open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kisha Protestante e Gjenevës

**Kisha Protestante e Gjenevës** (EPG,  ) është një organizatë e kongregacioneve në Kantonin e Gjenevës . Ajo u themelua në vitin 1536 gjatë Reformës Protestante .  Ishte kisha shtetërore e Gjenevës që nga fillimi i saj deri në vitin 1907.  Është anëtare e Federatës së Kishave Protestante Zvicerane dhe, nëpërmjet këtij organi, anëtare e Këshillit Botëror të Kishave dhe e Komunitetit Botëror të Kishave të Reformuara. Në vitin 2003, kisha kishte afërsisht 94.472 anëtarë, nga të cilët 15.095 ishin të pagëzuar.  Ministrat e kishës janë të organizuar në Kompaninë e Pastorëve, dhe Konsistori i Gjenevanit funksionon si një lloj parlamenti i kishës.  Lejohet shugurimi i femrave në priftëri .
Porta e Vendeve Katalanase

**Porta e Vendeve Katalanase** ( Katalanisht: *Porta dels Països Catalans*), një vepër e skulptorit Emili Armengol, shënon vendndodhjen fillestare veriore të vendeve katalane në Salses, Pyrenees-Orientales (kjo pjesë e Francës i përket asaj që quhet edhe *Catalunya Nord*, shqip : Katalunja veriore).

Pas më shumë se 20 vjetësh që nga fillimi i projektit (shpesh i ndalur, madje ndonjëherë i ndaluar), ai u përurua më në fund më 28 shtator 2003, duke qenë i dukshëm nga autostrada. Konceptimi dhe ekzekutimi i tij ishte në krye të Bashkimit për Rajonin Katalanas.

Pamja ajrore e monumentit të kujton një drapër, duke iu referuar himnit të Els Segadors .
Uniteti Katalan

**Uniteti Katalan** ( Katalanisht: *Unitat Catalana* ) është një parti rajonaliste me qendër në Francën jugore . Ai përfaqëson pakicën katalane në Kataloninë Veriore .

Partia mbështet Katalonjën e Veriut në të drejtën e saj për të qenë një rajon autonom në Francë.
La Bressola

**La Bressola**  është një shoqatë kulturore e themeluar në Përpinjan, Francë në vitin 1976 për të promovuar një rrjet shkollash të drejtuara nga komuniteti të angazhuara në programet e zhytjes së gjuhës katalanase në Francë, veçanërisht në komarkat e Katalonjës së Veriut. Qendra e parë u hap në Sant Galdric (Përpinjan) në shtator 1976. Më pas, qendra të tjera janë hapur në Pessillà, El Vernet, Pontellà, Prades, El Soler, Canet dhe Sant Esteve del Monestir.

Që nga viti 1983, shkollat e shoqatës La Bressola kanë pritur nxënës nga dy deri në njëmbëdhjetë vjet. Në vitin 2005, ata mbajtën tetë qendra arsimore për fëmijët e çerdheve dhe shkollave fillore, njëra prej tyre (El Soler) ishte, që nga viti 2003, e para që jepte arsimin e mesëm në gjuhën katalanase në Francë. Me shtatë shkolla fillore dhe dy shkolla të mesme, aktualisht janë duke u mësuar rreth 1100 nxënës. 

Së bashku me Calandretas, shkollat e Diwanit, Seaska ( Ikastolat e vendit Bask Francez ) dhe *shoqatën ABCM-Zweisprachigkeit* (shkollat dygjuhëshe frëngjisht - alzasisht  ), formojnë një konfederatë shkollash zhytëse në Francë.

parapamje| Shkolla e mesme Pompeu Fabra në el Soler
Ikastola

Një ''''* ( shumës ) është një lloj shkolle fillore dhe e mesme në Komunitetin Autonom Bask, Navarrë dhe (në një masë shumë më të vogël) Vendin Bask Francez (shih Vendin Bask ) në të cilën nxënësit mësohen ose tërësisht ose kryesisht në gjuhën baske . Ikastolaket në ditët e sotme mund të jetë private ose publike, i ndarë në rrjete të ndryshme.

Rrjeti publik në gjuhën baske mbështetet në financimin dhe menaxhimin shtetëror, të alokuar në Spanjë nga institucionet arsimore të Komunitetit Autonom Bask dhe Navarrës në territoret e tyre përkatëse, ndërsa në Francë shoqata Ikas-Bi në rrjetin publik mbron arsimin dygjuhësh. Seaska është rrjeti privat i shkollave të gjuhës baske në Vendin Bask Francez, i lidhur ngushtë me rrjetin e ngjashëm në Vendin Bask Jugor . Rrjetet private e bazojnë aktivitetin e tyre në tarifat e paguara nga prindërit, abonimet popullore (drejtpërsëdrejti ose me anë të festivaleve masive vjetore, p.sh. *Herri Urrats*, *Nafarroa Oinez*, *Araba Euskaraz'', etj.) dhe kompensimin e ofruar nga institucionet arsimore publike.
Fenuillèdes

[parapamje| Fenouillèdes në departamentin [Pyrénées-Orientales|Pyrenees-Orientales]]
**Fenouillèdes** (; Ocitanisht: *Fenolhedés/Fenolheda* ; Katalanisht: *Fenolledès/Fenolleda*, Shqip: *Fenojeda*) është një komarkë franceze dhe një zonë tradicionale që flet oksitanisht në *departamentin* e Pirenejve-Orientalë . Kryeqyteti i komarkës është Saint-Paul-de-Fenouillet ( *Sant Pau de Fenolhet* ).
[parapamje| Shenja rrugore **Fenolheda**, e prezantuar nga [Christian Bourquin]]
Fenouillèdes ka qenë pjesë e Francës që nga Traktati i Corbeil të vitit 1258. Në 1790, gjatë Revolucionit Francez, ai u përfshi në një departament të sapokrijuar së bashku me Comarques Roussillon .
ABCM-Zweisprachigkeit

**ABCM-Zweisprachigkeit** (ABCM   shkurtesa frëngjisht për ***A** sociation pour le **B** ilinguisme en **C** lasse dès la **M** aternelle*, "*Shoqata për dygjuhësinë në klasë nga kopshti e tutje*", *Zweisprachigkeit* -> termi gjerman për dygjuhësinë ) është një rrjet shkollash dygjuhëshe të komunitetit, të vendosura në rajonet e Alzasës, Moselës dhe Baden-Vyrtembergut . Mësimi jepet në frëngjisht dhe gjermanisht (standarde dhe dialektore) në masat 50-50. 

Këto shkolla synojnë të rigjallërojnë gjuhët rajonale që janë nën kërcënim, si dhe të ofrojnë më shumë mundësi për nxënësit falë njohurive të dyfishta të frëngjishtes dhe gjermanishtes.

Fillimisht, mësimi në këto shkolla bëhej në frëngjisht dhe gjermanishten e standardizuar, duke përfshirë edhe shkollën e vendosur në Baden-Vyrtemberg.  Që nga viti 2004, shkollat kanë propozuar gradualisht mësimin e dialektit vendas,  alsasisht ose frankonian i Lorenës, në varësi të vendndodhjes së shkollës. Gjithnjë e më shumë shkolla ABCM po integrojnë klasat e zhytjes në gjuhën lokale rajonale.  

