Club Olimpia

{{Infobox football club
| header color = #000
| writing color = #fff
| clubname = Olimpia
| image = Logo de Olimpia 2022 PNG HD.png
| image_size = 215px
| fullname = Club Olimpia
| nickname = *El Decano* *Rey de Copas* (Mbreti i kupave)*El Expreso Decano* *La "O"* *El Tricampeón de América*
| founded = 25 korrik 1902
| clubcolors = 20px
| ground = Estadio Osvaldo Domínguez Dibb
| capacity = 20,000 vende
| chairman =  Rodrigo Nogués
| manager =  Martín Palermo
| league = Primera División
| season = 2024
| position = Primera División, Vendi 1 
| website = 
| pattern_la1 = _olimpia22h
| pattern_b1 = _olimpia22h
| pattern_ra1 = _olimpia22h
| pattern_sh1 = _corinthians17a
| pattern_so1 = 
| leftarm1 = FFFFFF
| body1 = FFFFFF
| rightarm1 = FFFFFF
| shorts1 = FFFFFF
| socks1 = FFFFFF
| pattern_la2 = _whiteborder
| pattern_b2 = _olimpia22a
| pattern_ra2 = _whiteborder
| pattern_sh2 = 
| pattern_so2 = 
| leftarm2 = 000000
| body2 = 000000
| rightarm2 = 000000
| shorts2 = 000000
| socks2 = 000000
| current = 2023 Paraguayan Primera División season
}}
**Club Olimpia** është një klub futbolli paraguaian me bazë në qytetin e Asunción. Promovon praktikimin e sporteve të ndryshme, ku rëndësia më e madhe i kushtohet skuadrës së futbollit, regbit dhe basketbollit, ku futbolli është më i suksesshmi. Klubi u themelua më 25 korrik 1902, nga një grup të rinjsh paraguaianë dhe emri rrjedh nga ideja e anëtarit kryesor themelues të tij, William Paats, një holandez me bazë në Paraguaj, i cili konsiderohet babai i futbollit paraguaian për futjen e praktikës së sportit në vendin e Amerikës së Jugut. Ndërkombëtarisht, klubi përmendet si **Olimpia Asunción** për ta dalluar atë nga klubet e tjera të futbollit të Amerikës Latine me të njëjtin emër.

Olimpia ka fituar një rekord 47 tituj të Primera División deri më sot, duke përfshirë një rekord unik të fitimit të ligës gjashtë herë radhazi. I vetmi klub paraguaian që ka fituar një titull CONMEBOL, Olimpia ka fituar tre Copa Libertadores - dhe ka qenë nënkampion katër herë - si dhe dy Recopa Sudamericanas, një Kupë Interkontinentale, një Copa Interamericana dhe një Supercopa Sudamericana, një kompeticion që fitoi automatikisht në 1991. Në vitin 1979 arriti "katërfishin", arritjen e rrallë të fitimit të të gjithë titujve zyrtarë të mundshëm që ofroheshin atë vit: kampionatin paraguaian, Copa Libertadores, Copa Interamericana dhe Kupën Ndërkontinentale.

Olimpia garon derbin e futbollit paraguaian (klásico) me Cerro Porteño, "clásico añejo" (Derbi i vjetër) me Guaranín dhe "derbin bardh e zi" me Libertad.

Ekipi i futbollit luan ndeshjet e tij në shtëpi në Estadio Osvaldo Domínguez Dibb, i njohur gjithashtu si "El Bosque" (Pylli) dhe "Para Uno". Basketbolli dhe sportet e tjera kanë qendrën e tyre sportive të emërtuar sipas ish-presidentit Osvaldo Dominguez Dibb gjithashtu, në të njëjtin vend me stadiumin në lagjen Mariscal López.

