LDU Quito

**Liga Deportiva Universitaria** () është një klub futbolli ekuadorian me qendër në Quito. Ata luajnë në Serie A, niveli më i lartë i ligës së futbollit profesionist ekuadorian. Ata luajnë lojërat e tyre në shtëpi në Estadio Rodrigo Paz Delgado, më i referuar si *Casa Blanca*. Klubet rivale përfshijnë klubet me bazë në Kuito, El Nacional, Deportivo Quito, Aucas dhe Universidad Católica.

Liga Deportiva Universitaria i ka rrënjët në ekipet sportive gjysmë-profesionale në vitin 1918, duke konkurruar si "Universitario" në Universitetin Qendror të Ekuadorit dhe u themelua zyrtarisht më 11 janar 1930. Ata filluan të bënin ndikim në ligat provinciale, duke fituar nëntë tituj të Pichincha (gjashtë në epokën profesionale). Suksesi i tyre provincial vazhdoi në ligën kombëtare, ku ata kanë fituar 13 tituj kombëtarë (i katërti në përgjithësi) pasi kanë fituar titullin e tyre më të fundit në 2024. Ata janë klubi më i suksesshëm ekuadorian në garat ndërkombëtare, ku ata ishin klubi i parë ekuadorian që fitoi Copa Libertadores (2008), Copa Sudamericana (2009 dhe 2023) dhe Recopa Sudamericana (2009 dhe 2010). Ata janë një nga vetëm gjashtë skuadrat&nbsp;- Boca Juniors, Independiente, River Plate, Internacional dhe São Paulo janë pesë të tjerët - që kanë arritur trefishin e CONMEBOL, duke fituar të tre turnetë e klubeve kontinentale. LDU është skuadra e vetme që fiton të tre kupat e përmendura njëra pas tjetrës midis viteve 2008 dhe 2010 duke bërë që ata të vlerësohen si ekipi më i mirë i Amerikës së Jugut të viteve 2008 dhe 2009. Liga de Quito ishte gjithashtu nënkampione në Kupën e Botës për Klube FIFA 2008.

## Historia 
### Krijimi dhe vitet e hershme (1918-1954) 
Rrënjët e Liga de Quito qëndrojnë në një ekip sportiv gjysmë-profesional me bazë jashtë Universitetit Qendror të Ekuadorit më 23 tetor 1918, i kryesuar nga Dr. César Jácome Moscoso. Nën udhëheqjen e Dr. Bolívar León, klubi u themelua zyrtarisht më 11 janar 1930. Në ditët e para, Liga mori pjesë në një sërë disiplinash, duke përfshirë futbollin, basketbollin, atletikën, boksin, bejsbollin, notin, ping-pong dhe shah. Buxheti fillestar i klubit ishte rreth 500 sucre. Lojtarët e ekipit të parë ishin studentë të universitetit dhe duhej të paguanin vetë uniformat, ilaçet dhe shpenzimet. Dr. León projektoi uniformën e parë, duke vendosur kreshtën e saj, një "U" të bardhë në një trekëndësh të përmbysur kuq dhe blu, në një këmishë të bardhë, duke nderuar fillimet e ekipit në universitet. Ndër lojtarët e parë të Ligës ishin Carlos Andrade Marín, Oswaldo Mosquera, Alfonso Cevallos, Alfonso Troya dhe *"El Mono"* Icaza.
majtas|parapamje| Skuadra e vitit 1930
Në vitin 1932, Liga fitoi titullin e parë të futbollit në një turne amator Pichincha; në atë kohë nuk kishte asnjë ligë kombëtare amatore. Pesë skuadra morën pjesë: Liga, Gladiador, Gimnástico, Atlético dhe Cleveland. Liga fitoi të gjitha ndeshjet e saj dhe në ndeshjen finale, të luajtur në Estadio El Ejido, mundi Gladiador me rezultatin 4–0. Për Ligën luajtën Jorge Zapater, Eduardo Flores, Alfonso Cevallos, César González, Jorge Vallarino, Jorge Naranjo, Bolívar "Ñato" León, Alejandro Dávalos, Humberto Yáñez, Humberto Freire dhe Ernesto García si trajner i Bolívarit. Liga do të fitonte gjithashtu tituj amatore në 1952 dhe 1953, përpara se liga të bëhej profesionist vitin e ardhshëm.

