open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Forca Delta

parapamje|287x287px|Shenjat e mëngës së shpatullave të USASOC të veshura nga operatorët e Delta, që përshkruan thikën luftarake historike Fairbairn–Sykes brenda skicës së një maje shigjete.
**Detashmenti i Parë Operacional i Forcave Speciale–Delta** (**SFOD-D i Parë**), i referuar ndryshe si *Delta Force*, *Combat Applications Group (CAG)*, *Army Compartmented Elements (ACE)*, "**Njësia**" ose brenda Komandës së Përbashkët të Operacioneve Speciale (JSOC), *Task Force Green*, është një forcë operacionale speciale e Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara, nën kontrollin operacional të JSOC.

Misionet e njësisë përfshijnë kryesisht kundër-terrorizmin, shpëtimin e pengjeve, veprimin e drejtpërdrejtë dhe zbulimin special, shpesh kundër objektivave me vlerë të lartë. Delta Force dhe homologët e saj të Marinës dhe Forcave Ajrore, DEVGRU dhe skuadron e 24-të të Taktikave Speciale, janë ndër njësitë e misionit special "të nivelit të parë" të ushtrisë amerikane të ngarkuara me kryerjen e misioneve më komplekse, të fshehta dhe të rrezikshme të drejtuara nga Autoriteti i Komandës Kombëtare.

Operatorët e Delta Force zgjidhen kryesisht nga Regjimenti i 75-të Ranger dhe Forcat Speciale të Komandës së Operacioneve Speciale të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara, megjithëse anëtarët mund të zgjidhen nga njësitë e tjera të operacioneve speciale dhe forcat konvencionale në të gjithë Ushtrinë dhe nganjëherë degë të tjera ushtarake.

## Shiko edhe 
* Zyra Federative e Hetimit Amerikan
* Agjencia Qendrore e Inteligjencës (SHBA)

## Referime
Zbulimi (operacionet ushtarake)

parapamje|250x250px|Marinsat e SHBA-së në një mision rikonstruksioni gjatë një stërvitjeje stërvitore në terren në 2003.
Në operacionet ushtarake, **zbulimi** është eksplorimi i një zone nga forcat ushtarake për të marrë informacion rreth forcave armike, terrenit dhe aktiviteteve civile në zonën e operacioneve.

Llojet e zbulimit përfshijnë patrullimin e zonës lokale të operacioneve dhe patrullat e zbulimit me rreze të gjatë, të cilat janë detyra që zakonisht realizohen nga Rangers të Ushtrisë Amerikane, skautët e kalorësisë dhe specialistët e inteligjencës ushtarake, duke përdorur anije dhe nëndetëse të marinës, avionë zbulimi, satelitë për të mbledhur inteligjencë të papërpunuar; dhe ngritjen e posteve të vëzhgimit. Për më tepër, spiunazhi është e kundërta e zbulimit, sepse spiunët punojnë si civilë në territorin e armikut.

## Shiko edhe 
## Referime
Forcat e Armatosura të Ukrainës

parapamje|250x250px|Stema e Forcave të Armatosura të Ukrainës.
**Forcat e Armatosura të Ukrainës** (ukrainisht: Збро́йні си́ли Украї́ни), më të njohura në Ukrainë si **ZSU** (ukrainisht: ЗСУ) ose të shqiptuara si **AFU**, janë forcat ushtarake të Ukrainës. Të gjitha forcat ushtarake dhe të sigurisë, përfshirë Forcat e Armatosura, janë nën komandën e Presidentit të Ukrainës dhe i nënshtrohen mbikëqyrjes nga një komision i përhershëm parlamentar i Verkhovna Rada. Ata e gjurmojnë prejardhjen e tyre në vitin 1917, ndërsa forcat e armatosura moderne u formuan pas pavarësisë së Ukrainës në 1991.

Forcat e armatosura të Ukrainës përbëhen nga Forcat Tokësore të Ukrainës, Forcat Ajrore të Ukrainës, Marina e Ukrainës, Forcat Sulmuese Ajrore të Ukrainës dhe Forcat e Operacioneve Speciale. Marina e Ukrainës përfshin këmbësorinë e saj detare të Ukrainës, si dhe aviacionin detar të Ukrainës. Forcat e Mbrojtjes Territoriale shërbejnë si forcë rezervë ushtarake dhe në raste lufte mund të mobilizohen për vullnetarë civilë për të shërbyer në mbrojtjen lokale. Roja Detare e Ukrainës është shërbimi i rojes bregdetare të Ukrainës dhe është i organizuar si pjesë e Shërbimit të Rojës Kufitare, jo në varësi të marinës. Forcat e Mbrojtjes Ajrore të Ukrainës ishin një degë ushtarake përgjegjëse për luftën kundërajrore që nga viti 1991 derisa u bashkua me Forcat Ajrore në 2004.

Për shkak të ndërhyrjes ushtarake ruse në Ukrainë në vitin 2014, presidenti urdhëroi guvernatorët e rajoneve të Ukrainës të krijojnë njësi vullnetare nën Forcat e Mbrojtjes Territoriale të qeverisë. Këto njësi morën financime minimale nga buxhetet rajonale fillimisht dhe kryesisht u mbështetën në donacione. Në nëntor 2014, shumica e batalioneve të mbrojtjes territoriale u integruan në Forcat Tokësore të Ukrainës. Garda Kombëtare e Ukrainës shërben si një pjesë rezervë paraushtarake e Forcave të Armatosura të Ukrainës.

Pas armiqësive me Rusinë në vitin 2014, Ukraina rriti numrin e forcave të saj të armatosura në 204,000 ushtarë (+46,000 nëpunës civilë), pa llogaritur forcat shtesë si rojet kufitare (53,000), Gardën Kombëtare të Ukrainës (60,000) të sapoformuar ose sigurinë. shërbimi. Në vitin 2021, Forcat e Armatosura të Ukrainës, që tani numërojnë 246,445 (përfshirë 195,626 personel ushtarak), ishin të dytat më të mëdha në rajon pas Forcave të Armatosura Ruse.

Njësitë ushtarake të vendeve të tjera kanë marrë pjesë rregullisht në stërvitje ushtarake shumëkombëshe me forcat ukrainase në Ukrainë. Shumë nga këto stërvitje janë mbajtur në kuadër të programit të bashkëpunimit të NATO-s Partneriteti për Paqe.

## Shiko edhe 
## Referime
Sulmi ndaj Kievit (2022)

parapamje|250x250px|Një kolonë ruse e shkatërruar në Bucha.
**Ofensiva e Kievit** ishte një teatër në pushtimin rus të Ukrainës në vitin 2022.

Ai përfshinte sulme nga Rusia përtej kufijve ruso-ukrainas dhe bjellorus-ukrainas duke filluar nga 24 shkurti 2022 për kontrollin e Kievit dhe zonave përreth tij. Operacionet ruse rreth Kievit panë gjithashtu pushtimin e pjesëve të rajonit fqinj Zhytomyr. Kievi është kryeqyteti i Ukrainës dhe strehon selinë e qeverisë ukrainase dhe komandës ushtarake.

Forcat ruse fillimisht pushtuan me sukses disa qytete dhe qytete në Oblastin e Kievit. Megjithatë, ofensiva ngeci për çështje logjistike dhe taktike. Mes humbjeve të mëdha dhe përparimit të vogël në ofensivë, Rusia tërhoqi forcat e saj nga Kievi. Forcat ukrainase më pas rimorën kontrollin mbi zonat e pushtuara nga Rusia në rajon në prill 2022. Forcat ruse gjithashtu u tërhoqën nga Oblasti Zhytomyr në prill.

