open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Njësia e furnizimit të rrymës

Një **njësi e furnizimit me energji** (**PSU**) konverton rrymën AC në rrymë DC të rregulluar me tension të ulët për komponentët e brendshëm të një kompjuteri. Kompjuterët personalë modern përdorin në mënyrë universale furnizime me energji të ndryshueshme. Disa furnizues me energji elektrike kanë një çelës manual për zgjedhjen e tensionit të hyrjes, ndërsa të tjerët përshtaten automatikisht me tensionin kryesor.

Shumica PSU-ve të kompjuterit përputhen me specifikimin ATX, i cili përfshin faktorin e formës dhe tolerancat e tensionit. Ndërsa një furnizim me energji ATX është i lidhur me furnizimin me energji elektrike, ai gjithmonë siguron një energji gatishmërie 5 volt (5VSB) në mënyrë që funksionet e gatishmërisë në kompjuter dhe disa pajisje periferike të furnizohen me energji. Furnizimi me energji ATX ndizet dhe fiket nga një sinjal nga pllaka amë. Ata gjithashtu ofrojnë një sinjal për pllakën për të treguar se kur tensionet DC janë të specifikuara, në mënyrë që kompjuteri të jetë në gjendje të ndizet dhe të nisë në mënyrë të sigurt. Standardi më i fundit ATX PSU është versioni 3.0 që nga mesi i vitit 2022.

## Shiko edhe 
* Kompjuteri
* Furnizuesi i rrymës
* Furnizuesi i pandërprerë i rrymës

## Referime
Argenteuil

**Argenteuil** ( ; Shqip: Argjendelja) është një komunë në periferitë veriperëndimore të Parisit, Francë . Ndodhet 12.3 km nga qendra e Parisit . Argjendelja është një nënprefekturë e departamentit Val-d'Oise, selia e qarkut të Argjendeljës . Argjendelja është pjesë e Metropole du Grand Paris .

Argjendelja është komuna e katërt më e populluar në periferi të Parisit (pas Boulogne-Billancourt, Saint-Denis dhe Montreuil ) dhe më e populluara në departamentin Val-d'Oise, megjithëse nuk është prefektura e saj, e cila ndahet midis komunave Cergy dhe Pontoise .

Argjendelja kufizohet me komuna në 3 departamente të tjera përveç ''Val d'Oise* : departamentet Yvelines, Hauts-de-Seine dhe Seine-Saint-Denis .

## Emri 
Emri në frëngjisht *Argenteuil* është regjistruar për herë të parë në një statut mbretëror të vitit 697 si *Argentoialum*, nga një rrënjë latine / galike *argento* që do të thotë "argjend", "i argjendtë", "i shndritshëm", ndoshta në lidhje me sipërfaqen shkëlqyese të lumit Senë, në brigjet e të cilit ndodhet Argjendelja, dhe nga një gjuhë galike "e *- gla* që do të thotë "  ,ix."

## Historia 
Argenteuil u themelua si një manastir në shekullin e VII (shih Pierre Abélard dhe Konventa e Argenteuil). Manastiri që u ngrit nga manastiri u shkatërrua më vonë gjatë Revolucionit Francez .

Një arratisje rurale për parisienët, tani është një periferi e Parisit. Piktorët e bënë të famshëm Argjendeljën, duke përfshirë Claude Monet, Eugène Delacroix, Auguste Renoir, Gustave Caillebotte, Alfred Sisley dhe Georges Braque .

## Popullsia 
## Piktura të famshme të Argjendeljës 
parapamje| Në pikturën e tij të vitit 1872, *Pranvera*, Monet ishte i interesuar të studionte se si ngjyrat e papërziera mund të sugjeronin efektin e dritës së shkëlqyer të diellit të filtruar nëpër gjethe  Muzeu i Artit Walters .

### Galeri 

File:Claude_Monet_-_The_Seine_at_Argenteuil_1873.jpg|Claude Monet, *Sena në Argjendeljë*, 1873
File:Pierre-Auguste_Renoir_083.jpg|Pierre-Auguste Renoir, *Claude Monet duke pikturuar në kopshtin e tij në Argjendeljë*, 1873
File:Edouard_Manet_058.jpg|Édouard Manet, *Sena pranë Argjendeljës*, 1874
File:La_Seine_à_Argenteuil.jpg|Claude Monet, *Sena në Argjendeljë*, 1874
File:Manet,_Edouard_-_Argenteuil,_1875.jpg|Édouard Manet, *Argjendelja*, 1875
File:Bords_de_la_Seine_a_Argenteuil_-_Monet.jpg|Claude Monet, *Brigjet e Senës në Argjendeljë'', 1875
Shpërndarja e energjisë elektrike

shpërndarës 50kVA i montuar në shtyllë.]]
**Shpërndarja e energjisë elektrike** është faza e fundit në shpërndarjen e energjisë elektrike. Energjia elektrike bartet nga sistemi i transmetimit tek konsumatorët individualë. Nënstacionet e shpërndarjes lidhen me sistemin e transmetimit dhe ulin tensionin e transmetimit në tension të mesëm që varion nga 2kV deri në 33kV me përdorimin e transformatorëve. Linjat primare të shpërndarjes e bartin këtë fuqi të tensionit të mesëm në transformatorët e shpërndarjes që ndodhen pranë ambienteve të klientit. Transformatorët e shpërndarjes ulin sërish tensionin në tensionin e shfrytëzimit të përdorur nga ndriçimi, pajisjet industriale dhe pajisjet shtëpiake. Shpesh disa klientë furnizohen nga një transformator përmes linjave dytësore të shpërndarjes. Konsumatorët komercial dhe rezidencial lidhen me linjat dytësore të shpërndarjes përmes uljes së shërbimit. Konsumatorët që kërkojnë një sasi shumë më të madhe të energjisë mund të lidhen drejtpërdrejt me nivelin primar të shpërndarjes ose nivelin e nëntransmetimit.

Paraqitja e përgjithshme e rrjeteve elektrike. Tensionet dhe ngarkesat janë tipike për një rrjet evropian.

Kalimi nga transmetimi në shpërndarje ndodh në një nënstacion të energjisë, i cili ka funksionet e mëposhtme:

* Ndërprerësit dhe ndryshuesit mundësojnë shkëputjen e nënstacionit nga rrjeti i transmetimit ose shkëputjen e linjave të shpërndarjes.
* Transformatorët ulin tensionet e transmetimit, 35 kV ose më shumë, deri në tensionet e shpërndarjes parësore. Këto janë qarqe të tensionit të mesëm, zakonisht 600–35.000 V.
* Nga transformatori, fuqia shkon në zbarrën që mund të ndajë fuqinë e shpërndarjes në drejtime të shumta. Autobusi shpërndan energjinë në linjat e shpërndarjes, të cilat shkojnë tek klientët.

Shpërndarja urbane është kryesisht nëntokësore, ndonjëherë në kanalet e përbashkëta të shërbimeve. Shpërndarja rurale është kryesisht mbi tokë me shtylla të shërbimeve, dhe shpërndarja periferike është një përzierje. Më afër klientit, një transformator shpërndarjeje e zvogëlon fuqinë e shpërndarjes parësore në një qark sekondar me tension të ulët, zakonisht 120/240V në SHBA për klientët rezidencialë. Energjia vjen tek klienti nëpërmjet një rënie shërbimi dhe një matësi të energjisë elektrike. Qarku përfundimtar në një sistem urban mund të jetë më pak se 15 metra, por mund të jetë mbi 91 metra për një klient rural.

## Shiko edhe 
* Transmetimi i energjisë elektrike

## Referime
Fitra

**Fitra** (arabisht: فطرة) është një fjalë arabe që do të thotë "disponim origjinal", "kushtet natyrore" ose "natyrë e lindur". Në Islam, *fitra* është natyra e lindur njerëzore që njeh njëshmërinë e Zotit (teuhid).

