Emigrimi në Abisini

**Emigrimi në Abisini** (Arabisht:  الهجرة إلى الحبشة‎, *al-hijra ʾilā al-habaša*) i njohur ndryshe si **Hixhreti i Parë**, ishte një episod në historinë e hershme të Islamit, ku pasuesit e parë të Muhamedit (Sahabët) u larguan nga persekutimi i fisit qeverisës kurejsh të Mekës. Ata kërkuan strehim në Mbretërinë e krishterë të Aksumit, Etiopia dhe Eritrea e sotme (referuar më parë si Abisinia, një emër i lashtë origjina e të cilit diskutohet), në vitin 9 para hixhretit (613 e.r) ose 7 para hixhretit (615 e.r). Monarku Aksumite që i mori ato është i njohur në burimet islamike si Negus Ashama ibn Abjar. Historianët modernë e kanë identifikuar ndryshe atë me Mbretin Armah dhe Ella Tsaham. Disa nga të mërguarit u kthyen në Mekë dhe bënë hixhret në Medinë me Muhamedin, ndërsa të tjerët qëndruan në Abisini derisa erdhën në Medinë në vitin 628.

## Prapaskena
Sipas pikëpamjes tradicionale, anëtarët e komunitetit të hershëm myslyman në Mekë u përballën me përndjekje, gjë që e shtyu Muhamedin t'i këshillojë ata të kërkojnë strehim në Abisini. Llogaria më e hershme ekzistuese është dhënë në siren e Ibn Is'hakut:

## Emigrimi(et)
Sipas historianëve myslimanë, kishte dy emigrime, megjithëse ka ndryshime mendimesh në lidhje me datat.

Grupi i parë i emigrantëve, i përbërë nga njëmbëdhjetë burra dhe katër gra, u dha azil në vitin 7 para hixhretit (615 e.r) (9 para hixhretit (613 e.r) sipas burimeve të tjera) nën Ashama ibn Abjar, sundimtari i Mbretërisë së Aksumit. Ky grup përfshinte vajzën e Muhamedit Rukijen dhe dhëndrin e tij Osman ibn Afan, i cili më vonë u bë halifi i tretë. Muhammedi zgjodhi Uthman bin Mazun, një nga shokët e tij më të rëndësishëm, si udhëheqës të këtij grupi. Sipas Tabkat Ibn Sa'd grupi hipi në një anije tregtare nga porti detar i Shu'aiba dhe pagoi gjysmë dinari secili për kalimin e detit. Pas një viti të mërguarit dëgjuan zëra se Kurejshët kishin pranuar Islamin, gjë që i nxiti ata të ktheheshin në Mekë. Të ballafaquar me realitetin, ata u nisën përsëri për në Abisini në vitin 6 para hixhretit (616 e.r, 7 para hixhretit (615 e.r, sipas burimeve të tjera),

Historianët perëndimorë, të tillë si Leone Caetani dhe Montgomery Watt kanë vënë në dyshim tregimin e dy migrimeve.

Kur kurejshët mësuan se shokët e Muhamedit mund të praktikonin në mënyrë të sigurt fenë e tyre në Abisini, ata vendosën të dërgojnë një ambasadë në Negus për të kërkuar kthimin e të arratisurve. Ata zgjodhën dy të dërguar, Amr ibn el-As dhe Abdullah bin Rabiah dhe u dhanë atyre dhurata për mbretin dhe gjeneralët e tij. Dhuratat përbëheshin nga lëkura e përgatitur nga lëkura e imët

## Lista e emigrantëve të parë
Lista e parë e emigrantëve e raportuar nga Ibn Is'haku përfshinte këta njëmbëdhjetë burra dhe katër gra:
*Abdullah ibn Xhahsh
*Xhafer bin Ebu Talibi udhëheqësi i grupit
*Osman ibn Afan, dhëndëri dhe shoku i Muhammedit. Burri i Rukijes.
*Rukije bint Muhammed, gruaja e Uthmanit dhe vajza e Muhammedit.
*Ebu Hydhejfe ibn Utba
*Sahla bint Suhejl, gruaja e Ebu Hydhejfes
*Zubejr ibn el-Auam
*Mus'ab ibn Umejr
*Abdurahman bin Auf
*Ebu Seleme
*Umm Seleme, gruaja e Ebu Selemes
*Uthman bin Maz'oon
*Amir bin Rabiah, 
*Lejla bint Ebi Esma – gruaja e Amirit

## Shih edhe
*Migrimi i dytë në Abisini

## Referime