## Shiko edhe 
* Masakra e Buçës

## Referime
Beteja e Kievit (2022)

parapamje|250x250px|Trupat e Forcave të Mbrojtjes Territoriale në Kiev, 25 shkurt.
**Beteja e Kievit** ishte pjesë e ofensivës së Kievit në pushtimin rus të Ukrainës në vitin 2022 për kontrollin e Kievit, kryeqytetit të Ukrainës, dhe rretheve përreth.

Luftëtarët ishin elementë të Forcave të Armatosura Ruse dhe Forcave Tokësore të Ukrainës. Beteja zgjati nga 25 shkurt 2022 deri më 2 prill 2022 dhe përfundoi me tërheqjen e forcave ruse.

Fillimisht, forcat ruse kapën zona kyçe në veri dhe perëndim të Kievit, duke çuar në spekulime ndërkombëtare për rënien e afërt të qytetit. Megjithatë, rezistenca e ashpër ukrainase e ul vrullin. Logjistika e dobët ruse dhe vendimet taktike i ndihmuan mbrojtësit të pengonin përpjekjet për rrethim dhe, pas një muaji luftimesh të zgjatura, forcat ukrainase ndërmorën kundërsulme të suksesshme.

Gjatë bisedimeve të paqes në Stamboll më 29 mars, delegacioni rus deklaroi se do të reduktonte në mënyrë drastike aktivitetin ushtarak pranë Kievit dhe Çernihiv. Katër ditë më vonë, autoritetet ukrainase deklaruan se Kievi dhe krahina përreth tij ishin përsëri nën kontrollin ukrainas.

## Shiko edhe 
* Lufta Ruso-Ukrainase

## Referime
Pushka e betejës

parapamje|250x250px|FN FAL.
Një **pushkë beteje** është një pushkë shërbimi e vendosur në për të shkrepur një fishek me fuqi të plotë. Termi "pushkë beteje" është një retronim i krijuar kryesisht nga nevoja për të diferencuar më mirë pushkët e sulmit me fuqi të ndërmjetme (p.sh. StG-44, AK-47, M16, AUG) nga pushkët me fuqi të plotë (p.sh. FG-42 , AVS-36, FN FAL dhe M14, si dhe H&K G3 jashtë përdorimit të snajperimit) pasi të dyja klasat e armëve moderne të zjarrit kanë një pamje të ngjashme dhe ndajnë shumë nga të njëjtat karakteristika si karikatorët e shkëputshëm, dorezat e pistoletës, pjesa e sipërme e veçantë dhe marrës të ulët etj. Pushkët e betejës ishin më të spikatura nga vitet 1940 deri në vitet 1970, kur ato u përdorën si pushkë shërbimi. Ndërsa pushkët moderne të betejës ngjajnë kryesisht me modele moderne të pushkëve të sulmit, të cilat zëvendësuan pushkët e betejës në shumicën e roleve, termi mund të përshkruajë gjithashtu pushkë gjysmë-automatike të vjetra ushtarake me fuqi të plotë si M1 Garand, SVT-40, Gewehr 41, Gewehr 43, Type 4, FN Model 1949 dhe MAS-49.

## Shiko edhe 
## Referime
AR-M1

parapamje|250x250px|Një polic afgan me një AR-M1.
**AR-M1**, i njohur gjithashtu si **AK-47M1**, është një pushkë sulmi bullgare e projektuar kryesisht për eksport. Është një derivat i modernizuar bullgar i AKK-së, i cili vetë bazohet në AK-47 Sovjetik (konkretisht Tipi 3). AR-M1 mund të vendoset si për fishekët 5.56×45mm NATO ashtu edhe për fishekët 7.62×39mm.

## Shiko edhe 
## Referime
Jani Vruho

**Jani Vruho** (1863-1931). Atdhetar dhe publicist demokrat shqiptar. Lindi në Vertop të Beratit ku mbaroi adhe shkollën fillore. Pas shtypjes së Lidhjes Shqiptare të Prizrenit mërgoi jashtë atdheut, në Egjipt. Atje mbajti lidhje e bashkëpunoi me pairiotë të njohur.

Në vitet 1907-1910 botoi tri gazeta me frymë patriotike e demokratike «Shkopi», «Rrufeja» dhe «Sëpata», të cilat i dërgonte edhe në Shqipëri. Në artikujt e tyre rrihej problemi i bashkimit kombëtar dhe i luftës me armë për pavarësi. Nga pozita të përparuara demokratike e antifeudale dënoi parësinë shqipiare dhe tradhtinë e saj ndaj kombit e popullit. Me qëndrimin e tij të vendosur, me gjuhën e mprehtë e të ashpër u bë një nga gazetarët më të shquar të kohës së vet, mbrojti të drejtat e kombit shqiptar dhe demaskoi qëllimet shoviniste të monarkive fqinje e synimet imperialiste të Fuqive të Mëdha, përkrahu Kongresin e Lushnjës dhe Luftën e Vlorës. Pas vendosjes së regjimit të A.Zogut dënoi ashpër politikën antikombëtare e antipopullore të tij. Më 1927, në emër të shoqërisë shqiptare të Egjiptit iu drejtua Lidhjes së Kombeve me një protestë kundër Pakteve robëruese të Tiranës të viteve 1926-27. Klika e A’nmet Zogut për qëndrimin e tij prej atdhetari e demokrati e dënoi me vdekje në mungesë. Vdiq në Egjipt.
Ura lundruese

parapamje|250x250px|Trupat e Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara kalojnë Rhine në një urë të rëndë ponton gjatë Operacionit Plunder, Mars 1945.
Një **urë lundruese** ose **urë ponton**, përdor lundrues ose varka me rrymë të cekët për të mbështetur një kuvertë të vazhdueshme për udhëtimin e këmbësorëve dhe automjeteve. Lëvizshmëria e mbështetësve kufizon ngarkesën maksimale që ato mund të mbajnë.

Shumica e urave ponton janë të përkohshme dhe përdoren në kohë lufte dhe emergjenca civile. Ka ura të përhershme ponton në përdorim civil që mund të transportojnë trafikun autostradë. Urat e përhershme lundruese janë të dobishme për kalimet e mbrojtura me ujë nëse nuk konsiderohet ekonomikisht e mundshme të pezullohet një urë nga kalatat e ankoruara. Ura të tilla mund të kërkojnë një seksion që është i ngritur ose mund të ngrihet ose hiqet për të lejuar kalimin e trafikut me ujë.

Urat ponton kanë qenë në përdorim që nga kohërat e lashta dhe janë përdorur me avantazhe të mëdha në shumë beteja gjatë historisë, të tilla si Beteja e Garigliano, Beteja e Oudenarde, kalimi i Rhine gjatë Luftës së Dytë Botërore, Operacioni i Luftës Iran-Irak Agimi 8, dhe së fundmi, në pushtimin rus të Ukrainës në vitin 2022, pasi kalimet mbi lumin Dnipro ishin shkatërruar.

