open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Kerem Bürsin

**Kerem Bürsin** (lindur më 4 qershor 1987) është një aktor turk, i njohur për serialet televizive *Güneşi Beklerken* (2013−2014) dhe *Şeref Meselesi* (2014−2015). 

## Jeta dhe karriera 
Bürsin ka jetuar në vende të shumta duke përfshirë Skocinë, Indonezinë, Emiratet e Bashkuara Arabe, Turqinë, Malajzinë dhe SH.B.A.   Në vitin 1999, në moshën 12 vjeç ai u transferua me familjen e tij në Shtetet e Bashkuara.  Ai u diplomua në departamentin e komunikimeve të marketingut të Kolegjit Emerson dhe mori mësime aktrimi ndërsa ishte në universitet.  Ai u zgjodh si aktori më i mirë i teatrit në një konkurs në shkollën e mesme në SHBA. Para se të bëhej aktor, ai punonte si shofer. 

Bürsin më parë ishte shfaqur në filmat televizivë amerikanë përfshirë *Sharktopus* në 2010. Më 9 shtator 2013, ai u shfaq në aplikacionin komercial të Line për mesazhet sociale.  Bürsin u bë i njohur me rolin e tij si "Kerem Sayer" në *Güneşi Beklerken të* Kanal D dhe portretizoi binjakun e deformuar të personazhit të quajtur "Güneş Sayer" në episodin e fundit të serisë.  Në filmin e Çagan Irmak, *Unutursam Fısılda* luajti rolin e një muzikanti të quajtur Erhan.  Në 2016 ai ishte marka e Mavi Jeans së bashku me ish të dashurën e tij Serenay Sarıkaya .   Bürsin ndjek të dy prodhimet Hollywood-Turke dhe preferon të përdorë gjuhët Angleze dhe Turke në aktrim.   

Aktualisht Bürsin po luan rolin kryesor "Serkan Bolat" në *Sen Çal Kapımı* *(Ju trokitni në derën time)* përkrah Hande Erçel . Seriali është prodhuar nga MF Yapim, drejtuar nga Yusuf Pirhasan (1), Ender Mıhlar (1), Altan Dönmez (2-) dhe skenari i saj është shkruar nga Ayşe Üner Kutlu. Premiera u shfaq në FOX më 8 korrik 2020 duke marrë vlerësime pozitive dhe vlerësime të larta. I  lidhur me Hande Erçel  

## Filmografia 
### Filma 
### Seriale televizive 
### Filma të shkurtër 
### Teatri 
### Si prodhues 
* *Puthja e vdekjes*
* *Kelebekler*
* *Yaşamayanlar*

### Programet 
* *Büyük Risk* (2014)

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*   
* Intervistë në maj 2016 me Kerem Bürsin (kopje arkivi)
*
Çağan Efe Ak

**Çağan Efe Ak** (lindur më 6 qershor 2007) është një aktor turk.
## Karriera 
Çağan Efe Ak, i cili u shfaq para kamerave me reklama për herë të parë, më vonë u shfaq në serialin televiziv Bir Gün Bir Çocuk dhe Muhteşem Yüzyıl Kösem. Pas kësaj ai luajti në Güldüy Güldüy Show Çocuk dhe filma të ndryshëm. Së fundi, ai luajti rolin kryesor në serialin televiziv Tozkoparan İskender, i cili u transmetua në TRT 1 midis 2021 dhe 2022.

## Filmografia 
## Referime
Sarafi

[parapamje|240px|Saraf hebre në [Tunizi, 1910]]
**Sarafi** ose **kambisti** është ai që merret me **këmbimin e të hollave** ose **sarrafllëkun** të një vendi me atë të një tjetri. Sarafllëku apo kambizmi si zanat ka qenë pararendësi i bankizmit modern.

Ardhja e parave të letrës në mes të shekullit të 17-të dhe zhvillimi i bankave moderne dhe shkalla luhatëse të këmbimit në shekullin e 20-të lejoi zhvillimin e një tregu valutor. Kjo siguroi një mënyrë që bankat dhe ndërmarrjet e tjera financiare të specializuara si këmbimi valutor dhe agjentët e Forex të ndryshojnë me lehtësi paratë e një vendi për një tjetër, dhe me besimin e shtuar të transparencës.

## Në shqipe 
Në Shkodër dhe Elbasan përdoret si mbiemër i figurshëm për *dorështrënguar, koprrac, kursenac, neqes, korronec, dorërrudhë*; pvb. "Mâ thellë se sarafi dhe mâ lerg se dembeli nuk shkon njeri" (Elbasan). Turqishtja ka vetëm kuptimin e zanatit, jo figurativin që ka fituar në shqip, prej kësaj gjuhe vjen edhe shprehja **adam sarafi** "saraf njerëzish", për ato që kuptojnë shpejt karakterin e botëkuptimin e njenit dhe tjetrit.

## Referime
Kënga Magjike 2021

**Kënga Magjike 2021** ishte edicioni i 22-të i konkursit vjetor të muzikës shqiptare, Kënga Magjike. Ai u organizua nga Televizioni Klan (TV Klan) dhe u përbë nga dy gjysmëfinale më 26 dhe 27 maj dhe finalen më 29 maj 2021. Të tri emisionet drejtpërdrejt u prezantuan nga Marsela Çibukaj dhe Ardit Gjebrea.

## Formati 
Edicioni i 22-të i Kënga Magjike u organizua nga Televizioni Klan (TV Klan) dhe u përbë nga dy gjysmëfinale përkatësisht më 26 dhe 27 maj, dhe finalen më 29 maj 2021. Të tri shfaqjet drejtpërdrejt do të drejtohen nga themeluesi i konkursit Ardit Gjebrea dhe këngëtarja shqiptare Marsela Çibukaj. Garuesit pjesëmarrës të Kënga Magjike janë të ndarë në dy kategori - grupi Big dhe Newcomers - dhe do të prezantojnë hyrjet e tyre në programin drejtpërdrejt të transmetuesit "E Diela Shqiptare" çdo të diel nga 21 marsi 2021. Gjatë transmetimit, një panel jurie, i përbërë nga Arben Skënderaj, Enkel Demi, Jonida Maliqi, Kozeta Kurti dhe Markelian Kapedani, do të zgjedhë gjithashtu garuesit e grupit Newcomers.

## Garuesit 
## Gjysmëfinalet 
### Gjysmëfinalja e 1-rë 
Gjysmëfinalja e parë e Kënga Magjike u zhvillua më 26 maj 2021.

### Gjysmëfinalja e 2-të 
Gjysmëfinalja e dytë e Kënga Magjike u zhvillua më 27 maj 2021.

## Finalja 
Finalja e madhe e Kënga Magjike u zhvillua më 29 maj 2021.

## Referime
Modeli i rolit

parapamje|Modeli i rolit
• Një model i rolit është dikush që është gjithmonë pozitiv, i qetë dhe i sigurt në vetvete. Ju nuk doni dikë që është poshtë ose përpiqet t'ju rrëzojë. Të gjithëve u pëlqen një person i cili është i kënaqur me arritjet e tyre, por vazhdon të përpiqet për objektiva më të mëdhenj dhe më të mirë

• një person sjellja, shembulli ose suksesi i të cilit është ose mund të imitohet nga të tjerët, veçanërisht nga të rinjtë.
Trajnimi i kafshëve

[parapamje|250px|Një trajnere në fillim të shekullit 20 me një [Leopardi|leopard]]
**Trajnimi i kafshëve** është akti i të mësuarit të kafshëve përgjigje specifike ndaj kushteve specifike ose stimujve. Trajnimi mund të jetë për qëllime të tilla si shoqërimi, zbulimi, mbrojtja dhe argëtimi. Lloji i trajnimit që merr një kafshë do të ndryshojë në varësi të metodës së trajnimit të përdorur dhe qëllimit për trajnimin e kafshës. Për shembull, një qen udhëzues do të stërvitet për të arritur një qëllim të ndryshëm nga një kafshë e egër në një cirk.

