open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Familja De Carteret

**Familja de Carteret** ishte ndoshta më e madhja e familjeve patriciane të Ishujve të Kanalit . Ndikimi i tyre në ishull ka zgjatur nga shekulli i 10-të deri në kohët e sotme.
parapamje| John Carteret, 2nd Earl Granville nga William Hoare

## Origjina 
Familja e ka origjinën nga Normandia ku paraardhësi i tyre Guy de Carteret ishte Zoti i parë i Baronisë së Carteret në Normandi. Familja do të mbështeste Uilliam Pushtuesin në pushtimin norman . Vite më vonë Renaud de Carteret I do të kthehesha nga Kryqëzata e Parë dhe do të merrte me forcë famullinë e St Ouen, duke vendosur e vendosur familjen në Ishujt e Kanalit. Një pasardhës i Renaud de Carteret I i quajtur Hellier de Carteret kolonizoi ishullin Sark dhe do të bëhej i pari nga Lordët e Sarkut . Gjatë Luftës Civile Angleze, stërnipi i Hellier de Carteret, Sir George Carteret do të bëhej një rojalist i shquar dhe mik i mbretit Charles II, ai u bë Zëvendës-Camberlain i Familjes, Arkëtar i Marinës, Anëtar i Parlamentit dhe për të u krijua një baronet .   Atij iu dhanë gjithashtu toka në Karolina dhe në atë që përfundimisht u bë shteti i Nju Xhersit. Pasardhësit e tij më vonë u bënë Baronët Carteret dhe Ërlat e Granville . 

Selia e paraardhësve të tyre është Manori i Saint Ouen, Jersey, ende sot në pronësi të personave me atë emër.
parapamje| Stema e De Carteret
parapamje|158x158px| Zëvendës-admirali Sir George Carteret, Baroneti i Parë
Hellier de Carteret

djathtas|parapamje| Memorial në Kishën e Shën Pjetrit, Sark
**Hellier de Carteret** ( fl. 1563 – 1578) ishte Seigneuri i parë i Sarkut, që mbretëroi nga 1563 deri në 1578. Ai ishte djali i Édouard de Carteret, Seigneuri i Saint Ouen (v. 1533) dhe nipi i Philip de Carteret, Seigneuri i 8-të i St Ouen . 

Ishte ideja dhe nisma e Hellierit për të rikultivuar ishullin e shkretë në 1563, dhe ai u shpërblye duke iu dhënë, nga një Letër Patentë, feudi në 1565 nga Elizabeth I. Ai ishte gjithashtu Seigneuri i Saint Ouen në Jersey . 

Ai u martua me kushërirën e tij, Margaret de Carteret. Ajo ishte e veja e Clement Dumaresq dhe vajza e përmbaruesit Helier de Carteret. Djali i Hellier dhe Margaret ishte Philippe de Carteret I.
Seigneur i Sarkut

**Seigneur i Sarkut** është kreu i Sarkut në Ishujt e Kanalit . " Seigneur " është fjala franceze për "lord", dhe një kryetare femër e Sarkut quhet **Dama e Sarkut**, prej të cilave ka pasur tre. Burri i një sundimtareje femër të Sarkut nuk është bashkëshort, por është *jure uxoris* ("me të drejtën e gruas (të tij)"  ) vetë seigneur. 

## Përshkrim 
Zyra e Seigneur-it është e trashëguar, por me lejen e Kurorës, ajo mund të hipotekohet ose shitet, siç ndodhi në 1849 kur Pierre Carey le Pelley ia shiti feudin Marie Collings për 6000 £. 

Seigneur-i ishte, përpara reformave kushtetuese të vitit 2008, kreu i qeverisë feudale të Sarkut, me monarkun britanik që ishte sunduesi feudal. Seigneu-i kishte të drejtën e vetos pezulluese dhe të drejtën për të emëruar shumicën e oficerëve të ishullit. Shumë nga ligjet, veçanërisht ato që lidhen me trashëgiminë dhe sundimin e Seigneur-it, kishin ndryshuar pak që kur Mbretëresha Elizabeth I, me Letrat e Patentave, i dha një feud Hellier de Carteret në 1565.  

Banorët e Sarkut votuan për të paraqitur një legjislaturë të zgjedhur plotësisht për të zëvendësuar qeverinë feudale në një referendum të vitit 2006,  dhe ndryshimi i ligjit u miratua më 9 prill 2008.  Zgjedhjet e para demokratike u mbajtën më 10 dhjetor 2008.  Ndryshimet në sistemin politik më së shumti vlejnë për parlamentin, Kryeplaku, jo për Seigneur-in. 

Shumë seigneurs janë varrosur në Kishën Anglikane të Shën Pjetrit, Sark.

## Seigneurs të Sarkut 
 
# Hellier de Carteret (1563–1578)
# Philippe de Carteret I (1578–1594)
# Philippe de Carteret II (1594–1643)
# Philippe de Carteret III (1643–1663)
# Philippe de Carteret IV (1663–1693)
# Charles de Carteret (1693–1715)
# John Carteret (1715–1720)
# John Johnson (1720–1723)
# James Milner (1723–1730)
# Susanne le Pelley (1730–1733)
# Nicolas le Pelley (1733–1742)
# Daniel le Pelley (1742–1752)
# Pierre le Pelley I (1752–1778)
# Pierre le Pelley II (1778–1820)
# Pierre le Pelley III (1820–1839)
# Ernest le Pelley (1839–1849)
# Pierre Carey le Pelley (1849–1852)
# Marie Collings (1852–1853)
# William Thomas Collings (1853–1882)
# William Frederick Collings (1882–1927)
# Sibyl Hathaway (1927–1974)Robert Hathaway (1929–1954)
# Michael Beaumont (1974–2016)
# Christopher Beaumont (2016–present)

## Galeri 

File:John_Carteret,_2nd_Earl_Granville_by_William_Hoare.jpg|John Carteret (1715–1720)
File:William_Thomas_Collings.jpg|William Thomas Collings (1853–1882)
File:Sibyl_Hathaway.jpg|Sibyl Hathaway (1927–1974)
File:Michael_Beaumont.jpg|John Michael Beaumont (1974–2016)
Superkonvergjenca

Në analizën numerike, një metodë **superkonvergjente** ose **mbikonvergjente** është ajo që konvergjon më shpejt sesa pritej përgjithësisht (*superkonvergjenca* ose *mbikonvergjenca* ). Për shembull, në përafrimin e metodës së elementeve të fundme me ekuacionin e Poissonit në dy dimensione, duke përdorur elementë pjesë-pjesë linearë, gabimi mesatar në gradient është i rendit të parë . Megjithatë, në kushte të caktuara, është e mundur të rikuperohet gradienti në vendndodhje të caktuara brenda secilit element në rendin e dytë .
Formula e Leibniz-it për π

Në matematikë, **formula e Leibniz për π**, e emërtuar sipas Gotfrid Vilhelm Lajbnicit, thotë se1-\frac{1}{3}+\frac{1}{5}-\frac{1}{7}+\frac{1}{9}-\cdots=\frac{\pi}{4},një seri e alternuar . Nganjëherë quhet seria **Madhava–Leibniz** sepse u zbulua për herë të parë nga matematikani indian Madhava i Sangamagramas ose pasuesit e tij në shekullin XIV-XV (shih serinë Madhava ),  dhe më vonë u rizbulua në mënyrë të pavarur nga James Gregory në 1671 dhe Lajbnici në vitin 1673.  Seria e Tejlorit për funksionin e tangjentës së anasjelltë, e quajtur shpesh *seria e Gregorit*, është:

: \arctan x = x - \frac{x^3}{3} + \frac{x^5}{5} - \frac{x^7}{7} + \cdots 

Formula e Lajbnicit është rasti i veçantë \arctan 1 = \tfrac14\pi. 

