Derbi i Merseyside

**Derbi i Merseyside** është një ndeshje e futbollit midis Everton dhe Liverpool, dy klube me bazë në Liverpool, Merseyside, Angli. Është derbi më i gjatë i vazhdueshëm në nivelin më të lartë në Angli, me ndeshjen e tij të parë zyrtare të luajtur më 13 tetor 1894. Derbi është luajtur vazhdimisht që nga sezoni 1962–63. Një pjesë e rivalitetit është për shkak të afërsisë së ngushtë të fushave të shtëpisë të dy klubeve, duke qenë më pak se një milje larg dhe brenda shikimit të njëri-tjetrit përtej Stanley Park, kur Everton luante në Goodison Park; ata tani luajnë ndeshjet e tyre në shtëpi në Hill Dickinson Stadium në Vauxhall, ndërsa Liverpool ende luan të tyret në Anfield.

Derbi i Merseyside-it tradicionalisht quhej "derbi miqësor" për shkak të numrit të madh të familjeve në qytet me tifozë si të Evertonit ashtu edhe të Liverpoolit, dhe ishte një nga të paktët që nuk zbatonte ndarjen totale të tifozëve. Finalja e Kupës së Ligës së Futbollit 1984 në Wembley u quajt "finalja miqësore" për shkak se pothuajse të gjitha seksionet e fushës ishin të përziera dhe tifozët e të dyja ekipeve u bashkuan për të brohoritur "Merseyside". Finalja e FA Cup 1986 dëshmoi skena të ngjashme solidariteti. Që nga mesi i viteve 1980, rivaliteti është intensifikuar në fushë dhe jashtë saj, dhe ka parë më shumë kartonë të kuq të dhënë se çdo ndeshje tjetër që nga krijimi i Premier League. Në vitet 2010, derbi u dominua nga Liverpool, duke u bërë ndoshta derbi më i njëanshëm në nivelin më të lartë anglez. Pavarësisht kësaj, është bërë më konkurrues vitet e fundit.

## Historia
### Historia e hershme
Everton Football Club u themelua në 1878 dhe nga viti 1884 luajti ndeshjet e saj në shtëpi në Anfield, i cili ishte në pronësi të kryetarit të klubit John Houlding. Disa anëtarë të bordit të Evertonit ishin anëtarë të Partisë Liberale, të cilët ishin të lidhur me Federatën Kombëtare të Temperancës, ndërsa Houlding ishte një anëtar i Partisë Konservatore dhe një birrëtar, interesat e biznesit të të cilit ishin diametralisht të kundërta me lëvizjen e temperancës. Politika dhe mosmarrëveshjet mbi paratë bënë që Houlding të ishte gjithnjë e më shumë në kundërshtim me anëtarët e tjerë të bordit të Evertonit. Lindi fërkimi midis mbajtjes së një strukture pronësie autokratike kundrejt krijimit të një strukture më demokratike që përputhej ngushtë me ndarjen sociopolitike. Rezultati ishte që drejtorët e Evertonit u larguan nga Anfield në 1892 dhe blenë një fushë të re në Goodison Park në anën tjetër të Stanley Park. Houlding u përgjigj duke krijuar një klub të ri, Liverpool Football Club, për të përdorur Anfield.

Klubet profesioniste të futbollit të viteve 1890 tërhoqën shumë interes në mesin e publikut, si në fushë ashtu edhe jashtë saj. Akti i Reformës 1867 u kishte dhënë atyre që do të bëheshin masat që ndiqnin futbollin mundësinë për të votuar në zgjedhjet lokale dhe kombëtare. Pjesëmarrja në ndeshjet e Evertonit dhe Liverpoolit do të arrinte rreth 10-15,000 në një lagje të autoritetit lokal me një popullsi prej 23,000 banorësh. Politikanët lokalë e shihnin përfshirjen në të dy klubet e futbollit si një mundësi për të fituar ekspozim mediatik te elektorati lokal. Rrënjët dhe feja irlandeze konsiderohen gjithashtu ndonjëherë si teori për ndarjen me arsyetimin se Houlding ishte një anëtar i shquar i Orange Order, ndërsa kryetari i ri i Evertonit George Mahon ishte një rival Liberal që avokonte për Home Rule dhe një deputet. Anëtarët e Orange Order janë fuqishëm Unionistë, ndërsa dikush që favorizonte vetëqeverisjen për Irlandën ishte në favor të një shkalle ndarjeje të të gjithë ishullit të Irlandës nga MB. Qyteti i Liverpoolit ka më shumë gjak irlandez se çdo qytet tjetër në MB, me përjashtim të mundshëm të Glasgow-t, dhe ndarja midis grupeve protestante dhe katolike në Irlandë përputhej ngushtë me ndarjen midis Unionizmit dhe Republikanizmit në Liverpool. Megjithatë, në kohën e ndarjes, James Clement Baxter ishte i vetmi katolik midis anëtarëve të komitetit të Evertonit, ndërsa të tjerët ishin protestantë.

Gjatë viteve 1960, Liverpool dhe Everton ishin fitues të rregullt të trofeve vendase, por ndërsa Liverpool shkoi nga fuqia në fuqi në vitet 1970 dhe 1980, Everton kaloi një periudhë relativisht të thatë pas triumfit të tyre të titullit në 1970 dhe nuk fitoi një trofe të madh për 14 vitet e ardhshme.

### Vitet 1980
Everton, megjithatë, filloi të shfaqej si një kërcënim serioz për dominimin e Liverpoolit në skenën vendase pas emërimit të Howard Kendall si menaxher në fillim të sezonit 1981–82. Derbi i parë i Merseyside-it që mbikëqyri Kendall ishte në Anfield më 7 nëntor, kur skuadra e tij humbi 3–1 nga ajo e Bob Paisley. Kjo e pa Liverpoolin në vendin e shtatë në ligë dhe Evertonin në vendin e 13-të. Një rezultat identik pasoi në ndeshjen e kthimit në Goodison Park në fund të marsit, me të cilin Liverpool kishte kapërcyer një fillim të zymtë të sezonit për t'u futur në një garë për titull të cilën përfundimisht e fitoi, ndërsa Everton ishte ende në mes të tabelës.

Në 1982–83, sezoni i fundit i menaxhimit të Bob Paisley para se të tërhiqej për t'i lënë vendin Joe Fagan, Liverpool ishte sërish kampion me Evertonin që përfundoi në mes të tabelës, dhe më i njohuri nga dy derbit ndodhi në fillim të nëntorit kur Liverpool triumfoi 0–5 në Goodison Park. Ndeshja e kthimit në Anfield në mes të marsit solli një barazim pa gola.

1983–84 ishte sezoni kur Everton (i cili fitoi FA Cup në fund të fushatës) filloi të shfaqej si një kërcënim serioz për Liverpoolin. Edhe pse Liverpool fitoi titullin e ligës dhe Everton ende nuk mund të hynte në top pesë, Liverpoolit i duhej një ripërsëritje për të mundur Evertonin 1–0 në finalen e League Cup në Wembley. Derbi i Anfieldit në fillim të nëntorit e pa Liverpoolin të triumfonte 3–0, ndërsa përplasja në Goodison Park katër muaj më vonë përfundoi në një barazim 1–1.