Mund të përfshijë ose gjendjen e pastërtisë dhe pafajësisë në të cilën myslimanët besojnë se të gjithë njerëzit kanë lindur, ose aftësinë për të zgjedhur ose refuzuar udhëzimin e Zotit. Kurani thotë se njerëzit u krijuan në formën më të përsosur (95:4) dhe ishin të pajisur me një natyrë fillestare (30:30). Për më tepër, Perëndia mori një besëlidhje nga të gjithë fëmijët e Ademit, madje përpara se ata të dërgoheshin në sferën e kësaj bote të Tokës, në lidhje me Zotërimin e tij (7:172–173). Kjo besëlidhje konsiderohet se ka lënë një gjurmë të përjetshme në shpirtin njerëzor, me Kuranin duke theksuar se në Ditën e Gjykimit askush nuk do të jetë në gjendje të deklarojë injorancën e kësaj ngjarje (7:172–173).

*Fitra* gjithashtu lidhet me shpirtin hyjnor *(rūḥ)* që Zoti, sipas Kuranit, i fryu Ademit (15:29, 32:9, 38:72). Kjo do të thotë se *fitra* përfaqëson thelbin e vërtetë të Ademit, të cilit Zoti iu mësoi të gjithë emrat (2:31). Në Kuran, *fitra* është e lidhur me konceptin e *hanifit* (30:30); një term që shpesh lidhet me Ibrahimin, por përfshin gjithashtu individë që largohen nga besimet e gabuara dhe në vend të kësaj përqafojnë besimin në unitetin e Zotit.

Ky mësim ka jehonë në traditat profetike që përsërisin ekzistencën e natyrës së brendshme njerëzore në lindje. Prandaj, në besimin islam, njerëzit konsiderohen të bekuar që kanë aftësinë për të kuptuar dhe pohuar ekzistencën e Zotit. Megjithatë, me kalimin e kohës, njerëzit priren të shpërfillin dhe anashkalojnë natyrën e tyre të lindur, duke bërë që ajo të errësohet dhe të varroset thellë brenda tyre. Në këtë drejtim, Islami perceptohet si një mjet për të ndihmuar individët në rizbulimin dhe rilidhjen me natyrën e tyre origjinale, duke rivendosur përfundimisht marrëdhënien e tyre fillestare me Zotin.
Beteja e Soroviçit

**Beteja e Soroviçit** (greqisht: Μάχη του Σόροβιτς, turqisht: *Soroviç Muharebesi*) u zhvillua midis 21-24 tetorit 1912 (S.V.).

Ai u luftua midis forcave greke dhe osmane gjatë Luftës së Parë Ballkanike dhe u rrotullua rreth zonës Soroviç (tani *Amyntaio*). Divizioni i 5-të grek, i cili kishte përparuar në Maqedoninë perëndimore veçmas nga pjesa më e madhe e ushtrisë greke të Thesalisë, u sulmua jashtë fshatit Lofoi dhe ra përsëri në Soroviç. Ajo u duk se ishte shumë më e madhe në numër nga një forcë kundërshtare osmane.

Pas përballjes së sulmeve të përsëritura midis 22 dhe 23 tetorit, divizioni u shpartallua në mëngjesin e hershëm të 24 tetorit pasi automatikët osmanë goditën krahun e tij në një sulm të befasishëm herët në mëngjes. Humbja greke në Soroviç rezultoi në pushtimin serb të qytetit të kontestuar të Manastirit (Bitola).

## Referime 
*
Beteja e Përlepit

**Beteja e Përlepit** në Luftën e Parë Ballkanike u zhvillua më 3-5 nëntor 1912 kur ushtria serbe u ndesh me trupat osmane pranë qytetit të Përlepit, në Maqedoninë e Veriut të sotme. Përplasja zgjati tre ditë. Përfundimisht ushtria osmane u dërrmua dhe u detyrua të tërhiqej.

Moti i keq dhe rrugët e vështira penguan ndjekjen e osmanëve nga Ushtria e Parë pas Betejës së Kumanovës, duke e detyruar Divizionin e Moravës të lëvizë përpara Divizionit të Drinës. Më 3 nëntor, në shiun e vjeshtës, elementët e përparmë të Divizionit të Moravës hasën në zjarr nga Korpusi i 5-të i Kara Said Pashës nga pozicionet në veri të Përlepit. Kështu filloi beteja treditore për Përlepin, e cila u ndërpre atë natë dhe u ripërtëri të nesërmen në mëngjes. Kur Divizioni i Drinës mbërriti në fushën e betejës, serbët fituan një avantazh dërrmues, duke i detyruar osmanët të tërhiqeshin në jug të qytetit.

Më 5 nëntor, kur serbët u zhvendosën në jug të Përlepit, ata u vunë përsëri nën zjarrin osman nga pozicionet e përgatitura në lartësitë e rrugës për në Manastir. Bajonetat dhe granatat dore u dhanë serbëve avantazhin në luftimet trup më dorë, por ata gjithsesi kërkonin pjesën më të mirë të ditës për të detyruar osmanët të tërhiqeshin. Natyra e hapur dhe e pamëshirshme e sulmeve të këmbësorisë serbe i bëri përshtypje një vëzhguesi osman, i cili vuri në dukje: "Zhvillimi i sulmit të këmbësorisë serbe ishte po aq i hapur dhe i qartë sa ekzekutimi i një stërvitjeje kazerme. Njësitë e mëdha dhe të forta mbuluan të gjithë fushën. Të gjithë oficerët serbë u panë qartë. Ata sulmuan sikur të ishin pjesë e paradës së turqve. Ky prirje dhe rend matematikor, tjetri psherëtiu në këtë moment për shkak të mungesës së artilerisë së rëndë. Ata u vunë re për arrogancën e afrimit të hapur dhe sulmit të qartë frontal”.

Artileria e braktisur në Shkup do të kishte ndihmuar mbrojtësit osmanë në jug të Përlepit. Serbët demonstruan të njëjtën mungesë finese në sulmet e tyre të këmbësorisë që shkaktoi viktima të rënda në të gjithë luftëtarët gjatë Luftërave Ballkanike dhe do të shkaktonte shumë gjatë Luftës së Parë Botërore. Gjatë kësaj beteje, ushtria e parë serbe ishte pa praninë e gjeneralit komandues, princit të kurorës Aleksandër. I sëmurë nga ashpërsia e fushatës së ftohtë dhe të lagësht, ai mbajti kontakte telefonike me ushtrinë e tij nga shtrati i tij i sëmundjes në Shkup.

Betejat e shkurtra e të mprehta rreth Përlepit treguan se osmanët ishin ende të aftë të kundërshtonin marshimin serb nëpër Maqedoni. Edhe pas braktisjes së qytetit të Përlepit, Korpusi i 5-të osman luftoi me kokëfortësi në jug të qytetit. Madhësia dhe entuziazmi i serbëve i mundi osmanët, por me një kosto. Osmanët pësuan rreth 300 të vrarë dhe 900 të plagosur dhe 152 u zunë robër; serbët patën humbje prej rreth 2000 të vdekur dhe të plagosur. Rruga në jugperëndim për në Bitola tani ishte e hapur për serbët.

## Referime 
## Referime
Lugaignac

**Lugaignac** (  ; Ocitanisht: Luganhac ; Shqip: Luganjaku) është një komunë në departamentin Gironde në rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Benoît Broutchoux

djathtas|parapamje|270x270px| Benoît Broutchoux.
**Benedict Broutchoux** (7 nëntor 1879 &#x2013; 2 qershor 1944) ishte një anarkist francez i njohur si kundërshtar i reformistit Émile Basly gjatë një greve në veri të Francës, në vitin 1902.
Objat

**Objat** (  ; Ocitanisht: *Ajac* ; Shqip: *Objati*) është një komunë në departamentin Corrèze, Nouvelle-Aquitaine, Francë. 

