open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Buzëqeshja e përgjakur

**Buzëqeshja e përgjakur**: Poezi

Autor: Zade Kuqi

Redaktor: Sali Bashota

"Buzëqeshja e përgjakur: Poezi"  është një përmbledhje poetike e autores Zade Kuqi, e botuar në vitin 2016 nga shtëpia botuese Rozafa në Prishtinë. Ky libër përfshin poezi që eksplorojnë tema të thella dhe emocionale, duke pasqyruar përvojat personale, historike dhe kolektive të popullit shqiptar, me një fokus të veçantë në realitetin e Kosovës.

Poezitë e përfshira janë të shprehura me një stil të fuqishëm dhe metaforik, duke përcjellë mesazhe që përzihen mes dhimbjes, shpresës dhe rezistencës. Titulli "Buzëqeshja e përgjakur" është simbolik dhe sugjeron një përzierje të vuajtjes dhe forcës, duke fiksuar lexuesin në një përvojë estetike dhe emocionale të thellë.

Informacion teknik

* ISBN: 9789951023092
* Vendi i botimit: Prishtinë
* Botues: Rozafa
* Viti i botimit: 2016
* Përmasa fizike: 134 faqe, 21 cm
* Seria: Biblioteka "Lasgushi"
    
Kjo përmbledhje i përket letërsisë shqipe bashkëkohore dhe trajton tema si:

* Vuajtjet dhe plagët e luftës.
* Identiteti dhe kultura shqiptare.
* Fuqia e shpirtit njerëzor për të triumfuar ndaj padrejtësive.

Stili i autores është i pasur me figura letrare dhe përshkrime të ndjera, duke krijuar një lidhje të fortë mes lexuesit dhe poezive. Kuqi përdor elemente të traditës poetike shqiptare, të ndërthurura me një frymë moderniste.

"Buzëqeshja e përgjakur" zë një vend të rëndësishëm në korpusin e poezisë shqipe bashkëkohore, duke u vlerësuar si një zë autentik dhe i guximshëm. Përmes këtij libri, Zade Kuqi bën një kontribut të çmuar në ruajtjen dhe promovimin e trashëgimisë letrare dhe shpirtërore të Kosovës.

Ky libër është një pasuri për lexuesit që kërkojnë të përjetojnë artin poetik si një formë të fuqishme të shprehjes së dhimbjes dhe krenarisë. Ai është një testament i përjetshëm i forcës së njeriut përballë vështirësive dhe një kujtesë për rëndësinë e kulturës dhe historisë në formësimin e identitetit kombëtar.

## Burimet
Tarabel

**Tarabel** (  ; Ocitanisht: *Tarabèl* ; Shqip: *Tarabeli*   ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore. Ajo ka një shkollë fillore dhe kështjellën e saj ikonike me tulla, e vendosur pranë kishës. Prestigji i qytetit arriti kulmin e tij në fillim të shekullit të 16-të. Ai gjithashtu luajti një rol të vogël në kryqëzatat Albigensian.

## Popullsia 
## Referime
Villematier

**Villematier** (  ; Ocitanisht: *Vilamatièr* ; Shqip: *Vilamatja*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Pamjet 

File:Villematier_-_La_Mairie.jpg| Bashkia 

## Referime
Saux-et-Pomarède

**Saux-et-Pomarède** (Shqip: Saux-Pomareda ; Ocitanisht: *Sauç e Pomareda*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Referencat
Estancarbon

**Estancarbon** (  ; Ocitanisht: *Estanhcarbon* ; Shqip: *Estanjkarboni* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Referencat
Pins-Justaret

**Pins-Justaret** (  ; Ocitanisht: *Pins e Justaret* ; Shqip: *Pin-Justareti*  ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore. Stacioni Pins-Justaret ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Foix dhe Latour-de-Carol.

## Popullsia 
## Referime
Plagne, Haute-Garonne

**Plagne** (  ; Ocitanisht: *Planha* ; Shqip: *Planja*  ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
[majtas|parapamje| Sëpatë e lëmuar neolitike – Planjë, [:fr:Muséum de Toulouse|Muzeu i Tuluzës]]

## Referencat
Montgras

**Montgras** (Shqip: *Malyra* ; Ocitanisht: *Montgràs*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne të Francës jugperëndimore.

## Popullsia
Mazères-sur-Salat

**Mazères-sur-Salat** ( , fjalë për fjalë *Mazères mbi Salat* ; Ocitanisht: *Maseras de Salat* ; Shqip: *Mazerra mbi Salat* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Moncaup, Haute-Garonne

**Moncaup** (Ocitanisht: *Montcauv* ; Shqip: *Malkava*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Mauran

**Mauran** (  ; Shqip: *Marani*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme të Francës jugperëndimore.

## Popullsia
Nizan-Gesse

**Nizan-Gesse** (  ; Ocitanisht: *Nisan de Gessa* ; Shqip: *Nisangesa*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Lumi Gesse është pjesë e kufirit veriperëndimor të komunës.

## Popullsia
Massabrac

**Massabrac** (  ; Shqip: *Masabraku*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Lumi Lèze është pjesë e kufirit verilindor të komunës.

Masabraku kufizohet me katër komuna, dy prej tyre janë në Garonën e Epërme, dhe dy në Ariezhë : Castagnac në veriperëndim, Canens në lindje, dhe së fundi nga departamenti i Ariezhës në verilindje dhe juglindje nga komunat Saint- Ybars dhe Sainte-Suzanne .

## Popullsia
Lahage

**Lahage** (  ; Ocitanisht: *La Haja* ; Shqip: *La Haja*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Castelginest

**Castelginest** (  ​​; Languedocien : *Castèlginèst*  ; Shqip: *Kastelgjineshtra*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Pamjet 

File:Castelginest_-_Mairie.jpg|Bashkial
File:Castelginest_-_Parc_Mauvezin_-_Pigeonnier.jpg|Strehë pëllumbash
File:Castelginest-_Centre_Culturel_Municipal.jpg|Qendra kulturore e komunës
File:Castelginest_-_La_Halle.jpg|Tregu
File:Castelginest_-_Église_Saint-Étienne.jpg|*Kisha Saint-Étienne*
File:Castelginest_-_Église_Saint-Étienne_interieur.jpg|Brendësia e kishës

## Referencat
Grépiac

**Grépiac** (  ; Ocitanisht: *Grepiac* ; Shqip: *Grepjaku*  ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Komuna kufizohet me gjashtë komuna të tjera: Venerque në veri, Vernet në veriperëndim, Issus në verilindje, Labruyère-Dorsa në lindje, Auterive në jug dhe në fund nga Miremont përtej lumit Ariège në jugperëndim.

Lumi Ariège rrjedh nëpër komunë, duke formuar një kufi me Miremont .

## Popullsia 
## Referencat
Venerque

**Venerque** (  ; Ocitanisht: *Venèrca* ; Shqip: *Venera* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Stacioni Venerque-le-Vernet ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Foix dhe Latour-de-Carol.

