open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Buzorëzimi

**Buzorëzimi** (*labializimi*) është një veçori dytësore artikuluese e tingujve në disa gjuhë. Tingujt e buzorëzuar përfshijnë buzët ndërsa pjesa e mbetur e zgavrës së gojës prodhon një tingull tjetër. Termi zakonisht përdoret për bashkëtingëllore. Te zanoret, përfshirja e buzëve në artikulim mund të quhet edhe *rrumbullakim*.

Bashkëtingëlloret më të zakonshme të buzorëzuara janë velaret e buzorëzuara. Shumica e tingujve të tjerë të buzorëzuar gjithashtu kanë velarizim të njëkohshëm, dhe procesi atëherë mund të quhet më saktë **buzoro-velarizim** .

Në fonologji, buzorëzimi gjithashtu mund t'i referohet një lloj procesi të asimilimit.

## Dukuria 
Buzorëzimi është artikulimi dytësor më i përhapur në gjuhët e botës. Është fonemikisht e zakonshme në familjet e gjuhëve kaukaziane veriperëndimore (p.sh Adyghe), familjet gjuhësore Athabaskan dhe Salishan, ndër të tjera. Ky kontrast është rindërtuar edhe për gjuhën proto-indoevropiane, paraardhësen e përbashkët të gjuhëve indoevropiane; dhe mbijeton në latinisht dhe në disa gjuhë romane. Ajo është gjetur edhe në gjuhët Cushitic dhe Ethio-semite.

Anglishtja Amerikane ka tri shkallë të buzorëzimit: të rrumbullakosura fort (, nistorja ), të rrumbullakosura pak (, , , , ), dhe të parrumbullakosura, të cilat te zanoret nganjëherë quhet 'të hapura'. Këto artikulime dytësore nuk janë universale. 

Disa gjuhë, përfshirë Arrernte dhe Mba, kanë forma labiale të kundërta për pothuajse të gjitha bashkëtingëlloret e tyre.

## Llojet 
Nga 706 inventarë gjuhësorë të anketuar nga , buzorëzimi ka ndodhur më shpesh me segmentet velare (42%) dhe uvularet (15%) dhe më rrallë me dhëmbore dhe alveolare. Me bashkëtingëlloret jomesgjuhore, buzorëzimi mund të përfshijë edhe velarizimin. Buzorëzimi nuk kufizohet vetëm në rrumbullakimin e buzëve.

## Transkriptimi 
Në Alfabetin Fonetik Ndërkombëtar, buzorëzimi i bashkëtingëlloreve velare tregohet me një modifikues w të ngritur  ( Unicode U+02B7), si në . (Diku tjetër, kjo diakritikë në përgjithësi tregon buzorëzim dhe velarizim të njëkohshëm.) Ka edhe diakritikë, përkatësisht , për të treguar shkallë më të mëdha ose më të vogla të rrumbullakimit. Këto zakonisht përdoren te zanoret, por mund të ndodhin edhe te bashkëtingëlloret.

## Asimilimi 
Buzorëzimi gjithashtu i referohet një lloji specifik të procesit asimilues ku një tingull i caktuar bëhet i buzorëzuar për shkak të ndikimit të tingujve buzorë fqinjë. Për shembull,  mund të bëhet  kur rrethohet me , ose  mund të bëhet  kur rrethohet me  ose .

Në gjuhët kaukaziane veriperëndimore, si dhe disa gjuhë australiane, rrumbullakimi është zhvendosur nga zanoret te bashkëtingëlloret, duke prodhuar një gamë të gjerë të bashkëtingëlloreve të buzorëzuara dhe duke lënë në disa raste vetëm dy zanore fonemike.

## Shiko edhe 
* Buzoropalatalizimi (◌ᶣ)

## Referime 
## Bibliografia 
* Crowley, Terry. (1997) *Një hyrje në gjuhësinë historike.* Edicioni i 3 -të. Shtypi i Universitetit të Oksfordit.
* 978-0-631-19815-4 
*
Qemoran Toptani

Qemoran Toptani ka lindur në Tiranë në 9 dhjetor 1912, dhe është ndarë nga jeta në 23 maj 1981. Studimet fillore i kreu në Tiranë, atë të mesëm në Vjenë, ndërsa asimin e lartë e ka kryer në Romë. Pas kryerjes së studimeve të larta, Qemoran Toptani u kthye në Tiranë, ku punoi si mjeke. Njëkohësisht Qemorani u erdhi në ndihmë të plagosurve gjatë Luftës së Dytë Botërore. 

Qemoran Toptani punoi si mjeke e përgjitshme në Spitalin Civil të Tiranës. Ajo u transferua në Spitalin e Peshkopisë pas vitit 1950, duke mbajtur detyrën e kirurges së parë.

## Referime
Lindita Hamolli

Lindita Hamolli

Lindita Hamolli është fizikane, pedagoge dhe studiuese në fusha të shkencës natyrore.  Ka lindur më 20 shkurt të 1974-s. 

U emërua si fizikane në 1997-n, në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës.  Kryen në 2010-n studimet Master të nivelit të dytë në Fakultetin e Shkencave të Natyrës, merr në 2012-n titullin Doktor i Shkencave në Fizikë dhe Profesor i Asociuar në 2021-shin, po aty në Universitetin e Tiranës, Fakulteti i Shkencave të Natyrës.  

Që prej vitit 2010 Lindita punon në Fakultetin e Shkencave të Natyrës, pranë departamentit të Fizikës. Në punën për doktoraturë u përqëndrua në fushë të astrofizikës, e me studime të mëtejshme shkencore në fushën e dedektimit të objekteve të errëta.  

Lindita ka punuar thellësisht në fushën e zbulimit të planeteve jashtëdiellore përmes mikropërthyerjes gravitacionale.
Vera Bushati

Vera Bushati është një arkitekte shqiptare e diplomuar në Fakultetin e Inxhinierisë në Universitetin e Tiranës në 1969. Në fillimet e karrierës së saj, punoi si inxhiniere dhe krye-inxhiniere në kompaninë e ndërtimit 'Lushnje' deri në 1974.
Më pas ka punuar si pedagoge. Ajo gjithashtu ka qënë drejtuese në publikimin e katalogut "Të projektosh për të jetuar, projektueset 1945 - 1990".
Blerina Sinaimeri

Blerina Sinaimeri është profesoreshë e Shkencave Kompjuterike në Universitetin LUISS Guido Carli në Francë. Ajo ka një phD në Shkenca Kompjuterike nga Universiteti La Sapienza i Romës në vitin 2010.  

## Referimet
Attilio Stazio

**Attilio Stazio** (Napoli, 18 korrik 1923 – Napoli, 7 mars 2010) ishte një studiues numizmatik italian.

## Biografia 
Arsimin e kreu në shkollën e Laura Breglia, Ai Ishte Profesor i numizmatikës greko-romake nër Universitetin e Napolit "Federico II" në të cilën ai mbante pozitën profesor emeritus. Ai ka qenë animator, që nga fillimet, në vitin 1961, si p.sh. *Konferencat ndërkombëtare për Magna Grecia* në Taranto, pastaj *Konferencat e Tarantinit*, organizuar nga ISAMG, Instituti për historinë dhe arkeologjinë E Magna Grecia, ku ai ishte president.

Instituti, përveç organizimit të konferencave vjetore, ka një bibliotekë me mbi njëzet mijë vëllime, në dispozicion të studentëve dhe studiuesve. Attilio Stazio ishte pjesë e bordit të Drejtorëve të *Società Magna Grecia*, themeluar nga Umberto Zanotti Bianco në vitin 1920, dhe në bordin e Drejtorëve të Shoqëria napolitane e Historisë së Atdheut.

