open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Garnizoni i Hong Kongut

**Garnizoni i Hong Kongut i Ushtrisë Çlirimtare Popullore** është një garnizon i Ushtrisë Çlirimtare Popullore (PLA), përgjegjës për detyrat e mbrojtjes në Rajonin e Veçantë Administrativ të Hong Kongut (SAR) që nga dorëzimi i Hong Kongut në vitin 1997.

Garnizoni e ka selinë në ndërtesën e Forcave të Ushtrisë Çlirimtare Popullore Kineze në Hong Kong në Hong Kongun qendror. Madhësia e garnizonit të Hong Kongut është afërsisht 10,000–12,000 veta personel, duke përfshirë anëtarë të Policisë së Armatosur Popullore, të Marinës së Ushtrisë Çlirimtare Popullore, të Forcave Ajrore të Ushtrisë Çlirimtare Popullore dhe të Forcës Tokësore të Ushtrisë Çlirimtare Popullore.

Para dorëzimit në 1997, territori ishte nën sundimin britanik, dhe mbrojtja e territorit ishte përgjegjësi e Forcave Britanike të Jashtme në Hong Kong, me ndihmesë nga Regjimenti Mbretëror i Hong Kongut.
Forcat e Armatosura të Palestinës

parapamje|Emblemi i Forcat të Sigurisë Kombëtare Palestineze
**Forcat e Sigurisë Kombëtare Palestineze** (*NSF*; arabisht: قوات الأمن الوطني الفلسطيني *Quwwat al-Amn al-Watani al-Filastini*) janë forcat paraushtarake të sigurisë të Autoritetit Kombëtar Palestinez.

Emri mund t'i referohet ose të gjitha Forcave të Sigurisë Kombëtare, duke përfshirë disa shërbime speciale, por duke *mos* përfshirë Forcat e Sigurisë së Brendshme, Gardën Presidenciale dhe Inteligjencën e Përgjithshme, ose mund t'i referohet forcës kryesore brenda Forcave të Sigurisë Kombëtare. Që nga nënshkrimi i Marrëveshjes së Oslos, këto forca veprojnë në zona të kontrolluara nga PNA-ja. Në vitin 2003, organizatat u bashkuan në Shërbimet Palestineze të Sigurisë.

Forcat e Sigurisë Kombëtare Palestineze angazhohen në veprimtari të ndryshme, duke përfshirë zbatimin e përgjithshëm të ligjit. Një vlerësim i përafërt i forcës së përgjithshme që nga viti 2007 është 42,000 trupa. Ndërsa konflikti izraelito-palestinez vazhdon, forcat e sigurisë veçanërisht bashkëpunojnë me agjenci të tjera të zbatimit të ligjit, të tilla si arrestimi i nëngrupeve militante dhe ndihma e qeverisë izraelite në ndjekjen penale të atyre që janë kapur. Sipas *The Jerusalem Post*, "Në të kaluarën, forcat palestineze të sigurisë kanë liruar terroristët e arrestuar dhe më pas kanë informuar në heshtje Izraelin për të zbutur kritikat e brendshme publike kundër dorëzimit të palestinezëve në Izrael."
Kulla KXTV/KOVR

djathtas|parapamje| Kulla KXTV/KOVR; vini re stacionin e radarit të motit Doppler në të djathtë. Kredia: Daniel Schwen
**Kulla KXTV/KOVR** (e njohur edhe si **Kulla** **Sacramento Joint Venture**) është një  kullë komunikimi me guy në Walnut Grove, Kaliforni, Shtetet e Bashkuara .

E ndërtuar në vitin 2000, ajo është struktura më e lartë në Kaliforni, direku i tretë më i gjatë në botë (që nga viti 2001) dhe struktura e shtatë më e lartë që ka ekzistuar ndonjëherë nëse direku i shkatërruar i radios në Varshavë, Burj Khalifa në Dubai, Merdeka 118 në Kuala Lumpur, Kulla e Shangait në Shangai dhe Pema Qiellore e Tokios në Tokio janë përfshirë.

Antenat e transmetimit televiziv omni-drejtues në kullë bartin sinjalet e transmetimit mbi-ajër (OTA) për kanalin KXTV-TV 10 (virtual dhe transmetues) dhe kanalin KOVR-TV 13 (virtual) dhe 25 (transmetim). Koordinatat gjeografike për sitin, një zonë rurale e ulët rreth  në jug-jugperëndim të Sacramento dhe  në veri-veriperëndim të Stockton, janë .

Në lagjen e Kullës KXTV/KOVR janë dy kulla me lartësi të ngjashme, Kulla e Channel 40 dhe KVIE-TV Channel 6 dhe Channel 3-Hearst-Argyle Tower, duke formuar një "fermë" mbresëlënëse antenash në anën lindore të lumit Sacramento. dhe në perëndim të autostradës Ndërshtetërore 5, e cila mund të shihet lehtësisht për milje përreth në çdo drejtim.

Antenat në këto kulla shërbejnë si stacione transmetimi, duke transmetuar sinjale të transmetimit televiziv, duke ofruar shërbim për shikuesit në Sacramento/Stockton/Modesto DMA (Zonë e Përcaktuar e Tregut)  në Luginën Qendrore të Kalifornisë.

Me lartësinë e tyre të konsiderueshme dhe vendndodhjen qendrore në Walnut Grove, ato sigurojnë mbulim të sinjalit të vijës së shikimit (LOS)  në terrenin ngjitur të sheshtë të luginës për mbi 60 milje (100&nbsp;km) në veri (Sacramento) dhe në jug-juglindje  (Stockton dhe Modesto). Kullat gjithashtu ofrojnë mbulim mjaft të mirë përgjatë luginës në lindje në ultësirat dhe malet e Sierra Nevada, dhe në perëndim në pjesë të zonës lindore të Gjirit të San Franciskos (qarqet lindore Solano dhe Contra Costa). 

Filmi *Rënia* u bazua në këtë radio kullë sipas regjisorit. 

## Qiramarrësit aktualë 
* **KOVR** K. 13 (analog (ish))
* **KOVR** K. 25 (dixhitale)
* **KMAX** K.. 21 (dixhitale)
* **KXTV** K. 10 (analog (ish))
* **KXTV** K. 10 (dixhitale)
* **KTFK** K. 26 (dixhitale)

## Shiko gjithashtu 
* Lista e direkëve
* Tabela e direkëve
* Lista e kullave
* Strukturat më të larta në botë
* Lista e strukturave më të larta në Shtetet e Bashkuara

## Referime
Gjaku im Kompromisi im

***Gjaku im Kompromisi im*** është një film dokumentar artistik për Kosovën nga regjisori shqiptaro-amerikan Nuhi de Stani.

## Përmbledhja 
Regjisori Nuhi de Stani përdor një gamë të gjerë intervistash për t'u thelluar në konfliktin shumë të ndërlikuar në Kosovë gjatë rënies së Jugosllavisë. Historia tregohet në tri pjesë: një histori e shkurtër, krimet kundër njerëzimit dhe shpallja e pavarësisë së Kosovës në vitin 2008. Aspekti historik i tregimit tregohet nga autori i *Kosova: Një histori e shkurtër*, Noel Malcolm. Aspekti i krimeve kundër njerëzimit tregohet përmes Luljeta Selimit, e cila krijoi një fondacion të grave që ofron ndihmë për gratë dhe për fëmijët e dhunuar gjatë konfliktit. Kërkimi për pavarësi tregohet përmes Albin Kurtit, një aktivisti dhe udhëheqësi kryesor i lëvizjes Vetëvendosje dhe kryeministër i tanishëm në detyrë i Kosovës.

## Festivalet e Filmit 
# Festivali Ndërkombëtar i Filmit Titanik Budapest Premiera botërore
# Festivali Ndërkombëtar i Filmit në Bruklin Premiera e Shteteve të Bashkuara
# Festivali i Filmit në Milano Premiera italiane
# Festivali i Filmit për të Drejtat e Njeriut në Montreal Premiera Kanadeze

## Shfaqja dhe shpërndarja 
Versioni përfundimtar i *Gjaku im Kompromisi im* u publikua në janar 2010 përmes Rrjetit Kombëtar të Filmit. 

