open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Forcat e Armatosura të Guinea Bisaut

Forcat e Armatosura Revolucionare të Popullit (shkurt FARP) është ushtria kombëtare e Guinea Bisaut. Përbëhen nga një ushtri, një marinë, një forcë ajrore dhe forca paraushtarake. Banka Botërore vlerësoi se kishte rreth 4,000 veta personel në forcat e armatosura. Shpenzimet ushtarake të vlerësuara janë 23.3 milionë dollarë, dhe shpenzimet ushtarake si përqindje e PBB-së janë 1.7%.

Libri i Fakteve Botërore nga CIA raporton se mosha e shërbimit ushtarak është 18-25 vjeç për shërbimin e detyrueshëm ushtarak selektiv dhe 16 vjeç ose më i ri për shërbimin vullnetar, me pëlqimin e prindërve.
Forcat e Armatosura të Guinesë

**Forcat e Armatosura të Guinesë** () janë forcat e armatosura të Guinesë. Ato janë përgjegjëse për sigurinë territoriale të kufirit të Guinesë dhe për mbrojtjen e vendit kundër sulmit dhe agresionit të jashtëm.

Forcat e armatosura të Guinesë janë të ndara në pesë degë – ushtri, marinë, forcë ajrore, Xhandarmëri Kombëtare paraushtarake dhe Gardë Republikane – shefat e së cilave i raportojnë Kryetarit të Shtabit të Përbashkët, i cili është në varësi të Ministrit të Mbrojtjes. Përveç kësaj, forcat e sigurisë së regjimit përfshijnë Forcën Kombëtare të Policisë (Sûreté National). Xhandarmëria, përgjegjëse për sigurinë e brendshme, ka një forcë prej disa mijëra vetash dhe është e armatosur me pajisje ushtarake. Ajo ndihmohet nga Garda e Republikës, e cila siguron mbrojtje për zyrtarët e qeverisë.
Asmodeus

djathtas|parapamje|250x250px| Asmodeus siç përshkruhet në *Dictionnaire Infernal* të Collin de Plancy .
**Asmodeus** (greqishtja e lashtë: Ἀσμοδαῖος, shqiptim: Asmodheos) ose **Ashmedai** (hebraisht: אַשְמְדּאָי, me gërma latine: *ʾAšmədʾāy*) është një *mbret i demonëve* në legjendat e Solomonit.
Forcat e Armatosura të Bregut të Fildishtë

**Forcat e Armatosura të Bregut të Fildishtë** (;"FACI") janë forcat e armatosura të Bregut të Fildishtë.

## Ushtria 
Ushtria e Fildishtë kishte tre batalione këmbësorie, një batalion të blinduar, një bateri artilerie dhe shtatë kompani të specializuara në vitin 1993.  Forca efektive e ushtrisë ishte rreth 3,000 trupa për dhjetë vitet e para të pavarësisë së Fildishtë, duke u rritur në mbi 8,000 në mesin e viteve 1980 përpara se të binte në mënyrë të qëndrueshme në rreth 5,500. Ajo ka mbetur gjithmonë dega më e madhe e forcave të armatosura.

Në vitin 1987, ushtria ishte përgjegjëse për pesë rajonet ushtarake të vendit, secila prej të cilave mbikëqyrej nga një kolonel. Rajoni i Parë Ushtarak kontrollonte përqendrimin e forcave në Abixhan dhe rreth Abixhanit, njësitë e tij kryesore ishin një batalion i ndërhyrjes së shpejtë (ajror), një batalion këmbësorie, një batalion i blinduar dhe një batalion artilerie i mbrojtjes ajrore. Rajoni i Dytë Ushtarak ishte vendosur në Daloa dhe përbëhej nga një batalion këmbësorie. Rajoni i Tretë Ushtarak kishte selinë në Bouake dhe ishte shtëpia e një batalioni artilerie, një batalioni këmbësorie dhe një batalioni inxhinierik. Rajoni i Katërt Ushtarak mbante vetëm një Kompani të Mbrojtjes Territoriale me seli në Korhogo. Rajoni i Pestë Ushtarak njihej më parë si Zona Operative Perëndimore, një komandë e përkohshme e krijuar për t'iu përgjigjur kërcënimit të sigurisë të shkaktuar nga Lufta e Parë Civile Liberiane.

Deri në vitin 2010, sistemi i rajoneve ushtarake ishte hequr.

Që nga korriku 2011, gjenerali Soumaïla Bakayoko është shefi i shtabit të ushtrisë, dhe kolonel-majori Gervais Kouakou Kouassi është Shefi i Xhandarmërisë.

Në tetor 2011, njësitë që ishin aktive më parë rreth Abixhanit përfshini këto më poshtë:

* Batalioni i Parë i Këmbësorisë - (1er Batallon d'infanterie des force armées terrestres ivoiriennes), në Akouédo (kamp i ri)
* Batalioni i blinduar – (Battallon Blinde), në Akouédo (kamp i ri). Kampi i ri në Akouedo thuhet se ishte shkatërruar pothuajse plotësisht.  duket të jetë në 5' 21 ''7 N, 3' 26'' 30 W.
* Batalioni i parë i komandove parashutistë – 1er Bataillon des Commandos Parachutistes (1er BCP), kampi i vjetër në Akouedo, në rrugën për në fshatin Ébrié.

### Pajisjet aktuale të ushtrisë 
Ushtria e Fildishtë ka qenë tradicionalisht e pajisur me armë franceze, shumica e të cilave u dorëzuan në vitet 1980 me grante bujare ushtarake nga Parisi. Gjatë administrimit të Laurent Ghagbos, sasi të mëdha armësh sovjetike të dorës së dytë u blenë nga Angola, nga Ukraina dhe nga Bjellorusia.
Tedi Dobi

**Tedi Dobi** është jurist shqiptar, i cili prej prillit 2024 shërben si Zëvendësministër i Drejtësisë i Republikës së Shqipërisë dhe Negociator për Gjyqësorin dhe të Drejtat Themelore gjatë procesit të integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Europian. 

## Edukimi 
Tedi Dobi ka kryer arsimin fillor dhe tetëvjeçar pranë Shkollës “Fan S. Noli” në Tiranë. Studimet parauniversitare i ka mbaruar pranë “Li Po Chun United World College”, pjesë e rrjetit të Kolegjeve të Botës së Bashkuar, në Hong Kong. 

Z. Dobi zotëron diplomë të dyfishtë Bachelor në Drejtësi dhe Politikë nga Universiteti i Edinburgut dhe Master shkencor nga Universiteti Cornell si dhe ka përfunduar studime ekzekutive pranë Universitetit të Harvardit.

## Karriera 
Tedi Dobi ka shërbyer si ekspert i nivelit të lartë për shtetin e së drejtës dhe integrimit Europian pranë projektit “Mbështetje për Procesin e Integrimit Europian të Shqipërisë” (SEI) si dhe pranë një numër projektesh të asistenës teknike Europiane, kryesisht në çështjet e parandalimit të korrupsionit, mbështetjes financiare nëpërmjet Instrumentit të Asistencës së Para-anëtarësimit si dhe të kontrollit të pajtueshmërisë me acquis të BE, në mbështetje të procesit të integrimit të Shqipërisë në Bashkimin Europian.
 
Më herët, z. Dobi ka shërbyer në pozicionin e Këshilltarit në Kryeministri, si pjesë e programit LEAD Albania, ku është përfshirë me hartimin dhe përmirësimin e akteve prioritare përpara paraqitjes së tyre në Këshillin e Ministrave si dhe përgatitjen e projektmarrëveshjeve dhe udhëheqjen e negociatave teknike dhe diskutimeve mbi marrëveshje ndërkombëtare dypalëshe ose shumëpalëshe. 

