open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Marie Tussaud

thumb|240px|Madame Tussaud
**Anna Maria** "**Marie**" **Tussaud** (; mbiemri i vajzërisë **Grosholtz**; 1 dhjetor 1761 – 16 prill 1850) ishte artiste franceze e njohur për skulpurat e saj prej dyllit dhe Madame Tussauds, muzeu që e themeloi në Londër.

## Biografia
Marie Tussaud lindi në Strasburg, Francë. Babai i saj, Joseph Grosholtz, u vra në Luftën Shtatë Vjeçare vetëm dy muaj para se të lindte Marie. Kur ishte gjashtë vjeç, nëna e saj Anne-Marie Walder e çoi në Bern, Zvicër. Aty familja u transferua në shtëpinë e mjekut vendas Philippe Curtius (1741–1794), për të cilin Anne-Marie vepronte si mbajtëse e shtëpisë.

Curtius, të cilin Marie do ta quante xhaxha, nuk ishte vetëm një mjek, por ishte edhe i aftë në modelimin e dyllit. Ai fillimisht e përdori talentin e tij si skulptor dylli për të ilustruar anatominë, por më vonë për portrete. Ai u transferua në Paris në vitin 1765 për të krijuar një *Cabinet de Portraits En Cire* (firmë portreteje prej dylli).

Curtius i mësoi Tussaudit artin e modelimit të dyllit. Ajo filloi të punojë për të si artiste. Në vitin 1777, ajo krijoi figurën e saj të parë të dyllit, atë të Volterit. Nga vitin 1780 deri në Revolucionin më 1789, Tussaud krijoi shumë nga portretet e saj më të famshëm si ato të filozofit Jean-Jacques Rousseau, Benjamin Franklin dhe Voltaire. Gjatë kësaj periudhe kujtimet e saj pretendojnë se ajo u punësua për të mësuar bërjen votive në Élisabeth, motra e Louis XVI. Në kujtimet e saj, ajo pranoi se ishte në fshehtësi të bisedave private midis princeshës dhe vëllait të saj dhe anëtarëve të gjykatës së tij. Ajo gjithashtu pretendoi se anëtarët e familjes mbretërore ishin aq të kënaqur me punën e saj sa që u ftua të jetonte në Versailles për një periudhë nëntë vjet, megjithëse nuk ekzistojnë prova bashkëkohore për të konfirmuar llogaritë e saj.

## Revolucioni francez
Më 12 korrik 1789, kokat e dyllit të Jacques Necker dhe duka d'Orléans të bërë nga Curtius u bënë në një marshim proteste dy ditë para sulmit në Bastille.

Si rezultat i Luftërave Napoleonike, Tussaud nuk ishte në gjendje të kthehej në Francë kështu që ajo udhëtoi me koleksionin e saj në të gjithë Ishujt Britanikë. Në vitin 1822, ajo u ribashkua me djalin e saj, François, i cili u bashkua me të në biznesin e familjes. Burri i saj mbeti në Francë dhe të dy nuk e panë më kurrë njëri-tjetrin. Në vitin 1835, pas 33 vitesh turne në Britani, ajo themeloi ekspozitën e saj të parë të përhershme në Baker Street, në katin e sipërm të "Baker Street Bazaar". Në vitin 1838, ajo shkroi kujtimet e saj. Në vitin 1842, ajo bëri një vetë-portret, i cili tani është në shfaqje në hyrje të muzeut të saj. Disa nga skulpturat e bëra nga vetë Tussaud ende ekzistojnë. Ajo vdiq në gjumë në Londër, në moshën 88 vjeç.

## Referime
Burim Haliti

**Burim Haliti** është Profesor dhe Regjisor Filmi nga Kosova, fitues i shumë cmimeve kinematografike në Festivalet Ndërkombëtare të filmit nëpër Botë!

Drejtor Artistik i festivalit “Art Without Limit International Film Festival”

Është themelues i Kompanisë së Filmit Eureka Film & Production dhe themelues i Shkollës së Aktrimit “Eureka Film”

Ai ishte Regjisor i 150 episodave të serialit televiziv  Cimerat i cili ishte transmetuar në Radio Televizionin RTV21 në Prishtinë. Është regjisor, producent dhe skenarist i disa filmave me metrazh të shkurtër, dokumentarë dhe tre filma me metrazh të gjatë, për të cilët filma ai u vlerësua me shumë çmime në Festivale Ndërkombëtare të Filmit nëpër Botë.Dy nga ҫmimet e mëdha janë “Ariu i Artë” në Austri, dhe medalja “Unica” (Ky çmim jepet nga rrjeti i kinemave evropiane dhe e ka zanafillën që nga viti 1937)

Ai është gjithashtu profesor i aktrimit dhe Regjisë së Filmit, dhe ka qenë pjesë e jurisë profesionale në disa festivale ndërkombëtare të filmit si në; Angli, Turqi, Gjermani, Shqipëri etj. Poashtu ligjëruar në disa ngjarje të mëdha kulturore në Gjermani, Zvicër, Poloni, Austri etj.
Emine Bulut

**Emine Bulut** ishte një grua turke, viktimë e femicidit pas një incidenti që përfundoi në vrasjen e saj nga bashkëshorti në prezencën e vajzës së tyre. Incidenti u regjistrua përmes një videoje dhe u shpërnda në rrjetet sociale. Në video viktima dëgjohet të thotë ”Nuk dua të vdes”.

## Incidenti
Emine Bulut u godit me thikë për vdekje nga bashkëshorti pranë një kafeneje në Kirikkale në 18 gusht. Gjatë dëshmisë në gjyq, vrasësi dhe njëkohësisht ish-bashkëshorti i Emine u shpreh ”Pasi më ofendoi teksa po diskutonim për kujdestarinë e fëmijës sonë, e godita me thikën që kisha marrë me vete”. Pas incidentit vrasësi u largua me taksi nga vendngjarja.

### Reagime nga zyrtarët
Bulut gjeti vdekjen në spital. Kryebashkiaku i Stambollit reagoi për ngjarjen përmes një postimi në rrjetin Twitter *”Ne humbëm Emine Bulut për shkak të femicidit. Ne qëndrojmë në solidaritet me gratë dhe fëmijët në luftën kundër dhunës dhe do vijmë të rezistojmë”*.

## Burimet
Ledri Vula

**Ledri Vula** (i lindur më 10 korrik 1986) është një reper, këngëtar dhe kantautor shqiptar nga Prishtina. Ai është një ndër reperët më të suksesshëm shqiptarë. 

## Jeta dhe karriera 
Ledri Vula u lind më 10 korrik 1986 si biri i Agron dhe Xheraldina Vulës në Prishtinë, Kosovë. Babai i tij është producenti televiziv Agron Vula nga Gjakova e Kosovës, kurse nëna e tij është gazetarja dhe personaliteti televiziv Xheraldina Vula me prejardhje nga Ulqini i Malit të Zi. Ai nisi karrierën e tij në muzikë në 2005 si pjesëtar i dyshes së hip-hopit Skillz, së bashku me Visar Shalën. Duoja u shpërbë për shkak të rritjës së karrierës së tij solo. Ai debutoi si artist solo në dhjetor 2014 me lëshimin e këngës single "100 Probleme".

## Aktivizmi 
Pas tërmetit të 26 nëntorit 2019 në Shqipëri, Vula dhe familja e tij ofruan përkrahje të menjëhershme ndaj familjeve dhe viktimave të ndikuara prej tij. Në maj të vitit 2020, ai shprehu përkrahje të lëvizjes Black Lives Matter në lidhje me protestat për George Floyd. Po atë vit zgjati përkrahjen e tij ndaj fushatës *Liria ka emër*, e krijuar pas konfirmimit të aktakuzës kundër disa figurave kyçe të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës nga Dhomat e Specializuara të Kosovës në Hagë.