Sezoni 1984–85 filloi me një derbi të Merseyside-it në FA Charity Shield në Wembley, kur kampionët e ligës Liverpool u përballën me fituesit e FA Cup Everton në një ndeshje të cilën Everton e fitoi 1–0 për shkak të një autogoli të Bruce Grobbelaar. Përplasja e parë në ligë erdhi më 20 tetor 1984, kur një fitore 0–1 për Evertonin në Anfield e pa ekipin e Howard Kendall të zinte vendin e katërt në ligë dhe të tregonte shenja sfidimi për titullin për herë të parë në katër sezonet e tij në krye, ndërsa Liverpool ishte në vendin e 17-të dhe vetëm 2 pikë larg zonës së rënies. Ndeshja e fundit e sezonit e Liverpoolit erdhi më 23 maj kur humbi 1–0 nga Evertoni (i cili kishte ende dy ndeshje për të luajtur) në Goodison Park. Everton ishte kurorëzuar kampion në këtë fazë, ndërsa Liverpool ishte rikuperuar që nga fillimi i tyre i tmerrshëm i sezonit për të zënë vendin e dytë.

1985–86 ishte ndoshta sezoni më emocionues për tifozët e të dy klubeve, pasi Liverpool dhe Everton luftuan për titullin e ligës dhe FA Cup. Derbi i parë i Merseyside-it i sezonit erdhi në Goodison Park më 21 shtator 1985 dhe u fitua 2–3 nga Liverpooli, i cili ishte i dyti pas Manchester United ndërsa Everton zinte vendin e gjashtë. Everton triumfoi 0–2 në ndeshjen e kthimit në Anfield pesë muaj më vonë, me të cilën Everton sapo kishte marrë drejtimin nga Manchester United si lider i ligës dhe Liverpool ishte tetë pikë pas tyre në vendin e dytë. Kulmi i kësaj fushate emocionuese erdhi në Wembley Stadium kur Liverpool dhe Everton kontestuan finalen e parë të të gjithë Merseyside-it të FA Cup më 10 maj 1986. Një gol i hershëm nga Gary Lineker sugjeroi se Everton mund të merrte hak ndaj Liverpoolit për mposhtjen në titullin e ligës duke i mundur ata në finalen e FA Cup, por në pjesën e dytë tabelat u kthyen pasi një dopietë nga Ian Rush dhe një tjetër gol nga Craig Johnston e bënë Liverpoolin klubin e pestë anglez që kompleton dopio.

FA Charity Shield 1986 u nda midis Liverpoolit dhe Evertonit, të cilët barazuan 1–1 në Wembley, por derbi i parë i ligës i sezonit midis dy klubeve nuk ndodhi deri në fund të nëntorit në një barazim pa gola në Goodison Park. Të dy klubet po sfidonin për titullin në këtë fazë së bashku me Arsenal (lider), Nottingham Forest dhe pretendentët e pamundur Luton Town dhe Coventry City. Çerekfinalja e League Cup më 21 janar 1987 e pa Liverpoolin të fitonte 0–1 në Goodison Park. Derbi i Anfieldit në fund të prillit e pa Liverpoolin të triumfonte 3–1, por nuk ishte e mjaftueshme për të penguar Evertonin të fitonte titullin brenda dy javëve të ardhshme. Sezoni 1986–87 ishte hera e fundit që Everton e la në hije Liverpoolin deri në vitin 2005.

Në sezonin 1988–89, Everton ishin kundërshtarët e parë të Liverpoolit në një ndeshje konkurruese pas fatkeqësisë së Hillsborough më 15 prill 1989, e cila rezultoi në vdekjen e 96 tifozëve të Liverpoolit në gjysmëfinalen e FA Cup. Ndeshja midis dy palëve ishte një ndeshje ligë më 3 maj e cila përfundoi në një barazim pa gola. Më 20 maj, të dyja palët u takuan në Wembley për finalen e dytë të të gjithë Merseyside-it të FA Cup në katër sezone. Ndeshja shkoi në kohë shtesë përpara se Liverpool të triumfonte 3–2, me Ian Rush (dy herë) dhe John Aldridge që shënuan për Liverpoolin dhe të dy golat e Evertonit që erdhën nga Stuart McCall.

### Vitet 1990
Deri në 1990–91, Everton ishte në një lloj rënieje (duke përfunduar i nënti atë sezon pasi e kishte filluar sezonin pranë fundit të tabelës), ndërsa Liverpool përfundoi i dyti në ligë, por fushata solli ende një nga përplasjet më emocionuese midis dy klubeve. Liverpool dhe Everton u hodhën në short për raundin e pestë të FA Cup në Anfield më 17 shkurt 1991. Ndeshja përfundoi në një barazim pa gola, dhe ripërsëritja tre ditë më vonë përfundoi në një barazim emocionues 4–4 në Goodison Park, në të cilën Peter Beardsley shënoi dy herë. 1990–91 ishte sezoni i fundit i Kenny Dalglish si menaxher i Liverpoolit, pasi ai dha dorëheqjen dy ditë pas barazimit 4–4 me Evertonin. Ishte gjithashtu sezoni i fundit i "ripërsëritjeve të ripërsëritjeve" pasi penalltitë pas kohës shtesë morën rolin si vendimmarrësi i fundit i barazimit të kompeticionit për sezonin 1991–92. Ripërsëritja e dytë përfundoi me një fitore 1–0 për Evertonin më 27 shkurt dhe i dha fund shpresave për dopio të Reds.

Sezoni i afërt i vitit 1991 pa Peter Beardsley të lëvizte nga Liverpool në Everton, i ndjekur brenda një viti nga mbrojtësi Gary Ablett, duke shkaktuar më shumë tension në derbin e Merseyside-it, megjithëse dy vitet e para pas transferimeve të tyre panë që Liverpool dhe Everton të kaloheshin fort nga Manchester United dhe të ngjashmit si Blackburn Rovers dhe Arsenal si sfidantët më të mëdhenj në futbollin anglez. Më 7 dhjetor 1992, në derbin e parë të epokës së Premier League, Everton mundi Liverpoolin 2–1 në Goodison Park në një ndeshje ku Peter Beardsley u bë vetëm njeriu i dytë në histori që shënon për të dy klubet në derbi.

