekonomia 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare (në kroacisht, italisht, anglisht)
Kompjuteri analog

Kompjuterët analog janë një formë e kompjuterëve që përdorin në mënyrë fenomenet fizike siç janë: elektriciteti, mekanika, apo sistemet hidraulike për modelin i cili duhet të zgjidhet. Në këto kompjutera llogaritjet kryhen me anë të një simulimi të sistemit me anë të kompenenteve analogë. Si shembull merren kompjuterat e parë ku integralet dhe diferencialet llogariteshin duke përdorur qarqe analogë.
Analogjia

është krijuar duke bërë analogjinë me sistemin solar.]]
**Analogjia** (nga greqishtja ἀναλογία, analogia, "proporcioni") është një proces kognitiv i transferimit të informacionit ose kuptimit nga një subjekt i caktuar - analog ose burim, tek tjetri - objektivi ose një shprehje gjuhësore që korrespondon me atë proces. Në një kuptim më të ngushtë, analogjia është një përfundim ose një argument nga një veçanti në një tjetër veçanti, në krahasim me deduksionin, induksionin dhe abduksionin, ku të paktën njëri nga premisat ose përfundimet është i përgjithshëm. Fjala analogji gjithashtu mund t'i referohet lidhjes mes burimit dhe vetë objektivit, e cila shpesh, edhe pse jo domosdoshmërisht, është një ngjashmëri, si në nocionin biologjik të analogjisë.   

## Shih edhe 
* Metodologjia

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* *Stanford Encyclopedia of Philosophy* "Analogy and Analogical Reasoning", by Paul Bartha.
* *Dictionary of the History of Ideas* Analogy in Patristic and Medieval Thought.
*Dedre Gentner's publications page, most of them on analogy and available for download.
*Shawn Glynn’s publications page, all on teaching with analogies and some available for download.
Aksioma e Cantorit

**Aksioma e Cantorit** është një aksiome e cila krijon bazën e lidhjes së numrave kompleks me boshtin koordinativ të tyre. Sipas kësaj aksiome : Çdo numri kompteks *z (x, y)* i përgjigjet një dhe vetëm një pikë **M** *(x, y)* në planin kompleks dhe anasjelltas, çdo pike **M** *(x, y)* të planit kompleks i përgjigjet një dhe vetëm një numër kompleks *z (x, y)*.

Në planin kompleks **C** pika **M** *(x, y)* që korrespondon numrit kompleks *z=(x, y)* quhet figura e atij numri, ndërsa numri kompleks z = (x, y) quhet afiksi i pikës **M** *(x, y)*. Mirëpo, meqë në planin koordinativ **xOy** secilës pikë **M** *(x, y)* mund t'i shoqërohet edhe nga një vektor i lirë \scriptstyle \overrightarrow {\text{OM}}, konkludojmë se secilit numër kompleks *z=(x, y)* mund të shoqërohet nga një vektor i lire \scriptstyle \overrightarrow {\text{OM}}.

## Burimi i të dhënave
Davosi

**Davosi** (gjerm. *Davos*)është qytet në Zvicër.

 
## Historia 
## Gjeografia 
## Ekonomia 
## Politika 
## Kultura 
## Edukimi 
## Arti 
## Simbolet 
## Shih edhe 
## Lidhje të jashtme 
*https://web.archive.org/web/20080513091120/http://www.davos.ch/sommer-001-01-de.htm
Chiasso

''''* (shqip. Kjaso) është një komunë në distriktin e Mendrizios në kantonin Ticino të Zvicrës.

Si komuna më jugore e Zvicrës, Chiasso është në kufirin me Italinë. Komuna përfshin edhe fshatrat Boffalora, Pedrinate dhe Seseglio.
qendër|parapamje|Dogana e Chiassos drejt Italisë

## Historia 
Chiasso përmëndet për herë të parë në 1140 me emrin *Claso''.

Në shekullin e XV, Chiasso ishte i njohur për tregun e kuajve, por tregu mbaroi pas pushtimit të Konfederatës Zvicerane dhe marshit përmes Chiassos në Luftën e Ligës së Kambrait në 1510.

