open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Snezhana Gjurishiq

**Snežana Đurišić** ( e lindur më 6 qershor 1959)  është një këngëtare popullore serbe.  (në prill 2019 ajo shënoi 50 vjetorin e saj me një koncert në Sava Centar    dhe në vendet fqinje,   dhe konsiderohet si një nga interpretueset/it më të mira të zhanrit të saj.
Picodon

parapamje|Picodon
**Picodon** është një djathë me qumësht dhie, i prodhuar në rajonin rreth Ronës në Francën jugore. Emri do të thotë "pikante" në oksitanisht . 

Vetë djathi vjen në një sërë varietetesh, secila e vogël, e sheshtë dhe rrethore në formë që varion nga e bardha me pika në ngjyrë të artë. Midis 5 dhe 8 centimetra në diametër dhe midis 1.8 dhe 2.5 cm në lartësi, ato variojnë nga rreth 40 deri në 100 gram. Pateja e djathit është pikante dhe jashtëzakonisht e thatë, ndërsa ruan një strukturë të lëmuar dhe të hollë.

Ndërsa i ri djathi ka një lëkurë të bardhë të butë dhe ka një shije të butë dhe të freskët. Nëse plaket për më gjatë, djathi mund të humbasë gjysmën e peshës së tij duke rezultuar në një lëkurë të artë me një qendër shumë më të fortë dhe një shije më të koncentruar.

## Prodhimi 
Lugina e poshtme e Rhône është kryesisht shumë e thatë për prodhimin e verës, por ideale që dhitë të ushqehen me barin e rrallë dhe shkurret e forta që janë të shpërndara përgjatë shpateve të kodrave.

Prodhimi bëhet kryesisht në departamentet e Ardèche dhe Drôme, megjithëse rregulloret lejojnë gjithashtu kantonin Barjac në Gard dhe Valréas në Vaucluse .
Giacomo Boselli

**Giacomo Boselli** (1744 -1808) ishte një skulptor dhe piktor italian i qeramikës, i periudhës Rokoko.

I trajnuar në Marsejë dhe Liguri, ai punoi kryesisht në qytetin e tij të lindjes, Savona, në fabrikën e babait të tij, duke prodhuar porcelan të lyer, maiolikë dhe enë balte. Gruaja e tij Clara (Chiarina) Boselli ishte një piktore e aftë. Në vitin 2006, ai ishte fokusi i një ekspozite të titulluar *Pranvera e Giacomo Bosellit*, e cila udhëtoi nga Savona në Genoa .
Pachade

Një **pachade**, i njohur gjithashtu si **farinette**, është një petullë e trashë dhe krokante e cila tradicionalisht hahet në rajonin francez të Auvernjës . 

Pachade përgatitet si petulla. Receta përfshin vezë, disa lugë miell gruri, kripë dhe qumësht, të përziera në një pastë më të trashë se një brumë tipik petullash.  Pachade mund të jetë e ëmbël ose e shijshme.
Jambonneau

**Jambonneau** është një term i kuzhinës franceze për fundin e nyjes së një këmbë derri ose proshutë . Konsumohet e freskët, e kripur ose e tymosur . Përveç kësaj, pas brasimit ose poshimit, jambonneau shërbehet tradicionalisht me lakër turshi ose përdoret në supa . 

I njëjti term mund të përdoret edhe për një kofshë pule që është mbushur, zakonisht me mish të fortë, në formë proshutë dhe të zier. Një preparat i tillë quhet jambonneau pasi ka një formë të ngjashme me formën e derrit ose proshutës.
Brési

**Brési** ose **Braisi** është mish viçi i kripur, i tharë dhe i tymosur, i cili bëhet në kantonin Jura dhe në Jura bernois në Zvicër dhe në departamentin e Dubsit në Francë . Ajo i ngjan Grisons Buendnerfleisch . Brési më së shpeshti shërbehet i prerë në feta të holla në fillim të vakteve kryesore, ose si pjatë anësore me fondy .

Brési shfaqet për herë të parë në veprat mbi gastronominë rreth shekullit të 15-të. Emri i tij rrjedh nga ngjyra e tij e pasur e kuqe që të kujton dru brazilian, druri (në atë kohë shumë i çmuar) aziatik, i cili pothuajse në të njëjtën kohë i dha emrin e tij edhe Brazilit .
Barbajuan

parapamje|Barbaguiai
 
**Barbajuan** (i shkruar gjithashtu **barbagiuan** ose **barbagiuai** ) është një meze që gjendet kryesisht në pjesën lindore të Rivierës Franceze, në pjesën perëndimore të Liguria dhe në Monako .  Një lloj frute e mbushur me chard zvicerane, oriz dhe rikota, ndër përbërësit e tjerë, e ka origjinën nga komuna Castellar  në Francë dhe u bë e njohur në Monako, ku hahet veçanërisht në ditën kombëtare, 19 nëntor, sepse gratë nga Kastelari e përdornin për ta shitur në tregjet e Monakos.  Fjala do të thotë *Xha Gjoni* në dialektin lokal okcitan . 

Mbushjet e tjera mund të përfshijnë kungull, mish të grirë, presh ose vezë.
Grishma

parapamje|260x260px| Festivali Ratha Yatra shënohet gjatë sezonit të Grishma
**Grishma** (  ; romanizimi: *Grīṣhma* ) fjala sanskrite që do të thotë verë.  Kjo është një nga gjashtë stinët ( ritu ), secila zgjat dy muaj, ndërsa të tjerat janë: Vasanta (pranverë), Varsha ( muson ), Sharada ( vjeshtë ), Hemanta (para-dimër ) dhe Shishira (dimër). 

Ai bie në dy muajt e Jyeshtha dhe Ashadha të kalendarit hindu, ose prill dhe maj të kalendarit gregorian .  Paraprihet nga Vasanta, stina e pranverës dhe pasohet nga Varsha, stina e shirave .
Varsha (stinë)

[parapamje|294x294px| Festa e [Krishna Janmashtami|Krishna Xhanmashtamit shënohet gjatë sezonit të Varshës]]
**Varsha** (  ; romanizimi: *Varṣā*) është stina e musonit në kalendarin hindu .  Është një nga gjashtë stinët ( ritu ), secila zgjat dy muaj, ndërsa të tjerat janë Vasanta (pranverë), Grishma (verë), Sharada ( vjeshtë ), Hemanta (para-dimër ) dhe Shishira (dimër). 

Bie në dy muajt e Shravana dhe Bhadrapada të kalendarit hindu, ose korriku dhe gushti i kalendarit gregorian .  Paraprihet nga Grishma, stina e verës dhe pasohet nga Sharada, stina e vjeshtës.
Solstici i dimrit

[parapamje|300px|[Stina|Stinët me pikat e tranzicionit të solsticit të qershorit, ekuinoksit të shtatorit, solsticit të dhjetorit dhe ekuinoksit të marsit|upright=1.2]]
**Solstici i dimirt**, i quajtur edhe **solstici hibernal**, ndodh kur secili prej poleve të Tokës arrin animin maksimal nga Dielli. Kjo ndodh dy herë në vit, një herë në çdo hemisferë (Veriore dhe Jugore). Për atë hemisferë, solstici i dimrit është dita me periudhën më të shkurtër të dritës së ditës dhe natën më të gjatë të vitit, dhe kur Dielli është në lartësinë maksimale ditore më të ulët në qiell. Çdo rajon polar përjeton errësirë ​​ose muzg të vazhdueshëm rreth solsticit të tij dimëror. Ngjarja e kundërt është solstici i verës.