## Historia 
### Fondacioni 
Më 23 nëntor 1901, përpara formimit të Klubit Olimpia, William Paats organizoi një ndeshje të parë midis dy ekipeve të studentëve të tij, gjë që më pas bëri që të rinjtë të ishin të etur për të zhvilluar një ekip sportiv në Paraguaj. Olimpia u themelua më 25 korrik 1902, duke qenë ekipi më i vjetër i futbollit në Paraguaj. Klubi u themelua nga holandezi William Paats, së bashku me paraguajanët Sila Godoi, Fernando S. Pascual, José E. Torres, Gustavo M. Crovatto, Héctor Cabañas, Juan Rodi, Antonio Pedraza, Luis Marecos, Juan Mara dhe Genaro Gutiérrez Yegros. Akti i themelimit u shkrua në shtëpinë e familjes Rodi, e vendosur në rrugët e Azara dhe Independencia Nacional në qendër të qytetit Asunción, Paraguaj. Atë mbrëmje u sugjeruan tre emra për klubin: Paraguaj, Esparta dhe Olimpia. Vendimi përfundimtar erdhi tek William Paats, i cili zgjodhi "Club Olimpia" si emër zyrtar të ekipit, për nder të qytetit grek të Olimpias ku lindën Lojërat Olimpike.

Kompleti origjinal ishte i përbërë nga një këmishë e zezë me fjalën "Olimpia" të shkruar në të bardhë përgjatë gjoksit dhe pantallona të shkurtra të bardha. Më vonë, e bardha dhe e zeza u miratuan si ngjyra për ekipin, me një këmishë të bardhë me një shirit të zi horizontal. Fanella alternative është e zezë me një shirit të bardhë, megjithëse në vitin 2008 shiriti është vertikal.

### Vitet e hershme (1902-1950) 
djathtas|parapamje| Skuadra që fitoi kampionatin e saj të parë në Primera División në 1912.
Kampionati i parë kombëtar në Paraguaj u luajt në vitin 1906, pas themelimit të Shoqatës së Futbollit të Paraguajit (APF). Vetëm në vitin 1912 Olimpia fitoi një kampionat, duke u përballur me Sol de América në finale. Në të njëjtin vit, u themelua rivali më i madh i Olimpias, Cerro Porteño.

Pas disa kampionateve të fituara gjatë viteve 1910, arritja tjetër e madhe e Olimpias ishin tre kampionatet radhazi në 1927, 1928, 1929 duke u bërë skuadra e parë paraguaiane që fitoi tre tituj radhazi. Olimpia përsëriti të njëjtën gjë duke u bërë kampione në 1936, 1937, 1938. Vitet 1940 paraqitën një kohë të vështirë për Olimpia me rezultate të këqija për pjesën më të madhe të dekadës; por pavarësisht kësaj Olimpia fitoi dy tituj (1947 dhe 1948).

### Fillimi i dominimit (1950-1975) 
Pas kohërave të pakëndshme në dekadën e viteve 1940, Olimpia filloi të vendosë dominimin e saj në ligën paraguajane kur Manuel Ferreira Sosa mori presidencën e klubit në mesin e viteve 1950. Gjatë presidencës së Ferreiras, u ndërtua stadiumi i futbollit, i quajtur atëherë Estadio Manuel Ferreira. Megjithatë, arritja më e rëndësishme e bërë nga Ferreira ishte blerja e disa lojtarëve kryesorë që e çuan Olimpian në një rekord pesë kampionate radhazi, nga 1956 deri në 1960 (me një kampionat të pamposhtur në 1959).

Klubi gjithashtu pati një shije të parë të suksesit ndërkombëtar në vitin 1960 në edicionin e parë të Copa Libertadores de América duke arritur në finalet në të cilat ata humbën ndaj Peñarol. Ironikisht, goli i fitores për Peñarol në finale u shënua nga uruguajani Luis Cubilla, i cili më vonë u bë trajner dhe udhëhoqi Olimpian në disa kampionate kombëtare dhe ndërkombëtare.

### Vitet e arta (1975-1986) 
Zgjedhja e presidentit të ri të klubit Osvaldo Domínguez Dibb në 1975 është një pjesë kyçe në historinë e Olimpias. Presidenti i ri punësoi trajnerin Luis Cubilla, i cili udhëhoqi Olimpian drejt titullit të parë të kupës ndërkombëtare kur klubi mposhti Boca Juniors të Argjentinës në finalet e Copa Libertadores të vitit 1979. Në ndeshjen e parë të luajtur në Asunción, Olimpia fitoi 2–0. Ky rezultat i lejoi Olimpia-s të luante skemën e saj efektive të mbrojtjes në stadiumin e famshëm La Bombonera në ndeshjen e dytë, duke e përfunduar ndeshjen në një barazim 0–0 që i dha skuadrës paraguajane Copa Libertadores të parë.

