Pedagogjia Freinet

**Pedagogjia Freinet** e njohur edhe si **Sistemi i Frenesë** është një pedagogji origjinale e zhvilluar nga Célestin Freinet dhe gruaja e tij Elise Freinet  praktikë kjo e cila mbështetej në shprehjen e lirë të fëmijëve, tekste të lira, vizatime të lira, korrespodencë ndër shkollore, shtypshkronjë dhe gazetë studentore, etj. 

Celestin Freinet flet për "teknikat Freinet", e jo për metodën Freinet sepse teknikat mund të evoluojnë ndërsa metodat jo. Ai i përshkroi ato në një libër të quajtur *Teknikat Freinet të Shkollës Moderne* - ''Les techniques Freinet de l'école moderne'' (1964). Kjo pedagogji është pjesë e lëvizjes së Edukimit të Ri (Pedagogjisë progresive) e cila daton që nga viti 1899, rrymat e ndryshme të së cilës (Adolphe Ferrière, Edouard Claparède, Ovide Decroly, Roger Cousinet, etj.) zhvilluan shkëmbime përmes Lidhjes Ndërkombëtare për Edukatën e Re falë kontributit të pedagogut zviceran Adolphe Ferrière. 

Shkolla tradicionale është ajo e cila ka në qendër të vëmendjes temën që do të mësohet dhe programet që përcaktojnë këtë lëndë, e të cilat e specifikojnë dhe i japin përparësi në të njëjtën kohë. Pedagogjia Freinet ngre thellë vizionin e shkollës, duke konsideruar një shkollë të përqendruar tek fëmija. 

I plagosur në mushkëri gjatë Luftës së Parë Botërore 1914-1918, Freinet e pati të vështirë të fliste kur rifilloi profesionin e tij.  Kjo ishte një nga arsyet pse ai kërkoi të ngrinte një pedagogji aktive në të cilën mësuesi nuk do të kishte nevojë të mbante fjalime të gjata dhe kështu ai e përqendroi angazhimin e tij në organizimin e punës dhe bashkëpunimit në mësimdhënie. 

Celestine Freinet ishte mësues, së pari në Bar-sur-Loup (1920-1928), pastaj në Saint-Paul-de-Vence (1928-1935), në shkollën të cilën e themeloi në Vence (1935), dhe më në fund në Kanë (1946) në kuadër të Kooperativës së Arsimit Sekular (Cooperative de l'Ensegnement Laic), në departamentin e Alpes-Maritimes. Elise Freinet, gruaja e tij, solli në mendimin e Freinet një dimension origjinal në fushën artistike. Guy Avanzini theksoi se në vitin 1972 "përqindja e praktikuesve të Freinet ndoshta kurrë nuk kishte arritur 5%  ". Henry Peyronie në vitin 1999 shtoi se : 

## Shih edhe 
* Célestin Freinet
* Adolphe Ferrière
* Pedagogjia progresive

## Literatura 
* premier livre : ''L'imprimerie à l'école* (1927).
* deuxième livre : *Plus de manuels scolaires* (1928).
* dernier livre de son vivant : *Les techniques Freinet de l'École moderne* (1964).
* Célestin Freinet, *Œuvres pédagogiques*, Seuil, 1994. Édition en deux tomes établie par sa fille, Madeleine Freinet.
** Tome 1 : *L’éducation du travail* (1942-1943) - *Essai de psychologie sensible appliquée à l’éducation* (1943).
** Tome 2 : *L’école moderne française* (1943). Autre titres ; *Pour l'école du peuple* (1969) - *Les dits de Matthieu* (1954) - *Méthode naturelle de lecture* (1947) – *Les invariants pédagogiques* (1964) - *Méthode naturelle de dessin* - *Les genèses*.
* *Les techniques Freinet de l'École moderne* (1964), Paris, Librairie Armand Colin, collection Bourrelier, 144 p.
* Célestin Freinet, *Pour l'école du peuple* (1969), Paris, Librairie François Maspero, 181 p.

## Referime 
## Bibliografia 
* Marc-André Bloch, *Philosophie de l'éducation nouvelle'' (1948), PUF, 1968.
* Institut coopératif de l'École moderne, *Pédagogie Freinet.* ''Perspectives d'éducation populaire*, Maspero, 1979.
* Philippe Meirieu, *Célestin Freinet.* *Comment susciter le désir d'apprendre ?*, PEMF, 2001.
* Ginette Fournès, *La danseuse sur un fil : une vie d'école Freinet*, École vivante (2009).
* Sylvia Dorance, *S'engager dans la pédagogie Freinet'', École vivante (2014). Voir : S'engager dans la pédagogie Freinet
* Henri Louis Go, "Freinet à Vence. Vers une reconstruction de la forme scolaire", PUR, 2007.
* Nadine Glauque Chantal Tièche Christinat , La pédagogie Freinet concepts , valeur, pratiques de classes, Chronique sociale 2015
* .