Mongozi gri indian

**Mongozi gri indian ose mangusta gri indiane** ( *Herpestes edwardsi* ) është një specie manguste   amtare në Azinë Perëndimore dhe në nënkontinenti indian . Në gjuhët e Indisë së Veriut (Hindu / *Pengali* ) quhet *Nevlaa* . Mangusta gri indiane zakonisht gjendet në pyje të hapura, skara dhe fusha të kultivuara, shpesh afër vendbanimet e njeriut. Jeton në shkurre , gardhe dhe copa, në mes të pemëve, dhe strehon nën shkëmbinj ose shkurre. Ёshtë shumë i guximshëm dhe kureshtare por i kujdesshëm. Ngjitet shumë mirë. Zakonisht gjenden tek ose çift. Gjuan brejtë, gjarpërinj , vezë , zogj, hardhuca dhe shumëllojshmërinë e jovertebroreve . Përgjatë lumit Chambal ai ushqehet herë pas here me vezë ghariali .

## Anatomia 
Mongozi gri indian ka gëzof gri ose gri hekuri, e cila është më e grimcuar dhe më e ashpër dhe më e trashë se ajo e mongozave të tjera. Vrazhdësia e palltos ndryshon në specie të ndryshme, por përshkruhet se shfaqet më gri sesa mongozat e tjera. Këmbët janë kafe dhe më të errëta se trupi. Flokët rreth surratit dhe syve janë gjithashtu kafe, por me një ngjyrosje të kuqe të ndryshkur më të fortë. Bishti është i dendur , ndërsa maja e bishtit, nëse është me ngjyra, është e verdhë e zbehtë ose e bardhë.

Gjatësia e bishtit të tyre është e barabartë me gjatësinë e trupit të tyre. Gjatësia e trupit: 36–45 cm (14-17 inç) Gjatësia e bishtit: 45 cm (17 inç), pesha: 0,9-1,7 kg (2-4 lb). Meshkujt janë dukshëm më të mëdhenj se femrat. 

## Shpërndarja dhe habitati 
Në përgjithësi është pranuar që mongozi gri indian ndodhet në Arabinë Saudite, Kuvajt, Bahrein, Iran, Afganistan, Pakistan, Indi, Nepal, Sri Lanka dhe Bangladesh, siç përfaqësohet nga harta e shpërndarjes. Një studim i vitit 2007 gjeti ekzemplarë edhe në Turqi, dhe Emiratet e Bashkuara Arabe, duke zgjeruar kështu gamën e njohur.

Pavarësisht se është një kafshë e zakonshme, historia natyrore e mongozës gri indiane nuk është e njohur mirë. Ata duket se janë në gjendje të zënë një larmi të gjerë të habitateve, por duke preferuar llojet e hapura. Këto përfshijnë kullota, zona të hapura, arna shkëmbore,zona të pastruar, gjysmë-shkretëtira, fusha të kultivuara dhe zona të tjera të shqetësuara, zona me trashësi, bimësi të thekur, pyll sekondar të thatë, pyje me gjemba , skajet pyjore, dhe gjithashtu afër vendbanimit njerëzor. Megjithëse krijesa është përshkruar si më pak e varur nga vendbanimet njerëzore, vëzhgimet në Indi në zona me pyje të forta tregojnë se është shumë më e zakonshme përreth vendbanimeve njerëzore që shpesh pastrojnë mbeturinat.

## Taksonomia 
*Ichneumon edwardsii* ishte emri shkencor i propozuar nga Étienne Geoffroy Saint-Hilaire në 1817.

Nënspeciet:

      *H. e. edwardsi*

      *H. e. ferrugineus*

      *H. e. lanka*

      *H. e. montanus*

      *H. e. pyula*

## Ekologjia dhe sjellja 
parapamje|Ilustrimi i mongozit gri indian dhe kobras
Mangusta gri indiane është e kudogjendshme, megjithëse pjesa më e madhe e dietës së saj është e përbërë nga preja e gjallë që kap nga të qenit një gjahtar oportunist, me minj, hardhuca, gjarpërinj dhe brumbuj që përbëjnë pjesën më të madhe. Gjithashtu han edhe zogj tokësorë, vezët e tyre, karkalecat, akrepat, centipedët, bretkosat, gaforret, peshqit dhe pjesët e bimëve: frutat, manaferrat dhe rrënjët, si dhe preja më e madhe përfshirë lepujt. Vret pre duke dhënë një kafshim në qafë ose kokë.

Kjo specie është e njohur për aftësinë e saj për të luftuar gjarpërinjtë helmues. Kryesisht e arrin këtë duke e lodhur gjarprin, duke e tërhequr atë për të bërë goditje të shumta që i shmang akrobatikisht. Mbrojtja sekondare kundër kafshimit helmues përfshin flokët e ngurtë të ngurtë, i cili ngacmohet në raste të tilla, lëkura e trashë e lirshme dhe receptorët e specializuar të acetilkolinës e bëjnë atë rezistent ose imun ndaj helmit të gjarprit . 

Mongozi gri indian zakonisht hap vezët duke i mbajtur ato midis putrave dhe duke kafshuar një vrimë në fundin e vogël. Monngozat më të vogla zakonisht hapin vezët duke i hedhur ato midis këmbëve të tyre kundër një sendi të vështirë, kështu që është spekuluar, që mongoz gri indian i rritur duhet të bëjë të njëjtën gjë me vezë të mëdha.
parapamje|Këlysh mongoze gri indian inkuizicionale në Parkun Zoologji të Lucknow .
Mongozi gri indian bashkohet midis Marsit dhe Tetorit, duke riprodhuar dy deri në tre herë çdo vit. Periudha e gestacionit zgjat 60 deri në 65 ditë, femra lind dy deri në katër pasardhës.

Jetëgjatësia e mongozit gri indiane është shtatë vjet në të egër, ose 12 vjet, kur është në robëri.

## Mardhënjet me njerzit 
Mangusta gri indiane shpesh mbahet si kafshë shtëpiake për të mbajtur banesat pa minj dhe dëmtues të tjerë. 

Mangusta gri indiane është kafsha shtetërore e Chandigarh .

Lloji është i mbrojtur në Indi, por një tregti e paligjshme e flokëve me qëllim të bërjes së furçave të bojrave dhe furçave të rruajtjes vazhdon, dhe ky është një nga kërcënimet më të rëndësishme të tij.  Rreth 3000 mongoza u vranë për të prodhuar 155 kg. të flokëve të papërpunuar me mongoz, të cilat u kapën nga Departamenti i Pyjeve Uttar Pradesh dhe Zyra e Kontrollit të Krimit të Jetës së egër (WCCB) në vitin 2018. 

## Galleria 

Skeda:Indian Mongoose (Herpestes edwardsii)- is it- at Hyderabad, AP W 106.jpg|Mongozi gri fotografuar ne Hyderabad, Indi.
Skeda:Herpestes edwardsii. 2.jpg|Mangusta gri indiane fotografuar nr Nagerhole, Karnataka
Skeda:Indian Mongoose (Herpestes javanicus)- is it- at Hyderabad, AP W 101.jpg|Ne Hyderabad, Indi.

## Referime