Në disa vende ekzistojnë trupa certifikues të trainerëve të kafshëve. Ata nuk ndajnë qëllime ose kërkesa të qëndrueshme; ato nuk e ndalojnë dikë të praktikojë si trajneri i kafshëve dhe as që përdorë titullin. Në mënyrë të ngjashme, Shtetet e Bashkuara nuk u kërkojnë trajnerëve të kafshëve që të kenë ndonjë certifikim specifik. Një trajner i kafshëve duhet të marrë parasysh sjelljet natyrore të kafshës dhe të synojë të modifikojë sjelljet përmes një sistemi bazë të shpërblimit dhe ndëshkimit.

## Metoda
### Parimet
Gjatë trajnimit, një trajner i kafshëve mund të administrojë një nga katër pasojat e mundshme për një sjellje të caktuar:

*Përforcimi pozitiv 
**Ndodh kur sjellja e një kafshe ndiqet nga një stimul që rrit dukuritë e sjelljes në të ardhmen.

*Përforcimi negativ
**Ndodh kur një sjellje ndiqet nga heqja e një stimuli aversiv, i cili bën që dukuritë e sjelljes të rriten në të ardhmen.

*|Dënimi pozitiv
**Ndodh kur një sjellje ndiqet nga shtimi i një stimuli aversiv. Kjo shkakton një rënie të dukurive të sjelljes në të ardhmen.

*Dënimi negativ
**Ndodh kur një sjellje ndiqet nga heqja e një stimuli. Si rezultat, dukuritë e sjelljes zvogëlohen në të ardhmen.

Analistët e sjelljes theksojnë përdorimin e përforcimit pozitiv për rritjen e sjelljeve të dëshirueshme dhe ndëshkimin negativ për uljen e sjelljeve të padëshirueshme. Nëse ndëshkimi do të përdoret për të ulur një sjellje të padëshirueshme, kafsha duhet të jetë në gjendje të marrë përforcime pozitive për një sjellje alternative.

## Kafshët e shërbimit
[parapamje|Morphy, një [Orangutanët|orangutan me lodrën e tij, një kal, në një shëtitje me portierin e tij në një cirk udhëtues.]]
Kafshët e shërbimit, të tilla si qentë ndihmës, majmunët kapuçinë dhe kuajt miniaturë, janë stërvitur për të përdorur aftësitë e tyre ndijore dhe sociale për t'u lidhur me një njeri dhe për ta ndihmuar atë person të kompensojë një paaftësi në jetën e përditshme. Përdorimi i kafshëve të shërbimit, veçanërisht i qenve, është një fushë gjithnjë në rritje, me një gamë të gjerë përshtatjesh të veçanta.

Në Shtetet e Bashkuara, të burgosurit e zgjedhur në burgje përdoren për të trajnuar qentë e shërbimit. Përveç shtimit të furnizimit të shkurtër të kafshëve të shërbimit, programe të tilla kanë prodhuar përfitime në përmirësimin e aftësive të shoqërizimit dhe sjelljen e të burgosurve.
Trupi dhe shëndeti

**Trupi dhe shëndeti** është i pari program televiziv në RTSH, nisur nga Stoli Beli e Flamur Topi, por që në kujtesën e shumëkujt do të ruhej thjesht si emisioni i shëndetit i Doktor Flamurit,  i cili ka 60 vjet që vazhdon.
Tanushi I

**Tanush I.** (Dukagjini) konsiderohet të jetë paraardhësi i dinastisë Dukagjini . 

## Jeta 
Në vitin 1281 u permend ne te dhena shkrimore si udhëheqës shqiptar  me percaktimin " *ducem Qinium Tanuschum* ",  " *dux Ginius Tanuschus* "  (në emërtimin bizantin *"Dukas Ginos* ") ose " *Ducam Ginum Tanuschum Albanensem* ",  Tanushi del si i burgosur politik dhe kundërshtar i  Sundimit Anjou në Regnum Albaniae  . 

Sipas kronikës së Gjin III. Muzaka  Tanushi kishte vrarë peshkopin , i cili e kishte parë gruan e tij në një mënyrë të pandershme,  ne kishen e Shen Merise ne Ndërfan  ( Mirdita ). Si rezultat, Tanushi dhe familja e tij u vranë nga anëtarët e familjes së peshkopit.  Djali i vogël Gjin, i cili ishte fshehur dhe ishte rritur me një Stefan Progano në fshatin Kallmet të komunës së Lezhës, mbeti gjallë. Kur djali ishte mjaft i moshuar, Stefan i lartpërmendur i dha vajzën e tij për të qenë gruaja e tij. Gjin mori përsëri zotërimet e babait të tij dhe mori emrin e tij "Ducagjini". 

## Pasardhësit 
* Tanush I.
** Gjin ⚭ Me bijen e Stefan Progan
*** Progan I., Woiwode në Kanina 1368; ∞ ?

## Literatura 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Kupa e Shqipërisë 2020-21

Statistika të **Kupës së Shqipërisë** në sezonin 2020-21.

Ky ishte edicioni i 69të i Kupës në Shqipëri. Nisi në 4 Gusht 2020 me turin e parë dhe përfundoi në 31 Maj 2021 me ndeshjen finale.

KF Teuta ishin fituesit në fuqi, pasi fituan kupën e tyre të 4të edicionin e fundit. Trofeu u fitua nga KF Vllaznia, i shtati trofe kupe.  

Të gjitha ndeshjet dhe turet u luajtën me një takim. Nëse rezultati i ndeshjes është i barabartë, fituesi vendoset me kohë shtesë dhe më pas nga gjuajtjet e penalltive. Fituesit e Kupës kualifikohen për në Turin e 1rë Eliminator të edicionit 2021-22 të Kupës UEFA.

Sezoni i kaluar: 2019-20. Sezoni i rradhës: 2021-22.

## Turi i 1rë Paraeliminator
Këto ndeshje teke u luajtën më 4 Gusht 2020.

## Turi i 1rë
28 ekipe të Superiores, 2 të Kategorisë së Parë dhe 2 të Turit të 1rë Eliminator morën pjesë. Ndeshjet teke u luajtën më 2 Shtator 2020.

## Turi i 2të
16 ekipet e kualifikuara nga turi i 1rë luajtën në këtë tur. Ndeshjet teke u luajtën më 2 Shkurt 2021.

## Cerek Finale
8 ekipet e kualifikuara nga turi i 2të luajtën në këtë tur. Këto ndeshje teke u luajtën më 11 Mars 2021.

|}

## Gjysmë Finale
Katër fituesit e cerek finaleve luajnë në këtë tur. Ndeshjet u luajtën më 15 Prill 2020.

|}

## Finale
Dy fituesit e gjysmë finaleve luajnë ndeshjen finale. Kjo ndeshje u luajt më 31 Maj 2021.

## Lidhje të jashtme
* Faqe Zyrtare
* Kupa e Shqipërisë at soccerway.com

## Languages
## Referime
Tanushi i Vogël

**Tanush Dukagjin** (u shqua gjatë viteve 1423–33), i njohur si **Tanush i Vogël**, ishte një fisnik shqiptar, anëtar i familjes Dukagjini, djali i Pal Dukagjinit (vdiq më 1393). Ai kishte katër vëllezër: Progon (v. 1394), Pal II (v. 1402), Andrea (v. 1416) dhe Gjon Dukagjini (v. 1446).

