open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Radiodrama

Radiodrama është ajo lloj gjinie letrare,në të cilën raportohen reklama apo drama por pa pamje televizive.
Varet nga ajo që shikojmë,radiodrama (përmes radios) ka për detyrë që informacioni të jetë i saktë dhe korrekt në mënyrë që dëgjuesit t'i jepet ndjesia sikur shikon nëpërmjet pamjeve.Poashtu zëri,intonacioni duhet të jetë i qetë,i rrjedhshëm.
Në të kaluarën radiodrama ishte tejet e përhapur,por në ditët e sotme nuk përdoret pothuajse fare për shkak se shumica e informacioneve merren nëpërmjet televizionit,portaleve të ndryshme e rrjeteve sociale.
Komuna e Albanikut

*Ky artikull merret me **Komunën e Albanikut.** Për qytezën e Albanikut shiko në faqen përkatëse.*
parapamje|Stema e Komunës së Albanikut (Leposaviqit)
parapamje|Vendndodhja e Komunës së Albanikut në hartën e Kosovës
**Komuna e Albanikut** e njohur edhe si **Komuna e Leposaviqit** (serbisht Општина Лепосавић *Opština Leposavić*), është një komunë e cila ndodhet në rrethin e Mitrovicës, në pjesën më veriore të Kosovës. Selia administrative e kësaj komune gjendet në qytetin e Albanikut (Leposaviqit).

## Gjeografia 
Komuna e Albanikut ndodhet në veri të Kosovës. Komuna kufizohet në veri me kufirin e Serbisë, në jugperëndim kufizohet me territorin e komunës së Zubin Potokut, në jug me komunën e Zveçanit dhe të Mitrovicës së Veriut, ndërsa në një pjesë të vogël në juglindje kufizohet me territorin e Komunës së Besianës. Komuna ka gjithsej 42 fshatra.  territori i përgjithshëm i komunës përfshin një sipërfaqe prej 539 &nbsp; km². Lumi i Ibrit rrjedh nëpër territorin e komunës dhe qytetin e Albanikut. Së bashku me komunat: Komuna e Zubin Potokut, Mitrovica Jugut, Mitrovica e Veriut, komuna e Skënderajit, komuna e Vushtrrisë dhe Komuna e Zveçanit, formon Rajonin e Mitrovicës.

## Popullsia 
Regjistrimi i vitit 2011 nuk u mbajt në komunën e Albanikut. Të dhënat e vitit 2009 bazohen vetëm në një vlerësim. 

## Shih edhe 
* Albaniku
* Mitrovica
* Mitrovica Veriore

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare (Shqip)
* faqe zyrtare
Komuna e Skënderajt

*Ky artikull merret me **Komunën e Skënderajit.** Për qytetin e Skënderajit shiko në faqen përkatëse.*
parapamje|Pozita e komunës së Skënderajit në hartën e Kosovës
**Komuna e Skënderajit** ose **Sërbicës** (serbisht Општина Србица *Opština Srbica*) është një komunë në Kosovë. Ndodhet në Rajonin e Mitrovicës. Selia administrative e komunës është qyteti i Skënderajit.

## Gjeografia 
Komuna e Skënderajit ndodhet në pjesën qendrore të Kosovës. Në juglindje, kufizohet me komunën e Drenasit, në jug-perëndim me komunën e Klinës, në verilindje me Vushtrrinë dhe Mitrovicën, në veri me Zubin Potokun dhe në veriperëndim me komunën e Burimit. Zona e komunës ka një sipërfaqe prej 378 km². Së bashku me komunat Mitrovica e Veriut dhe Mitrovica e Jugut, Vushtrria, Albanikut, Zubin Potokut dhe Zveçanit, formon Rajonin e Mitrovicës . 

## Popullsia 
Regjistrimi i vitit 2011 tregoi se komuna e Skënderajit kishte një popullsi prej 50,858, prej të cilëve 50.685 (99.66%) u deklaruan shqiptarë, 50 si serbë, 42 si boshnjakë, dhjetë si Ashkali dhe shtatë si pjesëtarë të kombësive të tjera. 
  

## Vendbanime 
Komuna e Skjënderajit ka gjithsej 49 vendbanime.

## Shih edhe 
* Drenica
* Skënderaji
* Rajoni i Mitrovicës

## Referime
Santa María (anije)

thumb|Një riprodhim i naut *Santa María*, 1892
**La Santa María** (Shën Maria) përndryshe **La Gallega**, ishte një nau, më e madhja nga tre anijet e përdorura nga Kristofor Kolombi në udhëtimin e tij të parë përtej Oqeanit Atlantik në vitin 1492. Dy të tjerat ishin karavelat la Niña dhe Pinta. Mjeshtri dhe pronari i saj ishte Juan de la Cosa që vepronte në ujërat e jugut spanjoll. Kërkohet me urdhër të Mbretëreshës Isabella dhe me kontratë me Kristofor Kolombi, të cilin de la Cosa e njihte më parë, Santa María u bë flamuri i Kolombit në udhëtim për aq kohë sa ishte në det. Pasi ngeci në Ditën e Krishtëlindjeve, viti 1492, në brigjet e Haitit, përmes papërvojë të timonit, u çmontua pjesërisht të merrte lëndë druri për Fort Navidad, "Kalaja e Krishtëlindjes", e vendosur në një fshat amë Taíno. Fort ishte zgjidhja e parë spanjolle në Botën e Re, të cilën Kolumbi kishte kërkuar për Spanjën.

Pas kthimit të tij në Spanjë, ekspedita ishte menjëherë një histori suksesi ndërkombëtar. Kolombi dhe ekuipazhet e tij paraditën rrugët e Barcelonës, në rrugën që do të pranoheshin nga mbretëresha, në shoqërinë e vendasve me veshje amtare gala (kryesisht bojë trupi), të veshur me zbukurime prej ari, tani pronë e kurorës. Të gjitha fajet e ekuipazheve më parë mutinoze u falën dhe u harruan, përveç hyrjeve të errëta të ditarit. Sapo ishte e mundshme, mbretëresha nisi një armadë prej 17 anijeve me kolonët dhe trupat për lehtësimin e Fort Christmas dhe forcimin e mëtejshëm të fuqisë spanjolle atje. Niña dhe Pinta lundruan përsëri. Kolombi fitoi një anije të ri krysore, besohet, sipas mendimit të shumicës, gjithashtu që ishte emëruar Santa Maria, por burimet japin disa variante, siç është forma e hershme italiane, **Marigalante**. Juan de la Cosa ishte me siguri në udhëtimin e dytë edhe pse statusi i tij është disi i pasigurt. Mendimi i shumicës është se ai ishte pajtuar me Kolombin dhe shërbente përsëri si mjeshtër i Santa Maria, megjithëse ndoshta jo për të gjithë udhëtimin. Këtë herë nuk pati asnjë grindje dhe asnjë bisedë ose veprim të pabindur, pasi Kolombi kishte në komandën e tij cilat ishin në mënyrë efektive marinsat mbretërore.

Ekspedita e dytë arriti në Fort Christmas, duke u ankoruar me kujdes larg rërës së rërës. Ata e gjetën kalanë të djegur dhe të braktisur. Disa kufoma evropianë shtriheshin afër. Shefi i Taíno pranoi se kolonistët ishin të gjithë të vdekur, të vrarë nga vendasit Taíno. Shefi mohoi bashkëpunimin, duke pretenduar një plagë të shkaktuar në mbrojtje të tyre. Hetimi pasues nuk arriti ta pastrojë atë. Shoku ndryshoi perceptimin e Columbus për misionin e tij. Më parë ai kishte respektuar vendasit, madje edhe ata të marrë në paraburgim. Tani ai nuk i respektoi ata, kundër urdhrave të qartë të mbretëreshës. Rezultati i trishtuar ishte një politikë skllavërimi dhe gjenocidi, për të cilën ai përfundimisht u gjykua, u dënua, dhe u urdhërua nga aktivitete të mëtejshme "koloniale", përfshirë edhe largimin nga zyrat e tij trashëgimore.