## Vlerësimet kritike 
*Gjaku im Kompromisi im* është shqyrtuar dhe rekomanduar nga K. Fennessy i Revistës Video Bibliotekare. "...Regjisori gjithashtu bisedon me një përfaqësues të OKB-së, me një deputet të parlamentit serb, me ekspertë të spastrimit etnik dhe me kosovarë të zakonshëm që rrëfejnë përvojat e tyre duke luftuar dhe duke mbrojtur veten kundër serbëve (një nënë mbetet shumë e traumatizuar për të folur). Shkatërrimi i pronave dhe prishja e jetëve do të detyronte shumë njerëz të hynin në Shqipëri dhe në Mal të Zi, duke e lënë Kosovën një territor të thyer të banuar nga njerëz që vuanin nga plagët fizike dhe emocionale. Shtesat e DVD-ve përfshijnë skena të fshira dhe dokumentarin e shkurtër, "Me një fjalë, 'Demokracia'," i cili shikon trajtimin e shqiptarëve të Maqedonisë në prag të pavarësisë”.

## Linqe të jashtme 
* http://mybloodmycompromise.com/
Forcat e Armatosura të Jordanisë

**Forcat e Armatosura Jordaneze** (**FAJ**) (Arabisht: *Al-Quwwat Al-Musallaha Al-Urduniyya*), i quajtur gjithashtu si **Ushtria Arabe**, (Arabisht:*Al-Jaysh Al-Arabi*) janë forcat ushtarake të Mbretërisë Hashemite të Jordanisë. Ato përbëhen nga forcat tokësore, forcat ajrore dhe marina. Forcat e Armatosura të Jordanisë janë nën kontrollin e të Mbretit të Jordanisë, i cili është Komandanti Suprem i Forcave të Armatosura Jordaneze. Kryetari aktual i Shefit të Shtabit të Përbashkët është gjeneral-major Yousef Huneiti, i cili është gjithashtu këshilltar ushtarak i Mbretit. 

Ushtria e parë e organizuar në Jordani u krijua më 22 tetor 1920 dhe u emërua "Forca Lëvizëse". Në atë kohë ajo kishte vetëm 150 burra në radhët e saj. Në përvjetorin e saj të tretë në vitin 1923, forca u riemërua Legjioni Arab, i përbërë nga 1000 burra. Në kohën kur Jordania u bë një shtet i pavarur në vitin 1946, Legjioni Arab numëronte rreth 8,000 ushtarë në 3 regjimente të mekanizuara. Në vitin 1956, Mbreti Husein shkarkoi të gjithë gjeneralët britanikë dhe ndryshoi emrin e Legjionit në "Ushtria Arabe Jordaneze" në atë që u bë e njohur si Arabizimi i Komandës së Ushtrisë Jordaneze.

Ushtria luftoi në disa luftëra dhe beteja, kryesisht kundër Izraelit. Në Luftën Arabo-Izraelite të vitit 1948, kapja e Bregut Perëndimor nga Jordania dhe Betejat vendimtare të Latrun, dëshmuan se Legjioni Arab ishte ushtria më efektive gjatë luftës. Pasuan disa konfrontime me Izraelin, që rezultuan me sukses të përzier, ato përfshinin Operacionet e Ndëshkimit, Luftën Gjashtë Ditore, Luftën e Shkatërrimit dhe Luftën e Jom Kipurit. Jordanisë iu desh gjithashtu të përballej me PLO-në dhe Ushtrinë Siriane gjatë ngjarjeve të Shtatorit të Zi. Nënshkrimi i vendosjes së paqes Izrael-Jordan në vitin 1994 i dha fund gjendjes së konfliktit midis dy vendeve. 

Forcat e Armatosura të Jordanit sot konsiderohen të jenë ndër më profesionalet në rajon dhe shihet si i trajnuar, i organizuar dhe i pajisur mirë.
Forcat e Armatosura të Koresë së Veriut

**Ushtria Popullore Koreane** (**KPA**) përfshin forcat e kombinuara ushtarake të Koresë së Veriut dhe krahun e armatosur të Partisë së Punëtorëve të Koresë (PPK). KPA-ja përbëhet nga pesë degë ushtarake: Forca Tokësore, Forca Detare, Forca Ajrore, Forca Strategjike dhe Forca e Operacionit Special. Ai komandohet nga Komisioni Qendror Ushtarak i PPK-së, i cili kryesohet nga Sekretari i Përgjithshëm i PPK-së dhe kryetari i Çështjeve të Shtetit, të dy postet drejtohen aktualisht nga Kim Jong Un.

KPA-ja i konsideron kundërshtarët kryesorë të saj si Forcat e Armatosura të Republikës së Koresë dhe Korenë e Forcave të Shteteve të Bashkuara, përgjatë Zonës së Çmilitarizuar Koreane, siç ka bërë që nga Marrëveshja e Armëpushimit të korrikut 1953.  është organizata e dytë më e madhe ushtarake në botë, me 29.9% e popullsisë së Koresë së Veriut që shërben në mënyrë aktive, në rezervë ose në një kapacitet paraushtarak.
Forcat e Armatosura të Kuvajtit

**Forcat e Armatosura të Kuvajtit** janë forcat ushtarake të shtetit të Kuvajtit. Ato përbëhen nga Forcat Ajrore të Kuvajtit, nga Ushtria e Kuvajtit, nga Marina e Kuvajtit dhe nga Garda Kombëtare e Kuvajtit. Organet drejtuese janë Ministria e Mbrojtjes së Kuvajtit, Ministria e Brendshme e Kuvajtit, dhe Drejtoria e Shërbimit të Zjarrfikësve të Kuvajtit. Emiri i Kuvajtit është komandanti i përgjithshëm i të gjitha forcave të mbrojtjes, ndërsa Princi i Kurorës është zëvendëskomandant.
Forcat e Armatosura të Kirgistanit

**Forcat e Armatosura të Republikës së Kirgistanit**  (Kyrgyz: Kırgız Respublikasının Kuralduu Küçtörü) është ushtria kombëtare e Kirgistanit. Fillimisht u formua nga forcat ish-sovjetike të Qarkut Ushtarak Turkestan të vendosur në Kirgistanin e sapopavaruar. Ai përbëhet nga Forcat Tokësore, Forcat Ajrore dhe Garda Kombëtare. Forcat e sigurisë të lidhura me forcat e armatosura përfshinin: Trupat e Brendshme, Komitetin Shtetëror për Sigurinë Kombëtare dhe Trupat Kufitare.
Marrëdhëniet mes Polonisë dhe Lituanisë

Polonia dhe Lituania vendosën marrëdhënie diplomatike që nga shekulli i 13-të, pasi Dukati i Madh i Lituanisë nën Mindaugas fitoi një pjesë të territorit të Rus' dhe kështu vendosi një kufi me mbretërinë e atëhershme të fragmentuar të Polonisë. Marrëdhëniet polako-lituaneze u përmirësuan më pas, duke çuar përfundimisht në një bashkim personal midis dy shteteve. Nga mesi i shekullit të 16-të deri në fund të shekullit të 18-të Polonia dhe Lituania u bashkuan për të formuar Komonuelthin Polako-Lituanez, një shtet që u shpërbë pas ndarjes së tyre nga Austria, Prusia dhe Rusia. Pasi të dy shtetet rifituan pavarësinë pas Luftës së Parë Botërore, marrëdhëniet polako-lituaneze u përkeqësuan vazhdimisht për shkak të rritjes së ndjenjave nacionaliste. Pretendimet konkurruese ndaj rajonit të Vilniusit çuan në konflikt të armatosur dhe përkeqësim të marrëdhënieve në periudhën ndërmjet dy luftërave. Gjatë Luftës së Dytë Botërore, territoret polake dhe lituaneze u pushtuan nga Bashkimi Sovjetik dhe Gjermania Naziste, por marrëdhëniet midis polakëve dhe lituanezëve mbetën armiqësore. Pas përfundimit të Luftës së Dytë Botërore, Polonia dhe Lituania e gjetën veten në Bllokun Lindor, Polonia si një shtet satelit sovjetik, Lituania si republikë sovjetike. Me rënien e komunizmit marrëdhëniet mes dy vendeve u rivendosën. Që atëherë, marrëdhëniet kanë qenë miqësore dhe të ngjashme me partneritetin strategjik në mbrojtje dhe siguri.

