Konventa Kuadër për Mbrojtjen e Pakicave Kombëtare

parapamje|djathtas|Nënshkruesit që nuk e kanë ratifikuar me nënshkrime të lehta të gjelbërta që kanë ratifikuar në të zeza të errëta Jo anëtarët nënshkrues të Këshillit të Evropës në të bardhë Jo anëtarët e Këshillit të Evropës në gri**Konventa Kuadër për Mbrojtjen e Pakicave Kombëtare** (**FCNM**) është një traktat shumëpalësh i Këshillit të Evropës që synon mbrojtjen e të drejtave të pakicave. Ai hyri në fuqi në vitin 1998 dhe deri në vitin 2009 ishte ratifikuar nga 39 shtete anëtare.

## Historia 
Këshilli i Evropës diskutoi për herë të parë sipas mbrojtjes specifike për pakicat kombëtare në vitin 1949, por deri në vitin 1990 Këshilli i Evropës bëri një angazhim të fortë për të mbrojtur këto grupe minoritare. Rekomandimi 1134 (1990) përmbante një listë të parimeve të cilat Asambleja e konsideronte të nevojshme për këtë qëllim. Asambleja Parlamentare në fillim e bëri thirrjen për miratimin e një protokolli në GJEDNJ. Korniza u nënshkrua në shkurt të vitit 1995 nga 22 shtete anëtare të Këshillit të Evropës dhe u bë aktive në vitin 1998.  Deri në mesin e vitit 2005, 43 shtete anëtare kishin nënshkruar dhe 39 e kanë ratifikuar atë.

## Qëllimet dhe kritikat 
Synimet e gjera të konventës janë të sigurojnë që shtetet nënshkruese të respektojnë të drejtat e pakicave kombëtare, duke ndërmarrë luftën kundër diskriminimit, të promovojnë barazinë, të ruajnë dhe të zhvillojnë kulturën dhe identitetin e pakicave kombëtare, të garantojnë liritë e caktuara në lidhje me qasjen në media, gjuhëve të pakicave dhe arsimit dhe inkurajojnë pjesëmarrjen e pakicave kombëtare në jetën publike. Neni 25 i Konventës Kuadër i detyron shtetet anëtare të paraqesin një raport në Këshillin e Evropës që përmban "informacion të plotë mbi masat legjislative dhe masat e tjera të marra për të zbatuar parimet e përcaktuara në këtë Konventë Kuadër" (Këshilli i Europës, 1994, 7).

Konventa ka ardhur nën disa kritika. Para së gjithash, jo të gjitha shtetet anëtare të Këshillit të Evropës e kanë nënshkruar dhe ratifikuar atë. Franca dhe Turqia nuk kanë bërë as. Islanda, Belgjika, Luksemburgu dhe Greqia kanë nënshkruar dhe ende nuk kanë ratifikuar. Gjithashtu, dispozitat ofrojnë pak të reja për traktatet ndërkombëtare ekzistuese. Për më tepër, ato janë të mbrojtura me shumë fraza duke përfshirë "aq sa është e mundur". Konventa nuk përcakton "pakicën kombëtare" dhe disa vende përcaktojnë përkufizimin e tyre të termit kur ratifikuan traktatin. Për shembull, Mbretëria e Bashkuar e ratifikoi konventën duke e kuptuar se do të zbatohej në lidhje me "grupet racore" brenda kuptimit të Seksionit 3  Meqë kjo përjashtoi popullin Cornish, kjo rezultoi në presion, duke përfshirë edhe nga Këshilli Cornwall, për qeverinë e Mbretërisë së Bashkuar për të njohur Cornish si një pakicë kombëtare. Në prill të vitit 2014, u njoftua nga Shefi i Sekretarit të Thesarit, Danny Alexander, se qeveria e Britanisë së Madhe do ta njohë Cornish si një pakicë kombëtare sipas FCNM.

Gjithsesi, Phillips (2002) ka argumentuar se për shkak se FCNM është fleksibël, ai ka lejuar një numër kaq të madh shtetesh që ta ratifikojnë atë në mënyrë kaq të shpejtë. Prandaj, ajo nuk duhet të konsiderohet një dështim, por një fillim. Shumë autorë pajtohen me këtë duke argumentuar se ajo duhet të zbatohet në 'besim të mirë' me vullnetin politik për të mbështetur përkushtimin ndaj të drejtave të pakicave.

## Shih edhe 
* Karta Evropiane për Gjuhët Rajonale ose Minoritare
## Referime