Sydney FC

**Sydney FC** është një klub australian futboll nga Sydney. Klubi u themelua në vitin 2004 për të përfaqësuar qytetin e Sidneit në ligën e rinovuar profesionale australiane, A-League. Stadiumi shtëpiak i Sydney FC është Sydney Football Stadium (i quajtur edhe Allianz Stadium).

Meqenëse A-League nuk u lançua deri në fund të vitit 2005, liga australiane nuk pati një kampion në vitin 2005. Për të përcaktuar kualifikuesen për Kampionatin e Klubeve OFC të atij viti, klubet e A-League duhej të luanin një turne kualifikues. Sydney FC fitoi këtë turne dhe u lejua të shkonte në Tahiti për të përfaqësuar Australinë në kampionatin e klubeve OFC. Klubi përfundimisht fitoi edhe këtë turne, duke mposhtur AS Magenta Nouméa nga Kaledonia e Re 2–0 në finale.

Si fitues i kampionatit të klubeve OFC, Sydney FC konkurroi në Kupën e Botës në Futboll në dhjetor 2005. Në çerekfinale klubi humbi 1-0 ndaj Deportivo Saprissa nga Kosta Rika. Megjithatë, ndeshja për vendin e pestë u fitua, pasi Sydney FC mposhti Al-Ahly 2-1 me golat e Dwight Yorke dhe David Carney.

Më 5 mars 2006, Sydney FC u bë fituesi i parë i A-League, duke mposhtur Central Coast Mariners 1–0 në Finalen e Madhe.

Në vitin 2007, Sydney FC, së bashku me Adelaide United, u bënë pjesëmarrësit e parë australianë në Ligën e Kampionëve AFC pasi Australia kaloi nga Konfederata e Futbollit të Oqeanisë në Konfederatën Aziatike të Futbollit më 1 janar 2007.
## Historia
### 2004–2009: Vitet e hershme
 në Stadiumin ANZ në vitin 2007.]]

Hapat e parë drejt themelimit të Sydney FC u hodhën në prill 2004 kur Soccer New South Wales (tani Football NSW) njoftoi synimin e saj për të bërë ofertë për një licencë në garën e re A-League. Oferta u dorëzua në Shoqatën Australiane të Futbollit (tani Football Australia) më 19 korrik, e sfiduar vetëm nga një konsorcium i udhëhequr nga Nick Politis, i njohur si "Sydney Blues", për vendin e Sydney-t në garën 'një ekip për qytet'. Një grindje publike shpërtheu midis dy ofertuesve pasi u raportua se ASA do të votonte në favor të Sydney FC, duke bërë që Politis të tërhiqte mbështetjen e tij për një ekip, duke e lënë Sydney FC si kandidatin e vetëm që mbeti.

Sydney FC u lançua zyrtarisht si anëtar i A-League-së së re me 8 ekipe më 1 nëntor 2004, me një aksion prej 25% në klub të mbajtur nga Soccer NSW, ndërsa pjesa tjetër ishte në pronësi private. Walter Bugno u shpall si kryetari i parë i klubit. Më 11 dhjetor 2004, Soccer NSW njoftoi se do të tërhiqej nga përfshirja e tij me Sydney FC mes shqetësimeve rreth stilit autokratik të bashkëpronarit Frank Lowy në themelimin e klubit dhe mungesës së konsultimit me Soccer NSW për çështjet kryesore të Sydney FC. Këto përfshinin zgjedhjen e Sydney Football Stadium në vend të Parramatta Stadium si fushë vendase e ekipit, dhe gërryerjen e përfshirjes fillestare 100 për qind të Soccer NSW në vetëm 25 për qind.

Deri në shkurt 2005, Sydney FC kishte plotësuar 16 nga 20 pozicionet e lejuara të skuadrës së saj - duke tërhequr Socceroos Alvin Ceccoli, Clint Bolton, Steve Corica dhe David Zdrilic, si dhe të rinjtë ndërkombëtarë Justin Pasfield, Mark Milligan, Wade Oostendorp, Iain Fyfe dhe Jacob Timpano. Gjermani Pierre Littbarski u nënshkrua si trajner kryesor, i ndihmuar nga ish-lojtar i Norwich City Ian Crook. Sydney FC luajti ndeshjen e saj të parë ndonjëherë kundër Manly United më 25 mars 2005, duke fituar 6–1. Menjëherë pas kësaj, Sydney FC u nis në një turne në Emiratet e Bashkuara Arabe për të luajtur kundër ekipeve lokale FC Hatta, Al Ain dhe Al Jazira, duke i fituar të treja. Ndërsa ishte në Dubai, Sydney FC njoftoi se kishte rënë dakord me ish-lojtarin e Manchester United Dwight Yorke si "lojtarin kryesor" të klubit – një i paguar jashtë kufirit të pagave prej $1.5 milion – për dy sezone.

