Mësimdhënia ndërdisiplinore

**Mësimdhënia ndërdisiplinore** është një metodë, ose grup metodash, të përdorura për të dhënë mësim në të gjithë disiplinat kurrikulare ose "bashkimi i disiplinave të veçanta rreth temave, çështjeve ose problemeve të përbashkëta.  Shpesh, mësimdhënia ndërdisiplinore shoqërohet ose është një komponent i disa qasjeve të tjera mësimore. Për shembull, në një përmbledhje të literaturës mbi këtë temë të botuar në 1994, Kathy Lake identifikoi shtatë elementë të përbashkët për modelet e kurrikulave të integruara: një kombinim lëndësh; një theks në projekte ; përdorimi i një shumëllojshmërie të gjerë të materialeve burimore, jo vetëm teksteve shkollore; theksimi i marrëdhënieve ndërmjet koncepteve; njësi tematike ; orare fleksibël; dhe grupim fleksibël të studentëve.  

## Llojet 
Ka shumë lloje ose nivele të ndryshme të mësimdhënies ndërdisiplinore. Nga njëra anë, shkollat mund të përdorin një *qasje ekipore ndërdisiplinore*, në të cilën mësues të fushave të ndryshme të përmbajtjes i caktohen një grupi studentësh të cilët inkurajohen të lidhin disa nga mësimdhëniet e tyre.  Metoda më e zakonshme e zbatimit të mësimit të integruar ndërdisiplinor është *njësia tematike*, në të cilën një temë e përbashkët studiohet në më shumë se një fushë të përmbajtjes. 

Shembulli i dhënë më sipër në lidhje me lumenjtë do të konsiderohej *dizajn multidisiplinor ose paralel*, i cili përkufizohet si mësime ose njësi të zhvilluara në shumë disiplina me një temë të përbashkët organizuese. 

Një nga studiuesit më të shquar të teknikave të mësimdhënies ndërdisiplinore është James Beane, i cili mbron *integrimin e kurrikulës*, që është kurrikula që është hartuar në bashkëpunim rreth çështjeve të rëndësishme. Ai ka katër komponentë kryesorë: integrimin e përvojave, integrimin social, integrimin e njohurive dhe integrimin si dizajn i kurrikulës. Ai ndryshon nga llojet e tjera të mësimdhënies ndërdisiplinore në atë që fillon me një temë qendrore që del nga pyetjet ose shqetësimet sociale që kanë studentët, pa marrë parasysh përvijimet e lëndëve. 

Në vitin 1989, u botua nga ASCD (Aleksandria, Va) vepra me titull, Interdisciplinary Curriculum: Design and Implementation, nën redaktimin e Heidi Hayes. Në këtë vepër, ajo prezantoi një vazhdimësi opsionesh për dizajn që përfshin punën e disiplinuar të përqendruar paralelisht me integrimin multidisiplinor deri në integrimin e plotë.

## Zbatimi 
Heidi Hayes Jacobs paraqet një qasje me katër faza për planifikimin e integrimit të kurrikulës.  Së pari, ajo sugjeron që një shkollë të kryejë kërkime veprimi për të mësuar më shumë se si të zbatohet integrimi i kurrikulës. Kjo duhet të bëhet gjashtë muaj deri në një vit përpara se kur shkolla do të tentojë integrimin e kurrikulës. Më pas, faza e dytë kërkon zhvillimin e një propozimi. Faza e tretë konsiston në zbatimin dhe monitorimin e njësisë pilot; kjo duhet të ndodhë në vitin e dytë të planit të integrimit të kurrikulës. Faza e katërt zhvillohet në vitin e tretë të planit dhe kërkon që stafi të miratojë programin bazuar në gjetjet nga faza e tretë. 

Zgjedhja e një teme për të fokusuar mësimin ndërdisiplinor është një hap kyç në zbatimin e kësaj qasjeje. Temat duhet të jenë me interes për studentët dhe të përshtatshme për kurrikulën e kërkuar. Në disa situata, studentët mund të zgjedhin temën tematike. Temat duhet të jenë gjithashtu tema me interes për mësuesin(ët) sepse udhëzimet tematike të suksesshme shpesh kërkojnë kërkime dhe përgatitje shtesë. Temat ndërdisiplinore që lidhen me disiplina të shumta akademike mund të përforcohen në mësime gjatë gjithë ditës së shkollës. 

Pyetjet thelbësore janë të dobishme në fokusimin e temës së njësive të kurrikulës ndërdisiplinore. Pyetjet thelbësore janë pyetje të hapura, intelektualisht tërheqëse që kërkojnë të menduarit më të lartë. Pyetjet thelbësore i ndihmojnë mësuesit të zgjedhin faktet dhe konceptet më të rëndësishme në lidhje me temën dhe shërbejnë për të fokusuar përpjekjet e planifikimit. Për studentët, pyetjet thelbësore nxjerrin në pah faktet dhe konceptet kryesore që lidhen me temën ndërdisiplinore. Ato shërbejnë gjithashtu si fokus për analizë dhe vlerësim. Pyetjeve të mira thelbësore nuk mund të përgjigjen me një po/jo të thjeshtë ose të vërtetë/e gabuar; nxënësit duhet të diskutojnë, mbrojnë dhe debatojnë çështje që lidhen me temën. Hartimi i udhëzimeve ndërdisiplinore rreth pyetjeve thelbësore kërkon që studentët të mësojnë përmbajtjen dhe të zhvillojnë aftësitë e analizës kritike. 

## Shih edhe 
* Mësimi tematik
* Ndërdisiplinariteti
* Të nxënit e mbështetur në dukuri

## Referime