open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Njëdhomësia

**Njëdhomësia** është një lloj legjislature, i cili përbëhet nga një shtëpi ose kuvend, që ligjëron dhe voton si një. 

Legjislaturat me një dhomë ekzistojnë kur nuk ka nevojë të perceptuar gjerësisht për shumëdhomësi (dydhomësia ose më shumë dhoma). Shumë legjislatura me shumë dhoma u krijuan për t'i dhënë zëra të veçantë sektorëve të ndryshëm të shoqërisë. Shtëpitë e shumta të lejuara, për shembull, për një përfaqësim të garantuar të klasave të ndryshme shoqërore (si në Kuvendin e Mbretërisë së Bashkuar ose në Shtetet e Përgjithshme Franceze). Ndonjëherë, si në Zelandën e Re dhe Danimarkë, njëdhomësia vjen përmes heqjes së njërës prej dy dhomave me dy dhoma, ose, si në Suedi, përmes bashkimit të dy dhomave në një të vetme, ndërsa në të tjera një dhomë e dytë nuk ka ekzistuar kurrë që nga fillimi.

## Arsyetimi për njëdhomësi dhe kritika 
Avantazhi kryesor i një sistemi njëdhomësh është ligjbërja më efikase, pasi procesi legjislativ është më i thjeshtë dhe nuk ka mundësi të bllokimit midis dy dhomave. Përkrahësit e njëdhomësisë kanë diskutuar gjithashtu se ai ul shpenzimet, edhe nëse numri i ligjvënësve mbetet i njëjtë, pasi ka më pak institucione për të mbajtur dhe mbështetur financiarisht dhe se ai është më demokratik. Përkrahësit e legjislaturave dydhomëshe thonë se të kesh dy dhoma legjislative ofron mundësinë për të ridiskutuar dhe korrigjuar gabimet në secilën dhomë paralelisht, dhe në disa raste për të futur legjislacionin në secilën dhomë.

Dobësia kryesore e një sistemi njëdhomësh mund të shihet si mungesa e mundshme e kufizimit të shumicës, veçanërisht e dukshme në sistemet kuvendare ku drejtuesit e shumicës kuvendare dominojnë gjithashtu ekzekutivin. Ekziston edhe rreziku që sektorë të rëndësishëm të shoqërisë mund të mos përfaqësohet në mënyrë adekuate nga organi i zgjedhur i vetëm.

## Njëdhomësia në Shtetet e Bashkuara 
Legjislativi i Nebraskës (i quajtur edhe Njëdhomësi) është organi kryesor legjislativ i shtetit të Nebraskës dhe i vetmi legjislativ shtetëror njëdhomësh në Shtetet e Bashkuara. Anëtarët e saj quhen "senatorë", pasi fillimisht ishte dhoma e sipërme e një legjislative dydhomësh përpara se Dhoma e Përfaqësuesve të Nebraskës të shpërndahej në 1937. Legjislativi është gjithashtu i dukshëm për të qenë jopartiak dhe zyrtarisht nuk njeh asnjë përkatësi partiake, duke e bërë Nebraskën të veçantë midis shteteve të SHBA. Me 49 anëtarë, është gjithashtu legjislatura më e vogël e çdo shteti amerikan.

Një studim i vitit 2018 zbuloi se përpjekjet për të adoptuar një dhomë të vetme në Ohio dhe Misuri dështuan për shkak të kundërshtimit bujqësor.  Në komunitetet bujqësore ekzistonte frika se njëdhomësia do të zvogëlonte ndikimin e tyre në qeverisjen e shtetit. 

Legjislaturat e qeverisjes vendore të qarqeve, qyteteve ose nënndarjeve të tjera politike brenda shteteve janë zakonisht njëdhomësh dhe kanë fuqi të kufizuara ligjbërëse në krahasim me nëpunësit e tyre shtetërorë dhe federalë.

## Shiko gjithashtu 
* Njëdhomësia
* Dydhomësia
* Tredhomësia
* Shumëdhomësia

## Referime
Shteti unitar

thumb|upright=1.7|
Një **shtet unitar** është një shtet i qeverisur si një entitet i vetëm në të cilin qeveria qendrore është autoriteti suprem. Qeveria qendrore mund të krijojë (ose shfuqizojë) ndarje administrative (njësi nënkombëtare). Njësi të tilla ushtrojnë vetëm kompetencat që qeveria qendrore zgjedh të delegojë. Edhe pse fuqia politike mund t'i delegohet nëpërmjet devolucionit qeverive rajonale ose lokale me statut, qeveria qendrore mund të shfuqizojë aktet e qeverive të transferuara ose të kufizojë (ose zgjerojë) kompetencat e tyre.

Shtetet unitare janë në kontrast me federatat, të njohura gjithashtu si *shtete federale*. Një shumicë e madhe e shteteve sovrane të botës (166 nga 193 shtetet anëtare të OKB-së) kanë një sistem unitar qeverisjeje.

## Devolucioni krahasuar me federalizmin
Një sistem unitar qeverisjeje mund të konsiderohet e kundërta e federalizmit. Në federata, qeveritë provinciale/rajonale ndajnë pushtetin me qeverinë qendrore si aktorë të barabartë nëpërmjet një kushtetute të shkruar, për të cilën kërkohet pëlqimi i të dyjave për të bërë ndryshime. Kjo do të thotë se njësitë nënkombëtare kanë të drejtë ekzistence dhe kompetenca që nuk mund të ndryshohen në mënyrë të njëanshme nga qeveria qendrore.

Megjithatë, ka ngjashmëri midis federalizmit dhe devolucionit. Devolucioni brenda një shteti unitar, si federalizmi, mund të jetë simetrik, me të gjitha njësitë nënkombëtare që kanë të njëjtat kompetenca dhe status, ose asimetrike, me njësi nën-kombëtare që ndryshojnë në fuqitë dhe statusin e tyre. Shumë shtete unitare nuk kanë zona që zotërojnë një shkallë autonomie. Në vende të tilla, rajonet nënkombëtare nuk mund të vendosin vetë ligjet e tyre. Shembuj janë Rumania, Irlanda dhe Norvegjia. Svalbard ka edhe më pak autonomi se kontinenti. Ai kontrollohet drejtpërdrejt nga qeveria dhe nuk ka asnjë rregull lokal.

parapamje|upright=3|center|Rruga e integrimit apo ndarjes rajonale

## Referime
Serbia nën Perandorinë Osmane

Pjesa më e madhe e territorit të asaj që sot është Republika e Serbisë ishte pjesë e Perandorisë Osmane gjatë periudhës së hershme moderne, veçanërisht Serbia Qendrore dhe Serbia Jugore, ndryshe nga Vojvodina e cila kishte kaluar në sundimin e Habsburgëve duke filluar nga fundi i shekullit të 17-të (me disa marrja edhe e Serbisë Qendrore).

Në shekujt 14 dhe 15, Despotati Serb u pushtua nga Perandoria Osmane si pjesë e pushtimit osman të Ballkanit. Osmanët i mundën serbët në Betejën e Maricës më 1371, duke bërë vasalë të guvernatorëve jugorë. Menjëherë pas kësaj, perandori serb Stefan Uroš V vdiq; meqenëse ai ishte pa fëmijë dhe fisnikëria nuk mund të binte dakord për trashëgimtarin e ligjshëm, Perandoria u qeveris më pas nga zotërinjtë provincialë gjysmë të pavarur, të cilët shpesh ishin në grindje me njëri-tjetrin. Më i fuqishmi prej tyre, Lazari i Serbisë, Duka i një rajoni që tani përfshin Serbinë qendrore të sotme, që ende nuk kishte rënë nën sundimin osman, u përball me osmanët në Betejën e Kosovës në vitin 1389. Rezultati i betejës ishte asgjësimi i ndërsjellë i të dy ushtrive, por Serbia përfundimisht ra në duart e osmanëve. Stefan Lazareviq, djali i Lazarit, e pasoi atë si sundimtar, por që nga viti 1394 u bë vasal osman. Në vitin 1402 ai hoqi dorë nga sundimi osman dhe u bë aleat i Hungarisë, dhe vitet që pasuan u karakterizuan nga betejat e osmanëve dhe Hungarisë për territorin e Serbisë. Në 1453, osmanët pushtuan Kostandinopojën dhe Athinën në vitin 1458. Në vitin 1459, Serbia u aneksua, e ndjekur nga Greqia një vit më vonë.