Solstici i dimrit ndodh gjatë dimrit të hemisferës. Në hemisferën veriore, ky është solstici i dhjetorit (21 dhjetor, 22 dhjetor ose 23 dhjetor) dhe në hemisferën jugore, ky është solstici i qershorit (20 qershor, 21 qershor ose 22 qershor). Edhe pse vetë solstici i dimrit zgjat vetëm një moment, termi i referohet edhe ditës në të cilën ndodh. Termi mesdimër përdoret gjithashtu si sinonim i solsticit të dimrit, megjithëse ka edhe kuptime të tjera. Tradicionalisht, në shumë rajone të buta, solstici dimëror shihet si mesi i dimrit; edhe pse sot në disa vende dhe kalendarë shihet si fillimi i dimrit. Emra të tjerë janë "ekstremi i dimrit" ose "dita më e shkurtër".

Që nga parahistoria, solstici dimëror ka qenë një kohë e rëndësishme e vitit në shumë kultura dhe është shënuar nga festa dhe rite. Ajo shënoi vdekjen dhe rilindjen simbolike të Diellit; zbehja graduale e orëve të ditës është e kundërt dhe fillon të rritet përsëri. Disa monumente antike si Newgrange, Stonehenge, dhe Cahokia Woodhenge janë në linjë me lindjen ose perëndimin e diellit në solsticin e dimrit.

## Referime
Solstici i verës

[parapamje|300px|Diagrami i stinëve të Tokës siç shihet nga veriu. Larg majtas: [solstici veror për Hemisferën Veriore. Përpara djathtas: solstici veror për Hemisferën Jugore.|upright=1.2]]
**Solstici i verës** ose **solstici estival** ndodh kur një nga polet e Tokës ka animin maksimal drejt Diellit. Ndodh dy herë në vit, një herë në çdo hemisferë (Veriore dhe Jugore). Për atë hemisferë, solstici i verës është dita me periudhën më të gjatë të dritës së ditës dhe natën më të shkurtër të vitit, kur Dielli është në pozicionin e tij më të lartë në qiell. Në secilin pol ka dritë të vazhdueshme në kohën e solsticit të verës. Ngjarja e kundërt është solstici i dimrit.

Solstici i verës ndodh gjatë verës së hemisferës. Në hemisferën veriore, ky është solstici i qershorit (20, 21 ose 22 qershor) dhe në hemisferën jugore, ky është solstici i dhjetorit (20, 21, 22 ose 23 dhjetor). Që nga parahistoria, solstici veror ka qenë një kohë e rëndësishme e vitit në shumë kultura dhe është shënuar nga festivale dhe rituale. Tradicionalisht, në rajonet e buta (veçanërisht në Evropë), solstici veror shihet si mesi i verës; edhe pse sot në disa vende dhe kalendarë shihet si fillimi i verës.

Në solsticin e verës, animi maksimal i boshtit të Tokës drejt Diellit është 23,44°. Po kështu, rënia e Diellit nga ekuatori qiellor është 23,44°.

Edhe pse solstici veror është dita më e gjatë e vitit për atë hemisferë, datat e lindjes më të hershme dhe perëndimit të fundit të diellit ndryshojnë nga disa ditë. Kjo është për shkak se Toka rrotullohet rreth Diellit në një elips, dhe shpejtësia e saj orbitale ndryshon pak gjatë vitit.

## Referime
Hyjni diellore

Një **hyjni diellore** ose **hyjni e diellit** është një hyjni që përfaqëson Diellin ose një aspekt të tij. Hyjnitë e tilla zakonisht lidhen me fuqinë dhe forcën. Hyjnitë diellore dhe adhurimi i diellit mund të gjenden gjatë pjesës më të madhe të historisë së regjistruar në forma të ndryshme.

## Pasqyrë 
Besimet egjiptiane të paradinastisë e atribuojnë Atumin si perëndi të Diellit dhe Horusin si perëndi të qiellit dhe të Diellit. Ndërsa teokracia e Mbretërisë së Vjetër fitoi ndikim, besimet e hershme u përfshinë në popullaritetin në rritje të Ra dhe mitologjisë Osiris-Horus. Atum u bë Ra-Atum, rrezet e Diellit që perëndonte. Osiris u bë trashëgimtari hyjnor i fuqisë së Atumit në Tokë dhe ia kaloi autoritetin e tij hyjnor djalit të tij, Horusit. Mitet e tjera të hershme egjiptiane nënkuptojnë se Dielli është inkorporuar me luaneshën Sekhmet gjatë natës dhe reflektohet në sytë e saj; ose që Dielli gjendet brenda lopës Hathor gjatë natës dhe rilind çdo mëngjes si djali i saj (*demi*).

Në mitologjinë gjermanike, hyjnia diellore është Sol; në Vedic, Surya; dhe në greqisht, Helios (herë pas here i referuar si Titanët) dhe (nganjëherë) si Apollo. Në mitologjinë proto-indo-evropiane dielli duket të jetë një figurë shumështresore e manifestuar si perëndeshë, por edhe e perceptuar si syri i qiellit, babait Dyeus.

## Paganizmi shqiptar 
Në zakonet, besimet, ritualet, mitet dhe legjendat pagane shqiptare, Dielli zë një pozitë të spikatur. Shqiptarët fillimisht u përshkruan në burimet e shkruara si adhurues të Diellit dhe të Hënës nga humanisti gjerman Sebastian Franck në vitin 1534, por Dielli dhe Hëna janë ruajtur si elementë të shenjtë të traditës shqiptare që nga lashtësia. Kultura materiale ilire tregon se Dielli ishte objekti kryesor i kultit të fesë ilire. Simbolizimi i kultit të Diellit, i cili shpesh kombinohet me gjysmëhënën, zakonisht gjendet në një sërë kontekstesh të artit popullor shqiptar, duke përfshirë tatuazhet tradicionale të fiseve shqiptare të veriut, artin e varreve, stolitë dhe gdhendjet e shtëpive.

## Referime
Porcelani

[parapamje| Faqore hëne [Porcelani Jingdezhen|prej porcelani kinez Jingdezhen me lustër blu dhe të kuqe. Periudha Qianlong, 1736 deri në 1796.]]
[parapamje| Një [litofan shfrytëzon tejdukshmërinë e porcelanit]]
[parapamje| Grupi [Porcelani Nymphenburg|i porcelanit Nymphenburg i modeluar nga Franz Anton Bustelli, 1756]]
**Porcelani** është një material qeramik i bërë nga ngrohja e lëndëve të para, përgjithësisht duke përfshirë kaolinitin, në një furrënaltë në temperatura midis 1,200 and 1,400 °C. Forca dhe tejdukshmëria më e madhe e porcelanit, në krahasim me llojet e tjera të poçarisë, lind kryesisht nga vitrifikimi dhe formimi i mineralit mullit brenda trupit në këto temperatura të larta. Zbatimet përfundimtare përfshijnë enë tavoline, pajisje dekorative si figurina, dhe produkte në teknologji dhe industri si izolatorë elektrikë dhe pajisje laboratorike.

