ES Troyes AC

**Espérance Sportive Troyes Aube Champagne** (**ESTAC**), i njohur zakonisht si **Troyes**, është një klub futbolli profesionale franceze me qendër në Troyes. Ajo luan ndeshjet e saj në shtëpi në Stade de l'Aube. E themeluar në vitin 1986, është klubi i tretë profesionist nga qyteti, pas AS Troyes-Savinienne dhe Troyes AF. Klubi është pjesë e City Football Group.

## Historia 
### Klubet e mëparshme në Troyes (1900–1979) 
Klubi i parë i futbollit në Troyes u krijua në vitin 1900, si **Union Sportive Troyenne** (**UST**). Në vitin 1931, ai u bashkua me **AS Savinienne**, një klub nga periferitë e Troyes, për të formuar **Asoociation Sportive Troyenne et Savinienne** (**ASTS**). Klubi i sapoformuar u bë profesionist në vitin 1935 dhe iu bashkua Ligue 2. Klubi arriti në Premier Division në 1954–55, nën drejtimin e menaxherit dhe ish lojtarit ndërkombëtar Roger Courtois (1952–1963), me lojtarë të tillë si Abdelaziz Ben Tifour, Marcel Artelesa ose Pierre Flamion. Ajo përbënte një nga periudhat më të lavdishme për klubin, pasi ata arritën në finalen e Kupës së Francës në 1956, kundër Sedan, të cilën e humbën 3–1. Të njëjtën ditë, skuadra e të rinjve të klubit fitoi Kupën e Gambardella-s, kupën franceze të të rinjve. Po atë vit, klubi nuk arriti të mbante vendin e tij në ligën më të mirë franceze dhe u kthye në Divizionin 2. Më në fund arriti të arrinte sërish Premier Divizionin në vitin 1960, por zgjati vetëm një sezon dhe u rrëzua në vitin 1961. Klubi pati disa vështirësi financiare dhe iu desh të linte futbollin profesionist në fund të sezonit 1962–63, të cilin e përfunduan në vendin e 17-të nga 20. Ata vazhduan për katër sezone të tjera në nivel rajonal, nën drejtimin e ish-lojtarit të ASTS Jacques Diebold, përpara se të zhdukeshin.

Menjëherë pas pa ndonjë klub të madh në Troyes, një i ri u krijua në 1967, me emrin **Troyes Omnisports**, ende në nivel rajonal. Ai e quajti veten **Troyes Aube Football** ( **TAF** ) në 1970 pasi mori statusin profesional dhe u pranua për të luajtur në Kategorinë e Tretë. Ata u promovuan në Kategorinë e Dytë pas vetëm një viti. Për sezonin e tyre të parë në Kategorinë e Dytë, nën drejtimin e Pierre Flamion, ata përfunduan të dytët, por nuk arritën të fitonin promovimin, pasi kishte tre grupe të Kategorisë së Dytë atë sezon. Ata përfunduan të parët vitin e ardhshëm, në 1973, dhe humbën në finalen e Champions-it midis Champions të dy grupeve të reja kundër Lens . Klubi pati ecurinë e tij më të gjatë të njëpasnjëshme në Ligue 1, pasi ata qëndruan pesë sezone radhazi në ligën më të mirë, nga 1973 deri në 1978. Sidoqoftë, ishte një periudhë e vështirë, pasi luftoi çdo sezon kundër rënies nga kategoria. Pierre Flamion u largua në 1975 dhe u zëvendësua nga René Cédolin, ish-menaxheri i Rennes. Pozicioni i tij më i mirë ishte i 15-ti nga 20 në 1976–77. Edhe pse ata kishin disa lojtarë shumë të mirë, si sulmuesi Gérard Tonnel (1972–1975, 107 ndeshje, 69 gola në Ligue 1 dhe Ligue 2), mbrojtësi i djathtë René Le Lamer (1973–1978), portieri Guy Formici (1970– 1978) dhe ylli jugosllav, anësori Ilija Petković (1973–1976). Ata më në fund ranë nga liga në vitin 1978, duke përfunduar në vendin e 19-të. Ata pësuan rënie të radhës duke përfunduar në vendin e 17-të në divizionin e dytë dhe ranë në divizionin e tretë. Kjo bëri që klubi të falimentonte dhe të bashkohej me Patronage Laïque de Troyes, duke e lënë Troyes përsëri pa një klub futbolli profesionist.