## Shih edhe
Vlash Dobroniku

**Vlash Dobroniku** është piktor i njohur, një ndër themeluesit e filmit vizatimor shqiptar. Vitet e para të jetës, ai i ka kaluar në Berat pikërisht në kala, ku dhe vizatonte në gurët e stërmëdhenj të saj. Më pas, Dobroniku njihet me veprën e Onufrit të madh e së këndejmi nis dhe rrugëtimi i tij artistik.  Më pas, kreu studimet e mesme në liceun "Jordan Misja" e ato të larta në Akademinë e Arteve, ku u diplomua për Grafikë Ilustrative. Karriera e tij do të vijonte në Televizionin Shqiptar me filmat vizatimorë, duke i dhënë privilegjin e të qenurit një ndër pionierët e kësaj gjinie në vendin tonë. Por pas viteve ‘90, Vlash Dobroniku gjendet në Amerikë duke bërë një shkëputje të gjatë me publikun shqiptar.
Ekonomia e Skocisë

[thumb|right|300px|Aeroporti në [Glasgou]]

Skocia ka një ekonomi të hapur të stilit perëndimor, e cila është e lidhur ngushtë me pjesën tjetër të Evropës dhe me Botën gjerë. Tradicionalisht, Ekonomia Skoceze]] është dominuar nga Industria e Rëndë, përkatësisht nga krijimi i Anijeve në Glasgou, minierat e qymyrgurit dhe industritë e çelikut.

Industritë e lidhura me naftën, të bashkangjitura me nxerrjen e naftës nga Deti i Veriut kanë luajtur rol të rëndësishëm në punësimin e popullsisë qysh nga vitet e 1970-ta, veçanërisht në verilindje të Skocisë. De-industrializimi gjatë viteve të 1970-ta dhe 1980-ta mundësoi një lëvizje të vëmendjes nga prodhimtaria tek një ekonomi e shërbimeve. Edinburgu është qendra financiare e Skocisë dhe është qendra e gjashtë financiare më e madhe në Evropë, pas Londrës, Parisit, Frankfurtit, Zurichut dhe Amsterdamit, me shumë firma të mëdha financiare të bazuara aty, përfshirë: Bankën Mbretërore të Skocisë (banka e dytë më e madhe në Evropë) ; HBOS (pronarët e Bankës Skoceze); dhe Standard Life.

Më 2005, eksporti total i Skocisë (duke përjashtuar eksportin e tërë Britanisë) ishin rreth £ 17,5 miliardë, nga të cilat 70 % (£ 12,2 miliardë) ishin atribuuar prodhimtarisë. Eksportet primare të Skocisë përfshijnë whisky, shërbime elektronike dhe financiare. Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Holanda, Gjermania, Franca dhe Spanja përbëjnë tregun kryesor të vendit.

Turizmi gjerësisht konsiderohet të jetë kontribuuesi kryesor i ekonomisë Skoceze. Një udhëzim i publikuar nga Qendra Informative e Parlamentit Skocez më 2002, (SPIC), për iniciativën e parlamentit Skocez, tregoi se turizmi përbënte mbi 5 % të GDP-së dhe 7,5 % të punësimit.

Nga nëntori 2007 shkalla e papunësisë në Skoci është 4,9 %&mdash; më e ulët se mesatarja e Britanisë së Madhe dhe e shumicës së vendeve të Bashkimit Europina.

## Resurset Natyrore 
Skocia ka mjaft resurse natyrore duke filluar nga toka pjellore, e përshtatshme për agrikulturë, e deri te nafta dhe gazi natyror. Sa i përket mineraleve, Skocia prodhon qymyr, zink, hekur. Qymyri gjendet nën Skocinë qendrore, veçanërisht qymyri nga Ayrshire dhe Fife kontribuoi shumë në industrializimin e vendit gjatë shekullit të 19të. Minierave të Qymyrit, dikur një punueses kryesor në Skoci i ka rënë rëndësi qysh nga gjysma e dytë e shekullit të 20të, për shkak të çmimit më të ulët që ka qymyri i huaj. Miniera e fundit vazhdon të punojë në Longannet tek lumi *Firth of Forth*.

## Shih dhe këtë 
* Skocia

## Burime të dhënash
Ekonomia e Malit të Zi

**Ekonomia e Malit të Zi** është në një proçes tranzicioni, duke rremuar mes pasojave të luftërave Jugosllave, zbehjes së industrisë pas shpërbërjes së Jugosllavisë dhe sanksioneve ekonomike në kohën RF të Jugosllavisë. Mali i Zi iu bashkua Organizatës Botërore të Tregtisë më 29 Prill 2012. 