Procesi i prodhimit të përdorur për porcelanin është i ngjashëm me atë të përdorur për enët prej balte dhe guri, dy llojet e tjera kryesore të poçarisë, megjithëse mund të jetë më sfidues për t'u prodhuar. Zakonisht është konsideruar si lloji më prestigjioz i qeramikës për shkak të delikatesës, forcës dhe shkallës së lartë të bardhësisë. Shpesh është edhe me xham edhe me dekorim.

Megjithëse përkufizimet ndryshojnë, porcelani mund të ndahet në tre kategori kryesore: paste e fortë, paste e butë dhe porcelani me kocka . Kategoritë ndryshojnë në përbërjen e trupit dhe kushtet e qitjes.

Porcelani evoluoi ngadalë në Kinë dhe më në fund u arrit (në varësi të përkufizimit të përdorur) në një moment rreth 2000 deri në 1200 vjet më parë. Ngadalë u përhap në vendet e tjera të Azisë Lindore, më pas në Evropë dhe përfundimisht në pjesën tjetër të botës. Emri evropian, porcelani në anglisht, vjen nga italishtja e vjetër *porcellana* ( guaskë cowrie ) për shkak të ngjashmërisë së saj me sipërfaqen e guaskës. Porcelani përmendet gjithashtu si porcelani ose porcelani i mirë në disa vende anglishtfolëse, siç u pa për herë të parë në importet nga Kina gjatë shekullit të 17-të.  Vetitë që lidhen me porcelanin përfshijnë përshkueshmërinë dhe elasticitetin e ulët; forca e konsiderueshme, fortësia, bardhësia, tejdukshmëria dhe rezonanca ; dhe një rezistencë të lartë ndaj kimikateve korrozive dhe goditjeve termike.parapamje| Mjellmë prej porcelani me pastë të butë, 1752–1756, porcelani Chelsea
parapamje| Pjesa qendrore e luleve, shekulli i 18-të, Spanjë
Në vitin 2021, tregu global për enët e tavolinës prej porcelani vlerësohej të ishte 22.1 miliardë dollarë.

## Shiko edhe 
* Qeramika

## Referime
Perversioni

**Perversioni** është një formë e sjelljes njerëzore e cila devijon nga ajo që konsiderohet ortodokse ose normale. Megjithëse termi perversion mund t'i referohet një sërë formash devijimi, ai përdoret më shpesh për të përshkruar sjelljet seksuale që konsiderohen veçanërisht anormale, të neveritshme ose obsesive. Perversioni ndryshon nga sjellja devijuese, në atë që kjo e fundit mbulon fusha të sjelljes (siç është krimi i vogël) për të cilat perversioni do të ishte një term shumë i fortë. Shpesh konsiderohet nënçmuese dhe, në literaturën psikologjike, termi *parafili* është përdorur si zëvendësim, megjithëse ky term është i diskutueshëm dhe ndonjëherë në vend të tij përdoret devijimi.

## Shiko edhe 
* Imoraliteti

## Referime
Sjellja njerëzore

**Sjellja njerëzore** është kapaciteti potencial dhe i shprehur (mendor, fizik dhe social) i individëve ose grupeve njerëzore për t'iu përgjigjur stimujve të brendshëm dhe të jashtëm gjatë gjithë jetës së tyre. Sjellja drejtohet nga faktorë gjenetikë dhe mjedisorë që ndikojnë tek një individ. Sjellja gjithashtu drejtohet, pjesërisht, nga mendimet dhe ndjenjat, të cilat ofrojnë njohuri për psikikën individuale, duke zbuluar gjëra të tilla si qëndrimet dhe vlerat. Sjellja njerëzore formohet nga tipare psikologjike, pasi llojet e personalitetit ndryshojnë nga personi në person, duke prodhuar veprime dhe sjellje të ndryshme.

Sjellja sociale llogarit veprimet e drejtuara ndaj të tjerëve. Ajo ka të bëjë me ndikimin e konsiderueshëm të ndërveprimit shoqëror dhe kulturës, si dhe me etikën, marrëdhëniet ndërpersonale, politikën dhe konfliktin. Disa sjellje janë të zakonshme, ndërsa të tjerat janë të pazakonta. Pranueshmëria e sjelljes varet nga normat shoqërore dhe rregullohet nga mjete të ndryshme të kontrollit shoqëror. Normat shoqërore kushtëzojnë gjithashtu sjelljen, ku njerëzit u nënshtrohen presionit për të ndjekur disa rregulla dhe për të shfaqur sjellje të caktuara që konsiderohen të pranueshme ose të papranueshme në varësi të shoqërisë ose kulturës së caktuar.

Sjellja kognitive llogarit veprimet e marrjes dhe përdorimit të njohurive. Ka të bëjë me mënyrën se si mësohet dhe transmetohet informacioni, si dhe me zbatimin krijues të njohurive dhe besimeve personale si feja. Sjellja fiziologjike llogarit veprimet për të mbajtur trupin. Ka të bëjë me funksionet themelore trupore si dhe me masat e marra për ruajtjen e shëndetit. Sjellja ekonomike llogarit veprimet në lidhje me zhvillimin, organizimin dhe përdorimin e materialeve, si dhe forma të tjera të punës. Sjellja ekologjike është përgjegjëse për veprimet që përfshijnë ekosistemin. Ajo ka të bëjë me mënyrën se si njerëzit ndërveprojnë me organizmat e tjerë dhe se si mjedisi formon sjelljen njerëzore.

## Shiko edhe 
* Psikologjia

## Referime
Biseda

, Biseda.]]
**Biseda** është komunikim ndërveprues midis dy ose më shumë njerëzve. Zhvillimi i aftësive të bisedës dhe mirësjelljes është një pjesë e rëndësishme e socializimit. Zhvillimi i aftësive të bisedës në një gjuhë të re është një fokus i shpeshtë i mësimdhënies dhe mësimit të gjuhës. Analiza e bisedave është një degë e sociologjisë e cila studion strukturën dhe organizimin e ndërveprimit njerëzor, me një fokus më specifik në ndërveprimin bisedor.

Nga një perspektivë më pak teknike, një shkrimtar mbi etiketën në fillim të shekullit të 20-të e përcaktoi bisedën si dhënien dhe marrjen me edukatë të temave të menduara nga njerëzit që flasin me njëri-tjetrin për shoqëri.

Bisedat ndjekin rregullat e etiketës sepse bisedat janë bashkëveprime shoqërore dhe për këtë arsye varen nga konventat shoqërore. Rregullat specifike për bisedën lindin nga parimi i bashkëpunimit. Mosrespektimi i këtyre rregullave bën që biseda të përkeqësohet ose përfundimisht të mbarojë. Kontributet në një bisedë janë përgjigje ndaj asaj që është thënë më parë.

Bisedat mund të jenë forma optimale e komunikimit, varësisht nga qëllimet e synuara të pjesëmarrësve. Bisedat mund të jenë ideale kur, për shembull, secila palë dëshiron një shkëmbim relativisht të barabartë informacioni, ose kur palët dëshirojnë të ndërtojnë lidhje shoqërore. Nga ana tjetër, nëse qëndrueshmëria ose aftësia për të shqyrtuar një informacion të tillë është e rëndësishme, komunikimi me shkrim mund të jetë ideal. Ose nëse komunikimi me efikasitet kohor është më i rëndësishëm, një fjalim mund të jetë i preferueshëm.

