open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Albanese

**Albanese** është një mbiemër italian. Në shumë raste do të thotë "shqiptar", duke iu referuar popullit arbëresh (italo-shqiptar) të Italisë së jugut ose dikujt me origjinë shqiptare (nga Shqipëria). Mbiemri është i zakonshëm në Italinë jugore, por më i rrallë në vende të tjera të vendit. Personat e shquar me këtë mbiemër përfshijnë:

* Albano Albanese (1921–2010), atletë dhe kërcyes italian
* Alessandro Albanese (lindur më 2000), futbollist profesionist belg
* Antonio Albanese (1937–2013), skermistë italian
* Anthony Albanese (lindur më 1963), politikan australian dhe kryeministër aktual i Australisë
* Antonio Albanese (lindur më 1964), komedian, aktor, regjisor dhe shkrimtar italian
* Catherine L. Albanese (lindur më 1940), studiuese, profesoreshë, pedagoge dhe autore amerikane e studimeve fetare
* Diego Albanese (lindur më 1973), lojtar argjentinas i unionit të regbit
* Donald J. Albanese (lindur më 1937), politikan amerikan
* Enrico Albanese (1834–1889), kirurg italian, anëtar i Ekspeditës së Njëmijëve dhe mik i ngushtë i Garibaldit
* Francesco Albanese (1912–2005), tenor italian
* Frank Albanese (1931–2015), aktor amerikan
* Giacomo Albanese (1890–1947), matematikan italian
** Varieteti albanez, ndërtimi i gjeometrisë algjebrike, me emrin Giacomo Albanese
* Giuseppe Albanese (1979) – pianist italian
* Giuseppe Albanese Ruffo (1915-1942) - ushtar italian i dekoruar
* Giuseppe Albanese (1878-1937) politikan italian
* Giuseppe Leonardo Albanese (1759-1799) - patriot dhe oficer italian
* Joe Albanese (1933–2000), lojtar profesionist amerikan i bejsbollit
* Laura Albanese (lindur më 1957), spikere dhe politikane kanadeze e lajmeve
* Lauren Albanese (lindur më 1989), teniste profesioniste amerikane
* Lewis Albanese (1946–1966), ushtar amerikan fitues i Medaljes së Nderit
* Licia Albanese (1909–2014), soprano italiane
* Pellegrino Albanese (lindur më 1991), futbollist italian
* Roberto Albanese (lindur më 1950), politikan dhe ambientalist italian
* Rory Albanese (lindur në 1977), producent ekzekutiv dhe shkrimtar amerikan për *The Daily Show me Jon Stewart*
* Sal Albanese (lindur më 1949), politikan amerikan
* Silvano Albanese i njohur më mirë me emrin e tij artistik Coez (lindur në 1983), këngëtar, reper italian
* Thomas Albanese (lindur 1988), futbollist italian
* Tina Albanese, producente dhe shkrimtare televizive amerikane
* Tom Albanese (lindur në 1957), CEO, kompania e minierave Rio Tinto
* Valentina Albanese (lindur më 1974), shofere italiane e garave
* Vannie Albanese (1912–1984), lojtare e futbollit amerikan
* Vincenzo Albanese (1996) (lindur më 1996), çiklist italian
* Vito Albanese (1918-1998), lider dhe politikan i sindikatave amerikane

## Shih edhe 
* Albanesi
* Albanese Candy
* Albanese (kthjellim)
* Emrat e shqiptarëve dhe Shqipërisë

## Referime
Albanese Candy

**Albanese Candy** është një prodhues karamelesh në Hobart, Indiana. Kompania është themeluar në vitin 1983 nga Scott Albanese, ajo është e specializuar në prodhimin e çamçakëzeve dhe mallrave të mbuluara me çokollatë. Që nga viti 2022, kompania punëson afërsisht 700 punëtorë dhe anije në 41 vende.  

## Themelues 
Scott Albanese Scott Albanese, themeluesi, ka lindur në Dolton, Illinois . Ai ia vlerëson suksesin e tij një etike të fortë pune që i atribuohet "edukimit të tij në ndërtim/tullat/restorant/jakë blu".   Ai u frymëzua për të hapur biznesin pasi bleu lëndë të parë çokollata, karamele dhe arra, dhe identifikoi një mundësi biznesi. Ai thotë se hapja e një biznesi në vitet 1980 dukej si një kohë e keqe, por se ai pa një hapje sipërmarrëse dhe e mori atë. Ai thotë se përkushtimi ndaj cilësisë së lartë dhe integritetit të produktit ishte integral i suksesit të tij. 

## Historia 
Në vitin 1995, objekti Merrillville kishte 10–12 punonjës.  Ndërsa në vitin 1998, Albanese zhvilloi një teknologji të re për të lejuar çlirimin më intensiv të shijes nga xhelatinat.  Sistemi i lyen tabakatë e ëmbëlsirave me niseshte misri, një proces i përdorur nga vetëm tre prodhues të ëmbëlsirave në Shtetet e Bashkuara.  Më shumë se 300,000 £ (140,000 kg) arinj gomë shiten çdo ditë.  Albanese është veçanërisht e njohur për ëmbëlsirat e saj gome ; dyqani Hobart shet krimba gome, flutura dhe ushtarë të ushtrisë së gjelbër midis shumë formave dhe shijeve të tjera .  Në vitin 2006, kompania prezantoi 27 në (690 mm) gjarpërinjtë gomë shumëngjyrësh. 

Gomat në formë ushtari të kompanisë Albanese u dërguan në Irak dhe u shpërndanë ushtarëve të vendosur në 2003.   Kjo përpjekje bëri që anëtarët e Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara të ndiheshin të neglizhuar dhe kompania zhvilloi një linjë produktesh që përmbante kallëpe të avionëve reaktivë ushtarakë: një B-2 Spirit, F-15 Eagle, F/A-18 Hornet, F/A-22 Raptor, F-117 Nighthawk dhe SR-71 Blackbird . 

Në fund të vitit 2004, një fabrikë me 350,000 sq ft (33,000 m    dhe një dyqan tregtar u hap në Hobart, Indiana .  Fabrika e Hobartit më parë ofronte turne të vetë-drejtuar;  në sallën e hyrjes, kishte një 32 ft i gjatë (9.8 m) shatërvan me çokollatë, më i madhi në vend.  Në vitin 2020, një nga punëtorët në fabrikën Hobart duhej të transportohej me helikopter në një spital pasi u plagos në fabrikë. 

Kompania po eksperimenton vazhdimisht me produkte për parqet kryesore tematike, Fannie May dhe Marshall Fields, tha Scott. 
* Çmimet e ardhshme 2020: Albanese Confectionery's Ultimate 8 Flavor Gummi Bears fitoi çmimin Consumer Choice për ushqim dhe pije.  

