open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Skënder Strica

**Skënder Strica** është një piktor shqiptar  i njohur për kontributin e tij të veçantë në artin figurativ, veçanërisht në peizazhin impresionist. Ai lindi më 29 mars 1955 në Shkodër, një nga qytetet më të pasura me trashëgimi kulturore në Shqipëri. Hapat e parë në fushën e pikturës i hodhi nën udhëheqjen e mjeshtërve Jakup Keraj dhe Ferdinand Paci.

Në vitin 1970 nisi studimet në fushën e arteve pamore në Tiranë, ku u formua profesionalisht nën kujdesin e piktorëve të shquar Sadik Kaceli dhe Nexhmedin Bakalli. Pas përfundimit të shkollës, ai u emërua mësues vizatimi në qytetin Bajram Curri, ku qëndroi për dy vite. Gjatë kësaj kohe, në vitin 1975, çel edhe ekspozitën e tij të parë personale.

## Krijimtaria dhe stili artistik
I zhgënjyer nga tematika e detyruar ideologjike e regjimit, Strica vendosi t’i përkushtohet tërësisht peizazhit , një zgjedhje që e ndoqi gjatë gjithë jetës së tij artistike. Vepra e tij karakterizohet nga një kolorit i pasur impresionist dhe një shprehje e sinqertë, shpesh me ngjyra emocionale të theksuara dhe ndjeshmëri ndaj natyrës shqiptare.

Strica ka marrë pjesë në shumë ekspozita  lokale dhe kombëtare, ku është vlerësuar për origjinalitetin dhe nivelin e lartë profesional në realizim.

## Veprimtaria ndërkombëtare
Gjatë viteve 1999–2003 jetoi dhe punoi në Maltë. Fillimisht u angazhua si mësues vizatimi në “Euro-Institute of Music & Art”, më pas punoi si dizajner për kompaninë “Artec Contract Design”. Ekspozitën e tij të parë në Maltë e realizoi në vitin 2000, në bashkëpunim me piktorin e njohur maltez Fransis Galia. Një vit më vonë, në Zebug, hapi ekspozitën personale, ku koleksionisti John Bonici bleu 16 prej veprave të tij.

## Kthimi në Shqipëri dhe aktiviteti i mëvonshëm
Pas rikthimit në vendlindje, Strica themeloi galerinë private “Rozafa Art & Gallery” në Shkodër, ku ekspozoi veprat e tij dhe të artistëve të tjerë të njohur shqiptarë. Në vitin 2007 çel ekspozitën e parë personale në qytetin e lindjes, me 24 punime nga Liqeni i Shkodrës. Në vitin 2009 prezanton ekspozitën “Nostalgji Dimri” në Bashkinë e Shkodrës, ku veçohen peizazhe të mbuluara me dëborë. Ndërsa ekspozita “Vjeshtë në Alpe”, hapur në vitin 2011 në ambientet e “Hotel Rozafa”, paraqiti një cikël të ri me tematikë alpine.

## Vlerësime dhe trashëgimi
Gjatë karrierës së tij, Skënder Strica është vlerësuar nga artistë, koleksionistë dhe institucione për origjinalitetin dhe profesionalizmin e tij artistik . Qindra punime të tij ndodhen sot në institucione publike, ambiente luksoze, si hotele dhe restorante, si dhe në koleksione private në Shqipëri dhe jashtë saj. Mbi 50 peizazhe të tij janë pjesë e koleksioneve private në Mal të Zi, Kroaci, Maltë, Turqi, SHBA, Kanada dhe vende të tjera.

Strica vazhdon të krijojë dhe të mbetet një ndër figurat më të vlerësuara të artit bashkëkohor shqiptar .

## Burimet
Strategjia e Lisbonës

**Strategjia e Lisbonës**, e njohur edhe si **Axhenda e Lisbonës** ose **Procesi i Lisbonës**, ishte një plan veprimi dhe zhvillimi i hartuar në vitin 2000, për ekonominë e Bashkimit Evropian midis viteve 2000 dhe 2010. Një rol kyç në formulimin e tij luajti ekonomistja portugeze Maria João Rodrigues .

Qëllimi i saj ishte që deri në vitin 2010, BE-ja të bëhej "ekonomia më konkurruese dhe dinamike në botë e bazuar në njohuri, e aftë për rritje të qëndrueshme ekonomike me më shumë vende pune dhe më të mira dhe kohezion social më të madh".  U përcaktua nga Këshilli Evropian në Lisbonë në mars të vitit 2000. Deri në vitin 2010, shumica e qëllimeve të saj nuk u arritën. Pas saj erdhi strategjia Evropa 2020 .

## Vështrim 
Strategjia e Lisbonës synonte të merrej me produktivitetin e ulët dhe ngecjen e rritjes ekonomike në BE, nëpërmjet formulimit të iniciativave të ndryshme politike që duheshin ndërmarrë nga të gjitha shtetet anëtare të BE-së. Objektivat më të gjera të përcaktuara nga strategjia e Lisbonës duhej të arriheshin deri në vitin 2010.

U miratua për një periudhë dhjetëvjeçare në vitin 2000 në Lisbonë, Portugali, nga Këshilli Evropian. Synonte gjerësisht që "deri në vitin 2010, Evropa të ishte ekonomia më konkurruese dhe më dinamike e bazuar në njohuri në botë".

Fushat kryesore ishin ripërtëritja dhe qëndrueshmëria ekonomike, sociale dhe mjedisore. Strategjia e Lisbonës bazohej kryesisht në konceptet ekonomike të:

* Inovacioni si motor për ndryshim ekonomik (bazuar në shkrimet e Joseph Schumpeter )
* " Ekonomia e të mësuarit "
* Ripërtëritja sociale dhe mjedisore

Sipas strategjisë, një ekonomi më e fortë do të krijonte punësim në BE, së bashku me politikat gjithëpërfshirëse sociale dhe mjedisore, të cilat në vetvete do të nxisnin edhe më tej rritjen ekonomike.

Një grup kërkimor i BE-së zbuloi në vitin 2005 se progresi aktual ishte gjykuar "jo bindës", kështu që u prezantua një proces reformash ku të gjitha objektivat do të rishikoheshin çdo tre vjet, me asistencë të ofruar për pikat që dështonin.

Përkthimi i objektivave **të Strategjisë së Lisbonës** në masa konkrete çoi në zgjerimin e Programeve Kornizë për Kërkim dhe Zhvillim Teknologjik (FP) në FP7  dhe Iniciativat e Përbashkëta Teknologjike (JTI). 

### Mendimtarë dhe koncepte kryesore 
Mendimtarët kryesorë bashkëkohorë në veprat e të cilëve u bazua dhe/ose që u përfshinë në krijimin e Strategjisë së Lisbonës përfshijnë Maria João Rodrigues, Christopher Freeman, Bengt-Åke Lundvall, Luc Soete, Daniele Archibugi Carlota Perez, Manuel Castells, Giovanni Dosi dhe Richard Nelson . 

Konceptet kryesore të Strategjisë së Lisbonës përfshijnë ato të ekonomisë së dijes, inovacionit, paradigmave tekno-ekonomike, qeverisjes së teknologjisë dhe " metodës së hapur të koordinimit " (OMC).

## Shih edhe 
* Euroshkenca
* Arsimi në Evropë
* Trekëndëshi i njohurive
* Instituti Evropian i Teknologjisë (EIT)
* Shkenca dhe teknologjia në Evropë
* Konfederata Evropiane e Sindikatave (ETUC)

## Referime
Trekëndëshi i njohurisë

**Trekëndëshi i dijes** i referohet bashkëveprimit midis kërkimit, arsimit dhe inovacionit, të cilat janë nxitësit kryesorë të një shoqërie të bazuar në dije . Ky model konsiderohet thelbësor për zhvillimin e shoqërive të bazuara në dije dhe për nxitjen e konkurrencës ekonomike, sidomos në kuadër të politikave të Bashkimit Evropian.