Biseda përfshin një kontekst shumë më të nuancuar dhe të nënkuptuar, që fshihet vetëm poshtë fjalëve.

Biseda është përgjithësisht ballë për ballë person-me-person në të njëjtën kohë (sinkron) - ndoshta në internet me aplikacione video si Skype, por mund të përfshijë edhe thirrje telefonike vetëm me audio. Në përgjithësi nuk do të përfshinte komunikimin me shkrim në internet i cili tenton të jetë asinkron (jo në të njëjtën kohë - mund të lexojë dhe të përgjigjet më vonë nëse ka) dhe nuk i përshtatet 'con'='with' në 'bisedë'. Në bisedat ballë për ballë është sugjeruar që 85% e komunikimit është joverbal/gjuhë trupi – një buzëqeshje, një rrudhje vetullash, një ngritje shpatullash, një ton zëri që i jep shumë kuptim fjalëve të thjeshta. Format e shkurtra të komunikimit me shkrim, siç janë sms-të, shpesh keqkuptohen.

Në zhargonin anglez, një bisedë që në përgjithësi konsiderohet jo interesante quhet 'e mërzitshme' dhe personi në qendër të asaj bisede quhet 'i mërzitshëm'.

## Shiko edhe 
* Monologu
* Dialogu

## Referime
Epilogu

.]]
Një **epilog** (nga greqishtja ἐπίλογος *epílogos*, "përfundim" nga ἐπί *epi*, "përveç" dhe λόγος *logos*, "fjalë") është një pjesë e shkrimit në fund të një vepre letrare, që zakonisht përdoret për të mbyllur punimin. Ajo paraqitet nga perspektiva e brenda tregimit. Kur autori hyn dhe flet drejtpërdrejt me lexuesin, kjo konsiderohet më mirë si pasthënie. E kundërta është një prolog - një shkrim në fillim të një vepre letrare ose drame, që përdoret zakonisht për të hapur tregimin dhe për të tërhequr interesin. Disa zhanre, për shembull programet televizive dhe video-lojërat, e quajnë epilogun një "outro" të modeluar në përdorimin e "intro" për "hyrje".

Epilogët zakonisht vendosen në të ardhmen, pasi të përfundojë historia kryesore. Brenda disa zhanreve mund të përdoret për të lënë të kuptohet për këstin e ardhshëm në një seri punimesh. Përdoret gjithashtu për të kënaqur kureshtjen e lexuesit dhe për të mbuluar çdo fund të lirë të tregimit.

## Shiko edhe 
* Dialogu

## Referime
Amandamenti

Një **amandament** ose **ndryshim** është një ndryshim zyrtar i bërë në një ligj, kontratë, kushtetutë ose dokument tjetër ligjor. Ajo bazohet në foljen **për të ndryshuar**, që do të thotë të ndryshosh për më mirë. Ndryshimet mund të shtojnë, heqin ose përditësojnë pjesë të këtyre marrëveshjeve. Ato përdoren shpesh kur është më mirë të ndryshoni dokumentin sesa të shkruani një të ri. Vetëm dega legjislative është e përfshirë në procesin e amendamentit.

Amandamentet shpesh përdoren për të pasqyruar nevojat e ndryshueshme shoqërore, ekonomike ose politike, duke siguruar fleksibilitet në sistemet ligjore dhe kushtetuese. Në disa shtete, procedura e ndryshimit të Kushtetutës është e ngarkuar me kushte specifike dhe kërkon shumicë të dyfishtë apo miratimin nga organet e ndryshme legjislative. Amandamentet mund të jenë gjithashtu të nevojshme për të rregulluar mosmarrëveshjet midis interpretimeve të ndryshme të ligjeve ekzistuese. Pasi të miratohen, ato bëhen pjesë përbërëse e dokumentit të ndryshuar dhe kanë forcë ligjore të njëjtë si pjesët e origjinalit.

## Shiko edhe 
* Ratifikimi

## Referime
Ratifikimi

**Ratifikimi** është konfirmimi ligjor i një drejtuesi të një akti të agjentit të tij. Në të drejtën ndërkombëtare, ratifikimi është procesi me të cilin një shtet deklaron pëlqimin e tij për t'u lidhur me një traktat. Në rastin e traktateve dypalëshe, ratifikimi zakonisht realizohet duke shkëmbyer instrumentet e nevojshme, dhe në rastin e traktateve shumëpalëshe, procedura e zakonshme është që depozituesi të mbledhë ratifikimet e të gjitha shteteve, duke i mbajtur të gjitha palët të informuara për situatën.

Institucioni i granteve të ratifikimit përcakton kornizën kohore të nevojshme për të kërkuar miratimin e kërkuar për traktatin në nivel të brendshëm dhe për të miratuar legjislacionin e nevojshëm për t'i dhënë efekt të brendshëm atij traktati. Termi zbatohet për ligjin e kontratave private, traktatet ndërkombëtare dhe kushtetutat në shtetet federale si Shtetet e Bashkuara dhe Kanadaja. Termi përdoret edhe në procedurën parlamentare në asambletë konsultative.

## Shiko edhe 
* Amendamenti

## Referime
Etika dhe standardet e gazetarisë

**Etika dhe standardet gazetareske** përfshijnë parimet e etikës dhe praktikës së mirë të zbatueshme për gazetarët. Ky nëngrup i etikës së medias njihet si "kodi i etikës" profesional i gazetarisë dhe "kanunet e gazetarisë". Kodet dhe kanonet bazë zakonisht shfaqen në deklaratat e shoqatave të gazetarisë profesionale dhe organizatave individuale të shtypit, transmetimit dhe lajmeve në internet.

Janë rreth 400 kode që mbulojnë punën gazetareske në mbarë botën. Ndërsa kodet e ndryshme mund të ndryshojnë në detajet e përmbajtjes së tyre dhe vijnë nga tradita të ndryshme kulturore, shumica ndajnë elemente të përbashkëta duke përfshirë parimet e vërtetësisë, saktësisë dhe komunikimit të bazuar në fakte, pavarësisë, objektivitetit, paanshmërisë, drejtësisë, respektit për të tjerët dhe llogaridhënies publike. , pasi këto zbatohen për mbledhjen, redaktimin dhe shpërndarjen e informacionit të vlefshëm për lajmet për publikun.

Ashtu si shumë sisteme më të gjera etike, etika e gazetarisë përfshin parimin e "kufizimit të dëmit". Kjo mund të përfshijë rritjen e respektit për grupet vulnerabël dhe fshehjen e disa detajeve nga raportet, të tilla si emrat e fëmijëve të mitur, emrat e viktimave të krimit, ose informacione që nuk lidhen materialisht me raportin e lajmeve, ku nxjerrja e një informacioni të tillë mund, për shembull, dëmtojnë reputacionin e dikujt ose i vënë në rrezik të panevojshëm. Ka pasur gjithashtu diskutime dhe debate brenda komunitetit të gazetarisë në lidhje me raportimin e duhur të vetëvrasjeve dhe shëndetit mendor, veçanërisht në lidhje me fjalët.

