Kombëtarja uellsiane e futbollit

## Historiku 
Uellsi luajti ndeshjen e parë konkurruese më 25 mars 1876 kundër Skocisë në Glasgow, duke e bërë atë ekipin e tretë më të vjetër ndërkombëtar të futbollit në botë. Edhe pse skocezët fituan ndeshjen e parë 4–0, një ndeshje e kthimit ishte planifikuar në Uells vitin e ardhshëm, dhe kështu ndodhi që ndeshja e parë ndërkombëtare e futbollit në tokën Uellsiane u zhvillua në Fushën e Racecourse Ground, Wrexham, më 5 mars 1877. Skoci mori plaçkën duke fituar 2–0. Ndeshja e parë e Uellsit kundër Anglisë erdhi në 1879, një humbje 2–1 në Kennington Oval, Londër, dhe në 1882, Uellsi u përball me Irlandën për herë të parë, duke fituar 7–1 në Wrexham.

Shoqatat e katër Kombeve Vendore u takuan në Konferencën Ndërkombëtare të Futbollit në Mançester më 6 dhjetor 1882 për të vendosur një sërë rregullash mbarëbotërore. Në këtë takim u krijua Bordi i Shoqatës Ndërkombëtare të Futbollit (IFAB) për të miratuar ndryshimet në rregullore, një detyrë që katër shoqatat ende e kryejnë edhe sot e kësaj dite. Sezoni 1883–84 pa formimin e Kampionatit Vendor Britanik, një turne i cili luhej çdo vit midis Anglisë, Skocisë, Irlandës dhe Uellsit, deri në 1983–84.[5] Uellsi ishte kampion në 12 raste, duke fituar plotësisht shtatë herë ndërsa ndau titullin pesë herë.

FAW u bë anëtare e FIFA-s, organit drejtues të futbollit botëror, në vitin 1910, por marrëdhënia midis FIFA-s dhe shoqatave britanike ishte e tensionuar dhe kombet britanike u tërhoqën nga FIFA në 1928 në një mosmarrëveshje mbi pagesat për lojtarët amatorë. Si rezultat, Uellsi nuk hyri në tre Kupat e Botës së parë të FIFA-s. Në vitin 1932, Uellsi luajti si mikpritës ndaj Republikës së Irlandës, hera e parë që ata luajtën kundër një ekipi nga jashtë katër kombeve vendase. Një vit më vonë, Uellsi luajti një ndeshje jashtë Mbretërisë së Bashkuar për herë të parë kur ata udhëtuan në Paris për të luajtur kundër ekipit kombëtar të futbollit të Francës në një ndeshje të barazuar 1–1. Pas Luftës së Dytë Botërore, Uellsi, së bashku me tre kombet e tjera vendase, u ribashkuan me FIFA-n në 1946 dhe morën pjesë në raundet kualifikuese për Kupën e Botës 1950, Kampionatet e Shtëpisë 1949–50 u përcaktuan si një grup kualifikues. Dy skuadrat e para do të kualifikoheshin për në finale në Brazil, por Uellsi përfundoi në fund të grupit.
Vitet 1950 ishin një epokë e artë për futbollin e Uellsit me yje si Ivor Allchurch, Cliff Jones, Alf Sherwood, Jack Kelsey, Trevor Ford, Ronnie Burgess, Terry Medwin dhe John Charles.

Uellsi bëri paraqitjen e parë të turneut final të Kupës së Botës në edicionin e vitit 1958 në Suedi. Megjithatë, rruga e tyre drejt kualifikimit ishte e pazakontë. Pasi përfundoi i dyti pas Çekosllovakisë në Grupin 4 kualifikues, brezi i artë i futbollit të Uellsit, i menaxhuar nga Jimmy Murphy, dukej se e kishte humbur kualifikimin, por politika e Lindjes së Mesme ndërhyri më pas. Në zonën kualifikuese aziatike/afrikane, Egjipti dhe Sudani kishin refuzuar të luanin kundër Izraelit pas krizës së Suezit, ndërsa Indonezia kishte këmbëngulur të takohej me Izraelin në terren neutral. Si rezultat, FIFA shpalli Izraelin fitues të grupit të tyre. Megjithatë, FIFA nuk donte që një skuadër të kualifikohej në finalet e Kupës së Botës pa luajtur në të vërtetë një ndeshje, dhe kështu u hodh shorti për të gjitha ekipet e dyta në UEFA. Belgjika u tërhoq e para, por refuzoi të merrte pjesë, dhe kështu më pas Uellsi u tërhoq dhe iu dha një ndeshje play-off me dy ndeshje kundër Izraelit me një vend në Suedi për fituesit.[6] Pasi mundi Izraelin 2–0 në stadiumin Ramat Gan dhe 2–0 në Ninian Park, Cardiff, Uellsi kaloi për herë të parë në një turne finalesh të Kupës së Botës.