## Gjeografia 
Pesëmbëdhjetë kilometra në veri-perëndim të qytetit Brive-la-Gaillarde, komuna e Objatit ndodhet në luginën e lumit Loyre (një degë e Vézère ) që përshkon qendrën e qytetit. Komuna kufizohet në jugperëndim nga lumenjtë Loyre dhe Roseix, dhe në perëndim nga përroi Mayne. Stacioni Objat ka lidhje hekurudhore me Brive-la-Gaillarde, Saint-Yrieix dhe Limoges.

## Popullatë 
## Vendet dhe Monumentet 
* Kisha e Shën Bartolomeut nga shekulli i 15-të me kabinën e saj të rindërtuar në shekullin e 19-të.
File:Objat_église.JPG|alt=|
File:Objat_église_vitrail_(1).JPG|alt=|
File:Objat_église_nef.JPG|alt=|

## Njerëz të shquar 
* Gérard Brutus, shkrimtar i lindur në Objat në vitin 1959.
* Eugène Freyssinet (1879-1962), një inxhinier francez që shpiku betonin e paranderur, lindi në Objat.
* Max Mamers, shofer garash dy herë kampion i France de Rallycross, organizator i Andros Trophy dhe i garës së biçikletave rrugore Paris–Corrèze .
Soulignac

**Soulignac** (  ; Ocitanisht: *Solinhac* ; Shqip: *Sulinjaku*) është një komunë në departamentin Gironde në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Sulmi terrorist në Bularat

Më 28 tetor 2018, një Ekstremist Grek i quajtur Kostandios Kacifas hapi zjarr mbi Policinë e Shtetit duke dëmtuar një automiet. Breshëri mbi policinë, terrorizoi Gjirokastrën, RENEA vret ushtarin ekstremist grek. Ai ka mbaruar kafen dhe është  nisur në drejtimin verior të fshatit. Kacifas mbante veshur një uniform gjahtarësh me lara, me një kallash në dorë dhe pas ka qëlluar drejt makinës. Ai dyshohet se ka probleme mendore, ndërkohë që njihet si person problematik në fshat.
Shpërndarja Gumbel e tipit 2

{{Infobox shpërndarja e gjasës||name=Gumbel Tipi-2|type=density|pdf_image=|cdf_image=|parameters=a\! (real)b\! forma (real)|support=|pdf= a b x^{-a-1} e^{-b x^{-a}}\!|cdf= e^{-b x^{-a}}\!|mean= b^{1/a}\Gamma(1-1/a)\!|median=|mode=|variance=b^{2/a}(\Gamma(1-1/a)-{\Gamma(1-1/a)}^2)\!|skewness=|kurtosis=|entropy=|mgf=|char=}}

Në teorinë e probabilitetit, **funksioni i dendësisë probabilitare Gumbel të tipit 2** është

: f(x|a,b) = a b x^{-a-1} e^{-b x^{-a}}\,

për

: 0  .

Për 0 mesatarja është e pafundme. Për 0 varianca është e pafundme.

Funksioni i shpërndarjes mbledhëse është

: F(x|a,b) = e^{-b x^{-a}}\,

Momentet  E[X^k] \, ekzistojnë për k 

Shpërndarja është emërtuar sipas Emil Julius Gumbel (1891 - 1966).

## Gjenerimi i variateve të rastit 
Jepet një variacion i rastësishëm *U* i nxjerrë nga shpërndarja uniforme në intervalin , më pas variati

: X=(-\ln U/b)^{-1/a},

ka një shpërndarje Gumbel tipi 2 me parametra a dhe b . Kjo përftohet duke zbatuar metodën e kampionimit të transformimit të kundërt .
Nérac

**Nérac** (  ; Ocitanisht: *Nerac*, [neˈɾa] ; Shqip: *Neraku*) është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë, Franca Jugperëndimore. Kompozitori dhe organisti Louis Raffy lindi në Njerak, si dhe ish-futbollisti i Arsenal dhe Bordeaux, Marouane Chamakh, ashtu si dhe admirali François Darlan .

Neraku u vizitua nga autorja Joanne Harris kur ishte fëmijë dhe ishte me ndikim në mjedisin e romanit të saj më të njohur, *Chocolat* . 

## Popullatë
Villeneuve-sur-Lot

**Villeneuve-sur-Lot** (  ; në dialektin Languedocien të gjuhës oksitane : ''Vilanuèva d'Òlt* [bilaˈnwɛβɔ ˈðult] ; Shqip: *Vilanueva e Oltit* ) është një qytet dhe komunë në departamentin francez jugperëndimor të Olt-dhe-Garonë. Komuna më parë quhej *Villeneuve-d'Agen* .

Vilanueva e Oltit ndodhet 22&nbsp;km në verilindje të komunës Agen dhe përshkon lumin Olt .

## Historia 
Vilanueva u themelua në 1254 nga Alphonse, Konti i Poitiers, vëllai i Luigjit të IX, në vendin e qytetit të dikurshëm, Gajac, i cili ishte braktisur gjatë kryqëzatave Albigensiane . 

Nga fillimi i shekullit të 20-të, Vilanueva e Oltit ishte një qendër e rëndësishme bujqësore dhe zhvilloheshe tregti e madhe me kumbulla ( *prunes d'ente'' ); Përgatitja e kumbullave të konservuara dhe kallajimi i bizeleve dhe fasuleve ishin industri kryesore. Mulliri i rëndësishëm i Gajac-ut qëndronte në bregun e Oltit pak mbi qytet. 

## Popullsia 
## Pamjet 
Lagjja kryesore e qytetit ndodhet në bregun e djathtë të lumit Olt dhe lidhet me lagjen në bregun e majtë me një urë të shekullit të 13-të, harku kryesor i së cilës, i ndërtuar gjatë mbretërimit të Luigjit të XIII në vend të dy harqeve më të vjetër, ka një hapësirë prej 36 metrash dhe një lartësi prej 18 metrash . Në bregun e majtë, pjesë të mureve të shekullit të 13-të, të ndryshuara dhe të kapërcyera nga makinacionet e shekullit të 15-të, mbeten dhe kullat e larta katrore ngrihen mbi portat në veri-lindje dhe jugperëndim, të njohura përkatësisht si Porta e Parisit dhe Porte de Pujols. 

Pont De La Liberation (sq. Ura e Çlirimit) , që përshkon lumin Olt, është 96.2 metra, një urë me hark e ndërtuar midis 1910 dhe 1919. Kur u përfundua, ishte harku më i madh i betonit me një hapje të vetme në botë. Është projektuar nga Eugène Freyssinet, një nga pionierët në përdorimin e betonit të armuar.
Shpërndarja e vazhdueshme e Bernulit

Në teorinë e probabilitetit, statistikë dhe mësimin e makinerive, **shpërndarja e vazhdueshme e Bernulit**    është një familje shpërndarjesh të vazhdueshme probabiliteti të parametrizuara nga një parametër i vetëm forme \lambda \in (0, 1), i përcaktuar në intervalin e njësisë x \in [0, 1], nga:

:  p(x | \lambda) \propto \lambda^x (1-\lambda)^{1-x}. 

Shpërndarja e vazhdueshme e Bernulit lind në mësimin e thellë dhe vizionin kompjuterik, veçanërisht në kontekstin e autoenkoduesve variacionalë,   për modelimin e intensitetit të pikselave të imazheve natyrore. Si i tillë, ai përcakton një homolog të duhur probabilistik për humbjen e tipit entropi e kryqëzuar binare që përdoret zakonisht, e cila shpesh aplikohet për të dhëna të vazhdueshme me vlera në [0,1].     

