Hipster (nënkulturë bashkëkohore)

Përdorimi ironik (ose post-ironik ) i elementeve të cilësisë së mirë është i njohur në modën hipster. Mustaqet ironi dhe tatuazhet e mustaqeve ishin gjithashtu të njohura.

**Hipster i** shekullit të 21-të është një nënkulturë (ndonjëherë e quajtur **hipsterizëm** )  që përcaktohet nga pretendimet për vërtetësi dhe origjinalitet, por për ironi të fatit, mungon dukshëm në autenticitet dhe përputhet me një stil kolektiv. Nënkultura mishëron një etikë të veçantë të konsumit që kërkon të komodifikojë idenë e rebelimit ose të kundërkulturës . Moda është një nga shënjuesit kryesorë të identitetit hipster.    Anëtarët e nënkulturës zakonisht nuk identifikohen si hipsterë,  dhe fjala *hipster* përdoret shpesh si përçmim për dikë që është me pretendime ose ka shumë shqetësim për tu shfaqur në modë ose  në një mënyrë jo të zakonshme. 

Elementet stereotipike të modës përfshijnë rrobat e cilësisë së mirë, modës alternative, ose një përzierje të modës të ndryshme, shpesh duke përfshirë xhinse të ngushta,  këmisha me katrore, kapela të thurura, një mjekërr të plotë apo me  mustaqe  me qëllim t9 marrjes së vëmendjes, dhe syze jo-optike .  Nënkultura është e lidhur gjerësisht me muzikën indie dhe alternative. Në Shtetet e Bashkuara, ajo shoqërohet kryesisht me të  rinjë të  bardhë  të klasës së mesme të perceptuar të të rinjve që mbizotërojnë zonat urbane.  

Termi *hipster* në përdorimin e tij aktual u shfaq për herë të parë në vitet 1990 dhe u bë i spikatur veçanërisht në fund të viteve 2000 dhe në fillim të viteve 2010,  duke dalë nga lëvizjet e hershme hipster të viteve 1940. 

## Historia 
Në fillim të vitit 2000, të dy *The New York Times* dhe *Time Out New York* ( *TONY* ) drejtuan profilet e Williamsburg, Brooklyn, duke iu referuar " bohemëve "  dhe " artistëve të Fshatit Lindor ",  respektivisht. Deri në vitin 2003, kur *Manuali Hipster* u botua nga banori i Williamsburg-ut, Robert Lanham, termi *hipster* (fillimisht i referohej nënkulturës së viteve 1940 ) kishte hyrë në përdorim të gjerë në lidhje me Williamsburg dhe lagje të ngjashme. *Doracaku Hipster* përshkroi hipsterët si të rinj me " prerje karakterizuese flokësh, lëkundje  xhepash , biseda në celular, pirjen e cigareve evropiane ...  Lanham përshkruan më tej hipsterët: "Ju keni mbaruar një shkollë artesh liberale, skuadra të futbollit, të  cilat nuk ka fituar një lojë që nga administrata e Reagan" dhe "ju keni një mik republikan të  cilin gjithmonë e përshkruani si" një mikun tuaj republikan   (2005). Seriali, në lidhje me një "nyje mediale vetë-lehtësuese" të vetë-përshkruar,  çoi në përdorimin e termit *Nathan Barleys në* mënyrë peorative në Londër për nënkulturën që parodizoi. 

Në vitin 2008, *shkrimtari i revistës Utne Reader* Jake Mohan përshkroi " hipster rap " si "i përbërë nga prodhimet më të fundit të MC-ve dhe DJ-ve që hedhin modën konvencionale të hip-hopit, duke shmangur rroba të gjera dhe zinxhirë ari për xhinse të ngushta, syze dielli të mëdha, shalle të rastit., dhe pjesë të tjera të stilit të jetës hipster ". *Shkrimtari i Prefix Mag*, Ethan Stanislawski argumenton se ka elementë racorë në rritjen e rap hipster. Ai pretendon se "ka pasur një mori replikash të zemëruara për ngritjen e rap hipster", të cilat ai thotë se mund të përmblidhen si "fëmijët e bardhë duan tjetërsinë e shokuar të hip-hopit ... pa përfshirë gjithë njerëzit e zezë të frikshëm". 

