Ekipi i zjarrit (njësi ushtarake)

[parapamje|[Marina e Shteteve të Bashkuara|Marinsat amerikanë në patrullë në Afganistan, 2009; numrat dhe pajisjet e tyre korrespondojnë me një ekip zjarri të Korpusit Detar të Shteteve të Bashkuara (nga e majta në të djathtë: karabina M4, pushkë M16A4 me M203, pushkë M16A4, M249).]]
Një **ekip zjarri** ose **ekipi i zjarrit** është një element i vogël modern i varur ushtarak i këmbësorisë i krijuar për të optimizuar doktrinën taktike të "iniciativës nënoficer", "armëve të kombinuara", "mbishikimit kufitar" dhe "zjarr dhe lëvizje" në luftime. Në varësi të kërkesave të misionit, një ekip tipik "standard" i zjarrit përbëhet nga 4 ose më pak anëtarë: një pushkëtar automatik, një granadier, një pushkëtar dhe një drejtues i caktuar i ekipit të zjarrit. Roli i çdo drejtuesi të ekipit të zjarrit është të sigurojë që ekipi i zjarrit të funksionojë si një njësi kohezive. Dy ose tre ekipe zjarri organizohen në një seksion ose skuadër në operacione të koordinuara, të cilat drejtohen nga një drejtues skuadre.

Historikisht, ushtritë me mbështetje të fortë dhe me theks në institucionet e decentralizuara të trupave nënnoficerësh dhe strukturat komanduese të organizatave efektive të ekipeve të zjarrit "nga poshtë-lart" kanë pasur performancë më të mirë luftarake nga njësitë e tyre të këmbësorisë në krahasim me ushtritë e kufizuara në operacione të mbështetura nga oficerët, njësitë tradicionalisht më të mëdha që nuk kanë udhëheqje nga nënoficerët dhe "udhëheqja e centralizuar nga lart". Organizata Fireteam trajton realitetet e luftës së shekullit të 21-të, ku lufta po bëhet në mënyrë eksponenciale më e shpejtë dhe më vdekjeprurëse pasi identifikon dhe heq çdo gjë që ngadalëson kohën e reagimit midis zbulimit të parë të një armiku dhe raundeve të goditura.

Doktrina e Ushtrisë Amerikane njeh ekipin e zjarrit, ose ekuipazhin, si organizimin më të vogël ushtarak, ndërsa doktrina e NATO-s i referohet këtij niveli organizimi thjesht si ekip. Ekipet e zjarrit janë organizata më themelore mbi të cilën janë ndërtuar njësitë moderne të këmbësorisë në Ushtrinë Britanike, Regjimentin e Forcave Ajrore Mbretërore, Marinsat Mbretërore, Ushtrinë e Shteteve të Bashkuara, Trupat Detare të Shteteve të Bashkuara, Forcat e Sigurisë së Forcave Ajrore të Shteteve të Bashkuara, Forcat Kanadeze dhe Ushtrinë Australiane.

## Koncepti 
Koncepti i ekipit të zjarrit bazohet në nevojën për fleksibilitet taktik në operacionet e këmbësorisë. Një ekip zjarri është i aftë për operacione autonome si pjesë e një njësie më të madhe. Punësimi i suksesshëm i ekipit të zjarrit mbështetet në trajnimin cilësor të njësive të vogla për ushtarët, përvojën e anëtarëve të ekipit të zjarrit që veprojnë së bashku, infrastrukturën e mjaftueshme të komunikimit dhe një trupë cilësore nënoficerësh për të ofruar udhëheqje taktike për ekipin.

Këto kërkesa kanë çuar në përdorimin e suksesshëm të konceptit të ekipit të zjarrit nga ushtarakë më profesionistë. Është më pak i dobishëm për ushtritë që përdorin formacione të këmbësorisë në masë, ose me rekrutim të konsiderueshëm. Rekrutimi e bën të vështirë zhvillimin e ekipit të zjarrit, pasi anëtarët e ekipit janë më efektivë pasi ndërtojnë përvojë me kalimin e kohës duke punuar së bashku dhe duke krijuar lidhje personale.

Në luftim, gjatë sulmit ose manovrimit, një ekip zjarri zakonisht përhapet në një distancë prej 50 metrash, ndërsa në pozicionet mbrojtëse skuadra mund të mbulojë deri në rrezen e armëve të tij ose kufijtë e dukshmërisë, cilado qoftë më pak. Në terren të hapur, deri në 500 metra mund të mbulohen nga një ekip efektiv, megjithëse diapazoni i zbulimit kufizon efektivitetin mbi 100 metra ose më shumë pa pajisje speciale. Një ekip është efektiv për sa kohë që arma e tij kryesore mbetet funksionale.

## Shiko edhe 
* Skuadra (njësi ushtarake)
* Seksioni (njësi ushtarake)

## Referime