Nistatin

**Nistatin**, i shitur nën markën *Mycostatin* ndër të tjera, është një ilaç antifungal .  

Efektet anësore të zakonshme kur aplikohen në lëkurë përfshijnë djegie, kruajtje dhe rash.  Ishte makrolidi i parë polyene antifungal.  Është në listën e barnave esenciale të Organizatës Botërore të Shëndetësisë, ilaçet më efektive dhe më të sigurta që nevojiten në sistemin shëndetësor .  Është në dispozicion si ilaç i përgjithshëm .  Në Shtetet e Bashkuara një kurs trajtimi kushton më pak se 25 dollarë amerikanë.  Është bërë nga bakteri *Streptomyces noursei* .  

## Përdorime mjekësore 
Lëkura, vagina, goja dhe ezofageal Infeksionet e *Candida* zakonisht reagojnë mirë ndaj trajtimit me nistatin. Infeksionet e thonjve ose lëkura hiperkeratinized nuk përgjigjen mirë. Është në dispozicion në shumë forma. 

Kur jepet në mënyrë parenterale, aktiviteti i saj zvogëlohet për shkak të pranisë së plazmës. 

Nistatin oral përdoret shpesh si një trajtim parandalues tek njerëzit që janë në rrezik për infeksione fungale, siç janë pacientët me SIDA me numër të ulët CD4 + dhe njerëzit që marrin kimioterapi . Ajo është hetuar për përdorim në pacientët pas transplantimit të mëlçisë, por flukonazoli është gjetur të jetë shumë më efektiv për parandalimin e kolonizimit, infeksionit invaziv dhe vdekjes. Është efektive në trajtimin e candidasis me gojë në njerëz të moshuar që mbajnë proteza. 

Përdoret gjithashtu në lindje me peshë shumë të ulët (më pak se 1500 g ose 3 &nbsp; lb 5oz o) foshnjat për të parandaluar infeksionet pushtuese , edhe pse flukonazoli është trajtimi i preferuar. Është gjetur të zvogëlohet shkalla e infeksioneve invazive të kërpudhave dhe gjithashtu të reduktohen vdekjet kur përdoren në këto foshnje. 

Nistatin liposomal nuk është i disponueshëm në treg, por përdorimi i hulumtimit ka treguar një aktivitet më të madh *in vitro* sesa formulimet koloidale të amfotericin B dhe ka treguar efektivitet ndaj disa formave të kërpudhave rezistente ndaj amfotericinës B. Ajo ofron një mundësi intriguese për infeksionet e vështira për trajtimin e sistemit, si aspergilloza invazive, ose infeksionet që tregojnë rezistencë ndaj amfotericinit B. *Cryptococcus* është gjithashtu i ndjeshëm ndaj nistatinës. Përveç kësaj, nistatina liposomal duket të shkaktojë më pak raste të  më pak të rënda nefrotoksicitetin se me sa është parë me amfotericin B. 

# Diarre 
# Dhimbje barku 
# Rrallë, takikardi, bronkospazmë, ënjtje e fytyrës, dhimbje të muskujve 

Si pezullimi oral ashtu edhe forma topike mund të shkaktojnë: 

# Reaksionet e hipersensitivitetit, duke përfshirë edhe sindromën Stevens-Johnson në disa raste  
# Rash, kruajtje, djegie dhe pustuloza ekzantematike e përgjithësuar akute 

## Mekanizmi i veprimit 
Ashtu si amfotericin B dhe natamycin, nIstatin është një jonofor .  Ajo lidhet me ergosterol, një komponent i rëndësishëm i membranës qelizore të fungës . Kur është e pranishme në përqëndrime të mjaftueshme, ajo formon poret në membranën që çon në rrjedhjen e K +, acidifikimin dhe vdekjen e kërpudhave.  Ergosteroli është një sterol unik ndaj kërpudhave, kështu që droga nuk ka efekte të tilla katastrofike në kafshë apo bimë. Megjithatë, shumë nga efektet sistemike / toksike të nistatinës tek njerëzit atribuohen nga lidhja e saj ndaj sterolëve të gjitarëve, pra kolesterolit . Ky është efekti që llogaritet për nefrotoksicitetin e vëzhguar kur nivelet e larta të serumit të nistatinit arrihen. 

