open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Ortolani

**Ortolani** ( ***Emberiza hortulana*** ), i quajtur gjithashtu **ortolan bunting**, është një zog euroaziatik në familjen e kërpudhave Emberizidae, një familje kalimtare e ndarë tani nga shumica e studiuesve modernë nga finches, Fringillidae . Emri i gjinisë *Emberiza* është nga gjermanishtja alemanike  , një grusht. *Hortulana* specifike vjen nga emri italian për këtë shpend,  .  Gjuha angleze *ortolan* rrjedh nga frëngjishtja e mesme  , "kopshtar". 

Ortolani shërbehet në kuzhinën franceze, zakonisht i gatuar dhe i ngrënë i plotë. Tradicionalisht, darkuesit mbulojnë kokën me pecetën e tyre ose një peshqir ndërsa hanë delikatesën. Zogu përdoret aq gjerësisht sa popullsia e tij në Francë ra në mënyrë të rrezikshme, duke çuar në ligje që kufizojnë përdorimin e tij në 1999. Në shtator 2007, qeveria franceze njoftoi synimin e saj për të zbatuar ligjet e injoruara prej kohësh që mbrojnë zogun.  

## Përshkrim 
 
parapamje| Përgatitja e montimit të shpendëve Ortolan bunting
parapamje| Vezë Ortolan
Gryka e ortolanit është 16–17 cm (6,3–6,7 in) në gjatësi dhe ka një hapje krahësh 23–29 cm (9,1–11,4 në) .  Për nga pamja dhe zakonet i ngjan shumë të afërmit të tij, çekiçit të verdhë, por i mungon ngjyrosja e ndritshme e asaj specie; koka e ortolanit, për shembull, është e gjelbër-gri, në vend të një të verdhë të ndezur. Kënga e ortolanit mashkullor i ngjan asaj të çekiçit të verdhë.

### Ushqimet e shënuara 
* Darka e Tre Perandorëve në 1867 përfshiu ortolanët në dolli midis 16 pjatave të saj.
* Pjata e preferuar e mjekësisë, laureati i Nobelit dhe shpikësi i procedurës së lobotomisë, António Egas Moniz, ishte ortolans i përgatitur në restorantin Le Chapon Fin në Bordeaux . 
* Në vitin 1975, kritiku i ushqimit Craig Claiborne bëri një ofertë fituese prej 300 dollarësh në një ankand për një darkë për dy, me mirësjellje të American Express, në çdo restorant në botë që merr kartën e tij të kreditit. Claiborne zgjodhi Chez Denis në Paris për një vakt prej 4,000 dollarësh  (20,665 dollarë në 2022) që përfshinte një pjatë me bazë ortolanin.
* Në vitin 1995, vakti i fundit i Vitit të Ri të ish-presidentit francez François Mitterrand përfshinte këtë zog të përgatitur posaçërisht. 
* Bill Cosby përshkruan ngrënien e ortolanit në një restorant italian në albumin e tij të vitit 1973 *Fat Albert* .
Rrethi i 71-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 71-të Çiklistik i Shqipërisë** nisi më 5 tetor  2014 dhe përfundoi më 11 tetor 2014. Kjo ngjarje e rëndësishme sportive përfshiu pjesëmarrjen e 11 ekipeve nga Shqipëria, Kosova, Mali i Zi, Maqedonia dhe Serbia. Gara përbëhej nga disa etapa të zhvilluara në kushte të ndryshme atmosferike dhe në terrene të ndryshme, duke sfiduar aftësitë dhe qëndrueshmërinë e çiklistëve.

Etapa e Parë: Tiranë - Shkodër

Gara e parë filloi nga Tirana dhe përfundoi në Shkodër. Çiklistët përballuan reshjet e shiut dhe pedaluarën me një ritëm të lartë, duke arritur në Shkodër për 2 orë e 15 minuta me një shpejtësi mesatare prej 41 kilometrash në orë. Fitues i kësaj etape ishte Olsion Veliaj nga Tirana, i ndjekur nga Stefan Petrovski nga Maqedonia dhe Hysen Sota nga Apolonia. Çiklisti Bruno Kola nga Vllaznia, pavarësisht një defekti gjatë rrugës, arriti të renditet i katërti.

Etapa e Dytë: Shkodër - Burrel

Etapa e dytë përfshinte itinerarin nga Shkodra në Burrel. Kjo etapë u karakterizua nga një terren i vështirë, por çiklistët shkodranë dhe të tjerët dhanë një paraqitje të mirë, duke vazhduar garën me një përkushtim të lartë.

Përfundimi i Garës

Gara përfundoi në Fier, ku Marko Stankoviç nga Novi Pazari dhe ekipi i Apolonisë dolën fitues. Edhe në etapën e fundit Përmet-Fier, Marko Stankoviç ishte fituesi, duke u ndjekur nga Krisel Sota dhe Stefan Petrovski. Në Fier, të gjithë fituesit u nderuan nga presidenti i Federatës Shqiptare të Çiklizmit, Skënder Anxhaku,  dhe kryetari i Bashkisë, Baftjar Zeqo.

Aksidenti dhe Solidariteti

Gjatë etapës së dytë, çiklisti elbasanas Klinti Grembi pësoi një aksident. Zëvendëspresidentja e Federatës Shqiptare të Çiklizmit, Elda Gjoka, e vizitoi atë në shtëpi, duke treguar solidaritet dhe mbështetje.

Fituesit:

Etapa e 6-të: Përmet-Fier (125 kilometra)

Marko Stankoviç (Novi Pazar) - 2h34’01”

Krisel Sota (Apolonia) - 2h34’02”

Stefan Petrovski (Velo-Kumanovë) - 2h34’03”

Renditja e Përgjithshme Ekipore:

Apolonia - 53h40’42”

Novi Pazar - 53h47’35”

Teuta - 55h00’06”

Renditja e Përgjithshme Individuale:

Marko Stankoviç (Novi Pazar)

Hyrmet Kastrati (Teuta)

Paolo Braka (Apolonia)

Antonio Shqau (Elbasan)

Nikolla Xhukiç (Velo-Kumanovë)

Olsian Veliaj (Tiranë)

Rrethi i 71-të Çiklistik i Shqipërisë përfundoi me sukses, duke evidentuar talentin dhe përkushtimin e çiklistëve pjesëmarrës, si dhe mbështetjen e fuqishme nga komuniteti dhe sponsorët. Kjo ngjarje sportive mbetet një moment i rëndësishëm në kalendarin e çiklizmit në Shqipëri, duke promovuar sportin dhe bashkëpunimin ndërkombëtar. 

## Referime
Mikrovala

djathtas|parapamje|300x300px| Një furrë moderne me mikrovalë (2022)
**Furrë me mikrovalë** ose thjesht **mikrovala** është një furrë elektrike që ngroh dhe gatuan ushqimin duke e ekspozuar atë ndaj rrezatimit elektromagnetik në diapazonin e frekuencës së mikrovalës .  Kjo bën që molekulat polare në ushqim të rrotullohen dhe të prodhojnë energji termike në një proces të njohur si ngrohja dielektrike . Furrat me mikrovalë ngrohin ushqimet shpejt dhe me efikasitet, sepse ngacmimi është mjaft i njëtrajtshëm në   të jashtëm të një produkti ushqimor homogjen me përmbajtje të lartë uji.

## Vështrim 
Zhvillimi i magnetronit të zgavrës në Mbretërinë e Bashkuar bëri të mundur prodhimin e valëve elektromagnetike me një gjatësi vale mjaft të vogël ( mikrovalët ) për të ngrohur në mënyrë efikase molekulat e ujit. Inxhinieri amerikan Percy Spencer përgjithësisht vlerësohet me shpikjen e furrës moderne me mikrovalë pas Luftës së Dytë Botërore nga teknologjia e radarëve të zhvilluar gjatë luftës. I quajtur "RadaRange", ai u shit për herë të parë në 1947.