Gjatë viteve 2017 deri 2021, Z. Dobi ka qënë i angazhuar si ekspert ligjor vendas pranë projektit EURALIUS në hartimin dhe zbatimin e Reformës në Drejtësi, duke u përfshirë në hartimin e iniciativave ligjore në fushat e së drejtës civile dhe administrative, parandalimin e korrupsionit dhe pastrimit të parave, organizimin e disiplinën profesionale, profesionet e lira ligjore, arbitrazhin si dhe ndihmën juridike falas. 

Paralelisht, ai ka mbështetur menaxhimin e ndryshimit dhe fuqizimin e kapaciteteve të Drejtorive të Inspektimit dhe të Kodifikimit të Ministrisë së Drejtësisë, si dhe ka mbështetur procesin e riorganizimit të punës në Gjykatën e Lartë në drejtim të një strukture më efikase dhe procedurave efektive për evadimin më të shpejtë të çështjeve. 

Z. Dobi ka shërbyer si pedagog i jashtëm në Universitetin e Tiranës për lëndët e Drejta Sociale dhe e Drejtë Biznesi dhe është trajnues në fusha si e drejta e biznesit, praktika, etika dhe disiplina profesionale, si dhe teknika legjislative për hartimin e akteve normative dhe të akteve përafruese me acquis të BE.

## Publikimet 
* Dobi, Tedi. Ciubotaru, Cristina (2024). *Metodologjia e Vlerësimit Preventiv për Korrupsion nga Kuvendi i Shqipërisë*
* Dobi, Tedi (*red.*) (2021). *Manual për Hartimin e Legjislacionit*. Botimi 3-të.

## Shiko dhe
* Këshilli i Ministrave i Shqipërisë
* Ministria e Drejtësisë e Shqipërisë
* 21517 Dobi

## Referime
Feja në Maldive

Pas periudhës së gjatë budiste të historisë së Maldivisë. Tregtarët myslimanë prezantuan Islamin.  Maldivianët u konvertuan në Islam nga mesi i shekullit të 12-të.  Ishujt kanë pasur një histori të gjatë të urdhrave të sufizmit.

Që nga miratimi i kushtetutës së vitit 2008, qytetarët dhe kushdo që dëshiron të bëhet shtetas kërkohet me ligj që të ndjekë nominalisht islamin sunit që në teori do t'i bënte Maldivet një vend 100% mysliman.  Por banorët, turistët dhe punëtorët mysafirë janë të lirë të jenë të çdo feje dhe t'i praktikojnë ato privatisht.  Megjithatë, në vitin 2020, studimet zbuluan se 0.29% e popullsisë është e krishterë.
## Të tjera 
* Feja në Indi
* Feja në Sri Lanka
* Feja në Iran
* Feja në Afganistan
Feja në Bahrein

Kushtetuta e Bahreinit thotë se Islami është feja zyrtare dhe se *Sheriati* (ligji islam) është burimi kryesor i legjislacionit. *Neni 22* i Kushtetutës parashikon lirinë e ndërgjegjes, paprekshmërinë e adhurimit, lirinë e kryerjes së riteve fetare dhe të mbajtjes së paradave e mbledhjeve fetare, në përputhje me zakonet e respektuara në vend; megjithatë, Qeveria ka vendosur disa kufizime në ushtrimin e kësaj të drejte.
.]]

## Të tjera 
* Feja në Arabinë Saudite
* Feja në Kuvajt
* Feja në Katar
* Feja në Jordani
Feja në Hong Kong

**Feja në Hong Kong** karakterizohet nga një shumëllojshmëri besimesh dhe praktikash me shumë besime.

Shumica e njerëzve të Hong Kongut me origjinë kineze praktikojnë fenë popullore kineze  – e cila mund të përfshijë doktrinat dhe traditat rituale konfuciane dhe taoiste – ose budizmin, kryesisht të varietetit kinez .

Sipas statistikave zyrtare për vitin 2016, në mesin e popullit të Hong Kongut që i përkasin një feje të organizuar ka: mbi 1 milion budistë, mbi 1 milion taoistë, 480,000 protestantë, 379,000 katolikë, 300,000 muslimanë, 100,000 hindustë, 00,012 të vegjël dhe sikhë të tjerë. komunitetet.  Hong Kongu kishte një popullsi prej 7,34 banorësh&nbsp;milionë në mesin e vitit 2016. 

Shumica e popullsisë ndjek kryesisht fetë tradicionale kineze, të cilat përfshijnë adhurimin e perëndive dhe paraardhësve vendas. Gjithashtu, në shumë raste njerëzit shmangin deklarimin e përkatësisë së tyre fetare në sondazhe. Fetë tradicionale kineze nuk u inkurajuan gjatë sundimit britanik mbi Hong Kongun, i cili favorizoi fuqishëm krishterimin .  Me fundin e sundimit kolonial britanik dhe kthimin e sovranitetit mbi qytet-shtetin në Kinë, ka një ringjallje të feve popullore budiste dhe kineze. 

## Të tjera 
* Feja në Kinë
* Feja në Korenë e Jugut
* Feja në Japoni
* Feja në Indi
Feja në Macau

**Feja në Macau** përfaqësohet kryesisht nga budizmi dhe fetë popullore kineze . Gjatë periudhës në të cilën qyteti ishte nën sundimin portugez (1557–1999) Kisha Katolike u bë një nga besimet dominuese, por në ditët e sotme ajo ka rënë shumë.

Sipas regjistrimit të vitit 1991, i fundit për të mbledhur të dhëna fetare, 16.8% e njerëzve të Macau u identifikuan si budistë, 6.7% si katolikë dhe 61% ndoqën fetë e tjera ose asnjë prej tyre.  Sipas një studimi tjetër të publikuar në 1999, 49% e popullsisë ndoqi adhurimin popullor, 11% ishin budistë dhe vetëm 3% të krishterë. Ndërkohë, më shumë se dy të tretat e popullsisë shkuan në tempuj herë pas here.  Një tjetër sondazh i kryer midis viteve 2005, 2007 dhe 2009 ka zbuluar se 30% e popullsisë ndjek besimet popullore, 10% janë adhurues të budizmit ose taoizmit, 5% janë të krishterë dhe pjesa tjetër nuk deklarojnë aderimin fetar.  Qendra Kërkimore Pew ka raportuar statistikat e mëposhtme për vitin 2011: 58.9% fe popullore, 17.3% budizëm, 15.4% jofetare, 7.2% krishterim, 0.2% islam dhe 1% besime të tjera.

## Të tjera 
* Feja në Kinë
* Feja në Korenë e Jugut
* Feja në Japoni
* Feja në Hong Kong
Feja në Tajvan

dhe taoiste]]

**Feja në Tajvan** karakterizohet nga një shumëllojshmëri besimesh dhe praktikash fetare, kryesisht ato që kanë të bëjnë me ruajtjen e vazhdueshme të kulturës dhe fesë së lashtë kineze . Liria e fesë është e shënuar në Kushtetutën e Republikës së Kinës (Tajvan) . Shumica e njerëzve tajvanez praktikojnë një kombinim të budizmit dhe taoizmit shpesh me një botëkuptim konfucian, i cili kolektivisht quhet fe popullore kineze .

Shumë analiza statistikore përpiqen të bëjnë dallimin midis Budizmit dhe Taoizmit në Tajvan, të cilët, së bashku me konfucianizmin, janë më tepër aspekte brenda "fesë së lashtë kineze". Është e vështirë të bëhet një dallim i tillë sepse hyjnitë e ndryshme taoiste adhurohen së bashku me hyjnitë që kanë origjinën në Budizëm, për shembull Guanyin, në shumë tempuj anembanë vendit.