## Vështrim 
Në Bashkimin Evropian, kjo i referohet gjithashtu një përpjekjeje për të lidhur më mirë këto koncepte kyçe, me kërkimin dhe inovacionin që tashmë janë theksuar nga zhvillimi i Strategjisë së Lisbonës dhe, së fundmi, qëndron pas krijimit të Institutit Evropian të Teknologjisë (EIT). 

Trekëndëshi i njohurive synon të krijojë sinergji midis institucioneve arsimore, qendrave kërkimore dhe sektorit të biznesit, duke mundësuar kalimin e njohurive dhe rezultateve shkencore në aplikime praktike dhe teknologjike. Në këtë kuptim, arsimi formon kapitalin njerëzor, kërkimi gjeneron dije të reja, ndërsa inovacioni shndërron dijen në produkte dhe shërbime që kontribuojnë në zhvillimin ekonomik dhe shoqëror.

Ky koncept është bërë pjesë qendrore e politikave evropiane që nga fillimi i shekullit XXI, veçanërisht përmes Strategjisë së Lisbonës, Strategjisë Evropiane 2020 dhe programeve si *Horizon 2020* dhe *Horizon Europe*. Një nga iniciativat më të njohura që operon mbi bazën e këtij modeli është **Instituti Evropian i Teknologjisë (EIT)**, i cili promovon bashkëpunimin ndërmjet arsimit, kërkimit dhe industrisë nëpërmjet komuniteteve të njohurive dhe inovacionit (KICs – Knowledge and Innovation Communities).

Trekëndëshi i njohurive synon të forcojë konkurrueshmërinë globale të Evropës përmes ndërlidhjes efektive të njohurive akademike dhe potencialit inovativ, duke krijuar një ekosistem gjithëpërfshirës që mbështet zhvillimin e qëndrueshëm dhe përparimin teknologjik.

## Shih edhe 
* Arsimi në Evropë
* Arsimi në Bashkimin Evropian
* Shkenca dhe teknologjia në Evropë

## Lidhje të jashtme 
* Uebfaqe e projekteve pilot që zhvilluan koncepte për organizimin e EIT-së
* Pyetje të Shpeshta Pse BE-së i duhet një Institut Evropian i Teknologjisë ?
* EIT: një model i ri për trekëndëshin e njohurive
KRC Genk

**Koninklijke Racing Club Genk** (), i njohur zakonisht si **KRC Genk** ose **Racing Genk**, është një klub profesionist belg futbolli me seli në qytetin Genk në Limburg. Racing Genk luan në Belgian Pro League dhe ka fituar katër tituj kampioni; në 1998–99, në 2001–02, në 2010–11 dhe në 2018–19. Ata kanë fituar gjithashtu pesë Kupën Belge, së fundmi në 2020–21. Ata u kualifikuan për fazën e grupeve të UEFA Champions League në 2002–03, 2011–12 dhe 2019–20. 

Klubi aktual u formua në 1988 nga bashkimi i *Waterschei Thor* me *KFC Winterslag*, nga i cili mori përsipër numrin e matrikulës matrikulë. Ka qenë një nga klubet më të suksesshme në Belgjikë që nga fundi i viteve 1990 dhe kështu ata kualifikohen rregullisht për garat evropiane. Klubi ka luajtur në divizionin e parë që nga 1996–97. Ata i luajnë ndeshjet e tyre në shtëpi në Cegeka Arena. Ngjyrat e skuadrës janë blu dhe e bardhë.

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
### Në huazim 
## Nderimet 
***Belgian Pro League:**
****Fitues (4):** 1998–99, 2001–02, 2010–11, 2018–19
***Nënkampion (4):* 1997–98, 2006–07, 2020–21, 2022–23
***Kupa e Belgjikës:**
****Fitues (5):** 1997–98, 1999–00, 2008–09, 2012–13, 2020–21
***Nënkampion 1):* 2017–18
***Superkupa e Belgjikës**
****Fitues (2):** 2011, 2019
***Nënkampion (7):* 1998, 1999, 2000, 2002, 2009, 2013, 2021
***Belgian Second Division:** (si KFC Winterslag para 1988)
****Fitues (1):** 1975–76
***Nënkampion (2):* 1986–87, 1995–96

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare e KRC Genk
* KRC Genk tek UEFA.com
* KRC Genk tek EUFO.de. .
* KRC Genk tek Weltfussball.de
* KRC Genk tek Football Squads.co.uk
* KRC Genk tek National Football Teams.com
* KRC Genk tek Football Lineups.com
* RC Genk tek XtraTime
R.S.C. Anderlecht

**Royal Sporting Club Anderlecht**, zakonisht i shkurtuar në **RSC** **Anderlecht** (, , ) ose **RSCA** (, , ), është një klub profesionist belg me seli në Anderlecht, rajon i Bruksel. Anderlechti luan në Belgian Pro League dhe është ekipi më i suksesshëm belg i futbollit në garat evropiane, me pesë trofe, si dhe në ligën vendase belge, me 34 fitore kampionati. Ata gjithashtu kanë fituar nëntë Kupën e Belgjikës dhe mbajnë rekordin për më shumë tituj kampionati belg radhazi, duke fituar pesë midis sezoneve 1963–64 dhe 1967–68.

I themeluar në vitin 1908, klubi arriti për herë të parë nivelin më të lartë në futbollin belg në 1921–22 dhe ka luajtur në divizionin e parë vazhdimisht që nga 1935–36 dhe në Evropë që nga viti 1964–65. Ata fituan trofeun e tyre të parë të madh pas Luftës së Dytë Botërore me një fitore kampionati në 1946–47. Ata kurrë nuk përfunduan jashtë gjashtë ekipeve më të mira të divizionit të parë belg me përjashtim të 2019–20 (i 8-ti) dhe 2022–23. Ata renditen të 14-tët midis të gjitha kohërave Fituesit e garave të klubeve të UEFA-s, të dhjetat në renditjen evropiane të Klubeve kontinentale të shekullit të 20-të të Federatës Ndërkombëtare të Historisë dhe Statistikave të Futbollit dhe ishin të 41-tët në Renditja e ekipeve të UEFA-s të vitit 2012. Në vitin 1986, ata arritën renditjen e tyre më të mirë në UEFA duke ndarë vendin e parë me Juventus.

Anderlecht ka luajtur ndeshjet e tyre në Astrid Park në komunën e Anderlechtit që nga viti 1917. Stadiumi i tyre aktual u riemërua Lotto Park në vitin 2019. Më parë quhej Constant Vanden Stock Stadium, i cili u hap për herë të parë në vitin 1983 për të zëvendësuar ish-stadiumin Emile Versé. Ata luajnë me fanella vjollcë dhe të bardha. Ata kanë rivalitete të gjata me Club Brugge dhe Standard Liège.