Në janar të vitit 1423, gjatë Luftës së Dytë Shkodrës, Republika e Venedikut mori me rryshfet dhe fitoi mbi Pamaliotët në Bunë, dhe pastaj pajtoi disa udhëheqës fisnor në ose përreth Zetës: Pastroviqët, Gjon Kastrioti (i cili shtrihej deri në rrethina të Lezhës), Dukagjinët dhe Koja Zaharia. Megjithëse asnjë nga këta nuk u mobilizua ushtarakisht nga Venediku, ata u larguan nga radhët e ushtrisë së Lazareviqit, kështu që u bënë një rrezik potencial për Lazareviqin. Edhe pse admirali venedikas Francesco Bembo u ofroi para Gjon Kastriotit, Dukagjinëve dhe Koja Zaharisë në prill 1423 për t'u bashkuar me forcat venedikase kundër Despotatit Serb, ata nuk pranuan.

Mbështetur nga osmanët, Stefan Maramonte plaçkiti viset përreth Shkodrës dhe Ulqinit, dhe sulmuan Drishti në 1429, por nuk arriti ta shtinte në dorë. Ai shoqërohej nga Gojçin Crnojeviq dhe Tanushi i Vogël. Në prill të vitit 1429, Tanushi mori një dhuratë prej 120 forcash aktive nga Republika e Raguzës.

## Shënime 
* Emri: *Tanush Dukagjin* ( ),) ose "Tanush Minor".

## Referime
Dhimitër Jonima

**Dhimitër Jonima** (? &ndash; 1409) ishte një fisnik shqiptar nga familja Jonima . Së bashku me fisnikët e tjerë shqiptarë ai përmendet si pjesëmarrës i Betejës së Kosovës në 1389.  Ai pësoi një humbje tjetër nga Perandoria Osmane menjëherë pasi forcat Osmane pushtuan Shkodrën në 1393. Pastaj ai veproi si një ndërmjetës midis tyre dhe Marco Barbadigo, burri i Helena Thopia që ishte në atë periudhë në zotërim të kështjellës së Krujës.  Në 1402, si një vasal osman, së bashku me fisnikët e tjerë shqiptarë, ai luftoi së bashku me forcat e Bajazidit I në betejën e Ankarasë .  Pas disfatës osmane, ai pranoi suzerencën e Republikës Veneciane si vasal të Koja Zaharia .   Ai përmendet për herë të fundit në burimet në 1409 dhe supozohet se ka vdekur po atë vit. Pas vdekjes së tij, Gjon Kastrioti mori në zotërim zotërimet e Jonimës, të cilat u bënë pjesë e Principatës së Kastriotit .  Anëtarët e tjerë të familjes Jonima përmenden më vonë në rajonin e Shkodrës, megjithatë ata kurrë nuk arritën famën e Dhimitër Jonimës. Edhe shumë kohë pas vdekjes së tij, në 1431, me disfatën e Gjon Kastriotit nga forcat Osmane, tokat e marra prej tij dhe dikur i përkisnin familjes Jonima, u regjistruan nga Osmanët si vilajeti i Dhimitër Jonima. 

## Shënime 
Emri i tij është shkruar "Demetrius Jonima", "Dimitri Jonima", "Dmitar Gonoma" dhe në  shqip  **Dhimitër Jonima** .

## Referimet
Arrëthyesi

parapamje|240px|Arrëthyesi
**Arrëthyesi** është një mjet i krijuar për të hapur arra duke thyer predhat e tyre. Ekzistojnë shumë dizajne, përfshirë levat, vidat dhe kthetrat. Versioni levë përdoret gjithashtu për plasaritje të predhave të karavidheve dhe gaforreve.

Shumë kafshë guaskojnë arra për t'i ngrënë, duke përfshirë përdorimin e mjeteve. Majmuni kapuçinë është një shembull i shkëlqyeshëm. Papagajtë përdorin sqepat e tyre si arrëthyese natyrore, në të njëjtën mënyrë zogjtë më të vegjël çajnë farat. Në këtë rast, pika e rrotullimit qëndron përballë arrës, në nofull ose sqepit.

## Funksioni
parapamje|240px|Arrëthyesi në përdorim
Arrat hapeshin historikisht duke përdorur një çekan dhe kudhër, shpesh të bërë me gurë. Disa arra mund të hapen me dorë, duke mbajtur arrë në pëllëmbë të dorës dhe duke bërë presion me pëllëmbën ose gishtin tjetër, ose duke përdorur një arrë tjetër.

Prodhuesit prodhojnë arrathyese funksionale moderne zakonisht disi të ngjashme me darë, por me pikën e boshtit në fund përtej arrës, sesa në mes. Këto përdoren gjithashtu për çarjen e guaskave të gaforreve dhe karavidheve për ta bërë mishin të disponueshëm për tu ngrënë.

Gjatë epokës viktoriane, frutat dhe arrat prezantoheshin në darkë dhe prodhoheshin arrathyese me zbukurime dhe shpesh të veshura me argjend për t’i shoqëruar në tryezën e darkës. Arrat kanë qenë prej kohësh një zgjedhje popullore për ëmbëlsirat, veçanërisht në të gjithë Evropën. Arrëthyesit u vendosën në tryezat e ngrënies për të shërbyer si një qendër argëtuese dhe argëtuese e bisedës ndërsa darkat prisnin kursin e tyre përfundimtar. Në një kohë, arrëthyesit ishin bërë në të vërtetë nga metale të tilla si bronzi, dhe vetëm në vitet 1800 në Gjermani filloi të përhapet popullariteti i atyre prej druri.
Kuti e veglave

parapamje|240px|Një grup çelësash angleze profesioniste në një kuti metalike. Vegla të tilla janë pajisje standarde në punëtori mekanike të llojeve të ndryshme.
**Kuti e veglave** është një kuti për të organizuar, bartur dhe mbrojtur mjetet e pronarit.

Një kuti veglash mund t'u referohet disa llojeve të hapësirës ruajtëse për të mbajtur mjetet. Kjo mund të nënkuptojë një kuti të vogël portative që mund të mbajë disa mjete në një vendndodhje të projektit ose një sistem të madh ruajtjeje të vendosur në kasta. Kuti e veglave moderne janë kryesisht metalike ose plastike. Druri ishte materiali i zgjedhur për kutitë e veglave të ndërtuara duke filluar në fillim të shekullit të 19-të.
Misionarë në udhën e dijes

**Misionarë në udhën e dijes** libër publicistikë me autor Kadri Tarelli. Botuar në Durrës nga "Mileniumi i Ri" në vitin 2013. Libri ka 316 faqe.  ISBN 9789928415585
Familja Asad

[parapamje|240px|Familja Asad: [Hafiz el-Asad dhe gruaja e tij, Anisa Makhlouf (të ulur). Nga majtas në të djathtë: Maher, Bashar, Basel, Mexhd dhe Bushra el-Asad]]
**Familja Asad** (Arabisht: عَائِلَة الْأَسَد‎ *ʿāʾilat al-ʾAsad*) ka qeverisur Sirinë që kur Hafiz el-Asad u bë President i Sirisë në vitin 1971 nga Partia Ba'ath. Pas vdekjes së tij në qershor 2000, djali i tij Bashar e pasoi atë.

Asadët janë me origjinë nga Kardaha, pak në lindje të Latakisë në Sirinë veri-perëndimore. Ata janë anëtarë të sektit pakicë Alavi dhe i përkasin fisit Kalbijja. Emri i familjes Asad kthehet në vitin 1927, kur Ali Sulejman (1875–1963) ndryshoi mbiemrin e tij në el-Asad, arabisht për "luanin", ndoshta në lidhje me pozicionin e tij shoqëror si ndërmjetës lokal dhe aktivitetet e tij politike. Të gjithë anëtarët e familjes rrjedhin nga Ali Sulejman dhe gruaja e tij e dytë Naissa, të cilët vinin nga një fshat në Malet en-Nusejrije.