Disa kode të etikës gazetareske, veçanërisht disa kode evropiane, përfshijnë gjithashtu një shqetësim me referencat diskriminuese në lajmet e bazuara në racë, fe, orientim seksual dhe paaftësi fizike ose mendore. Asambleja Parlamentare e Këshillit të Evropës miratoi (në vitin 1993) Rezolutën 1003 mbi Etikën e Gazetarisë, e cila rekomandon që gazetarët të respektojnë prezumimin e pafajësisë, veçanërisht në rastet që janë *ende nën gjykim*.

## Shiko edhe 
* Gazetaria

## Referime
Chabis

**Chabis** është një djathë francez me një shije delikate dhe një teksturë që bëhet më e fortë ndërsa piqet.

Chabis është një djathë i butë i prodhuar pa ngrohje ose shtypje, duke përdorur qumësht dhie . Ai përmban një shtresë "croûte fleurie" me myk të bardhë të butë që të kujton djathrat më të njohur si Camembert . 

Me origjinë në rajonin Nouvelle-Aquitaine të Francës perëndimore, djathi formohet në disqe të vogla secila prej rreth 100 g. Ekzistojnë të dyja versionet e prodhuara në fermë dhe ato të prodhuara në fabrikë.

Koha më e mirë e vitit për Chabis është midis prillit dhe gushtit, megjithëse mund të shijohet nga marsi deri në dhjetor. Në mënyrë ideale, djathi duhet të lihet të piqet për rreth njëzet ditë pas prodhimit. Barishtet dhe erëzat i shtohen shpesh djathit për shije.
Pavetëdija

parapamje|Një burrë i pavetëdijshëm dhe i dehur është vendosur në pozicionin e rikuperimit.
**Pavetëdija** është një gjendje në të cilën një individ i gjallë shfaq një paaftësi të plotë, ose pothuajse të plotë, për të mbajtur një vetëdije për veten dhe mjedisin ose për t'iu përgjigjur çdo stimuli njerëzor ose mjedisor. Humbja e vetëdijes mund të ndodhë si rezultat i dëmtimit traumatik të trurit, hipoksisë së trurit (oksigjen i pamjaftueshëm, ndoshta për shkak të infarktit të trurit ose arrestit kardiak), dehjes së rëndë me ilaçe që shtypin aktivitetin e sistemit nervor qendror (p.sh., alkooli dhe të tjera hipnotike ose qetësuese. droga), lodhje e rëndë, dhimbje, anestezi dhe shkaqe të tjera.

Humbja e vetëdijes nuk duhet të ngatërrohet me nocionin e pavetëdijes psikoanalitike, proceset njohëse që ndodhin jashtë vetëdijes (p.sh. njohja e nënkuptuar) dhe me gjendjet e ndryshuara të vetëdijes si gjumi, deliri, hipnoza dhe gjendje të tjera të ndryshuara në të cilat personi i përgjigjet stimujve, duke përfshirë ekstazën dhe përvojat psikodelike.

## Shiko edhe 
* Vetëdija

## Referime
Djathi Coulommiers

**Coulommiers** është një djathë i butë i pjekur nga Coulommiers, Seine-et-Marne, Francë .    Është bërë nga qumështi i lopës dhe zakonisht është në formën e një disku me lëkurë të bardhë, të çelur, të ngrënshme *Penicillium candidum* .  Kur prodhohet si djathë artizanal ose "fermë" nga qumështi i papasterizuar, ai ka një skuqje të kuqërremtë në pjesë të lëvozhgës. Periudha e pjekjes kur bëhet me qumësht të plotë të pasterizuar është rreth katër deri në gjashtë javë.  Përmbajtja e yndyrës është 40 për qind.       

Coulommiers është një kushëri më pak i njohur i Brie, megjithëse është prodhuar për më gjatë në histori.  Është më i vogël dhe më i trashë se Brie dhe me një aromë më të shijshme, por përndryshe ka karakteristika të ngjashme, me një ngjyrë të ngjashme gjalpi dhe teksturë të zhdërvjellët. Djathi mund të jetë ose i prodhuar nga fermeri ose i prodhuar në mënyrë industriale; megjithatë, versionit industrial i mungon thellësia e një djathi të papasterizuar . Për shkak se nuk është një djathë AOC, prodhuesit mund ta bëjnë atë me qumësht të pasterizuar dhe ta eksportojnë në Shtetet e Bashkuara.
Shpëtimi (fe)

**Shpëtimi** (nga latinishtja: *salvatio*, nga *salva*, 'i sigurt, i shpëtuar') është gjendja e të qenit i shpëtuar ose i mbrojtur nga dëmtimi ose një situatë e rëndë. Në fe dhe teologji, shpëtimi në përgjithësi i referohet çlirimit të shpirtit nga mëkati dhe pasojat e tij. Studimi akademik i shpëtimit quhet *soteriologji*.

## Shiko edhe 
* Feja
* Shpirti

## Referime
Hootan Dolati

**Hootan Dolati** ( Pers,  i lindur më 4 shkurt 1977 në Teheran, Iran ) është një aktivist politik dhe anëtar i Frontit Kombëtar të Iranit . Ai qëndroi në burgun e Evinit për një vit e gjysmë.

## Biografia 
Ai është një talysh etnik.  Para arrestimit të tij nga qeveria iraniane, Dolati ka punuar si inxhinier dhe gazetar. Ai ishte një nga themeluesit e filialit të Paqes së Gjelbër në Iran. &#x5B; '** &#x5D;

## Burgimi 
Më 15 mars 2013 Dolati u arrestua me akuzën e "Propagandës kundër shtetit" dhe "Anëtarësimi në grup të ndaluar". Dënimi i tij ishte një vit e gjysmë burg dhe pesë vjet ndalim anëtarësimi në çdo parti politike apo grup shoqëror. 

Dolatit i është refuzuar vazhdimisht trajtimi mjekësor nga klinika në burgun Evin të Teheranit. Ai ishte në grevë urie që nga 28 nëntori 2013, në shenjë proteste për refuzimin e kujdesit mjekësor për gjendjen e tij kronike të zemrës. 

Dolati u lirua më 6 shtator 2014. &#x5B; **' &#x5D;

## Shihni gjithashtu 
* Të drejtat e njeriut në Iran
* Fronti Kombëtar (Iran)

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Shanhoseni nga Hootan Dolati
Andreas Jäger

Andreas Jäger (~1660 – ~1730) ishte një filolog, murg suedez e paraardhës i indoeuropianistëve.

## Biografia 
Ka kaq pak informacion mbi jetën e Jägerit, sa datat e lindjes e vdekjes së tij janë hamendësime. Do ketë studiuar në Universitetin e Uppsalës; idetë e tija nuk patën fare sukses në komunitetin shkencor të kohës së tij, aq sa u kthye në Uppsala dhe u bë pastor .

## Vepra 
Jägerit i atribuohet dialogu *De lingua vetustissima Europae Scytho-Celtica et Gothica* (shkurtuar si *De lingua vetustissima Europae*), botuar në Wittenberg në 1686, vepër që përmban formulimin e parë të ekzistencës së një gjuhe paraardhëse të përbashkët të shumicës së gjuhëve të Evropës dhe Azisë qendrore e perëndimore. Për Jägerin, greqishtja, latinishtja, gjuhët gjermanike, gjuhët kelte, gjuhët sllave dhe persishtja ishin rezultat i evolucionit të një gjuhe të zhdukur, të folur në kohët e lashta pranë Kaukazit dhe së cilës ai i dha emrin "skithokeltike". Sipas Jägerit, midis gjuhëve të ndryshme që ai konsideronte të lidhura gjenetikisht, karakteristikat më arkaike, dhe për këtë arsye më të përafërta me karakteristikat e gjuhës së përbashkët të humbur, i përkisnin persishtes, të cilën ai e quajti "gjuha skithase".

