Zejneb bint Xhahsh

**Zejneb bint Xhahsh** (;  590–641), ishte kushërira e parë dhe gruaja e Muhamedit dhe për këtë arsye konsiderohet nga myslimanët si Nëna e Besimtarëve. Ajo kishte qenë më parë e martuar me djalin e birësuar të Muhamedit Zejd ibn Harithe.

## Jeta e hershme 
Babai i Zejnebit ishte Xhahsh ibn Rijab, një emigrant nga fisi Assad ibn Huzejme i cili ishte vendosur në Mekë nën mbrojtjen e fisit Umeje. Nëna e saj ishte Umejme bint Abdulmutalib, një anëtare e fisit Hashim të fisit Kurejsh dhe një motër e babait të Muhamedit. Prandaj Zejneb dhe pesë vëllezërit e motrat e saj ishin kushërinjtë e parë të Muhamedit.

Zejnebja thuhej se shpejt e humbiste durimin, por gjithashtu shpejt qetësohej. Ajo ishte një lëkurëpunuese e aftë. Ajo vazhdoi me këtë linjë pune gjatë gjithë jetës së saj, edhe pasi nuk kishte më nevojë për para. Në atë kohë Zejnebja, e cila ishte bërë muslimane, ishte në mesin e atyre që shoqëruan vëllain e saj Abdullahun në hixhret për në Medine.

## Martesa e parë 
### Kushtet e martesës 
Rreth vitit 625 Muhamedi i propozoi Zejnebit që ajo të martohej me djalin e tij të birësuar, Zejd ibn Harithe. Zejdi kishte lindur në fisin Kalb, por si fëmijë ai ishte rrëmbyer nga tregtarët e skllevërve. Ai ishte shitur te një nipi i Hatixhe bint Huvejlid, i cili nga ana e saj ia kishte dhënë si dhuratë martese burrit të saj Muhamedit. Pas disa vitesh, Muhamedi e kishte dënuar Zejdin dhe e kishte adoptuar si djalin e tij.

Është sugjeruar gjithashtu se ai dëshironte të vendoste legjitimitetin dhe të drejtën për trajtim të barabartë të të birësuarëve. Në të kundërt, Montgomery Watt thekson se Zejdi ishte i lartë në vlerësimin e Muhamedit.

"Ajo vështirë se mund të kishte menduar se ai nuk ishte mjaftueshëm i mirë. Ajo ishte një grua ambicioze, megjithatë, dhe mund të ketë shpresuar tashmë të martohej me Muhamedin; ose ajo mund të ketë dashur të martohej me dikë me të cilin Muhamedi nuk donte që familja e tij të ishte kaq e lidhur ngushtë."

Kur Muhamedi përmend një varg të ri të Kur’anit: 

Zejnebja u pajtua dhe u martua me Zejdin. Muhamedi personalisht e pagoi dokën prej 160 dirhemë në të holla, një mantel dhe mbulesë, një parzmore, 50 *mudd* drithë dhe 10 *mudd* hurma

### Kushtet e divorcit 
Martesa zgjati më pak se dy vjet.

Historiani i shekullit të 9-të Taberiu jep dy rrëfime të pavarura për një vizitë që Muhamedi bëri në shtëpinë e Zejdit. Perdja e lëkurës së flokëve që shërbente si dera e përparme e Zejdit u hodh mënjanë, duke zbuluar aksidentalisht Zejnebin e veshur vetëm në turnin e saj. Zejnebja u ngrit të vishej vetë, duke e këshilluar Muhamedin se Zejdi nuk ishte në shtëpi, por ai ishte i mirëpritur ta vizitonte. Megjithatë, ai nuk hyri. Ai thirri me vete: "Falënderimi i takon Allahut që i kthen zemrat!" dhe më pas u largua.

Kur Zejdi erdhi në shtëpi, Zejnebja i tregoi se çfarë kishte ndodhur. Zejdi shkoi te Muhamedi, duke i thënë: "Profet, kam dëgjuar për vizitën tënde. Ndoshta ti e admiron Zejneben, kështu që unë do ta divorcoj". Muhamedi u përgjigj: "Jo, ki frikë Allahun dhe mbaje gruan tënde." Pas kësaj pati konflikt mes çiftit dhe Zejnebja e mbylli Zejdin nga dhoma e gjumit. kryesisht për shkak të mungesës së zinxhirit të transmetimit dhe mungesës së plotë nga ndonjë hadith autentik. Disa komentatorë e kanë parë absurde që Muhamedi befas të vihej në dijeni për bukurinë e Zejnebesë një ditë pasi e kishte njohur atë gjatë gjithë jetës së saj. Nëse bukuria e saj do të kishte qenë arsyeja që Muhamedi të martohej me të, ai në radhë të parë do të ishte martuar vetë me të, në vend që ta rregullonte martesën e saj me Zejdin. 

Për më tepër, vlerësimet historiografike sugjerojnë se vetë rrëfimi "i goditur nga dashuria" ishte një trillim që u zhvillua mbi një shekull pas vdekjes së Muhamedit.

Zejdi u divorcua nga Zejnebja në dhjetor 626.

## Referime