Lidhjet familjare vazhdojnë të jenë të rëndësishme në politikën siriane. Disa anëtarë të ngushtë të familjes së Hafiz el-Asadit kanë mbajtur poste të rëndësishme në qeveri që nga ardhja e tij në pushtet dhe vazhdimi pas vdekjes së tij.

## Referime
Atlasi (mitologji)

parapamje|293x293px|Statuja romake e Atlasit (shekulli II pas Krishtit). Tashmë në koleksionin Farnese, sot në Muzeun Arkeologjik Kombëtar të Napolit.
Në mitologjinë greke, **Atlasi** është një Titan i dënuar për të mbajtur lart qiellin qiellor ose qiellin për përjetësinë pas Titanomakisë. Atlas gjithashtu luan një rol në mitet e dy prej heronjve më të mëdhenj grekë: Herakliu (Herkuli në mitologjinë romake) dhe Perseu. Sipas poetit antik grek Hesiod, Atlas qëndroi në skajet e tokës në perëndim ekstrem. Më vonë, ai u identifikua zakonisht me Malet Atlas në Afrikën veriperëndimore dhe u tha të ishte Mbreti i parë i Mauretania. Atlas u tha të ishte i aftë në filozofi, matematikë dhe astronomi. Në antikitet, ai ishte kredituar me shpikjen e sferës së parë qiellore. Në disa tekste, ai madje është kredituar me vetë shpikjen e astronomisë

Atlasi ishte djali i Titan Japetus dhe Azisë Oqeanide ose Klimenës. Ai ishte vëlla i Epimetheut dhe Prometeut. Ai kishte shumë fëmijë, kryesisht vajza, Hesperides, Hyades, Pleiades dhe nimfës Calypso që jetonte në ishullin Ogygia

Termi Atlas është përdorur për të përshkruar një koleksion hartash që nga shekulli i 16-të kur gjeografi flaman Gerardus Mercator publikoi veprën e tij për nder të mitit mitologjik.

Oqeani Atlantik" rrjedh nga "Deti i Atlasit". Për më tepër, emri i Atlantis i përmendur në dialogun e Timaeus të Platonit rrjedh nga "Atlantis nesos" që do të thotë fjalë për fjalë "Ishulli i Atlasit"

## Shiko edhe 
* Mitologjia greke

## Referime
Hafiz el-Asad

**Hafiz el-Asad** (6 tetor 1930 - 10 qershor 2000) ishte Presidenti i Sirisë nga viti 1971 deri më 2000. Ai ishte gjithashtu Kryeministër i Sirisë nga viti 1970 deri më 1971, si dhe sekretar rajonal i komandës rajonale të degës rajonale Siriane të Partisë Arabe Socialiste Ba'ath dhe sekretar gjeneral i Komandës Kombëtare të Partisë Ba'ath nga viti 1970 deri më 2000.

Hafiz lindi në Qardaha në një familje alavite të fisit Kalbiya tek prindërit Ali Sulejman el-Asad dhe Na'sa el-Asad. Në vitin 1950, ai vendosi të bashkohej me Forcat e Armatosura Siriane. Asad u diplomua në vitin 1955, pas së cilës ai u porosit një toger në Forcat Ajrore Siriane. Me të mbaruar shkollën e fluturimit, ai fitoi një trofe më të mirë dhe më vonë u caktua në bazën ajrore pranë Damaskut.

Pasi u bë burimi kryesor i iniciativës brenda qeverisë siriane, Asad filloi të kërkonte një pasardhës. Zgjedhja e tij e parë ishte vëllai i tij Rifati, por Rifati u përpoq të merrte pushtetin në vitet 1983–84 kur shëndeti i Hafizit ishte në dyshim. Rifat më pas u internua kur shëndeti i Hafizit u rikuperua. Zgjedhja tjetër e pasardhësit e Hafizit ishte djali i tij i madh, Basel. Sidoqoftë, Bassel vdiq në një aksident automobilistik në vitin 1994 dhe Hafiz u kthye në zgjedhjen e tij të tretë - djalin e tij të vogël Beshar, i cili në atë kohë nuk kishte përvojë politike. Masa për të caktuar një anëtar të familjes së tij si pasardhësin e tij u prit me kritika brenda disa lagjeve të klasës sunduese Siriane, por Asad vazhdoi me planin e tij dhe zbriti zyrtarët që kundërshtuan këtë trashëgimi. Hafiz vdiq në vitin 2000 dhe Beshar e pasoi atë si President.
Kyoto Mimawarigumi

**Kyoto Mimawarigumi** (京都見廻組, *Kyōto Mimawarigumi*, fjalë për fjalë "Grupi Patrullues i Kiotos") ishte një forcë speciale policie e krijuar nga shogunati Tokugawa gjatë periudhës së vonë të Bakumatsu për të rivendosur rendin publik në Kioto.

## Historia
Në periudhën e pazgjidhur pas përfundimit të politikës kombëtare të izolimit, situata politike në Japoni u bë gjithnjë e më kaotike. Rōnin anti-qeveritar dhe anti-huaj u mblodhën në kryeqytetin e vjetër perandorak të Kiotos, dhe shumë prej *daimyō* nga fushat perëndimore feudale gjithashtu themeluan rezidencat në Kioto në një përpjekje për të ushtruar ndikim në Oborrin Perandorak për të ushtruar presion ndaj shogunatit drejt lëvizjes *sonnō jōi* ("Respekto Perandorin, Dëbo Barbarët") kundër fuqive të huaja.

### Themelimi
Në vitin 1864, Kyoto Shugoshoku Matsudaira Katamori autorizoi krijimin e një milice prej afërsisht 200 samurai të formuar në dy kompani nën komandën e Maita Hirotaka dhe Matsudaira Yasutada për të rivendosur rendin publik në Kioto. Të dy kompanitë morën emrat e tyre nga titujt mirësjellës të komandantëve të tyre: *Sagami-no-kami-gumi* dhe *Izumo-no-kami-gumi*. Selia për forcën ishte Kështjella Nijō në Kioto.

Qëllimi i Mimawarigumi ishte shumë i ngjashëm me atë të Shinsengumit shumë më të famshëm.

Mimawarigumi ishte i përbërë tërësisht nga samurai të rangut më të lartë dhe bij të mbajtësve të klasës *hatamoto*, të gjithë ishin mbajtës të drejtpërdrejtë të Shogunatit Tokugawa, kryesisht përmes klanit Hoshina-Matsudaira të çifligut Aizu, në krahasim me Shinsengumi me bazë në *rōnin*. Tregues i këtij ndryshimi në status, Mimawarigumi ishte caktuar kryesisht për të mbrojtur Pallatin Perandorak të Kiotos dhe zonën përreth Kështjellës Nijo, ndërsa Shinsengumi ishte caktuar për distriktin argëtues Gion dhe zonat e njerëzve të zakonshëm dhe dyqanxhinjve.

### Shpërbërja
Mimawarigumi u shpërbë zyrtarisht me dorëheqjen nga *shōgun* Tokugawa Yoshinobu më 9 nëntor 1867, megjithëse grupi vazhdoi të funksiononte si një njësi luftarake jozyrtare në Luftën Boshin të Restaurimit Meixhi.

