open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Neominimalizmi

**Neo-minimalizmi** është një lëvizje artistike amorfe e fundit të shekullit të XX dhe fillimit të shekullit të XXI. Ajo quhet ndryshe *Arti Neo-Gjeometrik* ose *Arti Neo-Geo*. Terma të tjerë përfshijnë: *Neo-Konceptualizëm*, *Neo-Futurizëm*, *Neo-Op*, *Neo-Pop*, *Abstraksioni i Ri*, *Poptometri*, *Post-Abstraksionizëm* dhe *Smart Art*.

## Origjina 
Si një produkt i lëvizjes moderniste të viteve 1960, ajo u ndikua nga stili i Artit Bauhaus, i cili hodhi poshtë dizajnet luksoze për një qasje më të thjeshtë.

## Veçoritë 
Aspektet e *Artit Postmodern* që janë përshkruar si neo-minimalizëm (dhe termat e lidhur me të) përfshijnë një *rivlerësim të formave të mëhershme të artit*. Lëvizja u ndikuar nga zhvillimet e hershme të rrymave të ndyrshme artistike të lindura në shekullin e XX, si Arti Minimalist, Ekspresionizmi Abstrakt dhe prodhimet e tyre, Pop Arti dhe Op Arti, duke synuar kritikimin e mekanizimit dhe merkantilizmit. 

Artistët bashkëkohorë që janë të lidhur me termin, ose që janë përfshirë në shfaqjet që e përdorin atë, përfshijnë Peter Halley, Philip Taaffe, Lorenzo Belenguer, Ashley Bickerton, David Burdeny, Paul Kuhn, DoDoU, Eve Leader, Peter Schuyff, Christopher Willard dhe Tim Zuck. Skulpturat prej çeliku të Richard Serra janë përshkruar si *neo-minimalizëm i ashpër. . . .*

### Dizajn dhe muzikë 
Përtej pikturës, skulpturës dhe *arteve të tjera muzeale*, termi është aplikuar për arkitekturën, dizajnin dhe muzikën. Në të vërtetë, në arkitekturë neo-minimalizmi është identifikuar si pjesë e *ortodoksisë së re. . . .* Siç pohoi autori finlandez Juhani Pallasmaa: *Pas trazirave të post-modernizmit, ka ardhur përsëri koha për neo-minimalizmin, neo-asketizmin, neo-mohimin dhe varfërinë idealiste*.

## Shiko gjithashtu 
* Ekspresionizmi Abstrakt
* Postmodernizmi
* Modernizmi
* Arti Pararojë
* Pointilizmi
* Ekspresionizmi
* Surrealizmi
* Dadaizmi
* Purizmi
* Racionalizmi (arkitekturë)
* Brutalizmi
* Tonalizmi
* Kubizmi
* Neominimalizmi
* Kiçi
* Jean Dubuffet
* Marc Chagall
* Jackson Pollock
* Gino Severini
* Georges Seurat
* Paul Cézanne
* Henri Matisse
* Paul Gaugin
* Vincent van Gogh
* Edvard Munch
* Gustav Klimt
* Salvador Dalí
* Joan Miro
* Ernst Ludwig Kirchner
* Vasili Kandinski
* Umberto Boccioni
* Pablo Picasso
* Marcel Duchamp
* Diego Rivera
* Pierre-Auguste Renoir
* Klod Monet

## Referime 
## Bibliografia
* 
* *Cadence: The American Review of Jazz and Blues*, Vol. 14 (1988), fq. 65.
* 
* 
* 
* 
* {{Cite book|author = John Albert Walker|title = Glossary of Art, Architecture, and Design Since 1945|edition =i 3-të|location = Nju Jork|publisher =G. K. Hall|year = 1992|language = en   == Linqe të jashtme == * The Rise of Neo-minimalism *
Letras y figuras

**Letras y figuras** ( Spanjisht, "shkronja dhe figura") është një zhanër i pikturës i krijuar nga José Honorato Lozano gjatë periudhës koloniale Spanjolle në Filipine. Forma e artit dallohet nga përshkrimi i shkronjave të alfabetit duke përdorur një zhanër pikture që konturonte forma të figurave njerëzore, kafshëve, bimëve dhe objekteve të tjera të quajtura *Tipos del País* të popullarizuara nga Damián Domingo . Shkronjat e përshkruara shprehin një frazë ose një emër, zakonisht atë të klientit që porositi punën.  Pikturat janë bërë me ngjyra uji në letër Manila . Shembulli më i hershëm i kësaj forme arti daton nga viti 1845; mostrat e fundit ekzistuese u përfunduan gjatë pjesës së fundit të periudhës amerikane në vitet 1930 gjatë administrimit të Komonuelthit të Filipineve . 

Në vitin 1995, një album i pikturave të José Honorato Lozanos u shit në ankand në Christie's me ofertën fillestare prej 300,000 £ . 
* IMELDA ROMUALDEZ MARCOS, me prejardhje të panjohur. I vendosur në Muzeun Malacañang, besohet se është pikturuar për ish- Zonjën e Parë Imelda Marcos . Ai përshkruan ndërtesat dhe institucionet e krijuara nga ajo dhe Ferdinand Marcos . 
* PASKO ( Filipinisht, "Krishtlindjet"), pikturuar nga Alvaro Jimenez në 1988 për Muzeun Ayala . Ajo u shtyp si kartolina e Krishtlindjes e muzeut po atë vit. 

## Shiko gjithashtu 
* Arti i Filipineve
* Iniciali i historisë

## Referime
Grupi Hoosier

djathtas|parapamje|222x222px| Katër nga pesë artistët e Grupit Hoosier në pikturën "Juria e Artit" nga Wayman Elbridge Adams . Nga e majta në të djathtë janë Steele, Stark, Adams dhe Forsyth. Gruelle kishte vdekur në kohën kur u pikturua fotografia.
Grupi **Hoosier** ishte një grup piktorësh impresionistë të Indianës që punonin në fund të shekullit të 19-të dhe në fillim të shekullit të 20-të. Artistët që konsiderohen anëtarë të Grupit përfshijnë TC Steele, Richard Gruelle, William Forsyth, J. Ottis Adams dhe Otto Stark . Së bashku ata janë të njohur kryesisht për interpretimet e tyre të peizazhit të Indianës.

Edhe pse anëtarët e grupit kishin prejardhje dhe trajnim të ndryshëm, Grupi fitoi kohezionin e tij nga vendosmëria e të pestëve për të ndjekur shkollën e artit në Mynih në fund të viteve 1880. Pas kthimit të tyre në Indiana, grupi dominoi skenën e artit të Indianës gjatë viteve 1920. Forsyth, Steele dhe Adams ligjeruan art në akademitë brenda shtetit dhe ndihmuan në përhapjen e etikës së grupit. Artistët e Hoosier Group ekspozuan të gjithë rregullisht në shtet për disa dekada më pas dhe ishin të dobishëm në formimin e Shoqatës së Artistëve Perëndimorë .

Pas shfaqjes së Modernizmit në ekspozitën e Shfaqja e Armatimit të vitit 1913 në New York City dhe më vonë në Çikago, dukshmëria dhe shitjet e Grupit Hoosier ranë në mënyrë dramatike. Gjatë kësaj periudhe, anëtarët e grupit po plaken dhe e gjetën veten të bllokuar në atë që u karakterizua në atë kohë si një stil i modës së vjetër të pikturës. Sot, veprat janë shumë të koleksionueshme dhe gjenden në shumë koleksione private dhe publike nëpër Shtetet e Bashkuara. Një numër koleksionesh, kryesisht në Indiana, përfshijnë veprat e të pesëve. Këto përfshijnë: Muzeu Haan Mansion i Artit të Indianës në Lafayette ; Muzeu i Artit i Indianapolis, Koleksioni i Shkollave Publike Shortridge/Indianapolis në Muzeun Shtetëror të Indianës, Klubi Columbia në Indianapolis; Muzeu i Artit Sidney dhe Lois Eskenazi në Bloomington ; Muzeu i Artit Richmond në Richmond ; Muzeu i Artit David Owsley në Muncie ; Muzeu i Artit Swope në Terre Haute ; dhe Universiteti DePauw në Greencastle .

