open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Sekulariteti

**Sekulariteti** apo **të qenurit sekular** (nga latinishtja: *saeculum*, "botëror" ose "i një brezi"), është gjendja e të qenit të palidhur ose neutral në lidhje me fenë. Origjina e sekularitetit mund të gjurmohet në vetë Biblën dhe të mishërohet përmes historisë së krishterë në epokën moderne. Në periudhën mesjetare kishte edhe klerikë laikë. Për më tepër, entitetet laike dhe fetare nuk u ndanë në periudhën mesjetare, por bashkëjetuan dhe ndërvepruan natyrshëm. Fjala "sekular" ka një kuptim shumë të ngjashëm me atë profane siç përdoret në një kontekst fetar.

Sot, çdo gjë që nuk lidhet drejtpërdrejt me fenë mund të konsiderohet sekulare. Sekulariteti nuk do të thotë "anti-fetar", por "të palidhur me fenë". Shumë aktivitete në organet fetare janë laike, dhe megjithëse ka lloje të shumta sekulariteti ose sekularizmi, shumica nuk çojnë në jofetarizëm. Nga ana gjuhësore, një proces me anë të të cilit çdo gjë që bëhet sekulare quhet *sekularizim*, megjithëse termi është rezervuar kryesisht për sekularizmin e shoqërisë; dhe çdo koncept apo ideologji që promovon laiken mund të quhet *sekularizëm*, një term i përdorur përgjithësisht për ideologjinë që nuk dikton asnjë ndikim fetar në sferën publike. Studiuesit pranojnë se sekulariteti strukturohet nga modelet Protestante të krishterimit, ndan një gjuhë paralele me fenë dhe intensifikon tiparet protestante si ikonoklazma, skepticizmi ndaj ritualeve dhe thekson besimet. Duke vepruar kështu, sekularizmi i përjetëson tiparet e krishtera me një emër tjetër.

Shumica e kulturave anembanë botës nuk kanë tensione apo pikëpamje dikotomike për fenë dhe sekularitetin. Meqenëse *feja* dhe *sekular* janë të dyja koncepte perëndimore që u formuan nën ndikimin e teologjisë së krishterë, kulturat e tjera nuk kanë domosdoshmërisht fjalë ose koncepte që u ngjajnë ose janë ekuivalente me to.

## Shiko edhe 
* Sekularizmi
* Sekularizimi
* Laicizmi

## Referime
Llogaridhënia

**Llogaridhënia**, për sa i përket etikës dhe qeverisjes, barazohet me përgjegjësinë, fajësinë dhe pritshmërinë për të dhënë llogari.

Si në një aspekt të qeverisjes, ai ka qenë qendror në diskutimet lidhur me problemet në sektorin publik, jofitimprurës, privat (korporativ) dhe kontekste individuale. Në rolet drejtuese, përgjegjshmëria është njohja dhe marrja e përgjegjësisë për veprimet, produktet, vendimet dhe politikat si administrimi, qeverisja dhe zbatimi, duke përfshirë detyrimin për të raportuar, justifikuar dhe për të qenë përgjegjës për pasojat që rezultojnë.

Në qeverisje, përgjegjshmëria është zgjeruar përtej përkufizimit bazë të "të thirrurit për të dhënë llogari për veprimet e dikujt". Shpesh përshkruhet si një marrëdhënie llogaridhënëse midis individëve, p.sh. "A i përgjigjet B-së kur A është i detyruar të informojë B për veprimet dhe vendimet e A (të kaluarën ose të ardhmen), t'i arsyetojë ato dhe të vuaj dënimin në rast të sjelljes së keqe eventuale."

Llogaridhënia nuk mund të ekzistojë pa praktikat e duhura të kontabilitetit; me fjalë të tjera, mungesa e kontabilitetit do të thotë mungesë llogaridhënieje. Një fushë tjetër kyçe që kontribuon në llogaridhënie është menaxhimi i mirë i të dhënave.

## Shiko edhe 
* Konventa e Kombeve të Bashkuara Kundër Korrupsionit

## Referime
Diskriminimi fetar

**Diskriminimi fetar** është trajtimi i një personi ose grupi ndryshe për shkak të bindjeve të veçanta që ata mbajnë për një fe. Kjo përfshin rastet kur adhuruesit e feve, emërtimet ose jo-fetë e ndryshme trajtohen në mënyrë të pabarabartë për shkak të bindjeve të tyre të veçanta, qoftë me ligj ose në mjedise institucionale, si punësimi ose strehimi.

Diskriminimi ose paragjykimi fetar lidhet me përndjekjen fetare, format më ekstreme të të cilit do të përfshinin raste në të cilat njerëzit janë ekzekutuar për besime që janë perceptuar si heretike. Ligjet që sjellin vetëm dënime të lehta përshkruhen si *forma të lehta të persekutimit fetar ose diskriminimit fetar*. Vitet e fundit janë përdorur edhe terma si **fetarizëm**, por termi "diskriminim fetar" mbetet termi më i përdorur.

Edhe në shoqëritë ku liria e fesë është një e drejtë kushtetuese, adhuruesit e feve të pakicave ndonjëherë shprehin shqetësimet e tyre për diskriminimin fetar kundër tyre. Për sa i përket politikave ligjore, rastet që perceptohen si raste të diskriminimit fetar mund të jenë rezultat i ndërhyrjes në sferën fetare nga sfera të tjera të publikut që rregullohen me ligj.

## Shiko edhe 
* Diskriminimi
* Jotoleranca fetare

## Referime
Zyhdi Shehi

Zyhdi Shehi: Një kontribut në historinë dhe kulturën e Kavajës

Zyhdi Shehi, një nga emrat e historiografisë shqiptare, ka lindur më 11 dhjetor 1946 në fshatin Bago të Kavajës. I pajisur me një dashuri të thellë për kulturën dhe historinë e vendlindjes së tij, ai ka kushtuar jetën e tij për të ruajtur dhe promovuar trashëgiminë e pasur të Kavajës dhe më gjerë.

Shehi filloi rrugën e tij akademike në Institutin Pedagogjik të Shkodrës, ku u diplomua për gjuhë-letërsi. Ky formim i hershëm e përgatiti për një karrierë të suksesshme në fushën e arsimit dhe më pas në atë të kërkimit historik. Pasi përfundoi me korrespondencë Fakultetin Filologjik të Tiranës, ai filloi të punojë si mësues, një profesion që e praktikoi me përkushtim dhe pasion.

Në vitin 1982, Zyhdi Shehi nisi një kapitull të ri në karrierën e tij duke filluar punën në Muzeun Historik të Kavajës. Ky institucion u bë platforma ku ai do të shfaqte më së miri talentin dhe njohuritë e tij në histori dhe etnografi. Gjatë kësaj periudhe, ai botoi një sërë artikujsh të rëndësishëm që eksploruan dhe ndriçuan aspektet e ndryshme të historisë dhe kulturës së zonës së Kavajës. Ky angazhim shkencor kulmoi në vitin 1996 me botimin e librit të tij të parë, një monografi kushtuar patriotit të njohur kavajas, Ahmet Bejtaga. Ky studim i detajuar shërbeu si një burim i vlefshëm informacioni për brezat e ardhshëm dhe u vlerësua si një kontribut i rëndësishëm në dokumentimin e historisë lokale.

