open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Dio, come ti amo

" **Dio, come ti amo** " (përkthim "Zot, sa shumë të dua") është një këngë e cila u interpretua për herë të parë si duo nga Domenico Modugno dhe Gigliola Cinquetti në Festivalin e Muzikës Sanremo 1966 . Duke fituar konkursin, ajo u zgjodh si hyrja e Italisë në Eurovizionin 1966, dhe u interpretua në italisht nga Modugno. Ishte gjithashtu titulli i një Musicarello italiane (muzikore italiane) e lëshuar në 1966.

Kënga është një baladë, në të cilën Modugno i tregon të dashurës së tij se si ndihet për të. Ai shpreh habinë e tij për thellësinë e ndjenjave të tij, me frazën e titullit që përdoret shpesh.

## Në Eurovizion 
Kënga u interpretua e 14ta në natë (pas Térézës së Monakos me " Bien plus fort " dhe para Dominique Walter të Francës me " Chez nous "). Në mbyllje të votimit, kënga kishte marrë *nul pikë* (zero), për herë të parë dhe gjithashtu të vetmen herë në historinë italiane të Eurovizionit, duke u renditur e 17-ta (baraz e fundit) në një fushë me 18 hyrje.

Për shkak se kënga u bë performua solo, dhe jo një duet, ajo ishte riorganizuar që nga performanca e saj në Festivalin e Muzikës Sanremo. Megjithatë, kjo theu rregullat e EBU-së që deklaronin se marrëveshja duhet të finalizohej shumë përpara. Gjatë provave vetëm disa orë para finales, Modugno performoi aranzhimin e ri me tre nga muzikantët e tij dhe jo me orkestrën, performancë e cila kaloi kufirin kohor prej tre minutash të përcaktuar nga rregullat e konkursit. Pas provës së tij, Modugno u përball me producentët e shfaqjes për tejkalimin e afatit kohor dhe iu kërkua të përdorte aranzhimin origjinal me orkestrën. Modugno ishte aq i pakënaqur me orkestrën saqë kërcënoi me tërheqje nga konkursi. Si producentët ashtu edhe eksperti i EBU-së , Clifford Brown menduan se ishte njoftim në kohë të shkurtër për të fluturuar Gigliola Cinquetti në Luksemburg dhe për të përfaqësuar Italinë, kështu që EBU u dorëzua dhe e lejoi Modugnon të përdorte ansamblin e tij në vend të orkestrës. Pavarësisht faqeve të internetit dhe programit zyrtar që rendisin  si dirigjent, Giacomazzi në fakt luajti në piano për hyrjen.  

Ai u pasua si përfaqësues italian në konkursin e vitit 1967 nga Claudio Villa me " Non andare più lontano ".
Fiumi di parole

" **Fumi di parole** " (fjalë për fjalë "Lumenj fjalësh") është një këngë e regjistruar nga dyshja italiane Jalisse . Kënga është shkruar nga Fabio Ricci, Carmen Di Domenico dhe Alessandra Drusian. Është i njohur më së miri si hyrja italiane në Festivalin Evropian të Këngës 1997, mbajtur në Dublin,  pasi fitoi Festivalin e Muzikës Sanremo 1997 .

## Sfondi 
Kënga është një baladë dramatike, në të cilën këngëtarja kryesore i thotë të dashurit të saj se mes tyre janë futur "lumenj fjalësh". Ajo pretendon se nuk e kupton më atë që ai thotë dhe beson se po humbet respektin e tij. Pavarësisht kësaj, ajo i thotë “Të jap zemrën, po të duash / nëse mundesh foli asaj tani”, duke lënë të kuptohet se ka ende pak shpresë për lidhjen. 

Jalisse gjithashtu regjistroi një version në gjuhën spanjolle të këngës të titulluar "Ríos de palabras". 

## Në Evrovizion 
Kënga u interpretua e 9ta në Eurovizion 1997, mbajtur më 3 maj 1997, pas Hollandës Ajnshtajni me " Niemand heeft nog tijd " dhe i parapriu Marcos Llunas të Spanjës me " Sin rencor ". Në mbyllje të votimit, ajo kishte marrë 114 pikë, duke u renditur e 4-ta në një fushë prej 25. 

