open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vrana (qytet)

**Vrana** (,  ose ) është një vendbanim historik që ndodhet në veri të Liqenit të Vranës,  nga Pakoshtane, disa kilometra nga Bregu i Adriatikut, në Qarkun Zadar, Dalmaci, Kroaci. Sot është një vendbanim i vogël rural.

## Historiku 
Perandoria Osmane e pushtoi Vranën në vitin 1527, dhe ajo mbeti nën kontrollin e tyre për një shekull, përpara se Republika e Venedikut ta merrte atë në Luftën Kandiane për një kohë të shkurtër në vitin 1647 dhe më në fund në Luftën Moreane.  Në tetor 1683, popullsia e Dalmacisë Venedikase, kryesisht uskokë të Ravni kotarit, mori armët dhe së bashku me rajën (klasën më të ulët) të rajoneve kufitare osmane u ngritën, duke marrë Skradinin, Karinin, Vranën, Benkovacin dhe Obrovacin . 

## Atraksionet 
* Manastiri benediktin ose Kalaja e Vranës
* Liqeni i Vranës 
* Hani Jusuf Mashkoviqit

## Shih edhe 
* Zara
* Kroacia
* Delmacia

## Literatura 
* 
## Referime
Andrea Muzaka III

**Andrea Muzaka III** (vdekur pas vitit 1393) i njohur edhe si Andreas Musachi; ishte një princ shqiptar dhe zotërues i Devollit. 

## Biografia 
Andrea vinte nga familja aristokrate Muzaka, në Shqipërinë qendrore dhe pasoi të atin Gjinin I në Despotatin e tij, i cili sundonte Tomornicë pranë Malit Tomorr, dy luginat në Devoll, të cilat shënonin kufirin me Arianitin (gjithashtu: Arianit Komneni) ishte,  dhe përfshinte rajonin e Kastorisë me të gjitha qytetet dhe domenet.  

Në dokumentet veneciane, „Andreas Misachi“ nuk shfaqet si një princ, por si një „wertvoller Bürger von me nr.dokumenti 439 nga 27 Më 13 shkurt 1389, Andreas dhe zotërinj të tjerë morën 300 dukate çdo vit nga doge Antonio Venier për shërbimet e tyre „dass die Stadt nicht in die Hände der Türken fällt“ dhe se „die Stadt in venezianischen Händen war“ . 

Në prill të vitit 1393, qytetarët më të vlefshëm të qytetit të Durrësit dhe „Albanesenhäuptlinge in der Nähe“ dhurata dhe pensione nga bailo dhe kapiteni i Durrësit, Francesco Giorgio. Ndër marrësit ishte Andrea III. 

## Familja 
Andrea u martua me Kyranën (e mori Grabosan si prikë), e bija e Gjin Zenebishit, zotëruesit të Gjirokastrës dhe Vagenetia, me të cilin pati gjashtë fëmijë  :

* Gjin II Muzaka (  ; vdekur më 1455 pak pas Betejës së Beratit ),  bashkëluftëtarët e Skënderbeut ∞ Chiranna, mbesa e Matrangës së Gorës.
* Teodori III. Muzaka i njohur gjithashtu si Theodor Corona Musachi; bashkëluftëtar i Skënderbeut; nuk la trashëgimtarë të drejtpërdrejtë
* Maria Muzaka ∞ Arianiti Comnenus (lindur rreth vitit 1400; vdekur në vitin 1461 në Durrës)  
* Elena Muzaka ∞ Filipi i Raguzës
* Komita Muzaka ∞ Arianiti, i biri i Arianit Komnenit
* Kondisa Muzaka ∞ Duru, i biri i Aidinos;

## Shih edhe 
* Familja Muzaka

## Literatura 
* 

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Andrea III Muzaka
Zyhdi Herri

**Zyhdi Herri** (Tiranë, 1921 - Menik, 26 shkurt 1951) ka qenë jurist shqiptar, një ndër nga 22 të pushkatuarit e vitit 1951 me pretekstin e bombës në ambasadën sovjetike.

## Biografia 
## Referime
Fahrudin Jusufi

**Fahrudin Jusufi** (Cirilik serb: Фахрудин Јусуфи, 8 dhjetor 1939 – 9 gusht 2019) ishte një futbollist jugosllav që më së shumti luajti për  Partizan, Eintracht Frankfurt dhe ekipin kombëtar jugosllav.

## Karriera
Jusufi lindi në një familje etnike gorane në fshatin Zli Potok afër Dragashit (Vardar Banovina, Mbretëria e Jugosllavisë). Gjatë karrierës së tij, ai luajti për FK Partizan, Eintracht Frankfurt, Germania Wiesbaden dhe FC Dornbirn, duke u tërhequr në vitin 1972. Ai ishte pjesë e skuadrës së Partizanit kur ata u bënë zëvendës-kampionë të Evropës pasi humbën finalen e Kupës Evropiane të vitit 1966 kundër Real Madridit.

## Karriera ndërkombëtare
Në nivel kombëtar, Jusufi luajti për Jugosllavinë, dhe ishte pjesëmarrës në 1962 FIFA Kupën e Botës dhe në Lojërat Olimpike Verore 1960, ku ekipi i tij fitoi medaljen e artë.

## Karriera e trajnerit
Pas daljes në pension, Jusufi shkoi në trajner, kryesisht në Gjermaninë Perëndimore me SG Wattenscheid 09 në kategorinë e dytë, por edhe në vitet 1987–88 në krye të Partizanit.

Ai gjithashtu drejtoi Schalke 04, 1860 Munich dhe së fundi Čelik Zenica.

## Jeta personale dhe vdekja
Në një intervistë të vitit 1991 për dyjavoren serbe *Tempo*, Jusufi u pyet nëse ai "po përjeton ndonjë problem në lidhje me situatën aktuale politike" dhe "për shkak të përkatësisë së tij etnike". Jusufi u përgjigj: "Pse do të kem ndonjë problem? Unë jam goran, nëse kjo i intereson dikujt."

Djali i tij Sascha ishte gjithashtu një futbollist profesionist.

Jusufi vdiq më 9 gusht 2019 në moshën 79 vjeçare në Hamburg, Gjermani.

## Referime
Gjin Muzaka I

**Gjin Muzaka I** (1337 - 1389 ) ishte një princ shqiptar nga familja e Muzakajve.

## Biografia 
Gjin Muzaka I rridhte nga familja aristokrate Muzaka, në Shqipërinë e Mesme . Babai i tij Andrea Muzaka II ishte themeluesi i Principatës së Muzakajve, me kryeqytet Beratin, e cila ekzistonte nga viti 1335 deri në vitin 1444.

Në burime, Gjin Muzaka shfaqet si një *Kaballarios* në Janinë në vitin 1367, ku guvernatori serb Thomas Preljubović për një kohë të shkurtër e ka mbajtur si rob. Kur Andrea II ndau pasurinë e tij midis tre djemve të tij në shtratin e vdekjes në vitin 1372, vëllai i madh i Gjinit, Theodori II ndërhyri si pasardhës i despot i Myzeqesë. Vetë Gjini I sundoi mbi Tomornicën në Tomorr dhe dy luginat e Devollit. Meqenëse vëllai i tij Stoja vdiq pa fëmijë, zotërimi i tij i Kastorisë, duke përfshirë të gjitha qytetet dhe pronat, i kaloi Gjinit I. 

Gjin Muzaka i vdiq në vitin 1389 (ose 1390). Me siguri është varrosur në Korçë *në* kishën e Analepsis që i kishte dhuruar. 