## Konvergjenca 
Formula e Lajbnicit konvergjon jashtëzakonisht ngadalë: ajo shfaq konvergjencë nënlineare . Llogaritja e π në 10 numra dhjetorë të saktë duke përdorur mbledhjen e termave të serisë kërkon saktësisht pesë miliardë terma. Për të marrë 4 shifra dhjetore, duhen përdorur 5000 terma të serisë

Megjithatë, formula e Lajbnicit mund të përdoret për të llogaritur π me saktësi të lartë (qindra shifra ose më shumë) duke përdorur teknika të ndryshme të përshpejtimit të konvergjencës . Për shembull, transformimi Shanks, transformimi i Eulerit ose transformimi Van Wijngaarden, të cilat janë metoda të përgjithshme për seritë e alternuara, mund të zbatohen në mënyrë efektive për shumat e pjesshme të serisë Lajbnic. Më tej, kombinimi i termave në çift jep serinë jo-alternuese\frac{\pi}{4} = \sum_{n=0}^{\infty} \left(\frac{1}{4n+1}-\frac{1}{4n+3}\right) = \sum_{n=0}^{\infty} \frac{2}{(4n+1)(4n+3)}të cilat mund të vlerësohen me saktësi të lartë nga një numër i vogël termash duke përdorur ekstrapolimin e Richardson ose formulën Euler-Maclaurin.
Ravioli

parapamje|Ravioli me salcë maskarpone
**Ravioli** ( Italian pronunciation: [raviˈɔli] ; njëjës: *raviolo*, pronounced [raviˈɔlo] ) janë një lloj makaronash që përmban një mbushje të zarfuar në brumë të hollë makaronash. Zakonisht shërbehen me lëng mishi ose me salcë, e kanë origjinën si një ushqim tradicional në kuzhinën italiane . Raviolit janë zakonisht katrore, megjithëse përdoren edhe forma të tjera, duke përfshirë rrethore dhe gjysmërrethore ( mezzelune ).

## Historia 
Raviolit përmenden në letrat personale të Francesco di Marco Datini, një tregtar i Pratos në shekullin e 14-të.  Në Venecia, dorëshkrimi i mesit të shekullit të 14-të *Libro per cuoco* ofron ravioli me barishte jeshile të zbardhura dhe të grira, të përziera me vezë të rrahur dhe djathë të freskët, të ziera në lëng mishi dhe të stazhonuara me "erëza të ëmbla dhe të forta".  Në Romë, raviolit ishin tashmë të njohura kur Bartolomeo Scappi i shërbeu me pulë të zier në konklavën papale të vitit 1549 . 

Ravioli shfaqen në librin e gatimit të shekullit të 14- *të Forme of Cury* nën emrin *rauioles* .   Ravioli sicilian dhe *ravjuli* i Maltës mund të jenë më të vjetër se ato të Italisë së Veriut . *Ravjulet* malteze mbushen me *irkota*, rikota me qumësht deleje të prodhuar në vend, ose me *gbejna*, djathin tradicional të qumështit të deles.

## Vështrim i përgjithshëm 
parapamje| Bërja e raviolive
[parapamje| Përgatitja e raviolive të bërë në shtëpi me [Gjiza|rikota]]
Tradicionalisht, raviolit bëhen në shtëpi. Mbushja ndryshon sipas zonës ku përgatiten. Në Romë dhe Latium mbushja bëhet me djathë ricotta, spinaq, arrëmyshk dhe piper të zi . Në Sardenjë, raviolit mbushen me rikota dhe lëkurë limoni të grirë.

Ravioli moderne prodhohen gjithashtu në masë me makinë.
Malet e Gërmisë

**Malet e Gërmisë** ndodhen rreth 6 km në lindje të Prishtinës, në lartësinë 700 deri në 1100 metra dhe në kuadër të tij është një park piktoresk natyror në një sipërfaqe prej 1168 hektarësh dhe që njihet si Parku i Gërmisë. Gërmia është një vend pikniku dhe rekreacioni i preferuar për banorët e Prishtinës. Nga maja më e lartë e Gërmisë prej 1100 metra, ka pamje të gjithë rrafshit të Kosovës dhe maleve të masivit të Sharrit. Gërmia i përket maleve të Artanës dhe kufizohet me lLiqenin e Badocit në jug, me lumin e Prishtinës në veri, me lumin Busia në lindje dhe me qytetin e Prishtinës në perëndim.

Hetimet e Pellgut të Kosovës dhe rrethinave të tij gjatë një periudhe të gjatë kohore kanë konfirmuar praninë e 127 llojeve bimore të egra dhe të kultivuara. Kjo pjesë e Kosovës karakterizohet me sipërfaqe të gjelbra të gjelbra, më e madhja prej të cilave është Parku i Gërmisë. Këtu ndodhet edhe Pishina e Gërmisë e cila ndryshe quhet edhe Liqeni i Gërmisë. Gjatë verës, pishina në formën e një liqeni në Parkun Natyror të Gërmisë është një vendtakim për familjet dhe të rinjtë, ndërsa gjatë gjithë vitit ata luajnë futboll ose pushojnë këtu, dhe zona e pastruar e minierave është e përshtatshme për shëtitjen e qenve nëpër pyll apo lojëra të ndryshme. Parku Natyror Gërmia është themeluar në vitin 1999.

## Shih edhe 
* Parku i Gërmisë
* Pishina e Gërmisë
Pishina e Gërmisë

**Pishina e Gërmisë** e njohur edhe si Liqeni i Gërmisë është një pishinë e tipit të hapur me ujë të freskët (të embël) që ndodhet në pjesën periferike të kryeqytetit të Kosovës, në një distancë prej afër 5 km nga qendra e Prishtinës. Operator i pishinës është ndërmarrja publike lokale e objekteve sportive dhe rekreative të kryeqytetit, Sport Marketing. Pishina e Gërmisë është pishina më e madhe e këtij lloji jo vetëm në Ballkan por edhe në të gjithë Evropën Juglindore dhe diku e treta në Evropë për nga sipërfaqja në metra katrorë.(m2)  

## Vështrim 
Pishina e Gërmisë është ndërtuar në vitin 1987 dhe ndodhet në kuadër të Parkut të Gërmisë përkatësisht Maleve të Gërmisë, në Rajonin e Prishtinës. Kapaciteti ujor i pishinës në vitin 2001 ka qenë 30 000 litra ujë të freskët (të ëmbël). Vetëm pishina ka një sipërfaqe prej 12 000 metrash katrorë (rreth 20 000 m3 ujë) ndërsa pishina së bashku më objektet përcjellëse dhe fushat ndihmëse, zë rreth 2 hektarë e 30 ari.  Lartësia mbidetare e pishinës është 663 metra, thellësia maksimale në pishinë sillet rreth 1.90 - 2 metra ndërsa kapaciteti i përgjithshëm është diku mes 4 000  - 4 500 vizitorë.  

