Islami politik

**Islami politik** është çdo interpretim i Islamit si burim i identitetit dhe veprimit politik. Mund t'i referohet një gamë të gjerë individësh ose grupesh që mbrojnë formimin e shtetit dhe shoqërisë sipas kuptimit të tyre të parimeve islame. Mund t'i referohet gjithashtu përdorimit të Islamit si burim i pozicioneve dhe koncepteve politike.

Islami politik përfaqëson një aspekt të ringjalljes islame që filloi në shekullin e 20-të dhe jo të gjitha format e veprimtarisë politike nga myslimanët diskutohen nën rubrikën e Islamit politik. Shumica e autorëve akademikë përdorin termin islamizëm për të përshkruar të njëjtin fenomen ose përdorin të dy termat në mënyrë të ndërsjellë. Disa ekspertë përdorin terma si *islamizmi*, duke vënë në dukje të njëjtin grup dukurish ose i ngatërrojnë të dy termat. Dekmejian ishte ndër të parët nga ekspertët që bëri vërejtje për politizimin e Islamit në kontekstin e dështimit të qeverive laike islame, ndërsa ai përdor si islamizmin ashtu edhe *fundamentalizmin* në të njëjtën kohë (në vend të *Islamit politik*).

Termi *Islam politik* është përdorur në lidhje me komunitetet e huaja, duke iu referuar lëvizjeve ose grupeve që kanë investuar në një ringjallje të gjerë fondamentaliste që lidhet me një axhendë të caktuar politike. Disa nga ekspertët përdorin edhe terma të tjerë përshkrues për të dalluar drejtime të ndryshme ideologjike brenda Islamit politik: *konservator*, *progresiv*, *militant*, *radikal*, *xhihadist*, etj. dhe shoqëritë jomyslimane. Ai është kritikuar për identifikimin e Islamit me islamizmin dhe për metodologjinë e tij. Në vitin 2011, Southern Poverty Law Center e përfshiu atë në një listë me dhjetë persona të vijës së ashpër anti-islame në Shtetet e Bashkuara.

## Përkufizimet 
Studiuesi islamik Gudrun Krämer, një profesor në Universitetin e Lirë të Berlinit, shkruan:"Islami politik nuk është sinonim i islamizmit të dhunshëm, radikal ose ekstremist dhe nuk kufizohet vetëm tek grupet opozitare. Spektri varion nga avokatët e një republike islame te simpatizuesit e një monarkie islamike ose të një kalifati të ringjallur dhe nga liberalët e vetëshpallur. ndaj konservatorëve të pakompromis disa islamikë zakonisht klasifikohen si të moderuar ose pragmatikë, të tjerët si radikalë, militantë ose ekstremistë.John L. Esposito (Universiteti Georgetown) dhe Emad El-Din Shahin (Universiteti Amerikan në Kajro) japin përkufizimin e mëposhtëm në *Manualin e Oksfordit të Islamit dhe Politikës*:"Në vitet e fundit, Islami politik është shfaqur në dy orientime diametralisht të kundërta: një përfshirje në rritje në procesin e demokratizimit nga lëvizjet kryesore pas suksesit të kryengritjeve popullore pro-demokratike në rrëzimin e regjimeve autokratike dhe një prirje në rritje ndaj dhunës nga grupet e skajshme. Islami këtu i referohet përpjekjeve të individëve, grupeve dhe lëvizjeve myslimane për të rindërtuar bazën politike, ekonomike, sociale dhe kulturore të shoqërisë së tyre përgjatë vijave islame Përderisa shumica e lëvizjeve islamike janë përfshirë në procesin e demokratizimit në vendet e tyre përkatëse, disa e kanë përqafuar dhunën dhe terrorizmin si një zgjedhje ideologjike dhe strategjike, me pasoja shkatërruese për botën dhe për vetë Islamin.Manuali Routledge i Islamit Politik ofron përkufizimin e mëposhtëm nga shkencëtari politik Shahram Akbarzadeh, një profesor në Universitetin e Melburnit:"Islami politik është një fenomen modern që kërkon të përdorë fenë për të formësuar sistemin politik. Origjina e tij qëndron në dështimin e perceptuar të ideologjive laike të nacionalizmit dhe socializmit për të përmbushur premtimet e tyre për anti-imperializëm dhe prosperitet."Në një punim tjetër, Rüdiger Lohlker kritikon supozime të shumta rreth diskutimit mbi Islamin Politik:"Të gjitha kategoritë që po diskutojmë preken nga ky supozim "i dyshimtë" se ekziston një thelb transhistorik i fesë. "Më e dyshimta" nga të gjitha këto kategori mund të jetë Islami politik me supozimin e tij të sfondit që feja "e vërtetë" duhet të privatizohet. por duke injoruar se nevoja e privatizuar për besim bazohet në një dominim të universalizuar të traditave të krishtera në diskursin dhe institucionet publike Edhe nëse katolicizmi politik mund të konsiderohet gjithashtu si i dyshimtë, nocioni injoron ndryshimin themelor të një fenomeni që përpiqet për dominim politik (nganjëherë. i suksesshëm) në kontekstin hegjemonist evropian. Kështu, vënia e aspiratave të shumicës dhe e disa temave të diskurseve dhe organizatave të pakicës në të njëjtin nivel është një dështim i madh i analizës dhe të tjerat ne duhet të mendojmë për Islamin si një praktikë, jo një spektër transhistorik të fesë të quajtur Islami që po ndjek imagjinatën perëndimore."

