open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lockheed Martin

parapamje|Ndërtesa e mëparshme e Qendrës për Përsosmëri Lidershipi (CLE) të Lockheed Martin, e cila ndodhej pranë selisë së saj të korporatës.
**Lockheed Martin Corporation** është një korporatë amerikane e hapësirës ajrore, armëve, mbrojtjes, sigurisë së informacionit dhe teknologjisë me interesa mbarëbotërore. Ajo u formua nga bashkimi i Lockheed Corporation me Martin Marietta në mars 1995. Ajo ka selinë në North Bethesda, Maryland, në zonën e Uashingtonit, D.C. Lockheed Martin punëson rreth 115,000 punonjës në mbarë botën, duke përfshirë rreth 60,000 inxhinierë dhe shkencëtarë që nga janari 2022.

Lockheed Martin është një nga kompanitë më të mëdha në industrinë e hapësirës ajrore, mbështetjes ushtarake, sigurisë dhe teknologjisë. Është kontraktori më i madh i mbrojtjes në botë për nga të ardhurat për vitin fiskal 2014. Në vitin 2013, 78% e të ardhurave të Lockheed Martin erdhën nga shitjet ushtarake; ajo kryesoi listën e kontraktorëve të qeverisë federale të SHBA dhe mori gati 10% të fondeve të paguara nga Pentagoni. Në vitin 2009, kontratat e qeverisë amerikane përbënin 38.4 miliardë dollarë (85%), kontratat e qeverisë së huaj për 5.8 miliardë dollarë (13%) dhe kontratat tregtare dhe të tjera për 900 milion dollarë (2%).

Gjysma e shitjeve vjetore të korporatës janë për Departamentin e Mbrojtjes të SHBA. Lockheed Martin është gjithashtu një kontraktor për Departamentin e Energjisë të SHBA-së dhe Administratën Kombëtare të Aeronautikës dhe Hapësirës (NASA).

Lockheed Martin operon në katër segmente biznesi: Aeronautics, Raketat dhe Kontrolli i Zjarrit (MFC), Rotary and Mission Systems (RMS) dhe Hapësirë. Kompania ka marrë trofeun Collier gjashtë herë, duke përfshirë në vitin 2001 për të qenë pjesë e zhvillimit të Sistemit Propulsion LiftFan X-35/F-35B dhe së fundmi në 2018 për Sistemin Automatik të Shmanjes së Përplasjeve në Tokë (Auto-GCAS). Lockheed Martin aktualisht është duke zhvilluar F-35 Lightning II dhe udhëheq zinxhirin ndërkombëtar të furnizimit, drejton ekipin për zhvillimin dhe zbatimin e zgjidhjeve teknologjike për gardhin e ri të hapësirës USAF (zëvendësimi AFSSS) dhe është kontraktori kryesor për zhvillimin e Moduli i komandës Orion. Kompania gjithashtu investon në sistemet e kujdesit shëndetësor, sistemet e energjisë së rinovueshme, shpërndarjen inteligjente të energjisë dhe shkrirjen kompakte bërthamore.

## Shiko edhe 
## Referimet
General Dynamics

**General Dynamics Corporation** (**GD**) është një korporatë amerikane e tregtisë publike, e hapësirës ajrore dhe e mbrojtjes me seli në Reston, Virxhinia. Që nga viti 2020, ishte kontraktori i pestë më i madh i mbrojtjes në botë për nga shitjet e armëve dhe i pesti më i madhi në Shtetet e Bashkuara për nga shitjet totale. Kompania është një kompani e Fortune 100 dhe u rendit nr.94 në 2022.

E formuar në vitin 1954 me bashkimin e prodhuesit të nëndetëseve Electric Boat dhe prodhuesit të avionëve Canadair, korporata sot përbëhet nga dhjetë kompani filiale me operacione në 45 vende. Produktet e kompanisë përfshijnë avionë biznesi Gulfstream, nëndetëse bërthamore të klasit Virginia dhe Kolumbia, shkatërrues raketash të drejtuara të klasit Arleigh Burke, tanke M1 Abrams dhe mjete luftarake të blinduara Stryker.

Në vitin 2022, General Dynamics kishte shitje në mbarë botën prej 39.4 miliardë dollarë dhe një fuqi punëtore prej rreth 106,500 punonjësish me kohë të plotë. Kryetari aktual dhe shefi ekzekutiv (CEO) është Phebe Novakovic.

## Shiko edhe 
## Referimet
BAE Systems

[parapamje|Blerja prej 2.5 miliardë £ e United Defense nga BAE në 2005 shtoi familjen e automjeteve të blinduara [M2 Bradley|M2/M3 Bradley në linjën e saj të produkteve.]]
**BAE Systems plc** (**BAE**) është një kompani shumëkombëshe britanike e armëve, sigurisë dhe hapësirës ajrore me bazë në Londër, Angli. Është kontraktori më i madh i mbrojtjes në Evropë dhe renditet i 7-ti më i madhi në botë bazuar në të ardhurat e zbatueshme të vitit 2021. Që nga viti 2017, është prodhuesi më i madh në Britani. Operacionet e saj më të mëdha janë në Mbretërinë e Bashkuar dhe Shtetet e Bashkuara, ku filiali i saj BAE Systems Inc. është një nga gjashtë furnizuesit më të mëdhenj të Departamentit të Mbrojtjes të SHBA. Tregje të tjera kryesore përfshijnë Australinë, Kanadanë, Japoninë, Indinë, Arabinë Saudite, Turqinë, Katarin, Omanin dhe Suedinë, ku Arabia Saudite është rregullisht ndër tre burimet kryesore të të ardhurave. Kompania u formua më 30 nëntor 1999 nga blerja 7.7 miliardë £ dhe bashkimi me Marconi Electronic Systems (MES), degë e elektronikës mbrojtëse dhe detare e ndërtimit të anijeve të General Electric Company plc (GEC), nga British Aerospace, një avion, municione. dhe prodhuesi i sistemeve detare.

BAE është pasardhësi i kompanive të ndryshme të avionëve, ndërtimit të anijeve, automjeteve të blinduara, armatimeve dhe elektronikës mbrojtëse. Këto përfshijnë The Marconi Company, kompania e parë tregtare e përkushtuar ndaj zhvillimit dhe përdorimit të radios; A.V. Roe and Company, një nga kompanitë e para të avionëve në botë; de Havilland, prodhuesi i Comet-it, avioni i parë komercial reaktiv në botë; Hawker Siddeley, prodhuesi i Harrier, avioni i parë sulmues VTOL në botë; British Aircraft Corporation, bashkë-prodhues i transportit supersonik Concorde; Supermarine, prodhues i Spitfire; Yarrow Shipbuilders, ndërtues i shkatërruesve të parë të Marinës Mbretërore; Fairfield Shipbuilding and Engineering Company, ndërtues i anijes së parë të betejës në botë; dhe Vickers Shipbuilding and Engineering, ndërtues i nëndetëseve të para të Marinës Mbretërore.

Që nga formimi i saj në 1999, BAE ka bërë një sërë blerjesh, veçanërisht të United Defense dhe Armor Holdings të Shteteve të Bashkuara, dhe ka shitur aksionet e saj në Airbus, Astrium, AMS dhe Atlas Elektronik. Ai është i përfshirë në disa projekte të mëdha mbrojtëse, duke përfshirë Lockheed Martin F-35 Lightning II, Eurofighter Typhoon, nëndetësen e klasit Astute dhe aeroplanmbajtëset e klasit Queen Elizabeth. BAE Systems është e listuar në Indeksin FTSE 100 të Bursës së Londrës.

