Pikëpamjet fetare të Adolf Hitlerit

Besimet fetare të Adolf Hitlerit, diktatorit të Gjermanisë naziste nga viti 1933 deri në 1945, kanë qenë një çështje debati. Mendimet e tij në lidhje me çështjet fetare ndryshuan ndjeshëm me kalimin e kohës. Gjatë fillimit të karrierës së tij politike, Hitleri shprehu publikisht opinione të favorshme ndaj idealeve tradicionale të krishtera, por më vonë i braktisi ato. Shumica e historianëve e përshkruajnë qëndrimin e tij të mëvonshëm si kundërshtues të krishterimit të organizuar dhe besimeve të themeluara të krishtera. Ai gjithashtu qortoi ateizmin.

Hitleri lindi nga një nënë praktikuese katolike, Klara Hitler, dhe u pagëzua në Kishën Katolike Romake; babai i tij, Alois Hitler, ishte një mendimtar i lirë dhe skeptik ndaj Kishës Katolike. Në vitin 1904, ai u konfirmua në Katedralen Katolike Romake në Linc, Austri, ku jetonte familja. Sipas Xhon Uillard Toland, dëshmitarët tregojnë se sponsori i konfirmimit të Hitlerit duhej "të hiqte zvarrë fjalët prej tij ... pothuajse sikur i gjithë konfirmimi të ishte i neveritshëm për të". Tolandi ofron mendimin se Hitleri "mbarti brenda vetes mësimin e tij se hebreu ishte vrasësi i Zotit. Prandaj, shfarosja mund të bëhej pa dridhje ndërgjegjjeje pasi ai ishte thjesht duke vepruar si dora hakmarrëse e Zotit ..." Majkëll Risman vëren se, sipas disa dëshmitarëve që jetuan me Hitlerin në një shtëpi burrash në Vjenë, ai kurrë nuk mori pjesë më në meshë ose nuk mori sakramentet pasi u largua nga shtëpia kur ishte 18 vjeç.

Në një fjalim në vitin 1932, Hitleri e deklaroi veten "jo një katolik dhe jo një protestant, por një i krishterë gjerman". Të krishterët gjermanë ishin një grup protestant që mbështetën ideologjinë naziste. Hitleri dhe Partia Naziste gjithashtu promovuan krishterimin pozitiv "pa nënndarje", një lëvizje që hodhi poshtë shumicën e doktrinave tradicionale të krishtera si hyjnia e Jezusit, si dhe elementët hebrenj si Dhiata e Vjetër. Në një vërejtje të cituar gjerësisht, ai e përshkroi Jezusin si një "luftëtar arian" që luftoi kundër "fuqisë dhe pretendimeve të farisenjve të korruptuar" dhe materializmit hebre. Hitleri foli shpesh për protestantizmin dhe luteranizmin, duke thënë, "Nëpërmjet meje Kisha Protestante Ungjillore mund të bëhej kisha e themeluar, si në Angli" dhe se "reformatori i madh" Martin Luteri "ka meritën e ngritjes kundër Papës dhe Kishës Katolike”.

Regjimi i Hitlerit nisi një përpjekje drejt koordinimit të protestantëve gjermanë në një kishë të përbashkët protestante të Rajhut (por kjo u rezistua nga Kisha Rrëfyese) dhe u zhvendos herët për të eliminuar katolicizmin politik. Edhe pse udhëheqja naziste u shkishërua nga Kisha Katolike, Hitleri ra dakord për konkordatin e Rajhut me Vatikanin, por më pas e shpërfilli atë në mënyrë rutinore dhe lejoi persekutimet e Kishës Katolike. Disa historianë kanë këmbëngulur se Hitleri dhe rrethi i tij i ngushtë ishin ndikuar nga fetë e tjera. Në një eulogji për një mik, Hitleri i bëri thirrje të hynte në Valhalla por ai më vonë deklaroi se do të ishte marrëzi të rivendosnin adhurimin e Odinit (ose Votanit) brenda paganizmit gjerman. Shumica e historianëve argumentojnë se ai ishte i përgatitur të vononte konfliktet për arsye politike dhe se qëllimet e tij ishin të eliminonte përfundimisht krishterimin në Gjermani, ose të paktën ta reformonte atë për t'iu përshtatur një pikëpamjeje naziste. 
parapamje| Hitleri me ambasadorin e Vatikanit Çezare Orsenigo