## Situata 
Rrjeti ABCM-Zweisprachigkeit aktualisht përfaqëson:

* Në Alsace : pesë shkolla në *departamentin* Haut-Rhin ( Ingersheim, Moosch, Lutterbach, Mylhausen, Muespach ) dhe pesë shkolla në *departamentin* Bas-Rhin ( Schweighouse-sur-Moder, Haguenau, Saverne, Gerstheimg ). 
* Në *departamentin* francez Moselle : dy shkolla në qytetin e Sarreguemines (hapur në 1997).  Shkolla është vetëm një transpozim i një shkolle tipike ABCM në territorin e Gjermanisë, prandaj ajo ende ndjek programin mësimor shkollor të Francës.
Diwan (shkollë)

parapamje| Skol Diwan Kastell Paol
**Divan** (shqiptohet [ ˈdiwɑ̃n ] ; "fara" në Breton ) është një federatë e shkollave të mesme Bretone në Brittany .

## Koncepti 
Koncepti Diwan, i cili i lejon fëmijët të mësojnë frëngjisht dhe bretonisht përmes zhytjes në gjuhë, u frymëzua nga lëvizja *Gaelscoileanna* në Irlandë, lëvizja *Ikastolak* në vendin Bask dhe lëvizja *Mudiad Ysgolion Meithrin* në Uells, shkollat *Calandreta* në Occitani dhe *La Bressola.* shkollat e Katalonjës Veriore . Megjithatë, ndërsa Diwan edukon deri në moshën tetëmbëdhjetë vjeç, shkollat e tij janë më shumë si shkolla të arsimit të mesëm Uells në Uells.

Nga mosha dy deri në gjashtë vjeç, bretonishtja është gjuha e vetme e mësimit. Në moshën shtatë vjeç e gjysmë, frëngjishtja futet në dy nga njëzet e gjashtë orë shkollore. Kur nxënësit janë dhjetë, frëngjishtja (gjashtë orë nga njëzet e tre) mësohet në të njëjtin nivel me bretonishten. &#x5B; ''* &#x5D; Kjo mbetet e njëjtë kur ata arrijnë shkollën e mesme, por anglishtja dhe një zgjedhje e spanjishtes ose gjermanishtes mësohen përveç kësaj. 

## Historia 
Shkolla e parë e Diwanit u krijua nga disa prindër në vitin 1977 në Lampaul-Ploudalmézeau (bretonisht: Lambaol-Gwitalmeze) afër Brestit, sepse shkollat e qëndërzuara shtetërore franceze nuk ishin të gatshme të ofronin gjuhën bretone në kurrikulë. Kopshti fillestar u pasua nga shkolla e parë fillore në 1980, *kolegji* i parë në 1988 dhe *liceu'' i parë në 1994.

Në vitin 2008, shkollat e Diwanit festuan 30-vjetorin e tyre dhe organizuan Ar Redadeg, një garë këmbësh pa ndalesë nëpër Bretanjë në mbështetje të mësimit të gjuhës bretone në shkolla, e cila ka pak mbështetje nga qeveria qendrore franceze.

Në 2019–2020, 4,307 nxënës ndoqën shkollat e Diwanit në të gjithë Brittany në të gjitha nivelet nga parashkollori deri në Baccalauréat . Rrjeti përfshinte 48 shkolla të nivelit fillor dhe 8 shkolla të mesme (gjashtë  (kolegje) dhe dy  (lice) ).
Yndyra e ngopur

Një **yndyrë e ngopur** është një lloj yndyre në të cilën zinxhirët e acideve yndyrore kanë të gjitha lidhje të vetme . Një yndyrë e njohur si glicerid përbëhet nga dy lloje molekulash më të vogla: një shtyllë e shkurtër gliceroli dhe acide yndyrore ku secila përmban një zinxhir të gjatë linear ose të degëzuar të atomeve të karbonit (C). Përgjatë zinxhirit, disa atome karboni janë të lidhur me lidhje të vetme (-CC-) dhe të tjerët janë të lidhur me lidhje dyfishe (-C=C-).  Një lidhje e dyfishtë përgjatë zinxhirit të karbonit mund të reagojë me një palë atome hidrogjeni për t'u shndërruar në një lidhje të vetme -CC-, me çdo atom H të lidhur tani me një nga dy atomet C. Yndyrnat gliceride pa asnjë lidhje të dyfishtë me zinxhir karboni quhen të ngopura sepse ato janë "të ngopura" me atome hidrogjeni, duke mos pasur lidhje dyfishe në gatishmëri për të reaguar me më shumë hidrogjen.

Shumica e yndyrave shtazore janë të ngopura. Yndyrnat e bimëve dhe peshqve janë përgjithësisht të pangopura.    Shembuj të tjerë të ushqimeve që përmbajnë një përqindje të lartë të yndyrës së ngopur dhe kolesterolit dietik përfshijnë produkte me yndyrë shtazore, mishrat me yndyrë dhe produkte qumështi të bëra me qumësht të plotë ose me pak yndyrë si kos, akullore, djathë dhe gjalpë .  Disa produkte bimore kanë përmbajtje të lartë të yndyrës së ngopur, si vaji i kokosit dhe vaji i bërthamës së palmës . 

Udhëzimet e lëshuara nga shumë organizata mjekësore, përfshirë Organizatën Botërore të Shëndetësisë, kanë mbrojtur idenë e zvogëlimit e marrjes së yndyrave të ngopura për të promovuar shëndetin dhe për të zvogëluar rrezikun nga sëmundjet kardiovaskulare.
## Profilet e yndyrave 
Ndërsa etiketat ushqyese i kombinojnë rregullisht ato, acidet yndyrore të ngopura shfaqen në përpjestime të ndryshme midis grupeve ushqimore . Acidet laurike dhe miristike gjenden më së shpeshti në vajrat "tropikale" (p.sh. bërthama e palmës, kokosi ) dhe produktet e qumështit. Yndyrnat e ngopura në mish, vezë, kakao dhe arra janë kryesisht trigliceridet e acidit palmitik dhe stearik .
Duarla

[djathtas|parapamje| Duarla për të [Buka|gatuar bukë]]
parapamje| Si të gatuajmë brumin.
Në gatim (dhe më konkretisht në pjekje ), **duarla** është një proces në përgatitjen e bukës ose brumit, që përdoret për të përzier përbërësit dhe për t'i shtuar forcën produktit përfundimtar. Rëndësia e tij qëndron në përzierjen e miellit me ujë; Kur këta dy përbërës bashkohen dhe përzihen, proteinat gliadin dhe glutenin në miell zgjerohen dhe formojnë fije gluteni, gjë që i jep bukës strukturën e saj.  (Për të ndihmuar prodhimin e glutenit, shumë receta përdorin miell buke, i cili është më i lartë në proteina se mielli për të gjitha përdorimet.) Procesi i zierjes ngroh dhe shtrin këto fije gluteni, duke krijuar përfundimisht një brumë tëlastik dhe elastik. Nëse brumi i bukës nuk gatuhet mjaftueshëm, ai nuk do të jetë në gjendje të mbajë xhepat e vegjël të gazit ( dioksid karboni ) të krijuar nga agjenti fryrës (si majaja ose pluhuri për pjekje ) dhe do të shembet, duke lënë një bukë të rëndë dhe të dendur.

Zierja mund të bëhet me dorë (mënyra tradicionale), me mikser të pajisur me grep brumi ose me makinë buke . Në zierjen me dorë, brumi vendoset në një sipërfaqe të lyer me miell, shtypet dhe shtrihet me thembrën e dorës, paloset dhe rrotullohet 90° në mënyrë të përsëritur. Ky proces vazhdon derisa brumi të jetë elastik dhe i lëmuar. Më pas, brumi mund të lihet të rritet ose të " provohet ".
Diametri

djathtas|parapamje|Rrethi meP (perimetër)D (diametër)

R (rreze)C (qëndër)
Në gjeometri, një **diametër** i një rrethi është çdo segment i vijës së drejtë që kalon përmes qendrës së rrethit dhe skajet e të cilit shtrihen në rreth. Mund të përkufizohet gjithashtu si korda më e gjatë e rrethit. Të dyja përkufizimet janë gjithashtu të vlefshme për diametrin e një sfere .