Skuadra e fortë e Uellsit la gjurmë në Suedi, duke barazuar të gjitha ndeshjet në grup kundër Hungarisë, Meksikës dhe Suedisë përpara se të mposhtte Hungarinë në një ndeshje play-off për të arritur në çerekfinale kundër Brazilit. Megjithatë, shanset e Uellsit për fitore kundër Brazilit u penguan nga një dëmtim i John Charles që e përjashtoi atë nga ndeshja. Uellsi humbi 1–0 me 17-vjeçarin Pelé që shënoi golin e tij të parë ndërkombëtar. Ky goli e bëri Pelé golashënuesin më të ri të Kupës së Botës dhe Brazili vazhdoi të fitojë turneun.

Fushata e jashtëzakonshme e Uellsit në Suedi ishte tema e librit më të shitur Kur Pele thyen zemrat tona: Uellsi dhe Kupa e Botës 1958 (nga Mario Risoli, St David's Press) i cili u botua në 40 vjetorin e Kupës së Botës dhe u botua gjithashtu frymëzimi për një dokumentar të nominuar nga Bafta Cymru.
More about this source textSource text required for additional translation information
Send feedback
Side panels

## Stadiumi 
Nga viti 2000 deri në vitin 2009, Uellsi luajti shumicën e ndeshjeve të tyre në shtëpi në stadiumin Millennium, Cardiff. Stadiumi u ndërtua në vitin 1999 në vendin e Stadiumit të vjetër Kombëtar, i njohur si Cardiff Arms Park, pasi Unioni i Rugbit të Uellsit (WRU) ishte zgjedhur për të pritur Kupën Botërore të Rugbit në 1999. Përpara vitit 1989, Uellsi luante ndeshjet e tij në shtëpi në terrenet e Cardiff City, Swansea City dhe Wrexham, por më pas ra në një marrëveshje me WRU për të përdorur Cardiff Arms Park dhe, më pas, stadiumin Millennium.

Ndeshja e parë e futbollit e Uellsit në stadiumin Millennium ishte kundër Finlandës më 29 mars 2000. Finlandezët fituan ndeshjen 2–1, me Jari Litmanen duke u bërë lojtari i parë që shënoi gol në stadium. Ryan Giggs shënoi golin e Uellsit në ndeshje, duke u bërë uellsiani i parë që shënon në stadium.

Stadiumi i qytetit të Cardiff, Cardiff

Liberty Stadium, Swansea
Me hapjen e stadiumit të qytetit të Cardiff në 2009, FAW zgjodhi të organizonte shumicën e miqësoreve në shtëpi atje, me ndeshje të tjera miqësore të luajtura në Liberty Stadium në Swansea (tani i njohur si Stadiumi Swansea.com) dhe Fusha e Racecourse Ground në Wrexham. Ndeshjet kualifikuese vazhduan të luheshin në stadiumin Millennium me kapacitet 74,500 deri në fund të vitit 2009, i cili ishte zakonisht vetëm rreth 20–40% i plotë mes rezultateve të dobëta të ekipit. Kjo çoi në thirrje nga tifozët dhe lojtarët që ndeshjet ndërkombëtare të mbaheshin në stadiume më të vogla. Për fushatën kualifikuese të Euro 2012, FAW vendosi që Uellsi t'i luante të gjitha ndeshjet e tyre në shtëpi ose në stadiumin e Cardiff City ose në Stadiumin Liberty, me përjashtim të ndeshjes në shtëpi kundër Anglisë, e cila u luajt në stadiumin Millennium. Fushata kualifikuese e Kupës së Botës 2014 pa katër ndeshje në shtëpi në stadiumin e Cardiff City dhe një në Liberty Stadium. Kapaciteti i stadiumit të Cardiff City u rrit në 33,000 në 2014 dhe të gjitha ndeshjet në shtëpi për kualifikimet e Euro 2016 u caktuan në stadium dhe Uellsi më pas u kualifikua për turneun final në Francë. Të pesë ndeshjet kualifikuese në shtëpi për Kupën e Botës FIFA 2018 u mbajtën në stadium, si dhe të dyja ndeshjet në shtëpi të skuadrës UEFA Nations League 2018–19. Aty u zhvilluan gjithashtu të gjitha ndeshjet në shtëpi në fushatën kualifikuese të Euro 2020. Një miqësore kundër Spanjës u luajt në Millennium Stadium më 11 tetor 2018, e cila ishte ndeshja e parë e Uellsit në stadium në pak më shumë se shtatë vjet e gjysmë, duke përfunduar me një humbje 4–1. Më 20 mars 2019, Uellsi luajti një miqësore kundër Trinidad dhe Tobago në Racecourse Ground, ndeshja e tyre e parë atje që nga viti 2008.
More about this source textSource text required for additional translation information
Send feedback
Side panels

## Kampionet Botërore 
## Kampionet Evropiane 
## Olimpiadat 
## Skuadra momentale 
## Historiku i trajnerëve 
## Lojtarët e njohur 
## Shih edhe 
## Lidhje të jashtme