Djurgårdens IF Fotboll

**Djurgårdens IF Fotbollsförening** – i njohur zakonisht si **Djurgårdens IF**, **Djurgården Fotboll** (emri zyrtar), **Djurgården**, dhe (veçanërisht në nivel lokal) '''Djurgår'n**, **Dif** ose **DIF''' është klub futbolli që aktualisht garon në Allsvenskan.Stadiumi i klubit është Tele2 Arena.

## Historia 
### Themelimi 
Djurgårdens IF u themelua kryesisht nga John G. Jansson, më 12 mars 1891, në një kafene në Alberget 4A në ishullin Djurgården në qendër të Stokholmit. Shumica e anëtarëve themelues ishin nga klasa punëtore e kantierit të detit, një identitet që mbeti i vërtetë deri në vitet 1940 dhe 1950.

Klubi fillimisht u fokusua në sportet dimërore dhe atletikën. Fusha e parë e vërtetë e futbollit në Stokholm u krijua në 1896. Departamenti i futbollit i Djurgårdens IF u formua në 1899 me ndihmën e ish-lojtarit të GAIS, Teodor Andersson. Skuadra luajti ndeshjen e saj të parë në korrik 1899, një humbje 1–2 kundër AIK.

Ekipi humbi tre finale të tjera të Kampionatit Suedez, të gjitha kundër ekipeve nga Goteborgu (1906 kundër Örgryte, 1909 kundër Örgryte dhe 1910 kundër IFK Göteborg), përpara se fitorja e tyre e parë të vinte në finalen e 1912 me një fitore 3–1 kundër Örgryte. Në vitin 1910, lojtarët e parë të Djurgården u zgjodhën për kombëtaren suedeze - Ivar Friberg, Erik Lavass, Samuel Lindqvist dhe Bertil Nordenskjöld luajtën në një miqësore kundër Norvegjisë më 11 shtator 1910.

Klubi fitoi tre kampionate të tjera suedeze në vitet 1910 dhe 1920, finalen e 1915 kundër Örgryte, finalen e 1917 kundër AIK dhe finalen e 1920 kundër IK Sleipner.  Ata arritën në dymbëdhjetë nga tridhjetë finalet e kampionatit të luajtura deri në vitin 1925. Bertil Nordenskjöld dhe Ragnar Wicksell morën pjesë në të katër finalet nga 1912 deri në 1920; Gottfrid Johansson, Einar Olsson dhe Sten Söderberg në tre. Nordenskjöld luajti në të gjitha finalet e Djurgården Svenska Mästerskapet. Edhe pse skuadra u bë katër herë kampione suedeze gjatë periudhës kur titulli u vendos nga një finale kampionati, Djurgården nuk arriti kurrë të fitonte ligën kombëtare të periudhës, Svenska Serien.
[djathtas|parapamje|300x300px| [Hans Mild mbron portierin e tij nga lojtari i shpejtë i Degerfors IF Tord Grip.]]
Djurgården nuk u kualifikua për sezonin e parë të Allsvenskan, dhe arriti në ligë vetëm dy herë midis 1924 dhe 1944, në 1927-28 dhe 1936-37, të dyja herët u rikthyen drejtpërdrejt në kategorinë e dytë të Divizionit 2. Klubi gjithashtu luajti tre sezone në nivelin e tretë të atëhershëm, Divizioni 3 (futbolli suedez), midis 1929 dhe 1932. Nga viti 1944 e tutje, Djurgården u bë një ekip i qëndrueshëm Allsvenskan. Stadiumi Olimpik i Stokholmit, i ndërtuar për Lojërat Olimpike Verore të vitit 1912, u bë terreni i përhershëm i shtëpisë së Djurgården në 1936, duke zëvendësuar Tranebergs IP .

### Titujt e Kampionatit Suedez - 1955-1966 
[djathtas|parapamje| Ekipi i Djurgårdens IF i vitit 1959. Mbrapa nga e majta: [Hans Karlsson, Lars Broström, John Eriksson, Birger Eklund, Eje Nilsson, Gösta Sandberg; përpara nga e majta: Olle Hellström, Stig Gustafsson, Arne Arvidsson, Hans Mild och Sigge Parling.]]
Në vitin 1951, Djurgården ishte nënkampion në Svenska Cupen pas një humbjeje në finale 1–2 kundër Malmö FF; kjo ishte finalja e parë e ekipit Svenska Cupen. Katër vjet më vonë, nën menaxherin Frank Soo, ata fituan Allsvenskan për herë të parë në sezonin 1954-55, titullin e tyre të pestë kombëtar. Në 1955-56, Djurgården u bë skuadra e parë suedeze që hyri në Kupën Evropiane. Pasi mposhtën Guardia Warszawa-n në raundin e parë, ata kaluan në çerek-finale ku u barazuan kundër Hibernian, por humbën 1–4 në dy ndeshjet.