## Popullsia 
## Monumente 

File:Église_Saint-Pierre-et-Saint-Phébade_de_Venerque.jpg|Kisha Saint-Pierre-et-Saint-Phébade
File:Église_Saint-Pierre-et-Saint-Phébade_de_Venerque_Abside.jpg|Apsë
File:Église_Saint-Pierre-et-Saint-Phébade_de_Venerque_l'autel.jpg|Altari
File:La_halle_de_Venerque.jpg|Salla e fshatit
Castelgaillard

**Castelgaillard** (  ; Ocitanisht: *Castèthgalhard* ; Shqip: *Kastelguxi* ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Referencat
Bègles

**Bègles** (  ; Gaskon : *Begla* ; Shqip: *Begla*) është një komunë në departamentin Gironde në Francën jugperëndimore.

Është një periferi e qytetit të Bordosë dhe është ngjitur me të në jug. Stacioni Bègles ka lidhje hekurudhore me Langon dhe Bordonë.

## Popullsia 
## Referime
Banda e Monikës

**Banda e Monikës** (Turma da Mônica)është një serial i animuar brazilian i krijuar nga Maurício de Sousa, i bazuar në serinë homonime të librave komik. Me episode të shfaqura që nga viti 1976, mund të konsiderohet si prodhimi më i gjatë i segmentit në vend.

Episodet e tij tashmë janë transmetuar me mjete të ndryshme ekspozimi, fillimisht në televizion, por edhe në filma Super-8, kinema, video në shtëpi - në VHS dhe DVD - dhe aktualisht edhe në platformat e transmetimit. Në Shqipëri u transmetua në Çufo dhe Bang Bang.
Ruch, Gironde

**Ruch** (Shqip: *Ruishi* ; Ocitanisht: *Ruish*) është një komunë në departamentin Gironde në Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Referencat
L'Ajoupa-Bouillon

'''L'Ajoupa-Bouillon'* (  ; Kreole martinikane: *Lajoupabouyon* ; Shqip: *Lazhupë-Bujuni*), i njohur zakonisht si *'L'Ajoupa''' (  ), është një komunë dhe qytet në departamentin dhe rajonin e jashtëm francez dhe ishullin e Martinikës .

## Turizmi 
Adhuruesit e natyrës mund të shijojnë kopshtet L'Ajoupa, me një larmi të madhe bimësh dhe lulesh. Për më tepër, një shëtitje e gjatë e quajtur "Gorges De La Falaise", duke filluar nga qendra e komunës, i çon të interesuarit në zemrën e pyllit tropikal, me disa ndalesa të theksuara në kaskada dhe pika të rëndësishme.

## Popullsia 
## Referime
Les Anses-d'Arlet

'''Les Anses-d'Arlet'* (  ; Kreole Martinike :  Shqip: *Ansdala'') është një qytet dhe komunë në departamentin francez e përtejdetit dhe rajonin e Martinikës .

## Popullsia 
## Galeri 

File:Les_Anses_d'Arlet.JPG|Pamja e një rruge në Ansdalë.
File:View_of_Les_Anses-d'Arlet,_Martinique.jpg|Pamje e qendrës së qytetit.

## Referencat
Le Carbet

**Le Carbet** (  , ; Kreole martinikane: *Kabé*  ; Shqip: *Kabet* ) është një fshat dhe komunë në departamentin francez përtej detit të Martinikës .

## Popullsia
Case-Pilote

**Case-Pilote** (  ; Kreole martinikane: *Kazpilot* ; Shqip: *Rast-piloti*) është një qytet dhe komunë në departamentin francez të përtejdetit të Martinikës .

## Popullsia 
## Referencat
Ducos, Martinikë

**Ducos** (  ; Kreole Martinike :   ; Shqip: *Dukosi*) është një qytet dhe komunë në departamentin dhe rajonin e përtejdertit francez dhe ishullin e Martinikës.

Quhej "Trou-au-chat" deri në vitin 1855 dhe u riemërtua sipas politikanit francez Théodore Ducos . Banorët e saj njihen si Ducossais.

## Popullsia 
## Referime
Le Prêcheur

**Le Prêcheur** (  ; Kreole martinikane: *Pwéchè*) është një fshat dhe komunë në departamentin e përtejdetit francez, rajonin dhe ishullin e Martinikës .

Asthon Tardon (1882-1944), babai i Manon Tardon, ishte kryebashkiak i komunitetit; pasuria e familjes së tyre ishte në Anse Couleuvre.  

## Referime
Shteti kukull

dhe shtetet satelitore franceze në 1812.]]
Një **shtet kukull**, një **regjim kukull**, një **qeveri kukull** ose një **qeveri e rreme** është një shtet që është *de jure* i pavarur, por *de fakto* plotësisht i varur nga një fuqi e jashtme dhe i nënshtrohet urdhrave të tij. Shtetet kukulla kanë sovranitet nominal, por një fuqi e huaj ushtron efektivisht kontrollin nëpërmjet mbështetjes ekonomike ose ushtarake. Duke lënë në ekzistencë një pushtet vendor, pushteti i jashtëm shmang çdo përgjegjësi, duke paralizuar në të njëjtën kohë me sukses pushtetin vendor që toleron.

Shtetet kukull ndryshojnë nga aleatët, të cilët i zgjedhin veprimet e tyre me iniciativën e tyre ose në përputhje me traktatet që kanë hyrë vullnetarisht. Shtetet kukull detyrohen të miratojnë ligjërisht veprimet e ndërmarra tashmë nga një fuqi e huaj.

## Karakteristikat 
Një shtet kukull ruan elementet e jashtme të pavarësisë si emri, flamuri, himni, kushtetuta, kodet ligjore, motoja dhe qeveria, por në realitet është një organ i një shteti tjetër që krijon, sponsorizon ose kontrollon ndryshe qeverinë kukull. E drejta ndërkombëtare nuk i njeh shtetet kukull të pushtuara si legjitime.

Shtetet e kukullave mund të pushojnë së qeni kukulla përmes:

* disfata ushtarake e shtetit "mjeshtër" (si në Evropë dhe Azi në 1945),
* absorbimi në shtetin kryesor (si në Bashkimin Sovjetik të hershëm),
* revolucion, i cili ndodh veçanërisht pas tërheqjes së forcave të huaja pushtuese (si Afganistani në 1992), ose
* arritja e pavarësisë përmes metodave të shtetndërtimit (veçanërisht përmes dekolonizimit).

## Terminologjia 
Termi është një metaforë që krahason një shtet ose qeveri me një kukull të kontrolluar nga një kukullar me tela. Përdorimi i parë i regjistruar i termit "qeveri kukull" ishte në 1884, në lidhje me Khedivate të Egjiptit.

Në mesjetë ekzistonin shtetet vasale bazuar në delegimin e sundimit të një vendi nga një mbret tek fisnikët e rangut më të ulët. Që nga Paqja e Vestfalisë e vitit 1648, koncepti i një kombi erdhi në ekzistencë ku sovraniteti lidhej më shumë me njerëzit që banonin në tokë sesa me fisnikërinë që zotëronte tokën.

Një koncept i mëhershëm i ngjashëm është sundimi, kontrolli i punëve të jashtme të një shteti nga një tjetër.

## Shiko edhe 
* Shteti i Thellë

## Referime
Viktor Emanueli II

**Victor Emmanuel II** (italisht: *Vittorio Emanuele II*; emri i plotë: *Vittorio Emanuele Maria Alberto Eugenio Ferdinando Tommaso di Savoia*; 14 mars 1820 - 9 janar 1878) ishte Mbreti i Sardenjës (i njohur gjithashtu si Piedmont-Sardinia) from 1849 until 17 March 1861, kur mori titullin Mbret i Italisë dhe u bë mbreti i parë i një Italie të pavarur, të bashkuar që nga shekulli i 6-të, titull që ai e mbajti deri në vdekjen e tij më 1878. Huazim nga titulli i vjetër latin *Pater Patriae* i perandorëve romakë , italianët i dhanë epitetin e *Atit të Atdheut* (italisht: *Padre della Patria*).