Disa revolta të vogla, të pasuksesshme dhe jetëshkurtra u kryen kundër sundimit osman kryesisht me ndihmën e Habsburgëve; 1594, 1688–1691, 1718–1739 dhe 1788. Në vitin 1799, *dahia* (udhëheqësit jeniçerë, këmbësoria me status të lartë në provinca) morën Sanxhakun e Smederevës, duke hequr dorë nga Sulltani dhe duke vendosur taksa më të larta. Në vitin 1804, ata vranë intelektualët dhe fisnikët më të shquar, të njohur si *Therje e Dukës*. Si hakmarrje, serbët morën armët dhe në vitin 1806 vranë ose dëbuan të gjithë dahinë, por lufta nuk u ndal; kur Sulltani do të dërgonte pashain e ri në krahinë, serbët e vranë atë. Revolta vazhdoi, në atë që do të njihej si Kryengritja e Parë Serbe, me serbët nën drejtimin e Karagjorgje që mundën turqit në disa beteja, duke çliruar pjesën më të madhe të Serbisë qendrore; u krijua një qeveri plotësisht funksionale. Në vitin 1813, serbët pësuan një disfatë të madhe, pasoi një rebelim i pasuksesshëm më 1814 dhe më 1815 filloi Kryengritja e Dytë Serbe. Në vitin 1817, Serbia ishte de fakto e pavarur (si Principatë e Serbisë).
Kufiri mes Kosovës dhe Serbisë

**Kufiri mes Kosovës dhe Serbisë** është një kufi (vijë ndarëse) në mes të Kosovës dhe Serbisë. Ky kufi ka një gjatësi prej 351,6 km.

## Përshkrimi 
Kufiri mes Kosovës dhe Serbisë fillon nga kufiri i trefishtë Kosovë-Serbi-Mali i Zi (afër Moknës) dhe vazhdon në një vijë dredha-dredha në drejtim verilindor deri në skajin verior të Kosovës (në Kopaonik). Në këtë pikë fillon rruga e kufirit që kthehet nga juglindja drejtë lindje së Kosovës. Pjesa e fundit vazhdon drejt kufirit të trefishtë me Maqedonia së Veriut, afër Preshevës (Serbi).

## Historia 
Pjesa e kufirit ndërmjet Kosovës dhe Serbisë nga jarinja deri në Vranje dikur ishte kufiri shtetëror midis Mbretëria së Serbisë dhe të Perandorisë Osmane deri në vitin 1883. Në atë periudhë Novi Pazari si dhe Bujanoci e Presheva i përkisnin Kosovës.

Si rezultat i Luftës së Parë Ballkanike, Sangjaku, pjesa më e madhe e Kosovës dhe Maqedonisë Veriore ra në duart e Serbisë. Në Luftën e Dytë Ballkanike Serbia arriti të pushtojë tërë Maqedoninë e Vardarit. Kufiri nuk ka ekzistuar më në këtë formë deri në vitin 1939, dhe bashkë me Kosovën mbeti nën Mbretërinë e Jugosllavisë. Gjatë Luftës së Dytë Botërore pjesa më e madhe e Kosovës u aneksua nga Shqipëria, deri në veriperëndim të Vranjës. Pas luftës, Shqipëria u kthye në kufijtë e saj të vjetër.

Ura mbi lumin Ibër në Mitrovicë shënon efektivisht kufirin me veriun e Kosovës. Kufiri midis Kosovës dhe Serbisë ekziston në formën e tij aktuale vetëm që nga viti 1945. 

*Krahina Socialiste Autonome e Kosovës* u krijua zyrtarisht si krahinë autonome e Republika Socialiste të Serbisë me Kushtetutën e 1963, ndërsa në vitin 1974 miratohet Kushtetuta e Republikës Socialiste Federative të Jugosllavisë sipas së cilës Krahina Socialiste Autonome e Kosovësu bë një nga njësitë federale të Republika Socialiste Federale të Jugosllavisë duke marrë emrin e Krahina Socialiste Autonome e Kosovës. Kufijtë e kësaj krahine autonome të njohura edhe nga Republika Socialiste e Serbisë korrespondojnë me kufijtë e sotëm të Kosovës. Nëntë vjet pas Lufta e Kosovës, Kosova është shpallur shtet i pavarur në vitin 2008. Shkëputja nga Serbia deri më tani nuk është njohur nga Serbia dhe është njohur nga shtetet e tjera; karakteri i saj si kufi ndërkombëtar është rrjedhimisht i diskutueshëm. Nganjëherë supozohej një shkëmbim i mundshëm i territoreve midis shumicës serbe veriore të Kosovës dhe zonës përreth Preshevës.

## Statusi 
Ky kufi konsiderohet se ekziston me njohjen nga Gjykata Ndërkombëtare e Drejtësisë (OKB-SË) në Hagë në korrik të vitit 2010 pas Shpalljes së Pavarësisë së Kosovës nga Serbia. Megjithatë, nga pikëpamja e Serbisë kufiri me Kosovën është vetëm kufi administrativ.

Në prill 2013 u nënshkrua një marrëveshje për normalizimin e marrëdhënieve ndërmjet dy palëve, e promovuar nga Bashkimi Evropian.

## Shih edhe 
* Vendkalimet kufitare të Kosovës

## Referime
Lumi Llukac

parapamje|Lumi Llukac
**Lumi Llukac** është një lumë që ndodhet në Gjakovë, Kosovë .  Ndodhet në pjesën jugperëndimore të vendit, 70 km në jugperëndim të Prishtinës, kryeqytetit të vendit.

## Shih edhe 
* Gjakova

## Referime
Liqeni Artificial i Tiranës

parapamje|Liqeni me rrethinë|385x385px
**Liqeni Artificial i Tiranës** është një liqen artificial që ndodhet në Parkun e Liqenit Artificial në Tiranë.

## Galeria

File:Liqeni Artificial i Tiranës 01.jpg
File:Liqeni Artificial i Tiranës 02 - © Shkëlzen Rexha.jpg
File:Liqeni_Artificial_i_Tiranës_03_-_©_Shkëlzen_Rexha.jpg
File:Liqeni Artificial Tiranë - © Shkëlzen Rexha.jpg

## Shih edhe 
* Gjeografia e Tiranës

## Referimet
Dacia Sandero

**Dacia Sandero** është një makinë nënkompakt e prodhuar nga prodhuesi rumun Dacia. U lançua në vitin 2007 dhe aktualisht është në gjeneratën e tretë. Ajo u tregtua gjithashtu si **Renault Sandero** në tregje të zgjedhura si Rusia, Amerika Latine, Irani, Egjipti dhe Afrika Sub-Sahariane.
Pontevedra

Pontevedra është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Pontevedra, të provincës Pontevedra, në Galicia. Pontevedra ka 83260INE banorë (2020), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 118.8 km2.

