VfB Stuttgart

**Verein für Bewegungsspiele Stuttgart 1893 e. V.**, e njohur zakonisht si **VfB Stuttgart**, është një klub sportiv profesionist gjerman me bazë në Shtutgart, Baden-Württemberg. Skuadra e futbollit e klubit është aktualisht pjesë e divizionit të parë të Gjermanisë, Bundesliga.

## Historia 
### Themelimi i Luftës së Dytë Botërore 
*Verein für Bewegungsspiele Stuttgart* u formua përmes një bashkimi më 2 prill 1912 të palëve paraardhëse *Stuttgarter FV* dhe *FC Krone Cannstatt* pas një takimi në hotelin Concordia në Cannstatt. Secili prej këtyre klubeve përbëhej nga nxënës shkolle me rrënjë të klasës së mesme të cilët mësuan sporte të reja si unioni i regbit dhe futboll nga emigrantë anglezë si William Cail i cili prezantoi regbin në 1865.

#### FV Shtutgart 
majtas|parapamje| FV Stuttgart në 1894
*Stuttgarter Fußballverein* u themelua në hotelin Zum Becher në Shtutgart më 9 shtator 1893. *FV* fillimisht ishte një klub ragbi, duke luajtur lojëra në Stöckach-Eisbahn përpara se të transferohej në Cannstatter Wasen në 1894. Klubi i ragbit krijoi një seksion futbolli në 1908. Ekipi tërhoqi lojtarë kryesisht nga shkollat lokale, nën drejtimin e mësuesit Carl Kaufmann, dhe shpejt arriti suksesin e tij të parë; në vitin 1909, ata ishin nënkampionët e *FSV 1897 Hannover* në finalen kombëtare të regbit, duke humbur 6–3. Ekipi i ri iu bashkua Süddeutschen Fußballverband (SFV) si një klub i divizionit të dytë dhe fitoi promovimin në 1904. *Krone* zotëronte tokën e tyre, e cila ekziston ende sot si shtëpia e TSV Münster.

Pas bashkimit të këtyre dy klubeve në vitin 1912, skuadra e kombinuar luajti fillimisht në Kreisliga Württemberg dhe më pas në Bezirksliga Württemberg-Baden, duke fituar një numër tre përfundimet e para dhe pretendimi i një titulli atje në 1927. Klubi gjithashtu bëri disa paraqitjet në raundet përfundimtare të SFV në fund të viteve 1920 dhe fillim të viteve 1930.

### 1930 dhe 1940 
Në vitin 1933, VfB u zhvendos në stadiumin Neckar, vendi i terrenit të saj aktual. Futbolli gjerman u riorganizua po atë vit nën Rajhun e Tretë në gjashtëmbëdhjetë divizione të nivelit të lartë të quajtur Gauligen. Stuttgart luajti në Gauliga Württemberg dhe kënaqej me sukses të konsiderueshëm atje, fitimi i titujve të divizionit në 1935, 1937, 1938, 1940 dhe 1943 përpara se sistemi Gauliga të rrëzohej pjesërisht gjatë sezonit 1944–45 për shkak të Luftës së Dytë Botërore. Klubi pati një rivalitet intensiv me Stuttgarter Kickers gjatë gjithë kësaj periudhe.

Titujt e Gauliga të VfB-së fituan hyrjen e ekipit në raundet kombëtare të playoff-it, me rezultatin më të mirë të tyre në vitin 1935 kur ata kaluan në finale ku humbën 4–6 ndaj kampionëve në fuqi Schalke 04, skuadra dominuese e epokës. Pas një rezultati për vendin e tretë në nivel kombëtar në vitin 1937, Shtutgarti nuk ishte në gjendje të përparonte nga raundet paraprake në paraqitjet pasuese.

### Sukseset gjatë viteve 1950 
parapamje|260x260px| Grafiku historik i performancës së ligës së Sttutgartit
VfB vazhdoi të luante futboll të divizionit të parë në Oberliga Süd, duke kapur tituj në 1946, 1952 dhe 1954. Ata bënë paraqitje të rregullta në raundet e kampionatit gjerman, duke u shfaqur si kampionë kombëtarë në 1950 dhe 1952, duke përfunduar si nënkampion në 1953 dhe duke fituar dy tituj DFB-Pokal në 1954 dhe 1958 . Skuadra që fitoi katër tituj në tetë vjet drejtohej nga Robert Schlienz i cili kishte humbur krahun e majtë në një aksident me makinë. Pavarësisht këtyre sukseseve, asnjë lojtar nga skuadra e Shtutgartit nuk kishte një vend në ekipin që fitoi Kupën e Botës FIFA 1954.