## Shih edhe 
* Albanese
* Albanese (kthjellim)

## Lidhjet e jashtme 
* 
## Referime
Vesulë

**Vesulë** (Vesoul) është qytet në Francë.

## Personalitete 
* Jean-Léon Gérome
* Édouard Belin
* Edwige Feuillère
6ix9ine

**Daniel Hernandez** (lindur më 8 maj 1996), i njohur profesionalisht si **6ix9ine** (i stilizuar **6IX9INE** dhe shqiptuar "six nine") dhe gjithashtu si **Tekashi69**, është një reper amerikan. Muzika e tij është karakterizuar nga një stil agresiv repimi, ndërsa personaliteti i tij kontrovers publik karakterizohet nga flokët e tij të veçantë në ngjyrë ylberi, tatuazhet e shumta, çështjet ligjore dhe grindjet e famshme të njohura.
Jack Harlow

Jackman Thomas Harlow (lindur më 13 mars 1998) është një reper amerikan nga Louisville, Kentucky.
Amerikanët romë

**Amerikanët romë** (romanisht: , anglisht: ) janë njerëz amerikanë me prejardhje të plotë apo të pjesshme rome. Llogaritet që janë afro një milionë amerikanë romë në Shtetet e Bashkuara. Edhe pse popullata dërrmuese rome në SHBA është asimiluar në shoqërinë amerikane, koncentrimet më të mëdhaja janë në Kaliforni Jugore, Veriperëndimin Paqësor, në jugperëndim të SHBA-ve, Teksas, Luiziana, Florida, dhe në Verilindje të SHBA-ve, ashtu si edhe në qytete si Çikago, Klivlend, dhe Shën Luis.

Romët janë një grup etnik nomad që kanë jetuar nëpër Amerikat qëkur romët e parë thuhet se erdhën në udhëtimin e tretë të Kristofor Kolombit në vitin 1498. Vala më e madhe e imigrantëve romë erdhi nga rajonet e Ballkanit, Transilvanisë, Vllahisë, dhe Moldavisë historike në shekullin e vonshëm XIX pasi u shpërbë skllavëria në Rumani në vitin 1864. Imigrimi rom drejt SHBA-ve ka vazhduar me një normë stabile që atëherë, me një rritje të imigrimit në periudhën e Holokaustit Rom në Gjermani Naziste dhe territore tjera të okupuara, dhe pastaj gjatë kolapsit të komunizmit në Evropën Qendore e Lindore. Perceptimi është që Shteteve të Bashkuara i mungojnë strukturat dhe rrëfimet për romët ta zotërojnë si trashëgimi kulturore, diçka që do ia bënte identitetin më të dukshëm si një grup i përveçëm.

Ndërgjegjësimi ndaj ekzistencës së romëve si popull amerikan është rritur me kalimin e kohës pas Luftës së Ftohtë, por akoma qëndron një mistikë dhe mitologji rreth grupit në pyetje.

Romët jetojnë në qytete të dendura si Nju Jork Siti, Çikago, Klivlend, Los Anxheles, San Francisko, Boston, Atlanta, Dallas, Hjuston, Siatëll, Las Vegas, Majami, dhe Portlend, ashtu si edhe në zona rurale në Florida, Teksas, Arkansas, etj.

## Shiko edhe 
* Amerikanët

## Referime
Njerëz të bardhë

E bardha është një klasifikim i racializuar i njerëzve dhe një specifikues i ngjyrës së lëkurës, i përdorur përgjithësisht për njerëzit me prejardhje evropiane, megjithëse përkufizimi mund të ndryshojë në varësi të kontekstit, kombësisë dhe këndvështrimit.
Afrikano-amerikanët

Afrikano-amerikanët (të referuar edhe si Amerikanët e Zi dhe Afro-Amerikanët) janë një grup etnik i përbërë nga amerikanë me prejardhje të pjesshme ose totale nga ndonjë prej grupeve racore të zeza të Afrikës.
Albanese (kthjellim)

**Albanese** është një fjalë që në gjuhën italiane do të thotë "shqiptarë (banor i Shqipërisë). Përndryshe ky është një mbiemër i shpeshtë në Itali

## Njerëz 
* Anthony Albanese (1963–), politikan australian ;
* Antonio Albanese (1729?-1800), italian castrato ;
* Antonio Albanese muzikant
* Catherine Albanese sociologe amerikane;
* Diego Albanese (1973-), regbiist argjentinas ;
* Francesco Albanese (1912-2005), tenor italian ;
* Frank Albanese (1931-2015), aktor amerikan ;
* G. Sacco Albanese, regjisor amerikan i filmave të hershëm ;
* Giacomo Albanese (1890-1947), matematikan italian ;
* Giuseppe Albanese, politikan italian ;
* Giuseppe Albanese (1979-), pianist italian ;
* Giuseppe Albanese Ruffo (1915-1942) - ushtar italian i dekoruar
* Giuseppe Leonardo Albanese (1759-1799) - oficer italian
* Kelly Albanese (1977-), aktore amerikane ;
* Laura Albanese (1957-), politikane kanadeze ;
* Lauren Albanese (1989-), teniste amerikane ;
* Licia Albanese (1909-2014), soprano italiane ;
* Stefano Albanese (1944-), ish basketbollist italian ;
* Thomas Albanese (1988-), futbollist italian ;
* Tom Albanese (1957-), drejtor i kompanisë minerare Rio Tinto ;
* Vincenzo Albanese (1996-), çiklist italian i garave.

## Vende 
**Albanese** është gjithashtu një emër vendesh gjeografike:

* Falconara Albanese, bashki italiane ;
* San Cosmo Albanese, bashki italiane ;
* San Costantino Albanese, bashki italiane ;
* San Giorgio Albanese, komunë italiane ;
* San Paolo Albanese, komunë italiane ;
* Santa Caterina Albanese, bashki italiane ;
* Spezzano Albanese, bashki italiane ;
* Vaccarizo Albanese, bashki italiane.

## Shih edhe 
* Albanese 
* Albanesi
Antonio Albanese (1970)

**Antonio Albanese**, i lindur në 1970 në Lozanë, është një shkrimtar dhe muzikant italo-zviceran.

## Biografia 
Antonio Albanese nis të interesohet shumë herët për muzikë dhe filloi studimet në Konservatorin e Lozanës, të cilin e zgjeroi në një klasë master në *Manhattan School of Music* në Nju Jork me David Starobin, specialist në muzikën bashkëkohore të kitarës . I ftuar në CAMI Hall në Nju Jork, ai merr pjesë në disa koncerte me Ansamblin Contemporary Manhattan dhe luan si solist ose në formacionet e dhomës.

Në Zvicër, ai mori një diplomë për histori arti në Universitetin e Lozanës .Antonio Albanese e ndan kohën e tij mes shkrimit, mësimdhënies dhe muzikës, veçanërisht brenda ansamblit të muzikës bashkëkohore CH. AU dhe ansambli baBel.

Në vitin 2009, shfaqet në edicionet L'âge d'homme, *Rënia e njeriut*, romani i parë i dhënë nga Çmimi I Dëgjuesve të RTS 2010.

Në vitin 2012, ai botoi *Le Roman de don Juan* me të njëjtat botime, pastaj në 2013 *A është mes gishtit të mesit dhe gishtit tregues, në një cep të kokës, që gjendet vullneti i lirë?* .

Ai është autor i botuar nga BSN Press, i një serie detektivësh satirikë, ku shfaqet Matteo di Genaro, një ndjekës i etikës minimale.