## Shiko gjithashtu 
* Grupi Irvington
* Grupi Richmond

## Referencat 
* Burnet, Mary Q. Arti dhe Artistët e Indianës. Nju Jork; The Century Co., 1921.
* Gerdts, William H. Arti në të gjithë Amerikën: Dy shekuj të pikturës rajonale, vëll. 2. Nju Jork: Abbeville Press, 1990.
* Gerdts, William H. dhe Newton, Judith Vale. Grupi Hoosier: Pesë piktorë amerikanë. Indianapolis: Botimet Eckert, 1985.
* Krause, Martin. Pasazhi: Kthimi i piktorëve të Indianës nga Gjermania, 1880 - 1905. Indianapolis: Muzeu i Artit i Indianapolis, 1990.
* Morton, Elizabeth. "Martinus Andersen dhe Grupi i Artistëve Hoosier, 1910-15." 1915.
* Martinus Andersen dhe Grupi i Artistëve Hoosier (Letër Pune)

## Linqe te jashtme 
* Dokumentet Otto Stark
KF Mokra Gora

**KF Mokra Gora** (serbisht: ФК Мокра Гора, shqip: KF Mokra Gora) është një klub futbolli me seli në Zubin Potok, Kosovë. Ata garojnë në Ligën e Zonës Shumadia-Rashka, niveli i katërt i sistemit të ligës kombëtare.

## Historia 
Gjatë kohës së Jugosllavisë, edhe shqiptarët luanin për këtë klub.

Klubi mori pjesë në dy sezonet e fundit të Kupës së Serbisë dhe Malit të Zi (2004–05 dhe 2005–06). Ata u eliminuan në raundin e hapjes në çdo rast, duke humbur bindshëm ndaj Obiliqit (5–1)  dhe OFK Beograd (3–0), respektivisht. Në Kupën e Serbisë 2006–07, klubi do të mundte Borac ÇaÇak në raundin e parë me penallti. Më pas ata luajtën me Yllin e Kuq të Beogradit dhe humbën ngushtë 2–1 ndaj fituesve eventualë të kompeticionit.

Në sezonin 2014–15, klubi fitoi Ligën e Zonës Morava dhe u promovua në Ligën Serbe Perëndimore. Ata kaluan pesë sezone në nivelin e tretë të futbollit serb, përpara se të bien në Ligën e Zonës Shumadia-Rashka në vitin 2020.

## Nderimet 
**Liga e Zonës Morava** (Klasa 4)

* 2014–15

## Stinorët 
## Shih edhe 
* Veriu i Kosovës
* Liga futbollistike e Veriut të Kosovës

## Lidhje të jashtme 
* Faqja e klubit në Srbijasport

## Referime
Rripi (armë zjarri)

parapamje|250x250px|Një rrip mitralozi M60 i mbushur me fishekë 7.62×51 mm të NATO-s, në bordin e një mjeti patrullues të marinës amerikane.
Një **rrip municioni** është një pajisje arme zjarri që përdoret për të paketuar dhe ushqyer gëzhoja, zakonisht për armë automatike me shkrepje të shpejtë, si mitralozë. Sistemet e ushqyer me brez minimizojnë peshën proporcionale të aparatit të municionit me të gjithë sistemin e armëve dhe lejojnë shkallë të lartë të zjarrit të vazhdueshëm pa pasur nevojë për ndryshime të shpeshta të karikatorit. Kapaciteti i rripave dhe kontejnerëve të rripave të lidhur është zakonisht një funksion i peshës dhe masës, dhe madhësia e tyre është e kufizuar nga kalibri dhe transportueshmëria e kombinuar e armës dhe municionit. Kapaciteti më i zakonshëm i municioneve që zakonisht mbahen në një sistem armësh portativ nga njeriu variojnë nga 50 në 300 fishekë.

## Shiko edhe 
* Municioni
* Fisheku
* Plumbi

## Referenca
Vasil Xhaçka

**Vasil Xhaçka** (1895 - 1978) ka qenë përkthyes dhe shkrimtar shqiptar. 

## Shih edhe 
* Petraq Xhaçka
* Letërsia për fëmijë

## Referime
Mynexhimbashi

[parapamje|150px|[Astronomët dhe astrologët e Observatorit Osman të kryesuar nga "müneccimbaşı" (astrologu kryesor) duke përdorur sekstantin. (Muzeu i Pallatit Topkapi)]]

**Mynexhim Bashi** (turqisht: *Müneccimbaşı*, alfabeti arab منجم باشي) ishte titulli që i jepej astrologut kryesor të oborrit në Perandorinë Osmane.

Titulli u mbajt në vazhdimësi nga shekulli i 15-të deri në rënien e Perandorisë.

Që nga fundi i shekullit të 17-të, "müneccimbaşı" Ahmet Dede ishte gjithashtu i famshëm si historian dhe njeri i letrave dhe meqenëse ai përmendet së bashku me titullin e tij dhe lidhje me veprat e tij, termi mund të përdoret në disa burime duke iu referuar vetëm Müneccimbaşı Ahmed Dede.

## Referime 

*
Njësia e Policisë Luanët (Maqedoni e Veriut)

**Njësia e Policisë Luanët** (maqedonisht: Единица за брзи инервенции ,,Лавови" *Edinica za brzi intervencii "Lavovi"*) ose **Luanët** ishte një njësi speciale policore për ndërhyrje të shpejta e formuar nga Ministria e Punëve të Brendshme të Maqedonisë së Veriut në vitin 2001. Ajo u shpërbë në vitin 2004.
[parapamje|Kompania e njësisë në korrik 2001 afër [Kumanovës.]]

## Lidershipi 
* Goran Stoykov, gjeneral policie
* Goran Georgievski Muyo, komandant policie
* Toni Mihailovski, zëdhënës
* Oliver Petrushevski, i vrarë në aksion (†2001)

## Shiko edhe 
* Lufta e vitit 2001 në Maqedoni
* Njësia e Policisë Alfa
* Njësia e Operacioneve Speciale Tigrat
* Njësia Speciale e Mbështetjes
* Policia Kufitare e Maqedonisë së Veriut

## Referenca
Policia Kufitare e Maqedonisë së Veriut

parapamje|181x181px|Stema e Policisë Kufitare të Maqedonisë.
**Policia Kufitare e Maqedonisë së Veriut** (maqedonisht: Гранична полиција на Македонија *Granična policija na Makedonija*) është një njësi policore që monitoron dhe mbron kufijtë e Maqedonisë së Veriut, me Policinë e Maqedonisë se Veriut.

## Automjetet 
* 1 Autobus Mercedes
* 2 Minibus Mercedes Sprinter
* 23 Motoçikleta Kross Husqvarna
* 17 Ford Focus
* 8 Ford Transit
* 62 Xhipa Land Rover Defender
* 2 Xhipa Land Rover Freelander

## Sulmet 
*Artikulli kryesor: Perleshjet e Kumanovës*

## Shiko edhe 
* Njësia e Policisë Alfa
* Njësia e Policisë Luanët (Maqedoni e Veriut)
* Ministria e Punëve të Brendshme
* Njësia Speciale e Mbështetjes

## Referenca
Njësia Speciale e Mbështetjes (Maqedoni e Veriut)

**Njësia Speciale e Mbështetjes** (maqedonisht: Посебна Единица за Поддршка *Posebna Edinica za Poddrshka*; ПЕП) është një njësi speciale policore në Maqedoninë e Veriut.