## Shiko edhe 
## Referime
Pushka e gjahut

parapamje|300x300px|Një Winchester M1897, një nga modelet e para të suksesshme të armëve gjahu me pompë.
Një **pushkë gjahu** (e njohur edhe si një **armë shpërhapëse**, ose historikisht si një **copë shpendësh**) është një armë zjarri me tytë të gjatë, e krijuar për të gjuajtur një fishek me mure të drejtë, të njohur si një predhë, e cila zakonisht shkarkon nën-predha të vogla sferike të vogla, të quajtura e shtënë, ose ndonjëherë një predhë e vetme e ngurtë e quajtur slug. Armët e gjahut janë më së shpeshti armë zjarri me hapje të lëmuar, që do të thotë se tytat e tyre të armëve nuk kanë pushkë në murin e brendshëm, por janë gjithashtu të disponueshme tyta me pushkë për gjuajtjen e slugëve (fuçitë e armëve).

## Shiko edhe 
* Pushka

## Referime
Jani Vruho : pena shqipe e Misirit

**Jani Vruho : pena shqipe e Misirit** libër nga Marela Guga (Laçka). Botuar në Tiranë nga "M & B" në vitin 2019. Libri ka 558 faqe. ISBN 9789928256874
Adhurimi i natyrës

**Adhurimi i natyrës** ose **fiziolatria**   është një shumëllojshmëri praktikash fetare, shpirtërore dhe devocionale që përqendrohen në adhurimin e shpirtrave të natyrës që konsiderohen të jenë prapa fenomeneve natyrore të dukshme në të gjithë natyrën.  Një hyjni e natyrës mund të jetë përgjegjëse për natyrën, një vend, një biotop, biosferë, kozmos ose univers. Adhurimi i natyrës shpesh konsiderohet burimi primitiv i besimeve fetare moderne   dhe mund të gjendet në panteizëm, teizëm, panenteizëm, deizëm, politeizëm, animizëm, totemizëm, shamanizëm dhe paganizëm . E zakonshme për shumicën e formave të adhurimit të natyrës është përqendrimi shpirtëror në lidhjen dhe ndikimin e individit në disa aspekte të botës natyrore dhe nderimi ndaj saj.  Për shkak të admirimit të natyrës, veprat e Carl Linnaeus dhe Charles Wordsworth u konsideruan si adhurim i natyrës.  

## Shih edhe 
* Natyra
* Totemi
* Animizmi
* Panteizmi
* Natyralizmi
* Feja natyrore
* Neopaganizmi

## Referime
Mihal Ikonomi

**Mihal Ikonomi** shqiptar ortodoks. Mihal Ikonomi ka lindur në Kavajë më 1918. Mësimet e para i mori në Elbasan. Në vitin 1929 shkoi për të ndjekur seminarin arbëresh të Grotaferratës në Romë. Më pas u kthye në Tiranë, ku përfundoi seminarin më 1936. Gjatë viteve 1937-1941 Mihal Ikomoni kreu studimet e larta teologjike në Rumani. Pasi u kthye në atdhe filloi punë si mësues i gjuhës shqipe. Mihal Ekonomi është marrë me studime në fushën e teologjisë dhe gjuhësisë. Ndër to mund të përmendim: Historia e pedagogjisë, Herezi të nënkuptuara në prologun e Ungjillit të IV, Sinodhi III Ekumenik, pastërtia si shkallë e rojtjes mistike, Autonomi dhe Autoqefali, Fan Noli si përkthyes kishtar, Jan Kukuzeli nga Durrësi, Emra homerikë etj.
Anila Sulstarova

**Anila Sulstarova** është psikologe klinike, pedagoge në departamentin e pedagogjisë dhe psikologjisë në Universitetin e Tiranës, autore tekstesh në fushë të psikoterapisë dhe eksperte në organizata ndërkombëtare dhe kombëtare, si UNICEF, Save the Children, Terres des Homes, CRCA etj. 

## Edukimi 
Anila ka studiuar në Fakultetin e Shkencave Sociale dhe në 2011-n mori doktoratën me disertacionin “Maksimalizimi i funksioneve të hemisferës së djathtë të trurit, përmes ndërhyrjes diadike, tek foshnjat 0-10-muajshe në institucion”, ndërsa punimi i saj shkencor në nivelin master ka qenë “Etika në këshillim”. Ajo ka kryer specializime të ndryshme brenda dhe jashtë vendit, ku veçohet specializimi në Universitetin e Nebraskas (SHBA), me fokus depistimin e sjelljeve prosociale tek adoleshentët dhe psikoterapi individuale. 

## Karriera profesionale 
Që prej vitit 2001, Sulstarova punon si psikologe klinike dhe prej 2005-s e është pedagoge në departamentin e pedagogjisë dhe psikologjisë të Universitetit të Tiranës. Është titullare e disa lëndëve, si “Terapia familjare: parimet dhe metodat klinike”,“Praktikum në terapi arti dhe loje”, “Këshillimi i familjes”, “Psikologji e zhvillimit të adoleshencës”, “Kuptimi i dhunës dhe i agresivitetit” në programet e studimit “Bachelor në psikologji”, “Master i shkencave në psikologji klinike”, “Master i shkencave në psikologji shkollore”, “Master profesional në këshillim”. Anila është edhe lektore në Shkollën e Magjistraturës të Republikës së Shqipërisë si dhe ka përvoja mësimdhënieje jashtë Shqipërisë, si në SHBA, Portugali etj. 

## Paraqitja në media 
Anila është aktive në media, kryesisht në emisione radiofonike që lidhen me mirërritjen e fëmijëve dhe sfidat e prindërimit. Është aktiviste  për mbrojtjen e të drejtave të njeriut, fëmijëve, grave dhe komunitetit LGBTQI+. 

Që nga prilli i vitit 2025 ajo është autore dhe realizuese e emisionit radiofonik "Fije jete", që transmetohet çdo të hënë, në ora 21:00, në Paper FM. Ky emision është një paraqitje e çështjeve të rëndësishme ekzistenciale dhe shpirtërore të jetës njerëzore, të vështruara nga pikëpamja e teorive dhe studimeve psikologjike.

## Tituj shkencorë 
* Milika Dhamo dhe Anila Sulstarova, “Etika në këshillim”, Ideart, ; , shkurt 2006, ribotuar në 2008 
* Anila Sulstarova (dhe bashkautorë), “Fokusi te gjinia për analizën e përmbajtjes së teksteve shkollore elementare”, shtator 2005, Aleanca Femërore
* Anila Sulstarova, Gerda Sula, “Doracak prindërimi. Nga lindja deri përpara se të hyjnë në shkollë”, fondacioni “Shqipëria e hapur për Shqipërinë”, Tiranë, 2015

## Lidhje të jashtme 
* Anila Sulstarova në Paper Play Radio 
* Anila Sulstarova në ResearchGate 

## Referime
Darka e Lamës

**Darka e Lamës** e njohur edhe si *darka e lamijeve, darka e fushës, darka e bereqetit,*  është një festë dhe ditë tradicionale e shënuar, që në fakt ka të bëjë me kremtimin e përfundimit të të korrurave të drithërave, e të korrave vjeshtore, e shtruar për të festuar vitin e bereqetshëm.  Ceremonitë dhe ritualet që bëheshin në këtë ditë, janë ruajtur të reduktuara vetëm në “Darkën e Lamës”. Në Kosovë kjo është festë tradicionale që shënohet në fund të tetorit.  

## Përmbledhje 
Quhet darka e lamës, sepse “lama” ka qenë vendi i rrafshët në fshatra malore, ku janë shirë të korrat, kryesisht të grurit dhe/ose misrit. Ndërsa në fushë ka marrë emrin “darka e fushës”, pasi janë vjelë të mirat e saj, kryesisht të grurit. Evidencat etnografike tregojnë se me grumbullimin e produkteve dhe përfundimin e punëve, në viset e ndryshme të Kosovës, gjithmonë është organizuar një darkë e madhe e përbashkët për të falënderuar njerëzit që kanë ndihmuar në përfundimin e punëve blegtorale e bujqësore. “Dhënia e bukës” ka qenë aspekt esencial i marrëdhënieve sociale tradicionale. 