Ai ishte gjithashtu anëtar i Rrethit Numizmatik Apulian, ku ishte bashkuar në vitin 1954. Ai ishte drejtor i Muzeu Arkeologjik Kombëtar të Napolit, dhe ka mbajtur postin e Presidentit të Mbikëqyrës së Antikave për Pulia dhe Materano, në samitin e të cilit ai do të pasohet nga Felice Gino Lo Porto dhe miku i tij Dinu Adameșteanu.

Në Universitetin e Leces ai drejtoi Departamentin e Shkencave të Antikitetit, themeluar nga Giuseppe Nenci njohur si Institut i Arkeologjisë dhe Historisë Antike, në krye të të cilit më parë kishte qenë Dinu Adameșteanu. Ai ishte president i Instituti Italian të Numizmatikës, në Romë nga viti 1991 deri në vdekjen e tij më 7 Mars 2010, në shtëpinë e tij në Napoli.

Në vitin 2006 nga ana e Ministrisë së Trashëgimisë Kulturore iu dha Medalje e Artë për Dashamirësit e Kulturës dhe Artit, shoqëruar me motivacionin e mëposhtëm: "arkeolog me famë të qartë, veçanërisht ekspert në numizmatikën greke dhe romake, është anëtar i organeve italiane dhe të huaja dhe drejtor i instituteve më të rëndësishme numizmatike italiane. Ai është autor i shkrimeve të shumta mbi historinë e artit grek, antikitetet greke e romak dhe të numizmatikës së Magna Grecia, italikë e bizantine»

Në vitin 2008 ai mori mirënjohjen qytetar nderi i qytetit të Tarantos.. Në vitin 2009 u vlerësua me Çmimin "Master i Numizmatikës" nga Rrethi Numizmatik Apulian.

## Publikime 
* I rapporti tra le due sponde adriatiche attraverso la documentazione numismatica - 1976
* Monetazione greca e indigena nella Magna Grecia - 1983 
* Monetazione dei Greci d'Occidente - 1995, 
* 1995, *Premio internazionale Colonie Magna Grecia "Arialdo Tarsitano"* con la seguente motivazione «Ad Attilio Stazio, che in sintesi di studio e d'opera sa mirabilmente ridare voce alla grande civiltà della Magna Grecia»
* Modelli di gestione del territorio delle poleis italiote e siceliote nella documentazione numismatica - 1999,
* 2009, *Premio “Maestri di numismatica”* conferito dal Circolo numismatico pugliese.

## Shih edhe 
* Historia
* Numizmatika

## Referimet
Xhemal Aranitasi

**Xhemal Aranitasi** (turqisht: *Cemal Aranit Paşa*, Aranitas, 25 janar 1886 – Stamboll, 13 mars 1961) ka qenë ushtarak i Perandorisë Osmane dhe pas pavarësisë i shërbeu shtetit shqiptar ku u bë gjeneral dhe komandant i përgjithshëm i Ushtrisë Mbretërore Shqiptare.

## Biografia 
U lind në Aranitas të kazasë së Mallakastrës, i biri i Ibrahim Aranitasit, një kolonel i Ushtrisë Perandorake Osmane dhe Esma Jahobegajt. Ai u diplomua nga Shkolla e Mesme Ushtarake në Manastir, dhe më pas në akademinë ushtarake në Stamboll.

Gjatë luftërave ballkanike ai luftoi në Ushtrinë Osmane, si drejtues i një njësie mitralierie.

Gjatë Luftës së Parë Botërore, kur pjesa më e madhe e territorit të Shqipërisë u pushtua nga Ushtria Austro–Hungareze, ai shërbeu në komunën Aranitas si komandant i xhandarmërisë.

Në vitin 1920 ai u bashkua me Ushtrinë Mbretërore Shqiptare dhe katër vjet më vonë ai ishte një komandant batalioni. Në vitin 1925, me gradën nënkolonel, ai u bë komandant i përgjithshëm i Ushtrisë Mbretërore Shqiptare. Megjithëse vendimet kryesore për Ushtrinë u morën nga oficerë me origjinë të huaj, të tillë si Gustav von Myrdacz dhe Leon Ghilardi, Xhemal Aranitasi ishte shqiptari i vetëm vendas nominalisht në staf. Në vitin 1929 ai u gradua në gjeneral. Ai shërbeu si ndihmës i Mbretit Zog para se kjo detyrë të merrej nga Mehmet bej Konica.

Në vitin 1939, si ministër i Luftës, përballë luftës me Mbretërinë e Italisë, Aranitasi ndaloi botimin në shtyp të mobilizimit popullor dhe gjithashtu ndaloi lëshimin e armëve për popullatën civile. Më 6 prill 1939, në prag të pushtimit të Shqipërisë nga Ushtria Mbretërore Italiane, u largua nga vendi dhe u vendos në Turqi, ku jetoi deri në fund të jetës së tij.

Atij iu dha Shiriti i Madh i Urdhërit të Skënderbeut.

## Referime
Abedin Preza

**Abedin Preza** (Tiranë, 5 tetor 1928 - 18 gusht 2021) ka qenë përkthyes dhe leksikograf shqiptar.

## Referime
Diiriye Guure

**Diiriye Guure** (1860 - 1895) ishte mbret i Darawiish nga 1895 deri në vdekjen e tij.  Ai u bë Lord dhe më pas mbret i Dhulbahante madje pretendonte edhe Mbretërinë e Ciid-Nugaal.  Diiriye Guure ishte monarku i dytë i Dinastisë Shirshore, pasues i babait të tij, Garad Guure.

## Referime
Valpurga

**Shën Walpurga** (Anglishtja e vjetër: *Wealdburg*, Latinisht: *Valpurga*, *Walpurga*, *Walpurgis*, Suedisht: *Valborg*; rreth vitit 70 e.r - 25 shkurt 777 ose 779), ishte një misionare anglo-saksone në Perandorinë Franke. Ajo u kanonizua më 1 maj rreth vitit 870 nga Papa Adrian II. Nata e Shën Walpurgis (*Sankt Walpurgisnacht*) është emri për pragun e festës së saj në periudhën mesjetare, që përkoi me Ditën e Majit; festa e saj nuk festohet më atë ditë, por emri përdoret akoma për Natën e Majit.

## Jeta e hershme
Walpurga lindi në qarkun Devon, Angli, në një familje aristokrate vendase. Ajo ishte vajza e Shën Rikard Pelegrinit, një nënkryetar i Saksonëve Perëndimorë dhe i Shën Wuna të Wessex, dhe kishte dy vëllezër, Shën Willibald dhe Shën Winibald.

## Karriera fetare
## Vdekja
Walpurga vdiq më 25 shkurt 777 ose 779 (të dhënat janë të paqarta) dhe u varros në Heidenheim; dita mban emrin e saj në kalendarin e kishës katolike. Në vitin 870, eshtrat e Walpurga u transferuan në Eichstätt. Në Finlandë, Suedi dhe Bavari, festa e saj përkujton transferimin e relikteve të saj më 1 maj.

## Patronazhi
Walpurga është patronazhe e Eichstätt dhe Weilburg, Gjermani; Oudenaarde, Veurne, Antwerp, Belgjikë; Tiel (i rrënuar), Groningen (i rrënuar), Arnhem dhe Zutphen, Holandë; dhe ajo thirret si mbrojtëse e veçantë kundër hidrofobisë, në stuhi, dhe gjithashtu nga marinarët.

## Referimet
Shpendi i dashurisë

**Shpendi i dashurisë** është emri i zakonshëm për gjininë **Agapornis**, një grup i vogël papagallësh në familjen e papagallëve të Botës së Vjetër Psittaculidae. Nga nëntë llojet e gjinisë, tetë janë vendas në kontinentin Afrikan, me shpendin e dashurisë me kokë gri që është vendas në Madagaskar.

