open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
ATB-Market

**ATB-Market** LLC () është një nga kompanitë kryesore të tregtisë me pakicë në Ukrainë. Kompania zotëron rrjetin më të madh kombëtar të dyqaneve me pakicë. Drejtori menaxhues është Boriza Markov. 

Dyqanet e kompanisë funksionojnë në modalitetin "diskutim i butë". Gama e mallrave të ofruar përfshin 3.500 artikuj. Zbritësit ATB tregtojnë produkte ushqimore dhe produkte thelbësorë jo ushqimore. 

## Dyqane 
majtas|parapamje| Brenda një dyqani tipik ATB
Për momentin më shumë se pesëqind zbritës veprojnë në 117 qytete dhe qytete në 15 rajone të Ukrainës. Kompania u krijua në vitin 1993 vit në qytetin e Dnipro. Në katër vitet e fundit kompania ka treguar nivelin më të lartë të zgjerimit në Ukrainë. Në vitin 2006, 50 dyqane me kundërshtim ATB u lançuan në Ukrainë, në 2007 - 52 dyqane, në 2008 - 75 dhe në 2009 - 83 dyqane, përkatësisht. Në vitin 2009 kompania u njoh zyrtarisht si një udhëheqëse e tregtisë me pakicë për shkak të zgjerimit të saj drastik. 

## Logjistikë 
Zhvillimi i shërbimit të logjistikës vetjake është me interes të veçantë për ATB Market. Kompania është pronare e kompleksit më të madh kombëtar të logjistikës që përfshin katër qendra shpërndarëse të kategorisë B, tre prej tyre janë të vendosura në qytetin Dnipro, dhe një në Donetsk. Vëllimi mujor i qarkullimit të mallrave të përpunuara nga qendrat e shpërndarjes së ATB Market është 70,000 ton. Kompleksi i depove siguron furnizime për të gjitha dyqanet e rrjetit tregtar ATB duke planifikuar, organizuar dhe regjistruar flukset e mallrave në territorin e Ukrainës Qendrore, Lindore, Veriore dhe Jugore. Zhvillimi i mëtejeshëm i bazës logjistike të kompanisë është planifikuar të bëhet në vitin 2010. Dy qendra të mëdha rajonale të shpërndarjes janë planifikuar të ndërtohen. Njëra prej tyre do të jetë servisimi i dyqaneve të vendosura në rajonet jugore të Ukrainës, tjetra - ato që veprojnë në rajonet veriore të vendit. 

## Menaxhimi dhe qarkullimi 
Në menaxhimin e saj kompania përdor përvojën e fituar nga zbritësit "klasikë" evropianë si Aldi dhe Lidl. Qarkullimi i mallrave të rrjetit me pakicë ATB në vitin 2009 arriti në UAH 8,9 miliardë hryvnyas Ukrainian (përfshirë TVSH-në). 

Më shumë se 1 milion ukrainas bëjnë blerjet e tyre në ATB çdo ditë, dhe mbi 350 milion blerës shërbehen çdo vit nga rrjeti i shitjes me pakicë. 

## ATB në rajonin Donbass 
Dyqanet ATB në territorin e zënë nga Republika Popullore Donetsk u hapën për të formuar një zinxhir të ri supermarketi të quajtur "Supermarketi i parë republikan" ndërsa dyqanet në territorin e zënë nga Republika Popullore Luhansk u kapën për të formuar një zinxhir të ri supermarketi të quajtur "Народний" (Supermarketi Popullor). 

## Shiko gjithashtu 
* Lista e zinxhirëve të supermarketeve në Ukrainë 

## Referime 
Informacioni aktual për TOB "ATB-MARKET": adresa, kodi EDRPOU, pronarët, drejtori, vendimet gjyqësore

## Linqe te jashtme 
* Faqja zyrtare
Vila Parisio

**Vila Parisio** është një vilë në Lija, Maltë . Ajo u ndërtua në shekullin e 16-të nga familja Muskati, dhe përfundimisht kaloi në duart e familjeve Parisio Muskati, de Piro dhe Strikland. Aktualisht është selia e Fondacionit Strickland, dhe gjithashtu shtëpia e Robert Hornyold-Strickland dhe familjes së tij për tërë jetën. Mabel Strikland bleu Vila Parisio në 1943. Ndërsa krijimi i Fondacionit Strikland "për veten dhe trashëgimtarët e saj në përjetësi" Mabel Strikland gjithashtu la një klauzolë që selia e fondacionit të saj mund të zhvendosej në çdo vend tjetër në Maltë. 

## Histori 
Vila Parisio besohet të jetë ndërtuar diku në shekullin e 16-të si rezidenca verore e familjes MusKati.  Referenca më e hershme e ndërtesës daton që nga viti 1567. Në 1797, ajo u trashëgua nga Paolo Parisio MusKati, dhe ia kaloi gruas së tij Antonia MusKati Xara pas vdekjes së tij në 1841. Vila është blerë nga Zonja Margaret Strikland, gruaja e Lord Strikland në 1938.  

Vila u ble më pas në vitin 1943, nga Mabel Strickland, i cili jetoi atje deri në vdekjen e saj në 1988.  Tani është vendi i Fondacionit The Strikland, një fondacion i ngritur nga Mabel në 1979. Mabel ngriti *Times of Maltës* me babanë e saj Lord Strikland në 1935.  

Pronësia e vilës aktualisht është diskutuar midis Fondacionit Strikland dhe Robert Hornyold-Strikland, trashëgimtari i vetëm i Mabel Strikland.  

## Kopshti 
Vila ka kopshtet e veta, të cilat përmbajnë një numër portokallesh  dhe ullinjsh.  

## Shiko gjithashtu 
* Palazzo Parisio (Valletta) 
* Palazzo Parisio (Naxxar) 

## Referime
Kisha e Shenjtorëve Pjetër dhe Pal

**Kisha e Shenjtorëve Pjetër dhe Pal** () ose **Kisha e Petropavlovskit** () është një kishë ortodokse ruse në Starocherkasskaya *stanitsa*, Aksaysky District, Oblast Rostov, Rusi që është ndërtuar më 1751. Është një nga kishat më të vjetra në të gjithë Oblastin e Rostovit. 

## Historia 
Kisha e vogël prej druri Pjetër dhe Pal në Cherkassk u përmend për herë të parë në dokumentet zyrtare më 1692. Pas zjarrit të qytetit më 1744, Perandorja e Rusisë Elizabeth I dërgoi dhjetë muratorë dhe suva për ndërtimin e një kishe të re te ataman lokal Danil Efremov në 1749. Ata e përfunduan shpejt. Qysh në vitin 1751, u mbajt një Liturgji Hyjnore për nder të hapjes së kishës dhe kapelës së saj kushtuar Shën Gjonit Luftëtar. 

Në kishën e saposhenjtëruar në të njëjtin vit, u pagëzua i njohur Ataman Matvey Platov. Në gusht 2013, në murin e kishës u instalua një pllakë me tekst: 

: *Këtu në Kishën e Shën.* *Pjetri dhe Pali më 1753 u pagëzuan Matvey Platov, Ataman i Don Army, heroi i Luftës Patriotike të 1812, dhe një Gjeneral i kalorësisë .* 

Gjatë epokës sovjetike, kisha u mbyll dhe ra në kalbje. Në vitet 1970, ndërtesa ishte në një gjendje të mjerueshme: nuk kishte kupolë dhe altar me krah, dhe kambanat u rrënuan plotësisht. Puna e restaurimit në Kishën Pjetër dhe Pal filloi në 1975, por për shkak të financimit të pamjaftueshëm u ndalua. Puna u rifillua në 2004 me fondet e akorduara nga administrata rajonale. Deri në vitin 2008, shumica e punës së rinovimit kishin përfunduar. 