Atribuimi i *De lingua vetustissima Europae* drejt Jägerit pranohet nga shumica e linguistëve si Metcalf, megjithatë është hedhur hipoteza se autori i vërtetë ka qenë Georg. Caspar Kirchmaier, propozuar nga Considine.

## Referime 
## Bibliografia 
* 
* 
* 
*  
*
Pasterizimi

parapamje| Qumësht i pasterizuar në Japoni
parapamje| Një poster i Departamentit të Shëndetit të Çikagos i vitit 1912 u shpjegon nënave pasterizimin e shtëpisë.
Në përpunimin e ushqimit, **pasterizimi** është një proces i ruajtjes së ushqimit në të cilin paketohen dhe shpaketohen ushqimet (p.sh. qumështi dhe lëngjet e frutave) trajtohen me nxehtësi të lehtë, zakonisht në më pak se 100 °C (212 °F), për të eliminuar patogjenët dhe për të zgjatur jetëgjatësinë . Pasterizimi ose shkatërron ose çaktivizon mikroorganizmat dhe enzimat që kontribuojnë në prishjen e ushqimit ose rrezikun e sëmundjeve, duke përfshirë bakteret vegjetative, por shumica e sporeve bakteriale i mbijetojnë procesit.  

Pasterizimi është emëruar sipas mikrobiologut francez Louis Pasteur, hulumtimi i të cilit në vitet 1860 tregoi se përpunimi termik do të çaktivizonte mikroorganizmat e padëshiruar te vera .  

Të paktën deri në 1999, shumica e produkteve të lëngshme trajtoheshin me nxehtësi në një sistem të vazhdueshëm ku nxehtësia zbatohet duke përdorur një shkëmbyes nxehtësie ose përdorimin e drejtpërdrejtë ose të tërthortë të ujit të nxehtë dhe avullit. Për shkak të nxehtësisë së lehtë, ka ndryshime të vogla në cilësinë ushqyese dhe karakteristikat ndijore të ushqimeve të trajtuara.  Paskalizimi ose përpunimi me presion të lartë (HPP) dhe fusha elektrike pulsuese (PEF) janë procese jo termike që përdoren gjithashtu për të pasterizuar ushqimet.
Vetëreflektimi

alt=A lady seated by herself|parapamje|343x343px| Kjo skenë e parafundit e *Rrotullës së Paralajmërimeve* tregon një zonjë pallati të ulur në soditje të qetë, me sa duket duke ndjekur këshillat në rreshtat shoqërues: "Prandaj unë them: Jini të kujdesshëm në gjithçka që bëni, dhe nga kjo, fat i mirë do të lindë. Me qetësi dhe respekt mendoni për veprimet tuaja dhe nderi dhe fama do t'ju presin."
**Vetëreflektimi** është aftësia për të dëshmuar dhe vlerësuar proceset njohëse, emocionale dhe të sjelljes të vetes. Në psikologji, termat e tjerë të përdorur për këtë vetëvëzhgim përfshijnë 'vetëdijen reflektuese' dhe 'ndërgjegjjen reflektuese', të cilat e kanë origjinën nga puna e Uilliam Xhejmsit.

Vetëreflektimi varet nga një sërë funksionesh, duke përfshirë introspeksionin dhe metanjohjen, të cilat zhvillohen nga foshnjëria deri në adoleshencë, duke ndikuar në mënyrën se si individët ndërveprojnë me të tjerët dhe se si marrin vendime.

Vetëreflektimi lidhet me filozofinë e ndërgjegjes, temën e ndërgjegjësimit dhe filozofinë e mendjes.

Koncepti i vetëreflektimit është i lashtë. Më shumë se 3000 vjet më parë, "Njih veten" ishte i pari nga tre parimet e Delfit të gdhendura në oborrin e tempullit të Apollonit në Delfi. Konsiderohet gjithashtu një formë e mendimit që gjeneron kuptim të ri dhe një mundësi për t'u përfshirë me atë që në dukje duket e papajtueshme.

## Shiko edhe 
* Sjellja njerëzore

## Referime
Qëndrueshmëria psikologjike

**Qëndrueshmëria psikologjike** është aftësia për të përballuar mendërisht dhe emocionalisht një krizë, ose për t'u kthyer shpejt në gjendjen para krizës.

Termi u popullarizua në vitet 1970 dhe 1980 nga psikologia Emi Uerner teksa ajo kreu një studim dyzetvjeçar të një grupi fëmijësh havaianë që vinin nga prejardhje me status të ulët shoqëror-ekonomik.

Faktorë të shumtë ndikojnë në nivelin e elasticitetit të një personi. Faktorët e brendshëm përfshijnë karakteristikat vetjake si vetëvlerësimi, vetërregullimi dhe një këndvështrim pozitiv mbi jetën. Faktorët e jashtëm përfshijnë sistemet e mbështetjes shoqërore, duke përfshirë marrëdhëniet me familjen, miqtë dhe komunitetin, si dhe qasjen në burime dhe mundësi.

Njerëzit mund të përdorin ndërhyrje psikologjike dhe strategji të tjera për të rritur qëndrueshmërinë e tyre dhe për të përballuar më mirë vështirësitë. Këto përfshijnë teknikat kognitive-sjellëse, praktikat e ndërgjegjësimit, ndërtimin e faktorëve psikoshoqërorë, nxitjen e emocioneve pozitive dhe nxitjen e dhembshurisë për veten.

## Shiko edhe 
* Psikologjia

## Referime
Shqetësimi

[parapamje|325x325px| [Edvard Munch|Edvard Munq u përpoq të përfaqësonte "një britmë të pafund që kalon nëpër natyrë" te *Britma* (1893).]]
**Shqetësimi** është një ndjenjë ankthi, frike ose pasigurie.

## Ekzistencializmi 
Në filozofinë ekzistencialiste, termi *ankth (shqetësim)* mbart një kuptim konceptual specifik. Përdorimi i termit iu atribua fillimisht filozofit danez Søren Kierkegaard (1813&#x2013;1855). Në *Konceptin e Ankthit* (i njohur edhe si *Koncepti i Frikës*), Kierkegaard përdori fjalën *Angest* (në gjuhën daneze të zakonshme, *shqetësim*, që do të thotë "frikë" ose "ankth") për të përshkruar një gjendje të thellë dhe të rrënjosur thellë. Aty ku kafshët jonjerëzore udhëhiqen vetëm nga instinkti, tha Kierkegaard, qeniet njerëzore gëzojnë një liri zgjedhjeje që ne e shohim si tërheqëse ashtu edhe të tmerrshme. Është ankthi i të kuptuarit të të qenit i lirë kur merr parasysh mundësitë e papërcaktuara të jetës së dikujt dhe përgjegjësia e pamasë për të pasur pushtetin e zgjedhjes mbi to. Koncepti i ankthit të Kierkegaardit u rishfaq në veprat e filozofëve ekzistencialistë që pasuan, si Fridrih Niçe, Jean-Paul Sartre dhe Martin Heidegger, secili prej të cilëve e zhvilloi idenë më tej në mënyra individuale. Ndërsa ankthi i Kierkegaardit i referohej kryesisht ndjenjave të paqarta për lirinë morale brenda një sistemi besimi personal fetar, ekzistencialistët e mëvonshëm diskutuan konfliktet e parimeve personale, normave kulturore dhe dëshpërimit ekzistencial.