Social dhe i dashur, emri vjen nga lidhja e fortë dhe monogame e papagallëve dhe periudhat e gjata që zogjtë e çiftëzuar kalojnë ulur së bashku. Shpendët e dashuruar jetojnë në tufa të vogla dhe hanë fruta, perime, barëra dhe fara. Shpendi i dashurisë me krahë të zinj gjithashtu hanë insekte dhe fiq, dhe shpendët e dashurisë me jakë të zezë kanë një kërkesë të veçantë dietike për fiqtë vendas, duke i bërë ato problematike për t'u mbajtur në robëri.

Disa lloje mbahen si kafshë shtëpiake, dhe disa mutacione me ngjyra janë rritur në mënyrë selektive në avikulturë. Jetëgjatësia mesatare është 20 deri në 30 vjet.

## Përshkrimi
Shpendët e dashurisë janë 13 deri në 17 cm të gjatë, deri në 24 cm në hapësirë të krahëve me 9 cm për një krah të vetëm dhe 40 deri në 60 g në peshë. Ata janë ndër papagallët më të vegjël, të karakterizuar nga një trup i trashë, një bisht i shkurtër i hapur dhe një sqep relativisht i madh dhe i mprehtë. Shpendët e dashurisë të egër janë kryesisht të gjelbër me një larmi ngjyrash në pjesën e sipërme të trupit, në varësi të specieve. Shpendi i dashurisë i Fischer, shpendi i dashurisë me faqe të zezë dhe shpendi i dashurisë i maskuar kanë një unazë të bardhë të spikatur rreth syve të tyre. Shumë varietete mutante me ngjyra janë prodhuar nga mbarështimi selektiv i specieve që janë të njohura në avikulturë.

## Referime
Holland

[parapamje|240px|[Hollanda e Veriut dhe Jugut (në portokallë) të shfaqura brenda Holandës]]
**Holland** është një rajon gjeografik dhe ish-provincë në bregun perëndimor të Holandës. Emri *Holland* gjithashtu përdoret shpesh në mënyrë joformale për t'iu referuar të gjithë vendit të Holandës. Ky përdorim pranohet zakonisht në vendet e tjera dhe gjithashtu përdoret zakonisht nga vetë holandezët. Megjithatë, disa në Holandë, veçanërisht ato nga rajonet jashtë Holandës, e konsiderojnë të padëshirueshme ose keqpërfaqësuese përdorimin e termit për të gjithë vendin..

Nga shekulli i 10-të deri në shekullin e 16-të, Holland ishte një rajon i bashkuar politikisht brenda Perandorisë së Shenjtë Romake si një qark i sunduar nga kontet e Hollandës. Deri në shekullin e 17-të, provinca e Hollandës ishte rritur për t'u bërë një fuqi detare dhe ekonomike, duke dominuar krahinat e tjera të Republikës së sapoardhur Holandeze.

Zona e ish-Qarkut të Hollandës përkon përafërsisht me dy provincat aktuale holandeze, Hollanda e Veriut dhe Hollanda e Jugut, në të cilat u ndanë, dhe të cilat së bashku përfshijnë tre qytetet më të mëdha të Holandës: kryeqytetin e Amsterdamit; Roterdami, shtëpia e portit më të madh të Evropës; dhe selia e qeverisë së Hagës.

## Gjeografia
Holland ndodhet në perëndim të Holandës. Një rajon detar, Holland shtrihet në Detin e Veriut në grykëderdhjet e Rinit dhe Maas. Ai përmban lumenj dhe liqene të shumtë dhe ka një kanal të brendshëm dhe një sistem ujor të gjerë. Në jug është Zelanda. Rajoni kufizohet në lindje nga IJsselmeer dhe katër provinca holandeze. Ka disa lumenj dhe liqene, si dhe kanale. Në jug të rajonit shtrihet krahina e Zeeland (provincë)Zeeland, dhe në lindje liqeni IJsselmeer. Qytetet më të mëdha janë Amsterdami, Roterdami, Haga, Leiden dhe Haarlem.

## Referime
Stacioni hekurudhor në Baku

**Stacioni hekurudhor në Baku** () është stacioni qendror i Baku, kryeqyteti i Azerbajxhanit . Ndodhet në rrethin Nesimi në Baku qendrore, afërsisht 3 km në verilindje nga bërthama historike e Baku, İçərişəhər .

Stacioni është i lidhur me stacionin ngjitur të metrosë 28 maj me një tunel për këmbësorë dhe është gjithashtu terminali i hekurudhës rrethore Baku periferike .

## Historiku 
Ndërtesa e parë e stacionit daton në vitin 1880, me fillimin e hekurudhës Baku-Tbilisi. Arkitektura e ndërtesës së parë ishte në stilin e ringjalljes maure . Në vitin 1926, kompleksi i stacionit të dytë, Stacioni Sabunchu, u projektua dhe u ndërtua për t'i shërbyer hekurudhës së elektrizuar Baku-Sabunchu. Arkitektura e ndërtesës së dytë është gjithashtu në stilin e ringjalljes maure. Në vitin 1967, stacioni i metrosë 28 Maj u ndërtua dhe u lidh me Stacionin Sabunchu me një tunel për këmbësorë. Në vitin 1977, stacioni iu nënshtrua një rinovimi të madh, gjatë të cilit u ndërtua një ndërtesë moderne e stacionit, ngjitur me Stacionin e vjetër Sabunchu.

## Galeria 

Azerbaijan, Baku, Railway Station Postcard (Ca 1910).JPG|Kartolinë, rreth vitit 1910
Ilham Aliyev attended opening of newly renovated Baku Railway Station 4.jpg|Platformat, Shkurt 2017
The escalators lead down to the tube station (37068905865).jpg|Shkallë lëvizëse në stacionin e metrosë 28 maj
AZ4A-0002.jpg|Lokomotiva elektrike AZ4A-0002 me trajnerë pasagjerësh në stacion

## Shiko gjithashtu 
* Baku
* Azerbajxhani
* Azerbajxhani në Festivalin Evropian të Këngës
Shkolla e Muzikës Bizantine

**Shkolla e Muzikës Bizantine** është institucion arsimor i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë ndodhur në Tiranë ku si qëllim ka përgatitjen muzikore të nxënësve për kryerjen e shërbesave kishtare në kishat ortodokse të Shqipërisë si dhe promovimin e Muzikës Bizantinë. Kjo shkollë ka çelur dyert e saj në 1 Tetor të vitit 2012 me bekimin dhe përkujdesjet e të lumurit, Kryepiskopit Anastas. Kompleksi i shkollës përmban dhoma gjumi, klasa, bibliotekë, sallë pritjeje dhe kish për nevojat e saj. Shkolla ofron bursë të plotë për studentët të cilët ndjekin këto studime 2 - vjeçare.

## Historiku 
Për herë të parë në historinë e Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë, funksionon një shkollë e tillë. Në periudhën e ekzistencës së Kishës në Shqipëri, para vitit 1967, ekzistonin kurse të muzikës bizantine, të cilat u bёnё tradicionale për transmetimin e të psalurit nga një brez nё tjetrin me nuancat e karakterin e vendit ku vepronin. Pas viteve 90’-të,  mësimet e muzikës bizantine merreshin gjithashtu në kurse specifike në shkollat theologjike të Kishës, ose në veprimtari javore të qendrave rinore. Krijimi i Shkollës së Muzikës Bizantine përbën një fazë të re dhe shumë të rëndësishme. Kurrikula e shkollës është bazuar në kurrikulat e shkollave simotra në Kishat e tjera Orthodhokse në botë. 