Në përdorimin modern, gjatësia d i një diametri quhet edhe diametri. Në këtë kuptim flitet për diametrin dhe jo për një diametër (që i referohet vetë segmentit të linjës), sepse të gjithë diametrat e një rrethi ose sfere kanë të njëjtën gjatësi, kjo është dyfishi i rrezes. r.

: d = 2r \qquad\text{ ose}\qquad r = \frac{d}{2}.

Për një formë konvekse në rrafsh, diametri përcaktohet të jetë largësia më e madhe që mund të formohet midis dy drejtëzave paralele të kundërta tangjente me kufirin e saj, dhe width shpesh përcaktohet të jetë largësia më e vogël e tillë. Të dyja madhësitë mund të llogariten në mënyrë efikase duke përdorur kalibrat rrotullues.  Për një lakore me gjerësi konstante siç është trekëndëshi Reuleaux, gjerësia dhe diametri janë të njëjta sepse të gjitha çiftet e tilla të vijave tangjente paralele kanë të njëjtën largësi.

Për një elips, terminologjia standarde është e ndryshme. Diametri i një elipsi është çdo kordë që kalon nëpër qendrën e elipsit.  Për shembull, diametrat e konjuguar kanë vetinë që një vijë tangjente me elipsin në pikën fundore të një diametri të jetë paralele me diametrin e konjuguar. Diametri më i gjatë quhet boshti kryesor .

Fjala "diametër" rrjedh nga Greqishtja e Lashtë ( diametros ), "diametri i një rrethi", nga ( dia ), "përmes" dhe  ( metron ), "matje".  Shpesh është shkurtuar \text{DIA}, \text{dia}, d, ose \varnothing.
Khamr

**Khamr** (arabisht: خمر) është një fjalë arabe për verë; dehje; forma e shumësit, **Khumūr** (arabisht: خمور), përkufizohet si pije alkoolike, verë; liker. Në fikh i referohet disa substancave të ndaluara dhe përkufizimi teknik i tij varet nga medhhebi ose shkolla juridike. Shumica e juristëve, duke përfshirë ata nga shkollat juridike Maliki, Shafiʽi, Hanbeli, Ehl-i Hadith e kanë parë tradicionalisht atë si term të përgjithshëm për çdo pije dehëse të bërë nga rrushi, hurma dhe substanca të ngjashme. Juristët hanefi e kufizuan termin në një gamë më të ngushtë pijesh.

Traditat e Muhamedit treguan se khamr mund të bëhet nga dy bimë, hardhia dhe hurma.

Ka disa faqīh, veçanërisht të shkollës hanefi, të cilët e marrin konceptin e *khamr* fjalë për fjalë dhe ndalojnë vetëm pijet alkoolike me bazë rrushi (ose hurma), duke lejuar ato të bëra me fruta të tjera, drithëra ose mjaltë. Megjithatë, ky është një mendim i pakicës.

Vendet islame kanë norma të ulëta të konsumit të alkoolit dhe në disa prej tyre është plotësisht i ndaluar, ndërsa në të tjerat kontrollohet rreptësisht (si p.sh. lejimi i konsumit vetëm në vende private ose nga jomuslimanët). Megjithatë, një pakicë e muslimanëve pinë dhe besojnë se konsumimi i alkoolit nuk është i ndaluar Kur'anisht. Vendet me shumicë muslimane prodhojnë një shumëllojshmëri pijesh të distiluara rajonale si arrack dhe rakı. Ekziston një traditë e gjatë e vreshtarisë në Lindjen e Mesme, veçanërisht në Egjipt (ku është e ligjshme) dhe në Iran (ku është e ndaluar).

## Referime
Pija e distiluar

parapamje|Ekspozimi i liquors të ndryshme në një supermarket
thumb|Disa shishe liquors me një pije të disponueshme në Gjermani
**Liquor** është një pije alkoolike e prodhuar nga distilimi i drithërave, frutave, perimeve ose sheqerit që kanë kaluar tashmë fermentimin alkoolik. Procesi i distilimit përqendron lëngun për të rritur alkoolin e tij në vëllim. Meqenëse liquors përmbajnë dukshëm më shumë alkool (etanol) sesa pijet e tjera alkoolike, ato konsiderohen "më të forta". Disa shembuj të liquor përfshijnë vodka, rum, gin dhe tekila. Liquors shpesh vjetërohen në fuçi, si p.sh. për prodhimin e brandy dhe uiskit, ose mbushen me aromatizues për të formuar liquors me aromë, siç është absinti.

Ashtu si pijet e tjera alkoolike, liquor zakonisht konsumohen për efektet psikoaktive të alkoolit. Liquor mund të konsumohet më vete ("neat"), zakonisht në sasi prej rreth 50 mililitra (1,7 ons lëngje amerikane) për pije të shërbyer. Në një formë të paholluar, pijet e distiluara janë shpesh pak të ëmbla dhe të hidhura dhe zakonisht japin një ndjesi djegieje në gojë me një erë që rrjedh nga alkooli dhe proceset e prodhimit dhe plakjes; shija e saktë ndryshon midis varieteteve të ndryshme të pijeve dhe papastërtive të ndryshme që ato japin. Gjithashtu, liquor shpesh përzihen me përbërës të tjerë për të formuar një koktej.

Konsumimi i shpejtë i një sasie të madhe të pijeve mund të shkaktojë intoksikim të rëndë nga alkooli ose helmim nga alkooli, i cili mund të jetë fatal. Konsumimi i vazhdueshëm i pijeve alkoolike me kalimin e kohës lidhet me vdekshmëri më të lartë dhe efekte të tjera të dëmshme shëndetësore, edhe kur krahasohet me pijet e tjera alkoolike.

## Referime
Akademia Ajrore e Shteteve të Bashkuara

parapamje|220x220px|Stema e Akademisë së Forcës Ajrore të Shteteve të Bashkuara.
**Akademia e Forcës Ajrore të Shteteve të Bashkuara** (**USAFA**) është një akademi shërbimi e Shteteve të Bashkuara në El Paso County, Kolorado, menjëherë në veri të Kolorado Springs. Ai edukon kadetë për shërbim në trupat e oficerëve të Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara dhe Forcave Hapësinore të Shteteve të Bashkuara. Është më e reja nga 5 akademitë e shërbimit, pasi ka mbaruar klasën e parë 64 vjet më parë në 1959, por është e 3-ta për nga vjetërsia. Të diplomuarit e programit katërvjeçar të akademisë marrin një diplomë Bachelor të Shkencave dhe emërohen si toger të dytë në Forcën Ajrore të SHBA ose Forcën Hapësinore të SHBA. Akademia është gjithashtu një nga atraksionet më të mëdha turistike në Kolorado, duke tërhequr afërsisht një milion vizitorë çdo vit.

Pranimi është konkurrues, me nominime të ndara në mënyrë të barabartë midis rretheve të Kongresit. Klasat e ardhura së fundmi kanë pasur rreth 1200 kadetë; që nga viti 2012, rreth 20% e çdo klase hyrëse nuk diplomohet. Gjatë qëndrimit të tyre në akademi, kadetët marrin shkollimin, dhomën dhe bordin, si dhe një pagë mujore të paguara nga Forcat Ajrore. Në ditën e parë të vitit të dytë të klasës së një kadeti, kadetët angazhohen të shërbejnë për disa vite si oficer i autorizuar në Forcën Ajrore ose Forcën Hapësinore. Të padiplomuarit pas kësaj pike pritet të përmbushin detyrimet e tyre në shërbimin e regjistruar ose të paguajnë shkollimin e plotë. Angazhimi është zakonisht pesë vjet detyrë aktive dhe tre vjet në rezervë, megjithëse ka ndryshuar në varësi të Kodit të Specialitetit të Forcave Ajrore të të diplomuarit.