## Publikime 
* ''La Chute de l'homme'', Lausanne, Suisse, Éditions L'Âge d'Homme, coll. « Contemporains », 2009, 175 p.  (ISBN&nbsp;)
* *Le Roman de Don Juan*, Lausanne, Suisse, Éditions L'Âge d'Homme, coll. « Contemporains », 2012, 304 p.  (ISBN&nbsp;)
* ''Est-ce entre le majeur et l'index, dans un coin de la tête que se trouve le libre arbitre?'', Éditions L'Âge d'Homme, coll. « Contemporains », 2013,  (ISBN 978-2-8251-4329-2)
* *La Disparition des arc-en-ciel dans les rivières du Montana*, Lausanne, Suisse, Edition L'Age d'homme, coll. "Contemporains" 2019  (ISBN 978-2-8251-4786-3)
* *Une Brute au Grand Cœur*, BSN Press, 2014  (ISBN 978-2-940516-17-9)
* *Voir Venise et vomir*, BSN Press, 2016  (ISBN 978-2-940516-65-0)
* *1, Rue de Rivoli*, BSN Press, 2019  (ISBN 978-2-940516-92-6)
* *Les Abricots de la colère*, BSN Press, 2021  (ISBN 978-2-940648-57-3)

## Shih edhe 
* Antonio Albanese

## Referime 
* « Antonio Albanese », sur la base de données des personnalités vaudoises sur la plateforme « Patrinum » de la Bibliothèque cantonale et universitaire de Lausanne.
* Marie-Pierre Genecand "Ces prix littéraires qui ont changé leur vie". Le Temps, 29 avril 2011.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Antonio Shqiptar
* Antonio Albanese, Rënia e njeriut 
* Libraria L'Age d'Homme 5 rue Férou Paris : Fitues i çmimeve Antonio Albanese
* "Rënia e njeriut" nga Antonio Albanese - Le blog de Francis Richard
* Mbrëmje: Antonio Albanese " Takime letrare Tulalu ! ?
Meksikanët

**Meksikanët** () janë shtetas dhe qytetarë të Shteteve të Bashkuara të Meksikës. Gjuha më e folur nga meksikanët është spanjishtja, por shumë flasin gjithashtu gjuhë nga 68 grupe të ndryshme gjuhësore vendase dhe gjuhë të tjera të sjella në Meksikë nga emigrimi i fundit ose të mësuara nga emigrantët meksikanë që banojnë në vende të tjera. Në vitin 2015, 21.5% e popullsisë së Meksikës u vetëidentifikua si me prejardhje vendase, megjithatë kjo përfshinte edhe meksikanët pjesërisht vendas. Në vitin 2020, numri u vlerësua në 11.8 milionë. Aktualisht janë rreth 12 milionë shtetas meksikanë që banojnë jashtë Meksikës, me rreth 11.7 milionë që jetojnë në Shtetet e Bashkuara. Diaspora më e madhe meksikane mund të përfshijë gjithashtu individë që gjurmojnë prejardhjen në Meksikë dhe që vetëidentifikohen si meksikanë, por nuk janë domosdoshmërisht meksikanë nga shtetësia. Shtetet e Bashkuara kanë popullsinë më të madhe meksikane në botë pas Meksikës me 37,186,361 në 2019.

Kombi i sotëm i Meksikës arriti pavarësinë nga Perandoria Spanjolle në 1821, pas një lufte dhjetëvjeçare për pavarësi duke filluar në 1810; kjo filloi procesin e krijimit të një identiteti kombëtar që shkriu tiparet kulturore të origjinës vendase parakolumbiane me ato të prejardhjes spanjolle. Kjo çoi në atë që është quajtur "një formë e veçantë e nacionalizmit shumëetnik".
Fatime Bunjaku

Fatime Bunjaku njihet si aktore ne serinë mahmutovitet dhe rexhepovitet,ajo luan rolin e shpreses(mbesa e llapashtices,ish e fejuara e Platorit te rexhepovite dhe nusja e Mic Sokolit te mahmutovite -Shpresa-).

Poashtu eshte nusja e Mic Sokolit qe ai braktisi per ne Angli dhe besohet qe u martua me nje grua Angleze atje,Mirepo Shpresa se le shtepine dot sepse Maliqt e Llapashtices(familja e Shpreses)se pranojn me nga e zeza qe ju ka bere Shpresa.

Artikuj te tjere se permbajn biogragine e Fatime Bunjaku-t sepse nuk besohet qe ka qene aktore ne filma tjere dhe ska informata nga aktorja prej vitit 2000,disa artikuj besojne se aktorja nderroi jete ne vitet e herëta te 2000.
Shakaja

parapamje|Pse pula kaloi rrugën? Për të shkuar në anën tjetër.
Një **shaka** është një shfaqje humori në të cilën fjalët përdoren brenda një strukture narrative specifike dhe të mirëpërcaktuar për t'i bërë njerëzit të qeshin dhe zakonisht nuk synohet të interpretohet fjalë për fjalë.

Zakonisht merr formën e një tregimi, shpesh me dialog, dhe përfundon në një vijë grushti, ku zbulohet elementi humoristik i tregimit; kjo mund të bëhet duke përdorur një lojë fjalësh ose një lloj tjetër lojë fjalësh, ironi ose sarkazëm, papajtueshmëri logjike, hiperbolë ose mjete të tjera. Gjuhëtari Robert Hetzron ofron përkufizimin:Një shaka është një pjesë e shkurtër humoristike e letërsisë gojore, në të cilën qesharake kulmon në fjalinë e fundit, e quajtur vija e goditjes… Në fakt, kushti kryesor është që tensioni të arrijë nivelin më të lartë në fund. Nuk duhet shtuar asnjë vazhdim që lehtëson tensionin. Për sa i përket të qenit "me gojë", është e vërtetë që shakatë mund të duken të shtypura, por kur transferohen më tej, nuk ka asnjë detyrim për të riprodhuar tekstin fjalë për fjalë, si në rastin e poezisë.Në përgjithësi mendohet se shakatë përfitojnë nga shkurtësia, që nuk përmbajnë më shumë detaje sesa duhet për të vendosur skenën për vijën e grushtit në fund. Në rastin e shakave me gjëegjëza ose me një rresht, vendosja kuptohet në mënyrë implicite, duke lënë vetëm dialogun dhe vijën e grushtit për t'u shprehur me fjalë. Megjithatë, përmbysja e këtyre dhe udhëzimeve të tjera të zakonshme mund të jetë gjithashtu një burim humori - historia e qenit të ashpër është një shembull i një antishakaje; ndonëse paraqitet si shaka, ai përmban një rrëfim të gjatë të stërzgjatur të kohës, vendit dhe karakterit, vërshon nëpër shumë përfshirje të kota dhe më në fund dështon të japë një vijë të fortë. Shakatë janë një formë humori, por jo i gjithë humori është në formën e një shakaje. Disa forma humoristike që nuk janë shaka verbale janë: humori i pavullnetshëm, humori i situatës, shaka praktike, shaka dhe anekdota.

I identifikuar si një nga format e thjeshta të letërsisë gojore nga gjuhëtari holandez André Jolles, shakatë transmetohen në mënyrë anonime. Ato tregohen si në mjedise private ashtu edhe në ato publike; një person i vetëm i tregon një shaka mikut të tij në rrjedhën e natyrshme të bisedës, ose një grup shakash i tregohet një grupi si pjesë e argëtimit të shkruar. Shakatë transmetohen edhe në formë të shkruar ose, së fundmi, përmes internetit.

Stand-up komike, komedianët dhe slapstick punojnë me kohën dhe ritmin komik në performancën e tyre dhe mund të mbështeten në veprime si dhe në vijën verbale për të ngjallur të qeshura. Ky dallim është formuluar në thënien popullore "Një komik thotë gjëra qesharake, një humorist thotë gjëra qesharake".

## Shiko edhe 
* Shakalajmi

## Referimet
Antonio Albanese (1728)

**Egidio Giuseppe Ignazio Antonio Albanese**, emri i të cilit u frengjua në **Antoine Albanèse**, i lindur në 1728 në Terlizzi dhe vdiq në 1800, është një këngëtar klasik kastrato italian i shekullit XVIII.

