Frymë të vdekura

***Frymë të vdekura*** (i njohur edhe si ***Shpirtra të vdekura,*** *, Mjórtvyje dúshi*) është një roman nga Nikolai Gogol, botuar për herë të parë në 1842, dhe i konsideruar gjerësisht si një shembull i letërsisë ruse të shekullit të 19-të. Romani përshkruan udhëtimet dhe aventurat e Pavel Ivanoviq Çiçikov (rusisht: Павел Иванович Чичиков) dhe njerëzve me të cilët ai takon. Këta njerëz tipizojnë klasën e mesme ruse të kohës. Vetë Gogol e pa veprën e tij si një "poemë epike në prozë" dhe brenda librit e karakterizoi atë si një "roman në vargje". Pavarësisht se përfundoi gjoja pjesën e dytë të trilogjisë, Gogol e shkatërroi atë pak para vdekjes së tij. Megjithëse romani përfundon në fjali të mesme (si *Udhëtimi Sentimental i* Sterne), ai zakonisht vlerësohet si i plotë në formën ekzistuese.

## Titulli 
Titulli origjinal, siç tregohet në ilustrim (faqja e kopertinës), ishte "Endacitë e Çiçikovit, ose Shpirtrat e vdekura. *Poema*", e cila kontraktohet thjesht me "Shpirtrat e vdekura". Në Perandorinë Ruse, para emancipimit të bujkrobërve në 1861, pronarët e tokave kishin të drejtë të zotëronin bujkrobër për të fermuar tokën e tyre. Shërbëtorët për shumicën e qëllimeve konsideroheshin pronë e pronarit të tokës, i cili mund t'i blinte, t'i shiste ose t'i hipotekonte, si çdo bisedë tjetër. Për të numëruar skllevërit (dhe njerëzit në përgjithësi), u përdor fjala e matur "frymë": p.sh., "gjashtë frymë të bujkrobërve". Përmbajtja e romanit mbështetet te "frymët e vdekura" (dmth., "Skllevërit e vdekur") të cilat ende regjistrohen në regjistrat e pasurive. Në një nivel tjetër, titulli i referohet "shpirtrave të vdekur" të personazheve të Gogolit, të gjitha përfaqësojnë aspekte të ndryshme të *poshlost* (një emër rus i dhënë si "i zakonshëm, vulgaritet", moral dhe shpirtëror, me ngjyrime të pretendimit të klasës së mesme, të rremë domethënia dhe filistinizmi).

Është përshkruar gjithashtu si një roman picaresque, zhanri letrar praktikisht inekzistent në letërsinë ruse të kohës.

## Sfondi 
Pjesa e parë e romanit kishte për qëllim të përfaqësonte një *Ferr* të *Komedisë Hyjnore* të ditëve tona. Gogoli u zbulon lexuesve të tij një pamje gjithëpërfshirëse të sistemit shoqëror të sëmurë në Rusi pas pushtimit të pasuksesshëm francez. Si në shumë histori të shkurtra të Gogolit, kritika sociale ndaj *Shpirtrave të vdekura* komunikohet kryesisht përmes satirës absurde dhe gazmore. Ndryshe nga tregimet e shkurtra, sidoqoftë, *Shpirtrat e vdekura* kishin për qëllim të ofronin zgjidhje sesa të tregonin thjesht probleme.  Kjo skemë madhështore ishte kryesisht e parealizuar në vdekjen e Gogol; puna nuk u përfundua kurrë dhe është kryesisht pjesa e hershme, e errët e romanit që mbahet mend.

## Struktura 
Romani ka një strukturë rrethore, duke ndjekur Çiçikov ndërsa viziton pasuritë e pronarëve të tokave që jetojnë rreth kryeqytetit të një guberniya. Megjithëse Gogol aspironte të imitonte *Odisenë* dhe *Komedinë Hyjnore*, shumë kritikë nxjerrin strukturën e *Shpirtrave të Vdekur* nga romanet pikerike të shekujve 16 dhe 17 në atë që është i ndarë në një seri episodesh disi të ndara, dhe komploti ka të bëjë me një version të butë të protagonistit të ndyrë të pikareve origjinale.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
 – D.J. Hogarth's English translation.
(në rusisht) Full text of *Dead Souls* in the original Russian
Collection