Në të njëjtin vit, Olimpia fitoi Copa Interamericana duke mposhtur FAS të El Salvadorit me rezultatin e përgjithshëm 8–3 (rezultati i ndeshjes së parë: 3–3, rezultati i ndeshjes së dytë: 5–0) dhe Kupën Ndërkontinentale duke mundur nënkampionin e Ligës së Kampionëve të UEFA-s, Malmö i Suedisë 3–1 në total.

Suksesi i Olimpia-s nuk ishte i kufizuar në skenën ndërkombëtare: nga viti 1978 deri në 1983, skuadra fitoi një kampionat rekord të ligës paraguaiane gjashtë herë radhazi (duke mposhtur rekordin e tyre të vendosur në 1956–60 nga pesë tituj radhazi).

### Suksesi i vazhdueshëm (1986–2000) 
Pas fitores së Copa Libertadores të vitit 1979, tifozët ishin të uritur për më shumë sukses kontinental. Për këtë çështje, presidenti i klubit, Osvaldo Dominguez Dibb, vendosi të bëjë një përpjekje financiare për të sjellë Raul Vicente Amarilla, një sulmues paraguaian që kishte dëshmuar cilësinë e tij në ligën spanjolle ndër vite.
[parapamje| Roque Santa Cruz, i fotografuar me [Blackburn Rovers F.C.|Blackburn Rovers në 2009, debutoi për Olimpia në 1997 dhe fitoi trofe të njëpasnjëshëm me klubin.]]
Nënshkrimi i Oscar Amarilla ishte po aq pozitiv për Olimpian sa pritej, pasi skuadra arriti në finalet e Copa Libertadores të vitit 1989, por nuk arriti, duke u mposhtur nga Atlético Nacional. Megjithatë, nuk kaloi shumë kohë që Olimpia të hakmerrej ndaj Atlético Nacional, pasi mposhti skuadrën kolumbiane në gjysmëfinalet e Copa Libertadores 1990. Kjo fitore gjysmëfinale i lejoi Olimpias të luante në finale kundër Barcelonës të Guayaquil, duke mposhtur ekuadorianët 2–0 në ndeshjen e parë të luajtur në Asunción dhe duke barazuar 1–1 në Ekuador. Në këtë mënyrë Olimpia fitoi Kupën e saj të dytë Libertadores me një rezultat të përgjithshëm 3–1 dhe një ekip të frikshëm që kishte lojtarë kyç si Almeida, Gabriel González, Samaniego, Amarilla ndër të tjera.

E pakënaqur me vetë titullin e Libertadores, Olimpia vazhdoi të fitojë Superkupën Sudamericana të vitit 1990, një turne i rezervuar vetëm për ekipet më të mira në Amerikën e Jugut . Ata e bënë këtë duke mposhtur Nacional de Montevideo në finale me rezultatin e përgjithshëm 6–3. Në të njëjtin vit, Olimpia luajti finalen e Kupës Ndërkontinentale në Japoni kundër kampionit evropian AC Milan, duke humbur 3–0. Për shkak se Olimpia fitoi Libertadores dhe Supercopa në të njëjtin vit, ata fituan automatikisht Recopa Sudamericana 1990. Arritja e të gjithë titujve ndërkombëtarë të përmendur në vitin 1979 dhe 1990 e bëri Olimpia si një nga skuadrat më të respektuara dhe më tradicionale në futbollin e Amerikës së Jugut. Në 1991 Olimpia arriti në finalet e Copa Libertadores për herë të tretë radhazi, por humbi kundër Colo-Colo 3–0. Midis trofeve të tjera të fituara nga Olimpia në atë kohë, klubi u kurorëzua kampion i pamposhtur i Torneo República 1992, me Roberto Perfumo si menaxher të ekipit.

Nga viti 1994 deri në 1999, Olimpia do të prodhonte debutimin e disa të diplomuarve të ekipit të të rinjve dhe lojtarëve të ardhshëm të ekipit kombëtar, si Richart Baez (1993), Denis Caniza (1994), Carlos Humberto Paredes (1996), Roque Santa Cruz (1997) dhe Julio César Caceres (1999). Baez u transferua në klubin e J1 League Avispa Fukuoka ndërsa Santa Cruz, Paredes, Maldonado dhe Caceres u transferuan në klubet e UEFA-s. Pesë nga gjashtë lojtarët vazhduan të luanin në turnetë e Kupës së Botës FIFA për Paraguajin. Olimpia gjithashtu kishte fituar trofe në Primera División të Paraguajit në 1993, 1995 dhe më pas radhazi nga 1997 në 2000, përpara se të fitonte Copa Libertadores de América në 2002.

