Balli Kombëtar

200px|parapamje|Emblema e Ballit Kombëtar
**Balli Kombëtar** ka qenë një organizatë nacionaliste dhe antikomuniste Shqiptare, e themeluar më 1939 nën emrin e "Lëvizjes kombëtare të Rezistencës". Kryetarë të tjerë të rëndësishëm ishin gjithashtu Abas Ermenji, Lef Nosi, Isuf Luzaj,Isuf Hysenaj, Skënder Muço, Thoma Orollogaj, Bahri Omari, Hysni Lepenica, Ismail Golemi dhe Safet Butka. Në Maqedoni, kryetari më i shquar i lëvizjes Balliste ishte Xhemë Hasa nga Gostivari.

Balli Kombëtar u përpoq të realizonte një bashkëpunim me Partinë Komuniste, për të cilin ia arriti qëllimit nëpërmjet Marrëveshjes së Mukjes, të firmosur nga ballistët dhe komunistët në 2 gusht 1943.

Asambleja Kombëtare u mblodh për herë të parë pas katër vjetësh. Në vitin 1943-1944 pas disa fitoreve fillestare ndaj forcave te rezistencës komuniste, Partia Komuniste, e ndihmuar me armë nga Jugosllavia, Britania e Madhe dhe Shtetet e Bashkuara, arriti të merrte pushtetin në Shqipëri.  Motoja e Ballit Kombëtar ishte: "*Shqipëria Shqiptarëve, Vdekje Tradhëtarëvet*".

Me dobësimin e Italisë Fashiste në 1942-1943, Balli Kombëtar dhe Partia Komuniste e Shqipërisë organizuan një takim në fshatin e Mukjes dhe takimi rezultoi në Marrëveshjen e Mukjes. Sipas kësaj marrëveshjeje Balli Kombëtar dhe Partia Komuniste do kishin aleancë për luftën kundër Italisë Fashiste. Por toleranca e shkurtër që kishte karakterizuar marrëdhëniet midis Komunistëve dhe Ballistëve mbaroi shpejt, pasi Komunistët refuzuan që Kosova t'i kthehej Shqipërisë, dhe kjo e bëri të pamundur për Ballistët të bashkëpunonin me Lëvizjen Nacionalçlirimtare. Gjithashtu Aleatët e Luftës së Dytë Botërore nuk mund ta garantonin që Kosova do ishte pjesë e Shqipërisë, pasi qëndrimi i tyre zyrtar ishte pro kthimit të shteteve të pushtuara gjatë Luftës së Dytë në kufijtë e paraluftës. Ndërsa Mid'hat Frashëri në debatet që gjallonin rreth Kosovës argumentonte se trevat Shqiptare ishin një e drejtë legjitime e popullit shqiptar në bazë të së drejtës të vetëpërcaktimit të popujve.

Megjithë urrejtjen për pushtuesit, ballistët kishin frikë që një fitore e Aleatëve do çonte në një kontroll te Shqipërisë nga Komunistët. Qëndrimi i vakët i Ballistëve ndaj forcave Britanike ishte i karakterizuar nga dëshira e tyre për të mbajtur kufijtë etnikë që kishin krijuar Italianët në 1941. Balli ishte kundër humbjes së Kosovës dhe Dibrës dhe dhënies së tyre Jugosllavisë. Gjithashtu ballistët mendonin që ndihma që mund t'u jepesh Greqisë mund të çonte në mospasjen e mbështetjes për reklamimin e Çamërisë, ashtu si dhe rrezikimin e zonave të Korçës dhe Gjirokastrës, që ishin edhe zemra e LNÇ-së. Balli i shikonte Jugosllavinë dhe Greqinë si armiqtë e vërtetë të Shqipërisë. Balli Kombëtar, i cili kishte luftuar kundër Italisë Fashiste, ishte tashmë i kërcënuar nga forcat e Lëvizjes Nacionalçlirimtare dhe te Partizanëve Jugosllavë, të cilët ndihmoheshin nga Aleatët. Ndihma që iu vinte të tri forcave anti-fashiste shqiptare nga misioni i SOE-së, u shpërnda në dëm të Ballit Kombëtar nga dizinformimi që hasën ushtarakët Britanikë me t'ardhur në Shqipëri apo dhe simpatisë të disave prej tyre.

Rasti i vrasjes së krerëve të Ballit Kombëtar në Gërhot të Gjirokastrës me në krye Hysni Lepenicën. Ndërhyrja e majorit Tilman bëri që gjenerali i divizionit Italian "Ferrara" që në fillim kishte një marrëveshje me Ballin pë t'iu dorëzuar armatimet, i ndërpreu veprimet dhe përkundrazi i sulmoi Ballistët.

Safet Butka, një nacionalist i Ballit nga zona e Korcës, kishte tentuar (dhe arritur) të bashkëpunonte me Partinë Komuniste edhe përpara Marrëveshjes së Mukjes. Në Shkurt 1943 ai organizoi një takim me përfaqësuesit komunistë dhe arriti një marrëveshje me ta në Mars 1943. Ai qe një nga iniciatorët e Marrëveshjes së Mukjes në Gusht 1943. Pas braktisjes së Marrëveshjes së Mukjes nga Partia Komuniste Butka pati frikë se në Shqipëri do ndodhte Luftë Civile dhe deklaroi se, nëse ajo do ndodhte, ai do vriste veten. Këto faktorë kontribuan në një urrejtje të Ballistëve kundër Komunistëve.