## Referime
Gratë në Mal të Zi

**Gratë në Mal të Zi** njihen gjithashtu si gratë malazeze. Ata jetojnë në Mal të Zi një vend në Evropën juglindore, një rajon i njohur zakonisht si Ballkan . Ata i përkasin një grupi njerëzish të njohur si Sllavët e Jugut .  Një përshkrim i hershëm i grave nga Mali i Zi vjen nga një kolonë e *New York Times* më 5 nëntor 1880, ku gazeta thoshte se "Gruaja Malazeze merr një pjesë të barabartë të punës me burrin në punën në terren, dhe ajo bën të gjitha bartja "në lidhje me udhëtimin me hipur në kalë dhe format e tjera të transportit nga kafshët. Gazeta i përshkroi më tej ato që merreshin me thurje ose tjerrje.  

## Karakteristikat fizike 
Ata janë ndër njerëzit më të gjatë në botë, lartësia mesatare e grave në Mal të Zi është      

## Statusi në shoqëri 
Gratë në Mal të Zi mund të jetojnë ose në një shoqëri konservatore dhe patriarkale Malazeze ose në një shoqëri matriarkale në varësi të rajonit të vendbanimit të tyre. Në një njësi familjare që drejtohet nga një mashkull, një grua mund të veprojë si një udhëzues për burrin në lidhje me çështjet familjare. Në kohët moderne, Malazezët kanë një "qëndrim të kujdesshëm" ndaj grave të tyre.  

## Shkalla e pjellorisë 
Një raport nga Banka Botërore tregon se niveli i pjellorisë (lindjet totale për një  grua) në Mal të Zi ishte në rënie nga 2002 në 2010. Trendi ishte nga 1.77 në 2002, pastaj 1.68 në 2008 dhe 1.66 në 2010. 

## Gra të dukshme malazeze 
### Mbretëresha e Italisë 
Ekzistojnë gra të dukshme në Mal të Zi në historinë e Malit të Zi . Një prej tyre ishte Elena e Malit të Zi (1873-1952), e bija e një ish-mbreti të Malit të Zi, i cili u bë Mbretëresha e Italisë . Historiani anglez Denis Mack Smith e përshkroi Elenën e Malit të Zi, veçanërisht si mbretëresha e Italisë, si gruaja më me ndikim malazez në histori; Elena e Malit të Zi ishte në gjendje të bindte burrin e saj Victor Emmanuel III, i cili ishte gjatë kohës së saj Mbret i Italisë, për të imponuar në Benito Mussolini krijimin e një Mali të Zi të pavarur, kundër dëshirave të kroatëve dhe shqiptarëve fashistë (të cilët donin të zmadhonin vendet me territoret malazeze). Nipi i saj Princi Michael i Malit të Zi kurrë nuk e pranoi kurorën e ofruar, duke u zotuar besnikëri ndaj nipit të tij mbretit Peter II të Jugosllavisë . 

### Mjekja e parë femër 
Një tjetër grua e shquar nga Mali i Zi ishte Divna Veković (1886-1944), mjekja e parë femër në Mal të Zi. Përveç që ishte mjeke gjatë Luftës së Parë Botërore, Veković ishte gjithashtu një përkthyes humanitar dhe letrare. Si përkthyese, ajo ishte e para që përktheu *Kurorën e Malit* (e njohur edhe si *Mali i Kurorës* ) nga gjuha Malazeze në gjuhën Frënge; *Kurora e Maleve* është një poezi dhe shfaqje e njohur në letërsinë serbe të shkruar nga Princ-Peshkopi dhe poeti Petar II Petrović-Njegoš . Veković përkthen edhe poema të tjera si ajo e poetit serb Jovan Jovanović Zmaj .  

## Referime
David Attenborough

**Sir David Attenborough Frederick** (shqiptimi IPA /ætənbrə/; lindur më 8 maj 1926) është një transmetues anglez dhe historian i natyrës. Ai është më i njohur për shkrimin dhe prezantimin, në bashkëpunim me Njësinë e Historisë Natyrore të BBC-së, të nëntë serive dokumentare të historisë natyrore që formojnë koleksionin *Jeta*, i cili përbën një studim gjithëpërfshirës të jetës së kafshëve dhe bimëve në Tokë.  Ai është një ish-menaxher i lartë në BBC, pasi ka shërbyer si kontrollues i BBC Two dhe drejtor i programimit për Televizionin BBC në vitet 1960 dhe 1970. Ai është i vetmi person që ka fituar BAFTA për programet në formatet bardh e zi, me ngjyra, HD, 3D dhe 4K. Në vitin 2018 dhe 2019, ai mori çmimet Primetime Emmy për Narratorin e shquar. 

## Jeta e hershme dhe familja 
Attenborough u lind në Isleworth, Middlesex (tani pjesë e Londrës perëndimore), dhe u rrit në College House në kampusin e Kolegjit Universitar, Leicester, ku babai i tij, Frederick, ishte drejtor. Ai është fëmija i mesëm nga tre djem që jetuan gjatë; vëllai i tij i madh, Richard, ishte një aktor dhe regjisor që vdiq në vitin 2014, dhe vëllai i tij i vogël, John, i cili vdiq në vitin 2012, ishte një ekzekutiv në prodhuesin italian të makinave Alfa Romeo. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, përmes një rrjeti vullnetar britanik të njohur si Lëvizja e Fëmijëve të Refugjatëve, prindërit e tij u kujdesën edhe për dy vajza hebreje refugjate nga Evropa. 

Attenborough e kaloi fëmijërinë e tij duke mbledhur fosile, gurë dhe ekzemplarë natyrorë. Ai mori inkurajim në moshën shtatë vjeç, kur Jacquetta Hawkes admiroi "muzeun" e tij. Disa vjet më vonë, një nga motrat e tij të birësuara i dha një copë qelibari që përmbante krijesa parahistorike; rreth pesëdhjetë vjet më vonë, ajo do të ishte në fokusin e programit të tij *The Amber Time Machine.* 

Attenborough u arsimua në Shkollën e Gjuhës për Djem Wyggeston në Leicester dhe më pas fitoi një bursë në Clare College, Kembrixh në vitin 1945, ku studioi gjeologji dhe zoologji dhe mori një diplomë në shkencat natyrore. Në vitin 1947, ai u thirr për shërbim kombëtar në Marinën Mbretërore dhe kaloi dy vjet i stacionuar në Uellsin e Veriut dhe Firth of Forth. 

Në vitin 1950, Attenborough u martua me Jane Elizabeth Ebsworth Oriel; ajo vdiq në 1997. Çifti pati dy fëmijë, Robert dhe Susan. Robert është një pedagog i vjetër në bioantropologji në Shkollën e Arkeologjisë dhe Antropologjisë në Universitetin Kombëtar Australian në Canberra. Susan është një ish-drejtoreshë shkolle fillore. 

## Vitet e para në BBC 
Pas largimit nga Marina, Attenborough mori një pozicion duke redaktuar libra shkollorë të shkencës për fëmijë për një kompani botuese. Ai shpejt u zhgënjye me punën dhe në vitin 1950 aplikoi për një punë si producent bisedash në radio në BBC. Edhe pse ai u refuzua për atë punë, CV-ja e tij më vonë tërhoqi interesin e Mary Adams, kreut të departamentit të bisedimeve (transmetimit faktik) të shërbimit televiziv të BBC-së. 

## Referime
Presidenti i Maltës

**Presidenti i Maltës** ( Maltese  ) është kreu kushtetues i shtetit të Maltës . Presidenti emërohet me një rezolutë të Dhomës së Përfaqësuesve të Maltës për një mandat pesë-vjeçar, duke bërë betimin për "ruajtjen, mbrojtjen dhe mbrojtjen" e Kushtetutës.  Presidenti i Maltës gjithashtu banon direkt ose indirekt  të tre degët e shtetit. Ata janë pjesë e Parlamentit dhe janë përgjegjës për emërimin e gjyqësorit. Autoriteti ekzekutiv i është dhënë nominalisht Presidentit, por ushtrohet në praktikë nga Kryeministri .  