### Fillimi i epokës profesionale (1954-1966) 
Deri në vitin 1955, shoqata e futbollit amator në Pichincha kishte evoluar në *Asociación de Fútbol No Amateur de Pichincha* (*Shoqata e Futbollit Jo Amator të Pichincha*), e cila më pas organizoi një ligë profesionale për klubet e tyre anëtare nga Quito dhe Ambato. Inaugurimi *Campeonato Professional Interandino* (*Kampionati Profesional Ndër-Andean*) u mbajt në vitin 1954. Liga fitoi titullin e parë të ligës, nën drejtimin e Lucho Vásquez. Klubi përfundoi si nënkampion në 1955 dhe 1956, përpara se të fitonte përsëri në 1958 nën drejtimin e argjentinasit Roberto Ortega. Klubi fitoi katër tituj gjatë viteve 1960, në 1960, 1961, 1966 dhe 1967, dhe përfundoi si nënkampion në 1962, 1963 dhe 1964. Liga pati ecurinë më të suksesshme se çdo klub profesionist i epokës Interandino, duke grumbulluar gjithsej 6 tituj rajonalë.

Në vitin 1957 dhe nga viti 1960 e tutje, fitimi i titullit Interandino kualifikoi një ekip për të marrë pjesë në një turne që kurorëzoi një kampion kombëtar të futbollit profesionist ekuadorian. Liga mori pjesë për herë të parë në vitin 1960, pasi fitoi kupën Interandino atë vit. Tri fitoret e mëpasshme të ekipit Interandino nuk çuan në një titull kombëtar; Performanca më e mirë e klubit ishte një përfundim në vendin e tretë në 1964.

Lojtarët e huaj u bënë pjesë përbërëse e skuadrës gjatë viteve 1960. Lojtarët ndërkombëtarë përfshinin Paulista José Gomes Nogueira në 1960, kilian Román Soto në 1961 dhe paraguaian José María Ocampo në 1966.

### Suksesi kombëtar, zbritja dhe rikthimi (1967–1989) 
Në vitin 1967, të gjitha turnetë rajonale u ndërprenë në favor të një turneu të vetëm kombëtar. Liga fitoi kampionatin e saj të parë kombëtar në vitin 1969, një vit pasi u bashkua me ligën e re, nën drejtimin e brazilianit José Gomes Nogueira. Radhët e Ligës në atë kohë përfshinin Francisco *"El Tano"* Bertocchi, Jorge Tapia, Armando *"Tito"* Larrea, Carlos Ríos, Santiago Alé, Enrique Portilla dhe Ramiro Tobar. Fitorja e Ligës i dha klubit pjesëmarrjen e tij të parë në Copa Libertadores në vitin 1970, ku arriti në fazën e dytë të turneut, me *"El Tano"* Bertocchi që barazoi titullin e golashënuesit më të mirë të turneut.

Suksesi i Ligës ishte jetëshkurtër; në 1972, klubi përfundoi i shtati nga tetë skuadrat pjesëmarrëse në Serinë A. Në atë kohë, vetëm katër skuadra nga provinca e Pichincha mund të luanin në ligën më të mirë. Si ekipi Pichincha me performancën më të keqe, Liga mori pjesë në një ndeshje play-off kundër ekipit më të mirë të Pichincha në Serinë B, Universidad Católica, për një vend në turneun e Serisë A të sezonit të ardhshëm. Liga e humbi ndeshjen, duke e zbritur atë në Serie B për sezonin 1973, në fund të të cilit klubi u përball me një rënie të dytë, në *kategorinë Segunda* të futbollit ekuadorian. Klubi ishte në gjendje të fitonte promovimin përsëri në Serie B në kohë për sezonin 1974. Pasi fitoi fazën e parë të Serisë B të 1974, Liga u kthye në Serie A pas dy vitesh në fluturimet e ulëta. Rritja e Ligës vazhdoi pasi skuadra fitoi titullin e dytë kombëtar pasi mposhti El Nacional. Suksesi u pasua nga një tjetër fitore e titullit në 1975, duke shënuar kampionatin e parë kombëtar të Ligës. Pjesëmarrjet e Liga-s në 1975 dhe 1976 në Copa Libertadores panë që skuadra të arrinte dy herë në gjysmëfinale të turneut kontinental. Çelësi i suksesit të Ligës ishin lojtarët Polo Carrera, Oscar Zubía, Jorge Tapia, Gustavo Tapia, Walter Maesso, Juan Carlos Gómez, Ramiro Tobar, Juan José Pérez dhe Roberto Sussman, së bashku me trajnerin kolumbian Leonel Montoya. Liga do ta mbyllte dekadën me një përfundim nënkampion në 1977, duke lejuar një tjetër pjesëmarrje në Copa Libertadores në 1978.