## Shiko edhe 
## Referimet
Adil Xhelili

parapamje
Adil Xhelili ka lindur në Libohovë, më 08.07.1979. Ka përfunduar studimet e larta në Universitetin ” Eqrem Çabej” Gjirokastër, dega Gjuhë-Letërsi, viti 2002. Ka punuar si mësues, drejtor shkolle, përgjegjës i programeve të zhvillimit në DAR Gjirokastër 2002-2013. Nënkryetar bashkie, bashkia Libohovë 2014-2015. Adil Xhelili ka qenë antar kryesie i degës së PD Gjirokastër që prej vitit 2014 e në vazhdim dhe aktualisht në pozicionin nënkryetar. Sfida e Adil Xhelilit është të rikthejë bashkinë e Libohovës në duart e qytetarëve, të përbashkojë e të mos ndajë, të ndalë politikën përçarëse dhe të jetë krah njerëzve. Adili është një qytetar model, familje arsimtarësh, baba i një fëmije.
Herojt e Vigut (Kolë Jakova)

**Herojt e Vigut**  poemë, vjersha e këngë të tjera me autor Kolë Jakova. Botuar në Tiranë në vitin 1953 nga "Naim Frashëri". Libri ka 50 faqe.
Kopësht i lulëzuar

**Kopësht i lulëzuar** vjersha e përralla për fëmijët e shkollës e fillore me autor Kolë Jakova. Botuar në Tiranë në vitin 1958 nga "Naim Frashëri". Libri ka 120 faqe.
Kulla buzë liqenit

**Kulla buzë liqenit** roman me autor Kolë Jakova. Botuar në Tiranë në vitin 1984 nga "Naim Frashëri". Libri ka 290 faqe.
Lavdi ushtarit

**Lavdi ushtarit**  kushtuar heroizmit t'ushtarit Hekuran Zenuni : pjesë dramatike me gjashtë tabllo me autor Kolë Jakova. Botuar në Tiranë në vitin 1966 nga Drejtoria politike e UP. Libri ka 48 faqe.
Lulet e shegës

**Lulet e shegës**  dramë me dy pjesë me autor Kolë Jakova. Botuar në Tiranë në vitin 1976 nga "Naim Frashëri". Libri ka 76 faqe.
Lufta Greko-Turke (1897)

**Lufta Greko-Turke e vitit 1897** ose **Lufta Osmano-Greke e 1897-tës** (turqisht: *1897 Osmanlı-Yunan Savaşı* ose *1897 Türk-Yunan Savaşı*), e quajtur gjithashtu **Lufta Tridhjetë Ditore** dhe e njohur në Greqi si ''''97-ta e zezë'* (greqisht: *Μαύρο '97*) ose **Lufta e Pafat** (greqisht: *Atychis polemos''), ishte një luftë e zhvilluar midis Mbretërisë së Greqisë dhe Perandorisë Osmane.

Shkaku i menjëhershëm i saj përfshinte statusin e provincës osmane të Kretës, popullsia me shumicë greke e së cilës kishte dëshiruar prej kohësh bashkimin me Greqinë. Megjithë fitoren osmane në fushë, vitin e ardhshëm u krijua një shtet autonom i Kretës nën suzerenitetin osman (si rezultat i ndërhyrjes së Fuqive të Mëdha pas luftës), me Princin Xhorxh të Greqisë dhe Danimarkën si Komisionerin e parë të Lartë.

Lufta e vuri personelin ushtarak dhe politik të Greqisë në provë në një luftë të hapur zyrtare për herë të parë që nga Lufta për Pavarësi Greke më 1821. Për Perandorinë Osmane, kjo ishte gjithashtu përpjekja e parë luftarake për të testuar një ushtri të riorganizuar sistemi. Ushtria osmane operoi nën drejtimin e një misioni ushtarak gjerman të udhëhequr (1883-1895) nga Colmar Freiherr von der Goltz, i cili kishte riorganizuar ushtrinë osmane pas disfatës së saj në Luftën Ruso-Turke të 1877-1878.

Konflikti dëshmoi se Greqia ishte krejtësisht e papërgatitur për luftë. Planet, fortifikimet dhe armët nuk ekzistonin, masa e trupave të oficerëve ishte e papërshtatshme për detyrat e saj dhe trajnimi ishte i pamjaftueshëm. Si rezultat, forcat osmane numerikisht superiore, të organizuara më mirë, të pajisura dhe të udhëhequra, të përbëra shumë nga luftëtarë shqiptarë me përvojë luftarake, i shtynë forcat greke në jug nga Thesalia dhe kërcënuan Athinën, vetëm për të pushuar zjarrin kur Fuqitë e Mëdha bindën, sulltani të binte dakord për një armëpushim. Lufta është e dukshme në atë që ishte e para që u filmua në kamera, megjithëse pamjet janë humbur që atëherë.

## Bibliografia 
* 

## Referime
Poezi (Kolë Jakova)

**Poezi** me autor Kolë Jakova. Botuar në Tiranë në vitin 1975 nga "Naim Frashëri". Libri ka 199 faqe.
Mbretëria e Greqisë

[parapamje|220x220px|[Flamuri i Mbretërisë së Greqisë.]]
**Mbretëria e Greqisë** (greqisht: *Βασίλειον τῆς Ἑλλάδος*) u krijua në 1832 dhe ishte shteti pasardhës i Republikës së Parë Helenike. Ajo u njoh ndërkombëtarisht nga Traktati i Kostandinopojës, ku edhe Greqia siguroi pavarësinë e saj të plotë nga Perandoria Osmane pas afro 4 shekujsh.

Mbretëria e Greqisë u shpërbë në vitin 1924 dhe Republika e Dytë Helenike u krijua pas disfatës së Greqisë nga Turqia në fushatën e Azisë së Vogël. Një grusht shteti ushtarak rivendosi monarkinë në 1935 dhe Greqia u bë përsëri një Mbretëri deri në 1973. Mbretëria u shpërbë përfundimisht pas një diktature ushtarake shtatëvjeçare (1967-1974) dhe Republika e Tretë Helenike u krijua pas një referendumi mbajtur në vitin 1974.

## Shiko edhe 
## Referimet
Epërsia ajrore

**Epërsia ajrore** ose **superioriteti ajror** është shkalla në të cilën një palë në një konflikt mban kontrollin e fuqisë ajrore mbi forcat kundërshtare. Ekzistojnë nivele të kontrollit të ajrit në luftën ajrore. Kontrolli i ajrit është ekuivalenti ajror i komandimit të detit.

Fuqia ajrore është bërë gjithnjë e më shumë një element i fuqishëm i fushatave ushtarake; Planifikuesit ushtarakë e shohin si një domosdoshmëri të paturit e një mjedisi me të paktën epërsi ajrore. Supremacia ajrore lejon rritjen e përpjekjeve të bombardimeve, mbështetjen taktike ajrore për forcat tokësore, sulmet e paratrupave, pikat ajrore dhe transferimet e thjeshta të avionëve të ngarkesave, të cilat mund të lëvizin forcat tokësore dhe furnizimet. Fuqia ajrore është një funksion i shkallës së epërsisë ajrore dhe numrit ose llojeve të avionëve, por ai përfaqëson një situatë që sfidon karakterizimin bardh e zi. Shkalla e kontrollit ajror të një force është një lojë me shumë zero me kundërshtarin e saj; rritja e kontrollit nga njëri korrespondon me uljen e kontrollit nga tjetri. Forcat ajrore të paaftë për të konkurruar për epërsinë ajrore ose barazinë ajrore mund të përpiqen për mohim ajror, ku ato mbajnë një nivel operacioni duke i dhënë epërsinë ajrore palës tjetër, por duke e penguar atë të arrijë epërsinë ajrore.