## Biografia 
Pasi studioi muzikë në Napoli, Antoine Albanèse u vendos në Paris, ku këndoi në kapelën e mbretit dhe në koncertet shpirtërore të mbajtura në Tuileries nga 1752 deri në 1762. Ai gjithashtu kompozoi melodi dhe romanca në modë. Ai ishte i lidhur me muzikën e mbretit për tridhjetë vjet.

## Punimet 
*Les Tendres Souhaits* (ose *Les Souhaits*) është një poezi nga Charles-Henri Ribouté, e muzikuar nga Antoine Albanèse gjatë gjysmës së dytë të shekullit XVIII (por ndonjëherë i atribuohet Pergolesi). Kjo këngë shpesh emërtohet nga rreshti i saj i parë: *Que ne suis-je la fougère*.

## Shih edhe 
* Antonio Albanese

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
* 
* Grove Music Online
* Répertoire international des sources musicales
* Isidore
* VIAF
* ISNI
* BnF
* Sudoc
* LCCN
* GND
* Pays-Bas
* WorldCat
Francesco Albanese

**Francesco Albanese** (13 gusht 1912 në Torre del Greco, Napoli - 11 qershor 2005 në Romë ) ishte një tenor lirik, i lidhur veçanërisht me repertorin italian.

## Biografia 
Albanese studioi në Romë me Francesco Salfi dhe bëri debutimin e tij në skenë në vitin 1940, në Teatro dell'Opera di Roma, si Evandre në *Alceste* të Gluck, ku qëndroi deri në vitin 1942, duke kënduar gjithashtu Almaviva, Fenton, Rinuccio .

Në vitin 1942, ai bëri debutimin e tij në La Fenice në Venecia, si Ramiro, në Maggio Musicale Fiorentino në Firence, si Don Ottavio dhe në Teatro alla Scala në Milano, si Fenton.

Pas luftës, ai filloi të shfaqej jashtë vendit, veçanërisht në Teatro Nacional de São Carlos në Lisbonë, Shtëpinë e Operës Mbretërore në Londër, Teatro Colón në Buenos Aires dhe Teatrin Hungarez të Operës në Budapest .

Rolet e tij përfshinin; Nemorino në ''L'elisir d'amore*, Jeník në *La sposa venduta* të Bedřich Smetanës, Ernesto në *Don Pasquale*, Ismaele në *Nabucco*, Faust në *Faust*, Rodolfo në *La bohème*, Giuliano në " *Luisait* Wogang" të Gustave Charpentier , *Mathis il pintore*, Avito në *L'amore dei tre* të Italo Montemezzi, Giasone në *Medea* të Luigi Cherubini, Pilade *në Iphigénie en Tauride* të Christoph Willibald Gluck dhe Rinaldo në *Armida* të Gioachino Rossinit etj.

Albanese kishte një zë të mirë, të mirëshkolluar. Ai mund të dëgjohet në regjistrim në *Armida* (1952), *La traviata* (1953) dhe *Iphigénie en Tauride* (1957), në secilën prej këtyre përballë Maria Callas .

## Shih edhe 
* Albanese (kthjellim)

## Burimet 
* *Grove Music Online'', Elizabeth Forbes, Oxford University Press, prill 2008.

## Lidhjet e jashtme 
* http://www.naxos.com/artistinfo/bio7007.htm
Antonio Albanese

**Antonio Albanese** është një emër i cili mund ti referohet këtyre personaliteteve:
* Antonio Albanese (1728)
* Antonio Albanese (1964)
* Antonio Albanese (1970)
Frank Albanese

**Frank Albanese** (16 maj 1931 - 5 tetor 2015) ishte një aktor amerikan i njohur për rolin e mafiozëve, veçanërisht në serialin hit të HBO, *The Sopranos* .  Albanese gjithashtu u shfaq në filma gangsterësh si *Goodfellas* . Në filmin *Kumbari: Pjesa III*, ai u shfaq si Marshalli i Madh i Festës së Shën Gennaros në krye të procesionit të paradës së rrugës.

Ai lindi në Staten Island, Nju Jork dhe vdiq atje më 5 tetor 2015, nga kanceri i prostatës.

## Filmografia 
## Shih edhe 
* Albanese (kthjellim)

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
*
Giuseppe Sacco Albanese

***Giuseppe Sacco Albanese***, ose thjesht ***G. Sacco Albanese*** ( Cospicua, Maltë, 1872 - ?, 1943 ), ishte një inxhinier elektrik maltez, i konsideruar si një nga " aktorët " e parë në historinë e kinemasë, pasi ai u shfaq në tre filmat e Monkeyshine ( Monkeyshine, Nr. 1, Monkeyshine, nr. 2 dhe Monkeyshines, nr. 3 )., prodhime eksperimentale të drejtuara nga William KL Dickson dhe William Heise .  

Ndonëse edhe sot ende debatohet për identitetin e vërtetë të personit të filmuar, nëse ai është Albanese apo John Ott, duke qenë se imazhet në filma janë të paqarta, IMDb e konsideron të parin si “aktorin” e përdorur. Që të dy ishin bashkëpunëtorë në Edison Studios, me prova kontradiktore për secilin pretendim.

## Biografia 
djathtas|parapamje|250x250px|Sekuanca nga filmi *Monkeyshine*
Giusepe Sacco Albanese lindi në Cospicua, Maltë (atëherë një koloni britanike ) në 1872 . I trajnuar si montues elektrik, më 15 janar 1890 ai i shkroi Thomas Edison duke i pyetur nëse kishte një vend të lirë pune në laboratorin e shpikësit . Pavarësisht përgjigjes negative, ai kaloi Atlantikun drejt Shteteve të Bashkuara dhe, në gusht të po atij viti, ai tashmë po punonte në laboratorin e Edison-it, në West Orange, New Jersey . Në këtë kohë, William KL Dickson po kryente eksperimentet e tij të para në kapjen e lëvizjes në filmin celuloid atje. Shumë nga këto xhirime përdorën anëtarë të ekuipazhit të Edison Studios, duke përfshirë Albanese. 

Në vitin 1933, Dickson shkroi për këto eksperimente, duke kujtuar se *"një grek i ndritshëm dhe me diell [sic], me emrin Sacco Albanese, ishte një nga viktimat e mia të para.* *.* *.* *E mbështjellë në të bardhë, është përgatitur për disa shaka të çuditshme."* . Nga këto fjalë, supozohet se ai ishte subjekt i të ashtuquajturave eksperimente *"Monkeyshines"*, në të cilat imazhet u fotografuan në film celuloid të plagosur rreth një cilindri të ngjashëm me atë të një gramafon, pasi Edison po kërkonte të sinkronizonte filmat me filmat e tij. shpikje e audios . Këto imazhe ende mbijetojnë, por me aq pak detaje dhe qartësi sa nuk është e mundur të dallohet një fytyrë e dallueshme nga figura e veshur me të bardha dhe duke tundur krahët. 

## Filmografia 
## Shih edhe 
* Albanese (kthjellim)

## Referime
Sistemi i Armës Snajper M25

parapamje|Pushka Snajper M25.
**Sistemi i Armës Snajper M25** është një pushkë precize e sipërmarrjes së përbashkët e ndërtuar për Forcat Speciale të Ushtrisë Amerikane dhe Forcat e Marinës së SHBA-së, SEAL. Fillimisht u zhvillua nga Grupi i 10-të i Forcave Speciale, me bazë në Fort Devens, Mass., për të përmbushur një kërkesë për një pushkë snajperi të bazuar në një klasë ndeshjeje M14 që plotësonte kërkesat e Forcave Speciale të Ushtrisë dhe të Marinës SEAL.