Pas konkursit, transmetuesi italian Radiotelevisione Italiana (RAI) u tërhoq nga konkursi dhe nuk u kthye deri në  . Kështu, kënga u pasua si përfaqësuese italiane nga Raphael Gualazzi me " Madness of love ". 

## Lista e këngëve
Me zemrën u zura keq

**Me zemrën u zura keq** : poezi, me autor Dedë Shkurti, red. Ndue Dedaj, red. Bardhok Pulaj. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mirdita". Libri ka 110 faqe. ISBN 9992773766

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Realitete të arsimit në Mirditë

**Realitete të arsimit në Mirditë** libër me autor Ndue Kaza, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mirdita". Libri ka 158 faqe dhe me foto. ISBN 9992773782

Shënime: Arsimi, historia.
Roche-le-Peyroux

**Roche-le-Peyroux** (  ; Ocitanisht: Ròcha d'a Peirós ; Shqip: Roshperi ) është një komunë në departamentin Corrèze në Francën qendrore.

## Gjeografia 
Lumi Diège formon të gjithë kufijtë veriorë dhe lindorë të komunës, më pas derdhet në Dordonjë, e cila formon të gjithë kufirin e saj jugor.

## Popullatë
Yssandon

**Yssandon** (  ; Limousin : *Eissandon* ; Shqip: *Eisandoni*) është një komunë në departamentin Corrèze në Francën qendrore.

## Popullatë
Cabanac-Séguenville

**Cabanac-Séguenville** (  ; Ocitanisht: *Cabanac e Seguenvila* ; Shqip: *Kabanaku dhe Segenvila*   ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Relievet e shpirtit

**Relievet e shpirtit** : poezi, me autor Dodë Pjetraj, red. Bardhok Pulaj, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mirdita". Libri ka 104 faqe. ISBN 9992781238

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Corronsac

**Corronsac** (  ; Shqip: *Koronsaku*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Génos, Haute-Garonne

**Génos** (Ocitanisht: *Genòs* ; Shqip: *Gjenosha*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Mailholas

**Mailholas** (Shqip: Majolasi; Ocitanisht: *Malholàs*)është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Komuna kufizohet me katër komuna të tjera: Rieux-Volvestre në veriperëndim, Montesquieu-Volvestre në jug, Bax në juglindje dhe në fund nga Latrape në lindje.

## Popullatë
Mauzac, Haute-Garonne

**Mauzac** (  ; Ocitanisht: *Mausac* ; Shqip: *Mazaku*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Fshati shtrihet në brigjet e mesme të lumit Garonë .

Mazaku kufizohet me katër komuna të tjera: Le Fauga në veri, Beaumont-sur-Lèze në lindje, Montaut në jug dhe së fundi nga Noé në perëndim.

## Popullatë
Raif Dizdarevic

**Raif Dizdarević** (lindur më 9 dhjetor 1926) është një politikan boshnjak që shërbeu si presidenti i parë boshnjak i Presidencës së Jugosllavisë nga viti 1988 deri në 1989. Ai mori pjesë në rezistencën e armatosur ndaj pushtuesve nazistë si partizan jugosllav gjatë Luftës së Dytë Botërore . Didzarević shërbeu gjithashtu si President i Presidencës së RS të Bosnjës dhe Hercegovinës dhe si Ministër i Punëve të Jashtme .

## Jeta e hershme 
Dizdarević lindi në një familje muslimane boshnjake në vitin 1926,  por u bë dhe mbeti ateist pasi hyri në shkollë. 

## Karriera politike 
majtas|parapamje|200x200px| Dizdareviq në vitin 1973
Pas luftës, si anëtar i Partisë Komuniste, Dizdareviq u ngrit në funksione të larta politike. Nga viti 1945 ishte anëtar i Administratës së Sigurimit të Shtetit . Si diplomat, ai shërbeu në ambasadat në Bullgari (1951–1954), Bashkimin Sovjetik (1956–1959) dhe Çekosllovaki (1963–1967).