Pas suksesit të monografisë së parë, Shehi vazhdoi të hulumtojë dhe të botojë vepra të tjera të rëndësishme. Në vitin 2000, ai publikoi monografinë "Andrea Ekonomi, Mësues i Popullit", një tjetër punim që nderoi figurat e shquara të Kavajës. Kjo u pasua nga botimi i "Kavaja, figura të shquara historike" në vitin 2005, një studim i plotë mbi personalitetet që kanë lënë gjurmë në historinë e qytetit. Në vitin 2007, Shehi shtoi një tjetër monografi në bibliotekën e tij të pasur, këtë herë për Indrit Cara, ndërsa në vitet që pasuan, ai shkroi për inxhinierin Jani (Xhuf) Koljaka dhe diplomatin Stavro Stavri, duke pasuruar më tej mozaikun e historisë shqiptare.

Për meritat e tij të shquara në fushën e arsimit dhe kulturës, Zyhdi Shehi u nderua me medaljen “Naim Frashëri” në vitin 1990, një vlerësim që dëshmon kontributin e tij të jashtëzakonshëm në ruajtjen dhe promovimin e trashëgimisë kombëtare. Ndërkohë, qyteti i tij i lindjes, Kavaja, i ka dhënë titullin “Qytetar Nderi”, duke njohur dhe respektuar punën dhe përkushtimin e tij të palodhur për komunitetin.

## Burimet
Detyra

.]]
Një **detyrë** (nga "*due*" që do të thotë "ajo që është borxh"; frëngjishtja e vjetër: *deu*, *did*, paskajorja e *devoir*; latinisht: *debere*, *debitum*, prej nga "borxhi") është një angazhim ose pritje për të kryer një veprim në përgjithësi ose nëse krijohen rrethana të caktuara. Një detyrë mund të lindë nga një sistem etike ose morali, veçanërisht në një kulturë nderi. Shumë detyra krijohen me ligj, ndonjëherë duke përfshirë një dënim të kodifikuar ose përgjegjësi për mospërmbushje. Kryerja e detyrës mund të kërkojë një sakrificë të interesit vetjak.

Ndjenja e detyrës është gjithashtu një virtyt ose tipar personaliteti që karakterizon dikë që është i zellshëm në përmbushjen e detyrave individuale ose që e di me besim thirrjen e tij. Një ndjenjë detyre mund të vijë edhe nga nevoja për të përmbushur presionet dhe dëshirat familjare. Kjo zakonisht shihet në një mënyrë ushtarake/patriotike.

Ciceroni, një filozof i hershëm romak që diskuton detyrën në veprën e tij "Për detyrat", sugjeron se detyrat mund të vijnë nga katër burime të ndryshme:

# si rezultat i të qenit njeri
# si rezultat i vendit të veçantë në jetë (familja, vendi, puna)
# si rezultat i karakterit të dikujt
# si rezultat i pritshmërive të veta morale për veten

Detyrat specifike të vendosura nga ligji ose kultura ndryshojnë në mënyrë të konsiderueshme, në varësi të juridiksionit, fesë dhe normaliteteve shoqërore.

## Shiko edhe 
* Puna
* Misioni

## Referime
Go (gjuhë programimi)

**Go** është një gjuhë programimi e nivelit të lartë e shkruar në mënyrë statike, e përpiluar e krijuar në Google  nga Robert Griesemer, Rob Pike dhe Ken Thompson . Është sintaksisht e ngjashme me C, por gjithashtu ka sigurinë e memories, mbledhjen e mbeturinave, shtypjen strukturore,  dhe njëkohësinë/konkurencën e stilit CSP . Shpesh quhet **Golang** për shkak të emrit të tij të mëparshëm të domenit, `golang.org`, por emri i tij i duhur është Go.

Ekzistojnë dy zbatime kryesore:

* Zinxhiri i veglave të përpiluesit të vetë-strehuara të Google  "gc", që synon sisteme të shumta operative dhe WebAssembly .
* gofrontend, një frontend për përpiluesit e tjerë, me bibliotekën *libgo* . Me GCC kombinimi është gccgo; me LLVM kombinimi është gollvm. 

Një përpilues i palës së tretë nga burimi në burim, GopherJS, përpilon Go në JavaScript për zhvillimin e faqes së përparme të uebit .

## Historia 
Go u projektua në Google në 2007 për të përmirësuar produktivitetin e programimit në një epokë me shumë bërthama, makineri të lidhura në rrjet dhe baza të mëdha kodi . Dizajnerët donin të adresonin kritikat ndaj gjuhëve të tjera në përdorim në Google, por mbanin karakteristikat e tyre të dobishme: 

* Shtypja statike dhe efikasiteti i kohës së ekzekutimit (si C )
* Lexueshmëria dhe përdorshmëria (si Python ) 
* Rrjetëzimi dhe multiprocesimi me performancë të lartë

Dizajnerët e tij ishin të motivuar kryesisht nga mospëlqimi i tyre i përbashkët për C++ .

## Shembuj 
### Përshendetje Botë 
```go
package main

import "fmt"

func main() {
  fmt.Println("hello world")
}
```

## Zbatimet 
Go ka gjetur një adoptim të gjerë në fusha të ndryshme për shkak të librarisë standarde të fortë dhe lehtësisë së përdorimit.

Aplikacionet e njohura përfshijnë: Caddy, një server në internet që automatizon procesin e konfigurimit të HTTPS,  Docker, i cili ofron një platformë për kontejnerizimin, duke synuar të lehtësojë kompleksitetin e zhvillimit dhe vendosjes së softuerit,  Kubernetes, e cila automatizon vendosjen, shkallëzimi dhe menaxhimi i aplikacioneve të kontejnerizuara,  CockroachDB, një bazë të dhënash e shpërndarë SQL e krijuar për shkallëzueshmëri dhe qëndrueshmëri të fortë,  dhe Hugo, një gjenerues statik faqesh që i jep përparësi shpejtësisë dhe fleksibilitetit, duke i lejuar zhvilluesit të krijojnë faqe interneti në mënyrë efikase.

## Referime
Punët publike

.]]
**Punët publike** janë një kategori e gjerë projektesh infrastrukturore, të financuara dhe të prokuruara nga një organ qeveritar për përdorime argëtuese, punësimi, shëndeti dhe sigurie në një komunitet më të madh. Ato përfshijnë ndërtesat publike (ndërtesat komunale, shkollat ​​dhe spitalet), infrastrukturën e transportit (rrugët, hekurudhat, urat, tubacionet, kanalet, portet dhe aeroportet), hapësirat publike (sheshe publike, parqe dhe plazhe), shërbimet publike (furnizimi me ujë dhe trajtimin, trajtimin e ujërave të zeza, rrjetin elektrik dhe digat) dhe asete dhe objekte të tjera, zakonisht afatgjata, fizike. Ndonëse shpesh të këmbyeshme me infrastrukturën publike dhe kapitalin publik, punët publike nuk përmbajnë domosdoshmërisht një komponent ekonomik, duke qenë kështu një term më i gjerë. Ndërtimi mund të ndërmerret ose nga punëtorë të punësuar drejtpërdrejt ose nga një operator privat.

Punët publike janë inkurajuar që nga lashtësia. Perandori romak Neroni inkurajoi ndërtimin e projekteve të ndryshme të infrastrukturës gjatë deflacionit të përhapur.