## Misione të rëndësishme të brendshme 
* Perleshjet e Kumanovës

## Shiko edhe 
* Ministria e Punëve të Brendshme
* Ushtria e Maqedonisë së Veriut
* Njësia e Policisë Luanët (e shpërbërë)
* Njësia e Operacioneve Speciale Tigrat
* Njësia e Policisë Alfa

## Referenca
Njësia e Policisë Alfa (Maqedoni e Veriut)

**Njësia për reagim dhe intervenim të parë** (maqedonisht: Единицата за прв одговор и интервенција „Алфа“ *Edinica za prv odgovor i intervencija "Alfa"*) ose **Alpha** (ЕПОИ „Алфа“ ''EPOI "Alfa") është një njësi speciale policore në Maqedoninë e Veriut.

## Shiko edhe 
* Ministria e Punëve të Brendshme
* Njësia e Policisë Luanët (e shpërbërë)
* Njësia e Operacioneve Speciale Tigrat
* Njësia Speciale e Mbështetjes

## Referenca
Njësia e Operacioneve Speciale Tigrat (Maqedoni e Veriut)

**Njësia Speciale Antiterroriste "Tigar"** (maqedonisht: Специјална антитерористичка единица „Тигар“ *Specijalna antiteroristiçka edinica "Tigar"*) është një njësi policore në Maqedoninë e Veriut, dhe një nga divizionet më prestigjioze.

## Misione të brendshme të rëndësishme 
* 2001 - Lufta në Maqedoni
* 2007 - Operacioni Mountain Storm
* 2008 - Akcioni policor: *Ash*, (Klani Bajrush)
* 2010 - Akcioni policor: *Conductor*, (Frankfurt-Mafia)
* 2012 - Arrestat after Killingat e liqenit Smilkovci
* 2014 - Akcioni policor: *Network*, (Klani Grchec)
* 2014 - Akcioni policor: *Kalabria*, (Klani Nezim)
* 2014 - Akcioni policor: *Hammer*, (Klani Fadilj Arslani)
* 2015 - Perleshjet e Kumanovës
[parapamje|Tigrat (në të zezë) dhe [Njësia e Policisë Luanët (Maqedoni e Veriut)|Luanët (në të gjelbër, e shpërbërë).]]

## Misione jashtë vendit 
;Serbi
2014 - Përmbytjet në Serbi: 24 burra dhe një Mi-17.

;Bosnjë dhe Hercegovinë
2014 - Përmbytjet në Bosnje: 15 burra.

## Shiko edhe 
* Ministria e Punëve të Brendshme (Maqedoni e Veriut)
* Njësia e Policisë Alfa
* Njësia Speciale e Mbështetjes
* Policia Kufitare e Maqedonisë së Veriut

## Burime
Njësia e Ndërhyrjes së Shpejtë (Maqedoni e Veriut)

parapamje|Emblema.
**Njësia e Ndërhyrjes së Shpejtë** (maqedonisht: Единица за брзо распоредување *Edinica za brzo rasporeduvanje*) është njësi speciale policore në Maqedoninë e Veriut.

## Misione të rëndësishme të brendshme 
*Artikulli kryesor: Perleshjet e Kumanovës*

## Armët 
:* Glock 17
:* Zastava М-70
:* X95-S
:* Zastava М-92
:* Zastava М-76
:* Zastava М-93
:* AR-M1
:* Dragunov sniper rifle
:* McMillan Tac 50
:* Sako TRG
:* PK machine gun

## Shiko edhe 
* Njësia Speciale e Mbështetjes (Maqedoni e Veriut)
* Ministria e Punëve të Brendshme

## Referenca
Nehat Devolli

parapamje|Nehati
**Nehat Devolli** lindi ne Peje me 30 Gusht 1978. Ai rrjedh nga nje familje e njohur Kosovare. Perveq me aktivitete te ndryshme biznesore ai eshte nje filantrop dhe aktivist i dalluar.

## Burime 
https://telegrafi.com/afaristi-nehat-devolli-ka-nje-propozim-per-pako-ekonomike/

https://telegrafi.com/nehat-devolli-memoriali-11-shtatorit-se-shpejti-te-ndertohet-ne-peje/

https://insajderi.com/devolli-corporation-shperblehet-me-cmimin-punedhenesi-i-vitit-2018/

https://www.instagram.com/p/Bc5HGRfnXub/?hl=en

https://www.dukagjini.com/pjesa-metalike-nga-kullat-binjake-do-te-vendoset-si-memorial-ne-peje/ 

https://www.njeshi.com/ndertimi-i-memorialit-te-11-shtatorit-ne-peje-rotary-club-peja-pritet-nga-ambasada-e-shba-se-ne-prishtine/ 

https://www.gazetaexpress.com/pjesa-metalike-e-kullave-binjake-dergohet-me-ceremoni-per-ne-peje/
Arvanitët dhe origjina e grekëve-Peloponezi (Vëllimi I)

**Arvanitët dhe origjina e grekëve - Peloponezi** (Vëllimi I) është një libër nga historiania shqiptare Elena Kocaqi, botuar në vitin 2022 nga Shtëpia Botuese "Dodona Press" në Tiranë. Ky vëllim, që përbëhet nga 446 faqe, trajton historinë e popullsisë shqiptare në rajonin e Peloponezit në Greqi, duke u bazuar në dokumente historike bizantine, osmane dhe veneciane.

Libri ofron një analizë të detajuar të të dhënave të popullsisë shqiptare në Peloponez, duke shqyrtuar regjistrat dhe dokumentet e kohës me metodologjinë e analizës emër për emër. Sipas autores, ky është një ndër metodat më të sakta për të përcaktuar madhësinë dhe përbërjen e popullsisë shqiptare në këtë rajon dhe për të kuptuar rolin e saj të rëndësishëm në formimin e kombit dhe shtetit modern grek.

Ky studim nxjerr në pah një dimension të rëndësishëm të historisë së Peloponezit, duke sfiduar narrativat tradicionale mbi përbërjen etnike të rajonit dhe duke theksuar kontributin e shqiptarëve (arvanitëve) në zhvillimin kulturor, politik dhe shoqëror të Greqisë së sotme.

Titulli: Arvanitët dhe origjina e grekëve: Peloponezi (popullsia shqiptare sipas burimeve historike bizantine, osmane dhe veneciane)
Autorja: Elena Kocaqi
ISBN: 9789928461636
Botues: Dodona Press, Tiranë
Viti i botimit: 2022
Fjalë kyçe: Historia, Arbëreshë, Regjistrime të popullsisë, Dokumente, Peloponez (Greqi).

Kocaqi, përmes këtij libri, kontribuon në studimet historike mbi lidhjet dhe ndikimet e ndërsjella midis shqiptarëve dhe grekëve, duke sjellë në dritë të re kontekstin historik të rajonit të Peloponezit.

## Burimet
Arvanitët dhe origjina e grekëve (Vëllimi II)

**Arvanitët dhe origjina e grekëve** (Vëllimi II) është një libër i autores dhe historinares shqiptare Elena Kocaqi, botuar nga "Dodona Press" në Tiranë në vitin 2022. Ky vëllim prej 252 faqesh është pjesa e dytë e një serie studimesh që shqyrton historinë e popullsisë shqiptare në rajonet e Atikës, Beotisë, Etolisë, Thesalisë, Eubesë dhe ishujve grekë, bazuar kryesisht në regjistrat osmane të kadastrës. ISBN i librit është 978-9928-4616-4-3.

Libri argumenton për praninë e rëndësishme të arvanitëve (shqiptarëve të Greqisë) në këto rajone gjatë shekullit të XV dhe më pas, duke u bazuar në burime osmane që regjistronin kryefamiljarët për qëllime taksimi. Studimi përpiqet të evidentojë dhe të dokumentojë madhësinë dhe përhapjen e popullsisë shqiptare në këto territore, duke ofruar një perspektivë të re mbi përbërjen demografike dhe identitetin e hershëm të këtyre rajoneve greke.