Ndryshe nga paraqitjet e mira të skuadrës pasi u rikthye nga zbritja, vitet 1980 ishin një dekadë e mjerueshme për klubin. Performanca më e mirë e Ligës gjatë asaj periudhe ishte një nënkampion në vitin 1981 dhe një pjesëmarrje pasuese në Copa Libertadores në 1982. Lojtari Paulo Cesar ishte golashënuesi më i mirë i Serie A në 1981.

### Ngritja në statusin e centralit (1990–tani) 
Në dy dekadat që nga viti 1990, Liga gëzoi një periudhë suksesi në vend. Ata i filluan vitet 1990 me një titull kombëtar, duke e kaluar fuqinë e themeluar të Barcelonës. Para fundit të dekadës, Liga fitoi dy tituj të tjerë kombëtarë në 1998 dhe 1999. Titulli i vitit 1998 u fitua vitin kur Liga inauguroi stadiumin e saj të ri, *La Casa Blanca*, dhe përfundoi me një fitore mbresëlënëse 7–0 ndaj Emelec.

Në vitin 2000, klubi përjetoi një periudhë krize. Kjo krizë rezultoi në një paraqitje të dobët në ligën kombëtare dhe Liga ra në Serie B atë sezon. Klubi arriti të rikthehej nga zbritja dhe fitoi Serinë B në 2001 për të fituar promovimin përsëri në Serie A. Dy vjet më vonë në 2003, Liga fitoi titullin e tyre të 7-të kombëtar. Liga shtoi edhe pesë tituj të tjerë kombëtarë në 2005 Apertura, 2007, 2010, 2018, 2023 dhe më të fundit në 2024 për të çuar numrin e tyre aktual në trembëdhjetë, duke i vendosur ata të tretët të të gjitha kohërave brenda vendit (të lidhur me El Nacional).

#### Suksesi ndërkombëtar (2008–tani) 
parapamje|250x250px| Lojtarët e LDU-së
Para vitit 2008, Liga kishte marrë pjesë në gjashtëmbëdhjetë turne ndërkombëtar/kontinental. Suksesi i tyre më i mirë në futbollin e Amerikës së Jugut në fillim të vitit 2008 ishte arritja në gjysmëfinale të Copa Libertadores 1975, Copa Libertadores 1976 dhe Copa Sudamericana 2004.

Më 2 korrik 2008, Liga u bë skuadra e parë ekuadoriane që fitoi Copa Libertadores, pasi mposhti Fluminesen në finale me penallti 3–1, pasi barazoi në total 5–5 në fund të kohës shtesë. Titulli Libertadores i Ligës i dha klubit një kalim automatik në gjysmëfinalet e Kupës së Botës për Klube FIFA 2008, duke u bërë skuadra e parë CONMEBOL jo-argjentinase ose braziliane që merr pjesë në turne. Liga mundi Pachuca me 2–0 në ndeshjen e tyre gjysmëfinale, duke kaluar në finale kundër fituesit të UEFA Champions League 2007–08, Manchester United, ku Liga humbi më 21 dhjetor në Yokohama, Japoni, me rezultatin 1–0.

Në qershor 2009, Liga, si kampion i Copa Libertadores 2008, mori pjesë në Recopa Sudamericana 2009 kundër kampionit të Copa Sudamericana 2008 Internacional të Porto Alegre, Brazil. Liga fitoi ndeshjen e parë, të luajtur në stadiumin Beira Rio në Porto Alegre, me rezultatin 1–0, me një gol të Claudio Bieler. Në ndeshjen e dytë, të luajtur në *La Casa Blanca*, Liga fitoi 3–0 me golat e Carlos Espínola, Claudio Bieler dhe Enrique Vera. Titulli Recopa i vitit 2009 ishte titulli i dytë ndërkombëtar i Ligës, si dhe titulli i dytë ndërkombëtar i arritur ndonjëherë nga ndonjë klub ekuadorian.

Menjëherë pas fitores së Recopa, Liga fitoi trofeun e tretë ndërkombëtar në historinë e tyre, Copa Sudamericana 2009. Në një ndeshje të përsëritur të finales së Copa Libertadores 2008, Liga mposhti Fluminense 5–4 në total në dy ndeshje duke fituar mbresëlënësisht 5–1 në shtëpi dhe duke humbur 3–0 në Rio de Janeiro . Gjatë rrugës për në finale, ata hoqën dorë nga klube të rëndësishme, si Libertad i Paraguajit, klubet argjentinase Lanús dhe Vélez Sarsfield dhe klubi uruguaian River Plate.