Shpërndarja e vazhdueshme Bernuli përcakton gjithashtu një familje eksponenciale shpërndarjesh. Shkrimi \eta = \log\left(\lambda/(1-\lambda)\right) për parametrin natyror, dendësia mund të rishkruhet në formë kanonike:  p(x | \eta) \propto \exp (\eta x)  .

## Shpërndarjet e ndërlidhura 
### Shpërndarja e Bernulit 
Shpërndarja e vazhduar mund të mendohet si një relaksim i vazhdueshëm i shpërndarjes Bernuli, e cila përcaktohet në bashkësinë diskrete  \{0,1\}  nga funksioni i masës së probabilitetit :

:  p(x) = p^x (1-p)^{1-x}, 

ku  p  është një parametër skalar midis 0 dhe 1. Duke zbatuar të njëjtën formë funksionale në intervalin e vazhdueshëm  [0,1]  rezulton në funksionin e dendësisë probabilitare të Bernulit të vazhdueshëm, deri në një konstante normalizuese.

### Shpërndarja beta 
Shpërndarja Beta ka funksionin e densitetit:

:  p(x) \propto x^{\alpha - 1} (1-x)^{\beta - 1}, 

e cila mund të rishkruhet si:

:  p(x) \propto x_1^{\alpha_1 - 1} x_2^{\alpha_2 - 1}, 

ku  \alpha_1, \alpha_2  janë parametra skalar pozitivë, dhe (x_1, x_2) përfaqëson një pikë arbitrare brenda 1- simpleksit,  \Delta^{1} = \{ (x_1, x_2): x_1 > 0, x_2 > 0, x_1 + x_2 = 1 \}  . Duke ndërruar rolin e parametrit dhe argumentit në këtë funksion të densitetit, marrim:

:  p(x) \propto \alpha_1^{x_1} \alpha_2^{x_2}. 

Kjo familje është e identifikueshme vetëm deri në kufizimin linear  \alpha_1 + \alpha_2 = 1 , nga ku marrim:

:  p(x) \propto \lambda^{x_1} (1-\lambda)^{x_2}, 

që korrespondon saktësisht me dendësinë e vazhdueshme të Bernulit.
Mbas vdekjes

***Mbas vdekjes*** (i njohur edhe si ***Kthimi i njeriut të vdekur***) është një roman nga shkrimtari shqiptar Nazmi Rrahmani, botuar në vitin 1975. Libri, i vendosur në një fshat të Llapit, tregon historinë e Hazirit, një burrë malësor, i cili merr vesh se dikush e ka gënjyer familjen e tij, duke u thënë atyre se Haziri ka vdekur. Pas kësaj, ai vendos të qëndrojë larg familjes së vet dhe shkruan letra në formë ditari, kur përshkruan jetën e tij tragjike pas incidentit, për t'ua lënë si shënime të birit dhe të atit pas vdekjes.

## Referime
Esat Brajshori

**Esat Brajshori** ishte deputet K iuvendit të Kosovës nga Grupi Parlamentar i AKR-së në kohën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës, më 17 shkurt 2008.
Adem Hajdaraj

**Adem Hajdaraj** ishte anëtar i Kuvendit të Kosovës i Grupit Parlamentar të LDK-së në kohën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës, më 17 shkurt 2008.
Shpërndarja U-kuadratike

Në teorinë e probabilitetit dhe statistikë, **shpërndarja U-kuadratike** është një shpërndarje e vazhdueshme probabiliteti e përcaktuar nga një funksion unik kuadratik konveks me kufirin e poshtëm *a* dhe kufirin e sipërm *b* .

: f(x|a,b,\alpha, \beta)=\alpha \left ( x - \beta \right )^2, \quad\text{për } x \in [a, b].

## Marrëdhëniet e parametrave 
Kjo shpërndarje ka në mënyrë efektive vetëm dy parametra *a*, *b*, pasi dy të tjerët janë funksione eksplicite të mbështetjes të përcaktuar nga dy parametrat e mëparshëm:

: \beta = {b+a \over 2}

dhe

: \alpha = {12 \over \left ( b-a \right )^3}

## Shpërndarjet e ndërlidhura 
Mund të prezantohet një të përmbysur vertikalisht ( \cap )-shpërndarje kuadratike në mënyrë analoge.

## Zbatime 
Kjo shpërndarje është një model i dobishëm për proceset bimodale simetrike. Shpërndarjet e tjera të vazhdueshme janë më të përthyeshme, në drejtim të relaksimit të simetrisë dhe formës kuadratike të funksionit të dendësisë, të cilat janë të imponuara në shpërndarjen U-kuadratike - p.sh., shpërndarja beta dhe shpërndarja gama .

## Funksioni i gjenerimit të momenteve 
: M_X(t) = {-3\left(e^{at}(4+(a^2+2a(-2+b)+b^2)t)- e^{bt} (4 + (-4b + (a+b)^2)t)\right) \over (a-b)^3 t^2 }

## Funksioni karakteristik 
: \phi_X(t) = {3i\left(e^{iate^{ibt}} (4i - (-4b + (a+b)^2)t)\right) \over (a-b)^3 t^2 }

### Formimi i rrezeve 
Shpërndarja kuadratike U dhe U kuadratike e përmbysur ka një aplikim për formimin e rrezeve dhe sintezën e modelit.
Shpërndarja e pjerrët

{{Infobox shpërndarja e gjasës||name=Shpërndarja e pjerrët|type=density|pdf_image=|cdf_image=|parameters=asnjë|support=x\in(-\infty,\infty)|pdf=\begin{cases}
\frac{\varphi(0) - \varphi(x)}{x^2} &  x \ne 0 \\
\frac{1}{2\sqrt{2\pi}} & x = 0 \\
\end{cases}|cdf=\begin{cases}
\Phi(x) - \left[ \varphi(0) - \varphi(x) \right] / x &  x \ne 0 \\
1 / 2 & x = 0 \\
\end{cases}|mean=nuk ekziston|median=0|mode=0|variance=nuk ekziston|skewness=nuk ekziston|kurtosis=nuk ekziston|entropy=|mgf=nuk ekziston|char=\sqrt{2\pi}\Big(\varphi(t)+t\Phi(t)-\max\{t,0\}\Big)}}

Në teorinë e probabilitetit, **shpërndarja e pjerrët** është shpërndarja e probabilitetit të një ndryshoreje normale standarde të pjesëtuar me një ndryshore të pavarur standarde uniforme .  Me fjalë të tjera, nëse ndryshorja e rastësishme Z ka një shpërndarje normale me mesatare 0 dhe variancë njësi, ndryshorja e rastit U ka një shpërndarje uniforme në [0,1] dhe Z dhe U janë statistikisht të pavarura, atëherë ndryshorja e rastësishme X = Z/U ka një shpërndarje të pjerrët. Shpërndarja e pjerrët është një shembull i një shpërndarjeje raporti . Shpërndarja u emërtua nga William H. Rogers dhe John Tukey në një punim të botuar në 1972. 

Funksioni i densitetit të probabilitetit (pdf) është

:  f(x) = \frac{\varphi(0) - \varphi(x)}{x^2}.

ku \varphi(x) është funksioni i dendësisë së probabilitetit të shpërndarjes normale standarde.  Herësi është i papërcaktuar në x=0, por mosvazhdueshmëria është e heqshme :

:  \lim_{x\to 0} f(x) = \frac{\varphi(0)}{2} = \frac{1}{2\sqrt{2\pi}} 

Përdorimi më i zakonshëm i shpërndarjes së pjerrët është në studimet simuluese . Është një shpërndarje e dobishme në këtë kontekst, sepse ka bisht më të rëndë se një shpërndarje normale, por nuk është aq patologjike sa shpërndarja Cauchy .
Saint-Girons, Ariège

**Saint-Girons** (  ; Ocitanisht: *Sent Gironç* ; Shqip: *Shën Gjironi*) është një komunë në departamentin Ariezhë në Francën jugperëndimore.