## Diskografia 
* *10/10* (2020)

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
*
Të drejtat e personave interseks në Shqipëri

**Komuniteti interseks** nuk gëzon të drejta në republikën e Shipërisë. Në legjislacionin vendas mungojnë dispozitat ligjore që dënojnë diskriminimin ndaj personave interseks,kjo për arsye se interseksualiteti apo “karakteristikat seksuale” nuk përmenden shprehimisht në ligj. Në Shqipëri, foshnjat interseksuale që lindin në maternitete mund të njihen zyrtarisht vetëm si hermafroditë. Sistemi mjekësor është i papërgatitur për ruajtjen e integritetit trupor të personave interseks si dhe lirinë nga praktikat mjekësore të detyruara (të panevojshme) apo me forcë.

## Kujdesi shëndetësor
Në Shqipëri nuk ka asnjë ekip shumëdisiplinor për trajtimin e foshnjave dhe fëmijëve interseksualë. Shumë pak specialistë marrin pjesë në procesin e trajtimit mjekësor dhe japin verbalisht miratimin për testet dhe analizat që do të kryhen. Mungojnë protokollet e shkruara për përcaktimin e diagnozës së interseksualitetit.

## Komuniteti dhe shoqëria civile
Komuniteti interseksual në Shqipëri është i paorganizuar. Disa organizata të shoqërisë civile janë duke rritur ndërgjegjësimin lidhur me çështjet e interseksualiteti.

Organizata e të drejtave të njeriut e quajtur Shërbimi Ligjor Falas Tiranë (TLAS) është duke angazhuar sistemin e drejtësisë për legalizimin e statusit të fëmijëve interseksualë, duke marrë shkas nga dy precedentë. 

## Referime
Snooker 19

**Snooker 19** është një video lojë 2019 krijuar nga Lab42 dhe publikuar nga Ripstone Games bazuar në sportin snooker. Loja u lansua më 17 prill 2019 për Microsoft Windows, PlayStation 4, Xbox One dhe Nitendo Switch. Snooker 19 përmban 128 nga lojtarët më të mirë në botë, përfshirë Ronnie O’Sullivan, Judd Trump, Mark Selby dhe Ding Junhui teksa kalojnë në tryezë në vendet e ikonave, përfshirë Pallatin Alexandra dhe Crucible Theatre dhe në vendet në të gjithë botën përfshirë Kinë dhe Gjermani. Lojtarët do të garojnë në çdo turne të madh duke kulmuar me Kampionatin Botëror në Sheffield.

Loja ka pasur ngjashmëri të plotë për të gjithë lojtarët e turneut, dhe Shkolla Q, ngjarjet e kualifikimit për turneun kryesor. Ndeshjet do të komentohen nga Neal Foulds, dhe David Hendon, si dhe arbitra nga Brendan Moore.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
* Faqja Zyrtare e World Snooker
* Faqja Zyrtare e Lojës
One Piece: Stampede

**One Piece: Stampede** (ワンピース スタンピード *Wan Pīsu Sutanpīdo*) është filmi i 14-të i One Piece. Filmi u lansua më 9 gusht 2019 në Japoni për të përkujtuar 20 vjetorin e animes.

## Përmbajtja
Filmi zhvillohet gjatë Pirates Expo, "e bërë nga piratët, për piratët", ku piratët në të gjithë botën, përfshirë disa nga më të famshmit e tij, bashkohen për një gjueti të një thesari të madh për të gjetur një thesar të humbur, këtë herë thesarin nuk i përket askujt tjetër përveç Gold Roger! Por për këtë, ata do të duhet të luftojnë një ish-anëtar të Piratëve të Roger, Douglas Bullet, i quajtur gjithashtu "trashëgimtari i demonit". Piratët dhe marinsat nuk luftojnë vetëm kundër Bullet, por gjithashtu kundër njërit-tjetrit për marrjen e thesarit. Pasi Monkey D. Luffy mposht Bullet me ndihmën e Trafalgar Law, Boa Hancock, Buggy, Smoker dhe Sabo, e merr thesarin. Brenda thesarit ishte një Log Pose i Përjetshëm që çon drejt Raftel, por ai e then dhe i shpjegon ekuipazhit të tij se ai nuk dëshiron të shkoj atje duke marrur një rrugë të shkurtër.

## Personazhet
## Box Office
Filmi pati pjesëmarrjen më të madhe të ditës së parë në Japoni në vitin 2019. Ai u hap në numrin një në kutinë japoneze, duke fituar ¥1.646.321.500 (rreth 15.64 milion dollarë amerikanë) nga 1.254.372 shitjet e biletave në katër ditët e tij të para. Filmi shiti 2.31 milion bileta në nëntë ditë, duke fituar  ¥3.05 bilion dollarë (rreth 28.7 milion dollarë amerikanë), duke e bërë atë filmin më të shpejtë të shpërndarë Toei që të arrijë në ¥3 bilion moment historik që nga viti 2000.

## Kuriozitete
*Oda nuk do ta kishte bërë këtë film po të mos ishte përkujtimi i 20 vjetorit të animes.
*Filmi zhvillohet pas Whole Cake Island arc pasi shihet shpërblimi i ri i Luffy dhe Sanji që morrën pas ngjarjes së saj.

## Referime
Nature Cat

***Nature Cat*** është një serial i animuar amerikan-kanadez krijuar nga Adam Rudman, David Rudman dhe Todd Hannert. Seriali për herë të parë u transmetua në kanalin televiziv PBS Kids më 25 nëntor 2015.

## Përmbajtja
Seriali ndjek Fredin, një mace shtëpiake me ëndrra për të eksploruar jashtë. Sapo familja e tij të largohet për ditën, ai shndërrohet në Natyra Cat, i cili nuk mund të presë ekskursione natyrore në oborrin e shtëpisë. Sidoqoftë, Fredi ka një problem: ai nuk ka instinkte për natyrën. Përmes përvojave mësimore të personazheve, kjo seri synon të inkurajojë fëmijët që të angazhohen në mënyrë të ngjashme dhe të zhvillojnë të kuptuarit e natyrës.

## Personazhet
## Episodet
## Referimet
## Lidhje të jashtme
* Faqja zyrtare
Gjok Buna

**Gjok Buna** lindi në Krujë, Shqipëri , më 10.08.1963. Ai është një avokat, politikan dhe botues i shquar. Shtëpia e tij Botuese Alb Juris boton të gjithe legjislacionin e përditësuar shqiptar. Ai është i martuar dhe bashkë me bashkëshorten e tij Ardita ka tre fëmijë, Alisa, Daniel dhe Mishel.  

Aktiviteti i tij politik ka nisur me Partinë Demokratike në vitet 90-të e në vazhdim.  

Në vitin 2013, ai kandidoi për Deputet të Parlamentit të Republikës së Shqipërisë në Qarkun e Lezhës me Lëvizjen Socialiste për Integrim. Në vitin 2025, Buna kandidoi në Primaret e Partisë Demokratike për tu bërë pjesë e listës së kandidatëve për deputet në qarkun Tiranë.   