### Njëqindvjetori dhe sot (2000–tani) 
djathtas|parapamje| Skuadra e Olimpias gjatë një ndeshje të Copa Libertadores 2002.
Më 25 korrik 2002 Olimpia festoi njëqindvjetorin e saj. Kjo nuk ishte vetëm një datë historike në historinë e Olimpia-s për shkak të njëqindvjetorit, por shënoi vitin kur Olimpia fitoi Copa Libertadores të tretë. Pasi mundi Once Caldas (Kolumbi) dhe Universidad Católica (Kili) në raundin e parë, Olimpia fitoi serinë kundër Cobreloa (Kili) në raundin e dytë, dhe më pas kaloi për të mposhtur Boca Juniors në çerekfinale. Në gjysmëfinale, Olimpia mposhti Grêmio (Brazil). Në finale, skuadra e drejtuar nga trajneri Nery Pumpido mundi skuadrën braziliane São Caetano 4–2 në penallti pas rezultatit të përgjithshëm 2–2 në të dyja ndeshjet dhe duke fituar kështu finalen. Formacioni bazë i Olimpias për turneun ishte me Ricardo Tavarelli në portë; Nestor Isasi, Julio César Cáceres, Nelson Zelaya dhe Henrique da Silva në mbrojtje; Sergio Orteman, Victor Quintana, Julio Enciso dhe Gastón Córdoba në mesfushë; dhe Miguel Benítez dhe Richart Báez (më vonë Hernán Rodrigo López) në pjesën e përparme. Trajneri Nery Alberto Pumpido ishte në krye.

Olimpia gjithashtu fitoi Recopa Sudamericana 2002 (luhet në 2003) duke mundur San Lorenzo të Argjentinës 2–0 në finalen e luajtur në Los Angeles. Ashtu si në vitin 1990, Olimpia humbi finalen e Kupës Ndërkontinentale, këtë herë kundër Real Madridit të fuqishëm me rezultatin 0–2.

Një rënie e thellë pasoi periudhën e suksesshme ndërkombëtare 2002–03. Olimpia nuk arriti të kualifikohej në Copa Libertadores vazhdimisht në vitet e fundit, dhe nuk e fitoi turneun vendas që nga viti 2000. Trajnerët kanë ardhur dhe janë larguar, shumica nuk kanë arritur ta ngrenë Olimpian në ndonjë lavdi. Oscar Scavone ishte president nga 2004-2006.
parapamje| Marcelo Recanate, ish-president i Club Olimpia.
Në fillim të sezonit të Apertura 2007, legjenda paraguaiane José Cardozo mori drejtimin si trajner. Mandati i tij nuk zgjati shumë, pasi Olimpia nuk arriti të fitonte kampionatin. Për turneun Clausura, ish-ylli Alicio Solalinde u rikthye në krye. Megjithëse rekordi i tij nuk ishte i keq, ai u zëvendësua nga Carlos Jara Saguier në gjysmë të turneut. Kjo shkaktoi shumë polemika, pasi Saguier ishte një ish-lojtar i Cerro Porteño, dhe një tifoz i pranuar i atij klubi. Olimpia përfundoi e treta në turneun Clausura, pas Libertad dhe Cerro Porteño. Një përfundim në vendin e katërt në tabelën vjetore (duke shtuar turnetë Apertura dhe Clausura) i lejoi Olimpias të kthehej në lojën ndërkombëtare pas 4 vitesh mungesë me Copa Sudamericana 2008.