I lindur në Torino si djali i madh i Charles Albert, Princi i Carignano dhe Maria Theresa të Austrisë, ai luftoi në Luftën e Parë për Pavarësi Italiane (1848–1849) përpara se të bëhej Mbret i Sardenjës pas abdikimit të babait të tij. Ai emëroi Camillo Benso, Kontin e Cavour, si Kryeministër të tij dhe ai konsolidoi pozicionin e tij duke shtypur të majtën republikane. Në vitin 1855, ai dërgoi një trupë ekspeditash për t'u anuar me forcat franceze dhe britanike gjatë Luftës së Krimesë; çrregullimi i trupave italiane në Krime dhe trimëria e treguar prej tyre në Betejën e Çernajës (16 gusht 1855) dhe në rrethimin e Sevastopolit bëri që Mbretëria e Sardenjës të ishte ndër pjesëmarrësit në konferencën e paqes në fund të luftës, ku mund të adresonte çështjen e bashkimit italian me fuqitë e tjera evropiane. Kjo i lejoi Victor Emmanuelit të bashkohej me Napoleonin III, Perandorin e Francës. Franca e kishte mbështetur Sardenjen në Luftën e Dytë për Pavarësi Italiane, duke rezultuar në çlirimin e Lombardisë nga sundimi austriak.

Victor Emmanuel mbështeti Ekspeditën e Mijërave (1860–1861) të udhëhequr nga Giuseppe Garibaldi, e cila rezultoi në rënien e shpejtë të Mbretërisë së Dy Siçilive në Italinë jugore. Megjithatë, Victor Emmanuel ndaloi Garibaldin kur ai u shfaq gati për të sulmuar Romën, ende nën Shtetet Papale, pasi ishte nën mbrojtjen franceze. Në vitin 1860, Toskana, Modena, Parma dhe Romagna vendosën të anonin me Sardenjën, dhe Victor Emmanuel më pas marshoi fitimtar në Marche dhe Umbria pas betejës fitimtare të Castelfidardo mbi forcat Papale. Kjo çoi në shkishërimin e tij nga Kisha Katolike deri më 1878, pak para vdekjes së tij në të njëjtin vit. Ai më pas u takua me Garibaldin në Teano, duke marrë prej tij kontrollin e Italisë jugore dhe duke u bërë Mbreti i parë i Italisë më 17 mars 1861.

Në vitin 1866, Lufta e Tretë për Pavarësi Italiane i lejoi Italisë të aneksonte Veneton. Në vitin 1870, Victor Emmanuel gjithashtu përfitoi nga fitorja prusiane ndaj Francës në Luftën Franko-Prusiane për të pushtuar Shtetet Papale pasi francezët u tërhoqën. Ai hyri në Romë më 20 shtator 1870 dhe ngriti kryeqytetin e ri atje më 2 korrik 1871. Vdiq në Romë më 1878 dhe u varros në Panteon.

Monumenti kombëtar italian Victor Emmanuel II në Romë, që përmban Altare della Patria, u ndërtua për nder të tij.

## Shënime
## Referime
Entropia

**Entropia** është një koncept shkencor, si dhe një veti fizike e matshme, që më së shpeshti shoqërohet me një gjendje çrregullsie, rastësie ose pasigurie. Termi dhe koncepti përdoren në fusha të ndryshme, nga termodinamika klasike, ku u përdor për herë të parë, te përshkrimi mikroskopik i natyrës në fizikën statistikore dhe deri te parimet e teorisë së informacionit . Ka gjetur aplikime të gjera në kimi dhe fizikë, në sistemet biologjike dhe lidhjen e tyre me jetën, në kozmologji, ekonomi, sociologji, shkencën e motit, ndryshimet klimatike dhe sistemet e informacionit duke përfshirë transmetimin e informacionit në telekomunikacion. 

Koncepti termodinamik u referua nga shkencëtari dhe inxhinieri skocez William Rankine në 1850 me emrat *funksioni termodinamik* dhe *potenciali i nxehtësisë* .  Në 1865, fizikani gjerman Rudolf Clausius, një nga themeluesit kryesorë të fushës së termodinamikës, e përcaktoi atë si herësin e një sasie pambarimisht të vogël të nxehtësisë në temperaturën e çastit. Ai fillimisht e përshkroi atë si *përmbajtje transformim*, në gjermanisht *Verwandlungsinhalt*, dhe më vonë shpiku termin *entropi* nga një fjalë greke për *transformim* . Duke iu referuar strukturës dhe përbërjes mikroskopike, në vitin 1862, Clausius e interpretoi konceptin si kuptim i disgregimit/ çmbledhjes . 

Pasojë e entropisë është se disa procese janë të pakthyeshme ose të pamundura, përveç kërkesës për të mos cenuar ruajtjen e energjisë, kjo e fundit e shprehur në ligjin e parë të termodinamikës . Entropia është thelbësore për ligjin e dytë të termodinamikës, i cili pohon se entropia e sistemeve të izoluara të mbetura në evolucionin të vetëvetishëm nuk mund të ulet me kalimin e kohës, pasi ato arrijnë gjithmonë në një gjendje ekuilibri termodinamik, ku entropia është maksimale.

Fizikani austriak Ludwig Boltzmann i dha shpjegim entropisë si masë e numrit të renditjeve të mundshme mikroskopike ose gjendjeve të atomeve dhe molekulave individuale të një sistemi që përputhen me gjendjen makroskopike të sistemit. Në këtë mënyrë ai prezantoi konceptin e çrregullimit statistikor dhe shpërndarjes së probabilitetit në një fushë të re të termodinamikës, të quajtur mekanika statistikore, dhe gjeti lidhjen midis ndërveprimeve mikroskopike, të cilat luhaten rreth një konfigurimi mesatar, me sjelljen e vëzhgueshme makroskopike, në formën e një ligji të thjeshtë logaritmik, me një konstante përpjestueshmërie, konstantja Boltzmann, që është bërë një nga konstantet universale përcaktuese për Sistemin Ndërkombëtar Ndërkombëtar të Njësive (SI).

Në vitin 1948, shkencëtari i Bell Labs, Claude Shannon, zhvilloi koncepte të ngjashme statistikore të matjes së pasigurisë dhe shumëfishimit mikroskopik me problemin e humbjeve të rastësishme të informacionit në sinjalet e telekomunikacionit. Me sugjerimin e John von Neumann- it, Shannon e quajti këtë entitet të *informacionit të munguar* në mënyrë analoge me përdorimin e tij në mekanikën statistikore si *entropi*, dhe lindi fushën e teorisë së informacionit . Ky përshkrim është identifikuar si një përkufizim universal i konceptit të entropisë.
Gjoni VIII

**Papa Gjoni VIII** ( ; vdiq më 16 dhjetor 882) ishte peshkop i Romës dhe sundimtar i Shteteve Papale nga 14 dhjetori 872 deri në vdekjen e tij. Ai shpesh konsiderohet si një nga papët më të aftë të shekullit të IX-të.