Libri është një kontribut i rëndësishëm në fushën e historiografisë, që shtjellon në detaje marrëdhëniet komplekse dhe ndërlidhjet kulturore midis shqiptarëve dhe grekëve, duke sfiduar narrativat tradicionale për origjinën dhe përbërjen e popullsisë së Greqisë mesjetare dhe të hershme moderne.

## Burimet
Një javë në Manastir (Nëntor 1908)

**Një javë në Manastir (Nëntor 1908)** roman me autor Mustafa Nano. Botuar në Tiranë nga Shtëpia botuese "UET Press" në vitin 2020. Faqet e librit 338. ISBN 978-9928-320-08-7
Naim Frashëri në historiografinë letrare shqipe

**Naim Frashëri në historiografinë letrare shqipe** libër me autore Irma Bilali. Botuar në vitin 2022. Libri ka 421 faqe. ISBN 9789989589515
Serenay Sarıkaya

**Serenay Sarıkaya** (lindi më 1 korrik 1992) është një aktore dhe modele turke e njohur më së shumti për *Medcezir* dhe *Fi*.

Ajo u diplomua në degën e teatrit të Liceut të Arteve të Bukura në Stamboll. Në moshën katërmbëdhjetë vjeçare, ajo bëri debutimin e saj në aktrim me një pjesë të vogël në filmin *Şaşkın* (2006) dhe filmin *Plajda* (2008). Roli i saj i parë kryesor është në serialin fantazi për fëmijë *Peri Masalı* (2008). Me Kaan Urgancıoğlu, ajo luajti në serialin *Limon Ağacı* (2008) dhe filmin e shkurtër anglez *Hoşçakal*.

Roli i saj i madh është "Sofia" në serialin e hitit komedik të krimit *Adanalı* (2008–10). Ajo rriti popullaritetin e saj duke marrë rolet kryesore në serialet *Lale Devri* (2010-2013) dhe *Medcezir* (2013-2015).

Me Nejat İşler, ajo vazhdoi karrierën e saj filmike në seritë e filmave ekskluzive *Behzat Ç. Ankara Yanıyor* dhe *İkimizin Yerine*. Që nga viti 2019, Sarıkaya performon në "Alice Müzikali", e cila është një përshtatje muzikore e bazuar në Alice in Wonderland. Ajo mori vlerësime kritike dhe fitoi vlerësime të shumta, duke përfshirë dy çmime Golden Butterfly.

Në moshën pesëmbëdhjetë vjeç, ajo mori pjesë në një konkurs bukurie dhe mori një çmim special nga juria në Konkursin Evropian të Bukurisë për të Rinjtë. Më vonë, Sarıkaya u bë nënkampionja e parë në Miss Turqia 2010. Përveç karrierës së saj të aktrimit, Sarıkaya është shfaqur në shumë filma reklamues dhe është fytyra e markave të shumta. Në vitin 2014, ajo u zgjodh si Femra e Vitit nga *GQ Türkiye*.

## Jeta e hershme
Serenay Sarıkaya lindi më 1 korrik 1992 në Ankara, nga Seyhan Umran dhe Mustafa Sarikaya. Ajo banoi me familjen në Antalia deri në moshën 7-vjeçare kur prindërit e saj u ndanë. Pas rimartesës së babait të saj, ajo u shpërngul në Stamboll me nënën e saj. Ajo më vonë përshkroi përvojën e saj të rritjes pa të atin në një intervistë: "Për një vajzë të vogël, babai është një faktor i veçantë në evolucionin e saj. Të rritesh pa babanë është një përvojë e madhe". Në atë kohë, kur donin të vendosnin për jetesën e tyre në Antalia ose Stamboll, Sarıkaya i tha nënës së saj se donte të bëhej aktore dhe e detyroi nënën e saj të transferohej në Stamboll. Sarıkaya filloi të studionte në shkollën e mesme të Antalias Saime Salih Konca. Por ajo u zhvendos në Stamboll. Ajo u diplomua në degën e teatrit në Shkollën e Lartë e Arteve të Bukura. Edhe pse ka dashur të vazhdojë studimet në universitet, ende nuk ka marrë asnjë diplomë. Gjatë fëmijërisë së saj, Sarıkaya donte të bëhej modele. Ajo ka qenë një lojtare e zjarrtë e volejbollit dhe gjithashtu merr pjesë shpesh në basketboll. Ajo është gjithashtu e interesuar për tenisin dhe kërcimin latin. Në moshën 15-vjeçare, Sarıkaya mori pjesë në Konkursin Evropian të Bukurisë për Rinj të mbajtur në Republikën Çeke dhe mori një çmim special nga juria.

## Filmografia
## Teatër
## Çmimet
## Referime
Shqiptarët, cikël reportazhesh historikë

**Shqiptarët, cikël reportazhesh historikë** libër me autor Ben Andoni. Shtëpia botuese "Papirus", botuar në Tiranë në vitin 2015. Libri ka 462 faqe. ISBN 978992842566-9

Ben Andoni ka eksploruar Shqipërinë pëllëmbë për pëllëmbë për të na sjelle në këtë libër një pasqyrë të Shqipërisë bashkëkohore, vendet, njerëzit dhe historitë.
Shënime në çadër

**Shënime në çadër** libër me autor Vesel Hoxha. Shtëpia Botuese "Botimet M&B". Botuar në Tiranë në vitin 2020. ISBN 9789928307194

Ky është një postulat, i cili po anashkalohet dhe harrohet, por që e shoqëron këtë botim nga faqja e parë deri në fund, duke na sjellë një jetë plot pasion e sakrifica, që pak e njohin të një gjeologu që i dha familjes dhe vendit shumë nga energjia dhe përkushtimi i tij.
Invazionet greke në Shqiperinë e Jugut 1912-1914

**Invazionet greke në Shqiperinë e Jugut 1912-1914** libër historik me autor Timo Dilo. Botuar nga "Plejad" në vitin 2022. Libri ka 310 faqe. ISBN 978-9928-183-63-7

Invazioni i parë grek në tokat shqiptare u bë gjatë Luftes së Parë Ballkanike. Në këtë luftë, që u shpall nga mesi i tetorit të vitit 1912 dhe mbaroi në maj të vitit 1913, merrnin pjese, nga një anë Bullgaria, Serbia, Greqia e Mali i Zi dhe nga ana tjetër, Turqia. Lufta përfundoi me humbjen e Turqisë. Në kuadrin e përgjithshëm të operacioneve luftarake, një pjesë e ushtrisë greke invadoi territoret e Shqipërisë së Jugut.

Invazioni grek kishte për qëllim kryesor pushtimin e territorit të kësaj pjese të vendit tonë për ta aneksuar në mbretërinë helenike. Për Shqipërinë e Jugut ose "Epirin e Veriut" siç e quante ajo qëllimisht, Athina avanconte prej kohe rivendikime tokësore të mbështetura, gjoja, në të drejta etnografike dhe historike, kurse në të vërtetë, ishin pretendime absurde të ushqyera dhe të nxitura nga Megali Idhea, pjellë e fantazisë së sëmurë dhe megalomanisë së rretheve borgjeze të larta greke.
Kosova në relacionet Shqiptaro-Jugosllave, në vitet e Luftës së Dytë Botërore 1939-1944

**Kosova në relacionet Shqiptaro-Jugosllave, në vitet e Luftës së Dytë Botërore 1939-1944** libër me autor Xhelal Gjeçovi. Shtëpia botuese: Akademia e Shkencave e Shqipërisë. Botuar në Tiranë në vitin 2021. Libri ka 407 faqe. ISBN 978-9928-339-25-6
Al-Nassr

**Al Nassr Football Club** (; *Naṣr* që do të thotë *Fitorja*) është një Arabia Saudite futboll klub me seli në Riad. I formuar në vitin 1955, klubi luan ndeshjet e tij në shtëpi në Mrsool Park. Ngjyrat e shtëpisë së tyre janë të verdha dhe blu.