Derbi i 1993–94 në Anfield e pa Liverpoolin të mundte Evertonin 2–1, duke mos pasur shumë efekt për një skuadër të Liverpoolit në mes të tabelës, por duke rritur rrezikun e rënies (një betejë që përfundimisht u fitua) për Evertonin. Ndoshta ngjarja më e rëndësishme e kësaj ndeshje ishte goli i fitores i shënuar nga Robbie Fowler, i cili mbushi 19 vjeç muajin pasardhës dhe ishte një nga lojtarët e rinj më premtues në Angli në atë kohë. Ishte derbi i fundit i Merseyside-it që Liverpool do të fitonte për pesë vjet gjatë një periudhe suksesi për Evertonin në ndeshje. Emërimi i Joe Royle si menaxher i Evertonit në nëntor 1994 pas shkarkimit të Mike Walker filloi me një fitore 2–0 ndaj Liverpoolit në Goodison Park e cila e ngriti Evertonin nga fundi i tabelës dhe pa Duncan Ferguson të shënonte golin e tij të parë për klubin. Ekipi i Royle-s e pasoi atë me një fitore si mysafir në Anfield me dy gola nga Andrei Kanchelskis në sezonin pasardhës. Forma e derbit e Evertonit në Goodison Park, pavarësisht vështirësive të klubit gjatë pjesës më të madhe të dekadës, ishte një forcë e fortë në vitet 1990, me pesë fitore dhe asnjë humbje në shtëpi në dhjetë vjet nga shkurti 1991.

Në 1997–98, Everton triumfoi 2–0 në Goodison në një fitore që në fund i shpëtoi nga rënia (ata qëndruan lart vetëm duke pasur një diferencë golash më të madhe se Bolton Wanderers) dhe ndihmoi në përfundimin e ofertës së Liverpoolit për titull. Sezonin pasardhës Liverpool do t'i jepte fund ecurisë së tyre të thatë me një fitore 3–2 ndaj Evertonit në Anfield.

### Vitet 2000
Sezoni 2000–01 pa një nga derbit më emocionues të epokës së Premier League. Liverpool, pasi fitoi derbin e parë në Anfield, kompletoi dopion me një fitore emocionuese 2–3 ndaj Evertonit në Goodison në prill, me golin e fitores në kohën shtesë nga Gary McAllister që doli të ishte thelbësor në fund të sezonit duke ndihmuar Liverpoolin të kualifikohej për UEFA Champions League—e cila zëvendësoi Kupën Evropiane në 1992—për herë të parë.

Në fund të 2001–02, Liverpool kishte përfunduar mbi Evertonin në ligë për 15 sezone rresht. Pas një ecurie të shkëlqyer formash që e pa Liverpoolin në krye të Premier League në tetor, një ecuri prej 11 ndeshjesh pa fitore në ligë pasoi fitoren e tyre 2–0 në shtëpi ndaj West Ham United në fillim të nëntorit dhe gjatë asaj periudhe të thatë ata barazuan 0–0 në shtëpi me një skuadër të Evertonit që ishte shkurtimisht mbi ta në tabelë pas disa sezoneve të betejave të vazhdueshme për rënie. Megjithatë, ata ishin në rrugën e duhur për vendin e tyre të pestë kur u takuan përsëri me Evertonin më 19 prill dhe fituan 1–2 në Goodison Park, një rezultat që i shtyu fqinjët e tyre të qytetit drejt vendit të shtatë dhe i privoi ngushtë ata nga futbolli evropian.

Në 2004–05, Everton përfundoi i katërti në ligë dhe Liverpool doli i pesti, hera e parë që nga fitorja e titullit të Evertonit në 1987 që Liverpool kishte përfunduar poshtë tyre. Në një sezon që e pa Liverpoolin të fitonte titullin e Champions League, Everton i dha fqinjëve të tyre një kujtesë se sa shumë kishin përparuar nën menaxhimin e David Moyes me një fitore 1–0 në Goodison Park më 11 dhjetor 2004, megjithëse Liverpool fitoi ndeshjen e kthimit në Anfield 2–1 tre muaj më vonë.

 i Liverpoolit dhe James Beattie i Evertonit mbanin numrin "08" pasi qyteti ishte votuar Kryeqytet Evropian i Kulturës për vitin 2008.]] Everton pati një pengesë dhe përfundoi në mes të tabelës në 2005–06, ndërsa kompensimi i Liverpoolit për pritjen e tyre të zgjatur të titullit erdhi në formën e një triumfi të ngushtë në finalen e FA Cup. Liverpool triumfoi 3–1 në të dy derbit e Merseyside-it atë sezon.

Në 2006–07, Everton u rikuperua duke përfunduar në top gjashtë, ndërsa Liverpool përfundoi i treti, dhe pati një triumf të hershëm të sezonit për gjysmën blu të Liverpoolit pasi Everton mundi Liverpoolin 3–0 në Goodison Park në fillim të shtatorit, në një ndeshje që pa një gabim të pakuptimtë nga portieri i Liverpoolit Pepe Reina. Ata gjithashtu i mbajtën në një barazim pa gola në Anfield në fillim të shkurtit.

Liverpool bëri dopio ndaj Evertonit në 2007–08. Takimi i parë i skuadrave atë sezon pa një nga derbit më të diskutueshëm në kujtesën e fundit, me Evertonin që e përfundoi një ndeshje me tension me 9 burra. Everton mori një epërsi në pjesën e parë pasi Sami Hyypiä devijoi një kthim topi me këmbën e majtë në portën e tij nga një goditje këndi. Rezultati u barazua nga Dirk Kuyt nga pika e penalltisë pasi Tony Hibbert i Evertonit fauloi Steven Gerrard në zonë. Arbitri Mark Clattenburg fitoi zemërimin e besimtarëve të Goodisonit pasi Steven Gerrard dukej se e bindi atë të ndryshonte mendjen në favor të një kartoni të kuq pasi fillimisht kishte shpalosur një të verdhë. Kuyt pati fat që shpëtoi me një karton të verdhë pas një sulmi ajror me dy këmbë ndaj Phil Neville. Presioni i Liverpoolit kundër 10 burrave përfundimisht dha rezultat, pasi Liverpool fitoi një penallti të dytë kur Neville preku me dorë një goditje të drejtuar drejt portës nga debutanti në derbi Lucas Leiva. Neville u përjashtua dhe Everton e përfundoi ndeshjen me dy lojtarë më pak. Kuyt shënoi golin e tij të dytë të ndeshjes nga pika e penalltisë ndërsa Liverpool fitoi ndeshjen 2–1. Fitorja ndihmoi në sigurimin e një vendi në top-katër dhe kualifikimin në Champions League për Liverpoolin, duke e lënë Evertonin të kënaqej me një vend në Kupën UEFA. Arbitri Clattenburg nuk u zgjodh të arbitronte përsëri në Goodison Park pas asaj ndeshje deri në dhjetor 2013, gjashtë vjet më vonë, dhe në atë periudhë arbitroi vetëm një ndeshje të Evertonit, larg në Aston Villa.