## Shiko edhe 
* Shpenzimi qeveritar

## Referime
Shpenzimi qeveritar

**Shpenzimet qeveritare** përfshijnë të gjithë konsumin, investimet dhe pagesat e transfereve të qeverisë. Në kontabilitetin e të ardhurave kombëtare, blerja nga qeveritë e mallrave dhe shërbimeve për përdorim aktual, për të përmbushur drejtpërdrejt nevojat individuale ose kolektive të komunitetit, klasifikohet si shpenzim i konsumit përfundimtar të qeverisë. Blerja e mallrave dhe shërbimeve nga qeveria që synojnë të krijojnë përfitime në të ardhmen, si investimet në infrastrukturë ose shpenzimet kërkimore, klasifikohen si investime qeveritare (formimi i kapitalit bruto të qeverisë). Këto dy lloje të shpenzimeve qeveritare, për konsumin final dhe për formimin e kapitalit bruto, përbëjnë së bashku një nga komponentët kryesorë të produktit të brendshëm bruto.

Shpenzimet nga një qeveri që lëshon monedhën e saj është nominalisht e vetëfinancuar. Megjithatë, nën supozimin e punësimit të plotë, për të blerë burime të prodhuara nga popullsia e saj pa presione të mundshme inflacioniste, heqja e fuqisë blerëse duhet të ndodhë nëpërmjet huamarrjes së qeverisë, taksave, detyrimeve doganore, shitjes ose dhënies me qira të burimeve natyrore dhe tarifave të ndryshme si hyrja në park kombëtar. tarifat ose tarifat e licencimit. Kur këto qeveri sovrane zgjedhin të heqin përkohësisht paratë e shpenzuara duke emetuar letra me vlerë në vend të tyre, ato paguajnë interes për paratë e marra hua. Ndryshimet në shpenzimet qeveritare janë një komponent kryesor i politikës fiskale që përdoret për të stabilizuar ciklin makroekonomik të biznesit.

Shpenzime publike janë shpenzimet e bëra nga qeveria e një vendi për nevojat dhe dëshirat kolektive ose individuale të të mirave publike dhe shërbimeve publike, si pensionet, kujdesi shëndetësor, siguria, subvencionet për arsimin, shërbimet emergjente, infrastrukturën etj. Deri në shekullin e 19-të, shpenzimet publike ishte i kufizuar për shkak të filozofive laissez faire. Në shekullin e 20-të, John Maynard Keynes argumentoi se roli i shpenzimeve publike ishte thelbësor në përcaktimin e niveleve të të ardhurave dhe shpërndarjes në ekonomi. Shpenzimet publike luajnë një rol të rëndësishëm në ekonomi pasi ato vendosin politikën fiskale dhe ofrojnë mallra dhe shërbime publike për familjet dhe firmat.

## Shiko edhe 
* Punët publike
* Borxhi qeveritar

## Referime
Rajoni i Zaporizhias

parapamje|220x220px|Flamuri i Rajonit Zaporizhia.
**Rajoni i Zaporizhias** (Ukrainisht: *Zaporizka oblast*), i referuar zakonisht si **Zaporizhia** (Запоріжжя), është një Oblast (rajon) në Ukrainën juglindore. Qendra e saj administrative është Zaporizhia. Rajoni mbulon një sipërfaqe prej 27,183 kilometra katrorë dhe ka një popullsi prej 1,638,462 (vlerësimi 2022).

Ky rajon është një pjesë e rëndësishme e industrisë dhe bujqësisë së Ukrainës. Shumica e zonës së rajonit ka qenë nën pushtimin ushtarak rus që nga pushtimi rus i Ukrainës në vitin 2022, duke përfshirë të gjithë bregdetin, megjithëse kryeqyteti dhe shumica e popullsisë mbeten nën administrimin ukrainas.

Më 30 shtator 2022, Rusia deklaroi se kishte aneksuar rajonet Donetsk (Republika Popullore e Donetskut), Luhansk (Republika Popullore e Luhansk), Zaporizhia dhe Kherson, pavarësisht se nuk kishte arritur të pushtonte të gjitha këto territore ukrainase. Megjithatë, referendumet e diskutueshme dhe aneksimet e mëvonshme nuk njihen ndërkombëtarisht.

Në jug, Rajoni Zaporizhia mbulon afërsisht 150 kilometra të vijës bregdetare të Detit Azov, si pjesë e një rajoni bregdetar të njohur si Pryazovia, duke përfshirë gjithashtu rajonet bregdetare Kherson dhe Donetsk, në perëndim dhe në lindje, respektivisht.

## Shiko edhe 
* Rajoni i Khersonit

## Referime
Zelli

**Zelli** - kujdesi dhe përpjekja ose puna e vazhdueshme - renditet si një nga shtatë virtytet kryesore. Mund të jetë tregues i një etike pune, besimi se puna është e mirë në vetvete."Ka një fisnikëri të përhershme, madje edhe shenjtëri, në punë. Nëse ai kurrë nuk do të ishte kaq i mprehtë, duke harruar thirrjen e tij të lartë, ka gjithmonë shpresë tek një njeri që punon me të vërtetë dhe me zell: vetëm në përtaci ka dëshpërim të përhershëm." - Thomas Carlyle

## Në studentë 
Bernard *et al.* përkufizojnë zellin tek studentët si përpjekje që ata bëjnë drejt zhvillimit të ekuilibruar dhe të plotë në dimensionet mendore, fizike, sociale dhe shpirtërore. Ata zbulojnë se kjo lidhet me performancën akademike, veçanërisht me studentët më të rinj, dhe se mbështetja e prindërve dhe edukatorëve i inkurajon studentët të jenë të zellshëm. Faktorë të tjerë që inkurajojnë zellin e studentëve përfshijnë motivimin, disiplinën, përqendrimin, përgjegjësinë dhe përkushtimin.

## Shiko edhe 
* Puna
* Neglizhenca

## Referime
Rajoni i Kersonit

parapamje|220x220px|Flamuri i Rajonit Kherson.
parapamje|220x220px|Administrata Shtetërore e Rajonit Kherson.
**Rajoni i Khersonit** (ukrainisht: *Khersonska oblast* apo *Khersonshchyna*, rusisht: *Hersonskaja oblastʹ*), i njohur gjithashtu si **Khersonshchyna** (*Hersonŝina*), është një rajon (provincë) në Ukrainën jugore. Ndodhet në veri të Krimesë. Qendra e tij administrative është Khersoni, në bregun verior ose të djathtë të lumit Dnieper, i cili përgjysmon rajonin. Rajoni ka një sipërfaqe prej 28.461 km2 dhe një popullsi prej 1,001,598 (vlerësimi 2022). Konsiderohet si 'shporta e frutave' e vendit, pasi një pjesë e madhe e prodhimit bujqësor shpërndahet në të gjithë vendin, ku prodhimi arrin kulmin gjatë muajve të verës.

Pjesa më e madhe e zonës së rajonit ka qenë nën pushtimin ushtarak rus që nga fillimi i pushtimit rus të Ukrainës në vitin 2022. Më 30 shtator 2022, Rusia pretendoi të aneksonte rajonin e Khersonit, së bashku me rajonet e Donetskut (Republika Popullore e Donetskut), Luhanskut (Republika Popullore e Luhanskut) dhe Zaporizhzhia, por referendumet dhe aneksimet e pretenduara pasuese janë të panjohura ndërkombëtarisht. Ukraina ripushtoi të gjithë zonën në bregun e djathtë të Dnieper, duke përfshirë qytetin Kherson, nga mesi i nëntorit 2022, në kundërsulmin e Khersonit.

## Shiko edhe 
* Rajoni i Zaporizhias

## Referime
Shërbimi Informativ i Kosovës (ShIK)

**Shërbimi Informativ i Kosovës** (**SHIK**) ishte një organizatë e fshehtë e inteligjencës e cilësuar për vrasjet e figurave politike të pasluftës në Kosovë. SHIK-u e raportoi shpërbërjen e tij zyrtare në vitin 2008. Figura kyçe në SHIK ishin ish-kryetari i Kuvendit të Republikës së Kosovës, Kadri Veseli dhe deputetët Elmi Reçica, Fadil Demaku, Bekim Haxhiu dhe ish-deputetët Fatmir Xhelili dhe Latif Gashi, CEO i atëhershëm i Trepçës, Ferat Shala. dhe Ilmi Ramadani.