## Struktura 
Shkolla e Muzikës Bizantine mbikqyret nga Sinodi i Shenjtë i Kishës Orthodhokse Autoqefale të Shqipërisë.

* President i shkollës është Fortlumturia e Tij, Kryepiskopi i Tiranës, Durrësit dhe i gjithë Shqipërisë, imzot Joan Pelushi .

* Drejtori i shkollës është Theodhor Peci.

Stafi Pedagogjik përbëhet nga pedagogë të kualifikuar dhe me përvojë në fushat përkatëse. Por, herë pas here do të realizohen dhe seminare nga pedagogë të huaj të muzikologjisë bizantine, që do të përcjellin rezultatet e fundit të studimeve shkencore rreth Artit Psaltik.

## Kurrikula 
Studentët që studiojnë në këtë shkollë ndjekin një kurs intensiv 2-vjeçar.

## Citimi i Referencave
Vendet e Ulëta

parapamje|240px|Vendet e Ulëta siç shihet nga hapësira
Termi **Vendet e Ulëta**, i njohur gjithashtu si **Tokat e Ulëta** (holandisht: *de Lage Landen*, frëngjisht: *les Pays-Bas*) i referohet një rajoni të ultësirës bregdetare në veriperëndim të Evropës, që formon pellgun e poshtëm të deltës Rin–Meuse–Scheldt, duke u përbërë nga Belgjika, Holanda dhe Luksemburgu. Gjeografikisht dhe historikisht, zona përfshin gjithashtu pjesë të Francës dhe Gjermanisë si Flandra Franceze dhe rajonet gjermane të Frizisë Lindore dhe Kleve. Gjatë Mesjetës, vendet e ulëta u ndanë në principata të shumta gjysmë të pavarura.

Në ditët e sotme disa pjesë të vendeve të ulëta janë në të vërtetë kodrinore, si Luksemburgu dhe jugu i Belgjikës. Brenda Bashkimit Evropian, grupimi politik i rajonit ende quhet Beneluksi (shkurt për Belgjikë-Holandë-Luksemburg).

Gjatë Perandorisë Romake, rajoni përmbante një kufi dhe pikë kontakti ushtarake midis Romës dhe fiseve gjermanike. Me rënien e Perandorisë Romake Perëndimore, vendet e ulëta ishin skena e qendrave të hershme të pavarura tregtare që shënuan Përtëritjen e Evropës në shekullin e shekullin e XII-të. Në atë periudhë, ata rivalizuan Italinë veriore si një nga rajonet e populluara më të dendur në Evropës Perëndimore. Esnafet dhe këshillat qeverisnin shumicën e qyteteve së bashku me një sundimtar figurash; ndërveprimi me sundimtarin e tyre u rregullua nga një grup rregullash të rrepta që përshkruanin atë që ky i fundit mund dhe nuk mund të priste. Të gjitha rajonet vareshin kryesisht nga tregtia, prodhimi dhe inkurajimi i rrjedhës së lirë të mallrave dhe zejtarëve. Dialektet holandeze dhe frënge ishin gjuhët kryesore të përdorura në jetën laike të qytetit.
Sadullah Bajrami

**Sadullah Bajrami** (lindi më 11 tetor 1973 qytetin e Kumanovës), është hoxhë, imam shqiptar nga Maqedonia e Veriut.

## Biografia 
Sadullah Bajrami lindi nê vitin 1973 në Kumanovë, Maqedonia e Veriut. U rrit në fshatin Opajë, kështu që e përfundojë shkollën fillore me suksese. Pas shkollës së fillore, e morri guximin dhe qysh prej moshës 15 vjeqar e la familjën e tij dhe të afërmit e tij dhe udhtojë në Turqi në qytetin Bursa, ku atje kishte disa nga të afërmit që jetonin dhe punonin atje. Duke mos kaluar një kohë e gjatë dhe njëkohësisht duke e kërkuar, diturinë e shëndoshë për ta mësuar një ndër temave më interesante dhe ajo është feja islame, e bëri plan të vazhdojë dhe të udhtojë në Sham. Atje Sadullah Bajrami si djalë i ri fillojë të mësojë gjuhën arabe derisa u kyq në Shkollën e quajtur "El-Furkan" pastaj kaloi te shkolla e njohur me emrin “El-Emenije” për shkak të kuadrit të lartë të mësim dhënësve që posedonte kjo shkollë e cila ishte për tokët arabe një shkollë e mesme e cila zgjatë 7 vite të plota dhe me një kategori të lartë, pastaj prapë kthehet në shkollën "El-Furkan" ku dhe aty kreu shkollën e mesme, ngase diploma e kësaj shkolle atë kohë ishte më e njohur dhe më e pranuar në univerzitete të ndryshme. Pas kësaj ia mundësoi Allahu i madhërishëm të regjistrohet në Univerzitetin e el-Ez’herit, duke pasur parasysh se universiteti është një ndër më të vjetra në botë. Atje fillojë studimet në fakultetin e quajtur Usulud-din (Bazat e fesë) ku pas dy viteve përcaktohet në studijimin dhe specializimin e shkencës së hadithit. Pasi që sistemi i univerzitetit e kishte që vitin e katërt të përfundohet në kryeqytetin e Egjiptit, Kajro, dhe qendrën e Univerzitetit El-Ez’her, kalojë nga Siria për në qytetin Kairo. Posa fillojë të adaptohet Sadullah Bajrami në qytetin me 23 milion banorë e cila është një metropolë në botë qysh nga historia e vjetër, e perfundojë edhe fakultetitn e Usuludinit degën e hadithit. Pasi që më ishte i pjekur apo me disa vite provojë në drejtimin e tij, u regjistrua në univerzitetin e hapur amerikan (emërtimi vjen pasi që është themeluar në Amerikë) në Kairo për ta vazhduar karierën e tij si student apo hoxhë në kategorinë Master. Prej që ka dalur Sadullah Bajrami dhe deri tek ky moment vetëm se kishte kaluar një kohë e gjatë, që ky si student kishte dalur për ta studjojë fenë islame dhe ka arritur deri më tani vetëm ta mbrojë temën e tij të magjistraturës, ku i ka shkruajtur një libër 300 faqe rreth besimit e 3 gjeneratave të para të islamit!

Sadullah Bajrami është babë i katër fëmijëve, është ligjerues i rregullt në Xhaminë *Abdulkadër Arnauti* dhe aktivist në kontributin e shpjegimit të fesë islame në vende të ndryshme. Hoxha ka mbajtur shumë ligjërata, prej tyre shumë janë inçizuar, kurse numri i Pyetje-Përgjigjeve të mbajtura në radio, internet, tribuna etj., arrin në 10.000 (ashtu di unë, ka mundësi të ketë më shumë), të inçizuara janë ndoshta gjysma e tyre!

## Referimet 
* Faqja zyrtare në Facebook
* Profili zyrtar në Instagram
* Kanali zyrtar në Youtube
The Blood Oranges (roman)

***The Blood Oranges - Portokallet e Gjakut*** është një roman i shkrimtarit amerikan John Hawkes i vitit 1971. Romani i përket një trilogjie, së bashku me *Vdekjen, Gjumin, & Udhëtarin* dhe *Travestin* .  Romani zhvillohet në një version të trilluar të Ilirisë.  

Webster Schott, duke shkruar në *Jetë*, iu referua romanit si "... poezia që kalon si trillim, intelektualizmi që dyfishohet si ëndërrim seksual".  Vepra është ekranizuar edhe si film me titullin The Blood Oranges.