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
### Në huazim 
## Nderimet 
* 
*  rekord i ndarë

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*  
* Anderlecht tek UEFA.com
* Mënyra e akademisë së Anderlechtit – *These Football Times* (2015)
* Lajmet e përditshme të Anderlechtit dhe zona më e madhe e tifozëve online
Apple M1

parapamje|Imazh i një procesori M1 brenda Mac Mini 2020. Dy çipat e zinj në të djathtë janë memoria e unifikuar LPDDR4X.
**Apple M1** është një seri sistemesh në çip (SoC) të bazuara në ARM, të projektuara nga Apple Inc., të lançuara nga viti 2020 deri në vitin 2022. Është pjesë e serisë Apple silicon, si një njësi qendrore përpunimi (CPU) dhe një njësi përpunimi grafik (GPU) për desktopët dhe notebookët Mac, si dhe tabletët iPad Pro dhe iPad Air. Çipi M1 nisi ndryshimin e tretë të Apple në arkitekturën e grupit të udhëzimeve të përdorur nga kompjuterët Macintosh, duke kaluar nga Intel në Apple silicon katërmbëdhjetë vjet pasi ata u kaluan nga PowerPC në Intel, dhe njëzet e gjashtë vjet pas kalimit nga seria origjinale Motorola 68000 në PowerPC. Në kohën e prezantimit të tij në vitin 2020, Apple tha se M1 kishte "bërthamën e CPU-së më të shpejtë në botë në silic me fuqi të ulët" dhe performancën më të mirë të CPU-së në botë për vat. Pasardhësi i tij, Apple M2, u njoftua më 6 qershor 2022, në Konferencën Botërore të Zhvilluesve (WWDC).

Çipi origjinal M1 u prezantua në nëntor 2020 dhe u pasua nga çipat M1 Pro dhe M1 Max të fokusuar te profesionistët në tetor 2021. M1 Max është një version me fuqi më të lartë i M1 Pro, me më shumë bërthama GPU dhe bandwidth memorieje, një madhësi më të madhe të çipit dhe një ndërlidhje të madhe të përdorur. Apple prezantoi M1 Ultra në vitin 2022, një çip stacioni pune desktop që përmbante dy njësi të ndërlidhura M1 Max. Këto çipa ndryshojnë kryesisht në madhësi dhe në numrin e njësive funksionale: për shembull, ndërsa M1 origjinal ka rreth 16 miliardë transistorë, M1 Ultra ka 114 miliardë.

Sistemet operative macOS dhe iPadOS të Apple funksionojnë të dy në M1. Mbështetja fillestare për M1 SoC në kernel Linux u publikua në versionin 5.13 më 27 qershor 2021.

Versionet fillestare të çipave M1 përmbajnë një defekt arkitektonik që lejon aplikacionet e sandboxuara të shkëmbejnë të dhëna, duke shkelur modelin e sigurisë, një problem që është përshkruar si "kryesisht i padëmshëm".

## Shiko edhe 
* Apple silicon
* Apple M2
* Apple M3
* Apple M4
* Mac
* MacBook

## Referime
Paksi FC

**Paksi Futball Club** është një klub futbolli hungarez me bazë në Paksi dhe i themeluar në vitin 1952. Ekipi luan ndeshjet e tij në shtëpi në Fehérvári úti Stadion dhe luan në NB I.

## Nderimet 
* **Nemzeti Bajnokság I**
** *Nënkampion (2):* 2010–11, 2023–24
* **Nemzeti Bajnokság II**
** **Fitues (1)**: 2005–06
* **Nemzeti Bajnokság III**
** **Fitues (1)**: 2000–01

* **Magyar Kupa**
** **Fitues (2)**: 2023–24, 2024–25
** *Nënkampion (1):* 2021–22
* **Szabadföld Kupa**
** **Fitues (1):** 1976
* **Ligakupa**
** **Fitues (1)**: 2010–11
** *Nënkampion (1):* 2009–10

## Rekordi Europian 
## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare e Paks
Ekonomia e njohurisë

**Ekonomia e dijes,** ose **ekonomia e bazuar në dije**, është një sistem ekonomik në të cilin prodhimi i mallrave dhe shërbimeve bazohet kryesisht në aktivitete me njohuri intensive që kontribuojnë në përparimin e inovacionit teknik dhe shkencor.  Elementi kyç i vlerës është varësia më e madhe nga kapitali njerëzor dhe prona intelektuale si burim i ideve, informacionit dhe praktikave inovative. Organizatat duhet të shfrytëzojnë këtë "njohuri" në prodhimin e tyre për të stimuluar dhe thelluar procesin e zhvillimit të biznesit . Ka më pak mbështetje në inputin fizik dhe burimet natyrore . Një ekonomi e bazuar në njohuri mbështetet në rolin thelbësor të aseteve të paprekshme brenda mjediseve të organizatave në lehtësimin e rritjes ekonomike moderne. 

## Përmbledhje 
Një ekonomi e dijes paraqet një fuqi punëtore shumë të kualifikuar brenda mjedisit mikroekonomik dhe makroekonomik ; institucionet dhe industritë krijojnë vende pune që kërkojnë aftësi të specializuara për të përmbushur nevojat e tregut global .  Dituria shihet si një input shtesë për punën dhe kapitalin .  Në parim, kapitali individual parësor i dikujt është njohuria së bashku me aftësinë për të kryer detyrat për të krijuar vlerë ekonomike . 

Në një ekonomi të dijes, punët me aftësi të larta kërkojnë aftësi të shkëlqyera teknike dhe aftësi relacionale  të tilla si zgjidhja e problemeve, fleksibiliteti për t'u ndërvepruar me fusha të shumëfishta disiplinash, si dhe aftësia për t'u përshtatur me ndryshimet në krahasim me lëvizjen ose krijimin e objekteve fizike në ekonomitë konvencionale të bazuara në prodhim .   Një ekonomi e dijes është në kontrast me një ekonomi agrare, në të cilën aktiviteti kryesor ekonomik është bujqësia për mbijetesë, për të cilën kërkesa kryesore është puna manuale  ose një ekonomi e industrializuar që karakterizohet nga prodhim masiv, në të cilin shumica e punëtorëve janë relativisht të pakualifikuar . 

Një ekonomi e dijes thekson rëndësinë e aftësive në një ekonomi shërbimesh, faza e tretë e zhvillimit ekonomik e quajtur edhe ekonomi post-industriale . Kjo lidhet me një ekonomi informacioni, e cila thekson rëndësinë e informacionit si kapital jo-fizik, dhe një ekonomi dixhitale, e cila thekson shkallën në të cilën teknologjia e informacionit lehtëson tregtinë. Për kompanitë, prona intelektuale, siç janë sekretet tregtare, materialet e mbrojtura me të drejta autoriale dhe proceset e patentuara, bëhen më të vlefshme në një ekonomi të dijes sesa në epokat e mëparshme.     

Kalimi i ekonomisë globale në një ekonomi të dijes      njihet edhe si Epoka e Informacionit, duke sjellë një shoqëri informacioni .  Termi *ekonomi e dijes* u bë i famshëm nga Peter Drucker si titulli i Kapitullit 12 në librin e tij *Epoka e Diskontinuitetit* (1969), të cilin Drucker ia atribuoi ekonomistit Fritz Machlup, me origjinë nga ideja e menaxhimit shkencor të zhvilluar nga Frederick Winslow Taylor . 

## Shih edhe 
* Automatizimi
* Historia e diturisë
* Ekonomia digjitale
* Koha e Informacionit

## Referime
Apple M3

**Apple M3** është një seri sistemesh të bazuara në ARM në një çip (SoC) të projektuar nga Apple Inc., pjesë e serisë Apple silicon, si një njësi qendrore përpunimi (CPU) dhe një njësi përpunimi grafik (GPU) për desktopët dhe notebookët, Mac dhe tabletët iPad Air. I lëshuar në fund të vitit 2023, është gjenerata e tretë e arkitekturës ARM e destinuar për kompjuterët Mac të Apple pas kalimit nga Intel Core në Apple silicon, duke pasuar Apple M2.

## Lëshimi 
Apple njoftoi M3 më 30 tetor 2023, në eventin e saj online Scary Fast me temë Halloween, së bashku me modelet e iMac dhe MacBook Pro që përdorin M3.