Një *artikull i revistës Time* 2009 përshkroi hipsterët si më poshtë: "merrni triko të gjyshes tuaj dhe syzet e Bob Dylan, shtoni pantallona të shkurtra xhinse, Converse All-Stars dhe një kanaçe Pabst dhe ja-hipster".  Në librin e tij 2011 *HipsterMattic*, autori Matt Granfield përshkroi kulturën hipster: 
Ndërsa shoqëria kryesore e viteve 2000 (dekada) kishte qenë duke u zënë me televizione të realitetit, muzikë vallëzimi dhe gjetjen e vendndodhjeve të mbathjeve të Britney Spears, një kryengritje po zhvillohej në heshtje dhe me ndërgjegje prapa skenave. Stilet e harruara prej kohësh të veshjeve, birrës, cigareve dhe muzikës po bëheshin përsëri të njohura. Retro ishte i freskët, mjedisi ishte i çmuar dhe njeriu i vjetër ishte i riu 'i ri'. Fëmijët dëshironin të vishnin cardiganët e Sylvia Plath dhe syzet e Buddy Holly - ata u kënaqën me ironi të bërjes së diçkaje kaq nervoze e aq të ftohtë. Ata dëshironin të jetonin të qëndrueshëm dhe të hanin kokrra organike pa gluten. Mbi të gjitha, ata donin të njiheshin si të ndryshëm - të largoheshin nga rryma kryesore dhe të gdhendnin një vend kulturor për veten e tyre. Për këtë brez të ri, stili nuk ishte diçka që mund të blini në një dyqan, u bë diçka që e gjetët në një dyqan lulëzimi, ose, idealisht, e krijuat vetë. Mënyra për të qenë i ftohtë nuk ishte të dukesh si një yll televizioni: duhej të dukej sikur nuk do të kishe parë kurrë televizion.

### Aksesorë 
parapamje| Elektronika retro, ora Casio e paraqitur në fotografi, mjekra e plotë dhe rrobat e cilësisë së mirë, gjithashtu në fotografi, janë të lidhura me nënkulturën hipster.
Biçikletat me ingranazhe fikse lidhen me nënkulturën hipster. *Slate i* quan biçikletat një "pajisje hipster gjithnjë e më të zakonshme".   Një shoqatë hipsterësh me një popullaritet në rritje të mjekrave të plota daton para vitit 2010.     Në vitin 2016, historiani Alun Withey vërejti se "mjekra hipster, ose mjekra prej druri, do të jetë qimja përcaktuese e fytyrës e kësaj gjenerate".  Trende të tjera hipster në vitet 2010 kanë përfshirë thurjen, karnizmin,  hortikulturën, bletarinë urbane, kafen e specialitetit, birrën artizanale, taksiderminë,  fedora,  dhe klasat e shtypjes dhe të lidhjes së librave. 

## Sipas rajonit 
alt=|parapamje| Fred Armisen dhe vendasit Paqësor në veriperëndim Carrie Brownstein parodojnë hipsterët amerikanë në *Portlandia* . (foto: Paneli i WebVision Portlandia)
[parapamje| [Tampere në Pirkanmaa, Finlandë është renditur një nga qytetet më të njohura të hipsterëve në botë. ]]
Në vitin 2017, firma britanike e logjistikës dhe marketingut *MoveHub* publikoi një "Indeks Hipster" për Shtetet e Bashkuara. Ky studim i parë tërhoqi nga pesë pika të të dhënave: mikrobrujeri, dyqane lulëzimi, restorante vegane dhe sallone tatuazhesh dhe ato i bashkuan këto të dhëna me inflacionin e qirasë së qyteteve në vitin e kaluar.  Në vitin pasues, *MoveHub* doli me një studim të ngjashëm, këtë herë duke matur qytetet më Hipster në botë. Metrikat ishin paksa të ndryshme për këtë studim: ata matën restorantet vegane, kafenetë, studiot e tatuazheve, butikët e cilësisë së mirë dhe dyqanet e rekordeve. Për studimin global, ata gjithashtu kufizuan kërkimin e tyre në qytete më të mëdha, me popullsi mbi 150,000 banorë.  Për këtë arsye, shumë qytete amerikane që renditën shumë në studimin e SHBA në 2017 nuk ishin të ligjshëm për studimin 2018. iHeartRadio, një kompani mediatike dhe argëtuese, më pas mori *studimin* e MoveHub për vitin 2018 dhe e ngushtoi atë në qytetet Kanadeze.  Të tre këto tabela janë referuar në seksionet vijuese në lidhje me rajonet që kanë kultura të mëdha hipster. Kryesorja e listës botërore është qyteti i Brighton në Mbretërinë e Bashkuar, deputetja e së cilës Caroline Lucas ishte deputetja e vetme e Partisë së Gjelbër që votoi në Parlamentin Britanik në zgjedhjet e përgjithshme 2010, 2015 dhe 2017.