## Shih edhe 
* Nevruzi
* Dita e Verës
* Paganizmi arbëror
* Mitologjia shqiptare

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* https://president-ksgov.net/en/speeches/president-osmanis-speech-at-darka-e-lames
* https://tradita.org/2020/01/19/etnos-simbolika-e-bukes-ne-traditat-e-shqiptareve-nder-shekuj/
Receta Gatimi nga Lida

__NOINDEX__

## Historia 
Receta Gatimi Nga Lida eshte nje blog i lidhur me gatimin dhe kuzhinen shqiptare. 

Ka lndur fillimisht si nje pasion i zonjes Lida e cila ka pasur fillimisht kontaktin e pare me rrjetet sociale ne vitin 2010. I pelqente te lundronte ne internet 

dhe te hulumtonte receta te ndryshme, shkarkonte foto te ndryshme ne kompjuter por edhe i fotografonte me nje 

aparat fotografik modest recetat e realizuara nga ajo vete. Pasioni i jeo ngjyren e vete cdo gjeje qe prek, thote nje shprehje. 

Duke qene se keto fotografi u bene te shumta ne numer, djali i saj i vogel vendosi te krijoje ne ate kohe nje faqje ne Facebook, ku te 

ishte nje kend i vogel ne boten e madhe te internetit. Faqja ecte mire dhe njerezit kerkoni pervec fotot e postoheshin edhe recetat 

perkatese. Duke qene se kjo u be si nje nevoje dhe shume njerez i pelqenin gatimet e gjithashtu recetat pse jo keto receta mos 

te ishin te shpjeguara me tej edhe me video e ze. Keshtu ne vitin 2016 u krijua kanali ne youtube me po te njejtin emer Receta Gatimi Nga Lida. 

Recetat tani ishin me video e me ze dhe kishte nje audience shume te gjere qe pelqenin dhe kerkonin receta te ndryshme qe znj.Lida te pergatiste 

per videon e radhes. Bashkangjitur kesaj u krijua edhe faqja e instagramit si nje risi e kohes dhe si nje rrjet social teper ne mode. 

Ne instagram fillimsiht u perdor emri @recetagnl e me pas u ndryshua ne @receta_nga_lida. Ne te gjitha rrjetet sociale te renditura me siper u arrit 

nje audeince shume e larte e njerez qe pelqenin punen dhe perkushtimin e gjthashtu vleresonin znj.Lida.

Videot fillimisht u realizuan me nje aparat modest **(Nikon Coolpix S2010**) e me pas deri ne diten e sotme ku shume qarte mund te  

shihet ndryshimi ne kualitet e ne realizimi ne teresi. 

Aktvieti vazhdon serish e shume fansa besnik ende ndjekin recetat  

## Struktura 
Faqjet ne rrjetet sociale jane ne te njejtin emer dhe jane te lidhura me gatimin dhe kuzhinen. 

Faqja ne Facebook ne Shkurt 2023 numeron: 26.670 ndjekes (followers)

Kanali i YouTube ne Shkurt 2023 numeron: 64.600 ndjekes (subscribers)

Faqja e Instagramit ne Shkurt 2023 numeron 30.000 ndjekes (followers)

Faqja e TikTok ne Shkurt 2023 numeron 1500 ndjekes 

## Të dhëna të tjera 
Video me me shume shikueshmeri (views) eshte videoreceta e pergatitjes se pilafit me mbi 2 milion shikime. 

## Kritika 
Ka pasur disa kritika per menyren e pergatitjes se disa recetave edhe pse znj.Lida ka sjelle 

shume risi e metoda te ndryshme ne realizimin e disa recetave. Nje prej tyre eshte edhe pergatitja e bakllavase pa veze te cilin 

shume njerez e kane kritikuar edhe pse eshte sjellle si nje risi per ata persona qe nuk e durojne dot aromen e vezes apo jane 

alergjik ndaj saj. 

## Receta gatimi 
## Referimet 
## Lidhjet e jashtme
Zoe Perry

**Zoe Perry** (lindur më 26 shtator 1983) është një aktore amerikane. Ajo është shfaqur si Mary Cooper e re në komedinë situacionale nga CBS, *Young Sheldon,* një rol i nisur nga nëna e saj Laurie Metcalf në paraardhësin e shfaqjes *The Big Bang Theory,* dhe në role të përsëritura në *The Family* dhe *Scandal*.

## Jeta e hershme dhe karriera 
Perry lindi në Çikago nga aktorët Laurie Metcalf dhe Jeff Perry. Rolet e saj të para televizive ishin dy paraqitje si Jackie Harris (siç shihet në flashback) në sitcomin ABC *Roseanne*, personazhi i portretizuar nga nëna e saj. Prindërit e saj, megjithatë, nuk donin që ajo të ndiqte aktrimin derisa ajo u bë e rritur, nga frika e efektit të stresit. Perry tha se ajo ishte shumë e turpshme për të aktruar në shkollën e mesme, por filloi të performonte në Universitetin Northwestern, si një mënyrë për të bërë miq pas transferimit nga Universiteti i Bostonit.

Pas diplomimit, Perry u transferua në Nju Jork për të kërkuar punë televizive, duke marrë role të vogla në seriale të tilla si *Law &amp;amp; Order: Criminal Intent*, por malli e ktheu atë në Kaliforni, ku gjeti punë në teatër. Në vitin 2013, ajo performoi në *The Other Place* në Broadway së bashku me nënën e saj. Në vitin 2015, ajo interpretoi së bashku me babain e saj dhe Kevin McKidd në dramën fituese të çmimit Pulitzer të Eugene O'Neill *Anna Christie* në Ansamblin e Teatrit Odyssey në Perëndim të Los Anxhelosit.

Perry u shfaq në nëntë episode të thrillerit ABC *The Family* në 2016. Në vitin 2017, ajo pati një rol të përsëritur në thrillerin politik ABC *Scandal*, ku luajti babai i saj. Në të njëjtin vit, ajo u luajt si një version më i ri i Mary Cooper (nëna e Sheldon Cooper ) në *Young Sheldon*, një spin-off i sitcom CBS *The Big Bang Theory*. Pavarësisht lidhjes së saj familjare me personazhin, ajo e mori rolin përmes një audicioni.

## Jeta personale 
Perry është martuar me Gab Taraboulsy që nga viti 2021.

## Filmografia 
### Film 
### Televizion 
## Teatër 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
* Zoe Perry on CBS.com
Daisho

[parapamje|480px|*Daishō*, këllëf i zi i dylluar. [shekulli XIX|Shekulli i XIX-të, periudha Edo. Muzeu i Artit Tokio Fuji.]]
**Daisho** (, *daishō*) — fjalë për fjalë "i madh-vogël" — është një term japonez për një palë shpatash japoneze të prodhuara tradicionalisht (*nihonto*) të veshura nga klasa e samuraive në Japoninë feudale.