Në aspektin ekonomik në kohën e Jugosllavisë së Dytë pat arritur nivel të konsiderueshëm të zhvillimit, duke arritur nivelin në mesë të Bosnjës dhe Serbisë, duke zhvilluar industrinë e rëndë, metalike, elektrike, ushqimore, të drurit, të letrës e të celulozës dhe të lëkurës dhe këpucëve. Nga vitet e 60-ta të shekullit XX filloi ta zhvillojë turizmin bregdetar dhe malor, në zonën e Budvës e të Shën Stefanit dhe të Ulqinit me Tivar, i cili për shkak të luftërave të viteve të 90 ta, pësoi humbje të klientëve nga bota e jashtme dhe nga ish Jugosllavia.

Turizmi i Malit të zi është në zhvillim e sipër, shumë invesitor të huaj kanë filluar të investojnë kapitalin e tyre në Mal të Zi. Ka turista prej Sërbisë, Kosovës, Maqedonisë e prej disa vendeve evropiane e botërore. Qytetet më kryesore turistike janë Ulqini, Tivari, Budva e disa qytete të tjera. Mali i zi ka dalje të menjëhershme në det, po ashtu ka lidhje detare me shumë vende të botës. Mali i Zi ka lidhje të mira po ashtu me me Kosovën, Sërbinë, Shqipërinë e me vende të tjera Ballkanike. Po ashtu është i pasur me monumente arkitektonike nga koha ilire e cila ishte vendase e nga kohë pushtuse: Bizantine, Sllave, Osmane, që po ashtu nxitë zhvillimin turisitik.
Glasgou

**Glasgow** (Gaelic: Glaschu) është qyteti më i madh në Skoci dhe i treti më i populluar në Mbretërinë e Bashkuar.  Qyteti është i vendosur në lumin Clyde, në perëndim të **Ultësirave Qendrore Skoceze**.

Glasgow u rrit nga i Peshkopata mesjetare e Glasgow dhe nga themelimi i mëvonshëm i Universitetit të Glasgout në shekullin e 15, i cili u bë më pas një qendër e madhe e Iluminizmit Skocez në shekullin e 18. Nga shekulli i 18, qyteti u rrit edhe si një nga qendrat kryesore të Mbretërisë së Bashkuar për tregtinë transatlantike me vende të Amerikës së Veriut. 

Me ardhjen e Revolucionit Industrial, qyteti dhe rajoni përreth u shndërruan në një nga qendrat më të njohura në botë për Industrinë e rëndë inxhinierike.  Glasgow ishte i njohur si qyteti "i dytë i Perandorisë Britanike" për shumicën e epokës Viktoriane dhe asaj Eduardiane. 

Sot, Glasgow është një nga njëzet qendrat ekonomike më të mëdha të Evropës dhe është qendra e shumë prej bizneseve kryesore të Skocisë.

## Shih dhe këtë 
* Skocia
* Britania e Madhe
Banka e Anglisë

**Bank of England** (zyrtarisht **Governor and Company of the Bank of England**) (shqip: *Guvernatori dhe Kompania e Bankës së Anglië*, ose ***Banka e Anglisë***) është një institucion shtetëror dhe banka qendrore e Britanisë së Madhe. Shumë banka qendrore të mëdha në botë janë bazuar në modelin e Bankës së Anglisë. Prej vitit 1946 ajo ka qenë institucion shtetëror. U themelua më 1694 për të vepruar si banka e qeverisë së Mbretërisë së Anglisë, dhe edhe dot shërben si banka e qeverisë britanike. Banka zotëron një monopol në shtypjen e kartëmonedhave në Angli dhe Uells, megjithëse jo në Skoci ose Irlandë veriore. Komitetit të Politikave Monetare të Bankës i është dorëzuar përgjegjësia (ndonjëherë e quajtur pavarësi) për menagjimin e politikave monetare të vendit. Thesari ka fuqi të rezervuara t'i japë urdhëra komitetit "nëse janë të nevojshme për interes publik dhe në rrethana ekstreme ekonomike" por urdhërat e tilla duhet të pranohen nga parlamenti brenda 28 ditëve 

Qendra e bankës ndodhet në distriktin kryesor financiar të Londrës, Qytetin e Londrës, në Threadneedle Street, prej vitit 1734. Shpesh njihet me metonimin *The Old Lady of Threadneedle Street* (*Zonja e vjetër e Threadneedle Street*) ose thjesht *The Old Lady* (*Zonja e Vjetër*). Governatori i Bankës së Anglisë momentalisht është Mervyn King, i cili mori përsipër më 30 qershor 2003 nga Sir Edward George. Përveç zyrave në Londër, Banka e Anglisë ka zyra sekondare në King Street në Leeds.