### Klubi aktual ATAC/ESTAC (1986–tani) 
Pas vdekjes së klubit të dytë profesionist nga Troyes, disa njerëz u përpoqën të rindërtonin një klub të ri, i cili do të mund të kthehej në statusin profesional. Në fillim, në vitin 1979, menjëherë pas zhdukjes së TAF, ata shkrinë ekipet amatore TAF me Patronage Laïque de Troyes, duke krijuar PL Foot, edhe një herë nën drejtimin e Jacques Diebold. Klubi arriti të arrinte në divizionin e katërt vetëm në 1984, por ra në rënie pas vetëm një sezoni, duke përfunduar i 17-ti. Për të ndërtuar një klub më të qëndrueshëm, Maurice Cacciaguerra, Angel Masoni dhe të tjerë vendosën të krijonin **Shoqatën Troyes Aube Champagne** (**ATAC**), duke zënë vendin e PL Foot in Division d'Honneur, divizioni i gjashtë francez, në nivel rajonal.

Klubi i ri fitoi kampionatin në sezonin e tij të parë dhe u promovua në divizionin e katërt në 1987. Pas vetëm tre sezonesh, ata përfunduan të parët në Kategorinë e Katërt në 1990 dhe arritën në Kategorinë e Tretë. Pavarësisht se u rendit mirë gjatë tre sezoneve të ardhshme, klubi nuk arriti të ngjitej në Kategorinë e Dytë. Për shkak të reformës së ligave franceze të futbollit në 1993, klubi u transferua në Nationale 2 të sapoformuar, niveli i ri i katërt i futbollit francez. Presidenti i ri Angel Masoni thirri Alain Perrin për të marrë drejtimin e ekipit. Ai do të bëhej menaxheri më i suksesshëm ndonjëherë në Troyes dhe qëndroi nëntë vjet, nga 1993 deri në 2002. Në vitin e tij të parë, ai fitoi Nationale 2, dhe ATAC u promovua në Nationale 1 në 1994. Vitin tjetër, Troyes përfundoi në vendin e 10-të, përpara se të përfundonte i dyti në 1995–96 dhe u promovua në Ligue 2: për herë të parë që nga viti 1979, Troyes po luante futboll profesionist.

Sezoni i parë i Troyes ishte shumë i vështirë, pasi ata përfunduan në vendin e 20-të nga 22 skuadra, duke ruajtur vetëm vendin e tij në divizionin Deuxième për shkak të falimentimit të Perpignan dhe Charleville. Dy sezonet e ardhshme ishin shumë më të suksesshme, ata përfunduan në vendin e pestë në 1997–98 dhe të tretë në 1998–99, për shkak të pranisë së lojtarëve më të mësuar në këtë nivel, si Frédéric Adam, Richard Jeziersky, David Hamed, Samuel Boutal, tifoz i preferuari Slađan Đukić dhe lojtarët vendas, si kapiteni Mohammed Bradja. Troyes kaloi në epërsi gjatë pjesës së parë të sezonit. Edhe nëse pjesa e dytë ishte më e vështirë, skuadra përfundoi e treta, vetëm me mesataren e golave, pas fitores së fundit kundër Kanës. Por më e rëndësishmja, Troyes u promovua në Ligue 1, 21 vjet pas sezonit të fundit në këtë nivel.

