Mandolina

**Mandolinë** ( ; fjalë për fjalë " mandola e vogël") është një instrument muzikor me tela në familjen e lahutës dhe në përgjithësi këputet me një plektrum . Më së shpeshti ka katër korse telash të dyfishuar të sintonizuar në unison, duke dhënë kështu gjithsej tetë tela. Përdoren një larmi llojesh fijesh, ku fijet prej çeliku janë më të zakonshmet dhe zakonisht më pak të kushtueshmet. Kurset zakonisht akordohen në një interval prej të pestave të përsosura, me të njëjtin akordim si një violinë (G3, D4, A4, E5). Gjithashtu, ashtu si violina, është anëtari i një familjeje që përfshin mandolën, mandolinën oktavë, mandocelon dhe mandobasin .

## Vështrim 
Ka shumë stile të mandolinës, por tre llojet më të zakonshme janë mandolina *napolitane* ose *me shpinë të rrumbullakët*, mandolina *e sipërme* dhe mandolina *me shpinë të sheshtë* . Versioni me shpinë të rrumbullakët ka një fund të thellë, të ndërtuar nga rripa druri, të ngjitur së bashku në një tas. Kulmi, i njohur gjithashtu si mandolina *me majë të gdhendur* ka një majë të harkuar dhe një shpinë më të cekët, të harkuar të dyja të gdhendura nga druri. Mandolina me shpinë të sheshtë përdor fletë të holla druri për trupin, të lidhura në brendësi për forcë në një mënyrë të ngjashme me një kitarë. Çdo stil instrumenti ka cilësinë e tij të tingullit dhe lidhet me forma të veçanta të muzikës. Mandolinat napolitane shfaqen dukshëm në muzikën klasike evropiane dhe muzikën tradicionale . Instrumentet archtop janë të zakonshme në muzikën popullore amerikane dhe muzikën bluegrass . Instrumentet me shpinë të sheshtë përdoren zakonisht në muzikën popullore irlandeze, britanike dhe braziliane dhe *estudiantinat* meksikane.

Variacione të tjera të mandolinës ndryshojnë kryesisht në numrin e vargjeve dhe përfshijnë modele me katër tela (të akorduar në të pestat) si Brescian dhe Cremonese; tipe me gjashtë tela (të akorduar në të katërtat ) si milanezët, lombardët dhe sicilianët; instrumente me gjashtë tela me 12 tela (dy tela për kurs) si gjenovezët; dhe tricordia, me katër korse me tela të trefishta (gjithsej 12 tela). 

Pjesa më e madhe e zhvillimit të mandolinës rrotullohej rreth tavolinës së zhurmës (maja). Instrumentet e hershme ishin të qeta, të lidhura me tela të zorrëve dhe të këputura me gishta ose me thikë. Megjithatë, instrumentet moderne janë më të zhurmshme, duke përdorur tela metalikë, të cilët ushtrojnë më shumë presion se telat e zorrëve. Tabela moderne e zanores është projektuar për t'i bërë ballë presionit të telave metalike që do të thyenin instrumentet e mëparshme. Sfondi vjen në shumë forma - por përgjithësisht në formë të rrumbullakët ose në formë loti, ndonjëherë me rrotulla ose projeksione të tjera. Zakonisht ka një ose më shumë vrima zanore në tabela zanore, qofshin të rrumbullakëta, ovale ose të formës së një  kaligrafike (f-vrima). Një vrimë tingulli e rrumbullakët ose ovale mund të mbulohet ose kufizohet me rozeta dekorative ose purfling .     

Mandolinat evoluan nga instrumentet e familjes së lahutës në Evropë. Paraardhësit e saj përfshijnë gittern dhe mandore ose mandola në Itali gjatë shekujve 17 dhe 18. Kishte një sërë variante rajonale, por dy më të përhapurit ishin mandolina napolitane dhe mandolina lombarde. Stili napolitan është përhapur në mbarë botën.

## Shih edhe 
* Muzika
* Muzikologjia
* Instrumenti muzikor

## Literatura 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 
*  Edition MANDO – Edition MANDO Verlags-Bestellung

## Referime