### Bundesligist origjinal 
Për shkak të zhgënjimit rezultatet në garat ndërkombëtare duke përfshirë Kupën e Botës FIFA 1958 dhe 1962, dhe në përgjigje të rritjes së profesionalizmit në sport, Shoqata Gjermane e Futbollit (Deutscher Fußball Bund, ose DFB) zëvendësoi garat rajonale të fluturimit të lartë me një ligë të vetme profesionale mbarëkombëtare në vitin 1963. Shtutgarti është vazhdimisht solid luajtja gjatë viteve 1950 u dha atyre një vend midis 16 klubeve që do të përbënin Bundesligën origjinale. Si një organizatë amatore, dhe për shkak të kursimeve proverbiale të Swabisë, klubi hezitoi të shpenzonte para dhe disa lojtarë vazhduan të punonin në një punë të përditshme. Gjatë gjithë bilancit të dekadës dhe deri në mesin e viteve 1970, klubi në përgjithësi fitoni rezultate në mes të tabelës. Një nga yjet e paktë i kohës ishte Gilbert Gress nga Strasburgu.

Në vitin 1973, skuadra u kualifikua për herë të parë në Kupën UEFA dhe kaloi në gjysmëfinale të turneut të 1974, ku u eliminua nga fituesi eventual Feyenoord (1–2, 2–2).

### 1975–2000: Epoka e presidentit MV 
VfB Stuttgart ishte në krizë në mesin e viteve 1970, pasi kishte humbur tendencat e reja në futboll si sponsorizimi i klubeve. Përpjekjet për të arritur nivelet e reja të profesionalizmit duke shpenzuar para dështuan. Nga fundi i sezonit 1974–75, me skuadrën në rrezik të menjëhershëm për të rënë në Bundesligën e Dytë, politikani vendas Gerhard Mayer-Vorfelder u zgjodh si president i ri. Megjithatë, një barazim në ndeshjen e fundit të sezonit nënkuptonte që VfB do të renditej në vendin e 16-të dhe do të humbiste statusin e saj në Bundesligë. Sezoni i parë në ligën e dytë, i konsideruar si më i keqi në historinë e tij, përfundoi me VfB të renditur në vendin e 11-të, pasi kishte humbur edhe një ndeshje në shtëpi kundër rivalit vendas SSV Reutlingen para vetëm 1200 shikuesve.

Me trajnerin e ri Jürgen Sundermann dhe talentet e reja si Karlheinz Förster dhe Hansi Müller (1975/76-1981/82), skuadra e ndërtuar rreth Ottmar Hitzfeld shënoi njëqind gola në 1976–77 dhe kështu u kthye në ligën e parë pas vetëm dy sezonesh.

Skuadra e re ishte e njohur për lojë sulmuese dhe me rezultate të larta, por vuante nga mungesa e përvojës. Në fund të viteve 1977–78, VfB u rendit e katërta, por frekuentimi mesatar prej mbi 53,000 veta vendosi rekordin e ligës deri në vitet 1990. Në 1978/79 ata përfunduan të dytët në Bundesligë. Ata bënë një tjetër paraqitje gjysmëfinale të Kupës UEFA në vitin 1980 dhe dhanë një numër të tillë  katër vendet e para në rrugën e tyre drejt titullit të tyre të parë të Bundesligës – titulli i tretë kombëtar i klubit – në sezonin 1983/84, tani nën drejtimin e trajnerit Helmut Benthaus.
[parapamje| [Jürgen Klinsmann (në qendër) kundër Dynamo Dresden në gjysmëfinalen e Kupës UEFA 1988–89]]
Në 1986, VfB humbi finalen e DFB-Pokal 2–5 nga Bayern Munich. Në finalen e Kupës UEFA 1989, me Jürgen Klinsmann në radhët e tyre, ata humbën nga Napoli (1–2, 3–3), ku Diego Maradona luante në atë kohë.