## Referimet 
## Lidhje të jashtme 
* 
* Webfaqja zyrtare
Slivova

**Slivova** është një emër vendi që mund t'i referohet këtyre vendbanimeve:
* Slivova (Debërcë)
* Slivova (Ferizaj)
* Slivova (Prishtinë)
Federata Ndërkombëtare e Kritikëve të Filmit

**Federata Ndërkombëtare e Kritikëve të Filmit** (**Fédération Internationale de la PRESse Cinématographique ( FIPRESCI)**) është një shoqatë e organizatave kombëtare të kritikëve profesionistë dhe gazetarëve të filmit nga e gjithë bota për "promovimin dhe zhvillimin e kulturës së filmit dhe për mbrojtjen e interesave profesionale”. Ajo u themelua në qershor 1930 në Bruksel, Belgjikë.  Përbëhet nga anëtarë prej më shumë se 50 vende në mbarë botën. Për t'iu kundërpërgjigjur pushtimit rus në Ukrainë në vitin 2022, FIPRESCI njoftoi se nuk do të marrë pjesë në festivale dhe ngjarje të tjera të organizuara nga qeveria ruse dhe zyrat e saj, si dhe anuloi një takim në Shën Petersburg, që do ta bënte atë të njohur me filmat e rinj rusë.

## Çmimi FIPRESCI 
FIPRESCI ndan çmime gjatë festivaleve të filmit (siç janë: Festivali Ndërkombëtar i Filmit në Vjenë, Festivali Ndërkombëtar i Filmit në Toronto, Festivali i Filmit në Kanë, Festivali i Filmit në Venecia, Festivali i Filmit në Varshavë dhe Festivali Ndërkombëtar i Filmit në Kerala).

Fituesit e çmimit:
 
Robert Bresson e refuzoi këtë çmim në Festivalin e Filmit në Kanë të vitit 1974.

## Çmimi i madh i FIPRESCI-it 
Çmimi i madh FIPRESCI u krijua në vitin 1999 dhe prezantohet çdo vit në Festivalin e Filmit në San Sebastián. Është mirënjohja më përfaqësuese e federatës, pasi nuk zgjidhet nga një juri (si çmimi i kritikës ndërkombëtare që i jepet një filmi nga një program festivali), por zgjidhet nga të gjithë anëtarët dhe të gjitha produksionet e metrazhit të gjatë të dymbëdhjetë muajve të mëparshëm. janë të pranueshëm.

### Fituesit 
* 1985 - *Fytyrat e grave (Visages de femmes)*, Desiré Ecaré
* 1998 - *Vrima*, Tsai Ming-liang
* 1999 - *Gjithçka për nënën time (Todo sobre mi madre)*, Pedro Almodóvar
* 2000 - *Magnolia*, Paul Thomas Anderson
* 2001 - *Rrethi*, Jafar Panahi
* 2002 - *Njeriu pa të kaluar*, Aki Kaurismäki
* 2003 - *Uzak*, Nuri Bilge Ceylan
* 2004 - *Notre musique*, Jean-Luc Godard
* 2005 - *3-Iron*, Kim Ki-duk
* 2006 - *Volver*, Pedro Almodóvar
* 2007 - *4 muaj, 3 javë dhe 2 ditë*, Cristian Mungiu
* 2008 - *Do të ketë gjak*, Paul Thomas Anderson
* 2009 - *The White Ribbon*, Michael Haneke
* 2010 - *Shkrimtari fantazmë*, Roman Polanski
* 2011 - *Pema e Jetës*, Terrence Malick
* 2012 - *Amour*, Michael Haneke
* 2013 - ''Blu është ngjyra më e ngrohtë (La vie d'Adèle)*, Abdellatif Kechiche
* 2014 - *Boyhood*, Richard Linklater
* 2015 - *Mad Max: Fury Road*, George Miller
* 2016 - *Toni Erdmann*, Maren Ade
* 2017 - *Ana tjetër e shpresës*, Aki Kaurismäki
* 2018 - *Phantom Thread*, Paul Thomas Anderson
* 2019 - *Roma*, Alfonso Cuarón
* 2020 - Nuk është dhënë
* 2021 - *Nomadland*, Chloé Zhao 
* 2022 - *Drive My Car'', Ryusuke Hamaguchi 

Paul Thomas Anderson është i vetmi regjisor që e ka fituar këtë çmim 3 herë.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
* Undercurrents online journal
Shqiptarët në Norvegji

**Shqiptarët** në Norvegji përbëjnë një komunitet të konsiderueshëm të diasporës shqiptare. Shumica prej tyre janë mërgimtarë nga Kosova dhe Shqipëria.
## Shpërndarja 
Bazuar në të dhënat e Statistisk Sentralbyrå të vitit 2018, paraqiten rreth 18.500 shqiptarë të shpërndarë gjeografikisht në territorin e Norvegjisë të përbërë nga 15.642 shtetas kosovarë dhe 2.111 persona me kombësi shqiptare.  Numri i saktë i shqiptarëve në vend mund të jetë më i lartë, duke përfshijë shqiptarët nga Maqedonia e Veriut, ose territoret e tjera që flasin shqip në Gadishullin Ballkanik, por të dhënat në Norvegji nuk paraqesin informacion mbi prejardhjen etnike . Konfliktet historike në Ballkan, veçanërisht Lufta e Kosovës, krijuan lëvizje të mëdha të popullatës së shqiptarëve etnikë në vend dhe vende të tjera. Rreth 6.000 shqiptarë nga Kosova u evakuuan në Norvegji nga Maqedonia e Veriut në 1999.

Rajonet me përqendrimin më të rëndësishëm të shqiptarëve janë Akershus, Buskerud, Oslo, Ostfold dhe Rogaland kryesisht në Norvegjinë jugore. Në numër më të vogël gjenden në rajonet Finnmark, Sogn og Fjordane dhe Nordland  Qyteti, rajoni dhe zona metropolitane e Oslos në Norvegjinë e Jugut mbeten destinacionet kryesore të migrantëve shqiptarë në vend. 
### Statistika 
## Shih edhe 
* Norvegjia
* Shqiptarët në Vendet Nordike

## Referime
Jonuz Dini

**Jonuz Dini** (Shkodër, 1925 - 1982) ka qenë romancier, autor pjesësh teatrale dhe aktor shqiptar.

## Biografia 
## Referime
Shqiptarët në Spanjë

**Shqiptarët në Spanjë** () janë njerëz me prejardhje dhe trashëgimi të plotë ose të pjesshme shqiptare në Spanjë . Ata e gjurmojnë prejardhjen e tyre në territoret me një popullsi të madhe shqiptare në Ballkan ndër të tjera në Shqipëri, Greqi, Kosovë si dhe në Itali .

Që nga viti 2020, 3,753 banorë spanjollë deklaruan se kishin prejardhje shqiptare.  Përafërsisht 45% e popullsisë shqiptare banon në provincat e Barcelonës dhe Madridit .   Brenda të dy provincave, shumica e popullsisë shqiptare ishte e përqendruar kryesisht në zonat metropolitane dhe aglomeratet e Barcelonës dhe Madridit .

## Njerëz të shquar 
* Juan Pedro Aladro Kastriota fisnik, diplomat dhe mbret
* Iván Balliu futbollist

## Shih edhe 
* Spanja
* Diaspora shqiptare
* Marrëdhëniet Shqipëri-Spanjë

## Referime
Ibrahim Uruçi

**Ibrahim Uruçi** (Shkodër, 1925 - 1989) ka qenë prozator, dramaturg, gazetar, kryeredaktor i gazetës *Drita*, i dënuar politik pas Pleniumit të Katërt që dënoi liberalizmin në kulturë.