## Përshkrim
Etimologjia e fjalës *daishō* bëhet e dukshme kur përdoren termat *daitō*, që do të thotë shpatë e gjatë dhe *shōtō*, që do të thotë shpatë e shkurtër; ***dai**tō* + ***shō**tō* = *daishō*. Një *daishō* përshkruhet zakonisht si një *katana* dhe një *vakizashi* (ose një *tanto*) e montuar në *koshirae* që puthiten, por fillimisht *daishō* ishte veshja e çdo *katane* të gjatë dhe të shkurtër së bashku. Çiftimi *katana/vakizashi* nuk është i vetmi kombinim daishō pasi në përgjithësi çdo shpatë më e gjatë e çiftuar me një *tanto* konsiderohet të jetë një *daishō*. *Daishō* përfundimisht do të thotë dy shpata që kishin një grup të përshtatshëm të pajisjeve. Një *daishō* gjithashtu mund të kishte tehe të përputhshme të bëra nga i njëjti shpatar, por kjo ishte në fakt e pazakontë dhe jo e nevojshme që dy shpata të konsideroheshin si *daishō*, pasi do të kishte qenë më e shtrenjtë për një samurai.

## Galeria

朱漆大小, Daishō.jpg|Shekulli i XIX-të, Periudha Edo. Muzeu Kombëtar i Tokios.
Daisho katana and wakizashi 1.jpg|Daisho antike japoneze (samurai), që tregon grupin e montimeve të përputhura (*koshirae*).
Daisho kashira 1.jpg|*Daisho kashira* (doreza)
Daisho habaki.jpg|*Daisho habaki* (kular në formë pyke) 
Daisho fuchi.jpg|*Daisho tsuba* dhe *fuçi* (ruajtja e dorës dhe kulari i pritës)
Daisho tsuka 1.jpg|*Daisho tsuka* (doreza)
Henmisosuke samurai.jpg|Një samurai i shekullit të XIX-të i veshur me daishon e tij
Musashi vs. Bokuden.jpg|Një print që përshkruan takimin imagjinar midis shpatarëve Mijamoto Musashi dhe Tsukahara Bokuden, i pari duke përdorur të dyja shpatat në stilin *Niten Içi-rju*.

## Shiko edhe
* Shpata japoneze
* Naginata
* Kusanagi no Tsurugi
* Shikomizue
* Tanto
* Kultura e Japonisë
* Samurai
* Katana (shpatë japoneze)
* Periudha Heian
* Periudha Kamakura
* Periudha Sengoku
* Periudha Edo

## Referenca
Tanto

**Tantō** (, "shpata e shkurtër") është një nga shpatat japoneze të prodhuara tradicionalisht (*nihonto*) që mbaheshin nga klasa e samuraive të Japonisë feudale. Tantō daton nga Periudhën Heian, kur u përdor kryesisht si armë, por evoluoi në dizajn gjatë viteve për t'u bërë më i zbukuruar. Tantō u përdor në artet marciale tradicionale (tantoxhutsu). Termi ka parë një ringjallje në Perëndim që nga vitet 1980, si një stil i mprehtë i thikave taktike moderne, të dizajnuara për të shpuar ose goditur me thikë.

## Përshkrim
*Tantō* është një kamë me një ose dy tehe me një gjatësi midis 15 dhe 30 cm (1 shaku japonez). Tantō është projektuar kryesisht si një armë therëse, por buza mund të përdoret edhe për prerje. Tantō në përgjithësi janë të falsifikuara në stilin *hira-zukuri* () (pa vijë kreshtore), që do të thotë se anët e tyre nuk kanë vijë kreshtore dhe janë pothuajse të sheshta, ndryshe nga struktura *shinogi-zukuri* () e një *katana*. Disa *tantō* kanë seksione tërthore veçanërisht të trasha për detyrën e shpimit të armaturës dhe quhen *Joroi toshi*.

[parapamje|majtas|354px|*Tantō* *Terasava Sadamune*, nga [Hikoshiro Sadamune|Sadamune. Periudha Kamakura. Thesar Kombëtar. Muzeu Kombëtar i Tokios.]]
Tantō barteshin kryesisht nga samurait; njerëzit e zakonshëm në përgjithësi nuk i mbanin ato. Gratë ndonjëherë mbanin një tantō të vogël të quajtur *kaiken* në *obi* e tyre kryesisht për vetëmbrojtje. Tantō nganjëherë vishej si *shōtō* () në vend të një *vakizashi* në një *daisho*, veçanërisht në fushën e betejës. Para ardhjes së kombinimit *vakizashi/tantō*, ishte e zakonshme që një samurai të mbante një taçi dhe një tantō në krahasim me një *katana* dhe një *vakizashi*.

## Përdorimi në artet marciale
Tantō me tehe të hapura prej druri ose plastike të hapura përdoren për të praktikuar artet marciale. Versionet me një teh metalik të hapur përdoren në trajnime më të avancuara dhe në demonstrime. Artet marciale që përdorin tantō përfshijnë:

* Aikido
* Aikixhutsu
* Xhuxhutsu
* Vado-rju (si tanto ashtu edhe katana)
* Korju Buxhutsu
* Ninjutsu
* Shorinxhi Kempo
* Arnisi Modern (duke zënë vendin e kamës)

## Shiko edhe
* Shpata japoneze
* Naginata
* Kusanagi no Tsurugi
* Shikomizue
* Daisho
* Vakizashi
* Katana (shpatë japoneze)
* Kultura e Japonisë
* Samurai
* Periudha Heian
* Periudha Kamakura
* Periudha Sengoku
* Periudha Edo

## Referencat
Bekon Mehmeti

**Bekon Mehmeti** Known as **Bekon** (Albanian): [bekon]; born 24 November 1993) is a Kosovo-Albanian singer and songwriter.

## Biography 
[Bekon] was born in Gjakova city in the Republic of Kosovo on 24/11/1993. Bekon is a singer and lyricist from Kosovo. Bekon graduated from music school in Pristina, majoring in solo singing and piano, continuing his bachelor's studies in musicology.

Bekon started music at the age of 7, playing the piano, he also plays the guitar and bass. Bekon has held various evenings in various bars as a singer of civic music but also as a pianist and guitarist. Bekon founded his music companies MIA Records in 2016.
Blazor

**Blazor** është një *web framework* falas dhe me burim të hapur që u mundëson zhvilluesve të krijojnë ueb aplikacione duke përdorur C# dhe HTML. Është duke u zhvilluar nga Microsoft .

## Vështrim i përgjithshëm 
Janë shpallur pesë edicione të ndryshme të aplikacioneve Blazor.

**Blazor Server**: Këto aplikacione janë të vendosura në një server ASP.NET Core në një format ASP.NET Razor. Klientët në distancë veprojnë si klientë të lehtë, që do të thotë se pjesa më e madhe e ngarkesës së përpunimit është në server. Shfletuesi i uebit i klientit shkarkon një faqe të vogël dhe përditëson UI-në e tij nëpërmjet një lidhjeje SignalR . Blazor Server u lëshua si pjesë e .NET Core 3.

**Blazor WebAssembly**: Aplikacionet me një faqe që shkarkohen në shfletuesin e internetit të klientit përpara se të ekzekutohen. Madhësia e shkarkimit është më e madhe se sa Blazor Server, dhe përpunimi bëhet tërësisht në harduerin e klientit. Megjithatë, ky lloj aplikacioni gëzon kohë përgjigjeje të shpejtë. Siç sugjeron emri, ky framework nga ana e klientit është shkruar në WebAssembly, në krahasim me JavaScript (te dyja mund të përdoren së bashku). 

**Edicionet Blazor PWA** dhe **Blazor Hybrid**: E para mbështet aplikacionet progresive të uebit (PWA). Ky i fundit është një kornizë e bazuar në platformë (në krahasim me kornizën e ueb-it), por ende e paraqet ndërfaqen e përdoruesit duke përdorur teknologjitë e uebit (p.sh. HTML dhe CSS ).