Ai ka qenë pjesë e Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, për të cilën është vlerësuar në vitin 2019 me Urdhrin e Pavarësisë nga Presidenti i Republikës së Kosovës dhe më heret në 2017 nga Unioni Kombëtar Artistik. 
## Referenca 
*http://www.lsi.al/takim-madheshtor-ne-lezhe-lsi-prezanton-ekipin-e-kandidateve-per-deputete-te-qarkut/ 
*https://www.koha.net/arberi/168629/thaci-ne-shqiperi-dekoron-kontribuuesit-per-lirine-e-kosoves/
*https://www.botasot.info/shqiperia/680051/mandati-i-armando-prenges-i-kaloi-lsi-se-gjok-buna-me-takonte-mua-dhe/
Elio Gjonaj

**Elio Gjonaj** (15/07/1993), është një bodybuilder profesionist me origjinë nga Shqipëria, fitues i kampionatit kombëtar të “**Bodybuilding & Fitness 2018”.** Gjonaj është një yll në ngritje përsa i përket këtyre disiplinave. Ai e ushtron këtë sport që prej vitit 2015 dhe rezultatet e arritura janë të jashtëzakonshme dhe lehtësisht të dukshme. Në të shkuarën ka qenë pjesëmarrës i “Bodybuilding and Fitness Federation of Albania National Championship”, ku në vitin 2017 është vlerësuar me çmimin e vendit të 3 (Men’s Physique Senior +178cm), ndërsa në 2018, falë përkushtimit dhe stërvitjes intensive, u shpall kampion kombëtar (Men’s Physique Senior +178cm). Në të njëjtin vit, në Bodybuilding and Fitness Federation of Kosovo Men’s Physique Absolute, është renditur në vendin e 3, duke e afirmuar emrin e tij në sportin e bodybuilding. 

*Nga Bodybuilding and Fitness Federation of Albania National është certifikuar profesionalisht si trajner Fitness & Bodybuilding.* 

***Biografia***

Elio Gjonaj, lindur në qytetin e Burrelit dhe rritur në qytetin e Tiranës, vjen nga një familje sportistësh e kampionësh, ndaj nuk është aspak çudi që renditet në emrat e elitës të sportit. Vëllai i tij, Algert Gjonaj është një ndër lojtarët kryesorë të Kombëtares së Basketbollit në Tiranë duke na bërë të besojmë se vërtet talenti trashëgohet në gen. Familja ka qenë dhe vazhdon të jetë suport i padiskutueshëm i sukseseve të dy djemve të talentuar. 

Por Elio ka shkëlqyer në çdo fushë, pasi ka përfunduar gjimnazin me orientim gjuhësor “Asim Vokshi” me mesatare 9.44.  

Është diplomuar për Ekonomi, Manaxhim Biznes pranë Universitetit” Zoja e Këshillit të Mirë” duke ndjekur një drejtim tjetër nga niveli i gjimnazit. Studimet e mëtejshme i ka ndjekur në CMMS (Center for Multilingual Multicultural Studies) në Universitetin e Floridës, në Shtetet e Bashkuara të Amerikës, ku është vlerësuar maksimalisht. 

Elio Gjonaj zotëron në nivele të avancuara gjuhën angleze (TOEFL kurs 1 vjeccar 2012-2013 Orlando, Florida, US) dhe atë italiane. Tashmë Elio Gjonaj i ka thelluar njohuritë, të cilat përkapin fusha të ndryshme dhe kanë një lidhje të domosdoshme me sportin e bodybuilding. Njohuritë e tij përqëndrohen në mënyrën dhe zhvillimin e organizmit, të sistemeve të aparatit tretës dhe jo vetëm, pasi vijojnë edhe me sistemin kardiovaskular.
Rrethimi i Mekës

**Rrethimi i Mekës: Kryengritja e Harruar në Faltoren e Shenjtë të Islamit dhe Lindja e Al Kaedës** është një libër i vitit 2007 nga korrespodenti i The Wall Street Journal, Yaroslav Trofimov, në lidhje me bastisjen në Xhaminë e Madhe në Mekë më 1979.

Libri i Yaroslav Trofimov jep tregimin e parë të hollësishëm të këtij rrethimi. Libri bazohet në intervista me pjesëmarrës të mbijetuar dhe dëshmitarë okularë, duke përfshirë ish përkrahësit e terrorizmit të Xhuhejmen el-Utejbi, si dhe qindra dokumente të deklasifikuara të qeverisë amerikane, britanike dhe franceze.

## Përmbajtja
Më 20 nëntor 1979, vëmendja në mbarë botën u përqëndrua në Teheran, ku kriza e pengjeve iraniane po hynte në javën e tretë. Të njëjtin mëngjes - i pari i një shekulli të ri mysliman - qindra njerëz të armatosur mahnitën botën duke kapur faltoren e shenjtë të Islamit, Xhaminë e Madhe në Mekë. Të armatosur me pushkë që ata kishin kontrabanduar brenda arkivoleve, këta burra erdhën nga më shumë se një duzinë vendesh, duke filluar operacionin e parë të xhihadit global në kohët moderne. Të udhëhequr nga një predikues saudit me emrin Xhuhejmen el-Utejbi, ata besuan se familja mbretërore saudite ishte bërë një shërbëtore e urryer e të pabesuarve amerikanë dhe kërkuan një kthim në lavdinë e Islamit pa kompromis. Me afro 100,000 adhurues të bllokuar brenda kompleksit të shenjtë, rrethimi i përgjakshëm i Mekës zgjati dy javë, duke ndezur mllefin e muslimanëve kundër Shteteve të Bashkuara dhe duke shkaktuar qindra vdekje.

Përkundër ndihmës amerikane, familja mbretërore saudite u tregua pafundësisht e paaftë për të zhvendosur okupatorin, në radhët e të cilit përfshiheshin konvertimet amerikane në Islam. Në Iran, Ajetullah Homeini fajësoi Satanin e Madh - Shtetet e Bashkuara - për ndotjen e faltores, duke bërë që turmat të frenojnë dhe të vënë zjarr ambasadat amerikane në Pakistan dhe Libi. Sauditët e dëshpëruar, më në fund, regjistruan ndihmën e komandove franceze të udhëhequr nga kapiteni Paul Barril, të cilët përgatitën sulmin përfundimtar dhe furnizuan me gaz helmues që shkatërruan kryengritësit. Megjithëse shumica e armatosurve të kapur u prenë me kokë shpejt, familja mbretërore saudite iu përgjigj kësaj sfide të paparë duke kompromentuar me përkrahësit e rebelëve midis klerikëve më të vjetër të mbretërisë, duke i ndihmuar ata të ushqeheshin dhe eksportonin markën e dhunshme të Xhuhejmenit të Islamit në të gjithë botën.

Kjo histori dramatike dhe jashtëzakonisht pasuese u raportuan në shtyp, pasi Arabia Saudite vendosi një ndërprerje informacioni dhe i mbajti korrespondentët e huaj. Yaroslav Trofimov tani depërton në këtë mbulesë heshtjeje, duke intervistuar për herë të parë një numër të pjesëmarrësve të drejtpërdrejtë në rrethim, përfshirë ish-terroristë, dhe duke tërhequr qindra dokumente që ishin deklasifikuar me kërkesën e tij. *Rrethimi i Mekës* zbulon sesi reagimi saudit ndaj kryengritjes në Mekë çliroi forcat që prodhuan sulmet e 9/11, dhe rrethanat shqetësuese që na rrethojnë sot.

## Shih edhe
*Bastisje në Xhaminë e Madhe 1979

## Lidhje të jashtme
*Faqja Zyrtare e Librit
*The Siege of Mecca në Internet Archive (anglisht)
Refugjatët kosovarë në Shqipëri

, Shqipëri]]
**Refugjatët kosovarë në Shqipëri** i referohen kryesisht shqiptarëve etnikë të Kosovës (në atë kohë pjesë e Republikës Federale të Jugosllavisë) duke ikur nga Lufta e Kosovës në Shqipërinë fqinje në vitin 1999. Kjo krizë ishte e jashtëzakonshme në atë kohë, si një lëvizje e popullsisë kjo e madhe në një periudhë e tillë e shkurtër ishte e paparë që nga Lufta e Dytë Botërore. Përveç atyre që shkojnë në Shqipëri, një numër i madh i refugjatëve nga Kosova ikën në Republikën e Maqedonisë. Pothuajse të gjithë 500,000 deri 600,000 Kjo bëri që shumë shqiptarë të iknin nga Kosova drejt vendeve fqinje, kryesisht nga marsi deri në qershor 1999.