## Shiko edhe 
* Akademia Ushtarake e Shteteve të Bashkuara
* Akademia Detare e Shteteve të Bashkuara

## Referime
Baza Ajrore Aviano

parapamje|Ceremonia e aktivizimit për krahun e 31-të luftarak në bazën ajrore Aviano më 1 prill 1994.
**Baza Ajrore Aviano** (IATA: **AVB**, ICAO: **LIPA**) (italisht: *Base aerea di Aviano*) është një bazë në Italinë verilindore, në rajonin Friuli Venezia Giulia. Ndodhet në komunën Aviano, në rrëzë të Para-Alpeve Carnic ose Alpeve Karnike Jugore, rreth 15 kilometra nga Pordenone.

Forca Ajrore Italiane ka pronësinë, kontrollin administrativ dhe ushtarak të bazës. Mban krahun e 31-të luftarak të Forcës Ajrore të SHBA-së dhe besohet se ka armë bërthamore.

Krahu i 31-të luftarak është i vetmi krah luftarak amerikan në jug të Alpeve. Krahu i 31-të luftarak përbëhet nga dy skuadriljeve luftarake General Dynamics F-16 Fighting Falcon, Skuadrilja Luftarake e 555-të dhe Skuadrilja Luftarake e 510-të, duke e lejuar atë të fluturojë në misione sulmuese dhe mbrojtëse.

## Shiko edhe 
## Referime
Fort Liberty

parapamje|Fort Liberty, Karolina e Veriut, Shtetet e Bashkuara. Kazerma e personelit të regjistruar për Brigadën I.
**Fort Liberty**, dikur **Fort Bragg**, është një instalim ushtarak i Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara në Karolinën e Veriut dhe është një nga instalimet më të mëdha ushtarake në botë për nga popullsia, me mbi 52,000 personel ushtarak. Rezervimi ushtarak ndodhet brenda qarqeve Cumberland dhe Hoke, dhe kufizohet me qytetet Fayetteville, Spring Lake dhe Southern Pines.

Fort Liberty mbulon mbi 650 km2. Është shtëpia e Korpusit Ajror XVIII të Ushtrisë dhe është selia e Komandës së Operacioneve Speciale të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara, e cila mbikëqyr Komandën e 1-rë të Forcave Speciale të Ushtrisë së SHBA (Ajrore) dhe Regjimentin e 75-të Ranger. Është gjithashtu shtëpia e Komandës së Forcave të Ushtrisë Amerikane, Komanda e Rezervës së Ushtrisë Amerikane dhe Qendra Mjekësore e Ushtrisë Womack. Fort Liberty mban dy fusha ajrore: Pope Field, ku Forca Ajrore e Shteteve të Bashkuara stacionet ajrore globale dhe asetet e operacioneve speciale, si dhe Shkollën e Kontrollit Luftarak të Forcave Ajrore dhe Aeroportin e Ushtrisë Simmons, ku njësitë e aviacionit të Ushtrisë mbështesin nevojat e forcave ajrore dhe të operacioneve speciale. në postë.

## Shiko edhe 
## Referime
Kampi Humphreys

parapamje|220x220px|Unit Crest - Garnizoni i Ushtrisë Amerikane Humphreys.
**Kampi Humphreys** (Koreanisht: 캠프 험프리스), i njohur gjithashtu si **Garrison-Humphreys i Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara** (**USAG-H**), është një garnizon i Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara që ndodhet pranë zonave metropolitane Anjeong-ri dhe Pyeongtaek në Korenë e Jugut. Kampi Humphreys është shtëpia e Desiderio Army Airfield, aeroporti më i ngarkuar i ushtrisë amerikane në Azi, me një pistë 2476 metra. Përveç fushës ajrore, ka disa mbështetje direkte të ushtrisë amerikane, njësi transporti dhe taktike të vendosura atje, duke përfshirë Brigadën e Aviacionit Luftarak, Divizionin e 2-të të Këmbësorisë. Garnizoni ka një sipërfaqe prej 3,454 hektarësh dhe kushton 11 miliardë dollarë. Kampi Humphreys është baza më e madhe ushtarake e SHBA-së jashtë shtetit, që strehon rreth 500 ndërtesa dhe pajisje.

Në 2004, u arrit një marrëveshje midis Shteteve të Bashkuara dhe qeverive të Koresë së Jugut për të zhvendosur të gjitha forcat amerikane në garnizonet në jug të lumit Han dhe për të zhvendosur Forcat e Shteteve të Bashkuara në Kore dhe selinë e Komandës së Kombeve të Bashkuara në kampin Humphreys. Këto lëvizje u përfunduan në vitin 2018 dhe e shndërruan Kampi Humphreys në garnizonin më të madh të ushtrisë amerikane në Azi. Sipas atij plani, prania prej 28,500 trupash amerikane në Korenë e Jugut u konsolidua dhe Koreja e Forcave të Shteteve të Bashkuara u zhvendos nga Garnizoni Yongsan në Seul në kampin Humphreys. Kampi Humphreys është 64km në jug të bazës së mëparshme në Seul dhe rreth 97km nga Zona e Çmilitarizuar që ndan Korenë e Veriut dhe Korenë e Jugut. Kjo e vendos bazën rreth dy herë më larg nga Koreja e Veriut se paraardhësi i saj, një nga arsyet kryesore për këtë lëvizje. Ndërsa vendndodhja e re e zhvendos pjesën më të madhe të trupave amerikane jashtë rrezes së artilerisë së Koresë së Veriut, ushtria e Koresë së Veriut ka zhvilluar raketa të kalibrit të madh dhe raketa balistike, si dhe një aftësi bërthamore, të aftë për të arritur në kampin Humphreys.

## Shiko edhe 
## Referime
Akademia Detare e Shteteve të Bashkuara

parapamje|220x220px|Kreshta e Akademisë Detare të Shteteve të Bashkuara.
**Akademia Detare e Shteteve të Bashkuara** (**USNA**, **Navy**, ose **Annapolis**) është një akademi shërbimi federal në Annapolis, Maryland. Ajo u krijua më 10 tetor 1845 gjatë mandatit të George Bancroft si Sekretar i Marinës. Akademia Detare është e dyta më e vjetër nga 5 akademitë e shërbimit të SHBA dhe ajo edukon ndërmjetës për shërbim në trupat e oficerëve të Marinës së Shteteve të Bashkuara dhe Trupave Detare të Shteteve të Bashkuara. Kampusi prej 338 hektarësh ndodhet në territorin e dikurshëm të Fort Severn në bashkimin e lumit Severn dhe gjirin Chesapeake në kontenë Anne Arundel, 53 km në lindje të Uashingtonit, DC dhe 42 km në juglindje të Baltimores. I gjithë kampusi, i njohur në gjuhën e folur si Oborri, është një pikë referimi Historike Kombëtare dhe shtëpia e shumë vendeve historike, ndërtesave dhe monumenteve. Ai zëvendësoi Azilin Detar të Filadelfias në Filadelfia që kishte shërbyer si Akademia e parë Detare e Shteteve të Bashkuara nga 1838 deri në 1845 kur Akademia Detare u formua në Annapolis.