Raytheon më vonë licencoi patentat e tij për një furrë me mikrovalë për përdorim shtëpiak që u prezantua nga Tappan në 1955, por ajo ishte ende shumë e madhe dhe e shtrenjtë për përdorim të përgjithshëm në shtëpi. Sharp Corporation prezantoi furrën e parë me mikrovalë me një pllakë rrotulluese midis 1964 dhe 1966. Furra me mikrovalë në banak u prezantua në vitin 1967 nga Korporata Amana . Pasi furrat me mikrovalë u bënë të përballueshme për përdorim rezidencial në fund të viteve 1970, përdorimi i tyre u përhap në kuzhinat komerciale dhe rezidenciale në mbarë botën dhe çmimet ranë me shpejtësi gjatë viteve 1980. Përveç gatimit të ushqimit, furrat me mikrovalë përdoren për ngrohje në shumë procese industriale.

Furrat me mikrovalë janë një pajisje e zakonshme kuzhine dhe janë të njohura për ringrohjen e ushqimeve të gatuara më parë dhe gatimin e një sërë ushqimesh. Ata ngrohin me shpejtësi ushqimet që mund të digjen lehtësisht ose të bëhen me gunga nëse gatuhen në tigane konvencionale, si gjalpi i nxehtë, yndyrat, çokollata ose qullja . Furrat me mikrovalë zakonisht nuk skuqin ose karamelizojnë drejtpërdrejt ushqimin, pasi ato rrallë arrijnë temperaturën e nevojshme për të prodhuar reaksione Maillard . Përjashtim ndodhin në rastet kur furra përdoret për të ngrohur vajin e skuqjes dhe sende të tjera me vaj (si p.sh. proshuta), të cilat arrijnë temperatura shumë më të larta se ajo e ujit të vluar. 

Furrat me mikrovalë kanë një rol të kufizuar në gatimin profesional,  sepse temperaturat e valimit të një furre me mikrovalë nuk prodhojnë reaksionet kimike të shijshme që prodhon skuqja, skuqja ose pjekja në një temperaturë më të lartë. Megjithatë, burime të tilla të larta të nxehtësisë mund të shtohen në furrat me mikrovalë në formën e një furrë me mikrovalë me konvekcion. 

## Shih edhe 
* Gatimi
* Enë kuzhine
* Pajisja shtëpiake

## Referime
Galatia

[parapamje|Keltët galatë në [Anadoll]]
**Galatia** () ishte një rajon i lashtë në malësitë e Anadollit qendror, përafërsisht afër me provincat e Ankarasë dhe Eskişehirit, në Turqinë e sotme.

Galatia u emërua nga Galët nga Trakia, të cilët u vendosën këtu dhe u bënë një fis i vogël në shekullin III para Krishtit, pas pushtimit gal të Ballkanit në vitin 279 p.e.s. Ajo quhet edhe si “Gallia” e Lindjes.

## Referime
Ragnar Lodbroku

**Ragnar Lodbroku** sipas legjendave,  ishte një hero viking dhe një mbret suedez dhe danez . 

Ai njihet nga poezia e vjetër norvegjeze e epokës së vikingëve dhe sagat islandeze. Sipas literaturës tradicionale, Ragnari u veçua duke kryer shumë plaçkitje kundër Ishujve Britanikë dhe Perandorisë Karolinase gjatë shekullit të 9-të. Ai gjithashtu shfaqet në legjenda norvegjeze, dhe sipas sagave legjendare ''Tale of Ragnar's Sons,'' babai i Ragnar Lodbrokut është dhënë si mbreti legjendar i suedezëve, Sigurd Ring .  

Ragnar Lodbrok, një figurë legjendare nga epoka e vikingëve, është përshkruar në sagat nordike dhe poemat si një udhëheqës dhe luftëtar i fuqishëm. Megjithëse është e vështirë të përcaktohet saktësisht biografia e tij për shkak të natyrës së burimeve, tregimet për të përfshijnë ngjarje të jashtëzakonshme.

**
## Lindja dhe Rinia
Ragnar besohet të ketë lindur në fillim të shekullit të 9-të. Sipas sagave, ai ishte biri i një mbreti suedez ose danez, gjë që i dha një status të lartë që në lindje. Që në rini, Ragnar tregoi shenja të një luftëtari të jashtëzakonshëm dhe udhëhoqi sulme kundër armiqve të tij.

## Karriera si Viking dhe Fitoret
Ragnar u bë i njohur për udhëheqjen e sulmeve të shumta në territore të huaja, veçanërisht në Angli dhe Francë. Një nga fitoret e tij më të famshme ishte pushtimi i Parisit në vitin 845, ku Ragnar dhe ushtria e tij vikinge terrorizuan qytetin dhe morën një shpërblim të madh për të tërhequr forcat e tyre.

## Familja dhe Trashëgimia
Ragnar kishte disa gra të famshme, duke përfshirë Lagertha dhe Aslaug. Ai ishte babai i disa djemve të shquar, përfshirë Bjorn Ironside, Ivar the Boneless, Sigurd Snake-in-the-Eye, dhe Ubbe. Këta djem vazhduan trashëgiminë e tij dhe bënë emër të madh në historinë e vikingëve.

## Vdekja
Vdekja e Ragnar është një nga episodet më të famshme të legjendës së tij. Sipas sagave, Ragnar u kap nga mbreti Ælla i Northumbrias dhe u ekzekutua duke u hedhur në një gropë me gjarpërinj. Përpara se të vdiste, ai thuhet se recitoi një poezi që përshkruante heroizmin dhe fatin e tij, duke forcuar më tej statusin e tij legjendar.

Ragnar Lodbrok mbetet një nga figurat më të njohura dhe të adhurura të epokës së vikingëve, simbolizuar për guximin, aftësitë ushtarake dhe ndikimin e tij të qëndrueshëm në historinë dhe kulturën skandinave.
Rrethi i 69-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 69-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua nga data 12 deri më 18 qershor 2012, duke mbledhur çiklistët më të mirë nga Shqipëria dhe disa vende të tjera, për një garë emocionuese dhe sfiduese. Kjo garë, një ndër më të vjetrat në Evropë, mbetet një eveniment i rëndësishëm në kalendarin sportiv të vendit.

Pjesëmarrësit dhe Organizimi

Sipas sekretarit të përgjithshëm të Federatës, Alfred Tahiraj, në këtë edicion morën pjesë ekipet kryesore nga Shqipëria, si Tirana, Partizani, Teuta, Vllaznia, Apolonia, Flamurtari, Elbasani dhe Burreli. Përveç këtyre, në garë ishin të pranishme edhe Kombëtarja e Kosovës dhe ajo e Maqedonisë, si dhe skuadrat e huaja Profiline nga Gjermania dhe Amore Vita nga Italia, të cilat janë pjesëmarrëse të rregullta në këtë ngjarje.

Itinerari i Garës

Rrethi i 69-të nisi me 10 xhiro cirkuit në bulevardin "Dëshmorët e Kombit" në Tiranë më 12 qershor. Çiklistët vazhduan garën përmes itinerareve të ndryshme, duke përshkuar një total prej disa qindra kilometrash në gjithë Shqipërinë.