Në vitin 1870 Imai Noburō, një ish anëtar i Mimawarigumi i rrëfeu një Paneli Gjyqësor Ushtarak se ai dhe anëtarët e tjerë të Mimawarigumi, përfshirë Sasaki Tadasaburo kishin vrarë Sakamoto Ryōma në vitin 1867, megjithëse vërtetësia e rrëfimit të tij mbetet një çështje e debatit historik.
Fjoralb dedja

Fjoralb Dedja i lindur ne qytetin e Durresit me 10 Tetor 1994 eshte kengetar i muzikes se lehte dhe popullore Shqiptare.

Kenga e pare e tij titullohet "Mos ik" e lancuar ne 14 Shtator 2020.
Gruemira

**Gruemira** *(njësia administrative Gruemirë)* është komunë e bashkisë Malësi e Madhe në qarkun e Shkodrës. 

## Pozita gjeografike 
Komuna Gruemirë kufizohet në veri me komunën e Koplikut dhe komunën e Shkrel, në lindje me komunën Pult, në jug me komunën Rrethina dhe në perëndim me liqenin e Shkodrës. Përfshin 15 fshatra nën administrim.

**Veçoritë natyrore**

Ka reliev kryesisht fushor, ku shtrihet edhe fusha Gruemirë-Grizhë (pjesë e fushës së Mbishkodrës). Përveç fushave, janë prezente edhe kodrat dhe vargmalet, ku maja më e lartë është mali i Maranajt *(1576m)*.

**Klima** 

Është tipike mesdhetare *(*verë e nxehtë dhe e thatë, dimër i butë dhe i lagësht) dhe reshjet e shiut shkojnë deri në 500 mm.

**Hidrografia** 

Njësia administrative Gruemirë laget nga Liqeni i Shkodrës dhe vija e Vrakës, e cila derdhet në liqenin e Shkodrës.

## Popullsia 
Gruemira ka një popullsi prej 8890 banorësh *(*2011*)* me një dendësi prej 78 b/km². Territori përfshin 113.7 km².

Besimi është në dominancë musliman, por ka në numër të madh edhe katolikë, po ashtu edhe pakica ortodokse *(*kryesisht në Boriç i Vogël - Boriç i Madh*).*

**Pakicat etnike** në zonën administrative Gruemirë, i gjejmë kryesisht në fshatrat Boriç i Madh dhe Boriç i Vogël, të mbetur në Shqipëri, pas mbylljes së kufinjve shqiptar me Malin e Zi dhe Serbinë.

**Migrimet** dhe **emigrimet** kanë qenë të shumta dhe kanë ndikuar ndjeshëm në rënien e popullsisë së kësaj zone. Vendet që janë preferuar më shumë për migrim janë: Shkodra dhe Tirana, kurse për emigrim, janë: Anglia, Gjermania dhe Italia*.* Kohët e fundit është rritur preferenca për emigrim drejt Francës.

## Ekonomia 
Prodhimet kryesore sigurohen nga bujqësia dhe blegtoria, por një vend të rëndësishëm zenë edhe pyjtaria dhe bletaria. Në këtë  zonë, duke qenë se klima është kryesisht mesdhetare, kultivohet bima e duhanit, sherebelës, levandës, makthit etj. Po ashtu kemi vreshtari dhe pemishte, drithëra, perime. Tek blegtoria përfshihet kryesisht mbajtja e bagëtive të trasha dhe më pak ato të imëta. Gjithashtu është i zhvilluar edhe peshkimi.
Pride and Prejudice (film 1940)

"Krenari dhe Paragjykim" është një adaptim filmik amerikan i vitit 1940 i romanit të Jane Austen të vitit 1813 "Krenari dhe Paragjykim", me protagonistë Greer Garson dhe Laurence Olivier. Me regji nga Robert Z. Leonard, skenari u shkrua nga Aldous Huxley dhe Jane Murfin, i adaptuar posaçërisht nga adaptimi skenik nga Helen Jerome, përveç romanit të Jane Austen.

Historia flet për pesë motra nga një familje angleze fisnike tokash, të cilat duhet të merren me çështje të martesës, moralit dhe keqkuptimeve.

Filmi u publikua më 26 korrik 1940 në Shtetet e Bashkuara nga MGM dhe u prit mirë nga kritika. Kritiku i filmit i New York Times e vlerësoi filmin si "komedinë më të shijshme dhe të mprehtë të sjelljeve të vjetra, satirën më të mprehtë dhe kërcitëse me kostum që ne në këtë cep mund të kujtojmë se kemi parë ndonjëherë në ekran".

## Shiko edhe 
## Referime
Bardho Hysi

parapamje|Bardho Hysi
**Bardho Hysi** ose **Bardho Hysenaj** (1932-2012) ka qenë ushtarak i lartë i Ushtrisë Popullore të Shqipërisë dhe autor studimesh dhe esesh. Ai lindi në Progonat të Kurveleshit më 1932. 

U diplomua në Shkollën e Bashkuar të Oficerëve dhe në Akademinë Ushtarake, në Shkollën për Filozofi dhe në Shkollën Profesionale për Kulturë Politike. Ka shërbyer në Ushtri me funksione të larta: Komisar i Korpusit të Elbasanit, Komisar i Divizionit të Elbasanit. Ka qenë zgjedhur vazhdimisht në forume drejtuese dhe partiake të larta. 

Për shërbimet e tij është nderuar me dekorata e medalje. 

Pas viteve '90 të shekullit XX zhvilloi veprimtari shoqërore në krye të degës së Shoqatës "Labëria" për Elbasanin, si dhe mori pjesë si redaktor në botime enciklopedike për Labërinë, veçanërisht për Enciklopedinë e Kurveleshit.  

Veç kësaj, ai u shqua edhe si shkrimtar duke lëvruar eseistikë, memuaristikë dhe studime historike. Historia e Labërisë (2011) është e para dhe e vetmja vepër në llojin e vet. 

Vdiq në Tiranë më 2012.  

## Vepra të botuara 
* *Beteja dhe duele,* esse dhe kujtime, Athinë, Alcaeus, 2000 (Botimi i parë), 2001 (Botimi i dytë) ISBN: 9608678005, Library of Congress: DR77 .H96 2000,  OCLC/WorldCat 52623864.
* *Shtëpia e bregut të gështenjave: në gjurmët e historisë së një krahine, fshati e fisi*. Athinë, Alcaeus, 2003. ISBN: 9608678048, Open Library: OL25358634M
* *Histori e Labërisë*, Tiranë, Redona, 2011 ISBN: 9789995614782, Library of Congress: DR996.L33 H97 2011, Open Library: OL25057863M.

## Dekorata të akorduara 
* Dekorata për Shërbime Ushtarake 
* Urdhri Ushtarak  

## Lidhje të jashtme 
https://openlibrary.org/authors/OL7013451A/Bardho_Hysenaj
Kissaten

[parapamje|Një *kissaten* në [Jinbōchō, Tokio, Japoni]]
Një **kissaten** (喫茶店, fjalë për fjalë një "dyqan pijesh çaji"), është një dhomë çaji në stilin japonez që është gjithashtu një dyqan kafeje. Ata u zhvilluan në fillim të shekullit të 20-të si një dallim nga një kafene, pasi kafenetë ishin bërë vende që shërbejnë gjithashtu alkool me zhurmë dhe festime. Një *kissateb* ishte një vend i qetë për të pirë kafe dhe vende grumbullimi për shkrimtarët dhe intelektualët.

Në zonat urbane, njerëzit shpesh shkojnë në *kissaten* për mëngjes ku mund të kenë "shërbim në mëngjes" me bukë të thekur, vezë të ziera ose të skuqura, një copë proshutë dhe një filxhan çaj ose kafe.

