Giampaolo Pazzini

**Giampaolo Pazzini**, (lindur më 2 gusht 1984), i njohur me pseudonimin ***Il Pazzo*** (shqip: *I Çmenduri*), është një ish futbollist profesionist italian i cili luante si sulmues. Ai njihej për instiktin e golit dhe lëvizjet pa top, veçanërisht në zonën kundërshtare si dhe për aftësinë e shkëlqyer për të shënuar gola me kokë.

Pazzini e shpenzoi shumicën e karrierës së tij në Serie A me klube si Atalanta, Fiorentina, Sampdoria, Interi, Milani dhe Verona, duke luajtur edhe në Serie B me këtë të fundit. Ai gjithashtu pati një periudhë të shkurtër te Levante në La Liga.

Pazzini luajti mbi 40 ndeshje me ekipet e moshave të Italisë, duke fituar Kampionatin Evropian me ekipin nën-19 në vitin 2003. Ai bëri debutimin e tij me ekipin e parë në vitin 2009 dhe një vit më vonë luajti në FIFA Kupën e Botës. Pazzini regjistroi 25 ndeshje dhe 4 gola me ekipin kombëtar.

## Karriera me klube
### Atalanta
Pazzini fillimisht luajti në rajonin e Toskanës me Montecatini dhe Margine Coperta, përpara se të bëhej pjesë e akademisë së Atalantës në vitin 1993: aty ai njohi Riccardo Montolivon, të cilin do ta kishte shok ekipi te Fiorentina në vitin 2005 dhe Milani në vitin 2012. Ai bëri debutimin e tij si profesionist më 17 gusht 2003 në humbjen 2–0 kundër Venezias në kupë. Në kampionat, 19 vjeçari shënoi 9 gola në 39 ndeshje që kontribuan në rikthimin e *La Deas* në Serie A.

Pazzini u konfirmua si titullar edhe në sezonin e ri, duke bërë debutimin e tij në elitë më 12 shtator 2004 në barazimin 2–2 kundër Lecces, duke shënuar një nga golat e ekipit. Gjatë fazës së parë të sezonit, ai shënoi edhe në ndeshjet kundër Interit dhe Cagliarit, përpara se të largohej në merkaton e dimrit.

### Fiorentina
parapamje|majtas|Pazzini gjatë periudhës së tij te Fiorentina.
Në janar 2005, Pazzini u transferua te Fiorentina për rreth 6 milion €. Ai u shpall lojtari i ri më i mirë i sezonit, duke mposhtur Obafemi Martins dhe Mirko Vučinić. Në sezonin 2005–06, pas mbërritjes së Luca Tonit, Pazzini filloi të aktivizohej si mesfushor nga trajneri Cesare Prandelli. Ai e nisi sezonin 2006–07 duke shënuar një dopietë në kupë kundër Giarres. Pas kësaj, ai pësoi një dëmtim me ekipin kombëtar nën-21, duke qëndruar jashtë fushës për disa muaj. Pazzini u rikthye në fushë në muajin nëntor, duke i dhënë ekipit një fitore vendimtare kundër Atalantës me një dygolësh, falë të cilës ekipi toskan – i përfshirë në skandalin e Calciopolit – eliminoi penalitetin e nisjes së sezonit, të cilën e kishin nisur me minus 15 pikë.

Më 4 gusht 2007, Pazzini bëri debutimin e tij në kompeticionet evropiane duke u aktivizuar në ndeshjen e dytë të raundit të parë të Kupës UEFA kundër Groningenit; koha e rregullt dhe shtesa u mbyllën në barazim 1–1, por Fiorentina fitoi me penallti. Në kampionat, ai shënoi nëntë gola duke ndihmuar ekipin të kualifikohej në UEFA Ligën e Kampionëve. Debutimi i tij në kompeticion erdhi më 12 gusht 2008 në fitoren 2–0 kundër Sparta Pragës në ndeshjen e parë të raundit të tretë kualifikues. Në kampionat, Pazzini shënoi vetëm një gol, duke humbur vendin e titullarit veçanërisht pas mbërritjes së Alberto Gilardinos, i cili u preferua në sulm krah rumuit Adrian Mutu nga Prandelli. Ai u largua në merkaton e dimrit.