Dizdareviq ishte ndihmës Sekretar Federal i Punëve të Jashtme, me Ministër Millosh Minić . Nga prilli 1978 deri në prill 1982, ai ishte kryetar i Kryesisë së RS të Bosnjës dhe Hercegovinës, pas së cilës ai shërbeu si Kryetar i Asamblesë Federale të Jugosllavisë .

Nga 15 maj 1984 deri më 30 dhjetor 1987, Dizdarević ishte Ministër i Punëve të Jashtme . Më 15 maj 1988, ai u bë kryetar i Presidencës së Jugosllavisë, pas dorëheqjes së Hamdija Pozderacit . Gjatë kohës së Dizdareviqit si kreu i shtetit, Jugosllavia kishte mbledhur tashmë një borxh të jashtëm mbi 21 bilionë dollarë amerikanë dhe një normë inflacioni vjetor prej 217 për qind.  Në mars 1989, Dizdareviqit iu desh të anulonte një udhëtim jashtë shtetit në Brazil, Uruguai dhe Senegal në mes të trazirave në Krahinën Autonome të Kosovës . 

## Jeta e mëvonshme 
Dizdarević, i cili u përpoq të mbante federatën jugosllave të bashkuar, humbi ndikimin e tij politik me fillimin e Luftërave Jugosllave . Më vonë ai jetoi në Sarajevë dhe botoi kujtimet e tij. Ai botoi librin me kujtime *Od smrti Tita do smrti Jugoslavije* ("Nga vdekja e Titos deri në vdekjen e Jugosllavisë",  ) dhe një libër kujtimesh mbi ngjarjet dhe personalitetet ''Vrijeme koje se pamti' ("Kohë për t'u mbajtur mend",  ).''
Saint-Hilaire, Haute-Garonne

**Saint-Hilaire** ( ; Ocitanisht: *Sent Alari* ; Shqip: *Shën Hilari*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.
Lons-le-Saunier

**Lons-le-Saunier** ( ; Shqip: Losanjeri ) është një komunë dhe kryeqytet i Departamentit Jura, Franca lindore. 

## Gjeografia 
Qyteti është në zemër të rajonit Revermont, në këmbët e pllajës së parë të masivit Jura . Skarpata e Jurës shtrihet në lindje dhe jug, ndërsa në perëndim shtrihet fusha e Bresse dhe në veri vreshtat e gjera.

Qyteti është afërsisht i vendosur në mënyrë të barabartë midis Bezansonit, Dizhonit, Bourg-en-Bresse dhe Gjenevës, megjithëse kjo e fundit shtrihet në anën tjetër të masivit të Jurës. Shërbehet nga autooute A39, me të cilën mund të arrihet në Dizhon për rreth një orë dhe Lion për një orë e gjysmë. Stacioni hekurudhor i qytetit shtrihet në linjën nga Strasburgu në Lion .

Rajoni i rritjes së verës në veri të qytetit është veçanërisht i njohur dhe përfshin vreshtat e l'Etoile, Château-Chalon dhe Arbois .

Për sa i përket zonës, Losanjeri është qyteti i dytë më i vogël prefektural në Francë, pas Bobigny .

## Historia 
Burimet e shëllirës të Losanjerit janë shfrytëzuar që nga Neoliti .  Në shekullin e 19-të u krijuan banja termale, nga të cilat janë ruajtur monumentalet Thermes Lédonia.  Në shekullin e XIX-të kishte shkritore hekuri dhe bakri dhe tregti kuajsh, bagëtish, gruri, djathi etj. 

## Popullatë 
## Personalitetet 
### Lindjet 
* Claude Joseph Rouget de Lisle (1760–1836), kompozitor i  , himni kombëtar francez
* Jean Baptiste Gaspard Roux de Rochelle (1762–1849), ambasador në SHBA
* Étienne Bobillier (1798–1840), matematikan
* Maurice Joly (1829–78), satirist dhe avokat
* René Rémond (lindur më 1918), historian dhe ekonomist politik
* Jeanne Champion (lindur më 1931), piktore dhe shkrimtare franceze
* Guy Canivet (lindur më 1943), gjyqtar
* Jean-Claude Romand (lindur më 1954), mashtrues mjekësor
* Jean-François Stévenin (1944–2021), aktor dhe regjisor
* Bernard Clavel (1923–2010), romancier
* Félix Lambey (lindur 1994), lojtar regbi
Martres-Tolosane

**Martres-Tolosane** (  ; Ocitanisht: *Martras Tolosana* ; Shqip: *Martasi Tuluzan*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme, Franca Jugperëndimore. Stacioni Martres-Tolosane ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Paun dhe Tarbën.