**Blazor Native** : Një kornizë e bazuar në platformë që jep një ndërfaqe përdoruesi të vetë platformës - është konsideruar gjithashtu, por nuk ka arritur në fazën e planifikimit. 

Pavarësisht konfuzionit që përshkrimet e ASP.NET dhe Blazor mund të gjenerojnë, ky i fundit fokusohet në krijimin e aplikacioneve në ueb me qëllim përdorimin e gjuhës së programimit C# në vend të gjuhës JavaScript, e cila përdoret zakonisht në këtë lloj aplikacioni. 

Me lëshimin e .NET 5, Blazor ka ndaluar së punuari në Internet Explorer dhe as në versionin e vjetër të Microsoft Edge. 

## Shembull 
Shembulli i mëposhtëm tregon se si të zbatohet një numërues i thjeshtë që mund të rritet duke klikuar një buton:

```html
Blazor code example
count: @count
Click to increment

@code {
    private int count = 0;

    private void IncCount()
    {
        count++;
    }
}
```

## Referime 
## Leximi më tej 
* 
* 
* 
* 

## Linqe te jashtme 
* 
* 
*Blazor School - The Blazor community documentation.
*Blazor University—Blazor documentation from a secondary, independent source
Baba Tomorri

**Baba Tomori** ose **Baba Tomorri** është emri i perëndisë babai, i përdorur në mitologjinë dhe folklorin qendror shqiptar për t'iu referuar babait të perëndive dhe njerëzve.  Baba Tomori lidhet me kultin e praktikuar në malin Tomorr . Sipas traditës vendase, bashkëshortja e tij është e Bukura e Dheut, një perëndeshë ktonike / tokësore . 

## Emri 
*Baba Tomori* ose "Baba Tomorri" lidhet me kultin e ushtruar në malin Tomorr.

Oronimi shqip *Tomor(r)* rrjedh nga emri ilir i malit *Tómaros*, nga proto-indo-evropianja **tómh x es-*, 'errësirë' (krh. Latinisht *temere* 'verbërisht, rastësisht', *temel* i vjetër irlandez 'errësirë', gjermanishtja e vjetër *demar* 'errësirë', sllavishtja e vjetër kishtare *tǐma* 'errësirë'). 

## Kulti 
Kulti i Tomorit mund të kthehet në kohën e ilirëve,  dhe Baba Tomori mund të jetë mbetje e një perëndie të lashtë ilire .  Mali Tomorr sigurisht që duket se ka qenë vendi i një kulti parakristian dhe se është adhuruar nga vendasit, të krishterë dhe myslimanë, si një mal me një forcë të mbinatyrshme - duke u betuar solemnisht "Për Të Tomorr" dhe "Pasha të Shenjtin e Tomorrit" dhe praktikimi i flijimeve rituale të kafshëve - shumë kohë përpara se faltorja e Abbas Aliut të lidhej me vendin e shenjtë.  Emri i fshatit Mbrakull / Vrakull rrëzë malit Tomorr, i cili evoluoi përmes tingullit shqip ndryshon nga    , sugjeron ekzistencën e një orakulli në zonë gjatë antikitetit. 

Shenjtëria e qëndrueshme e malit, pelegrinazhi vjetor në majën e tij dhe sakrifica solemne e një demi të bardhë nga banorët vendas ofrojnë dëshmi të bollshme se kulti i lashtë i Zotit-qiell në malin Tomorr vazhdon përgjatë brezave pothuajse të paprekur nga kursi. të ngjarjeve politike dhe ndryshimeve fetare.  Paraardhësit e shqiptarëve me sa duket kishin të përbashkët me teogoninë e lashtë greke ndarjen trepalëshe të administrimit të botës në parajsë, det dhe nëntokë, dhe në të njëjtat funksione si hyjnitë greke Zeus, Poseidon dhe Hades . ata do të kishin adhuruar hyjnitë e referuara si e Bukura e Qiellit ( *i Bukuri i Qiellit* ), e Bukura e Detit ( *e Bukura e Detit* ) dhe e Bukura e Tokës ( *e Bukura e Dheut* ).   Sipas traditës popullore vendase, *Bukura e Dheut* është bashkëshortja e Baba Tomorit.  Baba Tomori shihet si një plak me një mjekër të gjatë të bardhë që i rrjedh deri në brez. Ai shoqërohet nga dy shqiponja femra dhe erërat janë shërbëtorët e tij. 

## Trashëgimia 
Kulti i Tomorit është lidhur me nacionalizmin romantik nga shumë *rilindas* .  Më 1902, Andon Zako Çajupi, një rilindas i shquar shqiptar, botoi në Kajro një antologji të quajtur *Baba-Tomorri* ("Baba Tomorr"). Shqiptarët edhe sot betohen për të. 

## Shih edhe 
* Zojzi 
* Eni (zot ilir)
* Mitologjia ilire
* Mali i Tomorrit
* Mitologjia shqiptare
* Baba Tomorri (Çajupi)

## Literatura 
*

*
*
*

*
*
*

*

*

*

*

## Lidhje të jashtme 
* Legjenda e Baba Tomorit

## Referime
Granatëhedhësi automatik

parapamje|250x250px|Granatëhedhësi MK19-02.
**Granatëhedhësi Automatik** (**AGL**) ose mitraloz granate është një granatëhedhës që është i aftë të gjuajë plotësisht automatikisht dhe zakonisht është i ngarkuar ose me një rrip municioni ose me karikator.

Këto armë shpesh montohen në automjete ose helikopterë, pasi kur këto armë lëvizin nga këmbësoria, arma, trekëmbëshi dhe municioni i saj janë një ngarkesë e rëndë, që kërkon një ekip të vogël. Llojet e tjera të granatahedhësve janë zakonisht shumë më të lehta dhe mund të barten lehtësisht vetëm nga një ushtar i vetëm. Granatahedhësja automatike Mark 19, e hedhur për herë të parë nga Shtetet e Bashkuara në vitin 1966, dhe ende e përdorur gjerësisht sot, peshon 62.5 kg kur është ngjitur në trekëmbëshin e saj dhe është e ngarkuar me një kuti municionesh. Për krahasim, granatahedhësi M79 me një goditje të vetme peshon 2.93 kg. Pavarësisht nga pesha e tyre, AGL-të janë ende shumë efektivë dhe Mark 19 është i aftë të gjuajë indirekte deri në 2200 metra, një rol i rezervuar tradicionalisht për mortajat. Edhe pse raundi përmban më pak eksploziv se një predhë mortaja 60 mm, kjo mendohet të balancohet nga vëllimi i tij shumë më i lartë i zjarrit.

Kalibri më i popullarizuar për granatahedhës automatikë në vendet perëndimore ka qenë 40 mm. Bashkimi Sovjetik vendosi me sukses një granatëhedhës 30 mm, AGS-17, gjatë luftës së tij në Afganistan. Në vitin 2002, Rusia prezantoi një armë pasardhëse, AGS-30, dhe në 2017, AGS-40 Balkan. Municionet tradicionale për granatahedhës automatikë përfshijnë eksploziv të lartë, fragmentim dhe ngarkesë në formë për sulmin ndaj automjeteve të blinduara të lehta. Janë bërë gjithashtu më pak granata vdekjeprurëse, si gaz lotsjellës dhe granata sfungjeri për kontrollin e turmës. Në shekullin e 21-të, AGL-të janë bërë me sisteme të integruara të shikimit/gamës që mund të vendosin një raund të shkrirë për të shpërthyer saktësisht mbi, sipër ose prapa një objektivi të caktuar.