## Biosinteza 
Nistatin A 1 (ose referuar si nistatin) është biosintetizuar nga një lloj bakterori, *Streptomyces noursei* .  Struktura e kësaj përbërje aktive karakterizohet si një makrolid poliene me një deoksisugar D-mycosamine, një aminoglikozid .  

Pas biosintezës së makrolidit, përbërja i nënshtrohet modifikimeve post-sintetike, të cilat ndihmohen nga enzimat e mëposhtme: GDP-manzoid dehidrataza (nysIII), P450 monooxygenase (nysL dhe nysN), aminotransferaza (nysDII) dhe glycosyltransferase (nysDI).  

## Histori 
parapamje| Elizabeth Lee Hazen (majtas) dhe Rachel Fuller Brown në vitin 1955.
Ashtu si shumë antifungale dhe antibiotikë të tjerë, nistatin është me origjinë bakteriale . Ajo u izolua nga *Streptomyces noursei* në vitin 1950 nga Elizabeth Lee Hazen dhe Rachel Fuller Brown, të cilët po bënin hulumtime për Divizionin e Laboratorëve dhe Kërkimeve të Departamentit të Shtetit të Nju Jorkut të Shëndetësisë. Hazen gjeti një mikroorganizëm premtues në tokën e një ferme të qumështit të një shoku. Ajo e quajti *Streptomyces noursei*, pas Jessie Nourse, gruas së pronarit të fermës.  Hazen dhe Brown e quajtën nistatin pas Departamentit të Shëndetit të Shtetit të Nju Jorkut në vitin 1954. Të dy zbuluesit e patentuan këtë drogë dhe pastaj dhanë 13 milionë dollarë fitime në një fondacion për të financuar hulumtime të ngjashme.

## Përdorime të tjera 
[parapamje| Mandarina e infektuar nga *Penicillium* : Vend mungesa e rritjes kishte nistatin aplikuar në të para [Kërpudhat|kërpudhave mbuluar fruta. ]]
Ajo përdoret gjithashtu në biologjinë qelizore si një frenues i shtegut të endocitozës lipideve - caveolae në qelizat e gjitarëve, në përqendrime rreth 3 &nbsp; mg / ml. 

Në raste të caktuara, nistatin është përdorur për të parandaluar përhapjen e mykut në objekte të tilla si veprat e artit. Për shembull, ai u aplikua në pikturat e paneleve të drurit të dëmtuara si rezultat i përmbytjes së lumit Arno të vitit 1966 në Firence të Italisë . 

Nistatin përdoret gjithashtu si një mjet nga shkencëtarët që kryejnë regjistrimet elektrofiziologjike të qelizave "të prera" . Kur të jetë i ngarkuar në pipetin e regjistrimit, ai lejon matjen e rrymave elektrike pa larë përmbajtjen intracellulare sepse formon poret në membranën qelizore që janë të depërtueshëm vetëm me jonet monovalent .  

## Formulime 
* Një formë pezullimi oral përdoret për profilaksinë ose trajtimin e mushkonjës orofaringeale, një infeksion sipërfaqësor të kancerit të gojës dhe faringut. 
* Një formë tabletash është e preferuar për infeksionet e kancerit në zorrët. 
* Nistatin është në dispozicion si një krem i ditës dhe mund të përdoret për infeksionet sipërfaqësore të lëkurës. 
* Përveç kësaj, një formulim liposomal i nistatin u hetua në vitet 1980 dhe në fillim të shekullit të 21-të. Forma liposomale kishte për qëllim të zgjidhë problemet që dalin nga tretshmëria e dobët e molekulës prind dhe toksiciteti sistemik i lidhur me drogën e lirë. 
* Pastilet Nistatin kanë treguar të jenë më efektive në trajtimin e candidas së gojës sesa pezmatimet nistatinës.  

## Referime