## Shiko edhe
* Epoka e zbulimeve
* Perandoria Spanjolle
* Epoka e Lundrimit me Vela
* Veliera

## Referencat
Pandemia e COVID-19 në Portugali

Pandemia e vazhdueshme COVID-19 u konfirmua se kishte arritur në Portugali në mars 2020 nga Drejtoria e Përgjithshme e Shëndetit (DGS). 

## Sfondi 
Më 12 janar 2020, Organizata Botërore e Shëndetit (OBSH) konfirmoi që një koronavirus i ri ishte shkaku i një sëmundje të frymëmarrjes në një grup njerëzish në qytetin Wuhan, Provinca Hubei, Kinë, e cila u raportua në OBSH më 31 dhjetor 2019. 

Raporti i fatalitetit të rasteve për COVID-19 ka qenë shumë më i ulët se SARS i 2003, por transmetimi ka qenë dukshëm më i madh, me një numër të konsiderueshëm të përgjithshëm të vdekjeve. 

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* COVID-19 - Direção-Geral da Saúde  (nga Drejtoria e Përgjithshme e Shëndetit ) 
** Ponto de Situação Atual em Portugalia - Direção-Geral da Saúde  
** Relatório de Situação - COVID-19 - Direção-Geral da Saúde  
* EstamosON - Official Information COVID19 Estamos On (gov.pt)  (nga qeveria Portugeze ) 
* Esri Portugalia - Evolucioni i COVID-19 në Portugali me grafikë dhe të dhëna 
*  
* Worldometers - Coronavirus (Të dhënat Covid-19) - Portugali 
* Repositório de dados Covid-19 em Portugal
Pandemia e COVID-19 në Azi

Pandemia e COVID-19 filloi në Azi në Wuhan, Hubei, Kinë dhe është përhapur gjerësisht në kontinent. Deri më 2 maj 2020, të paktën një rast i COVID-19 ishte raportuar në çdo vend të Azisë, përveç Koresë së Veriut dhe Turkmenistanit. 

Vendet me numrin më të madh të rasteve të konfirmuara të koronavirusit janë Turqia, Irani, Kina, India dhe Arabia Saudite. Ndër vendet më të hershme për të raportuar rastet e COVID-19 pas shpërthimit në Kinë ishin Koreja e Jugut dhe Tajvani, por këto vende e kanë kontrolluar me sukses pandeminë. Numri më i lartë i vdekjeve është regjistruar në Iran, Kinë, Turqi, Indi dhe Indonezi, me më shumë se 17,000 vdekje të kombinuara. Megjithatë, numri i të vdekurve në një numër vendesh pretendohet të jetë dukshëm më i lartë se ai i dhënë në shifrat zyrtare. 

Disa vende të Azisë Juglindore pësuan një ngritje të konsiderueshme të rasteve pas një ngjarjeje Tabligh Jamaat nga 27 shkurti deri më 1 mars në një xhami në Kuala Lumpur, ku shumë njerëz besohet se janë infektuar. Në mënyrë të ngjashme, ngjarjet në Indi dhe Pakistan gjithashtu kanë shkaktuar një rritje të numrit të rasteve në ato vende.

## Raste të konfirmuara 
## Parandalimi në vende dhe territore të tjera 
## Shiko edhe 
* Pandemia e COVID-19 sipas shteteve dhe territoreve

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Coronavirus COVID-19 Rastet globale dhe të dhënat historike nga Universiteti Johns Hopkins 
* Azhurnime të koronavirusit në Azi  - Totali i azhurnuar ditor i virusit në Azi
Josif Kromidha

**Josif Kromidha** (9 nëntor 1930 - 25 shtator 2009) ishte producent dhe punëtor teknik filmash shqiptar nga Saranda.

Ne 1954 filloi pune ne Kinostudio fillimisht ne repartin e ndricimit dhe me vone si administrator te filmave kronikale dhe dokumentare.Nga viti 1966 dhe deri ne vitin 1986 drejtoi xhirimin rreth 25 filmave artistike si producent.Paralelisht punoi edhe ne filmin dokumentar.Ne vitet 1986- 1990 u emerua si drejtor ne degen e prodhimit.Ne 1990 doli ne pensionku u mor me pune te ndryshme private.Vdiq ne 25 shtator 2009.

## Filmografia[edit] 
* Te ruajme shendetin (1958)
* Brigaola Qemal Stefa (1959)
* Kufitari (1959)
* Lulezo Shqiperi (1959)
* Gezimi i jetes (1961)
* Migjeni (1961)
* Me shpate ne dore (1962)
* Krah per krah (1964)
* Marshon Shqiperia socialiste (1964)
* Njevezit dhe veprat (1965)
* Ne shtigjet partizane (1966)
* Reportazh nga Kurbneshi (1967)
* Perse bie kjo daulle (1969)
* Mengjese lufte (1971)
* Kinoditari Nr. 17, (1972)
* Burim i pashtershem (1973)
* Mimoza llastica (1973)
* Kater kenge per Partine (1974)
* Rruge te bardha (1974)
* Ne fillim te veres (1975)
* Fijet qe priten (1976)
* Zonja nga qyteti (1976)
* Shembja e idhujve (1977)
* Udhetim i veshtire (1977)
* Vajzat me kordele te kuqe (1978)
* Radiostacioni (1979)
* Nje gjeneral kapet rob (1980)
* Gezhoja e vjeter (1980)
* Pas vdekjes (1980)
* Nje emer midis njerezve (1983)
* Fejesa e Blertes (1984)
* Pranvere e hidhur (1985)
* Ne prag te jetes (1985)
* Dasem e cuditeshme (1986)
* Kur ndahesh nga shoket (1986)
* Kush eshte vrasesi (1988)

Dhe ne shume filma dokumentare.Eshte dekoruar shume here per punen e tij te mire.Para se te dilte ne pension e dekoruan me medaljen e klasit te pare.

## Referime
Pandemia e COVID-19 në Indi

djathtas|parapamje|400x400px| Rritja fillestare e pandemisë në Indi ishte dyfishimi çdo katër ditë
Rasti i parë i pandemisë së COVID-19 në Indi u raportua më 30 janar 2020, me origjinë nga Kina. Deri më 6 maj 2020, Ministria e Shëndetësisë dhe Mirëqenies së Familjes kanë konfirmuar gjithsej 49.391 raste, 14.118 shërime (përfshirë 1 migrim) dhe 1694 vdekje në vend. Ekspertët sugjerojnë se numri i infeksioneve mund të jetë shumë më i lartë pasi nivelet e testimit të Indisë janë ndër më të ultat në botë. Shkalla e infeksionit të COVID-19 në Indi raportohet të jetë 1.7, dukshëm më e ulët se në vendet më të prekura. 

Përhapja është shpallur një epidemi në më shumë se dhjetëra shtete dhe territore të bashkimit, ku janë thirrur dispozitat e Ligjit të Sëmundjeve Epidemike, 1897, dhe institucionet arsimore dhe shumë institucione tregtare janë mbyllur. India ka pezulluar të gjitha vizat turistike, pasi një shumicë e rasteve të konfirmuara ishin të lidhura me vendet e tjera. 

Më 22 mars 2020, India vëzhgoi një shtetrrethim publik 14-orësh vullnetar në rastin e kryeministrit Narendra Modi. Qeveria e ndoqi atë me mbyllje në 75 rrethe ku rastet COVID-19 kishin ndodhur, si dhe të gjitha qytetet kryesore. Më tej, më 24 mars, Kryeministri urdhëroi një mbyllje mbarëkombëtare për 21 ditë, duke prekur të gjithë 1.3 miliardë popullsi e Indisë. Më 14 prill, Kryeministri zgjati bllokimin në vazhdim mbarëkombëtar deri më 3 maj. 

