Inteligjenca njerëzore

**Inteligjenca njerëzore** është kapaciteti intelektual i njerëzve, i cili karakterizohet nga perceptimi, vetëdija dhe vullneti. Përmes inteligjencës së tyre, njerëzit posedojnë aftësitë kognitive për të mësuar, formojnë koncepte, kuptojnë, aplikojnë logjikën dhe arsyen, duke përfshirë kapacitetin për të njohur modelet(*patterns*), kuptojnë idetë, planifikojnë, zgjidhin probleme, marrin vendime, mbajnë mend, dhe të përdorin gjuhën për të komunikuar. Inteligjenca i mundëson njerëzve të përjetojnë dhe të mendojnë.

## Lidhshmëria
Disa studime kanë treguar se pesha në lindje ka një lidhje të drejtpërdrejtë me koeficientin e inteligjencës (sipas studimit, fëmijët me peshë më të madhe në lindje kanë inteligjentë më të lartë) .

Sipas Rosemary Hopcroft, një sociologe në Universitetin e Karolinës së Veriut në Charlotte, inteligjenca është e lidhur anasjelltas me frekuencën seksuale (njerëzit me nivele më të larta të arsimimit shpesh raportojnë një numër më të ulët të partnerëve seksualë) . Paralelisht, inteligjenca e vetë-raportuar ka qenë e lidhur me praktikat e pazakonta seksuale dhe aktivitetet e shpeshta, mendimet dhe fantazitë seksuale .

Një numër studimesh kanë treguar një lidhshmëri midis IQ dhe miopisë . Disa sugjerojnë se arsyeja për lidhshmërinë është e mjedisit, pasi që njerëzit inteligjentë janë më të prirur për të dëmtuar shikimin e tyre me lexime të gjata, ndërsa të tjerë pretendojnë se ekziston një lidhje gjenetike.

Në maj 2013, një studim tregoi se aftësia për të injoruar shpërqendrimet lidhet me inteligjencën .

Në shtator të vitit 2014, një studim për gjetjen e varianteve gjenetike që lidhen me performancën kognitive nuk gjeti asnjë gjen të veçantë që është  drejtpërdrejt përgjegjës për inteligjencën. Përkundrazi, është shuma e shumë gjeneve indirekte dhe e mjedisit .

## Teoritë e inteligjencës
Ka kritikë të IQ, të cilët nuk e kontestojnë stabilitetin e rezultatet e testit të IQ ose faktin se ata parashikojnë forma të caktuara të arritjeve dhe as efektivitetin. Ata kundërshtojnë faktin, se të bazosh një koncept të inteligjencës vetëm në rezultatet e testeve të IQ do të thotë të injorojsh shumë aspekte të tjera të rëndësishme të kapacitetit mendor .

Nga ana tjetër, Linda S. Gottfredson (2006) ka arsyetuar se rezultatet e mijëra studimeve mbështesin rëndësinë e IQ për shkollën dhe performancën e punës (shih edhe punimet e Schmidt & Hunter, 2004). IQ gjithashtu parashikon ose korrespondon me rezultatet e tjera të shumta të jetës. Përkundrazi, mbështetja empirike për inteligjencat jo-*g* mungon ose është shumë e varfër. Ajo argumenton se pavarësisht nga kjo idetë e më-shumë inteligjencave jo-*g* janë shumë tërheqëse për shumicën, sepse ata sugjerojnë që të gjithë mund të jenë inteligjent në një farë mënyre.

## Matja e inteligjencës
220px|parapamje|djathtas|Grafikoni i shpërndrjes të rezultateve, për 905 fëmijë të testuar në Testin *Stanford-Binet* në vitin 1916.

Qasja për të kuptuar inteligjencën me shumicën e mbështetësve dhe hulumtimet të publikuar në një periudhe të gjatë kohore është i bazuar në testimet psikometrike. Ajo gjithashtu është përdorur gjërësisht më shumë në mjediset praktike.

## Referime 
## Lexim i mëtejshëm
 (*Botimi i dytë i tekstit kryesor në inteligjentëncën njerëzore, i përdorur në shumëë universitete të përzgjedhur anglisht-folës në botë, me referenca të zgjeruara për hulumtimin e literaturës*)

 (*Botimi i parë i një teksti gjithëpërfshirës nga një studiues veteran i inteligjencës njerëzore*)

 (*Artikull i madh rishikues, një botim i Shoqatës Psikologjike Amerikane, një rishikim tërësor i hulumtimit aktual*)