## Historia
Al Nassr është një nga klubet më të suksesshme në Arabinë Saudite, me 28 trofe të fituar në të gjitha kompeticionet. Në nivel vendas, klubi ka fituar nëntë tituj Premier Ligës Saudite, gjashtë Kupa Mbreti, tre Kupa të Princit të Kurorës , tre Kupa Federate dhe dy Superkupa. Në nivel ndërkombëtar, ata kanë fituar dy GCC Liga Kampionesh dhe kanë arritur një dopietë historike në vitin 1998 me sukseset në Kupën e Fituesve të Kupave të Azisë dhe Superkupën e Azisë. Klubi fitoi vëmendje ndërkombëtare në fund të vitit 2022 kur Cristiano Ronaldo nënshkroi për klubin në një marrëveshje dy-vjeçare e gjysmë, pasi largimit nga Manchester United.

## Lojtarët
## Trofe
Al-Nassr ka fituar gjithsej 27 trofe. Klubi mban rekorde të ndryshme vendase dhe ndërkombëtare. Klubi njihet nga FIFA si klubi i parë aziatik që ka luajtur në nivel ndërkombëtar, si dhe klubi i parë në botë që ka fituar Çmimin Fair Play të FIFAs në FIFA Kupën e Botës për Klube. Në nivel kontinental, Al-Nassr ka luajtur në katër finale aziatike, dy fituar dy prej tyre.

### Titujt kombëtarë
***Saudi Pro League**
** Fituesit 9: 1974-75, 1979–80, 1980–81, 1988–89, 1993–94, 1994–95, 2013–14, 2014–15, 2018–19
*** Nënkampionët 6:* 1976–77, 1977–78, 1978–79, 1990–91, 2000–01, 2019–20 
***Kupa e Mbretit**
***'**Fituesit (6):**' 1974, 1976, 1981, 1986, 1987, 1990
*** Nënkampionët 8:* 1967, 1971, 1973, 1989, 2012, 2015 , 2016, 2020
***Kupa e Princit të Kurorës Saudite**
*****Fituesit (3):** 1972–73, 1973–74, 2013–14
*** Nënkampionët (4):* 1990–91, 1995–96, 2012–13, 2016–17
***Kupa e Federatës Saudite**
****Fituesit (3):** 1975–76, 1997–98, 2007–08
***Nënkampionët (3):* 1993–94, 2000–01, 2008–09
***Superkupa e Arabisë Saudite**
***'**Fituesit (2):**' 2019, 2020
***Nënkampionët (2):* 2014, 2015
**

### Tituj ndërkombëtarë
***Kupa e Fituesve të Kupës së Azisë**
**'**Fituesit (1):**' 1997–98
***Nënkampionët (1):* 1991–92
***Superkupa e Azisë**
**'**Fituesit (1):**' 1998
***AFC Champions League**
***Nënkampionët (1):* 1995
*'**GCC Champions League**'
***'**Fituesit (2):**' 1996, 1997
***Nënkampionët (1):* 2008

## Referime
Suhoi Su-27

parapamje|250x250px|Luftëtar me shumë funksione Sukhoi Su-27SKM në shfaqjen ajrore MAKS-2005.
**Sukhoi Su-27** (rusisht: Сухой Су-27; emri raportues i NATO-s: **Flanker**) është një avion luftarak supermanovrueshëm me dy motorë me origjinë sovjetike i projektuar nga Sukhoi. Ai ishte menduar si një konkurrent i drejtpërdrejtë për avionët luftarakë të mëdhenj të gjeneratës së katërt të SHBA-së si Grumman F-14 Tomcat dhe McDonnell Douglas F-15 Eagle, me rreze 3,530 kilometra (1,910 nmi), mjete të rënda avionësh, avionikë të sofistikuar dhe të lartë. manovrueshmëria. Su-27 ishte projektuar për misione të epërsisë ajrore, dhe variantet e mëvonshme janë në gjendje të kryejnë pothuajse të gjitha operacionet e luftës ajrore. Është projektuar me Mikoyan MiG-29 si plotësues.

Su-27 hyri në shërbim me Forcat Ajrore Sovjetike në 1985. Roli kryesor ishte mbrojtja ajrore me rreze të gjatë kundër bombarduesve amerikanë SAC Rockwell B-1B Lancer dhe Boeing B-52G dhe H Stratofortress, duke mbrojtur bregdetin sovjetik nga transportuesit e avionëve dhe duke fluturuar gjatë përcjellje luftarake me rreze për bombarduesit e rëndë sovjetikë si Tupolev Tu-95, Tupolev Tu-22M dhe Tupolev Tu-160.

Su-27 u zhvillua në një familje avionësh; këto përfshijnë Su-30, një luftëtar me dy ulëse, me role të dyfishta për misionet e ndalimit të thellë për çdo mot, ajër-ajër dhe ajër-tokë, dhe Su-33, një interceptor mbrojtës i flotës detare për përdorim nga aeroplanmbajtëse. Versionet e mëtejshme përfshijnë variantin sulmues/luftëtar-bombardues Su-34 krah për krah me dy vende, dhe Su-35 epërsi ajrore të përmirësuar dhe luftëtar me shumë role. Shenyang J-11 është një version kinez i ndërtuar me licencë të Su-27.

## Shiko edhe 
## Referenca
Gani Bobi

**Gani Bobi** (20 nëntor 1943 – 17 korrik 1995) ishte një filozof dhe sociolog shqiptar nga Kosova. 

## Biografia 
Gani Bobi ka lindur në Lubeniq, komuna e Pejës, Jugosllavi Federale Demokratike . Ai ishte një nga profesorët e parë shqiptarë të sociologjisë dhe filozofisë në Universitetin e Prishtinës (1981).  Ka doktoruar në sociologji në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Beogradit në vitin 1986 pas mbarimit të studimeve për gjuhë dhe letërsi në Universitetin e Prishtinës. Ai jetonte në Prishtinë . Botimet e tij janë botuar në pesë vëllime të quajtura *Vepra* . Ndër botimet kryesore të tij ishin *Sprovimet e modernitetit* (1982), *Paradoks kulturor* (1986) dhe *Konteksti i vetëkulturës* (1994), disa prej tyre të përkthyera në anglisht dhe serbisht. 

Gjatë ditëve të tij të mëvonshme ai punoi si redaktor i filozofisë në revistën *Koha* të botuar në Prishtinë në vitin 1994. 

Skulptura e Agim Çavdarbasha ' *Gratë e Lybeniqit* ' e vitit 1987 tregon gra që anojnë për të parë funeralin e Bobit. 

alt=The Women of Lybeniq|150x150px|Gratë e Lybeniqit

## Shih edhe 
* Ismail Kadare
* Fatos Lubonja
* Shkëlzen Maliqi

## Referime
Suhoi Su-34

parapamje|250x250px|Një Sukhoi Su-34 në MAKS 2013.
**Sukhoi Su-34** (rusisht: Сухой Су-34; emri raportues i NATO-s: **Fullback**) është një avion rus me origjinë sovjetike me dy motorë, me dy ndenjëse, avion luftarak-bombardues/goditës supersonik me rreze të mesme veprimi të gjitha motit. Fluturoi për herë të parë në vitin 1990, i destinuar për Forcat Ajrore Sovjetike dhe hyri në shërbim në vitin 2014 me Forcat Ajrore Ruse.