### Sampdoria
parapamje|djathtas|180px|Pazzini në stërvitje me Sampdorian.
Në janar 2009, Pazzini u transferua te Sampdoria si pjesë e marrëveshjes që pa kalimin e Emiliano Bonazzolit te Fiorentina. Ai shënoi golin e parë me klubin kundër Udineses në çerek-finalen e kupës. Në ndeshjen e parë gjysëm-finale të këtij kompeticioni, ai shënoi një dopietë në fitoren 3–0 kundër Interit. Pazzini krijoi një dyshe sulmi me Antonio Cassanon, krijueshmëria dhe teknika e të cilit rritën mesataren e golave për ndeshje të Pazzinit. Partneriteti i tyre u krahasua me atë të Roberto Mancinit dhe Gianluca Viallit, të cilët në vitin 1991 udhëhoqën Sampdorian drejt fitmit të *Scudettos*. Më 13 maj 2009, ai luajti në finalen e kupës kundër Lazios, me Sampdorian që u mposht 6–5 me penallti.

Më 26 shtator 2009, Pazzini shënoi golin e fitores kundër Interit, duke e dërguar Sampdorian në krye të renditjes për herë të parë që nga viti 1991. Megjithatë, ndryshe nga ai vit kur ata fituan kampionatin, ishte Interi që u shpall kampion. Pazzini pati ndikimin e tij në këtë verdikt, duke shënuar një dopietë kundër Romës, rivalit kryesor të *Zikaltërve*, në Stadio Olimpico, e cila rezuloi vendimtare për fatin e kampionatit. Në ndeshjen e fundit të kampionatit kundër Napolit, Pazzini shënoi golin e vetëm të takimit në minutën e 51të, duke i dhënë ekipit tre pikë. Sampdoria e mbylli sezonin në vendin e katërt, duke u kualifikuar në Ligën e Kampionëve për herë të parë pas 19 vitesh.

Në gusht, në raundin play-off të kompeticionit, Pazzini shënoi tre gola në dy ndeshje kundër Werder Bremenit, por Sampdoria u eliminua me rezultatin e përgjithshëm 5–4. Ekipi u zhvendos në fazën e grupeve të UEFA Ligës së Evropës, aty ku sulmuesi shënoi golin e vetëm të fitores së vetme të ekipit kundër Debrecenit. Më 21 nëntor, Pazzini shënoi një tregolësh në fitoren 3–2 në transfertë kundër Lecces.

### Internazionale
parapamje|majtas|180px|Pazzini me Interin, 15 shkurt 2011.
Më 28 janar 2011, Pazzini u transferua te Interi për 12 milion € dhe kartonin e mesfushorit Jonathan Biabiany. Ai firmosi një kontratë deri në qershor 2015. Debutimi i tij erdhi tre ditë më vonë në ndeshjen kundër Palermos në San Siro; ai u aktivizua si zëvëndësues në pjesën e dytë, duke shënuar dy gola dhe duke fituar një penallti, që u shënua nga Samuel Eto'o, me Interin që fitoi 3–2 me përmbysje. Pas kësaj, ai shënoi në fitoren 3–0 në transfertë kundër Barit në ndeshjen e dytë me klubin. Më 16 shkurt, Pazzini shënoi golin e 100të në karrierë në fitoren 2–1 në transfertë kundër Fiorentinës. Dy muaj më pas, Pazzini shënoi dy gola në kohën shtesë të fitores 2–1 me përmbysje kundër Cesenës, duke e mbajtur Interin në gare për *Scudetton*. Ai e mbylli gjysmën e dytë të sezonit me 11 gola në 20 ndeshje. Më 29 maj, ai fitoi edhe trofeun e parë në karrierë, Kupën e Italisë, pasi Interi mposhti Palermon 3–1 në finale.

Pazzini e humbi vendin e titullarit gjatë periudhës së shkurtër të trajnerit Gian Piero Gasperini në krye të solit *Zikaltër*. Ai shënoi golin e parë të sezonit 2011–12 në fitoren 3–1 kundër Bolonjës në javën e 5të. Në ndeshjen e rradhës, ai shënoi në fitoren 3–2 kundër CSKA Moskës në fazën e grupeve të Ligës së Kampioneve. Pazzini gjeti më shumë hapsira me Ranierin dhe Stramaccionin si trajner, por sezoni i tij ishte zhgënjyes, duke shënuar vetëm 8 gola, 5 prej të cilave në kampionat.