Me titullin e Copa Sudamericana, Liga arriti teknikisht një trefishtë të CONMEBOL-it (Copa Libertadores, Copa Sudamericana, Recopa Sudamericana), por duke qenë se të tre titujt nuk u arritën të gjithë në të njëjtin vit kalendarik, (ato u arritën në 17 muaj), klubi për pak nuk arriti një trefishtë tradicional; Liga do të kishte arritur trefishin nëse do të fitonte Copa Sudamericana 2008, dhe edhe pse fitorja e tyre në Recopa Sudamericana ishte në 2009, trefishi do të kishte ende numër sepse ato ishin tre turnetë CONMEBOL të njëpasnjëshme.

Për më tepër, ata u kualifikuan për të luajtur në Recopa Sudamericana 2010 kundër klubit argjentinas Estudiantes de La Plata. Ata fituan ndeshjen e parë 2–1 me të dy golat nga Hernán Barcos. Fitorja në shtëpi në ndeshjen e parë ishte e mjaftueshme për të siguruar titullin pasi të dyja skuadrat barazuan 0–0 në ndeshjen e dytë. Me këtë titull, Liga u bë skuadra e tretë që fiton radhazi Recopa Sudamericanas. Fitorja i dha klubit të drejtën për të luajtur në Kampionatin e Bankës Suruga 2010, i cili u fitua nga FC Tokio 4–3 në penallti pas barazimit 2–2 në gusht 2010.

Liga gjithashtu arriti në finalet e Copa Sudamericana 2011, të cilën e humbën ndaj Universidad de Chile me rezultatin global 4–0.

Në 2023 Liga fitoi Copa Sudamericana-n e saj të dytë pasi mposhti Fortaleza Esporte Clube në penallti 4-3, pas barazimit 1-1.

## Stadiumi 
Gjatë viteve, Liga ka përdorur katër stadiume për stadiumin e tyre në shtëpi. Stadiumi i tyre i parë ishte Estadio Universitario César Aníbal Espinoza, në terrenin e Universidad Central del Ecuador. Në vitin 1932, Liga u transferua në Estadio El Ejido, të cilin një numër skuadrash të tjera në Quito e përdorën si terren. Në vitin 1962, Liga u transferua në Estadio Olímpico Atahualpa, së bashku me një numër skuadrash të tjera nga qyteti. Ata do ta përdornin atë stadium si terren shtëpiak deri në vitin 1996.

Në vitin 1997, LDU inauguroi stadiumin e vet, Estadio Casa Blanca, në pjesën veriore të qytetit. Është stadiumi më i madh në Quito për sa i përket kapacitetit, dhe i dyti më i madh në Ekuador pas Estadio Monumental Banco Pichincha në Guayaquil. Stadiumi u hap zyrtarisht më 6 mars 1997, në një ndeshje kundër klubit brazilian Atlético Mineiro. Liga e fitoi ndeshjen 3–1.

Që nga inaugurimi i saj, Casa Blanca ka qenë shtëpia e periudhës më të madhe të suksesit të Ligës dhe shpesh është e pamposhtur në stadium. Ata kanë pasur gjashtë xhiro fitore (*vueltas olimpicas*) në stadium që kur u inaugurua për pesë tituj kombëtarë dhe një titull ndërkombëtar (dy tituj kombëtarë dhe tre tituj ndërkombëtarë u vulosën diku tjetër në të njëjtën periudhë kohore).

## Mbështetësit 
LDU Quito është një nga klubet më të mbështetura në Ekuador. Sipas një studimi të fundit, Liga ka bazën më të madhe të tifozëve në Quito. Ultras e tyre kanë fituar pseudonimin "Muerte Blanca (Vdekja e Bardhë).

LDU Quito ka krijuar një sërë rivalitetesh futbollistike gjatë gjithë historisë së saj. Rivaliteti i tyre më i gjatë është me Aucas, një klub jugor i Kuitos i themeluar në 1945, duke i bërë të dy klubet më të vjetrat në qytet që ekzistojnë ende. Ndeshjet Liga-Aucas quhen *El Superklásico de Quito* (*Super Derbi i Kuitos*), dhe rivaliteti e gjurmon historinë e tij që në ndeshjen e parë më 1 shkurt 1945, e cila përfundoi në barazim 1–1. Një ndeshje e dytë, e luajtur më 18 shkurt 1945, përfundoi në barazim 2–2. Në fund të 90 minutave, loja ishte 2–1; kohëmatësi e mbylli ndeshjen, por arbitri nuk e vuri re, duke lejuar që loja të vazhdonte në kohën shtesë, ku Aucas barazoi rezultatin. Në dy dekadat e fundit një rivalitet intensiv është formuar edhe me klubin me bazë në Guayaquil, Barcelona SC.