Në sezonin 2008–09, Liverpool dhe Everton u takuan katër herë, Liverpool fitoi ndeshjen e Ligës në Goodison Park 0–2 ndërsa barazoi ndeshjen tjetër të Ligës që i dha një goditje ambicieve të tyre për titull. FA Cup pa Evertonin të mundte Liverpoolin me dhjetë lojtarë në kohën shtesë në ripërsëritje falë një goli fitues në kohën shtesë nga Dan Gosling pas një barazimi 1–1 në Anfield. Të dyja skuadrat gëzuan fushata të forta në Premier League, pasi Liverpool sfidoi për titullin dhe Everton u kualifikua për Evropë duke përfunduar në vendin e pestë dhe 9 pikë larg vendeve të Champions League. Everton gjithashtu përparoi në finalen e FA Cup 2009, por humbi nga Chelsea, pavarësisht se mori epërsinë përmes një goli të Louis Saha pas vetëm 25 sekondash – goli më i shpejtë i shënuar ndonjëherë në një finale të FA Cup derisa goli i İlkay Gündoğan kundër Manchester United në finalen e FA Cup 2023.

### Vitet 2010
Kur skuadrat u takuan në sezonin 2009–10, të dy klubet po vuanin nga një fillim i dobët i sezonit. Liverpool fitoi takimin e parë në Goodison Park me një fitore 2–0 pavarësisht se Everton gëzoi një pjesë më të madhe të posedimit të topit për ndeshjen, me përfundimin e dobët dhe heroizmin e Pepe Reina që i kushtuan skuadrës vendase. Ndeshja pasardhëse pa Liverpoolin me 10 lojtarë të fitonte 1–0 pas një kartoni të kuq në pjesën e parë për qendërmbrojtësin grek Sotirios Kyrgiakos. Greku kundërshtoi ashpër një ndërhyrje me Fellaini i cili pati fat që shpëtoi nga një dënim i ngjashëm pasi kapi qendërmbrojtësin lart në kërcisht. Një gol i vetëm nga Kuyt ishte i mjaftueshëm për të siguruar tre pikët, pasi holandezi goditi me kokë në mënyrë të zgjuar nga një goditje këndi e Steven Gerrard.

Në përballjen në Goodison Park më 17 tetor 2010 në sezonin 2010–11, Everton fitoi 2–0 me gola nga Tim Cahill dhe Mikel Arteta, ndërsa ndeshja e kthimit në ligë në Anfield në janar 2011 përfundoi në një barazim 2–2. Kjo ishte fitorja e fundit për Evertonin në derbi në të gjitha garat për më shumë se një dekadë, duke dështuar të fitojë në 23 ndeshjet e mëposhtme duke humbur 11 herë.

Në sezonin 2011–12, Liverpool dhe Everton u takuan tri herë, dy herë në ligë dhe një herë në FA Cup, me Liverpoolin që fitoi të gjitha të tre. Takimi i parë u zhvillua më 1 tetor 2011, me Liverpoolin që fitoi 0–2 në ligë në Goodison Park (gola nga Andy Carroll dhe Luis Suárez) kundër një skuadre të Evertonit të pakësuar nga kartoni i kuq i hershëm dhe i diskutueshëm i Jack Rodwell, i cili më vonë u anulua nga The Football Association. Më 13 mars 2012, Liverpool fitoi ndeshjen e Anfieldit 3–0 pas një hat-trick nga Steven Gerrard, i cili u bë lojtari i parë që shënon një hat-trick në derbi që nga Ian Rush në 1982. Takimi i tretë i sezonit ishte gjysmëfinalja e FA Cup në Wembley më 14 prill. Everton mori epërsinë përmes golit të Nikica Jelavić në pjesën e parë. Liverpool barazoi përmes një goli të Luis Suárez në mes të pjesës së dytë, dhe Andy Carroll shënoi golin e fitores për Liverpoolin në minutën e 87-të. Megjithatë, pavarësisht se Liverpool kishte sukses gjatë gjithë sezonit kundër rivalëve të tyre tradicionalë, Everton përfundoi një vend më lart se Liverpool në fund të sezonit të Premier League, ndërsa Reds e përfunduan sezonin si fitues të Kupës së Ligës.

Në sezonin 2013–14, të dyja palët kontestuan një barazim plot ngjarje 3–3 në Goodison Park, me epërsinë që ndryshoi në tre raste të ndryshme midis të dy ekipeve. Më vonë atë sezon, Liverpool mundi Evertonin 4–0 në Anfield gjatë fillimit të një sfide të pamundur për titull për Reds. Rezultati u përsërit në sezonin 2015–16, pasi Liverpool sërish fitoi 4–0 në përvojën e parë të Jürgen Klopp në derbin e Merseyside-it. Ndeshja ishte e shënuar për një karton të kuq të Ramiro Funes Mori që pa sulmuesin në formë Divock Origi të lëndohej – belgu humbi pjesën e mbetur të sezonit. Rezultati i dha fund një ecurie prej tre barazimesh të njëpasnjëshme në ndeshje, e cila ishte vija më e mirë e Evertonit në derbi për gjashtë vjet.

Liverpool fitoi të dy derbit në sezonin e parë të plotë të Klopp në klub, pasi dominimi vazhdoi nga gjysma e kuqe e Merseyside-it. Sadio Mané shënoi një gol fitues në kohën shtesë në Goodison Park në dhjetor 2016, pas një goditjeje me këmbën e majtë të Daniel Sturridge që u kthye nga shtylla. Takimi i dytë ishte një punë më e drejtpërdrejtë për Reds, me një fitore 3–1 pas golave nga Mané, Philippe Coutinho dhe Origi.

Në sezonin 2017–18, Mohamed Salah shënoi një gol me kurbë me këmbën e majtë për Reds, i cili do të fitonte Çmimin Puskás të FIFA-s 2018 për golin e vitit, duke marrë 38% të votave të publikut. Ndeshja përfundoi në një barazim 1–1, pasi Evertoniani i kthyer Wayne Rooney barazoi me një penallti.

Në sezonin pasardhës, Divock Origi shënoi një nga golat më të paharrueshëm të dëshmuar ndonjëherë në një derbi të Merseyside-it. Me rezultatin pa gola pas 90 minutash, Virgil van Dijk gjuajti një përpjekje spekulative drejt portës e cila devijoi nga këmba e tij dhe lart në ajër. Portieri i Evertonit Jordan Pickford u përpoq të kapte topin, por humbi, pasi ai u kthye poshtë nga traversa përpara Origi-t në pritje, i cili goditi me kokë në minutën e gjashtë të kohës shtesë. Ndeshja e kthimit në mars 2019 përfundoi në një barazim 0–0 në Goodison Park dhe pa Liverpoolin të zbresë në vendin e dytë, ku mbeti deri në fund të sezonit.