## Themelimi i zyrës 
Zyra e Presidentit të Maltës ( Maltese ), u krijua në 13 Dhjetor 1974, kur Malta u bë republikë në Bashkësinë e Kombeve . Mbretëresha Elizabeth II pushoi së qeni kreu i shtetit dhe Mbretëresha e Maltës ( Maltese), dhe Guvernatori i Përgjithshëm i fundit, Sir Anthony Mamo, u bë Presidenti i parë i Maltës. 

## Flamuri i Presidentit 
Presidentët e Maltës përdorIn flamurin kombëtar si standardin e tyre presidencial para 12 Dhjetorit 1998, kur një shpallje vendosi Flamurin Presidencial të Maltës. Flamuri është vendosur në rezidencat dhe zyrat zyrtare të Presidentit dhe në të gjitha rastet në të cilat ato janë të pranishme.  

## Shiko gjithashtu 
* Lista e Presidentëve të Maltës 
* Kryeministri i Maltës 
* Lista e krerëve të shteteve të Maltës 

## Referime 
## Linqe te jashtme 
* Uebfaqja Zyrtare 
* Sistemi i nderimeve Maltese
Rezervat strikt natyror

**Rezervat strikt natyror** (kategoria IUCN - **Ia**) ose **zonë e natyrës së egër** (kategoria IUCN - **Ib**) është kategoria më e lartë e zonave të mbrojtura të natyrës nga Komisioni Botëror për Zonat e Mbrojtura (WCPA), një organ i cili është pjesë e Bashkimit Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës (IUCN). Këto zona të kategorisë **I** janë zonat natyrore më të mbrojtura. 

## Qëllimi 
Rezervatet strikte të natyrës dhe zonat e natyrës së egër janë zona të mbrojtura që krijohen dhe menaxhohen kryesisht për qëllime të hulumtimit ose për mbrojtjen e zonave të mëdha, të paprekura të natyrës ose shkretëtirës. Qëllimi i tyre kryesor është ruajtja e biodiversitetit dhe si fusha thelbësore referuese për punën shkencore dhe monitorimin e mjedisit. 

* Kategoria IUCN Rezervatet strikte të natyrës janë krijuar përgjithësisht ekskluzivisht për punë shkencore në terren. 
* IUCN kategoritë e zonës së egër të kategorisë **Ib** përkufizohen si "zona të mëdha të pa modifikuara ose pak të modifikuara, duke ruajtur karakterin dhe ndikimin e tyre natyror, pa vemdbanime të përhershme ose domethënëse njerëzore, të cilat mbrohen dhe menaxhohen në mënyrë që të ruajnë gjendjen e tyre natyrore." 

Përdorimi dhe ndërhyrja në këto zona kontrollohen rreptësisht. Si rezultat, rezervat e strikte të natyrës shpesh formojnë zona themelore, me zona të natyrës së egër/shkretëtirës që veprojnë si një zonë tampon, e ngjashme me konceptin e përdorur për parqet kombëtare (kategoria IUCN **II**), por edhe për vendet e trashëgimisë botërore të UNESCO-s. 

## Shih edhe 
* Natyra 
* Biodiversiteti
* Trashëgimia natyrore 
* Kategoritë e zonave të mbrojtura nga IUCN 

## Referime 
*    

## Lidhje të jashtme 
* IUCN - World Commission on Protected Areas  
* IUCN Protected Area Management Guidelines, The Wild Foundation 
* IUCN-Schutzgebietskategorien (pdf)  
* World Database of Protected Areas, unep-wcmc.org
Zonë e natyrës së egër

**Zonë e natyrës së egër** është një rajon ku mjedisi natyror është në gjendje të natyrshme; ku ndikimet nga aktivitetet njerëzore janë minimale - d.m.th., si një lloj shkretëtire prandaj edhe mund të quhet gjithashtu një *zonë e shkretëtirës* ose *natyrore*. Sidomos në vendet më të pasura, të industrializuara, ajo ka një kuptim specifik juridik gjithashtu edhe: si tokë ku aktiviteti i njeriut është i ndaluar me ligj. Shumë vende kanë caktuar zona e tyre të natyrës së egër, përfshirë Australinë, Kanadanë, Zelandën e Re, Afrikën e Jugut dhe Shtetet e Bashkuara . 

Unioni Botëror për Ruajtjen e Natyrës (IUCN) e klasifikon kategorinë e parë të zonave të mbrojtura të natyrës në dy nivele, **Ia** (Rezervat strikt natyror) dhe **Ib** (zonat e natyrës së egër/shkretëtirës). 

Shumica e shkencëtarëve dhe konservuesëve pajtohen se asnjë vend në tokë nuk është plotësisht i paprekur nga njerëzimi, qoftë për shkak të ndikimit të së kaluarës nga njerëzit autokton, ose përmes proceseve globale të tilla si ndryshimi i klimës. Aktivitetet në kufijtë e zonave specifike të shkretëtirës, të tilla si veprimet nga zjarri dhe ndërprerja e migrimit të kafshëve, gjithashtu ndikojnë në brendësinë e zonave të natyrës së egër/shkretëtirave. 

## Shih edhe 
* Natyra 
* Biodiversiteti 
* Natyra e egër
* Trashëgimia natyrore 
* Kategoritë e zonave të mbrojtura të natyrës IUCN

## Lidhje të jashtme 
* Wilderness Information Network
* The WILD Foundation - dedicated to protecting wilderness internationally
Zonë e menaxhuar e habitateve dhe llojeve

**Zonë e menaxhuar e habitateve/llojeve** ose **zonë e mbrojtjes së biotopeve dhe specieve** () tregon dhe klasifikon një zonë të mbrojtur të kategorisë IV të Unionit Ndërkombëtar për Ruajtjen e Natyrës dhe Burimeve Natyrore (IUCN). 

## Përmbledhje 
Zonat e menaxhimit të specieve/habitateve janë zona të mbrojtura, për krijimin dhe mirëmbajtjen e të cilave ka ndërhyrje të planifikuara. Fokusi i tyre është në qëllimin e mbrojtjes - i ngjashëm me monumentet natyrore të kategorisë së mbrojtjes III - këtu vendoset për ruajtjen dhe konsolidimin e zonave të përshtatshme. Vetëm madhësia e zonës nuk është domosdoshmërisht një faktor kufizues. Habitatet e specieve ose biotopeve të caktuara që kërkojnë monitorim dhe mbrojtje të vazhdueshme më shumë sesa një mjedis kryesisht i vetëmenaxhuar i kategorisë janë veçanërisht të përshtatshme rezervatet strikte të natyrës dhe zonat e natyrës së egër d.m.th. masat lidhur me menaxhimin e zonave të mbrojtura. Zonat nën mbrojtje monitorohen nga afër për të siguruar që ruajtja e biotopëve si dhe rivendosja e stabilizimi i specieve të caktuara të ketë sukses.  

Biotopet dhe zonat e mbrojtjes së specieve gjithashtu mund të vendosen si pjesë e një zone më të madhe të mbrojtjes së ekosistemit nëse janë të nevojshme shkallë të ndryshme të mbrojtjes. Menaxhimi nga autoriteti përgjegjës për ruajtjen e natyrës mund të përfshijë, për shembull, mbrojtjen nga copëzimi, kontrollin e kushteve të caktuara kornizë, krijimin e habitateve të përshtatshme për speciet, mirëmbajtjen e një faze të njëpasnjëshme, ushqyerjen mbështetëse, por që nuk kufizohet vetëm në këto aspekte. 

Në kategorinë IV të IUCN zakonisht përfshihen "rezervatet natyrore" klasike të Evropës Qendrore, të cilat në vendet e tjera zakonisht quhen "rezervate të natyrës" - ndërsa "rezervat" në gjermanisht posaçërisht zonat e strikte (të rrepta) të kategorisë **Ia / b** *(Zona e natyrës së egër/shkretëtirës / Rezervati strikt i natyrës)* pa asnjë akses të caktuar. Në Shtetet e Bashkuara, *Refugjatët Kombëtare të Jetës së Egër* hyjnë në këtë kategori.