## Shih edhe 
* John Hawkes
* The Blood Oranges (film)

## Referime
The Blood Oranges (film)

***The Blood Oranges - Portokallet e Gjakut*** është një film erotik, dramë nga viti 1997 me regjisorin Philip Haas dhe me protagonistë Sheryl Lee, James C Ronning, Laila Robins, Rachael Bella dhe Aida López. Filmi është bazuar në romanin erotik të vitit 1970, Portokallet e Gjakut nga John Hawkes . Filmi përshkruan dy çifte perëndimore, njëri me fëmijë, që vijnë së bashku në fshatin imagjinar mesdhetar Ilyria, dhe eksploron rreziqet e lëvizjes midis çifteve të martuara. 

## Rolet 
* Sheryl Lee si Fiona
* Charles Dance si Cyril
* Colin Lane si Hugh
* Laila Robins si Katerina
* Rachael Bella si Meredith
* Aida López si Rosella

## Shih edhe 
* John Hawkes
* The Blood Oranges (roman)

## Referime
Mbretëria e Holandës

**Mbretëria e Holandës** (Holandisht: *Koninkrijk der Nederlanden*; shqiptohet ˈkoːnɪŋkrɛiɡ dɛr ˈneːdərlɑndə(n)) e njohur zakonisht si thjesht **Holanda**, është një shtet sovran dhe monarki kushtetuese me 98% të territorit dhe popullsisë së saj në Evropën Perëndimore dhe me disa territore të vogla ishujsh të Indisë Perëndimore në Karaibe (në grupet e Ishujve Leeward dhe Antilet Leeward).

Katër pjesët e Mbretërisë - Aruba, Curaçao, Holanda metropolitane dhe Sint Maarten - janë vende përbërëse (*landen* në holandisht) dhe marrin pjesë në bazë të barazisë si partnerë në Mbretëri. Sidoqoftë, në praktikë, shumica e çështjeve të Mbretërisë administrohen nga Holanda - e cila përfshin afërsisht 98% të sipërfaqes dhe popullsisë së Mbretërisë - në emër të të gjithë Mbretërisë. Si pasojë, Aruba, Curaçao dhe Sint Maarten janë të varur nga Holanda për çështje si politika e jashtme dhe mbrojtja, por janë autonome në një farë mase, me parlamentet e tyre.

Pjesa dërrmuese e sipërfaqes së tokës së vendit përbërës të Holandës është në Evropë, ndërsa tre komunat e saj speciale (Bonaire, Sint Eustatius dhe Saba) janë të vendosura në Karaibe, ashtu si edhe tre vendet e tjera përbërëse.

## Gjeografia
[parapamje|400px|Harta e ishujve të [Karaibet Holandeze|Karaibeve Holandeze, e gjithë pjesa e Mbretërisë së Holandës. Aruba, Curaçao dhe Sint Maarten janë vende të ndara përbërëse brenda Mbretërisë, kurse Bonaire, Sint Eustatius, dhe Saba janë pjesë të vendit përbërës të Holandës.]]
Mbretëria e Holandës mbulon një sipërfaqe të përgjithshme prej 42,531&nbsp;km2; dhe një sipërfaqe toke prej 34,467&nbsp;km2. Mbretëria e Holandës ka kufij tokësorë me Belgjikën, Gjermaninë (të dyja në Holandën Evropiane) dhe Francën (në Shën Martini).

Rreth një e katërta e Holandës shtrihet nën nivelin e detit, pasi shumë tokë është rimarrë nga deti. Diga u ngritën për të mbrojtur tokën nga përmbytjet. Më parë, pika më e lartë e Holandës ishte Vaalserberg në Limburg në vetëm 322.7 m, por me reformën kushtetuese të 10 tetorit 2010 kjo ndryshoi pasi Saba u bë pjesë e Holandës si një bashki e veçantë, dhe Mali Scenery zuri vendin e Vaalserberg.

Pjesët e Karaibeve të Mbretërisë përbëhen nga dy zona me origjinë të ndryshme gjeografike. Ishujt Leeward (Saba, Sint Eustatius dhe Sint Maarten) janë të gjithë me origjinë vullkanike dhe kodrinore, duke lënë pak terren të përshtatshëm për bujqësi. Antilet Leeward (Aruba, Bonaire dhe Curaçao) mungojnë kryesisht në aktivitetin vullkanik: harku i ishullit ndodh përgjatë skajit jugor të deformuar të Pllakës së Karaibeve dhe u formua nga nënshtrimi i pllakës nën Pllakën e Amerikës së Jugut.

Ishujt e Karaibeve kanë një klimë tropikale, me mot të ngrohtë gjatë gjithë vitit. Ishujt Leeward janë subjekt i uraganeve në muajt e verës. Pjesa evropiane e Holandës ka një klimë të moderuar detare, me verë të ftohtë dhe dimër të butë.

## Shënime
John Hawkes

**John Hawkes**, lindur si **John Clendennin Talbot Burne Hawkes, Jr.** (17 gusht 1925&nbsp;- 15 maj 1998), ishte një romancier postmodern amerikan, i njohur për intensitetin e punës së tij, i cili pezulloi disa kufizime tradicionale të trillimeve narrative.  

## Biografia 
I lindur në Stamford, Connecticut, Hawkes u arsimua në Kolegjin Harvard, ku studentë të tjerë ishin edhe John Ashbery, Frank O'Hara dhe Robert Creeley .  Megjithëse ai botoi romanin e tij të parë, *Kanibali*, në 1949, ishte *Thika e Gëlqeres* ( 1961 ) ajo që e bëri të njohur. Thuhet se Thomas Pynchon e kishte admiruar romanin.  Romani i tij i dytë, *The Beetle Leg* ( 1951 ), një perëndim tepër surrealist i vendosur në një peizazh të Montanës, u shikua nga shumë kritikë si një nga romanet historikë të letërsisë amerikane të shekullit XX.

Hawkes mori frymëzim nga Vladimir Nabokov dhe e konsideroi veten një ndjekës të autorit translingual ruso-amerikan. Tregimi i Nabokov "Shenja dhe Simbole" ishte në listën e leximit për studentët e shkrimit të Hawkes në Brown University. "Një shkrimtar që na mbështet vërtet dhe shumë është Vladimir Nabokov," tha Hawkes në një intervistë të vitit 1964. 

Hawkes dha mësim anglisht në Harvard nga 1955 në 1958 dhe anglisht dhe shkrim krijues në Brown University nga 1958 deri në pensionimin e tij në 1988.  Ndër studentët e tij në Harvard dhe Brown ishin Rick Moody, Jeffrey Eugenides, Christine Lehner Hewitt, Jade D Benson/Denice Joan Deitch, Alex Londres, William Melvin Kelley,  Marilynne Robinson,  Ross McElwee,  dhe Maxim D. Shrayer . 

Hawkes vdiq në Providence, Rhode Island ; letrat e tij ruhen në Universitetin Brown.

## Vepra 
* *Charivari* (1949)
* *The Cannibal* (1949)
* *The Beetle Leg* (1951)
* *The Goose on the Grave* (1954)
* *The Owl* (1954)
* *The Lime Twig* (1961)
* *Second Skin* (1964)
* *The Innocent Party* (plays) (1966)
* *Lunar Landscapes* (short stories) (1969)
* *The Blood Oranges (roman)* (1970)
* *Death, Sleep, and the Traveler* (1974)
* *Travesty* (1976)
* *The Passion Artist* (1979)
* *Virginie Her Two Lives* (1982)
* *Humors of Blood & Skin: a John Hawkes reader* (1984)
* *Adventures in the Alaskan Skin Trade* (1985)
* *Innocence in Extremis* (1985)
* *Whistlejacket* (1988)
* *Sweet William* (1993)
* *The Frog* (1996)
* *An Irish Eye* (1997)

## Shih edhe 
* Postmodernizmi
* The Blood Oranges (film)
* The Blood Oranges (roman)

## Referime
École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris

**"École supérieure de physique et de chimie industrielles de la ville de Paris"** (ESPCI) është një grande école prestigjioze e themeluar në 1882 nga qyteti i Parisit, Francë. Ai edukon studentët universitarë dhe të diplomuar në fizikë, kimi dhe biologji dhe kryen kërkime të nivelit të lartë në ato fusha. Rankedshtë renditur si ''Ecole d'Ingénieurs'' e parë Franceze në Renditjen e Shangait 2017.