## Sfondi 
Më 12 janar 2020, Organizata Botërore e Shëndetit (OBSH) konfirmoi që një koronavirus i ri ishte shkaku i një sëmundjeje të frymëmarrjes në një grup njerëzish në qytetin Wuhan, Provinca Hubei, Kinë, e cila u raportua në OBSH më 31 dhjetor 2019. 

Raporti i fatalitetit të rasteve për COVID-19 ka qenë shumë më i ulët se SARS i 2003, por transmetimi ka qenë dukshëm më i madh, me një numër të konsiderueshëm të përgjithshëm të vdekjeve. 

## Sipas kohës 
Më 30 janar, India raportoi rastin e parë të COVID-19 në Kerala, e cila u rrit në tre raste deri më 3 shkurt; të gjithë ishin studentë që ishin kthyer nga Wuhan, Kinë. Asnjë rritje e konsiderueshme e rasteve nuk u pa në pjesën tjetër të shkurtit. Më 4 mars, 22 raste të reja dolën në dritë, përfshirë ato të një grupi turistik italian me 14 anëtarë të infektuar. 

## Përgjigjet e qeverisë 
## Testimi dhe kundërmasat 
parapamje| Një poster që tregon misionin luftarak COVID-19 të Këshillit të Kërkimeve Shkencore dhe Industriale

## Ndihma 
## Të dhëna statistikore 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*  on MyGov.in – Government's portal for COVID-19
* 
*  – COVID-19 Management videos by the Ministry of Health and Family Welfare
*
Shtatorja e Vaçe Zelës në Lushnje

Shtatorja e këngëtares së madhe shqiptare Vaçe Zela ndodhet në qytetin e Lushnjes në "Sheshin e qytetarëve". Shtatorja është punuar nga skulptori Arben Bajo dhe shfaq një nga momentet më të bukura të këngëtares, momenti kur ajo me kitarë këndonte ”Moj e bukura Arbëri”. Përurimi u bë në datën 20 janar, 2020.   

## Referime
Civeti me njolla të mëdha

Civeti me njolla të mëdha ( Viverra megaspila ) është një viverrid amtare në Azinë Juglindore që është e shënuar si Rrezikuara në Listën e Kuqe të IUCN . 

## Anatomia 
Pocock e përshkroi civetin me njolla të mëdha në ngjyrë nga argjendtë-gri në të artë-buf ose tawny me një model të zi në kafe dhe pika të mëdha ose relativisht të vogla, të cilat ndahen ose nganjëherë fushen në copëza ose në vija vertikale pas shpatullave. Shiritat e bardhë në bisht kryesisht janë të kufizuara në anët dhe sipërfaqen e poshtme, por shumë rrallë formojnë unaza të plota. Të rriturit matin 30–30,5 në (76–77 cm) në kokë dhe trup me një bisht të gjatë 13–15,5 në (33–39 cm). Pesha e saj varion nga 14,5-18,5 lb (6,6–8,4 kg). 

## Gama dhe habitati 
Civeti me njolla të mëdha gjenden në Mianmar , Tajlandë , Malajzi , Kamboxhia , Laos , Vietnam dhe Kinë . Në Kinë, këqyrjes fundit ka ndodhur në vitin 1998. Ata banojnë me gjelbërim të përjetshëm , qumeshtit , dhe të thatë dipterocarp pyjet nën lartësi prej 300 m (980 ft). Në Tajlandë, ato ndodhen në disa zona të mbrojtura deri në jug, sa Provinca Ranong . 

## Ekologjia dhe sjellja 
Të dhëna mbi ekologjinë ushqyese dhe sjelljen e civetit me njolla të mëdha nuk ekzistojnë. 

## Histori taksonomike 
Pocock i konsideronte V. megaspila dhe V. civettina si specie të dallueshme . Ellerman dhe Morrison-Scott e konsideruan V. civettina një nënspecie të V. megaspila .

## Referime
Nininbaori

**Nininbaori** (二人 羽 織 り) është një akt komedik japoneze, ku dy persona veshin të njëjtën pallto të madhe (*haori*) dhe pretendojnë të jenë një person (i mbrojtur). Një person është "fytyra" dhe tjetri është "krahët". Humori lind nga krahët asnjëherë duke mos u koordinuar me fytyrën.

Ky lloj skeçi konsiderohet si element kryesor i komedisë japoneze dhe zakonisht përdoret si pjesë e shfaqjeve të komedisë; të dyja shfaqjet në skenë drejtpërdrejt dhe Owarai (komedi televizive).
Gungnir

[thumb|240px|[Odin i hipur mbi kalin e tij Sleipnir (këtu shfaqet me katër këmbë ndrysha nga karateristika e tij që është me tetë) dhe duke mbjatur Gungnir në dorën e tij.]]
Në mitologjinë nordike, **Gungnir** (Nordishtja e vjetër: *Gungnir*, *tundem*) është shtiza e perëndisë Odin. Është i njohur për të goditur gjithmonë objektivin e sulmuesit, pavarësisht nga aftësia e sulmuesit.

## Vërtetime
### *Edda poetike*
Në poemën e Edda poetike *Völuspá*, Lufta Æsir–Vanir përshkruhet se fillon zyrtarisht kur Odin hedh një shtizë mbi kokat e një asambleje perëndish Vanir. Megjithatë, nuk dihet nëse kjo ishte apo jo konkretisht Gungnir. Në *Sigrdrífumál*, valkyrie Sigrdrífa këshillon Sigurdin për aplikimin magjik të runes. Ajo i jep Sigurdit këshilla dhe ndan me të dije, duke përfshirë se runat ishin gdhendur në majë të Gungnir.

### *Edda prozaike*
Sipas kapitullit 51 të librit *Edda prozaike*, *Gylfaginning*, Odin do të kalërojë përpara Einherjar ndërsa përparon në fushën e betejës në Ragnarök i veshur me një helmetë ari, një mantel mbresëlënës poste dhe duke mbajtur Gungnir. Më pas ai do të sulmojë me të ujkun Fenrir.

Në *Skáldskaparmál*, paraqitet më shumë informacion në lidhje me shtizën. Shtiza u krijua nga xhuxhët e njohur si Bijtë e Ivaldit nën mjeshtërinë e xhuxhit farkëtar Dvalin. Shtiza u mor nga xhuxhët nga Loki, rezultat i një skeme që ai sajoi si një dëmshpërblim të pjesshëm për prerjen e flokëve të perëndeshës Sif. Shtiza përshkruhet si e ekuilibruar aq mirë sa mund të godiste çdo objektiv, pavarësisht nga aftësia ose forca e mbajtësit.
Naglfar

Në mitologjinë nordike, **Naglfar** është varka më e madhe nga të gjithë. Gjatë ngjarjeve të Ragnarök, Naglfar është parathënë të lundrojë drejt Vígríðr, duke tragetuar forcat e kaosit që do të bëjnë betejë me perënditë. *Naglfar* është dëshmuar në *Edda poetike*, e përpiluar në shekullin e 13-të nga burime të hershme tradicionale, dhe *Edda prozaike*, e shkruar në shekullin e 13-të nga Snorri Sturluson.

## Etimologjia
Disa mosmarrëveshje kanë zhvilluar mbi etimologjinë e Naglfar. Në fund të shekullit të 19-të, Adolf Noreen sugjeroi që *nagl*- këtu nuk e ka kuptimin e tij të zakonshëm të "thonjëve", por, përkundrazi, është një variant i nordishtes së vjetër *nár* (që do të thotë "kufomë") dhe përfundimisht rrjedh nga proto-Indo-evropiane **nok-w-i*. Noreen pretendoi se nocioni i *Naglfar* si një 'anije-thoi' është për shkak të një etimologjie popullore; ajo shtjellim mbi etimologjinë popullore prodhoi konceptin e një "anijeje-thoi".