Kandidatët për pranim në përgjithësi duhet të aplikojnë drejtpërdrejt në akademi dhe të aplikojnë veçmas për një emërim, zakonisht nga një anëtar i Kongresit. Studentët janë oficerë në trajnim me gradën e mesit. Shkollimi për ndërmjetësit financohet plotësisht nga Marina në këmbim të një detyrimi shërbimi aktiv pas diplomimit. Përafërsisht 1200 "plebe" (një shkurtim i fjalës së lashtë romake plebeian) hyjnë në akademi çdo verë për verën rigoroze të Plebeve. Rreth 1000 ndërmjetës të diplomuar. Të diplomuarit janë emëruar ose si flamurtarë në Marinën ose nëntogerë në Trupat e Marinës, por një numër i vogël gjithashtu mund të emërohen si oficerë në shërbime të tjera të SHBA-së dhe në shërbimet e vendeve aleate. Akademia Detare e Shteteve të Bashkuara ka disa nga të diplomuarit më të paguar në vend sipas pagës fillestare. Programi akademik jep një diplomë Bachelor të Shkencave me një program mësimor që vlerëson performancën e ndërmjetësve sipas një programi të gjerë akademik, performancës së udhëheqjes ushtarake dhe pjesëmarrjes së detyrueshme në atletikën konkurruese. Nga ndërmjetësit kërkohet t'i përmbahen konceptit të nderit të akademisë.

## Shiko edhe 
* Akademia Ushtarake e Shteteve të Bashkuara
* Akademia e Forcës Ajrore të Shteteve të Bashkuara

## Referime
Baza Ajrore Incirlik

[parapamje|Një Stratotanker i [Forca Ajrore Turke|Forcave Ajrore Turke KC-135 i bazës së 10-të të tankerëve, i parë në Incirlik AB gjatë vitit 2020.]]
**Baza Ajrore Incirlik** (Turqisht: *İncirlik Hava Üssü*) (IATA: **UAB**, ICAO: **LTAG**) është një bazë ajrore turke me pak më shumë se 3320 hektarë, e vendosur në lagjen İncirlik të qytetit të Adanas, Turqi. Baza ndodhet brenda një zone urbane prej 1.7 milionë banorësh, 10 km në lindje të bërthamës së qytetit dhe 32 km në brendësi të detit Mesdhe. Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara dhe Forcat Ajrore Turke janë përdoruesit kryesorë të bazës ajrore, megjithëse ndonjëherë përdoret edhe nga Forcat Ajrore Mbretërore dhe Forcat Ajrore Mbretërore Saudite. Baza është gjithashtu shtëpia e Regjimentit të 74-të të Artilerisë Kundërajrore (njësia Patriot) e Ushtrisë Spanjolle.

Baza Ajrore Incirlik është shtëpia e Krahut të 10-të Ajror (Ana Jet Üssü ose AJÜ) të Komandës së Dytë të Forcave Ajrore (Hava Kuvvet Komutanlığı) të Forcave Ajrore Turke (Türk Hava Kuvvetleri). Krahët e tjerë të kësaj komande ndodhen në Merzifon (LTAP), Malatya/Erhaç (LTAT) dhe Diyarbakır (LTCC).

Baza Ajrore Incirlik ka një komplet të Forcave Ajrore të SHBA-së (USAF) prej rreth pesë mijë avionësh, me disa qindra aviatorë nga Forca Ajrore Mbretërore dhe Forca Ajrore Turke gjithashtu të pranishëm, që nga fundi i vitit 2002. Njësia kryesore e stacionuar në bazën ajrore të Incirlik është e 39-ta Krahu i bazës ajrore (39 ABW) i Forcave Ajrore të SHBA. Baza Ajrore e Incirlik ka një pistë 3048 metra të gjatë, e vendosur midis rreth 57 strehimoreve të forta të avionëve. Armët bërthamore taktike ruhen në bazë. Midis tyre janë "deri në" 50 bomba bërthamore B61.

## Shiko edhe 
* Stacioni Ajror i Izmirit

## Referime
Kanali i Stambollit

parapamje|270x270px|Vendndodhja e Kanalit të Stambollit.
**Kanali i Stambollit** (Turqisht: *Kanal İstanbul*) është një projekt për një rrugë ujore artificiale në nivelin e detit, e cila është planifikuar nga Turqia në Trakinë Lindore, duke lidhur Detin e Zi me Detin Marmara, dhe rrjedhimisht me detin Egje dhe Mesdhe. Kanali i Stambollit do të ndajë anën aktuale evropiane të Stambollit dhe kështu do të formonte një ishull midis Azisë dhe Evropës (ishulli do të kishte një vijë bregdetare me Detin e Zi, Detin Marmara, kanalin e ri dhe Bosforin). Rruga e re ujore do të anashkalonte Bosforin aktual.

Kanali synon të minimizojë trafikun e anijeve në Bosfor. Parashikohet të ketë një kapacitet prej 160 tranzite anijesh në ditë – e ngjashme me vëllimin aktual të trafikut përmes Bosforit, ku bllokimi i trafikut i lë anijet në radhë për ditë të tëra për të kaluar tranzit nëpër ngushticë. Disa analistë kanë spekuluar se arsyeja kryesore për ndërtimin e kanalit është anashkalimi i Konventës së Montreux, e cila kufizon numrin dhe tonazhin e anijeve luftarake nga fuqitë jo të Detit të Zi që mund të hyjnë në det nëpërmjet Bosforit, si dhe ndalon tarifat në trafik. duke kaluar nëpër të. Në janar 2018, kryeministri turk Binali Yıldırım njoftoi se Kanali i Stambollit nuk do t'i nënshtrohet Konventës së Montreux.

Projekti i Kanalit të Stambollit përfshin gjithashtu ndërtimin e porteve (një terminal i madh kontejnerësh në Detin e Zi, afër aeroportit të Stambollit), qendrave logjistike dhe ishujve artificialë që do të integrohen me kanalin, si dhe ndërtimin e zonave të reja rezidenciale rezistente ndaj tërmeteve përgjatë kanalit. Ishujt artificialë do të ndërtohen duke përdorur dheun e gërmuar për kanalin. Projektet e transportit që do të integrohen me projektin e kanalit përfshijnë trenin me shpejtësi të lartë Halkali-Kapikule, projektin e Hekurudhave Shtetërore Turke, linjat e metrosë Yenikapi-Sefakoy-Beylikduzu dhe Mahmutbey-Esenyurt në Stamboll dhe kalimin e autostradës D-100, autostradën Tem dhe Autostrada Sazlibosna.

Financimi i kanalit pritet të bëhet përmes një modeli ndërto-vepro-transferim, por mund të financohet edhe nëpërmjet partneritetit publik-privat. Qeveria pret të gjenerojë 8 miliardë dollarë të ardhura në vit nga Kanali i Stambollit, pjesërisht falë një tarife shërbimi për tranzitin. Kritikët, si Korkut Boratav, e kanë vënë në dyshim këtë numër dhe thonë se të ardhurat neto mund të jenë negative. Kritika të tjera përfshijnë nevojën për të drejtuar burimet për fokusimin në gatishmërinë ndaj tërmeteve dhe adresimin e çështjeve ekonomike, dhe ndikimet e mundshme negative mjedisore.

## Shiko edhe 
* Bosfori
* Stambolli

## Referime
Baza Detare Gölcük

**Baza Detare Gölcük** (Turqisht: *Gölcük Deniz Ana Üssü*) është baza kryesore e Marinës Turke në bregun lindor të Detit Marmara në Gölcük, Kocaeli. Është baza kryesore për mbështetjen logjistike me objekte të ndryshme të shtrira mbi 17.3 km2 tokë.