## Biografia 
## Referime
Shqiptarët në Danimarkë

**Shqiptarët në Danimarkë** (danisht:*Albanere i Danmark*) përfaqësojnë një pakicë etnike në Danimarkë si emigrantë. Nuk ka shifra të sakta për madhësinë e diasporës shqiptare në Danimarkë. Shifrat variojnë nga 8,000 deri në 12,000 njerëz.   Autoritetet statistikore daneze regjistruan për 1 Janar 2017 519 persona me origjinë nga Shqipëria, 2738 persona nga Kosova&nbsp; dhe 5,116 individë nga Maqedonia e Veriut, edhe pse këta individë nuk mund të jenë të gjithë shqiptarë etnikë. 

Komuniteti shqiptar në Danimarkë ka qenë prej kohësh shumë i ulët. Vetëm kur u vra një i ri shqiptar, njerëzit u ndërgjegjësuan për diasporën shqiptare në vend.  

Mërgimtarët shqiptarë nga Kosova themeluan *Radio Televizionin Zëri i Kosovës (RTVZiK)* në Danimarkë.

## Shih edhe 
* Danimarka
* Vendet Nordike
* Shqiptarët në Vendet Nordike

## Referime
Pasquale Minasi

Pasquale Minasi është sipërmarrës i ri, investitor, themelues i Blue Magic Group dhe autor i "Gjithçka që duhet të dini për transplantin e flokëve". Me një vlerë neto të vlerësuar rreth 25 milionë dollarë

## jeta e hershme 
Pasi erdhi në Londër shtatë vjet më parë dhe mësoi pak nga pak anglisht, ai filloi të ngjitej në shkallët e suksesit. Ai filloi të punojë në një nga kompanitë më të mira të pasurive të paluajtshme në botë, e cila kishte mbi 300 zyra në mbarë botën. Pasquale përfundoi duke u bërë shumë i njohur për aftësinë e tij të jashtëzakonshme për të shitur dhe marrë me qira shtëpi, së bashku me pasuri të tjera të paluajtshme. Brenda dy vjetësh, ai u bë një negociator kryesor. Edhe sot ai mban një marrëdhënie të shkëlqyer me këtë firmë imobiliare.

## Vepra 
Pasquale ka më shumë se një dekadë përvojë në mbjelljen e flokëve dhe madje ka shkruar një libër rreth tij të quajtur Gjithçka që duhet të dini për transplantin e flokëve.

## Referime
Principata e Serbisë (kthjellim)

**Principata e Serbisë** ishte emri zyrtar i Serbisë nga viti 1815 deri në 1882.

**Principata e Serbisë** mund t'i referohet gjithashtu:

* Principata e Serbisë (mesjetare e hershme), principatë serbe e hershme mesjetare, gjatë shekujve 8-10
* Principata e Madhe e Serbisë, principata mesjetare serbe, nga shekulli i 11-të deri në fillim të shekullit të 13-të
* Principata e Serbisë (mesjetare e vonëshme), principata serbe e mesjetës së vonë, e njohur edhe si Serbia Moraviane (1371–1402)

## Shiko gjithashtu
* Serbia (kthjellim)
* Mbretëria e Serbisë (khjellim)
Serbia Moraviane (kthjellim)

**Serbia Moraviane** mund t'i referohet:

* në aspektin gjeografik, rajoni i Serbisë që korrespondon me pellgun e lumit të Moravës
* për sa i përket historisë mesjetare: Serbia Moraviane, një principatë mesjetare serbe (1371–1402)
* term përshkrues për Mbretërinë Habsburge të Serbisë (1718–1739)
* term përshkrues për Principatën autonome të Serbisë (1815–1882)
* term përshkrues për Mbretërinë e pavarur të Serbisë (1882–1918)
* term përshkrues për Banatin Moravian Jugosllav (1929–1941)
* term përshkrues për Serbinë Qendrore moderne

## Shiko gjithashtu
* Serbia (kthjellim)
* Serbia Habsburge (kthjellim)
* Serbia Osmane (kthjellim)
Beteja e Piranës

**Beteja e Piranës** ishte një ndër betejat gjat Luftës së Kosovës.
## Beteja
Me 18 prill 1999, është zhvilluar beteja e Piranës, në hyrje të fshatit-pranë vorrezave, në mes të luftëtarëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës dhe forcave serbe.Nga luftimet në këtë betejë, në mes të një kolone me mjete të blinduara kundër-ajrore të forcave serbe u asgjësuar një automjet i blinduar kundërajror dhe 9 paramilitar serb.Në fushëbetejë, në të cilën nga njesitë çlirimtare i mposhtën forcat ushtarake dhe policore serbe në Piranë dhe njekohësisht u thye miti se ushtria dhe policia serbe është e pamposhtur.Betejës frontale i kishte prirë Njësia Speciale e UÇK-së e që vepronte në kuadër të Brigadës 125, dhe e cila komandohej nga ushtaraku i karierës, Kolonel Nehat Basha në Zonën Operative të Pashtrikut.
## Referencat
Yazıcık, Niksar

**Yazicik** është një qytet në rrethin Niksar të provincës Tokat .

## histori 
Emri i qytetit përmendet si **Geyran** në të dhënat osmane të vitit 1530.  Në dokumentet e regjistrimit të vitit 1916 të periudhës osmane, shihet se në fshatin Gejran jetonin turq dhe minoritet i krishterë grek. Fshati kishte 134 familje dhe popullsia e tij ishte 945.  Vendbanimi, emri i të cilit u ndryshua në "Yazıcık" në vitin 1960, u botua në Gazetën Zyrtare të datës 23 qershor 1976 dhe me numër 15625, Këshilli i 3-të i Shtetit. Statusin e qytetit e ka fituar me Dekretin trepalësh me vendim të Departamentit të datës 29.04.1976 me numër 1976/297-303.  Statusi komunal i Yazicik duhej të skadonte në vitin 2013, kur popullsia e tij ra në më pak se 2,000 njerëz.  Megjithatë, si rezultat i unifikimit administrativ, qyteti u shpëtua nga mbyllja kur popullsia e tij kaloi 2000 në fund të vitit. 

## Gjeografia 
Gjiri; 70 në qendër të qytetit të Tokatit&nbsp;km, 25 nga qendra e qytetit Niksar&nbsp;km larg.  Bashkia bën përpjekje për t'i hapur turizmit malësitë e Karaçam, Düden dhe Laldiz, që janë malësitë e qytetit Yazıcık.  Në qytetin Niksar Yazicik, ka një sasi të konsiderueshme të minierës së betonitit të derdhur dhe tokës zbardhuese.  Shumica dhe pothuajse e gjithë toka e qytetit Yazicik përbëhet nga miniera e tokës së betonitit. 

## Popullatë 
## Menaxhimi 
parapamje|Yazıcık Niksar

### kryetarit të bashkisë 
Tuncer Uzunoğlu u zgjodh kryebashkiak i Yazıcık për 8 mandate radhazi. 

## Burimi 
## Linqe te jashtme 
https://www.yazicik.bel.tr/

https://web.archive.org/web/20210512215823/http://www.fallingrain.com/world/TU/60/Yazicik.html

https://www.google.com/maps/@40.478,37.1196,20734m/data=!3m1!1e3?hl=en
Ismet Derguti

Ismet Dërguti u lind në fshatin Brainë, më 31 dhjetor të vitit 1971. Shkollën fillore e kreu në vendlindje. Më vonë, familja e tij shpërngulet në Besianë, ish-Podjevë ku Ismeti regjistrohet në Gjimanz, të cilin edhe e kryen me sukses.