## Shih edhe 
* Natyra
* Biotopet
* Biodiversiteti
* Trashëgimia natyrore
* Kategoritë e zonave të mbrojtura IUCN

## Lidhje të jashtme 
* Uebfaqja zyrtare e IUCN 
* Fushat me Rëndësi të Biodiversitetit - Kategoria IV IUCN 

## Referime
Kauboj

[parapamje|upright=1.5|Kaubojët të portretizuar në artin perëndimor. *The Herd Quitter* nga [Charles Marion Russell|C. M. Rusell]]
**Kauboj** (Anglisht: *Cowboy* shqiptimi [ˈkaʊˌbɔɪ]) është një bari kafshësh që kujdeset për bagëtinë në fermë në Amerikën e Veriut, tradicionalisht me kalë, dhe shpesh kryen një mori detyrash të tjera të lidhura me fermën. Kauboji historik amerikan i fundit të shekullit të 19-të u ngrit nga traditat vaquero të Meksikës veriore dhe u bë një figurë me rëndësi dhe legjendë të veçantë. Një nënlloj, i quajtur një kujdestar kuajsh, përdorë kuajt për të punuar bagëti. Përveç punës në fermë, disa kauboj punojnë ose marrin pjesë në rodeo. Cowgirls (term për kauboj femër), u përcaktua së pari si të tilla në fund të shekullit të 19-të, kishin një rol historik më pak të dokumentuar, por në punën moderne të botës me detyra identike dhe kanë marrë respekt të konsiderueshëm për arritjet e tyre. Mbajtësit e bagëtive në shumë pjesë të tjera të botës, veçanërisht në Amerikën e Jugut dhe Australinë, kryejnë punë të ngjashme me kaubojin.

Kauboji ka rrënjë të thella historike që gjurmojnë në Spanjë dhe kolonët e hershëm evropianë të Amerikës. Gjatë shekujve, ndryshimet në terren dhe klimë dhe ndikimi i traditave të trajtimit të bagëtive nga kultura të shumta, krijuan disa stile të ndryshme të pajisjeve, veshjeve dhe trajtimit të kafshëve. Ndërsa kauboji gjithnjë i parktikuar u përshtat botës moderne, pajisjet dhe teknikat e tij gjithashtu u përshtatën, megjithëse shumë tradita klasike janë ruajtur.

## Referime
Dita e Shtetësisë (Mali i Zi)

**Dita e Shtetësisë** ( Malazeze : Дан државности / *Dan državnosti* ) është një festë që ndodh çdo vit në 13 korrik në Mal të Zi për të përkujtuar ditën në 1878 në të cilën Kongresi i Berlinit njohu Malin e Zi si shtetin e njëzet e shtatë  në botë të pavarur . 

Dita e Shtetësisë  nuk duhet të ngatërrohet me Ditën e Pavarësisë së Malit të Zi, e cila mbahet çdo vit më 21 Maj për nder të plebishitit të vitit 2006 që tregoi se 55.5% e Malazezëve donin një komb sovran .  

## Shiko gjithashtu 
* Kongresi i Berlinit (1878) 
* Kryengritja e 13 Korrikut (1941) 

## Referimet
Ndërthurjet Kroate

djathtas|parapamje| Gërshetimi kroat
**Gërshetimi Kroat** ose thurja **Kroate,** e njohur si '***  ose ***'  në Kroatisht, është një lloj ndërthurje,  karakteristike për modelin e saj me tre shirita. Eshtë një nga modelet më të përdorura të artit kroat para-romanesk . Ajo është gjetur në dhe brenda kishave, si dhe manastire të ndërtuara në Mbretërinë e hershme mesjetare të Kroacisë midis  shekullit të  9 dhe fillimit të shekullit të 12-të. Fijet zbukuruese ndonjëherë grupoheshin së bashku me figura kafshësh dhe bimësh. 

Shumica e shembujve përfaqësues të mbishkrimeve të zbukuruara me ndërthurjen përfshijnë tabletë Baška, fontin e pagëzimit të Dukës Višeslav të Kroacisë dhe Mbishkrimin Branimir . Shembuj të tjerë të dukshëm gjenden afër Knin, nëZrdrapanj dhe Žaviç pranë vendbanimit Bribir, Rižinice afër Solin, Split dhe Zadar .  

Kroacia ka një dekoratë civile dhe ushtarake të quajtur Urdhri i Ndërfaqes Kroate .  

## Galeria 

Skeda:Greda i zabat s natpisom kneza Branimira 879.jpg|Mbishkrim i dukesheshes Branimir
Skeda:10cent pleter Drzislav.jpg|Mbishkrim i mbretit Stephen Držislav
Skeda:Reljef splitska krstionica.jpg|Font nga shekulli i 11-të 
Skeda:Bascanska ploca.jpg|Tableta Baška
Skeda:Seal of Armed Chief of General Staff of the Armed Forces of Croatia.png|Ndërlidhja kroate në kufi me Vulën e Shefit të Përgjithshëm të Shtabit të Përgjithshëm të Forcave të Armatosura të Kroacisë

## Shiko gjithashtu 
* Ndërthurje (art) 
* Arti dhe arkitektura para-romane kroate 

## Referime 
## Linqe te jashtme 
* "Pleter" kroat në Croata.com 
* pticica.com - shembuj të zgjuar
Garda e Bardhë

***Garda e Bardhë*** (     ) është një roman i shkrimtarit rus të shekullit 20, Mikhail Bulgakov, i famshëm për veprën e tij të mëvonshme të mirënjohur kritikisht *Mjeshtri dhe Margarita* . 

## Historia 
*Garda e Bardhë* u shfaq për herë të parë në seri në revistën letrare të epokës sovjetike *Rossiya* në 1925,  por revista u mbyll para se të përfundonte seriali. Ajo nuk u ribotua në Rusi deri në vitin 1966. 

### *Ditët e Turbinave* 
Pasi dy pjesët e para të *Gardës së Bardhë* u botuan në *Rossiya*, Bulgakov u ftua të shkruaj një version për skenën. Ai e quajti shfaqjen *Ditët e Turbinave .* Kjo u prodhua në Teatrin e Artit në Moskë, për të brohoritur shumë: 

: "Dita e Turbinave ... u bë një legjendë teatri. . . Prodhimi u zhvillua nga 1926 deri më 1941, pati 987 shfaqje. . . Stalini ... e pa atë jo më pak se 20 herë ".  

Në fakt, shfaqja hodhi në hije plotësisht librin, i cili ishte në çdo rast praktikisht i paarritshëm në çfarëdo forme. 

Meqenëse Bulgakovit iu refuzua leja për të botuar veprat e tij më të rëndësishme, ai iu lut Stalinit që të lejohej të largohej nga vendi. Stalini personalisht organizoi një punë për të në Teatrin e Arteve në Moskë. 

## Elementet autobiografikë 
Romani përmban shumë elementë autobiografikë. Bulgakov i dha vëllait të vogël Turbin disa nga karakteristikat e vëllait të tij të vogël. Përshkrimi i shtëpisë së Turbinave është ai i shtëpisë së familjes Bulgakov në Kiev. (Sot ruhet dhe operohet si Muzeu i Mikhail Bulgakov ). 

## Referencat
Luka Sorkocevic

Konti **Luka Sorkocević** (  ; 13 Janar 1734 &#x2013; 11 Shtator 1789) ishte kompozitor nga Republika e Raguzës . Muzika e tij është ruajtur, si pasuritë e tjera të familjes Sorkocevic, në arkivat e manastirit Françeskan Dubrovnik . Ai njihet si simfonisti i parë Kroat.  