## Gjeografia 
Martasi Tuluzan kufizohet me 9 komuna të tjera: Terrebasse dhe Sana në veri, Mondavezan në verilindje, Palaminy në lindje, Mauran përgjatë lumit Garonë në juglindje, Roquefort-sur-Garonne në jug përgjatë lumit Garonë në jug., Boussens në jugperëndim, Le Fréchet në lindje, dhe më në fund nga Marignac-Laspeyres në veriperëndim.

## Popullatë
Goutevernisse

**Goutevernisse** (  ; Ocitanisht: *Gotavernissa* ; Shqip: *Gotavernisa* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Gotavernisa kufizohet me katër komuna të tjera: Rieux-Volvestre në veri, Montesquieu-Volvestre në lindje, Saint-Christaud në jug dhe në fund nga Gensac-sur-Garonne në perëndim.

## Popullatë
Fonsorbes

**Fonsorbes** (  ; Ocitanisht: *Fontsòrbas* ; Shqip: *Forba*) është një komunë e departamentit Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Seysses

**Seysses** (  ; Ocitanisht: *Sèishes*  ; Shqip: *Seshi* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, Franca jugperëndimore.

Ndodhet 19&nbsp;km në jug të Tuluzës dhe 5&nbsp;km në veri të Muretit . 

## Popullatë
Sabonnères

**Sabonnères** (  ; Ocitanisht: *Sabonèras* ; Shqip: *Sabonerasi* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullatë 
## Shiko gjithashtu 
* Komunat e departamentit Haute-Garonne
Saint-Robert, Corrèze

**Saint-Robert** (  ; Limousin : *Sent Robèrt* ; Shqip: *Shën Roberti*) është një komunë në departamentin Corrèze në Francën qendrore.

## Popullsia
The Illyrians

**Ilirët** (The Illyrians) është një libër i autorit John J. Wilkes botuar për herë të parë në gjuhën angleze në vitin 1992, ribotuar në 1996 dhe 2000, në gjuhën shqipe në vitin 2005.

## Shih edhe 
* Ilirologjia
* Lista e librave mbi ilirët
Saiguède

**Saiguède** (  ; Ocitanisht: *Següeda*  ; Shqip: *Segeda*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore, pranë qytezës së vogël Saint-Lys, dhe rreth 30&nbsp;km në perëndim të Tuluzës .

## Gjeografia 
Komuna kufizohet me pesë komuna të tjera: Bonrepos-sur-Aussonnelle në veri, Fontenilles në verilindje, Saint-Lys në lindje, Sainte-Foy-de-Peyrolières në jug dhe së fundi nga Saint-Thomas në perëndim. .

## Veçoritë 
Segeda ka një zonë publike qendrore, me një shkollë të vogël, me mësim për moshat deri në 11 vjeç,  një shesh petanke dhe një fushë të vogël sportive. Ekziston edhe një pavijon ( *kioskë* ).

## Popullatë
Saint-Lys

**Saint-Lys** (  ; *Sent Lis* në gaskon ocitane ; Shqip: *Shën Lisi*) është një komunë në departamentin Garonë të Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Ilirët (Libër)

**Ilirët** është një libër i autorit Neritan Ceka, botuar në vitin 2001 në Tiranë nga Shtëpia botuese "Ilar". 

## Shih edhe 
* Ilirologjia
* Lista e librave mbi ilirët
Mirdita : njohuri për vendlindjen

**Mirdita** : njohuri për vendlindjen. Libër me autor Bardhok Pulaj, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mirdita". Libri (Pj.2), ka 194 faqe dhe me foto. ISBN 9992781211

Shënime: Studime sociale.
M'at'anë të muzgut të grave

'''M'at'anë të muzgut të grave''' : tregime e novela, me autor Zef Zefi, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2003 nga "Mirdita". Libri ka 290 faqe. ISBN 9992781270