Të dy vendet u bënë anëtare të Bashkimit Evropian në vitin 2004. Të dy vendet janë anëtarë të Këshillit të Shteteve të Detit Baltik, Këshillit të Evropës dhe NATO-s. Të dy vendet ndajnë një kufi të përbashkët prej 103&nbsp;km. Për shkak se të dyja janë pjesë e zonës Shengen, nuk ka kontrolle kufitare midis vendeve.

## Referime
Forcat e Armatosura Libaneze

**Forcat e Armatosura Libaneze** (**FAL**), të njohura gjithashtu si **Ushtria Libaneze** , është Ushtria e Republikës së Libanit. Ai përbëhet nga tre degë: forcat tokësore, forcat ajrore dhe marina. Motoja e Forcave të Armatosura Libaneze është "Nder, Sakrificë, Besnikëri" (arabisht: "شرف · تضحية · وفاء" - *Sharaf.Tadhia.Wafa*).

## Emblema 
Emblema e Forcave të Armatosura Libaneze përbëhet nga një pemë kedri libanian e rrethuar nga dy gjethe dafine, të pozicionuara mbi simbolet e tre degëve: forcat tokësore të përfaqësuara nga dy bajonetat, marina e përfaqësuar nga një spirancë dhe forcat ajrore të përfaqësuara nga dy krahë.
Forcat e Armatosura të Malajzisë

**Forcat e Armatosura të Malajzisë** (**MAF**; malajzisht: Angkatan Tentera Malajzia), janë forcat e armatosur të Malajzisë, ato përbëhen nga tre degë; Ushtria Maleze, Marina Mbretërore Malezeze dhe Forca Ajrore Mbretërore e Malajzisë. Numri i personelit aktiv të MAF-it është 113,000 personel së bashku me forcat e rezervë në 51,600. Komandanti i Lartë i Forcave të Armatosura të Malajzisë është *Yang di-Pertuan Agong;* Mbreti i Malajzës.
Forcat e Armatosura të Maldiveve

**Forcat** **Kombëtare Mbrojtëse të Maldiveve** (**FKMM**) është ushtria kombëtare përgjegjëse për mbrojtjen e sigurisë dhe sovranitetit të Maldiveve. Sipas Kushtetutës, ajo është përgjegjëse kryesore për të mbrojtur dhe mbrojtur Republikën, integritetin e saj territorial, zonën e saj ekskluzive ekonomike (ZEE) dhe popullin.  Degët e saj përfshijnë Rojet Bregdetare Maldiviane, Trupat Detare MNDF dhe Forcat Speciale.
Forcat e Armatosura Mongole

**Forcat** **e Armatosura Mongole** (**FAM;** mongolisht: *Mongol Ulsyn zevsegt hüchin*) janë Forcat e Armatosura që e mbrojnë Mongolinë në rast lufte. Ato kanë për detyrë të mbrojnë pavarësinë, sovranitetin dhe integritetin territorial të Mongolisë.  E përcaktuar si konfigurimi i kohës së paqes, struktura e saj aktuale përbëhet nga pesë degë ushtarake: Forca Tokësore Mongole, Forcat Ajrore Mongole, Forcat e Ndërtimit dhe Inxhinierisë, siguria kibernetike dhe forcat speciale.  Në rast lufte, Trupat Kufitare, Trupat e Brendshme, Agjencia e Zbatimit Gjyqësor dhe Agjencia Kombëtare e Menaxhimit të Emergjencave mund të riorganizohen në strukturën e Forcave të Armatosura.  Shtabi i Përgjithshëm i Forcave të Armatosura Mongole është organizata më e lartë profesionale e menaxhimit ushtarak të organizatës ushtarake shtetërore dhe vepron në mënyrë të pavarur nga Ministria e Mbrojtjes, organi mëmë i saj i kontrolluar nga qeveria.  Festa zyrtare e ushtrisë së tyre është dita e ushtrisë mongole më 18 mars, ekuivalente me Ditën e Mbrojtësit të Atdheut në Rusi dhe Ditën e PLA-së në Kinë.
Feja në Kaledoninë e Re

Feja mbizotëruese është Krishterimi;  gjysma e popullsisë është katolikë duke përfshirë shumicën e evropianëve, uveanët perëndimorë dhe vietnamezët dhe gjysma e pakicave melaneziane dhe polineziane. Katolicizmi romak u prezantua nga kolonistët francezë. Ishulli ka gjithashtu kisha të shumta protestante,. Ka gjithashtu shumë grupe të tjera të krishtera dhe më shumë se 6000 muslimanë.

## Të tjera 
* Feja në Vanuatu
* Feja në Fixhi
* Feja në Ishujt Solomon
* Feja në Kiribati
Feja në Guam

Feja mbizotëruese e Guamit është Krishterimi.  Tre të katërtat e popullsisë i përmbahen |katolicizmit, ndërsa pjesa më e madhe e mbetur u përket kishave protestante. Sipas Qendrës Kërkimore Pew, demografia fetare e Guamit në vitin 2010 ishte si më poshtë:
* Katolik: 75%
* Protestantizmi: 17.7%
* **Të tjerë**: 1.6%
* **Fe tradicionale**: 1.5%
* **Krishterë tjerë**: 1.4%
* Budizmi: 1.1%
* Ortodoks: <1%
* Hinduizmi: <1%
* Islami: <1%
* Judaizmi: <1%

## Të tjera 
* Feja në Vanuatu
* Feja në Fixhi
* Feja në Ishujt Solomon
* Feja në Kiribati
Forcat e Armatosura të Birmanisë

**Tatmadaw** është ushtria e Birmanisë.&#x2009;Ajo administrohet nga Ministria e Mbrojtjes dhe përbëhet nga Ushtria e Birmanisë, Marina e Birmanisë dhe Forca Ajrore e Birmanisë. Shërbimet ndihmës përfshijnë Forca e Policisë së Birmanisë, Forcat e Gardës së Kufitareve, Gardën bregdetare të Birmanit dhe Njësitë e Milicitë Popullore.  Që nga pavarësia e Birmanisë në vitin 1948, Tatmadaw ka përballur rebelim të rëndësishëm etnik, veçanërisht në shtetet Chin, Kachin, Kayin, Kayah dhe Shan. Gjenerali Ne Win mori kontrollin e vendit në një grusht shteti të vitit 1962, duke u përpjekur të ndërtonte një shoqëri autark të quajtur Rruga Birmane drejt Socializmit. Pas shtypjes së dhunshme të proteste në mbarë vendin në vitin 1988, ushtria pranoi të zgjedhjet e lira në vitin 1990, por injoruan fitoren e Liga Kombëtare për Demokraci dhe e burgosën udhëheqësin e saj Aung San Suu Kyi.  Në vitet 1990 u shfaq gjithashtu një përshkallëzim i konfliktit që përfshinte Budistë dhe myslimanë Rohingya në shtetin e Rakhine për shkak të sulmeve të RSO-së ndaj forcave Tatmadaw, ku minoriteti u përball me shtypje dhe, duke filluar nga viti 2017, gjenocid.