Krahas pishinës në afërsi direkte ndodhet edhe amfiteatri pastaj dy restorante, terrenet rekreative e sportive (fusha e basketbollit, volejbollit dhe tenisit), banjot publike, këndi i lojërave për fëmijë si dhe Parku i Gërmisë.  Gjatë verës, pishina që ndryshe quhet edhe Liqeni i Gërmisë dhe hapësirat përreth tij që i takojnë Parkut të Gërmisë bëhet një vendtakim për familjet dhe të rinjtë, ndërsa gjatë gjithë vitit ata luajnë lojëra të ndryshme sportive ose pushojnë këtu, dhe zona e pastruar është e përshtatshme për vrapim pastaj shëtitjen e qenëve dhe maceve nëpër pyll apo aktivitete të tjera rekreative.

Në hapësirat përreth ekzistojnë kushte ideale që të ndërtohen edhe objekte tjera përcjellëse si p.sh. një pishinë e mbyllur dhe/ose një pistë patinazhi për sportet dimëore në akull, pastaj një pishinë veçmas për fëmijë, etj.

Pishina më e madhe në Evropë konsiderohet Pishina Ostrava-Poruba në Çeki me një kapacitet prej 42 000 metër katrorë. Pas saj renditet e dyta Pishina Weyermannshaus që ndodhet në qytetin e Bernës në Zvicër me 16 000 metra katrorë.

## Galeria 

Swimming pool Germia Park in Prishtina 1.JPG
Swimming pool Germia Park in Prishtina 2.JPG
Swimming pool Germia Park in Prishtina 3.JPG

## Shih edhe 
* Festivali Sunny Hill
* Komuna e Prishtinës
* Lista e pishinave më të mëdha

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* NPL Sport Marketing 
* https://www.kosovo-vacations.com/germia-park.html
* https://www.tripadvisor.com/ShowUserReviews-g295385-d2517340-r726121630-Germia_Park-Pristina.html
* https://www.koha.net/en/metro/383656/summer-attraction-Germise-swimming-pool-with-new-views-and-prices/
Ekuacioni Marchenko

Në fizikën matematike, më konkretisht problemi njëdimensional i shpërndarjes së anasjelltë, **ekuacioni Marchenko** (ose **ekuacioni GLM** ), i emërtuar sipas matematikanëve Israel Gelfand, Boris Levitan dhe Vladimir Marchenko, rrjedh duke llogaritur transformimin Furier të relacionit të shpërndarjes:

: 
K(r,r^\prime) + g(r,r^\prime) + \int_r^{\infty} K(r,r^{\prime\prime}) g(r^{\prime\prime},r^\prime) \mathrm{d}r^{\prime\prime} = 0

Ku g(r,r^\prime)\, është një bërthamë simetrike, e tillë që vlen vetia simetrike g(r,r^\prime)=g(r^\prime,r),\, e cila llogaritet nga të dhënat e shpërndarjes. Duke zgjidhur ekuacionin Marchenko, fitohet bërthama e operatorit të transformimit K(r,r^\prime) nga i cili mund të lexohet potenciali. Ky ekuacion rrjedh nga ekuacioni integral Gelfand-Levitan, duke përdorur paraqitjen Povzner-Levitan .

## Zbatim në teorinë e shpërndarjes 
Supozoni se për një potencial u(x) për operatorin e Schrödingerit L = -\frac{d^2}{dx^2} + u(x),  merren të dhënat e shpërndarjes (r(k), \{\chi_1, \cdots, \chi_N\}), ku r(k) janë koeficientët e reflektimit nga shpërhapja e vazhdueshme, të dhëna në funksion r: \mathbb{R} \rightarrow \mathbb{C}, dhe parametrat realë \chi_1, \cdots, \chi_N > 0 janë nga spektri i kufizuar diskret. 

Atëherë përcaktohetF(x) = \sum_{n=1}^N\beta_ne^{-\chi_n x} + \frac{1}{2\pi} \int_\mathbb{R}r(k)e^{ikx}dk,ku \beta_n janë konstante jo zero, që janë zgjidhje për ekuacionin GLMK(x,y) + F(x+y) + \int_x^\infty K(x,z) F(z+y) dz = 0për K lejon rikuperimin e potencialit duke përdorur formulën u(x) = -2 \frac{d}{dx}K(x,x).
Cannoli

djathtas|parapamje| Cannoli sipër me stika të copëtuara, fruta të ëmbëlsuara dhe patatina prej çokollatë të spërkatura me sheqer ëmbëlsirash
alt=A chocolate chip cannoli (left) and cookies & cream cannoli (right) from Mike's Pastry in Boston, MA|parapamje| Një kanoli me çokollatë (majtas) dhe biskota dhe krem (djathtas)
**Cannoli** janë prodhime brumi siciliane që përbëhen nga guacka në formë tubi të brumit të skuqur të ëmbëlsirave, të mbushura me një mbushje të ëmbël, kremoze që përmban rikota - një element kryesor i kuzhinës siciliane . Ato variojnë në madhësi nga 9 deri në 20 centimetra. Në kontinentin e Italisë, ato njihen zakonisht si *cannoli siciliani* (cannoli siciliane).

## Historia 
Disa historianë të ushqimit e vendosin origjinën e cannolive në 827-1091 në Caltanissetta në Siçili, nga konkubinat e princave që kërkonin të tërhiqnin vëmendjen e tyre. Kjo periudhë shënon sundimin arab të ishullit, i njohur atëherë si Emirati i Sicilisë, duke krijuar teorinë se etimologjia rrjedh nga fjala arabe *qanawāt* që do të thotë 'tuba' në lidhje me guaskat e tyre në formë tubi. Gjatë kësaj kohe, arabët ndikuan në kulturën siciliane të pjekjes me futjen e frutave të ëmbëlsuara, stikave dhe kanellës. Ata paraqitën edhe teknikën e kombinimit të arrave dhe frutave me sheqer dhe mjaltë. se cannolit vijnë nga zonat e Palermos dhe Messina  dhe historikisht janë përgatitur si një trajtim gjatë sezonit të karnavaleve, ndoshta si një simbol i pjellorisë. Ëmbëlsira përfundimisht u bë një element kryesor gjatë gjithë vitit në Poloni.

## Shënime 
## Referime
Gjuha e viçit

djathtas|parapamje| Heqja e lëkurës nga gjuha e zier e viçit
**Gjuha e viçit** (e njohur edhe si **gjuha e pastër** ose **gjuha e kaut** ) është një prerje viçi e marrë nga gjuha e lopës . Mund të zihet, turshi, piqet ose zihet në salcë. Është pjesë e shumë kuzhinave kombëtare dhe përdoret për mbushjet me taco në Meksikë dhe për sanduiçe me fytyrë të hapur në Shtetet e Bashkuara. Në Francë dhe Belgjikë shërbehet me salcën Madeira, ndërsa chrain është shoqëruesi i preferuar në kuzhinën Ashkenazi dhe atë të Europës Lindore . Gjermanët bëjnë roux të bardhë me uthull dhe kaperi, ose krem rrikë, i cili është gjithashtu i njohur në kuzhinën polake .