### Që nga viti 2019
Takimi i parë i sezonit pasardhës pa Liverpoolin, fitorja e të cilit në Champions league ishte një kompensim për dështimin e tyre për të siguruar Premier League, duke mirëpritur një Everton në vështirësi në Anfield. Reds kishin shpërthyer në një epërsi të hershme në krye të tabelës së Premier League ndërsa Toffees ishin ulur pak mbi zonën e rënies, gjë që çoi në përshkrimin e derbit si ndoshta "takimi më i çekuilibruar" në vitet e fundit. Liverpool fitoi ndeshjen 5–2 pavarësisht se luajti me një skuadër të rotacionuar, dhe menjëherë pas kësaj Everton shkarkoi menaxherin e tyre, Marco Silva. Ndeshja e kthimit në ligë, e cila ishte ndeshja e parë e të dyja palëve në Premier League që kur sezoni ishte ndalur për shkak të pandemisë COVID-19, u luajt më 21 qershor 2020 pa tifozë në Goodison Park, dhe përfundoi në një barazim pa gola.

Ndërmjet këtyre dy ndeshjeve, më 5 janar 2020, një skuadër e Liverpoolit e përbërë kryesisht nga rezervistë dhe adoleshentë mundi Evertonin 1–0 në raundin e tretë të FA Cup në Anfield, me golin fitues që erdhi nga një goditje me kurbë jashtë zonës, nga Curtis Jones i lindur në Toxteth, 18 vjeç.

Takimi i parë i sezonit 2020–21 pa Evertonin, me një rekord 100 për qind pas katër ndeshjesh, të mirëpriste kampionët Liverpool në Goodison Park. Ndeshja përfundoi në një barazim 2–2 pasi goditja e Jordan Henderson për ta bërë rezultatin 3–2 për Liverpoolin në kohën shtesë të pjesës së dytë u anulua nga VAR. Me 23 ndeshje pa humbje në derbin e Merseyside-it, Liverpool vendosi një rekord të ri klubi për numrin më të lartë të ndeshjeve pa humbje kundër të njëjtit kundërshtar. Rekordi zgjati vetëm deri në ndeshjen e kthimit në Anfield më 20 shkurt 2021, të cilën Everton e fitoi 2–0, fitorja e tyre e parë në Anfield në çdo garë që nga viti 1999. Humbja ishte gjithashtu një humbje e katërt radhazi në shtëpi për Liverpoolin, një ecuri e paduruar që nga viti 1923.

Në sezonin 2021–22, golat nga Jordan Henderson, Mohamed Salah (dy) dhe Diogo Jota panë Liverpoolin të regjistronte një fitore 4–1 si mysafir kundër Evertonit në Premier League, diferenca më e madhe e fitores së klubit në Goodison që nga një fitore 5–0 në 1982, pasi Liverpool u bë skuadra e parë në historinë e nivelit më të lartë anglez që shënon të paktën dy gola në 18 ndeshje të njëpasnjëshme në të gjitha garat. Fitorja gjithashtu e çoi Liverpoolin përpara Evertonit në numrin e fitoreve në stadiumin e shtëpisë së Evertonit. Në ndeshjen e kthimit në Anfield në prill, Liverpool fitoi 2–0, me gola nga Andy Robertson dhe Divock Origi, goli i tij i gjashtë në total kundër Evertonit. Ky ishte sezoni i parë që nga 2016–17 që Liverpool bëri dopio ndaj rivalëve të tyre. Sezoni pasardhës pa një tjetër barazim 0–0 në ndeshje, me tifozin e Liverpoolit Conor Coady që shënoi atë që dukej të ishte një fitore vetëm për VAR për ta anuluar atë. Në ndeshjen e kthimit, një skuadër e Evertonit që vinte nga një fitore kundër liderëve të ligës Arsenal shkoi në Anfield nën menaxherin e ri Sean Dyche. Liverpool fitoi 2–0 me gola nga Salah dhe Cody Gakpo. Goli i dytë do të ishte i pari i këtij të fundit për Liverpoolin.

Sezoni 2023–24 pa Liverpoolin të fitonte 2–0 me një dopietë të Salah në Anfield, por gjithashtu paraqiti fitoren e parë të Evertonit në derbi në tre vjet, dhe fitoren e tyre të parë në Goodison Park në 14. Gola nga Jarrad Branthwaite dhe Dominic Calvert-Lewin siguruan një fitore 2–0 nga Blues më 24 prill 2024, duke rritur shumë shanset e Evertonit për mbijetesë nga rënia dhe duke ulur ndjeshëm shpresat e Liverpoolit për titull në këtë proces. Disa tifozë të Evertonit thuhet se brohorisnin "Ju humbët ligën në Goodison Park" drejt fundit të ndeshjes.

Në sezonin 2024–25, Liverpool udhëtoi në Everton më 12 shkurt 2025, Beto hapi rezultatin në minutën e 11-të, duke e futur topin pas Alisson, megjithatë festimet e tyre ishin jetëshkurtra pasi Alexis Mac Allister barazoi shpejt për Liverpoolin në minutën e 16-të. Mohamed Salah e çoi Liverpoolin 2–1 në minutën e 73-të; gjatë kohës shtesë, James Tarkowski shënoi barazimin me një volej. Megjithatë, ndeshja u la në hije masivisht nga një incident në kohën e plotë. Abdoulaye Doucouré, pas vërshëllimës finale, shkoi të festonte para tifozëve të Liverpoolit, duke zemëruar Curtis Jones, i cili vrapoi dhe sulmoi Doucouré. Të dy lojtarët përfunduan duke u përjashtuar nga arbitri Michael Oliver. Ishte gjithashtu derbi i fundit ndonjëherë në Goodison Park. Më 2 prill 2025, Everton udhëtoi në Anfield për ndeshjen e dytë të derbit, me Liverpoolin që fitoi 1-0 kur Diogo Jota shënoi golin e vetëm të ndeshjes në minutën e 57-të. Ky ishte goli i fundit i shënuar ndonjëherë nga Jota, i cili vdiq së bashku me vëllain e tij André Silva në një aksident automobilistik tre muaj më vonë. Më 27 prill 2025, tifozët e Liverpoolit festuan titullin e tyre të dytë të Premier League dhe titullin e tyre të 20-të të ligës angleze, gjatë së cilës flakë blu të papritura u ndezën gjatë festimit. Ky incident u gjurmua te një tifoz i Evertonit i cili thuhet se bleu 10,000 flakë blu dhe i rishiti ato te tifozët e Liverpoolit, të maskuara si flakë të kuqe, si një shaka.

### Derbi miqësor
Ka një numër arsyesh për emrin "derbi miqësor". Së pari, të dyja fushat e shtëpisë të klubeve janë të vendosura në veri të qytetit dhe janë shumë afër njëra-tjetrës (pak nën një milje) me vetëm Stanley Park që i ndan. Nga viti 1902 deri në vitin 1932, të dy klubet madje ndanë të njëjtin program të ditës së ndeshjes. Sot nuk ka ndarje të dukshme gjeografike, politike, sociale apo fetare siç ka në derbi të tjerë, megjithëse një ndarje sektare ka ekzistuar brenda qytetit për shumë vite. Është e paqartë se si, nëse fare, kjo ndikoi në bazat e mbështetjes të dy klubeve dhe hulumtimet e kryera në vitin 2013 treguan se ishte më e mundshme të kishte qenë një besnikëri politike që ndikoi në mbështetje. 