Në sezonin e parë të Troyes në Ligue 1 në 1999–2000, skuadra përfundoi në vendin e 14-të, duke shmangur kështu rënien. Në fund të sezonit, emri ATAC u ndryshua në ESTAC për shkak të ankesave të një rrjeti francez supermarketesh me zbritje me të njëjtin emër. Ditët e lavdisë erdhën në dy sezonet e ardhshme, pasi dy herë përfunduan në vendin e shtatë, duke i kualifikuar për herë të parë në historinë e tyre për Kupën Intertoto në 2001 dhe 2002. Në 2001, me lojtarët Jérôme Rothen, Rafik Saïfi, Tony Heurtebis, Fabio Celestini dhe Nicolas Goussé në krah, ata mundën Newcastle United në një finale epike të Kupës Intertoto, e cila përfundoi 4–4 në St James' Park.

Pas një kualifikimi të raundit të parë në Kupën UEFA ndaj Sllovakisë MFK Ruzomberok (6–1; 0–1), Troyes humbi ndaj Leeds United 4–5 në total, pavarësisht se fitoi ndeshjen e dytë 3–2, dhe nuk arriti të kualifikohej në raundin e tretë. Vitin tjetër, ata mundën skuadrën spanjolle Villarreal, duke barazuar 0–0 në ndeshjen e parë dhe duke fituar ndeshjen e dytë 2–1. Megjithatë, rezultati u anulua pasi Troyes nxori në fushë një lojtar të skualifikuar, David Vairelles. UEFA e skualifikoi ESTAC-un dhe në vend të tyre e zuri Villarreali. Shkarkimi i menaxherit të ri Jacky Bonnevay dhe emërimi i Faruk Hadzibegic në janar nuk e shpëtuan Troyes. Ata përfunduan në fund të Ligue 1 dhe ranë në Ligue 2.

Falë marrjes së presidentit të ri Thierry Gomez, Troyes shmangu falimentimin për të përfunduar në vendin e 10-të sezonin e ardhshëm. Në vitin 2004, Jean-Marc Furlan, i cili pati rezultate spektakolare në Coupe de France me skuadrën amatore Libourne Saint-Seurin, u emërua menaxher. Në sezonin e tij të parë, klubi siguroi promovimin duke përfunduar i treti, kryesisht për shkak të paraqitjeve të shkëlqyera të dy sulmuesve të rinj në huazim, Sébastien Grax nga Monaco dhe Bafétimbi Gomis nga Saint-Etienne. Klubi luajti një futboll tërheqës, në stilin e ish-menaxherit Alain Perrin. Klubi e mbajti veten në Ligue 1 në 2005–06, por dështoi sezonin e ardhshëm (2006–07), duke përfunduar në pozitën e 18-të. Furlan u largua në fund të sezonit dhe Denis Troch u bë menaxheri i ri. Pasi nuk arriti të fitonte promovimin, me Troyes që mori vetëm katër pikë në njëmbëdhjetë ndeshjet e fundit të sezonit dhe përfundoi në vendin e gjashtë, pavarësisht se ishte në tre të parat gjatë pjesës më të madhe të sezonit, Troch u shkarkua në përfundim të sezonit. Ludovic Batelli u emërua sezonin e ardhshëm, por iu desh të luftonte kundër rënies. Ai u shkarkua në prill 2009 dhe menaxheri i përkohshëm, Claude Robin, më parë drejtor i formacionit të Troyes, nuk arriti të shmangë rënien.