Ekziston edhe fenomeni modern i manga kissa, i cili është një version i *kissaten* por me video lojëra, manga dhe makina shitëse në vend të kafesë.
Periodizimi i letërsisë shqipe

Periodizimin  që e ka bërë profesor Bedri Dedja është ky:

1.     Burimet e letërsisë shqiptare për fëmijë, folklori për të vegjlit; 

2.     Letërsia e shkruar shqiptare për fëmijë, didaktike – fetare, shekujt XIV –XVIII;

3.     Zanafilla dhe zhvillimi i letërsisë  artistike për të vegjël, shek. XVIII ( fundi), shek. XIX gjer në vitet ’20 – ’30 të shekullit XX;

4.     Letërsia moderne shqiptare për fëmijë, vitet ’20 – ’30 të shek. XX e më tej. (Bishqemi A., 2008, f. 22).
Dita Kombëtare e Suedisë

[parapamje|240px|Festimi i Ditës Kombëtare Suedeze në [Kungsträdgården në Stokholm më 2008]].
**Dita Kombëtare e Suedisë** (Suedisht: *Sveriges nationaldag*) është një festë kombëtare e cila festohet çdo vit në Suedi më 6 qershor. Para vitit 1983, dita festohej si **Dita e Flamurit të Suedisë** (suedisht: *svenska flaggans dag*). Në atë kohë, dita u emërua Dita Kombëtare Suedeze nga parlamenti i Suedisë.

## Historia
Tradita e festimit të kësaj date filloi në vitin 1916 në Stadiumin Olimpik të Stokholmit, për nder të zgjedhjes së Mbretit Gustav Vasa në vitin 1523, pasi ky ishte konsideruar themelimi i Suedisë moderne. Disa vënë në dyshim vlefshmërinë e kësaj si një festë kombëtare, pasi ajo nuk u vu re si një festë deri në dekada më vonë. Sidoqoftë kjo ngjarje nënkupton fundin e Bashkimit të Kalmarit të qeverisur nga Danimarka, kështu që në një farë kuptimi është një shënim i pavarësisë suedeze, megjithëse ngjarja ndodhi shumë kohë më parë që nuk ka një prani aq të fortë në vetëdijen shoqërore sa ka, për shembull, Dita e Kushtetutës Norvegjeze, *syttende mai*.

Në vitin 2005, ajo u bë një festë zyrtare suedeze. Ky ndryshim çoi në më pak ditë pushimi nga puna (më shumë ditë pune) pasi 6 qershori do të bjerë periodikisht në fundjavë. Ndër traditat më të reja që janë shfaqur që kur Dita Kombëtare u kthye në ditë të kuqe është një ftesë nga Mbreti për publikun për të vizituar pjesë të mëdha të Pallatit të Stokholmit gjithë ditën pa tarifat e zakonshme të hyrjes.

## Ushqimi
Shumë festa suedeze kanë një ushqim tradicional të shoqëruar me festimin si proshutë për Krishtlindje, vezë për Pashkët dhe harengë për Ditën e Shën Gjonit. Dita kombëtare e Suedisë nuk ka një traditë të vendosur ushqimore. Në vitin 2016, ishte më e zakonshme me smörgåsbord dhe pjata të ngjashme që deri në mes të verës sipas një sondazhi nga organizata industriale *Min mat*, të tilla si patate të freskta me barishte, harengë, vezë (ose salmon, peksimadhe dhe luleshtrydhe (ose manaferrat). Sipas Barbro Blehr, profesor i etnologjisë në Universitetin e Stokholmit, pikniket janë të zakonshme më 6 qershor. Historiani i vaktit Richard Tellström beson se është e zakonshme të pjekësh me skar në atë ditë.

## Galeria

Skeda:Nationaldagen 2009 - Ballongfirande.jpg|Dita Kombëtare e festuar në Pallatin e Stokholmit më 2009
Skeda:Carl XVI Gustaf och Silvia på Skansen 2009.jpg|Mbreti Carl XVI Gustaf dhe Mbretëresha Silvia në Skansen në Ditën Kombëtare, 2009
Skeda:Sveriges nationaldag 2013-7.jpg|Hyrja në Pallatin e Stokholmit më 2013
Skeda:Sveriges Nationaldag 2014.jpg|Simite me kanellë në Ditën Kombëtare më 2014.

## Referime
Petros Furiqis

**Petros Furiqis** ose **Petros Fourikis** (Salaminë 1878 - Athinë 1936) ishte filolog, historian, folklorist dhe gjuhëtar grek.

## Jeta dhe vepra shkencore 
Petros Furiqis, lindi në Salaminë më 20.5.1878.  Ai ishte i biri i Anagnostit dhe i Semiramisit.  Ndoqi shkollën fillore dhe më pas shkollën greke të Salaminës (1884-1891) dhe shkollën e mesme të Pireut (1891-1895). Studioi për letërsi në Universitetin Kombëtar të Athinës .

Më 1904, Furiqis u emërua mësues në Shkollën Trishkallëse Greke të Salaminës. Dha dorëheqjen pasi u transferua dhe u mor sistematikisht me historinë, arkeologjinë, gjuhësinë dhe folklorin. Ai u regjistrua dhe ndoqi kurse në Fakultetin Juridik të Universitetit Kombëtar të Athinës nga viti 1909 deri në vitin 1913. Më 1914 u emërua redaktor i posaçëm i Fjalorit Historik të Gjuhës Greke dhe nga viti 1917 u emërua redaktor i rregullt i tij. Më 1916  u bë anëtar i rregullt i Shoqatës së Folklorit Grek . Në vitin 1921 u zgjodh sekretar i Shoqërisë Shkencore të Athinës. Në prill 1921 u emërua anëtar i Komitetit të Toponimeve të Greqisë. Në nëntor 1925 ai u bë anëtar i Shoqatës Arkeologjike Athinase. Në vitin 1928 ai u shpall doktor i shkencave filologjike i Fakultetit Filozofik të Universitetit të Athinës. Në mars 1929 ai kandidoi për senator në krahinën e Atikës dhe Beotisë me Partinë Liberale, por nuk arriti të zgjidhej. Në dhjetor 1929 u bë kontribues i rregullt i Arkivit Folklorik të Akademisë së Athinës, drejtor i të cilit emërua në janar 1932. Në nëntor 1932 ai mori drejtimin e revistës Athina, që e botonte Shoqëria Shkencore e Athinës.

Petros Furiqis ka dhënë një kontribut të shquar në studimet gjuhësore dhe kulturore arvanite. Ai përfaqëson fazën e konsolidimit të studimeve arvanite në Greqi. Ai birësoi alfabetin latin të Kongresit të Manastirit për të përshkruar të folmet arvanite të Atikës. Deri në atë kohë përdorej alfabeti grek, përjashtuar K. Reinholdt-in, i cili përdori alfabetin latin. 

Petros Furiqis ka shkruar rreth 30 studime për gjuhën, folklorin, arkeologjinë etj. Ndër më kryesoret e tij janë: *Πόθεν το εθνικόν Αρβανίτης (Prejardhja e etnonimit "arvanit")*, 1931 dhe *Η εν Αττική ελληναλβανική διάλεκτος (Dialekti i arvanitëve të Atikës)*, 1932-1933. Këta dy tituj janë ndër më të cituarit e autorit në studimet albanologjike. *Prejardhja e etnonimit "arvanit"* është përkthyer në gjuhën shqipe. 

Në fund të vitit 1935 Furiqis pësoi një goditje cerebrale, prej së cilës nuk u shërua. Vdiq më 4 prill 1936. 

## Përkatësia etnike dhe martesa 
Petros Furiqis ka qenë arvanit. Një dëshmi e jashtme është edhe mbiemri i tij. Sipas asaj që ai vetë ka shkruar,  mbiemri i tij shpjegohet nëpërmjet arvanitishtes, me prejardhje nga apelativi *furrik*. 