## Historia 
### Antikiteti 
majtas|parapamje| Cipus funeral në një *Pompeia*
Ndryshe nga fqinji i tij i ngushtë Shën Lizieri, Shën Gjironi nuk është një qytet antik; megjithatë kishte një *lucus* në territorin e saj aktual ku disa gjetje romake u gjetën gjatë ndërtimit të stacionit të trenit në fillim të shekullit të njëzetë. Distrikti i ditëve moderne *Le Luc* konsiderohet se ia detyron emrin e tij këtij *lukusi të* lashtë.

### Fondacioni 
]]
Qyteti është emëruar pas Shën Gjironit, një shenjtor nga Landes i shekullit të pestë që ungjillizoi Novempopulanian . Në shekullin e nëntë, disa nga reliket e tij supozohet se u varrosën në Kishën e Shën Gjironit, rreth së cilës u zhvillua qyteti më vonë.

## Klima 
Shën Gjironi ka një klimë oqeanike të moderuar, por të ngrohtë, e cila është mjaft e prirur ndaj ekstremeve të përkohshme të mëdha të temperaturës si rezultat i pozicionit të saj në brendësi.

## Popullsia 
alt=Hilly countryside|parapamje| Fshat
alt=Countryside, Pyrenees|parapamje| Fshat
Saint-Lizier

**Saint-Lizier** (  ; Ocitanisht: *Sent Líser* ; Shqip: *Shën Lizeri*) është një komunë në departamentin Ariezhë në Francën jugperëndimore, e vendosur mbi lumin Salat .

## Historia 
Shën Lizieri ka një histori të pasur që shtrihet në kohët para galo-romake. Në vitin 72 para Krishtit, Pompeu, duke u kthyer nga triumfet e tij në Spanjë kundër Sertoriusit, u ndal këtu. Ai mblodhi së bashku fiset e lashta të zonës me emrin Consorani. Muret që shihen sot datojnë nga shekulli i 3-të pas Krishtit dhe mbyllin oppidumin.

Gjatë shekullit të pestë, kështjella u bë një seli peshkopale, më e vjetra në zonën e Ariezhës. Peshkopi i parë i saj mendohet të ketë qenë Shën Valieri. Qyteti është emëruar për nder të peshkopit të tij të shekullit të 6- të Lycerius, i kanonizuar si Shën Lizier, një peshkop që mori pjesë në Këshillin e Agde në 506. Qyteti ka dy katedrale të mëparshme: Katedralja Saint-Lizier (tani kisha e famullisë) dhe Katedralja Notre-Dame-de-la-Sède .

## Popullsia 
## Personi i shquar 
* Matematikani Alexander Grothendieck (1928–2014) vdiq në Saint-Lizier
Laboratorët Pierre Fabre

**Laboratoires Pierre Fabre** është një kompani shumëkombëshe franceze farmaceutike dhe kozmetike. Kompania kishte një qarkullim të konsoliduar prej 1,978 miliardë euro në 2012 (përfshirë 54% ndërkombëtar).  Ajo ka selinë në qytetin e Castres, Tarn, Francë.  kompania është e pranishme në mbi 130 vende. Laboratorët Pierre Fabre kishin afërsisht 10,000 punonjës në vitin 2012, 33% e të cilëve ishin të bazuar jashtë Francës, ndërsa 6,700 punonjës të mbetur ishin me bazë në Francë.   një ilaç kundër kancerit  i klasës së alkaloideve  .    Ata gjithashtu zhvilluan vinfluninën,  një derivat i alkaloidit të fluorinuar *të vincas*   i disponueshëm në Australi për "karcinomën e avancuar ose metastatike të qelizave kalimtare të traktit urotelial pas dështimit të një regjimi të mëparshëm që përmban platin".
Pierre Fabre

**Pierre Jacques Louis Fabre** (16 prill 1926 - 20 korrik 2013) ishte një drejtor ekzekutiv dhe farmacist francez farmaceutik dhe kozmetik, i cili themeloi Laboratorët Pierre Fabre në 1962.  Fabre, një entuziast i regbit, ishte gjithashtu pronari i Castres Olympique, një klub i unionit francez të regbit me qendër në qytetin e Kastresit .  Kompania fitoi 1,972 miliardë euro të ardhura në vitin 2012.  Organizata franceze e punëdhënësve, Mouvement des Entreprises de France, e quajti vdekjen e tij "një humbje të madhe".
Lodève

**Lodève** ( ; Ocitanisht: *Lodeva*  shqiptuar [luˈðevɔ]; Shqip: *Lodeva*) është një komunë në departamentin e Eraut, në rajonin Ocitania në Francën jugore. Është nënprefekturë e departamentit. Prejardhja e emrit të qytetit është nga galishtja *Luteva*, e përbërë nga lut-, moçal, baltë + prapashtesa -eva. Prandaj mund të përkthehet si *vendi me baltë* ose *qyteti kënetor* . 

## Gjeografia 
majtas|parapamje|350x350px| Harta

## Klima 
Lodeva ka një klimë kryesisht mesdhetare, me verë të nxehtë  të favorshme për vreshtarinë . Stuhitë e dhunshme dhe shirat e rrëmbyeshëm shihen shpesh në fund të verës, duke çuar në përmbytje dhe baltë dhe këneta që i dhanë emrin qytetit.

## Historia 
Lodeva filloi si kryeqyteti i një fisi të Volcae, *Lutevani*, përpara se të bëhej qyteti romak *Luteva* (i njohur gjithashtu si *Forum Neronis* ). Qyteti ishte një pikë ndalimi në pelegrinazhin drejt Santiago de Compostelas përmes rrugës Arles . Nga shekulli i 5-të deri në Revolucionin Francez, ajo ishte selia e peshkopëve të Lodevës .  Ishte gjithashtu një qendër e prodhimit të tekstilit nën Luigjin e XV dhe ishte shtëpia e një prej dy fabrikave mbretërore për tapiceri, tjetra ishte ajo e Gobelinëve në Paris.

Kohët e fundit, zona ishte qendra e një rezistence të fortë kundër pushtimit nazist gjatë Luftës së Dytë Botërore.

## Pamjet 
[majtas|parapamje|388x388px| Xhami me njolla në [Katedralja Lodève|katedralen e Lodevës]]

* Katedralja e Lodevës ( *Cathédrale Saint-Fulcran de Lodève* ), pjesë të së cilës datojnë nga shekulli i gjashtë.
* Muzeu Fleury (ekspozita të përkohshme të artit (kryesisht piktura) dhe një koleksion i përhershëm arkeologjik).
* Halle Dardé, kushtuar skulptorit vendas Paul Dardé .
* L'Atelier national du tapis de Lodève, punëtori shtetërore franceze e prodhimit të qilimave (vizita të organizuara nga Zyra Turistike, Lodève).

## Popullatë 
Lodeva ka një popullsi mjaft të madhe algjeriane (shih pied noir, harki ), brezi i parë i së cilës luftoi për francezët dhe u vendos këtu pas Luftës Civile Algjeriane.

## Ekonomia 
Qyteti strehon një kompani të famshme të prodhimit të qilimave, pjesë e Savonnerie , e cila dikur furnizonte qilima për familjen mbretërore franceze dhe ende sot prodhon qilima të punuar me dorë për ndërtesat shtetërore.

Vreshtaria, e fokusuar në varietetin e rrushit Carignan, është një industri kryesore. Klima është gjithashtu e favorshme për prodhimin e frutave, dhe pjeshkët, kajsitë, pjeprin dhe domatet e rajonit vlerësohen kudo në Francë e përtej.
Thuir

**Thuir** ( ; Katalonisht : **Tuïr** , [tuˈi] ; Shqip: *Thurri*) është një komunë në departamentin Pirenejtë-Orientalë, Franca jugore. 