Arritja e epërsisë ajrore nuk garanton një shkallë të ulët humbjeje të avionëve miqësorë, pasi forcat armiqësore shpesh janë në gjendje të adoptojnë taktika jokonvencionale ose të identifikojnë dobësitë. Për shembull, forcat e NATO-s që mbanin epërsi ajrore mbi Kosovën ende humbën një avion sulmues vjedhurazi ndaj një sistemi të mbrojtjes ajrore me bazë tokësore serbe, pavarësisht se ai konsiderohej "i vjetëruar". Disa angazhime kanë ndodhur në konflikte asimetrike në të cilat forcat tokësore të pajisura relativisht dobët kanë qenë në gjendje të arrijnë vrasje me avionë, pavarësisht se kanë punuar kundër epërsisë dërrmuese ajrore. Gjatë Luftës së Irakut dhe Luftës në Afganistan, kryengritësit gjetën një shkallë më të madhe suksesi në sulmin e avionëve të koalicionit në tokë sesa kur ata vepronin mbi to në qiell.

## Shiko edhe 
## Referimet
Si naltësohet katundi

**Si naltësohet katundi** me autor Kolë Jakova. Botuar në Shkodër në vitin 1945 nga "Gjergj Fishta". Libri ka 31 faqe.
Lufta Civile Greke

parapamje|Armë QF 25 ponder e Ushtrisë Helenike gjatë Luftës Civile.
**Lufta Civile Greke** (greqisht: *ο Emfýlios*) u zhvillua nga viti 1946 deri në 1949. Konflikti, i cili shpërtheu menjëherë pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, përbëhej nga kryengritja-komuniste e dominuar kundër qeverisë së krijuar të Mbretërisë së Greqisë. Opozita shpalli një republikë popullore, Qeverinë e Përkohshme Demokratike të Greqisë, e cila qeverisej nga Partia Komuniste e Greqisë (KKE) dhe dega e saj ushtarake, Ushtria Demokratike e Greqisë (DSE). Rebelët u mbështetën nga Jugosllavia dhe Bashkimi Sovjetik. Me mbështetjen e Mbretërisë së Bashkuar dhe Shteteve të Bashkuara, forcat qeveritare greke fituan përfundimisht.

Lufta i kishte rrënjët në ndarjet brenda Greqisë gjatë Luftës së Dytë Botërore, midis organizatës së rezistencës së majtë të dominuar nga komunistët, EAM-ELAS, dhe forcave të rezistencës antikomuniste të lirshme aleate. Më vonë ajo u përshkallëzua në një luftë të madhe civile midis shtetit grek dhe komunistëve. Luftimet rezultuan në disfatën e DSE nga Ushtria Helenike.

Lufta rezultoi nga një luftë shumë e polarizuar midis ideologjive të majta dhe të djathta që filloi kur secila palë synoi vakumin e pushtetit që rezultoi nga fundi i pushtimit të Boshtit (1941-1944) gjatë Luftës së Dytë Botërore. Lufta ishte lufta e parë proxy e Luftës së Ftohtë dhe përfaqëson shembullin e parë të përfshirjes së pasluftës nga ana e aleatëve në punët e brendshme të një vendi të huaj, një zbatim i politikës së kontrollit të George F. Kennan në Telegramin e tij të gjatë. Greqia në fund u financua nga Shtetet e Bashkuara (përmes Doktrinës Truman dhe Planit Marshall) dhe u bashkua me NATO-n (1952), ndërsa kryengritësit u demoralizuan nga ndarja e hidhur midis Jozef Stalinit të Bashkimit Sovjetik, i cili donte t'i jepte fund luftës dhe Josip Broz Tito i Jugosllavisë, i cili dëshironte që kjo të vazhdonte.

## Shiko edhe 
* Maqedonët e sotëm

## Referimet
Ndizet zemra nga gëzimi

**Ndizet zemra nga gëzimi**  vargje nga rapsodë popullor me autor Isuf Nelaj ; përgatiti Kolë Jakova ; redaktor Koço Vasili. Botuar në Tiranë në vitin 1985 nga "Naim Frashëri". Libri ka 198 faqe.
Drejt pavarsisë : çështja e çlirimit kombëtar në mendimin politik-shoqëror rilindas 1900-1912

Drejt pavarsisë : Çështja e çlirimit kombëtar në mendimin politik-shoqëror rilindas 1900-1912

Libri dhe autori

"Drejt Pavarësisë"  është një punim i rëndësishëm shkencor i hartuar nga Fatos Tarifa dhe redaktuar nga Jani Toçka, i botuar në vitin 1985 nga shtëpia botuese “8 Nëntori” në Tiranë. Libri trajton periudhën kyçe të Rilindjes Kombëtare Shqiptare (1900-1912), duke analizuar idetë, përpjekjet dhe zhvillimet politike e shoqërore që çuan drejt shpalljes së Pavarësisë më 28 Nëntor 1912.

Përmbajtja

Ky studim përqendrohet te ideologjia dhe veprimtaria e figurave kryesore të Rilindjes Kombëtare Shqiptare, duke theksuar rëndësinë e mendimit politik-shoqëror si një bazë për çlirimin kombëtar. Tarifa ofron një analizë të detajuar të shkrimeve dhe veprimeve të rilindësve shqiptarë, të cilët përmes edukimit, propagandës kombëtare dhe organizimit politik krijuan kushtet për një lëvizje të mirëfilltë për pavarësi.

Rëndësia historike

Në libër trajtohen ngjarje dhe procese kyçe si:

* Formimi i Lidhjes Kombëtare Shqiptare dhe lidhjet me zhvillimet ndërkombëtare.
* Lufta për ruajtjen e gjuhës, kulturës dhe identitetit kombëtar përballë politikave shtypëse osmane.
* Përpjekjet për bashkëpunim me lëvizjet e tjera kombëtare në Ballkan dhe sensibilizimin e opinionit ndërkombëtar.

Kontributi i librit

"Drejt Pavarësisë"  është një kontribut i vlefshëm në literaturën historiografike shqiptare, duke ofruar një këndvështrim të strukturuar mbi periudhën e Rilindjes Kombëtare dhe duke vlerësuar rëndësinë e mendimit intelektual në ndërtimin e një shteti të pavarur shqiptar. Ai mbetet një referencë e vlefshme për studiuesit e historisë kombëtare dhe për lexuesit që duan të kuptojnë më mirë rrugën drejt pavarësisë.

## Burimet
Mendimi sociologjik shqiptar : (1986-2006)

**Mendimi sociologjik shqiptar : (1986-2006)**' : bibliografi  përgatitën. Fatos Tarifa, Lekë Sokoli. Botuar në Tiranë në vitin 2006 nga "Rinia". Libri ka 116 faqe.
Jeta shoqërore si eksperiencë sociologjike

**Jeta shoqërore si eksperiencë sociologjike** me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2007 nga "Ombra GVG". Libri ka 314 faqe. ISBN 9789994344208
Paradigma e tranzicionit demokratik : "fundi" i tranzicionit apo një tranzicion "pa fund"

**Paradigma e tranzicionit demokratik : "fundi" i tranzicionit apo një tranzicion "pa fund"** me autorë Fatos Tarifa, Ksenofon Krisafi, Eneida Tarifa ; redaktor Nexhat Myftiu. Botuar në Tiranë në vitin 2009 nga "Ombra GVG". Libri ka 146 faqe. ISBN 9789995638245
Mjeshtër të mendimit humanist

**Mjeshtër të mendimit humanist** me autorë Fatos Tarifa, Remzi Lani përgatiti për botim Filip Rrumbullaku. Botuar në Tiranë në vitin 2000 nga "Horizonti". Libri ka 150 faqe. ISBN 9992764090
Rilindja e Europës : mendimi dhe kultura humaniste e saj

