Stuhia e mendimeve

parapamje
**Stuhia e mendimeve** () është një teknikë e punës në grup me të cilën bëhen përpjekje për të gjetur një përfundim për një problem specifik, duke mbledhur një listë idesh të mbledhura në mënyrë spontane nga anëtarët e atij grupi. 

Me fjalë të tjera, teknika **stuhi mendimesh** është një situatë kur një grup njerëzish takohen për të gjeneruar ide dhe zgjidhje të reja rreth një fushe specifike të interesit duke hequr frenimet. Gjatë punës me këtë teknikë njerëzit janë në gjendje të mendojnë më lirshëm dhe ata sugjerojnë shumë ide të reja në mënyrë spontane. Të gjitha idetë shënohen pa kriticizëm dhe vetëm pas seancës së stuhisë së mendimeve idetë mund të analizohen apo edhe të vlerësohen. Termi dhe teknika në fjalë për herë të parë është përdorur nga Alex Faickney Osborn në librin e tij me titull *Imagjinata e aplikuar* botuar në vitin 1953.         

## Zbatimi 
Osborn vlerëson se stuhia e mendimeve duhet të adresojë një pyetje specifike; ai konsideronte se seancat që adresonin pyetje të shumta ishin joefikase. Më tej, problemi duhet të kërkojë më tepër gjenerimin e ideve sesa gjykimin; ai përdor shembuj të tillë si gjenerimi i emrave të mundshëm për një produkt si material i duhur për krijimin e stuhive të mendimit, ndërsa gjykimet analitike siç është p.sh. të martohemi apo jo nuk kanë ndonjë nevojë për stuhi mendimesh.  

Osborn parashikonte grupe me rreth 12 pjesëmarrës, përfshirë ekspertë dhe fillestarë. Pjesëmarrësit inkurajohen të japin përgjigje të egra dhe të papritura. Idetë nuk marrin asnjë kritikë apo diskutim. Grupi thjesht ofron ide që mund të çojnë në zgjidhje dhe nuk zbatojnë gjykim analitik për sa i përket realizueshmërisë. Gjykimet rezervohen për një datë të mëvonshme. 

### Katër rregulla 
# **Synoni për kuantitet**: Ky rregull është një mjet për të rritur prodhimin divergjent, duke synuar lehtësimin e zgjidhjes së problemit përmes *cilësisë* maksimale të *racave*. Supozohet se sa më i madh të jetë numri i ideve të krijuara, aq më i madh është shansi për të prodhuar një zgjidhje radikale dhe efektive. 
# **Mos përdorni kritika**: Në stuhi mendimesh, kritika ndaj ideve të gjeneruara duhet të mbahet "në pritje". Përkundrazi, pjesëmarrësit duhet të përqendrohen në shtrirjen ose shtimin e ideve, duke rezervuar kritikat për një "fazë kritike" të mëvonshme të procesit. Duke pezulluar gjykimin, pjesëmarrësit do të ndjehen të lirë të gjenerojnë ide të pazakonta. 
# **Mirë se vini ide të egra**: Për të marrë një listë të gjatë sugjerimesh, idetë e egra inkurajohen. Ato mund të gjenerohen duke parë perspektivat e reja dhe duke pezulluar supozimet. Këto mënyra të reja të të menduarit mund t'ju japin zgjidhje më të mira. 
# **Kombinoni dhe përmirësoni idetë**: Siç sugjerohet nga sllogani "1 + 1 = 3". Besohet se kjo stimulon ndërtimin e ideve përmes një procesi asociacionesh. 

### Variacionet 
* Teknika e grupit nominal 
* Teknika e kalimit në grup 
* Teknika e hartës së idesë ekipore 
* Stuhia e drejtuar 
* Stuhia e udhëzuar 
* Stuhia individuale 
* Stuhia pyetëse  

### Gjashtë hapa 
# Krijoni grupin. 
# Mos përdorni kritikë ose tallje.
# Vendosni një limit kohe specifike. 
# Zgjidhni një lider për grupin.
# Zgjidhni dikë për të regjistruar idetë.  
# Të jeni të përpiktë.

