Teoria klasike e fushës

Një **teori klasike e fushës** është një teori fizike që përshkruan se si një ose më shumë fusha fizike bashkëveprojnë me lenden. Fjala "klasike" përdoret në kontrast me teoritë e fushës që inkorporojnë mekanikën kuantike të cilat njihen si (Teoritë kuantike të fushës).

Një fushë fizike mund të shikohet si një caktim i një madhësie fizike në çdo pikë të hapesires dhe kohë (në një mënyre të vazhduar).  Termi "teoria klasike e fushës" është i rezervuar për përshkrimin e atyre teorive fizike qe përshkruajnë elektromagnetismin dhe gravitacionin, dy nga forcat themelore të natyrës.

Përshkrimi i fushave fizike erdhi para ardhjes së teorisë së relativitetit, ato me pas u rishikuan në mënyrë që të inkorporoheshin në këtë teori. Si rrjedhoje, teoritë klasike të fushës kategorizohen si *jo-relativiste* ose *relativiste*. 

## Teoritë jo-relativiste të fushës 
Disa nga fushat më të thjeshta fizike janë fusha forcash vektoriale. Historikisht, hera e parë kur koncepti i fushës u morr seriozisht filloi me vijat e forcës të Faradeit me përshkrimine fushës elektrike.  Më pas fusha gravitacionale u përshkrua në një mënyre të ngjashme.

### Graviteti Njutonian 
### Elektrostatika 
Një thërrmije prove e ngarkuar, me ngarkese q, mbi të cilën ushtrohet një forcë, F, e cila bazohet vetëm tek madhësia e ngarkesës.  Në mënyre të ngjashme mund të përshkruajmë fushën elektrike, E, në mënyre që F = qE.  Duke përdorur këtë dhe ligjin e Kulombit del se, përcaktimi i fushës elektrike mbi një thërrmije të vetme të ngarkuar është 

:\vec{E}=\frac{1}{4\pi\epsilon_0}\frac{q}{r^2}\hat{\vec{r}}.

### Magnetizmi
### Hidrodinamika
## Teoria relativiste e fushës 
Formulimet moderne të teorive klasike të fushës kërkojnë përdorimin e kovariances së Lorencit sepse kjo tani njihet si një aspekt themelor i natyrës.  Një teori fushe shprehet matematikisht duke përdorur funksionet Lagranzhiane. Ky është një funksion që, kur i nënshtrohet një parimi të veprimit, jep ekuacionet e fushës dhe ligjeve të ruajtjes për një teori.

Me poshtë përdorim njësite ku c = 1.

### Dinamika e Lagranzhit 
Po të kemi një fushe tensoriale \phi, një skalar i quajtur densiteti i Lagranzhit \mathcal{L}(\phi,\partial\phi,\partial\partial\phi, ...,x) mund të ndërtohet nga \phi dhe derivatet e saj.

Nga ky densitet, veprimi funksional mund të ndërtohet duke integrua mbi hapësirëkohën.

:\mathcal{S} [\phi] = \int{\mathcal{L} [\phi (x)]\, \mathrm{d}^4x}.

Duke zbatuar parimin e veprimit, ekuacionet e Ojler-Lagranzhit merren

:\frac{\delta \mathcal{S}}{\delta\phi}=\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial\phi}-\partial_\mu  \left(\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial(\partial_\mu\phi)}\right)=0.

