Mbret-Perandor

Një **mbret-perandor** (ekuivalenti femëror **mbretëresha-perandoresha**) është një sundimtar sovran që është njëkohësisht mbret i një territori dhe perandor i një tjetri. Ky titull zakonisht rezulton nga bashkimi i një kurore mbretërore dhe perandorake, por i njeh dy territoret si të ndryshme politikisht dhe kulturalisht, si dhe në status (perandori është një gradë më e lartë se mbreti). Ai gjithashtu tregon statusin perandorak të një mbreti përmes blerjes së një perandorie ose anasjelltas.

Titulli i dyfishtë nënkupton rolin e dyfishtë të një sovrani, por gjithashtu mund të krijohet për të përmirësuar prestigjin e një sundimtari. Megjithatë, të dyja rastet tregojnë se bashkimi i sundimit nuk ishte thjesht një rast aneksimi ku një shtet gëlltitet nga një tjetër, por më tepër një bashkimi dhe statusi pothuajse i barabartë, megjithëse në rastin e monarkisë britanike sugjerimi se një perandor është më i lartë. në rangun se një mbret u shmang duke krijuar titullin "mbret - perandor" ose "mbretëresha-perandoreshë" në vend të "perandor-mbret" ose "perandoresha-mbretëresha".

## Në Austro-Hungari 
Një përdorim tjetër i këtij titulli të dyfishtë ishte në vitin 1867, kur Perandoria Austriake shumëkombëshe, e cila sundohej nga gjermanët dhe po përballej me nacionalizmin në rritje, ndërmori një reformë që i dha të drejta nominale dhe faktike fisnikërisë hungareze. Kjo reformë ringjalli Mbretërinë e Hungarisë të aneksuar nga Austria, dhe për këtë arsye krijoi shtetin e bashkimit të dyfishtë monarkik të Austro-Hungarisë dhe titullin e dyfishtë "perandor-mbret" (në gjermanisht *Kaiser und König*, në hungarisht *Császár és Király*).

Prandaj Dinastia Habsburge sundoi si Perandorë të Austrisë mbi gjysmën perëndimore dhe veriore të Perandorisë (Cisleithania), dhe si mbretër të Hungarisë mbi Mbretërinë e Hungarisë dhe pjesën më të madhe të Transleithania. Hungaria gëzonte njëfarë shkalle vetëqeverisjeje dhe përfaqësimi në punët e përbashkëta (kryesisht marrëdhëniet me jashtë dhe mbrojtjen). Federata mbante emrin e plotë "Mbretëritë dhe Tokat e Përfaqësuara në Këshillin Perandorak dhe Tokat e Kurorës së Shën Stefanit".

## Në perandorinë koloniale italiane 
Pas pushtimit italian të Etiopisë më 1936, Mbreti Victor Emmanuel III u shpall Perandor i Etiopisë. Kështu, ai u bë Mbret-Perandor (në italisht *Re Imperatore*), duke sunduar si mbi Mbretërinë e Italisë ashtu edhe mbi Perandorinë Etiopiane.

## Në Perandorinë Gjermane 
Në vitin 1871, Konfederata e Gjermanisë së Veriut u bashkua me shtetet e Gjermanisë Jugore për të formuar Perandorinë Gjermane. Kushtetuta thoshte se Mbreti i Prusisë, atëherë William I, do të kurorëzohej Perandor Gjerman (*Deutscher Kaiser*). William dëshironte të shpallej Perandor i Gjermanisë (*Kaiser von Deutschland*), por kjo do të kishte shkaktuar probleme sovraniteti me princat gjermanë jugorë dhe gjithashtu me Austrinë.

Pas humbjes shkatërruese në Luftën e Parë Botërore dhe Revolucionin Gjerman, Perandori William II u përpoq të abdikonte nga froni i Gjermanisë duke ruajtur fronin e tij si Mbret i Prusisë, duke besuar se Mbretëria e Prusisë dhe Perandoria Gjermane ishin në një bashkim personal. Por pasi u informua se ai nuk mund të abdikonte një fron pa tjetrin, William u detyrua të abdikonte nga të dy fronet dhe jetoi pjesën tjetër të jetës së tij në mërgim në Holandë.