Në indeksin e mësipërm global të vendosur nga *MoveHub,* tre nga dhjetë qytetet më hipster-centrike në të gjithë botën u renditën Oregoni ose  shteti i Uashingtonit: Portland, Seattle dhe Spokane . 

Ndërsa Kanada si një e tërë shpesh është e njohur për filozofinë e tyre liberale dhe hapjen ndaj jetesës alternative, disa nga qytetet e listuara hipster në Kanada janë në provincën Kanadeze të British Columbia, e cila është vetëm në veri të shtetit të Uashingtonit dhe një pjesë e rajonit të Paqësorit Veriperëndimor, dhe kjo përfshiu tre nga pesë qytetet e rangut të lartë - Victoria, Kelowna dhe Vancouver. 

Një shembull tjetër i një enklave liberale në një shtet konservator është Salt Lake City . Në vitin 2016, vetëm dy qarqe treguan një shumicë të votuar Demokratike në një hartë politike të Utah, të dyja të vendosura mu përreth Salt Lake City. Në listën e lartpërmendur nga *MoveHub* të 20 qyteteve më hipster në Amerikë, Salt Lake City vendosi Nr. 2 në të gjithë kombin.  Qyteti është një nga 10 qytetet më miqësorë për qenët në Amerikë dhe ka numrin më të lartë për kokë të banorëve të qenve që ecin dhe kafshëve shtëpiake.  Në industrinë e muzikës, një nga vendet më të famshme për koncerte, dhe një që shumë grupe pretendojnë se janë të preferuarit e tyre për të performuar, është Red Rocks Amfiteatri . Bandat ndonjëherë duhet të rezervojnë data të njohura deri në pesë vjet më parë. 

Vende të tjera në rajonin Jugperëndimor që bënë listën e MoveHub të 20 Qyteteve Më Hipster përfshijnë Tucson, Arizona; Santa Rosa, California; Reno, Nevada; dhe Albuquerque, New Mexico.  

Një prirje e vogël e kulturimit të kryqëzuar të Hasidizmit Chabad dhe nënkulturës Hipster u shfaq brenda komunitetit hebre të Nju Jorkut, duke filluar në fund të viteve 2000. Një numër i konsiderueshëm i anëtarëve të komunitetit Chabad Hasidic, kryesisht banues në Crown Heights, Brooklyn, duket se tani kanë miratuar afinitete të ndryshme kulturore si nënkulturë lokale hipster. Këta Hasidim të kryekulturuar janë quajtur " hipsterë Chabad " ose "hipsterë Hasidikë".  Sinagoga Soho, e themeluar nga emisarët e Chabad në SoHo, Manhattan, e kanë quajtur veten si një "sinagogë hipster".  Trendi i hipsterëve Chabad Hasidic qëndron në kontrast me tensionet e përjetuara midis komunitetit Satmar Hasidic në Williamsburg dhe hipsterëve lokalë.  refreni i saj nxjerr në pah "një stallë klikimesh rreth hipsterësh, Brooklyn, mijëvjeçarë dhe gjëra të tjera që Del Rey vetë i dihet idolizoni ".  Këto elemente përfshijnë: të pasurit një të dashur në një grup, përdorimi i drogës (i amfetaminave dhe marihuanës hidroponike ), fiksimi me poezinë Lou Reed dhe Beat Generation, veshja e puplave në flokë, mbledhja e disqeve të xhazit, luajtja e instrumenteve të ndryshëm muzikorë dhe freskia e vetëshpalljes.