Gjoni i kushtoi shumë nga papati i tij përpjekjes për ndalimin dhe të kthimin mbrapsht të fitoreve të myslimanëve në Italinë jugore dhe marshimin e tyre drejt veriut. Kur përpjekjet e tij për të siguruar ndihmë nga frankët ose nga bizantinët dështuan, Gjoni forcoi mbrojtjen e Romës. Ai e mbështeti Metodin e Selanikut në misionin e tij ndaj sllavëve, e mbrojti kundër sundimtarëve karolingë dhe klerit bavarez dhe autorizoi përkthimin e Biblës në sllavisht. Ai i dha gjithashtu njohjen diplomatike Dukatit të Kroacisë dhe zgjidhi përçarjen fotiane. Papati i Gjonit përfundoi me vrasjen e tij dhe papati më pas u dobësua në fuqi politike.

## Problemet e Kostandinopojës 
Në vitin 879, Gjoni njohu rivendosjen e Fotit I si patriark legjitim i Kostandinopojës. Foti ishte dënuar në vitin 869 nga Adriani II. Kjo u ndërmor kryesisht për të qetësuar bizantinët, pasi tek ata ai shihte të vetmen shpresë për largimin e arabëve nga Italia.  Zakonisht besohej se disa kohë më pas Gjoni VIII rikonfirmoi shkishërimin e Fotit, i cili përfundimisht i mundësoi perandorit Leo VI të vepronte kundër Fotit. Megjithatë, studimi modern i ndikuar veçanërisht nga studiuesi katolik Francis Dvornik ka treguar se ky është një mit latin, pasi Foti vdiq në bashkësi të dukshme të përsosur brenda Kishës Romake.

## Referime
Anastasi III

**Papa Anastasi III** (; lindur rreth vitit 865 - vdekur në qershor 913 ) ishte peshkopi i Romës dhe sundimtari i Shteteve Papnore nga prilli 911 deri në vdekjen e tij në vitin 913.

Anastasi ishte romak nga lindja.  Një fisnik romak, Luciani, njihet ndonjëherë si babai i tij, megjithëse burime të tjera pohojnë se ai ishte djali i paligjshëm i paraardhësit të tij, Papa Serxhit të III. 

Pothuajse asgjë nuk është regjistruar mbi Papa Anastasi III, pontifikati i tij përkoi me periudhën kur Roma dhe papati ishin në pushtetin e Teofilaktit I të Tuskulumit dhe Teodorës, të cilët miratuan kandidaturën e Anastasit III. Nën udhëheqjen e tij, normanët e Rollos u ungjillëzuan. Papati i Anastasit III u përball me kërcënime të reja nga saraçenët, pasi ata u vendosën në lumin Garigliano. Ai u varros në Bazilikën e Shën Pjetrit.

## Shiko edhe
* Lista e papëve
* Vatikani

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
*  Lista e të gjithë papëve nga gazeta Guardian.
Lando

**Papa Lando** (i njohur edhe si **Papa Landi**) i lindur rreth vitit 865 në Sabina, ishte peshkopi i Romës dhe sundimtari i Shteteve Papale nga shtatori 913 deri në vdekjen e tij, në rreth marsit 914.  Papati i tij i shkurtër përkoi me një periudhë të errët në historinë papale dhe romane, të ashtuquajturit *Saeculum obscurum* (904–964).

Lando mendohet të ketë qenë kandidati i kontit Theofilakti I i Toskanës dhe senatores Theodora, të cilët ishin çifti më i fuqishëm i Romës në atë kohë. Teofilakti kontrollonte financat papnore nëpërmjet monopolit të tyre të zyrës së *vestarariusit*, dhe gjithashtu kontrollonte milicinë romane dhe senatin. Gjatë mbretërimit të Landos, sulmuesit arabë, duke vepruar nga fortesa e tyre në lumin Garigliano, shkatërruan katedralen e Shën Salvatores në Vescovio në dioqezën e tij të lindjes. Asnjë dokument i kancelarisë së Landos nuk i ka mbijetuar kohës. I vetmi akt i sundimit të tij që është regjistruar është një dhurim për dioqezën e Sabinës, i përmendur në një akt gjyqësor të vitit 1431.

## Shiko edhe 
* Lista e papëve
* Vatikani

## Lidhje të jashtme 
* 
*  Lista e të gjithë papëve nga gazeta Guardian.

## Referime 
### Shpjegime
### Referime
Stefani VII

**Papa Stefani VII**  (i quajtur edhe Stefani i VIII; lindi rreth vitit 880 në Romë dhe vdiq më 15 mars 931) ishte peshkopi i Romës dhe sundimtari nominal i Shteteve Papnore nga shkurti 929 deri në vdekjen e tij në 931. Një kandidat i të namurës Marozia, pontifikati i tij ndodhi gjatë periudhës së njohur si *Saeculum obscurum* .

## Zgjedhjet 
Stefani ishte një roman, i biri i gjermanikut (gotit) Theodemundus/Theudemund. Ai ishte kardinal-prifti i Shën Anastasias në Romë. Ai ndoshta u përzgjodh nga Marozia, sundimtarja e vërtetë e Romës gjatë *Saeculum obscurum*, për t'u bërë papë si një masë parandaluese derisa djali i saj Xhovani të ishte gati të merrte rolin.  Si një shpërblim ndaj ndihmës së dhënë për lirimin e Stefanit nga shtypja e Hugh të Arlesit, Stefani i dha Cante di Gabrielli postin e guvernatorit papnor të Gubbios dhe kontrollin mbi një numër kështjellash kryesore. Stefani shquhej gjithashtu për ashpërsinë me të cilën trajtonte klerikët që devijonin prej moraleve të tyre. Ai ishte gjithashtu, me sa duket, sipas një burimi armiqësor grek nga shekulli i dymbëdhjetë, papa i parë që shëtiste i gjithi i qethur ndërkohë që mbante titullin. 

Stefani vdiq rreth 15 marsit 931 dhe u pasua nga djali i Marozias, Gjoni XI.

## Shiko edhe 
* Lista e papëve
* Vatikani

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
*  Lista e të gjithë papëve nga gazeta Guardian.
Instituti i Statistikave (Shqipëri)

**Instituti i Statistikave** (shkurt: INSTAT) është një person juridik i pavarur publik i ngarkuar me prodhimin e statistikave zyrtare në Republikën e Shqipërisë.

INSTAT-i organizohet në nivel qëndror, me zyra rajonale statistikore në nivel vendor që funksionojnë brenda strukturës së tij organizative, e cila miratohet me vendim të Kuvendit, në përputhje me dispozitat e legjislacionit në fuqi për institucionet e pavarura.

## Vështrim i përgjithshëm 
Shërbimi statistikor në Republikën e Shqipërisë kryhet nga Instituti i Statistikave. Në vitin 1924 u krijua një zyrë statistikore që mbante të dhëna të ndryshme ekonomike pranë Ministrisë së Punëve Publike dhe Bujqësisë . Veprimtaria e kësaj zyre kufizohej në inventarët bujqësorë që përfshinin numrin e fermerëve dhe llojin dhe sasinë e përdorimit të tokës me bimë për përdorim bujqësor si dhe blegtoral, si dhe disa statistika të hollësishme për industrinë, tregtinë, eksport-importet dhe çmimet. Shërbimi statistikor u kthye në institucion me Dekretin nr. 121, dt. 8/04/1940.

Sistemi statistikor që pasoi, u krijua me Vendimin nr. 35, dt. 13.01.1945 me krijimin e Drejtorisë së Statistikave, institucion në varësi të Këshillit të Ministrave . Më vonë kjo drejtori kaloi në juridiksionin e Komisionit të Planifikimit Shtetëror.