## Dizajni 
Seria M3 është dizajni i parë 3 nm i Apple për desktopë dhe notebookë. Prodhohet nga TSMC.

## Shiko edhe 
* Apple silicon
* Apple M1
* Apple M2
* Apple M4

## Referime
Apple M4

**Apple M4** është një seri sistemesh të bazuara në ARM në një çip (SoC) të projektuar nga Apple Inc., pjesë e serisë Apple silicon, duke përfshirë një njësi qendrore përpunimi (CPU), një njësi përpunimi grafik (GPU), një njësi përpunimi nervor (NPU) dhe një procesor sinjali dixhital (DSP). Çipi M4 u prezantua në maj 2024 për iPad Pro (gjenerata e 7-të) dhe është gjenerata e katërt e arkitekturës Apple silicon të serisë M, duke pasuar Apple M3.

## Dizajni 
Seria M4 është ndërtuar mbi procesin 3-nanometër të gjeneratës së dytë të TSMC dhe përmban 28 miliardë transistorë.

Është SoC i parë i Apple që thuhet se përdor arkitekturën e CPU-së ARMv9. M4 bazohet në ARMv9.2a. Ai mbështet Zgjerimin e Matricës së Shkallëzueshme (SME), por jo Zgjerimin e Vektorit të Shkallëzueshëm (SVE). Për shkak të mungesës së mbështetjes për SVE, kompiluesi LLVM zyrtarisht e shënon M4 si mbështetës të ARMv8.7a.

## Shiko edhe 
* Apple silicon
* Apple M1
* Apple M2
* Apple M3

## Referime
Voisava Arianiti

**Voisava Arianiti** (), e njohur gjithashtu si **Voisava Arianiti Komneno**, **Donna Voisava**, **Zonja Voisava**, **Goisava** ose **Gojisava**, ishte një princeshë shqiptare e shekullit XV nga shtëpia fisnike e Arianitëve. Ajo u bë princeshë konsort e Zetës pas martesës me Ivan Crnojeviqin, i cili sundoi Zetën nga viti 1465 deri më 1490.

## Jeta dhe martesa 
Voisava Arianiti, e lindur rreth vitit 1429, ishte vajza e dytë e Gjergj Arianitit, një princ dhe udhëheqës ushtarak shqiptar, dhe e gruas së tij Maria Muzaka. Ajo i përkiste familjes së njohur fisnike Arianiti, një nga familjet më të fuqishme në Shqipërinë e shekullit XV. Nuk dihet shumë për jetën e saj të hershme.

Voisava ishte kunata e Skënderbeut, përmes martesës së motrës së saj më të madhe, Donika me të.

 – rezidenca kryesore e Ivanit dhe Voisavës në Zetë]]

Voisava u martua me Ivan Crnojeviqin, birin e Stefan Crnojeviqit, i cili u bë sundimtar i Zetës në vitin 1465 pas vdekjes së të atit. Gjatë sundimit të tij, Ivan vendosi rezidencën e tij kryesore në kalanë e Zhabjakut, që shërbente si qendër politike dhe administrative e Zetës. Si bashkëshorte e tij, Voisava ka gjasë të ketë jetuar atje dhe të ketë marrë pjesë në jetën shoqërore e oborrtare të rajonit.

Në fillim të sundimit të tij, Ivani u përball me konflikte me qytetin e Kotorit, të mbështetur nga Republika e Venedikut. Megjithatë, ai siguroi mbështetjen e komuniteteve vendase si Grbalji dhe Paštrovićit, dhe pas disa përplasjesh në vitin 1466 u arrit një paqe. Në të njëjtën kohë, Perandoria Osmane po dobësonte sundimtarët fqinjë, përfshirë familjen Kosaça. Pas vdekjes së Stefan Vukçiç Kosaças në 1466, Ivan lidhi marrëdhënie paqësore me pasardhësin e tij, Vllatko Kosaçan, çka solli një periudhë stabiliteti për Zetën gjatë jetës së Voisavës.

## Vdekja 
Voisava Arianiti vdiq para korrikut të vitit 1469. Pas vdekjes së saj, Ivan Crnojeviqi u martua me Marën, motrën e Vllatko Kosaçës, duke forcuar lidhjet politike mes familjeve. Në fillim të viteve 1470, përballë presionit në rritje osman, si Ivan ashtu edhe Vllatko pranuan sovranitetin osman.

## Familja 
Nga martesa me Ivan Crnojeviqin, Voisava pati tre fëmijë:
* Gjergj Crnojeviqi, sundoi Zetën nga viti 1490 deri më 1496; u martua me Yela Thopian dhe më pas me Elisabetta Erizzon. Kishte 5 fëmijë: Solomon Crnojeviqi, Konstandin Crnojeviqi dhe tri vajza
* Stefan II Crnojeviqi, sundoi Zetën nga viti 1496 deri më 1499
* Skënder Beu Crnojeviqi, u bë Sanxhakbeu i Sanxhakut të Malit të Zi nga viti 1514 deri më 1528

## Bibliografi 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Festivali ndërkombëtar i poezisë “Drini poetik”

**Festivali ndërkombëtar i poezisë “Drini Poetik”**  është një ngjarje letrare e përvitshme që zhvillohet në trevat shqiptare, me pjesëmarrjen e poetëve nga mbarë bota. Ai organizohet nga Lidhja e Shkrimtarëve të Kosovës në bashkëpunim me institucione kulturore nga Kosova, Shqipëria dhe diaspora. Festivali  synon promovimin e poezisë bashkëkohore shqipe si dhe forcimin e lidhjeve kulturore midis vendeve pjesëmarrëse.

## Historia dhe zhvillimi
Festivali  u themelua në fillim të dekadës së dytë të shekullit XXI dhe është mbajtur rregullisht çdo vit, me përjashtim të ndërprerjeve të pjesshme gjatë pandemisë COVID-19. Ai është shndërruar në një nga platformat më të rëndësishme të shkëmbimit letrar në hapësirën shqiptare dhe më gjerë.

## Struktura dhe organizimi
Festivali  zgjat zakonisht 2–3 ditë dhe zhvillohet në disa qytete: Prishtinë , Prizren  dhe Kukës , duke ndjekur rrjedhën e simbolikës së lumit Drin. Aktivitetet janë të ndara në disa seksione:

* “Lira magjike” (Prishtinë) – sesion recitimesh nga poetë pjesëmarrës.

* “Ora e Lidhjes” (Prizren) – aktivitet që lidhet me trashëgiminë historike të Lidhjes Shqiptare të Prizrenit.

* “Valët e Drinit” (Kukës) – veprimtari përmbyllëse ku ndahen çmime letrare.

## Përmbajtja
Festivali përfshin:

* Lexime publike të poezive nga autorë shqiptarë dhe të huaj.

* Tryeza të rrumbullakëta mbi tema poetike, kulturore dhe historike.

* Promovime librash dhe ekspozita të lidhura me artin dhe letërsinë.

* Koncerte ose pjesë artistike në fund të aktiviteteve.

Tematika e festivalit shpesh lidhet me ngjarje historike ose figura kulturore, si Skënderbeu, Lidhja e Prizrenit apo trashëgimia e UÇK-së.

## Çmimet letrare
Në përmbyllje të festivalit ndahen disa çmime:

* “Metafora I”, “Metafora II” dhe “Metafora III” – për vepra të veçanta poetike.

* Çmime nderi dhe botime letrare dhurohen nga Instituti Albanologjik i Prishtinës dhe organizatorë të tjerë.

## Pjesëmarrësit
Në festival marrin pjesë poetë nga vende të ndryshme, përfshirë:

* Shqipërinë, Kosovën, Maqedoninë e Veriut, Malin e Zi

* Diasporën shqiptare në Europë dhe SHBA

## Rëndësia
Festivali luan një rol të rëndësishëm në:

* Promovimin e poezisë shqipe dhe asaj ndërkombëtare.

