Laureati

[djathtas|parapamje|235x235px| Kokat e laureatëve në monedha, të lashta dhe moderne: Sipër: [Vespaziani|Vespasian, si Cezari (73 pas Krishtit); Më poshtë: Napoleoni I si Perandor (1812). ]]
**Laureati** është një term që nënkupton një eminencë ose shoqërim me çmime letrare ose lavdata ushtarake . Termi përdoret gjithashtu edhe për marrësit e Çmimit Nobel, Çmimin Gandhi për Paqen, Çmimin Studentor të Paqes dhe për ish drejtorët muzikorë të orkestrave që mbajnë njëfarë niveli përfshirjeje.

## Historia 
Në Greqinë e lashtë, dafina ( *Laurus nobilis* ) ishte një bimë e shenjtë për Apollonin, dhe si e tillë, degëzat e saj formoheshin në një kurorë të thjeshtë ose kurorë nderi për poetët dhe heronjtë .  Kjo simbolikë ka qenë e përhapur që atëherë. "Letra laureate" në kohët e vjetra nënkuptonin dërgesat që shpallnin një fitore; dhe epiteti iu dha, edhe zyrtarisht (p.sh. John Skelton ) nga universitetet, poetëve të shquar. 

Emri i "bacca-laureate" për një diplomë bachelor tregon një konfuzion me një etimologji të supozuar nga latinishtja bacca lauri (kokrra e dafinës), e cila, megjithëse e pasaktë, përfshin të njëjtën ide. Nga përdorimi më i përgjithshëm i termit " poet laureat " lindi kufizimi i tij në Angli në detyrën e poetit të bashkuar me familjen mbretërore, të mbajtur fillimisht nga Ben Jonson, për të cilin pozicioni ishte, në thelb, i krijuar nga Charles I i Anglisë në vitin 1617. Emërimi i Jonson nuk duket se është bërë zyrtarisht si laureat i poetit, por pozicioni i tij ishte i barabartë me këtë. Zyra ishte një zhvillim i praktikës së kohëve të mëparshme, kur minstrelat dhe verifikuesit ishin pjesë e brezit të Mbretit; dhe është regjistruar se Riçard Zemërluani kishte një versificator regis ( Gulielmus Peregrinus ), dhe Henri III i Anglisë kishte një versificator (Mjeshtri Henri); në shekullin e 15-të, John Kay, gjithashtu një vjershës, i cili e përshkroi veten si Eduard IV i "poetit të përulur laureat" të Anglisë . Për më tepër, kurora kishte treguar patronazhin e saj në mënyra të ndryshme; Chaucerit i ishte dhënë një pension dhe një pije verë nga Edward III i Anglisë, dhe Edmund Spenserit një pension nga Mbretëresha Elizabeth I. W. Hamilton klasifikon Chaucer, Gower, John Kay, Andrew Bernard, John Skelton, Robert Whittington, Richard Edwards, Spenser dhe Samuel Daniel, si "Laureatë vullnetarë". 

### Poet laureat 
Sir William Davenant pasoi Jonson në vitin 1638 dhe titulli i poetit laureat iu dha me letra patentë për John Dryden në vitin 1670 dy vjet pas vdekjes së Davenant, së bashku me një pension prej 300 £ dhe një sasi të vogël verë të Ishujve Kanarie . Më pas posti u bë një institucion i rregullt, megjithëse shpërblimet ndryshonin, pasuesit e Dryden ishin T. Shadwell, i cili filloi odat vjetore të ditëlindjes dhe Vitit të Ri; Nahum Tate; Nicholas Rowe; Laurence Eusden; Colley Cibber; William Whitehead; Thomas Warton; Henry James Pye; Robert Southey; William Wordsworth; Alfred Tennyson; dhe, katër vjet pas vdekjes së Tennyson, Alfred Austin . Zyra arriti një shkëlqim të ri nga dallimi personal i Southey, Wordsworth dhe Tennyson; ajo kishte rënë në përbuzje përpara Southey-t dhe pas vdekjes së Tennyson-it kishte një ndjenjë të konsiderueshme se asnjë pasardhës i mundshëm nuk ishte i pranueshëm, pasi William Morris dhe Algernon Charles Swinburne nuk ishin poetë të oborrit. Megjithatë, përfundimisht, padëshirueshmëria e thyerjes së traditës për arsye të përkohshme, dhe kështu shkëputja e lidhjes së vetme zyrtare midis letërsisë dhe shtetit, mbizotëroi mbi protestat kundër ndjekjes së Tennyson nga ndonjë gjeni inferior. Shfuqizimi u mbrojt në mënyrë të ngjashme kur vdiqën Thomas Warton dhe William Wordsworth. Poeti laureat, duke qenë nëpunës i gjykatës, konsiderohej përgjegjës për prodhimin e vargjeve formale dhe të përshtatshme në ditëlindje dhe raste shtetërore; por veprimtaria e tij në këtë drejtim ka ndryshuar, sipas rrethanave, dhe zakoni pushoi së qeni i detyrueshëm pas vdekjes së Pye. Wordsworth përcaktoi, përpara se të pranonte nderin, se asnjë efuzion formal prej tij nuk duhet të konsiderohet si domosdoshmëri; por Tennyson ishte përgjithësisht i lumtur në poezitë e tij të shumta të kësaj klase. Shpërblimet e postit kanë ndryshuar; Ben Jonson fillimisht mori një pension prej 100 markash, dhe më vonë një "terse verë kanarie" vjetore. Pye-së iu bë një kompensim prej 27 £ në vend të verës. Tennyson tërhoqi 72 £ në vit nga departamenti i Lord Chamberlain dhe 27 £ nga Lord Steward. 

## Shih edhe 
* Alumni
* Studenti
* Absolventi

## Referime