## Shiko edhe 
* Ankthi
* Frika

## Referime
Kurs i hapur masiv në Internet

Një **kurs masiv i hapur në Internet** (anglisht: *massively open online course*, ose **MOOC** /muːk/) ose një **kurs i hapur në Internet** është një kurs në Internet që synon një pjesëmarrje të pakufizuar dhe qasje të hapur nëpërmjet uebit. Përveç materialeve tradicionale të kursit, të tilla si leksionet e filmuara, leximet dhe grupet e problemeve, shumë MOOC ofrojnë kurse ndërvepruese me forume përdoruesish ose diskutime në mediat sociale për të mbështetur ndërveprimet e komunitetit të studentëve, profesorëve dhe asistentëve të mësuesvë, si dhe  reagimeve të menjëhershme për kuizet e shpejta dhe detyrat. MOOC-të janë një hulumtim gjerësisht i zhvilluar në edukimin në distancë, fillimisht të prezantuar për herë të parë në 2008-ën, që u shfaq si një mënyrë me popullaritet e të mësuarit në 2012-ën, një vit i quajtur "Viti i MOOC".

## Referime
Shkakësia

**Shkakësia** është një ndikim me të cilin një ngjarje, proces, gjendje ose objekt (*një* *shkak*) kontribuon në prodhimin e një ngjarjeje, procesi, gjendjeje ose objekti tjetër (*një* *pasojë*) ku shkaku është të paktën pjesërisht përgjegjës për pasojën, dhe pasoja është të paktën pjesërisht e varur nga shkaku. Në përgjithësi, një proces mund të ketë shkaqe të shumta, për të cilat thuhet gjithashtu se janë *faktorë shkakësorë* për të dhe të gjitha qëndrojnë në të kaluarën e tij. Një pasojë nga ana tjetër mund të jetë shkaktar ose faktor shkakësor për shumë pasoja të tjera, të cilat të gjitha qëndrojnë në të ardhmen e saj. Disa shkrimtarë janë shprehur se shkakësia është metafizikisht para nocioneve të kohës dhe hapësirës.

Shkakësia është një abstraksion që tregon se si përparon bota. Si e tillë është një koncept bazë; është më e përshtatshme të jetë një shpjegim i koncepteve të tjera të progresionit sesa diçka për t'u shpjeguar me koncepte të tjera më themelore. Koncepti është si ai i  dhe . Për këtë arsye, mund të nevojitet një hap i intuitës për ta kuptuar atë. Prandaj, shkakësia është e nënkuptuar në strukturën e gjuhës së zakonshme, si dhe e qartë në gjuhën e shënimit shkakor shkencor.

Në studimet angleze të filozofisë aristoteliane, fjala "shkak" përdoret si një term teknik i specializuar, përkthimi i termit të Aristotelit αἰτία, me të cilin Aristoteli do të thoshte "shpjegim" ose "përgjigje ndaj një pyetjeje 'pse'". Aristoteli i kategorizoi katër llojet e përgjigjeve si "shkaqe" materiale, formale, efikase dhe përfundimtare. Në këtë rast, "shkaku" është shpjegimi për shpjegimin, dhe dështimi për të kuptuar se lloje të ndryshme "shkaqesh" po merren parasysh mund të çojë në debat të kotë.

David Hume, si pjesë e kundërshtimit të tij ndaj racionalizmit, argumentoi se vetëm arsyeja e pastër nuk mund të dëshmojë realitetin e shkakësisë efikase; në vend të kësaj, ai iu drejtua zakonit dhe zakonit mendor, duke vërejtur se e gjithë njohuria njerëzore rrjedh vetëm nga përvoja.

Tema e shkakësisë mbetet një element kryesor në filozofinë bashkëkohore.

## Shiko edhe 
* Arsyeja

## Referime
Besimi (shkenca shoqërore)

parapamje| Besimi te të tjerët në Evropë
parapamje| Vlerësimet e besimit në nivel shteti
parapamje| Pjesa e njerëzve që pajtohen me deklaratën "shumica e njerëzve mund t'u besohet"
**Besimi** është besimi se një person tjetër do të bëjë atë që pritet. Ajo sjell me vete një gatishmëri që një palë (**besuesi**) të bëhet e pambrojtur ndaj një pale tjetër (**i besuari**), me supozimin se i besuari do të veprojë në mënyra nga të cilat përfiton besuesi. Për më tepër, besuesi nuk ka kontroll mbi veprimet e të besuarit.Pasiguria rrjedh nga rreziku i dështimit ose dëmtimit ndaj besuesit nëse i besuari nuk sillet sipas dëshirës.

Në shkencat shoqërore, hollësitë e besimit janë objekt i kërkimit të vazhdueshëm. Në sociologji dhe psikologji, shkalla në të cilën një palë i beson tjetrës është një masë e besimit në ndershmërinë, drejtësinë ose dashamirësinë e një pale tjetër. Termi "besim" është më i përshtatshëm për besimin në aftësinë e palës tjetër. Një dështim në besim mund të falet më lehtë nëse interpretohet si dështim i aftësisë dhe jo si mungesë dashamirësie ose ndershmërie. Në ekonomi, besimi shpesh konceptohet si besueshmëri në transaksione. Në të gjitha rastet, besimi është një rregull vendimi heuristik, i cili i lejon një personi të merret me kompleksitete që do të kërkonin përpjekje joreale në arsyetimin racional.

## Shiko edhe 
* Besimi

## Referime
E Ardhmja e Njerëzimit

***E Ardhmëja e Njerëzimit: Transformimi i Marsit, Udhëtimi Ndëryjor, Pavdekëshmëria dhe Fati ynë Përtej Tokës*** është një libër shkencorë me popullaritet nga futuristi dhe fizikani Michio Kaku.Libri fillimisht u botua në 20 shkurt 2018 nga Doubleday . Libri ishte në listën e librave më të shitur të New York Times për katër javë.  

## Përmbajtja 
Kaku diskuton të ardhmen dhe mbijetesën e njerëzimit dhe diskuton tema të tilla si transformimi i Marsit dhe udhëtimi ndëryjor. Duke pasur parasysh që mund të duhen shekuj të tërë për të arritur yjet dhe ekzoplanetet më të afërta, Kaku gjithashtu eksploron rrugë alternative për të siguruar mbijetesën e njerëzimit, duke përfshirë mundësinë e inxhinierisë gjenetike dhe transferimin e vetëdijes njerëzore në makina jo biologjike. 

*Kirkus Rishikimet* përshkroi pikëpamjet e Kaku si "[optimistë të rrugëve" dhe se "Kaku jep një seri skenarësh tërheqës dhe shpërndarës në të cilat njerëzit tejkalojnë pengesat aktuale pa shkelur ligjet natyrore për të udhëtuar në univers".  