Itinerari Ditë pas Dite:

12 Qershor: 10 xhiro cirkuit në bulevardin “Dëshmorët e Kombit”

13 Qershor: Tiranë-Fier, 100 km

14 Qershor: Fier-Vlorë, 125 km

15 Qershor: Vlorë-Sarandë, 100 km

16 Qershor: Sarandë-Përmet, 90 km

17 Qershor: Përmet-Korçë, 135 km

18 Qershor: Kronometër individual në Korçë, 36 km

18 Qershor: Pogradec-Fier, 135 km

Çdo etapë e garës solli emocione të veçanta dhe sfida të ndryshme për çiklistët. Niveli i lartë i konkurrencës u reflektua në paraqitjen e shkëlqyera të pjesëmarrësve, të cilët garuan me pasion dhe vendosmëri. Gara u zhvillua në kushte të mira atmosferike dhe me mbështetjen e madhe të publikut, duke krijuar një atmosferë festive në të gjitha qytetet ku kaloi.

Përfundimi dhe Fituesi

Etapa përfundimtare Pogradec-Fier, 135 km e gjatë, ishte vendimtare për kurorëzimin e kampionit të vitit 2012. Gara përfundoi me një ceremoni madhështore në Fier, ku u shpall fituesi dhe u dorëzuan çmimet për çiklistët më të mirë.

Përfundime

Rrethi i 69-të Çiklistik i Shqipërisë ishte një tjetër sukses i madh për sportin e çiklizmit në vend. Me organizimin e mirë dhe pjesëmarrjen e ekipeve të fuqishme, kjo garë vazhdon të jetë një simbol i përkushtimit dhe pasionit për çiklizmin në Shqipëri dhe më gjerë. Rrethi Çiklistik i Shqipërisë mbetet një ngjarje e rëndësishme që promovon sportin, shëndetin dhe solidaritetin mes çiklistëve dhe komuniteteve. 

## Burimet
Rrethi i Parë Çiklistik i Shqipërisë

Rrethi i Parë Çiklistik i Shqipërisë

Historia dhe Organizimi:

Rrethi i Parë Çiklistik i Shqipërisë, zhvilluar në shtator të vitit 1925, përbën një ngjarje historike dhe një hap të rëndësishëm në sportin shqiptar. Ky ishte aktiviteti i parë zyrtar i Federatës Shqiptare të Çiklizmit, e cila u themelua në të njëjtin vit, dhe përfshinte një garë me gjatësi prej 1300 kilometrash. Itinerari i garës përshkonte të gjithë vendin, duke nisur nga Shkodra dhe përfunduar në Tiranë, duke kaluar nëpër disa qytete kryesore të Shqipërisë.

Itinerari i Garës:

Shkodër – Durrës

Durrës – Fier

Fier – Vlorë

Vlorë – Tepelenë

Tepelenë – Gjirokastër

Gjirokastër – Kakavijë (kalimi i kufirit me Greqinë) – Ura e Peratit

Ura e Peratit – Leskovik

Leskovik – Korçë (pushim një ditë)

Korçë – Qukës

Ura e Haxhi Beqarit – Elbasan

Elbasan – Peqin

Peqin – Kavajë

Kavajë – Tiranë

Mbështetja dhe Pritja:

Në çdo qytet, çiklistët përballeshin me një pritje të ngrohtë dhe të organizuar mirë nga bashkitë dhe prefekturat lokale. Këto institucione siguronin akomodimin, ushqimin dhe shërbimet mjekësore për garuesit, duke krijuar një atmosferë sportive dhe festive. Në çdo etapë, tre sportistët e parë merrnin dhurata të posaçme. Në përfundim të garës, Ministri i Brendshëm Ceno Beg Kryeziu organizoi një pritje madhështore ku morën pjesë edhe senatori Halit Roji dhe Drejtori i Përgjithshëm Pertef Pogoni. Fituesit u shpërblyen sipas renditjes: Jonuz Gjylbeku mori 50 napolona, ndërsa Ali Haveriku 25 napolona.

Rëndësia Historike dhe Ndikimi:

Rrethi i Parë Çiklistik i Shqipërisë është ngjarja e tretë më e vjetër e këtij lloji në Europë, pas Turit të Francës dhe Xhiros së Italisë. Ky fakt thekson rëndësinë e kësaj gare në historinë sportive të kontinentit. Për Shqipërinë, kjo garë ishte një nga momentet më të rëndësishme të sportit amator, duke shënuar kulmin e sukseseve të çiklizmit shqiptar.

Pjesëmarrësit dhe Herojtë e Garës:

Garën e parë e startuan çiklistët e njohur Palok Nika dhe Jonuz Gjylbeku. Sukseset e tyre dhe të tjerëve në këtë garë kontribuuan në popullarizimin e çiklizmit në Shqipëri dhe ngritën standardet e sportit në vend. Për këtë arsye, Rrethi i Parë Çiklistik i Shqipërisë mbetet një ngjarje e paharruar dhe një monument në historinë e sportit shqiptar.

Përfundim:

Rrethi i Parë Çiklistik i Shqipërisë, me rëndësinë e tij historike dhe organizimin e shkëlqyer, shënoi një fillim të ri për sportin shqiptar. Kjo ngjarje jo vetëm që theksoi rëndësinë e çiklizmit si sport, por gjithashtu tregoi aftësinë e komuniteteve lokale për të mbështetur dhe promovuar aktivitete sportive me standarde të larta.
Libanezët

**Libanezët** janë njerëzit që banojnë ose e kanë origjinën nga Libani. Termi mund të përfshijë gjithashtu ata që kishin banuar në Malin Liban dhe në Malet Anti-Libane përpara krijimit të shtetit të sotëm libanez. Grupet kryesore fetare të popullit libanez brenda Libanit janë myslimanët shiitë (27%), myslimanët sunitë (27%), të krishterët maronitë (21%), të krishterët ortodoksë grekë (8%), të krishterët melkitë (5%), druzët (5%), të krishterët protestantë (1%). Kontigjenti më i madh i libanezëve, megjithatë, përfshin një diasporë në Amerikën e Veriut, në Amerikën e Jugut, në Evropë, në Australi dhe në Afrikë, e cila është kryesisht e krishterë maronite.

Duke qenë se proporcioni relativ i sekteve të ndryshme është politikisht i ndjeshëm, Libani nuk ka mbledhur të dhëna zyrtare të regjistrimit mbi përkatësinë etnike që nga viti 1932 nën mandatin francez. Prandaj është e vështirë të kemi një shqyrtim të saktë demografik të shoqërisë libaneze. Përqendrimi më i madh i njerëzve me prejardhje libaneze mund të jetë në Brazil, me një popullsi të vlerësuar prej 5.8 deri në 7 milionësh. Megjithatë, kjo mund të jetë një ekzagjerim duke pasur parasysh se një sondazh zyrtar i kryer nga Instituti Brazilian i Gjeografisë dhe i Statistikave (IBGE) tregoi se më pak se 1 milion brazilianë pretendonin ndonjë origjinë nga Lindja e Mesme. Libanezët kanë udhëtuar gjithmonë nëpër botë dhe shumë prej tyre janë vendosur përgjithmonë jashtë vendit brenda dy shekujve të fundit.

Vlerësohet se kanë humbur statusin e tyre si shumicë në vetë Libanin, me zvogëlimin e tyre në numër kryesisht si pasojë e emigrimit të tyre. Të krishterët mbeten ende një nga grupet kryesore fetare në vend. Pasardhësit e të krishterëve libanezë përbëjnë shumicën e popullit libanez në mbarë botën, duke u shfaqur kryesisht në diasporë.
Irakenët

**Irakenët** janë njerëzit me origjinë nga shteti i Irakut.

Arabët irakenë janë grupi etnik më i madh në Irak, të ndjekur nga kurdët irakenë, pastaj turkmenët irakenë si grupi i tretë etnik më i madh. Grupe të tjera etnike përfshijnë jezidët, asirianët, mandaeanët, armenët dhe arabët e kënetës.

