Gjuha grenlandeze

**Gjuha grenlandeze** ose **grenlandishtja** (Gjuha grënlandeze: kalaːɬːisʉt; Danishtˈkʁɶnˌlænˀsk) është një gjuhë eskimo-aleute me rreth 57,000 folës,  kryesisht inuitë të Groenlandës në Groenlandë . Është e lidhur ngushtë me gjuhët inuite në Kanada, siç është inuktituti . Është gjuha eskimo-aleute më e folur. Në qershor të vitit 2009, qeveria e Groenlandës, Naalakkersuisut, e bëri groenlandishten gjuhën e vetme zyrtare të territorit autonom, për ta forcuar atë përballë konkurrencës nga gjuha koloniale, danishtja . Shumëllojshmëria kryesore është Kalaallisut, ose Grenlanda Perëndimore. Varieteti i dytë është , ose Groenlanda Lindore. Gjuha e Inughuit (Thule Inuit) e Grenlandës, Inuktun ose Polar Inuit, është një ardhje e kohëve të fundit dhe një dialekt i Inuktitut .

Grënlandishtja është një gjuhë polisintetike që lejon krijimin e fjalëve të gjata duke lidhur së bashku rrënjët dhe prapashtesat . Rreshtimi morfosintaksor i gjuhës është ergativ, duke trajtuar si argumentin (kryefjalën) e një foljeje jokalimtare ashtu edhe *objektin* e një foljeje kalimtare në një mënyrë, por *kryefjalën* e një foljeje kalimtare në një mënyrë tjetër. Për shembull, " **ai** luan kitarë" do të ishte në rasën ergative si një vektor kalimtar, ndërsa "Bleva një **kitarë** " dhe "ndërsa luan **kitara** " (kjo e fundit është kuptimi jokalimtar i të njëjtës folje "të luaj") do të ishin të dyja në rasën absolute.

Emrat lakohen në njërën nga tetë rasat dhe për pronësi. Foljet lakohen për njërën nga tetë mënyrat e jetesës dhe për numrin dhe vetën e kryefjalës dhe të kundrinorit të saj. Si emrat ashtu edhe foljet kanë morfologji derivative komplekse. Rendi bazë i fjalëve në fjalitë kalimtare është kryefjalë-kundërshtjellor-folje . Nënshtrimi i klauzolave përdor mënyra të veçanta të nënrenditura. Një e ashtuquajtur kategori e vetës së katërt mundëson ndërrimin e referencave midis fjalive kryesore dhe fjalive të varura me kryefjalë të ndryshme. Groenlandishtja është e shquar për mungesën e kohës gramatikore ; marrëdhëniet kohore shprehen normalisht nga konteksti, por edhe nga përdorimi i grimcave kohore si "dje" ose "tani" ose ndonjëherë nga përdorimi i prapashtesave derivative ose kombinimi i ndajshtesave me kuptime aspektuale me aspektin leksikor semantik të foljeve të ndryshme. Megjithatë, disa gjuhëtarë kanë sugjeruar që grënlandishtja shënon gjithmonë kohën e ardhme . Një pyetje tjetër është nëse gjuha ka përfshirje emrash apo proceset që krijojnë predikate komplekse që përfshijnë rrënjë nominale janë të natyrës derivative.

Kur përvetëson koncepte ose teknologji të reja, grënlandishtja zakonisht ndërton fjalë të reja të bëra nga rrënjët grënlandeze, por grënlandishtja moderne ka marrë gjithashtu shumë huazime nga danezishtja dhe anglishtja . Gjuha është shkruar me alfabet latin që nga fillimi i kolonizimit danez në vitet 1700. Ortografia e parë e grënlandishtes u zhvillua nga Samuel Kleinschmidt në vitin 1851, por brenda 100 vjetësh, ajo tashmë ndryshonte ndjeshëm nga gjuha e folur për shkak të një numri ndryshimesh tingujsh . Një reformë e gjerë ortografike u ndërmor në vitin 1973 dhe e bëri shkrimin shumë më të lehtë për t’u mësuar. Kjo rezultoi në një rritje të shkrim-leximit në Groenlandë, i cili tani është ndër më të lartët në botë . [ shënimi 1 ] 

## Shih edhe 
* Grenlanda

## Referime