Bazuar në luftëtarin e superioritetit ajror Sukhoi Su-27 Flanker, Su-34 ka një kabinë të blinduar me ndenjëse krah për krah për dy pilotët e tij. Su-34 është projektuar kryesisht për vendosje taktike kundër objektivave tokësore dhe detare (rolet taktike të bombardimeve/sulmimit/ndalimit, përfshirë kundër objektivave të vegjël dhe të lëvizshëm) në misione solo dhe grupore gjatë ditës dhe natës, në kushte të favorshme dhe të pafavorshme moti dhe në një mjedis armiqësor me kundërzjarr dhe kundërmasa të luftës elektronike (EW) të vendosura, si dhe për zbulimin ajror. Su-34 është planifikuar të zëvendësojë përfundimisht gjuajtësin taktik të goditjes Su-24 dhe bombarduesin në distanca të gjata Tu-22M.

## Shiko edhe 
## Referenca
Flamuri i Belgorodit

parapamje|Flamuri i Belgorodit
Flamuri i Belgorod është një nga simbolet zyrtare (së bashku me stemën) e qytetit të Belgorod, Rajoni Belgorod, Federata Ruse. Flamuri është simbol i unitetit dhe ndërveprimit të banorëve të qytetit.

Flamuri aktual u miratua më 22 korrik 1999 me vendim të Këshillit të Deputetëve të Qytetit të Belgorodit nr. 321 dhe u regjistrua në Regjistrin Shtetëror Heraldik të Federatës Ruse me numër regjistrimi 978 në 2002.

## Përshkrimi 
Flamuri i qytetit të Belgorodit (kanavacë blu me një shirit të bardhë në fund) përshkruan një luan të verdhë që qëndron në këmbët e tij të pasme me një shqiponjë të bardhë që fluturon sipër tij. Simbolet e qytetit janë më shumë se 300 vjet të vjetra dhe u shfaqën gjatë sundimit të Pjetrit I. Cari rus ia prezantoi stemën popullit të Belgorodit për nder të fitores ndaj suedezëve në betejën e Poltava (1709). Në 1712, stema u përshkrua në flamurin e regjimentit Belgorod, i cili mundi armikun, dhe në 1727 u bë një simbol i provincës së sapoformuar.

## Lidhje
Özge Törer

**Özge Törer** (lindi më 16 gusht 1998) është një aktore turke e njohur për rolin e saj si Rabia Bala Hatun në serialin televiziv turk *Kuruluş Osman*, në të cilin ajo luan së bashku me Burak Özçivit. Törer ka lindur në vitin 1998 në Stamboll, Turqi. Ajo jetoi në Silivri, derisa mbaroi shkollën e mesme, më pas, pasi shkoi në Universitetin Muğla Sıtkı Koçman ku fitoi një çmim për rolin e saj në një shfaqje skenike. Özge, e cila më parë u shfaq vetëm si prezantuese në një shfaqje të vogël televizive, fitoi dy çmime për aktoren më të mirë të vitit në 2021, (një në Crystal Globe Awards) për rolin e saj si Bala Hatun.

## Filmografia
## Referime
The Last of Us (serial televiziv)

***The Last of Us*** është një serial televiziv dramatik amerikan post-apokaliptik i krijuar nga Craig Mazin dhe Neil Druckmann për HBO. Bazuar në videolojën e vitit 2013 të zhvilluar nga Naughty Dog, seriali ndjek Joel (Pedro Pascal), një kontrabandist i ngarkuar me shoqërimin e adoleshentes Ellie (Bella Ramsey) nëpër një Shtetet e Bashkuara post-apokaliptike. Kasti mbështetës përmban Gabriel Luna si vëllai i vogël i Joelit, Tommy, Merle Dandridge si udhëheqësja e rezistencës Marlene dhe Anna Torv si partnerja e Joelit, Tess.

*The Last of Us*, që thuhet se është prodhimi më i madh televiziv në historinë kanadeze, u filmua në Alberta nga korriku 2021 deri në qershor 2022. Është seriali i parë i HBO i bazuar në një lojë video dhe është një prodhim i përbashkët nga Sony Pictures Television, PlayStation Productions, Naughty Dog, the Mighty Mint dhe Word Games. Sezoni i parë përbëhet nga nëntë episode të shkruara nga Druckmann, i cili shkroi dhe bashkëdrejtoi lojën origjinale, dhe Mazin. Rezultati u kompozua nga Gustavo Santaolalla, i cili kompozoi për lojën, dhe David Fleming.

*The Last of Us* u shfaq premierë më 15 janar 2023. Ai mori vlerësime nga kritikët, të cilët vlerësuan shfaqjet, shkrimin, dizajnin e prodhimit dhe partiturën; disa e quajtën atë përshtatjen më të mirë live-aksion të një videolojë. Nëpër kanalet lineare dhe HBO Max, premiera e serialit u ndoq nga 4.7 milionë shikues në ditën e parë - i dyti më i madhi për HBO që nga viti 2010 - dhe mbi 10 milionë pas dy ditësh.

## Aktorët dhe personazhet 
### Kryesorë 
 

## Referime 
## Lidhje të jashtme
Lista e kërkimfaljeve të bëra nga Gjon Pali II

djathtas|parapamje|196x196px| Papa Gjon Pali II më 12 gusht 1993 në Denver (Kolorado)
Papa Gjon Pali II disa herë gjatë jetës së tij ka kërkuar falje. Gjatë mbretërimit të tij të gjatë si Papë, ai u kërkoi falje hebrenjve, grave, njerëzve të dënuar nga inkuizicioni, myslimanëve të vrarë nga kryqtarët dhe pothuajse të gjithë atyre që kishin vuajtur nga Kisha Katolike gjatë viteve.  Edhe para se të bëhej Papë, ai ishte një redaktor dhe mbështetës i shquar i nismave si Letra e Pajtimit të Peshkopëve Polakë drejtuar peshkopëve gjermanë nga viti 1965. Si Papë, ai kërkoi zyrtarisht falje publike për mbi 100 nga këto keqbërje, duke përfshirë:     

* Të krishterët e përfshirë në tregtinë e skllevërve afrikanë (14 gusht 1985, gjithashtu në pika të ndryshme në vitet 1990) 
* Roli i Kishës në djegiet në kunja dhe luftërat fetare që pasuan Reformimin Protestant (maj 1995, në Republikën Çeke ).   
* Kardinali Miloslav Vlk i Pragës ishte i rëndësishëm në hartimin e një kërkimfaljeje nga Gjon Pali II për "vdekjen mizore" të reformatorit të famshëm mesjetar çek Jan Hus në vitin 1415. Në fjalimin e tij të 18 dhjetorit 1999 në Pragë, Gjon Pali II shprehu "dhimbje të thellë" për vdekjen e Husit dhe vlerësoi "guximin e tij moral". 
* Për plaçkitjen e Konstandinopojës nga kryqtarët në vitin 1204. 

* Më 20 nëntor 2001, nga një kompjuter portativ në Vatikan, Papa Gjon Pali II dërgoi e-mailin e tij të parë duke kërkuar falje për rastet e abuzimit seksual katolik, "Gjeneratat e vjedhura" të fëmijëve aborigjenë në Australi të mbështetur nga Kisha dhe Kinës për sjelljen. të misionarëve katolikë në kohërat koloniale. 

Në dhjetor 1999, me kërkesë të Joseph Kardinal Ratzinger, atëherë Prefekt i Kongregacionit për Doktrinën e Fesë, i cili më vonë do të bëhej Papa Benedikti XVI, Komisioni Teologjik Ndërkombëtar paraqiti studimin e tij mbi temën Kujtesa dhe Pajtimi: Kisha dhe gabimet e së kaluarës. Qëllimi i këtij dokumenti nuk është "të shqyrtojë raste të veçanta historike, por përkundrazi të sqarojë supozimet që bazojnë pendimin për gabimet e së kaluarës". Ai shqyrton pendimin për gabimet e së kaluarës në kontekstin e sociologjisë, kishës dhe teologjisë. 