Ka pasur një lëvizje paralele brenda komunitetit mysliman amerikan me anëtarët e quajtur "mashtrues". 

### Australi 
Qytetet më të mëdha australiane kanë lagje hipster; për shembull Fitzroy, Melbourne, Newtown, Sydney, Mount Lawley, Western Australia dhe West End, Brisbane .

### Rusia 
 
Ekuivalenti sovjetik i hipsterit ose beatnik, i njohur si Stilyagi, u shfaq për herë të parë gjatë mesit të viteve 1950 dhe u identifikua me skenën moderne të xhazit.  Veshjet e tyre ishin karikatura të ekzagjeruara të kostumeve të veshura nga aktorët dhe muzikantët perëndimorë dhe në mënyrë tipike përfshinin ngjyra të ndritshme, pantallona të hollë, këpucë me thembra të trasha, veshje të cilësisë së mirë nga vitet 1920 dhe më herët, çorape me ngjyra të ndezura dhe veshje sportive të plazhit .   Pas publikimit të një filmi kulti në vitin 2008,  hipsterët modernë në Moskë dhe Shën Petersburg ringjallën disa aspekte të kësaj nënkulture. 

## Racizëm 
 
Racizmi hipster është duke u përfshirë në sjellje që zakonisht konsiderohen si raciste dhe duke i mbrojtur ato si të kryera me ironi ose satirë . Rachel Dubrofsky dhe Megan W. Wood e kanë përshkruar atë me sa duket "tepër hip dhe të vetëdijshëm për të thënë në të vërtetë gjërat raciste që shprehen".  Kjo mund të përfshijë veshjen e faqes së zezë dhe shfaqje të tjera të afrikano-amerikanëve stereotipë, përdorimin e fjalës *zezak* dhe përvetësimin e veshjes kulturore .   Talia Meer argumenton se racizmi hipster është i rrënjosur në atë që ajo e quan "jashtëzakonshmëri hipster", që do të thotë "ideja që diçka zakonisht ofenduese ose paragjykuese shndërrohet për mrekulli në diçka të zgjuar, qesharake dhe shoqërore të rëndësishme, nga pohimi që thoshte gjë e zakonshme fyese është ironike ose satirike ".  Siç e përshkruan Leslie A. Hahner dhe Scott J. Varda, "ata që marrin pjesë në veprime të racizmit hipster i kuptojnë ato veprime si raciste kur praktikohen nga të tjerët, por racionalizojnë shfaqjet e tyre raciste përmes një jashtëzakonshmërie të supozuar." 

### Hipsterët dhe neo-nazizmi 
 
Nipsters janë një lëvizje hipster neo-nazist e krahut të djathtë që u shfaq në 2014. Nipsterët kanë gjetur mënyra për të anashkaluar frenimin kundër rekrutimit ekstremist të krahut të djathtë të adoleshentëve në Gjermani përmes ngjashmërisë së tyre të padallueshme me përkatësinë me nënkulturën Hipster. Media përdor termin Nipster (një portmanteau e nazistëve dhe hipsterëve) për njerëzit që ndërthurin stilin hipster me ekstremizmin e krahut të djathtë dhe neo-nazist. 

British neo-nazist terrorist organizimi i Veprimit Kombëtar u tha se ka qenë një "përzierje e hipsters dhe skinhedsat."  *National*, një gazetë skoceze, e përshkroi grupin si të përbërë nga neofashistë hipster kryesisht të klasës së mesme. 

## Seksizmi 
 
**Seksizmi hipster**, i njohur gjithashtu si seksizëm i përditshëm, ose seksizëm ironik,  përcaktohet nga Alissa Quart në blogun e modës të revistës *New York* *The Cut* si "objektivizimi i grave, por në një mënyrë që përdor tallje, thonjëza dhe paradoks".  Isshtë një formë e seksizmit të vetëdijshëm që konsiderohet e pranueshme duke pasur parasysh që autorët e tij janë të vetëdijshëm për seksizmin e natyrshëm dhe objektivizimin e grave në çfarëdo veprimi apo deklarate që po kryhet prej tyre. Ajo është e rrënjosur në idenë se seksizmi është një institucion i vjetëruar dhe arkaik, të cilin njerëzit nuk e përfshijnë më, duke e bërë demonstrimin e seksizmit të duket satirik dhe ironik. 