**Rilindja e Europës : mendimi dhe kultura humaniste e saj** me autorë Fatos Tarifa, Remzi Lani dhe Bavjola Shatro. Botuar në Tiranë në vitin 2010 nga "Ombra GVG". Libri (Botimi i 2-të i zgjeruar) ka 293 faqe. ISBN 9789995638474
Fati i një shekulli : hegjemonia amerikane, dilemat e Europës dhe sfidat e Azisë Lindore

**Fati i një shekulli : hegjemonia amerikane, dilemat e Europës dhe sfidat e Azisë Lindore** me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2010 nga "Ombra GVG". Libri ka 387 faqe. ISBN 9789995638511
Sociologjia 11 : për klasën e njëmbëdhjetë gjimnaz : (me zgjedhje të detyruar)

**Sociologjia 11 : për klasën e njëmbëdhjetë gjimnaz : (me zgjedhje të detyruar)** me autorë Fatos Tarifa, Klementin Mile, Flora Gjoka. Botuar në Tiranë në vitin 2010 nga "Mediaprint". Libri ka 155 faqe. ISBN 9789995693107
Dinamika e modernitetit pluralizues

**Dinamika e modernitetit pluralizues**

Autor: Fatos Tarifa

Redaktuar nga: Bavjola Shatro

Botues: Ombra GVG, Tiranë, 2012

Libri Dinamika e modernitetit pluralizues  i autorit Fatos Tarifa ofron një analizë të thelluar dhe multidisiplinare të transformimeve të shoqërive moderne, duke u fokusuar në pluralizmin si një veçori kryesore të modernitetit bashkëkohor. Me një qasje sociologjike dhe filozofike, Tarifa eksploron marrëdhëniet midis ndryshimeve sociale, zhvillimit kulturor dhe ndikimit të pluralizmit në strukturat politike dhe shoqërore.

Ky tekst përmban 132 faqe dhe përfshin një bibliografi të pasur (faqet 125–132), e cila dëshmon për bazën e gjerë teorike dhe hulumtimet e thelluara që mbështesin argumentet e autorit. Libri përmban tema kyçe si:

* Ndryshimet sociale dhe dinamika e tyre në epokën moderne;
* Sociologjia politike, me theks në rolin e pluralizmit në demokratizimin e shoqërive;
* Qytetërimi modern, si një proces i ndërlikuar dhe gjithnjë në zhvillim;
* Kultura si shtyllë themelore e ndryshimeve sociale dhe politike;
* Pluralizmi, si një koncept i ndërlidhur me lirinë dhe diversitetin.

Fatos Tarifa përqendrohet në rolin e pluralizmit si një parim i pandashëm i shoqërive moderne dhe demokratike. Ai argumenton se moderniteti nuk është një proces linear, por një dinamikë e vazhdueshme që formësohet nga përplasja dhe ndërveprimi i kulturave, ideve dhe vlerave të ndryshme. Ky proces krijon një hapësirë për diversitetin, por gjithashtu përballon sfida të mëdha në ruajtjen e kohezionit shoqëror.

Disa nga idetë kryesore të librit përfshijnë:

1. Roli i pluralizmit në qytetërimet moderne: Tarifa e sheh pluralizmin jo thjesht si një veçori, por si një parim themelor që ndikon zhvillimin shoqëror dhe politik.

2. Ndryshimet sociale dhe ndikimi i globalizimit: Në epokën e globalizimit, ndryshimet sociale janë të ndërlidhura me procese që kalojnë kufijtë kombëtarë, duke krijuar një ndërlidhje të re midis kulturave.

3. Sociologjia politike dhe demokracia: Demokracia është një nga rezultatet më të rëndësishme të modernitetit pluralizues, ku diversiteti i mendimeve dhe interesave gjen një platformë për të bashkëjetuar.

4. Kultura dhe identiteti: Autorët shqyrtojnë mënyrën se si kultura dhe identiteti bashkëjetojnë dhe përplasen në një botë të karakterizuar nga diversiteti gjithnjë në rritje.

Libri është një burim i rëndësishëm për studiuesit e sociologjisë, shkencave politike dhe filozofisë, por gjithashtu ofron reflektime me vlerë për vendimmarrësit dhe praktikuesit që merren me sfidat e pluralizmit në kontekste të ndryshme. Duke ndriçuar marrëdhëniet midis ndryshimeve kulturore dhe politike, Tarifa u ofron lexuesve një pasqyrë të qartë të proceseve komplekse që formësojnë shoqëritë moderne.

Dinamika e modernitetit pluralizues është një reflektim i hollësishëm mbi mënyrën se si pluralizmi ka transformuar qytetërimin modern. Me analizën e tij të thelluar dhe bibliografinë mbresëlënëse, Fatos Tarifa prezanton një punim të rëndësishëm që ndihmon lexuesit të kuptojnë jo vetëm sfidat, por edhe mundësitë që ofron moderniteti pluralizues.

   
## Referime
Abdurrahman bin Auf

[parapamje|djathtas|Varri që i atribuohet shokut Abdurrahman bin Aufit, e vendosur në zonën [El-Xhubejhe|Xhubejhe, në veri të Amanit, kryeqyteti i Jordanisë]]
**Abdurrahman bin Auf** (arabisht: عبد الرحمن بن عوف, rr. 581–654) ishte një nga shokët e profetit islam Muhamed. Një nga më të pasurit në mesin e sahabëve, ai njihet si një nga dhjetë të përgëzuarit me Xhenet.

## Prapavija 
Prindërit e tij ishin të dy nga fisi Zuhra i fisit Kurejsh në Mekë. Babai i tij ishte Avf ibn Abd Avf dhe nëna e tij ishte esh-Shifa bint Avf.

Fillimisht, emri i tij ishte Abd Amr ("rob i Amrit"). Ishte Muhamedi ai që e quajti atë Abdurrahman ("rob i të Gjithëmëshirshmit"). Nga rreth 614 kurejshët paganë në Mekë "e treguan armiqësinë e tyre ndaj të gjithë atyre që ndiqnin të dërguarin; çdo fis që përmbante muslimanë u sulmua."

Abdurrahmani ishte një nga ata që qëndroi i vendosur përkrah Muhamedit në Betejën e Uhudit kur shumica e luftëtarëve u larguan. Abdurrahmani mori pjesë në të gjitha operacionet ushtarake të udhëhequra nga Muhamedi.

### Vdekja 
Abdurrahman vdiq në Medine në vitin 32 hixhri (653-654 e.r.) në moshën 72 vjeçare. Ai u varros në Xhenet el-Baki.

## Bibliografia 
* 
* 
* 
* 

## Referime
Politika dhe historia

**Politika dhe historia** përgatitën e redaktuar nga Fatos Tarifa, Romeo Gurakuqi dhe Ermal Hasimja. Botuar në Tiranë në vitin 2012 nga "UET Press". Libri ka 
245 faqe me ilustrime. ISBN 9789995639501
Pamundësia e projektit europian

**Pamundësia e projektit europian** me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga "Minerva". Libri ka 176 faqe. ISBN 9789928165237
Shkencat e shoqërisë : sociologjia si disiplinë integruese për studimin e jetës shoqërore

**Shkencat e shoqërisë : sociologjia si disiplinë integruese për studimin e jetës shoqërore**  shkroi e redaktoi Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga Onufri : Akademia Shqiptare e Arteve dhe e Shkencave. Libri ka 700 faqe. ISBN 9789928164445
James : studenti im amerikan ushtar në Irak

**James : studenti im amerikan ushtar në Irak** : (letërkëmbim) me autorë Fatos Tarifa dhe James Perkins. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga "Minerva". Libri ka 116 faqe me foto. ISBN 9789928164742
Përplasje qytetërimesh? : radikalizmi islamik në kontekst historik dhe politik