Gjuha e viçit ka përmbajtje të lartë yndyre, e cila kontribuon deri në 72% të përmbajtjes së saj kalorike.   Disa vende, duke përfshirë Kanadanë dhe veçanërisht provincën e Albertës, eksportojnë sasi të mëdha të gjuhës së viçit.
[djathtas|parapamje| Gjuhë dhe pancetë me [Valerianella locusta|mache]]
Gjuha e viçit shpesh kalohet në qepë dhe erëza të tjera dhe më pas vendoset në një tenxhere për të zier. Pasi të jetë gatuar, lëkura hiqet. Gjuha turshi përdoret shpesh sepse tashmë është me erëza. Nëse gatuhet në salcë, më vonë mund të ripërdoret si salcë për qofte ose ndonjë artikull tjetër ushqimor.

Një mënyrë tjetër e përgatitjes së gjuhës së viçit është ta përvëloni në ujë të nxehtë, t'i hiqni lëkurën dhe më pas ta piqni në furrë i bërë lëng mishi me pikëlat e tiganit.
[majtas|parapamje| [Zakuski rus : prerje të ftohta të gjuhës të mbushura me kërpudha, djathë, arra dhe kumbulla të thata]]
djathtas|parapamje| Pjata filipinase: kare-kare, lengua me salcë të bardhë dhe pancit canton-bihon
Gjithashtu, gjuha bën pjesë në kuzhinën shqiptare, argjentinase, braziliane, bullgare (gjuhë me gjalpë), britanike, franceze, indoneziane ( semur lidah ose zierje me gjuhë viçi), italiane (gjellë tipike në Piemonte dhe Liguria ), kolumbiane, kineze (e zier), japoneze, koreane (hyeomit gui), filipinase, lituaneze, letoneze, norvegjeze, meksikane, mongole, nikaraguane, persiane (si forma të skuqura, të pjekura, të ziera dhe të ngrëna të ftohtë në një sanduiç), polake, portugeze, rumune, spanjolle, jugore afrikane, turke dhe uruguaiane.

## Referime
Pishina Ostrava-Poruba

**Pishina Ostrava-Poruba** është pishina më e madhe e hapur e notit në Evropën Qendrore, e vendosur në pjesën perëndimore të Ostrava-Poruba në Rajonin Moravio-Silezian . Pishina ka një sipërfaqe ujore prej 41 200 m2. Zona mund të akomodojë deri në 15,000 vizitorë, frekuentimi mesatar vjetor është 115,000 vizitorë.

Pishina është e pajisur me rrëshqitëse uji, pishina për fëmijë, disa kënde lojërash (stritboll, volejboll plazhi, badminton, netball, mini-futboll), fusha tenisi, mini golf, marrja me qira e varkave dhe pajisjeve sportive, etj. Në zonë ka edhe mundësi për pije freskuese, ruajtje biçikletash dhe sendesh me vlerë etj. Pishina është e aksesueshme me tramvaj . Kapaciteti i parkingjeve ngjitur është 600 vende. Hyrja paguhet, fëmijët nën 6 vjeç hyjnë në zonë falas.    
Operator i pishinës është kompania komunale e objekteve sportive dhe rekreative e qytetit të Ostravës, s.r.o (SAREZA).
## Parametrat teknikë 
Sipërfaqja e ujit ndodhet në një lartësi prej 232 m mbi nivelin e detit Përmasat e pishinës në pikën më të gjatë janë 380 m, në pikën më të gjerë 220 m, në pikën më të cekët 1.4 m dhe në pikën më të thellë 3.8 m. Sipërfaqja jashtë zonave ujore të tre pishinave përfshin rreth 50 000 mijë m 2 tokë me bar dhe rreth 20,000 m 2 park pyjor. Mini-zona e fëmijëve me 3 gropa ranore, korniza ngjitjeje dhe lëkundje ka një sipërfaqe prej 4000 m2 .

**Rrëshqitëset e ujit:**

* gjatësia e rrëshqitjes së madhe: 100 m
* gjatësia e rrëshqitjeve të mëdha (3 copë): 55 m
* rrëshqitje për fëmijë: 3.5 dhe 10 m

## Historia 
Ndërtimi i pishinës filloi në vitin 1958 me një kosto totale prej 3,900,000 CZK . Vetëm pas kontributit masiv të qytetarëve të thjeshtë, të cilët punuan gjithsej 212,000 orë me kohë të pjesshme falas në kantierin si pjesë e eventit Z, pishina u përfundua dhe u hap zyrtarisht më 15 korrik 1962. Pas hapjes, numri i të pranishmëve arriti në 25,000. vizitorë në ditë *.* 

Pishina kërkon rreth dy javë për të mbushur. Deri në vitin 1969, uji natyral nga Porubka, që atëherë uji i pijshëm nga sistemi i furnizimit me ujë. Në total, kjo është rreth 80 milionë litra ujë (për krahasim, është konsumi i 800-1000 familjeve në dy vjet).  Në vitin 2006, në ambiente u vendos një pastrues  vetjak, i cili filtron vazhdimisht ujin në pishinën e madhe, ndërsa klori u hidhet edhe pishinave të tjera. 

Të gjitha objektet janë ndërtuar vetëm për verën dhe pa dokumentacionin e nevojshëm teknik.  Pishina u modifikua dhe rinovua disa herë sipas kërkesave në rritje për funksionim, komoditetit të shërbimeve dhe kërkesave për cilësinë e ujit. 

Pranë pishinës ndodhet edhe monumenti natyror Porubský bludný balvan.
## Shih edhe 
* Pishina e Gërmisë

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
* Faqe zyrtare e pishinës
* video medalion në *stream.cz*
Novi fosili

**Novi Fosili** ( Shqip: Fosilet e reja ) është një grup kroat pop, një nga aktet muzikore më të njohura në ish- Jugosllavi .

Grupi u formua në Zagreb në vitin 1969. Sukseset e tyre të para erdhën në vitin 1976 kur grupit iu bashkua kompozitori Rajko Dujmić . Në të njëjtin vit, Novi Fosili luajti në Festivalin e Splitit, ku kënga e tyre "Diridonda" u bë shpejt një hit në të gjithë vendin. Disa nga albumet e tyre shitën miliona kopje dhe sollën shumë hite që transmetohen ende sot në radiot kroate. Këngëtarja e parë femër ishte Đurđica Barlović, në vitin 1983 e zëvendësuar nga Sanja Doležal . Vokalistët meshkuj të grupit ishin Vladimir Koçish Zec dhe Rajko Dujmić.

Hitet përfshijnë: "Za dobra stara vremena" ("Për kohët e mira të vjetra"), "Milena", "Sanjaj me" ("Ëndërro për mua") dhe të tjera. Grupi përfaqësoi Jugosllavinë në Festivalin Evropian të Këngës 1987 . Me këngën e tyre "Ja sam za ples" ("Dua të kërcej") ata përfunduan të katërt.

Pas shpërbërjes së Jugosllavisë, anëtarët e grupit u shpërndanë, pastaj u mblodhën përsëri, por pa Doležal dhe Zec. Grupi u shpërbë përsëri në 2001. Anëtarët e formacionit më të paharrueshëm u mblodhën përsëri në 2005 për disa koncerte ringjalljeje. Në vitin 2014, u ngritën skandale rreth përdorimit të gjatë të drogës nga Dujmić, duke bërë që ai të përjashtohej nga grupi. Anëtarët e mbetur ende mbajnë koncerte të vogla ringjalljeje.
Riva (banda)

**Riva** ishte një grup pop kroat i formuar në Zadar në vitin 1986.

Pas formimit në vitin 1986, grupi mori pjesë në Zagrebfest 1988, duke interpretuar me këngën "Zadnja Suza" ("Loti i fundit").

