Gjuetia e fëmijëve shtriga

]]

**Gjuetia ndaj fëmijëve shtriga** ka qenë një dukuri e cila ka shkuar krah për krah me paraqitjen dhe zhvillimin e histerisë së njohur si gjuetia e shtrigave. Fëmijët janë akuzuar për magji, si historikisht ashtu edhe në kohët bashkëkohore, në shoqëritë që ushqejnë besime për ekzistencën e shtrigave dhe magjisë së zezë . Këto akuza kanë çuar në dënime, burgosje, tortura dhe ekzekutime të fëmijëve.    

## Historia 
Në Evropën e shekullit të gjashtëmbëdhjetë, fëmijët më të mëdhenj ndonjëherë përbënin një kategori të veçantë gjuetarësh shtrigash, duke sjellë akuza për magji ndaj të rriturve.  Në vitin 1525, gjykatësi udhëtues në gjuetinë e shtrigave në Navarrese përdori dy "vajza shtrigash" të cilat ai mendonte se do të ishin në gjendje të identifikonin shtriga të tjera. Ai vari rreth dyzet prej këtyre “shtrigave” në bazë të dëshmisë së dy vajzave.

Gjuetarët ndaj fëmijëve të cilësuar si shtriga dhe shtriganë ndonjëherë akuzonin anëtarët e familjes së tyre si shtriga. 

Gjyqet më të njohura të shkaktuara nga akuzat e fëmijëve ndodhën në Salem, Massachusetts në vitin 1692.  Fëmijët konsideroheshin se kishin një rol të rëndësishëm në dënimin e shtrigave, për shkak të aftësisë së tyre për të identifikuar njerëzit në mënyrë impulsive.  Fëmijët që bënin akuza të tilla shpesh i drejtonin te të rriturit me të cilët kishin marrëdhënie të tensionuara si mësuesit apo fqinjët puritanë . 

### Fëmijë shtriga 
Nga fillimi i shekullit të shtatëmbëdhjetë, shumë fëmijë u dënuan dhe futeshin në burg për pjesëmarrje në gjoja magji. Kjo zakonisht ndodhte për shkak të pjesëmarrjes së tyre të supozuar në Sabate .  Ky ishte një besim i zakonshëm dhe shumë i përhapur i asaj kohe që pohonte se fëmijët e shtrigave trashëgonin magjinë nga prindërit e tyre. Shpesh ishte praktikë të akuzohej një familje e tërë për magji, edhe nëse dyshohej vetëm një individ. Shtrigat e akuzuara që rrëfenin shpesh pretendonin se kishin mësuar magjinë nga një prind.

Pierre de Lancre dhe Francesco Maria Guazzo besonin se ishte provë e mjaftueshme e fajit të një shtrige nëse ata kishin prindër që akuzoheshin si shtriga. Ata besonin se prindërit "shtriga dhe shtrigan" i prezantonin fëmijët me Satanain, i çonin fëmijët në Sabat, i martonin fëmijët me demonët, i frymëzonin fëmijët të bënin seks me Satanin (djallin) ose ata të bënin seks me Satanain me fëmijën e pranishëm. Shumë herë fëmija i akuzuar për magji, për shkak të shmangies, bëhej agresiv dhe kërcënonte anëtarët e komunitetit, duke zbatuar kështu besimin e komunitetit se fëmija ishte shtrigë. 

Shekulli i gjashtëmbëdhjetë solli përfshirjen më të përhapur të fëmijëve në gjuetitë dhe akuzat e magjisë, të cilat ngadalë e kthyen narrativën në persekutimin e vetë fëmijëve si shtriga dhe shtriganë.  Fëmijët ishin ata që e pranonin më lehtë praktikën e magjisë për të akuzuar më pastaj mësuesit dhe mentorët e tyre njësoj, gjë që bëri që fëmijët filluan të akuzoheshin vetë në shekullin e shtatëmbëdhjetë.  Në fillim të shekullit të shtatëmbëdhjetë, territori i Würzburgut ishte një arenë e njohur në persekutimin e fëmijëve. 

Norvegjia ishte gjithashtu ishte një vend i njohur i akuzave për fëmijë shtrigash në shekullin e shtatëmbëdhjetë, duke ndjekur pjesën tjetër të Evropës në çmendurinë e shtrigave.  Një tregim specifik përfshin një grup fëmijësh në rrethin verior të Finnmarkut që u akuzuan për magji. 

Në Afrikë, ka pasur raste të shumta të fëmijëve të shënjestruar në gjuetinë e shtrigave në dy dekadat e fundit. 

Në Malavi, veçanërisht rajoni jugor, ka qenë gjithashtu shtëpia e akuzave të fëmijëve për magji.  Me besimet e shtrigave fëmijë të përhapura në ditët moderne, fëmijët dhe mësuesit e tyre ende përballen me dëshirën e publikut për dënime të ashpra, duke përfshirë rrahje dhe madje edhe ekzekutime. 

Sipas një konstruksioni të diskutueshëm empirik, në Sierra Leone foshnjat e sëmurë priren të kenë norma më të mira mbijetese për shkak të gjuetisë së shtrigave: "efekti i pastrimit të shtrigave ndoshta zgjat me vite në kuptimin që nënat janë të predispozuara për t'i kujdesur foshnjat e tyre me më shumë shpresë dhe reale. shqetësim. Prandaj shumë foshnje, të cilët para ardhjes së magjistares, mund të ishin shpëtuar nëse nënat do të kishin pasur zemër dhe vullnet për të mos u ndalur para asgjëje për t'i kujdesur foshnjat e tyre, tani do të mbijetojnë pikërisht sepse do të marrin vëmendjen më të mirë, si nënat tani. besoni se fëmijët e mbetur janë të lirë nga magjia. Pra, ka një ulje të shkallës së vdekshmërisë foshnjore në vitet që pasojnë menjëherë lëvizjen e pastrimit të shtrigave  .

## Shih edhe 
* Shtriga e Kastratit
* Gjuetia e shtrigave

## Referime