* Ngritjen e vetëdijes për vlerat kulturore shqiptare.

* Krijimin e një platforme bashkëpunimi mes autorëve, studiuesve dhe institucioneve letrare .

## Referime
KAA Gent

**Koninklijke Atletiek Associatie Gent**, i njohur edhe si **KAA Gent**, është një klub futbolli belgjikan nga Gent. Klubi u themelua më 1864 dhe aktualisht luan në Belgian Pro League. Stema e shefit të stilizuar Sioux u krijua sepse, rreth ndërrimit të shekullit, Buffalo Bill (William Frederick Cody) udhëtoi nëpër Evropë me cirkun e tij perëndimor, duke përfshirë një ndalesë në Ghent. Atje, ai lëshoi ​​një valë entuziazmi.

Klubi u bë kampion belg për herë të parë në vitin 2015. Klubi ka fituar Kupën Belge katër herë.

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale
#### Në huazim
## Nderimet 
***Belgian Pro League**
****Fitues (1):** 2014–15
***Nënkampion (3):* 1954–55, 2009–10, 2019–20
***Kupa e Belgjikës**
****Fitues (4):** 1963–64, 1983–84, 2009–10, 2021–22
***Nënkampion (2):* 2007–08, 2018–19
***Superkupa e Belgjikës**
****Fitues (1):** 2015
***Nënkampion (3):* 1983–84, 2010, 2022
***UEFA Intertoto Cup**
***Nënkampion (2):* 2006, 2007

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*
Royale Union SG

**Royale Union Saint-Gilloise** (), i njohur gjithashtu si **Union Saint-Gilloise**, **Union SG** ose thjesht **Union**, është një klub futbolli profesional belg nga Bruksel me seli në Forest. I themeluar në vitin 1897 në Saint-Gilles fqinj, klubi ka luajtur ndeshjet e tij në shtëpi në stadiumin historik Joseph Marien që nga vitet 1920. Një nga klubet më të suksesshme në historinë e futbollit belg, Union fitoi njëmbëdhjetë tituj kombëtarë midis viteve 1904 dhe 1935, duke dominuar lojën vendase para Luftës së Dytë Botërore. Nga viti 1933 deri në vitin 1935, ata luajtën 60 ndeshje lige të pamposhtura - një rekord kombëtar që ende qëndron.

Pas një rënieje të gjatë që e pa klubin të binte aq poshtë sa niveli i katërt, Union përjetoi një ringjallje në vitet 2020 pas një blerjeje nga biznesmeni britanik Tony Bloom, gjithashtu kryetar i Brighton & Hove Albion. Në vitin 2021, ata u kthyen në Belgian Pro League pas 48 vitesh dhe përfunduan në krye të tabelës së sezonit të rregullt në sezonin e tyre të parë - një e para për një skuadër të sapongjitur. Edhe pse ata humbën me vështirësi kampionatin në vitet 2022, 2023 dhe 2024, Union siguroi titullin e tyre të dymbëdhjetë të ligës në 2025, duke i dhënë fund një thatësire 90-vjeçare në kampionat - një nga më të gjatat në futbollin evropian.

Krahas ringjalljes së tyre vendase, klubi ka rivendosur një prani në garat evropiane. Ata arritën në çerekfinalet e 2022–23 UEFA Europa League dhe janë kualifikuar për fazën e ligës UEFA Champions League për herë të parë. I njohur për bazën e tyre besnike të tifozëve, kulturën gjithëpërfshirëse të stadiumit dhe vlerat progresive, Union Saint-Gilloise është bërë një nga historitë më bindëse të suksesit modern të futbollit belg.

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
### Në huazim
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*
IMac

[parapamje|Faqja e përparme e iMac blu (24 inç, [Apple M4|M4, 2024).]]
**iMac** është një seri kompjuterësh gjithëpërfshirës nga Apple Inc., të shitur si pjesë e familjes së kompjuterëve Mac të kompanisë. I prezantuar për herë të parë në vitin 1998, ai ka mbetur një pjesë kryesore e ofertave të Apple për desktop për konsumatorët që atëherë dhe ka evoluar përmes shtatë formave të dallueshme. iMac funksionon në mënyrë natyrale me sistemin operativ macOS.

Në formën e tij origjinale, iMac G3 kishte një pamje në formë gome, ADM-3 ose veze, me një monitor CRT, kryesisht të mbyllur nga një kuti plastike me ngjyra dhe transparente. Kompjuteri ishte, në atë kohë, një kompjuter i lirë, i orientuar drejt konsumatorit që lidhej lehtësisht me internetin. Rishikimi i dytë i madh, iMac G4, zhvendosi një dizajn me një bazë hemisferike që përmbante të gjithë komponentët kryesorë dhe një monitor LCD në një krah që lëvizte lirisht të bashkangjitur me të. Rishikimi i tretë dhe i katërt, iMac G5 dhe Intel iMac, vendosën të gjithë komponentët menjëherë pas ekranit në një kuti plastike, duke krijuar një dizajn të hollë të unifikuar që anohet vetëm lart e poshtë në një bazë të thjeshtë metalike. Versionet e pestë, të gjashtë dhe të shtatë zëvendësuan mbulesën plastike me metal dhe u bënë gjithnjë e më të hollë me çdo version tjetër.

Dizajni i iMac është parë si kontravers dhe trend-vendosës. Që nga prezantimi i tij, kompjuteri ka shmangur shumë teknologji të trashëguara të rrënjosura, duke u bërë veçanërisht një përvetësues i hershëm i portit USB dhe duke hequr disketat dhe më vonë disqet optike. Versioni më i fundit, Apple Silicon iMac, përdor procesorët e vetë Apple (silikon) dhe është 11.5 milimetra (0.45 in) i trashë. Midis viteve 2017 dhe 2021, Apple shiti gjithashtu një version të kompjuterit të klasës së stacionit të punës të quajtur iMac Pro.

## Shiko edhe 
* iMac (Apple silicon)
* Mac
* MacBook

## Referime
IMac (Apple silicon)

parapamje|Një ilustrim vektorial i iMac M1 24 inç.
**iMac** me Apple silicon është një linjë kompjuterash desktop gjithëpërfshirës të prodhuar nga Apple Inc. që nga viti 2021. Ridizajnimi i parë i madh i linjës iMac që nga viti 2012, ku kutia dhe pjesët e brendshme u ridizajnuan për të përdorur procesorët e personalizuar të Apple, duke filluar me sistemin M1 në një çip. iMac me silikon Apple përmban një ekran 24 inç (610 mm) në një kuti të hollë alumini, të ngritur nga sipërfaqja mbështetëse me një këmbë dhe vjen në shtatë ngjyra.

Apple filloi të dërgonte iMac-ët e parë me silikon Apple më 21 maj 2021. Linja u rishikua në vitin 2023 për të përdorur çipin Apple M3 dhe në vitin 2024 për të përdorur Apple M4. Pritja ndaj iMac ka qenë përgjithësisht pozitive; kritikët theksuan dizajnin, lehtësinë e përdorimit dhe transportueshmërinë si karakteristika pozitive, ndërsa mungesa e portave dhe rregullimit të lartësisë, kostoja dhe mungesa e një madhësie më të madhe të ekranit ishin kritika të zakonshme.

## Shiko edhe 
* IMac
* Mac
* Apple silicon

## Referime
MacOS Sequoia

**macOS Sequoia** (versioni 15) është versioni i njëzet e një dhe aktual kryesor i sistemit operativ macOS të Apple, pasardhësi i macOS Sonoma. U njoftua në WWDC 2024 më 10 qershor 2024. Në përputhje me praktikën e Apple për të emërtuar versionet e macOS sipas monumenteve në Kaliforni, ai është emëruar sipas Parkut Kombëtar Sequoia, i vendosur në vargmalin Sierra Nevada.