## Familja 
Gjin Muzaka I ishte i martuar me Suinën, vajzën e Materangut Arianiti Komneni. Çifti kishte fëmijët e mëposhtëm: 

* Andrea Muzaka II ∞ Kyrana  e bija e i Gjin Zenebishit të Gjirokastrës dhe Vagenetiasë
* Elena Muzaka ∞ Aidino Lopes
* Materangu
* Kondisa Muzaka ∞ Sylejman- Beu ; kishte dy fëmijë
* Blasio
* Bogdani
* Laldi

## Shih edhe 
* Muzakajt

## Literatura 
* Charles Hopf: *Chroniques gréco-romanes inédites ou peu connues, publiées avec notes et tables généalogiques.* Weidmann, Berlin 1873 (online; italienische Übersetzung).
* Rosario Jurlaro: *Musachi, despoti d’Epiro.* Edizioni del Centro Librario, Bari 1970 (PDF; 8.3 MB, abgerufen am 2. März 2018).
* Erich Trapp, Hans-Veit Beyer, Ewald Kislinger: *Prosopographisches Lexikon der Palaiologenzeit.* 8. Faszikel:  (= *Veröffentlichungen der Kommission für Byzantinistik.* Band 1/8). Österreichische Akademie der Wissenschaften, Wien 1986, ISBN 3-7001-0775-7, S. 92 Nr. 19884.

## Referimet
Gazmend Gjoka

Gazmend Gjoka ka lindur më 31 mars të vitit 1971 në Tiranë dhe është një aktor shumë i njohur shqiptar. Ka studiuar në shkollën e mesme të përgjithshme “Qemal Stafa”. Është diplomuar për dramë në Akademinë e Arteve të Bukura në Tiranë. Gjithashtu ka kryer dy specializime pranë British American Drama Academy në Londër, Mbretëri e Bashkuar. Është një ndër aktorët më të suksesshëm të Teatrit Kombëtar me një sërë shfaqjesh si "Riverside Drive" të Woody Allen, "Çifti i shqyer" i Dario Fo, "Rojat e Taxhit" të Rajiv Joseph, "Coriolanus" të William Shakespeare etj. Për rolin e Fred Savage në "Riverside Drive" ai merr çmimin si Aktori më i Mirë nga Akademia Kult në vitin 2012. Themeloi së bashku me regjisorin Altin Basha në vitin 1997 kompaninë teatrore "Oaz" me të cilën vuri në skenë një sërë shfaqjesh si "Keq më keq" të Samuel Beckett, "Vita Brevis" etj. Gazmend Gjoka është angazhuar dhe në filma me disa role si në "Shokë të një skuadre", "Tre ditë nga një jetë", "Eduart" etj. Gjithashtu ka drejtuar si moderator një sërë spektaklesh dhe festivalesh. Aktualisht Gazmend Gjoka është pedagog i fjalës artistike gjithashtu dhe Zv/Dekan i Fakultetit të Artit Skenik pranë Universitetit të Arteve.
Zufer Avdija

**Zufer Avdija** (Serbisht: Зуфер Авдија, Hebraisht: זופר אבדיה; lindi më 1 tetor 1959) është një trajner profesionist basketbolli dhe ish-lojtar serbo-izraelit. Ai luajti për Crvena zvezda në Ligën Jugosllave të Basketbollit gjatë viteve 1980 dhe për klubet izraelite Ramat HaSharon, Rishon LeZion, Hapoel Tel Aviv, and Elitzur Bat Yam në vitet 1990. Ai përfaqësoi kombëtaren jugosllave ndërkombëtarisht.

## Karriera
Një power forward, Avdija e filloi karrierën e tij në basketboll me ekipin e qytetit të tij, Elektrokosovo. Në vitin 1979, ai iu bashkua skuadrës me qendër në Beograd, Crvena zvezda të Ligës së Basketbollit Jugosllav, ku luajti gjatë viteve 1980. Ai ishte një kapiten ekipi.

Në vitet 1990, Avdija luajti për klubet izraelite: Ai shënoi rekordin e tij në turne me 24 pikë në një fitore 101–77 ndaj Uruguait. Gjatë katër ndeshjeve të turneut, ai shënoi mesatarisht 8.8 pikë për lojë.

Gjithashtu, Avdija fitoi medaljen e artë në Lojërat Mesdhetare në Marok të vitit 1983. Ai luajti 50 ndeshje për ekipin kombëtar.

## Jeta personale
Avdija ka lindur në Prishtinë, KSA e Kosovës, RSF Jugosllavia. Ai është me prejardhje etnike gorane (nga Gora në jug të Kosovës) dhe është mysliman. Kur ishte 15 vjeç, ai luajti për një kohë të shkurtër futboll si portier për ekipin e të rinjve Ramiz Sadiku në Prishtinë.

Ai më vonë u martua me Sharon Artzi, një hebreje izraelite nga kibbutz Beit Zera, i cili është një ish-atlete dhe basketbolliste. Djali i tyre i lindur në Izrael, Deni (lindur në 2001), është gjithashtu një basketbollist profesionist. Deni është draftuar si zgjedhja e 9-të e përgjithshme nga Washington Wizards në 2020 NBA draft. Ai gjithashtu përfaqëson kombëtaren izraelite ndërkombëtarisht.

## Referime
Kujtim Beqiri

**Kujtim Beqiri** (Velça, 23 shkurt 1916 - Maliq, 22 nëntor 1946) ka qenë inxhinier shqiptar, për shkak se qe drejtori përgjegjës për tharjen e kënetës së Maliqit, iu sajua akuza si sabotator, arsye për të cilën u pushkatua. Është shpallur “Dëshmor i Demokracisë”.

## Biografia 
Beqiri ka lindur në fshatin Velçë të Vlorës më 23 shkurt 1916. Në vitin 1932 përfundon shkollën teknike ndërsa në vitin 1940 përfundon me medalje të artë studimet për inxhinieri civile në Universitetin e Vjenës.

Në korrik të 1946-ës emërohet drejtor për tharjen e Kënetës së Maliqit.

## Referime
Zyrika Mano

**Zyrika** ose **Erika Mano** (Zagreb, 1913 - Maliq, 22 nëntor 1946) ka qenë financiere kroate, bashkëshortja e inxhinierit korçar Vasil Mano të angazhuar në proçesin e tharjes së kënetës së Maliqit. Iu sajua akuza se qe pjesë e grupit "tekniko-kriminal" që po sabotonte tharjen, arsye për të cilën pushkatohet duke qenë shtatzanë.

## Biografia 
## Referime
Mirush Përmeti

**Mirush Përmeti** (Manastir, 1912 - Maliq, 22 nëntor 1946) ka qenë inxhinier ndërtimi, i ngazhuar në proçesin e tharjes së kënetës së Maliqit. Iu sajua akuza se qe pjesë e grupit "tekniko-kriminal" që po sabotonte tharjen, arsye për të cilën pushkatohet.

## Biografia 
U lind në Manastir, i biri i doktor Bedri Përmetit.

## Referime
Andrea Muzaka I

thumb
**Andrea Muzaka I** (i njohur edhe si **Andrew Musachi** dhe  **Ndrea II Muzaka** vdiq në vitin 1319) ishte një princ shqiptar i familjes Muzaka dhe sundimtar i Principatës së Beratit .

## Biografia 
Andrea Muzaka rridhte nga familja fisnike Muzaka, të cilët ishin shumë të pasur në Shqipërinë e Jugut. Në vitin 1279, i afërmi i tij Gjon Muzaka, si aleat i perandorit bizantin Mihail VIII Palaiologu, luftoi përpjekjet ekspansioniste të Karlit Anzhu I, i cili më 1272 themeloi *Mbretërinë e Arbërisë - Regnum Albaniae* me kryeqendër në Durrës dhe zonat përreth qytetit port të rëndësishëm të Durrësit. (Dyrrachion). Andrea Muzaka de facto u bë vasal i Karlit, i cili i dha titullin "Marshall i Shqipërisë" 

Pasi anzhuinët u dëbuan kryesisht nga Arbëria (1281) nga një koalicion forcash shqiptare të ndihmuar edhe nga bizantinët, Andrea Muzaka vendosi de facto një sundim territorial të pavarur, i cili më vonë përfshiu zonën e Myzeqesë në perëndim të Beratit midis Devollit dhe Vjosës.  Meqenëse ai kishte titullin e lartë sebastokrator (oborrtar), me sa duket u njoh zyrtarisht nga perandori Androniku II si guvernator i Shqipërisë së Mesme. Në aleancë me bizantinët, Muzaka u bëri ballë edhe serbëve të cilët nën Mbretin Stefan Uroshi II Milutin sulmuan Shqipërinë nga veriu. Nga viti 1335, nipi i tij Andrea Muzaka II zgjeroi ndjeshëm sundimin e familjes në Shqipërinë e Mesme