Gjatë viteve 1950 dhe 1960, Everton u bë i njohur si klubi Katolik kryesisht si rezultat i lojtarëve të suksesshëm irlandezë si Tommy Eglington, Peter Farrell, dhe Jimmy O'Neill, si dhe menaxheri Johnny Carey. Kjo nga ana tjetër bëri që Liverpool të mendohej si klubi Protestant, veçanërisht pasi nuk nënshkroi një lojtar Katolik irlandez deri në Ronnie Whelan në 1979. Një krahasim i dy klubeve të Merseyside-it në lidhje me ndryshimet që ekzistojnë midis Glasgow Celtic dhe Glasgow Rangers është bërë në librin e David Kennedy të vitit 2017 Merseyside's Old Firm? 

Ndryshe nga shumë derbi të tjerë lokalë, dhuna midis tifozëve të Evertonit dhe Liverpoolit në vetë Liverpoolin është një rrallësi. Në pasojat e fatkeqësisë së Stadiumit Heysel, marrëdhëniet mes tifozëve u tensionuan kur veprimet e huliganëve që mbështesnin Liverpoolin bënë që si Liverpool ashtu edhe Everton të ndaloheshin nga garat evropiane të klubeve pavarësisht mos-përfshirjes nga ky i fundit. Marrëdhëniet u përmirësuan pas fatkeqësisë së Hillsborough kur të dyja grupet e tifozëve u bashkuan, me Evertonianët madje që iu bashkuan bojkotit të *The Sun*, ndërsa shallat e Evertonit dhe Liverpoolit u ndërthurën dhe u shtrinë nëpër Stanley Park midis stadiumeve të dy ekipeve. Pas vrasjes së Evertonianit 11-vjeçar Rhys Jones në 2007, Liverpool ftoi prindërit dhe vëllain e tij më të madh në Anfield për një ndeshje të Champions League si shenjë respekti. Tema muzikore "Z-Cars", me të cilën lojtarët e Evertonit tradicionalisht dalin në fushë, u luajt për herë të parë ndonjëherë në Anfield ndërsa familja e Jones qëndronte në fushë e veshur me fanella dhe shalle të Evertonit. Më pas u dha një duartrokitje në këmbë përpara se të luhej "You'll Never Walk Alone". Me shfajësimin e tifozëve të Liverpoolit në lidhje me fatkeqësinë e Hillsborough në gusht 2012, Everton priti Newcastle United në Goodison Park, dhe skuadrat u nxorën nga dy fëmijë të veshur me fanella të Evertonit dhe Liverpoolit me numrat 9 dhe 6 në shpinë; një spiker lexoi emrat e të gjithë 96 viktimave të Hillsborough ndërsa "He Ain't Heavy, He's My Brother" u luajt me duartrokitje në këmbë.

### Tranmere Rovers
Ndeshjet midis Everton/Liverpool dhe Tranmere Rovers, me bazë në Birkenhead në anën tjetër të Lumit Mersey, gjithashtu klasifikohen si derbi të Merseyside-it, por meqenëse Tranmere ka kaluar të gjithë historinë e tyre jashtë nivelit më të lartë, ndeshjet konkurruese janë një rrallësi. Ata janë përballur herë pas here me Evertonin dhe Liverpoolin në garat e kupave. Takimi i tyre i fundit me të dy klubet erdhi në FA Cup në 2001. Tranmere shkaktoi një surprizë duke mundur Evertonin 3–0 në raundin e katërt, përpara se të humbiste 4–2 nga Liverpool në çerekfinale.

## Statistikat
## Nderimet
## Rekordet
Ky derbi është përgjegjës për shumë rekorde në të gjitha ndeshjet derbi, kryesisht për shkak se është luajtur në kaq shumë raste:
* Ecuria më e gjatë pa humbje në derbi në të gjitha garat mbahet nga Liverpool, me Evertonin që nuk arriti të gjente fitoren në 23 ndeshje radhazi midis 2011 dhe 2020. Kjo seri është gjithashtu ecuria më e gjatë e tillë që Liverpool ka pasur kundër çdo kundërshtari në historinë e klubit.
* Ecuria më e gjatë e fitoreve pa ndërprerje në shtëpi i përket Liverpoolit, me pesë fitore midis sezoneve 1932–33 dhe 1936–37.
* Ecuria më e gjatë e fitoreve pa ndërprerje larg shtëpisë i përket Evertonit, i cili fitoi shtatë ndeshje radhazi në Anfield midis sezoneve 1908–09 dhe 1914–15.
* Ndeshjet e fundit janë dëmtuar nga përjashtimet, dhe ndeshja ka parë 23 kartona të kuq në Premier League, shifra më e lartë për çdo ndeshje (edhe pse i 20-ti prej tyre u anulua më pas nga FA). Ish-kapiteni i Liverpoolit Steven Gerrard dhe ish-kapiteni i Evertonit Phil Neville  të dy panë të kuq dy herë në ndeshjet derbi.

Më poshtë janë rekordet vetëm për vetë derbin e Merseyside-it:
* Rekordi i fitores në shtëpi në një ndeshje lige është 6–0, i regjistruar nga Liverpool në Anfield në sezonin 1935–36.
* Rekordi i fitores si mysafir në një ndeshje lige është 5–0, i regjistruar nga të dy Evertoni në Anfield në sezonin 1914–15, dhe nga Liverpooli në Goodison Park në sezonin 1982–83.
* Ndeshja me rezultatin më të lartë kishte 11 gola, kur Liverpool fitoi 7–4 në Anfield në sezonin 1932–33.
* Neville Southall i Evertonit mban rekordin për më shumë paraqitje në derbi, me 41 në të gjitha garat.
* Ian Rush i Liverpoolit mban rekordin për më shumë gola në derbi me 25, duke kaluar rekordin e gjatë të Dixie Dean të Evertonit kur shënoi dy gola në fitoren 3–2 të Liverpoolit ndaj Evertonit në finalen e dytë të të gjithë-Merseyside-it të Kupës FA në 1989.
* William C. Cuff i Evertonit mban rekordin për më shumë fitore si menaxher, me 16 fitore ndaj Liverpoolit nga 1901 deri në 1918.
* Tom Watson i Liverpoolit mban rekordin për më shumë humbje si menaxher, me 21 humbje nga Evertoni nga 1896 deri në 1915.
* Rekordi i pranishmërisë: 78,599 në Goodison Park, 18 shtator 1948 (Divizioni i Parë)
* Prania më e ulët: 18,000 në Anfield, 19 janar 1901 (Divizioni i Parë) (* nuk përfshin ndeshjet e luajtura pa tifozë për shkak të pandemisë COVID-19)

### Golashënuesit më të mirë të të gjitha kohërave
, golashënuesi më i mirë në derbi me 25 gola për Liverpoolin]]
, golashënuesi më i mirë i ligës në derbi me 18 gola për Evertonin]]
Lojtarët e mëposhtëm kanë shënuar katër ose më shumë gola në derbi. Kjo përfshin ndeshjet e Premier League, paraardhësja e saj Divizioni i Parë i Ligës së Futbollit, Kupa FA, Kupa e Ligës, Super Kupa e Ligës së Futbollit dhe Mburoja e Bamirësisë. Kjo listë është e saktë deri në ndeshjen e luajtur më 12 shkurt 2025.