Jubileu i Madh i vitit 2000 përfshinte një ditë lutjeje për faljen e mëkateve të kishës më 12 mars 2000.

## Literatura 
* Predikimi i Papa Gjon Palit II në Ditën e Faljes, e diel, 12 mars 2000

## Referime
Suhoi Su-47

parapamje|250x250px|Sukhoi Su-47.
**Sukhoi Su-47 Berkut** (rusisht: Сухой Су-47 Беркут, lit.'**Golden Eagle**') (emri raportues i NATO-s **Firkin**), i përcaktuar gjithashtu **S-32** dhe **S-37** (që nuk duhet ngatërruar me trekëndëshin me dy motorë. dizajni i ofruar nga Sukhoi në fillim të viteve 1990 nën përcaktimin Su-37) gjatë zhvillimit fillestar, ishte një avion luftarak eksperimental supersonik i zhvilluar nga Kompania SHA Sukhoi. Një tipar dallues i avionit ishte krahu i tij i shtrirë përpara që i dha avionit shkathtësi dhe manovrim të shkëlqyeshëm. Ndërsa prodhimi serik i këtij lloji nuk u materializua kurrë dhe konfigurimi nuk u ndoq më tej, avioni i vetëm i prodhuar shërbeu si një prototip demonstrues i teknologjisë për një numër teknologjish të avancuara të përdorura më vonë në luftëtarët Su-35 të gjeneratës 4.5 dhe avionët luftarakë të gjeneratës së pestë aktuale Su-57.

## Shiko edhe 
## Referenca
Suhoi Su-57

parapamje|250x250px|Byroja e Dizajnit Sukhoi, 054, Sukhoi Su-57.
**Sukhoi Su-57** (rusisht: Сухой Су-57; emri raportues i NATO-s: **Felon**) është një avion luftarak shumëfunksional stealth me dy motorë i zhvilluar nga Sukhoi. Ai është produkt i **PAK FA**-së (rusisht: *Perspektivnyy Aviatsionnyy Kompleks Frontovoy Aviatsii*, fjalë-për-fjalë. prospektiv aeronautik) i programit të forcave ajrore të linjës së përparme, komplekse ajrore të vijës së përparme, të linjës së përparme. u inicua në vitin 1999 si një alternativë më moderne dhe më e përballueshme për IMF-në (Projekti Mikoyan 1.44/1.42). Emërtimi i brendshëm i Sukhoi për avionin është **T-50**. Su-57 është avioni i parë në shërbimin ushtarak rus i projektuar me teknologji stealth dhe synohet të jetë baza për një familje avionësh luftarakë stealth.

Një luftëtar me shumë funksione i aftë për luftime ajrore, si dhe për goditje tokësore dhe detare, Su-57 përfshin vjedhje, supermanovrim, superlundrim, avionikë të integruar dhe kapacitet të konsiderueshëm të ngarkesës së brendshme. Avioni pritet të pasojë MiG-29 dhe Su-27 në shërbimin ushtarak rus dhe është tregtuar edhe për eksport. Prototipi i parë i avionit fluturoi në vitin 2010, por programi do të përjetonte një zhvillim të zgjatur për shkak të çështjeve të ndryshme strukturore dhe teknike që u shfaqën gjatë provave, duke përfshirë shkatërrimin e avionit të parë të prodhimit në një përplasje përpara dorëzimit të tij. Pas vonesave të përsëritura, Su-57 i parë hyri në shërbim me Forcat Ajrore Ruse (VKS) në dhjetor 2020. Luftëtari pritet të ketë një jetë shërbimi deri në 35 vjet.

## Shiko edhe 
## Referenca
Obusi vetëlëvizës i tipit 99 155mm

parapamje|250x250px|Obusi vetëlëvizës i tipit 99 155mm.
**Obusi vetëlëvizës i tipit 99 155mm** (99式自走155mm榴弾砲, *kyuu-kyuu-shiki-jisou-155mm-ryuudan-hou*) është një obus vetëlëvizës i Forcës së Vetëmbrojtjes Tokësore Japoneze. si pasardhës i obusit vetëlëvizës tip 75 155mm.

## Shiko edhe 
* Obusi

## Referenca
Patria AMV

parapamje|250x250px|AMV finlandeze me frëngji mortaja AMOS.
**Patria AMV** (Automjet modular i blinduar) është një mjet ushtarak me shumë role 8×8 i prodhuar nga kompania finlandeze e industrisë së mbrojtjes Patria.

Tipari kryesor i AMV është dizajni i tij modular, i cili lejon përfshirjen e frëngjive, armëve, sensorëve ose sistemeve të ndryshme të komunikimit në të njëjtën karrocë. Ekzistojnë dizajne për automjete të ndryshme APC (transportues të blinduar të personelit) dhe versione IFV (automjet luftarakë këmbësorie), versione komunikimi, ambulanca dhe versione të ndryshme mbështetëse zjarri, të armatosura me mortaja të kalibrit të madh dhe sisteme armësh. Automjeti ka një nivel shumë të mirë të mbrojtjes nga minat dhe mund të përballojë shpërthime deri në 10 kilogramë (22 lb) TNT. AMV ka nivele mbrojtjeje deri në harkun ballor APFSDS deri në 30 mm. Një veçori tjetër e rëndësishme është lëvizshmëria shumë e mirë (duke kombinuar shpejtësinë, shkathtësinë dhe komoditetin e ekuipazhit) në terren të ashpër, e mundësuar nga pezullimi hidropneumatik i sofistikuar por i fortë që rregullon çdo rrotë individualisht.

## Shiko edhe 
* Transportues Personeli i Blinduar

## Referenca
Mowag Piranha V

parapamje|250x250px|Piranha V.
Automjeti luftarak i këmbësorisë **Piranha V** (IFV) është një variant i gjeneratës së pestë të automjeteve të familjes Mowag Piranha. Është projektuar nga General Dynamics European Land Systems - Mowag GmbH.

## Shiko edhe 
* Automjet Luftarak i Këmbësorisë

## Referenca
Eitan AFV

[parapamje|250x250px|[Transportues Personeli i Blinduar|Transportues personeli i blinduar me rrota Eytan (WAPC).]]
**Eitan** (hebraisht për "i palëkundur" ose "i fortë") është një automjet luftarak i blinduar (AFV) i zhvilluar nga Drejtoria e Mjeteve të Blinduara Merkava dhe të Blinduara në IMOD për të zëvendësuar transportuesin e vjetëruar të personelit të blinduar M113 në përdorim nga Forcat e Mbrojtjes të Izraelit.

## Shiko edhe 
* Automjet Luftarak i Këmbësorisë

## Referenca
Suhoi Su-35

parapamje|250x250px|Forcat Ajrore Ruse, Sukhoi Su-35S.
**Sukhoi Su-35** (rusisht: Сухой Су-35; emri raportues i NATO-s: **Flanker-E**) është përcaktimi për dy derivate të përmirësuar të avionit luftarak të mbrojtjes ajrore Su-27. Ata janë avionë supermanovrueshëm me një vend, me dy motorë, të projektuar nga Byroja e Dizajnit Sukhoi dhe të ndërtuara nga Sukhoi.

Lloji u zhvillua fillimisht nga Bashkimi Sovjetik nga Su-27 dhe njihej si Su-27M. Ai përfshinte kandarë dhe një radar shumëfunksional duke i dhënë atij aftësi me shumë role. Prototipi i parë bëri fluturimin e tij të parë në qershor 1988. Pas shpërbërjes së Bashkimit Sovjetik, Sukhoi e ricaktoi atë si Su-35 për të tërhequr porositë e eksportit. Katërmbëdhjetë avionë u prodhuan dhe u përdorën për teste dhe demonstrime; një shembull kishte motorë me vektor të shtytjes dhe nga ana e tij u ridizajnua Su-37. Një trainer i vetëm Su-35UB me dy vende u ndërtua gjithashtu në fund të viteve 1990 që i ngjante familjes Su-30MK.