### Milan
Pasi u nxorr në merkato nga Interi, Pazzini firmosi një marrëveshje me Milanin më 22 gusht 2012. Si pjesë e transferimit, Milani i pagoi Interit 7.5 milion € si dhe kartonin e Antonio Cassanos. Më 1 shtator, në ndeshjen e tij të dytë me klubin, Pazzini shënoi tre gola në një fitore 3–1 kundër Bolonjës në shtëpi; mënyra e shënimit të golave bënë që ai të krahasohej me legjendën e klubit Filippo Inzaghi. Ai e mbylli sezonin e parë me *Kuqezinjtë* duke shënuar 16 gola në 37 ndeshje. Në maj 2013, ai u operua në gjurin e majtë që e mbajti jashtë fushave deri në fund të vitit.

Pas rikthimit në fushë, Pazzini pësoi një tjetër dëmtim, këtë herë në muskujt e aduktorit, duke qëndruar jashtë për disa javë. Ai shënoi vetëm tre gola në 21 ndeshje në sezonin 2013–14.

Pazzini gjeti më pak hapsira me emërimin e Inzaghit si trajneri i ri i ekipit për sezonin 2014–15. Më 24 maj 2015, në fitoren 3–0 në shtëpi kundër Torinos, ai shënoi golin e 100të në Serie A; në këtë ndeshje ai gjithashtu veshi shiritin e kapitenit për herë të parë.

### Verona
Në korrik 2015, në moshën 31 vjeç, Pazzini u transferua te Verona, duke u ribashkuar me ish shokun e ekipit te Fiorentina, Luca Toni. Ai firmosi një kontratë pesë-vjeçare me rrogë 1 milion € në sezon. Pazzini shënoi golin e parë me klubin më 18 tetor në barazimin 1–1 kundër Udineses, duke realizuar me penallti. Gjatë këtij sezoni, Verona vendosi një rekord negativ duke mos fituar asnjë nga 22 ndeshjet e kampionatit; ata i dhanë fund rekordit negativ duke arritur fitoren e parë sezonale kundër Atalantës, falë edhe golit të Pazzinit në minutën e 83të. Më 20 shkurt 2016, ai shënoi në *Derby della Scala* kundër Chievos për t'i dhënë ekipit fitoren e dytë. Pazzini e mbylli sezonin me vetëm 6 gola në 30 ndeshje, duke qënë sëbashku me Tonin golashënuesi më i mirë i ekipit. Verona e mbylli sezonin në vendin e fundit, duke rënë në Serie B.

Në sezonin e rradhës, Pazzini kontriboi në rikthimin e menjëhershëm të Veronës në elitë. Me 23 gola në 35 ndeshje, ai u shpall *Capocannoniere* i kampionatit. Me rikthimin në Serie A, Pazzini gjeti pak hapsira në formacion; në janar 2018, ai u transferua në Spanjë te Levante në formë huazimi deri në fund të sezonit. Në debutimin e tij me klubin, Pazzini u aktivizua si zëvëndësues në ndeshjen kundër Real Madridit dhe shënoi golin që i dha ekipit një barazim 2–2 në shtëpi.

Pas përfundimit të sezonit ai u rikthye te Verona, e cila do të luante sërisht në Serie B. Ai u emërua kapiten i ekipit, duke shënuar dhjetë gola në sezonin e rregullt dhe dy në fazën play-off (të dyja kundër Perugias); Verona mposhti në finale Cittadellën dhe siguroi rikthimin e menjëhershëm në elitë.

Pazzini nuk u aktivizua shpesh në fazën e parë të kampionatit, kjo edhe për shkak të problemeve fizike. Më 15 dhjetor 2019, ai shënoi golin e parë sezonal me penallti nē barazimin 3–3 kundër Torinos. Ai më pas shënoi edhe në ndeshjen e rradhës kundër SPAL më 5 janar 2020; goli i tij me kokë kontriboi në fitoren 2–0 të *Verdhebluve*. Ai gjithashtu shënoi penallti në fitoren 3–0 kundër Lecces dhe 2–1 kundër Juventusit, duke e mbyllur sezonin me 4 gola në 16 ndeshje.

Në ditët e fundit të korrikut, Pazzini njoftoi se do të largohej nga Verona. Ai nuk e rinovoi kontratën dhe u largua nga klubi me të cilën luajti pesë sezone, duke regjistruar 50 gola në 135 ndeshje. Pas një tratative të shkurtër për një transferm të mundshëm te klubi i qytetit të lindjes, Pistoiese, Pazzini njoftoi tërheqjen nga futbolli në moshën 36 vjeç.