Dixie Dean është golashënuesi më i mirë në ndeshjet e ligës, me 18 gola, ndërsa Steven Gerrard është golashënuesi më i mirë në ndeshje në epokën e Premier League, me nëntë gola.

**Golashënuesit aktualë**: Lojtarët aktualë me shumë gola në derbi përfshijnë Mohamed Salah të Liverpoolit (8) dhe Michael Keane të Evertonit (2).

**Golat nga lojtarët "jashtë vendit"**: Gjithsej 42 lojtarë jo-britanikë (ishuj) nga 24 vende kanë shënuar në derbi (duke mos përfshirë autogolat, të cilët shtojnë katër vende në listë) që kur Craig Johnston i Liverpoolit u bë lojtari i parë i tillë që e bëri këtë, në Finalen e Kupës 1986. , megjithëse autogoli i Bruce Grobelaar në Mburojën e Bamirësisë 1984 e bën atë teknikisht lojtarin e parë "jashtë vendit" që shënoi një gol në derbi. Më së fundi, Beto (Guinea-Bissau) i Evertonit dhe Alexis Mac Allister (Argjentina) i Liverpoolit shtuan dy vendet më të reja në këtë listë në ndeshjen e shkurtit 2025. Mohamed Salah (Egjipt) është lojtari kryesor "jashtë vendit" me tetë gola. Për sa i përket vendeve, Franca prin me pesë golashënues të ndryshëm, por Australia dhe Holanda janë menjëherë pas, me nga katër secila.

**Më shumë gola sesa vite**: Fred Howe i Liverpoolit dhe Tommy Lawton i Evertonit mbajnë dallimin e shënimit të më shumë golave sesa vitet që kaluan në qytetin e Liverpoolit, me Howe që shënoi pesë gola në tre vjet dhe Lawton katër gola në tre vjet.

**Hat-trick-et**: Hat-trick-u i parë në derbi u shënua nga Alex "Sandy" Young i Evertonit, i cili shënoi katër në një fitore 5–1 në Goodison në vitin 1904. Evertonianë të tjerë që kanë arritur hat-trick-e përfshijnë Bobby Parker në 1914 dhe Dixie Dean dy herë, në 1928 dhe 1931, lojtari i fundit i Evertonit që shënoi një 'treble'. Hat-trick-et e Liverpoolit kanë ardhur nga Chambers (1922), Forshaw (1925), Hanson (1933) dhe Howe (katër gola në 1935). Pothuajse pesëdhjetë vjet kaluan para hat-trick-ut të radhës në derbi, i shënuar nga Ian Rush, i cili arriti katër gola në një fitore 5–0 në Goodison në 1982; kaluan edhe tridhjetë vjet derisa Steven Gerrard shënoi një hat-trick kundër Evertonit në Anfield në një fitore 3–0. Nga të gjitha hat-trick-et e ligës, vetëm dy (Young në 1904 dhe Rush në 1982) u arritën në Goodison; të gjithë të tjerët ishin në Anfield.

**Autogolat**: Autogoli i famshëm i Sandy Brown në sezonin fitues të kampionatit të Evertonit 1969–70 ishte, çuditërisht, vetëm autogoli i dytë në historinë e ndeshjes, i pari që ishte shënuar nga Balmer (Everton) në 1902. Që atëherë, tetë Evertonianë janë "kredituar" me një autogol, duke përfshirë dy në të njëjtën ndeshje në Anfield në 1972. Ka pasur vetëm tre autogola të Liverpoolit. Devijimi i pafat i Leighton Baines në Goodison në 2012–13 është autogoli më i fundit i të gjithë autogolave të ditës së derbit.

**Shënimi në ndeshje radhazi**: Midis majit dhe shtatorit 1986, Ian Rush shënoi për Liverpoolin në katër derbi radhazi, asnjëra prej tyre ndeshje lige (finalja e Kupës, Mburoja e Bamirësisë dhe dy finale të Super Kupës). Disa lojtarë kanë shënuar në tre ndeshje radhazi: Hardman (Everton, 1905–06), Freeman (Everton, 1909–10), Parkinson (Liverpool, 1910–11), King (Everton, 1978–79), Lineker (Everton, 1985–86), Barnes (Liverpool, 1989–90) dhe Fowler (Liverpool, 1995–96).

**Golashënuesi më i ri i derbit**: Megjithëse e vështirë për t'u vërtetuar, pasi datëlindjet e lojtarëve të hershëm nuk dihen gjithmonë, golashënuesi më i ri i konfirmuar në derbi është Danny Cadamarteri i Evertonit, i cili shënoi golin e fitores në Goodison gjashtë ditë pas ditëlindjes së tij të 18-të në tetor 1997.

### Më shumë paraqitje të të gjitha kohërave
### Porta e paprekur (Clean sheets)
### 10 pranishmëritë më të larta për ndeshjet derbi të Ligës
### Mesatarja e pranishmërisë së dekadës për ndeshjet derbi
Vetëm ndeshjet e ligës. Prania më e lartë ndonjëherë 100,000 vlerësim në finalen e Kupës së Qumështit 1984 dhe Mburojën e Bamirësisë 1984. Prania më e lartë në Anfield 56,060 për ndeshjen e ligës 1962–63.

## Kalimi i parkut (Crossing the park)
Lojtarët që transferohen mes klubeve thuhet se po "kalojnë Parkun". Fraza i referohet Parkut Stanley, i cili shtrihet midis Anfield dhe Goodison Park. Meqenëse Liverpooli u formua kur Evertoni u largua nga Anfield, i cili kishte qenë fusha e tyre e shtëpisë, dy lojtarët që qëndruan prapa (Duncan McLean dhe Thomas G. Wylie) në të vërtetë nuk e kaluan parkun. Lojtari i parë që kishte si Anfield ashtu edhe Goodison si fushën e tij të shtëpisë ishte Patrick Gordon.

**Embargoja e transferimit**: Liverpooli nuk bleu drejtpërdrejt nga Evertoni midis 1959 dhe 2000, ndërsa pati një ngrirje të ngjashme në drejtim të kundërt midis 1961 dhe 1982.

**Luajti për të tre**: Dave Hickson, John Heydon dhe Frank Mitchell janë të vetmit tre lojtarë që kanë luajtur për Liverpool, Everton dhe Tranmere Rovers, tre klubet kryesore të Merseyside që ekzistojnë ende. New Brighton ishin anëtarë të ligës së futbollit nga 1923 deri në 1951; Bill Lacey dhe Neil McBain luajtën për të treja: Everton, Liverpool dhe New Brighton. John Whitehead luajti për Liverpool, Everton dhe gjithashtu për Bootle në vitin e tyre të vetëm si skuadër e ligës (1892–93), përpara se të zëvendësoheshin në Divizionin 2 nga rivalët lokalë Liverpool.