Seksizmi hipster mund të paraqitet me tallje dhe të shprehet si i padëmshëm.  Quart pozon se seksizmi hipster "është një gjest distancues, një besim që thjesht duke aplikuar citate, material i paqartë, i dyshimtë dhe madje ofendues për gratë mund të shndërrohet alkimikisht".  Profesorja e psikologjisë Octavia Calder-Dawe sugjeron që për shkak të kësaj, praktika e seksizmit hipster gjithashtu ndikon në mënyrë të pavetëdijshme në idenë se nuk duhet folur për seksizëm.  Seksizmi hipster lidhet me postfeminizmin në atë që minimizon seksizmin në përgjithësi duke e normalizuar rastësisht mbi bazën se seksizmi është çrrënjosur dhe kështu nuk është i përshtatshëm për shqyrtim apo diskutim serioz. 

Quart shpiku termin "seksizëm hipster" në 2012, pjesërisht si një koment mbi " racizmin hipster ", një term i shpikur nga Carmen Van Kerckhove rreth 2007 [69] cili ishte popullarizuar më herët në 2012.  Lorentzen thotë se hipsterët, "në mishërimin e tyre të tanishëm të pavdekshëm", janë "në thelb njerëz që mendojnë për veten e tyre si më të freskët se Amerika", duke iu referuar atyre si "vrasës të ftohtë". Ai argumenton se metroseksualiteti është përvetësimi hipster i kulturës homoseksuale, si një tipar i mbartur nga faza e tyre "Emo". Ai shkruan se "këto estetikë janë asimiluar - kanibalizuar - në një repertor të pakuptimësisë, nga e cila hipster mund të ndërtojë një identitet në mënyrën e një kolazh, ose një playlist të përzier në një iPod ". 
majtas|parapamje| "Ju Fitoni, Hipsters". Për një kohë të gjatë, Toronto, Kanada, biznesi zhvendoset kur hipsterët miratojnë The Junction .
Rob Horning zhvilloi një kritikë të hipsterizmit në artikullin e tij në Prill 2009 "Vdekja e Hipsterit" në *PopMatters*, duke eksploruar disa përkufizime të mundshme për hipsterin. Ai mendon se hipster mund të jetë "mishërimi i postmodernizmit si një forcë e shpenzuar, duke zbuluar se çfarë ndodh kur pastiche dhe ironia e shterojnë veten si estetikë", ose mund të jetë "një lloj ndërmjetës i përhershëm kulturor në kapitalizmin e vonë të hipermediate, duke shitur burime alternative të pushteti shoqëror i zhvilluar nga grupe të jashtme, ashtu si 'negro të bardha' origjinal të evinceduar nga Norman Mailer u bënë 'hipsterëve' origjinalë, para-pejorativë - zezakëve ". Horning propozoi gjithashtu që roli i hipsterëve mund të jetë "përvetësimi [e] i formave të reja të kapitalit kulturor, shpërndarja e tyre në mediat kryesore në një formë komerciale dhe zhveshja e shpikësve të tyre ... nga fuqia dhe lavdia".  Horning argumenton se "problemi me hipsterët" është "mënyra në të cilën ato zvogëlojnë veçantinë e gjithçkaje për të cilën ju mund të jeni kurioz ose të investoni në të njëjtin emërues të zymtë të përbashkët se sa 'i ftohtë' perceptohet të jetë", "si" thjesht një shenjë tjetër e identitetit personal ". Për më tepër, ai argumenton se "hipster përcaktohet nga mungesa e vërtetësisë, nga një ndjenjë e vonesës në skenë" ose mënyra se si ata e transformojnë situatën në një "skenë të vetëdijshme për veten, diçka që të tjerët mund ta shqyrtojnë me kujdes dhe ta shfrytëzojnë".
parapamje| "Hipsterët arrijnë të tërheqin një unik të neveritshëm në intensitetin e tij." - Dan Fletcher, *Revista Time* .
Dan Fletcher në *Time* duket se e mbështet këtë teori, duke pohuar se dyqane si Urban Outfitters kanë prodhuar në masë hipster elegant, duke bashkuar hipsterdom me pjesë të kulturës së zakonshme, duke lënë në hije skenën alternative të artit dhe muzikës ende të fortë të krijuesve të saj. 