## Maturantë të famshëm 
* Marie Curie, kimiste dhe fizikane polake
* Athene Donald, një fizikante britanike

## Referime
## Lidhje të jashtme
* Faqja zyrtare
Operacioni afër Vicës

**Operacioni afër Vicës** ndodhi më 28 Prill 2001 kur luftëtarët e UÇK-së i zunë në pritë 16 forca speciale maqedonase afër fshatit Vicë, duke vrarë 8 ushtarë maqedonas të Ushtrisë së Maqedonisë, të cilët ishin nisur drejt fshatit Sellcë të Tetovës për të luftuar kundër UÇK-së.
Operacioni në Karpallak

**Operacioni në Karpallak** ishte një operacion i kryer nga ana e Ushtrisë Çlirimtare Kombëtare (UÇK-së) më 8 Gusht 2001 në fshatin Karpallak, Maqedoni, që rezultoi në vrasjen e 10 ushtarëve maqedonas të Ushtrisë Maqedonase. Ata u qëlluan kur kamioni  i tyre mori flakë nga një breshëri plumbash dhe mortajash në autostradën kryesore midis Shkupit dhe Tetovës. Trupat, përfshirë dy oficerë, ishin duke shkuar për të përforcuar një bazë ushtarake në Tetovë. Ishte një nga operacionet më të suksesshme të kryera nga Ushtria Çlirimtare Kombëtare. Ky operacion ishte një hakmarrje për vrasjen e 6 luftëtarëve shqiptarë të UÇK-së nga policia maqedonase një ditë më parë, të cilët u vranë në gjumë në një shtëpi në lagjen Gazi Babë të Shkupit.       

Menjëherë pas sulmit, Forcat Ajrore Maqedonase fluturuan me avionë luftarakë mbi Karpallak në një shfaqje force dhe bombarduan fshatra me shumicë shqiptare në periferi të qytetit të afërt të Tetovës. Sulmi u pasua gjithashtu nga trazira antishqiptare në qytetin e Prilepit, që ishte vendlindja e dhjetë ushtarëve të vrarë maqedonas, në të cilat u dëmtuan dhe u shkatërruan shumë prona të shqiptarëve, duke përfshirë një xhami. Vdekja e ushtarëve maqedonas bëri që presidenti maqedonas Boris Trajkovski të shkarkojë shefin e shtabit të ARM-së Pande Petrovskin nga posti i tij, shkarkimi i katërt i tillë në më pak se dy muaj. Disa ditë më vonë, qeveria maqedonase, zyrtarë dhe përfaqësues të UÇK-së nënshkruan Marrëveshjen e Ohrit, duke i hapur rrugën përfundimit të konfliktit.

## Shiko edhe 
## Referime
Amina Shena

**Biografia** Amina Shena më 21 korrik të vitit 1993, në Tiranë modele mjaft e njohur në të gjith shqipërinë.

## Karriera 
Amina Shena është fotomodele nga Tirana, kryeqyteti i Shqipërisë, ndërsa ka lindur më 21 korrik  të vitit 1993
Amina ka vazhduar  modelingun qe ne moshen  15 vjec ku u shpall dhe” Miss Queen of europe” gjithashtu “Miss fotozhenia  “
Ka sfiluar dhe pozuar per firma te ndryshme brenda dhe jasht vendit kalendare ,reklama .
Amina eshte e njohur gjithshtu dhe per ngjashmerin  e saj me iconen e modes Marilyn Monroe .

## Lidhje të jashtme
Instagram
Facebook
École polytechnique (Franca)

**"École polytechnique"** ('''l'X''') një nga institucionet më prestigjioze të arsimit të lartë francez (grande école).

Shtë një institucion francez i arsimit të lartë dhe kërkimit në Palaiseau, në jug të Parisit.

Shkolla u themelua në 1794 nga matematikani Gaspard Monge.

## Maturantë të famshëm 
* Andre-Mari Amper, fizikan dhe matematikan francez
* François Arago, matematikan, fizikan, astronom, freemason, karbonar dhe politikan francez
* Eugene Charles Catalan, matematikan belg i njohur kryesisht për koontributin e tij në kombinatorikë dhe teorinë e numrave
* Augustin Louis Cauchy, matematikan i njohur francez
* Joseph Luis Lagrange, matematikan dhe astronom francez që jetoi shumicën e jetës së tij në France
* Claire Mathieu, matematikane dhe shkencëtare e kompjuterit franceze e njohur për hulumtimin e saj mbi algoritmet e përafrimit

## Referime
## Lidhje të jashtme
* Faqja zyrtare
Distriktet e Luksemburgut

parapamje|right|Distriktet e Luksemburgut
Tre **distriktet e Luksemburgut** (Luksemburgisht: *Distrikter*, frëngjisht: *District*, Gjermanisht: *Distrikte*) ishin ndarjet administrative të nivelit të lartë të Dukatit të Madh të Luksemburgut. Distriktet u ndanë më tej në kantone, të cilat ende ekzistojnë:

#Distrikti Diekirch
#*Diekirch
#*Clervaux
#*Redange
#*Vianden
#*Wiltz
#Distrikti Grevenmacher
#*Grevenmacher
#*Echternach
#*Remich
#Distrikti Luksemburg
#*Luksemburg
#*Capellen
#*Esch-sur-Alzette
#*Mersch

Kantonet u krijuan më 24 shkurt 1843. Në vitin 1857, Distrikti Mersch u krijua nga kantonet e Mersch dhe Redange. Sidoqoftë, ky distrikt u shfuqizua në vitin 1867, kur riorganizimet e vitit 1857 u hoqën. 

Distriktet u hoqën më 3 tetor 2015 duke lënë kantonët, nga të cilët 12 janë autoritetet më të larta vendore të Luksemburgut.

## Referime
Kanontet e Luksemburgut

parapamje|Harta e kantoneve të Luksemburgut
12 kantonet (Luksemburgisht: *Kantonen* ose *Kantoner*; Frëngjisht: *kantone*; Gjermanisht: *Kantone*) të Dukatit të Madh të Luksemburgut janë zona të qeverisjes vendore në nivelin e parë të njësisë administrative lokale. Ata ishin nënndarje të tre distrikteve të Luksemburgut deri në vitin 2015, kur niveli i qeverisjes në distrikte u shfuqizua. Kantonet nga ana e tyre ndahen në 102 komuna.

## Lista e kantoneve
Më poshtë është dhënë emrat e kantoneve në gjuhën luksemburgeze dhe frënge pasi të dy janë gjuhët zyrtare të Luksemburgut.

* Distrikti Diekirch:
** Clervaux/Klierf (2)
** Diekirch/Dikrech (3)
** Redange/Réiden (9)
** Vianden/Veianen (11)
** Wiltz/Wolz (12)

* Distrikti Grevenmacher:
** Echternach/Iechternach (4)
** Grevenmacher/Gréiwemaacher (6)
** Remich/Réimech (10)

* Distrikti Luksemburg:
** Capellen/Capellen (1)
** Esch-sur-Alzette/Esch-Uelzecht (5)
** Luksemburg/Lëtzebuerg (7)
** Mersch/Miersch (8)
Sulltanati i Rumit

**Sulltanati i Rum-it** ose **Sulltanati Selxhuk Rum** (Persisht: سلجوقیان روم, i romanizuar: *Saljuqiyān-e Rum*, lit. 'Selxhukët e Romës') ishte një shtet i sunduar nga myslimanët sunni turko-persian, i krijuar mbi territoret dhe popujt bizantinë të pushtuar (Rûm) të Anadollit nga turqit selxhukë pas hyrjes së tyre në Anadoll pas Betejës së Manzikertit (1071). Emri *Rûm* ishte një sinonim i Perandorisë Mesjetare Romake Lindore (Bizantine) dhe popujve të saj, siç mbetet në turqishten e sotme. Ajo rrjedh nga emri arab për Romën e lashtë, الرُّومُ *ar-Rūm* nëpërmjet një huaje nga greqishtja Koine Ῥωμαῖοι, "Romakët, qytetarë të Perandorisë Romake Lindore".