## Pasardhësit 
[parapamje|[Kalaja e Beratit shërbeu si kryeqytet i familjes Muzaka]]
Andrea Muzaka I. kishte dy djem:

Teodor Muzaka I, protosebastos që jetoi në fund të shekullit XIII / fillim të shekullit XIV, (i mbiquajtur flokëgjati)

Matëranga ose Mentulo, Kont i Klisanisë

## Shih edhe 
* Muzakajt
* Kalaja e Beratit

## Referime
Westminster

[parapamje|250px|[Pallati i Westminterit]]
[parapamje|250px|Fasada perëndimore e [Westminster Abbey]]
**Westminster** është vendbanimi kryesor i Qytetit të Westminster në Londër, Angli. Ai shtrihet nga lumi Thames në Oxford Street dhe ka shumë monumente të famshme, duke përfshirë Pallatin e Westminsterit, Pallatin Buckingham, Westminster Abbey, Katedralen e Westminsterit, Sheshi Trafalgar dhe pjesën më të madhe të qendrës kulturore West End, duke përfshirë zonën argëtuese të teatrit të West End.

Emri (anglishtja e vjetër: *Westmynstre*)) e ka origjinën nga përshkrimi joformal i kishës së abacisë dhe karakterit mbretëror të Shën Pjetrit (Westminster Abbey), në perëndim të Qytetit të Londrës (deri në reformimin anglez kishte edhe një Eastminster, pranë Kullës së Londrës, në East End të Londrës). Origjina e abacisë daton midis shekujve të 7-të dhe të 10-të, por ajo u ngrit në rëndësi kombëtare kur u rindërtua nga Eduard Rrëfimtari në shekullin e 11-të. Westminster ka qenë shtëpia e qeverisë së Anglisë që nga viti 1200, dhe nga viti 1707 e qeverisë së Mbretërisë së Bashkuar. Ai u bë qytet në vitin 1539.

Westminster shpesh përdoret si metonim për t'iu referuar Parlamentit të Mbretërisë së Bashkuar, i cili ndodhet në Pallatin e Westminsterit.

## Referime
David Arianites

**David Areianites** ose **Arianites** ishte një komandant i rangut të lartë bizantin i fillimshekullit XI.

## Origjina 
Origjina e mbiemrit është e paqartë dhe për sqarimin e tij janë propozuar teori të ndryshme duke filluar nga derivimet e ndryshme antroponomastike dhe toponimike të fjalës indo-evropiane *arya* deri te emri i një fisi të vogël ilir, Armistët (Armistae). ose iraniane. Davidi konsiderohet ndonjëherë si anëtari i parë i fisit Arianiti, i cili ishte aktiv në Arbërinë e mesjetës së vonë, por lidhja nuk mund të verifikohet për mungesë burimesh të mjaftueshme.

## Biografia 
David Arianiti shfaqet për herë të parë në vitin 999/1000, duke mbajtur gradën *patrikios*. Në atë vit ai u emërua nga perandori bizantin Basili II si *doux* i Selanikut (ose ndoshta, megjithëse kjo nuk thuhet qartë, *domestikos ton scholon* i Perëndimit) në vazhdimësi të Nikefor Ouranit, i cili u zhvendos në guvernatorin e Antiokisë.  Ai ndoshta qëndroi në të njëjtin post deri rreth vitit 1014, kur Teofilakti Botaneiati vërtetohet se e mbante atë. 

Pas vdekjes së carit Ivan Vladislav në shkurt të vitit 1018 dhe rënies së rezistencës bullgare, Vasili II vendosi David Arianitin si *strateg autokrator* të Shkupit dhe *katepano* të Bullgarisë së pushtuar, duke nënkuptuar kompetencat e komandës mbi komandantët e tjerë rajonalë në Ballkanin verior (Sirmiumi me Rashën dhe Dyrrachiumin).

## Shih edhe 
* Aranitët
* Gjergj Arianiti
* Shteti i Arianitëve

## Referime
Fahredin Duraku

**Fahredin Duraku** (lindur më 18 korrik 1966) është një futbollist jugosllav në pension dhe trajner kosovar. 

## Karriera në klub
I lindur në Mitrovicë, ai filloi të luante në KF Prishtina (1984–86) përpara se të transferohej në klubet e Ligës së Parë Jugosllave Fc Prishtina (1987–89) dhe FK Rad të Beogradit (1989–92). Në vitin 1992, ai u transferua në Turqi ku luajti në Galatasaray S.K. (1992–93) dhe Bursaspor (1995–97), ndërsa pjesën tjetër të karrierës së tij ai e kaloi duke luajtur në klubet gjermane SpVgg Unterhaching (1994–95), Tennis Borussia Berlin (1996) dhe VfR Mannheim (2000). Ai gjithashtu luajti përsëri për KF Prishtina në fund të viteve 1990.

## Karriera ndërkombëtare
Duraku ka luajtur një ndeshje për kombëtaren jugosllave nën-21.

## Referimet
Beletristika

Beletristike - letersi e bukur (nga frengjishtja)

Beletristika eshte nje kategori e te shkruarit, qe fillimisht do te thote shkrim i bukur ose i shkelqyeshem. Ne kuptimin e ngushte modern , eshte nje etikete per veprat letrare qe  nuk bejne pjese ne kategorite kryesore  si trillime, poezi apo drame. Kjo shprehje perdoret per shkrimin qe perdoret ne cilesite estetike te gjyhes sesa ne zbatimin praktik te saj.
Andrea Durrësaku (kryepeshkop)

**Andrea Durrësaku** (  lindur rreth mesit të shekullit XIV - vdekur më 13 qershor 1393). Andrea (Ndre) Durrësaku në fillim të viteve 1380 ka qenë profesor i Universitetit Mesjetar të Durrësit ndërsa më 27 maj të vitit 1388 caktohet kryepeshkop i Republikës së Raguzës (Dubrovnikut) ku qëndroi deri në vdekjen e tij më 13 qershor të vitit 1389.  Lidhur me jetën e tij nuk ka shumë të dhëna dhe përveq kësaj nganjëherë ngatërrohet me peshkopin Ndre Durrësaku (Andrea Durrësaku).

## Shih edhe 
* Durrësi
* Raguza
* Andrea Durrësaku (peshkop)
* Universiteti Mesjetar i Durrësit

## Referime
Andrea Durrësaku

**Andrea Durrësaku** është një emër i cili mund ti referohet:
* Andrea Durrësaku (peshkop), dhe/ose
* Andrea Durrësaku (kryepeshkop)
Andrea Durrësaku (peshkop)

**Andrea Durrësaku** (  lindur rreth fundit të shekullit XIV - vdekur në vitin 1457). Andrea (Ndre) Durrësaku ka qenë peshkop katolik në Senj të Kroacisë ku qëndroi deri në vdekjen e tij në vitin 1457.  

## Biografia 
Andrea ose Ndre Durrësaku  që në rini kishte hyrë në radhët e Urdhrit Françeskan. Është nënshkruar me titullin profesor i teologjisë, si dhe doktor i Shkrimit të Shenjtë, çështje kjo që na shpie te konstatimi se, Ndreu i kishte nmbaruar studimet në Universitetin e Padovës, ku dhe u doktorua. Nga burimet që zotërojmë të zbuluara në arkiva të Padovës, Ndreun së bashku me Gjergj Gaparsin (kanonik në kishën katedrale të Durrësit), më 31 janar 1430 e ndeshim të pranishëm në seancën e mbrojtjes së doktoratit të Gjin Gazullit në Universitetin e Padovës. Në vitin 1439, Ndreu u caktua për provincial dhe inkuizitor (gjykatës) i Delmacisë. Ndërkaq, më 24 shtator të këtij viti u shugurua për peshkop i Senjt, ku shërbeu deri në vdekje (1457). Më 26 tetor 1448 papati e emëroi kolektor për Delmaci dhe Kroaci. Nga kjo kohë, Ndreu ishte shumë i pranishëm në jetën kishtare në të dy anët e Detit Adriatik. Emrin e peshkopit Ndre Durrësaku e ndeshim edhe në post scriptumin e Mesharit të Parë të Vërbnicës (1456), domethënë të parin të këtij lloji në Ballkan, ku shkruante: “E mbarova këtë meshar unë dom Toma, unë vikar i Senjit dhe vikar i zotit Ndre (është fjala për Ndre Durrësakun - J. D.), doktor i Shkrimit të Shenjtë, ipeshkëv i Senjit, më 20 mars të vitit të Zotit 1456”. Në vitin e ardhshëm, më 14 nëntor, u emërua për ipeshkëv të Senjit, Nikolla i Modrushit, gjë që do të thotë se, Ndreu kishte vdekur në vitin 1457. Nganjëherë ngatërrohet me kryepeshkopin Ndre Durrësaku (Andrea Durrësaku). 