## Biografia 
Luka (Luksa) Sorkocevic lindi në Dubrovnik dhe mori një arsim të gjerë. Mësuesi i tij i muzikës ishte kompozitori Italian Giuseppe Valenti, i cili ishte *mjeshtri i kishës*  i Katedrales së Dubrovnikut në vitet ’50. Ai e vazhdoi shkollimin në Romë, ku studioi kompozicionin muzikor me Rinaldo di Capua . Më vonë, Sorkočević u martua me një vajzë nga familja Lukari (Lukarević) dhe mbajti disa poste në degë të ndryshme të politikës dhe shoqërisë Dubrovnik. Gjatë qëndrimit të tij relativisht të shkurtër në Vjenë si ambasador në gjykatën perandorake ai u takua me disa kompozitorë kryesorë të kohës së tij, si Gluck dhe Hajden, dhe poetin e njohur Metastasio - një përvojë e vlefshme për jetën dhe veprën e tij të mëvonshme. Me probleme serioze shëndetësore, ai bëri vetëvrasje duke u hedhur nga kati i tretë i pallatit të tij në Dubrovnik në 1789, në moshën 55 vjeç. 

Megjithëse ai shkroi edhe disa pjesë vokale, veprat më interesante të tij janë tetë simfonitë, Sonata e violinës dhe treshja overture për flaut . Këto vepra instrumentale i përkasin periudhës kalimtare midis barokut dhe klasicizmit. Ato as nuk mund të shoqërohen me *stilin e ndjeshmëris*  - treguar nga fakti se ato janë shkruar ekskluzivisht me çelësa kryesore - as me modernizmin e shkollës Mannheim . Sidoqoftë, muzika e Sorkočević përmban gjurmë të të dy stileve. *Largoja* e Simfonisë Nr.7 tregon llojin e shprehjes e cila shoqërohet me ndjeshmërin dhe lëvizjen e parë të Simfonisë Nr.1 e cila përmban rritjen për të cilin shkolla e Manheimit ishte e famshme. Sonata në A-major për piano u shkrua në 1754. 

## Shiko gjithashtu 
* Republika e Raguzës 
* Lista e Ragusanëve të dukshëm 
* Dubrovnik 
* Dalmatia 
* Historia e Dalmacisë 
* Antun Sorkočević 
* Shtëpia e Sorkočević 

## Referime 
## Burimet e jashtme 
* Biografia në Enciklopedinë Kroate 
* Sorkočević dhe veprat e tij instrumentale 
* Biografia (në Kroatisht) 
* Shqyrtimi i muzikës së Sorkočević  
* Shembuj të muzikës së Sorkočević
Lista e vendeve të Trashëgimisë Botërore në Bjellorusi

Vendet e Trashëgimisë Botërore të Organizatës së Kombeve të Bashkuara Arsimore, Shkencore dhe Kulturore (UNESCO) janë vende me rëndësi për trashëgiminë kulturore ose natyrore siç përshkruhet në Konventën e Trashëgimisë Botëro0re të UNESCO-s, e themeluar më 1972. Aktualisht, katër prona në Bjellorusi janë përfshirë në Listën e Trashëgimisë Botërore. Lista provuese e Bjellorusisë përmban njëmbëdhjetë prona. Tri prona janë kulturore dhe një është natyrore. 

## Vendet e Trashëgimisë Botërore 
UNESCO rendit vendet në dhjetë kritere; çdo hyrje duhet të plotësojë të paktën një nga kriteret. Kriteret (i) deri (vi) janë kulturore, ndërsa (vii) deri (x) janë natyrore. 

## Lista tentative 
Përveç faqeve të regjistruara në Listën e Trashëgimisë Botërore, vendet anëtare mund të mbajnë një listë të vendeve provuese që mund t'i konsiderojnë për emërim. Emërtimet për Listën e Trashëgimisë Botërore pranohen vetëm nëse vendi ishte renditur më parë në listën e provave. Që nga viti 2019, Bjellorusia rendit pesë prona në listën e saj provuese. 

## Referime
Duke ecur në Rrugët e Moskës

**Duke ecur në Rrugët e Moskës** ( , përktheu &nbsp; *Ja shagayu po Moskve* ; **Unë eci nëpër Moskë** ) është një film sovjetik i vitit 1964 i drejtuar nga Georgiy Daneliya dhe prodhuar nga studioja Mosfilm. Aty nterpretojnë - Nikita Mihalkov, Aleksei Loktev, Jevgeny Steblov dhe Galina Polskikh . Filmi gjithashtu paraqet arte nga katër Artistë të Popullit të BRSS : Rolan Bykov, Vladimir Basov, Lev Durov, dhe Inna Churikova . Tema e famshme e filmit, e realizuar nga Mikhalkov, u shkrua nga kompozitori Andrej Petrov. Filmi, i vlerësuar si një nga më karakteristikat e Shkrirjes së Hrushovit, u bë premierë në Festivalin e Filmit në Kanë 1964 dhe fitoi një çmim për punën e kameramanit  Vadim Yusov, i njohur më së miri për bashkëpunimin e tij të mëpasshëm me Andrei Tarkovsky .  

## Përmbledhje e plotit 
Filmi hapet në një aeroport në Moskë në verën e vitit 1963. Një i ri, Volodya (Aleksei Loktev), i thërret një gruaje të re që sheh duke kënduar me veten dhe duke kërcyer. 

: - Mbërritje apo nisje? 
: - Në pritje të mbërritjeve. 
: - Kush është? 
: - Burri im. 
: - Ai është me fat që ka dikush që ta takojë. 
: - Martohu, do të kesh edhe dikë. 
: - Dhe ju të dy jeni të lumtur? 
: - Po ne jemi. 
: - Asnjëherë nuk ndodh. 
: - Më besoni, ndodh.  

## Kasti 
* *Aleksei Loktev* - Volodya 
* *Nikita Mikhalkov* - Kolka 
* *Galina Polskikh* - Alyona 
* *Yevgeny Steblov* - Sasha 
* *Irina Titova* - Sveta 
* *Irina Miroshnichenko* - Katya, motra e Kolka 
* *Lyubov Sokolova* - nëna e Kolkës 
* *Yekaterina Melnikova* - Gjyshja e Kolka 
* *Arkadiy Smirnov* - Aleksey Petrovich Voronov, shkrimtar 
* *Vladimir Basov* - *lustrues i* dyshemesë 
* *Rolan Bykov* - Njeri në Park 
* *Valentina Ananina* - *shitëse* me akullore 
* *Veronika Vasilyeva* - zonjë e ceremonive 
* *Irina Skobtseva* - Nadya 
* *Inna Churikova* - vajzë që merr pjesë në konkursin e gjallë 
* *Maria Vinogradova* - grua me qen 
* *Gennadiy Yalovich* - udhëzues turne 
* *Alevtina Rumiantseva* - roje nëntokësore 
* *Vladimir Shurupov* - Viktor, vëllai i Kolka 
* *Danuta Stolyarskaya* - Anya, gruaja e Viktorit 
* *Boris Balakin* - shofer taksie 
* *Boris Bityukov* - babai i Alyonës 
* *Pyotr Dolzhanov* - kalimtar 
* *Lev Durov* - militant 
* *Arina Aleynikova* - vajzë në aeroport 
* *Igor Bogolybov* - komisar ushtarak 
* *Vadim Shilov* - *mashtrim* nëntokësor 
* *Anna Pavlova* - sekretare në komisariatin ushtarak 
* *Viktor Volkov* - *paraardhës i* ndërtimeve 
* *Viktor Shkurin* - hajdut 
* *Uno Masaaki* - burrë japonez 
* *Svetlana Besedina* - vajzë në shi 
* *Oleg Vidov* - djalë në biçikletë 
* *Georgi Danelia* - njeri *këpucar* 

## Trashëgimia 
Ky film ishte shumë i dashur nga rinia sovjetike në fillim të viteve 1960. Megjithëse komploti i saj është pak naiv dhe jo modest, ajo tregoi se sa e mrekullueshme ishte jeta, jep shpresë dhe përpiqet të shikojë gjërat e pakëndshme në një mënyrë optimiste. Kënga me të njëjtin emër nga filmi është ende e popullarizuar dhe u bë himni jozyrtar i rinisë në Moskë.  