**Përplasje qytetërimesh? : radikalizmi islamik në kontekst historik dhe politik** me autorë Fatos Tarifa, Iliaz Labi. Botuar në Tiranë në vitin 2013 nga "Minerva". Libri ka 104 faqe. ISBN 9789928164759
Politika si gramatikë dhe metaforë

**Politika si gramatikë dhe metaforë** me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2014 nga "Onufri". Libri ka 414 faqe. ISBN 9789928164858
Të çmuar në sytë e mi : autorë dhe tekste

**Të çmuar në sytë e mi** autorë dhe tekste, me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2016 nga "Onufri". Libri ka 172 faqe. ISBN 9789928186355
Në kërkim të faktit

**Në kërkim të faktit** me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 1990 nga "8 Nëntori". Libri ka 130 faqe.
Filozofë materialistë të lashtësisë

**Filozofë materialistë të lashtësisë** me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 1987 nga Universiteti i Tiranës "Enver Hoxha". Libri ka 149 faqe.
Një tokë, një popull, një ëndërr : bashkimi kombëtar i shqiptarëve në BE, ose në një Europë post-BE

**Një tokë, një popull, një ëndërr : bashkimi komvitin bëtar i shqiptarëve në BE, ose në një Europë post-BE** me autor Fatos Tarifa. Botuar në Tiranë në vitin 2021 nga "Onufri". ISBN 9789928313959
Rok Stipçeviq

**Rok Stipčević** (lindur më 20 maj 1986) është një basketbollist profesionist kroat për Krka të Ligës Sllovene. Duke qenë me gjatësi prej , ai luan në pozicionin e rojës së pikës .

## Karriera profesionale 
Stipçeviq u rrit në Zarë, Kroaci, ku filloi të luante basketboll për KB Zara, duke iu bashkuar ekipit të seniorëve në 2003. Në sezonin 2005/06 ai u huazua te KB Borik Puntamika . Ai luajti për Pallacanestro Varese në sezonin 2010–11.  Stipiçeviq është me origjinë arbanase ( shqiptare ). 

Më 11 korrik 2012, ai nënshkroi një sezon me një opsion për një të dytë me Emporio Armani Milano .  Ai u largua nga ata në janar 2013 dhe nënshkroi me Scavolini Pesaro deri në fund të sezonit.  Në shtator 2013, ai nënshkroi një marrëveshje njëvjeçare me Tofaş SK  Në shtator 2014 ai nënshkroi me skuadrën italiane Virtus Roma . 

Më 14 korrik 2015, Stipčević nënshkroi një kontratë njëvjeçare me klubin italian Dinamo Sassari . 

Pasi kaloi pjesën më të madhe të sezonit 2019–19 duke luajtur për Rytas Vilnius në Ligën Lituaneze, në qershor 2019 Stiočević nënshkroi një marrëveshje dyvjeçare me Fortitudo Bologna .  Ai kishte mesatarisht 3.5 pikë dhe 1.7 asistime për ndeshje. Më 18 gusht 2020, ai nënshkroi me Krka . 

## Karriera ndërkombëtare 
Ai ishte anëtar i ekipeve kombëtare kroate të të rinjve U16, U18, U20 dhe është anëtar aktual i Kombëtares së Kroacisë për të rriturit. Me ta, ai mori pjesë në Kampionatin Botëror 2010 dhe Kampionatin Evropian 2011. Ai gjithashtu përfaqësoi Kroacinë në EuroBasket 2015,  ku u eliminuan në finalen e tetë nga Republika Çeke . 

## Shih edhe 
* Arbëreshët në Zarë
* Shqiptarët në Kroaci

## Referime 
## Lidhjet e jashtme 
* Rok Stipčević  në abaliga.com
* Rok Stipčević në euroleague.net
* Rok Stipçeviq  në fiba.com
Stipçeviq

**Stipčević** është një mbiemër kroat . Personat e shquar me këtë mbiemër përfshijnë:

* Aleksandar Stipčević (1930–2015), bibliograf, bibliotekar dhe historian kroat
* Ennio Stipçeviq (1959) muzikolog dhe akademik kroat nga Zagrebi
* Nera Stipiçeviq (1983) këngëtare dhe aktore.
* Rok Stipčević (lindur më 1986), basketbollist kroat
Biblioteka Qëndrore Shqiptare në Kroaci

**Biblioteka Qendrore e Shqiptarëve në Kroaci** u themelua në vitin 1994, që nga atëherë ajo funksionon në kuadër të Bibliotekës Bogdan Ogrizović - Biblioteka e qytetit të Zagrebit . Përgjegjësi i bibliotekës zhvillon orë plotësuese në gjuhën shqipe të përshtatur me nivelet e ndryshme të njohurive të pjesëmarrësve.  Biblioteka vepron si biblioteka qendrore e pakicës kombëtare shqiptare në Republikën e Kroacisë. Së bashku me Bibliotekën Qendrore të Rutenianëve dhe Ukrainasve në Kroaci, ajo është një nga dy bibliotekat qendrore të pakicave që operojnë brenda Bibliotekave të Qytetit të Zagrebit. 

## Shih edhe 
* Arbanasi
* Arbëreshët në Zarë
* Shqiptarët në Kroaci
* Lista e shqiptarëve në Kroaci

## Referime
Indrit Hoxha

Indrit Hoxha ka lindur në Tiranë më 13 Dhjetor të vitit 1989. Pas përfundimit të studimeve të larta në vitin 2014 për Shkenca Politike pranë Universitetit Europian të Tiranës. Indrit Hoxha kontribuon prej disa vitesh pranë Partisë Demkratike. Anëtar i Partisë Demokratike që në moshë të re dhe zë i rëndësishëm i të rinjëve demokrat në media dhe në forume. Prej vitit 2015 deri në vitin 2022 ai ka mbajtur funksionin e sekretarit të Forumit Rinor të Partisë Demokratike Shqiptare.  

Aktualisht, Z. Hoxha është anëtar i kryesisë së partisë. Ai mban postin e Sekretarit të Diasporës brenda Partisë Demokratike. Gjatë kësaj detyrë zoti Hoxha ka krijuar bashkëpunim dhe lidhje të forta midis Partisë Demokratike dhe shqiptarëve që jetojnë jashtë Shqipërisë. Gjithashtu ai ka përfaqësuar partinë në disa forume të rëndësishme ndërkombëtare.

Krahas angazhimit politik, Indrit Hoxha ka shërbyer në Bashkinë Tiranë prej viti 2011 deri në vitin 2015, pranë sektorit të tatim taksave dhe drejtorisë së personelit ku ka njohur nga afër shqetësimin qytetar si dhe problematikat e ekonomisë dhe taksave lokale.

Pas përvojës së sukseshme në shërbim të qytetarit pranë Bashkisë Tiranës, Z. Hoxha aktualisht administron kompaninë “Air Fire Albania” e cila operon në tregun Europian. Me një formim të shkëlqyer akademik, njohës i administratës publike si dhe një sipërmarrës i sukseshëm, Z. Indrit Hoxha propozon oferten e tij politike për Bashkinë Vorë duke kandidur për Kryetar të Bashkisë Vorë nën logon e Koalicionit fitues “Bashkë Fitojmë”.
Renesi

**Renesi** ishte një fis historik shqiptar nga rajoni përreth Lezhës, në Shqipërinë veriore. Renesit ishin katolikë . Disa anëtarë të Renesit migruan në Dalmaci dhe u vendosën në qytetin e Zarës .  Ata u bënë një familje e madhe dhe e rëndësishme stradiotike  në shërbim të Republikës së Venedikut në qytetet e Adriatikut, si dhe Mbretërisë së Napolit . 