SHIK-u doli nga radhët e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK), pas përfundimit të luftës me Serbinë në vitin 1999, dhe më pas u bë krahu i inteligjencës i Partisë Demokratike të Kosovës (PDK).

Pas publikimit të një video-rrëfimi të një vrasësi politik të vetëshpallur, Nazim Bllaca, në nëntor 2009, Misioni i Bashkimit Evropian për Sundimin e Ligjit në Kosovë (EULEX) kreu 4 arrestime gjatë vitit me dyshimin për më shumë se 20 vrasje të motivuara politikisht gjatë periudhës 1999-2003. Bllaca dhe 3 të arrestuarit e tjerë në këtë raste dyshohen për vrasje dhe tentim vrasje të figurave politike me urdhër të Shërbimit Informativ të Kosovës, i cili i ka shërbyer Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) deri në fund të konfliktit në Kosovë. Hetimi për rastin ka vazhduar në fund të vitit. Më 13 korrik, policia e EULEX-it arrestoi Fahredin Gashin në lidhje me hetimin. Gashi u akuzua për krime lufte të kryera në vitin 1999 në komunën e Lipjanit. Shërbimi sekret besohet gjerësisht se ka eliminuar rivalët politikë të PDK-së gjatë viteve 2000 dhe 2001, edhepse kjo nuk është vërtetuar kurrë në gjykatë.

Një raport i publikuar nga EULEX-i sugjeron se dhjetëra figura të larta politike dhe aktivistë nga Lidhja Demokratike e Kosovës (LDK) janë vrarë pas përfundimit të konfliktit në Kosovë për arsye politike. Raporti gjithashtu pretendon se Partia Demokratike e Kosovës, e cila sundoi Kosovën deri në vitin 2021, ndoqi një strategji për të vrarë kundërshtarët e saj politikë pas përfundimit të luftës në Kosovë në fund të viteve të '90-ta dhe fillim të viteve 2000.

Kryetari i LDK-së, Isa Mustafa, ka kërkuar nga EULEX-i që partisë t'i sigurojë raportin e plotë dhe të zbardhë atentatet politike të pasluftës. LDK-ja në të kaluarën e ka akuzuar SHIK-un se qëndron pas atentateve ndaj anëtarëve të saj, por këto pretendime janë hedhur poshtë nga ish-shefi i SHIK-ut, Kadri Veseli.

Deputetët e Kosovës tentuan të kryejnë një hetim parlamentar për SHIK-un në vitin 2012, por nuk mundën të mblidhnin votat e nevojshme.

Sipas organogramit të depozituar në gjykatë nga Kadri Veseli për rastin "Bllaca", ai ka qenë kryetar i SHIK-ut, i pasuar nga Elmi Reçica në postin e zëvendëskryetarit. Latif Gashi ishte drejtor ekzekutiv, Fatmir Xhelili drejtonte Drejtorinë e Krimit të Organizuar, Fadil Demaku drejtonte Drejtorinë Kundër Terrorizmit dhe Ferat Shala drejtonte Drejtorinë e Inteligjencës, ndërsa Ilmi Ramadani drejtonte Drejtorinë për Informim dhe Analizë. Sipas Veselit, SHIK-u në kohën e themelimit kishte 32 anëtarë dhe në vitin 2008 kishte 92 anëtarë.

## Shiko edhe 
* Agjencia e Kosovës për Inteligjencë
* Vrasjet e figurave politike të pasluftës në Kosovë
* EULEX

## Referime
Sadik Kasa

**Sadik Kasa**: Peizazhi i Shqipërisë përmes syve të një mjeshtri të artit

Sadik Kasa, një ndër emrat e artit shqiptar, ka krijuar një trashëgimi të vyer përmes veprave të tij artistike, të cilat pasqyrojnë bukurinë dhe natyrën e mrekullueshme të Shqipërisë. Me një karrierë të gjatë dhe të pasur, Kasa, përgjegjës i Galerisë së Arteve në Elbasan dhe drejtues i një galerie arti private në qytetin e tij, ka ndikuar ndjeshëm në zhvillimin dhe promovimin e artit shqiptar. Në vitin 2024, artisti e feston 70-vjetorin e tij me një ekspozitë shëtitëse që do të përfshijë disa prej qyteteve kryesore shqipfolëse, duke nisur nga Pogradeci dhe duke vazhduar në Ulqin, Tetovë dhe Shkodër.

Në qytetin liqenor të Pogradecit, Sadik Kasa ka hapur ekspozitën e tij të fundit të titulluar "Stinët". Kjo ekspozitë përbëhet nga 40 punime të mrekullueshme, që përfaqësojnë gjininë e peizazhit dhe natyrës së qetë, me një vëmendje të veçantë për detajet dhe ndjeshmërinë e stinëve të ndryshme të vitit. Një nga veprat më prekëse të kësaj ekspozite është portreti i nënës së artistit, një figurë qendrore dhe frymëzim për shumë nga punimet e tij.

Pogradeci, me peizazhet e tij të mahnitshme, ka qenë gjithmonë një burim frymëzimi për Sadik Kasën. Ai pohon se ky qytet ofron një përvojë unike të çdo stine, ndryshe nga çdo vend tjetër në Shqipëri. Kjo ndjenjë e thellë lidhjeje me natyrën e qytetit është e dukshme në secilën nga pikturat e tij, ku Kasa arrin të kapë me një finesë të veçantë ndryshimet e natyrës përgjatë vitit.

Pas përfundimit të ekspozitës në Pogradec, Sadik Kasa do të vazhdojë rrugëtimin e tij artistik në Ulqin, Tetovë dhe Shkodër, duke i ofruar publikut të këtyre qyteteve mundësinë për të përjetuar magjinë e artit të tij. Kjo ekspozitë shëtitëse është një formë e veçantë festimi për 70-vjetorin e tij, një moshë që shënon një kulm në karrierën e një artisti të madh.

Sipas kritikëve të artit, si Ermir Hoxha, Sadik Kasa është një trashëgimtar i denjë i traditës së piktorit të njohur shqiptar, Vangjush Mio. Mio, i cili në vitet 30-të të shekullit të kaluar i dha artit shqiptar një stil të veçantë në përshkrimin e natyrës, ka frymëzuar shumë breza artistësh, përfshirë edhe Kasën. Ky i fundit, me penelin e tij të mprehtë dhe me ndjeshmërinë e tij të veçantë për natyrën, ka arritur të krijojë një stil të vetin, duke e mbajtur gjallë këtë traditë të pasur artistike.

Ekspozita "Stinët" e Sadik Kasës do të qëndrojë e hapur deri në fund të gushtit 2024 në ambientet e Qendrës Kulturore "Lasgush Poradeci" në Pogradec. Kjo ekspozitë ofron një mundësi të rrallë për të gjithë artdashësit të shijojnë bukuritë e natyrës shqiptare përmes syve të një artisti që ka arritur të kapë thelbin e saj me një finesë dhe mjeshtëri të veçantë. Përmes veprave të tij, Sadik Kasa vazhdon të mbetet një zë i rëndësishëm në artin shqiptar, duke kontribuar në ruajtjen dhe zhvillimin e kulturës dhe traditës sonë artistike.