Shqipëria hapi kufijtë e saj që nga fillimi i krizës në mënyrë që të linte refugjatët të vijnë. Në kulmin e Luftës së Kosovës, refugjatët po kalonin kufirin për në Shqipëri në masën 4,000 njerëz në orë. Më pas, UNHCR deklaroi se deri 25% e popullsisë së Kosovës kishin ikur. Më pas, raporti i UNHCR i shkruar për krizën e refugjatëve thoshte se ai ishte menaxhuar mirë, në lidhje me rrethanat.

## Polemika
NATO fajësoi Republikën Federale të Jugosllavisë dhe udhëheqësin e saj Sllobodan Millosheviq për krizën e refugjatëve. Për shkak të paqëndrueshmërisë në rajon, NATO nuk e ndau fluksin masiv të refugjatëve nga viti 1998 deri në fund të konfliktit në statistikat e tij. Megjithatë, sipas disa studiuesve, fluksi masiv filloi menjëherë pas bombardimit të Jugosllavisë nga NATO.

## Referime
Kosova në Festivalin Evropian të Kërcimtarëve të Rinj

**Kosova** ka marrë pjesë një herë në **Festivalin Evropian të Kërcimtarëve të Rinj**, që nga hyrja e saj më 2011.
Kjo përbën pjesëmarrjen e vetme të Kosovës në një ngjarje të Eurovizionit.

Në vitin 2011, Radio Televizioni i Kosovës zgjodhi balerinën e njohur Tringa Hysa për të përfaqësuar vendin për herë të parë në FEKR. Ajo performoi nën koreografinë e Rudina Bërdynaj, me kompozimin nga Korab Shaqiri të quajtur "Lindje e Re".

## Konkurruesit 
;Tabelë përshkrimi

## Shiko edhe 
* Kosova në Festivalin Evropian të Këngës
* Festivali Evropian i Kërcimtarëve të Rinj 2011

## Referime 
## Lidhje të jashtme
Berire (skllave e Aishes)

**Berire** (arabisht: بريرة مولى عائشة *Barirah mawla Aisha*) ishte një skllave arabe që i përkiste Utbe ibn Ebi Leheb.

Ajo u detyrua të martohej me një skllav tjetër, emri i të cilit ishte Mughith, dikush që nuk e aprovoi. Ajo kishte një fëmijë me të. Aishes i erdhi keq për të dhe e bleu dhe e liroi. Kur Berire u lirua, ajo u nda nga burri i saj. Mughith e ndiqte, duke qarë, edhe pse ajo e refuzonte.
Ustad Ahmad Lahori

[thumb|Ahmad Lahori besohet të jetë arkitekti i [Taxh Mahali.|329x329px]]
**Ustad Ahmad Lahori** (1580-1649) ishte arkitekt iranian. Thuhet se ai ishte arkitekti kryesor i Taxh Mahali në Agra, Indi, e ndërtuar mes vitit 1632 dhe 1648 gjatë periudhës së sundimit të perandorit Mogul Shah Jahan.

## Referime
Bankim Chandra Chatterjee

**Bankimchandra Chatterjee** ose **Bankimchandra Chatjee** (27 qershor 1838–8 prill 1894) ishte shkrimtar, poet dhe gazetar indian. Ai ishte kompozitor i *Vande Mataram* dhe aktivistë frymëzues gjatë Lëvizjes së pavarësisë së Indisë. Chattopadhyay shkroi trembëdhjetë romane dhe shumë traktate serioze, serio-komike, satirike, shkencore dhe kritike në bengalisht. Punimet e tij u përkthyen gjerësisht në gjuhë të tjera rajonale të Indisë, si dhe në anglisht. Ai lindi në 13 Ashard 1245, sipas kalendarit bengale.

## Biografia
Chattopadhyay vlerësohet gjerësisht si një figurë kryesore në rilindjen letrare të Bengalit, si dhe nënkontinentin më të gjerë Indian. Disa nga shkrimet e tij, duke përfshirë romane, ese, dhe komente, ishin një ndarje nga shkrimet tradicionale indiane të drejtuara nga vargjet dhe siguruan një frymëzim për autorët në të gjithë Indinë. Ai më vonë mori një diplomë në juridik, gjithashtu, në vitin 1869. Në vitin 1858, ai u emërua zëvendës koleksionist (i njëjti lloj pozicioni i mbajtur nga babai i tij) i Jessores. Ai vazhdoi të bëhej zëvendës magjistratur, duke u pensionuar nga shërbimi qeveritar më 1891. Vitet e tij në punë ishin të mbushura me incidente që e sollën atë në konflikt me britanikët në pushtet.

## Bibliografia
;Imagjinate
**Durgeshnandini* (March 1865)
**Kapalkundala* (1866)
**Mrinalini* (1869)
**Vishabriksha* (Pema e helmuar, 1873)
**Indira* (1873, rishikuar 1893)
**Jugalanguriya* (1874)
**Radharani* (1876, u zgjerua më 1893)
**Chandrasekhar* (1877)
**Kamalakanter Daptar* (Prej tryezës së Kamlakanta, 1875)
**Rajani* (1877)
**Krishnakanter Uil* (Trashëgimia e Krishnakanta, 1878)
**Rajsimha* (1882)
**Anandamath* (1882)
**Devi Chaudhurani* (1884)
**Kamalakanta* (1885)
**Sitaram* (mars 1887)
**Muchiram Gurer Jivancharita* (Jeta e Muchiram Gur)

;Komentime fetare
**Krishna Charitra* (Jeta e Krishnës, 1886)
**Dharmatattva* (Parimet e Fesë, 1888)
**Devatattva* (Parimet e Hyjnisë, botuar pas vdekjes)
**Srimadvagavat Gita*, një komentim i Bhagavad Gita (1902 – botuar pas vdekjes)

;Koleksione poezie
**Lalita O Manas* (1858)

;Ese
**Lok Rahasya* (Ese në Shoqëri, 1874, u zgjerua më 1888)
**Bijnan Rahasya* (Ese në Shkencë, 1875)
**Bichitra Prabandha* (Ese të Ndara), Vëllimi i parë (1876) dhe Vëllimi i dytë (1892)
**Samya* (Barazia, 1879)

Romani i parë i Chattopadhyay ishte në anglisht, Gruaja e Rajmohan dhe ai gjithashtu filloi të shkruante esetë e tij fetare dhe filozofike në anglisht.

## Referime
Lakshmibai

**Rani i Jhansi** (; 19 mëntor 1828 – 18 qershor 1858), ishte mbretëreshë e shtetit të Jhansit në Indinë e Veriut tani në distriktin Jhansi në Uttar Pradesh, India. Ajo ishte një figurat e shquar të Rebelimit indian të vitit 1857 dhe u bë një simbol e rezistencës të Raj britanike për nacionalistët indian. Ajo u quajt më pas **Lakshmibai** (ose Laxmibai) për nder të perëndeshës hindu Lakshmi dhe sipas traditave.