Në vitin 2008, Tatmadaw rishkroi përsëri kushtetutën e Birmanisë, duke instaluar Partinë e Bashkimit Solidariteti dhe Zhvillimi (PBSZh) në zgjedhjet e vitit 2010, të cilat nuk morën pjesë nga shumica e grupeve opozitare. Reformat politike gjatë gjysmë dekadës së ardhshme kulmuan me një fitore gjithëpërfshirëse të LLD-së në zgjedhjet e 2015-ës,  pasi PBSZh-ja humbi një tjetër zgjedhje në 2020, Tatmadaw anuloi zgjedhjet dhe rrëzoi qeverinë civile. Tatmadaw është akuzuar gjerësisht nga organizatat ndërkombëtare për shkelje të të drejtave të njeriut dhe krime kundër njerëzimit, duke përfshirë spastrimin etnik,    represionin politik, torturën, sulmin seksual, krimet e luftës, dënimet jashtëgjyqësore (përfshirë ekzekutimet e shkurtra) dhe masakrën e civilëve të përfshirë në demonstrata paqësore politike.   Tatmadaw ka funksionuar prej kohësh si shtet brenda shtetit.  

Sipas Kushtetutës së Birmanit, Tatmadaw udhëhiqet nga komandanti i përgjithshëm i Shërbimeve të Mbrojtjes. Disa veprime të Tatmadaw kërkojnë miratimin e Këshillit Kombëtar të Mbrojtjes dhe Sigurisë, një këshill prej njëmbëdhjetë anëtarësh të sigurisë kombëtare përgjegjës për çështjet e sigurisë dhe mbrojtjes në Birman. Presidenti i Birmanit nuk ka asnjë rol komandues mbi Tatmadaw, megjithëse ai mund të punojë me NDSC në autorizimin e veprimeve ushtarake.
Forcat e Armatosura të Laosit

**Forcat e Armatosura Popullore të Laosit** (**FAPL**), janë forcat e armatosura të Republikës Popullore Demokratike të Laosit dhe institucioni i Partisë Revolucionare Popullore të Laosit, të cilët janë të ngarkuar me mbrojtjen e vendit.

## Forcat aktive 
Ushtria është e përbërë prej 29.100 personelësh dhe është e pajisur me 30 tanke kryesore luftarake. Seksioni detar i ushtrisë, i pajisur me 16 mjete patrullimi, ka 600 personel. Forca ajrore, me 3500 personel, është e pajisur me raketa kundërajrore dhe 24 avionë luftarakë (jo më në shërbim).

Forcat e vetëmbrojtjes së milicisë numërojnë afërsisht 100,000 të organizuara për mbrojtjen lokale. Armët e vogla të përdorura kryesisht nga Ushtria Laosiane janë pushka sulmuese sovjetike AKM, mitralozi PKM, pistoleta Makarov PM dhe mitralozi i lehtë RPD .
Feja në Samoa

]]
Krishterimi është feja zyrtare dhe më e madhe **në Samoa**, me emërtime të ndryshme që përbëjnë rreth 98% të popullsisë së përgjithshme.  Neni 1 i Kushtetutës së Samoas thotë se "Samoa është një komb i krishterë i themeluar nga Zoti Atë, Biri dhe Fryma e Shenjtë". 

Më poshtë është një shpërndarje e grupeve të krishtera që nga viti 2011 (regjistrimi më i fundit i disponueshëm): Të krishterë kongregacional (32 përqind), katolik romak (19 përqind), Kisha e Jezu Krishtit e Shenjtorëve të Ditëve të Mëvonshme (15 përqind), Metodiste ( 14 përqind), Asambletë e Perëndisë (8 përqind) dhe Adventisti i Ditës së Shtatë (4 përqind). Grupet së bashku që përbëjnë më pak se 5 për qind të popullsisë përfshijnë Bahá'í, Dëshmitarët e Jehovait, Kishën Kongregacionale të Jezusit, Nazareas, Protestantë jo-konfeksionalë, Baptistë, Qendrën e Adhurimit, Kapelën e Paqes, Ungjillëzimin Samoa, Kishën Elim dhe Anglikane . Një krahasim i regjistrimeve të vitit 2006 dhe 2011 tregon një rënie të lehtë të anëtarësimit të besimeve kryesore dhe një rritje të pjesëmarrjes në grupet jotradicionale dhe ungjillore. 

Ekziston një komunitet i vogël mysliman dhe një xhami.   Historia e Islamit në Samoa daton para vitit 1985, kur Samoa kishte një numër punëtorësh myslimanë që punonin ose për qeverinë ose për një program të Kombeve të Bashkuara, por numri i tyre ishte i vogël dhe pothuajse nuk prekte popullsinë vendase. Në mesin e viteve 1980, Asambleja Botërore e Rinisë Myslimane filloi të funksionojë në Paqësor, dhe për pasojë disa Samoanë filluan të konvertohen në Islam. Sipas regjistrimit të vitit 2001, numri i myslimanëve samoanë ishte 48, ose 0.03% e popullsisë së përgjithshme. Ky numër është rritur në 61 myslimanë, ose 0.04% e popullsisë, sipas regjistrimit të vitit 2006.

## Të tjera 
* Feja në Guam
* Feja në Kaledoninë e Re
* Feja në Ishujt Solomon
* Feja në Kiribati
Feja në Tuvalu

]]
Krishterimi është **feja mbizotëruese në Tuvalu**, me kalvinizmin që është emërtimi i vetëm më i madh. 

Përafërsisht 86% e popullsisë i përkiste Kishës së Tuvalu ( tuvaluanisht : *Te Ekalesia Kelisiano Tuvalu*, **EKT** ) në vitin 2022 dhe është kisha shtetërore e Tuvalu, megjithëse në praktikë kjo thjesht i jep asaj të drejtën për "privilegjin e kryerjes së shërbimeve speciale në krye ngjarje kombëtare";  është kalvinist në orientim dhe ka një politikë kongregacioniste .

## Të tjera 
* Feja në Guam
* Feja në Kaledoninë e Re
* Feja në Ishujt Solomon
* Feja në Kiribati
Feja në Tonga

. Është selia kombëtare e Kishës së Lirë Wesleyan.]] 
Krishterimi është **feja mbizotëruese në Tonga**, me metodistët që kanë adhuruesit më të shumtë. 

Kushtetuta e Tongës vendos lirinë e fesë, e cila respektohet në praktikë si nga qeveria ashtu edhe nga shoqëria e përgjithshme, megjithëse ka disa ligje që kufizojnë tregtinë dhe mediat transmetuese në përputhje me normat fetare të krishtera.

## Të tjera 
* Feja në Guam
* Feja në Kaledoninë e Re
* Feja në Palau
* Feja në Tuvalu
Feja sipas vendit

Kjo është një përmbledhje e **fesë sipas vendit ose territorit** në vitin 2010 sipas një raporti të Qendrës Kërkimore Pew të vitit 2012. 

Artikulli Informacioni fetar sipas shteteve jep informacion nga The World Factbook i CIA-s dhe Departamentit të Shtetit të SHBA-së .

## Botë 
**Fetë më të mëdha në botë**
Feja në Ishujt e Marianës së Veriut

Për shkak të misionarëve spanjollë në Ishujtë e Marianës së Veriut, një shumicë e madhe e Çamorros dhe Karolinëve praktikojnë katolicizmin romak.

Pushtimi japonez pati efektin e krijimit të një komuniteti të konsiderueshëm budist, i cili mbeti edhe pas largimit të tyre.  Për shkak të ndikimit të Shteteve të Bashkuara, në ishuj hynë edhe emërtime të ndryshme të [[protestantizmi|protestantizmit].  Shumë njerëz në **Ishujt Marianës së Veriut** janë katolikë romakë ose kanë besime tradicionale.  Sipas Qendrës Kërkimore Pew, 2010:
* Katolik 64.1%
* Protestant 16%
* Budizmi 10.6%
* '*Fe tradicionale*: 5.3%
* **Krishterë tjerë** 1.2%
* **Të tjerë** 1.1%
* **Të padeklaruarë** 1.0%
* Ortodoks <1%
* Hinduizmi <1%
* Islami <1%
* Judaizmi <1%
## Të tjera 
* Feja në Guam
* Feja në Kaledoninë e Re
* Feja në Ishujt Solomon
* Feja në Kiribati
Ishujt Mariane të Veriut

**Ishujt Mariana Veriore**, zyrtarisht **Komonuelthi i Ishujve të Marianës Veriore** është një territor i pa inkorporuar dhe i përbashkët i Shteteve të Bashkuara i përbërë nga 14 ishuj në Oqeanin Paqësor veriperëndimor. 