## Shih edhe 
* Senji
* Durrësi
* Universiteti Mesjetar i Durrësit

## Referimet
Gjin Muzaka II

**Gjin Muzaka II** (; rreth fundit të shekullit XIV -  1455 pak pas Betejës së Beratit në Sereziabunga)   ishte një princ shqiptar.

## Biografia 
Gjini II vinte nga familja aristokrate Muzaka, e pasur në Shqipërinë e mesme dhe ishte djali i madh i Andrea Muzakës III dhe Kyranës,  e bija e Gjin Zenebishit, zotit të Gjirokastrës dhe Vagenetisë 

Pas vdekjes së babait të tij (pas prillit 1393)  mori dominimin e rajonit të Tomornic; pranë malit Tomorr, dy luginat Devollit, që ishte kufiri me Arianiti (gjithashtu: Arianiti Komnenen),  dhe rajoni i Kastorisë q; përfshinte të gjitha qytetet dhe domenet.  

Gjini II ishte bashkëluftëtar i Skënderbeut dhe vdiq pak pas Betejës së Beratit , luftoi në malet e Tomorrit në mesin e korrikut 1455.   Rajoni përreth Tomorrit fillimisht u pushtua nga Skënderbeu dhe më pas u konfiskua pa marrë parasysh fëmijët e tij. Vetëm pas vdekjes së Skënderbeut (1468) djali i tij Gjin&nbsp;III arriti që të rikuperohej. 

Sipas kronikës familjare të djalit të tij Gjinit III përcillet se është varrosur me gruan e tij në Kishën e Shën Marisë në Bungë, të cilën e ka ndërtuar vetë. 

## Familja 
Gjini II u martua me Kiranën, mbesa e Matarangës së Gorës, me të cilën pati tetë fëmijë: 

* Andrea († rreth vitit 1484) ⚭ Yela Thopia
* Zanfina (edhe Suina) ⚭ 1. Musachi Comneno, i biri i Komneno Arianitit; pas divorcit ⚭ 2. Motse ose Muzakë Arianiti i Dibrës
* Gjin III (edhe Gjon; † pas vitit 1510), autori i kronikës familjare erdhi në Mbretërinë e Napolit më 1476 ⚭ Maria Dukagjini.
* Maria († para 1444) ⚭ Giorgio Arianiti Komneni (i quajtur edhe Dangelino; nipi i Skënderbeut )  
* Elena ⚭ Gjergj Blandisi, Zoti i Nën- Dibrës
* Komita ⚭ Ananiti, i biri i Muzakë Arianiti Komnenit
* Kondisa ⚭ Duru, i biri i Ajdini, zoti i Nepes
* Teodora ⚭ 1. Goisava Balshiq ; ⚭ 2. Lekë Dukagjini

## Shih edhe 
* Muzakajt
* Principata e Muzakajve

## Literatura 
* 

## Referime
Erik Domagoj

**Erik Domagoj** (i lindur më 31 gusht 1954 në Zagreb dhe vdiq më 24 janar 2022 në Pag të Kroacisë.

Erik Domagoj Unë u bashkua me miqtë e mi Partia Socialdemokrate e Kroacisë në vitin 1991.

Domagoj Ai është 61 vjeç dhe mbahet në burg për vjedhjen e parave për një muaj më 24 shkurt 2016.

Domagoj vdiq në moshën 67 vjeçare më 24 janar 2022 në Pag, Kroaci.

Hr:Erik Domagoj
Sh:Erik Domagoj
Sl:Erik Domagoj
Eo:Erik Domagoj
Sr:Ерик Домагој
Mk:Ерик Домагој
Bs:Erik Domagoj
It:Erik Domagoj
Tr:Erik Domagoj
Bernardino Vitali

parapamje| Marka e printerëve të Bernardino Vitalit (BV). *Prerje druri* nga Poema Veneciane, 1521.
**Bernardino Vitali** ishte një printer dhe botues shqiptar, aktiv në Venecia nga viti 1494 deri në vitin 1539. Punëtoria e tij e shtypshkronjës botoi më shumë se 200 vepra të humanistëve venecianë në gjysmën e parë të shekullit XVI. 

## Biografia 
Bernardino Vitali ishte një nga *shqiptarët albanesot* që ishin vendosur në Venedik kryesisht si refugjatë pas rënies së Shkodrës (Shqipëria e Veriut) nga osmanët .  Refugjatët kishin marrë nënshtetësinë veneciane dhe ishin integruar në jetën ekonomike dhe sociale të republikës. Një i afërm i Bernardino Vitalit, Gjiovani - ndoshta nipi i tij - ishte një prift dhe kaligraf nga Breshia . Ai jetoi në shtëpinë e Vitalit në San Zulian dhe prodhoi një kopje luksoze të kodit të rregullimit të Scuola degli Albanesi në 1552. 

Bernardino Vitali hapi punëtorinë e tij të shtypit në vitin 1494 në Venecia me vëllain e tij Mateu . Punëtoria funksionoi deri në vitin 1539. Fillimisht u vendos në lagjen Santa Maria Formosa dhe më vonë në San Zulian . Në karrierën e tij, Vitali botoi mbi 200 vepra me tema të ndryshme.  Ai drejtoi dy punishte të tjera shtypi në Romë dhe Rimini. Nënshkrimet e tij t; shtypjes ishin format e stilizuara latine të emrit të tij: *Bernardinus de Vitalibus* ose *Bernardinus Venetus de Vitalibus* . Një nga botimet e para të vëllezërve Vitali ishte *Eneades*, një përpjekje e hershme për të shkruar historinë universale nga Marcus Sabellicus .  Vitali botoi shumë nga veprat e humanistëve shqiptarë që ishin vendosur në Itali pas pushtimit osman të vendit. Ai ishte botuesi i Marin Beçikemit dhe Marin Barletit, historianit të parë shqiptar. Vitali ka qenë edhe redaktor i Barletit. Një nga botimet e fundit në karrierën Vitalit ishte *Tabulae Anatomicae* nga Andries van Wesel me ilustrime nga Jan van Calcar. 

## Shih edhe 
* Marin Barleti
* Gregori i Durrësit
* Republika e Venedikut
* Shkolla e shqiptarëve në Venedik

## Literatura 
* 
* 

## Referime
Bale, Kroaci

**Bale** (  , më parë ''Valle d'Istria;'') është një vendbanim dhe komunë në Qarkun e Istrias, Kroaci .

Origjina e vendbanimit qëndron në fortesën romake të Castrum Vallis, e ndërtuar nga Caius Palcrus për të mbrojtur rrugën e kripës nga Pula në Poreč . 

Komuna mbulon një sipërfaqe totale prej     dhe ka një popullsi totale prej 1,127. Komuna është zyrtarisht dygjuhëshe, kroatisht dhe italisht, prandaj të dy emrat janë zyrtarë dhe të barabartë. Bale është i lidhur me rrjetin e autostradave kroate nga një dalje në autostradën A9 (E751 ), pjesë e Istrian Y. 

Janë tre vendbanime brenda komunës (që nga viti 2006), ato janë:

* Bale – Valle,
* Golaš dhe
* Krmed . 