## Jeta e hershme
Rani Lakshmibai lindi në qytezën e Varanasit te Moropant Tambe dhe Bhagirathi Sapre. Ajo u emërua Manikarnika Tambe dhe kishte pseudonimin Manu. Prindërit e saj vinin nga Maharashtra. Nëna e saj vdiq kur ishte katër vjeç. Babai i saj ka punuar për Peshwa Baji Rao II të rrethit Bithoor. Peshwa e quajti atë "Chhabili", që do të thotë "e gjallë". Ajo ishte arsimuar në shtëpi, në gjendje të lexonte dhe të shkruante, dhe ishte më e pavarur në fëmijërinë e saj sesa të tjerët në moshën e saj; studimet e saj përfshinin të shtënat, kalërimin, skermën dhe mallakhamba me shoqet e fëmijërisë Nana Sahib dhe Tatya Tope. Rani Lakshmibai kundërshtuan shumë nga pritjet kulturore patriarkale për gratë në shoqërinë e Indisë në këtë kohë.

Rani Lakshmibai ishte mësuar të hipte mbi kalë i shoqëruar nga një përcjellje e vogël midis pallatit dhe tempullit edhe pse ndonjëherë ajo mbartej nga palankina. Kuajt e saj përfshirë Sarangi, Pavan dhe Baadal; sipas historianëve ajo hipi Baadal kur u arratis nga kështjella në vitin 1858. Rani Mahal, pallati i Rani Lakshmibai, tani është shndërruar në një muze. Ajo strehon një koleksion të mbetjeve arkeologjike të periudhës midis shekujve 9 dhe 12 era e re.

## Vdekja
Më 17 qershor në rebelimin indian, sipas një rrëfimi të dëshmitarëve okularë, Rani Lakshmibai vuri një uniformë të sowar dhe sulmoi një nga hussarët që ishin nën kapitenin Heneage; ajo u rrëzua nga kali i saj dhe gjithashtu e plagosur, ndoshta nga sabre i tij. Pas pak, pasi ajo ishte ulur e gjakosur pranë rrugës, ajo njohu ushtarin dhe qëlloi ndaj tij me një pistoletë. Sipas një tradite tjetër, Rani Lakshmibai, Mbretëresha e Jhansite, e veshur si udhëheqës kalorësie, u plagos keq; duke mos dëshiruar që britanikët të kapnin trupin e saj, ajo i tha një eremitit ta djegë atë. Pas vdekjes së saj, disa njerëz vendas dogjën trupin e saj.

Britanikët pushtuan qytetin e Gwalior pas tre ditësh. Në raportin britanik të kësaj beteje, Hugh Rose komentoi se Rani Lakshmibai është "e personueshëm, e zgjuar dhe e bukur" dhe ajo është "më e rrezikshmja nga të gjithë liderët indianë". Rose njoftoi se ajo ishte varrosur "me një ceremoni të shkëlqyeshme nën një pemë bajame nën Shkëmbin e Gwalior, ku unë pashë eshtrat dhe hirin e saj". 

Varri i saj është në zonën Phool Bagh të Gwalior. Njëzet vjet pas vdekjes së saj, koloneli Malleson shkroi në *History of the Indian Mutiny* (Historia e Kryengritjes Indiane), 1878 'Sido që të jetë gabimi i saj në sytë e Britanisë, bashkatdhetarët e saj do të kujtojnë ndonjëherë se ajo ishte nxitur nga keqtrajtimi në rebelim dhe se ajo jetoi dhe vdiq për vendin e saj, Ne nuk mund ta harrojmë kontributin e saj për Indinë.

## Referime
Sierra de Almijara

**Sierra de Almijara** (sq. Vargmali i Kullitjes) është një vargmal në provincën e Granadës në Spanjën jugore. Gurët janë kryesisht mermer, duke i dhënë kreshtave të ngushta dhe grykave të thella një ngjyrë të bardhë ose të hirtë. Ato ruhen nga hapësira e Parkut Natyror të Vargmaleve Tejeda, Almihara dhe Alhama.

## Vendndodhja 
Vargmalet Tejida dhe Almijara formojnë së bashku një vargmal të vetëm rreth 40 kilometra (25 milje) në perëndim të Vargmalit Nevada. Malet formojnë një barrikadë mes bregdetit dhe Spanjës qendrore. 

## Topografia 
## Klima 
## Gjeologjia 
## Majet 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* shëmbull.com
Shamil Aljautdinov

**Shamil Rifatovich Alyautdinov** (Tatar: Шамил Рифат улы Аляутдино) (lindi më 20 janar 1974) është imam i Xhamisë Përkujtimore e Moskës, teologë, predikues dhe autor i shumë artikujve dhe librave islame. Diplomuar në Akademinë Ndërkombëtare Islame dhe Fakultetin e Ligjit Islam të Universitetit el-Ez'her, Egjipt, ku studioi nga viti 1992 deri më 1998. Në vitin 1999, ai themeloi uefaqen fetare umma.ru.

Në vitin 2019, Shamil Alyautdinov, sipas “Business Online”, u bë një nga 100 myslimanë me ndikim të madh të Rusisë, duke u rradhitur në vendin e 10-të..

Ai është i martuar dhe ka gjashtë fëmijë. Ai jeton në Moskë.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*umma.ru
*Uebfaqja zyrtare në Twitter
Alexander Petrov (shahist)

**Alexander Dmitrievich Petrov** (Rusisht: Алекса́ндр Дми́триевич Петро́в) (12 shkurt 1799 &ndash; 22 prill 1867) ishte shahist, kompozitor dhe shkrimtar shahu rus.

Petrov lindi në në një familje fisnike dhe zakonisht mbahet mend si mjeshtri i parë i madh i shahut rus. Nga viti 1804, ai jetoi në Shën Petersburg. Në vitin 1809, ai mundi Kopev dhe Baranov, shahistët kryesorë të Petersburgut dhe u bë lojtari më i mirë rus në moshën 15 vjeç. Për mbi gjysmë shekulli Petrov u konsiderua lojtari më i fortë i Rusisë.

Ai është një autor i manualit të parë të shahut në rusisht (Shakhmatnaya igra (...), St Petersburg 1824). Ai gjithashtu analizoi me Carl Jaenisch hapjen që më vonë u bë e njohur si Mbrojtja e Petrovit ose loja ruse (C42).

Nga viti 1840 jetoi në Varshavë (atëherë në Perandorinë Ruse), ku luajti me sukses kundër mjeshtrave të shahut të Varshavës: Alexander Hoffman, Piotrowski, Szymański, Siewieluński, Hieronim Czarnowski, Szymon Winawer, etj.

Petrov fitoi ndeshje kundër D.A. Baranov (4–2) më 1809, Carl Jaenisch (2–1) në Shën Petersburg më 1844; Princ Sergey Semenovich Urusov (3–1)  në Shën Petersburg më 1853 dhe (13.5–7.5)  në Varshavë më 1859; dhe Ilya Shumov (4–2) në Shën Petersburg më 1862.

Gjatë Kryengritjes së Janarit (1863–1864), ai u largua nga Varshava për në Vjenë dhe Paris. Ndër të tjera, ai luajti një ndeshje me Paul Journoud në Paris më 1863.

Petrov vdiq në Varshavë në vitin 1867, në moshën 68 vjet.

Problemi i tij më i njohur është "Tërheqja e Napoleonit I nga Moska" (Shën Petersburg 1824).

## Referimet
Superkupa e Shqipërisë 2019

**Superkupa e Shqipërisë 2019** është edicioni i 26të i këtij evenimenti që nga themelimi në vitin 1989.

Finalja u diskutua më 17 Gusht 2019, në Stadiumin Elbasan Arena mes fituesve të Kampionatit dhe Kupës sezonale. FK Partizani ngritën trofeun e tyre të 2të.