Sidoqoftë, Sigmund Feist (1909) hedh poshtë teorinë mbi baza etimologjike, ashtu si edhe Albert Morley Sturtevant (1951) për shkak të vështirësive të mëdha, dhe pikat e tyre kanë bërë që Bruce Lincoln (1977) të komentojë se "nuk ka asnjë arsye për të pretenduar se *nagl*- nuk ka kuptimin e tij të zakonshëm të 'thoit' dhe se *Naglfar* është ndonjë gjë tjetër përveç anijes së thonjve, ashtu si e përshkruan Snorri". Për më tepër, Lincoln gjen se anija është pjesë e një modeli më të madh të heqjes fetare dhe sakrificës së flokëve dhe thonjve midis indo-evropianëve.

## Në kulturën popullore
*Anija shfaqet në video lojën *The Witcher 3: Wild Hunt dhe në *Gwent* si automjetin e egër Wild Hunt për të përdorur për të udhëtuar midis botëve.
*Anija gjithashtu shfaqet në video lojën *World of Warcraft* në zgjerimin e Legjionit. Në burg, Maw of Souls, lojtarët përfunduan gjysmën e fundit të burgut të 2 pjesëve në Naglfar. Kjo kulmon kur ju mposhtni bosin e fundit të burgut, Helya.
*Anija e Piratëve të Rinj Gjigant në *One Piece* quhet Naglfar.
*Toma magjike e bosit Lyon në *Fire Emblem: The Sacred Stones* quhet Naglfar.
*Naglfar është një grup muzikor suedez e formuar në vitin 1992.
*Naglfar gjithashtu përmendet në romanin e Rick Riordan *The Ship of the Dead''.

## Shih edhe
*Naglfari

## Referime
Pandemia e COVID-19 në Kanada

**Pandemia** e **COVID-19 në Kanada** është pjesë e pandemisë në vazhdim në mbarë botën të sëmundjes COVID-19, e shkaktuar nga sindromi i rëndë akut i frymëmarrjes koronavirus 2 (). Sëmundja u konfirmua se kishte arritur në Kanada më 27 janar 2020, pasi një njeri që ishte kthyer në Toronto nga Wuhan, Hubei, Kinë, testoi pozitivisht. Deri më 6 maj 2020, ka pasur mbi 63.400 raste të konfirmuara, 28171 shërime dhe 4.232 vdekje në vend. Qeveria e Kanadasë ka lëshuar modelimin duke parashikuar 11,000 - 22,000 vdekje gjatë pandemisë, duke supozuar "kontroll më të fortë epidemik". 

Ndër kanadezët që kontraktuan virusin ishte Sophie Grégoire Trudeau, gruaja e kryeministrit Justin Trudeau, e cila testoi pozitive për virusin më 12 mars, pas së cilës familja kaloi në izolim. Deri më 28 mars, ajo ishte shëruar. Shumë politikanë të tjerë kanë kaluar në izolim për shkak të udhëtimit ose duke provuar simptoma. 

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Sëmundja koronavirus (COVID-19): Azhurnimi i shpërthimit Shëndetësor Kanada 
* Masat me bazë komunitare për të zbutur përhapjen e sëmundjes së koronavirusit (COVID-19) në Kanada 
* Coronavirus COVID-19 Rastet globale dhe të dhënat historike nga Universiteti Johns Hopkins 
* Harta e rasteve të COVID-19 në Kanada në një nivel rajonal dhe mbyllje të ngjashme 
* Harta e Coronavirus COVID-19 Rastet e konfirmuara në Kanada  nga Fuqizimi i Shëndetit (empower.ca / iamsick.ca) 
* Përditësime dhe lajme nga Coronavirus Canada  . Kanada në Coronavirus Global portal ndërkombëtar. Në dispozicion në anglisht, frëngjisht, dhe më shumë. 
* CoronaMapper - Harta me disa statistika të azhurnuara 
* Covid Canada  - Grafiku bar i statistikave të krahinës dhe burimi i  lajmeve live 
* Skica e programeve qeveritare në lidhje me Pandeminë COVID-19 në Kanada 
* COVIDmapper  - Hartimi i të dhënave COVID-19 nga e kaluara, e tanishmja dhe e ardhmja (parashikimet e azhurnuara ditore)
Loki

thumb|240px|Imazh i një dorëshkrimi Islandez nga shekulli i 18-të që tregon Lokin me shpikjen e tij, rrjetën e peshkimit.
**Loki** është një perëndi në mitologjinë e nordike. Loki është djali i Fárbauti dhe Laufey, dhe vëllai i Helblindi dhe Býleistr. Loki është i martuar me perëndeshën Sigyn dhe kanë dy djem, Narfi dhe / ose Nari dhe Váli. Nga jötunn Angrboða, Loki është babai i Helës, ujku Fenrir dhe gjarpri botëror Jörmungandr. Në formën e një pele, Loki u mbars nga hamshori Svaðilfari dhe lindi kalin me tetë këmbë Sleipnir.

Ashtu si perënditë e tjera, Loki është një ndërrues i formës dhe në burime të veçanta shfaqet në formën e një salmoni, një pelë, një mizë dhe ndoshta një gruaje të moshuar me emrin Þökk (nordishtja e vjetër 'faleminderit'). Marrëdhëniet pozitive të Lokit me perënditë përfundojnë me rolin e tij në inxhinierinë e vdekjes së perëndisë Baldr. Përfundimisht, djali i lindur posaçërisht i Odinit, Váli, lidh Lokin me të brendshmet e një prej djemve të tij. Në *Edda prozaike*, ky djalë, Nari ose Narfi, vritet nga një tjetër djalë i Lokit, i cili quhet edhe Váli.

Ndërsa ndonjëherë është miqësor me perënditë, Loki inxhinieron vdekjen e perëndisë së dashur Baldr dhe për këtë perënditë përfundimisht e lidhin atë me të brendshmet e disa prej fëmijëve të tij, ku ai përpëlitet nga dhimbja. Perëndesha Skaði është përgjegjëse për vendosjen e një gjarpri sipër tij ndërsa ai është i lidhur. Gjarpri i pikon nga sipër helm që Sigyn e mbledh në një tas; megjithatë, ajo duhet të zbrazë tasin kur të jetë plot dhe helmi që pikon ndërkohë bën që Loki të përpëlitet nga dhimbja, duke shkaktuar kështu tërmete.

Loki është parathënë që përfundimisht të shkëputet nga lidhjet e tij dhe, midis forcave të jötnar, të shkojë në betejë me perënditë, kohë gjatë së cilës fëmijët e tij luajnë një rol kyç në shkatërrimin e të gjithë njerëzve përveç dy njerëzve mbi ngjarjet e Ragnarök. Loki ka një armiqësi të veçantë me perëndinë Heimdallr. Të dy në fakt janë profetizuar për të vrarë njëri-tjetrin gjatë Ragnarök.

Loki është dëshmuar në *Edda poetike*, e përpiluar në shekullin e 13-të nga burime të mëparshme tradicionale: *Edda prozaike* dhe *Heimskringla*, e shkruar në shekullin e 13-të nga Snorri Sturluson; Poezitë e Runës Norvegjeze, në poezinë e skalds dhe në folklorin skandinav. Loki mund të përshkruhet në Snaptun Stone, Kirkby Stephen Stone dhe Gosforth Cross. Studiuesit kanë debatuar për origjinën dhe rolin e Lokit në mitologjinë nordike, të cilën disa e kanë përshkruar si atë të një perëndie mashtrues. Loki është përshkruar ose referuar në një larmi mediash në kulturën moderne popullore.