Sot, në zbatim të ligjit nr. 17, datë 05.04.2018 *"Për statistikat zyrtare"*,  ky sistem përbëhet nga një sërë institucionesh përgjegjëse për përpilimin e statistikave zyrtare dhe institucione të tjera, publike ose jo, të cilat prodhojnë statistika në fusha të ndryshme për mbikqyrjen ose zbatimin e politikave të tyre zhvillimore. Sistemi Kombëtar i Statistikave ushtron veprimtarinë e tij në përputhje me ligjin e sipërpërmendur dhe programin shumëvjeçar të statistikave, i cili miratohet me vendim të veçantë të Kuvendit.

## Shiko edhe 
* Avokati i Popullit (Shqipëri)

## Referime
Tole Berishaj

**Tole Lekë Berishaj** (lindur më 22 shkurt 1927) është një kostumografe me origjinë shqiptare, e njohur si gruaja e fundit që ka thurur Xhubletë . 

## Jeta 
Berishaj lindi në shkurt të vitit 1927 në Bajzë .  Në moshë shumë të re asaj i pëlqenin qëndisjet dhe ishte gjithmonë e zënë duke i bërë. Ajo u martua në Grude-Berishaj dhe aty nisi të ushtrojë zanatin e saj si artizane duke qepur kostume popullore një ndër të cilat është edheXhubleta, një veshje tradicionale jo vetëm në zonën veriore por në të gjithë Shqipërinë . 

Pas disa vitesh ajo udhëtoi drejt Tuzit të Malit të Zi ku jeton edhe sot.  Ajo ka marrë pjesë në shumë ngjarje dhe konkurse për krijimin e veshjeve, ku fitoi si femra më e vjetër shqiptare që vazhdon ende të thurë.  Gjithashtu ajo hapi një punishte për prodhimin e veshjeve kombëtare, por që prej pesë vitesh i është dashur të ndihmojë mbesën e saj Amantia,  së cilës dëshiron t'i lërë trashëgim , zanatin e endësit të Xhubletës . Një pjesë të jetës së saj e ka kaluar në SHBA  duke patur fitime në tregun e shitjes së Xhubletës, e shumëkërkuar nga të huajt.  Për punën dhe meritat e saj si stilistja e fundit e kostumeve tradicionale në moshë të shtyrë, ajo është nderuar me titullin Nderi i Shqipërisë,  Nderi i Kosovës dhe Urdhri i Republikës së Malit të Zi .  

## Referime
Delina Ibrahimaj

**Delina Ibrahimaj** (lindur më 23 dhjetor 1983) është një politikane shqiptare që aktualisht shërben si Ministre e Financave dhe Ekonomisë në kabinetin e kryeministrit Edi Rama që nga shtatori 2021. 

## Jeta e hershme 
Delina Ibrahimaj ka lindur më 23 dhjetor 1983 në Tiranë, Shqipëri . Ajo ka studiuar në Itali në Universitetin e Romës Tor Vergata dhe Universitetin Luigi Bocconi për Financë dhe Menaxhim Ekonomik . 

## Karriera politike 
Nga viti 2005 deri në vitin 2007, ajo ka qenë menaxhere e Shoqatës Shqiptare të Shpërndarjes.  Në vitet 2007–2010 ka kryer detyrën e drejtoreshës së përgjithshme në Shpërndarje Urbane.

Në vitet 2011–2015, ajo punoi si ekonomiste në Bankën e Shqipërisë  dhe shërbeu si Zyrtare e Lartë Financiare në Bordin e Tirana Express. Në vitin 2016 rezulton anëtare e Këshillit të Statistikave, INSTAT,  dhe në vitin 2017 anëtare e Bordit Drejtues  të FED invest dhe anëtare e Institutit të Sigurimeve Shoqërore .

Në vitin 2019, ajo ka shërbyer si Drejtoreshë e Përgjithshme e Tatimeve .  Më 2 shtator 2021, ajo u emërua ministre e Financave dhe Ekonomisë  nga kryeministri Edi Rama në kabinetin e ri Rama III, pasi ish- ministrja e Financave Anila Denaj u pezullua nga detyra. 

## Referime
Frida Krifca

**Frida Krifca** (lindur më 20 mars 1978) është një politikane dhe administruese shqiptare e cila momentalisht shërben si Ministre e Bujqësisë në Kabinetin Rama III që nga shtatori 2021. 

## Jeta e hershme 
Frida Krifca ka lindur më 20 mars 1978 në Tiranë, Shqipëri . Ajo ka studiuar në Universitetin e Tiranës në Fakultetin Ekonomik . Pas diplomimit ajo vazhdoi të studionte në Universitetin e Akronit në Ohajo, Shtetet e Bashkuara, si dhe në Shkollën e Biznesit në Harvard . 

## Karriera politike 
Krifca ka një përvojë 22 vjeçare në administrim dhe menaxhim, me fokus të veçantë në zhvillimin e sektorit financiar, përdorimin e shërbimeve financiare dhe zhvillimin e biznesit. Në korrik 2017 Frida ka drejtuar Agjencinë e Bujqësisë dhe Zhvillimit Rural (AZHBR).  Në shtator 2021, ajo u emërua Ministre e Bujqësisë si pasuese e Milva Ekonomit nga Kryeministri i Shqipërisë, Edi Rama për kabinetin e tij të ri Rama III. 

## Jeta personale 
Frida Krifca është e martuar dhe ka dy vajza. 

## Referime
Edona Bilali

**Edona Bilali** është një politikane shqiptare. Aktualisht ajo shërben si Deputete e Partisë Socialiste në Kuvendin e Shqipërisë. Gjithashtu Znj.Bilali ka shërbyer si Ministre e Shtetit për Mbrojtjen e Sipërmarrjes në qeverinë shqiptare, kabineti Rama III nga 10 shtatori i 2021 deri në shtator të vitit 2023.  Edona Bilali u diplomua për master shkencor në vitin 2010 në Fakultetin Ekonomik të Universitetit të Tiranës dhe më pas vazhdoi studimet për master, gjithashtu në Tiranë, Shqipëri në Hult International Business School, në fushën e Biznesit Ndërkombëtar.   Në nëntor 2023 Znj.Bilali ka përfunduar studimet e doktoraturës në Austri me vlerësimin "summa cum laude".

## Referime
Bora Muzhaqi

**Bora Muzhaqi** (lindur më 11 mars 1990) është një politikane shqiptare. Aktualisht ajo është Ministre e Shtetit për Rininë dhe Fëmijët në qeverinë shqiptare, kabineti Rama III.  Ajo u emërua Ministre e Rinisë më 10 shtator 2021. Muzhaqi u diplomua për ekonomi në vitin 2012 në London School of Economics and Political Science në Londër, dhe më pas vazhdoi studimet për master, po ashtu në Londër, në HULT International Business School, në fushën e Biznesit Ndërkombëtar. 

## Referime
Ledi Bianku

**Ledi Bianku** (lindur më 22 shkurt 1971 në Shkodër, Shqipëri) është gjyqtar i cili dikur shërbente në Gjykatën Evropiane të të Drejtave të Njeriut, e zgjedhur në lidhje me Shqipërinë më 1 shkurt 2008.