Nuk arriti të regjistrohet në fakultet dhe të vazhdojë studimet, meqë kishte marrë  ftesë për të kryer shërbimin e detyrueshëm ushtarak. E rekturotjnë në kazermën ishtarake të Tuzit, në Mal të Zi. Pas një kohe, meqë kishte filluar lufta në Kroaci dhe shpërbërja e Jugosllavisë, Ismet Dërguti ashtu sikur edhe shumë shqiptarë të tjerë dezerton ng ushtria jugosllave, kalon kufirin dhe vendoset në Shqipëri. Pas një kohe nga Shqipëria ilegalisht kthehet në Kosovë, në vendlindje, por nuk qëndroi  gjatë dhe shkoi në Gjermani ku punonte edhe babai i tij, i cili asokohe doli në pension dhe u kthye në shtpinë e tij në Besianë.

Ismeti mbeti në Gjermani dhe filloi aktivitetin e tij në kuadër të Lëvizjes. Ishte edhe nën ndikim të ideve të xhaxhait të tij, Abdullah Dërgutit, i cili për veprimtari antijugosllave ishte dënuar 9 vjet burg.

Në vitin 1996,  i vdes babai dhe ai detyrohet të kthehet në shtëpi.

Asokohe kontakton me luftëtarët e ardhshëm të Kosovës dhe me disa  bashkëveprimtarë të vet nga fshati Revuçë dhe Lumadh, ish Velika Rekë kishte depërtuar në fshatin Bajgorë të Llapit pët të kryer stërvitjet ushtarake. Ai  kishte qenë edhe më parë i stërvitur gjatë shërbimit të dhunshëm ushtarak, në Mal të Zi.  Ishte në mesin atyre që me kohë formuan Brigadën 152, “Shaban Shala” të Zonës Operative të Llapit.

Ka marrë pjesë në luftimet e zhvilluara në Kaçanoll, Bajgorë, Dobratin e në vende të tjera.

Më 24 dhjetor të vitit 1998, ishte në mesin e luftëtarëve që luftuan trimërisht kundër forcave serbe në Betejen e njohur të Llapashticës. Gjatë asaj beteje legjendare luftëtarët e UÇK-së shkruan faqe heroizmi e lavdie duke luftuar fyt për fyt me forcat serbe të cilat si numërikish ashtu edhe në teknikë lufte ishin shumë fish më të mëdha.

Në luftimet gjatë Betesës së Llapshticës kanë rënë: Ismet Derguti, Isa Havolli, Skender Zejnullahu, Miftar Zejnullahu, Lulzim Jashari, Bajram Murati, Avni Selmani, Fatmir Selmani, Remzi Demolli dhe Jetullah Kastrati.

Pasi trupi i tij ishte tërhequr nga vendi i rënies bashkëluftëtarët e kishin varrosur më 31 dhjetor, të vitit 1998, pikërisht në ditën kur kishte mbushur 27 pranvera të jetës.

Ismeti ka lënë një vëlla dhe tri motra

Ai ishte i martuar dhe më 25 maj, të vitit 1999,  gjashtë muaj pas rënies së tij heroike, i lindi bija, të cilën e pagëzuan me emrin, Kosovare.  Ajo po rritet së bashku e gjyshën dhe xhaxhanë,  Ahmet Dërgutin, në Besianë
Skënder Mehmet Latifi

**Skënder Mehmet Latifi** ishte një Ushtar dhe Komandant i Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës.
## Biografia
### Jeta e hershme
Skender Latifi  kishte lindur  më 23 prill 1970  në fshatin Piranë të Prizrenit nga prindërit; Babë Mehmeti dhe Nënë Shyhretja. Shkolën fillore e  kreu në Piranë ndërsa Shkollën e mesme teknike „Gani Qafdërbasha” të Prizrenit në të cilin u aftësua për tornitor.Skenderi ishte i palodhshëm, ai kurrë nuk ndalej së vepruari. Ai nuk hamendej, ai fliste pak, por vendimet që merreshin, Ai kurrë nuk i kthente prapa.Në moshë të re ai ishte frymëzuar kur kishte mësuar për trimëritë qe kishte bërë gjyshi i tij,Nexhep Latifi, kur kishte vrarë një komandandt serb në vitin 1941 pasi ai vrau 5 vendas të Piranës.Në një datë të panjohur ai shkoi në Zvicërr, por u kthe në Kosovë kur filloi lufta.
### Lufta e Kosovës
Ai u kthye në Kosovë dhe u bë Komandant i Brigadës 125 që Operonte në Zonën e Pashtrikut bashkë me Nehat Bashën dhe Ekrem Rexhën.Ai mori pjesë në Betejën e Jeshkovës ky aty edhe vdiq.
## Trashegimia
Shkolla në Piranë "Dy Dhëshmorët" është emëruar nga veprimtaria e tij dhe e Vait Ukaj.
## Referencat
Fakulteti i Arteve i Universitetit të Prishtinës (Mitrovicë Veriore)

**Fakulteti i Arteve** të Prishtinës () është fakulteti i arteve i Universitetit të Prishtinës me seli të përkohshme në Zveçan, Kosovë.

## Historiq 
parapamje|200px|djathtas|Hyrja e Fakultetit të Arteve të Universitetit të Prishtinës
Fakulteti u themelua në Prishtinë në vitin 1973 si Akademia e Arteve dhe mori emrin e sotëm në vitin 1986. Gjatë Luftës së Kosovës të vitit 1999 u zhvendos, së pari në Varvarin dhe më vonë në Zveçan dhe Mitrovicë, ku është tani. Është pjesë e Universitetit të Prishtinës, i zhvendosur përkohësisht në Mitrovicë.

## Ndarjet 
*Arti
*Muzika
*Drama

## Diplomat e ofruara 
### Aktrimi 
*Bachelor i Arteve
*Master i Arteve

### Muzikë 
*Bachelor i Arteve, Bachelor i Muzikës
*Master i Arteve, Master i Muzikës

### Artet pamore 
*Bachelor i Arteve
*Mjeshter i Arteve

## Stafi akademik 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare
* Faqja e Fakultetit të Arteve në faqen e internetit të Universitetit të Prishtinës
Milicia Fashiste Shqiptare

parapamje|220px|Logoja e Milicisë Fashiste Shqiptare
**Milicia Fashiste Shqiptare (MFSH)** ishte një grup paraushtarake fashiste shqiptare e formuar në vitin 1939, pas pushtimit italian të Shqipërisë. Si krah i Këmishave të Zeza italiane (MVSN), milicia fillimisht përbëhej nga kolonistë italianë në Shqipëri, por më vonë u regjistruan edhe vullnetarë shqiptarë dhe bënë shumicën e grupit derisa u shpërbë në vitin 1943. Selia e saj ishte në Tiranë.

## History 
[parapamje|majtas|Kapëse e bardhë [Qelesheja|Qeleshe]]
Milicia Fashiste Shqiptare (MFSH) u formua me Dekretin nr. 91, datë 18.9.1939 të zv/gjeneralit dhe ishte pjesë e Milicisë Vullnetare të Sigurisë Kombëtare të kryesuar nga komandant gjeneral Benito Musolini. Milicia kishte për detyrë të ruante rendin e brendshëm me kërkesë të kryeministrit. Rekrutimi i saj ishte vullnetar për të gjithë personat që plotësonin kërkesat për anëtarësim në Partinë Fashiste. Oficerët u emëruan nga Komanda e Përgjithshme e Milicisë Vullnetare të Sigurisë Kombëtare, pas propozimit të Komandantit të Milicisë Fashiste Shqiptare (MFSH), pasi u konsultua me Sekretarin e Partisë Fashiste. Nënoficerë, maturantë, këmisha të zeza, të gjithë i emëronte komandanti i MFSH-së.

MFSH përbëhej nga një komandë, 4 legjione dhe 10 kohorta. U financua plotësisht nga shteti.

Milicia u shpërbë në vitin 1943 pas dorëzimit të Italisë në Luftën e Dytë Botërore.