## Burimet
Shtëpia-muze “Qako” në Berat

Shtëpia-Muze “Qako” në Berat: Një thesar i ri kulturor

Qyteti i Beratit, i njohur për trashëgiminë e tij kulturore dhe historike, ka fituar një perlë të re në mozaikun e tij të pasur muzeal: Shtëpia-Muze “Qako”
. Kjo shtëpi, e ndërtuar në shekullin XVIII, është një dëshmi e rrallë e arkitekturës tradicionale shqiptare dhe përfaqëson një pjesë të rëndësishme të historisë dhe kulturës së qytetit.

Shtëpia ndodhet në lagjen karakteristike të Goricës, një nga zonat më të vjetra dhe më tërheqëse të Beratit. Lagjja Goricë është e njohur për rrugicat e saj të ngushta me kalldrëm, shtëpitë e vjetra të stilit ottoman dhe pamjen e mrekullueshme që ofron mbi lumin Osum dhe kodrat përreth.

Arkitektura e Shtëpisë-Muze “Qako” është mbresëlënëse, me tavanet e saj të gdhendura me dru dhe detajet e punuara me mjeshtëri, të cilat përfaqësojnë një shembull të shkëlqyer të artit të ndërtimit të kohës. Çdo dhomë e shtëpisë reflekton historinë dhe traditat e familjes Qako, një nga familjet e vjetra dhe të respektuara të Beratit.

Afresket e brendshme të shtëpisë janë një tjetër vlerë e jashtëzakonshme që e bën këtë muze të veçantë. Këto piktura të vjetra, me ngjyra dhe detaje të ruajtura në mënyrë të shkëlqyer, paraqesin skena nga jeta e përditshme dhe mitologjia shqiptare, duke pasqyruar njëkohësisht ndikimet e kulturës dhe artit bizantin dhe ottoman.

Shtëpia-Muze “Qako” është hapur për publikun çdo ditë dhe ka tërhequr vëmendjen e shumë vizitorëve, si vendas ashtu edhe të huaj. Mikpritja beratase, e njohur për ngrohtësinë dhe bujarinë e saj, i bën të gjithë vizitorët të ndihen të mirëpritur që nga momenti që kalojnë pragun e kësaj shtëpie shekullore. Përveç eksplorimit të historisë dhe arkitekturës, vizitorët kanë mundësinë të shijojnë likonë tradicionale, një nga shijet e veçanta të zonës.

Kryebashkiaku i Beratit, Ervin Demo, ka theksuar rëndësinë e këtij muzeu të ri për qytetin dhe komunitetin e tij. Në një postim në rrjetet sociale, ai ka nënvizuar se Shtëpia-Muze “Qako” nuk është vetëm një destinacion turistik, por edhe një simbol i ruajtjes së trashëgimisë kulturore të Beratit. “Shtëpia-Muze ‘Qako’ e konsideron mik këdo që kalon pragun e portës shekullore,” shprehet Demo, duke theksuar se ky muze është një pikë e rëndësishme referimi për të gjithë ata që duan të kuptojnë më mirë historinë dhe kulturën e Beratit.

Me hapjen e këtij muzeu, Berati jo vetëm që forcon pozicionin e tij si një nga qytetet më të rëndësishme historike dhe kulturore të Shqipërisë, por edhe si një destinacion tërheqës për turistët që kërkojnë të përjetojnë autentikën dhe traditat shqiptare. Shtëpia-Muze “Qako” është padyshim një destinacion që duhet vizituar, një vend ku e kaluara takohet me të tashmen në mënyrë harmonike dhe ku çdo cep i saj ka një histori për të treguar.

## Burimet
Ali Hashorva

**Ali Hashorva** (1900-1983) ka qenë veprimtar i shquar i arsimit dhe kulturës shqiptare. 

## Biografia 
Ali Harshorva lindi në Gjirokastër, ku mori edhe arsimin fillor. Pas përfundimit të një kursi italian për mësues, vazhdoi studimet në Kolegjin e Shën Mitër Koronës në Kalabri. Në vitin 1932, diplomoi për filozofi dhe pedagogji në Universitetin e Firencës. Karriera e tij arsimore filloi në vitin 1919, kur nisi të punojë si mësues në shkollat e Gjirokastrës.

Më pas, u emërua sekretar i Lidhjes së Mësuesve në Gjirokastër, një rol që i mundësoi të ndikojë në përmirësimin e sistemit arsimor lokal. Gjithashtu, shërbeu si inspektor arsimi në prefekturën e Gjirokastrës dhe më vonë në atë të Korçës. Në periudha të ndryshme, mbajti postin e drejtorit administrativ të Institutit Teknik të Tiranës dhe të Normales së Elbasanit, një nga institucionet më të rëndësishme arsimore të vendit.

Gjatë viteve të Luftës së Dytë Botërore, Ali Harshorva luajti një rol të rëndësishëm në arsimimin dhe edukimin e brezit të ri shqiptar. Ai ishte në krye të "Misionit Shkolluer të Jashtëzakonshëm” për hapjen e shkollave shqipe në “tokat e lirueme” (1941), duke dhënë një kontribut të jashtëzakonshëm për hapjen e shkollave shqipe në Kosovë dhe viset e tjera shqiptare në ish-Jugosllavi, për t'i integruar në sistemin e arsimit kombëtar.

Pas luftës, Harshorva vazhdoi të punojë për të përmirësuar arsimin në Shqipëri. Shërbeu si inspektor i lartë në Ministrinë e Arsimit dhe sekretar i përgjithshëm i saj, duke qenë një figurë kyçe në zhvillimin e politikave arsimore. Përveç veprimtarisë së tij arsimore, Ali Harshorva ishte gjithashtu një intelektual i shquar. Ai shfaqi interes të thellë për letërsinë dhe kritikën letrare, merrej me përkthime dhe mbledhjen e thesarit popullor.

Në vitin 1962, botoi librin "Bashkëluftëtarët e Skënderbeut", një punë historike që nxjerr në pah rolin e shokëve të armëve të heroit kombëtar, Skënderbeut. Pavarësisht vështirësive të shumta, ai vazhdoi të punojë dhe kontribuojë në kulturën dhe arsimin shqiptar deri në fund të jetës së tij. 

## Shih edhe 
* Historia e arsimit shqiptar

## Referime
Airalo

**Airalo** është një treg kartash eSIM. Ai u ofron udhëtarëve karta eSIM në më shumë se 200 shtete dhe rajone në mbarë botën, duke u dhënë atyre akses të menjëhershëm në internet jashtë. Që prej 31 mars 2024, aplikacioni Airalo ka mbi 10 milionë përdorues dhe disponohet në App Store dhe Google Play Store në 53 gjuhë.

## Historia 
Airalo është një startup me bazë në SHBA i themeluar në 2019 nga Abraham Burak and Bahadir Ozdemir. Qëllimi i tyre është t'u japin udhëtarëve akses në lidhje të menjëhershme, të përballueshme, globale nëpërmjet teknologjisë eSIM.

Abraham dhe Bahadir janë sipërmarrës digjitalë nomadë, të cilët i kanë përjetuar drejpërsëdrejti kufizimet e lidhjes në udhëtim. Teknologjia eSIM paraqiti një mundësi për t'u ofruar udhëtarëve një alternativë më të përballueshme dhe të aksesueshme.

Në 2019, Airalo siguroi 1,9 milionë dollarë amerikanë financim fillestar nga fondi indian Surge i Antler dhe Sequoia Capital. Në 2021, siguroi 5 milionë dollarë amerikanë financim për Serinë A.