Në vjeshtën e vitit 1943, Italia Fashiste kapitulloi. Vendin e saj e zunë trupat e Gjermanisë Fashiste që nisën të përndiqnin ushtarakët Italianë dhe prej provokimeve komuniste edhe çetat e brigadave Partizane.

Qeveria e formuar në bashkëpunim me gjermanët shkatërruan në dy brigada komuniste

Pas Luftës së Dytë Botërore me fitoren e Partise Komuniste, shumica e kryetarëve të Ballit Kombëtar u burgosën, ekzekutuan, apo u torturuan për rolin e tyre antikomunist me akuza si bashkëpunëtorë.

### Balli Kombëtar në rajonet shqiptare të Kosovës e Maqedonisë 
parapamje|Protektorati Italian i Shqiperise, ne Gusht 1941. Me ngjyrë të verdhë, zonat e përftuara nga Shqipëria
Gjermania naziste rekrutoi mijëra shqiptarë në divizionin SS Skanderbeg, të ndihmuar nga Ministri i Brendshëm, Xhaferr Deva. Balli Kombëtar gjithashtu formoi Lidhjen e Dytë e Prizrenit që të mund të mbante kufijtë e zgjeruar të Shqipërisë.

Pasi Gjermanët ishin dëbuar nga Partizanët Jugosllavë të Titos, dhe pasi komunistët fituan Luftën në Shqipëri, Tito urdhëroi mbledhjen e armëve në Kosovë dhe arrestimin e kryetarëve Ballistë Shqiptarë të Kosovës. Urdhri u prit keq nga Shqiptarët e Kosovës dhe shkaktoi një kryengritje. Në 2 Dhjetor 1944, Ballistë nga krahina e  
[parapamje|350x350px|majtas|[Mit’hat Frashëri, kryetar i Ballit Kombëtar]]
Drenicës sulmuan minierën e Trepçës dhe objektiva të tjera. Pas Luftës së Dytë edhe në Kosovë e Maqedoni, ashtu si në Shqipëri, shumica e kryetarëve të Ballit Kombëtar u burgosën, ekzekutuan apo torturuanër rolin e tyre në Luftën e Dytë.

Edhe pse kryengritja ishte shtypur, vetëm në vitin 1947 Kosova mund të integrohesh në Federatën Jygosllave, pas dy vjetësh rezistence.

### Balli Kombëtar në Malin e Zi dhe në Sanxhak 
Pjesë të Malit të Zi iu bashkëngjitën Shqipërisë në 1941, si Bellopoja, Pljevlja, Plava, Tutini, Plava, Gucia, Rozhaja, dhe Ulqini. Shumica e myslymanëve sllavë, si Xhemal Konicanin, u bashkuan me Shqiptarët e Ballit Kombëtar. Konicanini, një Jugosllav nga Tutini, formoi batalionin e Sanxhakut, me ndihmën e Ministrit të Brendshëm, Xhaferr Deva. Konicanini u identifikua me aspiratat e shtetit Shqiptar dhe ishte oficer i tij.

Haqif Blyta kryetari i atëhershëm i Bashkisë së Novi Pazarit dhe anëtar i partisë së Nexhip Dragës, Xhemal Konicanini dhe forca balliste, të organizuara nga Shaban Polluzha mundën me sukses forcat cetnike nga Novi Pazari dhe shpartalluan qendrën e tyre në Banja.

Edhe në zonat Shqiptare të Malit të Zi dhe Sanxhakut, ashtu si në Shqipëri, Kosovë, dhe Maqedoni, ish pjesëmarrësit në Ballin Kombëtar u torturuan, ekzekutuan dhe asgjësuan pas Luftës së Dytë Botërore nga UDB-ja dhe qeveritë Jugosllave të drejtuara nga Partia Komuniste Jugosllave.

## Ideologjia 
Mit'hat Frashëri besonte se tokat Shqiptare nën Perandorinë Otomane u ndanë në të padrejtë në Luftën e Parë Boterore ndërmjet Mbretërisë së Jugosllavisë dhe Greqisë. Pas Luftës së Dytë Botërore Mit'hat Frasheri filloi të fliste për Shqipërinë etnike. Kur Mit'hat Frasheri formoi Ballin Kombëtar, ai bazoi idetë e tija nacionaliste mbi ideologjinë e Abdyl Frashërit, Ymer Prizrenit edhe Isa Boletinit. Veprat e Franz Nopcsas, von Hahnit edhe Milan Šufflay ndihmuan të forconin ideologjinë nacionaliste Shqiptare të Ballit.

## Trashëgimia e Ballit Kombëtar 
Pasi Lufta e Dytë Botërore mbaroi, dhe Balli Kombëtar u mund nga Komunistët Jugosllavë dhe Shqiptarë, luftëtarët e Ballit Kombëtar iken nga Ballkani dhe shkuan ne vende si Austri, Shtetet e Bashkuara të Amerikës, Australi, Zvicër dhe Amerikë e Jugut. Ballistët që nuk mundën të arratiseshin u ekzekutuan.

Tetova ishte dikur një nga bazat e Ballit Kombëtar në Maqedoni dhe qyteti ka akoma lidhje të forta me emrin e Ballit. Tifozat e klubit Shkëndija, kanë një grup që quhet *Ballistët*.

## Referime