Sezoni i kaluar: 2018. Sezoni i rradhës: 2020

## Shih gjithashtu
* Kategoria Superiore 2018–19
* Kupa e Shqipërisë 2018-19
Kusunoki Masashige

[thumb|345px|Statuja e Kusunoki Masashiges jashtë Pallatit Perandorak të [Tokios]]
**Kusunoki Masashige** (, 1294 - 4 korrik 1336) ishte një samurai i shekullit të XIV-të që luftoi për Perandorin Go-Daigo në Luftën e Genkos, përpjekja për të mposhtur sundimin e Japonisë larg Shogunatit Kamakura dhe mbahet mend si ideali i besnikërisë së samurait. Origjina e tij nuk është vërtetuar dhe ka qenë vetëm gjashtë vjet midis fillimit të fushatës së tij ushtarake në vitin 1331 dhe shkarkimit të tij në vitin 1336. Ai mori dekorimin më të lartë nga qeveria Meixhi e Japonisë në vitin 1880.

## Karriera ushtarake
Një taktikant dhe strateg i shkëlqyeshëm, mbrojtja dinake e Kusunokit për dy kështjellat kryesore Besnike në Akasaka, rrethimi i Akasakës, dhe Çihaja, rrethimi i Çihajas, ndihmoi që lejonte Go-Daigo të kthehej shkurtimisht në pushtet. Ai jetoi gjatë Periudhës Kamakura.

Në vitin 1333, Go-Daigo e shpërbleu Masashige me qeverisjen e Provincës Settsu dhe Provincës Kavaçi. Për më tepër, ai u gradua në Rendin e Pestë. Më vonë ai u emërua në Zyrën e Regjistrimeve dhe Bordin e Zgjidhjeve.

Sidoqoftë, një nga gjeneralët besnikë, Ashikaga Takauxhi, tradhtoi Go-Daigon dhe udhëhoqi një ushtri kundër Kusunokit dhe besnikëve të mbetur. Takauxhi ishte në gjendje të merrte Kioton, por vetëm përkohësisht përpara se Nitta Joshisada dhe Masashige ishin në gjendje të largonin Takauxhin, duke e detyruar atë të ikte në perëndim. Deri në vitin 1336, Takauxhi ishte një kërcënim për Kytot përsëri. Beteja, e cila u zhvillua në Minatogava në [Çūō-ku, Kobe[|Çūō-ku]], Kobe, në ditët moderne ishte një katastrofë taktike. Ka dy rrëfime për propozimin e bërë nga Kusunoki Masashige për perandorin Go-Daigo, Taiheiki dhe Baisho Ron. Njëra ishte që ata riorganizoheshin dhe sulmonin nga të dyja palët, tjetra ishte se ata e sjellin përsëri anën e tyre gjeneral Takauxhit, duke balancuar kështu peshoren. Të dy argumentet u injoruan.

Ai gjithashtu është menduar të ketë ndërtuar një numër kështjellash më të vogla në të gjithë Osakën jugore, veçanërisht brenda asaj që tani është qyteti i Kavaçinagano. Kalaja Eboshigata dhe Kalaja Ishibotoke u ndërtuan të dyja përgjatë rrugës së Koja Kaido, një shteg popullor pelegrinazhi që shtrihet midis Kiotos dhe Kojasanit. Këto kështjella ishin krijuar jo vetëm për të mbrojtur gjurmët nga banditët, por edhe si një burim i rëndësishëm i të ardhurave dhe inteligjencës pasi udhëtarët ishin të detyruar të paguanin një tarifë dhe garnizoni do të dëgjonte thashethemet dhe lajmet nga e gjithë Japonia.

## Shiko edhe
* Periudha Kamakura
* Historia e Japonisë
* Samurai
* Kultura e Japonisë

## Referime
Kikuchi Dairoku

Baron **Kikuchi Dairoku** (菊池 大 麓, 17 mars 1855 - 19 gusht 1917) ishte një matematikan, edukator dhe administrator arsimi në periudhën Meiji, Perandoria e Japonisë.

Pasi mori pjesë në Bansho Shirabesho, instituti Shogunal për studime perëndimore, ai u dërgua në Britaninë e Madhe, në vitin 1866, në moshën 11 vjeç, më i riu i një grupi japonezësh të dërguar nga shogunati Tokugawa në Shkollën e Kolegjit Universitar, me këshillën e pastaj ministri i jashtëm britanik Edward Stanley, Earl i 15-të i Derby.

Kikuchi u kthye në Angli në vitin 1870 dhe ishte studenti i parë japonez që u diplomua në Universitetin e Kembrixhit (St John's College) dhe i vetmi që u diplomua në Universitetin e Londrës në shekullin e 19-të. Specializimi i tij ishte në fizikë dhe matematikë. Në vitin 1884 ai mori pjesë në Konferencën Ndërkombëtare të Meridianëve në Uashington D.C. dhe klasën master të Kelvin në Baltimore.

Pas kthimit në Japoni, Kikuchi më vonë u bë president i Universitetit Perandorak të Tokjos, Ministër i Arsimit (1901-1903,) dhe President i Universitetit Perandorak të Kjotos. Libri mësimi i tij për gjeometrinë fillore ishte libri më i përdorur në Japoni deri në fund të Luftës së Dytë Botërore.

Kikuchi u bë një baron nën sistemin e kolegëve kazoku në vitin 1902 dhe ishte presidenti i tetë i Shkollës së Kolegëve të Gakushūin. Në vitin 1917 ai u bë Presidenti i parë i RIKEN, por vdiq po atë vit.

## Referimet
*Cobbing, Andrew. *The Japanese Discovery of Victorian Britain*. RoutledgeCurzon, London, 1998. 
*Keane, Donald. *Emperor Of Japan: Meiji And His World, 1852–1912*. Columbia University Press (2005). 
*'Kikuchi Dairoku, 1855–1917: Educational Administrator and Pioneer of Modern Mathematical Education in Japan,' by Noboru Koyama, Chapter 7, *Britain & Japan: Biographical Portraits* Volume 5, Global Oriental 2005,
Lista e nofkave të lojtarit snooker

Një pseudonim është një emër përshkrues i dhënë në vend ose përveç emrit aktual të një personi. Si në shumë sporte, në snooker shumë lojtarë kanë pseudonime.

## Lista e pseudonimeve
## Referime
Francesca Caccini

thumb|240px|Francesca Caccini
**Francesca Caccini** (18 shtator 1587 – pas qershorit të vitit 1641) ishte një kompozitore, këngëtare, luteniste, poete dhe mësuese muzikor e epokës së hershme barok. Ajo njihej gjithashtu me pseudonimin "La Cecchina", dhënë asaj nga Fiorentinët dhe ndoshta një zvogëlues i "Francesca". Ajo ishte vajza e Giulio Caccini. Opera e saj *La liberazione di Ruggiero*, konsiderohet si opera më e vjetër e bërë nga një kompozitore.

Francesca shkroi një ose të gjithë muzikën për të paktën gjashtëmbëdhjetë vepra të vëna në skenë. Të gjitha, përveç *La liberazione di Ruggiero* dhe disa fragmente nga *La Tancia* dhe *Il passatempo* të botuara në koleksionin 1618, besohet se kanë humbur. Rezultatet e saj të mbijetuara zbulojnë se Caccini ka pasur kujdes të jashtëzakonshëm për shënimin e muzikës së saj, duke përqendruar vëmendje të veçantë vendosjen ritmike të rrokjeve dhe fjalëve, veçanërisht brenda zbukurimeve, në frazimet siç tregohet nga slurs, dhe në shënimin e saktë të shpesh shumë të gjatë, melisma me melodi të lëngshme melodike. Edhe pse muzika e saj nuk është veçanërisht e dukshme për disonancat ekspresive të bëra në modë nga bashkëkohori saj Monteverdi, Caccini ishte një mjeshtër e surprizës dramatike harmonike: në muzikën e saj është harmoni, më shumë sesa kundërpeshë, që komunikojnë më fuqishëm.