## Referime
Jani Koçillari

**Jani Koçillari**: Një arkeolog shqiptar me rrënjë të thella në trashëgiminë kulturore

Jani Koçillari është një nga figurat në fushën e arkeologjisë dhe historisë shqiptare, i njohur për përkushtimin e tij ndaj studimit të trashëgimisë kulturore të Shqipërisë. Megjithëse u largua nga atdheu që në moshën 8-vjeçare, rrënjët e tij mbetën thellë të lidhura me tokën e origjinës, çka u reflektua më vonë në punimet dhe studimet e tij të shumta që ndriçojnë aspektet e rëndësishme të historisë ilire dhe epirite.

Shkollimi dhe karriera

Pas largimit nga Durrësi për në Itali, Jani Koçillari u arsimua në universitetet e këtij vendi fqinj, ku fitoi një edukim të thellë dhe gjithëpërfshirës në arkeologji dhe histori. Pas përfundimit të studimeve, ai u angazhua në kërkime dhe studime që e çuan atë të bëhej një autor i njohur dhe i respektuar në komunitetin shkencor.

Kontributet kryesore në fushën e arkeologjisë

Një nga veprat më të rëndësishme të Jani Koçillarit është libri "Epiri dhe Aleksandër Molosi", një studim i hollësishëm mbi këtë figurë të rëndësishme historike dhe rolin e tij në rajonin e Epirit. Ky libër ndriçon lidhjet historike midis Epirit dhe pjesëve të tjera të botës antike, duke i dhënë një kontribut të rëndësishëm kuptimit të historisë së hershme të rajonit dhe rëndësisë së tij strategjike dhe kulturore.

Një tjetër kontribut i rëndësishëm i tij është studimi "Qeramika me Figura të Kuqe në Shqipëri: Prodhimet dhe Importet". Ky libër përqendrohet në qeramikën antike, duke shqyrtuar teknikën, stilet dhe origjinën e saj në kontekstin e Shqipërisë. Ky studim ofron një pasqyrë të vlefshme për zhvillimin e artit dhe tregtisë në rajonin ilirik gjatë periudhës antike.

Studimet dhe publikimet e tjera

Përveç këtyre dy veprave kryesore, Jani Koçillari ka kontribuar me një sërë studimesh të tjera që prekin aspekte të ndryshme të botës ilirike dhe epirite. Këto punime kanë ndihmuar në formimin e një kuptimi më të thellë të zhvillimeve kulturore dhe historike në Ballkanin antik, duke u bazuar në një analizë të kujdesshme të materialeve arkeologjike dhe burimeve historike.

Përfundim

Jani Koçillari është një figurë në fushën e arkeologjisë shqiptare, i cili me punën e tij ka kontribuar në ruajtjen dhe pasurimin e trashëgimisë kulturore të Shqipërisë . Edhe pse pjesën më të madhe të jetës së tij e ka kaluar jashtë vendit, dashuria dhe përkushtimi i tij për historinë dhe kulturën shqiptare mbeten të pakrahasueshme. Vepra e tij është një testament për rëndësinë e njohjes dhe ruajtjes së historisë së pasur të Shqipërisë, si dhe një burim frymëzimi për gjeneratat e ardhshme të studiuesve dhe arkeologëve. , 

## Burimet
Graeae

[parapamje|255x255px| *[Perzeu|Perseu dhe Graet* nga Edward Burne-Jones (1892)]]
Në mitologjinë greke, **Graeae** ( Greqishtja e Lashtë:  Γραῖαι ,  *Graiai*, lit. ' gra të vjetra '  e shkruar në mënyrë alternative **Graiai** ), të quajtura gjithashtu **Motrat Gri** dhe **Forcidet** ( ' vajzat e Forcit'  ),  ishin tre motra që kishin flokë gri që nga lindja e tyre dhe ndanin një sy dhe një dhëmb mes tyre.   Ato ishin bijat e perëndive primordiale të detit, Forci dhe Ceto dhe, ndër të tjera, motrat e Gorgonave dhe Hesperideve . Emrat e tyre ishin **Deino** (  ), **Enyo** (  ), dhe **Pemphredo** (  ). Graeae njihen më së miri nga takimi i tyre me Perseun, i cili, pasi ua kapi syrin, i detyroi të zbulonin informacione për Gorgonët. 

## Mitologjia 
[parapamje|229x229px| *[Perzeu|Perseusi Duke Kthyer Syrin e Graeaeve* nga Henry Fuseli]]
Graeaet ishin bija të hyjnive të detit Ceto dhe Forci (nga e cila rrjedh emri i tyre Forcide) dhe motra të Gorgonave .  Graeaet morën formën e grave të vjetra me flokë gri. Mosha e tyre ishte aq e madhe sa një fëmijëri njerëzore vështirë se mund të imagjinohej. Në *Teogoni*, megjithatë, Hesiodi i përshkruan Graeaet si "me faqe të bukura". Në *Prometeu i Lidhur*, Graeaet përshkruhen si në formë mjellme ("  "). 

Hesiod emërton vetëm dy Graeae, Pemphredon "e pajisur mirë mirë" (  "alarm") dhe Enyo "e veshur me shafran" (  ).  Pseudo-Apollodori rendit Deino (  "frika", pritje e tmerrshme e tmerrit) si një të tretë.  Duke i quajtur "Forcide", Hygini, përveç Pemfredës dhe Enjos, shton **Persisin**, duke theksuar se "këtë të fundit e quajnë të tjerët Dino". 

Ato ndanin një sy dhe një dhëmb, të cilët i përdornin me radhë. Duke i vjedhur syrin ndërsa po e kalonin mes tyre, heroi Perse i detyroi ato të tregonin vendndodhjen e tre objekteve të nevojshme për të vrarë Meduzën (në versione të tjera, vendndodhjen e Meduzës) duke mbajtur peng syrin e tyre të përbashkët për të nxjerrë informacionin.
Fatos Pilkati

**Fatos Pilkati**: Një talent shqiptar në Lojërat Olimpike të Mynihut 1972

Fatos Pilkati, një emër i njohur në historinë e sportit shqiptar, është një prej atyre atletëve që kanë lënë gjurmë të pashlyeshme në sportin e qitjes. Lindur më 1952, Pilkati ishte vetëm 20 vjeç kur përfaqësoi Shqipërinë në Lojërat Olimpike të Mynihut më 1972, një arritje që e bën atë një prej më të rinjve që ka marrë pjesë ndonjëherë në këtë nivel të lartë të konkurrencës ndërkombëtare.

Ishte një periudhë kur Shqipëria kishte pak përfaqësime në ngjarjet ndërkombëtare të sportit, dhe pjesëmarrja e Pilkatit ishte një moment i veçantë për sportin shqiptar. Si pjesë e klubit sportiv “17 Nëntori”, ai garoi në disiplinën e qitjes me pistoletë në distancën 50 metra, një nga garat më të vështira dhe teknike të qitjes sportive.

Në Mynih, Pilkati arriti të klasifikohej në vendin e 24-të nga 59 pjesëmarrës, me një rezultat prej 546 pikësh. Ky ishte një rezultat mbresëlënës për një sportist kaq të ri dhe me pak përvojë ndërkombëtare, veçanërisht duke marrë parasysh që rezultati i tij më i mirë personal ishte 548 pikë. Performanca e tij në Mynih tregoi jo vetëm talentin dhe aftësitë e tij, por edhe potencialin e madh që ai kishte për të ardhmen.

