Operacioni Alba

**Operacioni Alba** ishte një forcë paqeruajtëse shumëkombëshe e dërguar në Shqipëri në vitin 1997. E udhëhequr nga Italia, synohej të ndihmonte qeverinë shqiptare të rivendoste ligjin dhe rendin gjatë rebelimit të vitit 1997.

Duke filluar në fillim të vitit 1997, qeveria shqiptare humbi kontrollin e pjesës më të madhe të vendit të tyre, duke kulmuar me dezertimin e shumë njësive policore dhe ushtarake dhe grabitjen e armaturave të tyre. Kaosi që rezultoi bëri që disa vende të evakuonin në mënyrë autonome shtetasit e tyre nga Shqipëria, gjë që shkaktoi shqetësime për fatin e të tjerëve. Rrjedhimisht, Këshilli i Sigurimit i Kombeve të Bashkuara miratoi Rezolutën 1101 për të vendosur një operacion që do të stabilizonte situatën. Korpusi i 3-të i ushtrisë italiane mori përgjegjësinë për misionin e ndalimit si Operacioni Alba, misioni i parë shumëkombësh i udhëhequr nga Italia që nga Lufta e Dytë Botërore. Njëmbëdhjetë vendet që morën pjesë në këtë operacion ishin Austria (60 trupa), Belgjika (15), Danimarka (110), Franca (950), Greqia (800 ose 803), Italia (3800), Portugalia, Rumania (400), Sllovenia (20), Spanja (350) dhe Turqia (760).

Duke filluar nga 15 prilli, 7265 trupa u dislokuan nën komandën e operacionit - nga të cilët më shumë se gjysma ishin shtetas italianë - dhe rivendosën shpejt rendin në Tiranë. Objektivat kryesore të misionit përfshinin kapjen e kriminelëve dhe mbledhjen e armëve të grabitura, por në muajt e mëvonshëm trupat e operacionit ndihmuan gjithashtu në ritrajnimin e forcave shqiptare sipas standardeve moderne. Operacioni Alba përfundoi përfundimisht në gusht, pasi trupat e fundit u tërhoqën nga vendi.

## Shkaqet e ndërhyrjes 
Operacioni Alba u nis në përgjigje të krizës së rëndë sociale që kishte pasuar rënien e skemave të mëdha piramidale në Shqipëri në fillim të vitit 1997. Humbja e kursimeve të jetës së shumë shqiptarëve të investuar në këto skema, përveç pakënaqësisë me korrupsionin politik dhe parregullsitë e fundit zgjedhore. , bëri që pjesë të mëdha të vendit të ngriheshin në kryengritje kundër qeverisë shqiptare. Ndërsa kontrolli qeveritar dhe sundimi i ligjit u shembën, shpërtheu plaçkitja dhe dhuna e gjerë. Operacionet e hershme u kryen nga vende individuale për të evakuuar qytetarët e tyre, por Alba u nis në një përpjekje për të zgjidhur çështje më të gjera. Italia në veçanti ishte e vendosur të frenonte fluksin migrator të refugjatëve shqiptarë që kërcënonte të merrte përmasa alarmante. Fatkeqësia ndodhi më 28 mars, kur anija patrulluese italiane Sybilla u përplas me varkën e refugjatëve Kateri i Radës. Dhjetra emigrantë shqiptarë humbën jetën, në atë që u bë e njohur si Tragjedia e Otrantos. Duke pritur mundësinë e përdorimit të forcës për të rivendosur rendin në Shqipëri, Italia u kujdes për të marrë një mandat të Kombeve të Bashkuara, mbështetjen e OSBE-së dhe pjesëmarrjen e një sërë aleatesh; kur kjo u realizua, filloi operacioni Alba.

## Afati kohor i funksionimit 
Operacioni u miratua sipas Rezolutës 1101 të Këshillit të Sigurimit të Kombeve të Bashkuara për një mandat fillestar prej tre muajsh. Forca do të drejtohej nga Italia me pëlqimin e Shqipërisë dhe çdo kombi të përfshirë. Vetëm Kina abstenoi nga votimi për rezolutën dhe nuk pati asnjë votë kundër saj.