Versioni i parë beta për zhvilluesit u publikua më 10 qershor 2024. Versioni i parë beta publik u publikua më 15 korrik 2024. U publikua më 16 shtator 2024. Sequoia ishte versioni i parë macOS i publikuar në të njëjtën ditë me një version të ri për iOS dhe iPadOS.

Do të pasohet nga macOS Tahoe, i cili do të dalë në shtator 2025.

Sequoia do të jetë versioni i fundit i macOS që mbështet iMac Pro, Mac Mini të bazuar në Intel, MacBook Pro 2018, MacBook Pro 13 dhe 15” të vitit 2019, MacBook Pro 13” me 2 porta të vitit 2020, iMac 2019 dhe MacBook Air të bazuar në Intel, pasi pasardhësi i tij, macOS Tahoe, heq dorë nga mbështetja për këto modele.

## Shiko edhe 
* MacOS Tahoe
* MacOS

## Referime
MacOS Tahoe

**macOS Tahoe** (versioni 26) është versioni i njëzet e dytë i sistemit operativ macOS të Apple. Pasardhësi i macOS Sequoia (macOS 15), u njoftua për herë të parë në WWDC 2025 më 9 qershor 2025, me versionin e tij të parë beta për zhvilluesit që u publikua po atë ditë. Në përputhje me praktikën e Apple për të emërtuar versionet e macOS sipas monumenteve në Kaliforni, ai mban emrin e Tahoe, një liqen që shtrihet në kufirin midis Kalifornisë dhe Nevadës.

Tahoe do të jetë versioni i fundit i macOS që mbështet Mac me procesorë Intel, me mbështetje të kufizuar më tej në modelet e zgjedhura iMac, MacBook Pro dhe Mac Pro; të gjitha versionet e ardhshme do të mbështesin vetëm Apple silicon.

## Shiko edhe 
* MacOS Sequoia
* MacOS

## Referime
Garda Varangiane

parapamje|Ilustrim i Gardës Varangiane (sipër)
**Garda Varangiane** ishte një njësi elite ushtarake pjesë e Ushtrisë Bizantine, e kodifikuar nga Perandori Basil II, që aktruan si truprojat personale të Perandorit bizantin nga shekulli i 10 në shekullin e 15. Garda përbëhej kryesisht nga norsët, por kishte edhe anëtarë anglo-saksonë. Vendimi për përbërjen e gardës nga të huaj u morr pasi luftëtarët nuk mund të kishin konflikte në rrafshin politik.

## Referime
Serie A 2024–25

**Serie A 2024–25** (e njohur si **Serie A Enilive** dhe **Serie A Made in Italy** për arsye sponsorizimi brenda dhe jashtë vendit, përkatësisht) ishte sezoni i 123-të i futbollit italian të nivelit të lartë, i 93-ti në një turne me round-robin dhe i 15-ti që nga organizimi i tij nën një komitet të vetin të ligës, Lega Serie A. Napoli fitoi titullin pas një fitoreje 2–0 ndaj Cagliari në Stadio Diego Armando Maradona më 23 maj 2025.

Titulli i Napolit ishte titulli i katërt i ligës në historinë e klubit dhe i dyti në tre sezone. Internazionale, që ishte kampioni në fuqi, përfundoi një pikë pas Napolit.

## Ekipet 
Parma u rikthye në Serie A pas tre vitesh, ndërsa Venezia u rikthye pas dy vitesh. Como u ngjitën në kategorinë më të lartë për herë të parë që nga sezoni 2002–03 — duke i dhënë fund 21 viteve radhazi në Serie B. 

Frosinone ra në Serie B pas vetëm një viti në ligën e parë — duke i dhënë fund asaj që ishte vetëm paraqitja e tyre e tretë në Serie A në historinë e tyre 119-vjeçare. Anasjelltas, periudha më e gjatë e Sassuolo në Serie A që nga themelimi i tyre në vitin 1920 mori fund pas 11 sezonesh. Salernitana ra nga kategoria pas tre vitesh.

### Ndryshimet e ekipeve 
### Stadiumet dhe vendndodhjet 
## Tabela e ligës 

## Rezultatet 
## Statistikat e sezonit 
### Golashënuesit më të mirë 
### Doreza e Artë
## Referime
Serie A 2021–22

**Serie A 2021–22** ishte kampionati i 120-të italian i futbollit dhe sezoni i 90-të i Serie A, divizionit më të lartë të futbollit në Itali. Sezoni u zhvillua nga 21 gushti 2022 deri më 22 maj 2023. Milan u kurorëzua kampion pas 38 ndeshjeve të luajtura. Ky ishte titulli i 19-të në historinë e klubit. 

## Ekipet 
17 ekipet më të mira nga (para-sezoni), dy ekipet më të mira nga sezoni i mëparshëm i divizionit të dytë dhe fituesi i play-offs i divizionit të dytë të mëparshëm u kualifikuan për sezonin 2021–22:

### Stadiumet dhe vendndodhjet 
## Tabela e ligës 

## Referime
Lista e ushtarëve shqiptarë të vrarë në Ushtrinë Popullore Jugosllave

Kjo është një listë e ushtarëve shqiptarë që janë vrarë në armatën e ish-Jugosllavisë.

Më 2021, autori Qazim Berisha ka botuar një monografi me emrin *“Ushtarët shqiptarë të vrarë në Armatën Jugosllave (1951-1993)”*. Për këtë monografi, ai ka punuar njëzet e katër vjet, që nga shtatori i vitit 1996 kur kishte filluar të shkruajë për ushtarët shqiptarë të vrarë të cilët nga A(P)J ktheheshin në arkivole, fillimisht në dy gazetat shqiptare që dilnin atëbotë në Prishtinë, “Fjala jonë” dhe “Gazeta shqiptare”.

Më 2025, Instituti i Krimeve të Kryera gjatë Luftës, në bashkëpunim me Bibliotekën Kombëtare të Kosovës "Pjetër Bogdani" ka publikuar një katalog me titullin *"Ushtarët shqiptarë të vrarë në armatën e ish-Jugosllavisë",* me rastin e ekspozitës me të njëjtin emër, realizimit të forumit me të njëjtën tematikë dhe debutimit të kolanës së botimeve "Za n'Kujtesë" nga ky institut.

Në Bibliotekën Kombëtare në Prishtinë ishte hapur ekspozita “Za n’Kujtesë”, e para e këtij lloji në Kosovë, që dokumenton përmes fotografive e dëshmive ushtarët shqiptarë të vrarë gjatë shërbimit të detyrueshëm në ushtrinë e ish-Jugosllavisë. Kryeministri Kurti kishte deklaruar se institucionet e Kosovës dhe shoqëria s’i harrojnë ata që u vranë prej 1951-s, duke thënë se ata janë fiksuar në historinë e Kosovës e edhe në dosjet e krimeve të kryera nga Serbia.

Synimi i ekspozitës ka qenë të vërë në pah një nga periudhat më të errëta të historisë së shqiptarëve në ish-Jugosllavi: fatin e qindra të rinjve shqiptarë, të cilët kanë humbur jetën në rrethana të dyshimta gjatë kryerjes së shërbimit ushtarak në Armatën Popullore të Jugosllavisë (APJ).