## Të tjera 
* Feja në Kinë
* Feja në Korenë e Jugut
* Feja në Japoni
* Feja në Hong Kong
Feja në Palestinë

93% e palestinezëve janë myslimanë, shumica dërrmuese e të cilëve janë pasues të degës sunitë të islamit, me një pakicë të vogël Ahmedijje. 15% janë myslimanë jofetar. Të krishterët palestinezë përfaqësojnë një pakicë të konsiderueshme prej 6%, të ndjekur nga komunitete fetare shumë më të vogla, duke përfshirë druzët dhe samaritanët.

Ligji themelor i formuar nga qeveria palestineze, jep lirinë e fesë.  Ligji Bazë thotë se Islami është feja zyrtare, por gjithashtu bën thirrje për respekt dhe shenjtëri për fetë e tjera hyjnore.  Shumica e të krishterëve palestinezë jetojnë rreth qyteteve të Betlehemit, Ramallah dhe Nablus.
## Të tjera 
* Feja në Egjipt
* Feja në Jordani
* Feja në Liban
* Feja në Siri
Dashuria është për Budallenj (seria televizive)

Dashuria për pinjollët është një serial televiziv nga Korea e Jugut i vitit 2022 me Lee Da-hee dhe Choi Si-won në rolle kryesore. Ai është transmetuar në ENA nga data 5 tetor deri më 1 dhjetor 2022, çdo të mërkurë dhe të enjte në orën 21:00 (KST).

## Përmbledhje 
Seriali ka të bëjë me romancën mes miqve më të mirë 20-vjeçarë në të 30-at e tyre, të cilët papritur takohen në një reality show si drejtor prodhimi dhe pjesëtar i kastit, dhe fillojnë të përjetojnë ndjenja romantike për njëri-tjetrin.  

## Cast 
### Kryesor 
* Lee Da-hee si Goo Yeo-reum, një drejtor i prodhimit argëtues për dhjetë vjet që është i dëshpëruar për punë dhe dashuri. 
* Choi Si-won si Park Jae-hoon, një kirurg plastik që ka humbur interesin si për punën ashtu edhe për dashurinë. 

### Mbështetëse 
* Cho Soo-hyang në rolin e Kang Chae-ri 
* Park Yeon-woo si John Jang 
* Lee Joo-yeon në rolin e Han Ji-yeon 
* Lee Dae-hwi në rolin e Kim Sang-woo 

* Im Ha-ryong si Goo Yong-sik 
* Yang Hee-kyung në rolin e Yoon Young-hee 
* Min Jin-woong në rolin e Park Dae-sik 
* Noh Sussanna si Oh Hye-jin 
* Song Jong-ho si Kim In-woo 
* Seo Joon si Kim Jun-ho 
* Lee Cheol-woo si Lee Hoon-hee 
* Kang Seo-joon si Hwang Jang-gun 
* Son Hwa-ryeong në rolin e Park Ji-wan 
* Kim Ji-soo në rolin e Jang Tae-mi 
* Moon Ye-won si Ahn So-yeon 
* Lee Yoo-jin në rolin e Geum Su-mi 
* Jang Seo-yeon si Park Hyeon-so 
* Lee Seok-joon në rolin e Ma Jin-guk 
* Ahn So-jin si Ga-rim 
* Joo Jae-hu si Hee-chang 
* Lee Seo-an si Ri-eun 

### Paraqitje të veçanta 
* Gabee si vetvetja 
* Kwon Yul si Baek Jun-yeol 

## Shikueshmëria 
## Referime 
## Linqe te jashtme 
*  
* Production website  (in Korean and English)
* Love Is for Suckers at HanCinema
Republika Polake

**Republika Polake** (polonisht: *Rzeczpospolita Polska*) është emri zyrtar i Polonisë. Mund t'i referohet gjithashtu:

* Republika e Parë Polake, e aplikuar në mënyrë retrospektive në Komonuelthin Polako-Lituanez (1569-1795)
* Republika e Dytë Polake (1918–1939)
* Republika Popullore Polake (1947–1989)
* Republika e Tretë Polake (që nga viti 1989)
* Republika e Katërt Polake
Feja në Azi sipas shteteve

**Azia** është kontinenti më i madh dhe më i populluar dhe vendlindja e shumë **feve** duke përfshirë Budizmin, Krishterimin, Konfucianizmin, Hinduizmin, Islamin, Xhainizmin, Judaizmin, Shintoizmin, Sikizmin, Taoizmin dhe Zoroastrianizmin . Të gjitha traditat kryesore fetare praktikohen në rajon dhe forma të reja po shfaqen vazhdimisht. Azia shquhet për diversitetin e saj të kulturës. Hinduizmi dhe Islami janë fetë më të mëdha në Azi.
[parapamje|[Muri Perëndimor dhe Kupola e Shkëmbit, Jeruzalem]]
[parapamje|*Kisha * në [Betlehem]]
[parapamje|Pelegrinët në [Haxhin vjetor në Qabe, Mekë.]]
## Feja në Azi sipas shteteve
#### Azia Lindore
#### Azia Juglindore
#### Azia Jugore
#### Azia Qëndrore
#### Feja në Azinë Perëndimore
## Shiko edhe 
*Feja në Evropë sipas shteteve
*Feja në Afrikë sipas shteteve
Bashkimi Polako-Lituanez

parapamje|Pikturë që përkujton bashkimin polako-lituanez; rr. 1861. Motoja thotë “Bashkimi i përjetshëm”.
**Bashkimi Polako-Lituanez** ishte një marrëdhënie e krijuar nga një sërë aktesh dhe aleancash midis Kurorës së Mbretërisë së Polonisë dhe Dukatit të Madh të Lituanisë që zgjati për periudha të gjata kohore nga viti 1385 dhe çoi në krijimin e Komonuelthit Polako-Lituanez, ose "Republika e Dy Kombeve", në vitin 1569 dhe përfundimisht në krijimin e një shteti unitar në vitin 1791.

## Historia
Ngjarjet e rëndësishme historike përfshijnë:

* 1385 - Bashkimi i Krewo, një bashkim personal që solli Dukën e Madhe të Lituanisë, Jogaila, në fronin polak si rezultat i martesës së tij me Jadwiga të Polonisë në shkurt 1386
* 1401 - Bashkimi i Vilniusit dhe Radomit, i cili forcoi bashkimin polako-lituanez
* 1413 - Bashkimi i Horodlo, një traktat që kërkon që fisnikët polakë dhe lituanezë të organizojnë kongrese për të zgjidhur çështjet me interes të përbashkët. Në thelb një bashkim heraldik, traktati i dha shumë të drejta szlachta fisnikërisë lituaneze.
* 1432 (1432–34) - Bashkimi i Grodno, një përpjekje deklarative për të rinovuar një bashkim më të ngushtë
* 1499 - Bashkimi i Krakovës dhe Vilniusit në të cilin bashkimi personal u bë një bashkim dinastik dhe njohu sovranitetin e Lituanisë dhe përshkruan marrëdhëniet midis dy shteteve
* 1501 - Bashkimi i Mielnikut, një rinovim i bashkimit personal
* 1 korrik 1569 - Bashkimi i Lublinit, një bashkim i vërtetë që rezultoi në krijimin e republikës gjysmë-federale, gjysmë-konfederale të dy kombeve (Komouelthi Polako-Lituanez)
* 3 maj 1791 – Kushtetuta polake e 3 majit 1791: shfuqizoi monarkinë zgjedhore dhe e ktheu atë në një monarki të trashëguar dhe në vend të saj krijoi një shtet të përbashkët, *Rzeczpospolita Polska* (Komonuelthi Polak). Garancia Reciproke e Dy Kombeve modifikoi ndryshimet duke theksuar vazhdimësinë e statusit binacional të shtetit. Ndryshimet u kthyen plotësisht në vitin 1792 nën presionin e Perandorisë Ruse.