Në vitin 1993 mori diplomën për drejtësi në Universitetin e Tiranës dhe njëkohësisht studioi në Universitetin e Trentos në Itali 1992–1993. Ka ushtruar profesionin e avokatit në Tiranë në periudhën 1994–1998 dhe 1999–2006, dhe ka qenë lektor në degën e drejtësisë për lëndët (E Drejta Ndërkombëtare Publike, E Drejta Evropiane e të Drejtave të Njeriut dhe E Drejta e Bashkimit Evropian) në Universitetin e Tiranës 1995–2007 dhe në Shkollën Shqiptare të Magjistraturës 1997. – 2007. Ai studioi njëkohësisht në Kolegjin e Evropës në Belgjikë 1996–1997 (LL.M. ).

Ka punuar në Zyrën e Këshilltarit Ligjor të OSBE-së në Shqipëri përgjatë viteve1998–1999, ka qenë themelues dhe Drejtor Ekzekutiv i Qendrës Evropiane në Tiranë 1999–2006, këshilltar ad personam i Presidentit të Republikës, i Presidentit të Kuvendit dhe i Ministrit. i Drejtësisë dhe Ministri i Çështjeve Evropiane 2000–2007. Ai ishte gjithashtu Kryetar i Autoritetit Kombëtar të Transmetimit 2006–2007 dhe anëtar i Komisionit të Venecias 2006–2007.   Nga tetori 2021, ai është gjyqtar i huaj i Gjykatës Kushtetuese të Bosnjës dhe Hercegovinës . 

## Referime
Kalorësit Hospitaler

[parapamje|240px|[Flamuri dhe stema e Urdhrit Sovran Ushtarak të Maltës|Flamuri i Urdhrit]]
**Urdhri i Kalorësve të Spitalit të Shën Gjonit të Jeruzalemit** (latinisht: *Ordo Fratrum Hospitalis Sancti Ioannis Hierosolymitani*; zakonisht e njohur në anglisht si *Knights Hospitaller*), , ishte një urdhër ushtarak mesjetar dhe i hershëm modern katolik. Ai u themelua në *Mbretërinë e Jeruzalemit* në shekullin e XII-të dhe e kishte selinë atje deri në vitin 1291, më pas u bazua në Kështjellën Kolosi në Qipro (1302–1310), ishullin e Rodosit (1310–1522), Maltë (1530–1798), dhe Shën Petersburg (1799–1801).

Hospitalerët u ngritën në fillim të shekullit të XII-të gjatë kulmit të *Lëvizjes Cluniac*, një lëvizje reformiste brenda rendit monastik benediktin që kërkonte të forconte përkushtimin fetar dhe bamirësinë për të varfërit. Më herët në shekullin e XI-të, tregtarët nga Amalfi themeluan një spital në Jeruzalem kushtuar Gjon Pagëzorit për t'u kujdesur për pelegrinët e sëmurë, të varfër ose të plagosur në Tokën e Shenjtë. Blessed Gerard, një vëlla laik i urdhrit benediktin, u bë kreu i tij në vitin 1080. Pas Pushtimit të Jeruzalemit në vitin 1099 gjatë Kryqëzatës së Parë, një grup kryqtarësh formuan një urdhër fetar për të mbështetur spitalin. Disa studiues e konsiderojnë urdhrin dhe spitalin Amalfitan si të ndryshëm nga Urdhri i Gerardit dhe spitali i tij.

Organizata u bë një urdhër fetar ushtarak sipas statutit të saj papal, i ngarkuar me kujdesin dhe mbrojtjen e Tokës së Shenjtë. Pas pushtimit të Tokës së Shenjtë nga forcat islamike, kalorësit operuan nga Rodosi, mbi të cilin ata ishin sovranë, dhe më vonë nga Malta, ku ata administruan një shtet vasal nën nënmbretin spanjoll të Siçilisë. Hospitalerët ishin një nga grupet më të vogla që kishin kolonizuar pjesë të Amerikës, duke përvetësuar shkurtimisht katër ishuj të Karaibeve në mesin e shekullit të XVII-të, të cilët ia dorëzuan Francës në vitet 1660.

Kalorësit u ndanë gjatë Reformës Protestante, kur komanderia e pasur e urdhrit në Gjermaninë Veriore dhe Holandë u bënë protestante dhe u ndanë kryesisht nga trungu kryesor katolik, duke mbetur të ndara edhe sot e kësaj dite; Marrëdhëniet moderne ekumenike midis urdhrave kalorësiakë pasardhës janë miqësore. Urdhri u shtyp në Angli, Danimarkë dhe pjesë të tjera të Evropës Veriore dhe u dëmtua më tej nga pushtimi i Maltës nga Napoleoni në vitin 1798, pas së cilës u shpërnda në të gjithë Evropën.

Sot disa organizata vazhdojnë traditën e Hospitaller, veçanërisht urdhrat e njohur reciprokisht të Shën Gjonit, të cilat janë Urdhëri Sovran Ushtarak i Maltës, Urdhri më i nderuar i Spitalit të Shën Gjonit, Bailiviku i Brandenburgut i Urdhrit të Kalorësisë së Shën Gjonit, Urdhri i Shën Gjonit në Holandë dhe Urdhri i Shën Gjonit në Suedi.

## Referime
Italia e Jugut

**Italia e Jugut** () është një nga pesë rajonet zyrtare administrative e statistikore të Italisë të përdorura nga Instituti Kombëtar i Statistikave (ISTAT), një rajon NUTS i nivelit të parë dhe një zonë elektorale e Parlamentit Evropian . Italia e Jugut përfshin gjashtë nga 20 rajonet e vendit :

* Abruco
* Pulia
* Bazilikata
* Kalabria
* Kampania
* Molize

Italia e Jugut është përcaktuar vetëm për qëllime statistikore dhe elektorale. Nuk duhet ngatërruar me *Mezzogiorno*, ose Italinë jugore, që i referohet zonave të ish- Mbretërisë së Dy Siçilive (dikur duke përfshirë gjysmën jugore të gadishullit italian dhe Siçilinë ) me shtimin e zakonshëm të ishullit mesdhetar perëndimor të Sardenjës. . Kjo e fundit dhe Siçilia formojnë një rajon statistikor të veçantë, të quajtur Italia Insular . 

## Gjeografia 
Italia e Jugut kufizohet me Italinë qendrore në veriperëndim, ndërsa laget nga deti Adriatik në verilindje, deti Jon në juglindje dhe deti Tirren në jugperëndim.

Territori i Italisë së Jugut është kryesisht kodrinor dhe malor. Fushat më të mëdha janë Tavoliere delle Puglie (fusha e dytë më e madhe në gadishullin italian), Tavoliere salentino, fusha e Campania, fusha Sele, fusha e Metaponto, fusha e Sibarit dhe fusha e Gioia Tauro. Ajo përshkohet nga veriu në jug nga malet Apenine, mali më i lartë i të cilit është Gran Sasso d'Italia (  ).

## Demografia 
Në vitin 2022, popullsia rezidente në Italinë e Jugut arrin në 13,430,686 banorë. 

### Rajonet 
### Komunat më të populluara 
## Shih edhe 
* Italia veriore
* Italia qendrore
* Italia jugore
Universiteti Vitrina

**Universiteti Vitrina** ishte një universitet privat i themeluar në vitin 2004 në Tiranë, Shqipëri, sipas Vendimit të Gjykatës nr: 32.237. Licenca e saj u tërhoq nga qeveria shqiptare në gusht 2014.  Universiteti kishte shtatë fakultete, ofronte 41 programe dhe ishte anëtar i Rrjetit të Universiteteve Ballkanike . 