## Lista e ushtarëve të vrarë 
## Referime 
## Lidhje të jashtme
Valentin Spaqi

**Valentin Spaqi** (lindur 6 shtator 1979) është një ish-basketbollist  dhe trajner kosovar nga Prizreni.

## Referime
Spezia Calcio

**Spezia Calcio** është një klub italian profesionist futboll me seli në La Spezia, Liguria, që aktualisht garon në Serie B. Spezia Calcio u themelua në vitin 1906 nga bankieri zviceran Hermann Hurni (ose Hurny në disa dokumente), i cili luajti për ekipet e hershme amatore të Crystal Palace në Londër gjatë kohës së tij atje si student.

Uniforma e parë e Spezia-s, blu e çelët dhe e bardhë, ishte një uniformë amatore e dorës së dytë e Crystal Palace, e dhuruar Hurny-t kur ai u kthye në La Spezia. Në vitin 1911, pas vendimit të Alberto Picco-s dhe të tjerëve për të nderuar Pro Vercelli si një shembull të një ekipi të vogël të aftë për të mposhtur ekipet e mëdha, u miratua një bluzë e bardhë e thjeshtë me pantallona të shkurtra të zeza dhe çorape të zeza, e cila është ende në përdorim sot. Në vitet 1920, para krijimit të Serie A, Spezia luajti disa ndeshje të ligës kryesore kundër gjigantëve të futbollit italian, përfshirë AC Milan, Juventus dhe Inter Milan. Klubi ka marrë pjesë në të gjitha nivelet e sistemit italian të futbollit.

Spezia fitoi Kampionatin Alta Italia të vitit 1944, i cili u njoh zyrtarisht nga FIGC (Federata Italiane e Futbollit) në vitin 2002 pas një mosmarrëveshjeje të gjatë dhe përdorimi i një distinktivi të përhershëm special u autorizua. Distinktivi trengjyrësh shfaqet në fanellat zyrtare gjatë ndeshjeve dhe ka një formë dhe madhësi të ndryshme krahasuar me Scudetton e zakonshme.

Pas rënies nga Serie B në vitin 1951, Spezia ishte e destinuar të qëndronte në divizionin e tretë dhe të katërt për 55 vjet. Vitet 2000 panë rikthimin në Serie B në vitin 2006, falimentimin dhe rilindjen duke u rikthyer si një ekip i rregullt i Serie B edhe një herë. Në vitin 2020, saktësisht 100 vjet nga paraqitja e saj e parë në nivelin më të lartë, Spezia më në fund u rikthye në Serie A si fituese e play-off-eve të ngjitjes në kategorinë e parë, duke siguruar një mandat të dytë në Serie A për sezonin 2021–22.

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*
ASL Airlines France

**ASL Airlines France** (ASL), më parë *Europe Airpost*, është një kompani ajrore me seli në Paris-Charles de Gaulle dhe operon në aeroportet kryesore franceze. Linja ajrore operon fluturime mallrash dhe pasagjerësh me një flotë avionësh Boeing 737, duke përfshirë avionët e pasagjerëve 737-700 dhe 737-800, si dhe avionët 737-300F, 737-400F dhe 737-800BCF. ASLF operon shërbime transporti mallrash në emër të integratorëve të mallrave ekspres, përfshirë FedEx Express, dhe ka qenë operator i fluturimeve postare gjatë natës për La Poste. Linja ajrore operon gjithashtu fluturime çarter mallrash. 

Linja ajrore ofron shërbime të planifikuara për pasagjerë nga aeroportet vendase franceze në pika në Afrikën e Veriut. ASL Airlines France poashtu operon fluturime çarter pasagjerësh në të gjithë Evropën për operatorët dhe ndërmjetësit kryesorë turistikë evropianë. 

ASL Aviation Holdings DAC, kompania mëmë e ASL Airlines Ireland, ka selinë qendrore në Swords, Qarku i Dublinit, Irlandë. 

## Historia 
Rrënjët e kompanisë ajrore mund të gjurmohen te "Companie générale aéropostale" në vitin 1927, e cila ishte pioniere në shpërndarjen e postës midis Evropës, Afrikës dhe Amerikës së Jugut me pilotë të famshëm si Jean Mermoz dhe Antoine de Saint-Exupéry . Kompania u shpërbë në vitin 1932 dhe më pas u bashkua me të tjera për të formuar Air France. 

Kompania ishte një degë e Air France nga viti 1947 deri në vitin 1991, duke vepruar si '''Société d'Exploitation Aéropostale** (SEA). Ajo mori emrin **Europe Airpost** në vitin 2000 kur filloi shërbimet e veta për shërbimin postar kombëtar francez ( La Poste ). Më 14 mars 2008, ASL Aviation Holdings DAC bleu zyrtarisht kompaninë ajrore. Avioni ruajti livrenë dhe shenjën e thirrjes së mëparshme. Kompania kishte 400 punonjës që nga marsi i vitit 2007. 

Më 4 qershor 2015, ASL Aviation Holdings DAC, kompania mëmë e Europe Airpost, njoftoi se Europe Airpost do të riemërohej si **ASL Airlines France'''. 

## Flota 
alt=|parapamje| ASL Airlines France Boeing 737-700
Flota e ASL Airlines France përbëhet nga avionët e mëposhtëm që nga janari 2025: 

Në qershor 2021, ASL Aviation Holdings njoftoi se kishte porositë nga Boeing deri në 20 avionë 737-800 BCF (aeroplanë të konvertuar mallrash) - 10 porosi të forta dhe 10 opsione në Panairin Ajror të Parisit. Kjo u zgjerua në 20 avionë të tjerë të konvertuar mallrash (BCF) të Boeing 737-800 në mars të vitit 2022. Porosia e ASL-së, duke përfshirë edhe opsionet, e çon numrin e avionëve 737-800BCF në 40. Njëmbëdhjetë avionë operojnë për ASL Airlines Belgium, ASL Airlines France,  ASL Airlines Ireland dhe sipërmarrjen e përbashkët të ASL, K-Mile Asia. 

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Uebfaqja zyrtare
Kampionati Italian i Futbollit 1904

Statistika të Kampionatit Italian të Futbollit në sezonin 1904. Ky ishte Kampionati i 7-të i Italisë.

Sezoni i kaluar: Kampionati Italian i Futbollit 1903. Sezoni i rradhës: Kampionati Italian i Futbollit 1905.

## Kualifikueset 
|}
## Gjysmëfinale 
|}
#### Përsëritja
|}

## Finalja
|}

## Referime 
**Almanacco Illustrato del Calcio - La Storia 1898-2004*, Panini Edizioni, Modena, shtator 2005
Hasi Jehon (festival)

Festivali **Hasi Jehon** është një festival vjetor që mbahet në fshatin Gjonaj në rajonin e Hasit në Kosovë. Festivali zhvillohet çdo maj që nga viti 1976. Ky është një aktivitet i folklorit shqiptar që mbledh rreth 20 ansamble nga mbarë Kosova, Shqipëria, Maqedonia e Veriut dhe Mali i Zi, duke shfaqur muzikë popullore dhe valle shqiptare tradicionale.

## Historiku 
Një vit pas themelimit të shoqatës kulturore dhe artistike “Malësori”, u organizua edicioni i parë i festivalit Hasi Jehon. Aktiviteti u mbajt në fund të prillit 1976 dhe zgjati pesë ditë, nga 27 prilli deri më 1 maj. Festivali, i njohur atëherë si “Parada e Shoqërive Kulturore Artistike (SHKA) dhe Grupeve Dramatike”, iu kushtua prezantimit të performancave artistike të grupeve nga rajoni i Hasit. Ai nisi aktivitetin me pjesëmarrjen e shoqatave të tjera kulturore e artistike, grupeve artistike të shkollave të Hasit, rapsodëve, lojtarëve të lojërave popullore dhe instrumentistëve popullorë me veshje të veçanta kombëtare.