CNMI përfshin 14 ishujt më veriorë në Arkipelagun Mariana ; ishulli më jugor, Guam, është një territor i veçantë i SHBA-së. Ishujt Mariana Veriore u renditën nga Kombet e Bashkuara si një territor jo vetëqeverisës deri në vitin 1990. 

Gjatë periudhës koloniale, Marianas Veriore ishin në mënyra të ndryshme nën kontrollin e perandorive spanjolle, gjermane dhe japoneze . Pas Luftës së Dytë Botërore, ishujt ishin pjesë e territoreve të besimit të Kombeve të Bashkuara nën administrimin amerikan, përpara se të bashkoheshin zyrtarisht me Shtetet e Bashkuara si territor në 1986, me popullsinë e tyre që fitoi nënshtetësinë e Shteteve të Bashkuara.

Departamenti i Brendshëm i Shteteve të Bashkuara përmend një masë tokësore prej 476 km².   Sipas Regjistrimit të 2020 të Shteteve të Bashkuara, 47,329 njerëz jetonin në Marianën e Veriut në atë kohë.  

## Të tjera 
* Shtetet e Bashkuara
Dialekti Zeta–Rashka

[parapamje|250px|Harta e nëndialekteve [Shtokavishtja|shtokaviane, sipas Pavle Iviqit (libër i 1988). Zona e dialektit Zeta-Rashka paraqitet në ngjyrë bezhë brenda Malit të Zi juglindor dhe Serbisë jugperëndimore.]]
**Dialekti Zeta–Rashka** (serbokroatisht: Зетско–рашки дијалект *Zetsko–raški dijalekt*) është një dialekt i stokavishtes/serbokroatishtes. Përhapja e tij është kryesisht në Malin e Zi jugor dhe në pjesë të rajonit historik të Rashkës në Serbi. Flitet kryesisht nga serbët etnikë vendas, nga malazezët, nga boshnjakët dhe nga myslimanët.

## Gjeografia 
Dialekti Zeta-Rashka gjendet kryesisht në gjysmën jugore të Malit të Zi. Në kufirin e tij më perëndimor, folësit e dialektit mund të gjenden përgjatë detit Adriatik nga Ulqini në pikën e tij më jugore deri në qytetin e Perastit afër Kotorrit në veri, ku kufizohet me dialektin lindor të Hercegovinës. Ky kufi shkon afërsisht në verilindje në drejtim të Grahovës dhe më në lindje deri në Kolashin. Kufiri vazhdon në verilindje drejt Bellopojës dhe kalon në Serbi pranë qytetit të Brodarevos dhe takohet me lumin Ibër afër Sjenicës. Kufiri vazhdon në lindje, vetëm në jug të Sjenicës, në Ibarski Kolashin (në Kosovën e Veriut), ku kufizohet me dialektin Kosovë-Resava. Dialekti Zeta–Rashka më pas kthehet në jug drejt Leposaviqit, duke arritur në afërsi të Mitrovicës së Kosovës përpara se të vazhdojë drejt perëndimit përmes Mokra Gorës dhe Zhlebit përsëri në Mal të Zi. Pas rihyrjes në Mal të Zi, kufiri dialektor vazhdon përmes Alpeve Shqiptare dhe shtrihet përgjatë gjithë kufirit malazez me Shqipërinë.

Enklavat e dialektit Zeta–Rashka janë të pakta. Një enklavë është në Petrovo Selo afër Klladovës pranë grykës së Gjerdapit në Serbinë verilindore. Një tjetër enklavë është në Vrakë, një rajon afër Shkodrës në Shqipërinë veriore. Dialekti flitet gjithashtu në Peroj, një qytet në Istri, në Kroacinë veriperëndimore.

## Burime 
* Miloš Okuka (2008): Srpski dijalekti
Familja fisnike Musiq

parapamje|Musiqët
**Familja Musiq** ( *Musić*,  *Musići* / Мусићи) ishte një shtëpi fisnike serbe që i shërbeu Perandorisë Serbe (1345–1371), dhe gjatë rënies së saj (1371–1389) i shërbeu Serbisë së Car Llazarit. Themeluesi me të njëjtin emër ishte *çelniku* Musa, i cili u martua me Dragana Hrebeljanoviqin, motrën e Car Llazarit (sundoi 1371-1389). Stefan dhe Llazar Musiqi, djemtë e Musait, mbanin një rajon të komunës afërsisht moderne të Rashkës dhe të Veriut të Kosovës. Vëllezërit vdiqën duke luftuar kundër Perandorisë Osmane në Betejën e Kosovës (1389). Kjo familje kishte origjinë kosovare.

## Historia 
Ata mbanin një rajon të Veriut të Kosovës, rreth Ibrit me seli në Zveçan. Musait iu dha pasuria nga perandori Stefan Uroshi V (sundoi 1355-1371). Ata e zhvendosën vendin e tyre në Bërvenik në Ibër, për shkak të shkëmbimit të qyteteve të fortifikuara me Vojisllav Vojinoviqin (rreth 1355-1363). Krahina e tyre përfshinte zonën e Kopaonikut (me miniera), në mes të Ibrit dhe të Lapit, dhe shtrihej nga Radoçelo dhe Bërveniçka Zhupa në veriperëndim, deri në degën e Labit të Bërvenicës në juglindje.

Ata mbështetën politikën e Princit Llazar Hrebeljanoviq (sundoi 1371–89) dhe morën pjesë në luftën kundër *veliki zhupanit* Nikola Altomanoviq (1366–73), të cilin Stefan Musiqi e urdhëroi drejtpërdrejt të verbohej në Uzhicë, dhe kështu u largua nga lufta politike gjatë rënies së Perandorisë.

Vëllezërit Musiq themeluan manastirin e Nova Pavlicës, i ndërtuar pas Stara Pavlicës, afër Bërvenikut (Ibër). Mbishkrimi i ktitorit është ruajtur. Me kërkesë të nënës së tyre Dragana, motrës së Llazar Hrebeljanoviqit, manastiri u bë vend për murgeshat, në të cilën Dragana kaloi fundin e jetës së saj si murgeshë. Dy vëllezërit Musiq ranë në Betejën e Kosovës (1389) dhe u varrosën në Nova Pavlicë.

## Anëtarët 
* Musa, *çelnik* nën Perandorin Stefan Urosh V (1355–1371)
** Stefan Musiq (vdiq 1389)
** Lazar Musiq (vdiq 1389)
** Jovan Musiq

## Burime 
* Istorijska Biblioteka: *Stefan Musić*
Muzeu i Forcave të Armatosura

parapamje
**Muzeu i Forcave të Armatosura** ndodhet në Bërzhitë, Tiranë, Shqipëri, është një qendër e dedikuar ruajtjes dhe shfaqjes së historisë së ushtrisë shqiptare. Vendosur në një pozicion strategjik në rrugën nacionale Tiranë-Elbasan, ky muze është një pikë kryesore e interesit për ata që janë të intriguar nga historiku i forcave ushtarake në Shqipëri.

Muzeu është një dëshmi e përkushtimit të vendit ndaj historisë së tij ushtarake, dhe konsiston në pesë pavione të veçanta, të vendosura në një hapësirë prej 100 mijë metra katrorë. Në hapësirën e tij të gjerë, ai prezanton mbi 1100 objekte të ndryshme, duke përfshirë mjete ushtarake, armë, uniforma dhe artefakte të tjera të përdorura nga Forcat e Armatosura shqiptare nëpër periudha të ndryshme historike.

