Skandali i Watergatit

Të dielën, më 17 qershor mbush 40 vjet njëri prej skandaleve politike më me pasoja në historinë amerikane, skandali Watergate. Ajo që filloi si një hyrje fshehurazi në zyrat e Partisë Demokrate në kompleksin Watergate në Washington, solli dorëheqjen e presidentit Richard Nixon. Kjo ngjarje vazhdon të ketë jehonë sot për politikanët dhe ambiciet e tyre, paratë e fushatave dhe abuzimimin me pushtetin:

Gjithshka filloi në orët e para të mëngjezit të 17 korrikut të vitit 1972. 5 burra që punonin për fushatën e rizgjedhjes së presidentit Nixon u arrestuan, ngaqë po përpiqeshin të futeshin në zyrat e Partisë Demokrate në kompleksin Watergate.

Gazetarët e Washington Post-it, Carl Bernsetin dhe Bob Woodward e mbuluan këtë ngjarje për gazetën e tyre dhe zbuluan se çështja Watergate ishte vetëm pjesë e një programi të përpunuar që kishte filluar të zbatonte fushata për rizgjedhjen e Richard Nixon-it me synimin që të minonte kundërshtarët politikë të presidentit.

*“Ne zbuluam emrat e njerëzve të përfshirë në një komplot kriminal, që synonte të shkatërronte sistemin e lirë elektoral që ne kemi në vendin tone, duke spiunuar dhe sabotuar demokratët”.*

Hetime kriminale dhe ato të Kongresit pasuan njoftimin e Washington Postit dhe zbuluan një aktivitet të fshehtë nga fushata e presidentit Nixon dhe nga Shtëpia e Bardhë, duke përfshirë edhe vetë Presidentin.

Gjatë seancave të dëshmive në Senat në vitin 1973 u zbulua se Nixon-i i regjistronte bisedat e tij në Shtëpinë e Bardhë dhe këto kaseta me regjistrime në fakt ndihmuan për të provuar përfshirjen e presidentit në përpjekjet për mbulimin e çështjes.

Sapo regjistrimet e Shtëpisë së Bardhë treguan përfshirjen e Presidentit në përpjekjet për të mbuluar çështjen, presidenti humbi mbështetejen bazë të Partisë Republikane në Kongres dhe ai dha dorëheqjen në gusht të vitit 1974.

*“Nuk kam hequr kurrë dorë nga asgjë. Largimi nga detyra para përfundimit të mandatit tim është diçka e pështirë për vetë qënien time. Por si president, unë duhet të ve interesat e Amerikës mbi gjithshka.”*

Pas dorëheqjes së zotit Nixon, nënpresidenti Gerald Ford bëri betimin si president dhe u përpoq menjëherë të shëronte vendin e përçarë.

*“Bashkatdhetarët e mi amerikanë, ankthi ynë ka marrë fund. Kushtetuta jonë funksionon plotësisht. Republika jonë qeveriset nga ligjet dhe jo nga njerëzit. Tek ne sundon populli.”*

Historiani i Universitetit Amerikan Allan Lichtman thotë se Watergate mbetet përpjekja më serioze nga një president dhe ekipi i tij për të minuar procesin demokratik të vendit.

*“Ai ishte një komplot me përmasa të mëdha. Dhjetra njerëz u burgosën, përfshirë zyrtarë të lartë të fushatës së zotit Nixon dhe administratës së tij. Pra, shumë njerëz që duhet t’i kishin njohur rregullat më mirë, u zhytën në këtë skandal të tmerrshëm dhe ai u bë një tragjedi me përmasa shekspiriane, sepse në shumë drejtime Richard Nixoni bëri shumë për vendin”.*

Para se të largohej nga Shtëpia e Bardhë, zoti Nixon mbajti një fjalim emocional para personelit dhe e përfundoi atë me një frazë që i goditi shumë njerëz si një këshillë ironike.

*“Asnjëherë mos harroni se të tjerët mund t’u urrejnë, por ata që ju urrejnë juve nuk mund të fitojnë në qoftë se ju nuk i urreni ata dhe në një rast të tillë, ju shkatërroni veten”.*

Tani 40 vjet më pas, skandali Watergate shihet jo vetëm si një fitore për procesin demokratik, por edhe si një shembull përcaktues mbi rëndësinë e shtypit të lirë në një shoqëri demokratike.