## Gjeografia 
Thurri ndodhet në jugperëndim të Përpinjanit, në kantonin Les Aspres dhe në qarkun e Përpinjanit . Ndodhet në një fushë midis zonave natyrore të Aspresit dhe Riberalit.
qendër|parapamje|300x300px| Harta e Thurrit dhe komunave përreth

## Popullsia
Përafrimi i Spouge

Në matematikë, **përafrimi i Spouge** është një formulë për llogaritjen e një përafrimi të funksionit gama . Ai u emërtua sipas John L. Spouge, i cili përcaktoi formulën në një punim të vitit 1994.  Formula është një modifikim i përafrimit të Stirlingut, dhe ka formën

: \Gamma(z+1) = (z+a)^{z+\frac12} e^{-z-a} \left( c_0 + \sum_{k=1}^{a-1} \frac{c_k}{z+k} + \varepsilon_a(z) \right)

ku *a* është një numër i plotë pozitiv arbitrar dhe koeficientët janë dhënë nga

: \begin{align} c_0 &= \sqrt{2 \pi}\\
c_k &= \frac{(-1)^{k-1}}{(k-1)!} (-k+a)^{k-\frac12} e^{-k+a} \qquad k\in\{1,2,\dots, a-1\}. \end{align}

Spouge ka vërtetuar se, nëse Re( *z* )&nbsp;>&nbsp;0 dhe *a*&nbsp;>&nbsp;2, gabimi relativ në hedhjen *e ε* *a* ( *z* ) kufizohet me

: a^{-\frac12} (2 \pi)^{-a-\frac12}.

Formula është e ngjashme me përafrimin e Lanczosit, por ka disa veçori të dallueshme.  Megjithëse formula Lanczos shfaq konvergjencë më të shpejtë, koeficientët e Spouge-it janë shumë më të lehtë për t'u llogaritur dhe gabimi mund të vendoset në mënyrë arbitrare të ulët. Prandaj formula është e përdorshme për vlerësimin me saktësi arbitrare të funksionit gama. Megjithatë, duhet treguar kujdes i veçantë për të kapur saktësi të mjaftueshme gjatë llogaritjes së shumës për shkak të magnitudës së madhe të koeficientëve *c k*, si dhe shenjës së tyre të alternuar. Për shembull, për *a*&nbsp;=&nbsp;49, duhet llogaritur shuma duke përdorur rreth 65 shifra dhjetore të saktësisë në mënyrë që të merren 40 shifrat dhjetore të premtuara të saktësisë.
Sorèze

**Sorèze** (  ; Ocitanisht: *Sorese*  ; Shqip: *Soreza*) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.
Mirande

**Mirande** (  ; Ocitanisht: *Miranda* ; Shqip: *Miranda*) është një komunë në departamentin Gers, Ocitania, Franca jugperëndimore .

## Gjeografia 
qendër|parapamje|300x300px| Miranda dhe komunat përreth

## Popullsia 
## Sajtet me interes 

File:Hôtel_de_ville_de_Mirande_(Gers,_France).JPG|Bashkial
File:St._Mary's_Cathedral,_Mirande,_Gers,_France.JPG|Katedralja e Shën Mërisë
File:Clock_Tower,_Mirande,_Gers,_France.JPG|Kulla e sahatit
File:Rohan_Tower,_Mirande,_Gers,_France.JPG|Kulla Rohan
Gourdon, Lot

**Gourdon** (  ; Ocitanisht: *Gordon*; Shqip: *Gordoni*) është një nënprefekturë e departamentit Olt në rajonin e Ocitanisë në Francën Jugperëndimore. Në vitin 2019, komuna kishte një popullsi prej 3,981 banorësh.

Qyteti i vogël, jo shumë larg Rokamadurit, ndodhet afër departamentit Dordonjë në rajonin Nouvelle-Aquitaine . Gordoni ka një të kaluar të pasur parahistorike, që mund të shihet ende sot përmes një përqendrimi të lartë të vendeve parahistorike. Është kryeqyteti i Bouriane, pjesë e rajonit natyror të Quercy, e cila shtrihet deri në lumin Dordonjë dhe fqinje me Perigordin .

## Gjeografia 
Qyteza shtrihet në mes të komunës, mbi bregun e djathtë të lumit Bléou, një degë e përroit Céou, e cila formon pjesën më të madhe të kufirit jugor të komunës. Stacioni Gourdon ka lidhje hekurudhore me Brive-la-Gaillarde, Cahors dhe Toulouse.

## Demografia 
## Monumentet 

File:Gourdon_la_mairie.jpg|Bashkia
File:St_Pierre_de_Gourdon_(Lot)_Façace.jpg|Fasada e kishës së Shën Pjetrit
File:St_Pierre_de_Gourdon_(Lot)_Vitraux_de_la_nef.jpg|Brendësia e kishës së Shën Pjetrit
Beteja e Mali Trnovac

Beteja e Mali Trnovac ishte një incident në Luftën e Luginës së Preshevës, ku morrën pjesë UÇPMB dhe Jugosllavia. Serbia nisi një ofensivë kundër UÇPMB pran fshatit, në betejë morrën pjesë mijëra ushtarë dhe automjete të blinduara. Ushtarë e UÇPMB ishin fshehur pranë Malit dhe ishin të përgatitur për ofensivën dhe kishin armë të rënda. Serbia nuk ia arriti qëllimit të saj për ofensivën. Beteja zgjati për disa ditë me radhë.
Ahmet Isufi

thumb|Ahmet Isufi
**Ahmet Isufi** ishte anëtar i Kuvendit të Kosovës i Grupit Parlamentar të AAK-së në kohën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës, më 17 shkurt 2008. 
## Referime
Andoni Ortuzar

**Andoni Ortuzar Arruabarrena** (lindur më 13 korrik 1962) është një politikan dhe gazetar spanjoll i etnisë baske, dhe president i Partisë Nacionaliste Baske . 

## Jeta e hershme 
Andoni Ortuzar lindi më 13 korrik 1962 në Sanfuentes, në zonën e minierave ( Biskajë ) në Spanjë . Ai studioi "shkenca informacioni", dega e gazetarisë, në Universitetin e Vendit Bask . Në fund të karrierës së tij, ai u bë redaktor i Radios Popullore të Bilbaos.

Në vitin 1981, punësohet si gazetar tek gazeta Deia ku qëndroi deri në vitin 1987 . Në Deia, ai ishte drejtues i seksioneve të piunës dhe politikës baske.
Katedralja Notre-Dame-de-la-Sède

**Katedralja Notre-Dame-de-la-Sède** ( Frëngjisht: *Cathédrale Notre-Dame-de-la-Sède de Saint-Lizier* ) është një nga dy ish -bashkëkatedralet e qytezës Saint-Lizier në Francën jugore. Tjetra është Katedralja Saint-Lizier . Qyteza  Saint-Lizier ishte më parë selia e peshkopit të Couserans . Dioqeza u shfuqizua me kushtetutën civile të klerit në 1790, dhe kjo u konfirmua nga Konkordati i vitit 1801 .

## Arkitekturë 
Ndërtesa aktuale e kishës daton nga shekulli i 12-të dhe është ndërtuar në vendin e një kishe të mëparshme. Ajo u zgjerua në shekullin e 14-të dhe u modifikua në shekullin e 16-të. Pallati i peshkopit ngjitur u ndërtua rreth vitit 1675. Është renditur që nga viti 1994 si *monument historik* nga Ministria Franceze e Kulturës .
Gabriac, Lozère

**Gabriac** (  ; Shqip: Gabriaku) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore. 

## Popullsia
Mugron

**Mugron** (  ; Shqip: Mugrani) është një komunë në departamentin Landes në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore. 