Pjesa më e spikatur e muzeut është pjesa e jashtme, ku janë ekspozuar artileria e rënde, mjetet e blinduara, flota ajrore dhe detare, të cilat tani janë relikë historike. Këto objekte tregojnë historinë e forcave ushtarake të Shqipërisë, duke përfshirë periudhën e komunizmit, kur Shqipëria ishte nën influencën e Bashkimit Sovjetik dhe më pas të Kinës.

Në muzeun e Bërzhitës, vizitorët mund të shohin objekte të ndryshme të përdorura gjatë periudhës së diktaturës komuniste, duke përfshirë tanket T-34, avionët MiG dhe helikopterët e ndryshëm. Gjithashtu, ekspozita përfshin edhe armë dhe mjete të përdorura gjatë Luftës së Dytë Botërore, duke treguar rolin e Shqipërisë në këtë konflikt global.

Një pavijon i veçantë është i kushtuar armatimeve antike dhe periudhës së rilindjes kombëtare, duke përfshirë kohën e Skënderbeut dhe periudhën e mbretërisë së Ahmet Zogut. Këtu janë ekspozuar objekte të tilla si topuzë, kobure dhe pushka të përdorura gjatë luftërave të ndryshme në historinë e Shqipërisë.

Gjithashtu, muzeu përmban një pavijon të veçantë për forcën e armatosur të Shqipërisë si anëtare e NATO-s, duke prezantuar uniformat dhe pajisjet e përdorura nga ushtria në kohën e sotme.

Ndërtimi i Muzeut të Forcave të Armatosura nisi në vitin 2019 dhe u përfundua në dhjetor 2023.
 Vendosja e tij në një ambient të bukur natyror në Bërzhitë e bën atë tërheqës për vizitorët që dëshirojnë të njihen më mirë me historinë dhe evoluimin e forcave ushtarake në Shqipëri. Ky muze është një dëshmi e përkushtimit të vendit ndaj ruajtjes dhe prezantimit të trashëgimisë së tij historike në fushën e ushtrisë.  

## Burimet
Islami në Serbi

në Beograd]]
]]
 në Beograd]]

Serbia është një vend me shumicë të krishterë, me Islamin që është një besim pakicë që përfaqëson rreth 4.2% të popullsisë së përgjithshme  sipas regjistrimit të vitit 2022.  Islami u përhap në Serbi gjatë tre shekujve të sundimit osman . Myslimanët në Serbi janë kryesisht boshnjakë etnikë, shqiptarë dhe një pjesë e konsiderueshme e romëve myslimanë, si dhe anëtarë të grupeve më të vogla, si myslimanët etnikë, goranët dhe serbët .

## Demografia 
Sipas regjistrimit të vitit 2022, në Serbi kishte 278,212 myslimanë (4.2% e popullsisë së përgjithshme. Përqendrimi më i madh i myslimanëve në Serbi mund të gjendet në komunat Novi Pazar, Tutin, Sjenicë dhe Prijepolje në rajonin e Sanxhakut dhe në komunat e Preshevës dhe Bujanocit në Luginën e Preshevës .

### Grupet etnike 
* Boshnjakë dhe myslimanë etnikë, kryesisht që jetojnë në rajonin e Sanxhakut .
* Shqiptarët, të cilët kryesisht jetojnë në rajonin e Luginës së Preshevës .
* Romët myslimanë, duke përfshirë grupe romishtfolëse ballkanike dhe serbefolëse nga Serbia jugore si dhe grupe shqipfolëse.
* Goranët, grup etnik sllav.

### Shpërndarja gjeografike 
Komuna e Novi Pazarit është shtëpia e popullsisë më të madhe myslimane të Serbisë, me 82,710 myslimanë nga 100,410 banorë (82% e popullsisë së saj). Komuna e Tutinit ka përqindjen më të lartë të myslimanëve në Serbi, me rreth 94% të popullsisë së saj myslimane. Komuna e Sjenicës ka gjithashtu një popullsi shumë të madhe myslimane (79%), e ndjekur nga Komuna e Prijepoljes (45%). Shumica e shqiptarëve, të cilët i përkasin besimit islam, që jetojnë në Preshevë, Bujanoc dhe Medvegjë e bojkotuan regjistrimin e vitit 2011, por statistikat e regjistrimit të vitit 2002 tregojnë se myslimanët përbëjnë shumicën në ato komuna me 89% dhe 55%, respektivisht dhe në Medvegjë janë numëruar. rreth 29% e popullsisë.  

 Regjistrimi 2011 bojkotohet nga shqiptarët

## Shiko gjithashtu 
* Feja në Serbi
Forcat e Armatosura të Nepalit

**Forcat e Armatosura të Nepalit** (**FAN**) janë forcat ushtarake të Nepalit. Ato janë të përbëra kryesisht nga Ushtria Nepaleze tokësore, e organizuar në gjashtë divizione luftarake aktive, Forcat e Armatosura Nepaleze operojnë gjithashtu shërbimin më të vogël Ajror të Ushtrisë Nepaleze e krijuar për të mbështetur operacionet e ushtrisë së Nepalit dhe për të ofruar mbështetje të lehtë luftarake. Ushtria Nepaleze operon gjithashtu formacione më të vogla përgjegjëse për organizimin e mbrojtjes ajrore, logjistikës, komunikimeve ushtarake, artilerisë dhe forcave ajrore brenda territorit të Nepalit. Forca e Armatosur e Policisë vepron si një forcë paraushtarake e ngarkuar me ruajtjen e sigurisë së brendshme brenda Nepalit.

Forcat e Armatosura Nepaleze janë disa forca vullnetare me rreth 95,000 personel aktiv në detyrë që nga viti 2010, me një buxhet ushtarak vjetor të vlerësuar prej rreth 60 milionë dollarë amerikanë, pa përfshirë financimin e ndihmës ushtarake nga Republika e Indisë dhe Republika Popullore e Kinës ose së fundmi nga Shtetet e Bashkuara të Amerikës. Megjithëse shumica e pajisjeve ushtarake të Nepalit janë importe nga India ose Kina fqinje, Nepali ka marrë 20,000 pushkë M-16, si dhe pajisje për shikim natën nga ShBA-ja për të ndihmuar përpjekjet e vazhdueshme në fushatën globale të Luftës kundër Terrorit pas 11 shtatorit. Ushtria Nepaleze bleu 1000 pushkë Galil nga Izraeli dhe 2 helikopterë V-5 nga Rusia.
Forcat e Armatosura të Omanit

**Forcat të Armatosura të Sulltanit të Omanit** (**FAS**; arabisht : القوات المسلحة لسلطان عمان, përkthyer : ''al-Quwāt ul-Musallaḥatu lis-Sulṭān 'Umān'') përbëhet nga Ushtria Mbretërore e Omanit, Marina Mbretërore e Omanit, Forcat Ajrore Mbretërore, Forcat Speciale të Sulltanit dhe forcat e tjera mbrojtëse të Sulltanatit të Omanit. Që nga themelimi i tyre zyrtar në fillim të viteve 1950, me ndihmën britanike FAS-i ka kapërcyer dy herë kryengritjet që kanë kërcënuar integritetin ose strukturën sociale të shtetit, dhe së fundmi ka kontribuar me kontigjente ose lehtësira në koalicionet e formuara për të mbrojtur shtetet arabe të Gjirit Persik.
Forcat e Armatosura të Pakistanit