Në vitet 1991–92, Shtutgarti fitoi titullin e saj të katërt, në një nga garat më të afërta në historinë e Bundesligës, duke përfunduar përpara Borussia Dortmundit në diferencë golash. Ndërkombëtarisht, ata ishin eliminuar nga loja e Kupës UEFA atë sezon (1991–92) pasi humbën ndeshjen e tyre të raundit të dytë me skuadrën spanjolle Osasuna (2–3). Si kampion kombëtar, klubi u kualifikua për të luajtur në Ligën e Kampionëve UEFA në 1992–93, por u eliminua në raundin e parë nga Leeds United pas një ndeshjeje të tretë në Barcelonë, e cila u detyrua për shkak se trajneri Christoph Daum kishte zëvendësuar një të katërt. lojtar jogjerman në ndeshjen e dytë të barazimit.

VfB nuk u kualifikua për asnjë kompeticion evropian përsëri deri në vitin 1997, me anë të fitores së tretë të Kupës së Gjermanisë, me trajnerin Joachim Löw . Ata u kënaqën një masë suksesi në kthimin e tyre, duke avancuar në finalen e Kupës së Fituesve të Kupave Evropiane 1998 në Stokholm, ku humbën ndaj Chelsea në atë që ishte viti i parafundit i kompeticionit. Vetëm një lojtar i “trekëndëshit magjik”, kapiteni Krassimir Balakov, mbeti pas largimit të Giovane Élber dhe Fredi Bobic. Kontrata e Löw nuk u rinovua, dhe ai u zëvendësua nga Winfried Schäfer, i cili nga ana e tij u shkarkua pas një sezoni.

Sidoqoftë, performanca e Stuttgartit ra pas kësaj pasi klubi fitoi vetëm rezultate në mes të tabelës gjatë dy sezoneve të ardhshme, pavarësisht se shpenzoi para në tregun e transferimeve dhe kishte veteranë si Balakov.

### 2000–2007: Rikthimi i suksesit pas epokës MV 
Për shkak të borxheve të larta dhe mungesës së rezultateve, Gerhard Mayer-Vorfelder më në fund dha dorëheqjen nga VfB në 2000 për të marrë zyrat në DFB, UEFA dhe FIFA. Presidenti i ri Manfred Haas duhej të rinegocionte kontratat e shtrenjta me lojtarët që gjithsesi shfaqeshin rrallë në fushë. Ashtu si në vitin 1976, kur Mayer-Vorfelder kishte marrë drejtimin, ekipi duhej të rindërtohej duke u mbështetur në talentet e ekipeve të të rinjve. VfB ka programin më të suksesshëm të Gjermanisë në kampionatin gjerman për të rinj.

Trajneri Ralf Rangnick kishte filluar një ristrukturim të skuadrës që fitoi Kupën Intertoto, por tendosja shtesë që rezultoi në pjesëmarrjen në Kupën UEFA përfundoi në arratisjen e ngushtë nga rrëzimi në vitin 2001 duke shkuar në vendin e 15-të në tabelën e ligës. Rangnick u zëvendësua nga Felix Magath.

Me lojtarë si Andreas Hinkel, Kevin Kurányi, Timo Hildebrand dhe Alexander Hleb që fitojnë pseudonimin "i riu dhe i egër", klubi shpejt u rikufizua dhe përfundoi si nënkampion i Bundesligës në sezonin 2002–03. Në korrik 2003, Erwin Staudt u bë presidenti i ri i klubit.

#### Kampionët e Bundesligës 2006–07 
[parapamje|226x226px| [Sami Khedira me Meisterschale]]
Pavarësisht humbjeve në fillim të sezonit dhe kritikave që pasuan në 2006–07, duke përfshirë një humbje 3–0 në shtëpi ndaj 1. FC Nürnberg, Veh arriti të ktheni koleksionin e lojtarëve të rinj si meksikanët Pável Pardo dhe Ricardo Osorio, braziliani Antônio da Silva dhe talente të freskëta vendase, duke përfshirë Mario Gómez, Serdar Tasci dhe Sami Khedira, në një pretendent të fortë që udhëhoqi ligën më 12 nëntor 2006 për herë të parë në dy vjet. Shtutgarti u vendos në mesin e pesë më të mirëve dhe dha një sfidë të fortë për titullin e Bundesligës duke fituar tetë ndeshjet e tyre të fundit. Në javën e parafundit më 12 maj 2007, Sttutgarti mundi VfL Bochum 3–2 jashtë shtëpisë, duke marrë epërsinë e Bundesligës nga Schalke 04 dhe të paktën duke siguruar një vend në Champions League 2007–08. Pas 0–1 në ndeshjen e fundit të sezonit kundër Energie Cottbus, Stuttgart u rikthye për të fituar 2–1 dhe për të fituar titullin e tyre të parë të Bundesligës në 15 vjet. Festimet e fitores në Shtutgart, me gjithsej 250,000 njerëz, madje kryesuan ato të fitores së vendit të tretë të Gjermanisë ndaj Portugalisë në Kupën e Botës FIFA 2006.