## Popullsia
Bédouès-Cocurès

**Bédouès-Cocurès** (  ; Ocitanisht: *Bedoesc e Cocurès* ; Shqip: *Bedosi dhe Kokyra*) është një komunë në departamentin Lozère, Franca jugore . Bashkia u krijua më 1 janar 2016 nga bashkimi i ish-komunave Bédouès dhe Cocurès .
Altier

**Altier** (  ; Ocitanisht: *Altièr* ; Shqip: *Altjeri*) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.

## Popullsia
Allenc

**Allenc** (Ocitanisht: *Alenc* ; Shqip: *Alenca*) është një komunë në departamentin Lozerë në Francën jugore. Ndarja e trefishtë midis pellgjeve Gironde, Loire dhe Ronë shtrihet brenda komunës.

## Popullsia
Ispagnac

**Ispagnac** (  ; Ocitanisht: *Espanhac* ; Shqip: *Espanjaku*) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Saint-Germain-du-Teil

**Saint-Germain-du-Teil** (  ; Ocitanisht: *Sant German del Telh* ; Shqip: *Shën Vilhemi i Telit*) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.
Meyrueis

**Meyrueis** (  ; Ocitanisht: *Maruèis*; Shqip: *Marusi*) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.

## Gjeografia 
parapamje| Lumi Jonte në Marus
Qyteti i Marusit ndodhet midis ultësirës së Mont Aigoual në jug dhe Causse Méjean në veri. Kështu, qyteti shënon kufirin midis zonave gjeografike të Grands Causses, Causse Noir dhe Causse Méjean, dhe maleve Cévennes . Aty takohen tre lumenj: Jonte, Bétuzon dhe Brèze.

Komunat fqinje janë Saint-Pierre-des-Tripiers dhe Hures-la-Parade në veri, Gatuzières në lindje, Saint-Sauveur-Camprieu dhe Lanuéjols në jug. Më në fund, në jug-perëndim, gjejmë komunën Veyreau në *departamentin* Aveyron .
parapamje| Shkëmbi nga ura mbi Jonte

### Kalaja e Roquedols 
parapamje| Kalaja Roquedols
Kalaja Roquedols, e vendosur 2&nbsp;km në jug të qytetit në luginën e Béthuzon, daton nga gjysma e parë e shekullit të 16-të.

### Kisha e Shën Pjetrit 
parapamje| Pamje e kishës së Shën Pjetrit dhe tempullit protestant nga Shkëmbi

### Tempulli protestant 
parapamje| Tempulli protestant
Laubert

**Laubert** (  ; Ocitanisht: *Laubèrt* ; Shqip: *Laberti*) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.

## Gjeografia 
Laberti është në RN88, 20 kilometra në veri të Mendës dhe 69 kilometra në jug të Le Puy-en-Velay .

## Historia 
### Kisha 
Një kishëz u themelua në 1278, e cila u shkatërrua në 1636 dhe u rindërtua në 1773. Kapela u zëvendësua nga kisha aktuale në 1825.

Kulla e kishës është "en peigne". Këshilli i komunës ribëri kambanën kryesore në vitin 1963, sepse ajo ishte plasaritur.
Saint-Alban-sur-Limagnole

**Saint-Alban-sur-Limagnole** (  ; Ocitanisht: *Sent Auban* ; Shqip: *Shën Albani*) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.  Ndodhet në pjesët veriore të departamentit Lozerrë .
Prunières, Lozère

**Prunières** (  ; Ocitanisht: *Prunièiras* ; Shqip: *Prunierasi*) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.
Pont-de-Montvert-Sud-Mont-Lozère

**Pont-de-Montvert-Sud-Mont-Lozère** (Ocitanisht: *Pònt de Montverd - Sud Mont Losera* ; Shqip: *Pika e Malverdhit - Jugu i Malit Lozer*ë) është një komunë në departamentin Lozère, Franca jugore. Komuna u krijua më 1 janar 2016 nga bashkimi i ish-komunave Le Pont-de-Montvert, Fraissinet-de-Lozère dhe Saint-Maurice-de-Ventalon .
Termes, Lozère

**Termes** (  ; Ocitanisht: *Tèrmes* ; Shqip: *Termesi* ) është një komunë në departamentin Lozère në Francën jugore.
Cassagnas

**Cassagnas** (Ocitanisht: *Cassanhaç* ; Shqip: *Kasanjasi*) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore. 

Fshati Kasanjas shtrihet në luginën e lumit Mimente dhe në shtegun e Robert Louis Stevenson (GR 70), një shteg popullor në distanca të gjata që ndjek afërsisht rrugën e përshkuar nga Robert Louis Stevenson në 1878 dhe e përshkruar në librin e tij *Udhëtime me një gomar në Cévennes* .  Stevenson përmend fshatin me emër.
Lufta e vitit 1812

[parapamje|Dëmtimi i Kapitolit të Shteteve të Bashkuara pas djegies së [Uashingtonit, Isaac Brock i plagosur për vdekje nxit vullnetarët e Jorkut në betejën e Queenston Heights, USS *Kushtetuta* kundër HMS *Guerriere*, Vdekja e Tecumseh në 1813, Andrew Jackson mposht sulmin britanik në New Orleans në 1815.]]
**Lufta e vitit 1812** (18 qershor 1812 - 17 shkurt 1815) u zhvilluan nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe aleatët e saj indigjenë kundër Mbretërisë së Bashkuar dhe aleatëve të saj indigjenë në Amerikën e Veriut Britanike, me pjesëmarrje të kufizuar nga Spanjës në Florida. Filloi kur Shtetet e Bashkuara i shpallën luftë më 18 qershor 1812. Megjithëse kushtet e paqes u ranë dakord në Traktatin e Gentit të dhjetorit 1814, lufta nuk përfundoi zyrtarisht derisa traktati i paqes u ratifikua nga Kongresi më 17 shkurt 1815.

Tensionet filluan nga dallimet e gjata mbi zgjerimin territorial në Amerikën e Veriut dhe mbështetjen britanike për fiset indigjene amerikane që kundërshtuan vendosjen koloniale të SHBA-së në Veriperëndimin e Vjetër. Këto u përshkallëzuan në vitin 1807 pasi Marina Mbretërore filloi të zbatonte kufizime më të rrepta në tregtinë amerikane me Francën dhe burrat e grupeve të shtypit që ata pretendonin si subjekte britanike, madje edhe ata me certifikata të nënshtetësisë amerikane. Opinioni në SHBA-ja ishte e ndarë për mënyrën se si do të përgjigjeshin, dhe megjithëse shumica në Dhomën e Përfaqësuesve dhe Senat votuan për luftë, ata u ndanë në vija të rrepta partiake, me [Partinë Demokratike-[Partia Republikane (SHBA)|Republikane në favor dhe Partinë Federaliste kundër. Lajmet për lëshimet britanike të bëra në përpjekje për të shmangur luftën nuk arritën në SHBA deri në fund të korrikut, kohë në të cilën konflikti ishte tashmë në zhvillim e sipër.

Në det, Marina Mbretërore vendosi një bllokadë efektive në tregtinë detare të SHBA-së, ndërsa midis 1812 dhe 1814, rregulltarët britanikë dhe milicia koloniale mposhtën një seri sulmesh amerikane në Kanadanë e Epërme. Abdikimi i Napoleonit në fillim të vitit 1814 i lejoi britanikët të dërgonin trupa shtesë në Amerikën e Veriut dhe Marinën Mbretërore për të përforcuar bllokadën e tyre, duke dëmtuar ekonominë amerikane. Në gusht të vitit 1814, negociatat filluan në Gent, me të dyja palët që dëshironin paqen; ekonomia britanike ishte ndikuar rëndë nga embargoja tregtare, ndërsa federalistët mblodhën Konventën e Hartfordit në dhjetor për të zyrtarizuar kundërshtimin e tyre ndaj luftës.