Komuna e Bales kufizohet me qytetin Rovinj, komunat Kanfanar, Svetvinčenat dhe Vodnjan. Fshati është 13 km larg nga Rovinj dhe 20 km nga Pula . Bashkisë i përkasin shkëmbinjtë e Kolonës dhe Porerit.

Sipërfaqja e komunës Bale është 81,90 km2. 

## Shih edhe 
* Poreç
* Pula (Kroaci)
* Zhupania e Istrës

## Referime
Ekspozita kombëtare e karikaturës e vitit 1985

Me rastin e 40-vjetorit të revistës "Hosteni", më 21 gusht 1985 në Galerinë e Arteve në Tiranë, u çel ekspozita kombëtare e karikaturës. Ekspozita ishte më e madhja e hapur deri në atë kohë në këtë gjini dhe paraqeste një pjesë të krijimeve më të mira të këtyre 40 vjetëve. Veprat shquheshin për nivelin e lartë artistik e trajtonin tema të ndryshme të jetës së vendit.
Ishin paraqitur 201 vepra nga 31 autorë, që nga veteranët si Z. Bumçi dhe P. Kotini e deri tek më të rinjtë si K. Raka, P. Palushi, R. Kote, V. Bello, P. Vreka, M. Kërpaçi. etj.
Çdo autor ruante individualitetin e tij dhe kjo gjë përbënte një veçori tjetër që i shtonte vlerat e kësaj ekspozite.

## Referimet 
Revista "Hosteni" Nr, 17 viti 1985, faqe 8-9.
Gjon Çoba

**Gjon Çoba** (Shkodër, 1874 - Tiranë, 23 janar 1943) ka qenë tregtar, sipërmarrës shqiptar, i angazhuar me jetën politike lokale dhe më pas qendrore ku u emërua edhe anëtar i Këshillit të Naltë (1922-1925).

## Biografia 
## Referime
Vonica

**Vonica** është një qytet në pjesën veriperëndimore të Etolia-Akarnanisë në Greqi, selia e komunës së Aktio-Vonicës. Popullsia 4,916 (2011). Qyteti i plazhit ndodhet në bregun jugor të Gjirit Ambrakian dhe dominohet nga një kështjellë veneciane në një kodër. Vonica është  në juglindje të Prevezës,  në verilindje të Lefkadës dhe  veriperëndim të Agrinit. Rruga Kombëtare Greke 42 ( Lefkada - Amfilochia) kalon përmes Vonicës.* 

## Vendbanimet 
* Vonica
* Aktio - Actium
* Nea Kamarina

## Popullsia 
## Shih edhe 
* Greqia
* Gjiri i Nartës
* Greqia e lashtë

## Referime
Alexander Fleming

**Sir Alexander Fleming** (6 gusht 1881 – 11 mars 1955) ishte një mjek dhe mikrobiolog skocez, më i njohur për zbulimin e substancës së parë antibiotike me efekt të gjerë në botë, të cilën ai e quajti penicilinë. Zbulimi i tij në vitin 1928 i asaj që më vonë u quajt benzilpenicilinë (ose penicilina G) nga myku *Penicillium rubens* përshkruhet si "fitorja e vetme më e madhe e arritur ndonjëherë mbi sëmundjen". Për këtë zbulim, ai ndau Çmimin Nobel në Fiziologji ose Mjekësi në 1945 me Howard Florey and Ernst Boris Chain.

Ai zbuloi gjithashtu enzimën lizozimë nga shkarkimi i hundës në vitin 1922, dhe së bashku me të një bakter që ai e quajti *Micrococcus Lysodeikticus*, më vonë u quajt *Micrococcus luteus*.

Fleming u shpall kalorës për arritjet e tij shkencore në vitin 1944. Në vitin 1999, ai u emërua në listën e revistës Time të 100 njerëzve më të rëndësishëm të shekullit të 20-të. Në vitin 2002, ai u zgjodh në sondazhin televiziv të BBC për përcaktimin e 100 Greatest Britons, dhe në vitin 2009, ai u votua gjithashtu i treti "skocezi më i madh" në një sondazh të opinionit të kryer nga STV, pas vetëm Robert Burns dhe William Wallace.

## Referime
Pure Atlanta

Pure Atlanta është një shitës me pakicë i modës dhe veshjeve me prezencë në internet dhe shet aksesorë, veshje për meshkuj dhe produkte të lidhura me veshjet e grave. Ajo ka selinë në Shtetet e Bashkuara të Amerikës dhe ka 11-50 punonjës. Pure Atlanta ka një shitje të vlerësuar në internet prej 500 mijë dollarë deri në 1 milion dollarë. Pureatlanta.com tërheq një trafik unik mujor vizitorësh 36,887 vizitorë.

## Referime
Lamia

parapamje| Kartolina e Lamisë, 1917.
**Lamia** është një qytet në Greqinë qendrore. Qyteti daton në antikitet, dhe sot është kryeqyteti i njësisë rajonale të Fthiotis dhe i rajonit të Greqisë Qendrore (që përbëhet nga pesë njësi rajonale). Sipas censusit të vitit 2011, Bashkia e Lamisë ka një popullsi prej 75.315 banorësh ndërsa vetë Lamia një popullsi prej 52.006 banorësh. Qyteti ndodhet në shpatet e malit Othrys, pranë lumit Spercheios. Ajo shërben si qendër bujqësore e një zone pjellore rurale dhe blegtorale.

## Emri 
Një tregim thotë se qyteti u emërua sipas figurës mitologjike të Lamias, vajzës së Poseidonit dhe mbretëreshës së Trakinezëve. Një tjetër pohon se është emërtuar sipas Malianëve, banorëve të zonës përreth. Në mesjetë, Lamia quhej **Zetounion** (Ζητούνιον), një emër që u ndesh për herë të parë në Koncilin e 8-të Ekumenik në vitin 869. Qzteti ishte i njohur si **Girton** nën sundimin frank pas Kryqëzatës së katërt dhe më vonë **El Cito** kur u kontrollua nga Kompania Katalane e mercenarëve. Në turqisht, nganjëherë quhej **Izdin** ose **İzzeddin** .  Qyteti njihej gjithashtu si Zeitun. 

Gërmimet arkeologjike kanë treguar se vendi i Lamisë ka qenë i banuar të paktën që nga epoka e bronzit (mijëvjeçari III para Krishtit). 

## Bashkia 
Bashkia Lamia u formua në reformën e qeverisjes vendore të vitit 2011 nga bashkimi i 5 ish-bashkive të mëposhtme, të cilat u bënë njësi bashkiake: 

* Gorgopotamos
* Lamia
* Leianokladi (Lianokladi)
* Pavliani
* Ypati

Komuna ka një sipërfaqe prej 947.006&nbsp;km 2, njësia bashkiake 413.482&nbsp;km 2 . 

## Popullsia 
## Shih edhe 
* Greqia
* Greqia e lashtë
* Greqia Qendrore

## Literatura 
*Πάλλης, Γιώργος (2020). *Από τη Λαμία στο Ζητούνι: Ανασυνθέτοντας μια μικρή βυζαντινή πόλη*. Αθήνα: Gutenberg. .

## Referime
Petrovaci

**Petrovaci** i njohur gjithashtu si **Petrovac na Moru - Petrovaci në Det**) është një qytet bregdetar në Mal të Zi, në komunën e Budvës.

Petrovaci ndodhet në bregun midis Budvës dhe Barit, ku rruga e vjetër malore nga Podgorica arrin në bregdet. Ka një plazh me rërë 600 m të gjatë dhe është një destinacion popullor turistik. Petrovaci shihet si një vendpushim disi "më i qetë", në kontrast me qytetet e afërta të gjalla dhe të zhvilluara të Budvës dhe Sutomores.

