Shteti sekular

Një **shtet sekular** është një ide që i përket sekularizmit, sipas së cilës një shtet është ose pretendon të jetë zyrtarisht i paanshëm në çështjet e fesë, duke mos mbështetur as fenë dhe as mosfenë.

Megjithëse shtetet sekulare nuk kanë fe shtetërore, mungesa e një feje shtetërore të vendosur nuk do të thotë se një shtet është plotësisht sekular ose barazitar. Për shembull, disa shtete që e përshkruajnë veten si sekulare kanë referenca fetare në himnet dhe flamujt e tyre kombëtarë, ose ligje që favorizojnë njërën apo tjetrën fe.

## Origjina dhe Praktika 
Laiciteti mund të vendoset në krijimin e një shteti (p.sh., Bashkimi Sovjetik, Shtetet e Bashkuara, India) ose duke u laicizuar më vonë (p.sh., Franca ose Nepali). Lëvizjet për *laïcité* në Francë dhe ndarja e kishës nga shteti në Shtetet e Bashkuara kanë përcaktuar konceptet moderne të sekularizmit, Shtetet e Bashkuara të Amerikës janë kombi i parë në mënyrë eksplicite sekulare si në historinë perëndimore. Historikisht, procesi i sekularizimit zakonisht përfshin dhënien e lirisë fetare, shpërbërjen e feve shtetërore, ndalimin e përdorimit të fondeve publike për fenë, çlirimin e sistemit ligjor nga kontrolli fetar, çlirimin e sistemit arsimor, tolerimin e qytetarëve që ndryshojnë fenë ose abstenojnë nga feja dhe lejimin e liderëve politikë për të ardhur në pushtet pavarësisht nga bindjet e tyre fetare. 

Në Francë, Itali dhe Spanjë, për shembull, festat zyrtare për administratën publike priren të jenë ditë feste të krishtera. Çdo shkollë private në Francë që kontrakton me *Éducation nationale* do të thotë se mësuesit e saj paguhen nga shteti—shumica e shkollave katolike janë në këtë situatë dhe, për shkak të historisë, ato janë shumica; megjithatë, çdo shkollë tjetër fetare ose jofetare gjithashtu kontraktohet në këtë mënyrë.  Në disa shtete evropiane ku sekularizmi përballet me filantropinë monokulturaliste, disa nga sektet kryesore të krishtera dhe sektet e feve të tjera varen nga shteti për disa nga burimet financiare për bamirësitë e tyre fetare .  Është e zakonshme në ligjin e korporatave dhe ligjin e bamirësisë që të ndalohet feja e organizuar nga përdorimi i këtyre fondeve për të organizuar adhurim fetar në një vend të veçantë adhurimiose për konvertim; vetë organi fetar duhet të sigurojë përmbajtjen fetare, klerikët dhe laikët e arsimuar për të ushtruar funksionet e veta dhe mund të zgjedhë t'i kushtojë një pjesë të kohës bamirësive të veçanta. Për këtë qëllim, disa nga ato organizata bamirëse themelojnë organizata laike që menaxhojnë një pjesë ose të gjitha donacionet nga organet kryesore fetare.

Organizatat fetare dhe jofetare mund të aplikojnë për financim ekuivalent nga qeveria dhe të marrin subvencione bazuar në rezultatet e vlerësuara sociale  aty ku ka financim indirekt fetar nga shteti, ose thjesht numri i përfituesve të atyre organizatave.  Kjo i ngjan zgjedhjes së bamirësisë në Shtetet e Bashkuara. Është e dyshimtë nëse financimi i hapur i drejtpërdrejtë shtetëror i feve është në përputhje me Konventën Evropiane për të Drejtat e Njeriut . Me sa duket, kjo çështje nuk është vendosur ende në një nivel mbikombëtar në praktikën gjyqësore të GJEDNJ-së, që rrjedh nga të drejtat në Paktin Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike, i cili mandaton mosdiskriminimin në dhënien e të drejtave themelore sociale të listuara.  [ gobbledegook ] Në mënyrë të veçantë, financimi i disa shërbimeve nuk do të përputhej me veprimet jodiskriminuese të shtetit. 

Shumë shtete që sot janë laike në praktikë mund të kenë gjurmë ligjore të një feje të krijuar më parë. Laicizmi gjithashtu ka maska të ndryshme që mund të përkojnë me një shkallë të religjionit zyrtar. Në Mbretërinë e Bashkuar, kreut të shtetit ende i kërkohet të bëjë betimin e kurorëzimit të miratuar në 1688, duke u betuar se do të ruajë fenë e reformuar protestante dhe për të ruajtur Kishën e themeluar të Anglisë .  MB gjithashtu mban vende në Dhomën e Lordëve për 26 klerikë të lartë të Kishës së Anglisë, të njohur si Lordët Shpirtërorë .  Në Kanada, *Karta Kanadeze e të Drejtave dhe Lirive* ofron liri laike të ndërgjegjes dhe fesë, mendimit, besimit, opinionit dhe shprehjes, duke përfshirë komunikimin, mbledhjen dhe shoqërimin, megjithatë preambula e Kartës ruan konceptin e "supremacisë së Zotit" që duket të jetë në disavantazh ata që mbajnë besime joteiste ose politeiste, duke përfshirë ateizmin dhe budizmin .   Italia ka qenë një shtet laik që nga miratimi i Kushtetutës në 1948 (e theksuar nga vendimi i një gjykate Kushtetuese në 1985),  por ende njeh një status të veçantë për Kishën Katolike. Megjithatë, mund të ndodhë edhe progresion i kundërt; një shtet mund të kalojë nga të qenit laik në një shtet fetar, si në rastin e Iranit ku Shteti Perandorak i laicizuar i Iranit u zëvendësua nga një Republikë Islamike (lista më poshtë). Megjithatë, në 250 vitet e fundit është parë një prirje drejt sekularizmit.   

## Shiko edhe 
* Ndarja e fesë nga shteti
* Sekularizmi
* Sekularizimi
* Laicizmi

## Referime