Përveç vendeve të punës, baza strehon kazerma si apartamente, objekte sociale, një spital ushtarak, një muze ushtarak dhe një arkiv për historinë detare.

Kantieri i anijeve në bazë është i aftë të ndërtojë fregata, nëndetëse, varka sulmi të shpejtë dhe anije ndihmëse me teknologji të lartë në standarde të njohura.

## Shiko edhe 
* Forcat Detare Turke

## Referime
Stacioni Ajror i Izmirit

**Stacioni Ajror i Izmirit** është një strukturë e Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara në Izmir, Turqi. Ndodhet 320km në jug-perëndim të Stambollit, në bregun perëndimor të Turqisë.

Përgjegjësitë e SHBA-së në zonën e Izmirit filluan më 8 shtator 1952 me aktivizimin e Forcave Tokësore Aleate në Evropën Juglindore dhe mbërritjen më 14 tetor 1953 të Forcave Ajrore Taktike të Gjashtë Aleate në Garnizonin Sirinyer në jug të Izmirit. Marina e Shteteve të Bashkuara mbështeti këto dhe organizata të tjera të Forcave Aleate të Evropës Jugore, ndërsa Detashmenti 2, skuadroni i bazës ajrore 7206, mbështeti instalimet e USAF në zonë pas 1 prillit 1954.

Forcat Ajrore të Shteteve të Bashkuara në Evropë (USAFE) morën përgjegjësinë e mbështetjes për entitetet e SHBA-së dhe NATO-s në zonën e Izmirit më 1 janar 1956. USAFE mori përgjegjësinë e mbështetjes për të gjitha njësitë e SHBA-së dhe NATO-s me bazë në bazën ajrore Çiğli dhe instalimet jashtë bazës së Çiğli i vendosur në të gjithë zonën e Izmirit më 6 korrik 1962.

Përmirësimet në Çiğli AB përbëheshin nga çatitë e betonit të rezervuarëve të karburantit të riparuar dhe linjat e reja të ujit, hidrantët e zjarrit dhe linjat e energjisë elektrike të instaluara gjatë vitit 1962, dhe një jastëk betoni të përforcuar për ngarkimin e krahëve të rezervuarit të ndërtuar në hangarin verior dhe klimatizimi i instaluar në lagjet e varura. gjatë vitit 1963. Cigli AB fitoi kontrollin e të gjitha aktiviteteve mbështetëse në dhe rreth Izmirit më 1 prill 1966.

Forcat Ajrore Turke morën kontrollin e Cigli AB më 1 korrik 1970, dhe Izmir AS mori më pas përgjegjësinë e mbështetjes për njësitë e SHBA dhe USAF në zonën e Izmirit, me Ciglin të zbritur në statusin e bazës së gatishmërisë. Pas një qëllimi ndaj një polici kombëtar turk të kufirit në vitin 1983, NATO-s iu kërkua të koordinonte të gjitha aktivitetet më nga afër me komandën.

Komanda Ajrore Aleate në Izmir u aktivizua në Garnizonin e Gjeneral Vecihi Akin (GVAG), Sirinyer, në 2004.

Komanda Ajrore Aleate İzmir u pasua nga Komanda Tokësore Aleate, gjithashtu në Izmir, nga dhjetori 2012.

## Shiko edhe 
* Baza Ajrore Incirlik

## Referime
TCG Anadolu

parapamje|TCG Anadolu (L-400) në Bosfor, njëqindvjetori i Republikës së Turqisë.
**TCG Anadolu (L-400)** është një anije sulmuese amfibe me aftësi V/STOL, me një përdorim të synuar si një transportues dronash UCAV i Marinës Turke. Ai është emëruar pas gadishullit të Anadollit (Turqisht: *Anadolu*) i cili përbën shumicën e masës tokësore të Turqisë. Punimet e ndërtimit filluan më 30 prill 2016 në kantierin detar të Sedef Shipbuilding Inc. në Stamboll, me vendosjen e keelës më 7 shkurt 2018. TCG *Anadolu* u komisionua me një ceremoni më 10 prill 2023.

Anija synon të plotësojë nevojat dhe kërkesat e ndryshme të Forcave të Armatosura Turke, të tilla si mbajtja e operacioneve luftarake ushtarake me qëndrueshmëri të gjatë, në distanca të gjata ose ndihma humanitare, ndërsa vepron si qendër komandimi dhe flamurtar për Marinën Turke.

Konsorciumi Sedef-Navantia fitoi tenderin për projektin e anijes sulmuese amfibe të Marinës Turke. *Anadolu* përdori të njëjtin dizajn si ai i anijes spanjolle *Juan Carlos I*. Të gjitha sistemet e armëve të anijes u prokuruan nga firmat turke Aselsan dhe Havelsan. Anija përmban një sistem të menaxhimit luftarak turk, GENESIS-ADVENT, i cili u integrua nga Aselsan dhe Havelsan. Ulja e avionit ndihmohet në të gjitha kushtet e motit nga Radari i Qasjes Precision Leonardo SPN-720.

Navantia ofroi projektim, transferim teknologjie, pajisje dhe asistencë teknike për Sedef Shipyard të Turqisë për projektimin dhe zhvillimin e *Anadolu*.

## Shiko edhe 
* Forcat Detare Turke

## Referime
Gishtat e këmbës

**Shputa e kembes**

Kockat e këmbës ofrojnë mbështetje mekanike për indet e buta; duke ndihmuar këmbën të përballojë peshën e trupit në këmbë dhe në lëvizje.

**Ato mund të ndahen në tre grupe:**

# Tarsale - një grup prej shtatë kockash me formë të çrregullt. Ato janë të vendosura afër në këmbë në zonën e kyçit të këmbës.
# Metatarsale - lidhin falangat me tarsalët. Janë pesë në numër - një për secilën shifër.
# Falangat - kockat e gishtave të këmbës. Çdo gisht ka tre falanga - proksimale, të ndërmjetme dhe distale (përveç gishtit të madh, i cili ka vetëm dy falanga).

*Këmba gjithashtu mund të ndahet në tre regjione: (i) Këmba e pasme – bisht dhe kalkaneus; (ii) Këmbë e mesme - detare, kuboide dhe kuneiforme; dhe (iii) Këmbën e përparme – metatarsale dhe falangat.*
Altay

[parapamje|Tanku kryesor i betejës Altay i Otokar në IDEF 2019 në Stamboll, [Turqia|Turqi.]]
**Altay** është një tank kryesor luftarak modern turk i bazuar në K2 Black Panther të Koresë së Jugut që do të prodhohet nga BMC nën ndihmën e projektimit dhe transferimin e teknologjisë nga Hyundai Rotem. Është emëruar për nder të gjeneralit të ushtrisë Fahrettin Altay, i cili komandoi Korpusin e 5-të të Kalorësisë në fazën përfundimtare të Luftës së Pavarësisë Turke. Me një kosto për njësi prej 13.75 milion dollarë, kostoja e projektimit të rezervuarit është e barabartë me dhe konkurruese kur krahasohet me projektet përkatëse. Prodhimi i parë masiv i Altay do të kombinohet me armën kryesore të kalibrit 55 120 mm të prodhuar nga MKE, me paketën e përparuar të blinduar të Roketsan së bashku me sistemin e mbrojtjes aktive të prodhuar nga Aselsan dhe motorin HD Hyundai Infracore dhe transmisionin SNT Dynamics.