Ndeshja e parë konkurruese e Sydney FC ishte kundër Queensland Roar në Central Coast Stadium në Gosford si pjesë e 2005 Australian Club World Championship Qualifying Tournament. Pas fitores 3–0, Sydney vazhdoi të mposhtte Perth Glory dhe Central Coast Mariners për t'u kualifikuar në Kampionatin e Klubeve të Oqeanisë 2005, të mbajtur në Tahiti. Pavarësisht një frike të hershme kundër klubit të Zelandës së Re Auckland City, Sydney FC fitoi të gjitha ndeshjet e saj dhe u kualifikua për Kampionatin Botëror të Klubeve FIFA 2005 në Japoni. Fillimi i 2005 A-League Pre-Season Challenge Cup shënoi ndeshjen e parë të Sydney FC në Allianz Stadium, si dhe paraqitjen e parë të Dwight Yorke për klubin. Yorke shënoi golin e parë në fitoren 3–1 të Sydney FC, e cila shtriu ecurinë e saj pa humbje në 9 ndeshje konkurruese (15 duke përfshirë miqësoret). Pas arritjes në gjysmëfinale, ecuria pa humbje e Sydney më në fund përfundoi në 11, me mesfushorin e Perth Glory Nick Ward që shënoi në kohën shtesë për të shkaktuar humbjen e parë ndonjëherë të klubit të ri.

Sezoni i parë i Sydney FC ishte në fund të fundit një sukses. Duke përfunduar i dyti pas Adelaide United, ata vazhduan të mposhtnin Central Coast Mariners 1–0 në Finalen e Madhe të A-League 2006 me Steve Corica që shënoi në pjesën e dytë të lojës. Megjithatë, suksesi i klubit nuk do të zgjaste shumë, me menaxherin gjerman Pierre Littbarski që u largua nga klubi pasi refuzoi të pranonte një pagë më të ulët dhe lojtarin kryesor inaugurues Dwight Yorke që u nënshkrua nga klubi i Premier League Sunderland. Ish-ndërkombëtari anglez Terry Butcher u nënshkrua si trajneri i ri i Sydney FC për sezonin 2006–07. Megjithatë, ai u konsiderua si një dështim i përgjithshëm, me Sydney që luajti dobët pavarësisht nënshkrimit të Alex Brosque dhe Benito Carbone si lojtar mysafir. Sydney gjithashtu pati 3 pikë të zbritura gjatë sezonit, pasi u zbulua se kishin shkelur kufirin e pagave, duke përfshirë lojtarin David Zdrillic. Pavarësisht problemeve jashtë fushës, Sydney arriti të hynte në serinë e finaleve, megjithatë ata humbën në gjysmëfinale ndaj Newcastle Jets. Edhe pse Butcher e udhëhoqi klubin në finale, tifozët e Sydney ishin të pakënaqur me taktikat e tij. Në fund, Butcher dhe Sydney FC u ndanë në fund të sezonit. Sydney FC do të nënshkruante me Branko Čulina për fushatën e saj të Ligës së Kampionëve AFC 2007, ku përfunduan të dytët në grup, një pikë pas kampionëve përfundimtarë dhe gjigantëve të J-League Urawa Red Diamonds. Pavarësisht suksesit në ACL, fillimi i sezonit 2007–08 i Sydney FC ishte i dobët, dhe klubi e shkarkoi atë, duke e zëvendësuar me ish-menaxherin e Adelaide United John Kosmina. Sydney FC luajti mirë për pjesën tjetër të sezonit, por u eliminua në finale nga Brisbane Roar. Kosmina nuk mundi të përsëriste suksesin e sezonit të mëparshëm, duke zëvendësuar ndërkombëtarin brazilian Juninho me heroin e Socceroos John Aloisi me një kontratë një milion dollarëshe. Klubi gjithashtu zbuloi Newcastle Jets fituesit e kampionatit Mark Bridge dhe Stuart Musialik, si dhe Socceroo Simon Colosimo për sezonin 2008–09. Sezoni nuk i përmbushi pritshmëritë as me këto nënshkrime kyçe. Aloisi nuk performoi shumë mirë gjatë sezonit dhe u vu nën zjarr të rëndë. Po ashtu edhe menaxheri Kosmina, taktikat e të cilit u panë si kontroverse. Marrëdhënia e tij me median shpesh u bë e zemëruar dhe e frustruar, gjë që nuk ndihmoi shkaqet. Shumë lojtarë humbën favorin me trajnerin, përfshirë Steve Corica dhe Clint Bolton. Për herë të parë në historinë e klubit, ata nuk arritën të hynin në finale. Si rezultat, Kosmina u shkarkua kur miliarderi rus David Traktovenko u bë pronar në mars 2009.