## Në vendet myslimane 
Disa fraksione në Lindjen e Mesme kanë arritur të lidhin idenë e modernitetit me ndërhyrjet e imperializmit kolonial. Në disa vende myslimane, veçanërisht në Egjipt dhe Pakistan, zunë rrënjë kundërlëvizjet politike me prirje ideologjike fetare. Arsyet janë të shumëanshme. Rënia e Perandorisë Osmane ishte një ngjarje sizmike që krijoi shumë pasgoditje. Rajoni përjetoi turbulenca për shumë vite pasi vendet arabe ranë brenda sferës kulturore dhe koloniale të kombeve evropiane. Nën presionet kulturore në rritje, myslimanët pohuan identitetin e tyre kombëtar dhe trashëgiminë kulturore, dhe disa fraksione theksuan dimensionet fetare. Në Egjipt, dobësia e myslimanëve u fajësua për respektimin e dobët të shkrimit. Sipas Hassan al-Banna, kultura evropiane ishte materialiste, imorale dhe e bazuar në egoizmin klasor dhe fajde. Faktorë të tjerë kontribues mund të kenë qenë kundërshtimi ndaj ndikimeve modernizuese, qeverisja e përgjithshme e dobët dhe nivelet e ulëta të arsimit në popullatë.

## Hulumtim në Evropë 
Në korrik 2020, qeveria austriake e përbërë nga ÖVP dhe të Gjelbërit ngritën Qendrën e Dokumentacionit Politik Islamik, një organizatë për të hulumtuar "ekstremizmin politik të motivuar fetarisht" në lidhje me Islamin politik dhe për të monitoruar rrjetet dhe mediat sociale të ndërlidhura. Ajo u financua nga Fondacioni Austriak dhe nëpërmjet Aktit të Fondit të vitit 2015.

Në vazhdën e protestave të Mahsa Amini në Iran, organizata austriake përgatiti një raport mbi përpjekjet e Republikës Islamike për të ushtruar ndikim jashtë vendit në sektorët kulturorë, fetarë dhe arsimorë në Evropë përmes fondacioneve dhe qendrave fetare, duke përfshirë Qendrën Islamike në Hamburg. dhe Qendra Imam Ali në Vjenë. Në vitin 2022, organizata hetoi gjithashtu Shoqatën Islamike në Austri, një organizatë që drejton një xhami në lagjen hebraike të Vjenës, e cila dyshohet se është përgjegjëse për propagandimin e antisemitizmit, urrejtjes anti-izraelite dhe mbështetjen për Hamasin dhe Vëllazërinë Myslimane.

## Shiko edhe 
* Islami politik në Ballkan
* Asimilimi fetar
* Asimilimi kulturor
* Islamizimi
* Islamizmi
* Arabizimi
* Përhapja e Islamit

## Referime