Iraku përbëhet kryesisht nga pjesa më e madhe e Mesopotamisë së lashtë, vendlindja e qytetërimeve indigjene sumeriane, akadiane, asiriane dhe babilonase, e cila më pas u pushtua dhe u sundua nga të huajt për shekuj pas rënies së perandorive indigjene të Mesopotamisë. Si pasojë e drejtpërdrejtë e kësaj historie të gjatë, popullsia bashkëkohore irakene përfshin një numër të konsiderueshëm të etnive të ndryshme. Megjithatë, studimet e fundit tregojnë se grupet e ndryshme etno-fetare të Irakut (Mesopotamisë) ndajnë ngjashmëri të konsiderueshme në gjenetikë, me gjasë për shkak të asimilimit shekullor midis popullsive pushtuese dhe grupeve etnike vendase.

Gjuha e përditshme e shumicës së irakenëve është arabishtja mesopotamiane dhe ka qenë që nga pushtimi mysliman i Mesopotamisë dhe zëvendësimi i gjuhëve të ndryshme aramaike lindore, më së shumti gjatë kalifatit abasid gjatë të cilit Bagdadi u bë kryeqyteti i kalifatit dhe qendra e Epokës së Artë Islame. Megjithatë, arabishtja mesopotamiane konsiderohet të jetë dialekti i arabishtes më i ndikuar nga aramaishtja, për shkak se aramaishtja e ka origjinën në Mesopotami dhe u përhap në të gjithë Gjysmëhënën Pjellore gjatë periudhës Neo-Asiriane, duke u bërë përfundimisht lingua franca e të gjithë rajonit para pushtimeve islamike të Mesopotamisë. Përveç kësaj, kurdishtja, turqishtja (turkmenishtja), neo-aramsishtja dhe mandaikishtja janë gjuhë të tjera të folura nga irakenët dhe të njohura nga kushtetuta e Irakut.
Kirgizistanezët

**Kirgizistanezët** janë një grup etnik turk vendas në Azinë Qendrore. Ata banojnë kryesisht në Kirgizistan, Uzbekistan, Kinë, Pakistan dhe Afganistan. Një diasporë kirgizistaneze gjendet gjithashtu në Rusi, Taxhikistan dhe Kazakistan. Ata flasin gjuhën kirgize, e cila është gjuha zyrtare e Kirgizistanit. 

Njerëzit më të hershëm të njohur si "kirgizistanezë" ishin pasardhës të disa fiseve të Azisë Qendrore, të cilët u shfaqën për herë të parë në Mongolinë perëndimore rreth vitit 201 p.e.s. Kirgizistanezët e sotëm e kanë prejardhjen pjesërisht nga kirgizistanezët jenisei që jetonin në luginën e lumit Jenisei në Siberi. Populli kirgizistanez ishte përbërës i popullit Tiele, Gokturkëve dhe Kaganatit Ujgur përpara se të krijonte kaganatin Kirgizistanez jenisei në shekullin e 9-të, dhe më vonë një kanat kirgizistanez në shekullin e 15-të.
Kazakët

**Kazakët** (kazakisht: njëjës , , shumës , ) janë një grup etnik turk vendas të Azisë Qendrore dhe Evropës Lindore, kryesisht në Kazakistan, por edhe në pjesë të Uzbekistanit verior dhe rajoneve kufitare të Rusisë, si dhe në Kinën veriperëndimore (veçanërisht në Prefekturën Autonome Kazake Ili) dhe në Mongolinë perëndimore (Provinca Bayan-Olgi). Kazakët lindën nga bashkimi i fiseve mesjetare me origjinë turke dhe mongolike në shekullin e 15-të.

Identiteti kazak është me origjinë mesjetare dhe u formësua fuqishëm nga themelimi i Kanatit Kazak midis viteve 1456 dhe 1465, kur pas shpërbërjes së Hordhisë së Artë të shtetit mongol të turqizuar, disa fise nën sundimin e sulltanëve Janibek dhe Kerei u larguan nga Kanati i Abu'l-Khayr Kanit me shpresën për të formuar një kanat të tyre të fuqishëm.

Termi *kazak* përdoret për t'iu referuar kazakëve etnikë, ndërsa termi *kazakistanez* u referohet të gjithë qytetarëve të Kazakistanit, pavarësisht nga përkatësia etnike.
Rrethi i 56-të Çiklistik i Shqipërisë

Rrethi i 56-të Çiklistik i Shqipërisë: Triumfi i Tiranës dhe dominimi i Besnik Musait

Rrethi i 56-të Çiklistik i Shqipërisë, një nga ngjarjet më të rëndësishme sportive të vendit, u zhvillua në vitin 1999, duke sjellë së bashku çiklistët më të mirë të Shqipërisë për të garuar në një sërë etapash sfiduese. Ky edicion u dallua për konkurrencën e fortë dhe përfshirjen e disa nga klubet më të njohura të vendit, përfshirë sportklub Tiranën, Vllazninë e Shkodrës dhe Apolloninë.

Etapa e Fundit: Korçë-Gracen-Krrabë:

Etapa e fundit e garës, me gjatësi prej 146 kilometrash, u mbajt në rrugën Korçë-Gracen-Krrabë. Kjo fazë e fundit përfaqësoi një provë të vërtetë për çiklistët, duke përfshirë terrene të ndryshme dhe sfida të ndryshme gjatë rrugës. Në këtë etapë, kampioni Besnik Musai nga Tirana tregoi edhe njëherë aftësitë dhe përkushtimin e tij duke siguruar vendin e parë. Aleksandër Lazri nga Vllaznia përfundoi në vendin e dytë, ndërsa Agron Boga, gjithashtu nga sportklub Tirana, arriti të zërë vendin e tretë.

Fituesit Individual dhe Ekipor:

Në renditjen individuale, Besnik Musai i sportklub Tiranës u shpall fitues për të pestën herë të Rrethit Çiklistik të Shqipërisë, duke çimentuar statusin e tij si një nga çiklistët më të mirë në historinë e kësaj gare. Ai u ndoq nga afër nga Leonard Kola i Vllaznisë së Shkodrës, i cili gjithashtu tregoi performancë të shkëlqyer gjatë gjithë garës.

Përveç suksesit individual të Musait, ekipi i Tiranës gjithashtu arriti të shpallej kampion në renditjen ekipore, një arritje e madhe pas pesë vjetësh. Ky triumf erdhi nën drejtimin e trajnerit të talentuar Besim Balla. Ekipi i Apollonisë zuri vendin e dytë, ndërsa Vllaznia e Shkodrës përfundoi e treta, duke treguar konkurrencën e lartë ndërmjet ekipeve të ndryshme.
Përfundimi

Rrethi i 56-të Çiklistik i Shqipërisë ishte një ngjarje e mbushur me emocione, rivalitet dhe suksese të mëdha. Dominimi i Besnik Musait dhe triumfi ekipor i Tiranës pas pesë vjetësh e bënë këtë edicion të paharrueshëm. Performanca e shkëlqyer e çiklistëve dhe drejtimi i suksesshëm i trajnerëve të ekipeve kontribuuan në një spektakël sportiv të vërtetë, duke forcuar traditën dhe rëndësinë e kësaj gare në kalendarin sportiv shqiptar.
Rrethi i 57-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 57-të Çiklistik i Shqipërisë**, një nga garat më prestigjioze të çiklizmit në vend, u zhvillua në vitin 2000. Ky eveniment mblodhi çiklistët më të mirë të Shqipërisë dhe të huaj, duke ofruar një spektakël sportiv të jashtëzakonshëm për adhuruesit e këtij sporti.
Etapa e Tretë: Berat-Elbasan

Etapa e tretë e këtij rrethi, e cila përfshinte rrugën nga Berati në Elbasan, ishte 96 kilometra e gjatë. Megjithëse kjo etapë ishte më e shkurtër se etapa e dytë, ajo u karakterizua nga një ritëm më i ulët. Pavarësisht mungesës së parakalimeve të shumta që karakterizuan etapën e dytë, gara mbeti interesante dhe konkuruese deri në fund.