Komanda operacionale (Comando Operativo Forze Intervento në Shqipëri ose COFIA) ishte e përqendruar në Romë nën shefin e shtabit të mbrojtjes italiane, admiralin Guido Venturoni, me ndihmën e oficerëve nga çdo vend anëtar i operacionit. Venturoni kishte tre zëvendëskomandant - një oficer francez, turk dhe grek. Për më tepër, kishte tre Zëvendës Shefa të Shtabit - një shef i operacioneve franceze, një shef i logjistikës turke dhe një shef i komunikimeve greke. Në teatër, komanda filloi nën komandantin e marinës deri më 22 prill, kohë në të cilën u transferua te gjenerali COMFOR Luciano Forlani.

Operacioni filloi më 15 prill 1997 me një dislokim të 450 francezëve në Durazzo në bordin e FS Orage dhe 200 parashutistëve italianë në një aeroport afër Tiranës. 350 trupa spanjolle u dislokuan më vonë po atë ditë, ndërsa 270 trupa të tjera të kombësisë së paspecifikuar u dislokuan nga një transport italian. Faza e parë e operacionit zgjati për 7 ditë dhe kishte të bënte kryesisht me sigurimin e një rruge midis dy zonave të uljes dhe një plazhi për vendosje të mëtejshme. Në përfundim të fazës së parë, komanda u transferua nga Marina në Ushtri.

Faza e dytë e operacionit filloi më 23 prill. Në këtë periudhë, forcat paqeruajtëse siguruan disa qytete të shquara dhe një zonë organizimi për përpjekje humanitare. Qytetet e njohura përfshinin Lezhën, Fierin, Elbasanin, Argjirokastron dhe Sarandën. Nga fundi i majit, numri i trupave të dislokuara u zgjerua në 6,556, duke përfshirë disa mijëra këmbësorie, njësi mjekësore dhe një portugez C-130. Më 19 qershor, me afrimin e fundit të mandatit, KS i KS miratoi rezolutën 1114 për të zgjatur mandatin edhe 45 ditë të tjera. Kjo ishte kryesisht për shkak të shqetësimit për procesin zgjedhor në Shqipëri.

Zgjedhjet u mbajtën më 29 qershor, ndërsa raundi i dytë u mbajt më 6 korrik. Nën praninë e madhe të policisë dhe vëzhguesve, partia socialiste siguroi një shumicë gjithëpërfshirëse me 72.6% pjesëmarrje.

Me rivendosjen e njëfarë ndjenje të stabilitetit demokratik, forca paqeruajtëse filloi tërheqjen e saj. Gjatë fazës së tretë, të gjitha vendet anëtare filluan të ridislokonin forcat larg Shqipërisë. Operacioni përfundoi zyrtarisht më 8 gusht 1997, megjithëse disa forca nuk u tërhoqën deri më 10 gusht.

## Përbërja e forcës paqeruajtëse 
Forca paqeruajtëse, e përbërë kryesisht nga trupa italiane, kishte përbërjen e mëposhtme:

* Një regjiment italian i furnizimit
* Një kompani italiane e luftës elektronike
* Një togë e Inteligjencës Ushtarake Italiane
* Një regjiment italian i komunikimeve
* Brigada Ajrore “Friuli”, në përbërje
** Regjimenti i 6-të i Përgjithshëm i Mbështetjes Logjistike
** Regjimenti i 6-të i Bersaglieri (i plotësuar nga një kompani gjermane e këmbësorisë)
** Një batalion këmbësorie rumun
** Regjimenti i 9-të i sulmit të parashutistëve "Col Moschin"
** Një kompani e Policisë Ushtarake Italiane
** Një batalion i mjekësisë italiane
* Regjimenti 151 i Këmbësorisë "Sassari"
* Regjimenti i 187-të i parashutistëve "Folgore", i mbështetur nga
** Një kompani turke e këmbësorisë
* Një regjiment i këmbësorisë franceze i mbështetur nga:
** Një kompani daneze e zbulimit
* Një regjiment i këmbësorisë turke
* Një regjiment i këmbësorisë greke
* Regjimenti i 18-të i Bersaglieri
* Regjimenti i parë i parashutistëve të Karabinierëve "Tuscania", i mbështetur nga
** Një kompani austriake e këmbësorisë
* Një regjiment helikopterësh italian
* Një regjiment Italian Sustainment, i përbërë
** Një kompani italiane e këmbësorisë së mekanizuar
** Një kompani italiane inxhinierike
** Një togë italiane e komunikimit

## Shiko edhe 
* Rebelimi i vitit 1997

## Referime