SOCOM e quajti pushkën "Pushkë me snajper të lehtë", dhe njihet edhe si "Sistemi i Sigurisë Snajper" dhe "Produkti i Përmirësuar M21". Versioni komercial është emëruar "Pendë e bardhë" për nder të Carlos Hathcock, snajperistit të Korpusit Detar të SHBA, i cili u bë i famshëm gjatë Luftës së Vietnamit. (Armiku e quajti atë "Pendë e bardhë" sepse mbante një pendë të bardhë në kapelën e tij për të tallur trupat e armikut duke shpresuar të mblidhnin një shpërblim të madh për vdekjen ose kapjen e tij të ofruar nga armiku.)

M25 është i ngjashëm në shumë mënyra me M21. Ai ka një fuçi National Match M14 në një material tekstil me fije qelqi me shtrat qelqi McMillan, përdor një piston të veçantë gazi, një udhëzues pranvere National Match dhe një sistem montimi të përparuar të mjetit preciz të Brookfield. Shumica e pushkëve përdorin shtrirjen taktike Bausch & Lomb 10×; disa përdorin qëllime të bëra nga Leupold & Stevens, duke përfshirë Ultra Mark 4 M1, Ultra Mark 4 M3 dhe Vari X-III LR M3. Shtypësit për përdorim me këtë pushkë janë prodhuar nga OPS.

M25 nuk është një pushkë zëvendësuese për M24 Sniper Weapon System; ajo ishte projektuar për të plotësuar një nevojë specifike për zjarr të saktë përtej rrezes së një karabine standarde dhe është përdorur që nga Lufta e Gjirit e këtej si pushka e shënjestrës së caktuar (DMR). Si DMR, M25 i jep ose vëzhguesit të snajperit ose gjuajtësit të nivelit të skuadrës një pushkë me rreze të gjatë që mund të qëllohet me një shpejtësi më të shpejtë se një pushkë me rrufe në formë snajperi.

## Shiko edhe 
## Referimet
Shqiptarët në Afrikën e Jugut

**Shqiptarët në Afrikën e Jugut** janë një komunitet i vogël shqiptarësh me një histori jo edhe aq të gjatë.

## Historia 
Rreth 150 vjet më parë 3 hollandëzë, 2 gjermanë dhe 1 portugez vendosën të lënë qytetin Cape në Afrikën e Jugut për t’iu kushtuar kërkimit të floririt në brendësi të vendit. Eksploratorë të kombësive të ndryshme kishin vënë re gjatë udhëtimeve të tyre se fise zezake dispononin zbukurime ari dhe kishin shumë të zhvilluar teknologjinë e përpunimit të tij. Që në atë kohë ky vend rreth 12 mijë kilometra të largët nga Shqipëria kishte një komunitet shqiptarësh, kryesisht pinjollë të familjeve të pasura.

Prania e shqiptarëve të vërtetë u shënjua më 1981 kur Leka Zogu së bashku me familjen e tij mbërriti në Johannesburg. Sipas mbretit ai gjeti aty vetëm një shqiptar nga Turqia që merrej me tregtinë e qilimave. Siç mendohet komuniteti u pasurua pas ndryshimeve të vitit 1990. Dy shqiptarët e parë post-komunistë ishin një familje me origjinë minoritare që kishin të afërmit e tyre aty.

Menjëherë pas tyre, po në vitin 1991 mbërritën edhe dy vëllezër nga Korça, Artur dhe Hektor Jaja. Që nga koha kur ishin emigrantë në Greqi ata kishin ëndërruar të shkonin në një vend të largët ekzotik dhe vetëm me 1 dollarë në xhep kishin ndërmarrë aventurën. Një vit pas tyre mbërriti në Johannesburg edhe një shok i tyre nga Elbasani, Gazmend Shabanaj. Komuniteti shqiptar në 1999 shënonte në Johannesburg jo më pak se 40 persona. 7 vite pas vendosjes atje, ata kishin krijuar një stabilitet financiar dhe pronat e tyre.

“Ne kemi pasur shumë vështirësi kur kemi ardhur këtu, kemi ardhur me 1 mijë dollarë. Ishim komunitet pa mbështetje për shkak të dokumenteve, por prap e ndjejmë veten të sigurte dhe shikojmë perspektivë këtu. Kemi bizneset tona”, tha Arturi një prej shqiptarëve që jeton në Afrikën e Jugut dhe që është ndër të parët e zhvendosur atje bashkë me vëllain e tij.  

Shqiptarët atje tregojnë se kanë shkuar me ëndrrën se do të ndihmoheshin nga Leka I, mbreti i shqiptarëve. Më pas kontaktet e tyre me të kanë qenë thuajse inexistente. Leka ka refuzuar t’i presë ata për një kohë të gjatë dhe më pas ata nuk kanë shpresuar më tek ai. Pas ngjarjeve të shkurtit të vitit 1999 kur Leka Zogu u ndalu nga autoritetet lokale komuniteti shqiptar i është gjendur pranë dhe në prill të atij viti është realizuar edhe takimi i parë me Zogun. Marrëdhëniet mes tyre u çliruan dhe të dyja palët krijuan marrëdhënie shumë të mira me njëra-tjetrën.

## Shih edhe 
* Shqiptarët në Egjipt

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* https://www.gazetatema.net/2021/08/22/reportazhi-arme-dhe-aparteid-leka-zogu-nje-mbret-shqiptar-ne-afriken-e-jugut
Carlo Albanesi

**Carlo Albanesi** (22 tetor 1858 - 26 shtator 1926) ishte një kompozitor, pianist, mësues dhe ekzaminues me origjinë italiane, i cili e kaloi pjesën më të madhe të jetës së tij të punës në Angli. *Ushtrimet e tij për gishtat*, botuar për herë të parë në fillim të viteve 1900, janë ende në përdorim. 

## Jeta 
Albanesi ka lindur në Napoli dhe mësimet e para i mori nga babai i tij, virtuozi i pianos **Luigi Albanesi** (1821-1898),  dhe më vonë mësime kompozicioni nga Sabino Falconi. 

Ai u vendos në Itali si pianist përpara se të transferohej në Paris si recitalist në 1878.  Nga viti 1882 u vendos në Londër, ku kompozoi dhe interpretoi gjerësisht për dhjetë vitet e ardhshme. Në 1893 ai u emërua profesor i pianos në Akademinë Mbretërore të Muzikës, duke pasuar të ndjerin Thomas Wingham .  Ai qëndroi atje deri në vdekjen e tij.  Albanesi u emërua Kavalier i Kurorës së Italisë dhe ishte një anëtar afatgjatë i Shoqërisë Filarmonike të Londrës. Ai ishte gjithashtu një ekzaminues në Akademinë Mbretërore të Muzikës në Dublin.  si dhe kompozitori anglez Mary Lucas dhe kompozitori, pianisti dhe shkrimtari kilian Norman Fraser. Akademia Mbretërore e Muzikës vendosi një çmim Carlo Albanesi për performancën e Chopin. 

## Kompozitor 
Si kompozitor, Albanesi shkroi muzikë orkestrale dhe dhome, duke përfshirë një kuartet harqesh dhe treshe për piano dhe harqe. Por ai mbahet mend më së miri për muzikën e tij për piano dhe veçanërisht për gjashtë sonatat për piano, e fundit prej të cilave u kompozua në 1907.  Prej tyre, numri 4 në Bb minor (1905), me një Barcarolle të këndshme si lëvizjen e tij të mesme, arriti popullaritetin më të madh.  Një suitë me pesë lëvizje për piano, *Ritmi di danze antiche*, op. 60, u botua nga Augener në 1897. Albanesi shkroi edhe për amatorët, si në suitën *Mendime në Pastel*, e cila u botua nga Bosworth's. 