Çiklisti Besnik Musai kampion aktual i Shqipërisë nga ekipi Bylis i Ballshit, përshkroi këtë etapë për 3 orë 2 minuta e 10 sekonda, duke u renditur në vendin e parë. Në vendin e dytë me vetëm një sekondë diferencë përfundoi rivali kryesor i Musait, Ervin Likaj i ekipit Apollonia. Vendi i tretë u zuri nga çiklisti shkodran Briken Dibra, i cili mbërriti dy minuta pas Musait.

Përfundimi i Rrethit:

Rrethi i 57-të Çiklistik i Shqipërisë u mbyll më 19 shtator 2000, me etapën finale Pogradec-Tiranë. Kjo garë përfaqësonte një sfidë të madhe për të gjithë pjesëmarrësit dhe një platformë për të treguar aftësitë dhe qëndrueshmërinë e tyre. Çiklistët kaluan përmes peizazheve të bukura dhe rrugëve të ndryshme të Shqipërisë, duke promovuar jo vetëm sportin, por edhe bukuritë natyrore të vendit.

Rrethi Çiklistik i Shqipërisë vazhdon të mbetet një nga ngjarjet sportive më të rëndësishme në kalendarin sportiv shqiptar, duke sjellë bashkë sportistë dhe tifozë nga e gjithë bota. Kjo garë jo vetëm që promovon çiklizmin si sport, por gjithashtu ndihmon në ngritjen e ndërgjegjësimit për rëndësinë e aktiviteteve fizike dhe jetesës së shëndetshme.
Rrethi i 59-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 59-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua në vitin 2002 dhe përfaqësonte një nga ngjarjet më të rëndësishme sportive të vitit në Shqipëri. Ky eveniment, i cili është një garë tradicionale çiklizmi tërheq çiklistë nga e gjithë Shqipëria dhe rajoni, duke ofruar një platformë për të treguar talentet dhe aftësitë e tyre në këtë sport të vështirë dhe konkurrues.

Në edicionin e tij të 59-të, gara u dallua për organizimin e saj të mirë dhe pjesëmarrjen e lartë të sportistëve të kualifikuar. Pista përbëhej nga disa etapa që përfshinin terrene të ndryshme dhe sfiduese, duke përfshirë rrugë malore dhe segmente të gjata të rrafshëta, që testonin qëndrueshmërinë dhe shkathtësinë e çiklistëve.

Fituesi i kësaj gare prestigjioze ishte çiklisti Admir Hasimaj, i cili tregoi një performancë të shkëlqyer dhe strategji të zgjuar përgjatë të gjitha etapave të garës. Fitorja e Hasimaj jo vetëm që i dha atij një status të lartë në komunitetin e çiklizmit shqiptar, por gjithashtu rriti interesin dhe mbështetjen për sportin e çiklizmit në Shqipëri.

Rrethi Çiklistik i Shqipërisë vazhdon të jetë një nga ngjarjet më të rëndësishme sportive në vend, duke kontribuar në promovimin e shëndetit, sportivitetit dhe bashkimit të komunitetit përmes pasionit për çiklizmin.
Rrethi i 60-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 60-të Çiklistik i Shqipërisë**

Rrethi i 60-të Çiklistik i Shqipërisë, një nga ngjarjet më të rëndësishme sportive në vend, u zhvillua në vitin 2003. Kjo garë tradicionale e çiklizmit e organizuar çdo vit mbledh çiklistë nga e gjithë Shqipëria dhe shpesh edhe nga vende të tjera, për të konkurruar në një seri etapash që shtrihen nëpër peizazhe të ndryshme të vendit.

Gara e vitit 2003 u shënua nga paraqitja e jashtëzakonshme e çiklistit shqiptar Ermir Avdolli, i cili arriti të fitojë titullin kampion. Fitorja e Avdollit ishte një arritje e madhe, duke e vendosur atë në mesin e çiklistëve më të mirë në historinë e këtij sporti në Shqipëri. Suksesi i tij u mirëprit nga tifozët dhe kontribuoi në rritjen e popullaritetit të çiklizmit në vend.

Rrethi Çiklistik i Shqipërisë jo vetëm që promovon sportin e çiklizmit, por gjithashtu shërben si një mundësi për të nxjerrë në pah bukuritë natyrore dhe kulturore të Shqipërisë. Çdo vit, itinerari i garës ndryshon, duke përfshirë qytete dhe zona rurale, duke ofruar një pamje të larmishme të vendit për pjesëmarrësit dhe shikuesit.
Rrethi i 2-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 2-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua në vitin 1936, duke u bërë një nga ngjarjet më të rëndësishme sportive të asaj kohe në Shqipëri. Kjo garë çiklizmi e organizuar për herë të dytë, mblodhi së bashku çiklistë nga e gjithë vendi të cilët konkurruan në një itinerar të gjatë dhe të vështirë që përshkoi disa qytete dhe zona të ndryshme të Shqipërisë.

Fituesi i këtij edicioni ishte çiklisti shqiptar Koço Kereku. Kereku arriti të shfaqë aftësi të jashtëzakonshme dhe një qëndrueshmëri të madhe gjatë gjithë garës, duke e përfunduar atë me kohën më të shpejtë dhe duke u kurorëzuar kampion. Fitorja e tij u festua gjerësisht dhe ai u bë një figurë e njohur në historinë e sportit shqiptar.

Rrethi i 2-të Çiklistik i Shqipërisë përfaqëson një periudhë të rëndësishme në zhvillimin e çiklizmit në vend, duke inkurajuar sportistët e rinj dhe duke kontribuar në popullarizimin e këtij sporti. Ngjarja e vitit 1936 mbetet një moment historik dhe një burim krenarie për komunitetin sportiv shqiptar.
Rrethi i 3-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 3-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua në vitin 1946, duke shënuar një moment të rëndësishëm në historinë e sportit shqiptar. Kjo ngjarje u organizua menjëherë pas Luftës së Dytë Botërore, në një periudhë kur Shqipëria po përpiqej të rindërtohej dhe të rigjallëronte jetën sportive dhe kulturore.

Gara tërhoqi pjesëmarrjen e shumë çiklistëve nga mbarë vendi, të cilët konkurruan në kushte të vështira rrugore dhe klimatike, të karakterizuara nga mungesa e infrastrukturës moderne. Megjithatë, ky aktivitet arriti të ngjallë entuziazëm dhe interes të madh tek publiku shqiptar, duke u bërë një simbol i përpjekjeve për ringritjen e sportit kombëtar.

Fitues i kësaj gare të rëndësishme doli çiklisti shqiptar Pirro Angjeli, i cili me përkushtim dhe aftësi arriti të triumfojë mbi konkurrentët e tjerë. Fitorja e Angjelit në Rrethin e 3-të Çiklistik i dha atij një vend të veçantë në historinë e çiklizmit shqiptar, duke u kujtuar edhe sot si një prej pionierëve të këtij sporti në Shqipëri.