Në Lojërat Olimpike të Mynihut fituesi i medaljes së artë në këtë disiplinë ishte suedezi Ranjar Skanaker, i cili në moshën 38-vjeçare arriti të grumbullonte 567 pikë, duke vendosur një standard të ri në këtë sport dhe duke e tejkaluar rekordin olimpik të mëparshëm.

Edhe pse Pilkati nuk arriti të ngjitej në podium, pjesëmarrja e tij në një ngjarje të tillë madhore ishte një arritje në vetvete dhe një burim krenarie për sportin shqiptar. Përveç kësaj, ai u nderua me titullin “Mjeshtër Sporti” në vitin 1972, një dëshmi e mëtejshme e aftësive dhe dedikimit të tij në sportin e qitjes.

Karriera e Fatos Pilkatit përfaqëson një moment të rëndësishëm në historinë e sportit shqiptar, dhe suksesi i tij në nivel ndërkombëtar tregon se me përkushtim dhe pasion, edhe një vend i vogël si Shqipëria mund të prodhojë sportistë të nivelit të lartë. Pjesëmarrja e tij në Lojërat Olimpike të Mynihut mbetet një nga ato momente që kujtohet me respekt dhe admirim në historinë e sportit shqiptar. 

## Referime
Peter Nguyen Van Hung

thumb|Peter Nguyen Van Hung në bulevardin Ketagalan
**Peter Nguyen Van Hung** (Vietnamez: Phêrô Nguyễn Văn Hùng; Kinezisht: 阮文雄; Pinyin: Ruǎn Wénxióng; lindur më 1958) është një prift katolik australian vietnamez dhe aktivist i të drejtave të njeriut në Tajvan. Ai u njoh nga Departamenti i Shtetit i Shteteve të Bashkuara si një "hero që vepron për t'i dhënë fund skllavërisë moderne".

## Referimet 
## Lidhje të jashtme 
* 
*
Klinikat e botoksit ne Shqiperi

Botoksi në Shqipëri po rritet ndjeshëm. Qofte për meshkujt dhe ashtu edhe për femrat. Por a janë keto te efektshme? Për të bërë botoks ju duhet një klinikë e mirë. Por cilat janë?

Në Shqipëri, ka disa klinika që ofrojnë trajtime me botoks. Disa prej tyre përfshijnë

Klinika DaVinci

KEIT

Klinika Dermolife

## Cfarë është Botoksi 
Botox është një trajtim që ndihmon në relaksimin e përkohshëm të këtyre muskujve, duke zbutur pamjen e rrudhave që krijohen nga shprehjet e fytyrës, si buzëqeshja, vrenjtja ose ngritja e vetullave. Është veçanërisht efektiv në trajtimin e rrudhave në ballë, mes vetullave dhe anash syve.

## Sa lloje Botekse ka ne Shqiperi 
Në Shqipëri, situata është pak më ndryshe. Ndërsa termi "Botox" përdoret gjerësisht, në të vërtetë vetëm një lloj Botox-i është i disponueshëm zyrtarisht:

* **Botox Cosmetic:** Ky është lloji i vetëm i Botox-it i aprovuar nga autoritetet shëndetësore në Shqipëri për përdorim kozmetik.

Megjithatë, është e rëndësishme të theksohet:

* **Disponueshmëria e kufizuar:** Ndërsa Botox Cosmetic është i aprovuar, mund të mos jetë aq i lehtë për t'u gjetur sa në vende të tjera. Jo të gjitha klinikat estetike mund ta ofrojnë atë.
* **Rëndësia e një specialisti të kualifikuar:** Pavarësisht llojit të Botox-it, është thelbësore të zgjidhni një mjek të kualifikuar dhe me përvojë për të kryer trajtimin. Kjo minimizon rreziqet dhe siguron rezultate optimale.

Nëse jeni të interesuar për trajtimin me Botox në Shqipëri, është e këshillueshme të bëni një kërkim të kujdesshëm për të gjetur një klinikë të besueshme dhe një mjek me kualifikimet e duhura.
Mitologjia e Mesopotamisë

nga Periudha e Vjetër-Babilonase, 2003-1595 pes. Një poemë epike nga Mesopotamia e lashtë, e konsideruar si letërsia më e hershme e njohur e mbijetuar.]]
**Mitologjia mesopotamiane** i referohet miteve, teksteve fetare dhe literaturës tjetër që vjen nga rajoni i Mesopotamisë së lashtë, i cili është një rajon historik i Azisë Perëndimore, i vendosur brenda sistemit të lumit Tigër-Eufrat që gjendet në zonën e Irakut të sotëm. Në veçanti shoqëritë e Sumerit, Akadit dhe Asirisë, të cilat të gjitha ekzistonin pak pas vitit 3000 pes dhe kryesisht u zhdukën në vitin 400 të erës sonë. Këto vepra u ruajtën kryesisht në pllaka guri ose balte dhe u shkruan në kuneiform nga skribët. Disa pjesë të gjata i kanë mbijetuar erozionit dhe kohës, disa prej të cilave konsiderohen si historitë më të vjetra në botë dhe u kanë dhënë historianëve njohuri për ideologjinë dhe kozmologjinë mesopotamiane.

## Shiko edhe 
* Mesopotamia
* Mitologjia çifute

## Referime
Guvernatori

Një **guvernator** është një udhëheqës administrativ dhe kreu i një rajoni politik, në disa raste, si guvernatorët e përgjithshëm, si kreu i përfaqësuesit zyrtar të një shteti. Në varësi të llojit të rajonit politik ose të shtetit, një *guvernator* mund të emërohet ose zgjidhet, dhe kompetencat e guvernatorit mund të ndryshojnë ndjeshëm, në varësi të ligjeve publike në fuqi në vend. Mbiemri që i përket një guvernatori është guvernatorial, nga rrënja latine *gubernare*. Në një shtet federativ, guvernatori mund të shërbejë si kreu i shtetit dhe kreu i qeverisë për politikën e tyre rajonale, ndërkohë që ende vepron sipas ligjeve të federatës, e cila ka kreun e vet të shtetit për të gjithë federatën.

## Shiko edhe 
* Prefekti

## Referime
Pasteizmi

**Post-teizmi** është besimi se besimi në ndonjë zot i përket një faze të mëparshme të zhvillimit njerëzor dhe, kështu, një ndarje e teizmit kundër ateizmit është e vjetëruar. Është një variant i joteizmit. Termi shfaqet në krishtërimin liberal dhe postkrishtërimin.

## Origjina 
Frank Hugh Foster në një leksion të vitit 1918 njoftoi se kultura moderne kishte mbërritur në një "fazë post-teiste" në të cilën njerëzimi ka marrë në zotërim fuqitë e zgjedhjes dhe krijimtarisë që më parë ishin projektuar mbi Zotin.

Denys Turner argumenton se Karl Marksi nuk zgjodhi ateizmin mbi teizmin, por hodhi poshtë fare zgjedhjen binare të Feuerbachian në *Esenca e Krishtërimit*, një pozicion i cili duke qenë post-teist është në të njëjtën kohë domosdoshmërisht **post-ateist**. Në një moment, Marksi argumentoi se "duhet të ketë më pak gjëra të vogla me etiketën 'ateizëm'", pasi ai këmbënguli se "feja në vetvete është pa përmbajtje, ajo ia detyron qenien e saj jo qiellit, por tokës, dhe me heqjen e realitetit të shtrembëruar, për të cilin është teoria, do të shembet vetvetiu."

Ide të e ngjashme përfshijnë deklaratën e Fridrih Niçe se "Zoti është i vdekur" dhe transteizmin e Paul Tillich ose Pema Chödrön.