**Forcat e Armatosura të Pakistanit** (**FAP**) janë forcat ushtarake të Pakistanit. Ushtria e Pakistanit  është e gjashta më e madhe në botë e matur nga personeli aktiv dhe përbëhet nga tre shërbime zyrtare - Ushtria, Marina dhe Forca Ajrore, të cilat mbështeten nga disa forca paraushtarake si Garda Kombëtare dhe Forcat e Armatosura Civile. Një komponent kritik i strukturës së forcave të armatosura është Forca e Divizionit të Planeve Strategjike, e cila është përgjegjëse për mirëmbajtjen dhe ruajtjen e stokut dhe aseteve të armëve bërthamore taktike dhe strategjike të Pakistanit. Të gjitha degët janë të koordinuara sistematikisht gjatë operacioneve dhe misioneve të përbashkëta nën Shtabin e Shtabit të Përbashkët (ShShP). Bashkëpunimi ushtarak midis Ushtrisë Popullore Çlirimtare Kineze dhe Pakistanit ka përshpejtuar ritmin e stërvitjeve të përbashkëta ushtarake dhe zinxhirët e furnizimit me armë gjithnjë e më të pajtueshme dhe sistemet e rrjetit të komunikimit kanë përshpejtuar integrimin e aftësive mbrojtëse midis dy palëve. Të dy vendet bashkëpunojnë gjithashtu në zhvillimin e programeve të tyre bërthamore dhe të teknologjisë hapësinore. Krahas kësaj, ushtria pakistaneze gjithashtu mban marrëdhënie me Shtetet e Bashkuara në histori, e cila i dha Pakistanit statusin e madh aleat jo-NATO në vitin 2004. Si i tillë, Pakistani blen pjesën më të madhe të pajisjeve të tij ushtarake nga Kina, Shtetet e Bashkuara dhe furnizuesit e tij vendas. 

FAP-ja u formua në vitin 1947, kur Pakistani fitoi pavarësinë nga Perandoria Britanike. Nevoja për menaxhimin e kufirit çoi në krijimin e Gardës Kombëtare dhe Forcave të Armatosura Civile për t'u marrë me trazirat civile në Veri-Perëndim, si dhe sigurinë e zonave kufitare në Punxhab dhe Sind nga trupat paraushtarake. Në vitin 2017, Forcat e Armatosura të Pakistanit kishin afërsisht 654,000 personel aktiv, duke përjashtuar 25,000–35,000+ personel në Forcat e Divizionit të Planeve Strategjike dhe 482,000 personel aktiv në forcat e ndryshme paraushtarake. Ushtria tradicionalisht ka pasur një grup të madh vullnetarësh, dhe për këtë arsye rekrutimi nuk është vënë kurrë në fuqi, megjithëse si Kushtetuta e Pakistanit ashtu edhe legjislacioni plotësues lejojnë rekrutim në gjendje lufte.

Duke llogaritur për 18.3% të shpenzimeve të qeverisë kombëtare në vitin 2021, pas pagesave të interesit, ushtria e Pakistanit thith një pjesë të madhe të buxhetit vjetor të vendit. Forcat e armatosura përgjithësisht janë shumë të miratuara në shoqërinë pakistaneze. -it Pakistani ishte kontribuesi i gjashtë më i madh në përpjekjet paqeruajtëse të Kombeve të Bashkuara, me 4,516 personel të vendosur jashtë shtetit. Vendosje të tjera të huaja janë përbërë nga personeli ushtarak pakistanez që shërben si këshilltarë ushtarakë në vende të ndryshme afrikane dhe arabe. Ushtria pakistaneze ka mbajtur divizione luftarake dhe prani të fuqisë së brigadës në disa shtete arabe gjatë Luftërave Arabo-Izraelite, ka ndihmuar forcat e koalicionit të udhëhequr nga Amerika në Luftën e parë të Gjirit kundër Irakut dhe ka marrë pjesë aktive në konfliktet Somali dhe Boshnjak.

## Referime
Forcat e Armatosura të Filipineve

**Forcat e Armatosura të Filipineve** (**FAF**) janë forcat ushtarake të Filipineve. Ato përbëhen nga tre degë kryesore të shërbimit, Ushtria, Forca Ajrore dhe Marina (përfshirë Trupat e Marinës). Presidenti i Filipineve është Komandanti i Përgjithshëm i FAF-së dhe formon politikën ushtarake me Departamentin e Mbrojtjes Kombëtare, një departament ekzekutiv që vepron si organi kryesor nga i cili kryhet politika ushtarake, ndërsa Shefi i Shtabit të Armatosur Forcat e Filipineve shërbejnë si komandanti i përgjithshëm dhe oficeri më i lartë në FAF-në.

E themeluar në bazë të Aktit të Mbrojtjes Kombëtare të vitit 1935, ndërsa gjurmonte rrënjët e saj në Ushtrinë Revolucionare Filipine, FAF-ja ka luajtur një rol integral në historinë e vendit. FAF-ja ka qenë gjithashtu e përfshirë në konflikte të ndryshme, të tilla si lufta kundër rebelimit kundër Partisë Komuniste të Filipineve (PKF) dhe organizatave të saj të bashkangjitura, Ushtria e Re Popullore (URP) dhe Fronti Demokratik Kombëtar i Filipineve (FDF) dhe operacionet kundër terroristëve islamikë lokalë në Mindanao. FAF-ja ka qenë gjithashtu pjesë e operacioneve të ndryshme paqeruajtëse në mbarë botën, si pjesë e kontributit të saj në Kombet e Bashkuara.  Aktualisht, shërbimi ushtarak është tërësisht vullnetar. 

Si rezultat i zvogëlimit të numrit të rebelëve komunistë aktivë dhe grupeve xhihadiste në vitet 2020, FAF-ja ka zhvendosur fokusin e saj kryesor nga trajtimi i kërcënimeve të brendshme si kryengritja dhe terrorizmi lokal në mbrojtjen e territorit të Filipineve nga kërcënimet e jashtme.
Forcat e Armatosura të Katarit

**Forcat e Armatosura të Katarit** janë forcat ushtarake të shtetit të Katarit. Që nga viti 2015, Katari ka zbatuar shërbimin e detyrueshëm ushtarak me një mesatare prej 2000 të diplomuar në vit.  Që nga viti 2010, shpenzimet e mbrojtjes të Katarit arritën në një total prej 1,913 miliardë dollarësh, rreth 1,5% të PBB-së kombëtare, sipas SIPRI-t. Katari ka nënshkruar së fundmi pakte mbrojtje me Shtetet e Bashkuara në vitin 2002 dhe vitin 2013, me Mbretërinë e Bashkuar, në vitin 2020 dhe me Francën në vitin 1994.

Katari luan një rol aktiv në përpjekjet e mbrojtjes të Këshillit të Bashkëpunimit të Gjirit, pesë anëtarët e tjerë janë Arabia Saudite, Kuvajti, Bahreini, Emiratet e Bashkuara Arabe dhe Omani. Katari gjithashtu pret bazën më të madhe ushtarake amerikane në Lindjen e Mesme dhe në vitin 2017 inauguroi një zyrë atasheu ushtarak në Uashington.

SIPRI deklaron se planet e Katarit për të transformuar dhe zgjeruar ndjeshëm forcat e tij të armatosura janë përshpejtuar në vitin 2014 dhe në vitin 2010-14 Katari ishte importuesi i 46-të më i madh i armëve në botë. Porositë në vitin 2013 për 562 tanke dhe 75 armë vetëlëvizëse nga Gjermania u pasuan në vitin 2014 nga një sërë kontratash të tjera, duke përfshirë 34 helikopterë luftarakë dhe 3 avionë AEW nga SHBA-ja, dhe 6 avionë cisternë nga Spanja.  Që nga viti 2016, Katari ruan aftësi të avancuara kundër ajrit dhe kundër anijeve me dërgesat e baterive Patriot PAC-3 MSE,  Eksoset MM40 Bllok 3 dhe raketat kundër anijeve Marte ER.