## Fakultetet 
* Arkitekturë
* Ekonomi dhe Turizëm
* Shkenca Arsimore
* Inxhinieri
* Drejtësi
* Mjekësi
* Shkenca Politike

Gjuhët e mësimdhënies në Universitetin Vitrina ishin shqipja, anglishtja dhe gjermanishtja. Programet e studimit janë në përputhje me sistemin e Bolonjës . Kampusi, pranë autostradës Tiranë-Durrës, ishte 20.000 metra katrorë. Ai strehoi Qendrën Formative dhe Profesionale Vitrina me rreth 25 degë dhe shkollën e mesme Vitrina me pesë degë të arsimit profesional dhe një shkollë të mesme me kohë të plotë plus një me kohë të pjesshme.
Pont-Sainte-Maxence

**Pont-Sainte-Maxence** (  ; Shqip: *Ura-Shën Maksenca* ose *Pont-Sveti-Maksencë*) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore, në rajonin e Hauts-de-France . Është emërtuar sipas Shën Maksencias të Beauvais, reliket e së cilës janë marrë nga këtu.  Stacioni Pont-Sainte-Maxence ka lidhje hekurudhore me Saint-Quentin, Compiègne, Creil dhe Parisin .

## Popullsia 
## Qytetet binjake — qytetet simotra 
Ura-Shën Maksenca është binjakëzuar me: 

* Sambreville, Belgium (1970)
* Linguère, Senegal (1974)
* Sulzbach, Hesse, Germany (1982)
* Grignasco, Italy (1992)
* Felgueiras, Portugal (1993)

## Referime
Litz, Oise

**Litz** (Shqip: *Lici*) është një komunë në departamentin Oise, rajoni i Hauts-de-France në Francën veriore.

## Referencat
Chambly, Oise

**Chambly** (  ; Shqip: *Shambli*) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. Stacioni Chambly ka lidhje hekurudhore me Beauvais dhe Parisin.

## Popullsia 
## Sport 
Ekipi i futbolli FC Chambly është i vendosur në komunë.

## Referencat
Margny-aux-Cerises

**Margny-aux-Cerises** ( ; Shqip: *Marg-Qershiza* ) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. Në Janar 2020 komuna kishte një popullsi prej 254 banorësh.

## Referencat
Margny-lès-Compiègne

**Margny-lès-Compiègne** ( , fjalë për fjalë *Margny pranë Compiègne* ; Shqip: *Margu-mbë-Kompienjë*) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.  Në të ndodhet Stacioni i Compiègne-ës.

## Popullsia 
## Referencat
Vieux-Moulin, Oise

**Vieux-Moulin** (Shqip: *Mulliri i Vjetër*) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.

## Referencat
Kwasi Kwarteng

**Akwasi Addo Alfred Kwarteng** (lindur më 26 maj 1975)   është një politikan britanik që shërbeu si Kancelar i Thesarit nga 6 shtatori deri më 14 tetor 2022 nën kryeministren Liz Truss dhe si Sekretar i Shtetit për Biznesin, Energjinë dhe Industrinënga 2021 deri në 2022 nën kryeministrin Boris Johnson . Ai ka qenë deputet (deputet) për qarkun Spelthorne që nga viti 2010. Kwarteng është anëtar i Partisë Konservatore .

Kwarteng lindi në Londër nga prindër emigrantë ganezë dhe u arsimua në Kolegjin Eton dhe Kolegjin Trinity, Kembrixh . Ai punoi si kolumnist për gazetëm *The Daily Telegraph* dhe si analist financiar përpara se të kandidonte për zgjedhje në Dhomën e Komunëve . Si pasulës, Kwarteng ishte bashkëautor i një numri letrash dhe librash, duke përfshirë *After the Coalition* (2011) dhe *Britannia Unchained* (2012).

Në nëntor 2018, Kwarteng u emërua nënsekretar parlamentar i shtetit Brexit nga Theresa May. Pasi May dha dorëheqjen në 2019, Kwarteng mbështeti kandidaturën e Boris Johnson për t'u bërë udhëheqës i Partisë Konservatore. Pas emërimit të Johnsonit si kryeministër, ai emëroi Kwartengun si ministër të shtetit për Biznesin, Energjinë dhe Rritjen e Pastër . Në janar 2021, Kwarteng u promovua në zyrën e Sekretarit të Shtetit për Biznesin, Energjinë dhe Strategjinë Industriale, një rol që ai e mbajti gjatë gjithë periudhës së mbetur të kryeministrisë së Johnsonit.

Pasi Johnsoni dha dorëheqjen në 2022, Kwartengu mbështeti ofertën e Trussit për t'u bërë udhëheqëse e partisë. Pas emërimit të Truss si kryeministër, ajo emëroi Kwartengun si kancelar të Thesarit. Më 23 shtator, Kwarteng njoftoi shkurtime të ndryshme taksash në një mini-buxhet që u kritikua gjerësisht dhe që për pak kohë bëri që paundi të bjerë në nivelin e tij më të ulët ndonjëherë kundrejt dollarit amerikan. Kwarteng u shkarkua si kancelar më 14 tetor pas 38 ditësh, duke e bërë atë mbajtësin e dytë më të shkurtër të detyrës. Ai ishte gjithashtu kancelari i parë me ngjyrë.  Ai u pasua nga Jeremy Hunt, i cili u vendos nga Rishi Sunak pas dorëheqjes së Trussit më 25 tetor.

## Publikimet 
* 
* 
* 
* 
* 
*
Béthisy-Saint-Pierre

**Béthisy-Saint-Pierre** (  ; Shqip: *Betizë-Shën-Pjetri*) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore.

## Popullsia
Saint-Vaast-de-Longmont

**Saint-Vaast-de-Longmont** (  ; Shqip: *Shën Vasi i Lomës*) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. 

## Referencat
Verberie

**Verberie** ( ; Shqip: *Verbëria*) është një komunë në departamentin Oise në Francën veriore. 

Ajo shtrihet 11 km në jugperëndim të Compiègne në rrugën kryesore për në Senlis dhe Paris . Stacioni hekurudhor është në linjën nga Compiègne në Crépy-en-Valois. Banorët njihen si *Sautriauts/Satriatë* .

## Historia 
Më 1 tetor 856 Judith, e bija e Karlit Tullac, Mbretit të Francës Perëndimore, u martua me Æthelwulf, Mbretin e Wessex në pallatin mbretëror të Verbërisë. 

Gjatë Luftës së Parë Botërore ajo ishte skena e luftimeve më 1 shtator 1914 dhe në 1918. Fshati ka disa varreza lufte, duke përfshirë Varrezën Kombëtare Franceze Verbëri, e cila përmban varret e 3,221 ushtarëve francezë (nga të cilët 2,339 janë të paidentifikuar), 52 ushtarakësh nga Mbretëria e Bashkuar dhe një kalorësi kanadez .

## Personalitetet 
Ishte vendlindja e autores dhe feministes Juliette Adam .

## Galeri 

File:Palais.carolingien.png|Palais carolingien
File:Verberie_(60),_église_Saint-Pierre-et-Saint-Paul,_façade_ouest.jpg|Kisha Shën-Pjetri-dhe-Shën-Pali
File:Verberie_(60),_manoir_de_Saint-Germain_(1).jpg|Saint-Germain Manor
File:Verberie_(60),_mairie,_rue_Juliette-Adam.jpg|Bashkia
File:Verberie_(60),_château_d'Aramont,_colombier.jpg|Kështjella e Aramontit
File:Verberie_(60),_viaduc_de_la_LGV_Nord,_partie_sud.jpg|Hekurudha LGV Veri

## Referime
Venda

**Venda** ose Tswetla ishte një Bantustan në veri të Afrikës së Jugut, i cili ndodhej mjaft afër kufirit të Afrikës së Jugut me Zimbabven në veri, ndërsa në jug dhe lindje, ndante një kufi të gjatë me një tjetër atdhe të zi, Gazankulun . Tani është pjesë e provincës Limpopo . Venda u themelua si një atdhe nga qeveria e Afrikës së Jugut për popullin Venda, folës të gjuhës Venda .  Kombet e Bashkuara dhe komuniteti ndërkombëtar refuzuan ta njohin Vendën (ose ndonjë Bantustan tjetër) si një shtet të pavarur.