## Referime
Forcat e Armatosura të Lesotos

**Forca e Mbrojtjes së Lesotos** (**LDF**) është ushtria e Mbretërisë së Afrikës Jugore të Lesotos, e cila përbëhet nga rreth 2,000 veta personel dhe ka për detyrë ruajtjen e sigurisë së brendshme, integritetin territorial dhe mbrojtjen e kushtetutës së Lesotos. Meqenëse mbretëria malore është plotësisht e mbyllur nga Afrika e Jugut, në praktikë mbrojtja e jashtme e vendit garantohet nga fqinji më i madh, kështu që forcat e armatosura përdoren kryesisht për sigurinë e brendshme. LDF-ja është një ushtri me një krah të vogël ajror.
Forcat e Armatosura të Liberisë

**Forcat e Armatosura të Liberisë** (**FAL**) janë forcat e armatosura të Republikës së Liberisë. Origjina e tyre ka qenë një milici që u formua nga kolonistët e parë me ngjyrë në atë që tani është Liberia, ajo u themelua si **Forca Kufitare Liberiane** në 1908 dhe u rititullua në 1956. Për pothuajse të gjithë historinë e saj, FAL-ja ka marrë materiale të konsiderueshme dhe asistencë trajnimi nga Shtetet e Bashkuara. Për pjesën më të madhe të periudhës 1941–1989, trajnimi u ofrua kryesisht nga këshilltarët amerikanë, megjithëse kjo ndihmë nuk ka penguar të njëjtat nivele përgjithësisht të ulëta të efektivitetit të përbashkëta për shumicën e forcave të armatosura në botën në zhvillim.

Për pjesën më të madhe të Luftës së Ftohtë, FAL-ja pa veprimtari të vogël, përveç një grupi të përforcuar kompanish që u dërgua në ONUC në Republikën Demokratike të Kongos në vitet 1960. Kjo ndryshoi me ardhjen e Luftës së Parë Civile Liberiane në 1989. FAL-ja u përfshi në konfliktin, i cili zgjati nga 1989 deri në 1996-97, dhe më pas Lufta e Dytë Civile Liberiane, e cila zgjati nga 1999 deri në 2003.

Që nga viti 2014, FAL-ja përbëhet nga një brigadë këmbësorie, nga një krah ajror dhe nga roja bregdetare. Për disa vite pas luftës, një oficer i ushtrisë nigeriane shërbeu si kreu i forcave të armatosura.
Forcat e Armatosura të Libisë

**Forcat e Armatosura Libiane** ose **Forcat e Armatosura Arabe Libiane** janë, në parim, organizata shtetërore përgjegjëse për mbrojtjen ushtarake të Libisë, duke përfshirë forcat tokësore, ajrore dhe detare.

Ushtria origjinale nën monarkinë libiane të mbretit Idris I u trajnua nga Mbretëria e Bashkuar dhe nga Shtetet e Bashkuara. Që kur Muamer Gadafi erdhi në pushtet në vitin 1969, Libia mori ndihmë ushtarake nga Bashkimi Sovjetik. Ushtria libiane luftoi në disa luftëra, duke përfshirë Luftën Libio-Egjiptian (1977) dhe konfliktin Çadian-Libian (1978-1987). Pas luftës civile të vitit 2011 dhe pas rënies së Gadafit, forcat e armatosura përbëheshin kryesisht nga milici vendase që shpesh krijoheshin ose pushonin së qeni aktive dhe bënin aleanca të përkohshme në ndryshim. Gjatë viteve 2015-2018, pasi Kalifa Haftar u emërua në vitin 2015 nga parlamenti libian në Tobruk si komandanti suprem i forcave të armatosura, ai bashkoi shumë milici në një strukturë të rregullt hierarkike në pjesën lindore të Libisë që u bë e njohur si thelbi i Ushtrisë Kombëtare Libiane (UKL). , bërthama e rregullt e UKL-së (rreth  ushtarë) u plotësua nga milicitë salafiste dhe nga mercenarë të huaj (rreth 18,000 ushtarë). , Qeveria e Pajtimit Kombëtar (GNA) e njohur ndërkombëtarisht mbajti kontrollin zyrtar të milicive që nominalisht përbënin Ushtrinë Libiane, ndërsa Forcat Ajrore Libiane u ndanë në komponentë të kontrolluar nga UKL-ja dhe nga GNA-ja.  Forcat detare dhe të rojes bregdetare ishin kryesisht nën kontrollin e GNA-së,  ndërsa disa varka patrullimi bregdetar ishin nën kontrollin e UKL-së.  Që prej vitit 2021, të gjitha degët e forcave të armatosura (përveç forcave të Haftarit) janë nën komandën e Presidentit të ri të Libisë, Mohamed al-Menfi nga Qeveria e Unitetit Kombëtar pas armëpushimit të Luftës së Dytë Civile Libiane.
Forcat e Armatosura të Madagaskarit

**Forcat e Armatosura të Madagaskarit** () janë ushtria kombëtare e Madagaskarit. IISS-ja detajoi forcat e armatosura në 2012 duke përfshirë një ushtri prej 12,500+ vetash, një marinë prej 500 vetash dhe një forcë ajrore prej 500 vetash. 

Forcat e armatosura u përfshinë në krizën politike të Malagasisë në vitin 2009. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, trupat malagaziane luftuan në Francë, në Marok dhe në Siri.
Forcat e Armatosura të Malavisë

**Forca e Mbrojtjes së Malavisë** është organizata ushtarake shtetërore përgjegjëse për mbrojtjen e Malavisë. Ajo e ka origjinën nga elementë të pushkëve afrikane të mbretit britanik, njësi koloniale të formuara përpara pavarësisë në vitin 1964.

Ushtria është e organizuar nën kompetencën e Ministrisë së Mbrojtjes.
Forcat e Armatosura të Malit

**Forcat e Armatosura të Malit** () përbëhen nga Ushtria (), nga Forcat Ajrore të Republikës së Malit (), dhe nga Garda Kombëtare. Ato janë rreth 7,000 dhe janë nën kontrollin e Ministrit të Forcave të Armatosura dhe të Veteranëve. Biblioteka e Kongresit që nga janari 2005 deklaroi se "ushtaria është e paguar dobët, e pajisur dobët dhe ka nevojë për racionalizim. Organizimi i saj ka vuajtur nga përfshirja e forcave të parregullta Tuareg në ushtrinë e rregullt pas një marrëveshjeje të vitit 1992 midis qeverisë dhe forcave rebele Tuareg”.

Në vitin 2009, Bilanci Ushtarak i IISS-së renditi 7,350 ushtarë në ushtri, 400 në Forcat Ajrore dhe 50 në Marinë. Xhandarmëria dhe forcat e policisë vendase (në varësi të Ministrisë së Brendshme dhe të Sigurisë) ruajnë sigurinë e brendshme. IISS-ja renditi forcën totale paraushtarake si 4,800 personel: 1,800 në Xhandarmëri (8 kompani), 2,000 në Gardën e Republikës dhe 1,000 oficerë policie. Disa malianë kryejnë trajnime ushtarake në Shtetet e Bashkuara, në Francë dhe në Gjermani.

Shpenzimet ushtarake përbëjnë rreth 13% të buxhetit kombëtar. Mali është një kontribues aktiv në forcat paqeruajtëse në Afrikën Perëndimore dhe Qendrore; Biblioteka e Kongresit tha se në vitin 2004 Mali merrte pjesë në operacionet e Kombeve të Bashkuara në Republikën Demokratike të Kongos (MONUC, 28 personel duke përfshirë 27 vëzhgues), në Liberi (UNMIL, 252 personel, përfshirë 4 vëzhgues) dhe në Sierra Leone (3 vëzhgues).
Forcat e Armatosura të Mauritanisë

**Forcat e Armatosura të Mauritanisë** () janë forcat mbrojtëse të Republikës Islamike të Mauritanisë, që kanë një ushtri, një marinë, një forcë ajrore, një xhandarmëri dhe një roje presidenciale. Shërbime të tjera përfshijnë gardën kombëtare dhe policinë kombëtare, megjithëse të dyja janë në varësi të Ministrisë së Brendshme. Që nga viti 2018, buxheti i forcave të armatosura mauritaniane ishte 3.9% e PBB-së së vendit.