Megjithatë, vetëm një vit më vonë, Djurgården përfundoi i 11-ti dhe ra në kategorinë e dytë, por skuadrës iu desh vetëm një sezon për t'u kthyer në Allsvenskan. Në 1964 dhe 1966, Djurgården fitoi kampionatin e tyre të shtatë dhe tetë, me 1966 që shënoi fundin e karrierës së Gösta Sandberg. Sandberg luajti 322 ndeshje në ligë për ekipin nga viti 1951 deri në vitin 1966 dhe shënoi 77 gola. Nofka e tij ishte "Mr Djurgården" dhe, në vitin 1991, ai u emërua "Djurgårdare i shekullit". Sandberg gjithashtu luajti për seksionet e klubit për bandy dhe hokej mbi akull. Ai vdiq në rrugën e tij për në shtëpi pasi mori pjesë në Tvillingderbyt në 2006.

Ishte gjatë periudhës së viteve 1950-1960 që u krijua nofka e klubit "Järnkaminerna" ("Furrat e Hekurt"), për shkak të stilit fizik të lojës së ekipit. Ideali i një lojtari të fortë dhe pa kompromis të Djurgården mund të gjurmohet gjithashtu në rrënjët e klasës punëtore të klubit. 

### 1970-1990 
[majtas|parapamje|240x240px| Një grafik që tregon përparimin e Djurgårdens IF përmes [Sistemi i ligës suedeze të futbollit|sistemit të ligës suedeze të futbollit. Nuancat e ndryshme të grisë përfaqësojnë ndarjet e ligës.]]
Djurgården ishin anëtarë të Allsvenskan gjatë viteve 1970 dhe pati tre vende të treta dhe një humbje përfundimtare në finalen e Svenska Cupen të vitit 1975 si sezonet e tyre më të mira. Gary Williams u bë lojtari i parë i huaj që iu bashkua ekipit në sezonin 1977. Vitet 1980 nuk ishin një dekadë e mirë për klubin, pasi ata u rrëzuan nga Allsvenskan në 1981 dhe, pasi humbën dy play off-et e promovimit, bënë një rikthim të përkohshëm në ligën më të lartë në 1986. Sulmuesi i ardhshëm i Anglisë, Teddy Sheringham, pati një periudhë të shkurtër te Djurgården si i huazuar 19-vjeçar në 1985–86, dhe ishte pjesë e skuadrës që fitoi promovimin në Allsvenskan pasi mundi GAIS në një penallti dramatike në play-off. Në vitin 1987, përveç rënies përsëri nga kategoria, Djurgårdens IF Fotboll paraqiti një deficit prej 12 milionë kronash suedeze dhe më vonë u shndërrua në një aktiebolag.

Djurgården fitoi një tjetër promovim në 1989. Këtë herë, ata qëndruan në Allsvenskan për pesë sezone radhazi dhe, në vitin 1990, skuadra fitoi Kupën e Suedisë për herë të parë. Ata gjithashtu arritën fitoren rekord të klubit kur mposhtën rivalët vendas Hammarby 9–1 në Allsvenskan më 13 gusht të atij viti. Pas një fillimi premtues të viteve 1990, klubi u rrëzua nga Allsvenskan tre herë dhe u promovua dy herë. Gjatë kësaj dekade, problemet ekonomike të klubit pothuajse shkaktuan falimentimin. Sezoni i vitit 1995 filloi mirë, por përfundoi keq; në ndeshjen e fundit në shtëpi të Allsvenskan 1995, një mbështetës, i quajtur më vonë Terror-Tommy në media, doli në fushë dhe goditi gjyqtarin Anders Frisk.

### "Epoka e Artë" e viteve 2000 (1999–2006) 
[djathtas|parapamje| [Andreas Johansson në 2013.]]
Në mesin e sezonit 1999, Zoran Lukic dhe Sören Åkeby morën përsipër ekipin dhe fituan Superettan inaugurues 2000. Ata gjithashtu përfunduan të dytët, megjithëse u promovuan rishtazi, në Allsvenskan 2001. Me një ekip që përfshinte Stefan Rehn, Kim Källström, Andreas Johansson dhe Andreas Isaksson, Djurgården siguroi titullin e tyre të parë kampion në 36 vjet në raundin e fundit të Allsvenskan 2002. Më vonë gjatë vitit, Djurgården fitoi gjithashtu Kupën e Suedisë duke mundur AIK, 1–0 në golin e artë. Gjysma e parë e viteve 2000 ishte një epokë e artë për klubin, me tre kampionate (2002, 2003 dhe 2005) dhe tri kupa (2002, 2004 dhe 2005). Kjo "epokë e artë" për Djurgården përfundoi me një përfundim në vendin e gjashtë në 2006. Klubi ishte një nga pretendentët kryesorë për kampionatin e ligës në vitin 2007, por përfundimisht përfundoi në vendin e tretë. Epoka e artë e pa klubin të luajë kundër klubeve evropiane Juventus, FC Girondins de Bordeaux, Shamrock Rovers F.C., FK Partizan dhe FC Utrecht në garat evropiane, rezultati më i shquar ishte një barazim 2–2 kundër Juventusit në Stadio Delle Alpi.