Venda u shpall vetëqeverisëse më 1 shkurt 1973,  me zgjedhjet u mbajtën më vonë gjatë vitit.  Zgjedhjet e tjera u mbajtën në korrik 1978.   Ashtu si Bantustanët e tjerë, pavarësia e saj nuk u njoh nga komuniteti ndërkombëtar.

Venda ishte fillimisht një sërë territoresh jo të afërta në Transvaal, me një pjesë kryesore dhe një enklavë kryesore. Kryeqyteti i saj, më parë në Sibasa, u zhvendos në Thohoyandou kur Venda u shpall e pavarur në vitin 1979. Para pavarësisë u zgjerua për të formuar një territor të vazhduar, me një sipërfaqe totale prej 6,807&nbsp;km².  Në zgjedhjet e vitit 1984, Partia Kombëtare Venda në pushtet ruajti pozicionin e saj si parti në pushtet, duke mposhtur opozitën e përhershme , Partinë e Pavarur Popullore Venda (PPPV). 

## Institucionet e arsimit 
Në vitin 1982, Universiteti i Vendës i njohur si Univen u krijua si një institucion i arsimit të lartë për popullin Vhavenda. 

## Forcat e sigurimit 
parapamje| Flamuri i Forcës së Mbrojtjes Venda

## Referime
Beynac-et-Cazenac

**Beynac-et-Cazenac** (  ; Ocitanisht: *Bainac e Casenac* ; Shqip: *Bejnaku dhe Kazenaku*) është një fshat i vendosur në departamentin Dordonjë në Francën jugperëndimore.

Në komunë ndodhet Château de Beynac mesjetare.

Fshati klasifikohet si një nga *Les plus Beaux villages de France* (fshatrat më të bukur të Francës). 

## Gjeografia 
Bejnaku dhe Kazenaku shtrihet në brigjet e lumit Dordonjë 10 kilometra në jugperëndim të Sarlat-la-Canéda .
majtas|parapamje| Lumi Dordonjë në Bejnak

## Historia 
Historikisht përmendja e parë e Bejnakut daton në vitin 1115 kur Maynard de Beynac u bëri një dhuratë motrave në Abacinë Fontevrault . Simon de Montfort e pushtoi kështjellën në fund të shekullit të 12-të, por njerëzit e Bejnakut  e rikuperuan kështjellën e tyre falë ndërhyrjes së Philippe Auguste në 1217. Kalaja qëndroi në zotërimin e familjes de Beynac deri në 1753 kur familja de Beynac u zhduk në linjën mashkullore me Pierre, markezin e fundit të Bejnakut  i cili u martua në 1727 Anne-Marie Boucher dhe pati dy vajza. : Julie de Beynac u martua me markezin de Castelnau dhe Claude-Marie de Beynac u martuan në 1761 me Christophe Marie de Beaumont du Repaire.  Familja de Beaumont du Repaire i shtoi emrit të saj "Beynac" dhe mori titullin e mirësjelljes "markezi de Beaumont-Beynac"  Një nga pasardhësit e shiti kështjellën në 1961.

Në 1827, komunat Bejnak dhe Kazenak u bashkuan nën emrin aktual.

## Popullsia 

File:Beynac.JPG|Bejnak
File:Ruelle_à_Beynac_(24).jpg|Një rrugë e vogël që lidh fshatin e Bejnakut me kështjellën mbi të.
File:Beynac-at-Cazenac.JPG|Bejnak dhe Kazenak

## Referime
Shtetet Papale

**Shtetet Papale** (italisht: *Stato Pontificio*; latinisht: *Dicio Pontificia*), zyrtarisht **Shteti i Kishës** (italisht: *Stato della Chiesa* ; latinisht: *Status Ecclesiasticus*), ishin një seri territoresh në Gadishullin Italian nën sundimin e drejtpërdrejtë sovran të Papës nga viti 756 deri më 1870. Ata ishin ndër shtetet kryesore të Italisë nga shekulli i 8-të deri në bashkimin e Italisë, midis viteve 1859 dhe 1870.

Shteti e kishte prejardhjen në ngritjen e krishterimit në të gjithë Italinë, dhe bashkë me të ndikimin në rritje të Kishës së Krishterë. Nga mesi i shekullit të 8-të, me rënien e Perandorisë Bizantine në Itali, Papati u bë efektivisht sovran. Disa sundimtarë të krishterë, duke përfshirë mbretërit frankë Karli i Madh dhe Pepin i Shkurti, dhuruan më tej toka për t'u qeverisur nga Kisha. Gjatë Rilindjes, territori papal u zgjerua shumë dhe Papa u bë një nga sundimtarët laikë më të rëndësishëm të Italisë, si dhe kreu i Kishës. Në kulmin e tyre, Shtetet Papale mbuluan shumicën e rajoneve moderne italiane të Lazios (që përfshin Romën), Marche, Umbria dhe Romagna, dhe pjesë të Emilia. Këto zotërime konsideroheshin si një manifestim i fuqisë së përkohshme të papës, në kundërshtim me primatin e tij kishtar.

Deri në vitin 1861, pjesa më e madhe e territorit të Shteteve Papale ishte pushtuar nga Mbretëria e Italisë. Vetëm Lazio, përfshirë Romën, mbeti nën kontrollin e përkohshëm të Papës. Në vitin 1870, Papa humbi Lazion dhe Romën dhe nuk kishte fare territor fizik, përveç Qyteti Lenonine të Romës, të cilin shteti i ri italian nuk e pushtoi ushtarakisht, pavarësisht aneksimit të Lacios. Në vitin 1929, udhëheqësi fashist italian Benito Musolini, kreu i qeverisë italiane, i dha fund problemit "I burgosuri në Vatikan" që përfshin një Itali të bashkuar dhe Selinë e Shenjtë duke negociuar Traktatin Lateran, të nënshkruar nga të dy palët. Ky traktat njohu sovranitetin e Selisë së Shenjtë mbi një entitet territorial ndërkombëtar të sapokrijuar, një qytet-shtet brenda Romës i kufizuar në një territor simbolik që u bë Qyteti i Vatikanit.

## Referime
Google Ads

Google Ads (dikur Google AdWords) është një platformë reklamimi në internet e zhvilluar nga Google, ku reklamuesit ofrojnë oferta për të shfaqur reklama të shkurtra, oferta shërbimesh, listime produktesh ose video për përdoruesit e uebit. Mund të vendosë reklama si në rezultatet e motorëve të kërkimit si "Kërkimi i Google" (Rrjeti i Kërkimit të Google) dhe në faqet e internetit që nuk kërkojnë kërkime, aplikacione celulare dhe video. Shërbimet ofrohen sipas modelit të çmimeve të pagesës për klikim (PPC).

Bazat e Google Ads