Kënga e tyre " Rock Me " fitoi Festivalin Evropian të Këngës 1989 në Zvicër, me një rezultat prej 137 pikësh. Sipas autorit John Kennedy O'Connor në *Eurovision Song Contest&nbsp;&#x2013; The Official History*, ishte një fitore e papritur.  Grupi solli fitoren e parë dhe të vetme për Jugosllavinë. Konkursi u organizua më pas në Zagreb, duke përfaqësuar Radio Televizionin Jugosllav .

Pas suksesit, ata publikuan dy albume të mëvonshme, një i titulluar sipas këngës së tyre fituese " Rock Me " (1989) dhe "Srce Laneta" (" *Zemra e Drerit"*) në 1990.

Menjëherë pas suksesit të dy albumeve, grupi nënshkroi me një agjenci zvicerane ku ata filluan prodhimin e albumit të tyre të tretë të planifikuar të titulluar " *Lude Glave, Lude Godine"* ( *"Koka të çmendur, vite të çmendura"*) me Per Gessle një nga anëtarët e dyshes Roxette me të cilin supozohej se do të hapnin akte në një turne botëror.

Mosmarrëveshjet lindën kur Agjencia Zvicerane keqpërfaqësoi Kroacinë, asokohe vend i pavarur, duke zgjedhur që grupi të mbetej si përfaqësues i Jugosllavisë për qëllime të shtypit, si dhe shfaqjet e grupeve të fokusuara në çështjet humanitare në Kroaci për të ndihmuar viktimat e luftërave jugosllave.

Duke u ndjerë të tradhtuar nga portretizimi i agjencisë për atë që po ndodhte në qytetin e tyre, anëtarët ndërprenë të gjitha lidhjet me agjencinë, me kryetaren Emilija Kokić që deklaroi në një intervistë të vitit 2019 :

*“Ne vijmë nga Zadari, familjet tona janë grumbulluar në bodrume, sepse granatat e ushtrisë serbe po bien në Zadar, dhe ne do të silleshim si të ishim jugosllavë? Si?* *Kjo do të ishte tradhtia më e madhe!* *Ata do të bëheshin njerëz për të cilët një karrierë do të thotë më shumë se çdo gjë”.*

Pas dorëheqjes, albumi i planifikuar i cili ishte planshtruar të publikohej mbeti i pa publikuar me vetëm 3 këngë nga albumi që ishin të gatshme nga performanca e tyre në parazgjedhjen kroate të Eurovizionit Dora në 1993.

Gjatë vitit 1991, grupi vendosi të kishte një ndërprerje të planifikuar fillimisht si të shkurtër, e cila përfundoi si fundi i Rivas pasi anëtarët u fokusuan në jetën e tyre personale me vetëm shumë pak ribashkime të vogla që u zhvilluan midis 1993-2016.
Rock Me (kënga e Rivës)

" **Rock Me** " ishte kënga fituese e Eurovizionit 1989, interpretuar nga Riva, duke përfaqësuar Jugosllavinë, e vetmja herë që vendi fitoi konkursin. Fillimisht u interpretua në kroatisht, por vokalistja kryesore Emilija Kokić e këndoi atë në anglisht gjatë përsëritjes së fituesve.

Fitorja e këngës çoi në ndërgjegjësimin ndërkombëtar të rokut jugosllav dhe kroat . 

Vokalistja e Rivës, Emilija Kokić vazhdoi të shfaqej në ngjarje të ndryshme, por nuk pati sukses të rëndësishëm pas fitores së vitit 1989.

Kënga u pasua si fituese në  nga Toto Cutugno duke përfaqësuar Italinë me " Insieme: 1992 ". Si përfaqësues i Jugosllavisë vitin tjetër e pasoi Tajçi me " Hajde da ludujemo ".

Në vitin 2022, *The Independent* e quajti atë këngën e 44-të më të mirë fituese të Eurovizionit të të gjitha kohërave.
As Aventuras de Gui & Estopa

***As Aventuras de Gui & Estopa*** është një serial i animuar brazilian krijuar nga Mariana Caltabiano. Seriali për herë të parë u transmetua në kanalin televiziv Cartoon Network më 2009.

## Dubluesët 
* Mariana Caltabiano si Gui "Iguinho", Cróquete Spaniel, Dona Iguilda, Fifivelinha dhe Róquete Spaniel
* Eduardo Jardim si Estopa, Pitiburro dhe Nerdson
* Arly Cardoso si Ribaldo "Riba"
* Ricardo Aidar si Professora Jararaca

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
*
Bélesta-en-Lauragais

**Bélesta-en-Lauragais** (Ocitanisht: *Bèl Estar* ; Shqip: *Belesta* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Bourg-Saint-Bernard

**Bourg-Saint-Bernard** (  ; Languedocien : *Le Borg de Sant Bernat* ; Shqip: *Berna*) është një komunë e departamentit Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Monumente 

File:Bourg-Saint-Bernard_-_Mairie.jpg|Bashkia
File:Bourg-Saint-Bernard_-_ÉgliseSaint-Bernard_-Exterieur.jpg|Kisha "Saint-Bernard"
File:Bourg-Saint-Bernard_-_ÉgliseSaint-Bernard_-_Autel.jpg|Altari
File:Bourg-Saint-Bernard_-_ÉgliseSaint-Bernard_-_Fonts.jpg|Shatërvanit
File:Bourg-Saint-Bernard_-Monument_aux_Morts.jpg|Përkujtimorja
Castelbiague

**Castelbiague** (  ; Ocitanisht: *Castèthviague* ; Shqip: *Kastelbaga*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Castillon-de-Larboust

**Castillon-de-Larboust** (Ocitanisht: *Castilhon de Larbost* ; Shqip: *Kastiljon-Larbusti* )është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
File:Eglise_de_Castillon_-_Fonds_Ancely_-_B315556101_A_MALBOS_1_018.jpg|alt=|
File:Castillon-de-Larboust_église.JPG|alt=|
File:Cazeaux_de_Larboust-Cascade_d’Enfer-20090716.jpg|alt=|
File:Le_Lis_à_côté_de_l'auberge_(amont).JPG|alt=|
File:Luchon_007.jpg|alt=|

## Popullsia
Lista e pishinave më të mëdha

Ka një numër pishinash të mëdha anembanë botës, disa prej të cilave janë laguna artificiale. Që nga viti 2019, mbajtësi i Rekordit Botëror Guinness për lagunën më të madhe të krijuar nga njeriu është Citystars Sharm El Sheikh, i vendosur në Sharm El Sheikh, Egjipt . 

Në këtë listë janë të renditura vetëm pishinat artificiale ekzistuese të kompletuara më të mëdha se 1,500 m për të cilat disponohen informacione të besueshme për nga sipërfaqaqja. Thellësia dhe vëllimi nuk merren parasysh. Vini re se kjo listë mund të mos jetë gjithëpërfshirëse pasi pishinat e mëdha për të cilat nuk ekzistojnë burime të besueshme që vërtetojnë madhësinë e tyre nuk janë përfshirë.
## Pishinat më të mëdha në botë 
## Pishinat më të mëdha në Evropë 
#Pishina Ostrava-Poruba
#Pishina Weyermannshaus
#Pishina e Gërmisë
#Pishina Brentanobad
#Pishina Alfred Nakache
#Tooting Bec Lido
#Pishina Deepspot
#Pishina Nemo 33

## Superlativa të tjera pishinash 
## Shih edhe 
* Pishina e Gërmisë

## Referime
Cazarilh-Laspènes

**Cazarilh-Laspènes** (Ocitanisht: *Cadelh e las Penas* ; Shqip: *Kadela dhe Penasi*)  është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Para vitit 2014, njihej si Cazaril-Laspènes.