### 2009 e deri më sot 
[djathtas|parapamje| [Marcus Danielsson|Marcus Danielson në 2018.]]
Djurgården i mbijetoi një playoff të rënies në vitin 2009 për të mbetur në Allsvenskan dhe më pas u bë një ekip në mes të tabelës për pesë sezonet e ardhshme. Bo Andersson, i cili e kishte trajnuar Djurgården për tre titujt e tyre në vitet 2000, u kthye si drejtor i sapoemëruar i sportit në vitin 2014, por ai u detyrua të shiste disa lojtarë të mirë për të provuar të balanconte librat. Në janar 2017, Djurgården shiti sulmuesin ndërkombëtar kenian Michael Olunga për një tarifë rekord klubi prej SEK 40 milion e cila i shndërroi financat e klubit në një nga më të mirat në Suedi. Transferimi gjithashtu bëri të mundur nënshkrimin e legjendës së klubit Kim Källström dhe ish-lojtarit suedez Jonas Olsson. Të dy lojtarët, së bashku me portierin e sapokthyer Andreas Isaksson, luajtën role të rëndësishme pasi Djurgården përfundoi në vendin e tretë në Allsvenskan 2017, duke u kualifikuar në raundin e dytë kualifikues për Ligën e Evropës për herë të parë në dhjetë vjet. Pas 13 vitesh pa asnjë titull, Djurgården fitoi Kupën e Suedisë më 10 maj 2018 pasi kaloi turneun pa pësuar asnjë gol të vetëm. Ata mundën Malmö FF 3–0 në finale në Tele2 Arena.

Për sezonin 2019, Kim Bergstrand dhe Thomas Lagerlöf u bënë menaxherët e ekipit. Djurgården fitoi titullin e ligës për herë të parë në katërmbëdhjetë vjet, duke siguruar një vend në raundin e tretë kualifikues të Ligën e Kampionëve. Pas sezonit Djurgården shiti mbrojtësin dhe kapitenin e ekipit Marcus Danielsson te klubi kinez Dalian Professional për atë që u raportua të ishte një tarifë rekord klubi prej më shumë se SEK 50 milion. Kjo e bëri Djurgården një nga klubet më të pasura të Suedisë së bashku me shitje të ndryshme.
djathtas|parapamje| Skuadra e Djurgården gjatë stërvitjes në 2022
Djurgården përfundoi i katërti në sezonin 2020, kur të gjitha ndeshjet u luajtën në stadiume bosh për shkak të pandemisë COVID-19. Në vitin 2021, ata përfunduan të tretët për të fituar një vend në raundin e dytë kualifikues të Ligës së Konferencës. Ata përfunduan të dytët në sezonin 2022, përsëri duke u kualifikuar në Ligën e Konferencës, dhe më pas të katërtat në 2023. Më 2 shkurt 2024, Djurgården shiti një nga të rinjtë e tyre më të talentuar, Lucas Bergvall, te klubi i Premierligës Tottenham Hotspur për një tarifë rekord klubi prej rreth 10 milionë Euro ose 113 milionë SEK, dhe më 28 korrik klubi njoftoi se kishte shitur Samuelin Dahl te AS Roma në Serie A.

## Lojtarët 
### Skuadra aktuale 
Redaktuar më 25-08-2024.

## Nderimet 
* **Kampionët suedez**
** **Fituesit (12):** 1912, 1915, 1917, 1920, 1954-55, 1959, 1964, 1966, 2002, 2003, 2005, 2019

### Liga 
* **Allsvenskan:**
** **Fituesit (8):** 1954–55, 1959, 1964, 1966, 2002, 2003, 2005, 2019
** Nënkampionët (4): 1962, 1967, 2001, 2022
* **Superettan:**
** **Fituesit (1):** 2000
* **Divizioni 1 Norra:**
** **Fituesit (3):** 1987, 1994, 1998
** Nënkampionët (1): 1997
* **Svenska Serien:**
** Nënkampionët (1): 1911-12

### Kupat 
* **Kupa e Suedisë:**
** **Fituesit (5):** 1989-90, 2002, 2004, 2005, 2017–18
** Nënkampionët (5): 1951, 1974–75, 1988–89, 2012-13, 2023-24
* **Svenska Mästerskapet:**
** **Fituesit (4):** 1912, 1915, 1917, 1920
** Nënkampionët (7): 1904, 1906, 1909, 1910, 1913, 1916, 1919
* **Play-off-et e Allsvenskan:**
** Nënkampionët (1): 1988
* **Tas Korintik:**
** **Fituesit (1):** 1910
** Nënkampionët (2): 1908, 1911
* **Rosenska Pokalen:**
** Nënkampionët (1): 1902
* **Wicanderska Välgörenhetsskölden:**
** **Fituesit (4):** 1907, 1910, 1913, 1915
** Nënkampionët (3): 1908, 1914, 1916
* **Kupa Nordike:**
** Nënkampionët (1): 1959-62 

## Fusnotat 
## Referime