Ai ka qenë i martuar me Ekaterini Furiqin, me prejardhje nga familja Stithopoulou, nga  ishulli Zakynthos .

## Shënime 
## Referime
Isaac Herzog

**Isaac "Bougie" Herzog** (hebraisht: יצחק "בוז׳י" הרצוג, i romanizuar: Yitskhak "Buzhi" Hertsog; i lindur më 22 shtator 1960) është një politikan izraelit i cili ka shërbyer që nga viti 2021 si president i Izraelit. Ai është presidenti i parë që ka lindur në Izrael pas Deklaratës së Pavarësisë.

Djali i ish-presidentit izraelit Chaim Herzog, ai është avokat me profesion dhe ka shërbyer si Sekretar i Qeverisë nga viti 1999 deri në vitin 2001. Ai ishte anëtar i Knessetit nga viti 2003 deri në vitin 2018. Ai ka mbajtur disa poste ministrore midis viteve 2005 dhe 2011, duke përfshirë shërbimin si Ministër i Mirëqenies dhe Shërbimeve Sociale nga viti 2007 deri në vitin 2011 nën kryeministrat Ehud Olmert dhe Benjamin Netanyahu.

Herzog kishte shërbyer si Kryetar i Partisë së Punës dhe i aleancës së Unionit Sionist nga viti 2013 deri në vitin 2017. Ai shërbeu si Kryetar i Opozitës nga viti 2013 deri në vitin 2018 dhe ishte kandidati i Partisë së Punës për kryeministër gjatë zgjedhjeve legjislative izraelite të vitit 2015. Herzog u zgjodh në zgjedhjet presidenciale izraelite të vitit 2021 dhe u inaugurua më 7 korrik 2021. Ai është djali i parë i një presidenti izraelit që bëhet vetë president.

## Shiko edhe 
* Presidenti i Izraelit

## Referime
Lucio Battisti

**Lucio Battisti** ( lindi në Poggio Bustone me  5 mars të vitit  1943 dhe vdiq në Milano me  9 shtator 1998)  ishte një  autor këngësh, kompozitor, multi-instrumentalist dhe producent disqesh muzikore italian.

Në mesin e muzikantëve dhe autorëve të këngëve më me ndikim dhe më inovatorë italianë u konsiderua si njëri prej personaliteteve më të rëndësishme dhe më eminente në historinë e muzikës italiane, qoftë si kompozitor dhe interpretues i vetë këngëve të tij, qoftë si kompozitor për artistë të tjerë. Në tërë karrierën e tij ka shitur më shumë se 25 milionë disqe muzikore. 

Kitarist i zoti, i famshëm ndër të tjera edhe për rëndësinë e madhe që u kushtonte detajeve dhe akordeve muzikore, muzika e tij  ka shënuar një kthesë  vendimtare në muzikën pop\rok italiane. Lucio Battisti e zhvilloi dhe e ripëtriu në çdo pikëpamje këngën tradicionale ose klasike italiane, shpeshherë duke e kombinuar atë me zhanre tjera muzikore si: Rhythm and blues,Progressive rock ,elektropop,  Folk music, Soul music, Beat  etj.

Falë përshtatjes së përkryer të muzikës së tij me tekstet e shkruara nga Mogol, ku gjendeshin edhe elemente nga  letërsia hermetike, Battisti ka krijuar  një epokë të re të kulturës muzikore dhe të kostumeve italiane, duke futur në këngët e tij tema që atëherë konsideroheshin të vjetra dhe jashtë mode ( si p.sh ndjenjat e njeriut dhe ngjarjet e jetës së përditshme), me një stil jashtëzakonisht poetik. Lucio Battisti dinte të gjente tema krejtësisht të reja e të pazakonshme, shpeshherë edhe kundërshtuese mes tyre, sidomos në periudhën e suksesshme të bashkëpunimit të tij me  Pascquale Panella.

Për këto arsye, Battisti sot me të drejtë njihet si gjeniu i muzikës italiane si edhe pikë referimi për skenën muzikore italiane. Fama e tij duket sikur po shtohet vazhdimisht edhe jashtë kufijve kombëtarë , gjë që është meritë edhe e disa albumeve dhe këngëve solo të tij të incizuara në spanjollisht, anglisht, frëngjisht e gjermanisht, të shkruara e të interpretuara nga vetë ai .

Lucio Battisti kishte një talent të veçantë interpretativ dhe një zë të jashtëzakonshëm. Ai ishte gjithashtu një person i rezervuar dhe i tërhequr në vete. Gjatë karrierës së tij, ka  dalur në skenë shumë rrallë para publikut. Më vonë ka punuar për shtypin duke u shfaqur kështu gjithnjë e më rrallë në skenë deri atëherë kur vendosi përfundimisht ta braktisë skenën , duke mos dalë më madje as në kopertinat e albumeve të tij.

Këngët  më të njohura të Lucio Battisti-t janë:  E penso a te , Con il nastro rosa , Ancora tu, Amarsi un po’, La canzone del sole, Mi ritorni in mente, Un’avventura, La collina dei ciliegi ecc.
Carl Abel

**Carl Abel** (25 nëntor 1837 &#x2013; 26 nëntor 1906) ishte një filolog gjerman krahasues nga Berlini, i cili shkroi *Ese Gjuhësore* në vitin 1880. Abel gjithashtu veproi si lektor i Ilchester-it mbi leksikografinë krahasuese në Universitetin e Oksfordit dhe si korrespondent i Berlinit i *Times* dhe *Standard*. Fjalori i tij me 400 faqe i rrënjëve egjiptiane-semite-indo-evropiane u shfaq në 1886. Eseja e tij "Mbi kuptimet *antitetike të fjalëve primare" (Ueber den Gegensinn der Urworte* ) u diskutua nga Sigmund Freud në një pjesë me titull identik, i cili, nga ana tjetër, u diskutua nga Jacques Derrida si pararendës i njohurive kuptimore të dekonstruksionit. Ai gjithashtu përktheu disa nga veprat e Shekspirit në gjermanisht.

Ai ishte i biri i një bankieri të suksesshëm Gerson Abel. Me origjinë hebraike, ai u kthye në krishterim.

Abeli vdiq në Wiesbaden. Djali i tij Curt Abel-Musgrave (1860-1938) ishte një shkrimtar dhe përkthyes. Nipi i tij ishte shquar ekonomisti Richard Musgrave.

## Punimet 
* *Über einige Grundzüge der lateinischen Wortstellung* . Zweite Auflage. Dümmler, Berlin 1871. Dixhitalizohet
* *Über den Begriff der Liebe në einigen alten und neuen Sprachen* . Shtëpia botuese dhe libraria CG Lüderitz'sche Carl Habel, Berlin 1872.
* *Koptische Untersuchungen* . Dümmler, Berlin 1876. Ribotuar: Sändig Reprint, Niederwalluf pranë Wiesbaden 1970.
* *Sllave dhe latine* . Ilchester Leksione mbi leksikografinë krahasuese. Universiteti i Oksfordit, Oksford 1883 (Dixhitalizuar).
* *Über den Gegensinn der Urworte* . Wilhelm Friedrich, Leipzig 1884 (Dixhitalizuar).
* *Sprachwissenschaftliche Abhandlungen* . Shtëpia botuese Wilhelm Friedrich, Leipzig 1885 (Dixhitalizuar).
* *Einleitung në ein aegyptisch-semitisch-indoeuropaeisches Wurzelwörterbuch* . Shtëpia botuese Wilhelm Friedrich, Leipzig 1886 (Dixhitalizuar). Ribotuar: M. Sändig, Wiesbaden 1969.