## Popullsia
Fronsac, Haute-Garonne

**Fronsac** ( ; Shqip: Fronsaku ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Maurens, Haute-Garonne

**Maurens** (Shqip: Mauren) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Frontignan-de-Comminges

**Frontignan-de-Comminges** (Shqip: *Fratari i Komingës* ; Ocitanisht: *Frontinhan de Comenge*)është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Brest

**Brest** (  ;  Breton pronunciation: [bʀest]  ; Shqip: Bresti) është një qytet port në departamentin Finisterë, Bretanjë. I vendosur në një gji të mbrojtur jo shumë larg majës perëndimore të një gadishulli dhe skajit perëndimor të Francës metropolitane,  Bresti është një port i rëndësishëm dhe porti i dytë ushtarak francez pas Tulonit. Me 142,722 banorë në një regjistrim të vitit 2007, Bresti formon zonën më të madhe metropolitane të Bretanjës Perëndimore (me një popullsi prej 300,300 banorësh gjithsej), duke u renditur i treti pas Nantës dhe Renës në të gjithë Britaninë historike dhe qyteti i 19-të më i populluar i Francës; Për më tepër,qyteti i Brestit ofron shërbime për një milion banorë të Britanisë Perëndimore.  Edhe pse Bresti është deri tani qyteti më i madh në Finisterë, *prefektura* (kryeqyteti rajonal) e departamentit është qyteti shumë i vogël, Quimper .

Gjatë mesjetës, historia e Brestit ishte historia e kështjellës së tij. Pastaj kardinali Richelieu e bëri atë një port ushtarak në 1631.  Bresti u rrit rreth arsenalit të tij deri në pjesën e dytë të shekullit të 20-të. I dëmtuar rëndë nga bombardimet e Aleatëve gjatë Luftës së Dytë Botërore, qendra e qytetit u rindërtua plotësisht pas luftës.  Në fund të shekullit të 20-të dhe në fillim të shekullit të 21-të, deindustrializimi i qytetit u pasua nga zhvillimi i sektorit të shërbimeve . Në ditët e sotme, Bresti është një qytet i rëndësishëm universitar me 23,000 studentë.  Përveç Universitetit të Bretanjës Perëndimore, Bresti dhe zona përreth tij strehojnë disa shkolla elitare franceze si *École Navale* (Akademia Detare Franceze), *Télécom Bretagne* dhe Shkolla Superiore Kombëtare e Bretanjës e Teknikave të Avancuara (ENSTA Bretagne, më parë ENSIETA). Bresti është gjithashtu një qendër e rëndësishme kërkimore, e fokusuar kryesisht tek deti, me qendrën më të madhe Ifremer (Instituti Francez i Kërkimeve për Shfrytëzimin e Detit), *le Cedre* (Qendra e Dokumentimit, Kërkimit dhe Eksperimentimit mbi Ndotjen Aksidentale të Ujit) dhe Institutin Polar Francez.

Historia e Brestit që nga shekulli i 17-të ka qënë e lidhur me detin: *Akademia e Marinës* u themelua në vitin 1752 në këtë qytet. Aty u ndërtua aeroplanmbajtësja Charles de Gaulle . Çdo katër vjet, Bresti pret festivalin ndërkombëtar të detit, varkave dhe marinarëve: është një takim i montazheve të vjetra nga e gjithë bota ( *Les Tonnerres de Brest* ).

## Popullsia 
## Krimi 
Komuna e Brestit po përjeton një mungesë gjithnjë e në rritje të kujdesit ndaj krimit.
## Administrata 
parapamje| Bashkia, *place de la Liberté*
Stacioni i Brestit

parapamje|Pamje e stacionit të Brestit
 

**Stacioni i Brest** (frëngjisht: *Gare de Brest* ) është stacioni hekurudhor që i shërben qytetit të Brestit, Francë. Është fundi perëndimor i hekurudhës Paris-Brest . Stacioni i ri, i ndërtuar mbi portin e qytetit në vitin 1932 në vendin e paraardhësit të tij të ndërtuar në 1865, përfshin një kullë të lartë sahati dhe një sallë gjysmërrethi pasagjerësh. Ndërtesa aktuale e vitit 1932, nga CF de l'Etat, zëvendëson ndërtesën e vjetër të ndërtuar në 1865 nga CF de l'Ouest .

Stacioni u bë mbërritja e TGV Atlantique në 1990, por pà ndryshime të vogla në strukturën e tij.
Porsche Cayenne

**Porsche Cayenne** është një model i prodhuar nga prodhuesi gjerman i automobilave Porsche. Me makinën e prezantuar në vitin 2002, Porsche shtoi një automjet sportiv të shërbimeve (SUV) në gamën e modeleve të saj, të cilat deri atëherë përbëheshin vetëm nga makina sportive. Tregu kryesor për Cayenne janë Shtetet e Bashkuara të Amerikës.

Porsche Cayenne (Tipi 9PA) është ndërtuar nga viti 2002 deri në vitin 2010, që nga viti 2007 me motorë me injeksion të drejtpërdrejtë dhe një përmisim. Modeli pasardhës Porsche Cayenne (Type 92A) është ndërtuar nga 2010 deri në 2017. Më 29 gusht 2017, u zhvillua premiera e gjeneratës së tretë të Porsche Cayenne (lloji PO536); ai u prezantua për publikun në Motor Show Ndërkombëtar në shtator 2017.

## Referime
Plailly

**Plailly** ( ; Shqip: Plai ) është një komunë në departamentin Oise të Francës veriore.

Ajo njihet më së miri si shtëpia e parkut tematik Parc Astérix, i cili u hap më 30 prill 1989.

## Shiko gjithashtu 
* Parc Astérix
* Komunat e departamentit Oise
Porcheux

**Porcheux** (  ; Shqip: Porshëja) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.

## Shiko gjithashtu
Pakica myslimane e Greqisë

parapamje|djathtas|300px|Harta e prefekturave greke sipas regjistrimit të vitit 1991 me pakicën e theksuar.
**Pakica myslimane e Greqisë** është e vetmja pakicë e njohur në mënyrë eksplicite në Greqi. Ai numëronte 97,605 (0,91% e popullsisë) sipas regjistrimit të vitit 1991, dhe vlerësimet jozyrtare ndryshonin deri në 140,000 njerëz ose 1.24% e popullsisë së përgjithshme, sipas Departamentit të Shtetit të Shteteve të Bashkuara.

