Konstantini II

**Konstandini II** (latinisht: *Flavius Claudius Constantinus*; shkurt 316 – 340) ishte perandor romak nga 337 deri në 340. Djali i Kostandinit të Madh dhe bashkë-perandori së bashku me vëllezërit e tij, përpjekja e tij për të ushtruar të drejtat e tij të perceptuara të parësisë çoi në vdekjen e tij në një pushtim të dështuar të Italisë në 340.

## Biografia 
Djali i madh i Kostandinit të Madh dhe Fausta, Konstandini II lindi në Arles në shkurt 316  dhe u rrit si i krishterë.

Më 1 mars 317, ai u bë Cezar .  Në vitin 323, në moshën shtatë vjeçare, ai mori pjesë në fushatën e të atit kundër Sarmatëve. Në moshën dhjetë, ai u bë komandant i Galisë, pas vdekjes së gjysmëvëllait të tij Crispus . Një mbishkrim që daton në vitin 330 shënon titullin *Alamannicus*, kështu që ka të ngjarë që gjeneralët e tij fituan një fitore mbi Alamanni. Karriera e tij ushtarake vazhdoi kur Konstandini I e bëri komandant në terren gjatë fushatës së dimrit të vitit 332 kundër gotëve . Operacioni ushtarak ishte i suksesshëm dhe vendimtar, me 100,000 gotë të vrarë dhe dorëzimin e sundimtarit Ariaric .  

Pas vdekjes së babait të tij në 337, Konstandini II fillimisht u bë perandor së bashku me vëllezërit e tij Konstantin II dhe Konstansin,  me perandorinë e ndarë mes tyre dhe kushërinjve të tyre, *cezarëve* Dalmatius dhe Hannibalianus .  Kjo marrëveshje mezi i mbijetoi vdekjes së Konstandinit I, pasi djemtë e tij organizuan masakrën e shumicës së pjesës tjetër të familjes nga ushtria.  Si rezultat, të tre vëllezërit u mblodhën së bashku në Panoni  dhe atje, më 9 shtator 337,   mori Galinë, Britaninë dhe Hispaninë . 

Ai u përfshi shpejt në luftën midis fraksioneve që prishnin unitetin e Kishës së Krishterë .  Pjesa perëndimore e perandorisë, nën ndikimin e Papëve në Romë, favorizoi krishterimin e Niceas mbi Arianizmin dhe me ndërmjetësimin e tyre ata e bindën Kostandinin të lironte Athanasin, duke e lejuar atë të kthehej në Aleksandri .  Ky veprim rëndoi Kostandin II, i cili ishte një mbështetës i përkushtuar i Arianizmit. 

Konstandini fillimisht ishte kujdestari i vëllait të tij më të vogël Konstansit, pjesa e perandorisë së të cilit ishte Italia, Afrika dhe Iliri . Kostandini shpejt u ankua se nuk kishte marrë sasinë e territorit që i takonte si djali i madh.  I mërzitur që Konstansi kishte marrë Trakën dhe Maqedoninë pas vdekjes së Dalmatit, Kostandini kërkoi që Konstansi t'i dorëzonte provincat afrikane, për të cilat ai ra dakord për të ruajtur një paqe të brishtë.  Së shpejti, megjithatë, ata filluan të grinden se cilat pjesë të provincave afrikane i përkisnin Kartagjenës, dhe kështu Kostandinit, dhe cilat i përkisnin Italisë, dhe për rrjedhojë Konstansit. 

Komplikime të mëtejshme lindën kur Konstansi erdhi në moshë dhe Kostandini, i cili ishte mësuar të dominonte vëllain e tij më të vogël, nuk do të hiqte dorë nga kujdestaria. Në 340 Konstandini marshoi në Itali në krye të trupave të tij  për të kërkuar territor nga Konstansit.  Konstandini ishte i angazhuar në operacione ushtarake  dhe u vra nga gjeneralët e Konstansit në një pritë jashtë Aquileia .  Konstansi më pas mori kontrollin e mbretërisë së vëllait të tij të ndjerë.

## Shih edhe 
* Iliria
* Prefektura e Ilirikut
* Lista e perandorëve ilirë
* Lista e personaliteteve ilire

## Literatura 
* Zosimus, *Historia Nova*, Book 2 Historia Nova
* Aurelius Victor, Epitome de Caesaribus
* Eutropius, Breviarium ab urbe condita
* 

## Referime