Tribunali Ndërkombëtar për të Drejtat e Njeriut

parapamje| Faqja e titullit me logon e Tribunalit të të Drejtave të Njeriut
**Tribunali Ndërkombëtar i të Drejtave të Njeriut** (IHRT) ishte një gjykatë simbolike e cila u organizua në Vjenë, Austri, në qershor të vitit 1995.     Ajo u drejtua nga aktivistja mjedisore dhe e të drejtave të njeriut Freda Meissner-Blau dhe Gerhard Oberschlick, redaktor i *FORVM*, dhe iu kushtua persekutimit të lezbikeve, homoseksualëve, biseksualëve dhe personave transgjinorë në Austri nga viti 1945 deri në 1995.

## Komiteti Ndërkombëtar 
Meqenëse organizatorët kishin frikë nga represionet nga Republika e Austrisë,  ata kërkuan figura të shquara nga komuniteti ndërkombëtar i të drejtave të njeriut që të bashkoheshin me Komitetin Ndërkombëtar dhe kështu të mbronin përpjekjen e tyre për zhvillimin e punës së këtij tribunali. Midis anëtarëve pjesëmarrës në Komitetin Ndërkombëtar ishin Jacques Gaillot, peshkopi i Partenisë, politikanët Mel Read (MB), Svend Robinson (Kanada), Claudia Roth (Gjermani) dhe Terezija Stoisits (Austri), shkrimtarët Kuno Knöbl, Christine Nöstlinger dhe Gerhard Roth (zhvilluesi Robert Chambers Frankfurt), sociologu Bernd Marin dhe avokati i të drejtave të njeriut Manfred Nowak (të dy në Vjenë), shkencëtari politik Anton Pelinka (Innsbruck), si dhe studiues të tjerë akademikë si Igor S. Kon (Moskë), Asa G. Rachmanova (Shën Petersburg), Douglas Sanders (Vankuver), Theo Sandfort (Utrecht) dhe Christopher Williams (Preston, MB), si dhe aktivistë të të drejtave të njeriut, publicistë dhe aktivistë LGBT nga Belgjika, Danimarka, Franca, Holanda, Norvegjia dhe Peruja.

## Senati 
Kryesuar nga Meissner-Blau dhe Oberschlick, juria e gjykatës përbëhej nga personalitete të shquara të shoqërisë civile të Austrisë, mes tyre teologë dhe filozofë, shkrimtarë, akademikë, psikoterapistë, artistë dhe politikanë. Disa figura të njohura që u bën pjesë e senatit përfshinin teologun Kurt Lüthi, filozofët Rudolf Burger dhe , shkrimtarët Josef Haslinger, Doron Rabinovici dhe Katharina Riese, politikanët e gjelbër dhe liberalë Friedrun Huemer dhe Volker Kier, aktorja Mercedes Echerer, psikoterapistët ,  dhe Jutta Zinnecker, gjyqtari Norbert Gerstberger, avokatët Nadja Lorenz dhe Alfred Noll, shkencëtari dhe aktivisti i kulturës Dieter Schrage, katër gazetarë, një redaktor, dy sindikalistë, dy mjekë si dhe disa aktivistë të të drejtave të njeriut. Përbërja e jurisë ndryshoi në secilën nga shtatë pjesët e gjykatës, sipas ekspertizës specifike të jurisë. 

## Prokuroria 
Aktivisti i të drejtave të njeriut Christian Michelides shërbeu si prokuror i përgjithshëm. Ai drejtoi një ekip  që ngritën akuzat kundër Republikës së Austrisë. Ekipi i akuzës përbëhej nga aktivistë të shquar të të drejtave të njeriut dhe që vinin nga lëvizja austriake për të drejtat LGBT.

Prokuroria ngriti akuza në shtatë fusha të ndryshme:

* Kodi Penal dhe Kushtetuta.
* Regjistri i gjendjes civile, familja, martesa dhe bashkëjetesa.
* Dëmshpërblimet për represionin nazist.
* HIV/SIDA dhe pasojat sociale.
* Burgosja, psikiatria, forcat e armatosura, policia dhe e drejta e azilit.
* Diskriminimi në vendin e punës.
* Diskriminimi në publikun e gjerë.

U sollën dëshmi për të dokumentuar akuzat. Dëshmitarë të ndryshëm dhe të shumtë raportuan për persekutim policor, burgosje, trajtim psikiatrik dhe terapi me elektroshok, humbje të vendeve të punës dhe poshtërim publik .

Në secilin rast, Republika e Austrisë u akuzua për neglizhencë të detyrimeve të saj për të drejtat e njeriut dhe për këtë arsye shkeli angazhimin e saj ndaj Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut të miratuar nga Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara në Paris në 1948.

## Mbrojtja 
Në gjashtë nga shtatë pjesët e gjykatës, stoli i mbrojtjes mbeti bosh. Republika e Austrisë refuzoi të mbrohej. Shumica e përfaqësuesve politikë ose e kishin shpërfillur ftesën ose ia kaluan atë ndonjë departamenti të ministrisë së tyre, i cili nuk iu përgjigj kurrë. Vetëm një letër e gjatë nga Roland Miklau, kreu i departamentit në Ministrinë e Drejtësisë, shpjegoi pse ai nuk preferonte të merrte pjesë.

Në ditën e parë të gjykatës, deputeti , anëtar i Partisë Social Demokratike në pushtet, u ul në stolin e mbrojtjes si *amicus curiae*, duke mos mbrojtur republikën, por përkundrazi duke deklaruar se ishte dakord me të gjitha ndryshimet e kërkuara në kodin penal.

## Shtatë aktgjykime 
Republika e Austrisë u shpall fajtore në të shtatë fushat.   Megjithatë, juria jo gjithmonë ishte plotësisht dakord me kërkesat e grupit të akuzës. Për shembull, në pjesën *I. Kodi penal dhe kushtetuta,* Prokurori i Përgjithshëm kërkoi heqjen e ligjit për pornografinë. Juria nuk u pajtua me këtë kërkesë.

## Referencat