Ashtu si pjesët e tjera të Ballkanit jugor që përjetuan shekuj të sundimit osman, pakica myslimane e kryesisht Trakisë Perëndimore në Greqinë Veriore përbëhet nga disa grupe etnike, disa janë turqisht-folës dhe disa pomakë bullgarisht-folës, me shumicën e numrave që vijnë nga të konvertuarit grekë të epokës osmane në Islam dhe romët myslimanë. Ndërsa statusi ligjor i pakicës myslimane në Greqi është i sanksionuar në të drejtën ndërkombëtare, përkatësisht Traktati i Lozanës i vitit 1923, i cili rregullon gjithashtu statusin e "banorëve grekë të Kostandinopojës" (i vetmi grup i popullsisë indigjene greke në Turqi që ishte i përjashtuar nga dëbimi i detyruar sipas Konventës Greke në lidhje me Shkëmbimin së bashku me atë të ishujve Imbros dhe Tenedos sipas nenit 14 të Traktatit), përkufizimet e sakta që i përkasin atij dhe fushëveprimi i zbatueshmërisë së tij mbeten të kontestuara midis dy vendeve.

## Historia
Gjatë periudhës osmane, disa myslimanë u vendosën në Trakinë Perëndimore, duke shënuar lindjen e pakicës myslimane të Greqisë. Gjatë luftërave ballkanike dhe Luftës së Parë Botërore, Trakia Perëndimore, së bashku me pjesën tjetër të Greqisë Veriore, u bënë pjesë e Greqisë dhe pakica myslimane mbeti në Trakinë Perëndimore, duke numëruar afërsisht 86,000 njerëz, dhe përbëhet nga tre grupe etnike: turqit (këtu zakonisht referohen si turqit e Trakisë Perëndimore), pomakët (sllavët myslimanë që flasin bullgarisht), dhe romët myslimanë, në numër më të vogël, që erdhën nga grekët e konvertuar në islam të epokës osmane si Vallahadët, secili prej këtyre grupeve ka gjuhën dhe kulturën e vet. Pas Luftës Greko-Turke (1919–1922), në vitin 1923 u nënshkrua Traktati i Lozanës nga Turqia, nga njëra anë, dhe Mbretëria e Greqisë dhe palët e tjera, nga ana tjetër, që parashikon statusin, mbrojtjen dhe të drejtat e pakicës.

## Arsimi
Në Traki sot ka 235 shkolla fillore minoritare, ku arsimi zhvillohet në gjuhën greke dhe turke, Qeveria financon transportin për në dhe nga shkollat e nxënësve që jetojnë në zona të largëta dhe në vitin akademik 1997-98 janë shpenzuar përafërsisht 195,000 USD për transport.

Të gjitha institucionet e lartpërmendura financohen nga shteti.

## Referime
Pishina Alfred Nakache

**Pishina Alfred-Nakache** është një pishinë verore dhe pishinë dimërore që ndodhet në Toulouse në Haute-Garonne në rajonin Occitanie .

## Gjeografia 
Pishina ndodhet në Ile du Ramier, pranë stadiumit dhe ish qendrës së ekspozitës .

## Historia 
Pishina komunale Alfred-Nakache është një pishinë e cila u ndërtua nga arkitekti Jean Montariol në vitin 1931 me ndihmën e inxhinierit Charles Baruteaud  .

Mban emrin Alfred Nakache, një ish-notar dhe vaterpolist i lindur në vitin 1915 në Konstandin i dëbuar si hebre me gruan dhe vajzën e tij në Aushvic nga ku u kthye i vetëm.

Pishina komunale Alfred-Nakache në Toulouse është renditur si një monument historik me vendimin e organeve kompetente të 21 shtatorit 1993.

## Përshkrimi 
* **Pishinë verore** me zbardhues që mund të strehojë 2000 spektatorë e inauguruar në vitin 1931, është gjithashtu pishina më e madhe e jashtme në Francë (150x48m)  . Por kjo pishinë nuk ka klasifikimin e pishinës për shkak të thellësisë së saj të vogël.
* **Pishinë dimërore** ndërtesa e së cilës u ndërtua në vitin 1934, pishinë e mbuluar, e pajisur me dy pellgje me dimension 25 m dhe tjetri 16 m  .
* Pishina me të gjitha pjesët e një parku sportiv komunal ka një sipërfaqe prej 25 hektarësh.

## Shih edhe 
* Pishina e Gërmisë
* Lista e pishinave më të mëdha

## Lidhje të jashtme 
* Mérimée
* Piscine Alfred-Nakache été
* Piscine Alfred-Nakache hiver
## Referime
Pishina Nemo 33

parapamje| Një shtëpi nënujore në Nemo, me gropën 34.5 m të thellë
**Nemo 33** është një pishinë e brendshme e ujit të freskët pa klor në Bruksel, Belgjikë . Ajo mbajti Rekordin Botëror Guinness si pishina e brendshme më e thellë në botë midis hapjes së saj më 1 maj 2004 dhe përfundimit të "Y-40 The Deep Joy" në Hotel Terme Millepini në Montegrotto Terme, Padova, Itali më 5 qershor 2014.   

Thellësia maksimale e pishinës është 34.5 metres (113 ft) . Ajo përmban 2,500,000 litres (550,000 imp gal; 660,000 US gal) ujë burimi jo të kloruar, shumë të filtruar, i mbajtur në 30 °C (86 °F) nga një ngrohës diellor dhe mban disa shpella nënujore të simuluara në 10 metres (33 ft) të nivelit të thellësisë. Për shkak të temperaturës së ngrohtë në pishinë, zhytësit mund të zhyten për periudha të gjata pa kostum. Kompleksi është projektuar nga eksperti belg i zhytjes John Beernaerts si një instruksion zhytjeje me shumë qëllime, rekreacion dhe prodhim filmi në vitin 2004.  Popular Mechanics e vlerëson Nemo 33 si një nga tetëmbëdhjetë pishinat më të çuditshme në botë. 
## Siguria 
Pishina i lejon turistët, zhytësit amatorë dhe zhytësit profesionistë. Kërkon që zhytësit të jenë të paktën 12 vjeç dhe me shëndet të mirë. Të gjithë zhytësit duhet të jenë ose të certifikuar ose të mbikëqyrur nga një trajner. Të gjithë zhytësit duhet të kenë një zhytës të certifikuar si shok zhytjeje . 

## Veçoritë 
Objekti përmban një restorant, librari, dyqan rrobash banje, dyqan suveniresh dhe dhoma për aktivitete të tjera ujore. Ka dritare të shumta nënujore që lejojnë vizitorët dhe spektatorët e jashtëm të shikojnë në pishina në thellësi të ndryshme. Ajo gjithashtu ofron turne nëpër qytetin e Brukselit. 

Pishina Nemo 33 tani qëndron si një nga pishinat më të thella në botë, e tejkaluar vetëm Pishina Deepspot në Pëloni, nga Y-40 The Deep Joy në Itali dhe Deep Dive Dubai në Emiratet e Bashkuara Arabe .

## Shih edhe 
* Pishina e Gërmisë
* Lista e pishinave më të mëdha

## Lidhjet e jashtme 
* 
* Diving to Nemo 33 – Deepest Indoor Pool in the World (Youtube Video)

## Referime
Sédeilhac

**Sédeilhac** (  ; Ocitanisht: *Sedelhac* ; Shqip: *Sedejaku*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Brive-la-Gaillarde

**Brive-la-Gaillarde** (  ; Dialekti limuzin i Ocitanishtes: *Briva la Galharda* ; Shqip: *Briva-Gajarda*) është një komunë e Francës . Është një nënprefekturë dhe qyteti më i madh i departamentit Korrezë . Ka rreth 46,000 banorë, ndërsa popullsia e aglomeracionit ishte 75,579 në vitin 2019. 