## Referime
Andautonia

**Andautonia** ishte një vendbanim Romak i vendosur në bregun jugor të lumit Sava, i vendosur në fshatin e ditëve moderne të Šćitarjevos, në juglindje të qytetit të Zagrebit, Kroaci . 

Andautonia ishte vendosur në provincën romake të Pannonias, në rrugën romake që lidhte Poetovian (Ptuj moderne) dhe Siscian (Sisak).  Emri Andautonia u përmend nga gjeografi antik Ptolemaeus, ndërsa emri Dautonia u përmend në Itinerarin e Antonine .  Rruga lidhte Andautonia me Poetoviumin përmes Pyrri dhe Aquaviva në veri, dhe Siscia në jug.  Zgjidhja u gjet midis shekullit 1 dhe 4, pas së cilës besohet të jetë shkatërruar gjatë Migracionit të Madh në Evropë .  

Në epokën moderne, emri i saj u zbulua së pari i shkruar në një pllakë prej guri të gjetur në Stenjevec në 1758 dhe më pas një tjetër në Šćitarjevo në 1768.  Gjatë shekullit XIX, materiale guri dhe tulla romake që mund të gjendeshin akoma në këto zona u larguan dhe u përdoren shumë në ndërtimin e ndërtesave të reja, duke hequr kështu gjurmët sipërfaqësore të vendndodhjes së Andautonias.  Vendndodhja e vendbanimit u diskutua në atë kohë, me pretendime të ndryshme të bëra nga hartografë dhe historianë përfshirë Latius, Lapie, Reichard, d'Anville, Krčelić, Blašković, Katančić dhe Kukuljević . Më në fund u *nxit* si duhet nga Theodor Mommsen dhe u botua në *Corpus Inscriptionum Latinarum* në 1873.  Muzeu Arkeologjik i Zagrebit më pas filloi gërmimet e tij të para në Sćitarjevo dhe gjeti artifakte të shumta romake në thellësinë rreth    .  

Stafi i Muzeut u kthye në vendqëndrim për një seri eksplorimesh midis 1969 dhe 1980, dhe që nga viti 1981 ata gjithashtu analizuan kopshtin e zyrës së famullisë në qendër të fshatit. Ata zbuluan gjurmët e rrugëve, sistemin e kanalizimeve, ndërtesa të ndryshme, muret e qytetit dhe një nekropol.  Në vitin 1994, një park arkeologjik u ndërtua për herë të parë në qendër të fshatit.  

Emri  Andautonia rrjedh nga parashtesa Proto-Indo-Evropiane *an-* ("afër") dhe ** dheu -* ("të rrjedhë"), që do të thotë "një vend afër  lumit".  

## Referime 
## Referime 
*   
*   
*
Prostitucioni në Rusi

**Prostitucioni në Rusi** është i paligjshëm. Dënimi për anazhim në këtë aktvitet, është një gjobë nga 1500 deri në 2000 rubla .  Për më tepër, organizimi i prostitucionit dënohet me burg. Prostitucioni mbetet një problem shumë i madh në Rusi .     
parapamje| Biletat e verdha ishin karta identiteti speciale të lëshuara për prostitutat

## Pasqyrë historike 
Prostitucioni në Rusi u bë i zakonshëm pas reformave ushtarake të Pjetrit të Madh që krijuan një klasë të konsiderueshme burrash të pamartuar që shërbenin në ushtri. Këta ushtarë filluan të gjenerojnë një kërkesë për prostitucion. Monarkët që ndoqën Pjetrin I kishin mënyra të ndryshme për prostitucionin, duke filluar nga heqja e plotë deri në dekriminalizimin. 

Nga fundi i shekullit të 19-të, prostitucioni ishte i ligjshëm në Perandorinë Ruse dhe prostitutave u lëshuan një kartë identiteti të veçantë "biletë të verdhë". Shumë bordello ekzistonin në shumicën e qyteteve, duke filluar shumë nga klasa dhe çmimi. Konsumatorët përfshinin grupe të ndryshme duke filluar nga aristokracia deri në klasën punëtore. Ligjërisht, vetëm gratë ishin të lejuara të zotërojnë bordello. Sidoqoftë, prostitucioni i paligjshëm në rrugë ende mbizotërohej nga tutorë meshkuj. Termi *kot* ( , tomcat) është përdorur për një tutorë mashkull, ndërsa një tutore femër u referua si *bandersha* ( ). 

Pas hapjes së Japonisë, Vladivostok do të bëhej fokusi i  zgjidhjes për japonezët që emigruan në Rusi. Një degë e ''*  u hap atje në 1876.  Numri i tyre u rrit në 80 persona në 1877 dhe 392 në 1890; gratë kishin më shumë se burrat nga një faktor 3:2, dhe shumë punonin si prostituta ( Karayuki-san ).  Sidoqoftë, komuniteti i tyre mbeti i vogël në krahasim me komunitetet më të shumta kineze dhe koreane; një studim i qeverisë ruse në vitin 1897 tregoi 42.823 kinezë, 26.100 koreanë, por vetëm 2,291 japonez në të gjithë zonën e Primorye .  Një pjesë e madhe e migrimit ardhur nga fshatrat në veri të Kyushu .  

## Në kulturën popullore 
* *Pasaporta e Verdhë* - një film me metrazh amerikan në 1916 
* *Bileta e Verdhë* - një film me shfaqje në SHBA në vitin 1931 
* *Intergirl* - një film dramatik i vitit 1989 
* *Tochka'' - një film dramatik i vitit 2006 

## Referime
Afag Bashirgyzy

parapamje|Afag Bashirgyzy, gjatë takimit me një grup figurash të kulturës dhe artit të Azerbajxhanit
**Afag Bashirgyzy** (  ), e lindur në **Afag Bashir gyzy Safarova** (1955, Baku,  , është një aktore Azerbajxhaniane . 

## Jeta dhe karriera 
Afag Bashirgyzy lindi në 1955 në familjen e një komediani të njohur Azerbajxhan, Bashir Safaroglu . Në 1974 - 1979, ajo studioi në fakultetin e Edukimit Kulturor  . Ajo e filloi karrierën e saj të aktrimit në 1973 në Teatrin Dramatik Shtetëror Lenkoran, duke fituar shpejt një reputacion të një aktoreje të talentuar. Në 1975, ajo u transferua në Sumgait për të punuar në Teatrin Drama Sumgait. Duke luajtur kryesisht në komedi, Afaq Bashirgyzy u rendit si një nga aktoret më të mira të komedisë Azerbajxhanike . Një nga shfaqjet e saj më të mira ishte në rolin e *Söylü*, gruaja e një poete të pasuksesshme dhe nëna shtatzënë e gjashtë fëmijëve, në filmin *The Ring Engagement* .  

Në vitin 1989, ajo filloi të punojë në Teatrin Drama të Azerbajxhanit dhe interpretoi në role kryesore në *Subaylarınızdan görəsiniz* (Kanë Bachelorë), *O olmasın, bu olsun* ( Nëse Jo Ai Një, Atëherë Ky Një ), *Bankir adaxlı* (i dashuri i Banker), *Məhəbbət oyunu* ( Lojë dashurie), *İtgin gəlin* (Nusja e humbur), *Məsmə xala dayımdır* (Halla Mesme është xhaxhai im), etj. Ajo gjithashtu luajti në filmat Azerbajxhan *Bəxt üzüyü* (Unaza e Angazhimit), *Yaşıl eynəkli Adam* (Njeriu me syze jeshile), *Nekroloq* (Nekrolog). 