Caccini ishte e martuar me Giovanni Battista Signorini, me të cilin kishte një vajzë, Margherita. Pasi Giovanni vdiq në dhjetor 1626, ajo shpejt u rregullua të martohej përsëri në tetor 1627, këtë herë me një fisnik melofili në Luka, Tommaso Raffaelli. Ajo jetoi në shtëpitë e Lucchese të Raffaellit, me sa duket mbante një djalë, (gjithashtu Tommaso, në 1628) dhe kishte një lidhje muzikore me familjen Buonvisi në Luka, deri në vdekjen e tij më 1630.

## Referimet
Luca Shytaj

**Iart Luca Shytaj** (lindi më 3 shkurt 1986) êshtë shahistë dhe virolog shqiptaro-italian. 

## Karriera e shahut
Shytaj fitoi Kampionatin e Shahistave Shqiptarë më 2003. Ai morri titullin mjeshtër ndërkombëtar më 2006 dhe fitoi Kampionatin Italian të Shahut në vitin 2009. Ai arriti normën e tij të parë grandmaster (GM) në gusht 2009, e dyta e tij gjatë sezonit Bundesliga e Shahut 2016/17, dhe e treta e tij në Festivalin Mulhouse në korrik 2018. Ai iu dha titulli në tetor 2018. Ai është lojtari i 14-të italian që arrin titullin e Grandmaster.

Shytaj përfaqësoi Shqipërinë në Olimpiadat e 36-të dhe të 37-të të Shahut, dhe Italinë në Olimpiadën e 38-të të Shahut.

## Karriera shkencore
Shytaj mori një diplomë bachelor në biologji nga Universiteti La Sapienza, dhe një diplomë master në gjenetikë dhe biologji molekulare nga i njëjti universitet. u emërua si një nga tre prezantimet më të mira në HIV Dart 2012, një konferencë ndërkombëtare për proceset e zhvillimit të ilaçeve në kërkimin antiretroviral. Që nga viti 2017, Shytaj punon në Universitetin e Hajdelbergut.

## Jeta personale
Shytaj lindi në Tiranë. Ai u transferua në Itali me prindërit e tij në moshën gjashtë vjeç, dhe ai u bë një qytetar italian në vitin 2007.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Luca Shytaj karta e vlerësimit në FIDE
*Luca Shytaj profili i lojtarit dhe lojërat në Chessgames.com
*Luca Shytaj lojërat e shahut në 365chess.com
Kortedala

thumb|240px|Pamje nga sheshi i Kortedala
**Kortedala** është një lagje në Göteborg, Suedi që është e ndarë në Kortedala Veriore dhe Kortedala Jugore. Zona strehon një popullsi prej rreth 10,000 banorë dhe është një nga periferitë tipike të viteve 1950 të Göteborg. Zona është shumë e harlisur dhe e gjelbër me shumë pemë dhe parqe. Kortedala gjithashtu ka patinazhin më të madh të Göteborg me emrin, Isdala, dhe një qendër të madhe sportive të quajtur Alelyckan. Ka katër sheshe lokale, tre më të vogla dhe Sheshi Kortedala është më e madhe. Kortedala arrihet me linjat e tramvajit 6, 7 dhe 11. Linja 6 shënohet në Kortedala dhe drejton deri në fund të Aprilgatan. Linjat 7 dhe 11 vazhdojnë në Bergsjön. Policia në veri-lindje të Göteborg ka stacionin e saj kryesor në sheshin Kortedala.
Tebuku

**Tabuk** (Arabisht: تَبُوْك‎) është në Provincën Tabuk, në veriperëndim të Arabisë Saudite. Ka një popullsi prej 551,124 (2017). Qyteti ndodhet afër kufirit Arabia Saudite-Jordania.

## Historia
Tabuk u bë i famshëm për shoqërimin e tij me betejën e luftuar në vitin 8 hixhri (630 e.r), gjatë periudhës së profetit Muhamed. Që atëherë, ajo mbeti një hyrje e Arabisë Veriore. U vizitua gjithashtu nga një numër udhëtarësh evropianë si Doughty në vitin 1877 (1294 hixhri) dhe Huber në 1884 (1303 hixhri).

Tabuk u bë një qendër e veprimtarisë ushtarake gjatë Luftës së Gjirit 1991 pasi qyteti u përball me kërcënime nga scud dhe sulmet ajrore në Irak.

Rajoni është i pasur me antikitet dhe vende arkeologjike si petroglifët, mbishkrime, kalatë, pallate, mure, rrugë shtegtimi Siro-Egjiptian, dhe mbetjet e linjës hekurudhore Hejaz, stacioni kryesor i të cilit ndodhet në Tabuk.

Kalaja e Tabukut e njohur si ''As'hab al-Aykah'' (Arabisht:  أَصْـحَـاب الْأَيْـكَـة‎, "Banorët e Ejkes") të cilët janë përmendur në Kuran. Kështjella daton rreth 3500 p.e.s dhe është restauruar shumë herë; e fundit ishte në vitin 1062 hixhri (1652). Ishte një nga disa kalatë dhe stacionet e ndërtuara përgjatë rrugës së pelegrinazhit sirian për të mirëpritur haxhinjtë. Disa kalatë dhe stacione u ndërtuan përgjatë rrugës nga kufiri jordanez për në Medina për të mirëpritur haxhinjtë. Kalaja përbëhet nga dy kate. Kati i parë përmban një oborr të hapur dhe një numër dhoma, një xhami, një pus dhe një shkallë që çon në kullat e rojeve të përdorura nga rojet. Kalaja konsiderohet si një pikë referimi arkeologjik i rajonit dhe është e hapur për vizitorët.

Xhamia e Profetit e njohur edhe si Xhamia e Pendimit. Fillimisht ajo ishte ndërtuar me baltë dhe ishte e mbuluar me palma trungu. U rivendos në vitin 1062 hixhri (1652). Përfundimisht, rinovimi i plotë i saj u urdhërua nga mbreti i ndjerë Feisal bin Abdulaziz, përgjatë modelit të Xhamisë së Profetit në Medina.

## Referencat
Arsim Gashi

**Arsim Gashi** (2001, Prishtinë) është një violinist dhe kompozitor i njohur Kosovar. Ai përfundoi arsimin e tij fillor dhe të mesëm në vendin e tij. Shkollen fillore te muzikes dhe ate te mesme i kreu ne shkollen Prenk Jakova ne Prishtine. Studimet profesionale te violines i filloi ne vitin 2019 ne Univezitetin e Prishtines, Fakulteti i Arteve, dega muzike..

## Biografia dhe karriera 
Mesimet e violines i filloi ne moshen 8 vjecare. Qysh ne moshe te vogel Arsimi tregoi tregoi talentin dhe punen duke marre pjese ne te gjitha koncertet e shkolles si dhe aktivitetet kultorore jashte saj.Ishte vetem 13 vjec kur realizoi koncertin e tij te pare recital ne sallen e kuqe e cila ishte e mbushur perplot me mysafir, artiste e bashkemoshatare gje e cila e nxiti edhe koncertin e dyte recital menjeher pas nje viti, po ashtu mjaft i suksesshem.