## Shih dhe këtë 
* Britania e Madhe
* Ekonomia e Britanisë së Madhe
* Ekonomia e Skocisë

## Burime të dhënash
Rahovica

Fjala **Rahovica** këto kuptime:

* Rahovica (Prilep) - fshat në Maqedoni.
* Rahovica (Radovish) - fshat në Maqedoni.
* Rahovica (Preshevë) - fshat në Serbi.

## Shih edhe 
* Rehovica - fshat në Shqipëri.
Milto Sotir Gurra

**Milto Sotir Gurra** (Marjan të Oparit, 16 maj 1884 - Tirana, 1972), ishte atdhetar, shkrimtar e publicisti, që botoi revistat "Shkëndija", "Zekthi", "Mituria" dhe shkroi veprat: "Rrëjenjë", "Kur rilindej Shqipëria", vëllimin poetik "Dëshirë", etj. Gjithashtu ai përktheu mjaft shkrimtarë të mëdhenj botërorë dhe është autori i të parës pjesë proze historike në letërsinë shqipe, novelës *Goca e Kaçanikut*.

## Biografia 
U lind Marjan afër Oparit në krahinën e Korçës. Vitet më krijuese të jetës i kaloi jashtë vendit: në fillim në Odesë buzë Detit të Zi, kurse më pas në Amerikë, Stamboll, Sofje dhe Konstancë. Ai bashkëpunoi aktivisht me shumë organe shtypi kombëtare e letrare në mërgim shpesh me pseudonimet Nomadhi, Gjon Zeza dhe D. Toçkas. Ndërkaq vetë qe botues apo bashkëbotues i një numri revistash të tilla si i organit politik e letrar Atdheu të Konstancës më 1912 dhe të Durrësit më 1914, i së përmuajshmes Shkëndia të Korçës më 1921, i organit satiro-humoristik Zegthi të Korçës më 1922, dhe i së përdyjavshmes Zëri i popullit të Korçës më 1922. Në këto organe Gurra botoi tregimet e para, më të mirat e të cilave qenë shkruar gjatë viteve që jetoi në Rusi. Pjesën më të madhe të jetës Gurra e kaloi në mërgim, dhe kështu e kuptonte fare mirë vetminë e mërgimtarëve. Prandaj dhe mjaft nga tregimet e tij, të shkruara me një stil narrativ pa pretendime, pasqyrojnë mallin dhe hidhërimin e shqiptarëve të jugut, të shtrënguar për të lënë atdheun e për të vajtur në mërgim për punë e jetë më të mirë. Një përmbledhje me njëzet e dy nga këto tregime u botua me titullin Plagët e kurbetit, Tiranë 1938. Milto Sotir Gurra, sikundër Mitrush Kuteli më pas, përktheu letërsi ruse, ndër të tjera vepra në prozë të Ivan Turgenievit (1818-1883), Leon Tolstoit (1828-1910), Anton Çehovit (1860-1904) dhe Maksim Gorkit (1868-1936). Dashuria e Matildes Autori: Milto Gurra ... koha kur shkrimtari yne i njohur, Milto Sotir Gurra, botoi 90 vjet me pare ne Sofie dy vellime me rrefenja, rralle here shkrimtare te tjere kane shkelur ne kete lendine te bukur, qe mbeti keshtu thuajse djerre, per t'u leruar gjate dekadave te mepastajme .ishte bashkepuntor me sotir gjiken e ndihmoi shume.

## Referime
Shoshaja e Poshtme

**Shoshajë e Poshtme** (serbisht: *Доња Шушаја/Donja Šušaja*) është fshat në komunën e Preshevës, Serbi.

## Gjeografia 
Fshati Shoshajë e Poshtme gjendet në afërsi të fshatit Corroticë dhe Rahovicë. Në Shoshajë të Poshtme rjedh  lumi i fshatit i ardhur nga malësia e karadakut. Rruga në drejtim të fshatit Rahovicë është e emërtuar Bardhyl Osmani ka marrur  emrin e dëshmorit të UÇPMB-së

## Demografia 
Popullsia e këtij vendbaimi është krejtsisht  shqiptare.
Sipas regjistrimit të popullsisë në vitin 2002 Shoshaja e Poshtme numëronte 342 banorë të gjithë shqiptarë.
### Statistikat 
## Historia 
Fshati Shoshajë e Poshtme, në Luginën e Preshevës, u themelua në vitin 1880 nga një familje fisnike shqiptare e njohur si Reka-Fondaj; ata u shpërngulën nga fshati Masuricë i cili gjendet në komunën e Surdulicës.

## Lidhje të jashtme 
*vendndodhja
*  Maplandia