Aktualisht, Bashirgyzy ligjëron aktrimin në Universitetin Shtetëror të Kulturës dhe Arteve në Azerbajxhan . Në vitin 2009, ajo hapi *Teatrin Bashir Safaroglu* në Moskë, duke e emërtuar atë me emrin e babait të saj të ndjerë.  

Afag Bashirgyzy është e martuar dhe ka një djalë.  

## Cmime 
* Aktorja e Merituar, 1989   
* Artist i Popullit, 1993  
* Qızıl Dərviş (Dervish i Artë), 1993, 2003   
* Mimi Presidencial, 2010  
* Më i miri nga më të mirët, 2011  

## Referime 
## Linqe te jashtme
Irina Rimes

parapamje
**Irina Rimes** (lindur më 22 Gusht 1991),e njohur edhe si **Irina Remesh** ose **Irra**, është një këngëtare dhe tekstshkruese e Moldavisë - Rumune, e cila është një nga katër trajnerët e *Vocea României* .  Ajo punon dhe jeton në Bukuresht, Rumani.  

## Jeta e hershme dhe karriera 
### 1991–2015: Fëmijëria dhe fillimet në muzikë 
Irina u lind më 22 Gusht 1991 në rrethin Floreşti  është fëmija i parë i Valentina dhe Fiodor Rimes;  ajo ka një vëlla më të vogël, Vitali.  Irina është shprehur në intervistat se familja e saj e ushqeu interesin e saj për muzikë, sidomos babai i saj dhe gjyshja e babait, kjo e fundit e së cilës kishte një zë shumë të mirë, sipas Irina - "gjyshet dikur ishin pjesë e një kori të kishave dhe mbaj mend si ajo  ulej në sobë dhe do të na këndonte këngë gazmore ".  Rimes manifestoi një interes drejt shkrimit dhe kompozimit që në moshë të vogël: "Fillova të shkruaj poezi kur isha në klasën 0. Mbaj mend që kam mësuar të këndoj, të shkruaj dhe të lexoj në shtëpi. ”  Artistja u zhvendos në Soroca kur filloi të studionte në Shkollën e Mesme Teorike "Kostandin Stere" deri në vitin 2010; ajo më vonë u diplomua në Akademinë e Muzikës, Teatrit dhe Arteve plastike në Chișinău.  Në vitin 2012, Irina Rimes mori pjesë në shfaqjen e talenteve *Fabrica de staruri*, ku ishte  finaliste.  

### 2016 – e sotme: “Visele” dhe *Despre el* 
Rimes u transferua në Rumani në vitin 2016, kur ajo nënshkroi me Quantum Music. Soloja  e saj e parë, "Visele" ( *dreamsndrrat* ), arriti kulmin në numrin 1 në Rumaninë Airplay 100 në 2016  dhe  mori  një çmim për dekorin më të mirë të vitit në Radio România Music Awards në 2017.  Rimes ka shkruar edhe këngë për artistë të ndryshëm Rumunë, si Inna, Raluka, Andra, Alina Eremia, Nicoleta Nucă dhe Antonia .   Dega Rumune e *Cosmopolitan e* quajti atë "zbulesa e vitit 2016".  Në vitin 2017, Rimes nënshkroi një kontratë me Universal Music France dhe lëshoi albumin e saj të parë, *Despre el* ( *Rreth tij* ).  Në 2018, ajo u bë një nga katër trajnerët e *Zeri Rumen* .  

## Discography 
### Albumet 
* *Despre el* (2017) 
* *Kozmosi* (2018) 
* *Pastila* (2020) 

## Referime
Ne jemi malet tona

parapamje| 5 Dram monedha me Tatik Papik
parapamje| Pllakë përkujtimore për rindërtimin-rivitalizimin e monumentit të vitit 2013
"**Ne jemi malet tona**" (, ) është një monument i madh në veri të Stepanakert, kryeqyteti i Republikës *de facto të* pavarur të Artsakh (*de jure* Khankendi, brenda Republikës së Azerbajxhanit). 

Skulptura, e përfunduar në vitin 1967 nga Sargis Bagdasaryan, vlerësohet gjerësisht si një simbol i trashëgimisë armene të Karabagut. Monumenti është bërë nga tufa vullkanike dhe përshkruan një burrë dhe grua të vjetër, të gdhendur nga shkëmbi, që përfaqëson popullin malsor të Karabakut. Njihet gjithashtu si " **tatik-papik** " (տատիկ-պապիկ) në armenisht, që përkthehet si " **gjyshe dhe gjysh** ". Skulptura është e theksuar në stemën e Artsakh.  

## Polemika mbi imazhin e Eurovizionit 
Përdorimi i monumentit gjatë një videoklipi që i parapriu një shfaqje në Festivali Evropian i Këngës 2009 ishte e para nga disa konflikte politike gjatë konkursit përreth Armenisë dhe Azerbajxhanit . Konflikti buronte nga një video hyrëse "kartolinë" e luajtur para shfaqjes së Armenisë në një raund gjysmëfinale, e cila përshkruajti monumentin përkrah simboleve të tjera të Armenisë. Përfaqësuesit nga Azerbajxhani u ankuan pranë Unionit Evropian të Transmetimeve për përdorimin e "Ne jemi malet tona" në hyrjen armene, pasi territori i Gara-Karabakut është *de jure* pjesë e Azerbajxhanit. Në përgjigje të ankesës, imazhi u redaktua nga video në finale. Sidoqoftë, Armenia u hakmor për vendimin duke përfshirë imazhe të shumta të monumentit në prezantimin gjatë votimit &#x2014; në një ekran video në sfond, dhe në anën e pasme të zëdhënësit të tyre, Sirusho.  

## Referime 
## Lidhje te jashtme
Miorita

**Miorița** ( English: **Eja** ) është një baladë e vjetër baritore Rumune  konsiderohet të jetë një nga pjesët më të rëndësishme të folklorit Rumun ..Ka disa versione me përmbajtje  të ndryshme. Një nga këto u zgjodh nga Vasile Aleksandri për të formuar referencën e librit shkollor. 

## Përmbajtja 
Vendosja është  e thjeshtë: tre barinj (një moldav, një transilvanian dhe një Vrancean ) takohen ndërsa kujdesen për kopetë e tyre. Një dele me sa duket e magjepsur që i përket Moldavisë i thotë zotërisë së saj se dy të tjerët po komplotojnë ta vrasin atë dhe të vjedhin mallrat e tij. 

Bariu përgjigjet se, po të ndodhte kjo, mishi do të kërkojë nga vrasësit e tij të varrosnin trupin e tij me lapsin e deleve . Pastaj ajo do t'u thotë pjesës tjetër të deleve të tij se ai ishte martuar me një princeshë gjatë një ceremonie të marrë pjesë nga elementët e natyrës dhe të shënjuar nga rënia e një ylli. Sidoqoftë, nuk ka ndonjë ritëm të metaforës së kalimit me shfaqje qiellore në versionin e tregimit që duaja ka për t'i treguar nënës së bariut: ajo do të dëgjojë vetëm    që djali i saj  është martuar me një princeshë. 

Kjo poezi u citua gjerësisht nga Patrick Leigh Fermor në rrëfimin e tij  të pjesës së dytë të një udhëtimi në këmbë nga Hollanda në Kostandinopojë në vitet 1933-34. Ai përfshin një përkthim të pjesshëm të cilit ai i referohet si "trazirë, por mjaft i saktë". Kjo u bë në të vërtetë më vonë gjatë një qëndrimi të zgjatur para shtatorit 1939 në Rumaninë lindore. 

Miorița është përmendur shpesh në romanin 'Shpata ime po këndon' nga Marcus Sedgwick .  