## Shih edhe 
* Neopaganizmi
* Mitologjia nordike
* Paganizmi nordik
* Neopaganizmi gjerman

## Literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Ekonomia e Lituanisë

**Ekonomia e Lituanisë** është ekonomia më e madhe e të tre shteteve baltike. Lituania është anëtare e Bashkimit Europian dhe kategorizohet si një vend me zhvillim tepër të madh njerëzor.

Lituania ishte shteti i parë që shpalli pavarësinë nga BRSS në vitin 1990, dhe pas pavarësisë vendi kaloi nga një ekonomi e planifikuar në një ekonomi tregu, duke ndërmarrë reforma të shumta. Ekonomia lituaneze (PBB) u rrit me më shumë se 500% në krahasim me vitin 1990, dhe kjo frymëzoi nocionin "Tigër baltik".

Sektorë më të rëndësishëm në ekonominë lituaneze janë shërbimet (që përfshijnë tekonologjinë dhe shërbimet bankare), industria (që përfshin metalurgjinë, përpunimin e drurit dhe atë ushqimore), bujqësia (produkte kryesore janë drithërat dhe patatja) dhe turizmi (që përfshin historinë e gjatë të Lituanisë, arkitektura e veçantë baltike dhe natyra pyjore e dendur).

## Shënime
Sterlitamaku

**Sterlitamaku** (, lexo *Sterlitamak*; bashkirisht: *Стәрлетамаҡ*, lexo *Starletamak*) është një qytet në Republikën e Bashkortostanit, Rusi. Sterlitamaku është kryeqyteti i Distriktit të Sterlitamakut, por ai nuk është e pjesë të distriktit. Popullsia e qytetit është 278127 banorë. Ky është qendër e madhe e industrisë kimike dhe inxhinierisë.
 
## Historia
Qyteti është emëruar pas lumit *Sterlja*. Ky qytet u themelua në vitin 1766 dhe iu dha statusi qytetit në vitin 1781.

## Gjeografia
Sterlitamaku ndodhet 130 kilometra në jug së Ufës (kryeqyteti i Bashkortostanit).

## Qeverisja
Shefi i Administratës është Vlladimir Ivanoviç Kulikov.

## Referimet
Provinca e Moskës

Provinca e Moskës është provinca e Federatës Ruse me sipërfaqe prej 44.329 km2 dhe me një popullsi prej 7.690.863 banorësh. Kryeqyteti e provincës është Moskë (por Moska nuk është pjesë e provincës).

## Historia dhe popullsia
Provinca e Moskës është formuar më 14 janar 1920. Provinca ë Moskës ka 74 qytete sot. Provinca e Moskës është subjekta federale e dytë nga popullsia në Rusi (pas Moska).

## Referimit
Blerina Matraku

**Blerina Matraku** e lindur më 7 prrill 1979 Krujë është këngëtare shqiptare.

## Biografia
Matraku ka filluar të këndojë që në femijëri në koncertet e pakëta shkollore në rrethin e Krujës, e më pas në Teatrin “Skampa” të qytetit Elbasanit ku ka realizuar spektaklet e para live me kovera të ndryshme. 

Pjesemarrëse në një sërë festivalesh;
Kënga Magjike, Maratona e këngës,Kengët e Shekullit "Nata Franceze", Nota fest ku dhe u vlerësua me çmim. 

Matraku studioi në Universitetin Aleksander Xhuvani në degën e gjuhës Frënge me master përkthimologjie. Pamvarësisht pasionit të saj për gjuhët e huaja me qëllimin për t’u bërë poliglote,dëshira e saj për muzikën, bëri që ajo të merrej vetëm me këngën, dhe t’a kthente atë në përparësi.

Në vitin 2007, këndon kolonën zanore të filmit “Përdhunimi”. Me regji te Spartak Pecanit. Realizim orkestrimi nga kompozitori Adrian Hila. Filmi u prezantua me sukses ne Kanë.

Në Nëntor 2007, merr pjesë në Kënga Magjike 2007 me këngën "U Tha". Tekst të Rozana Radit. Kompozim,orkestrim të Adrian Hila. 

Në Nëntor 2009,merr pjesë në Kënga Magjike 2009 me këngën "I'm Not A Puppet".  

Në Nëntor 2010,merr pjesë në Kënga Magjike 2010 me këngën "Zemra Ime S'me Degjoi". Tekst te Rozana Radit, orkestrim, kompozim te Adrian Hiles. 

Në Dhjetor 2010, merr pjesë në Nota Fest 2010 me këngën "Njëherë në Jetë". Me orkestrim te Adrian Hiles. Kenga mori çmimin Orkestrimi më i mirë.

## Referime
Çalım

**Çalım** Shqiptimi tatar: [ɕʌˈlɯm] ishte një kështjellë e trupave tatare, e cili u ndërtua gjatë Luftës Ruso - Kazane. Kështjella u ndërtua nga njerëzit nën Mameshbirde në bregun e djathtë të lumit Volga në kodrën Sundır në 1555. Kështjella ndodhej 160 çaqr më lart se Kazani. Në 1556, u rrethua nga trupat ruse dhe u rrënua. 

## Referimi
Hemigalinae

**Hemigalinae** është një nënfamiljë e Viverridae të shprehura dhe të parë të përshkruara nga John Edward Gray në 1864.  Ky nënfamiljë përfshin katër monospecie  :

## Anatomia 
Bishtat e specieve Hemigalinae janë unazuar . Gishtërinjtë dhe mesi i pjesës së poshtme të tarsusit janë tullac. Frenum , pjesa e sipërme, dhe anët e pjesës së poshtme janë me flokë. Orbit është e papërsosur.

## Referime
Kalaja e Gvozdansko

**Kalaja e Gvozdansko** është kështjellë në fshatin Gvozdansko, midis qyteteve Dvor dhe Glina dhe jo larg nga Kalaja e Zrinit, në Qarkun Sisak-Moslavina, Kroacia qendrore. 

## Historia 
Kalaja e Gvozdansko ishte ndoshta e ndërtuar në gjysmën e dytë të shekullit XV, për shkak të të drejtave minerare të familjes fisnike Zrinski kroate . Kalaja u përmend për herë të parë në 1488. Nikola III Zrinski dhe djali i tij Nikola Šubić Zrinski vinin shpesh në Gvozdansko për të inspektuar minierat dhe nenexhikun. 

Turqit u përpoqën të pushtojnë Kalanë e Gvozdansko në disa raste. Tre përpjekje të mëdha u bënë në 1561 nga Malkoč-beg, në 1574 nga Ferhad-beg dhe në 1576 nga Kapidži-pasha.  Rrethimi i fundit nga Ferhat-paša Sokolović me 10,000 ushtarë, i cili u luftua nga 3 tetor 1577 deri në 13 janar 1578, ishte shumë më i përgatitur.  Rrethimi i Gvozdansko përfundoi me një fitore tëosmanëve, pas një rrethimi të gjatë dhe të përgjakur. Otomanët arritën të shpërthejnë në kështjellë më 13 janar 1578, vetëm pasi mbrojtësit e fundit ngriu deri në vdekje në dimër të ashpër, duke mos pasur dru apo asgjë tjetër për të ndezur zjarrin. Sundimi osman në Gvozansko zgjati deri më 1718. 

## Referime
Epidaurum

, Kroaci]]
**Epidaurus** () ose Epidauros ishte një koloni greke e lashtë e themeluar diku në shekullin VI pes, riemëruar në **Epidaurum** /ˌ ɛ p ɪ d ɔː r ə m / gjatë sundimit romak (në vitin 228 pes), kur ishte pjesë e krahinës së Ilirikut, më vonë Dalmacia. 
## Vështrim 
Epidaurumi ndodhet në afërsi të qytetit Cavtat të ditëve moderne në Kroaci, 15 &nbsp; km (9 mi) në jug të Dubrovnikut. 

Gjatë luftës civile midis Julius Caesar dhe Pompey qyteti u rrethua nga M. Octavius por u shpëtua nga ardhja e konsullit Publius Vatinius. 