Forcat ushtarake të Mauritanisë renditen nga Bilanci Ushtarak IISS 2007 si të përbëra nga 15,870 personel me 5,000 paraushtarakë shtesë, në xhandarmërinë kombëtare. Marina (Marine Mauritanienne) ka 620 personel dhe 11 patrulla dhe luftëtarë bregdetarë, me baza në Nouadhibou dhe në Nouakchott. CIA raporton se marina përfshin këmbësorinë detare. Forca e vogël ajrore (Force Aérienne Islamique de Mauritanie, FAIM) ka 250 personel, 2 avionë FTB-337, 15 avionë transporti të llojeve të ndryshme dhe 4 avionë trajnues SF-260E. 5,000 paraushtarakët janë të ndarë në Xhandarmërinë Kombëtare (3,000) dhe në Gardën Kombëtare (2,000) të cilët raportojnë te Ministria e Brendshme. Shërbime të tjera paraushtarake të raportuara nga CIA në 2001 përfshijnë Policinë Kombëtare dhe Gardën Presidenciale (BASEP).
Forcat e Armatosura të Marokut

**Forcat e Armatosura Mbretërore Marokene** janë forcat ushtarake të Mbretërisë së Marokut. Ato përbëhen nga Ushtria, nga Marina, nga Forca Ajrore, nga Xhandarmëria Mbretërore dhe nga Garda Mbretërore.

Forcat e Armatosura Mbretërore Marokene janë të mëdha, të shtrenjta dhe të trajnuara mirë me përvojë të gjerë në kundër-kryengritje, luftë në shkretëtirë dhe operacione të bashkuara ajrore-tokësore. Përvoja e mëtejshme ka ardhur nga pjesëmarrja në operacionet paqeruajtëse.
Forcat e Armatosura të Mozambikut

**Forcat e Armatosura të Mbrojtjes së Mozambikut** ose **FADM** janë forcat e armatosura kombëtare të Mozambikut. Ato përfshijnë Shtabin e Përgjithshëm të Forcave të Armatosura dhe tre degë shërbimi: Ushtrinë, Forcën Ajrore dhe Marinën.

FADM-ja u formua në mesin e gushtit 1994, nga integrimi i Forças Armadas de Moçambique/FPLM me krahun ushtarak të RENAMO-s, pas përfundimit të luftës civile.
Forcat e Armatosura të Namibisë

**Forca e Mbrojtjes Namibiane** (**NDF**) përbëhet nga forcat ushtarake kombëtare të Namibisë. Ajo u krijua kur vendi, i njohur në atë kohë si Afrika Jugperëndimore, fitoi pavarësinë nga aparteidi iAfrikës së Jugut në vitin1990. Kapitulli 15 i Kushtetutës së Namibisë themelon NDF-në dhe përcakton rolin dhe qëllimin e saj si, *"... të mbrojë territorin dhe interesat kombëtare të Namibisë"*.

Ushtria e Namibisë lindi nga integrimi i ish Ushtrisë Çlirimtare Popullore të Namibisë (PLAN), krahu ushtarak i Organizatës Popullore të Afrikës Jugperëndimore, me Forcat Territoriale të Afrikës Jugperëndimore (SWATF) - një krah sigurie i ish-administratës së Afrikës së Jugut. Britanikët formuluan planin e integrimit të forcave dhe filluan stërvitjen e NDF-së, e cila përbëhet nga pesë batalione dhe nga një element i vogël shtabi. Batalioni kenian i këmbësorisë i Grupit të Ndihmës Tranzicionale të Kombeve të Bashkuara (UNTAG) qëndroi në Namibi për tre muaj pas pavarësisë për të ndihmuar në trajnimin e NDF-së dhe në stabilizimin e veriut. Martin Shalli dhe Charles 'Ho Chi Minh' Namoloh u përfshinë në negociatat që lejuan batalionin e këmbësorisë keniane të qëndronte për atë periudhë.
Forcat e Armatosura të Nigerit

**Forcat e Armatosura të Nigerit** (, **FAN** ) përfshin degët e shërbimit të forcave të armatosura ushtarake (Ushtria e Nigerit dhe Forca Ajrore e Nigerit), degët e shërbimeve paraushtarake (Xhandarmëria Kombëtare e Nigerit dhe Garda Kombëtare e Nigerit) dhe Policinë Kombëtare të Nigerit. Ushtria, Forcat Ajrore dhe Xhandarmëria Kombëtare janë në varësi të Ministrisë së Mbrojtjes, ndërsa Garda Kombëtare dhe Policia Kombëtare janë nën komandën e Ministrisë së Brendshme. Me përjashtim të Policisë Kombëtare, të gjitha forcat ushtarake dhe paraushtarake janë të trajnuara në mënyrë ushtarake. Presidenti i Nigerit është komandanti suprem i të gjithë forcave të armatosura. Asambleja Kombëtare e Nigerit miratoi një statut për Ushtrinë e Nigerit në nëntor 2020, duke planifikuar që madhësia e ushtrisë të rritet nga 25,000 personel në 2020, në 50,000 në 2025 dhe më në fund 100,000 në 2030.
Forcat e Armatosura të Nigerisë

thumb|right|Flamuri
**Forcat e Armatosura Nigeriane** (**FAN**) janë forcat ushtarake të Nigerisë. Forcat e armatosura përbëhen nga tre degë shërbimi: Ushtria Nigeriane, Marina Nigeriane dhe Forca Ajrore Nigeriane. Presidenti i Nigerisë funksionon si komandant i përgjithshëm i forcave të armatosura, duke ushtruar autoritetin e tij kushtetues nëpërmjet Ministrisë së Mbrojtjes, e cila është përgjegjëse për menaxhimin e ushtrisë dhe personelit të saj. Kreu operacional i FAN-së është Shefi i Shtabit të Mbrojtjes, i cili është në varësi të Ministrit Nigerian të Mbrojtjes. Me një forcë prej më shumë se 230,000 vetash si personel aktiv, ushtria nigeriane është një nga shërbimet më të mëdha luftarake me uniformë në Afrikë. Sipas Global Firepower, Forcat e Armatosura Nigeriane janë ushtria e katërt më e fuqishme në Afrikë dhe renditet e 35-ta në listën e saj, ndërkombëtarisht.