### 2009–2012: Mandati i Lavicka-s
Ndryshimi i freskët në klub ishte gati të jepte fryte, kur Sydney njoftoi se kishte nënshkruar me menaxherin e Republikës Çeke Vítězslav Lavička. Lavicka ndryshoi plotësisht strukturën e klubit, dhe për herë të parë e shndërroi atë në një klub serioz futbolli të stilit evropian. Ai ruajti besimin te Steve Corica dhe John Aloisi dhe disa të tjerë që kishin kërcënuar të largoheshin, dhe si rezultat, Sydney FC fitoi premiershipin e saj të parë. Sydney arriti në Finalen e Madhe të sezonit të pestë të A-League pasi mposhti Wellington Phoenix në finalen paraprake. Finalja e Madhe u luajt kundër Melbourne Victory në Stadiumin Etihad në Melbourne. Sydney kaloi në epërsi pas 61 minutash përmes një goditjeje me kokë të Mark Bridge, vetëm sekonda pasi Melbourne kishte një gol të anuluar për pozicion jashtë loje. Melbourne barazoi përmes Adrian Leijer në minutën e 81-të, dhe loja shkoi në një gjuajtje penalltish pa gola të shënuar në kohën shtesë. Kapiteni i Melbourne Kevin Muscat humbi penalltinë e tij, me goditjen e tij që goditi shtyllën. Sydney FC fitoi Finalen e Madhe 4–2 me penallti, e cila i dha klubit Kampionatin e saj të dytë të Hyundai A-League.
]]
Mbrojtja e titullit nga Sydney FC nuk shkoi pa probleme. Klubi humbi lojtarë kyç nga ana e tij fituese e kampionatit, përfshirë Steve Corica (në pension), Karol Kisel (kthim në Evropë), Simon Colosimo, John Aloisi, dhe Clint Bolton (të gjithë Melbourne Heart). Klubi megjithatë mori shërbimet e ish-Socceroo Nick Carle nga periudha e tij në Angli me Crystal Palace. Kjo nuk ishte e mjaftueshme për të drejtuar ekipin në drejtimin e duhur. Klubi ishte pa fitore për dhjetë raundet e para të garës. Sydney FC arriti të merrte disa pikë gjatë raundeve të ardhshme, por një tjetër seri prej pesë humbjesh radhazi siguroi që ata të mos kualifikoheshin për garën finale, duke përfunduar i nënti. Sezoni i tretë nën Lavicka filloi me nënshkrimin e madh të lojtarit të Blackburn Rovers Brett Emerton me një marrëveshje trevjeçare. Nënshkrimi ishte i rëndësishëm pasi Emerton u bë lojtari i parë që shkëmbeu drejtpërdrejt FA Premier League me A-League duke ndërprerë kontratën e tij me Rovers një vit më herët. Sezoni megjithatë, dha vetëm sukses minimal pasi klubi arriti të hynte në serinë e finaleve me një fitore 3–2 ndaj Newcastle Jets në raundin e fundit të sezonit të rregullt. Para fundit të sezonit klubi njoftoi se kontrata e trajnerit kryesor Lavicka nuk do të rinovohej për sezonin pasardhës.

### 2012–2014: Mbretërimi i Farina-s
 në tetor 2012.]] 

Sezoni 2012–13 ishte një me dramë të lartë. Pati një trajner të ri kryesor Ian Crook dhe një qarkullim të lartë lojtarësh në sezonin e pushimeve. Pritshmëritë ndryshuan nga një vit rindërtimi në pretendentë për titull kur klubi fitoi shërbimet e superyllit ndërkombëtar Alessandro Del Piero. Ai nënshkroi për $2 milion në vit dhe u bë lojtari më i paguar ndonjëherë në A-League.