## Karriera ndërkombëtare
Pazzini ka luajtur me disa ekipe moshash të Italisë, duke fituar UEFA Kampionatin Evropian me ekipin nën-19 në vitin 2003. Gjatë turnamentit, Pazzini ishte vendimtar, duke shënuar golin e vetëm të fitores 1–0 kundër Republikës Çeke në gjysëm-finale. Ai gjithashtu shënoi një nga dy golat e fitores kundër Portugalisë në finale. Nga viti 2004 e deri në 2007, ai ishte pjesë e ekipit nën-21, duke marrë pjesë në dy edicione të Kampionatit Evropian. Më 24 mars 2007, Pazzini shënoi një tregolësh në barazimin 3–3 kundër Anglisë në përurimin e Stadiumit Wembley; ai u bë lojtari i parë që shënon në këtë stadium, duke e arritur në sekondën e 28të të ndeshjes. dhe bëri debutimin e tij më 28 mars 2009 në moshën 24 vjeç në ndeshjen kualifikuese të FIFA Kupës së Botës 2010 kundër Malit të Zi në Podgoricë, duke shënuar një nga dy golat e fitores 2–0. Në ndeshjen e tij të dytë kundër Irlandës, ai u përjashtua me karton të kuq nga gjyqtari Wolfgang Stark në minutat e para të takimit pasi goditi me brryl mbrojtësin kundërshtar John O'Shea. Në qershor, ai nuk u thirr në ekipin që do të luante në FIFA Kupën e Konfederatave 2009.

Një vit më pas, Pazzini luajti në FIFA Kupën e Botës 2010 në Afrikën e Jugut, ku Italia, i cili ishte kampioni në fuqi, u eliminua në fazën e grupeve. Ai luajti vetëm një ndeshje si zëvëndësues në barazimin 1–1 kundër Zelandës së Re.

Më 6 shtator 2011, Pazzini shënoi golin e fitores kundër Sllovenisë në kualifikueset e UEFA Euro 2012, duke i siguruar Italisë matematikisht kualifikimin në turnament. Megjithatë, trajneri Prandelli, me të cilin kishte punuar më parë te Fiorentina, vendosi të merrte Fabio Borinin në turnament në vend të tij, për edhe për shkak të sezonit zhgënjyes që pati te Interi. Mosthirrja në turnament praktikisht i dha fund karrierës së tij me ekipin kombëtar. Ai luajti ndeshjen e fundit me Italinë më 11 shtator 2012 në fitoren 2–0 kundër Maltës në kualifikueset e FIFA Kupës së Botës 2014.

## Profili i lojtarit
parapamje|djathtas|200px|Festimi karakteristik i Pazzinit.
Pazzini ishte një sulmues oportunist, i cili dallohej për lëvizjet e tij brënda zonës kundërshtare. Ai njihej si një lojtar i rrezikshëm në luftën në ajër, duke shënuar shumë gola me kokë. Kur ekipi nuk ishte nën zotërimin e topit, ai shpesh kthehej në mbrojtje për të kontribuar, duke fituar reputacionin e të qënit një lojtar altruist i cili sakrifikonte për ekipin. Pazzini ishte gjithashtu një specialist në gjuajtjet e penalltive, duke shënuar 35 nga 39 penalltitë që mori përsipër; në Serie A, ai humbi vetëm një nga 24 penalltitë që ekzekutoi, duke pasur një mesatare shënimi 95.8%.

## Jeta personale
Pazzini vjen nga një familje futbollistësh; babai i tij Romano dhe vëllai Patrizio në të kaluarën kanë luajtur futboll në kategoritë e ulta italiane në rolin e sulmuesit.

Në korrik 2011, Pazzini u martua me Silvia Slittin, me të cilën kishte një marrëdhënje dhjetë-vjeçare. Ata u martuan në resortin Mandarin Oriental në Liqenin e Komos.

Pazzini ka qënë pjesë e video lojës *FIFA* të EA Sports; ai ishte pjesë e kopertinës të edicionit 2012 të lojës në versionin italian, përkrah yllit global Wayne Rooney dhe Philippe Mexès.

## Statistikat e karrierës
### Klube
Burimi: 

### Kombëtarja
Burimi: 

#### Golat me kombëtaren
Burimi: 

### Kombëtarja
;Italia nën-19
*UEFA Kampionati Evropian nën-19: 2003
* Golashënuesi më i mirë i Serie B: 2016–17

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Giampaolo Pazzini te ESPN FC
*Profili te sampdoria.it
*Profili te Federata Italiane e Futbollit