Forcat e Armatosura Nigeriane u krijuan në vitin 1960 si pasardhëse e njësive luftarake të Forcave Kufitare Mbretërore të Afrikës Perëndimore të stacionuara në vend, e cila më parë kishte shërbyer si forca fushore me shumë batalione e Perandorisë Britanike, gjatë periudhës së protektoratit të Nigerisë. Që nga krijimi i saj, ushtria nigeriane ka luftuar në një luftë civile - konflikti me Biafra në vitet 1967-70 - dhe ka dërguar forca paqeruajtëse jashtë vendit, si me Kombet e Bashkuara ashtu edhe si shtylla kurrizore e Grupit të armëpushimit të Komunitetit Ekonomik të Monitorimit të Shteteve të Afrikës Perëndimore (ECOMOG) në Liberi dhe në Sierra Leone. Ajo gjithashtu ka marrë pushtetin dy herë në shtëpi (1966 dhe 1983). Forcat e armatosura të Nigerisë do të vazhdojnë të mbeten një element aktiv në operacionet luftarake në të gjithë kontinentin afrikan gjatë dekadave në vijim, me angazhime të dukshme duke përfshirë përfshirjen e saj në 2017 si pjesë e ndërhyrjes ushtarake ECOWAS në Gambi.
Forcat e Armatosura të Kenias

**Forcat e Mbrojtjes së Kenias** (**KDF**) (të stilizuara si "FORCAT E ARMATOSURA KENIA" me shkronjë të madhe në stemën e saj) janë forcat e armatosura të Republikës së Kenias. Ato përbëhen nga Ushtria e Kenias, Marina e Kenias, dhe Forca Ajrore e Kenias. KDF-ja e tanishme u themelua dhe përbërja e saj u përcaktua në nenin 241 të Kushtetutës së Kenias të vitit 2010; rregullohet nga Ligji i KDF-së i vitit 2012. Misioni i saj kryesor është mbrojtja e sovranitetit dhe e integritetit territorial të Kenias. Rekrutimi në KDF bëhet çdo vit. Presidenti i Kenias është komandanti i përgjithshëm i KDF-së, dhe Shefi i Forcave të Mbrojtjes është oficeri ushtarak i rangut më të lartë dhe këshilltari kryesor ushtarak i Presidentit të Kenias.

Forcat e Mbrojtjes, si shumë institucione qeveritare keniane, janë njollosur nga korrupsioni. Për shkak se ushtria ka qenë tradicionalisht e mbuluar nga mbulesa e "sigurisë shtetërore", korrupsioni ka qenë më pak i shfaqur publikisht, dhe kështu më pak subjekt i shqyrtimit publik dhe famëkeqësisë. Por në vitin 2010, u bënë pretendime të besueshme për korrupsion në lidhje me rekrutimin, dhe prokurimin e transportuesve të blinduar të personelit. Vendimi për prokurimin e avionit Northrop F-5 "Tigër" është vënë në dyshim publikisht. Në vitin 2015, u bënë pretendime të besueshme se KDF-ja është përfshirë me kontrabandën e sheqerit nga Somalia jugore në Kenia, për të shmangur detyrimet e importit.

KDF-ja është vendosur rregullisht në misionet paqeruajtëse dhe luftarake, për shembull në luftën kundër kryengritjes kundër Al-Shabaab në Somali që nga viti 2011.
Liqeni Scanzano

**Liqeni Scanzano** është një liqen artificial i vendosur në provincën e Palermos, Siçili .

Liqeni bie territorialisht në komunën e Horës së Arbëreshëve dhe, vetëm pjesërisht, me Monreale . Ndodhet pranë Marineo dhe Mezzojuso dhe është i dukshëm nga pylli Ficuzza . Liqeni i vogël është formuar nga përroi Scanzano, një degë e Eleuterio, i cili, i penduar në vitin 1962, ushqen rezervuarin artificial.

## Historia 
Liqeni Scanzano është formuar nga përroi Scanzano, një degë e Eleuterio, e cila, e bllokuar në vitin 1962, ushqen këtë rezervuar artificial vetëm në rrjedhën e poshtme nga Pylli Ficuzza. 

## Gjeografia 
Liqeni Scanzano ndodhet pranë Ficuzza-s, në luginën poshtë pyllit, territorialisht në komunën e Horës së Arbëreshëve dhe, në një pjesë të vogël, edhe në komunën e Monreale. Përroi Scanzano, një degë e lumit Eleuterio, me sipërfaqen e tij prej 3,7 km², është i dukshëm nga pyjet e Ficuzza-s si degë dhe emisar i tij. Krahas SS 18 Corleone, midis Marineos dhe Gogranos, është i gjatë 4 kilometra.

Liqeni ndodhet në një nga zonat më me shi të Provincës së brendshme të Palermos, me një mesatare prej rreth 800 mm akumulim në 365 ditë. Klima është e nxehtë dhe e nxehtë në verë, megjithëse pasdite ka, nganjëherë, një aktivitet energjik termokonvektiv. Pavarësisht se ndodhet rreth 500 metra mbi nivelin e detit, në dimër zona mund të ndikohet nga reshje të ndryshme bore, ndonjëherë edhe me borë të bollshme për shkak të fillimit të të ftohtit më intensiv. Gjatë netëve të kthjellëta dhe me pak ose aspak erë, zona i nënshtrohet një përmbysjeje të konsiderueshme të temperaturës.

Në anë të liqenit është Qendra Hapësinore Scanzano e menaxhuar nga Telespazio, e cila menaxhon lidhjet satelitore në sektorin e telekomunikacionit.

## Flora 
Flora përbëhet nga pisha, margaritë, hithra, trëndafila dhe tulipanë të kuq që rrethojnë bregun e liqenit.

Fauna përbëhet nga nuselalë, ndërsa krapi dhe peshq të tjerë të liqenit gjenden në ujë.

## Shih edhe 
* Malet e Horës së Arbëreshëvet
* Liqeni i Horës së Arbëreshëve
* Qendra hapësinore Scanzano
Forcat e Armatosura të Afganistanit

**Forcat e Armatosura Afgane**, zyrtarisht **Forcat e Armatosura të Emirateve Islamike të Afganistanit**, (Dari: قوای مسلح امارت اسلامی افغانستان

Arabic: القوات المسلحة لأفغانستان الإسلامية referuar edhe si **Forcat e Armatosura të Emirateve Islamike**, është ushtria e Afganistanit, e komanduar nga qeveria talebane nga viti 1997 deri në 2001 dhe që nga gushti 2021. Sipas Ministrisë së Mbrojtjes së Afganistanit, fuqia punëtore e saj totale është 170,000.

Talibanët krijuan versionin e parë të forcave të armatosura të Emirateve në vitin 1997, pasi morën përsipër Afganistanin pas përfundimit të Luftës Civile të Afganistanit, e cila u ndez midis vitit 1992 dhe vitit 1996. Megjithatë, versioni i parë i forcave të armatosura u shpërbë në vitin 2001 pas rënies së qeverisë së parë talebane pas pushtimit të Afganistanit nga Shtetet e Bashkuara. U rivendos zyrtarisht më 8 nëntor 2021 pas fitores së talebanëve në luftën e Afganistanit më 15 gusht 2021 pas rimarrjes së Kabulit dhe rënies së Republikës Islamike të Afganistanit të mbështetur nga SHBA-ja dhe Ushtrisë Kombëtare Afgane në tërësi, me rikrijimin të Emiratit Islamik të Afganistanit pas 20 vitesh jashtë pushtetit.
Agim Sinoimeri

**Agim Sinoimeri** ishte një intelektual shqiptar i shquar dhe kontribuues i shumë fushave, si historia, kultura dhe turizmi. Ai lindi në Paris në vitin 1954, në një familje ku prindërit ishin diplomatë, duke i dhënë atij mundësinë të mësonte disa gjuhë të huaja që në moshë të vogël. Gjatë rinisë, ai gjithashtu shfaqe interes për sportin dhe luajti basketboll me ekipin e Partizanit.

Pas mbarimit të studimeve në Universitetin për Histori-Gjeografi në vitin 1978, Sinoimeri fillimisht punoi si mësues në Pukë, por më pas u largua në Tiranë për të marrë postin e zv/drejtorit në Muzeun Kombëtar, ku shërbeu në vite të 1980-ta. Pas periudhës së tranzicionit në vitet 1990, ai ka shërbyer në Kuvendin Popullor të Shqipërisë si këshilltar dhe më pas si kryetar i Komitetit Kombëtar të Turizmit në vitet 2000.

Në sferën e turizmit, Sinoimeri ka lënë një gjurmë të rëndësishme. Ai ishte autor i guidës së parë turistike të Tiranës, bashkëautor i hartës turistike të Shqipërisë, si dhe skenarist i filmit dokumentar "Mirë se Vini në Shqipëri". Përveç kësaj, ai ishte përgjegjës për organizimin e shumë ekspozitash turistike brenda dhe jashtë vendit dhe autor i materialeve të ilustruara mbi turizmin shqiptar.

