Patricia Goldman-Rakic

**Patricia Goldman-Rakic** ​​(22 prill 1937 - 31 korrik 2003) ishte një neuroshkencëtare/neurobiologe amerikane e njohur për studimin e saj fillestar të lobit frontal dhe punën e saj në bazë qelizore të kujtesës së punës

## Arsimimi dhe karriera
Lindur në Salem, Massachusetts, Goldman-Rakic ​​fitoi diplomën e saj në neurobiologji nga Vassar në vitin 1959 dhe doktoraturën e saj nga Universiteti i Kalifornisë në Los Anxhelos në Psikologjinë Zhvillimore në vitin 1963. Pas pozicioneve postdoktorale në UCLA dhe në Universitetin e Nju Jorkut, ajo punoi në Institutin Kombëtar të Shëndetit Mendor në neuropsikologji dhe përfundimisht si shef i neurobiologjisë zhvillimore. Ajo u transferua në Yale School of Medicine në vitin 1979 ku ajo qëndroi deri në vdekjen e saj. Ajo ishte Profesori i Neurosciences Eugene Higgins në departamentin e neurobiologjisë me emërime të përbashkëta në departamentet e psikiatrisë, neurologjisë dhe psikologjisë.

### Kërkimi 
Goldman-Rakic ​​ishte e para që zbuloi dhe përshkroi lidhjet e korteksit paraballor dhe marrëdhëniet e saj me kujtesën e punës. Para Goldman-Rakikut, shkencëtarët mendonin se funksionet më të larta njohëse të korteksit paraballor ishin përtej qëllimit të studimit shkencor. Hulumtimi i Goldman-Rakiq tregoi se metodat e përdorura për të studiuar kortikalët ndijor mund të përshtateshin në zonat cortical prefrontale me rend të lartë, duke zbuluar bazën e qarkut për funksion më të lartë njohës. Për shkak të Goldman Rakicit, shkencëtarët filluan të kuptonin më mirë bazën neurobiologjike të funksionit më të lartë njohës dhe të çrregullimeve të tilla si skizofrenia, Alzheimer, Çrregullimi i Hiperaktivitetit të Deficitit të Kujdesit (ADHD), paraliza cerebrale, sëmundja e Parkinsonit dhe çmenduria. Ajo përdorte një qasje multidisiplinare, duke aplikuar teknika biokimike, elektrofiziologjike, farmakologjike, anatomike dhe të sjelljes për të studiuar kujtesën e punës. Ajo ishte pioniere e studimeve të para të ndikimeve dopamine në funksionin paraballor kortikal, hulumtim që është kritik për kuptimin tonë të skizofrenisë, ADHD dhe sëmundjes së Parkinsonit. Një rishikim i punës së saj të jetës, duke përfshirë edhe rolin e saj të veçantë që udhëzon gratë shkencëtare, mund të gjendet në revistën Neuron. Goldman-Rakic ​​ishte gjithashtu themeluesi i Journal Cerebral Cortex, një botim i specializuar nga Oxford Press.

Herët në karrierën e saj, Goldman-Rakic ​​studioi kapacitetin e trurit për të riparuar veten në zhvillimin e hershëm, dhe ishte një nga të parët që përdorte tracerët radioaktivë për të shqyrtuar këtë fenomen.

## Jeta Personale 
Goldman-Rakiku kishte dy motra - binjakja e saj Ruth Rappaport dhe motra e vogël Linda Shoer - dy prej të cilave kishin fituar doktoraturë në shkencë. Goldman-Rakic ishte e martuar me Pasko Rakic, gjithashtu një neuroshkencëtar.

## Vdekja 
Më 29 korrik të vitit 2003, Goldman-Rakic ​​u godit nga një makinë ndërsa kalonte një rrugë në Hamden, Connecticut. Ajo vdiq dy ditë më vonë, më 31 korrik në Spitalin Yale-New Haven. Goldman-Rakic ​​ishte 66 vjeç. [5] Ajo është varrosur në Grove Street Cemetery.

## Çmime 
Goldman-Rakic ​​mori nderimet e meposhtme:
* National Institute of Mental Health grantee (1980–2000)
* W. Alden Spencer Award, Columbia University (1982)
* Krieg Cortical Discoverer Award, Cajal Club (1989)
* Inducted National Academy of Sciences (1990)
* International Prize (Fyssen Foundation) (1990)
* Lieber Prize, National Alliance for Research on Schizophrenia and Depression (1991)
* Inducted American Academy of Arts and Sciences (1991)
* Robert J. and Claire Pasarow Foundation Medical Research Award](1993)
* Karl Lashley Award, American Philosophical Society (1996)
* Ariëns Kappers Medal, Royal Netherlands Academy of Arts and Sciences (1996)
* Honorary doctorate, Utrecht University (2000)
* Gerard Prize, Society for Neuroscience (2002)

## Shih gjithashtu 
* Cerebral Cortex (journal)

## Referime 
## Linqe të jashtme 
* Patricia Goldman-Rakic: Mapping the Prefrontal Cortex