Konstantin Sapunxhaki

**Konstantin Sapunxhaki** (Greqisht:  ; &nbsp;1846–1931) ishte një oficer i Ushtrisë Helenike . Ai shquhet si kreu i parë i Shtabit të Përgjithshëm të Ushtrisë Greke dhe si komandanti i parë i Ushtrisë së Epirit gjatë Luftës së Parë Ballkanike.

## Karriera 
Djali i Gjeneral Leitnantit Vasil Sapunxhaki, ai lindi në Nafplio rreth vitit 1846. Ai hyri në Akademinë e Ushtrisë Helenike, duke u diplomuar si adjutant artilerie në 1865.  Ai u bë Nëntoger më 9 Maj 1867, Toger në 1873, Kapiten i klasit II në 1878, Kapiten i klasit I në 1880, Major në 1882, Nënkolonel në 1890 dhe Kolonel i plotë në 1896. Më 1867 u kthye në Kretë dhe me të atin luftoi në Kryengritjen e Kretës . Pas dështimit të revoltës, ai u dërgua për studime jashtë vendit, në Gjermani, Britani dhe Francë.

Ai u emërua profesor i teknologjisë Ushtarake në Akademinë e Ushtrisë, si dhe mësues dhe Ndihmës kampi i Princit Konstantin. Në shpërthimin e Luftës Greko-Turke të 1897, me gradën Kolonel, ai mori detyrat e Shefit të Shtabit të Princit, i cili ushtronte komandën e përgjithshme të forcës kryesore Greke në terren, Ushtrisë së Thesalisë. E stërvitur dhe e udhëhequr keq, Ushtria Greke u mund dhe u detyrua të tërhiqej. Sapountzakis u shkarkua më pas nga detyrat e tij.

## Shefi i Shtabit të Përgjithshëm dhe Luftërat Ballkanike 
majtas|parapamje|308x308px| Fotografia e Gjeneralit Sapunxhaki
Në vitin 1899, ai u emërua Shef i Departamentit të Personelit në Ministrinë e Çështjeve Ushtarake dhe në vitin 1901 u emërua Shef i Shtabit të Komandës së Përgjithshme të Ushtrisë, e cila u bë Shtabi i Përgjithshëm i Ushtrisë Greke në 1904, me Sapountzakis në krye të parë.  Nga ky pozicion, ai mbikëqyri riorganizimin e Ushtrisë nën kabinetet e Georgios Theotokis .
[majtas|parapamje|244x244px| Busti prej mermeri i Gjeneralit Sapunxhaki në bujtinë Emin Aga, [Janina|Janinë .]]
Graduar Gjeneral Major në 1909, në 1910-1912 ai ishte Shef i Shërbimit të Shtabit të Ushtrisë të Ministrisë për Çështjet Ushtarake. Më 9 Prill 1912 ai u emërua komandant i përgjithshëm prospektiv i Ushtrisë së Thesalisë në kohë lufte, si dhe kryetar i Gjykatës Ushtarake Revizionare. Në të njëjtin vit ai u gradua Gjeneral Leitnant. Me shpërthimin e Luftës së Parë Ballkanike, më 5 Tetor 1912, u vu në krye të Ushtrisë së Epirit, post që e mbajti deri më 11 Shkurt 1913. Ushtria e Epirit ishte më e vogla nga dy ushtritë fushore të vendosura nga Greqia dhe në fakt përbëhej nga një divizion i vogël këmbësorie, me 8,197 burra dhe 24 armë. Të përballur me forca më të larta Osmane (rreth 15,000 burra me 32 armë të Divizionit të 23-të të Rregullt dhe të 23-të Rezervë) si dhe me pozicionin fort të fortifikuar të Bezhanit, i cili ruante afrimet jugore të Janinës, misioni i tij ishte krejtësisht dytësor ndaj ushtrisë kryesore, sërish të  drejtuar nga Princ Konstantinit.

Megjithatë, Grekët përparuan dhe morën Prevezën më 21 Tetor 1912 dhe zmbrapsën një kundërofensivë osmane në Betejën e Beshpinarit më 24–30 Tetor. Operacionet më pas ngecën ndërsa të dyja palët prisnin përforcime. Me ardhjen e Divizionit të 2-të të Këmbësorisë, Grekët rifilluan ofensivën e tyre drejt Janinës më 12 Dhjetor. Megjithë suksesin e hershëm dhe kapjen e kreshtës Aetorrachi, sulmi Grek u lëkund kundër armëve të Bezhanit dhe kundërsulmimeve të njëpasnjëshme Osmane. Ofensiva përfundoi më 10 Dhjetor dhe operacionet degraduan në luftë pozicionesh. Ndërsa më shumë forca po tërhiqeshin nga Maqedonia drejt Epirit, Princ Konstandini erdhi për të marrë komandën në Epir në Janar 1913, ndërsa Sapunxhaki u zbrit për të komanduar një ndarje që përfshinte divizionet e 6-të dhe të 8-të të këmbësorisë. Nga ky post mori pjesë në pushtimin përfundimtar të Bezhanit dhe të Janinës më 22 Shkurt 1913.

Pas rënies së Janinës, Sapunxhaki doli në pension nga Ushtria.  Ai u emërua drejtor i Fondit të Pensioneve të Ushtrisë në 1926-29 dhe vdiq në 1931. Ai ishte i martuar por nuk kishte fëmijë. 

## Referime 
*