Pas një kohë të shkëlqyer të shërbyerit në shtet, Sinoimeri u përqendrua në sektorin privat, duke punuar në fushën e konsulencës. Ai jetoi dhe punoi në Amerikë për një kohë të gjatë, duke e bërë atë një nga figurat e njohura në komunitetin shqiptar në SHBA. Ai ishte i martuar dhe kishte dy djem. Bashkëshortja e tij punonte në Departamentin e Shteteve të Bashkuara të Amerikës.

Agim Sinoimeri ndërroi jetë në tetor 2021, duke lënë pas një trashëgimi të rëndësishme në fushën e kulturës, historisë dhe turizmit në Shqipëri. Ai mbetet një figurë e rëndësishme në historinë e intelektualëve shqiptarë.   

## Referime
Qendra hapësinore Scanzano

**Qendra Hapësinore Scanzano** (Centro spaziale di Scanzano) është një teleport i menaxhuar nga Telespazio, i themeluar në vitin 1989 pranë liqenit artificial të Scanzano, në Siçili, në qytezën e Horës së Arbëreshëvet (PA).  

## Vështrim 
Zgjedhja e vendit u bë për të minimizuar ndërhyrjen elektromagnetike nga burime të tjera dhe për të lejuar një horizont të gjerë, për të qenë në gjendje të kontrollonte orbitat gjeostacionare me lartësi më të mëdha se 6°.

I vendosur në një sipërfaqe prej 65 000 metrash katrorë, ai është i pajisur me 28 antena operacionale me diametër të vogël, të mesëm dhe të madh dhe dy dhoma kontrolli, në të cilat operojnë 20 specialistë. Ndër shërbimet e ofruara janë: shërbimet e telekomunikacionit, shërbimet e navigimit satelitor (EGNOS-NLES), infomobility, dhe gateway hosting për Ka-Sat.

Telespazio menaxhon lidhjet satelitore në sektorin e telekomunikacionit, në fushën e navigimit satelitor dhe sensorit në distancë, dhe duke qenë i vendosur në qendër të Mesdheut, menaxhon shërbimet e komunikimit nga Afrika në Lindjen e Largët .

Që nga viti 2019, qendra ka pritur një nga portat hyrëse të konstelacionit satelitor OneWeb, me 14 antena të dedikuara për shërbimet e telekomunikacionit.

## Gjeografia 
Qendra Hapësinore Scanzano ndodhet pranë liqenit artificial me të njëjtin emër, rreth 47 kilometra nga Palermo .

Horizonti rrethor i qendrës siguron dukshmëri të gjerë të harkut të orbitave gjeostacionare dhe të poshtme. Vendndodhja siguron mbrojtje të shkëlqyer natyrore nga ndërhyrja elektromagnetike.

## Shih edhe 
* Arbëreshët
* Hora e Arbëreshëve

## Lidhjet e jashtme 
* Qendra Hapësinore Scanzano
Forcat e Armatosura të Bahreinit

**Forca e Mbrojtjes së Bahreinit** (**FMB**) është forca ushtarake e Mbretërisë së Bahreinit. Forca e Mbrojtjes së Bahreinit është nën komandën dhe udhëheqjen e drejtpërdrejtë të një komandanti të përgjithshëm që mban gradën e marshallit të fushës. Qeveria ka një Ministër të Çështjeve të Mbrojtjes, përgjegjës për përfaqësimin e FMB-së në Kabinet.

FMB-ja ka rreth 18,000 personel  dhe përbëhet nga Forcat Ajrore Mbretërore të Bahrejnit, Ushtria Mbretërore e Bahrejnit, Marina Mbretërore e Bahrejnit dhe Garda Mbretërore. Përveç FMB-së, në Ministrinë e Brendshme raportojnë edhe forcat e sigurisë publike dhe roja bregdetare.

Në janar 2008, Princi i Kurorës Salman bin Hamad bin Isa Al Khalifa, u emërua si Zëvendës Komandant Suprem, ndërsa Khalifa bin Ahmed Al Khalifa u emërua si Komandant i Përgjithshëm i FMB-së. Shefi i Shtabit të FMB-së është Gjenerali-Lejtnant Theyab bin Saqer Al Noaimi.

## Mbështetja e GCC-së 
Bahreini, në bashkëpunim me partnerët e tij GCC, ka lëvizur për të përmirësuar mbrojtjen e tij në përgjigje të kërcënimit të paraqitur nga luftërat Iran-Irak dhe Gjirin Persik.

Në vitin 1982, GCC i dha Bahreinit 1.7 miliardë dollarë për të ndihmuar në përmirësimin e mbrojtjes së tij. Shpenzimet e mbrojtjes së Bahreinit që nga viti 1999 kanë qenë të qëndrueshme. Qeveria shpenzon rreth 320 milionë dollarë në vit për ushtrinë.
Rezervati natyror i pyllit Ficuzza

**Rezervati natyror i orientuar nga Bosco della Ficuzza, Rocca Busambra, Bosco del Cappelliere dhe Gorgo del Drago** është një zonë natyrore e mbrojtur e vendosur në komunat Corleone, Godrano, Marineo, Mezzojuso dhe Monreale, në qytetin metropolitane të Palermos dhe është krijuar me Dekret të Këshillit. n. 365/44 e datës 26 korrik 2000 . 

Zona e pyllëzuar e çifligjeve të Ficuzza, Lupo dhe Cappelliere u kursye nga shpyllëzimi deri në fillim të shekullit të nëntëmbëdhjetë, sepse ishte një territor i papërshkueshëm dhe shkëmbor, mbi kodra të larta, më pak i përshtatshëm se zonat përreth për ushtrimin e bujqësisë. Pylli shfrytëzohej si rezervë dru zjarri. Në fillim të shekullit të nëntëmbëdhjetë ajo iu dhurua (sipas shpjegimeve të udhërrëfyesve rezerva u ble nga mbreti Ferdinand) nga pronarët e tokave Ferdinandit I të Dy Siçilive për ta bërë atë rezervatin e tij të gjuetisë. Ferdinandi ndërtoi atje " Gjuetinë e Casina Reale ", rreth së cilës u ngrit fshati i vogël Ficuzza, një fshat i Corleone. 

## Historia 
Në vitin 1860, me bashkimin e Italisë, zona u bë pronë e Zyrës së Pronave Shtetërore të Mbretërisë së Italisë, e cila ua kaloi individëve një pjesë të madhe të sipërfaqeve tashmë të shpyllëzuara dhe të pastruara. Në vitin 1871 ajo që mbeti nga ish-rezervaja mbretërore iu besua Administratës së Pyjeve dhe zona u shpall e patjetërsueshme. Me ligjin nr. 535, 29 dhjetor 1901 të Mbretërisë së Italisë, "Pylli Kombëtar i Patjetërueshëm i Ficuzza" u caktua si një vendpushim shëndetësor. Me një akt të vitit 1912 “Pylli i Fikuzës” së bashku me “Pyllin e Godranos” kaluan në pronësi të Shoqërisë Shtetërore për pyjet shtetërore. Gjatë Luftës së Parë dhe aq më tepër të Dytë Botërore, mbrojtja e zonës ia la vendin nevojave luftarake të prodhimit të lëndës drusore dhe për rrjedhojë zona përjetoi një periudhë degradimi serioz. Në vitin 1948 zona u bë pronë e Shoqërisë Shtetërore të Pyjeve të Rajonit të Siçilisë, e cila kryente aktivitete ripyllëzimi atje. Me Dekret të Departamentit të Territorit dhe Mjedisit të datës 26 korrik 2000, n. 365 u krijua rezervati natyror “Bosco della Ficuzza, Rocca Busambra, Bosco del Cappelliere dhe Gorgo del Drago”. Me të njëjtin dekret administrimin e rezervës i besohet Shoqërisë Pyjore.