Kjo garë jo vetëm që përforcoi pozitat e çiklizmit si një sport popullor në vend, por gjithashtu shërbeu si një platformë për të promovuar talentet e reja dhe për të inkurajuar pjesëmarrjen masive në aktivitetet sportive. Rrethi i 3-të Çiklistik i Shqipërisë mbetet një gur kilometrik në historinë sportive të vendit, duke pasqyruar shpirtin dhe qëndrueshmërinë e popullit shqiptar në përballjen me sfidat e pasluftës.
Rrethi i 4-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 4-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua në vitin 1947 dhe përfaqësonte një nga ngjarjet më të rëndësishme sportive në vend pas Luftës së Dytë Botërore. Kjo garë çiklizmi që ishte pjesë e përpjekjeve për të promovuar sportin dhe shëndetin publik në Shqipëri tërhoqi një numër të madh pjesëmarrësish dhe spektatorësh nga e gjithë vendi.

Gara e vitit 1947 u fitua nga çiklisti shqiptar Gani Lacej, i cili demonstroi aftësi dhe qëndrueshmëri të jashtëzakonshme. Fitorja e Lacejt nuk ishte vetëm një arritje personale, por edhe një simbol i shpirtit të guximshëm dhe i rezistencës sportive të shqiptarëve në atë kohë.

Rrethi Çiklistik i Shqipërisë vazhdoi të luajë një rol të rëndësishëm në kalendarin sportiv kombëtar, duke ndihmuar në promovimin e çiklizmit dhe në zhvillimin e sportit në vend. Kjo garë ka kontribuar në rritjen e interesit për çiklizmin dhe në nxjerrjen e talenteve të reja shqiptarë në këtë sport.
Rrethi i 5-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 5-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua në vitin 1948 dhe përfaqëson një ngjarje të rëndësishme sportive në historinë e çiklizmit shqiptar. Kjo ngjarje u organizua si pjesë e përpjekjeve për të nxjerrësh në pah, sportin e çiklizmit dhe për të inkurajuar pjesëmarrjen e sportistëve në gara kombëtare.

Fituese i këtij rrethi ishte çiklisti shqiptar Mishel Cico, i cili shfaqi një paraqitje të shkëlqyer gjatë gjithë garës. Fitorja e Cico-s ishte një moment historik për çiklizmin shqiptar, duke e vendosur atë në listën e sportistëve më të njohur të kohës së tij. Kontributi i tij në këtë sport ndihmoi në rritjen e popullaritetit të çiklizmit në Shqipëri dhe inkurajoi më shumë të rinj për t'u angazhuar në këtë disiplinë sportive.

Rrethi Çiklistik i Shqipërisë i cili kishte nisur disa vite më parë, vazhdoi të ishte një platformë e rëndësishme për zbulimin e talenteve të reja dhe për zhvillimin e sportit në vend. Gara e vitit 1948 mbetet një kujtim i dashur për dashamirët e çiklizmit dhe një simbol i frymës sportive të pasluftës në Shqipëri.
Rrethi i 6-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 6-të Çiklistik i Shqipërisë** u zhvillua në vitin 1948, duke shënuar një nga garat e rëndësishme të çiklizmit në historinë sportive të vendit. Kjo ngjarje sportive mblodhi çiklistët më të mirë shqiptarë të kohës, të cilët garuan në një itinerar të vështirë dhe sfidues për të fituar titullin e nderit.

Në këtë garë, çiklisti shqiptar Mishel Cico doli fitues, duke demonstruar aftësi të jashtëzakonshme dhe rezistencë gjatë gjithë rrugëtimit. Fitorja e Cicos ishte një moment krenarie për sportin shqiptar dhe një dëshmi e përkushtimit dhe talentit të tij në çiklizëm.

Rrethi Çiklistik i Shqipërisë vazhdon të jetë një nga garat më të rëndësishme të çiklizmit në Shqipëri, duke promovuar sportin dhe frymën garuese ndër brezat e çiklistëve shqiptarë. Fitorja e Mishel Cicos në vitin 1948 mbetet një pikë referimi në historinë e kësaj gare dhe në historinë e sportit shqiptar.
Rrethi i 7-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 7-të Çiklistik i Shqipërisë** është një ngjarje sportive e rëndësishme në historinë e kampionatit të çiklizmit të Shqipërisë. Kjo garë u mbajt për herë të shtatë në vitin 1949 dhe u shënuar nga një sukses i madh për sportin e çiklizmit në vend. Çiklisti shqiptar Pirro Angjeli u bë fituesi i kësaj ngjarje, duke shfaqur aftësitë e tij të jashtëzakonshme dhe determinimin në pistën e çiklizmit.

Ky rreth çiklistik është shënjues për shkak të rëndësisë së tij historike në zhvillimin e sportit të çiklizmit në Shqipëri. Në kohën e tij, ai solli një ndërprerje të rëndësishme për komunitetin sportiv dhe përfaqëson një periudhë të kërkimit të sukseseve në fushën e çiklizmit në vend.

Pirro Angjeli, si fitues i këtij rrethi, ngrihet si një figura e shquar në historinë e çiklizmit shqiptar. Kontributi i tij në këtë sport dhe arritjet e tij në këtë garë tregojnë për talentin dhe përkushtimin e sportistëve të vendit në këtë fushë.

Për shumë vjet Rrethi i 7-të Çiklistik i Shqipërisë ka mbetur një pikë referimi për historinë dhe zhvillimin e këtij sporti në vend, duke përcaktuar një traditë sportive të rëndësishme dhe frymëzuar brezat e rinj të sportistëve për të ndjekur ëndrrat e tyre në rrugën e çiklizmit.
Rrethi i 8-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 8-të Çiklistik i Shqipërisë** është një garë e rëndësishme në historinë e sportit të biçikletave në Shqipëri. Ky rreth u organizua për herë të parë në vitin 1950 dhe ka qenë një ngjarje e rëndësishme në kalendarin e garave të biçikletave në vend.

Gara e Rrethit të 8-të Çiklistik të Shqipërisë u zhvillua në një kohë kur sporti i biçikletave ishte në rritje në vend, duke treguar interesin dhe pasionin e rritur të popullatës për këtë sport. Çiklisti shqiptar Fadil Murriqi u shpall fituesi i këtij rrethi, duke treguar aftësinë dhe talentin e tij në këtë sport.

Përveçse shënon një fitore individuale për Fadil Murriqi, Rrethi i 8-të Çiklistik i Shqipërisë gjithashtu ndihmoi në mbështetjen e sportit të biçikletave në vend dhe në rritjen e ndërgjegjësimit për një stil jetese të shëndetshëm dhe aktiv.

Edhe pse detajet e plotësisë së garës dhe rruga e saktë e Rrethit të 8-të Çiklistik të Shqipërisë mund të mos jenë të qarta në dokumentacionin e disponueshëm, ndonjëherë historia e një ngjarjeje sportive nuk mungon për të përmbajtur frymën dhe ndikimin që ka pasur në kulturën sportive të një vendi.
Rrethi i 9-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 9-të Çiklistik i Shqipërisë** një ngjarje e rëndësishme në historinë e sportit të çiklizmit në Shqipëri, u organizua në vitin 1951. Kjo garë e çiklizmit mblodhi çiklistë nga e gjithë vendi për të garuar në një rrugë të përcaktuar nga organizatorët.

Në vitin 1951, çiklisti shqiptar Fadil Muriqi shkëlqeu në këtë garë dhe u shpall fitues i Rrethit të 9-të Çiklistik të Shqipërisë. Ai demonstronte aftësi të shquara dhe vendosmëri gjatë kësaj garë, duke fituar respektin e kolegëve të tij dhe të publikut. Fitimi i tij në këtë ngjarje tregon për talentin dhe përkushtimin e çiklistëve shqiptarë në atë kohë.