## Shih edhe 
* Fiset shqiptare
* Arbëria Venedikase
* Arbëreshët në Zarë

## Literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
## Referime
Kriza e Suezit

[parapamje|[Tanku|Tanke dhe automjete të dëmtuara, Lufta e Sinait, 1956.]]
**Kriza e Suezit**, ose **lufta e dytë arabo-izraelite**, e quajtur edhe **agresioni trepalësh** (arabisht: العدوان الثلاثي, romanizuar: *Al-ʿUdwān aṯ-Ṯulāṯiyy*) në botën arabe dhe **Lufta e Sinait** në Izrael, ishte një pushtim i Egjiptit në fund të vitit 1956 nga Izraeli, i ndjekur nga Mbretëria e Bashkuar dhe Franca. Synimet ishin që fuqitë perëndimore të rifitonin kontrollin e Kanalit të Suezit dhe të largonin presidentin egjiptian Gamal Abdel Nasser, i cili sapo kishte shtetëzuar me shpejtësi kompaninë e Kanalit të Suezit në pronësi të huaj, e cila administronte kanalin. Objektivi kryesor i Izraelit ishte rihapja e ngushticave të bllokuara të Tiranit. Pas fillimit të luftimeve, presioni politik nga Shtetet e Bashkuara, Bashkimi Sovjetik dhe Kombet e Bashkuara çoi në tërheqjen e 3 pushtuesve. Episodi poshtëroi Mbretërinë e Bashkuar dhe Francën dhe forcoi Naserin.

Më 26 korrik 1956, Nasser shtetëzoi Kompaninë e Kanalit të Suezit, e cila para kësaj ishte në pronësi kryesisht nga aksionerët britanikë dhe francezë. Më 29 tetor, Izraeli pushtoi Sinain egjiptian. Britania dhe Franca lëshuan një ultimatum të përbashkët për ndërprerjen e zjarrit, i cili u shpërfill. Më 5 nëntor, Britania dhe Franca zbarkuan parashutistët përgjatë Kanalit të Suezit. Para se të mposhteshin forcat egjiptiane, ata kishin bllokuar kanalin për të gjitha transportet detare duke fundosur 40 anije në kanal. Më vonë u bë e qartë se Izraeli, Franca dhe Britania kishin komplotuar për të planifikuar pushtimin. Të tre aleatët kishin arritur një sërë objektivash të tyre ushtarakë, por kanali ishte i padobishëm. Presioni i rëndë politik nga Shtetet e Bashkuara dhe BRSS çoi në një tërheqje. Presidenti i SHBA Dwight D. Eisenhower e kishte paralajmëruar fuqishëm Britaninë të mos pushtonte; ai kërcënoi dëme serioze për sistemin financiar britanik duke shitur bonot e qeverisë së SHBA-së në paund. Historianët përfundojnë se kriza "shënoi fundin e rolit të Britanisë së Madhe si një nga fuqitë kryesore të botës".

Kanali i Suezit u mbyll nga tetori 1956 deri në mars 1957. Izraeli përmbushi disa nga objektivat e tij, të tilla si arritja e lirisë së lundrimit përmes Ngushticës së Tiranit, të cilën Egjipti e kishte bllokuar për transportin izraelit që nga viti 1948-1950.

Si rezultat i konfliktit, Kombet e Bashkuara krijuan Paqeruajtësit UNEF për të kontrolluar kufirin egjiptian-izraelit, kryeministri britanik Anthony Eden dha dorëheqjen, ministri kanadez i punëve të jashtme Lester Pearson fitoi Çmimin Nobel për Paqen dhe BRSS mund të jetë inkurajuar të pushtojë Hungaria.

## Shiko edhe 
## Referimet
Lufta e Shkatërrimit

parapamje|256x256px|Harta e kanalit të Suezit e nxjerrë nga një hartë e Gadishullit Sinai.
**Lufta e Shkatërrimit** (Arabisht: حرب الاستنزاف, romanizuar: *Ḥarb al-Istinzāf*; hebraisht: מלחמת ההתשה, romanizuar: *Milḥemet haHatashah*) përfshiu luftimet midis Izraelit dhe Egjiptit, Jordanisë, Organizatës për Çlirimin e Palestinës (PLO) dhe aleatëve të tyre nga viti 1967 deri në 1970.

Pas Luftës Gjashtë Ditore të vitit 1967, asnjë përpjekje serioze diplomatike nuk u përpoq të zgjidhte çështjet në zemër të konfliktit arabo-izraelit. Samiti i Ligës Arabe të vitit 1967 formuloi në shtator politikën "tre jo": ndalimi i paqes, njohjes ose negociatave me Izraelin. Presidenti egjiptian Gamal Abdel Nasser besonte se vetëm iniciativa ushtarake do ta detyronte Izraelin ose komunitetin ndërkombëtar të lehtësonte një tërheqje të plotë izraelite nga Sinai dhe armiqësitë shpejt rifilluan përgjatë Kanalit të Suezit.

Këto fillimisht morën formën e dueleve të kufizuara të artilerisë dhe inkursioneve në shkallë të vogël në Sinai, por deri në vitin 1969, Ushtria Egjiptiane e gjykoi veten të përgatitur për operacione në shkallë më të gjerë. Më 8 mars 1969, Nasser shpalli nisjen zyrtare të Luftës së Shkatërrimit, e karakterizuar nga granatimet në shkallë të gjerë përgjatë Kanalit të Suezit, luftë të gjerë ajrore dhe sulme komando. Armiqësitë vazhduan deri në gusht 1970 dhe përfunduan me një armëpushim, kufijtë mbetën të njëjtë me fillimin e luftës, pa asnjë angazhim real për negociata serioze të paqes.

## Shiko edhe 
## Referimet
Mitologjia islame

[parapamje|318x318px|[Harta e botës sipas Zekerija el-Kazvini. Bota e bartur nga një peshk, një dem dhe një engjëll.]]
**Mitologjia islame** është trupi i miteve të lidhura me Islamin dhe Kuranin. Islami është një fe që merret më shumë me rendin dhe ligjin shoqëror sesa me ritualet apo mitet fetare. 

## Vështrim 
Sipas veprës *Oxford Companion to World Mitology* identifikon një sërë tregimesh tradicionale si "mite islamike". Këto përfshijnë një mit të krijimit dhe një vizion të jetës së përtejme, të cilin Islami e ndan me fetë e tjera abrahamike, si dhe historinë e veçantë islame të Qabes.

Biografia tradicionale e pejgamberit islamik Muhamed, i cili luan një rol qendror në mësimet islame, përgjithësisht njihet si një natyrë kryesisht historike, dhe Islami varet më pak nga mitologjia sesa nga Judaizmi dhe Krishtërimi. Megjithatë, tregimi kanonik përfshin dy ngjarje kyçe të mbinatyrshme: shpalljen hyjnore të Kuranit dhe Isra dhe Mi'raxhi - udhëtimi i natës për në Jeruzalem i ndjekur nga ngjitja në Qiellin e Shtatë. Përveç kësaj, shkrimet e shenjta islame përmbajnë një sërë tregimesh legjendare për personazhet biblike, të cilat në disa detaje ndryshojnë nga traditat hebraike dhe të krishtera.

## Shiko edhe 
* Xhindi dhe buraku
* Mitologjia ilire

## Literatura 
* Huston Smith. *The Religions of Man*. NY: Harper & Row (Perennial Library), 1965.
* Robert A. Segal. *Myth: A Very Short Introduction*. NY: Oxford UP, 2004.
* Zong In-Sob. *Folk Tales From Korea*, Third Edition. Elizabeth: Hollym International, 1982.
* Mircea Eliade. *Myth and Reality*. Trans. Willard R. Trask. NY: Harper & Row (Harper Torchbooks), 1968.
* *The Holy Quran*. Electronic Text Center, University of Virginia Library. Available online.