## Territori 
Rezerva mbulon një sipërfaqe totale prej përafërsisht 7 398 ha (afërsisht 5 334 ha rezervë aktuale dhe 2 064 ha rezervë paraprake), e cila bie brenda komunave Monreale, Godrano, Mezzojuso, Corleone dhe Marineo . Zona dominohet nga masivi gëlqeror i Rocca Busambra ( 1 613 m mbi nivelin e detit ) që kufizon territorin e rezervës në jug, në veri të të cilit shtrihet Bosco della Ficuzza dhe Bosco del Cappelliere ngjitur, dy zona të gjera të pyjeve mesdhetare me gjelbërim të përhershëm të ndara nga rruga provinciale që lidh qendrën e Godranos te SS 118 .Rezervati është i pasur me rrugë ujore të rrëmbyeshme, të cilat formojnë disa liqene natyrore, të ashtuquajturat "vorbulla". Së fundi, në kufirin veri-perëndimor të rezervës ndodhet Liqeni Scanzano, ose Liqeni Madonna delle Grazie, një pellg artificial i marrë nga bllokimi i përroit Eleuterio .

## Shih edhe 
* Malet e Horës së Arbëreshëvet
Forcat e Armatosura të Butanit

Degët e Forcave të Armatosura të Butanit janë Ushtria Mbretërore e Butanit (UMB), Truproja Mbretërore dhe Policia Mbretërore e Butanit. Butani nuk ka një forcë ajrore, as (duke qenë një vend pa dalje në det) një marinë. India është përgjegjëse për trajnimin ushtarak, furnizimet me armë dhe mbrojtjen ajrore të Butanit. Ushtria e Butanit trajnohet nga Forcat e Armatosura Indiane.

## Mbështetje ajrore 
UMB-ja mbështetet në Komandën Ajrore Lindore të Forcave Ajrore Indiane për ndihmën ajrore. Në vitet e fundit India e ka ndihmuar Butanin të fillojë të zhvillojë ushtrinë e saj në të gjitha fushat përmes donacioneve dhe trajnimeve ushtarake. Gjithsej Ushtria e Butanit ka 8,000 personel. Historikisht, më 1 janar 1971, qeveria e Butanit vendosi të rrisë personelin ushtarak në 4,850 duke rekrutuar 600-700 rekrutë shtesë dhe rregulla më të rrepta për çlirimin nga shërbimi. Helikopterët e Forcave Ajrore Indiane evakuuan viktimat e UMB-së në Indi për trajtim gjatë Operacionit All Clear në vitin 2003.
Forcat e Armatosura të Bruneit

**Forcat e Armatosura Mbretërore të Bruneit** (FAMB);  , (ABDB),  është termi kolektiv për të gjitha forcat ushtarake ose degët e shërbimit të sulltanatit të Brunei Darussalam. FAMB-ja përbëhet nga tre degë kryesore ushtarake; Forcat Tokësore Mbretërore të Bruneit (FTMB), Marina Mbretërore e Bruneit (MMB) dhe Forcat Ajrore Mbretërore të Bruneit (FAMB).

Kreu i Forcave të Armatosura Mbretërore të Bruneit është komandanti suprem dhe mbahet nga Sulltani i Bruneit, në detyrë është Sulltan Hassanal Bolkiah, me gradën e Marshallit të Fushës (MF). FAMB-ja / ABDB-ja kontrollohen dhe menaxhohen nga Ministria e Mbrojtjes Brunei Darussalam (MMBD).

Paraardhësi i Forcave të Armatosura Mbretërore të Bruneit u formuan më ,  me mbështetjen ushtarake britanike; 31 maji shënohet çdo vit si Dita e Forcave të Armatosura.
Rrethimi i Zhadovillit

Si pjesë e krizës më të madhe të Kongos (1960–64), **rrethimi i Zhadovillit**  filloi më 13 shtator 1961, duke zgjatur pesë ditë. Ndërsa shërbente nën Operacionin e Kombeve të Bashkuara në Kongo (*Operation des Nations Unies au Congo*, ONUC), një kontigjent i vogël i Batalionit të 35-të të Ushtrisë Irlandeze, i caktuar Kompania "A", u rrethua në bazën e OKB-së pranë qytetit të minierave të Zhadovillit (Likasi i sotëm) nga forcat katangese besnike ndaj shtetit secesionist të Katangës. Rrethimi u zhvillua gjatë përshkallëzimit shtatëditor të armiqësive midis forcave të ONUC-së dhe forcave katangase gjatë Operacionit Morthor. Edhe pse kontigjenti prej 155 ushtarësh irlandezë zmbrapsi sulmet e një force katangase prej 3,000 trupash, ata u detyruan përfundimisht të dorëzoheshin pasi iu mbaruan municioni dhe uji. Kompania "A" u mbajt më pas si robër lufte për rreth një muaj, përpara se të lirohej më 15 tetor si pjesë e një shkëmbimi të të burgosurve. Forcat irlandeze shkaktuan afërsisht 1,300 viktima (duke përfshirë deri në 300 të vrarë) në forcën katangase, pa asnjë vdekje në mesin e kompanisë "A".
Forcat e Armatosura të Ruandës

**Forca e Mbrojtjes së Ruandës** (**FMR**, ) është ushtria e Republikës së Ruandës. Forcat e armatosura të vendit fillimisht njiheshin si **Forcat e Armatosura të Ruandës** (FAR), por pas Luftës Civile të Ruandës të 1990-1994 dhe gjenocidit të Ruandës në 1994 kundër Tutsi-ve, Fronti Patriotik i Ruandës (Inkotanyi) fitimtar krijoi një organizatë të re dhe u emërua është **Ushtria Patriotike e Ruandës** (UPR). Më vonë, ajo u riemërtua me emrin e saj të tanishëm.

Misioni i Forcave të Mbrojtjes së Ruandës siç parashikohet në Kushtetutën e Ruandës është:

* të mbrojë integritetin territorial dhe sovranitetin kombëtar të Republikës;
* të bashkëpunojë me organet e tjera të sigurisë për ruajtjen e rendit publik dhe zbatimin e ligjit;
* të marrë pjesë në aktivitete humanitare në rast fatkeqësish;
* të kontribuojë në zhvillimin e vendit;
* për të marrë pjesë në misionet ndërkombëtare paqeruajtëse, ndihma humanitare dhe trajnime.

Pasi pushtoi vendin në korrik 1994 si pasojë e gjenocidit të Ruandës nga prilli deri në korrik 1994, Fronti Patriotik i Ruandës (FPR) vendosi të ndahej në një divizion politik (që mbajti emrin FPR) dhe në një divizion ushtarak, i cili do të shërbente si ushtria zyrtare e shtetit të Ruandës.

Shpenzimet e mbrojtjes vazhdojnë të përfaqësojnë një pjesë të rëndësishme të buxhetit kombëtar, kryesisht për shkak të problemeve të vazhdueshme të sigurisë përgjatë kufijve të Ruandës me Republikën Demokratike të Kongos dhe me Burundin, dhe për shkak të shqetësimeve të vazhdueshme rreth synimeve të Ugandës ndaj ish-aleatit të saj.

Ekziston një kryengritje e vazhdueshme, e nivelit të ulët nga rebelët e Ruandës me bazë në Republikën Demokratike të Kongos, kryesisht *Forces démocratiques de libération du Rwanda* (ose FDLR).

FMR-ja vendoset rregullisht në misionet paqeruajtëse në Afrikë. Ruanda është tani një nga kontribuesit më të mëdhenj të personelit në misionet e OKB-së.