Rrethi i 9-të Çiklistik i Shqipërisë reflekton pasionin dhe traditën e gjatë të çiklizmit në vend, duke shërbyer si një platformë për t'u promovuar sporti dhe për të nderuar arritjet e çiklistëve vendas. Kjo garë gjithashtu kontribuon në rritjen e interesit të publikut për sportin e çiklizmit dhe në rritjen e ndërgjegjësimit për një stil jetese të shëndetshëm dhe aktiv.
Rrethi i 10-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 10-të Çiklistik i Shqipërisë** ishte një garë e rëndësishme sportive në historinë e kulturës së çiklizmit në Shqipëri. Ky rreth u organizua në vitin 1952 dhe u bë një nga ngjarjet më të rëndësishme në kalendarin e sporteve të pedalimit në atë kohë.

Në garën e vitit 1952, çiklisti shqiptar Fadil Muriqi triumfoi dhe u shpall fitues i rrethit të 10-të çiklistik të Shqipërisë. Fitoren e tij e vlerësojnë si një arritje e rëndësishme, duke paraqitur aftësi të larta të pedalimit dhe strategji të mirë përgatitur garuese.

Kjo ngjarje sportive ka shërbyer si platformë për të promovuar talentet vendase të çiklizmit dhe për të frymëzuar pasionin për këtë sport në mesin e të rinjve. Rrethi i 10-të Çiklistik i Shqipërisë vazhdon të jetë një ngjarje e rëndësishme në historinë e sportit të çiklizmit në vend, duke u mbajtur në nder të talentit dhe arritjeve të çiklistëve vendas.
Rrethi i 11-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 11-të Çiklistik i Shqipërisë** ishte një nga ngjarjet kryesore sportive në historinë e sportit të bicikletave në Shqipëri. Kjo ngjarje u mbajt për herë të 11-të në vitin 1953 dhe u bë një pjesë e rëndësishme e kalendarit sportiv kombëtar të atëhershëm.

Çiklisti shqiptar Fadil Muriqi u shpall fituesi i këtij rrethi, duke treguar aftësi të jashtëzakonshme dhe vullnet për të triumfuar në këtë konkurrencë të vështirë. Fituesi i Rrethit të 11-të Çiklistik u bë subjekti i admirimit të gjithë komunitetit sportiv dhe shënoi një moment të rëndësishëm në karrierën e tij dhe në historinë e sportit të bicikletave në Shqipëri.

Ky rreth çiklizmi nuk ishte vetëm një garë sportive, por gjithashtu shërbeu si platformë për të promovuar sportin e bicikletave në Shqipëri dhe për të nxitur rritjen e interesit ndaj këtij sporti në masën e gjerë të publikut. Ndërkaq, fituesit e këtij rrethi u bënë shembuj frymëzimi për brezat e ardhshëm të sportistëve shqiptarë.

Përmes suksesit të Rrethit të 11-të Çiklistik, sporti i çiklizmit në Shqipëri u ngrit në një nivel të lartë kompetence dhe u bë një pjese e rëndësishme e peizazhit sportiv kombëtar. Kjo ngjarje e rëndësishme kontribuoi në ndërgjegjësimin e rritjes së rëndësisë së aktiviteteve sportive dhe në paraqitjen e një stili të shëndetshëm jetese për të rinjtë dhe të rriturit në Shqipëri.
Rrethi i 12-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 12-të Çiklistik i Shqipërisë** ishte një ngjarje sportive në fushën e garave të biçikletave rrugore që u zhvillua për herë të  dymbëdhjetë në Shqipëri. Kjo garë e cila u mbajt në vitin 1954, ka qenë një nga ngjarjet kryesore të kalendarit sportiv në vend.

Fituesi i Rrethit të 12-të Çiklistik të Shqipërisë në vitin 1954 ishte çiklisti shqiptar Bilal Agalliu. Pjesëmarrja në këtë garë ishte një mundësi për të paraqitur talentet lokale në fushën e kësaj disipline sportive dhe për të krijuar një platformë për garuesit për të shfaqur aftësitë e tyre para një publiku të gjerë.

Ky rreth çiklistik ka qenë një ngjarje e rëndësishme për komunitetin e sportit në Shqipëri dhe ka kontribuar në promovimin dhe zhvillimin e kulturës së biçikletave në vend. Garat e tilla kanë ndihmuar në rritjen e interesit për aktivitetet sportive dhe në nxitjen e një stili të shëndetshëm jetese për pjesëmarrësit dhe spektatorët e tyre.
Rrethi i 13-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 13-të Çiklistik i Shqipërisë** një nga ngjarjet më të rëndësishme të sportit të çiklizmit në historinë e Shqipërisë, u mbajt për herë të 13-të në vitin 1955. Kjo garë e rëndësishme e organizuar nga Federata Shqiptare e Çiklizmit shënoi një moment të veçantë në historinë e sportit vendas.

Në këtë ngjarje, një numër i madh i çiklistëve u përballën në një garë vërtetë emocionuese, ku talenti, rezistenca dhe strategjia dolën të ishin elemente kryesore të suksesit. Bilal Agalliu, një emër i shquar në skenën e çiklizmit shqiptar, triumfoi si fitues i Rrethit të 13-të Çiklistik të Shqipërisë. Përfitoi jo vetëm lavdinë personale, por edhe përfaqësoi një shkëlqim për sportin shqiptar.

Kjo ngjarje e rëndësishme çikliste shënoi një moment të rëndësishëm për sportin dhe kulturën sportive në Shqipëri, duke rritur interesin e publikut për çiklizmin dhe duke dhënë mundësinë për zhvillimin e talenteve të reja. Rrethi i 13-të Çiklistik i Shqipërisë mbetet një kapitull i rëndësishëm në historinë e sportit të çiklizmit në vend, duke përcaktuar një kohë të rëndësishme të suksesit dhe pasionit sportiv.
Rrethi i 14-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 14-të Çiklistik i Shqipërisë** një garë e rëndësishme në historinë e sportit të rrugës në Shqipëri, u mbajt në vitin 1956. Kjo ngjarje u bë një nga pikat kryesore të interesit për dashamirët e sportit dhe atletët në vend. Çiklisti shqiptar Bilal Agalliu triumfoi në këtë Rreth, duke bërë një paraqitje të jashtëzakonshme dhe duke shkëlqyer në pistën e garës.

Rrethi i 14-të Çiklistik i Shqipërisë u bë një platformë për paraqitjen e talentit vendas në sportin e rrugës, duke sjellë në pah aftësitë e çiklistëve shqiptarë. Kjo garë jo vetëm që frymëzoi atletët e rinj, por gjithashtu shërbeu si një mundësi për të demonstruar nivelin e zhvillimit të sportit në vend. Në kohën kur u zhvillua, ky rreth çiklistik ishte një ngjarje e rëndësishme në kalendarin e sportit shqiptar dhe përshkoi një valë entuziazmi dhe rivaliteti mes atletëve.

Në përfundim, Rrethi i 14-të Çiklistik i Shqipërisë mbetet një ngjarje e rëndësishme në historinë e sportit të rrugës në vend, duke theksuar kontributin e çiklistëve dhe rëndësinë e garës në paraqitjen e sportit dhe talentit vendas.
Rrethi i 15-të Çiklistik i Shqipërisë

**Rrethi i 15-të Çiklistik i Shqipërisë** ishte një nga ngjarjet kryesore sportive të vitit 1957 në Shqipëri. Kjo garë çiklistike u organizua për herë të 15-të dhe tregoi nivelin e lartë të përgatitjes dhe pasionit të sportdashësve të çiklizmit në vend. Garuesit i kishin paraqitur aftësitë e tyre nëpër rrugët e vendit, sfiduar kushtet e ndryshme të natyrës dhe konkuronin për titullin e çiklistit të vitit.