Në vitin 2003, Sukhoi filloi një modernizim të dytë të Su-27 për të shërbyer si një avion i përkohshëm në pritje të zhvillimit të programit Sukhoi PAK FA (Su-57). I njohur gjithashtu si Su-35, ky version ka një kabinë të ridizajnuar dhe një sistem kontrolli të armëve dhe përmban motorë me vektor të shtytjes në vend të kanardeve. Lloji bëri fluturimin e tij të parë në shkurt 2008. Megjithëse ishte projektuar për eksport, Forcat Ajrore Ruse u bënë klienti i nisjes në 2009, me versionin e prodhimit të caktuar Su-35S. Forcat Ajrore të Ushtrisë Çlirimtare Popullore të Kinës kanë vendosur gjithashtu porosi.

## Shiko edhe 
## Referenca
Helikopteri i përgjithshëm

parapamje|250x250px|Ky Bell UH-1Y është i pajisur me një FLIR dhe bishtalec raketash, duke demonstruar shkathtësinë e tij si një helikopter shërbimi.
Një **helikopter i shërbimeve** është një helikopter me shumë qëllime i aftë për të përmbushur shumë role të ndryshme.

## Civil 
Shumë helikopterë civilë janë bërë për punë komunale siç janë avionët bujqësorë. Shumë departamente policie dhe zjarrfikëse mirëmbajnë dhe operojnë helikopterë të shërbimeve për të shtuar forcat e tyre të rregullta. Në shumë vende shërbimet spitalore lokale përdorin helikopterë medevac për raste të veçanta të ndjeshme ndaj kohës.

## Ushtarak 
Një helikopter ushtarak i shërbimeve mund të plotësojë role të tilla si sulmi tokësor, sulmi ajror, logjistika ushtarake, CASEVAC, evakuimi mjekësor, komanda dhe kontrolli dhe transporti i trupave. Disa mbivendosje të terminologjisë janë të pashmangshme me helikopterin e transportit.

Shembuj të shquar të helikopterëve të shërbimeve përfshijnë familjen amerikane Bell Huey, seritë ruse Mil Mi-2 dhe francezët Aérospatiale Alouette III.

## Shiko edhe 
* Helikopteri
* Helikopteri ushtarak

## Referenca
Stryker

parapamje|250x250px|Automjeti transportues i këmbësorisë Stryker (M1126).
**Stryker** është një familje e mjeteve luftarake të blinduara me tetë rrota që rrjedhin nga LAV III kanadeze. Automjetet Stryker prodhohen nga General Dynamics Land Systems-Canada (GDLS-C) për Ushtrinë e Shteteve të Bashkuara në një fabrikë në Londër, Ontario. Ka lëvizje me katër rrota (8×4) dhe mund të kalohet në lëvizje me të gjitha rrotat (8×8).

Stryker u konceptua si një familje automjetesh që formonin shtyllën kurrizore të një ekipi të ri luftarak të brigadës me peshë të mesme (BCT) që duhej të arrinte një ekuilibër midis armaturës së rëndë dhe këmbësorisë. Shërbimi nisi konkursin e Përkohshëm të Mjeteve të Blinduara dhe në vitin 2000, shërbimi zgjodhi LAV III të propozuar nga GDLS dhe General Motors Defense. Shërbimi e ka quajtur këtë familje automjetesh “Stryker”.

Fillimisht u konceptuan dhjetë variante të Stryker, disa prej të cilave janë përmirësuar me v-hulls.

## Shiko edhe 
* LAV 6
* Automjeti Luftarak i Blinduar

## Referenca
Zoroasteri

parapamje|Perceptimi indian Zoroastrian i shekullit të 19-të për Zoroastrin rrjedh nga një figurë që shfaqet në një skulpturë të shekullit të 4-të në Taq-e Bostan në Iranin Jugperëndimor. Origjinali tani besohet të jetë ose një përfaqësim i Mithra ose Hvare-khshaeta.
**Zoroaster**, i njohur gjithashtu si **Zarathustra**, konsiderohet si themeluesi shpirtëror i Zoroastrianizmit. Thuhet se ai ishte një profet iranian që themeloi një lëvizje fetare që sfidoi traditat ekzistuese të fesë së lashtë iraniane dhe inauguroi një lëvizje që përfundimisht u bë një fe kryesore në Iranin e lashtë. Ai ishte një folës amtare i Avestanit të Vjetër dhe jetonte në pjesën lindore të rrafshnaltës iraniane, por vendlindja e tij e saktë është e paqartë.

Nuk ka konsensus studiuesish se kur jetoi. Disa studiues, duke përdorur dëshmi gjuhësore dhe socio-kulturore, sugjerojnë një datim diku në mijëvjeçarin e dytë para Krishtit. Studiues të tjerë e datojnë atë në shekujt VII dhe VI para Krishtit si një bashkëkohës pothuajse i Kirit të Madh dhe Darit të Madh. Zoroastrianizmi përfundimisht u bë feja zyrtare shtetërore e Iranit të lashtë - veçanërisht gjatë epokës së Perandorisë Akamenide - dhe nënndarjeve të saj të largëta nga rreth shekullit të 6-të para Krishtit deri në shekullin e VII pas Krishtit, kur vetë feja filloi të bjerë pas pushtimit arabo-musliman të Iranit. Zoroastrit i njihet autorësia e *Gathave* si dhe e *Yasna Haptanghaiti*, një seri himnesh të kompozuara në dialektin e tij vendas avestan që përbëjnë thelbin e të menduarit Zoroastrian. Dihet pak për Zoroastrin; pjesa më e madhe e jetës së tij njihet vetëm nga këto tekste të pakta. Sipas çdo standardi modern të historiografisë, asnjë provë nuk mund ta vendosë atë në një periudhë fikse dhe historizimi që e rrethon mund të jetë pjesë e një tendence nga para shekullit të 10-të pas Krishtit që historizon legjendat dhe mitet.

## Shiko edhe 
* Zoroastrizmi

## Referenca
Teoritë rreth feve

parapamje|Vankuver (Kolumbia Britanike): Muzeu i Antropologjisë: Statuja e paraardhësve Kwakwaka'wakw me skllevër (1906), nga Quatsino, BC.
**Teoritë** sociologjike dhe antropologjike **rreth fesë** (ose **teoritë e fesë**) në përgjithësi përpiqen të shpjegojnë origjinën dhe funksionin e fesë. Këto teori përcaktojnë ato që paraqesin si karakteristika universale të besimit dhe praktikës fetare.

## Historia 
Që nga kohërat presokratike, autorët e lashtë avancuan teoritë parashkencore rreth fesë. Herodoti (484–425 pes) i pa perënditë e Greqisë si perënditë e Egjiptit. Euhemerus (rreth 330–264 pes) i konsideronte perënditë si persona të shkëlqyer historikë, të cilët admiruesit erdhën përfundimisht për t'i adhuruar.

Teoritë shkencore, të nxjerra dhe të testuara me metodën krahasuese, dolën pasi të dhënat nga fiset dhe popujt në të gjithë botën u bënë të disponueshme në shekujt 18 dhe 19. Max Müller (1823–1900) ka reputacionin se ka themeluar studimin shkencor të fesë; ai mbrojti një metodë krahasuese që u zhvillua në fenë krahasuese.

Më pas, Clifford Geertz (1926–2006) dhe të tjerë vunë në dyshim vlefshmërinë e abstragimit të një teorie të përgjithshme të të gjitha feve.

## Shiko edhe 
* Feja
* Jofeja

## Referenca