Duke u mbështetur në punën e Pierre Bourdieu dhe teoritë e Thomas Frank të bashkëpunimit, Zeynep Arsel dhe Craig Thompson argumentojnë se për të segmentuar dhe kooptuar tregun indie, mediat masive dhe tregtarët janë angazhuar në "mit mit" dhe kanë kontribuar. deri te formimi i ligjërimit bashkëkohor rreth hipsterëve.  Ata e vërtetojnë këtë argument duke përdorur një analizë historike të diskursit të termit dhe përdorimin e tij në kulturën popullore, bazuar në disertacionin e Arselit që u botua në 2007. Pretendimi i tyre është se përshkrimi bashkëkohor i hipsterit gjenerohet përmes narrativave të masmedias me interesa të ndryshëm komercialë dhe ideologjikë. Me fjalë të tjera, hipster është më pak një kategori objektive, dhe më shumë një mitologji moderne me forma kulturore dhe ideologjike dhe të ndërmjetësuara në masë që përvetëson fushën e konsumit indie dhe përfundimisht shndërrohet në një formë të stigmës . Arsel dhe Thompson gjithashtu intervistojnë pjesëmarrës të kulturës indie (DJ, dizajnerë, shkrimtarë) për të kuptuar më mirë se si ndihen kur etiketohen si një. Gjetjet e tyre demonstrojnë tre strategji për shkëputjen nga stereotipi hipster: diskriminimi estetik, demarkacioni simbolik dhe shpallja e sovranitetit. Këto strategji, të fuqizuara nga statusi i dikujt në fushën indie (ose kapitali i tyre kulturor) u mundësojnë këtyre individëve të mbrojnë investimet kulturore dhe shijet e tyre të varura nga mitologjia hipster e zhvlerësuar.
[majtas|parapamje|267x267px| Shenjë humoristike "pa hipstera" në hyrje të një lokali në [Cape Town|Kejptaun .]]
Puna e Arsel dhe Thompson kërkon të shpjegojë pse njerëzit që gjoja i përshtaten stereotipit hipster mohojnë me forcë të jenë një: ata argumentojnë që mitologjia hipster i zhvlerëson shijet dhe interesat e tyre dhe kështu ata duhet të dallojnë shoqërisht nga kjo kategori kulturore dhe të mbrojnë shijet e tyre nga zhvlerësimi. Për të arritur të mohojnë të qenit hipster, ndërsa shikojnë, veprojnë dhe konsumojnë si një, Arsel dhe Thompson sugjerojnë që këta individë të demitologjizojnë praktikat e tyre ekzistuese të konsumit duke u përfshirë në retorika dhe praktika që diferencojnë në mënyrë simbolike veprimet e tyre nga stigma hipster. 

Përpjekjet e Greif e vendosin termin "hipster" në një kornizë socio-ekonomike të rrënjosur në tendencat e vogla borgjeze të një brezi të ri të pasigurt për statusin e tyre të ardhshëm shoqëror. Trendi kulturor është tregues i një strukture shoqërore me ankth të rritur ekonomik dhe lëvizje të zvogëluar të klasave.  

## Shiko gjithashtu 
*
* Hipi 

## Linqe te jashtme 
* Robert Lanham dekonspiron hipsterët në *The Morning News*
* "Shkenca e trishtuar e hipsterizmit: Psikologjia e bendeve indie, PBR dhe qimeve të çuditshme të fytyrës" në *psikologjinë sot*
* Zev Borow, "A do Hipster-i i Fundit të Shndërrojë Dritat?" New York cool vdes vdekjen e njëmijëtë. Një satirë , " *New York*, 21 maj 2005
* "Shitja" e David McRaney "Ju nuk jeni aq të zgjuar" 12 prill 2010
* Fuqia Blerëse e Kundër Kulturës së Re
* Schiermer, B. (2013), "Hipsterët vonë-modernë: tendenca të reja në kulturën popullore ", *Acta Sociologica* 57 (2), 167–181.