Qyteti u shkatërrua nga avarët dhe pushtuesit sllavë në shekullin VII.  Refugjatët nga Epidaurusi ikën në ishullin e afërt Laas ose Laus (që do të thotë "gur" në greqisht,  nga i cili u themelua *Ragusa* (përmes rotacizmit ), i cili me kalimin e kohës evoluoi në Dubrovnik.  

Disa mbishkrime romake janë gjetur në mesin e rrënojave: varri i P. Cornelius Dolabella, i cili ishte konsulli nën Augustin dhe guvernatori i Ilirikut, bashkë me mbetjet e një ujësjellësi.  Në mesjetë, qyteti Cavtat (Ragusa-Vecchia) u krijua në të njëjtën zonë. 

## Shih edhe 
* Iliriku
* Cavtati
* Dalmatët
* Epidamni
* Ilirët - Iliria
* Ilirët e vërtetë
* Lista e qyteteve antike në Iliri

## Referime 
## Bibliografi 
*  
* 
* Wilkes, JJ The Illyrians, 1992,
Civeti i palmave me shirita

**Civeti i palmave i shiritave** ( *Hemigalus derbyanus* )  , i quajtur edhe **civeti me shirita** , është një civet që gjendet në rajonin Sundaic dhe ndodhet në Mianmar , gadishullun e Malajzis , gadishullin e Tajlandës , dhe në Indonezi në ishujt e Sipura , Sumatra dhe Borneo . Ёshtë renditur si afër kërcënimit në Listën e Kuqe të IUCN për shkak të gamës së saj të madhe gjeografike dhe lartësisë dhe tolerancës ndaj disa shqetësimeve të habitatit.

*Hemigalus* është një gjini monospecifike që u emërua dhe u përshkrua për herë të parë nga zoologu francez Claude Jourdan në 1837.

## Anatomia 
[majtas|parapamje|Hunda e civetit i palmave me shirita, putrat, gjëndrat aromë dhe organet gjenitale, siç ilustrohet në Pocock ' *Fauna e Indisë Britanike, përfshirë Ceylon dhe Burma - Mammalia* Vol 1

Civeti i palmave me shirita ka një fytyrë të gjatë me majë, që të kujton gjitarë insektivor. Ai ka një trup të gjatë të vendosur në këmbë të shkurtra, dhe pesë gishtërinj në secilën këmbë me kthetra tërheqëse. Duket shumë e ngjashme me [Civeti i palmave i Ovstonit|civetin e palmave i Ovstonit ( *Chrotogale owstoni* ), përveç që i mungojnë njollat ​​në trupin e tij, dhe flokët në qafë i drejtohen lart, në vend që të ulen përgjatë qafës.Ёshtë gjithashtu i ngjashëm me civetin e palmave i Hosetit ( *Diplogale hosei* ), endemike në Borneon verior - ato ndryshojnë vetëm në formën e surrat dhe dhëmbët nuk ka pelazën e lidhur të civetit me shirita. Civet me shirita ka një lesh të shkurtër dhe të dendur që është përgjithësisht një krem ​​/ ngjyrë e errët kremi me katër deri në pesë grupe të errëta në pjesën e pasme të tij. Bishti i tij ka dy shirita të errët dhe gjysma e fundit e bishtit është kafe e errët deri në e zezë. Ekziston një shirit kafe e errët që shtrihet poshtë gjatësisë së majës së surrat, dhe dy shirita që shtrihen nga mesi i sipërm i syrit deri në këndin e brendshëm të veshëve. Ka dy zona të bardha sipër dhe poshtë secilës sy, dhe surrat është më i errët se pjesa tjetër e fytyrës.

## Gama dhe habitati 
Megjithëse jeton në pyje, ai kalon pjesën më të madhe të kohës në tokë.

## Referime
Święconka

[parapamje|275x275px| Bekimi i ushqimit në shekullin XIX, nga [Michał Elwiro Andriolli ]]
**Święconka** , që do të thotë "bekimi i shportave të Pashkëve", është një nga traditat më të qëndrueshme dhe më të dashura polake të Shtunën e Shenjtë . Me rrënjët që datojnë nga historia e hershme e Polonisë, ajo gjithashtu vërehet nga mërgimtarët dhe pasardhësit e tyre Polakë në SH.B.A., Kanada, Mbretërinë e Bashkuar, Irlandë dhe bashkësi të tjera të Famullive Polake. 

## Origjina 
Tradita e bekimit të ushqimit në Pashkë, e cila ka rrënjë të hershme mesjetare në shoqërinë e krishterë, ndoshta ka origjinën nga një ritual pagan.   Tradita thuhet se daton nga shekulli VII në formën e saj themelore, forma më moderne që përmban bukë dhe vezë (simbole të ringjalljes dhe Krishtit) thuhet se daton nga shekulli i 12-të.  

## Kohë moderne 
majtas|parapamje| Një shportë tipike "Święconka" e traditës së Shtunës së Shenjtë polake
Shporta që përmbajnë një kampion të ushqimeve të Pashkëve sillen në kishë për t'u bekuar të Shtunën e Shenjtë. Shporta është e veshur tradicionalisht me një pecetë prej liri të bardhë ose dantelle dhe zbukuruar me degë prej druri ( *bukszpan* ), tipike e gjelbërt e zakonshme e Pashkëve. Polakët kanë krenari të veçantë në përgatitjen e një shporte dekorative dhe me shije me liri të freskëta, të qëndisura herë pas here për rastin, dhe druri me kuti dhe fjongo të endura përmes dorezës. Vëzhgimi i krijimtarisë së famullitarëve të tjerë është një nga gëzimet e veçanta të ngjarjes. 
parapamje| Ceremonia moderne në Poloni
Ushqimet në shporta kanë një kuptim simbolik: 

* vezët - simbolizojnë jetën dhe ringjalljen e Krishtit 
* bukë - simbolike e Jezusit 
* qengji - përfaqëson Krishtin 
* kripë - përfaqëson pastrimin 
* rrikë - simbolike e sakrificës së hidhur të Krishtit 
* proshutë - simbolike e gëzimit dhe bollëkut të madh. 

Ushqimi i bekuar në kishë mbetet i paprekur sipas traditave vendore deri në pasditen e së shtunës ose të dielën në mëngjes. 

## Referencat
Lucija Garuta

parapamje| Flamuri i Letonisë
**Lūcija Garūta** (lindi më 14 Maj 1902, Riga, Perandoria Ruse - vdiq më 15 Shkurt 1977, Riga, SSR Letoneze )  ishte një pianiste, poete dhe kompozitore  Letoneze .  

## Jeta dhe karriera 
Lucija Garuta lindi në Riga. Nga viti 1919 deri në vitin 1925, ajo studioi në Konservatorin Letonez me profesorin Jazeps Vitols  piano dhe të tjerë përfshirë Jānis Mediņš, Jekabs Mediņs dhe Jekabs Karkliņs. Gjatë studimeve të saj, ajo ishte pianiste përsëritëse në Operan Kombëtare Letoneze . 

Pas diplomimit, ajo punoi në Radion Riga nga 1925 deri më 1926. Më 1926 ajo mori një poziciconin e mësueses duke mësuar teorinë e muzikës dhe pianon në Shkollën e Muzikës Jazepa Mediņa. Në vitin 1926 ajo vazhdoi studimet e saj me Alfred Cortot, Isidor Philipp dhe Paul Le Flem, dhe më 1928 studioi kompozim me Paul Dukas në Paris Ecole Normale de Musique . Më 1926 ajo bëri debutimin e saj në Paris, dhe më pas u aktivizua si kompozitor, duke mbajtur koncerte me këngëtarët Milda Brehmane-Štengele, Adolfs Kaktiņs dhe Mariss Vētra, violinistin Rudolfs Miķelsons dhe celulistin Atis Teihmanis. Në 1939 ajo shërbeu në bordin e drejtorëve të shoqatës së promovimit të muzikës Letoneze. Në vitet 1920 dhe 1930, Lucija Garua ishte një nga pianistet më aktive si soliste, ashtu edhe si shoqëruese, duke interpretuar në Riga dhe në të gjithë Letoninë. Në përgjithësi, Garuta performoi me më shumë se 100 këngë në koncerte muzikore dhome. 