*New York Times* e lavdëroi Kakun që u tregua "i aftë për të nxjerrë nga leksiku i fantashkencës popullore" dhe vuri në dukje se "fuqia e shkrimit të Kakut është të dish se cilat ide të fantashkencës ia vlen të ndiqen".
Gjalpë panje

**Gjalpi i panjës**, i njohur gjithashtu si **lyerje panje** ose **krem panje**, është një ëmbëlsirë e bërë nga shurupi i panjës, duke e ngrohur shurupin në afërsisht , duke e ftohur në rreth  dhe e rrahur derisa të arrijë një konsistencë të lëmuar.  Zakonisht bëhet nga shurupi prej qelibar i lehtë i klasës A (ndonjëherë i njohur si Fancy) dhe është një ngjyrë e çelët e çelët.

Konsistenca e gjalpit të panjës është e lehtë dhe e lyeshme, shumë e ngjashme me konsistencën e gjalpit të kikirikut . Emri i tij vjen nga fakti se është i butë "gjalpë" ose "krem", jo sepse përmban ndonjë produkt qumështi (është pa qumësht). Ndonjëherë përdoret si lyerje në vend të gjalpit, ose si krem. Kanellashtohet ndonjëherë për të krijuar "gjalpë kanelle panje".

Gjalpi i panjës mund t'i referohet gjithashtu përzierjes së shurupit të panjës dhe gjalpit, një recetë tipike e bërë nga dy pjesë gjalpë në një pjesë shurup.
Piramida ushqimore

parapamje| Piramida ushqimore origjinale e USDA, nga 1992 deri në 2005
Një **piramidë ushqimore** është një paraqitje e numrit ideal të sasive që duhen ngrënë çdo ditë nga secili prej grupeve bazë ushqimore .  Piramida e parë u botua në Suedi në 1974.    Piramida e vitit 1992 e paraqitur nga Departamenti i Bujqësisë i Shteteve të Bashkuara (USDA) u quajt "Piramida e Udhëzuesit Ushqimor" ose "Piramida e Ushqimit të duhur". Ai u përditësua në 2005 në " MyPyramid ", dhe më pas u zëvendësua nga " MyPlate " në 2011.  

## Piramida ushqimore e publikuar nga OBSH dhe FAO 
Organizata Botërore e Shëndetësisë, në bashkëpunim me Organizatën e Ushqimit dhe Bujqësisë, publikoi udhëzime që mund të përfaqësohen në mënyrë efektive në një piramidë ushqimore në lidhje me objektivat për të parandaluar mbipeshën, ushqimin jo të duhur, sëmundjet kronike dhe kariesin dhëmbor bazuar në meta-analizë   edhe pse ata e përfaqësojnë atë si një tabelë dhe jo si një "piramidë". Struktura është e ngjashme në disa aspekte me piramidën ushqimore të USDA, por ka dallime të qarta midis llojeve të yndyrave dhe një dallim më dramatik ku karbohidratet kategorizohen në bazë të sheqernave të lira kundrejt sheqernave në formën e tyre natyrale. 

Disa substanca ushqimore veçohen për shkak të ndikimit në çështjet e synuara që "piramida" synon të trajtojë. Megjithatë, në një rishikim të mëvonshëm, disa rekomandime janë hequr pasi ato ndjekin automatikisht rekomandime të tjera ndërsa shtohen nën-kategori të tjera. Raportet e cituara këtu shpjegojnë se aty ku nuk ka një kufi të poshtëm të deklaruar në tabelën më poshtë, *nuk* ka kërkesë për atë lëndë ushqyese në dietë.
parapamje| Një përfaqësim "i thjeshtuar" i "Piramidës Ushqimore" nga rekomandimet e Përbashkëta të Konsultimeve të Ekspertëve të OBSH/FAO të vitit 2002
Diskriminimi gjuhësor

**Diskriminimi gjuhësor** (i quajtur edhe **glotofobi** dhe **linguicizëm**) është trajtim i padrejtë i njerëzve bazuar në përdorimin e tyre të gjuhës dhe karakteristikat e tyre të së folurit, duke përfshirë gjuhën e tyre të parë, theksin e tyre, madhësinë e perceptuar të fjalorit (nëse folësi përdor apo jo fjalë komplekse dhe të larmishme), modaliteti i tyre dhe sintaksa e tyre.  Për shembull, një folës oksitan në Francë ndoshta do të trajtohet ndryshe nga një folës francez .  Bazuar në një ndryshim në përdorimin e gjuhës, një person mund të gjykojë automatikisht për pasurinë, arsimin, statusin shoqëror, karakterin ose tipare të tjera të një personi tjetër, të cilat mund të çojnë në diskriminim.

Diskriminimi gjuhësor fillimisht u konsiderua një akt racizmi. Në mesin e viteve 1980, gjuhëtari Tove Skutnabb-Kangas kapi idenë e diskriminimit të bazuar tek gjuha si linguicizëm, i cili u përkufizua si "ideologji dhe struktura që përdoren për të legjitimuar, efektuar dhe riprodhuar ndarje të pabarabarta të pushtetit dhe burimeve (si materiale ashtu edhe jomaterial) ndërmjet grupeve të cilat përcaktohen në bazë të gjuhës”.  Edhe pse kësaj forme diskriminimi i janë dhënë emra të ndryshëm, të gjithë kanë të njëjtin përkufizim. Diskriminimi gjuhësor përcaktohet kulturalisht dhe shoqërisht për shkak të preferencës për një përdorim të gjuhës ndaj të tjerëve.
Demonstrata e Kallakudit

**Demonstrata e Kallakudit** u organizua nga Dravida Munnetra Kazhagam (DMK) më 15 korrik 1953 në Kallakudi, rrethi Tiruchirappalli kundër emërtimit të vendit në Dalmiapuram. Ramakrishna Dalmia, një biznesmen nga Bihari, themeloi një fabrikë çimentoje në Kallakudi dhe vendi u riemërua Dalmiapuram me kërkesën e tij. DMK e kundërshtoi masën si një shtypje e indianëve të jugut nga India e Veriut. Ishte demonstrimi i parë i dukshëm nga M Karunanidhi, pesë herë Kryeministri i Tamil Nadu dhe partia e tij, DMK. Partia DMK bllokoi trenat e udhëtarëve gjatë protestës.

Policia hapi zjarr ndaj demostruesve duke vrarë dy civilë dhe duke plagosur 16 të tjerë. Dymbëdhjetë policë u plagosën, duke përfshirë Zëvendës Mbikëqyrësin e Policisë dhe Inspektorin e Rrethit dhe dhjetë policë të tjerë. Demonstrata ishte demonstrimi i parë i dukshëm nga DMK dhe për M Karunanidhin, i cili do të bëhej pesë herë Kryeministër i Tamil Nadusë.

Qeveria urdhëroi një hetim të hapur gjyqësor mbi incidentin e kryesuar nga Magjistrati i Qarkut të Madurait dhe Gjykatësi Kryesor Vartës i Tuticorinit. Hetimet gjyqësore dhe procedurat e mëvonshme gjyqësore çuan që Karunanidhi dhe katër të tjerë të arrestuar të dënoheshin me pesë muaj burg dhe një gjobë prej 35 rupi për secilin. Demonstrata ishte një pjesë e agjitacioneve anti-hindi të Tamil Nadu, e cila ka ndikim të qëndrueshëm politik në Tamil Nadu .

parapamje|250x250px| Mathialagan, VPRaman, Anna, Rajaji dhe Karunanidhi nga e majta në të djathtë