Clara Harris

**Clara Hamilton Harris** (4 shtator 1834 – 23 dhjetor 1883) ishte një amerikane nga shoqëria e lartë. Harris dhe i fejuari i saj, Major Henry Rathbone, ishin mysafir të Presidentit Lincoln dhe Zonjës së Parë Mary Lincoln kur John Wilkes Booth qëlloi për vdekje Presidentin Lincoln në Teatrin e Fordit më 14 prill 1865.

## Familja
Harris lindi në Albany, Nju Jork, një nga katër fëmijët e senatorit amerikan Ira Harris dhe gruas së tij Louisa Harris (mbiemri i vajzërisë Tubbs). Nëna e Harris Louisa vdiq më 1845. Më 1 gusht 1848, Ira Harris u martua me Pauline Rathbone (mbiemri i vajzërisë Penney), Jared dhe Pauline Rathbone patën katër fëmijë (dy prej të cilëve, Anna dhe Charles, vdiqën në foshnjëri) duke përfshirë djemtë, Jared, Jr. dhe Henry Rathbone.

Edhe pse Harris dhe Henry Rathbone ishin rritur në të njëjtën shtëpi dhe ishin të lidhur me martesën e prindërve të tyre, ata u dashuruan dhe më vonë u fejuan. Fejesa e tyre u ndërpre kur Lufta Civile Amerikane shpërtheu në vitin 1861 dhe Henry Rathbone u bashkua me Ushtrinë e Unionit atë vit dhe u bë major në vitin 1869 pas anëtarësimit në këmbësorin e 5-të të Shteteve të Bashkuara.

## Vrasja e Lincoln
[thumb|left|alt=Image of Lincoln being shot by Booth while sitting in a theater booth.|Të ulur në lozhin e Teatrit të Fordit, nga e majta në të djathtë, janë vrasësi [John Wilkes Booth, Abraham Lincoln, Mary Todd Lincoln, Clara Harris, dhe Henry Rathbone]]

Më 14 prill 1865, Major Rathbone dhe e fejuara e tij Clara pranuan një ftesë për të parë një shfaqje në Teatrin e Fordit nga Presidenti Abraham Lincoln dhe gruaja e tij, Zonja e Parë Mary Todd Lincoln. Çifti, i cili kishte qenë miq me Presidentin dhe gruan e tij për ca kohë, ishin të ftuar pasi Ulysses S. Grant dhe gruaja e tij Julia, Thomas Eckert, dhe disa të tjerë kishin refuzuar ftesën e zonjës Lincoln.

Ndërsa po shikonte shfaqjen *Our American Cousin* në lozhin presidenciale në Teatrin e Fordit atë mbrëmje, John Wilkes Booth qëlloi për vdekje Presidentin Lincoln në pjesën e pasme të kokës. Kur Rathbone u përpoq të kapë Booth pas të shtënave, Booth rrëzoi Rathbone me një thikë Bowie nga bërryl i majtë në sup. Rathbone humbi një sasi të konsiderueshme gjaku, e cila ngjyrosi fustanin, fytyrën dhe duart e bardha të Harris kur ajo u përpoq ta ndihmonte.

Pavarësisht se ishte plagosur rëndë, Rathbone shoqëroi Zonjën e Parë Mary Lincoln në Shtëpinë Peteren, ku mjekët kishin vendosur të merrnin Presidentin e plagosur vdekshëm. Pas mbërritjes në Petersen House, Rathbone kaloi për shkak të humbjes së gjakut. Harris mbërriti në shtëpi shpejt pas pak dhe mbante kokën e Rathbone në prehër, ndërsa ai zhytej brenda dhe jashtë vetëdijes. Një kirurg ekzaminoi Rathbone dhe kuptoi se plaga e tij ishte më serioze sesa mendohej fillimisht. Booth kishte shkëputur një arterie të vendosur pak sipër bërrylës së Rathbone dhe e kishte prerë gati në kockë. Rathbone u mor në shtëpi ndërsa Harris vendosi të qëndrojë me zonjën Lincoln.

Ndërsa Rathbone përfundimisht u shërua nga sulmi, Presidenti Lincoln vdiq nga plaga e tij të nesërmen në mëngjes. Pas vrasjes, Rathbone fajësoi veten për mos parandalimin e vdekjes së Lincoln. Ai e kaloi pjesën e mbetur të jetës së tij duke luftuar mashtrimet dhe duke kërkuar trajtime për probleme të tjera fizike, përfshirë dhimbje koke të vazhdueshme.  Rathbone, i cili kishte rankun e kolonelit, jepi dorëheqje nga ushtria në dhjetor 1870. Familja u vendos në Uashington D.C., ku shëndeti mendor i Rathbone u përkeqësua.

Me kalimin e kohës, paqëndrueshmëria mendore e Rathbone u përkeqësua dhe ai shpesh bëhej xheloz ndaj burrave të tjerë që i kushtonin vëmendje Harris dhe i hidhëruan vëmendjen që Harris i kushtoi fëmijëve të tyre.

Më 23 Dhjetor 1883, Henry Rathbone sulmoi familjen e tij në një çmenduri të përshtatshme. Ai qëlloi për vdekje gruan e tij në kokë dhe më pas u përpoq të vriste fëmijët, por një kujdestar e ndaloi atë të vepronte kështu. Rathbone më pas goditi veten me thikë pesë herë në gjoks, në një përpjekje të vetëvrasjes. Duke fajësuar krimin e tij ndaj një ndërhyrës, Rathbone u akuzua për vrasje dhe u shpall i çmendur nga mjekët. Ai u dënua dhe u dërgua në streim për të pafajshmit penalisht në Hildesheim, Gjermani, ku vdiq më 14 gusht 1911. Fëmijët e çiftit u dërguan për të jetuar me xhaxhain e tyre, William Harris, në Shtetet e Bashkuara.

Harris u varros në varrezat e qytetit Engesohde, Hanover. Burri i saj u varros pranë saj pas vdekjes së tij më 1911.

## Referime