## Postteistë të shquar 
* Karl Marks
* Fridrih Niçe
* Sigmund Freud

## Shiko edhe 
* Teizmi
* Apateizmi
* Humanizmi
* Krishtërimi postmodern
* Transteizmi
* Universalizmi

## Referime
E drejta për jetë

**E** **drejta për jetë** është besimi se një njeri ose një kafshë tjetër ka të drejtë të jetojë dhe, në veçanti, nuk duhet të vritet nga një qenie tjetër. Ideja e së drejtës për jetën lind në debate për çështjet duke përfshirë dënimin me vdekje, të cilin disa njerëz e shohin si çnjerëzor; abortin, me disa që e quajnë joetike vrasjen e një fetusi njerëzor; eutanazinë, në të cilën vendimi për t'i dhënë fund jetës jashtë mjeteve natyrore shihet si i pasaktë; prodhimin dhe konsumimin e mishit, në të cilin rritja dhe vrasja e kafshëve për mishin e tyre shihet nga disa njerëz si shkelje e të drejtave të tyre; dhe vrasjet nga forcat e rendit, gjë që shihet nga disa si shkelje e të drejtës së një individi për të jetuar. Individë të ndryshëm mund të mos pajtohen se në cilën prej këtyre fushave mund të zbatohet parimi i së drejtës për jetë.

## Dënimi me vdekje 
Kundërshtarët e dënimit me vdekje argumentojnë se ai është një shkelje e të drejtës për jetë, ndërsa mbështetësit e tij argumentojnë se dënimi me vdekje nuk është një shkelje e të drejtës për jetë, sepse e drejta për jetë duhet të zbatohet duke marrë parasysh drejtësinë. Kundërshtarët besojnë se dënimi me vdekje është shkelja më e rëndë e të drejtave të njeriut, sepse e drejta për jetë është më e rëndësishmja, dhe dënimi me vdekje e shkel atë pa nevojë dhe i shkakton të dënuarit një torturë psikologjike. Aktivistët e të drejtave të njeriut e kundërshtojnë dënimin me vdekje, duke e quajtur atë "dënim të lig, çnjerëzor dhe poshtërues", dhe Amnesty International e konsideron atë si "mohimin përfundimtar, të pakthyeshëm të të Drejtave të Njeriut".

## Shiko edhe 
* Jeta

## Referime
Mbingarkimi i operatorëve

Në programimin kompjuterik, **mbingarkimi i operatorit**, ndonjëherë e quajtur *polimorfizëm ad hoc i operatorit*, është një rast specifik i polimorfizmit, ku operatorë të ndryshëm kanë zbatime të ndryshme në varësi të argumenteve të tyre. Mbingarkimi i operatorit në përgjithësi përcaktohet nga një gjuhë programimi, një programues ose të dyja.

## Arsyetimi 
Mbingarkimi i operatorit është sheqer sintaksor dhe përdoret sepse lejon programimin duke përdorur shënime më afër fushës së synuar  dhe lejon tipet e përcaktuara nga përdoruesi një nivel të ngjashëm mbështetjeje sintaksore si llojet e ndërtuara në një gjuhë. Është e zakonshme, për shembull, në llogaritjen shkencore, ku lejon që paraqitjet llogaritëse të objekteve matematikore të manipulohen me të njëjtën sintaksë si në letër.

## Shembuj 
Në këtë rast, operatori i mbledhjes mbingarkohet për të lejuar shtimin në një tip të përcaktuar nga përdoruesi  në C++ :
```cpp
Time operator+(const Time& lhs, const Time& rhs) {
 Time temp = lhs;
 temp.seconds += rhs.seconds;
 temp.minutes += temp.seconds / 60;
 temp.seconds %= 60;
 temp.minutes += rhs.minutes;
 temp.hours += temp.minutes / 60;
 temp.minutes %= 60;
 temp.hours += rhs.hours;
 return temp;
}
```
Mbledhja është një operacion binar, që do të thotë se ka dy operande. Në C++, argumentet që kalohen janë operandët, dhe objekti  është vlera e kthyer.

Operatori "më i vogël" (<) shpesh mbingarkohet për të renditur një strukturë ose klasë:
```cpp
class Pair {
 public:
  bool operator<(const Pair& p) const {
    if (x_ == p.x_) {
      return y_ < p.y_;
    }
    return x_ < p.x_;
  }

 private:
  int x_;
  int y_;
};
```
Feminizmi radikal

parapamje|308x308px|Një nga simbolet e lëvizjes së grave gjermane (nga vitet 1970).
**Feminizmi radikal** është një perspektivë brenda feminizmit që kërkon një rirenditje radikale të shoqërisë në të cilën supremacia mashkullore eliminohet në të gjitha kontekstet shoqërore dhe ekonomike, duke pranuar se përvojat e grave ndikohen gjithashtu nga ndarje të tjera shoqërore si në racë, klasë dhe orientimi seksual. Ideologjia dhe lëvizja u shfaqën në vitet 1960.

Feministët radikalë e shohin shoqërinë në thelb si një patriarki në të cilën burrat dominojnë dhe shtypin gratë. Feministët radikalë kërkojnë të shfuqizojnë patriarkinë në një luftë për të çliruar gratë dhe vajzat nga një shoqëri e padrejtë e perceptuar duke sfiduar normat dhe institucionet ekzistuese shoqërore. Kjo luftë përfshin kundërshtimin e objektivizimit seksual të grave, rritjen e ndërgjegjësimit të publikut për çështje të tilla si përdhunimi dhe dhuna të tjera kundër grave, sfidimi i konceptit të roleve gjinore dhe sfidimi i asaj që feministët radikal e shohin si një kapitalizëm të racizuar dhe gjinor që karakterizon Shtetet e Bashkuara dhe shumë vende të tjera. Sipas Shulamith Firestone në *The Dialectic of Sex* (1970): "Qëllimi përfundimtar i revolucionit feminist duhet të jetë, ndryshe nga ai i lëvizjes së parë feministe, jo vetëm eliminimi i privilegjit mashkullor, por i vetë dallimit gjinor: dallimet gjenitale midis qenieve njerëzore nuk do të kishin më rëndësi kulturore”. Ndërsa feministët radikalë besojnë se dallimet në organet gjenitale dhe karakteristikat dytësore seksuale nuk duhet të kenë rëndësi kulturore apo politike, ato gjithashtu pohojnë se roli i veçantë i grave në riprodhim duhet të njihet dhe të akomodohet pa ndëshkime në vendin e punës, dhe disa kanë argumentuar se duhet të ofrohet kompensim për këtë punë thelbësore shoqërore.

Feministët radikalë e gjejnë shkakun rrënjësor të shtypjes së grave në marrëdhëniet patriarkale gjinore, në krahasim me sistemet ligjore (si në feminizmin liberal) ose konfliktin e klasave (si në feminizmin marksist). Feminizmi i hershëm radikal, i lindur brenda feminizmit të valës së dytë në vitet 1960, zakonisht e shikonte patriarkalin si një "dukuri transhistorike" përpara ose më të thellë se burimet e tjera të shtypjes, "jo vetëm formën më të vjetër dhe më universale të dominimit, por formën kryesore" dhe model për të gjithë të tjerët. Politikat e mëvonshme të rrjedhura nga feminizmi radikal varionin nga feminizmi kulturor në format sinkretike të feminizmit socialist (siç është anarka-feminizmi) që i vendosin çështjet e klasës sociale, ekonomisë dhe të ngjashme në të njëjtin nivel me patriarkalizmin si burime shtypjeje.

## Shiko edhe 
* Feminizmi

## Referime