Arsimi shfaqe vazhdimisht virtuozitetin edhe ne gara nderkombetare, ne te cilat eshte shperblyer vazhdimisht me cmimet kryesore si:

* '*Gara Nderkombetare "Ars Kosova" - *cmimi i pare (3 here)***
* **Esta Austria - *cmimi "Talenti i ri"***
* **Esta Kosova - *cmimi* "T*alenti qe premton" (3 here)***
* **Gara nderkombetare ne Angli - *cmimi i dyte (3 here)***
* **Gara nderkombetare "Ohrid te sakam" ne Maqedoni - *cmimi i pare***
* **Gara nderkombetare "Grumiaux" ne Belgjike - *Finalist / Cmimi special nga prof. Dora Schwarzberg'''''

Perveq pervojave si solist, Arsimi disa here pati rastin te interpretoj ne rolin e koncert mjeshtrit ne krah me orkestrat simfonike si dhe grupeve kamertale ku performuan koncerte ne forli te Italise me Orkestren Ballkanike dhe ne Rumani me "Newborn Quartet".

Arsimi vazhdimisht ndjeke masterklaset me violiniste te njohur boteror si Jovan Bogosavljevic, Ivo Stankov, Vladimir Markovic, Rudens Turku, Roman Simovic, Livia Sellin, Oleg Kaskiv, Marko Simovic , Alban Pengili e shume te tjere.

Qe nga viti 2016 Arsim i vijon mesimet e violines ne klasen e prof. Sihana Badivuku, ku vazhdon pa rrestur te marre pjese ne koncerte, festivale dhe aktivitetete muzikore brenda dhe jashte vendit.
Marina Abramoviq

**Marina Abramović** (lindur në 30 nëntor 1946) është një artiste performuese serbe, shkrimtare dhe regjisore. Puna e saj artistike eksploron raportin mes artit dhe trupit, arti feminist, si dhe sjellja midis performuesit dhe audiencës, limitet e fizikes dhe koshiencës. Ajo është aktive në fushën e artit për më shumë se 4 dekada dhe e ka cilësuar veten si mëma e artit performativ. Marina është pionere e një nocioni të ri të identitetit artistik duke e përfshirë audiencën në performacën artistike, duke u fokusuar në konfrontimin e dhimbjes, gjakut dhe limiteve fizike të trupit.

## Fillimet në jetë
Abramović lindi në Beograd, Serbi, në ish-Jugosllavinë e hershme në 30 nëntor 1946. Gjatë një interviste, Marina e cilëson familjen e saj si borgjeze. Xhaxhai i saj ishte 
Varnava, Patriark serb i Kishës Ortodokse Serbe. Prindërit e saj, Danica Rosić dhe Vojin Abramović ishin partizanë jugosllavë gjatë Luftës së Dytë Botërore. 

Pas përfundimit të luftës, prindërit e saj u shndërruan në heronj kombëtar dhe iu dhanë pozicione pranë qeverisë jugosllave të post-luftës. 
Abramović u rrit nga gjyshërit derisa mbushi 6 vjec. Gjyshja e saj ishte besimtare e devotshme, ndaj Marina e kaloi fëmijërinë në kishë duke ndjekur ritualet e gjyshes së saj- qirinj në mëngjes, prifti i cili vinte për raste të ndryshme. Në moshën 6 vjecare, kur vëllai i  Abramović erdhi në jetë, ajo nisi të jetojë me prindërit e saj dhe mori leksione pianoje, frëngjisht dhe anglisht. Ajo nisi të kultivojë pasionin për artin duke pikturuar që në vegjëli.
 
Jeta e Marinës ishte e vështirë nën kontrollin e rreptë të mamasë së saj. Kur ishte akoma fëmijë, e ëma ushtroi dhunë fizike mbi të për shkak të aludimit se Marina donte të nxirrte në pah trupin. Në një intervistë të dhënë në 1998, Marina përshkruan se si mamaja e saj mori kontroll mbi jetën e saj dhe të vëllait. *Unë nuk mund të dilja pas orës 10 të mbëmjes nga shtëpia deri vonë në moshën 29 vjecare. Të gjitha performancat që kam realizuar në Jugosllavi janë realizuar përpara orës 10, për shkak të kontorllit autoritar të mamasë.*
  
Në një intervistë të publikuar në 2013, Marina u shpreh “Prindërit e mi kishin një martesë të tmerrshme”. Ajo kujton një incident kur i ati i saj theu 12 gota dhe u largua nga shtëpia. Ajo e cilëson këtë incident si më të tmerrshin në fëmijërinë e saj.
 
Ajo ishte studente pranë Akademisë së Arteve të bukura në Beograd nga viti 1965 deri në 1970. Ajo përfundoi studimet master në Akademinë e Arteve të bukura në Zagreb në 1972. Më pas ajo u rikthye në Serbi nga viti 1973 deri në 1975, ku dha mësim në Akademinë e Artve në Novi Sad, teksa realizoi performancat e saj solo.

## Referime
Isak Beu

**Isak Beu** ka qenë ushtarak dhe komandant osman, sanxhakbej i Shkupit nga 1415 deri më 1439.

## Jeta 
Sipas disa burimeve ai ishte anëtar i familjes boshnjake Hranushiq, i liruar skllav dhe djali i adoptuar i Pasha Yiğit Bey. Kjo kontestohet me mendimin se Pasha Yiğit Bey ishte me të vërtetë babai biologjik i Isak Beut.

Në vitin 1420, Isak Beu organizoi një fushatë të suksesshme në Bosnje për të mbështetur luftën e Sandaljit kundër armiqve të tij. Ai ekzekutoi kundërshtarin e Sandaljit Petar Pavlovic dhe më pas Isak Beu ndau territorin e pushtuar me Sandalj.

Në përpjekje për të lehtësuar presionin osman gjatë rrethimit të Selanikut, Venediku frymëzoi Gjon Kastriotin të rebelohej kundër osmanëve në vitin 1428. Pasi osmanët pushtuan Selanikun në prill 1430, forcat e tyre të udhëhequra nga Isak beu pushtuan pjesën më të madhe të tokës së Gjonit. Ai vendosi garnizonin osman në dy kështjellat e Gjonit dhe shkatërroi pjesën tjetër të tyre. Në dhjetor 1434 gjatë një kryengritje shqiptare ai marshoi në Shqipërinë jug-qendrore por u mund nga Gjergj Arianiti. Burimet bashkëkohore nga senati i Raguzës përmendin se shumë ushtarë osmanë u kapën, ndërsa Isak Beu u arratis me një grup të vogël.

Në vitin 1439, kur po kthehej nga udhëtimi i tij në Mekë, ai u urdhërua nga sulltani që të bashkonte forcat e Şihabeddin Pasha dhe të rrethonte Novobërdën, qytet i rëndësishëm minerar i fortifikuar i Despotatit Serb. Më 6 gusht 1439 forcat osmane nën drejtimin e Isak Beut mundën forcat e despotatit serb në një betejë të zhvilluar pranë Novobërdës. Në nëntor 1443 ai komandoi një nga ushtritë osmane gjatë Betejës së Nishit e cila përfundoi me disfatën osmane.

Sulltani emëroi Himmetizade Nesuh Beun si sundimtar të ri të Bosansko Krajište në periudhën midis 1439 dhe 1454 kur Isa Bej Ishakoviq, djali i Isak Beut dhe sundimtari i Skopsko Krajište mori kontrollin mbi Bosansko Krajište gjithashtu për periudhën 1454-1463. Nipi i tij Gazi Mehmed Bej Isabegoviç i njohur ndryshe si Çelebi ishte sanxhak-beu i sanxhakut boshnjak në periudhën 1484–1485 dhe sanxhak-beu i sanxhakut të Hercegovinës në periudhën 1507-1510 dhe 1513-1515.

Ai ndërtoi Xhaminë e Isak Beut në Shkup, ku ndodhet edhe varri i tij.

## Referime