Lista më poshtë tregon datat e transferimit dhe tarifat, kur dihen.

**Everton, pastaj Liverpool**

* Abel Xavier – 2002 – £750,000 (i vetmi lojtar që ka luajtur në ndeshjet derbi për të dyja skuadrat në të njëjtin sezon)
* Nick Barmby – 2000 – 6&nbsp;milionë £ (tarifa më e lartë që Liverpooli ka paguar Evertonit)
* Dave Hickson – 1959 – £12,000 (luajti gjithashtu për Tranmere Rovers një nga gjashtë lojtarët që luajtën për tre klube të ndryshme të Merseyside)
* Tony McNamara – 1957 – £4,000
* John Heydon – 1949 – pa tarifë (luajti gjithashtu për Tranmere Rovers, një nga gjashtë lojtarët që luajtën për tre klube të ndryshme të Merseyside)
* Bill Harthill – 1936
* Jack Balmer – 1935 – pa tarifë
* Thomas Johnson – 1934
* Frank Mitchell – 1919 (luajti gjithashtu për Tranmere Rovers, një nga gjashtë lojtarët që luajtën për tre klube të ndryshme të Merseyside)
* Bill Lacey – 1912 – pjesë e marrëveshjes së shkëmbimit për Uren (Lacey luajti gjithashtu për New Brighton, një nga gjashtë lojtarët që kanë luajtur për tre klube të ndryshme të Merseyside) , kapiten me të dy Evertonin dhe Liverpoolin]]
* Tom Gracie – 1912 – pjesë e marrëveshjes së shkëmbimit për Uren
* Arthur Berry – Nënshkroi fillimisht për Liverpoolin në 1906, pastaj luajti për Wrexham, Fulham dhe Universitetin e Oksfordit përpara se të nënshkruante për Evertonin. Ai u kthye drejtpërdrejt në Liverpool nga Evertoni për një periudhë të shkurtër në 1912.
* Don Sloan – 1908 – pa tarifë
* David Murray – 1904
* Abe Hartley – 1897
* Alex Latta – 1896 (Nuk bëri një paraqitje të lartë për Liverpoolin)
* Fred Geary – 1895 – £60
* John Whitehead – 1894 – (luajti gjithashtu për Bootle), një nga gjashtë lojtarët që kanë luajtur për tre klube të ndryshme të Merseyside
* Patrick Gordon – 1893
* Duncan McLean – 1892; së bashku me Wylie, të vetmit dy lojtarë që qëndruan në Liverpool kur Evertoni u largua nga Anfield. 
* Thomas G. Wylie – 1892

Në vijim luajtën për klube të tjera përpara se të transferoheshin te Liverpooli:
* Andrew Hannah – Luajti për Renton në mes. (Lojtari i parë që kapitenoi si Evertonin ashtu edhe Liverpoolin)
* Edgar Chadwick – Luajti për Blackburn Rovers dhe Burnley në mes.
* David Johnson- Luajti për Ipswich Town në mes; u kthye te Evertoni pasi luajti për Liverpoolin.
* Neil McBain – Luajti për St Johnstone në mes. Ai gjithashtu luajti – në rrethana të çuditshme – një ndeshje për New Brighton: si menaxher luajti një ndeshje në portë për shkak të një krize lëndimesh, në moshën 52-vjeçare, duke u bërë lojtari më i vjetër që ka luajtur ndonjëherë në një ndeshje lige. Ai është një nga gjashtë lojtarët që luajtën për tre klube të ndryshme të Merseyside.
* Steve McMahon – Luajti për Aston Villa në mes. Ai është gjithashtu një nga vetëm dy lojtarët që kanë kapitenosur si Evertonin ashtu edhe Liverpoolin.
* Darren Potter – Lojtar i të rinjve të Evertonit që nuk bëri kurrë një paraqitje në ekipin e parë, luajti për Blackburn Rovers në mes.
* Billy Scott – Luajti për Leeds City në mes.

**Liverpool, pastaj Everton**
* Gary Ablett – 1992 – £750,000 (i vetmi lojtar që ka fituar Kupën FA me të dyja klubet).
* Peter Beardsley – 1991 – 1&nbsp;milion £; ishte nënshkrimi më i shtrenjtë i Evertonit nga Liverpooli.
* Alan Harper – 1983 – £100,000; megjithëse në librat e Liverpoolit, ai nuk bëri kurrë një paraqitje në ekipin e parë.
* Kevin Sheedy – 1982 – £100,000.
* David Johnson – 1982 – £100,000; filloi te Evertoni, shkoi te Ipswich Town pastaj Liverpooli dhe më pas u kthye te Evertoni.
* Johnny Morrissey –1962 – £10,000
* Jimmy Payne – 1956 – £5,000
* Dick Forshaw – 1927 – i vetmi lojtar që ka fituar Kampionatin e Ligës me të dyja klubet
* Harold Uren – 1912 – pjesë e marrëveshjes së shkëmbimit për Lacey dhe Gracie
* Benjamin Howard Baker – rreth vitit 1910

Në vijim luajtën për klube të tjera përpara se të transferoheshin te Evertoni:
* David Burrows – Luajti për West Ham United në mes.
* Don Hutchison – Luajti për West Ham United dhe Sheffield United në mes.
* Dave Watson – Luajti për Norwich City në mes.
* John Gidman – Luajti për Aston Villa në mes.
* Arthur Berry – Luajti për Wrexham, Fulham dhe Universitetin e Oksfordit në mes të Evertonit; u kthye në Liverpool për një periudhë të shkurtër në 1912.
* Andy Lonergan – Luajti për Stoke City dhe West Bromwich Albion përpara se t'i bashkohej Evertonit.
* Conor Coady – Luajti për Sheffield United, Huddersfield dhe Wolves përpara se t'i bashkohej Evertonit në huazim.
* Sander Westerveld - Luajti për Real Sociedad, Real Mallorca dhe Portsmouth përpara se t'i bashkohej Evertonit në huazim, duke luajtur 2 ndeshje në 2006.

Përveç lojtarëve që "kaluan parkun", menaxheri i parë i Evertonit, William Edward Barclay, qëndroi në Anfield pasi Evertoni u zhvendos në Goodison Park për t'u bërë menaxheri i parë i Liverpoolit.

Më 30 qershor 2021, ish-menaxheri i Liverpoolit Rafael Benítez nënshkroi një kontratë trevjeçare me Evertonin. Ai u shkarkua më 16 janar 2022.
## Referime 
## Lidhje të jashtme
* Everton F.C. faqja zyrtare
* Liverpool F.C. faqja zyrtare
* Harta e vendndodhjeve të klubeve
*  – Merseyside derby në 1902