## Referime
Vulnetari

[parapamje|upright|djathtas|[Xhemë Hasa (në mes) me vëllezërit e tij, Musli Hasa (majtas) dhe Abdullah phyco Hasa (djathtas)]]
**Vulnetari** ("vullnetarët") ishin një milici vullnetare e shqiptarëve nga Kosova e krijuar në vitin 1941 nga forcat italiane pas pushtimit të suksesshëm të Jugosllavisë. Ata shërbyen si forcë ndihmëse për kontrollin civil dhe mbrojtjen e fshatrave.

Një pjesë e milicisë shërbeu si roje kufitare nën sundimin italian dhe gjerman. Vulnetari luftuan vetëm në zonat e tyre lokale, prandaj luftuan edhe kundër partizanëve edhe kundër çetnikëve, “kundër të cilëve u treguan luftëtarë të zotë dhe të vendosur”. Vulnetari i rajonit të Gjakovës shkoi në Plavë dhe Gusinje për të mbështetur kundërofensivën italiane gjatë Kryengritjes në Mal të Zi.

Në mënyrë të pavarur, njësitë Vulnetari shpesh sulmuan serbët etnikë dhe kryen bastisje kundër objektivave civile. Sipas studiuesve serbë, Vulnetari dogjën qindra fshatra serbe dhe malazeze, vranë shumë njerëz dhe kryen fushata plaçkitëse në Kosovë dhe në rajonet fqinje.

Në fund të Luftës së Dytë Botërore, milicia u përdor për të mbrojtur forcat gjermane që tërhiqeshin. Pasi forcat gjermane u tërhoqën nëpër Kosovë, pjesëtarët e milicisë Vulnetari u fshehën në fshatrat e tyre.

## Njerëz të shquar 
*Rizë Umeri, komandant në Rugovë 
*Shaban Polluzha, komandant në Drenicë
*Sali Barjaktari, komandant
*Zhukë Axhija, komandant 
*Sali Rama, komandant
*Ramë Alija, komandant nga Istogu 
*Idriz Rexha, komandant në rajonin e Mitrovicës 
*Avdyl Dura, komandant nga Kaçaniku 
*Xhevad Begolli 
*Xhemë Hasa, komandant në Maqedoninë perëndimore

## Shiko gjithashtu 
* Balli Kombëtar
* SS Skënderbeu
* Milicia Fashiste Shqiptare

## Referime 
### Referime 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Lauraceae

[thumb|190px|*[Cassytha filiformis*]]
[thumb|190px|Gjethet e *[Cinnamomum tamala* - (malabathrum ose *tejpat*)]]
[parapamje|190px|Gjethet *[Lindera|Lindera triloba*]]
Familja e bimëve lulëzuar **Lauraceae**, **dafinat**, përfshin dafinën e vërtetë dhe të afërmit e saj më të afërt. Kjo familje përfshin rreth 2850 lloje të njohura në rreth 45 gjini në mbarë botën (Christenhusz & Byng 2016). Ata janë dykotiledone dhe ndodhin kryesisht në rajone të ngrohta të buta dhe tropikale, veçanërisht në Azinë Juglindore dhe Amerikën e Jugut. Shumë prej tyre janë pemë ose shkurre aromatike me gjelbërim të përhershëm, por disa, të tilla si *Sassafras*, janë gjetherënës, ose përfshijnë pemë dhe shkurre gjetherënëse dhe me gjelbërim të përhershëm, veçanërisht në klimat tropikale dhe të butë. Gjinia *Cassytha* është unike në Lauraceae në atë që anëtarët e saj janë hardhi parazitare. Shumica e dafinave janë shumë helmuese.

## Pasqyra
Familja ka një shpërndarje në mbarë botën në klimat tropikale dhe të ngrohta. Lauraceae janë përbërës të rëndësishëm të pyjeve tropikale që variojnë nga ato të ulëta në male. Në disa rajone pyjore, Lauraceae janë ndër pesë familjet më të mira për sa i përket numrit të specieve të pranishme.

Lauraceae i japin emrin e tyre habitateve të njohura si pyjet e dafinës, të cilat kanë shumë pemë që ngjajnë sipërfaqësisht me Lauraceae, megjithëse ato mund t'i përkasin familjeve të tjera bimore si Magnoliaceae ose Myrtaceae. Pyjet e dafinave të llojeve të ndryshme gjenden në shumicën e kontinenteve dhe në shumë ishuj të mëdhenj.

Edhe pse taksonomia e Lauraceae ende nuk është vendosur, vlerësimet konservatore sugjerojnë rreth 52 gjini në mbarë botën, duke përfshirë 3,000 deri në 3,500 lloje. Krahasuar me familjet e tjera të bimëve, taksonomia e Lauraceae ende është kuptuar dobët. Kjo është pjesërisht për shkak të diversitetit të madh, vështirësisë në identifikimin e specieve dhe pjesërisht për shkak të investimeve të pamjaftueshme në punën taksonomike. Frutat në disa lloje (veçanërisht në gjininë Ocotea dhe Oreodaphne) janë pjesërisht të zhytura ose të mbuluara në një kupë në formë filxhani ose të thellë të trashë, e cila formohet nga tubi i hirit ku peduncle bashkon frutin; kjo i jep frutit një pamje të ngjashme me një lis. Në disa lloje Lindera, fruti ka një hipokarpi në bazën e frutit.

## Referime
Edmund Spenser

Edmund Spenser (1552-1599) shquhet si një ndër më të mëdhenjtë poetë epikë të Rilindjes Angleze. Ai cilësohet “poeti më i madh anglez i erës Elisabetiane”. Ndër mes krijimtarisë së tij zë vend edhe një sonet i shkruar për Skënderbeun. Ky sonet u përmend më 1596 nga Zachary Jones kur botoi anglisht përkthimin e historianit frëng J.Lavardin “Historia e Gjergj Kastriotit, të mbi-emëruar Skënderbe”. Botimin anglisht të këtij libri, Jones e përcolli me një sonet për Skënderbenë prej Edmund Spenser, i cili edhe në kryeveprën e tij “Faerie Queene” (“Mbretëresha e zanave”), në këngën e tretë, kreu XII, vargu i 10-të, e vesh mbretëreshën Elisabeta me fustan që mëngët i varen në mënyrë arbëreshe” (“Sleeves dependant albanese iyse”). Sonneti është pëtkthyer për herë të parë në shqip nga Skënder Luarasi.

### Literature 
https://diasporashqiptare.al/2021/01/17/destinacione-shqiptare-ne-gjurmet-e-antikitetit-ne-kalane-e-borshit/
Dialekti Skraparlli

**Dialekti skraparlian** ose **Gjuha skraparlli** është dialekt i gjuhës shqipe që flitet nga shqiptarët toskë në krahinën e Skraparit.

## Shih edhe 
* Toskërishtja veriore
* Dialektet e gjuhës shqipe
Hekurudha Fushë Kosovë - Shkup

[lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/44/HK_661_004_with_a_freight_train_at_Ka%C3%A7anik.jpg/220px-HK_661_004_with_a_freight_train_at_Ka%C3%A7anik.jpg|djathtas|parapamje| Treni i mallrave në [Kaçaniku|Kaçanik .]]
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3c/Treni.jpg/220px-Treni.jpg|djathtas|parapamje| Stacioni i Ferizajit
lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/82/Han_i_Elezit_station.JPG/220px-Han_i_Elezit_station.JPG|djathtas|parapamje| Stacioni Elez Han.
**Hekurudha Fushë Kosovë–Shkup** (maqedonisht *Железничка пруга Косово Поље–Скопје*) është një linjë hekurudhore që lidh Kosovën dhe Maqedoninë e Veriut.

