Libër audio

Një **libër audio** është një regjistrim i një libri ose një vepre tjetër që lexohet me zë të lartë. Leximi i tekstit të plotë përshkruhet si "i pashkurtuar", ndërsa leximet e versioneve më të shkurtra janë përmbledhje.

Audioja e folur ka qenë e disponueshme në shkolla dhe biblioteka publike dhe në një masë më të vogël në dyqanet e muzikës që nga vitet 1930. Shumë albume me fjalë të folura janë bërë para epokës së kasetave, disqeve kompakte dhe audio e shkarkueshme, shpesh me poezi dhe pjesë teatrale dhe jo libra. Vetëm në vitet 1980 mediumi filloi të tërheqë shitësit e librave dhe më pas shitësit me pakicë të librave filluan të shfaqnin libra audio në raftet e librave dhe jo në ekrane të veçanta.

## Historia
parapamje|djathtas|"Gramafono në shtëpi duke lexuar një roman." Nga *Daily Graphic* (New York), 1878.
Regjistrimet e fjalëve të folura u bënë të mundura për herë të parë me shpikjen e gramafonit nga Thomas Edison në vitin 1877. "Librat fonografikë" ishin një nga aplikacionet origjinale të parashikuara nga Edison, i cili "do t'u fliste njerëzve të verbër pa përpjekje nga ana e tyre." Nëse bëhet një gabim, regjistrimi ndërpritet dhe transmetuesi e lexon përsëri. Librat audio të prodhuar nga shtëpitë kryesore botuese i nënshtrohen një procesi korrigjimi dhe redaktimi pas regjistrimit të rrëfimit.

Rrëfimtarët zakonisht paguhen mbi bazën e një ore të regjistruar të përfunduar, që do të thotë nëse u deshën 20 orë për të prodhuar një libër 5-orësh, tregimtari paguhet për 5 orë, duke ofruar kështu një nxitje për të mos bërë gabime. Sipas studimit të National Endowment for the Arts, "Reading at Risk: A Survey of Literary Reading in America" (2004), dëgjimi i librave audio rrit arsimimin e përgjithshëm.

## Praktikat e dëgjimit
Librat audio konsiderohen si një mjet i vlefshëm për shkak të formatit të tyre. Ndryshe nga librat tradicionalë ose një program video, mund të dëgjoni një audiolibër ndërsa kryeni detyra të tjera. Detyra të tilla përfshijnë larjen e rrobave, stërvitjen, tëharrjen dhe aktivitete të ngjashme. Përdorimi më i popullarizuar i përgjithshëm i librave audio nga të rriturit është gjatë udhëtimit me makinë ose me transport publik, si një alternativë ndaj radios ose muzikës. Shumë njerëz dëgjojnë gjithashtu vetëm për t'u çlodhur ose ndërsa shkojnë për të fjetur.

Një studim i fundit i publikuar nga Audio Publishers Association zbuloi se shumica dërrmuese e përdoruesve të librave audio dëgjojnë në makinë dhe më shumë se dy të tretat e blerësve të librave audio i përshkruan librat audio si relaksues dhe një mënyrë të mirë për të kryer shumë detyra. Një arsye tjetër e deklaruar për zgjedhjen e librave audio mbi formatet e tjera është se një performancë audio i bën disa libra më interesantë.

Praktikat e zakonshme përfshijnë:

* '*Riluajtja*: Në varësi të shkallës së vëmendjes dhe interesit të dikujt, shpesh është e nevojshme të dëgjohen segmente të një libri audio më shumë se një herë për të lejuar që materiali të kuptohet dhe të ruhet në mënyrë të kënaqshme. Rishikimi mund të bëhet menjëherë ose pas periudhave të gjata kohore.
* '*Mësimi*: Njerëzit mund të dëgjojnë një libër audio (zakonisht një të pashkurtuar) ndërsa e ndjekin në një libër aktual. Kjo i ndihmon ata të mësojnë fjalë që mund të mos i mësojnë saktë nëse do të lexonin vetëm librin. Kjo mund të jetë gjithashtu një mënyrë shumë efektive për të mësuar një gjuhë të re.
* '*Kryerja e detyrave*: Shumë dëgjues të librave audio zgjedhin formatin sepse lejon kryerjen e shumë detyrave gjatë detyrave të zakonshme ose rutinë, të tilla si ushtrimi, përpunimi ose gatimi.
* **Argëtim**: Librat audio janë bërë një formë e njohur e argëtimit të udhëtimit për familjet ose udhëtarët.

## Referime