Phillip Sear ka zbuluar në muzikën e tij në piano ndikimin e neopolitanit të tij pranë bashkëkohësit Paolo Tosti, i cili gjithashtu dha mësim në Akademinë Mbretërore të Muzikës. 

## Jeta personale 
Në 1896 Albanesi u martua me romancieren britanike Effie Adelaide Rowlands . Ata jetonin në 3 Gloucester Terrace në Hyde Park,  dhe kishin dy vajza: Eva Olimpia Maria Albanesi (1897-????), dhe Margherita Cecilia Brigida Lucia Maria Albanesi (më e njohur si aktorja Meggie Albanesi ) (1899- 1923).  Eva u martua me Austin Henry Williams në 1927 dhe u transferua në Afrikën e Jugut në 1948.  Carlo Albanesi vdiq në shtëpi pas një sëmundjeje të shkurtër dhe u varros në varrezat St Pancras, Finchley. 

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
* 
* Performanca e *Romance Sans Paroles* Nr.5
* Daniele Adornetto luan Sonatat e Pianos, YouTube
Angelo Albanesi

**Angelo Albanesi** (1765–1784) ishte një gdhendës italian në fund të shekullit të 18-të. Ai është i njohur për gdhendjet e rrënojave arkitekturore në dhe afër Romës, dhe një seri gdhendjesh të nimfave pas Angelica Kauffman, botuar në Londër në 1784. Ai ka gdhendur edhe disa portrete.

## Shih edhe 
* Albanesi

## Referime 
* 
*
Pushka snajper M40

parapamje|300x300px|Pushka snajper M40.
**Pushka M40** është një pushkë snajper me veprim-rrufe e përdorur nga Trupat Detare të Shteteve të Bashkuara. Ka pasur katër variante: **M40**, **M40A1**, **M40A3** dhe **M40A5**. M40 u prezantua në vitin 1966. Kalimi në modelin A1 përfundoi në vitet 1970, A3 në vitet 2000 dhe A5 në 2009.

Çdo M40 është ndërtuar nga një pushkë me bulona Remington Model 700 dhe është modifikuar nga armaturës USMC në bazën e Korpusit Detar Quantico, duke përdorur komponentë nga një numër furnizuesish. M40A5 të rinj po ndërtohen dhe A1 po përmirësohen në A3 dhe A5 ndërsa rrotullohen në armaturë për shërbim dhe riparim. Pushkët kanë pasur shumë nën-ndryshime në pamjet teleskopike dhe modifikime më të vogla të përdoruesit. M40A5 përfshin një karikator të ndashëm dhe një fuçi me fileto për të lejuar përdorimin e një shtypësi të zërit ose një pajisje tjetër surrat.

M40 origjinal ishte një version i klasifikuar ushtarak i Remington 700; ishte bërë në fabrikë dhe kishte një stok druri një-copë. M40A1 dhe A3 kaluan në stoqet e tekstilit me fije qelqi të prodhuara nga McMillan, me qëllime të reja. Tërheqja e këmbëzës në të dy modelet (M40A1/A3) është 3 deri në 5 lb (1,4–2,3 kg).

Trupat e Marinës planifikojnë të zëvendësojnë M40 me Mk 13 Mod 7.

## Shiko edhe 
## Referimet
Giuseppe Albanese (1979)

**Giuseppe Albanese** (lindur në Reggio Calabria ; 11 maj 1979) është një pianist italian.

## Vitet e hershme 
Giuseppe Albanese studioi në Akademinë Ndërkombëtare të Pianos Imola dhe në Universitetin e Mesinës, ku u nderua me një doktoraturë në filozofi, duke shkruar tezën e tij mbi estetikën e Listit në Années de pèlerinage. Në moshën 25-vjeçare, Giuseppe u bë profesor i rregullt, duke dhënë mësim Metodologjinë e Komunikimit Muzikor në Universitetin e Mesinës.

## Karriera 
Ai filloi karrierën e tij duke fituar Çmimin e Parë në Konkursin Ndërkombëtar të Pianos Vendome  në Londër, me një juri të shquar të kryesuar nga Sir Jeffrey Tate, Stephen Bishop-Kovacevich, Elisabeth Leonskaja, Elisabeth Söderstrom, Christa Ludwig, të përcaktuar nga Le Figaro si " çmimi më prestigjioz i pianos në botë”. Albanese u nderua me Çmimin e Parë në Premio Venezia,  konkursi më i rëndësishëm i pianos italiane.

Koncertet e tij transmetohen rregullisht nga radio dhe televizioni kombëtar italian RAI, dhe Classical HD së fundmi transmetoi programin e tij Debussy të performuar në Teatro Bibiena në Mantova.

### Garat e pianos 
* 1997: Çmimi i parë në konkursin "Premio Venezia" (President i jurisë: Roman Vlad );
* 2003: "Çmimi special për ekzekutimin më të mirë bashkëkohor të pianos" në konkursin Ferruccio Busoni
* 2003: Çmimi i parë në konkursin ndërkombëtar "Vendome Prize" (President i jurisë: Jeffrey Tate ).

## Regjistrimet 
Në vitin 2018, Universal publikoi regjistrimin e tij të Koncerteve për Piano 1 dhe 2 të Liszt dhe Malédiction me "Pilharmoninë Ruse". 

Në vitin 2020, Albanese publikoi albumin e tij të tretë të DG "Ftesë në kërcim", me vepra të Weber, Delibes, Tchaikovsky, Stravinsky, Debussy dhe Ravel.

### Diskografia 
* 1998: *Premio Venezia:* Recital of the "Premio Venezia" winner;
* 1999: *Luciano Simoni:* Europe Piano Concerto Op. 50 for piano and orchestra (Agorà/Delta Dischi);
* 2000: *1900*: Recital with music by Bartok, Mac Dowell, Szymanowski and Scrjabin (QuadroFrame);
* 2004: *En plen air*: Recital of the "Vendome Prize" winner (produced by Jerusalem Music Center);
* 2012: *Pour le piano*: Monograph on Claude Debussy, Albanese;
* 2014: *Fantasia*, Albanese – (Deutsche Grammophon);
* 2015: *Liszt – Après une lecture de Liszt*, Albanese – (Deutsche Grammophon);
* 2016: *Bartók’s “Valtozatok” BB 64 in “Bartók complete works”* (Decca Classics);
* 2017: *Liszt Piano Concertos Nos. 1&2 and Malédiction*, Albanese (Universal Music Group);
* 2020: *Invitation to the dance*, Albanese – (Deutsche Grammophon);

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
* Faqja zyrtare e internetit
* You Tube – Chopin, Nocturne Op. 62 Nr.1
* You Tube – Prokofiev, Koncerti për Piano nr.3 – Lëvizja 1
* You Tube – Ciaikovskij, Koncerti për Piano Nr.1 – Lëvizja 1
* You Tube – MITO 2011, Liszt – Festimi i 200 vjetëve
Giuseppe Albanese

***Giuseppe Albanese*** është një emër mund t'i referohet:

* **Giuseppe Albanese** (1979) – pianist italian
* **Giuseppe Albanese Ruffo** (1915-1942) - ushtar italian i dekoruar
* **Giuseppe Albanese** (1878-1937) politikan italian
* **Giuseppe Leonardo Albanese** (1759-1799) - patriot dhe oficer italian
Giuseppe Albanese (1878)

**Giuseppe Albanese** (Siderno Marina, 14 shkurt 1878 – Napoli, 8 shkurt 1937) ka qenë një politikan italian..

## Shih edhe 
* Albanese
Giuseppe Albanese Ruffo

**Giuseppe Albanese Ruffo** (L'Aquila, 18 novembre 1915 – Got el Ualeb, 29 maggio 1942) ishte një ushtarak italian i dekoruar me Medaljen e Arit për kontributin e tij gjatë Luftës së Dytë Botërore.