Pas vetëm gjashtë javësh në sezonin e rregullt, Sydney u detyrua të gjente një trajner të ri me dorëheqjen shokuese të Crook. Ai përmendi se roli ishte "një barrë e vazhdueshme" dhe po ndikonte negativisht në shëndetin e tij. Frank Farina u konfirmua si pasardhës i Crook për sezonin dy ndeshje pas periudhës së përkohshme të Steve Corica. Gjatë dritares së transferimeve të janarit, Farina forcoi rezervat e tij mbrojtëse me kapitenin e Socceroos Lucas Neill dhe brazilianin Tiago Calvano që iu bashkuan ekipit. Çifti pati një ndikim jo të rëndësishëm dhe me një humbje 3–1 në transfertë ndaj Brisbane Roar, Sydney nuk arriti të merrte një pikë jetike që do t'i kishte parë ata të luanin në finale, duke përfunduar i shtati.

Për para-sezonin 2013–14, klubi u bë klubi i parë në historinë e A-League që bëri turne në Evropë, pasi Sydney bëri turne në Venecia, Itali, ku klubi luajti kundër klubit të parë profesional të Del Piero, Padova, Udinese Calcio, Vicenza Calcio, A.S. Cittadella, Venezia dhe Reggiana. Sydney fitoi gjysmën e këtyre gjashtë ndeshjeve, megjithatë pas kthimit në shtëpi humbi pesë ndeshje miqësore radhazi në prag të sezonit të rregullt. Dy të tretat e rrugës në sezon dhe me Sydney FC që kishte grumbulluar vetëm 4 pikë nga 8 ndeshje, tifozët filluan të shprehnin shqetësime rreth vizionit për klubin. Pankartat në ndeshjen e klubit në shtëpi kundër Adelaide përfshinin ndjenja si "Ne duam që Farina të largohet". Pati gjithashtu një eksod masiv nga grupi i tifozëve aktivë të klubit, The Cove. Klubi më pas mbajti një forum tifozësh për të marrë pyetje dhe për të komunikuar drejtimin e klubit. Gjatë nëntë raundeve të fundit, Sydney FC humbi vetëm dy ndeshje duke arritur në finale. Klubi humbi ndaj Melbourne Victory në javën e parë të finaleve. Kjo shënoi fundin e mbretërimit të Frank Farina.

### 2014–2018: Epoka Arnold
Sydney e filloi sezonin me një ecuri prej gjashtë ndeshjesh pa humbje. Me një fushatë të fortë rekrutimi dhe një strategji të qëndrueshme në klub, Sydney FC përfundoi e katërta dhe u kthye në garën e finaleve. Ata u eliminuan në gjysmëfinale pas një humbjeje 4–1 ndaj rivalëve të Adelaide United në Hindmarsh Stadium. Sezoni ishte gjithashtu një sukses në Kupën FFA 2015, duke arritur në gjysmëfinale. Sezoni 2015–16 nuk arriti të jetonte deri në pritshmëritë. Klubi përfundoi i shtati në ligë, duke humbur Finalet. Ata e bënë këtë me një skuadër që mburrej me nënshkrimin kryesor të Filip Hološko dhe lojtarët ndërkombëtarë Miloš Dimitrijević dhe Miloš Ninković. Skuadra shfaqi një rikthim në formë kur luajti në Ligën e Kampionëve AFC 2016 duke mposhtur kampionët e J-League Urawa Red Diamonds në Allianz Stadium 1–0 dhe duke u kualifikuar nga grupi në raundin e 16-të, duke u bërë skuadra e parë australiane që arrin këtë fazë të garës. Sydney FC u eliminua nga kampionët kinezë të Ligës, Shandong Luneng pas një barazimi 2–2 në shtëpi dhe një humbjeje 3–1 jashtë. Sydney FC ishte i pamposhtur në A-League në sezonin 2016–17 derisa humbi ndaj Western Sydney Wanderers në raundin 20. Sydney FC vazhdoi të fitonte Premiership me katër raunde të mbetura, duke thyer rekordin e pikëve të A-League me 66, dhe rekordin e golave të shënuar, 55.