Fituesi i këtij rrethi ishte çiklisti shqiptar Bilal Agalliu, i cili demonstronte një nivel të lartë të aftësive teknike dhe fizike në këtë sport. Ai triumfoi në një garë të vështirë dhe shfaqi dominimin e tij në rrugën e kësaj garë çiklistike. Fitimi i tij ndaj konkurrentëve të tjerë u shënoi si një sukses i madh për të dhe për ekipin e tij.

Rrethi i 15-të Çiklistik i Shqipërisë mbeti një nga ngjarjet më të rëndësishme dhe emocionuese në historinë e sportit shqiptar, duke nxitur zhvillimin dhe pasionin për çiklizmin në vend. Kjo garë përjetoi një mbështetje të gjerë nga publiku dhe u bë një platformë e rëndësishme për shfaqjen e talenteve dhe përparimit të sportdashësve në këtë fushë.
Coach Carter

***Coach Carter*** është një film dramë sportiv biografik amerikan i vitit 2005 me protagonist Samuel L. Jackson dhe me regji nga Thomas Carter (nuk ka lidhje). Ai bazohet në historinë e vërtetë të trajnerit të basketbollit të Richmond High School, Ken Carter, i cili u bë tituj në vitin 1999 për pezullimin e ekipit të tij të pamposhtur të basketbollit të shkollës së mesme për shkak të rezultateve të dobëta akademike. Skenari u shkrua nga John Gatins dhe Mark Schwahn. Kasti përfshin Rob Brown, Channing Tatum (në debutimin e tij në film), Debbi Morgan, Robert Ri'chard, dhe këngëtarja Ashanti.

Filmi ishte një bashkëprodhim midis MTV Films dhe Tollin/Robbins Productions. Ajo u shpërnda komercialisht nga Paramount Pictures për shfaqje teatrale dhe video me qira në shtëpi.

*Coach Carter* u lirua në Shtetet e Bashkuara më 14 janar 2005 dhe fitoi 77 milionë dollarë. Ai mori një pritje të ndryshme nga kritikët, me 53% të komenteve të përziera, 44% pozitive dhe 3% negative.
* Vincent Laresca si Renny
* Denise Dowse si Drejtoresha Garrison
* Mel Winkler si Trajneri White
* Ray Baker si Trajneri i St. Francis
* Octavia Spencer si Znj. Willa Battle
* Texas Battle si Maddux
* Adrienne Bailon si Dominique
* Dana Davis si Peyton
* Sonya Eddy si nëna e Worm

## Prodhimi
Vende të xhirimeve për filmin e përfshirë, Long Beach, Kaliforni dhe Los Angeles. Vende të tilla në Long Beach përfshinin gjimnazin e St. Anthony High School. Filmi u publikua më 21 qershor 2005.

## Pritje kritike
Në Rotten Tomatoes, filmi ka një vlerësim të miratimit prej 64% bazuar në 150 komente, me një vlerësim mesatar prej 6.1/10. Konsensusi kritik i faqes thotë: "Edhe pse bazohet në një histori të vërtetë, *Coach Carter* është diçka mjaft formuluese, por është efektive dhe energjike, falë një performancë të fortë qendrore nga Samuel L. Jackson." Në Metacritic, i cili cakton një mesatare të ponderuar, filmi ka një rezultat 57 nga 100, bazuar në 36 kritikë, duke treguar "rishikime të përziera ose mesatare". Audiencat e anketuara nga CinemaScore i dhanë filmit një notë mesatare "A" në një shkallë nga A+ në F.

## Referime
Bara Katra

**Bara Katra** (; Karvansarai i madh) është një nga monumentet më të vjetër historik-arkitektonik në Dhaka. Fjala 'Katra' mund të ketë rrjedhur nga fjala arabe 'Katara' që do të thotë ndërtesë me kolona. 'Katra/katara' në arabisht dhe persisht do të thotë 'Karvan Sarai' ose thjeshtë 'Sarai'. Është një ndërtesë pallat që daton nga sundimi i Dinastisë Mogule në rajonin e Bengalit. Është e vendosur në jug të Pazarit Çouk pranë bregut verior të lumit Buriganga. Ajo u shkatërrua pjesërisht në vitin 2022.

## Historia 
Bara Katra u ndërtua midis viteve 1644 dhe 1646 nga Mir Abul Kasemi, *divani* (shefi i zyrës së të ardhurave) i princit mogul Shah Shuxha. Synohej që ajo të ishte rezidenca e Shah Shuxhës, por Shah Shuxha ia dhuroi Mir Abul Kasemit.

Është dëshpëruese që nga ndërtesa ka mbetur më pak se gjysma. Departamenti i Arkeologjisë ka qenë i paaftë të mar përgjegjësinë e monumentit për shkak të mosmarrveshjes dhe rezistencës nga pronarët e saj. Pronarët e kanë ndryshuar ndërtesën origjinale dhe kanë ndërhyrë mbi të me ndërtime të reja.

*Abul Kasem al-Husaini at-Tabtaba as-Simnani e bëri këtë ndërtesë, duke e pajisur atë me njëzet e dy dyqane, me kushtin që zyrtarët kujdestarë të saj duhet të shpenzonin të ardhurat e rrjedhura nga dyqanet për riparimin e ndërtesës dhe të varfrit dhe nuk duhej që ata të mernin qira nga ndonjë person që qëndronte aty, kështu që vepra e bamirësisë mund të pasqyrohej te monarku në këtë botë dhe se ata nuk duhej të vepronin kundër, ose ndryshe do të thirreshin për llogari në ditën e gjykimit*. - shkruan një mbishkrim i hartuar nga poeti Sa'ad-udin Muhammad Shirazi.

## Arkitektura 
Ndërtesa ndjek modelin tradicional të karvansaraive të Azisë Qëndrore dhe është zbukuruar sipas Arkitekturës Mogule. Fillimisht ajo përfshinte një oborr katërkëndësh.

Hyrja jugore çonte te një dhomë-roje, pastaj salla me kupolë tetëkondore (tavani i së cilës është suvatuar dhe dekoruar me dizajne modelesh rrjetë gjethesh), dhe në fund në oborr. Në katin përdhes të krahut jugor, ndodhen pesë dhoma me arkada në të dy anët e portikut. Në katin e sipërm, ndaj korridorit hapen dhomat e qëndrimit. Zonat e dyqaneve dhe banimit e rrethojnë oborrin në të katërta anët.

## Domethënia kulturore
Gjatë Periudhës Mogule, Dhaka ishte një qytet port. Anije të mëdha tregëtare mund të hynin në lumin Buriganga. Kjo ishte lidhja kryesore tregtare midis Indonezisë dhe Dhakës. Kështu, ajo ishte një zonë e rëndësishme import-eksporti. Bara Katra përdorej kryesisht si hapësirë zhdoganimi dhe qëndrimi për tregtarët dhe udhëtarët. Ky Karvan Saraj konsistonte në shumë funksione dhe veçori që e bënin atë të jashtëzakonshme. Ajo ja rrit vlerën trashëgimisë arkitekturore dhe kulturore Bangladeshit.

## Shiko edhe
* Çhota Katra
* Arkitektura e Dhakës
* Fortesa e Lalbagut
* Ahsan Manzili
* Lista e monumenteve të trashëgimisë në Dhakën e vjetër
* Lista e vendeve arkeologjike në divizionin e Dhakës

## Referime
## Bibliografia
* 
*
*

## Lidhje të jashtme
*