## Biografia 
Ai lindi në L' Aquila më 18 nëntor 1915.  Pasi mori një diplomë topografi nga Instituti Teknik " Pietro Giannone " në Foggia,  ai u regjistrua në Ushtrinë Mbretërore në 1934 dhe u pranua në Akademinë Mbretërore Ushtarake të Këmbësorisë dhe Kalorësisë në Modena, nga e cila doli me gradën toger i dytë, i caktuar në degën e këmbësorisë në vitin 1936 .  Ai qëndroi në frontin francez derisa, në funksion të formimit të Divizionit 133 të blinduar "Littorio",  ai u transferua në Regjimentin e 12-të të Bersaglieri .  Ai ndoqi kursin për njësitë e makinave të blinduara, në fund të të cilit, në nëntor 1941, u caktua për shërbim në Batalionin CXXXIII Bersaglieri .  dhe për të nderuar guximin e tij iu dha Medalja e Artë e Trimërisë Ushtarake në kujtim. 

## Literatura 
* 
* 
* 

## Lidhjet e jashtme 
* 
* 
## Referime
Burgimi

**Burgimi** është kufizimi i lirisë së një personi, për çdo shkak, qoftë nga autoriteti i qeverisë, qoftë nga një person që vepron pa një autoritet të tillë. Në rastin e fundit bëhet fjalë për “burgim të rremë”. Burgimi nuk nënkupton domosdoshmërisht një vend izolimi, me bulona dhe hekura, por mund të ushtrohet me çdo përdorim ose shfaqje force (siç është vendosja e një personi në pranga), në mënyrë të ligjshme ose të paligjshme, kudo që shfaqet, qoftë edhe në rrugë të hapur. Njerëzit bëhen të burgosur, kudo që të jenë, thjesht me fjalën ose prekjen e një oficeri të autorizuar siç duhet, i drejtuar për këtë qëllim. Zakonisht, megjithatë, burgimi kuptohet se nënkupton një izolim aktual në një burg ose burg të punësuar për këtë qëllim sipas dispozitave të ligjit.

Ndonjëherë pabarazitë gjinore ndodhin në shkallën e burgimit, ku burgimi i meshkujve është proporcionalisht më i mundshëm sesa burgimi i femrave.

## Shiko edhe 
## Referimet
Burgimi i paligjshëm

**Burgimi i rremë** ose **burgimi i paligjshëm** ndodh kur një person kufizon qëllimisht lëvizjen e një personi tjetër brenda çdo zone pa autoritet ligjor, justifikim ose lejen e personit të kufizuar. Përmbajtja e vërtetë fizike nuk është e nevojshme që të ndodhë burgimi i rremë. Pretendimi i rremë për burgim mund të bëhet bazuar në akte private, ose në paraburgim të gabuar qeveritar. Për ndalimin nga policia, dëshmia e burgimit të rremë ofron bazën për të marrë një akt habeas corpus.

Sipas ligjit të zakonshëm, burgimi i rremë është njëkohësisht krim dhe delikt.

## Shiko edhe 
## Referimet
Marrja në pyetje

[parapamje|265x265px|Një dhomë e marrjes në pyetje e policisë në [Zvicra|Zvicër.]]
[parapamje|Gjysmë-varja e [Republika e Irlandës|irlandezëve të bashkuar të dyshuar nga trupat qeveritare në 1798.]]
**Marrja në pyetje** është intervistimi siç përdoret zakonisht nga oficerët e zbatimit të ligjit, personeli ushtarak, agjencitë e inteligjencës, sindikatat e krimit të organizuar dhe organizatat terroriste me qëllim të nxjerrjes së informacionit të dobishëm, veçanërisht informacionit që lidhet me krimin e dyshuar. Marrja në pyetje mund të përfshijë një sërë teknikash të ndryshme, duke filluar nga zhvillimi i një raporti me subjektin e deri te tortura.

## Shiko edhe 
* Policia

## Referimet
Intervista

[parapamje|Një grua intervistohet për një [Puna|punë.]]
Një **intervistë** është një bisedë e strukturuar ku njëri pjesëmarrës bën pyetje dhe tjetri jep përgjigje. Në gjuhën e zakonshme, fjala "intervistë" i referohet një bisede një-në-një midis një intervistuesi dhe një të intervistuari. Intervistuesi bën pyetje të cilave i intervistuari përgjigjet, zakonisht duke dhënë informacion. Ky informacion mund të përdoret ose t'i jepet audiencave të tjera menjëherë ose më vonë. Kjo veçori është e zakonshme për shumë lloje intervistash - një intervistë pune ose intervistë me një dëshmitar të një ngjarjeje mund të mos ketë audiencë tjetër të pranishëm në atë kohë, por përgjigjet do t'u jepen më vonë të tjerëve në procesin e punësimit ose hetimit. Një intervistë gjithashtu mund të transferojë informacion në të dy drejtimet.

Intervistat zakonisht zhvillohen ballë për ballë, personalisht, por palët mund të ndahen gjeografikisht, si në videokonferencat ose intervistat telefonike. Intervistat pothuajse gjithmonë përfshijnë biseda të folura midis dy ose më shumë palëve. Në disa raste një "bisedë" mund të ndodhë midis dy personave që shtypin pyetjet dhe përgjigjet e tyre.

Intervistat mund të jenë të pastrukturuara, të lira dhe biseda të hapura pa plan të paracaktuar ose pyetje të paracaktuara. Një formë e intervistës së pastrukturuar është një intervistë e fokusuar në të cilën intervistuesi drejton me vetëdije dhe në mënyrë të vazhdueshme bisedën në mënyrë që përgjigjet e të intervistuarit të mos largohen nga tema ose ideja kryesore e kërkimit. Intervistat mund të jenë gjithashtu biseda shumë të strukturuara në të cilat pyetjet specifike ndodhin në një rend të caktuar. Ata mund të ndjekin formate të ndryshme; për shembull, në një intervistë në shkallë, përgjigjet e një të anketuari zakonisht udhëzojnë intervistat pasuese, me qëllim që të eksplorojnë motivet nënndërgjegjeshëm të të anketuarit. Në mënyrë tipike, intervistuesi ka një mënyrë për të regjistruar informacionin që është mbledhur nga i intervistuari, shpesh duke mbajtur shënime me laps dhe letër, ose me një video ose audio regjistrues. Intervistat zakonisht kanë një kohëzgjatje të kufizuar, me një fillim dhe një fund.

Formati tradicional i intervistës me dy persona, i quajtur ndonjëherë intervistë një-në-një, lejon pyetje të drejtpërdrejta dhe vazhdimësi, gjë që i mundëson intervistuesit të vlerësojë më mirë saktësinë dhe rëndësinë e përgjigjeve. Është një rregullim fleksibël në kuptimin që pyetjet pasuese mund të përshtaten për të sqaruar përgjigjet e mëparshme. Më tej, eliminon shtrembërimin e mundshëm për shkak të pranisë së palëve të tjera.

Intervistimi ballë për ballë i ndihmon të dyja palët të ndërveprojnë dhe të krijojnë një lidhje dhe të kuptojnë tjetrin. Më tej, seancat e intervistave ballë për ballë mund të jenë më të këndshme.