## Historia 
Linja kalon në drejtimin veri-jug, fillimisht përmes luginës së lumit Nerodimka dhe më vonë përmes grykës së Kaçanikut nga jugu i Kosovës deri në kryeqytetin e Maqedonisë së Veriut . Historikisht njihet edhe si i ashtuquajturi *Pista e Kosovës*. Në territorin e Kosovës është i regjistruar me numrin **63** dhe në territorin e Maqedonisë së Veriut me numrin **84** .

Linja filloi të ndërtohej pasi hekurudha nga Selaniku arriti në kryeqytetin e sotëm të Maqedonisë së Veriut, Shkup. Punimet e ndërtimit të linjës përfunduan në vitin 1874, pasi ajo u lidh me rrjetin hekurudhor osman nga jugu. Nga Shkupi ajo u vazhdua për në Kosovë dhe përfundoi në Mitrovicë të Kosovës. Kjo ishte linja e parë hekurudhore e ndërtuar jo vetëm në territorin e Kosovës por edhe në gjithë trojet shqiptare. Linja u krijua fillimisht si seksion jugor i të ashtuquajturës Hekurudha Orientale, ndërtimi i së cilës do të lidhte Vjenën dhe Stambollin, dy kryeqytetet e perandorive të mëdha ( Austro-Hungaria dhe Perandoria Osmane ). Ndërtimi i saj u financua nga Compagnie gènèrale pour exploitation des chemines de fer de la Turquie d'Europe, pronari kryesor i së cilës ishte Baroni Moris Hirsch . Ndërtimi i linjës mundësoi zhvillim më të mirë ekonomik të pjesës jugore të Kosovës, falë hekurudhës u krijua edhe një vendbanim i vogël Ferizaji i cili së shpejti dë të bëhej një qytet i vërtetë.

Linja u dëmtua rëndë gjatë Luftës së Parë Botërore, por u rivendos shpejt si ndërtim prioritar.  Pikërisht nëpër këtë linjë hekurudhore dikur kalonte treni Akropolis që lidhte Athinën me Mynihun.

## Stacione 
* **Stacioni hekurudhor në Fushë Kosovë**
* Miradia e Poshtme
* Lipjan
* Fushlot
* Bablaku
* Kodrion
* **Ferizaj**
* Gurëz
* Kaçaniku i vjetër
* Stagovë
* Kaçaniku
* Elez Han
:*Kufiri shtetëror*
* Vuçindolli
* Gjorçe Petrovi
* **Stacioni hekurudhor i Shkupit**

## Shih edhe 
* Hekurudhat e Kosovës
* Muzeu i Hekurudhave të Kosovës

## Referime
Kisha e Llapushnikut

**Kisha e Llapushnikut** është një kishë katolike e cila ndodhet në fshatin Llapushnik të Komunës së Drenasit.

## Shih edhe 
* Drenasi
* Komuna e Drenasit

## Referime
Hekurudha Fushë Kosovë - Pejë

lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0a/Kosovo_railways.svg/220px-Kosovo_railways.svg.png|djathtas|parapamje| Rrjeti hekurudhor në Kosovë. Pjesa perëndimore e itinerarit të shënuar me të kuqe është linja Fushë Kosovë-Pejë.
[lidhja=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/23/Klina_river_bridge_train2.JPG/220px-Klina_river_bridge_train2.JPG|djathtas|parapamje| Një tren në linjën nga Fushë Kosova për në Pejë afër [Klina|Klinës .]]
**Hekurudha Fushë Kosovë-Pejë** është një linjë hekurudhore që lidh stacionin hekurudhor Fushë Kosovë afër Prishtinës me qytetin e Pejës në Kosovën perëndimore. Shtegu, i cili një pjesë të madhe të itinerarit e kalon në luginën e lumit Drenica dhe më pas në terren të rrafshët, ka një gjatësi totale prej 81 km. Në anën lindore, lidhet me pjesën tjetër të rrjetit hekurudhor të Kosovës; në qytetin e Klinës ku një linjë tjetër degëzohet prej saj drejt Prizrenit.

Linja ka një diametër prej 1435 mm dhe nuk është e elektrizuar.

## Historia 
Pista është ndërtuar në vitet 1930. U hap zyrtarisht më 12 korrik 1936. Ndërtimi i linjës për në qytetin e Pejës është siguruar nga Société de construction des Batignolles. Qëllimi i ndërtimit të linjës ishte t'i siguronte ekonomisë jugosllave qasje në miniera dhe pasuri natyrore të Kosovës së atëhershme pak të zhvilluar.

Pista u projektua midis viteve 1926 dhe 1930. Ajo duhej të vazhdonte më në perëndim përmes terrenit malor deri në qytetin e Andrijevica në Mal të Zi. Meqenëse mbretëria e atëhershme jugosllave nuk ishte në kushtet më të mira ekonomike dhe kreditë ishin të vështira për t'u marrë, kostoja e ndërtimit të linjave të reja u rrit aq shumë sa qeveria e Beogradit u detyrua të zvogëlojë disa nga planet e guximshme për hekurudhat e reja në Jugosllavi. Kështu, disa plane ambicioze, duke përfshirë një rrjet gjithëpërfshirës të trasesë në Mal të Zi, u anuluan dhe linja në ndërtim e sipër në Kosovë u mbyll përfundimisht në Pejë.

Për shkak të kushteve të komplikuara ekonomike në Kosovë, linja nuk u rindërtua kurrë dhe për këtë arsye trafiku hekurudhor i pasagjerëve doli të ishte jo konkurrues në krahasim me trafikun rrugor. Në fillim të shekullit të 21-të, për një kohë të gjatë linja funksiononte vetëm për transport mallrash. Ndërmarrjet kryesore që shfrytëzojnë kapacitetin e linjës janë Fabrika e Ferronikelit në Drenas dhe Fabrika e Birrës në Pejë.

## Stacionet 
Disa stacione u shkatërruan gjatë luftës në Kosovë, kështu që numri i ndalesave në linjë u reduktua pas restaurimit të saj.

* **Stacioni hekurudhor në Fushë Kosovë**
* Bardhi i Madh
* *Mjekaj*
* Dritan
* Drenas
* Damanek
* Lugdren
* Grykas
* *Qarrat*
* Aqarevë
* Ujëmir
* Gurkat
* Klinë
* Shëngjergj
* Budisalcë
* Arbanë
* Seperant
* **Stacioni i trenit në Pejë**

## Shih edhe 
* Hekurudhat e Kosovës
* Hekurudha Shqipëri-Kosovë
* Muzeu i Hekurudhave të Kosovës
Djelmnia e Liktorit Shqiptar

parapamje|240px|Distinktivi i Djelmnisë së Liktorit Shqiptar
**Djelmnia e Liktorit Shqiptar**, (, shkurtesa **G.L.A.**) ishte një organizatë rinore e cila shërbente si krahu rinor i Partisë Fashiste Shqiptare.

Giovanni Giro, një zyrtar fashist italian, ishte dërguar në Shqipëri për të organizuar një lëvizje rinore fashiste atje përpara aneksimit italian të vendit. Megjithatë, këto përpjekje kanë qenë kryesisht të pasuksesshme. Përkundrazi, aktivitetet e tij krijuan incidente të ndryshme diplomatike.

