Përplasja

parapamje|Një simulim 3D që demonstron një përplasje me një top që rrëzon një tufë blloqesh.
Në fizikë, një **përplasje** është çdo ngjarje në të cilën dy ose më shumë trupa ushtrojnë forca mbi njëri-tjetrin në një kohë relativisht të shkurtër. Edhe pse përdorimi më i zakonshëm i fjalës përplasje i referohet incidenteve në të cilat dy ose më shumë objekte përplasen me forcë të madhe, përdorimi shkencor i termit nuk nënkupton asgjë në lidhje me madhësinë e forcës.

## Llojet e përplasjeve 
Përplasja është bashkëveprim afatshkurtër midis dy trupave ose më shumë se dy trupave njëkohësisht që shkakton ndryshim në lëvizjen e trupave të përfshirë për shkak të forcave të brendshme që veprojnë midis tyre gjatë kësaj. Përplasjet përfshijnë forca (ka një ndryshim në shpejtësi). Madhësia e ndryshimit të shpejtësisë pak para impaktit quhet shpejtësia e mbylljes. Të gjitha përplasjet ruajnë impulsin. Ajo që dallon llojet e ndryshme të përplasjeve është nëse ato ruajnë gjithashtu energjinë kinetike të sistemit para dhe pas përplasjes. Përplasjet janë dy llojesh:

# Përplasja elastike. Nëse e gjithë energjia kinetike totale ruhet (domethënë, nuk çlirohet energji si zë, nxehtësi, etj.), përplasja thuhet se është plotësisht elastike. Një sistem i tillë është një idealizim dhe nuk mund të ndodhë në realitet, për shkak të ligjit të dytë të termodinamikës.
# Përplasja joelastike. Nëse pjesa më e madhe ose e gjithë energjia kinetike totale humbet (shpërndahet si nxehtësi, zë, etj. ose absorbohet nga vetë objektet), përplasja thuhet se është joelastike; përplasje të tilla përfshijnë objekte që ndalen plotësisht. Një shembull i kësaj është një shkop bejsbolli që godet një top bejsbolli - energjia kinetike e shkopit transferohet në top, duke rritur shumë shpejtësinë e topit. Zhurma e shkopit që godet topin përfaqëson humbjen e energjisë. Një përplasje "përsosmërisht joelastike" (e quajtur edhe një përplasje "përsosmërisht plastike") është një rast kufizues i përplasjes joelastike në të cilën dy trupat bashkohen pas goditjes. Një shembull i një përplasjeje të tillë është një aksident me makinë, pasi makinat përplasen nga brenda kur përplasen, në vend që të kërcejnë nga njëra-tjetra. Kjo është bërë me qëllim sigurinë e pasagjerëve dhe kalimtarëve në rast se ndodh një përplasje - në vend të kësaj, korniza e makinës thith energjinë e përplasjes.

Shkalla në të cilën një përplasje është elastike ose joelastike përcaktohet nga koeficienti i rikthimit, një vlerë që përgjithësisht varion midis zero dhe një. Një përplasje elastike e përsosur ka një koeficient rikthimi prej një; një përplasje joelastike e përsosur ka një koeficient rikthimi prej zero. Vija e goditjes është vija që është kolineare me normalen e zakonshme të sipërfaqeve që janë më të afërta ose në kontakt gjatë goditjes. Kjo është vija përgjatë së cilës vepron forca e brendshme e përplasjes gjatë goditjes, dhe koeficienti i rikthimit i Njutonit përcaktohet vetëm përgjatë kësaj vije.

Përplasjet në gazrat ideale i afrohen përplasjeve krejtësisht elastike, ashtu si edhe bashkëveprimet shpërthyese të grimcave nënatomike të cilat devijohen nga forca elektromagnetike. Disa bashkëveprime në shkallë të gjerë, si bashkëveprimet gravitacionale të tipit llastiqe midis satelitëve dhe planetëve, janë pothuajse plotësisht elastike.

## Shiko edhe 
* Përplasja në trafik
* Aksidenti

## Referime