## Popullsia 
Regjistrimi i vitit 2011 zbuloi se popullsia e qytetit ishte 1,398. Etnia ishte atëherë:

: Malazez - 615 (43,99%)
: Serb - 545 (38,98%)
: Kroatë - 12 (0,86%)
: Të tjerë - 226

## Shih edhe 
* Tivari
* Ulqini
* Budua
* Mali i Zi
* Gryka e Kotorrit

## Referime
Sveti Stefani

djathtas|parapamje|265x265px| Plazh privat Sveti Stefan
djathtas|parapamje|265x265px| Parku i Miloçerit dhe Vila "Miloçer"
**Sveti Stefan** (Saint Stefan) është një ishull i vogël dhe një resort hoteli me 5 yje në bregdetin Adriatik të Malit të Zi, afërsisht  juglindje të Budvës.  Resorti njihet komercialisht si **Aman Sveti Stefan** dhe përfshin një pjesë të zonës kontinentale, ku ndodhet edhe **Villa Miločer**. Hoteli është tani një ekskluzivitet me 5 yje i grupit ndërkombëtar të Aman Resorts, i përfunduar në vitin 2009 dhe funksionon me një qira 30-vjeçare. Hoteli është mbyllur që nga fillimi i vitit 2020 pa asnjë datë rihapjeje.

## Përmbedhje 
Sveti Stefan ishte një ishull, por tani është i lidhur me kontinentin me një tombolo të ngushtë. Resorti në total përmban 50 dhoma, vila dhe suita në ishull dhe 8 suita madhështore në Villa Miločer.

Të dhënat më të hershme të Sveti Stefanit janë si kryeqyteti i komunitetit Paštrovići, i cili u bë protektorat i Republikës së Venecias në 1423, duke qenë i pavarur që nga shekulli i dymbëdhjetë. Paštrovićët pranuan sovranitetin venecian sepse kishin frikë nga sulmi i turqve. Ata ruajtën autonomi të konsiderueshme dhe nuk i paguanin haraç Venedikut, në këmbim të ndërprerjes së piraterisë kundër anijeve veneciane. 

Një nga katër kishat që i përkasin Manastirit të Praskvicës në Sveti Stefan u kthye në një kazino nga komunistët.  Resorti u vizitua nga shumë të famshëm, duke përfshirë Orson Welles, Elizabeth Taylor, Sophia Loren, Marilyn Monroe,  Princesha Margaret, Carlo Ponti, Ingemar Stenmark dhe Kirk Douglas .  Ai u përshkrua si "një shesh lojërash i Adriatikut të viteve '70 në një gadishull kodrinor që mezi lidhet me kontinentin".  Ishte gjithashtu një vend për konferenca politike  dhe një vend i rastësishëm shahu, duke tërhequr lojtarë të klasit të lartë si Boris Spassky dhe Bobby Fischer .   Megjithatë, shpërbërja e Jugosllavisë në vitet 1990 solli një rënie në vendpushimin.

## Shih edhe 
* Tivari
* Ulqini
* Budua
* Tivari i Vjetër
* Kalaja e Ulqinit
* Ulqini i Vjetër (ishull)

## Referime
Domokos

**Domokos** ose **Thaumakusi** ose *Thaumace* (Θαυμακός, Θαυμάκη) i lashtë, është një qytet dhe një komunë në Fthiotis, Greqi. Qyteti Domokos është selia e komunës së Domokos  dhe e ish- provincës Domokos. Qyteti është ndërtuar në një shpat mali me pamje nga fusha e Thesalisë, 38&nbsp;km nga qyteti i Lamies .

## Bashkia 
Komuna Domokos u formua gjatë reformave të pushtetit lokal të vitit 2011 nga bashkimi i 3 ish-komunave të mëposhtme, të cilat u bënë njësi komunale: 

* Domokos
* Thesaliotida
* Xyniada

Komuna ka një sipërfaqe prej 707.953&nbsp;km 2, njësia bashkiake 346.129&nbsp;km 2 . 

## Shih edhe 
* Greqia e lashtë
* Greqia Qendrore
* Rruga evropiane E65

## Referime
Kisamosi

**Kissamos** është një qytet dhe një komunë në perëndim të ishullit të Kretës, Greqi . Është pjesë e njësisë rajonale Chania dhe e ish- provincës Kissamos e cila mbulon cepin veriperëndimor të ishullit. Qyteti i Kissamos njihet gjithashtu si **Kastelli Kissamou** dhe shpesh i njohur thjesht si **Kastelli** sipas kështjellës veneciane që ishte atje. Tani është një port dhe port peshkimi, me një traget të rregullt nga Peloponezi nëpërmjet Kythirës . Një muze i qytetit ndodhet në pallatin e vjetër të guvernatorit venecian dhe ka pasur gjetje të rëndësishme arkeologjike në qytet, duke përfshirë mozaikë të bukur, që datojnë nga qyteti romak **i Kisamos** (  , latinizuar si **Cisamus** ). Qyteti kryesor i komunës (  ) është vetë Kastelli-Kissamos.

## Historiku 
Straboni thotë se Kisamusi i lashtë ishte i varur nga Aptera dhe ishte arsenali i saj detar.  Tabela e Peutingeriane dallon dy qytete port në Kretë të quajtur Cisamus,  Kissamos moderne (në 35°29'38″N 23°39'25″E) është shumë më në perëndim se ku ndodhet Aptera tani (në 35°27' 46″N 24°8′31″E). Ai ishte përjashtuar tashmë nga Pashley në vitin 1837 si një nga dy qytetet e lashta detare të Kretës të quajtur Kisamos, ai i lidhur me Aptera.  Në të kaluarën, kur porti i Aptera mendohej të ishte Kissamos i sotëm, disa supozonin se Aptera ishte identike me Polyrrhenia, dhe Kissamos të ishte porti i Polyrrhenia.  Megjithatë, Straboni dhe burime të tjera të lashta thonë se porti i Polirenisë ishte në Phalasarna në bregun perëndimor.  

## Bashkia 
djathtas|parapamje|286x286px| Komuna e Kisamos
Komuna e Kissamos u formua në reformën e qeverisjes vendore të vitit 2011 nga bashkimi i tre ish-komunave, të cilat u bënë njësi bashkiake: 

* Kisamos
* Innachori
* Mythimna

## Shih edhe 
* Kreta
* Hania
* Greqia
* Greqia e lashtë
* Rruga evropiane E65

## Referime
Brallos

**Brallos** ose **Bralos** është një vendbanim i vendosur në shpatet e malit Kallidromon në Fthiotis, Greqi. Është pjesë e komunës Amfikleia-Elateia . Qyteza mund të gjendet përgjatë rrugës evropiane E65, dhe shërbehet nga stacioni hekurudhor Bralos. 

## Shih edhe 
* Greqia
* Greqia e lashtë
* Rruga evropiane E65

## Referime
Itea

**Itea** (që në greqisht do të thotë shelg), është një qytezë dhe një ish-komunë në pjesën juglindore të Focidës, Greqi . Që nga viti 2011 reformat e qeverisjes vendore e bënë Iteas një njësi bashkiake të bashkisë Delfi . 

Njësia komunale Itea përbëhet nga komunitetet Itea, Kirra dhe Tritaia .

Itea ndodhet në bregun verior të Gjirit të Iteas të quajtur sipas tij, një projeksion në veri të Gjirit të Korinthit . Itea është  në perëndim të Kirrës,  në jugperëndim të Delfit,  në jug të Amfisës dhe  në lindje të Naupactus . Rruga Kombëtare Greke 48 lidh Itean me Naupactus, Delfi dhe Livadeia, Rruga Kombëtare Greke 27 me Amfissa dhe Lamia . Komuniteti Itea mbulon një sipërfaqe prej    ndërsa njësia bashkiake ka një sipërfaqe prej    . 

## Popullsia 
## Shih edhe 
* Greqia
* Greqia e lashtë
* Rruga evropiane E65

## Referime
Antirrion

djathtas|parapamje| Porti i Antirrios (1981)
**Antirrio** () është një qytet dhe një ish- komunë në Aetolia-Acarnania, Greqia Perëndimore, Greqi. Që nga reforma e qeverisjes vendore të vitit 2011, është pjesë e bashkisë Nafpaktia, njësi bashkiake e së cilës është.  Njësia bashkiake ka një sipërfaqe prej 50.794 km 2 . 