## Shiko edhe 
* BMC Vuran
* TCG Anadolu

## Referime
Nëndetësja Tip 214

parapamje|ROKS *Yun Bonggil* mbërrin në bazën detare Guam, 2019.
**Tip 214** është një klasë e nëndetëseve me naftë, elektrike të zhvilluara ekskluzivisht për eksport nga Howaldtswerke-Deutsche Werft GmbH (HDW). Ai përmban shtytje me naftë me një sistem shtytjeje të pavarur nga ajri (AIP) duke përdorur qeliza karburanti hidrogjeni me membranë elektrolite polimer (PEM) të Siemens. Klasa kombinon parimet e projektimit të familjes së nëndetëseve Type 209 dhe tiparet e nëndetëses Type 212A. Megjithatë, si një dizajn eksporti, atij i mungojnë disa nga teknologjitë e klasifikuara të tipit 212, si p.sh. byk çeliku jomagnetik që e bën të vështirë zbulimin duke përdorur një detektor anomalish magnetike.

Për shkak të përmirësimeve në materialet e bykut nën presion, Type 214 mund të zhytet afro 400 metra. Ai gjithashtu mund të transportojë ushqim, ujë të freskët dhe karburant për 84 ditë funksionimi.

Një kontratë për të ndërtuar katër nëndetëse për Marinën Helenike u nënshkrua më 15 shkurt 2000 dhe një njësi e katërt u porosit në qershor 2002. Nëndetësja e parë u ndërtua në HDW në Kiel, Gjermani dhe pjesa tjetër në Hellenic Shipyards Co. në Skaramangas, Greqi. Marina Helenike i quajti klasi Papanikolis.

Marina e Republikës së Koresë ka porositur nëntë nëndetëse Type 214, të përcaktuara si Son Won-Il të klasës, për t'u ndërtuar në Kore nga Hyundai Heavy Industries dhe Daewoo Shipbuilding & Marine Engineering; tre modele të grupit të parë hynë në shërbim që nga viti 2007, dhe gjashtë modele të grupit të dytë hynë në shërbim nga 2012.

## Shiko edhe 
* Nëndetësja sulmuese

## Referime
Qendra komanduese

gjatë Luftës së Ftohtë.]]
Një **qendër komandimi** (shpesh quhet **dhomë lufte**) është çdo vend që përdoret për të ofruar komandë të centralizuar për ndonjë qëllim. 

Ndërsa shpesh konsiderohet si një objekt ushtarak, këto mund të përdoren në shumë raste të tjera nga qeveritë ose bizneset. Termi "dhomë lufte" përdoret gjithashtu shpesh në politikë për t'iu referuar ekipeve të njerëzve të komunikimit që monitorojnë dhe dëgjojnë median dhe publikun, u përgjigjen pyetjeve dhe sintetizojnë opinionet për të përcaktuar rrugën më të mirë të veprimit.

Nëse të gjitha funksionet e një qendre komandimi ndodhen në një dhomë të vetme, kjo shpesh quhet dhomë kontrolli. Megjithatë, në ekipet e menaxhimit të biznesit, termi "dhomë lufte" përdoret ende shpesh, veçanërisht kur ekipi fokusohet në strategjinë dhe taktikat e nevojshme për të përmbushur një qëllim që biznesi i duket i rëndësishëm. Dhoma e luftës në shumë raste është e ndryshme nga një qendër komandimi, sepse mund të krijohet për t'u marrë me një krizë të veçantë, siç janë mediat e papritura të pafavorshme, dhe dhoma e luftës mblidhet për të gjetur mënyra për t'u përballur me të. Një korporatë e madhe mund të ketë disa dhoma lufte për t'u marrë me qëllime ose kriza të ndryshme.

Një qendër komandimi i mundëson një organizate të funksionojë siç është projektuar, të kryejë operacione të përditshme pavarësisht se çfarë po ndodh rreth saj, në një mënyrë në të cilën askush nuk e kupton se është aty, por të gjithë e dinë se kush është në krye kur ka probleme.

Konceptualisht, një qendër komandimi është një burim udhëheqjeje dhe udhëzimi për të siguruar që shërbimi dhe rendi të ruhen, në vend të një qendre informacioni ose tavoline ndihmëse. Detyrat e tij realizohen duke monitoruar mjedisin dhe duke reaguar ndaj ngjarjeve, nga ato relativisht të padëmshme deri në një krizë të madhe, duke përdorur procedura të paracaktuara.

## Shiko edhe 
* Komanda dhe kontrolli

## Referime
Spitali ushtarak

në spitalin ushtarak austriak gjatë Luftës së Parë Botërore.]]
Një **spital ushtarak** është një spital në pronësi dhe e operuar nga një ushtri. Ato shpesh janë të rezervuara për përdorimin e personelit ushtarak dhe vartësve të tyre, por në disa vende janë vënë në dispozicion edhe për civilët. Ato mund të jenë ose jo në një bazë ushtarake; shumë nuk janë.

Në Mbretërinë e Bashkuar dhe Gjermani, spitalet ushtarake britanike janë mbyllur; Personeli ushtarak zakonisht trajtohet në një krah të veçantë të një spitali civil të caktuar, në MB, këto referohen si Njësi Spitalore e Ministrisë së Mbrojtjes. Personeli i shërbimit të lënduar në operacione luftarake trajtohet normalisht në Qendrën Mbretërore për Mjekësinë e Mbrojtjes.

## Shiko edhe 
* Kërkimi dhe shpëtimi

## Referime
Tuneli i Porto Palermos

[parapamje|Bunkeri në Porto Palermo, në [Deti Jon|detin Jon në Shqipërinë e Jugut.]]
**Tuneli i Porto Palermos** pretendohet të jetë një bunker nëndetësesh i ndërtuar në Republikën Popullore Socialiste të Shqipërisë gjatë sundimit të liderit Enver Hoxha. Ndodhet në skajin verior të gjirit të Porto Palermos. Ai nuk është më në përdorim si i tillë, por mbetet në një zonë kufizimi ushtarak. Pothuajse me siguri funksioni i tij kryesor ishte si një bazë për mjetet e sulmit të shpejtë. Ndryshe nga nëndetëset, këto anije janë anije mbrojtëse bregdetare me rreze të shkurtër veprimi që shtrihen të fshehura gjatë ditës afër vendit ku duhet të operojnë natën. Nëndetëset shqiptare të klasës Whisky ishin anije me rreze të gjatë dhe zakonisht bazoheshin më larg nga baza detare e Pashalimanit në Gjirin e Vlorës. Në pension në vitin 1998, nëndetëset gjenden ende në Pashaliman.

## Përdorimi i sotëm 
Porto Palermo është përdorur kohët e fundit për stërvitje të përbashkëta me vende të tjera.

Më 28 Prill 2013, *USS Monterey* mori pjesë në një stërvitje katër orëshe për testimin e aftësive të Forcave Detare Shqiptare në Porto Palermo. Stërvitja përfshiu marinarët shqiptarë që reagonin ndaj thirrjeve të simuluara të shqetësimit dhe raporteve për aktivitet të dyshimtë.

Stërvitja Shqiptare Lion 2014 përfshiu forcat shqiptare dhe britanike që praktikonin një sulm amfib në Porto Palermo. Stërvitjet Albanian Lion '14 u zhvilluan edhe në Bizë, Zall-Herr, Kuçovë dhe Pashaliman, me seli në Kepin e Palit. Ministria Shqiptare e Mbrojtjes njoftoi se në stërvitje morën pjesë 600 trupa dhe katër anije.

## Shiko edhe 
* Pashalimani

## Referime
Riblja Çorba

**Riblja Čorba** ( Serbishte Cirilike: Рибља Чорба , shqiptohet  ; përkthimi: lit. *Çorbë Peshku* ) është një grup roku serb dhe ish -jugosllav i formuar në Beograd në 1978. Grupi ishte një nga aktet më të njohura dhe më me ndikim të skenës së rrokut jugosllav .