Sydney FC vazhdoi të fitonte Finalen e Madhe 2017 në një gjuajtje penalltish kundër rivalëve të Melbourne Victory me rezultatin 4–2, pas një barazimi 1–1 në kohën shtesë. Portieri Danny Vuković ishte heroi, duke pritur dy penallti. Sydney FC ishte e pamposhtur gjatë gjithë sezonit ndaj rivalëve të saj, duke fituar katër nga gjashtë ndeshjet ndërmjet tyre. Gjatë këtij sezoni klubi fitoi gjithashtu Kupën FFA 2017 kundër Adelaide United, duke e bërë Sydney FC ekipin e parë që fiton dopietën Australiane. Klubi vazhdoi të mbronte titullin e tij të Premiership në sezonin 2017–18 duke vendosur rekordin për pikët e fituara, 64, dhe ecurinë më të gjatë të Premierit (245 ditë). Sydney FC humbi ndaj rivalëve të saj Melbourne Victory në gjysmëfinale. Si trajner kryesor i Sydney FC, Arnold fitoi dy Premiership, një Kampionat A-League dhe një Kupë FFA. Më 15 mars 2018, u njoftua se Arnold do të largohej nga Sydney FC në fund të sezonit 2017-18 A-League për t'u bërë trajneri kryesor i skuadrës kombëtare australiane.

### 2018–sot: Suksesi i vazhdueshëm
Pas largimit të Graham Arnold, ish-ndihmësi i tij Steve Corica u emërua si trajner kryesor. Në sezonin e tij të parë, 2018-19, klubi përfundoi i dyti në tabelë, duke mos arritur të mbrojë Premiershipin e tyre. Ata më pas arritën në Finalen e Madhe të A-League 2019, të luajtur kundër Perth Glory. Pas një barazimi 0–0 pas kohës shtesë, Sydney FC fitoi në gjuajtje penalltish 4–1, duke e fituar Finalen e Madhe për herë të katërt, një rekord. Në sezonin 2019-20, klubi fitoi Premiershipin për herë të katërt, gjithashtu një rekord, dhe arriti në finalen e madhe.

Sydney FC vazhdoi të fitonte Finalen e Madhe të A-League 2020 1–0 kundër Melbourne City pas kohës shtesë. Kjo u shënua si Kampionati i tyre i pestë (një rekord) dhe dytë radhazi, duke e bërë Sydney FC klubin e parë që fiton një dopietë të dyfishtë australiane (duke fituar Premiership dhe Kampionatin në sezone të njëpasnjëshme). Skuadra u përball me një sërë pengesash gjatë sezonit 2020-21. Klubi filloi duke marrë pjesë në Ligën e Kampionëve AFC 2020 në mes të pandemisë së COVID-19. Klubi luajti ndeshjet e tij në Katar, por nuk arriti të kalojë fazën e grupeve. Megjithëse filluan sezonin e A-League 2020–21 me vonesë, klubi arriti të përfundojë i dyti në ligë, duke arritur finalet e A-League. Pasi mposhti Adelaide United në gjysmëfinale, klubi humbi ndaj rivalëve të tij Melbourne City në Finalen e Madhe të A-League 2021 me rezultatin 3–1.

Sydney FC filloi sezonin 2021-22 në një bazë të re stërvitore në qytetin e lindjes të klubit, Sydney. Megjithatë, sezoni u përball me një periudhë të vështirë për klubin, me një sërë humbjesh të thella ndaj klubeve të reja Macarthur dhe Western United. Sydney FC nuk arriti të kualifikohej për finalet e A-League për herë të parë në pesë sezone, duke përfunduar i teti. Klubi gjithashtu mori pjesë në Ligën e Kampionëve AFC 2022 në grup me Yokohama F Marinos, Jeonbuk Motors dhe Hoang Anh Gia Lai, duke përfunduar i fundit në grup. Në sezonin 2022-23, Sydney FC u zhvendos në shtëpinë e tij të re, Allianz Stadium (2022). Kjo përkoi me një kualifikim të kthimit në finalet e A-League, duke përfunduar i pesti. Sydney FC u eliminua nga Melbourne City në gjysmëfinale.

Në sezonin 2023-24, Sydney FC arriti në Finalen e Kupës së Australisë 2023 kundër Brisbane Roar, duke fituar trofeun e dytë të Kupës së Australisë me një fitore 3–1. Ky ishte trofeu i parë i fituar nga klubi që nga viti 2020.
## Nderime 
* **Kampionati i Klubeve OFC**
** 2005

* **A-League Men**
** 2006, 2010, 2017, 2019, 2020

* **Kupa FFA**
** 2017

## Garat ndërkombëtare 
## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
## Referime