## Vogëlsira 
* *Miorița* ishte emri i kompanisë shtetërore të qumështit gjatë kohës së Nicolae Ceaușescu . 

## Referime 
## Linqe te jashtme 
* Miorița - në anglisht (përkthim nga WD Snodgrass ) 
* Mioriţa - një version vokal, kënduar nga Grigore Leşe (Një skedar asf) 
* https://web.archive.org/web/20080201104525/http://www.moldova.md/en/start/
Ivan Alev

**Ivan Alev,** ishte mjek bullgar dhe punëtor i lëvizjes nacionalçlirimtare bullgare në Maqedoni. 

Ai lindi në 1851 në qytetin e vogël maqedonas në jug të Gumendzhe, në Perandorinë Osmane. Ai mbaroi mjekësinë në Athinë dhe më pas u kthye në qytetin e tij të lindjes, ku filloi të punojë si mjek. Më vonë u transferua në Kukush ( Kilkis ). Alev ishte një njeri i besuar i Organizatës së Brendshme Revolucionare Maqedonas-Adrianopojë (IMARO) dhe kishte përgjegjësinë për të trajtuar anëtarët e sëmurë dhe të plagosur të Organizatës. Gjatë luftërave për bashkimin kombëtar bullgar, Alev ishte  mjek i ndarjes ushtarake në ushtrinë bullgare. Pas Luftës së Parë Botërore u vendos në Nevrokop si mjek rajonal. Ai vdiq në vitin 1919.  

## Referencat
Odise Gremo

**Odise Gremo** është shkrimtar shqiptar. Ka lindur në Sopik të Sarandës dhe shkollën fillore e 8-vjeçare e mbaroi në vendlindje, kurse të mesmen pranë hidrocentralit të Fierzës në vitet 1979-83, pa shkëputje nga puna, në specialitetin ndërtim. Ka botuar 6 vëllime me poezi si dhe pesë romane.
 

## Botime 
* Një dorë manaferra : poezi - 2009 
* Pash më pash do t'i bie ferrit : poezi - 2010 
* Kumbari i hënës: poezi  - 2014 
* Kronika e një mali: poezi - 2015 
* Vargje me filtër: poezi - 2016 
* Në livadhin e traumave : poezi- 2023 
* Skifteri me flamur në kthetra : roman - 2025
* Orë muzike nën tokë: roman - 2025
* Kam fuqi për të rrëfyer: roman - 2025
* Të digjesh në flakën e huaj: roman - 2025
* Fjala që nuk më mposhti: roman - 2025

## Referime 
__INDEX__
Telemea

**Telemea** është emri i një djathi Rumun, i bërë tradicionalisht nga qumështi i deleve .  Në ditët e sotme termi përfshin djathin e bërë nga qumështi i lopës, dhe në disa raste të dhisë, ose qumështit të buallit. 

## Përshkrimi 
Ngjashëm me djathin grek feta, por edhe  në rastin e *telemes* turke,  djathin Amerikan, Bullgarisht ose maqedonisht Sirene, dhe  serbisht sir, *Telemea* mund të ketë një përmbajtje të lartë të ujit, duke e bërë atë  të butë apo gjysmë-butë, djathë i bardhë me një strukturë kremoze dhe një shije të ngurtë. Djathi  prodhohet përmes një procesi të plakjes që e bën atë më të freskët, më të aromatizuar dhe të kripur. Farat e qimnon shtohen herë pas here për një aromë pikante  të arrave.  Përdoret si djathë tryeze për ushqime të shijshme, në sallata dhe në një shumëllojshmëri ushqimesh (p.sh. omëletë, krepa, pite). 

## Prodhimet 
Për të bërë djathë *Telemea, duhet shtuar* mullëz  në qumësht për të pritem atë. Më së shpeshti, përdoret qumështi i lopës dhe i deleve,  dhi dhe buallica që janë më shumë një delikatesë. Gjiza që mbet hiqet dhe mbahet në tigan, shtypet gjatë natës, pastaj prerë në copa katrore. Djathi më pas lihet të piqet në shëllirë. Ky djathë i freskët (ruhet në shëllirë deri në dy javë) ka emrin e vet, caș . Më pas, ruhet në fuçi druri me emrin *putini* (njëjës: *putină* ). Mund të mbahet gjatë gjithë dimrit në një shëllirë më të përqendruar, në këtë rast, ajo zhyten në ujë të freskët para konsumimit. 

## Shiko gjithashtu 
* Brined cheese – Cheese that is matured in brine
* List of cheeses – list of cheeses by place of origin
* List of sheep milk cheeses – Wikipedia list article

## Referime 
## Linqe te jashtme 
* Telemea 
* Wikipediafarë Wikipedia nuk mund t'ju tregojë për bërjen e djathit
Pavel Çebanu

**Pavel Çebanu** (lindur më 28 mars 1955 në Reni, Ukrainë ) është një ish-lojtar i futbollit  Moldav . Ai e kaloi tërë karrierën e tij, nga 1973–85, në skuadrën e Moldavisë FC Nistru Kishinau . Ai ishte kapiten për shumë vite dhe luajti 341 ndeshje duke shënuar 45 gola.  

Ai është presidenti aktual i Shoqatës së Futbollit të Moldavisë, duke marrë rolin në 1 shkurt 1997.  

Në nëntor 2003, për të festuar Jubileun e UEFA -s, ai u zgjodh si Lojtari i Artë i Moldavisë nga Shoqata e Futbollit të Moldavisë si lojtari i tyre më i shquar i 50 viteve të fundit.  

## Referime 
## Linqe te jashtme 
* UEFA.com - Lojtari i Artë i Moldavisë 
* Profili - Moldavi.sports.md
Angela Piskernik

djathtas|parapamje| Angela Piskernik
**Angela Piskernik** (27 Gusht 1886 - 23 Dhjetor 1967) ishte një botaniste dhe konservatore Austro-Jugosllave. 

## Biografia 
Piskernik u lind në Bad Eisenkappel në Carinthia Jugore, i cili mbeti me Austrinë pas Luftës së Parë Botërore, dhe mbajti një Doktoraturë në botanikë nga Universiteti i Vjenës .  Midis mësuesve të saj akademikë ishte edhe Hans Molisch. Ajo punoi për muzeun krahinor në Ljubljana dhe dha mësim në shkolla të ndryshme të mesme. 

Si një grua sllovene e ndërgjegjshme në vend, ajo ishte aktive në plebishitin karinas dhe në një klub migrantësh.  Më 1943 ajo u burgos dhe u mbajt në burg në kampin nazist të përqendrimit Ravensbrück .  Ajo përmendet në romanin autobiografik "Engjëlli i Oblivionit" të autores Austriake Maja Haderlap .  

Pas vitit 1945 ajo u bë drejtore e Muzeut të Historisë Natyrore në Ljubljana dhe punoi në shërbimin e konservimit.  Në veçanti, ajo bëri përpjekje për të rinovuar dhe mbrojtur Kopshtin Botanik Alpine Juliana Alpine dhe Parkun Kombëtar Triglav .   Ajo u frymëzua nga konservatori italian Renzo Videsott. 

## Shkrime 
* *Park Jugoslovansko-Avstrijski visokogorski (predlog za zavarovanje)*  (që përmban një përmbledhje në anglisht: *Park malesh të larta jugosllave-austriake (propozim për mbrojtje* ) (1965), Varstvo narave 4, f. 7-15 

## Referimet
Pllaka Tisza

djathtas|parapamje|300x300px| Njësitë Pelso dhe Tisza
**Pllaka Tisza** është një bllok tektonik, ose mikroplate, në Evropën e sotme. Dy blloqet kryesore kore të pellgut Pannonian, Pelso dhe Tisza, pësuan një proces kompleks të rotacionit dhe shtrirjes së madhësisë së ndryshueshme gjatë epokës  Kenozoike . Shtyrja në veri të Bllokut të Adriatikut filloi zhvendosjen dhe rrotullimin në lindje të blloqeve Alkapa (ose Pelso) dhe Tisza.    Linja Zágráb - Hernád është marzhi i mëparshëm i pllakës midis Pelso me origjinë Afrikane dhe Pllaka Tisza me origjinë Euroaziane . 

## Referime