Sulltanati i Rumit u shkëput nga Perandoria e Madhe Selxhuke nën Sulejman ibn Kutalmish në vitin 1077, vetëm gjashtë vjet pasi krahinat bizantine të Anadollit qendror u pushtuan në Betejën e Mansikertit (1071). Ai e kishte kryeqytetin e tij fillimisht në İznik dhe më pas në Konia. Ai arriti kulmin e fuqisë së tij gjatë fundit të shekullit të 12-të dhe fillimit të shekullit të 13-të, kur arriti të merrte portet kryesore bizantine në brigjet e Mesdheut dhe Detit të Zi. Në lindje, sulltanati arriti në liqenin Van. Tregtia përmes Anadollit nga Irani dhe Azia Qendrore u zhvillua nga një sistem karvanserai. Lidhjet veçanërisht të forta tregtare me gjenoezët u formuan gjatë kësaj periudhe. Pasuria e shtuar i lejoi sulltanatit të thithë shtetet e tjera turke që ishin krijuar pas pushtimit të Anadollit Bizantin: Danishmendidët, Shtëpia e Menguxhek, Saltukidët dhe Artukidët.

Sulltanët selxhukë bartën barrën më të madhe të kryqëzatave dhe përfundimisht iu nënshtruan pushtimit mongol në Betejën e Kös Dağ në vitin 1243. Për pjesën e mbetur të shekullit të 13-të, selxhukët vepruan si vasalë të Ilhanatit. Fuqia e tyre u shpërbë gjatë gjysmës së dytë të shekullit të 13-të. I fundit nga sulltanët vasalë selxhukë të Ilhanatit, Mesud II, u vra në vitin 1308. Shpërbërja e shtetit selxhuk la pas vetes shumë bejlikë të vegjël anadollianë (principatat turke), mes tyre edhe atë të dinastisë osmane, e cila përfundimisht pushtoi pjesën tjetër dhe ribashkoi Anadollin për t'u bërë Perandoria Osmane.

## Referime
Branka Raunig

**Branka Raunig** (1 janar 1935 - 13 qershor 2008) ishte një arkeologe bosnjane, prehistoriane dhe kuratore e muzeut.

## Biografia 
Raunig lindi në Sarajevë më 1 janar 1935.  Jeta e saj e hershme kaloi në Kraljevo.  Nga viti 1954 deri në 1958 ajo studioi arkeologji në Fakultetin Filozofik në Universitetin e Beogradit.  Po punonte atje, në materialin arkeologjik në lidhje me Japodin, kur filloi një interes akademik i përjetshëm.  Në vitin 1963, Raunig u transferua në Muzeun e Rajonit të Gjakovës, ku ajo vazhdoi punën e saj në lidhje me Japodët, me një fokus në zonën e Pounjes. 
parapamje| Gjetje arkeologjike antike nga Ripce
Gjatë karrierës së saj ajo drejtoi gërmimet në një numër vendesh të rëndësishme në rajon, duke përfshirë: Crkvina Golubić, Vranduk, Pod, Gradina dhe Sojeničko si dhe një lokacion arkeologjik pranë Gradishkës.  Ajo studioi arkeologjinë funerale në Gjakovo dhe ishte e rëndësishme në njohjen e pranisë së një vendi romak atje.   Ajo gjithashtu mbikëqyri gërmimet të cilat zbuluan atje edhe gërmadhat e një xhamie.  Raunig ishte e interesuar në shumë aspekte të kulturave materiale dhe bëri një studim të materialit qeramik në vendin e rëndësishëm Krčana ku u gërmuan qeramikat La Tene.  Ajo studioi armët prehistorike të gërmuara në rajon.  Ndërsa interesi kryesor i Raunig ishte parahistoria boshnjane, ajo gjithashtu kontribuoi edhe për periudhën mesjetare. 

Raunig vdiq në Bihać nga pneumonia më 13 qershor 2008. 

## Vepra 
*
*
*
*
*

## Shih edhe 
* Iliria
* Historia
* Japodët
* Arkeologjia
* Bosnja dhe Hercegovina

## Referime
Operacioni në Luboten

**Sulmi në Luboten** ndodhi më 10 Gusht 2001 në orën 08:00 të mëngjesit pasi kamioni ushtarak i Ushtrisë Maqedonase shkeli në dy mina anti–tank pranë fshatit Luboten të Shkupit, duke vrarë 9 ushtarë maqedonas të rezervës së Ushtrisë Maqedonase. Përveç 9 të vrarëve, kishte edhe 8 ushtarë të plagosur. Dy ditë pas sulmit, më 12 Gusht, Policia maqedonase filloi aksionin e saj në fshatin Luboten, ku u vranë 10 civilë shqiptarë në mesin e tyre edhe një fëmijë 5 vjeçar.

Dy ditë pas sulmit, forcat maqedonase rrethuan Lubotenin dhe vranë dhjetë civilë shqiptarë. Ushtria Maqedonase rrethoi Lubotenin dhe granatoi fshatin me helikopterë dhe artileri të rëndë, gjatë granatimeve mbetën të vrarë 2 civilë shqiptarë, një i moshuar dhe një vajzë 6 vjeçare. Pas bombardimeve, ushtarët maqedonas hynë në fshat dhe filluan të vrasin gjashtë persona, duke i qëlluar në kokë dhe në shpinë, duke përfshirë një djalë 5 vjeçar. Më vonë një burrë u godit me thikë për vdekje në prani të babait të tij të paralizuar. Eshtrat e një 35 vjeçari u gjetën gjithashtu pranë fshatit, nga të afërmit e tij, 6 ditë pas ngjarjes.

Pas një hetimi nga organizata Human Rights Watch, u arrit në përfundimin se asnjë pjesëtar i UÇK-së nuk ishte i pranishëm në fshat gjatë incidentit.

## Shiko edhe 
## Referime
Pande Petrovski

**Pande Petrovski** (maqedonisht: *Панде Петровски*: 26 dhjetor 1943 – 31 dhjetor 2006) ishte një gjeneral maqedonas dhe shef i Shtabit të Ushtrisë së Republikës së Maqedonisë. Ai ishte më i famshmi për faktin se ishte strategu që planifikoi aksionet ushtarake për forcat maqedonase gjatë Luftës së vitit 2001 në Maqedoni. Ai është autor i librit *"Dëshmitë e 2001"*. Vdiq më 31 Dhjetor 2006 në qytetin e Manastirit.
Operacioni në Trebosh

**Operacioni në Trebosh** ishte një sulm i kryer nga Armata Kombëtare Shqiptare (AKSH) kundër një autokolone të Njësisë Speciale "Luanët" të Policisë Maqedonase pranë fshatit Trebosh të Tetovës më 11 Nëntor 2001. Qeveria maqedonase akuzoi UÇK-në për sulmin, por UÇK-ja mohoi përgjegjësinë, në vend të kësaj një grup i njohur si AKSH-ja mori përgjegjësinë. Sulmi ndodhi pasi lufta e vitit 2001 përfundoi zyrtarisht me nënshkrimin e Marrëveshjes Kornizë të Ohrit, kur anëtarët e forcave speciale të policisë maqedonase u sulmuan në rrugën për në fshatin Trebosh, ku dyshohej për një varrezë masive e cila përmban trupat e 13 civilëve maqedonas të rrëmbyer gjoja nga UÇK-ja.