## Shiko edhe 
## Referimet
Stacioni i policisë

[parapamje|267x267px|Një stacion policie në Mapo, [Koreja e Jugut.]]
Një **stacion policie** (ndonjëherë i quajtur "shtëpi stacioni" ose thjesht "shtëpi") është një ndërtesë që shërben për të akomoduar oficerët e policisë dhe anëtarët e tjerë të stafit. Këto ndërtesa shpesh përmbajnë zyra dhe strehim për personelin dhe automjetet, së bashku me dhomat e zhveshjes, qelitë e përkohshme të mbajtjes dhe dhomat e intervistimit/marrjes në pyetje.

## Shiko edhe 
* Policia

## Referimet
Donati i Vlorës

**Donati i Vlorës** (Vlora - San Dana (Leçe)) ishte një martir i krishterë nga Iliria që jetoi mes shekullit II  - IV  të erës sonë dhe është i nderuar si shenjtor nga Kisha Katolike dhe nga Kisha Ortodokse.

## Biografia 
Me origjinë nga Valona, ai zbarkoi në Salento, ku shërbeu si dhjak në shenjtëroren e Santa Maria di Leuca . Gjatë një sulmi nga saraçenët në shenjtërore, ai mori me vete piksin që përmban Eukaristinë dhe iku për ta shpëtuar në drejtim të fshatit më të mbrojtur të Montesardo. Ai më vonë u plagos dhe u kap disa milje larg qytetit, në lokalitetin *La Mora*. Pak para kapjes së tij, ai ishte në gjendje që të konsumonte Eukaristinë, e cila merrej si ushqim pasi ai ishte i përgatitur për të vdekur. Edhe pse eshtrat e tij u hodhën në det, një pllakë tregon vendin e martirizimit të tij dhe ai prej kohësh nderohet si një shenjtor i të dy Kishave, asaj të Lindjes dhe asaj të Perëndimit.

Në librin ACTA SANCTORVM i vitit 1643 (Libri i të Shenjtëve)  për Shën Donatin  (Danax – lexohet Danaks, thuhet  pikërisht kështu: “Hic ex Illyrico oriundus, loco qui Aulon” (Ai është me origjinë ilire, nga vendi i saj Vlora), kjo është bërë në bazë të dokumenteve që i ka lënë me shkrim që në gjallje Shën Donati.

## Kulti 
Në vendin e vrasjes së tij, 200 metra jashtë qytetit San Dana, i cili mori emrin nga ai, një stelë tani qëndron në kujtesën e tij.

Nga Martirologjia Romake më 16 janar shkruan : “Në Vlorë të Ilirikut, në Shqipërinë e sotme, shenjtor Danakte, martir”.
## Shih edhe 
* Iliriku
* Lista e personaliteteve ilire

## Referime
E drejta për heshtje

**E drejta për heshtje** është një parim ligjor që i garanton çdo individi të drejtën për të refuzuar t'u përgjigjet pyetjeve të oficerëve të zbatimit të ligjit ose zyrtarëve të gjykatës. Është një e drejtë ligjore e njohur, në mënyrë eksplicite ose me konventë, në shumë prej sistemeve ligjore të botës.

E drejta mbulon një sërë çështjesh të përqendruara në të drejtën e të akuzuarit ose të pandehurit për të refuzuar të komentojë ose të japë një përgjigje kur merret në pyetje, qoftë para ose gjatë procedurave ligjore në një gjykatë. Kjo mund të jetë e drejta për të shmangur vetëinkriminimin ose e drejta për të heshtur kur merret në pyetje. E drejta mund të përfshijë dispozitën që nuk mund të bëhen konkluzione të kundërta nga gjyqtari ose juria në lidhje me refuzimin e një të pandehuri për t'iu përgjigjur pyetjeve përpara ose gjatë një gjykimi, seance dëgjimore ose ndonjë procedimi tjetër ligjor. Kjo e drejtë përbën vetëm një pjesë të vogël të të drejtave të të pandehurit në tërësi.

Origjina e të drejtës për heshtje i atribuohet sfidës së Sir Edward Coke ndaj gjykatave kishtare dhe betimit të tyre ex officio. Në fund të shekullit të 17-të, ajo u vendos në ligjin e Anglisë si një reagim ndaj teprimeve të inkuizicioneve mbretërore në këto gjykata. Në Shtetet e Bashkuara, informimi i të dyshuarve për të drejtën e tyre për të heshtur dhe për pasojat e heqjes dorë nga kjo e drejtë përbën një pjesë kyçe të paralajmërimit të Mirandës.

## Shiko edhe 
## Referimet
Kodi penal

**Kodi penal** (ose **kodi kriminal**) është një dokument që përmbledh të gjitha, ose një sasi të konsiderueshme të ligjit penal të një juridiksioni të caktuar. Në mënyrë tipike, një kod penal do të përmbajë vepra penale që njihen në juridiksion, dënime që mund të shqiptohen për këto vepra dhe disa dispozita të përgjithshme (si përkufizimet dhe ndalimet e ndjekjes penale retroaktive).

Kodet penale janë relativisht të zakonshme në juridiksionet e së drejtës civile, të cilat priren të ndërtojnë sisteme ligjore rreth kodeve dhe parimeve që janë relativisht abstrakte dhe t'i zbatojnë ato rast pas rasti. Në të kundërt, ato nuk janë aq të zakonshme në juridiksionet e së drejtës zakonore.

Prezantimi i propozuar i një kodi penal në Angli dhe Uells ishte një projekt i rëndësishëm i Komisionit të Ligjeve nga viti 1968 deri në vitin 2008. Për shkak të traditës së fortë të precedentit ligjor në juridiksion dhe rrjedhimisht numrit të madh të vendimeve ligjore detyruese dhe shkeljeve të paqarta të ligjit të përbashkët ’, si dhe natyra shpesh jokonsistente e ligjit anglez, [duhet citim] krijimi i një kodi të kënaqshëm u bë shumë i vështirë. Projekti u braktis zyrtarisht në vitin 2008 edhe pse që nga viti 2009 ai është ringjallur.

Nga viti 2007 deri në vitin 2010 u takua një Komitet Këshillues për Kodifikimin e Ligjit Penal për të drejtën penale irlandeze dhe Draft Kodi Penal dhe Komentari i tij u botua në 2011.

Në Shtetet e Bashkuara, ekziston një Kod Penal Model i cili nuk është në vetvete ligj, por që ofron bazën për ligjin penal të shumë shteteve. Shtetet individuale shpesh zgjedhin të përdorin kode penale të cilat shpesh bazohen, në një masë të ndryshme në kodin model. Titulli 18 i Kodit të Shteteve të Bashkuara është kodi penal për krimet federale. Megjithatë, Titulli 18 nuk përmban shumë nga dispozitat e përgjithshme në lidhje me të drejtën penale që gjenden në kodet penale të shumë vendeve të ashtuquajtura "e drejta civile".

Kodet penale përgjithësisht mbështeten për futjen e tyre të konsistencës në sistemet ligjore dhe për ta bërë ligjin penal më të aksesueshëm për njerëzit laikë. Një kod mund të ndihmojë në shmangien e një efekti drithërues ku legjislacioni dhe praktika gjyqësore duket se janë ose të paarritshme ose përtej të kuptuarit për jo-avokatët. Përndryshe, kritikët kanë argumentuar se kodet janë shumë të ngurtë dhe se ato nuk arrijnë të ofrojnë fleksibilitet të mjaftueshëm që ligji të jetë efektiv.

## Shiko edhe 
## Referimet