## Shiko edhe 
* Forcat e Armatosura të Emirateve të Bashkuara Arabe

## Referime
Forcat e Armatosura të Arabisë Saudite

**Forcat e Armatosura të Arabisë Saudite** (FAAS), të njohura gjithashtu si **Forcat e Armatosura Mbretërore Saudite**, është pjesë e forcave ushtarake të Mbretërisë së Arabisë Saudite. Ato përbëhen nga Ushtria Mbretërore Saudite, Marina Mbretërore Saudite, Forca Ajrore Mbretërore Saudite, Mbrojtja Ajrore Mbretërore Saudite dhe Forca Raketore Strategjike Mbretërore Saudite. Mbreti i Arabisë Saudite është Komandanti i Përgjithshëm Suprem i të gjitha Forcave Ushtarake dhe formon politikën ushtarake me Ministrinë e Mbrojtjes dhe Ministrinë e Brendshme. Pesë Forcat e Armatosura janë ndër tetë forcat ushtarake të Arabisë Saudite, me të tjerat duke përfshirë Gardën Kombëtare Mbretërore Saudite (nën kontrollin administrativ të Ministrisë së Gardës Kombëtare), Regjimentin e Gardës Mbretërore Saudite dhe Rojet Kufitare Mbretërore Saudite.

Forcat e Armatosura Mbretërore Saudite janë një nga më të financuara në botë,  që kanë buxhetin e gjashtë më të madh të mbrojtjes në botë.
Francesco Saluto

**Francesco Saluto** (Hora e Arbëreshëve, 23 tetor 1809 – Palermo, 5 janar 1892) ishte një jurist italo-arbëreshë, autor i disa publikimeve mbi procedurën penale dhe të drejtën penale. Ai ishte presidenti i parë i nderit i Gjykatës së Apelit të Palermos dhe këshilltar i Gjykatës së Lartë të Kasacionit në Palermo.

## Biografia 
Francesco Saluto në Hora e Arbëreshëve, nga doktor Giorgio dhe Epifania Ferrara, motra e studiuesit të shquar Abbot Mercurio Ferrara, studioi në Seminarin Grek të Palermos, themeluar nga At Giorgio Guzzetta dhe vazhdoi studimet në fakultetin juridik. i Universitetit të Palermos, ku ai mori një çmim Angevin dhe një diplomë në 1834. Pas diplomimit ai filloi një karrierë si magjistrat dhe kryesoi Gjykatën e Assizes të Sassarit, atë të Cagliarit dhe më në fund atë të Palermos.

Ai ishte autor i disa botimeve, më i rëndësishmi ishte *Komentet për Kodin e Procedurës Penale për Mbretërinë e Italisë*  dhe më parë vëllimi *E drejta penale sipas rendit të Kodit për Mbretërinë e Dy Siçilive*, botuar në 1858 si dhe të një eseje *Mbi ligjin e 30 qershorit 1861 ose lirinë e përkohshme të të akuzuarve në gjyqet penale* të botuar po atë vit në Palermo. Ai ishte bashkëpunëtor i revistave *Foro italiano* dhe *Circolo amministrazione "L.Sampolo"* **.** Anëtar i Akademisë Kombëtare të Shkencave, Letrave dhe Arteve (Palermo) .

Ai u nderua me titullin Komandant i Urdhrit të Kurorës së Italisë, me dekret mbretëror të 7 qershorit 1883. Ai ishte një dashamirës ndaj të rinjve të varfër të qytetit të tij të lindjes, për çka i kërkoi Mbretit që të ngrihej një shkollë me konvikt në Palermo, për të lejuar të rinjtë e Horës së Arbëreshëve dhe Sëndahstinës, si dhe të afërm të vetë themeluesit, për të vazhduar studimet për drejtësi, mjekësi, letërsi dhe arkitekturë.  Ai vdiq në Palermo më 5 janar 1892, por u varros në një varr monumental në varrezat e Horës së Arbëreshëve. Emri i tij përfshihet në mesin e dashamirësve të kolonive shqiptare të Siçilisë, së bashku me Andrea Reres, babain Giorgio Guzzetta, Dhimitër Kamardan, Giuseppe Schirò, Rosolino Petrotta, siç raportohet në esenë e tij Mario G. Giacomarra 
parapamje| Konvikti italo-shqiptar Soluto në Palermo
Ndërtesa në të cilën qëndronte Convitto Saluto është ende e dukshme sot në Palermo, në Corso Pisani.

## Mirënjohje 
*Convitto Saluto*  u emërua në kujtim të tij, i ngritur me dekret të Mbretit Umberto I më 16 shkurt 1879 (botuar në Gazetën Zyrtare të Mbretërisë më 25 mars 1879).

## Shih edhe 
* Arbëreshët në Itali

## Referime
Forcat e Armatosura të Singaporit

**Forcat e Armatosura të Singaporit** (**FAS**) janë ushtria e Republikës së Singaporit, përgjegjëse për mbrojtjen e Singaporit dhe interesat e sigurisë dhe sovranitetit të vendit. Një përbërës i Ministrisë së Mbrojtjes (MINMBRO), forcat e armatosura kanë katër degë shërbimi: Ushtria, Marina, Forca Ajrore dhe Shërbimi Dixhital dhe Inteligjent. Një forcë e integruar, ajo është një nga ushtritë më të afta, më të fuqishme, teknologjikisht të sofistikuara dhe më të fuqishme në rajonin e Azisë Juglindore.  FAS-i drejtohet nga shefi i forcave të mbrojtjes, i emëruar nga presidenti i Singaporit, me këshillën e kabinetit.

Që nga fillimi i tij, FAS-i është përfshirë në operacione të ndryshme, brenda dhe jashtë vendit. Këto përfshijnë misione paqeruajtëse në vende të tilla si Afganistani, Iraku, Nepali dhe Timor Leste, si dhe operacionet e ndihmës ndaj fatkeqësive në vende të ndryshme, duke përfshirë ciklonin Bhola të vitit 1970, tërmetin dhe cunamin në Oqeanin Indian 2004, Uragani Katrina, tërmeti në Sichuan 2008, tërmeti i Nepalit, prill 2015 Uragani Harvey, ndër të tjera.   Përveç kësaj, FAS-i ka ndihmuar Kombet e Bashkuara për të mbikëqyrur dhe mbikëqyrur procesin zgjedhor në vende të tilla si Kamboxhia, Etiopia, Namibia dhe Afrika e Jugut. 

Ajo ka një forcë aktive të përafërt prej mbi 51,000 personeli me kohë të plotë dhe është në gjendje të mobilizojë mbi 252,500 rezervistë (të njohur edhe si Ushtarë Kombëtar, ose burraUK) në rast nevojash kombëtare ose një lufte në shkallë të plotë. Ajo gjithashtu ka një grup të madh rekrutësh (të njohur edhe si Ushtarë Kombëtar me kohë të plotë, ose UKK) në forcat aktive dhe rezervë, me rreth 50,000 që arrijnë moshën ushtarake çdo vit.

Në Vitet e fundit, SAF ka marrë gjithashtu një rol më aktiv në përpjekjet kundër terrorizmit.
Alhamiada

[parapamje|[Surja *Al-Fatiha* me përkthime kastiliane në shkrimin Aljamiado mbi çdo rresht të tekstit kuranor arab.]]
**Alhamiada** ( *Aljamiado*; ;  trans. *ʿaxhamijah* ) ose tekstet ***Alhamía*** janë dorëshkrime që përdorin shkrimin arab për transkriptimin e gjuhëve evropiane, veçanërisht të gjuhëve romane si spanjishtja mesjetare, mozarabishtja dhe të tjera nga vazhdimësia neolatine ose romane/romantike e gadishullit.

Sipas Anwar G. Chejne, *Aljamiado* ose *Alhamía* është "një prishje e fjalës arabe *ʿaxhamijah* (në këtë rast do të thotë gjuhë e huaj) dhe, në përgjithësi, shprehja arabe *ʿaxham* dhe derivati i saj *ʿaxhamijah* janë të zbatueshme për popujt prejardhja e të cilëve nuk origjinë arabe". Gjatë pushtimit arab të Persisë, termi u bë një përbuzje.

## Shih edhe 
* Alhamiada shqiptare
* el-Andalus

## Referime