Më 1940 Garuta mori  pozicionin e  mësueses për kompozimin dhe teorinë  muzikore në Konservatorin Letonez, ku u zgjodh profesoresh në 1960. Sëmundja i dha fund karrierës së saj të kryer, por ajo vazhdoi të jepte mësime. Lucija Garuta vdiq në 1977 dhe u varros në Varrezat 1 të pyllit të Rigës . 

## *Zot, toka jote po digjet!* 
Kënga e Garuta-s në 1943 *Dievs, Tava zeme deg!* ( *Zot, toka juaj po digjet!* ) Është pjesë e Kanunit Kulturor Letonez në muzikë, i njohur si një nga pjesët më të rëndësishme muzikore Letoneze të të gjitha kohërave.  Një kasetë e premierës së saj më 15 Mars 1944 gjatë Luftës së Dytë Botërore kapi tingujt e betejës jashtë Riga Dom .  Tekstet janë shkruar nga Andrejs Eglītis për një konkurs me temë "Lutja Letoneze ndaj Zotit".  Premiera paraqiti koret masive të realizuara nga Teodors Reiters ndërsa kompozitori luajti organin e tubit të Katedrales Riga . Kantata u ndalua nën ndikimin sovjetik të Letonisë dhe u ringjall në 1990 në Festivalin e 20-të të Këngës Letoneze me mbi dhjetë mijë këngëtarë.     

* 

Punimet e saj janë regjistruar dhe lëshuar në media, përfshirë: 

* *Këngët patriotike Letoneze*, CD Audio (18 maj 1999), Regjistrim Riga, ASIN: B00000J8QK 
* *Dievs, Zot, toka jote po digjet!* (1 janar 2003) Grupi i Records Baltik, ASIN: B000QZX3VM 

## Referime 
## Linqe te jashtme 
*    
* Regjistrimi i *Dievs, Tava zeme deg!* premierë dhe koment i shkurtër
Zgjedhjet e Asamblesë Themelore në Austri (1919)

**Zgjedhjet e Asamblesë Themelore** u mbajtën në Austri më 16 shkurt 1919,  dhe ishin zgjedhjet e para në të cilat u lejuan të votonin të gjitha gratë. Qytetarët gjermanë qe jetonin në Austri dhe Sudetet gjermanë që jetonin në të sapo-formuar Çekosllovakisë u lejohej të votonin gjithashtu në zgjedhje, pavarësisht kundërshtimeve Çekosllovake. Qytetarëve austriakë që jetonin në Gjermani gjithashtu u lejuan të votojnë në zgjedhjet për Asamblenë Kombëtare të Weimar në të njëjtin vit. 

Partia e Punës Socialdemokrate u shfaq si partia më e madhe, duke fituar 72 nga 170 vendet. Partia u mbështet kryesisht nga klasa punëtore, ndërsa fermerët dhe klasa e mesme votuan kryesisht për Partinë Sociale të Krishterë *Anti* - *Anschluss*. Pjesëmarrja e votuesve ishte 84.4%. 

Takimi i parë i asamblesë ishte më 4 mars 1919. Socialdemokratët gjermanë Sudeten organizuan një seri demonstrimesh në mbështetje të së drejtës së tyre për vetëvendosje. Në shtatë qytete 54 persona u vranë dhe 84 të tjerë u plagosën nga ushtria dhe policia çeke. 

Dy partitë kryesore, SDAPÖ dhe CS, formuan një qeveri koalicioni pas zgjedhjeve. Megjithëse ishte thyer nga mesi i vitit 1920, një kushtetutë e re u ra dakord më 1 tetor 1920.  Zgjedhjet e reja u mbajtën në 17 tetor.
## Referime
Civeti i palmave i Ovstonit

**Civeti i palmave i Ovstonit** ( *Chrotogale owstoni* ) është një civet amtare në Vietnam , Laos dhe Kinës jugore . Ёshtë renditur si i rrezikuar nga IUCN për shkak të një rënie të vazhdueshme të popullsisë, e vlerësuar të jetë më shumë se 50% gjatë tre brezave të fundit, të nxitura nga mbi-shfrytëzimi, shkatërrimi i habitatit dhe degradimi.. Civeti i palmave i Ovstonit është emëruar pas Alan Owston . 

## Anatomia 
Civeti i palmave i Ovstonit është një civet i palmave me madhësi të mesme në 57 cm (23 in), plus një bisht 43 cm (17 in). Me fytyrën e tij të theksuar, ndonjëherë mendohet se i ngjan një insektivori të madh , siç është një mprehtësi . Ai ka një trup tawny buf-gri me shenja të zeza shumë të kundërta në shpinë dhe bisht. Zakonisht kanë vetëm 4 shirita në shpinë. Dy të tretat e fundit të bishtit janë plotësisht të zeza. Ata duken disi si civetët e palmave me shirita , *Hemigalus derbyanus* , përveç se flokët në pjesën e prapme të qafës së tyre nuk janë të kthyera, dhe ka njolla në këmbët e tij. 

## Gama dhe habitati 
Civeti i palmave i Ovstonit jeton në pyje dhe pellgje në ultësira të pyllëzuara të Vietnamit verior, Laosit verior dhe Kinës jugore.

## Ekologjia dhe sjellja 
Dihet shumë pak për historinë e tyre të jetës në natyrë, megjithëse janë mbledhur informacione të kufizuara për kafshët e robëruara. Ata ushqehen kryesisht me krimbat e tokës dhe jovertebrorët e tjerë . Sezoni i çiftëzimit duket se është në fund të janarit. Pas një periudhe 3 shtatori, lindin një pjellë prej 1-3 të rinj. 

## Konservimi 
Programi i ruajtjes së mishngrënësve dhe Pangolinit, me qendër në Parkun Kombëtar Cuc Phuong në Vietnam, zhvillon një program ndërkombëtar për ruajtjen dhe shumimin për ta në bashkëpunim me kopshte zoologjike të ndryshme, përfshirë këtu kopshtin zoologjik Newquay .

## Referime
Fusha e Popovës

parapamje|Fusha e popovës,karstikja Dinarite në jugun e Bosnjë dhe Hercegovinës
**Fusha e Popovës** ( / Попово поље,  , "Fusha e priftit" ose "Fusha e popit") është një fushë karstike në Bosnjë dhe Hercegovinë, e vendosur në një rajon më jugor të vendit, afër bregdetit të Adriatikut. Madhësia e saj është      

Kjo fushë është një nga fushat karstike më të mëdha në Bosnje dhe Hercegovinë dhe në botë, e njohur për fenomenet dhe veçoritë karstike të saj, dhe veçanërisht lumi i Trebishnjicës, i cili rrjedh nëpër fushë si lumi më i madh në botë që fundoset (gjithashtu *humbet rrjedhën*), si dhe sistemi i shpellës Vjetrenica, i vendosur në pjesët perëndimore / jug-perëndimore të luginës. 

## Historia 
Familja fisnike Nikoliç dhe familja fisnike Sankoviç e kanë mbajtur fushën në mesjetën e vonë. Manastiri Zavala u përmend për herë të parë në shekullin e 16-të. Në fund të sundimit otoman në Hercegovinë, familja Muslibegoviç kishte prona në fushën e popovës.   Manastiri Zavala ndodhet këtu. 