Riblja Čorba u formua në vitin 1978 nga ish-anëtari i Zajednos, Rani Mrazit dhe Suncokretit, Borisav "Bora" Đorđević (zëra) dhe anëtarët e grupit SOS, Radislav "Rajko" Kojić (kitarë), Miroslav "Miša" Aleksić (kitarë bas). Miroslav "Vicko" Milatoviq (bateri). Publikimi i tyre debutues, singulli " Lutka sa naslovne strane " (1978), pati një sukses të madh dhe i bëri ata të famshëm. Së shpejti atyre iu bashkua kitaristi Momčilo Bajagić "Bajaga", formacioni i ri që publikoi albumin *Kost u grlu* (1979), i cili ishte, për shkak të tingullit të tyre të fortë hard rock dhe teksteve të lidhura me shoqërinë e Gjorgjeviçit, një sukses i madh komercial dhe kritik. Publikimet e tyre në vijim, *Pokvarena mašta i prljave strasti* (1981), *Mrtva priroda* (1981) dhe *Buvlja pijaca* (1982) i çuan në majat e skenës së rrokut jugosllav; veprat e tyre u vlerësuan për kompozimin, muzikantin, produksionin dhe veçanërisht tekstet provokuese të Gjorgjeviqit të lidhura me shoqërinë dhe politikën, të cilat u vlerësuan nga kritika dhe shpesh shkaktuan skandale mediatike. Në mesin e viteve 1980, grupi pa një rënie të lehtë në popullaritet, por bëri një rikthim triumfues me albumin *Istina* (1985), të regjistruar me dyshen e re të kitarës, Vidoja "Džindžer" Božinović dhe Nikola Čuturilo . Deri në fund të dekadës dhe shpërbërjes së Jugosllavisë, grupi arriti të ruante popullaritetin e tij, por pas fillimit të Luftërave Jugosllave ai ra shumë në Kroaci dhe Bosnjë dhe Hercegovinë, për shkak të mbështetjes së Gjorgjeviçit për nacionalizmin serb . Megjithatë, Gjorgjeviqi kundërshtoi gjithashtu regjimin e Slobodan Millosheviçit, duke demonstruar qëndrimin e tij në albumet e regjistruara nga Riblja Çorba gjatë viteve 1990, të cilat shpesh ishin të ndaluara në mediat shtetërore. Që nga fillimi i viteve 2000, grupi ka arritur të mbetet një nga aktet më të mira të skenës së rock-ut serb, megjithëse albumet që ata lëshuan gjatë viteve 2000 dhe 2010 patën pak sukses kritik.

Riblja Çorba konsiderohet si një nga aktet më me ndikim të skenës rok jugosllave dhe serbe, një numër i albumeve të tyre shfaqen në lista të ndryshme të albumeve më të mira të rock-ut jugosllav dhe një numër muzikantësh që i citojnë ato si ndikim. Tekstet e Gjorgjeviqit u vlerësuan nga kritika e muzikës, si dhe nga qarqet akademike, dhe ai është bërë një figurë e shquar publike në Jugosllavi dhe vendet pasardhëse të saj, veçanërisht në Serbi, ku deklaratat e tij politike të diskutueshme kanë shkaktuar vëmendje të madhe gjatë dy dekadave të fundit dhe kanë kontribuar për rënien e popullaritetit të Riblja Çorbës.
Atharvaveda

**Atharva Veda** ( sanskritisht: अथर्ववेदः , '** nga **' dhe *veda*, që do të thotë "dije" ose "dituri") ose **Atharvana Veda** ( sanskritisht: अथर्वणवेदः , ''* ) është "magazina e njohurive të *atharvāṇas'', procedurat për jetën e përditshme".  Teksti është Veda e katërt dhe është një shtesë e vonë e shkrimeve të shenjta Vedike të hinduizmit .   

Gjuha e Atharvavedës është e ndryshme nga sanskritishtja rigvedike, duke ruajtur arkaizmat indo-evropiane para-Vedike.   Është një koleksion prej 730 himnesh me rreth 6000 mantra, të ndara në 20 libra.  Rreth një e gjashta e teksteve të Atharvavedës përshtat vargje nga Rigveda, dhe me përjashtim të Librave 15 dhe 16, teksti është kryesisht në vargje që përdor një larmi metrash vedikë.  Në ndryshim nga 'feja hieratike' e tre Vedave të tjera, Atharvaveda thuhet se përfaqëson një 'fe popullore', duke përfshirë jo vetëm formulat për magjinë, por edhe ritualet e përditshme për fillesat në mësimnxënie ( *upanayana* ), martesën dhe funeralet. Ritualet mbretërore dhe detyrat e priftërinjve të oborrit përfshihen gjithashtu në Atharvaveda. 

Atharvaveda ka të ngjarë të jetë përpiluar si një Veda në të njëjtën kohë me Samavedën dhe Jaxhurvedën, ose rreth 1200 pes - 1000 pes.   Së bashku me shtresën e tekstit Samhita, Atharvaveda përfshin një tekst Brahmana dhe një shtresë përfundimtare të tekstit që mbulon spekulimet filozofike. Shtresa e fundit e tekstit Atharvaveda përfshin tre Upanishadët parësorë, me ndikim në shkolla të ndryshme të filozofisë hindu . Këto përfshijnë Upanishadin Mundaka, Upanishadin Mandukya dhe Upanishadin Prashna .  

## Takimi dhe konteksti historik 
Atharvaveda datohet nga Flood në rreth. 900 pes,  ndërsa Michael Witzel jep një takim në, ose pak më pas, shek. 1200/1000 pes. 

Priftërinjtë që praktikonin Atharvavedën konsideroheshin si niveli më i ulët i Brahminëve, në krahasim me priftërinjtë që praktikonin Rigvedën, Samavedën ose Jaxhurvedën. Stigma kundër priftërinjve Atharvaveda ka vazhduar në Odisha edhe në ditët moderne.  
parapamje| Një faqe nga Atharva Veda Samhita, shtresa e saj më e lashtë e tekstit.
Atharvaveda është një koleksion prej 20 librash, me gjithsej 730 himne me rreth 6000 strofa.  Teksti, thonë Patrick Olivelle dhe studiues të tjerë, është një koleksion historik i besimeve dhe ritualeve që trajtojnë çështje praktike të jetës së përditshme të shoqërisë Vedike, dhe nuk është një koleksion liturgjik i stilit Jaxhurveda.
GoPro

parapamje|Logo vektoriale e GoPro, pa sfond të zi.
**GoPro, Inc.** (i tregtuar si **GoPro** dhe nganjëherë i stilizuar si **GoPRO**) është një kompani teknologjike amerikane e themeluar në vitin 2002 nga Nick Woodman. Ajo prodhon kamera aksioni dhe zhvillon aplikacionet e veta celulare dhe softuerin e redaktimit të videove. E themeluar si **Woodman Labs, Inc**, kompania përfundimisht u fokusua në zhanrin e sportit të lidhur, duke zhvilluar linjën e saj të kamerave të veprimit dhe, më vonë, softuerin e redaktimit të videove. Ajo është e vendosur në San Mateo, Kaliforni.

Ai zhvilloi një dron me katërkopter, Karma, i lëshuar në tetor 2016. Në janar 2018, *Karma* u ndërpre. Gjithashtu në janar 2018, kompania punësoi JPMorgan Chase për të ndjekur opsionet e shitjes së kompanisë. Megjithatë, një muaj më vonë, CEO e mohoi këtë. GoPro ka vazhduar biznesin e saj në prodhimin e kamerave të veprimit.

## Shiko edhe 
## Referime