Për më tepër, VfB pati shansin e tyre të parë ndonjëherë për të fituar dopietën, pasi ata gjithashtu arritën në finalen e Kupës së Gjermanisë për herë të parë që nga fitorja e tyre atje dhjetë vjet më parë. Kundërshtarët e tyre në finalen e kupës në Berlin ishin 1. FC Nürnberg, një ekip që i kishte mundur dy herë me tre gola në sezonin e rregullt, 3–0 dhe 4–1, dhe për herë të fundit e kishte fituar kupën në vitin 1962. Me barazimin e lojës në 1–1 në pjesën e parë, golashënuesi i Stuttgartit, Cacau, u përjashtua nga jashtë. Nürnberg fitoi një epërsi 2–1 në fillim të pjesës së dytë, por dhjetë lojtarët e VfB arritën të luftojnë dhe të barazojnë. Në pjesën e dytë të kohës shtesë, megjithatë, me të dyja skuadrat që vuanin nga lodhja dhe kushtet e lagështa, Nürnberg shënoi golin e fitores.

### 2007-2018: Rënie dhe dy rënie 
#### 2007–08 UEFA Champions League 
Shorti i UEFA Champions League 2007–08 më 30 gusht 2007 çiftoi kampionët e Gjermanisë me gjigantët spanjollë Barcelona, kampionët francezë Lyon dhe skuadrën skoceze Rangers. Ashtu si në sezonin 2003–04 të UEFA Champions League, sezoni evropian 2007–08 i Stuttgartit filloi me një ndeshje në Ibrox Park në Glasgow kundër Rangers. Përfundoi me humbje 2–1. Ndeshja e dytë në shtëpi kundër Barcelonës u humb gjithashtu, 0–2, si dhe ndeshja e tretë, kundër Lyon në shtëpi, me mysafirët që dolën fitues 2–0 nga goditjet e gjysmës së dytë. Pesë humbje dhe vetëm një fitore (mbi Rangers) nënkuptonin daljen e hershme në skenën evropiane. Në ligë, ata arritën të përfundojnë në vendin e gjashtë pas një fillimi të dobët. Ylli i ri ndërkombëtar gjerman Mario Gómez shënoi 19 gola.

Më pas, kualifikimi i Kupës UEFA u sigurua në verë duke pasur sukses në Kupën UEFA Intertoto 2008.

#### Sezonet pas kampionatit 2008–12 
[majtas|parapamje| Stuttgart kundër [Borussia Dortmund në 2011]]
Sezoni 2008–09, si në 2007-08, nisi keq. Pas ndeshjes së 14-të të nëntorit, VfB ishte vetëm e 11-ta në tabelë dhe si rezultat, Armin Veh u shkarkua dhe u zëvendësua nga Markus Babbel. Pas daljes nga Kupa e Gjermanisë pas një goditjeje 1–5 nga Bayern Munich në janar, perspektivat u përmirësuan ndjeshëm dhe skuadra përfundoi e treta në tabelë, me vendin e dytë që sapo mungoi pas një humbjeje ndaj Bayernit në ditën e fundit të ndeshjes. Kjo nënkuptonte mundësinë për të bërë sërish Champions League.

Ndërkombëtarisht, VfB zotëroi fazat e grupeve të Kupës UEFA 2008–09, por humbi ndaj mbrojtësve të Kupës Zenit Shën Petersburg në raundin e 32-të të fundit në shkurt.

Stuttgart shkoi në sezonin 2009–10 me Mario Gómez duke u larguar për në Bayern Munich, ashtu si Pavel Pogrebnyak mbërriti nga Zenit Shën Petersburg dhe Alexander Hleb u kthye në huazim nga Barcelona.