## Fushat relativiste 
Dy nga teoritë më të njohura të fushës kovariante klasike përshkruhen më poshtë.

### Electromagnetizmi 
Historikisht, teoritë e para të fushës (klasike) ishin ato që përshkruanin fushat magnetike dhe elektrike (veçanërisht).  Pas eksperimenteve të shumta, u gjet se këto dy fusha ishin të lidhura me njëra tjetrën, ose, më sakte, ato ishin dy aspekte të ndryshme të të njëjtës fushe : fushës elektromagnetike.  Teoria e Maksuellit e elektromagnetizmit përshkruan bashkëveprimin e lendes se ngarkuar elektrikisht me fushën elektromagnetike. Formulimi i parë i teorisë së fushës përdorte fushat vektoriale për të përshkruar fushat elektrike dhe magnetike. Me ardhjen e teorisë së relativitetit special, një mënyre më e mirë (dhe më konsistente me formulimin mekanik) që përdorte fushat tensoriale u gjet. Në vend të përdorimit të fushave vektoriale për përshkrimin e fushave magnetike dhe elektrike, një fushe tensoriale që i paraqet të dyja këto fusha përdoret.

Tani kemi potencialin elektromagnetik, A_a=\left(-\phi, \vec{A} \right), dhe korrentin elektromagnetik katër dimensional j_a=\left(-\rho, \vec{j}\right). Fusha elektromagnetike në cdo pikë të hapësirë-kohës përshkruhet nga një tensor i fushës elektromagnetike antisimmetrik më rend (0,2)

:F_{ab} = \partial_a A_b - \partial_b A_a.

#### Funksioni Lagranzhian 
Në mënyre që të marrim dinamikën e për këtë fushë, duhet të përpiqemi për të ndërtuar një skalar nga fusha. Në vakum, ne kemi \mathcal{L} = \frac{-1}{4\mu_0}F^{ab}F_{ab}. Mund të përdorim teorinë e fushës së madhësive që të marrim termin bashkëveprues, kjo na jep 

:\mathcal{L} = \frac{-1}{4\mu_0}F^{ab}F_{ab} + j^aA_a.

#### Ekuacionet 
Kjo, se bashku me ekuacionet e Ojler-Lagranzhit, jep rezultatin e dëshiruar, meqenëse ekuacionet O-L thonë se 

:\partial_b\left(\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial\left(\partial_b A_a\right)}\right)=\frac{\partial\mathcal{L}}{\partial A_a}.

Pas një manipulim algjebrik kjo jep

:\partial_b F^{ab}=\mu_0j^a.

Kjo jep një ekuacion vektorial, të cilat janë ekuacionet e Maksuellit në vakum. Dy të tjerat merën nga fakti së F është 4-rrotacioni i A:

:6F_{[ab,c]} \, = F_{ab,c} + F_{ca,b} + F_{bc,a} = 0.   

ku presja tregon një derivat pjesor.

### Gravitacioni 
Gravitacioni njutonian është një teori që nuk bie në përputhje me relativitetin special, si dhe me teorinë e re të gravitacionit të quajtur relativiteti i përgjithshëm e cila u formulua nga Albert Ajnshtajni. Kjo teori e trajton gravitacionin si një fenomen gjeometrik ("hapësirë-koha e kurbuar") të shkaktuar nga prezenca e masës dhe fusha gravitacionale paraqitet matematikisht nga një fushë tensoriale e quajtur tensori i metrikës. Ekuacionet e fushës të Ajnshtanit përshkruajnë se si kjo kurbaturë prodhohet nga prezenca e masës dhe energjisë. Ekuacionet e fushës derivohen nga veprimi i Ajnshtajn-Hilbertit. Funksioni Lagranzhian 

:\mathcal{L} = \, R \sqrt{-g}

ku R \, =R_{ab}g^{ab} është skalari i Riçit i shkruajtur në terma të tensorit te Riçit \, R_{ab} dhe tensorit të metrikës \, g_{ab}, i cili jep ekuacionet e fushës të Ajnshtajnit në vakum:

:G_{ab}\, =0

ku G_{ab} \, =R_{ab}-\frac{R}{2}g_{ab} është tensori i Ajnshtajnit.

## Shikoni gjithashtu
* Teoria e fushës kovariante klasike
* Elektromagnetizmi
* Fusha (fizike)
* Relativiteti i përgjithshëm
* Teoria e fushës kuantike
* Metoda variacioni ne relativitetin e përgjithshëm

## Lidhje të jashtme 
* 
* 
*