## Referime 
## Referime 
* 
* 
* http://www.pep-web.org/document.php?id=se.011.0153a
Lise Abrams

**Lise Abrams** është një psikologe kognitive amerikane. Ajo është profesoreshë Peter W. Stanley i Gjuhësisë dhe Shkencës Kognitive në Kolegjin Pomona.

Abrams u diplomua nga Kolegji Pomona në 1991 ku ajo fitoi diplomën BA ( *cum laude* ), dyfish drejtimin në psikologji dhe matematikë . Ajo më pas ndoqi Universitetin e Kalifornisë, Los Angeles, duke fituar një MA dhe Ph.D. në psikologjinë njohëse përkatësisht në 1992 dhe 1997. Pas diplomimit, ajo u bashkua me fakultetin në Departamentin e Psikologjisë në Universitetin e Florida, ku qëndroi deri në vitin 2018, në të cilën kohë ajo pranoi një emërim si profesor në Kolegjin Pomona.

Abrams kryen kërkime mbi proceset gjuhësore dhe të kujtesës tek të rriturit më të rinj dhe të moshuar, duke përfshirë gjendjet e majës së gjuhës, prodhimin dhe të kuptuarit e të folurit dhe dygjuhësinë. Ajo është anëtare e Shoqatës për Shkencë Psikologjike, Shoqata Amerikane e Psikologjisë, dhe Shoqëria Gerontologjike e Amerikës. Ajo fitoi çmimin Sigma Xi Young Investigator në vitin 2007.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Lise Abrams publications indexed by Google Scholar
Arthur S. Abramson

**Arthur Seymour Abramson** (26 janar 1925 &ndash; 15 dhjetor 2017) ishte një gjuhëtar, fonetikist dhe shkencëtar i të folurit amerikane. Abramson lindi në Jersey City, New Jersey. Ai themeloi Departamentin e Gjuhësisë në Universitetin e Connecticut dhe shërbeu si shef i departamentit nga 1967 në 1974. Abramson ishte një Shkencëtar i Lartë në Laboratorët Haskins në New Haven, Connecticut, dhe ai ishte gjithashtu një anëtar i Bordit të Drejtorëve të Haskins dhe sekretar i korporatës. Ai shërbeu si president i Shoqërisë Gjuhësore të Amerikës në 1983.

Abramson ishte i njohur për punën e tij me kolegun Leigh Lisker në kohën e fillimit të zërit . Ai ishte gjithashtu një ekspert i Gjuhëve të Azisë Juglindore dhe kaloi shumë kohë duke punuar me kolegët në Tajlandë . Interesat e tjera të tij kërkimore përfshinin fonetikën eksperimentale, prodhimin dhe perceptimin e të folurit, kontrollin e laringut në bashkëtingëllore dhe tonin e veçantë, veçanërisht në gjuhën Tailandeze . Ai vdiq më 15 dhjetor 2017.  

## Arsimimi 
Arthur Abramson mori BA në 1949 nga Universiteti Yeshiva . Ai mori MA në 1950 dhe Ph.D. në 1960 nga Universiteti Columbia.

## Publikime të zgjedhura 
* Abramson, AS (1962) *Zanoret dhe Tonet e Standard Thai: Matjet dhe eksperimentet akustike* . Bloomington: Indiana U. Res. Qendra në Antropologji, Folklor dhe Gjuhësi, Pub. 20
* 
* 
* 
* Abramson, AS dhe DM Erickson. (1992) Ndarjet e tonit dhe ndërrimet e zërit në Tailandisht: Besueshmëria fonetike. In P *an Linguistics Asiatic: Proceedings of the Third International Symposium on Language and Linguistics*, Vol. Unë (f.&nbsp;1–16). Bangkok: Universiteti Chulalongkorn.

## Lidhje të jashtme 
* Laboratorët e Haskins 
* Rishtypjet e shumë letrave të Abramson në faqen e internetit të Laboratorëve Haskins 
* Projekti Ndërkombëtar i Varrezave Hebreje - Tajlandë
* Departamenti i Gjuhësisë i Universitetit të Konektikatit

## Referime
Douglas Q. Adams

**Douglas Quentin Adams** është profesor i anglishtes në Universitetin e Idaho dhe një krahasues indo-evropian. Adams studioi në Universitetin e Çikagos, duke marrë doktoraturën në 1972. Ai është një ekspert në Tokarian dhe një kontribues për këtë temë në *Enciklopedinë Britanike*.

Ai gjithashtu është bashkëautor i dy punimeve mbi kulturën dhe gjuhët indo-evropiane me JP Mallory të Akademisë Mbretërore Irlandeze . Ai është një Redaktor i Gjuhësisë në *Journal of Indo-European Studies*, themeluar nga Roger Pearson.

Në Universitetin e Idahos, Adams jep kurse mbi gjuhësinë dhe gramatikën dhe semantikën për programin anglisht si gjuhë e dytë.

## Punime 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Mark Aronoff

**Mark Aronoff** , lindur në Montreal, Quebec, është një morfologjist dhe profesor i dalluar në Universitetin Stony Brook. Redaktori i  nga 1995 në 2001 dhe president i Shoqatës Gjuhësore të Amerikës në 2005, ai është zgjedhur anëtar i Shoqatës Amerikane për Avancimin e Shkencës dhe Akademisë Amerikane të Arteve dhe Shkencave.

## Edukimi dhe karriera akademike 
Lindur dhe rritur në Québec, Kanada, Aronoff u diplomua në Universitetin McGill në 1969 me një BA në Gjuhësi, duke përfunduar Ph.D. në Gjuhësi në MIT në 1974.

Pas përfundimit të Ph.D., Aronoff mori një pozicion si Asistent Profesor i Gjuhësisë në Universitetin Shtetëror të New York-ut në Stony Brook, të cilën ai e ka quajtur "e vetmja punë e vërtetë që kam pasur në jetën time".  I promovuar si profesor i rregullt disa vjet më vonë, Aronoff shërbeu si Kryetar i Departamentit të Gjuhësisë nga 1980 deri në 1993.

Përveç rezultateve të tij shkencore dhe mësimdhënies, Aronoff ka një angazhim të fortë për shërbimin profesional, si brenda universitetit ashtu edhe fushës së tij. Nga viti 1998 deri në vitin 2010, ai shërbeu në administratën e Universitetit Shtetëror të New York-ut si Associate Provost për Arsimin Parauniversitar. Kjo mbivendoset me mandatin e tij, nga 1995 në 2001, si redaktor i  (revista e Shoqërisë Linguistike të Amerikës ), si dhe mandatin e tij si president i LSA në 2005. 

## Librat (të zgjedhur) 
* 
* 
* 

## Jeta personale 
Aronoff është i martuar me Donna Di Donato, një ish ndihmëse provost për çështje akademike universitare në Stony Brook.  Ai ka tre fëmijë nga martesa e tij e mëparshme.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja Kryesore e Mark Aronoff's Stony Brook
* *Struktura e fjalës*, teza e doktoratës së Aronoff
* Morfologjia: një intervistë me Mark Aronoff. *REVEL*, vëll. 7, n. 12, 2009
Hideyo Arisaka

ishte një gjuhëtar japonez.

## Biografia 
Lindur në Kure, Hiroshima, ai mori arsimin në Tokio. Ai u diplomua në Universitetin Perandorak të Tokios, tani Universiteti i Tokios në 1931. Ai u specializua në fonologjinë historike japoneze dhe fonologjinë historike kineze, duke dhënë një kontribut të rëndësishëm në studimet e Jōdai Tokushu Kanazukai dhe Kinezishtes së Mesme .

## Lidhje të jashtme 
* Punët on-line