Në gusht të vitit 1814, trupat britanike Dogjën Uashingtonin, përpara se fitoret amerikane në Baltimore dhe Plattsburgh në shtator ti përfundonin luftimet në veri. Në Shtetet e Bashkuara Juglindore, forcat amerikane dhe aleatët indianë mundën një fraksion anti-amerikan të Creek. Në fillim të vitit 1815, trupat amerikane mposhtën një sulm të madh britanik në New Orleans.

## Shiko edhe 
* Lufta Revolucionare Amerikane
* Revolucioni Amerikan
* Trembëdhjetë Kolonitë
* Historia e Shteteve të Bashkuara të Amerikës
* Perandoria Britanike
* Amerika Veriore Britanike
* Amerika britanike

## Referenca
Langogne

**Langogne** (  ; Ocitanisht: *Lengònha* ; Shqip: *Langonja*) është një komunë në departamentin Lozerrë në Francën jugore.

E vendosur në rrugën antike Regordane, linjën hekurudhore Paris-Nimes dhe rrugën RN 88 (Lion-Tuluzë), qyteti ka qenë prej kohësh një udhëkryq tregtar midis Auvernjës, Cévennes dhe Languedoc . Është një nga portat e qarkut historik të Gévaudan dhe të rajonit Ocitani .

## Historia 
Emri shfaqet në korpusin e toponimisë galike .

Mali i Milanos mund të ketë qenë një oppidum (siç sugjerohet nga gjetjet e medaljeve, monedhave dhe armëve romake). Mund të ketë qenë zona e takimit të haraçit Gabali që u bashkua me ushtrinë e Vercingetorix në luftën e tyre kundër Çezarit.

Në Mesjetën e Hershme, territori i përkiste Vigerisë së Miliac-ut, një nga tetë përbërëset e Gjevadanit. Vetë qyteti u themelua në vitin 998 nga murgjit e le Monastier. Qyteti mesjetar, i ndërtuar rreth manastirit, përfitoi nga Regordane për t'u bërë një qendër e rëndësishme tregtare. Përroi lejon zhvillimin e industrisë së leshit dhe tekstilit.

Gjatë Luftërave të Fesë, qyteti u plaçkit në 1568 nga trupa hygenote e kapitenit Merle .

Gjuetia e bishës së Gjevadanit filloi në Langonjë në 1764. Gjatë Revolucionit Francez, shumë sende fetare u shkatërruan nga zjarri në qendër të qytetit në 1793.

Stacioni hekurudhor u hap në 1860. Langonja lidhet drejtpërdrejtë me Parisin dhe Nimesin. Kjo çoi në rritjen e industrisë (kryesisht asaj të mishit ) dhe turizmit.

Langonja është vendlindja e Pierre-Victor Galtier, një patolog i shquar i kafshëve të shekullit të 19-të, profesor në shkollën veterinare të Lionit. Vdekja e tij në vitin 1908 e pengoi atë të fitonte çmimin Nobel për punën e tij mbi tërbimin.

## Popullsia
Saint-Martin-aux-Bois

**Saint-Martin-aux-Bois** (Shqip: Shën Martini Ozbua) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Montmacq

**Montmacq** (  ; Shqip: Montmaku) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.

## Gjeografia 
### Vendndodhja 
Montmaku shtrihet midis komunave Compiègne dhe Noyon, dhe kufizohet në veri, lindje dhe jug të saj nga pylli Laigue.

Në perëndim të tij shtrihet lumi Oise, i cili e ndan atë nga Thourotte .

## Kultura 
Montmaku është vendlindja e Emma Dobigny (1851-1925), një modele për piktorë të tillë si Edgar Degas, Pierre Puvis de Chavannes dhe Jean-Baptiste Camille Corot .
Thourotte

**Thourotte** (  ; Shqip: Tyrota/Thurota) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.
Montgerain

**Montgérain** (  ; Shqip: Malgjerani) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.

Malgjerani ndodhet 40&nbsp;km në verilindje të Beauvais dhe 23&nbsp;km në veriperëndim të Compiègne . Fqinjët e tij më të afërt janë Saint-Martin-aux-Bois, Coivrel dhe Ménévillers . Komunitete të tjera fqinje janë Tricot në veri, Maignelay-Montigny në veriperëndim dhe Wacquemoulin në jug.
Noyon

**Noyon** (  ; Pikard: *Noéyon*; Latinisht: *Noviomagus Veromanduorum*, **Noviomagus i Veromandui**, pastaj  ; Shqip: *Nuajoni*) është një komunë në departamentin Oise, Franca veriore . 

## Gjeografia 
Nuajoni shtrihet në lumin Oise, rreth 95 kilometra në verilindje të Parisit . Kanali Oise dhe Canal du Nord kalojnë nëpër komunë. Stacioni Noyon shërbehet nga trenat rajonalë për në Creil, Saint-Quentin, Compiègne dhe Paris.

## Historia 
Galo-Romakët themeluan qytetin nën emrin **Noviomagus** ( Keltisht për "Fusha e Re" ose "Tregu"). Meqenëse disa qytete të tjera ndanin emrin, ai dallohej duke specifikuar njerëzit që jetonin në dhe rreth tij. Qyteti përmendet në Itinerarin Antonine si 27&nbsp;Milje romake nga Soissons dhe 34&nbsp;Milje romake nga Amiens, por d'Anville vuri në dukje se largësitë duhet të jetë në gabim, Amiens është më larg dhe Soissons më afër se sa tregohet. 

Katedralja në Nuajon ishte vendi ku Karli i Madh u kurorëzua si bashkë-mbret i Frankëve në 768,  siç ishte mbreti i parë Kapetian, Hugh Capet në 987.  Në 859 qyteti u sulmua nga vikingët  dhe peshkopi, Immo, u kap dhe u vra.  Qyteti mori një statut komunal në 1108, i cili u konfirmua më vonë nga Philip Augustus në 1223. Në shekullin e dymbëdhjetë, dioqeza e Noyonit u ngrit në një dukat kishtar në epokën e Francës . Katedralja romaneske u shkatërrua nga zjarri në 1131, por shpejt u zëvendësua nga katedralja aktuale, Notre-Dame de Noyon, e ndërtuar midis 1145 dhe 1235, një nga shembujt më të hershëm të arkitekturës gotike në Francë. Biblioteka e peshkopit është një shembull historik i ndërtimit me gjysmë druri .

Me Traktatin e Nuajonit, të nënshkruar më 13 gusht 1516 midis Françeskut I të Francës dhe perandorit Karli i V, Franca braktisi pretendimet e saj ndaj Mbretërisë së Napolit dhe mori Dukatin e Milanos si shpërblim. &#x2014; përfundoi Luftën e Lidhjes së Kambrait &#x2014; një fazë e Luftërave Italiane .

Gjatë luftës italiane të mbretit Henri II në 1557, pjesa më e madhe e Nuajonit do të digjej,  në mes të pushtimit të Pikardisë nga Filipi II i Spanjës,  përpara se të ktheheshin në lagjet e tyre dimërore në Holandën spanjolle . 

Afër fundit të shekullit të gjashtëmbëdhjetë qyteti ra nën kontrollin e Habsburgëve, por Henriku IV i Francës e rimorri atë. Konkordati i vitit 1801 e shtypi peshkopatën e tij. Qyteti u pushtua nga gjermanët gjatë Luftës së Parë Botërore dhe Luftës së Dytë Botërore dhe në të dyja rastet pësoi dëme të mëdha.

## Popullatë
Agim Veliu

**Agim Veliu** ishte anëtar i Kuvendit të Kosovës i Grupit Parlamentar të LDK-së në kohën e shpalljes së pavarësisë së Kosovës, më 17 shkurt 2008. 
## Referime