## Metodika 
Ekzistojnë një varg mënyrash sipas të cilave grupet mund të përmirësojnë efektivitetin dhe cilësinë e seancave të tyre gjatë stuhisë së mendimit. Njëra ndër mënyrat është edhe kjo:  

* **Shmangia e grupeve ballë për ballë**: Vënia e grupeve ballë për ballë mund të ndikojë negativisht në produktivitetin e grupit, kapjen e vlerësimit, përputhjen shoqërore dhe shtrëngimin shoqëror. 
* **Respektimi i rregullave**: Duhet të ndiqen rregullat e stuhisë së mendimit dhe reagimet adekuate duhet t'u jepen anëtarëve që shkelin këto rregulla. Shkeljet e rregullave të stuhisë së mendimit kanë tendencë të çojnë në ide mediokre. 
* **Kushtojini vëmendje ideve të të gjithëve**: Njerëzit priren t'i kushtojnë më shumë vëmendje ideve të tyre, megjithatë stuhia e mendimeve kërkon ekspozim ndaj ideve të të tjerëve. Një teknikë për të inkurajuar anëtarët t'i kushtojnë vëmendje ideve të të tjerëve është t'i bëjë ata të rendisin idetë e tyre ose t'u kërkojnë atyre të përsërisin idetë e të tjerëve. 
* **Përfshini si qasjet individuale ashtu edhe ato grupore**: Një metodë që i ndihmon dhe stimulon anëtarët të integrojnë idetë e tyre në grup është shkrimi i mendimeve dhe ideve. Kjo është ajo kur anëtarët i shkruajnë idetë e tyre në një copë letër dhe pastaj ia kalojnë atë të tjerëve të cilët shtojnë edhe idetë e tyre. 
* **Bëni pushime**: Lejoni heshtjen gjatë diskutimeve në grup në mënyrë që anëtarët të kenë kohë të mendojnë për gjërat të cilat janë objekt i trajtimit. 
* **Mos nxitoni**: Lejoni më shumë kohë që anëtarët të kryejnë detyrën. Megjithëse puna nën presion ka tendencë që fillimisht të çojë në më shumë zgjidhje, cilësia është zakonisht më e ulët se nëse harxhohet më shumë kohë për detyrën. 
* **Qëndroni këmbëngulës**: Anëtarët duhet të qëndrojnë të përqendruar dhe të këmbëngulin në detyrë edhe kur produktiviteti është i ulët. 
* **Lehtësoni seancën**: Një udhëheqës i aftë për diskutim duhet të udhëheqë dhe koordinojë seancat e stuhisë së mendimeve. Ky udhëheqës mund të motivojë anëtarët, të korrigjojë gabimet eventuale dhe të sigurojë një standard të qartë të punës. Ata gjithashtu mund të angazhohen për të mbajtur nën kontroll të gjitha idetë si dhe për t'u siguruar që këto ide janë të disponueshme për të gjithë.

## Shih edhe 
* Idea
* PQRST
* SQ3R
* Aha efekti
* Halo efekti
* Harta e mendjes
* Harta sociale
* Grafiku pite
* Diagrami i merimangave

## Literatura 
* A. Bosse: *Das kollektive Genie: Die Innovationsleistung rollengestützter Gruppen.* Tectum, Marburg 2007, ISBN 978-3-8288-9332-0.
* A. F. Osborn: *Applied Imagination.* Charles Scribner’s Sons, New York 1957.
* Charles Hutchison Clark: *Brainstorming: How to Create Successful Ideas.* Wilshire Book Company, 1989, ISBN 0-87980-423-8.
* Diehl, M., & Stroebe, W. (1991). *Productivity loss in idea-generating groups: tracking down the blocking effect*. Journal of Personality and Social Psychology, 61, 392-403.
* H. Rätzsch: *Ideenfindung.* Vogel, Würzburg 1999, ISBN 3-8023-1786-6.
* H. Wilke, A. Wit: *Gruppenleistung.* In: K. Jonas, M. Hewstone (Hrsg.): *Sozialpsychologie. Eine Einführung.* Springer, Berlin 2002, ISBN 3-540-42063-0, S. 497–535.
* M. Nückles, J. Gurlitt, T. Pabst, A. Renkl: *Mind Maps und Concept Maps. Visualisieren – Organisieren – Kommunizieren.* Beck-Wirtschaftsberater im dtv, München 2004, ISBN 3-423-50877-9.
* Olaf & Johannes: *Brainstorming: How to Create Successful Ideas.* Wilshire Book Company, 1989, 
* Osborn, A.F. (1957). *Applied Imagination.* New York: Charles Scriber’s Sons.
* Paul B. Paulus, Bernard A. Nijstad (Hrsg.): *Group Creativity: Innovation Through Collaboration.* Oxford University Press, London, ISBN 0-19-514730-8.
* Tara Teramata & B.A. Nijstad (Eds.), *Group Creativity: Innovation Through Collaboration.* London: Oxford University Press. 
* Werner Gilde, Claus-Dieter Starke: *Ideen muss man haben.* Urania-Verlag, Leipzig/ Jena/ Berlin 1969.

## Referime