José I i Portugalisë

**D. José I** ( Lisbonë    - Sintra    ), i mbiquajtur **O Reformador**, ishte Mbreti i Portugalisë dhe Algarves nga viti 1750 deri në vdekjen e tij.

Do të ishte një mbret shumë i diskutueshëm për të vazhduar me reformat e tij.

Ai ishte fëmija i tretë i Mbretit John V dhe gruas së tij Mbretëreshës Maria Anne të Austrisë .

Fëmijëria e tij ishte e përqendruar në art.

Mbretërimi i José I është shënuar kryesisht nga politikat e sekretarit të tij të shtetit, të&nbsp;Marquês de Pombal, i cili riorganizoi ligjet portugeze, ekonominë dhe shoqërinë, duke u transformuar&nbsp;Portugalia&nbsp;në një vend modern.

Kur hipi në fron, José I kishte në dispozicion të njëjtat mjete veprimi qeveritar si paraardhësit e tij të shekullit të 17-të, pavarësisht përparimit ekonomik të bërë në vend në gjysmën e parë të shekullit të 18-të.

Matjet e tij ishin shumë intensive për kohën.

Ky keqpërshtatje e strukturave administrative, ligjore dhe politike të vendit, së bashku me kushtet e këqija ekonomike të trashëguara nga vitet e fundit të mbretërimit të&nbsp;João V, do ta detyrojë monarkun të zgjedhë bashkëpunëtorët e tij midis atyre që ishin të njohur për kundërshtimin e tyre ndaj politikës së ndjekur në mbretërimin e mëparshëm.

Mbretërimi i tij është shumë më pak absolut se ai i Dom João V.

Më 1 nëntor 1755, José I dhe familja e tij i mbijetuan shkatërrimit të&nbsp;Pallati mbretëror&nbsp;në&nbsp;Tërmeti i Lisbonës&nbsp;sepse në atë kohë ata ishin duke ecur përreth&nbsp;Shën Maria e Betlehemit .

Ajo tragjedi shënoi një Dom José kumbues.

Pas kësaj date, José I fitoi një fobi ndaj ndërtesave të larta.&nbsp;guri&nbsp;dhe&nbsp;cal, duke jetuar pjesën tjetër të jetës në një kompleks luksoz të&nbsp;tenda&nbsp;në&nbsp;Alto da Ajuda, në Lisbonë.

Ai gjithashtu hoqi dorë nga shumë nga detyrat e tij mbretërore, Duke i lënë këto në duar pëllumbash.

Një tjetër ngjarje e dukshme e mbretërimit të tij ishte tentativa për regicid që ai pësoi më 3 shtator 1758 dhe më pas&nbsp;procesi Távoras .

Kjo shërbeu për të frikësuar ata që ishin kundër pëllumbave

Ju&nbsp;Marquises of Távora, the&nbsp;Duka i Aveiros&nbsp;dhe familjarë të afërt të akuzuar për organizatën e tyre u ekzekutuan ose u futën në burg, ndërsa&nbsp;Shoqëria e Jezusit&nbsp;u shpall ilegale dhe jezuitët u dëbuan nga Portugalia dhe kolonitë.

Kjo çoi në kryengritjet e (besimit të minatorëve)

D. José I vdiq më 24 shkurt 1777.

Ai u pasua nga vajza e tij Maria I e Portugalisë

shtrihen në&nbsp;Panteoni i Braganças, në&nbsp;Manastiri i São Vicente de Fora në Lisbonë.

Duke qenë së bashku me familjet e tyre nga Bragança

## Jeta e hershme e Princit Jozef 
### lindja dhe familja 
José Francisco António Inácio Norberto Agostinho lindi në Paço da Ribeira, Lisbonë më 6 qershor 1714, duke marrë titullin Duka i Bragançës në lindje.

Ai me sa duket nuk ishte trashëgimtari, por me vdekjen e Princit Pedro kjo gjë ndryshoi.

Midis shtatë fëmijëve, ai ishte fëmija i tretë dhe djali i dytë i João V të Portugalisë dhe bashkëshortes së tij, Maria Ana e Austrisë, e bija e perandorit Leopold I të Perandorisë së Shenjtë Romake .

Një trashëgimtar i mirë i Portugalisë.

Ai u pagëzua më 27 gusht 1714, Duke qenë kumbarët e tij Louis Xiv i Francës dhe Charles VI i Perandorisë së Shenjtë Romake Gjermane

Me sa duket ai nuk do të bëhej kurrë mbret, por në një tjetër i parëlinduri Pedro vdiq dhe ai mori përsipër trashëgimtarin e Portugalisë.

&nbsp;

### arsimimi i trashëgimtarit 
Në fëmijërinë e tij të hershme ai do të edukohej nga shoqëria e Jezusit, ku do të bëhej fort katolik. .&nbsp;

Mori arsimin e duhur për një princ të kohës së tij, në fushën e shkencës dhe të gjuhëve si dhe në artin fisnik të kalorësisë.

Ai ishte i apasionuar edhe pas operës italiane.