Në Dhjetor 2010, Club Olimpia pati zgjedhjet e tyre të brendshme të cilat zakonisht mbahen çdo dy vjet. Dy listat e paraqitura u kryesuan nga kandidatët për president Marcelo Recanate dhe Eduardo Delmás. Lista e kryesuar nga Marcelo Recanate fitoi zgjedhjet dhe ata morën kontrollin e Klubit Olimpia nga i njëjti vit.
majtas|parapamje| Olimpia Asunción në një ndeshje kundër 3 de Febrero në Defensores del Chaco në 2011.
Viti 2011 nisi me shumë sukses si për drejtuesit e rinj ashtu edhe për klubin. Gjithsej dymbëdhjetë lojtarë të rinj u inkorporuan në skuadrën e parë dhe ekipi i të rinjve mori shumë lojtarë të rinj si dhe trajnerë të rinj për çdo divizion. Skuadra e parë e filloi Apertura 2011 me shtatë fitore radhazi dhe e mbylli raundin e parë të turneut në pozicionin e parë. Një paraqitje të mirë në turneun e saj të brendshëm pati edhe ekipi alternativ, rezervisti. Një fakt shumë i rëndësishëm i kësaj epoke të re të Olimpias, është se numri i tifozëve aktivë të klubit u trefishua vetëm në tre muaj dhe se ata janë ende në rritje për shkak të performancës së shkëlqyer të skuadrës. Por përsëri, në raundin e dytë të turneut, u shfaq një mosmarrëveshje midis kryetarit, trajnerit dhe disa prej lojtarëve, pasi Marcelo Recanate i akuzoi ata se "nuk dhanë të gjitha përpjekjet e tij më të mira në fushë". Inati vazhdoi deri në ndeshjet finale, kur Nery Pumpido dha dorëheqjen. Mauro Caballero dhe Virginio Caceres morën epërsinë dhe morën vendin e dytë në turne.

Më 18 dhjetor 2011, Olimpia fitoi titullin e saj të 39-të të ligës kombëtare duke fituar Clausura 2011 pas njëmbëdhjetë vjetësh, periudha më e gjatë pa fituar një kampionat kombëtar. Titulli erdhi pasi mposhti Rubio Ñu 2–1 në Estadio Defensores del Chaco dhe përfundoi tre pikë përpara Cerro Porteño. Titulli u festua kryesisht nga tifozët energjikë në rrugët e Asuncion dhe qyteteve përreth për shkak të mënyrës se si u fitua me Olimpia që kishte vetëm një pikë epërsi ndaj rivalëve Cerro deri në ndeshjen e fundit. Arsyet e tjera pse ishte një titull i papritur janë se Olimpia kishte humbur shumë lojtarë kyç për shkak të lëndimeve, debatet e brendshme me Kryetarin Recanate (më vonë të zgjidhura) dhe kritikat e rënda nga tifozët e ekipeve të tjera për thirrjet e diskutueshme të bëra në favor të Olimpias.

Olimpia mori pjesë në Copa Libertadores 2012 dhe Copa Sudamericana si "konkurrenti numër një" i Paraguajit. Megjithatë, fushatat e tyre në të dyja kupat ishin të pakta, pasi u eliminuan përkatësisht në fazën e grupeve dhe në raundin e dytë.

Në 2012 Apertura Olimpia përfundoi në vendin e dytë në Primera División dhe u kualifikua në Copa Libertadores 2013 së bashku me dy skuadrat e tjera të mëdha të Paraguajit, Cerro Porteño dhe Libertad. Ata patën një paraqitje të shkëlqyer atje, duke mundur dy skuadra të tjera të mëdha në fazat e eliminimit, Fluminense dhe Santa Fe. Ata arritën në finale për herë të shtatë, një arritje që asnjë ekip brazilian apo kolumbian nuk ka mundur ta arrijë. Megjithatë, ata humbën ndaj Atlético Mineiro në Mineirão 0–2 pasi fituan 2–0 në Asunción dhe humbën penalltinë 4–3, me penalltinë e Matías Giménez që goditi traversën, duke i dhënë fund ëndrrës për titullin e katërt.

## Rivalitetet 
Rivali më tradicional i Olimpias është Cerro Porteño. Për më shumë se nëntë dekada këto dy skuadra përfaqësonin "Super Klasikon" të futbollit paraguaj. Të tjera "klásico" të futbollit paraguaj në të cilat merr pjesë Olimpia janë ato kundër Guaraní, që quhet "el clasico más añejo", (që do të thotë "derbi më i vjetër") sepse ishin dy skuadrat e para në Paraguaj, dhe kundër Libertad (derbi Bardh e Zi). Olimpia ka një rivalitet shumë të fortë edhe ndaj Club Sportivo Luqueño nga qyteti fqinj Luque.

## Nderimet 
* 
* S rekord i ndarë

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
### Lojtarët me kontratë 
 

## Referime 
## Lidhje të jashtme