Megjithëse deri tani është komuna më e madhe në Korrezë, kryeqyteti është Tulle . Në kulturën popullore franceze, qyteti lidhet me një këngë të Georges Brassens .

## Historia 
Edhe pse banorët u vendosën rreth shekullit të 1-të, qyteti filloi të rritet shumë më vonë. Nga rreth shekullit të 5-të e tutje, qyteti origjinal filloi të zhvillohej rreth një kishe kushtuar shenjtorit Saint-Martin-l'Espagnol. Gjatë shekullit të 12-të rreth qytetit u ndërtuan mure dhe gjatë Luftës Njëqindvjeçare u ndërtua një mur i dytë. Këto fortifikime nuk ekzistojnë më dhe janë zëvendësuar nga bulevardet.

Komuna mori emrin "Brive" deri në vitin 1919, kur u riemërua "Brive-la-Gaillarde". Fjala "Gaillarde" (që përdoret ende në frëngjishten e sotshme) ndoshta përdoret për trimërinë ose forcën në emrin e qytetit, por mund t'i referohet gjithashtu mureve të qytetit. Brive tani shtrihet jashtë kufijve të saj origjinalë në Malemort dhe Ussac .

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Briva-Gajarda ishte një kryeqytet rajonal i Rezistencës, duke vepruar si seli e disa rrjeteve klandestine të informacionit dhe disa prej lëvizjeve kryesore të rezistencës, duke përfshirë *Armée Secrète* (ose " Ushtria Sekrete ") dhe *Mouvements Unis. de la Résistance* (ose "Lëvizjet e Bashkuara të Rezistencës").

Briva-Gajarda ishte qyteti i parë i Francës së pushtuar që u çlirua me mjetet e veta, më 15 gusht 1944. Për këtë, qyteti mori dekoratën ushtarake " *Croix de guerre 1939–1945* ".

Qendra mesjetare është kryesisht një zonë tregtare dyqanesh me pakicë dhe kafene të ndryshme. Është gjithashtu vendndodhja e bashkisë, stacionit kryesor të policisë dhe muzeut Labenche. Një pikë referimi e dukshme jashtë qytetit të brendshëm është *Pont Cardinal*, një urë e cila dikur ishte një pikë kalimi për udhëtarët nga Parisi në Tuluzë .

## Administrata 
* 1966–1995: Jean Charbonnel
* 1995–2008: Bernard Murat
* 2008–tani: Philippe Nauche

## Popullatë 
## Transporti 
Stacioni hekurudhor Brive-la-Gaillarde ofron lidhje me Limozhin, Perigënë, Bordonë, Tuluzën dhe disa destinacione rajonale. Autostrada A20 lidh Brivën me Limozhin dhe Tuluzën, A89 me Bordonë.

Aeroporti Brive–Souillac shtrihet në jug të qytetit. Ai u hap në vitin 2010 për të zëvendësuar aeroportin e vjetër Brive-La Roche .

## Sport 
Qyteti është shtëpia e një ekipi të sindikatës së regbit, CA Brive . Ai gjithashtu priti kampionatin botëror të kanotazhit për të rinj në vitin 2009.
Dezertimi

, 1906.]]
**Dezertimi** është braktisja e një detyre ose posti ushtarak pa leje, dhe bëhet me qëllimin për të mos u kthyer. Kjo është në kontrast me **mungesën e paautorizuar** ose **mungesën pa leje**, të cilat janë forma të përkohshme të mungesës.

## Dezertimi kundrejt mungesës pa leje 
Në Ushtrinë e Shteteve të Bashkuara, Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara, Forcat e Armatosura Britanike, Forcat e Mbrojtjes Australiane, Forcat e Mbrojtjes së Zelandës së Re, Forcat e Armatosura të Singaporit dhe Forcat e Armatosura Kanadeze, personeli ushtarak do të bëhet AWOL nëse mungon nga posti i tyre pa leje, liri ose leje të vlefshme. Trupat e Marinës së Shteteve të Bashkuara, Marina e Shteteve të Bashkuara dhe Roja Bregdetare e Shteteve të Bashkuara në përgjithësi i referohen kësaj si mungesë të paautorizuar. Personeli largohet nga listat e njësive të tyre pas tridhjetë ditësh dhe më pas listohet si dezertues; megjithatë, si çështje e ligjit ushtarak të SHBA-së, dezertimi nuk matet me kohën e largimit nga njësia, por përkundrazi:

* duke u larguar ose duke mbetur në mungesë nga njësia, organizata ose vendi i tyre i detyrës, ku ka pasur një qëllim të vendosur për të mos u kthyer;
* nëse qëllimi përcaktohet të jetë shmangia e detyrimit të rrezikshëm ose shirkut nga detyrimi kontraktor;
* nëse regjistrohen ose pranojnë një takim në të njëjtën ose në një degë tjetër shërbimi pa bërë të ditur faktin se nuk janë ndarë siç duhet nga shërbimi aktual.

Njerëzit që janë larguar për më shumë se tridhjetë ditë, por kthehen vullnetarisht ose tregojnë një qëllim të besueshëm për t'u kthyer, mund të konsiderohen ende AWOL. Ata që janë larguar për më pak se tridhjetë ditë, por në mënyrë të besueshme mund të tregohet se nuk kanë qëllim të kthehen (për shembull, duke u bashkuar me forcat e armatosura të një vendi tjetër) megjithatë mund të gjykohen për dezertim. Në raste të rralla, ata mund të gjykohen për tradhti nëse gjenden prova të mjaftueshme.

Ka koncepte të ngjashme me dezertimin. Lëvizja e munguar ndodh kur një pjesëtar i forcave të armatosura nuk arrin të arrijë në kohën e caktuar për t'u vendosur (ose "të largohet") me njësinë, anijen ose aeroplanin e caktuar. Në Forcat e Armatosura të Shteteve të Bashkuara, kjo është një shkelje e nenit 87 të Kodit Uniform të Drejtësisë Ushtarake (UCMJ). Vepra është e ngjashme me mungesën pa leje, por mund të sjellë dënim më të rëndë.

Dështimi për të riparuar  konsiston në mungesën e një formacioni ose mos paraqitje në një vend dhe kohë të caktuar kur është porositur. Është një vepër më e lehtë brenda nenit 86 të UCMJ. Shihni: DUSTWUN

Një kod shtesë i statusit të detyrës - mungon-i panjohur, ose AUN - u krijua nga ushtria amerikane në vitin 2020 për të nxitur veprimet e njësisë dhe hetimet e policisë gjatë 48 orëve të para që një ushtar mungon.

## Shiko edhe 
* Shërbimi ushtarak

## Referime
Përndjekja

ndaj myslimanëve boshnjakë.]]
**Përndjekja** apo **persekutimi** është keqtrajtimi sistematik i një individi ose grupi nga një individ ose grup tjetër. Format më të zakonshme janë persekutimi fetar, racizmi dhe persekutimi politik, megjithëse natyrisht ka disa mbivendosje midis këtyre termave. Shkaktimi i vuajtjes, ngacmimit, burgimit, internimit, frikës ose dhimbjes janë të gjithë faktorë që mund të krijojnë persekutim, por jo të gjitha vuajtjet do të krijojnë domosdoshmërisht persekutimin. Pragu i ashpërsisë ka qenë burim i shumë debateve.

## Shiko edhe 
* Persekutimi politik
* Persekutimi fetar

## Referime