Përvetësimi i njohurive

parapamje| Metodologjia RCS për përvetësimin dhe përfaqësimin e njohurive
**Përvetësimi i njohurive** është procesi i marrjes, kuptimit dhe integrimit të informacionit të ri në bazën ekzistuese të dijes së individit. Ky koncept përfshin jo vetëm mësimin dhe mbajtjen mend të informacionit, por edhe aftësinë për ta përdorur atë në mënyrë praktike ose për të ndërtuar njohuri të reja mbi bazën e tij.

Në arsim dhe mësimdhënie, përvetësimi i njohurive lidhet me mësimet e fituara nëpërmjet leximit, dëgjimit, eksperimentimit dhe zbatimit praktik. Në psikologji, ky proces shpesh shihet si një ndërveprim midis përvojave të reja dhe skemave ekzistuese të mendjes, ku informacioni i ri integrohet për të krijuar kuptime më të thelluara dhe të përpunuara.

## Vështrim 
Përvetësimi i njohurive është procesi i përdorur për të përcaktuar rregullat dhe ontologjitë e nevojshme për një sistem të bazuar në njohuri . Fraza u përdor fillimisht në lidhje me sistemet e ekspertëve për të përshkruar detyrat fillestare që lidhen me zhvillimin e një sistemi ekspert, përkatësisht gjetjen dhe intervistimin e ekspertëve të fushës dhe kapjen e njohurive të tyre nëpërmjet rregullave, objekteve dhe ontologjive të bazuara në kornizë .

Sistemet e ekspertëve ishin një nga aplikimet e para të suksesshme të teknologjisë së inteligjencës artificiale për problemet reale të biznesit.  Studiuesit në Stanford dhe laboratorë të tjerë të AI punuan me mjekë dhe ekspertë të tjerë shumë të aftë për të zhvilluar sisteme që mund të automatizonin detyra komplekse si diagnoza mjekësore . Deri në këtë pikë, kompjuterët ishin përdorur kryesisht për të automatizuar detyra me shumë të dhëna intensive, por jo për arsyetime komplekse. Teknologji të tilla si motorët e konkluzionit lejuan zhvilluesit për herë të parë të trajtonin probleme më komplekse.  

Ndërsa sistemet e ekspertëve u rritën nga prototipet demonstruese në aplikimet e fuqisë industriale, shpejt u kuptua se përvetësimi i njohurive të ekspertëve të fushës ishte një nga detyrat, nëse jo më kritike në procesin e inxhinierisë së njohurive . Ky proces i marrjes së njohurive u bë më vete një fushë intensive kërkimi. Një nga veprat e mëparshme  mbi këtë temë përdori teoritë Batesoniane të të mësuarit për të udhëhequr procesin.

Një qasje e hetuar për përvetësimin e njohurive ishte përdorimi i analizës dhe gjenerimit të gjuhës natyrore për të lehtësuar përvetësimin e njohurive. Analiza e gjuhës natyrore mund të kryhet në manuale dhe dokumente të tjera ekspertësh dhe një kalim i parë fillestar në rregullat dhe objektet mund të zhvillohet automatikisht. Gjenerimi i tekstit ishte gjithashtu jashtëzakonisht i dobishëm në gjenerimin e shpjegimeve për sjelljen e sistemit. Kjo lehtësoi shumë zhvillimin dhe mirëmbajtjen e sistemeve të ekspertëve. 

Një qasje më e fundit për përvetësimin e njohurive është një qasje e bazuar në ripërdorim. Njohuritë mund të zhvillohen në ontologji që përputhen me standarde të tilla si Gjuha e Ontologjisë së Uebit (OWL) .  Në këtë mënyrë njohuritë mund të standardizohen dhe të ndahen në një komunitet të gjerë punonjësish të dijes. Një fushë shembull ku kjo qasje ka qenë e suksesshme është bioinformatika . 

## Shih edhe 
* Dituria
* Të nxënit
* Mësimdhënia

## Referime