## Shiko edhe 
* Armata Kombëtare Shqiptare
* Ushtria Çlirimtare Kombëtare
* Njësia e Policisë Luanët (Maqedoni e Veriut)

## Referenca
Knower

**Knower**, gjithashtu i stilizuar si **KNOWER**, është një grup amerikan i muzikës elektronike i cili ka arritur sukses duke lansuar muzikë në internet. Grupi përbëhet nga Genevieve Artadi dhe Louis Cole. Verzioni live i grupit performon zhanrin jazz-funk dhe përfshin saksofonistë, basistë dhe tastieristë. Deri më tani, grupi ka lansuar 5 studio albume.

## Anëtarët
* Genevieve Artadi - vokal, kompozim, tastierë, bas kitarë (2009–prezente)
* Louis Cole - multi instrumentalist, bateri, tastierë, vokal (2009–present)

## Diskografia
### Studio albumet
* *Louis Cole and Genevieve Artadi* (2010)
* *Think Thoughts* (2011)
* *Let Go* (2013)
* *Life* (2016)
* *Knower Forever* (2023)
Stema e Kroacisë

parapamje|Stema e Kroacisë
**Stema e Republikës së Kroacisë** (Kroacisht: *Grb Republike Hrvatske*) përbëhet nga një mburojë kryesore dhe pesë mburoja më të vogla të cilat formojnë një kurorë mbi mburojën kryesore. Pjesa  kryesore e stemës përbëhet nga 13 fusha të kuqe dhe 12 fusha të bardha. Në gjuhën kroate jozyrtarisht njihet edhe si ***šahovnica*** ("tabelë shahu", nga *šah*, "shah") për shkak se ngjan në një fushë shahu. Pesë mburojat më të vogla përfaqësojnë pesë rajone të ndryshme historike të Kroacisë.

## Dizajni aktual 
Më 21 dhjetor 1990, qeveria post-socialiste e Kroacisë, miratoi një ligj që përshkruan modelin e krijuar nga piktori dhe artisti grafik Miroslav Šutej, nën patronazhin e një komisioni të kryesuar nga Nikša Stančić, në atë kohë shef i Departamentit të Historisë Kroate në Fakulteti Filozofik, Universiteti i Zagrebit .

Dizajni i ri shtoi pesë mburojat e kurorës të cilat përfaqësojnë rajonet e Kroacisë . Ato janë, nga e majta në të djathtë:

## Versionet historike 
Shumica e stemave të përdorura në kurorë në stemën e ditëve moderne ndryshojnë pak nga versionet historikisht të sakta.
Skeda:Coat of arms of Illyria.svg|Stema e "Lëvizjes ilire" (konsiderohet simboli më i vjetër i njohur i Kroacisë)
Skeda:Coat of arms of Dubrovnik.svg|Stema e Dubrovnikut
Skeda:HRV Dalmatia COA langued gules.svg|Stema e Dalmacisë
Skeda:Coat of arms of Istria.svg|Stema e Istrisë
Skeda:HRV Slavonia COA.svg|Stema e Mbretërisë së Sllavonisë

## Shiko gjithashtu 
* Kroacia
* Flamuri i Kroacisë

## Referime
Shteti pa dalje në det

parapamje|upright=2|Shtetet pa dalje në det: 42 pa dalje në det (e gjelbërt), 2 dyfish pa dalje në tokë (vjollcë)
Një **shtet pa dalje në det** është një vend që nuk ka territor të lidhur me një oqean ose bregdeti i të cilit shtrihet në pellgjet endorheike. Aktualisht janë 44 vende pa dalje në det dhe 5 shtete pjesërisht të njohura pa dalje në det. Kazakistani është vendi më i madh në botë pa dalje në det.. 

Në vitin 1990, kishte vetëm 30 vende pa dalje në det në botë. Shpërbërja e Jugosllavisë, shpërbërjet e Bashkimit Sovjetik dhe Çekosllovakisë, dhe referendumet e pavarësisë të Eritreas dhe Sudanit të Jugut kanë krijuar 15 vende të reja pa dalje në det dhe 4 shtete të njohura pjesërisht pa dalje në det, ndërsa ish-vendi pa dalje në det i Çekosllovakisë pushoi së ekzistuari më 1 janar 1993.

Në përgjithësi, të qenit pa dalje në det krijon disa të meta politike dhe ekonomike që qasja në ujërat ndërkombëtare do të shmangte. Për këtë arsye, kombet e mëdha dhe të vogla gjatë historisë kanë kërkuar të kenë qasje në ujërat e hapura, madje edhe me shpenzime të mëdha në pasuri, gjakderdhje dhe kapital politik.

Vendet pa dalje në det mund të kufizohen nga një vend i vetëm që ka qasje të drejtpërdrejtë në det të hapur, dy ose më shumë vende të tilla, ose të rrethohen nga vende të tjera pa dalje në det, duke e bërë një vend dyfish të dalë nga deti.

## Lista e vendeve pa dalje në det dhe shteteve pjesërisht të njohura pa dalje në det
Shënim:

#Nëse Transnistria (e panjohur) përfshihet, atëherë Moldavia dhe Transnistria formojnë grupin e tyre të Evropës Lindore, të listuar në kllapa në tabelë.
#Nëse nuk do të ishte për 40 km vijë bregdetare në Muanda, Republika Demokratike e Kongos do t'i bashkonte dy grupet afrikane në një, duke i bërë ata grupin më të madh të afërt në botë.
#Grupi i Azisë Jugore dhe grupi i Azisë Perëndimore mund të konsiderohen të afërta, të bashkuara me Detin Kaspik pa dalje në det. Mongolia është pothuajse pjesë e këtij grupi gjithashtu, duke u ndarë nga Kazakistani vetëm 30 km, përgjatë territorit kinez ose rus.

Ekzistojnë 14 vendet e mëposhtme "të vetme" pa dalje në det (secila prej tyre nuk kufizohet me asnjë vend tjetër pa dalje në det):

*Evropë (6): Andorra, Bjellorusia, Luksemburgu, Moldavia, San Marino dhe Vatikani
*Azi (6): Butani, Laosi, Mongolia, Nepali, Osetia e Jugut (pjesërisht e njohur), dhe Bregu Perëndimor (një pjesë e shtetit pjesërisht të njohur të Palestinës)
*Afrika (2): Esuatini dhe Lesoto

Shënime:

#Nëse Transnistria (e panjohur) përfshihet, atëherë Moldavia nuk do të konsiderohet një vend i vetëm pa dalje në det.
#Nëse Bregu Perëndimor (një pjesë e shtetit të njohur pjesërisht të Palestinës) përfshihet si një entitet i veçantë politik, atëherë Azia do të kishte 6 vende të vetme pa dalje në det.

## Referime
Instituti Arkeologjik i Kosovës

**Instituti Arkeologjik i Kosovës** () është një institucion i pavarur kërkimoro shkencor në fushën e arkeologjisë dhe fushave tjera të ndërlidhura. Nisma për themelimin e këtij institucioni daton në vitin 2000 ndërsa themelimi i tij është bërë në vitin 2003 me vendimin e Ministrisë së Kulturës, Rinisë dhe Sportit të Republikës së Kosovës.  

## Shih edhe 
* Ilirologjia
* Arkeologjia
* Muzeu i Kosovës
* Arkeologjia e Kosovës
* Muzeu Arkeologjik i Prizrenit

## Referime