## Përmbledhje 
Antirrioni ndodhet në anën veriore të ngushticës (2.4&nbsp;km) Ngushtica e Rios, e cila ndan Gjirin e Patras në perëndim nga Gjiri i Korinthit në lindje. Që nga gushti 2004, ura Rio-Antirrio lidh Greqinë veriperëndimore me Peloponezin . Emri Antirrio do të thotë "përballë Rios ".

Njësia bashkiake Antirrio ndahet në këto komunitete (fshatrat përbërës në kllapa):

* Antirrio (Antirrio, Karaoulia, Myrtia, Spartorachi)
* Makyneia (Makyneia, Agios Polykarpos, Agrapidokampos, Riza)
* Molykreio (Molykreio, Ano Platanitis, Fragkaiika)

## Popullsia 
## Shih edhe 
* Greqia
* Peloponezi
* Greqia e lashtë
* Rruga evropiane E65

## Referime
Rion

**Rion** (*Río*, dikur  , *Rhíon* ; Latinisht: *Rhium* ) është një qytet në periferi të Patras dhe një ish- komunë në Achaea, Greqia Perëndimore, Greqi . Që prej reformës së qeverisjes vendore të vitit 2011, është pjesë e bashkisë Patras, njësi bashkiake e së cilës.  Njësia bashkiake ka një sipërfaqe prej 98.983&nbsp;km 2 .  Njësia bashkiake kishte një popullsi prej 14,622 banorësh në vitin 2011. Kampusi i Universitetit të Patrës dhe Kazino Rio ndodhet në Rio.

## Përmbledhje 
Emri *Rio* (dhe forma e tij më e vjetër *Rhion* ) rrjedh nga greqishtja  ( *rhion* ), në përgjithësi që do të thotë "pjesë e   ndoshta nga ῥίς ( *rhis* ), që do të thotë "hundë", por edhe "shkurtimë e tokës".  Forma më e hershme e vërtetuar e fjalës është greqishtja  , *ri-jo*, shkruar me shkrimin linear B rrok. 

Rioni është njësia komunale më veriore e gadishullit të Peloponezit. Ai shtrihet përgjatë bregut juglindor të Gjirit të Patras, rreth 7&nbsp;km në verilindje të qendrës së qytetit të Patrës. Ngushtica e afërt e Rios, e kaluar nga ura Rio-Antirrio, ndan Gjirin e Patrës nga Gjiri i Korinthit në lindje. Qyteti dominohet nga mali Panachaiko në juglindje.

## Nëndarja administrative 
Njësia bashkiake Rio ndahet në komunitetet e mëposhtme (fshatrat përbërës në kllapa):

* Agios Vasileios
* Aktaio
* Ano Kastritsi
* Arachovitika (Arachovitika, Kato Arachovitika)
* Argyra
* Drepano
* Kato Kastritsi (Kato Kastritsi, Magoula)
* Pititsa
* Platani
* Psathopyrgos (Psathopyrgos, Kato Rodini)
* **Rio**
* Sella

## Popullsia 
## Shih edhe 
* Greqia
* Greqia e lashtë
* Rruga evropiane E65

## Referime
Novi Marof

djathtas|parapamje| Kisha në Novi Marof
**Novi Marof** () është një qytezë në Kroacinë veriperëndimore, i vendosur në jug të Varazhdinit dhe në lindje të Ivanec, në qarkun Varazhdin. Shtrihet në kryqëzimin e rrugëve shtetërore D3 (nga jugu në veri) dhe D24 (nga perëndimi) dhe lidhet gjithashtu me autostradën A4, rrugën shtetërore D22 (nga lindja) dhe hekurudhën R201 .

Popullsia e komunës është 13,246 (regjistrimi 2011).

Në fund të shekullit XIX dhe në fillim të shekullit XX, Novi Marof ishte një kryeqytet qarku në qarkun Varazhdin të Mbretërisë së Kroacisë-Sllavonisë. 

## Shih edhe 
* Ivanec
* Kroacia
* Varazhdin
* Rruga evropiane E65

## Referime
Pelush

**Pelushi** (fr. peluche) është pëlhurë me një grumbull të gjatë (deri në 8 mm) në anën e përparme, një lloj kadifeje. Grumbulli mund të jetë mëndafshi, leshi, pambuku ose fibra sintetike si poliesteri. Vetë kanavacë është bërë gjithmonë prej pëlhure pambuku. Përdoret për qëllime dekorative, për qepjen e veshjeve të grave, kostume maskaradash dhe teatrale, tapiceri mobiljesh dhe herë pas here veshje të brendshme të makinave. Pelushi përdoret për të bërë një arush  pelushi dhe lodra të tjera për fëmijë. Pelushi është një nga materialet kryesore për prodhimin e lodrave të dizajnuara me porosi sepse është i butë dhe i këndshëm në prekje. Grumbulli i tij ndodhet në të gjithë pëlhurën ose në zona të veçanta. Krahasuar me kadife, grumbulli i pelushit është më pak i dendur dhe më i lartë. Në varësi të llojit të fibrave, pelushi mund të pritet (që të kujton kadife), me lak, njëanshëm, dy anë. Me përfundimin, pëlhura ndahet në të lëmuara, të modeluara, të stampuara, të formësuara.
Voshtica

thumb|Aigio - Pamje nga deti
**Aigio** (shkruar gjithashtu si *Aeghion, Aegion, Aegio, Egio* ), është një qytet dhe një ish-komunë në Achaea, Greqia Perëndimore. Që nga reforma e qeverisjes vendore të vitit 2011, është pjesë e bashkisë Aigialeia, selia e së cilës është dhe njësi bashkiake.  Aigio është qyteti i dytë më i madh në Achaea pas Patrës . Njësia bashkiake ka një sipërfaqe prej 151.101&nbsp;km 2 .  Ajo ka një popullsi prej rreth 26,000 banorë, ndërsa komuna ka rreth 49,000 banorë. Aigio është një qytet port në Gjirin e Korinthit, dhe e ka marrë emrin nga qyteti antik i Aegium.

## Përmbledhje 
Pjesa jugperëndimore e komunës përbëhet nga ultësirat e malit Panachaiko. Lumi Selinountas derdhet në Gjirin e Korinthit në Valimitika, 5&nbsp;km në lindje të qendrës së qytetit Aigio.

Para themelimit të qytetit, zona kishte një vendbanim neolitik. Qyteti i Aigion u themelua gjatë kohës homerike dhe u bë pjesë e Lidhjes së parë Akeane që nga viti 800 para Krishtit. Qyteti kishte disa fitues të Lojërave antike Olimpike, duke përfshirë Ksenofonin, Ladas (stadion i garimit), Athenodorus (Αθηνόδωρος, stadion i garimit), Straton (Στράτων, pancration dhe mundje).

Pas katastrofës së Helikes, e cila u shkatërrua nga një tërmet dhe u varros nga një cunami në vitin 373 para Krishtit, Aigion mori territorin e qytetit fqinj. Rrënojat e Helikes u zbuluan në vitin 2000 në brigjet e Gjirit Korintik dhe ndonjëherë lidhen me mitin e Platonit për Atlantidën.  Aktualisht arkeologët ende gërmojnë vendin.

Nga viti 330 para Krishtit, Aigion ishte për pesëdhjetë vjet nën Mbretërinë e Maqedonisë . Rreth vitit 275 p.e.s. populli dëboi garnizonin maqedonas dhe qyteti u bashkua me Lidhjen e re Akeane. Me tempullin e famshëm të Zeus Homarios, Aigion u bë vendi i kuvendit akeas. Ai mbeti kryeqyteti i tyre deri në pushtimin romak në vitin 146 para Krishtit. Pas aneksimit të Akaisë, romakët hoqën murin e qytetit dhe Aegium humbi rëndësinë e tij.

Porti ka gjithashtu linja hekurudhore, por Organizata Helenike Hekurudhore (OSE) njoftoi pezullimin e shërbimit në Aigio dhe në të gjithë Peloponezin në janar të vitit 2011.  

