Mbiemri patronimik

**Mbiemri patronimik** është një mbiemër me origjinë nga emri i dhënë i babait ose i një paraardhësi patrilineal . Kultura të ndryshme kanë mënyra të ndryshme të prodhimit të mbiemrave patronimikë . Në Dhiatën e Vjetër të Biblës, burrat identifikohen nga prejardhja e tyre nëpërmjet përdorimit të emrit (dhe të vetëm) të babait të tyre. Mbiemrat u "normalizuan" dhe u standardizuan më shumë me ardhjen e shkrim-leximit masiv, disponueshmërisë së letrës dhe dokumentacionit, plus lëvizshmërinë, p.sh. pasaporta kundrejt letrave të hershme të prezantimit për udhëtim.

## Vështrim 
Nga një vështrim historik, mbiemrat e hershëm patronimikë të Uellsit ishin rezultat i anglicizimit të sistemit historik të emërtimit të Uellsit, i cili ndonjëherë përfshinte referenca për disa breza: p.sh., Llywelyn ap Gruffydd ap Morgan (Llywelyn i biri i Gruffydd, i biri i Morganit) dhe që lindte për shaka, "për aq kohë sa një prejardhje e një Uellsiani."

Si shembull i anglicizimit, emri Llywelyn ap Gruffydd u kthye në Llywelyn Gruffydds; dmth, "ap" që do të thotë "bir i" u zëvendësua me prapashtesën gjinore "-s", por ka raste të tjera si "ab Evan" duke u kthyer në "Bevan". Disa mbiemra të Uellsit, si John ose Howell, nuk e morën prapashtesën "-s". Në disa raste të tjera prapashtesa i është vënë mbiemrit shumë më vonë, në shekullin XVIII ose XIX.  Po kështu, në disa raste "ap" u bashkua në emër në një formë, si në Broderick (ab Rhydderch), Price (ap Rhys) dhe Upjohn (ap John).  

Në mënyrë të ngjashme, mbiemrat ose mbiemrat nuk ishin vendosur në Rusi, por patronimikë dhe bazuar në emrin e parë të babait.

Fëmijët e Pjetrit mund të jenë Jan dhe Roman Petrovich. Mbesat e Pjetrit mund të jenë Aleksandr Janowicz dhe Ivan Romanowicz/ Romanovich. Stërnipërit e Pjetrit mund të jenë Nicolai Aleksandrovich dhe Dmitri Ivanovich.

Pothuajse të gjithë mbiemrat islandezë janë rreptësisht patronimikë, ose në disa raste matronimikë, pasi shoqëria islandeze në përgjithësi nuk përdor emrat e trashëguar të familjes. Një situatë e ngjashme mund të gjendej deri relativisht kohët e fundit në vendet kontinentale skandinave të Danimarkës, Norvegjisë dhe Suedisë, ku emrat e trashëguar familjarë u përdorën gjerësisht për popullatën e përgjithshme vetëm gjatë rrjedhës së shekullit të 19-të ose në fillim të shekullit të 20-të, përfundimisht. si pasojë e legjislacionit. Si rezultat i kësaj, një shumicë e madhe e emrave të familjeve skandinave e kanë origjinën si patronimet e bartura nga kryefamiljarët në kohën kur këto ligje hynë në fuqi, dhe këta mbiemra kryesisht shfaqin një larmi të kufizuar që pasqyron popullaritetin e emrave të caktuar meshkuj gjatë 18 dhe 19 në ato vende.

Heraldika, si piktografët, logot ose ikonat e hershme, gjithashtu ndihmuan në përcaktimin e familjeve në pjesën më të madhe të Evropës. Njerëzit që punojnë për një pronar tokash ose që jetojnë në një zonë mund të miratojnë të njëjtën kreshtë, veçanërisht kur pronarët e tokave duhej t'i siguronin trupa kombit ose mbretit të tyre për betejë.

Klanet skoceze dhe tartanët shërbyen si identifikues të familjes ose zonës.

Vlen të përmendet, disa vende aziatike renditin emrin e familjes së pari, shumica përshtaten me standardin e dhënë plus të familjes kur janë jashtë vendit. Ndërsa, disa vende latine shtojnë në fund mbiemrin e nënës.

## Shih edhe 
* Emri
* Mbiemri
* Patronimia
* Antroponimia
* Antroponimia ilire

## Referime