Me klubin që u gjend sërish në vështirësi financiare, Thierry Gomez dha dorëheqjen si president dhe u zëvendësua nga Daniel Masoni, djali i ish-presidentit Angel Masoni. Në korrik 2009, Daniel Masoni angazhoi Patrick Rémy për të zëvendësuar Robin si menaxher. Rémy arriti të kthejë Troyes në Ligue 2, duke përfunduar i treti në Championnat National në 2010. Megjithatë, pas një mosmarrëveshjeje me presidentin Masoni, Remy u largua në qershor 2010 dhe Jean-Marc Furlan u kthye për të menaxhuar klubin. Klubi qëndroi në Ligue 2 në sezonin 2010–11, duke përfunduar në vendin e 16-të. Pas një fillimi të ngadaltë në fillim të sezonit të ri, rezultatet u përmirësuan me vazhdimin e sezonit. Gjërat u përmirësuan shumë dhe Troyes e gjeti veten sfiduese për promovim. Ata e arritën këtë në ndeshjen e 37-të të sezonit, me një fitore ndaj AS Monaco, më 11 maj 2012. Fitoret vendimtare ndaj rivalëve të mëdhenj Sedan, me një gol në minutën e fundit për mbrojtësin e djathtë Djibril Sidibé, dhe më pas disa javë më vonë kundër Clermont, i cili ishte i treti në atë kohë, lejuan Troyes të ngjitej në treshen e parë.

Prodhimi i disa prej futbollit më emocionues të ligës, me lojtarë të tillë si Marcos ose Mounir Obbadi, një mbrojtje e fortë e udhëhequr nga Rincón, Julien Outrebon, Matthieu Saunier dhe Stephen Drouin me mbrojtësin e majtë Fabrice N'Sakala dhe mbrojtësin e djathtë Djibril Sidibé, të dy. produktet e akademisë, si dhe mesfushorët Julien Faussurier dhe kapiteni Eloge Enza Yamissi në fakt bënë atë që askush nuk e priste në fillim të sezonit. Ata patën një gjysmë të dytë të fortë të sezonit, me vetëm 4 humbje, 5 barazime dhe 10 fitore (me vetëm një humbje në 10 ndeshjet e fundit të sezonit). Troyes u rikthye në Ligue 1 pesë vjet pas qëndrimit të tyre të fundit, dhe vetëm dy sezone pasi luajti në divizionin e tretë.

Në sezonin 2015–16 të Ligue 1, Troyes ra në Ligue 2 pasi përfundoi i fundit në tabelë duke fituar vetëm tre ndeshje gjatë gjithë vitit dhe u poshtërua në një ndeshje kur humbi 9–0 nga Paris Saint-Germain. Më 29 maj 2017, Troyes u promovua përsëri në Ligue 1 në herën e parë të kërkesës pasi mposhti Lorientin 2–1 në total në ndeshjen playoff/rënie. Më 20 maj 2018, Troyes u rikthye në Ligue 2 pas vetëm një sezoni në ligën e parë, duke përfunduar i dyti nga fundi.

Në sezonin 2018–19 të Ligue 2, Troyes përfundoi në vendin e tretë në tabelë. Troyes do të humbiste gjysmëfinalen e playoff-it kundër Lens 2–1 pas kohës shtesë.

Më 3 shtator 2020, City Football Group (CFG), një degë e Abu Dhabi United Group, njoftoi se ata kishin blerë shumicën e aksioneve në Troyes AC.

Në sezonin 2020–21 të Ligue 2, Troyes u promovua përsëri në Ligue 1 si kampionë të divizionit. Ata u rrëzuan përsëri pas sezonit 2022–23 të Ligue 1. Troyes pësoi një rënie të dyfishtë në nivelin e tretë të futbollit francez pas sezonit 2023–24 të Ligue 2. Sidoqoftë, pas përfundimit të sezonit, Bordeaux i pozicionuar në vendin e 12-të u ul administrativisht në Championnat National nga Direction Nationale du Contrôle de Gestion (DNCG) për shkak të problemeve financiare dhe Troyes u rivendos.

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
Redaktuar më 26-08-2024.

## Nderimet 
### Vendase 
* **Ligue 2**:
** **Fituesit**: 2014–15, 2020–21

### evropiane 
* **Kupa UEFA Intertoto**:
** **Fituesit**: 2001

## Troyes në futbollin evropian 
## Referime