Psikologjia humaniste

[alt=Line drawing of Carl Rogers's head|djathtas|parapamje|[Carl Rogers (1902-1987), një nga themeluesit e psikologjisë humaniste.]]
**Psikologjia humaniste** është një perspektivë (drejtim) i psikologjisë që u paraqit në mesin e shekullit XX, si një lloj reaksioni ndaj teorisë psikanalitike të Sigmund Freudit dhe biheviorizmit të B. F. Skinnerit.  Rrënjët e këtij drejtimi vërehen qysh në pikëpamjet e Sokratit ndërsa zhvillimit të këtij drejtimi një kontribut të konsiderueshëm i ka dhënë edhe periudha e Rilindjes.

Ky drejtim psikologjik përpiqet të ndihmojë klientin që të krijojë besimin se të gjithë njerëzit në thelb janë të mirë.  Ajo sugjeron një qasje holistike ndaj ekzistencës njerëzore dhe i kushton vëmendje të veçantë fenomeneve të tilla si kreativiteti, vullneti i lirë dhe potenciali pozitiv njerëzor. Psikologjia humaniste na inkurajon që ne të shikojmë veten si një "personalitet i plotë (tërësi)" gjë që është më e madhe se sa shuma e pjesëve tona. Ky drejtim i kushton vëmendje edhe vetë eksplorimit më shumë se sa studimit të sjelljes në njerëz të tjerë. Psikologjia humaniste është e lidhur me fushën e psikologjisë transpersonale. 

Në një artikull nga Shoqata për Psikologji Humaniste, përfitimet e terapisë humaniste janë përshkruar si një "mundësi vendimtare për të udhëhequr kulturën tonë të trazuar në rrugën e saj të shëndetshme. Më shumë se çdo terapi tjetër, terapia humaniste-ekzistenciale në njëfarë forme e modelon demokracinë. Ajo dukshëm më pak i imponon ideologjitë e të tjerëve mbi klientin se sa praktikat tjera terapeutike. Liria për të zgjedhur është maksimalizuar. Ne e vërtetojmë potencialin e mundshëm njerëzor të klientëve tanë." 

Në shekullin XX, psikologjia humaniste është konsideruar si "forca e tretë" në psikologji pas psikoanalizës dhe behaviorizmit. Në shoqërinë tonë post industriale psikologjia humaniste është bërë më e rëndësishme, për shembull, as psikoanaliza as behaviorizmi nuk mund të merreshin e as "të lindnin" fushën e studimit të njohur si inteligjenca emocionale.

## Shih edhe 
* Psikologjia
* Humanizmi
* Pedagogjia humaniste
* Humanizmi dhe Renesansa

## Referime 
## Literatura shtesë 
* Arnold, Kyle. (2014).  Behind the Mirror:  Reflective Listening and its Tain in the Work of Carl Rogers.  *The Humanistic Psychologist*, 42:4 354-369. 
* Bendeck Sotillos, S. (Ed.). (2013). *Psychology and the Perennial Philosophy: Studies in Comparative Religion*. Bloomington, IN: World Wisdom.  ISBN&nbsp;978-1-936597-20-8.
* Bugental, J. F. T. (Ed.). (1967). Challenges of humanistic psychology. New York, NY: McGraw-Hill.
* Bugental, J.F.T (1964). "The Third Force in Psychology". Journal of Humanistic Psychology 4 (1): 19–25. .
* Buhler, C., & Allen, M. (1972). Introduction to humanistic psychology. Monterey CA: Brooks/Cole Pub. Co.
* Chiang, H. -M., & Maslow, A. H. (1977). The healthy personality (Second ed.). New York, NY: D. Van Nostrand Co.
* DeCarvalho, R. J. (1991). The founders of humanistic psychology. New York, NY: Praeger Publishers.
* Frick, W. B. (1989). Humanistic psychology: Conversations with Abraham Maslow, Gardner Murphy, Carl Rogers. Bristol, IN: Wyndham Hall Press. (Original work published 1971)
* Fromm, E. (1955). The sane society. Oxford, England: Rinehart & Co.* Fromm, E. (1955). The sane society. Oxford, England: Rinehart & Co.
* Gessmann, H.-W. (2012). Humanistic Psychology and Humanistic Psychodrama. - Гуманистическая психология и гуманистическая психодрама. Москва - jurpsy.ru/lib/books/id/25808.php
* Gunn, Jacqueline Simon;  Arnold, Kyle; Freeman, Erica. (2015). The Dynamic Self Searching for Growth and Authenticity:  Karen Horney's Contribution to Humanistic Psychology.  *The Forum of the American Academy of Psychoanalysis and Dynamic Psychiatry*, 59: 2 20-23. 
* Human Potentialities: The Challenge and the Promise. (1968). Human potentialities: The challenge and the promise. St. Louis, MO: WH Green.
* 
* Kress, Oliver (1993). "A new approach to cognitive development: ontogenesis and the process of initiation". Evolution and Cognition 2(4): 319-332.
* Maddi, S. R., & Costa, P. T. (1972). Humanism in personology: Allport, Maslow, and Murray. Chicago, IL: Aldine·Atherton.
* Misiak, H., & Sexton, V. S. J. A. (1973). Phenomenological, existential, and humanistic psychologies: A historical survey. New York, NY: Grune & Stratton.
* Moss, D. (1999). Humanistic and transpersonal psychology: A historical and biographical sourcebook. Westport, CT: Greenwood Press.
* Moustakas, C. E. (1956). The self: Explorations in personal growth. Harper & Row.
* Murphy, G. (1958). Human potentialities. New York, NY: Basic Books.
* Nevill, D. D. (1977). Humanistic psychology: New frontiers. New York, NY: Gardner Press .
* Otto, H. A. (1968). Human potentialities: The challenge and the promise. St. Louis, MO: WH Green.
* Rogers, CR, Lyon, HC Jr, Tausch, R: (2013) On Becoming an Effective Teacher - Person-centered teaching, psychology, philosophy, and dialogues with Carl R. Rogers and Harold Lyon.  London: Routledge  
* Rowan, John (2001). Ordinary Ecstasy: The Dialectics of Humanistic Psychology (3rd ed.). Brunner-Routledge.  ISBN&nbsp;0-415-23633-9
* 
* Schneider, K., Bugental, J. F. T., & Pierson, J. F. (2001). The handbook of humanistic psychology: Leading edges in theory, research, and practice. London: SAGE.
* Schneider, K.J., ed (2008). Existential-integrative Psychotherapy: Guideposts to the Core of Practice. New York: Routledge.  ISBN&nbsp;978-0-415-95471-6
* Severin, F. T. (1973). Discovering man in psychology: A humanistic approach. New York, NY: McGraw-Hill.
* Singh, J. (1979). The humanistic view of man. New Delhi, India: Indian Institute of Public Administration.
* Sutich, A. J., & Vich, M. A. (Eds.). (1969). Readings in humanistic psychology. New York, NY: Free Press.
* Welch, I., Tate, G., & Richards, F. (Eds.). (1978). Humanistic psychology: A source book. Buffalo, NY: Prometheus Books.
* Zucker, R. A., Rabin, A. I., Aronoff, j., & Frank, S. (Eds.). (1992). Personality structure in the life course. New York, NY: Springer.