## Referimet
Lufta Greko-Turke (1919-1922)

[parapamje|250x250px|Ushtarët grekë duke marrë postet e tyre në Smyrna ([Gjuha turke|turqisht: *Izmir*) në mes të popullsisë së gëzuar etnike greke të qytetit, 15 maj 1919.]]
**Lufta Greko-Turke e 1919-1922** u zhvillua midis Greqisë dhe Lëvizjes Kombëtare Turke gjatë ndarjes së Perandorisë Osmane pas Luftës së Parë Botërore, midis majit 1919 dhe tetorit 1922.

Fushata greke filloi kryesisht për shkak se aleatët perëndimorë, veçanërisht kryeministri britanik David Lloyd George, i kishin premtuar Greqisë fitime territoriale në kurriz të Perandorisë Osmane, e cila kohët e fundit u mund në Luftën e Parë Botërore. Pretendimet greke vinin nga fakti se Anadolli kishte qenë pjesë të Greqisë së Lashtë dhe Perandorisë Bizantine përpara se turqit të pushtonin zonën në shekujt 12-15. Konflikti i armatosur filloi kur forcat greke zbarkuan në *Smirna* (tani: İzmiri), më 15 maj 1919. Ata përparuan në brendësi të vendit dhe morën kontrollin e pjesës perëndimore dhe veriperëndimore të Anadollit, duke përfshirë qytetet Manisa, Balıkesir, Aydin, Kütahya, Bursa dhe Eskişehir. Përparimi i tyre u kontrollua nga forcat turke në Betejën e Sakarias në vitin 1921. Fronti grek u shemb me kundërsulmin turk në gusht 1922 dhe lufta në fakt përfundoi me rimarrjen e Smirnës nga forcat turke dhe zjarrin e madh të Smirnës.

Si rezultat, qeveria greke pranoi kërkesat e Lëvizjes Kombëtare Turke dhe u kthye në kufijtë e saj të paraluftës, duke i lënë Turqisë Trakinë Lindore dhe Anadollin Perëndimor. Aleatët braktisën Traktatin e Sevres për të negociuar një traktat të ri në Lozanë me Lëvizjen Kombëtare Turke. Traktati i Lozanës njohu pavarësinë e Republikës së Turqisë dhe sovranitetin e saj mbi Anadollin, Stambollin dhe Thrakinë Lindore. Qeveritë greke dhe turke ranë dakord të angazhoheshin në një shkëmbim popullsie.

Shqiptarët që morë pjesë ne luftën greko-osmane.

## Shiko edhe 
* Lufta Çlirimtare Turke
* Karriera ushtarake e Mustafa Qemal Ataturkut

## Shënimet 
## Referime
Zubejr ibn Avami

**Zubayr ibn el-Avami** (arabisht: زبير ابن العوام;‎ 594–656) ishte një komandant mysliman arab në shërbim të profetit islam Muhamedit dhe kalifëve Ebu Bekrit (s. 632–634) dhe Omerit (s. 634–644) i cili luajti një rol udhëheqës në Luftërat Ridda kundër fiseve rebele në Arabi në vitin 632 –633 dhe më vonë mori pjesë në pushtimet e hershme myslimane të Irakut Sasanian në 633–634, Sirisë Bizantine në 634–638 dhe Eksarkatit të Afrikës në 639–643.

I konvertuar herët në Islam, Zubejri u bë komandant nga Muhamedi për Betejën e Bedrit në vitin 624, në të cilën Zubejri ishte i rëndësishëm në mposhtjen e forcave kundërshtare të Kurejshëve. Ai mori pjesë pothuajse në të gjitha betejat dhe ekspeditat e hershme myslimane nën Muhamedin. Pas vdekjes së Muhamedit, Zubejri u emërua komandant, në Luftërat Ridda, nga kalifi Ebu Bekër. Ai ishte i përfshirë në mbrojtjen e Medinës dhe Betejën e Jamamës. Gjatë kalifatit të Omerit, Zubejri shërbeu në pushtimet myslimane të Egjiptit, Levantit, Persisë, Sudanit dhe Tripolitanisë.

Pasi Othmani u vra, Zubejri u zotua për besnikëri ndaj kalifit të katërt Aliut, megjithëse më vonë e tërhoqi besnikërinë, pasi Aliu refuzoi të hakmerrej për vdekjen e Uthmanit. Forcat e Zubejrit u angazhuan me forcat e Aliut në Betejën e Devesë në dhjetor 656. Pas kësaj, ndërsa Zubejri po bënte sexhde në namaz, ai u vra nga Amr ibn Xhurmuz.
Hil Kabashi

parapamje| Hil Kabashi dhe motra e tij Marta (2006)
**Hil Kabashi** (i lindur më 19. Shkurt 1941 në Kaparçe, atëherë Mbretëria e Jugosllavisë ) është peshkop katolik romak . Nga viti 1996 deri në vitin 2017 ka qenë Administrator Apostolik i Administratës Apostolike të Shqipërisë së Jugut .

## Jeta 
Hil Kabashi u bashkua me urdhrin françeskan dhe kaloi novatorin në Manastirin Kraljeva Sutjeska në Bosnje . Ai studioi teologji në Sarajevë, ku vdiq më 18. Shugurimi në priftëri në maj 1969. Fillimisht punoi në baritore, si kapelan në Bugojno dhe Bihaq në Bosnje dhe nga viti 1971 deri në vitin 1976 në Gjakovë të Kosovës. Ai ishte pastor atje nga viti 1976 deri në 1979.

Përpara emërimit të tij në Shqipëri, Kabashi ishte përgjegjës për kujdesin baritor të emigrantëve shqiptarë në Misionin Katolik Shqiptar në Shtutgart nga viti 1984 deri në vitin 1997. Gjatë kësaj kohe ai përktheu në shqip himne të shumta nga lavdërimi i Zotit . Këta gjetën rrugën e tyre në himalin që ai botoi për administratën e Shqipërisë së jugut. Ai vjen edhe sot në Gjermani për të regjistruar të rinjtë katolikë shqiptarë.

Papa Gjon Pali II e emëroi atë më 3 Dhjetor 1996 Ipeshkëv titullar i *Turres në Bizacenë* dhe Administrator Apostolik i Shqipërisë së Jugut . Papa e shuguroi personalisht si peshkop më 6 prill. janar të vitit të ardhshëm. Bashkë shenjtëruesit ishin kryepeshkopët kurial Giovanni Battista Re dhe Miroslav Stefan Marusyn .

Si peshkop për Shqipërinë e Jugut, Kabashi u vendos fillimisht në Fier, ku kishte ndërtuar një kompleks të madh ndërtimi për kishën në vitin 1999, i cili fillimisht shërbeu si një shtëpi e përkohshme për refugjatët nga Kosova. Që nga viti 2008, Kabashi e ka selinë zyrtare në qytetin port të Vlorës .

Në Konferencën e Ipeshkvijve Shqiptarë, Kabashi është përgjegjës për çështjet liturgjike . Kisha katolike greke shqiptare, e cila ruan ritin bizantin, është vendlindja e Shqipërisë së Jugut.

Në tetor 2005, Kabashi mori pjesë në Sinodin e Ipeshkvijve në Romë.

Motra e peshkopit, Hilda *(l.* *Marta)* Kabashi, është murgeshë dhe e ka shoqëruar vëllanë e saj derisa me urdhër të saj në vitin 2009 është tërhequr në Kosovë . Sot, në vend të kësaj, murgeshat françeskane sllovake punojnë në rezidencën episkopale.

Në vitin 2017, Giovanni Peragine pasoi Hil Kabashin si Shef i Administratës.

