Jeruzalemi Lindor

parapamje|240px|Harta e Jeruzalemit Lindor. Zonat arabe janë me ngjyrë të gjelbër, ndërsa zonat hebraike janë me ngjyrë të kaltërt.
**Jeruzalemi Lindor** ose **Kudsi Lindor** (Arabisht: القدس الشرقية‎, *al-Quds ash-Sharqiya*; Hebraisht: מִזְרַח יְרוּשָׁלַיִם‎, *Mizraḥ Yerushalayim*) është sektori i Jeruzalemit që u pushtua nga Jordania gjatë Luftës Arabo-Izraelite të vitit 1948, në krahasim me sektorin perëndimor të qytetit, Jeruzalemin Perëndimor, i cili ishte i pushtuar nga Izraeli. Pas luftës midis Izraelit dhe shteteve palestineze dhe arabe në vitin 1948, Jerusalemi u nda në një sektor perëndimor të kontrolluar nga Izraeli dhe në një sektor lindor të kontrolluar nga Jordania. Që nga Lufta Arabo-Izraelite e vitit 1967, Jeruzalemi Lindor konsiderohet të jetë i pushtuar nga Izraeli nga komuniteti ndërkombëtar.

Kjo zonë përfshin Qytetin e Vjetër të Jeruzalemit dhe disa nga vendet më të shenjta të Judaizmit, Krishterimit dhe Islamit, si Mali i Tempullit, Muri Perëndimor, Xhamia el-Aksa, Kupola e Shkëmbit dhe Kisha e Varrit të Shenjtë, si dhe një numër lagjesh ngjitur. Përkufizimet izraelite dhe palestineze të tij ndryshojnë. Këto u përcaktuan nga një sërë zgjerimesh administrative të vendosura nga autoritetet komunale izraelite që nga Lufta Gjashtë Ditore e qershorit 1967. Pavarësisht nga emri i tij, Jeruzalemi Lindor përfshin lagje në veri, lindje dhe jug të Qytetit të Vjetër dhe, në përkufizimin më të gjerë të termit, edhe në të gjitha këto anë të Jeruzalemit Perëndimor. Komuniteti ndërkombëtar i konsideron vendbanimet izraelite në Bregun Perëndimor, përfshirë Jeruzalemin Lindor, si të paligjshme sipas ligjit ndërkombëtar. Izraeli e kundërshton këtë interpretim.

Gjatë Luftës Arabo-Izraelite të vitit 1948, Jeruzalemi u kontestua midis Jordanisë dhe Izraelit. Me ndërprerjen e armiqësive, të dy vendet negociuan fshehtas një ndarje të qytetit, me sektorin lindor që binte nën sundimin jordanez. Kjo marrëveshje u zyrtarizua në Marrëveshjen e Rodosit në mars 1949.

David Ben-Gurion paraqiti pohimin e partisë së tij se "Jeruzalemi hebre është një pjesë organike, e pandashme e shtetit të Izraelit" në dhjetor 1949 dhe Jordania aneksoi Jeruzalemin Lindor vitin e ardhshëm. Këto vendime u konfirmuan përkatësisht në Knesset izraelit në janar 1950 dhe në parlamentin jordanez në prill 1950. Kur u pushtua nga Izraeli pas Luftës Gjashtë Ditore të vitit 1967, Jerusalemi Lindor, me kufij të zgjeruar, ra nën sundimin e drejtpërdrejtë izraelit, një aneksim efektiv de fakto, edhe pse sipas Ian Lustick, nuk u aneksua kurrë zyrtarisht. Në një rezolutë unanime të Asamblesë së Përgjithshme, Kombet e Bashkuara shpallën të pavlefshme masat që ndryshojnë statusin e qytetit.

Në Deklaratën e Pavarësisë Palestineze të Organizatës Çlirimtare Palestineze (PLO) të vitit 1988, Jeruzalemi thuhet se është kryeqyteti i Shtetit të Palestinës. Në vitin 2000, Autoriteti Palestinez miratoi një ligj që shpallte Jeruzalemin si kryeqytet dhe në tetor 2002, ky ligj u miratua nga kryetari Jaser Arafat. Që nga ajo kohë, Izraeli ka mbyllur të gjitha zyrat dhe organizatat joqeveritare të lidhura me PLO në Jerusalemin Lindor, duke thënë se Marrëveshjet e Oslos nuk e lejon Autoritetin Kombëtar Palestinez të veprojë në Jeruzalem. Organizata e Bashkëpunimit Islam (OIC) njohu Jeruzalemin Lindor si kryeqyteti i Shtetit të Palestinës më 13 dhjetor 2017.

Numri vjetor i lejeve të ndërtimit të dhëna për ndërtim në vendbanimet izraelite në Jeruzalemin Lindor është rritur me 60% që kur Donald Trump u bë presidenti i SHBA-së në vitin 2017. Që nga viti 1991, palestinezët, të cilët përbëjnë shumicën e banorëve në Jeruzalemin Lindor, kanë marrë vetëm 30% e lejeve të ndërtimit.

## Referime 
## Shënime