Politika arsimore

**Politika arsimore** përbëhet nga parimet dhe vendimet politike që ndikojnë në fushën e arsimit, si dhe nga tërësia e ligjeve dhe rregulloreve që rregullojnë funksionimin e sistemeve arsimore .  Qeverisja e arsimit mund të ndahet në mënyra të ndryshme ndërmjet qeverive kombëtare, shtetërore dhe komunale. Disa analistë e shohin politikën arsimore në termat e inxhinierisë sociale .   
## Vështrim i përgjithshëm 
Arsimi kryhet në mënyra të ndryshme përmes institucioneve të ndryshme, si qendrat e edukimit të fëmijërisë së hershme, kopshtet, kolegjet, universitetet, institutet e formimit profesional, qendrat pasuniversitare, institucionet e arsimit të të rriturve dhe programet e trajnimit për punë.

Objektivat arsimore të këtyre institucioneve ndikojnë në politikën arsimore dhe vice versaː politika arsimore që vendoset ndikon në këto institucione, duke i bërë ato të sillen në mënyrën e përcaktuar në rregullore, apo edhe duke krijuar institucione të reja arsimore. Politika e arsimit mund të ndikojë në arsimin që marrin njerëzit e të gjitha moshave.

Arsimi nuk është një çështje teknike (e ekspertëve dhe subjekt i parametrave objektivë),  por një çështje politike  (subjekt i interesave të grupeve të ndryshme shoqërore),  kështu që politikat arsimore mund të ndryshojnë në varësi të grupit që fiton pushtet dhe dëshiron t'i transferojë interesat e veta në arsim, ashtu siç do të përpiqet t'i transferojë ato në ekonomi dhe në fusha të tjera të shoqërisë.

Shembuj të fushave të cilat janë objekt debati në politikën arsimore, veçanërisht në fushën e shkollave, përfshijnë madhësinë e shkollës, numrin e nxënësve për klasë, zgjedhjen e prindërve për një qendër arsimore për fëmijët e tyre, privatizimin e shkollës, policinë në shkolla, monitorimin., përzgjedhja e mësuesve, certifikimi i asaj që është mësuar, shpërblimi i mësuesve, metodat e mësimdhënies, përmbajtja e planit të studimit (i quajtur kurrikula ), kërkesat për studentët e diplomuar, investimi në infrastrukturën shkollore dhe vlerat që shkollat pritet të mbështesin dhe modelojnë.

Politika arsimore përpiqet t'i përgjigjet 2 pyetjeve kryesore:

# **Çfarë mësohet** ː dhe në veçanti çfarë **nuk** mësohet. Për shembull, politikat konservatore arsimore përpiqen të sigurojnë që lëndë të tilla si teoria evolucionare,  edukimi seksual, diversiteti, etj., të mos mësohen.
# **Si mësohet** ː në klasa të përziera apo të ndara sipas gjinisë, me çfarë raportesh nxënësish për klasë, me mësues të paguar direkt nga shteti apo subjekte private, me çfarë bursa, me çfarë financimi etj.

## Instrumentet e politikës arsimore 
Ata që janë në pushtet kanë kryesisht 3 instrumente për të realizuar politikën e tyre arsimore.

# Ligjet arsimore 
# Media mund të promovojë programe speciale radioje ose televizive, podkaste në internet, video në YouTube, fushata reklamuese, etj.

## Analiza e politikës arsimore 
Analiza e politikave arsimore është studimi akademik i këtyre parimeve dhe vendimeve politike që ndikojnë në arsim. Ai kërkon t'u përgjigjet pyetjeve në lidhje me qëllimin e arsimit, objektivat (sociale dhe personale) që synon të arrijë, metodat për t'i arritur ato dhe mjetet për të matur suksesin ose dështimin e tij.

Kërkimet që synojnë të informojnë politikat arsimore kryhen në një shumëllojshmëri të gjerë institucionesh dhe në shumë disiplina akademike. Për shembull, studiuesit janë të lidhur me shkollat dhe departamentet e arsimit, politikave publike, psikologjisë, ekonomisë, sociologjisë dhe zhvillimit njerëzor . Për më tepër, sociologjia, shkenca politike, ekonomia dhe ligji janë disiplina që mund të përdoren për të kuptuar më mirë se si funksionojnë sistemet arsimore, cilat janë ndikimet e tyre dhe si mund të ndryshohen politikat për arsye të ndryshme.

Politika arsimore nganjëherë konsiderohet një nënfushë e politikës sociale dhe politikës publike. Shembuj të analizës së politikave arsimore mund të gjenden në revista akademike si *Arkivat e Analizës së Politikave të Arsimit* dhe në qendrat e politikave universitare si Qendra Kombëtare e Politikave të Arsimit që ndodhet në Universitetin e Kolorados Boulder .

## Karakteristikat e politikave kryesore arsimore 
Në përgjithësi, politikat arsimore mund të klasifikohen si konservatore dhe progresive.

Karakteristikat që zakonisht paraqesin politikat arsimore konservatore (të krahut të djathtë, ndonjëherë të përshkruara në mënyrë pejorative si "reaksionare")  janëː 

* më shumë mosbesim ndaj mësuesve
* theks më i madh në përmbajtje sesa në aftësi  që do të thotë, që studentët potencialisht më të mirë të zhvillojnë plotësisht aftësitë e tyre
* favorizimi i mësimit të fesë dominuese 

Nga ana tjetër, politika arsimore përgjithësisht progresive (të majta).

* ata u besojnë më shumë mësuesve
* rrisin aftësitë mbi përmbajtjen
* ndërhyjnë më pak në kurrikul
* Ata favorizojnë sekularizmin (një term i diskutueshëm me *sekularizmin* )
* promovojnë decentralizimin
* ndërprenë ndërhyrjen private në arsim
* Ata përpiqen të reduktojnë pabarazinë sociale përmes edukimit  Meqenëse politikat progresive janë gjithëpërfshirëse (ato përpiqen të mbajnë sa më shumë studentë në sistemin arsimor për aq kohë sa të jetë e mundur), ndërsa politikat konservatore janë selektive  ose konkurruese (ato inkurajojnë studentët më të këqij të largohen nga sistemi arsimor), rezultatet. nga të parët janë më keq. 

Është e rëndësishme të theksohet se politika të ngjashme arsimore të aplikuara në vende të ndryshme prodhojnë rezultate shumë të ndryshme midis vendeve, madje edhe brenda të njëjtit vend. 

Duhet të merret parasysh gjithashtu se disa vende kanë një politikë arsimore mjaft të përhershme, ndërsa në disa të tjera ajo ndryshon shpesh.
## Shih edhe 

* Edukologjia
* Braktisja e shkollës
* Klasifikimi standard ndërkombëtar i arsimit

## Referime