### Rivaliteti me El Nacional 
Për shkak të rëndësisë së vogël që ka aktualisht Superclásico de Quito, kjo festë ka filluar të pozicionohet si më e rëndësishmja e kryeqytetit. Liga de Quito dhe El Nacional yllojnë në ndeshjen ekipore të Quitos me më shumë tituj kombëtarë, 13 për Liga de Quito dhe 13 për El Nacional . Ndeshja e parë ishte në vitin 1964 e cila përfundoi me një fitore të El Nacional 1–0. Të dyja skuadrat luajtën finalet e 1974 dhe 1999 sipas kampionatit kombëtar, duke rezultuar kampion i Liga de Quito të dyja herët.

### Rivaliteti me Deportivo Quito 
Në mungesë të rivalitetit intensiv me Aucas dhe El Nacional, Liga dhe tifozët e saj zhvilluan një rivalitet të fortë me Deportivo Quito. në vitet 2000. *Clásico Capitalino* (*Capital Derby*) ishte ndeshja më e rëndësishme në Quito dhe u konsiderua si një lojë "duhet të fitojë" e sezonit. Në 2008 dhe 2009, ndeshja pati implikime të kampionatit kombëtar që e përkeqësuan në një shkallë më të madhe rivalitetin. Ky rivalitet është lënë kryesisht në pritje që nga zbritja e Deportivo Quito në nivelin e tretë të ligës së futbollit të Ekuadorit në vitin 2015, ku ka luajtur që atëherë.

### Rivaliteti me Fluminense 
Që nga fitorja e Ligës ndaj ekipit brazilian Fluminense FC në finalen e Copa Libertadores 2008 dhe finalen e Copa Sudamericana të vitit pasardhës, një rivalitet i fortë ndërkombëtar është zhvilluar midis dy skuadrave. Ky rivalitet arriti lartësi të reja kur të dy skuadrat u takuan në një finale të tretë ndërkombëtare për Recopa Sudamericana 2024, e cila u fitua nga Fluminense. Ky ka qenë rasti i vetëm i dy skuadrave të CONMEBOL përballë njëra-tjetrës në secilin nga tre turnetë kontinentale.

## Skuadra aktuale 
### Në huazim 
## Lojtarë të shquar 
### Golashënuesit më të mirë 
LDU ka pasur gjashtë lojtarë që janë bërë golashënuesi më i mirë i sezonit në Serie A, pesë lojtarë janë bërë golashënuesi më i mirë në *Campeaonato Profesional Interandino*, tre lojtarë si golashënuesi më i mirë në Copa Libertadores, një lojtar është bërë golashënuesi më i mirë në Copa Sudamericana dhe një lojtar është bërë golashënuesi më i mirë në Copa CONMEBOL. Golashënuesi më i mirë i të gjitha kohërave është Polo Carrera me 92 gola.

## Nderimet 
LDU është klubi më i suksesshëm në historinë e futbollit ekuadorian, me nëntë tituj rajonalë, trembëdhjetë tituj kombëtarë dhe pesë tituj ndërkombëtarë. Liga fitoi tre tituj amatore në epokën amatore Interandino, duke i barazuar ata për të tretën në përgjithësi me Gimnástico. Në epokën profesionale të Interandinos, Liga fitoi gjashtë tituj, gjë që e bën atë ekipin më të suksesshëm. Në rang kombëtar, klubi ka fituar 13 tituj kombëtarë, i fundit në vitin 2024. Numri i titujve të tyre kombëtarë i vendos ata të katërtin në përgjithësi pas Barcelonës me 16 tituj, Emelec me 14 tituj dhe të barabartë me El Nacional, me 13 tituj secili. Liga është klubi ekuadorian që ka fituar më shumë tituj ndërkombëtarë, me pesë prej tyre.

* 
* S rekord i ndarë

### Rajonale 
Burimet:

* **Campeonato Amateur del Futbol de Pichincha**
** **Fituesit (3):** 1932, 1952, 1953
* **Campeonato Olímpico Universitario**
** **Fituesit (1):** 1945
* **Copa Presidente de la República Alfredo Baquerizo Moreno**
** **Fituesit (1):** 1919 (Club Universitario)
* **Campeonato Professional Interandino**
** **Fituesit (6):** 1954, 1958, 1960, 1961, 1966, 1967
* **Segunda Kategoria de Pichincha**
** **Fituesit (1):** 1973

## Shihni gjithashtu 
* Universiteti Qendror i Ekuadorit

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
* L.D.U. Quito tek FIFA.com (arkivuar)