Që nga viti 2020, një linjë e re hekurudhore me standard të dyfishtë lidh Aigio me Kiaton dhe Athinën . Stacioni i ri hekurudhor Aigio shtrihet në periferinë lindore të qytetit. U hap më 22 qershor 2020 dhe pak ditë më vonë u përurua nga ministri i Transporteve të Greqisë. 

Rrugët që i shërbejnë qytetit janë Autostrada 8 (Greqi) (Athinë-Korinth-Patra) dhe Rruga Kombëtare Greke 31 (Aigio - Kalavryta ).

## Ndarja administrative 
Njësia bashkiake Aigio ndahet në këto komunitete (fshatrat përbërës në kllapa):

* **Aigio** (Aigio, Agios Nikolaos, Sotir, Foniskaria)
* Chatzis
* Dafnes
* Digeliotika
* Kouloura
* Kumari
* Kounina (Kounina, Agia Anna, Pelekistra, Petrovouni)
* Mavriki (Ano Mavriki, Agios Ioannis, Kato Mavriki)
* Melissia (Melissia, Lakka, Pyrgaki)
* Paraskevi
* Pteri (Pteri, Achladea, Agios Andreas, Agios Panteleimonas, Boufouskia, Kato Pteri)
* Selinounta
* Temeni
* Valimitika

## Popullsia 
## Shih edhe 
* Patra
* Greqia
* Greqia e lashtë
* Rruga evropiane E65

## Referime
Matija Svět

**Matija Svět** (i lindur më 28 gusht 1956 në Zagreb dhe vdiq më 26 janar 2022 në Muškovic, Kroaci) është një ish politikan kroat dhe sporti i peshkimit.

Svět me një parti politike Bashkimi Demokratik Kroat në vitin 1990.

prezantuese Matija Svět peshkimi në TV çfarë stacioni është LOV I RIBOLOV

Matija Svět vdiq nga COVID-19 dhe të përziera dhe të dridhura për 14 ditë në karantinë nga 11 janar deri më 25 janar 2022 në Muškovic.

Hr:Matija Svět
Sh:Matija Svět
Fazilet Hanım ve Kızları

***Fazilet Hanım ve Kızları*** (Shqip: *Zonja Fazilet dhe Vajzat e saj*) është një serial dramë turk me regji të Murat Saraçoğlu e cila u transmetua në Star TV nga 25 marsi 2017 deri më 9 qershor 2018.

## Përmbledhja
Historia përqendrohet në Fazilet, nënë e dy vajzave të quajtura Hazan dhe Exhe, e cila është e etur për të fituar para duke përdorur aftësitë e modelimit të vajzës së saj të vogël Exhe. Ndërsa Hazan ndjek një karrierë si trajnere sportive, larg ambicieve të nënës së saj, ajo bie në dashuri me një burrë të pasur të llastuar. Ata e duan një person që ka para, por jo ndonjë gjë tjetër.

## Personazhet
## Transmetimi
Njazi Kazazi

**Njazi Kazazi** (Shkodër, 28 korrik 1948 - 11 mars 2021) ka qenë arsimtar, profesor i Universitetit të Shkodrës, autor i artikujve të shumtë mbi arsimin, gjuhën shqipe dhe trashëgiminë intelektuale islame. Pas daljes në pension nga mësimdhënia qe edhe pjesë e bordit editorial të revistës *Zani i Naltë*.

## Referime
Islam Dizdari

**Islam Dizdari** (Shkodër, 15 tetor 1934 - 10 prill 2018) ka qenë pedagog, studjues, autor monografish dhe përmbledhjesh me shtrirje nga gjuha shqipe, pedagogjia dhe trashëgimia islame. Së bashku me Faik Lulin, përpos artikujve të shumtë mbi jetën, veprën dhe studimet e personaliteteve myslymane si *Në kujtim të brezave* (Shkodër, 1997), shquhet studimi i tij mbi mevludet shqiptare *Mevludet në gjuhën shqipe* (Shkodër, 2002).

## Biografia 
## Referime
Familja Kuqezi

"Familja Kuqezi" është serial shqiptar me autorë Erion Kame dhe Saimir Gongo. Është një komedi e prodhuar dhe realizuar nga Tring, në bashkëpunim me profesionistët më të mirë të fushës së artit të komedisë në vend. Ky përshkruan realitetin social, familjar dhe kulturor shqiptar dhe kryesisht është një serial që synon, përveç argëtimit, hulumtimin dhe trajtimin e problemeve që kalon familja shqiptare. 
Kuqezët janë padyshim një familje model , jo në kuptimin që është perfekte, por në atë se, pavarësisht problemeve që kalon ajo mbetet në frymë një familje pozitive ku mbizotëron morali, respekti reciprok dhe vlerat më të mira.
Seriali synon të sjellë një humor të pastër dhe të angazhuar, mbështetur tek karakteret, situate, batuta dhe reagime.
Dandon Iliriani

**Dandon** (ose **Dando**) ishte një personalitet ilir që, sipas Plini Plakut, supozohet se jetoi për rreth 500 vjet ose më shumë.     

## Shih edhe 
* Iliria
* Iliriku
* Plini Plaku
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e personaliteteve ilire

## Referime
Dhespo Boçi

Dhespo Boçi ishte Suliote qe u rezistoi Turqve me 1803, disa vite para Pavaresise Greke per clirimin nga Turqit.

## Jeta e Dhespos 
Dhespo Boçi ishte nje grua nga fshati heroik Suli i Epirit te Greqise. Është e njohur ne histori per rezistencen e saj heroike ndaj pushtuesve Osmane. Me 25 dhjetor 1803,bashke me grate dhe femijet e familjeve qe kishte ne mbrojtje u mbyllen ne kalane e Dhimulase. Atje u vranë heroikisht.

## Kenga E Dhespos 
Historia e Dhespos duket ne kengen popullore*:*

### **"E Dhespos"(greqisht: Tης Δέσπως****)** 
: *Tingëllon rëndë, shumë pushkë bien,*
: *mbase shkojne ne dasem,mbase ne gezim.*
: *As ne dasem,as ne gezim.*
: *Despo është në luftë bashke me nuset ,nipërit e mbesat.*
: parapamje|Dhespo Boçi gati për të hedhur në erë kullën e Dimoulas. Vepra e Vincenzo Gajassi, Romë, 1833*Arvanitia erdhi në kullën e Dhimoulas:*
: *“Gjeorgjina, lësho armet, Suli nuk është këtu*
: *Këtu je skllav i pashait, skllav i arvanitasve”.*
: *“Edhe sikur Suli të adhuronte, edhe sikur Kiafa të bëhej turk,*
: *“Dhespo, mjeshtra Liapides, nuk e bën, nuk e bën”.*
: *Pishtari në dorë eshte i rrëmbyer, vajzat dhe nuset qajnë:*
: *“Skllevër turq, mos jetoni fëmijë, ejani me mua!”.*
: *Dhe armët plasën, e të gjitha u bënë zjarr.*

## Vdekja heroike 
Dhespo (Dhespina) kishte prejardhje nga familja e Suljaneve. Ishte bashkeshortja e komandantit Suliot, Jorgaq Boçi. Qe ne vitin 1802, familja e Dhespos ishte e vendosur ne fshatin Eniasa. Të ardhurat i përfitonin duke punuar token, Fshati paguante taksa kundrejt  Ali Pashes. Kur Ali Pashai filloi te përndiqte suliotet, Dhespo dhe familja  saj  vendosën te braktisin Sulin. Atehere nje ushtri e përbërë nga 500 ushtarë turko-shqiptare hyne ne fshatin e Riniases dhe sulmuan familjet. Dhespo Boçi e cila ishte kryetare e familjes pas vdekjes te te shoqit, per t'iu larguar ushtareve dhe per te shpetuar familjen e saj, u mbyll ne kalane e Riniases (kalaja e Dhimulas) bashke me nuset edhe niprit e saj. Prej aty te gjithë luftuan trimerisht kunder ushtareve turq pa u dorezuar deri në fund. Kur perfunduan iu përfunduan plumbat, Dhespo i vuri zjarrin kalase dhe të gjitha grate u dogjen bashke me te. Në ditët e sotme kjo kala quhet kalaja e Dhespos.

## Referime 
*