## Shih edhe 
* Kisha Katolike Bizantine Shqiptare

## Literatura 
* Markus WE Peters: *Historia e Kishës Katolike në Shqipëri nga Konferenca e Paqes në Paris 1919/20 deri në Vizitën Pastorale të Papa Gjon Palit II në 1993* . Disertacion. Bon 2001, biografi e shkurtër në f.&nbsp;256&nbsp;f. (botuar më vonë me titullin *Historia e Kishës Katolike në Shqipëri 1919-1993* (Harrassowitz, Wiesbaden 2003, ISBN 3-447-04784-4 )).

## Lidhje të jashtme 
* Frühere Gemeinde von Pater Hil Kabashi, in Stuttgart, mit vielen Bildern
Kryengritja e Dytë

parapamje|Ushtari qëndron roje gjatë një aktiviteti operacional në Nablus.
**Kryengritja e Dytë** (arabisht: *Al-Intifada al-Thaniya*; hebraisht: *Ha-Intifāda ha-Shniya*), e njohur gjithashtu si **Kryengritja e Al-Aksa**-s (انتفاضة الأقصى, *Intifāḍat al-ʾAqṣā*), ishte një kryengritje e madhe palestineze kundër Izraelit. Shkaqet e përgjithshme për trazirat spekulohet se janë përqendruar rreth dështimit të Samitit të Camp David të vitit 2000, i cili pritej të arrinte një marrëveshje përfundimtare mbi procesin e paqes izraelito-palestineze në korrik 2000. Shpërthimet e dhunës filluan në shtator 2000, pasi Ariel Sharon, atëherë lideri i opozitës izraelite, bëri një vizitë provokuese në Malin e Tempullit në Jerusalem; Vizita në vetvete ishte paqësore, por, siç pritej, shkaktoi protesta dhe trazira që policia izraelite i shtypi me plumba gome dhe gaz lotsjellës.

Një numër i madh viktimash u shkaktuan midis civilëve dhe luftëtarëve. Forcat izraelite u angazhuan në të shtëna me armë zjarri, vrasje në shënjestër, dhe sulme tankesh dhe ajrore, ndërsa palestinezët u angazhuan në bomba vetëvrasëse, të shtëna me armë, gjuajtje gurësh dhe sulme me raketa. Sulmet vetëvrasëse palestineze ishin një tipar kryesor i luftimeve dhe kishin në shënjestër kryesisht civilët izraelitë, në kontrast me natyrën relativisht më pak të dhunshme të Intifadës së Parë. Me një shifër të kombinuar të viktimave për luftëtarët dhe civilët, dhuna vlerësohet të ketë rezultuar në vdekjen e rreth 3,000 palestinezëve dhe 1,000 izraelitëve, si dhe 64 të huajve.

Shumë e konsiderojnë Samitin e Sharm el-Sheikh të vitit 2005 si fundin e Intifadës së Dytë. Presidenti palestinez Mahmoud Abbas dhe kryeministri izraelit Ariel Sharon ranë dakord se të gjitha fraksionet palestineze do të ndalonin të gjitha aktet e dhunës kundër të gjithë izraelitëve kudo, ndërsa Izraeli gjithashtu do të pushonte të gjithë aktivitetin e tij ushtarak kundër të gjithë palestinezëve kudo që ndodheshin. Ata riafirmuan gjithashtu angazhimin e tyre ndaj procesit të "udhërrëfyesit për paqe". Sharon ra dakord të lironte 900 nga 7500 të burgosurit palestinezë të Izraelit në atë kohë, dhe më tej ra dakord të tërhiqej nga qytetet në Bregun Perëndimor që ishin ripushtuar nga forcat izraelite gjatë Intifadës së Dytë.

## Shiko edhe 
* Kryengritja e Parë
* Konflikti Arabo-Izraelit

## Referimet
Administrata Apostolike e Shqipërisë së Jugut

**Administrata Apostolike e Shqipërisë së Jugut** (anglisht:*Apostolic Administration of Southern Albania; latinisht:*Administratio Apostolica Albaniae Meridionalis) është një administratë apostolike e Kishës Katolike në Shqipëri, që mbulon rajonet jugore të vendit. Ajo ka juridiksion mbi të gjithë katolikët në territorin e saj, si të Kishës Latine ashtu edhe të Katolikëve Bizantinë .  Është e drejtë e të drejtës së Kryedioqezës Tiranë-Durrës .  Katedra e saj është në Pro-Katedralen e Shën Marisë dhe Shën Luigjit ( Albanian   ) në selinë peshkopale të Vlorës .

Administrata Apostolike e Shqipërisë së Jugut përbën një territor kishtar që përfshin Kishën Katolike Bizantine Shqiptare, e cila në vetvete nuk drejton ekskluzivisht asnjë juridiksion peshkopal.  Pretendime të tilla janë vënë në pikëpyetje nga disa ekspertë kryesorë katolikë lindorë. 

Që nga 25 janari 2005, i është nënshtruar kryepeshkopatës katolike romake Tiranë-Durrës, brenda krahinës metropolitane të sapokrijuar. 

## Historia 
djathtas|parapamje|293x293px| Territori i Administratës Apostolike të Shqipërisë së Jugut
Më 11 Nëntor 1939, Selia e Shenjtë nxorri vulës papnore të *Inter-rajoneve*, duke krijuar *Administratën Apostolike të Shqipërisë së Jugut* . Fillimisht, ajo u krijua si një administratë e rregullt apostolike, për të gjithë katolikët në rajonet jugore të Shqipërisë, si të riteve latine ashtu edhe ato bizantine . Territori i saj ishte shkëputur nga Kryedioqeza Katolike Romake e Durrësit dhe fillimisht mbulonte rrethet e Elbasanit, Korçës, Beratit, Valonës dhe Argjirokastros. 

## Ordinaret ipeshkvore 
*(të gjithë katolikë shqiptarë)*

; Administratorët Apostolik të Shqipërisë së Jugut

* Leone Giovanni Battista Nigris, Kryepeshkop titullar i Filipisë (11 nëntor 1939  – 1945), ndërsa delegat apostolik në Shqipëri
* Nikollë Vinçenc Prennushi ( OFM ) (1946 – vdekje 19 mars 1949), ndërsa Kryepeshkopi katolik romak i Durrësit
* vend i lirë (1949 – 1992)
* Ivan Dias, Kryepeshkop titullar i Rusibisir (1992 – 1996.11.08), ndërsa Nunci Apostolik (ambasador papal) në Shqipëri, më parë Pronunc Apostolik në Benin (1982.05.08 – 1987.06.20), Ganë (1902-1902) dhe To . 20.06.1987), Nunc Apostolik në Kore (20.06.1987 – 16.01.1991); më vonë Kryepeshkopi Mitropolitan i Bombeit (Indi) (1996.11.08 – 2006.05.20), krijoi Kardinal-prift i Spirito Santo alla Ferratella (2001.02.21 [2001.06.03] – . . . ), Prefekt i Kongregatës Romake për Ungjillëzimin e Popujve (2006.05.20 – 2011.05.10), President i Komisionit Ndërdikastrial për Konkretimin Fetar (2006.05.20 – 2011.05.10), Kancelari i Madh i Universitetit Papnor0502011 . 20 – 10.05.2011)
* Hil Kabashi, OFM, ipeshkëv titullar i Turres në Byzacenë (3 dhjetor 1996 - 15 qershor 2017)
* Giovanni Peragine, B., Peshkopi titullar i Fenikas (15 qershor 2017 - tani)

## Shiko gjithashtu 
* Kisha Katolike në Shqipëri
* Kisha Katolike Bizantine Shqiptare

## Referime 
* 

## Lidhjet e jashtme 
* GCatholic.org, me lidhje të biografisë në detyrë
* Hierarkia Katolike
## Referime