## Monumente 
### Zavala dhe Vjetrenica 
E vendosur në Fushën e Popovës në komunën Ravno, fshati Zavala me arkitekturën e tij të vjetër dhe muraturën prej guri, së bashku me shpellën Vjetrenica, përbëjnë ansamblin natyror dhe arkitektural që është në proces të mbrojtjes si *Monument Kombëtar i Bosnjës dhe Hercegovinës*, dhe ai është vendosur tashmë në listën e tentative të UNESCO-s .  Shpella fitoi famë mbarëbotërore në komunitetet gjeologjike, biologjike dhe mjedisore për të ardhmen e saj të papërgjegjshme dhe të pasigurt, të shkaktuar nga një menaxhim joprofesional që nuk ka asnjë ekspertizë, dhe status të pasigurt në nivel shtetëror dhe veçanërisht lokal. Megjithë pengesat, qeveria e Bosnjës dhe Hercegovinës, megjithëse në mënyrë të mprehtë ngadalë, e emëroi Vjeternica (me fshatin Zavala) në Listën Tentative të UNESCO-s, duke shprehur qartë qëllimin për të mbrojtur shpellën dhe biodiversitetin e saj dhe përfundimisht ta mbishkruaj atë me UNESCO.   

## Demografia 
Rreth 300 njerëz jetojnë në fshatrat që gjenden në këtë fushë. 

## Shiko gjithashtu 
* Lumi i Trebishnjicës 
* Trebinje 

## Referime 
## Referime 
* 
* 

## Linqe te jashtme
Klima e Estonisë

djathtas|parapamje| Pishat e reja qëndrojnë edhe në dimër
Temperaturat mesatare vjetore në Estoni janë  .  Temperatura mesatare në shkurt, muajt  më  të ftohtë të vitit, është .  Temperatura mesatare në korrik, që konsiderohet muaji më i ngrohtë i vitit, është  .  Klima është e ndikuar nga Oqeani Atlantik, rryma Veri-Atlantike  dhe  ajo  minimale Islandeze , e cila është një zonë e njohur për formimin e cikloneve dhe ku presioni mesatar i ajrit është më i ulët se në zonat fqinje. Estonia ndodhet në një zonë të lagësht në të cilën sasia e reshjeve është më e madhe se avullimi total. Reshjet mesatare në vitet 1961-1990 shkojnë nga    në vit te cilat u bëne më të rëndë në fund të verës.  Kishte rreth 102 dhe 127 ditë me shi në vit,  dhe reshjet mesatare ishin më të bollshme në shpatet perëndimore të  Sakalas dhe Haanjas . Mbulesa e borës, e cila është më e thellë në pjesën jug-lindore të Estonisë, zakonisht zgjat nga mesi i dhjetorit deri në fund të marsit. 

## Pranvera 
Pranvera është zakonisht e thatë dhe e butë. Mund të ketë akoma pak borë në prill dhe maj. Maji është muaji më i ngrohtë në pranverë kur arrijnë valët e para të nxehtësisë dhe temperaturat mund të arrijnë në 20-30 ° C. Sezoni i bubullimave fillon në Prill. 

## Vera 
Verërat janë të buta, më të ngrohta në jug dhe lindje të Estonisë, më të ftohta në ishuj. Në disa ditë temperaturat mund të arrijnë deri në 30-35 ° C, por ato zakonisht janë afër 20 °C. Muaji më i ngrohtë është korriku, por rekordi maksimal i temperaturës së ajrit është regjistruar në gusht në 35,6 ° C. Stuhitë mund të shihen zakonisht pasdite. 

## Vjeshta 
Vjeshta është e lagësht dhe me erë. Gjysma e parë e shtatorit mund të jetë e ngrohtë. Shumë ciklone hasen në Skandinavi dhe sjellin shira të dendur me stuhi në Estoni. Disa stuhi mund të shkaktojnë përmbytje bregdetare dhe erë mbi 35 m / s. Bora e parë zakonisht vjen në fund të Tetorit ose nëntorit. 

## Dimri 
Eshte më i ftohtë në Lindjen e Estonisë dhe më i ngrohtë në zonat bregdetare. Muajt më të ftohtë janë Janari dhe Shkurti: në disa netë temperaturat mund të arrijnë -35 ° C. Rekordi më i ulët është -43,5 ° C. Ciklonet sjellin stuhi dëbore. Disa herë efekti i detit ndikon në Estoni, duke sjellë më shumë dëborë. 

## Era 
Era më e fortë ishte në vitin 1969 në Ruhnu, 48 m / s. 

## Shiko gjithashtu 
* Gjeografia e Estonisë 

## Referime
Ekonomia e Estonisë

**Ekonomia e Estonisë** është një ekonomi e përparuar dhe vendi është anëtar i Bashkimit Evropian dhe i eurozonës .  Ekonomia e Estonisë është ndikuar shumë nga zhvillimet në ekonominë finlandeze dhe suedeze.  

## Përmbledhje 
Para Luftës së Dytë Botërore, ekonomia e Estonisë ishte e bazuar në bujqësi, por ishte një sektor të konsiderueshëm të njohurive, me qytetin universitar të Tartu të njohur për kontribute shkencore, dhe një sektor industrial në rritje, i ngjashëm me atë të Finlandës fqinje. Produkte, të tilla si gjalpi, qumështi dhe djathi ishin të njohura gjerësisht në tregjet e Evropës perëndimore . Tregjet kryesore ishin Gjermania dhe Mbretëria e Bashkuar, dhe vetëm 3% e të gjithë tregtisë ishte me BRSS fqinjë. Estonia dhe Finlanda kishin një standard jetese relativisht të ngjashëm.  

Më 1 Janar 2011, Estonia iu bashkua euros,  dhe u bë republika e parë ish-Sovjetike që u bashkua me eurozonën .  

Në vitin 2013, Grupi i Bankës Botërore e vlerësoi Estoninë si 21-të në Indeksin e Lehtë të Bërjes së Biznesit . 

## Historia 
### Historia e hershme 
Deri në fillim të shekullit të 13-të, territori që tani njihet si Estoni ishte i pavarur. Ekonomia ishte kryesisht një bujqësore, por Estonia duke qenë një vend me një vijë të gjatë bregdetare, kishte edhe shumë veprimtari detare. Zhvillimi autonom u dha në fund nga Kryqëzatat Veriore të ndërmarra nga Mbreti i Danimarkës, Livonian Gjerman dhe urdhërat ushtarake Teutonike. Bota e Estonisë u transformua nga pushtimi ushtarak. Lufta kundër pushtuesve zgjati nga 1208–1227. Qarku i fundit Estonez që u rrëzua ishte ishulli i Saaremaa në 1261. 

Pas shpalljes së pavarësisë në 1918, Luftës së Pavarësisë së Estonisë dhe nënshkrimit të mëpasshëm të Traktatit të Tartu në vitin 1920, shteti i ri estonez trashëgoi një ekonomi të shkatërruar të pasluftës dhe një monedhë të frutshme të rublës. Megjithë vështirësitë, zhvendosjet dhe papunësinë e konsiderueshme, Estonia kaloi dekadën e parë të pavarësisë duke e shndërruar tërësisht ekonominë e saj. Në 1918, Rubla Czarist u zëvendësua nga marka Estoneze, e cila ishte në qarkullim deri në 1927. Deri në vitin 1929, ishte krijuar një monedhë e qëndrueshme, kroon . është lëshuar nga Banka e Estonisë, banka qendrore e vendit. Kompensimi i pronarëve të tokave gjermane për pronat e tyre, qeveria konfiskoi pronat dhe i ndau ato në ferma të vogla, të cilat më pas formuan bazën e prosperitetit të Estonisë. Tregtia u përqëndrua në tregun lokal dhe Perëndimin, veçanërisht Gjermaninë dhe Mbretërinë e Bashkuar. Vetëm 3% e të gjithë tregtisë ishte me BRSS .

## Referime