Armët e ndryshme përdorin metoda të ndryshme operimi, ku kthimi dhe zmbrapsja e gjatë janë dy zgjedhje të zakonshme. Në të gjitha këto armë, energjia e çliruar nga gjuajtja e një plumbi ngarkon raundin tjetër në këllëfën e armës. Mark 19 ringarkohet automatikisht përmes metodës së kthimit, ku gazrat që zgjerohen e fryjnë bulonën e ndezjes.

Në metodën e zmbrapsjes së gjatë, buloni fiksohet në dhomën e qitjes dhe e gjithë dhoma e qitjes fryhet prapa. Këto armë janë pak më pak të sakta, por peshojnë më pak se armët e kundërta. General Dynamics prodhon një armë të gjatë mbrapsht, Mark 47 Automatic Granade Launcher, ashtu si edhe firma spanjolle Santa Bárbara. LAG-40 i prodhuar nga Santa Barbara ka një shpejtësi relativisht të ulët të zjarrit prej 215 fishekësh në minutë.

## Shiko edhe 
* Granatëhedhësi

## Referime
Fibromialgjia

**Fibromialgjia** (**FM**) është një gjendje mjekësore e karakterizuar nga dhimbje kronike e përhapur në gjithë trupin dhe nga një përgjigje e mbindjeshme e dhimbjes ndaj presionit.  Faktorët mjedisorë mund të përfshijnë stresin psikologjik, traumat dhe infeksione të caktuara.  Nuk ekziston asnjë test diagnostikues specifik.  Mund të përdoren ilaçet duloksetinë, milnacipran ose pregabalin.  dhe të tjerë deklarojnë se opioidet me efekt të dobët mund të jenë praktike nëse ilaçe të tjera nuk janë të efektshme.  Ka mungesë të të dhënave që mbështesin përdorimin e suplementeve dietike.   Ndërkohë që disa mendojnë se diagnoza e fibromialgjisë mund të ndikojë negativisht tek një person, kërkime të tjera mendojnë se kjo diagnozë është e dobishme. 

## Bibliografia
Balonë vëzhgimi

parapamje|Balonë vëzhguese britanike nga viti 1908, tipike për balonat e vëzhgimit të para Luftës së Parë Botërore
Një **balonë vëzhgimi** është një lloj balone që përdoret si një platformë ajrore për mbledhjen e inteligjencës dhe zbulimin e artilerisë. Përdorimi i balonave të vëzhgimit filloi gjatë Luftërave Revolucionare Franceze, duke arritur kulmin e tyre gjatë Luftës së Parë Botërore dhe ato vazhdojnë në përdorim të kufizuar edhe sot. Sinonimet përfshijnë **balonë spiunazhi** dhe **balonë zbulimi**.

Balonat ishin zarfe prej pëlhure të mbushura me gaz hidrogjeni, natyra e ndezshme e të cilave çoi në shkatërrimin e qindra balonave. Për të shmangur pasojat potencialisht të ndezshme të hidrogjenit, balonat e vëzhgimit pas Luftës së Parë Botërore shpesh mbusheshin me helium jo të ndezshëm.

Në mënyrë tipike, balonat lidheshin me një kabllo çeliku të lidhur me një çikrik që rrotullonte qesen me gaz në lartësinë e dëshiruar (zakonisht 1000-1500 metra) dhe e merrte atë në fund të një sesioni vëzhgimi.

## Historia
[parapamje|majtas|[Beteja e Fleurus (1794)|Beteja e Fleurus, 26 qershor 1794, pa përdorimin e parë ushtarak të një avioni (''L'Entreprenant*).]]
Përdorimi i parë ushtarak i balonave të vëzhgimit ishte nga Trupat Aerostatike Franceze gjatë Luftërave Revolucionare Franceze, herën e parë gjatë Betejës së Fleurus (1794). Balona më e vjetër e vëzhgimit e ruajtur, *L'Intrépide'', është ekspozuar në një muze të Vjenës. Ato u përdorën gjithashtu nga të dyja palët gjatë Luftës Civile Amerikane (1861–65) dhe vazhduan të përdoren gjatë Luftës Franko-Prusiane (1870–71). Balonat u vendosën për herë të parë nga Inxhinierët Mbretërorë të Ushtrisë Britanike gjatë ekspeditave në Bechuanaland më 1884 dhe Suakin më 1885. Ata u vendosën gjithashtu gjatë Luftës së Dytë Boer (1899–1902), ku u përdorën në vëzhgimin e artilerisë në Betejën e Magersfontein dhe gjatë Rrethimit të Ladysmith. Në Amerikën e Jugut, një balonë zbulimi u vendos nga Brazili në korrik 1867 gjatë Luftës së Paraguajit.

Lufta e Parë Botërore ishte pika më e lartë për përdorimin ushtarak të balonave të vëzhgimit, të cilat u vendosën gjerësisht nga të dyja palët. Artileria ishte zhvilluar deri në pikën ku ishte në gjendje të angazhonte objektiva përtej rrezes vizuale të një vëzhguesi me bazë tokësore. Pozicionimi i vëzhguesve të artilerisë në balona, përgjithësisht disa milje prapa vijës së frontit dhe në lartësi, i lejoi ata të shihnin objektivat në një rreze më të madhe se sa mund të ishin në tokë. Kjo i lejoi artilerisë të përfitonte nga shtrirja e saj e rritur.

Balonat e vëzhgimit gjithashtu luajtën një rol gjatë Luftës së Ftohtë; për shembull, Projekti Mogul përdori balona vëzhgimi në lartësi të mëdha për të monitoruar testet bërthamore sovjetike. Megjithatë, anijet më të rënda se ajri tani kryejnë shumicën dërrmuese të operacioneve. Aerostatët janë përdorur nga forcat ushtarake amerikane dhe të koalicionit në Irak dhe në Afganistan.

Zhvillimet në teknologjinë e zbulimit, të tilla si avionët e zbulimit, dhe përfundimisht satelitët spiun dhe dronët, i kanë bërë tani balonat e vëzhgimit kryesisht të vjetëruara.

## Referime
Zhvillimi i uebit

**Zhvillimi i uebit** është puna e përfshirë në zhvillimin e një uebfaqe për Internet (World Wide Web) ose një intranet (një rrjet privat).  Zhvillimi i uebit mund të variojë nga zhvillimi i një faqeje të thjeshtë statike me tekst të thjeshtë deri te aplikacionet komplekse të ueb-it, biznese elektronike dhe shërbime të rrjeteve sociale . Një listë më gjithëpërfshirëse e detyrave të cilave zakonisht i referohet zhvillimi i uebit, mund të përfshijë inxhinierinë e uebit, dizajnin e uebit, zhvillimin e përmbajtjes së uebit, ndërlidhjen me klientin, skriptimin nga ana e klientit/serverin, konfigurimin e sigurisë së serverit në ueb dhe rrjetit, dhe zhvillimin biznesit elektronike .

Ndër profesionistët e uebit, "zhvillimi i uebit" zakonisht i referohet aspekteve kryesore jo-projektuese të ndërtimit të faqeve të internetit:shënimi dhe kodimi.  Zhvillimi i uebit mund të përdorë sistemet e menaxhimit të përmbajtjes (CMS) për t'i bërë ndryshimet e përmbajtjes më të lehta dhe të disponueshme me aftësitë teknike bazë.