Pas edicionit të parë të festivalit “Hasi Jehon”, festivali vazhdoi me sukses edhe për tre vite radhazi, deri në vitin 1979. Sipas themeluesve të “Malësorit”, festivali nuk u mbajt në vitin 1980 për arsye politike—një situatë që u përsërit edhe në dy vitet në vijim. Në vitin 1983, festivali Hasi Jehon u rikthye në skenë dhe vazhdoi deri në vitin 1988.

Gjatë viteve 1980, SHKA “Malësori”, ashtu si të gjitha grupet kulturore në Kosovë, u vu nën kontroll të rreptë shtetëror nga autoritetet serbe. Çdo performancë kërkonte miratim paraprak dhe programet shqyrtoheshin nga komisione të emëruara nga qeveria. Përmbajtjet që konsideroheshin politikisht të ndjeshme censuroheshin ose ndaloheshin, dhe madje edhe instrumentet me shenja simbolike konfiskoheshin. Këto kufizime sollën vështirësi të mëdha, dhe deri në vitin 1988, organizatorët u detyruan të ndërprisnin festivalin.

Vitet më të vështira për organizimin e festivalit ishin vitet 1990, për shkak të shtypjes së ashpër politike dhe ndikimit shkatërrues të Luftës së Kosovës, e cila la fshatin mikpritës të Gjonajt të rrënuar.

Në vitin 2000, u mbajt edicioni i parë i festivalit Hasi Jehon pas luftës, duke shënuar një kapitull të ri në misionin kulturor dhe trashëgiminë e festivalit.

Festivali Hasi Jehon i vitit 2001, i njohur gjithashtu si “Dasma Hasjane” për shkak të simbolikës së “dasmorëve” nga rajone të ndryshme shqiptare, mori frymën e një feste kombëtare. Ai vit shënoi një moment të rëndësishëm, pasi për herë të parë një grup kulturor nga Malësia e Madhe, Mali i Zi, performoi në skenë, duke sjellë një ndjesi të re freskie dhe uniteti në festival.

Festivali Hasi Jehon është në proces të pranimit nga Ministria e Kulturës si një aset nën mbrojtje të përhershme.

Festivali vazhdon çdo vit të mbledhë ansamble shqiptare nga të gjitha trevat e banuara nga shqiptarë. Ai shërben si një platformë e rëndësishme për ruajtjen dhe promovimin e valleve, folklorit dhe traditave shqiptare shekullore.

## Referime
Gjiri i Krorëzës

**Gjiri i Krorëzës** është një gji dhe plazh natyror që ndodhet në jug të Shqipërisë, përgjatë Rivierës shqiptare, në territorin e Bashkisë Himarë. I njohur për mjedisin e tij të paprekur dhe bregdetin me ujëra të kristalta, gjiri konsiderohet si një nga plazhet më të qeta dhe më natyrore të zonës.

## Vendndodhja dhe qasja 
Gjiri i Krorezës ndodhet pranë zonës së Shpellë-Lukovës dhe mund të arrihet në dy mënyra kryesore:
*
Në këmbë* : Rruga fillon nga Plazhi i Shpellë-Lukovës, ku pas parkimit të makinës, duhet të ecet për rreth 1 orë e gjysmë përmes terrenit kodrinor dhe gjireve të vogla bregdetare. Gjatë këtij itinerari, kalohen zona me formacione shkëmbore dhe plazhe me zhavorr të bardhë.

*Me varkë*: Gjiri mund të arrihet gjithashtu përmes detit, me nisje nga Saranda ose nga vetë Shpellë-Lukova. Ky opsion është më i shpejtë dhe ofron panoramë të gjerë të vijës bregdetare.

## Karakteristikat natyrore 
Gjiri është i rrethuar nga reliev kodrinor dhe formacione shkëmbore. Zona nuk ka infrastrukturë për automjete, gjë që e ruan natyrën e saj të virgjër dhe e bën të preferuar për vizitorët që kërkojnë qetësi dhe kontakt të drejtpërdrejtë me natyrën. Ujërat janë të pastra dhe të qeta, duke e bërë plazhin të përshtatshëm për not dhe relaksim.

## Atraksione përreth 
Pranë gjirit, mbi kodrat përreth ndodhet Manastiri i Shën Mërisë, një objekt kulti i vjetër që ofron një pamje panoramike të detit Jon. Rruga për te manastiri është vetëm këmbësore, për shkak të terrenit të thyer, por vizitorët shpërblehen me një peizazh mbresëlënës dhe mundësi për të eksploruar trashëgiminë kulturore të zonës.

## Shih edhe 
* Riviera shqiptare
* Deti Jon

## Referime
Festo me zemër, jo me armë

**Festo me zemër, jo me armë** është një fushatë ndërgjegjësuese që synon të parandalojë përdorimin e armëve të zjarrit gjatë festimeve publike dhe private në Kosovë dhe në vendet me shumicë shqiptare. Kjo fushatë mbështetet nga institucionet shtetërore, organizatat e shoqërisë civile, mediat dhe figura publike.

## Ndikimi 
Fushata ka ndikuar pozitivisht në ndërgjegjësimin e qytetarëve për rreziqet e përdorimit të armëve në festa. Është vërejtur një rënie graduale e incidenteve në disa qytete të Kosovës, megjithatë kjo mbetet ende një sfidë kulturore dhe shoqërore.

Hashtag-u më i përdorur për fushatën në rrjete shoqërore është **#FestomeZemër**.

## Shiko edhe 
* Ministria e Punëve të Brendshme e Kosovës
* Policia e Kosovës
* Dita e Pavarësisë së Kosovës
* Siguria publike në Kosovë
* Kultura e armëve në Ballkan

## Referime
Ngërçi politik në Kosovë, 2025

Më 9 shkurt 2025, Kosova mbajti zgjedhje kuvendore për të vendosur 120 deputetët e Kuvendit të Kosovës. Fituesi i këtyre zgjedhjeve ishte Lëvizja Vetëvendosje (LVV) me një pluralitet (jo një shumicë) prej 42.30% të votës, që përkthehet në 48 ulëse të Kuvendit. Partia fituese në Kosovë e ka për obligim të përzgjedhë kreun e ri të Kuvendit brenda 30 ditëve prej certifikimit të rezultateve, me një minimum të 61 votave "për" nga deputetët e të gjitha partive. Propozimi i LVV-së për kryetar të Kuvendit është Ministrja e Drejtësisë Albulena Haxhiu. Procesi i votimit, i nisur më 15 prill 2025, dështoi me 52 vota "për", 46 "kundër" dhe 11 abstenime. Me ligj ndërprehet seanca dhe punohet jo më pak se 48 orë më vonë nëse nuk arritet një marrëveshje. Seanca rifilloi më 19 prill, dhe sërish nuk mbërriti marrëveshje. Seanca që atëherë u ndërprit më shumë se 40 herë si pasojë e refuzimit kategorik të kandidates për kryetare kuvendi, duke u quajtur nga deputetët e të gjitha partive si "bllokadë" ose "ngërç". Procesi është akoma në vazhdim e sipër.

Të gjitha partitë kanë akuzuar njëra tjetrën për bllokim, dhe kanë refuzuar zgjidhje të ndryshme, si mundësia e një votimi të fshehtë. Asnjëra parti nuk ka propozuar një kandidat të vetin për Kuvend. Ngërçi u prit me protesta të ndryshme simbolike nga qytetarët. Gjatë një proteste më 3 korrik 2025, avokati Arianit Koci solli katër gomerë para dyerve të Kuvendit, për të simbolizuar "kokëfortësinë që po e tregojnë deputetët".

## Shiko edhe 
* Zgjedhjet kuvendore në Kosovë, 2025

## Referime