Në nivel evropian, Shtutgarti e filloi sezonin me një sukses të madh duke u kualifikuar në fazën e grupeve të UEFA Champions League 2009–10. Shtutgarti hyri në atë kompeticion për herë të tretë në gjashtë vjet (pas 2003 dhe 2007) duke mundur skuadrën rumune Politehnica Timişoara në raundin e play-off-it të Champions League më 18 dhe 26 gusht 2009. VfB më pas u tërhoq në Grupin G kundër skuadrës spanjolle Sevilla, kampionëve skocezë Rangers, kundër të cilit ishin barazuar gjithashtu në dy paraqitjet e tyre të mëparshme në fazën e grupeve në Champions League, dhe kampionëve rumun Unirea Urziceni. Me dy fitore (një kundër Rangers dhe Unirea), tre barazime (një kundër të gjithë kundërshtarëve) dhe një humbje (nga Sevilla) ata arritën vendin e dytë në grup, duke u kualifikuar në fazën e 16-të të fundit, ku duhej të përballet me Barcelonën me titullarët në fund të dimrit. Pas një të shkëlqyer ndeshje në shtëpi kundër Barçës, të cilën Stuttgarti, megjithatë, nuk ia doli ta fitonin (1–1), ata u eliminuan në një humbje 4–0 në Camp Nou.

Në 2009–10 DFB-Pokal, ata nuk vazhduan më tej se 16 të fundit, duke humbur ndaj skuadrës së nivelit të dytë SpVgg Greuther Fürth. Kjo disfatë erdhi në rrjedhën e një zhgënjyese gjysma e parë e Bundesligës 2009–10. Si pasojë e rrëshqitjes në vendin e 16-të në dhjetor, trajneri i ri Markus Babbel u shkarkua pas ditës së 15-të të ndeshjes dhe u zëvendësua nga zvicerani më me përvojë Christian Gross. Nën mandatin e tij, VfB përmirësoi situatën e tyre brenda dhe jashtë vendit përpara pushimeve dimërore. Gjatë asaj pauze, Thomas Hitzlsperger, Jan Šimák dhe Ludovic Magnin u larguan nga klubi; Cristian Molinaro u huazua nga Juventusi. Në gjysmën e fundit të sezonit, skuadra – si në sezonin 2008–09 – pati një ton fantastik, thuajse e pandërprerë, seri fitoresh. Si ekipi më i mirë i atij raundi të dytë (të kthimit) të Bundesligës, Swabians nën Gross u ngjit në gjysmën e sipërme të tabelës dhe, pas një tubim, përfundimisht arriti të  sigurojnë futbollin europian për sezonin e ardhshëm duke u kualifikuar në Europa League.

Sezoni 2010–11 ishte një mediokër një—pasi përsëri kaloi gjysmën e parë të sezonit pothuajse gjithmonë në zonën e rënies (vendi i 17-të dhe i 18-të), me Christian Gross që u shkarkua dhe trajneri i përkohshëm Jens Keller merr përsipër pjesën tjetër të ndeshjes së parë, Bruno Labbadia u punësua si trajner i ri në janar dhe arriti ta shpëtojë VfB-në nga rrëzimi. Përfundimisht, ekipi përfundoi i 12-ti pas një rezultati të mirë te performanca e pjesës së dytë. Në korrik 2011, Erwin Staudt nuk mori pjesë më në zgjedhjen e presidentit dhe Gerd E. Mäuser u zgjodh president.

Në sezonin e ardhshëm 2011–12, ata arritën të vazhdimisht ngjiteni lart në tryezë; kjo ishte veçanërisht falë një serie të gjatë të pamposhtur në pranverë. Më pas, VfB u kualifikua për UEFA Europa League 2012–13. Lojtarët kryesorë gjatë atij sezoni ishin Martin Harnik, i cili shënoi 17 gola, si dhe anësori Gōtoku Sakai dhe sulmuesi Vedad Ibišević, të cilët të dy erdhën në Stuttgart në janar 2012.
parapamje| Shtutgart në 2013
Me efekt nga 3 qershor 2013, Gerd E. Mäuser njoftoi dorëheqjen e tij si president i VfB Stuttgart. Më 2 korrik 2013, bordi mbikëqyrës i klubit emëroi Bernd Wahler si kandidat për zgjedhjet presidenciale. Më 22 korrik 2013, Wahler u zgjodh me 97.4% të votave të hedhura.