Për organizatat dhe bizneset më të mëdha, ekipet e zhvillimit të uebit mund të përbëhen nga qindra njerëz (zhvillues të uebit) dhe të ndjekin metoda standarde si metodologjitë Agile gjatë zhvillimit të sajteve të internetit. Organizatat më të vogla mund të kërkojnë vetëm një zhvillues të vetëm të përhershëm ose kontraktues, ose me detyrë dytësore në pozicione të ngjashme që lidhet me kët punë si p.sh. një dizajner grafik ose teknik i sistemeve të informacionit . Zhvillimi i uebit mund të jetë një përpjekje bashkëpunuese midis departamenteve dhe jo një domen i një departamenti të caktuar. Ekzistojnë tre lloje të specializimit të zhvilluesve të uebit: zhvillues i nivelit të përparmë (*front-end*), zhvillues i nivelit të pasëm (*back-end*) dhe zhvillues i plotë (*full-stack*).  Zhvilluesit e nivelit të përparmë janë përgjegjës për sjelljen dhe pamjet vizuale që funksionojnë në shfletuesin e përdoruesit, ndërsa zhvilluesit e pasëm merren me serverët. Që nga komercializimi i Uebit me Tim Berners-Lee  që zhvillon World Wide Web në CERN, industria ka lulëzuar dhe është bërë një nga teknologjitë më të përdorura ndonjëherë
## Shiko gjithashtu 
* Zhvillimi i aplikacioneve në ueb
* zhvilluesi i uebit

## Referime
Lance Barber

**Lance Barber** (lindur më 29 qershor 1973) është një aktor amerikan. Ai njihet më së shumti për rolin e George Cooper, Sr. në serialin e CBS *Young Sheldon* (2017–tani), si dhe Bill Ponderosa në shfaqjen FX ''It's Always Sunny in Philadelphia*.

## Jeta e hershme 
Barber lindi dhe u rrit në Battle Creek, Michigan dhe zhvilloi një interes për aktrimin në moshën shtatë vjeçare, pasi pa një shfaqje të *Grease* në Teatrin Barn. Ai aktroi në shkollën e mesme Pennfield, nga e cila u diplomua në 1991, dhe interpretoi në produksione shkollore nga Kolegji Komunitar Kellogg ndërsa fitoi gradën e tij të asociuar.

## Karriera 
Pas një viti në Teatrin Barn, së bashku me Jennifer Garner, Barber u transferua në Çikago dhe kaloi pesë vjet duke u ngjitur në trupën e komedisë improvizuese "The Second City". Më pas ai u transferua në Los Anxhelos dhe pati rolin e tij të parë televiziv në On the Spot, një shfaqje skice improvi që u zhvillua për pesë episode në The WB në 2003. Ai ia vlerëson përparimin e tij serialit të HBO -së të vitit 2005 *The Comeback* with Lisa Kudrow, në të cilin ai luajti Paulie G., një shkrimtar televiziv. Në vitin 2010, ai mori rolin e përsëritur të Bill Ponderosa në *It's Always Sunny në Filadelfia* të FX. Ai përsëriti rolin e tij si Paulie G. kur HBO riktheu *The Comeback* në 2014. Ai gjithashtu luajti në episodet e *How I Met Your Mother*, *Gilmore Girls*, *Californication*, *Monk*, *The Mentalist* dhe *Grey's Anatomy*.

Barber luajti Jimmy Speckerman, i cili ngacmoi Leonard Hofstadter në shkollën e mesme, në një episod të *The Big Bang Theory*. Ai u luajt si George Cooper Sr., babai i Sheldon Cooper, në spin-off *Young Sheldon'' që u shfaq premierë në 2017, dhe përmendi në një intervistë se disa fansa ishin të hutuar nga rolet e tij të ndryshme në dy seritë e lidhura.

## Jeta personale 
Berberi jeton në Los Anxheles me gruan e tij Aliza, e cila është një kuzhiniere, dhe dy fëmijët e tyre të vegjël.

## Filmografia 
### Film 
Rolet e aktrimit në prodhimet filmike:

### Televizion 
Rolet dhe puna e aktrimit zanor në filma dhe seriale televizive:

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
* Lance Barber on CBS.com
Historia e Grenlandës

Historia e Grenlandës është një histori e jetës në kushte ekstreme të Arktikut: aktualisht, një shtresë akulli mbulon rreth tetëdhjetë për qind të ishullit, duke kufizuar aktivitetin njerëzor kryesisht në brigjet.

Gjuetia dhe gjuetia e balenave kanë qenë gjithmonë mënyra të rëndësishme për të siguruar jetesën në Grenlandë.  Një nga kafshët e gjetura këtu është ariu polar, i cili ndodhet në stemën e familjes mbretërore daneze në Grenlandë

Njerëzit e parë mendohet se kanë mbërritur në Grenlandë rreth vitit 2500 para Krishtit.  Pasardhësit e tyre me sa duket vdiqën dhe u pasuan nga disa grupe të tjera që migruan nga Amerika e Veriut kontinentale.  Nuk ka asnjë provë të zbuluar se Grenlanda ishte e njohur për evropianët deri në shekullin e 10-të, kur vikingët islandezë u vendosën në bregun jugperëndimor të saj, i cili duket se ka qenë i pabanuar kur mbërritën.  Paraardhësit e Grenlandezëve Inuit që jetojnë atje sot duket se kanë migruar atje më vonë, rreth vitit 1200 pas Krishtit, nga Grenlanda veriperëndimore.  Ndërsa Inuitët mbijetuan në botën e akullt të Epokës së Vogël të Akullit, vendbanimet e hershme norvegjeze përgjatë bregut jugperëndimor u zhdukën, duke i lënë Inuitët si banorët e vetëm të ishullit për disa shekuj.  Gjatë kësaj kohe, Danimarka-Norvegjia, me sa duket duke besuar se vendbanimet norvegjeze kishin mbijetuar, vazhdoi të pretendonte sovranitetin mbi ishullin, pavarësisht mungesës së ndonjë kontakti midis grenlandezëve norvegjezë dhe vëllezërve të tyre skandinavë.  Në vitin 1721, duke aspiruar të bëhej një fuqi koloniale, Danimarka-Norvegjia dërgoi një ekspeditë misionare në Grenlandë me qëllimin e deklaruar për të rivendosur krishterimin midis pasardhësve të Grenlandezëve Norvegjezë, të cilët mund të jenë kthyer në paganizëm.  Kur misionarët nuk gjetën pasardhës të Grenlandezëve Norvegjezë, ata pagëzuan Grenlandezët Inuit që gjetën të jetonin atje.  Më pas Danimarka-Norvegjia zhvilloi koloni tregtare përgjatë bregdetit dhe vendosi një monopol tregtar dhe privilegje të tjera koloniale në zonë.

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, kur Gjermania pushtoi Danimarkën, Groenlandezët u bënë më pak të lidhur socialisht dhe ekonomikisht me Danimarkën dhe më shumë me Shtetet e Bashkuara.[1]  Pas luftës, Danimarka rifilloi kontrollin e Grenlandës dhe në vitin 1953, e shndërroi statusin e saj nga koloni në amt (qark) jashtë shtetit.  Megjithëse Grenlanda është ende pjesë e Mbretërisë së Danimarkës, ajo ka gëzuar sundimin e vendit që nga viti 1979. Në vitin 1985, ishulli vendosi të largohej nga Komuniteti Ekonomik Evropian (EEC), të cilit i ishte bashkuar si pjesë e Danimarkës në 1973;  Faroet nuk ishin bashkuar kurrë.