Pas pushtimit italian të Shqipërisë në prill 1939, Achille Starace, një organizator kryesor fashist, u dërgua në Shqipëri për të ngritur Partinë Fashiste Shqiptare dhe Rininë Fashiste Shqiptare. ENGA, një organizatë rinore shqiptare e modeluar pas bashkimit të organizatës italiane të *Opera Nazionale Balilla* në GLA. Pas themelimit të GLA, Giro mbeti organizatori kryesor i lëvizjes. GLA u modelua sipas Rinisë Italiane të Liktorit dhe ishte politikisht nën komandën e homologut të saj italian. Uniformat e GLA ishin të ngjashme me ato të përdorura në Itali. Vajzat u organizuan në Rinia e Femrave të Liktorit (*Gioventù Femminile del Littorio*) dhe djemtë nën moshën katërmbëdhjetë vjeç u organizuan në grupe *Balilla*. Paralelisht me Rininë e Liktorit kishte edhe grupe fashistësh universitarë, por këto grupe ishin mjaft margjinale pasi Shqipëria kishte pak universitete.

Organi i shtypit i organizatës ishte gazeta *Liktori* me redaktor Ligor Buzi.

Ramiz Alia, i cili shërbeu si kreu i shtetit të Shqipërisë në vitet 1985-1992, kishte qenë anëtar i lëvizjes rinore fashiste, por më vonë u largua nga ajo dhe në vitin 1943 u bashkua me lëvizjen e rezistencës komuniste.

## References
Lëvizja e Legalitetit

[200px|parapamje|Stema e [Mbretëria Shqiptare 1928–1939|Mbretërisë Shqiptare]]
**Lëvizja e Legalitetit** ishin një fraksion mbretëror dhe promonarkik shqiptar i themeluar në vitin 1941. Ai drejtohej nga Abaz Kupi.

## Ideologjia
parapamje|majtas|145px|Zogu i Shqipërisë
Legaliteti kërkonte kthimin e Mbretit Zog, i cili ishte arratisur nga vendi në prag të pushtimit italian. Legaliteti përbëhej nga mbështetës kryesisht nga fiset malore veriore, veçanërisht nga rrethi i Matit. Pavarësisht se ishin nacionalistë, Legaliteti ishte kundër Ballit Kombëtar, pasi Balli Kombëtar ishin socialdemokratë dhe pro-republikat, ndërsa Legaliteti ishin besnikë dhe mbretërorë. Balli Kombëtar u akuzua edhe nga Legaliteti, sepse mbështetën pushtimin gjerman. Megjithatë, brenda Ballit Kombetar kishte elementë pro monarkistë.

## Historia
Veprimi negativ i komunistëve shqiptarë për çështjen e Kosovës largoi një numër të konsiderueshëm të ithtarëve të saj nga ai rajon kufitar. Pas nëntorit 1943, Abaz Kupi, deri në Marrëveshjen e Mukjes, ishte anëtar i Këshillit Qendror të LANÇ-it, u tërhoq me të tjerët për të formuar Legalitetin. italianët pushtuan Shqipërinë. Në fillim të viteve 1940, tre fraksione të reja politike u shfaqën brenda Shqipërisë pasi italianët u mundën: Komunistët Shqiptarë, Balli Kombëtar dhe Legaliteti. Aleatët fillimisht e mbështetën Legalitetin. Duke qenë fraksioni më i vogël pa ndikim të rëndësishëm në Shqipëri, aleatët ndërprenë ndihmën me Legalitetin dhe ndihmuan partizanët jugosllavë, të cilët nga ana e tyre mbështetën komunistët shqiptarë. Në vitin 1945, komunistët shqiptarë morën kontrollin mbi Shqipërinë në fund të Luftës së Dytë Botërore. Shumica e anëtarëve të Legalitetit u ekzekutuan ose ishin arratisur në perëndim.

## Trashëgimia
Partia monarkiste e Lëvizjes së Legalitetit e ka marrë emrin nga grupi.

## Referime
## Lexim më tutje
*Histoire de l'Albanie et de sa maison royale (5 volumes); Patrice Najbor -  JePublie - Paris - 2008 
* La dynastie des Zogu, Patrice Najbor -  Textes&Pretextes - Paris - 2002

## Lidhje të jashtme
*Faqja zyrtare e Oborrit Mbretëror Shqiptar
*Site Officiel de la Maison Royale d'Albanie 
*L'Albanie et le sauvetage des Juifs
Regimenti Kosova

**Regimenti Kosova** (serbisht: Косовски пук *Kosovski puk*) ishte një njësi ushtarake e Boshtit e krijuar pas kapitullimit italian në nëntor 1943 në Mitrovicë, Territori i Komandantit Ushtarak në Serbi (Kosova e sotme) nga Gjermania Naziste, e përbërë nga shqiptarë vendas.

## Prapavija 
Pas kapitullimit të Italisë nga lufta, Xhafer Deva ndihmoi në formimin e një qeverie të përkohshme nën pushtimin gjerman dhe ngriti Lidhjen e Dytë të Prizrenit përkrah nacionalistëve të tjerë shqiptarë. Regjimenti i Kosovës u krijua si formacion ushtarak i Lidhjes së Dytë të Prizrenit. Regjimenti u krijua nga Komiteti Qendror i Lidhjes së Dytë të Prizrenit. Gjermanët ia besuan themelimin e Regjimentit të Kosovës Bajazit Boletinit. Komandant i regjimentit ishte Bajazit Boletini, ndërsa komandant i batalioneve të regjimentit ishin Rasim Dajçi, Jusuf Boletini (vëllai i Bajazit) dhe Rizo Agaj.

Numri i shqiptarëve që iu bashkuan këtij regjimenti ishte rreth 1000 ose 1,500.

## Aktivitetet 
Më 3 dhjetor 1943 regjimenti vrau 30 serbë në fshatin Rakosh, më 4 dhjetor regjimenti vrau 34 serbë në Gjakovë dhe 36 serbë të tjerë në fshatin Sigë.

Ky regjiment u përdor kundër partizanëve në rajonet fqinje.

Midis 4 dhe 7 dhjetor 1943, 400 ushtarë të Regjimentit të Kosovës të komanduar nga Xhafer Deva rrethuan Pejën dhe kryen vrasje masive të serbëve dhe malazezëve vendas, duke vrarë të paktën 300 njerëz.

## Referime 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Skanderbeg (njësi ushtarake)

**Skanderbeg** ishte një njësi ushtarake shqiptare fashiste e caktuar në Trupat e 14-të të Ushtrisë Italiane, e përbërë nga ushtarë shqiptarë të rekrutuar në Shqipëri gjatë Luftës së Dytë Botërore.

Kjo njësi mori pjesë në kundërofensivën italiane kundër kryengritësve në Mal të Zi, gjatë Kryengritjes në Mal të Zi në vitin 1941. Skanderbeg përbëhej nga katër batalione dhe kishte forcën e një divizioni ose dy regjimenteve.

## Kryengritja në Mal të Zi 
Gjatë ofensivës italiane kjo njësi ushtarake vepronte në territorin ndërmjet Liqenit të Shkodrës, Tivarit dhe Ulqinit. Më 15 korrik 1941, dy ditë pas shpërthimit të kryengritjes, komanda supreme e forcave italiane në Shqipëri vendosi të mbështeste forcat italiane në Mal të Zi duke e zhvendosur Skanderbeg në Ulqin. Më 17 korrik Biroli urdhëroi Skënderbeun të pushtonte zonën në kufirin midis Shqipërisë dhe Malit të Zi, pa e kaluar atë. Më 22 korrik, Skënderbeu mori pjesë në aksionin e spastrimit në Mikuliqi, afër Tivarit.

Angazhimi i parë ushtarak i kësaj njësie ishte më 4 gusht 1941 në zonën e caktuar për Divizionin Venezia. Skanderbeg u angazhua si pararojë e divizioneve italiane.

Pas shtypjes së kryengritjes, Skanderbeg u caktua në Ushtrinë e 9-të, së bashku me disa njësi ushtarake që fillimisht i përkisnin korpusit të ushtrisë së 14-të.

## Referime