### 2019–tani: Ri-dalja dhe pozita e nënkampionit 
[parapamje|262x262px| [Mario Gómez në 2019]]
Stuttgart emëroi Thomas Hitzlsperger si CEO sportiv, dhe në prill ata emëruan Sven Mislintat si drejtor sportiv, i ardhur nga Borussia Dortmund dhe Arsenal. Në korrik 2019, Shtutgarti ra në divizionin e dytë dhe filloi të rindërtojë ekipin. Në mes të sezonit, dhjetor 2019, ish-trajneri Tim Walter u shkarkua dhe Pellegrino Matarazzo u nënshkrua. Pas një sezoni, Shtutgarti u rikthye në Bundesligë pasi përfundoi i dyti në 2019–20 2. Bundesliga. Në vitin 2020, kontrata e Mislintat u zgjat  për t'i dhënë atij më shumë përgjegjësi.

Shtutgarti qëndroi në Bundesligë në sezonin 2020–21, duke përfunduar në vendin e nëntë në ligë. Në sezonin 2021–22, skuadra shmangu për pak rënien nga kategoria; Një fitore në minutën e fundit kundër 1. FC Köln në ditën e fundit të ndeshjes i garantoi atyre një vend në ligën e parë për të tretin sezon radhazi. Në sezonin 2022–23, Shtutgarti arriti të qëndrojë në Bundesligë për një sezon të katërt radhazi, por përsëri vetëm shumë afër, me Shtutgartin që përfundon në vendin e 16-të dhe kualifikohet vetëm për sezonin e ardhshëm falë play-off-eve të suksesshme.

Sezoni 2023–24 për Stuttgartin ka qenë një nga më të suksesshmit në historinë e klubit. Shtutgarti shpesh quhej "skuadra surprizë e sezonit". Në Bundesligë, ata luajtën sezonin e tyre më të mirë ndonjëherë bazuar në numrin dhe shkallën e fitoreve. Ata mbetën në vendin e 3-të të Bundesligës për shumicën e ditëve të ndeshjeve, vetëm pas Leverkusenit dhe Bayernit, derisa kaluan Bayern Munich në ndeshjen e fundit për të përfunduar si nënkampionët e Bundesligës. Ishte performanca më e mirë e klubit që nga fitimi i ligës në 2007. Ata arritën edhe në çerekfinale në DFB Pokal, ku mundën 1. FC Union Berlin dhe Borussia Dortmund para se të humbin nga fituesit eventualë Bayer Leverkusen 3–2. Sulmuesit Serhou Guirassy dhe Deniz Undav ishin ndër golashënuesit më të mirë në mbarë botën, me Guirassy madje duke thyer rekordin e të gjitha kohërave të Stuttgartit me më shumë gola në një sezon, pavarësisht mungesës së disa ndeshjeve. Deniz Undav, Alexander Nübel, Chris Führich, Maximilian Mittelstädt dhe Waldemar Anton u nominuan për skuadrën paraprake të kombëtares gjermane për UEFA Euro 2024, një rekord klubi i lartë për numrin e lojtarëve të përzgjedhur ndonjëherë nga klubi në një turne të madh.

## Nderimet 
### Kombëtare 
* **Bundesliga**
** **Kampionët:** 1950, 1952, 1983–84, 1991–92, 2006–07
** *Nënkampionët*: 1935, 1953, 1978–79, 2002–03, 2023–24
* **2. Bundesliga**
** **Fituesit:** 1976–77, 2016–17
** *Nënkampionët*: 2019–20
* **DFB-Pokal**
** **Fituesit:** 1953–54, 1957–58, 1996–97, 2024–25
** *Nënkampionët*: 1985–86, 2006–07, 2012–13
* **DFB/DFL-Superkupa**
** **Fituesit:** 1992
** *Nënkampionët*: 2024
* **DFL-Ligapokal**
** *Nënkampionët:* 1997, 1998, 2005

### Ndërkombëtare 
* **Kupa UEFA**
** *Nënkampionët* : 1988–89
* **Kupa e Fituesve të Kupës UEFA**
** *Nënkampionët* : 1997–98
* **Kupa UEFA Intertoto**
** **Fituesit:** 2000, 2002 **(rekord i përbashkët)**

### Rajonale 
* **Oberliga Sud**
** **Fituesit:** 1945–46, 1951–52, 1953–54
* **Bundesliga e dytë Süd**
** **Fituesit:** 1977
* **Bezirksliga Württemberg-Baden**
** **Fituesit:** 1926–27, 1929–30
* **Gauliga Württemberg**
** **Fituesit:** 1934–35, 1936–37, 1937–38, 1942–43

### Ekipi rezervë 
* **Kampionët amatorë gjermanë:** 1962–63, 1979–80

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
## Referime