Shënime: Letërsia shqipe, tregime dhe novela.
Mirdita : intervista / Gjon Marku

**Mirdita** : intervista, me autor Gjon Marku, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2002 nga "Mirdita". Libri (Pj. 2), ka 220 faqe dhe me foto. ISBN 9992781246

Shënime: Studime sociale, intervista.
Hapsira e mos- sendeve

**Hapsira e mos- sendeve** : poezi, me autor Zef Zefi, red. Ndue Dedaj. Botuar në Rrëshen në vitin 1998 nga "Mirdita". Libri ka 108 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Universi psikologjik i mirditorëve

**Universi psikologjik i mirditorëve** libër me autor Ndue Kaza, red. Ndue Dedaj. Botuar në Rrëshen në vitin 2003 nga "Mirdita". Libri ka 187 faqe dhe me foto. ISBN 9992781254

Shënime: Etnopsikologjia, psikologjia sociale, veçori kombëtare, studime sociale.
Hyjnesha e pyllit

**Hyjnesha e pyllit** : tregime për fëmijë, me autor Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2004 nga "Mirdita". Libri ka 92 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9992787651

Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, tregime dhe novela.
Kultura minerare në Mirditë : njerëzit, bakri, minierat

**Kultura minerare në Mirditë** : njerëzit, bakri, minierat. Libër me autor Gjon Bazhella, red. Ndue Dedaj. Botuar në Tiranë në vitin 2004 nga "Mirdita". Libri ka 284 faqe dhe me foto. ISBN 9992798912

Shënime: Industria minerare, miniera dhe burime minerare, bakri, historia, minatorë.
Riolas

**Riolas** (Ocitanisht: *Riulàs* ; Shqip: *Riolasi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Kishte një popullsi prej 52 banorësh në 2.86 km katrorë në Janar 2020.

## Popullsia
Gratens

**Gratens** (  ; Shqip: *Gratensi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Puymaurin

**Puymaurin** (  ; Ocitanisht: *Poimaurin* ; Shqip: *Pugjmarini*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Lumi Gesse rrjedh në verilindje përmes komunës.

## Popullatë
Lautignac

**Lautignac** (  ; Ocitanisht: *Lautinhac* ; Shqip: *Latinjaku* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullatë
Vigan në Krisht e vatan

**Vigan në Krisht e vatan** : monografi kushtuar Mons. Dr. Zef Oroshit, prelat i kishësh katolike "Zoja e Shkodrës" në New York. Libër me autor Zef Përgega, red. Ndue Dedaj. Botuar në Detroit në vitin 2003, libri ka 127 faqe dhe me foto. 

Shënime: Kisha katolike, shqiptarë, biografia.
Génolhac

**Génolhac** (Ocitanisht: *Ginolhac* ; Shqip: *Gjinojaku*) është një komunë në departamentin Gard në Francën jugore.

## Popullatë
Pomas

**Pomas** (Ocitanisht: *Pomars* ; Shqip: *Pomasi*) është një komunë në departamentin Aude në Occitanie në Francën jugore. Ndodhet 4&nbsp;km në veriperëndim të Saint-Hilaire, 15&nbsp;km në jug të Carcassonne, 100&nbsp;km në juglindje të Tuluzës .

## Historia 
Historia e Pomasit daton në shekullin e 9-të kur njihej si Pomaris.  Në 1212, zoti vendas, Bernard de Pomars, një katar, u denoncua si heretik; tokat e tij u morën dhe iu dhanë Philippe Golhoin. Në 1559, familja Rabot mori sundimin e Pomas. Zotëria u shit në 1719.

## Tërheqjet 
Château de Pomas daton në shekullin e 12-të dhe shquhet për kullën e saj katrore dhe dritaret e harkëtarëve në formë kryqi.

Dyqanet e saj përfshijnë një furrë buke, një dyqan të specializuar të verërave vendore dhe një shitës duhani. Ka një muze të vogël privat të specializuar në guacka ekzotike. 

## Popullatë
Mascarville

**Mascarville** (Ocitanisht: *Mascarvila* ; Shqip: *Maskarvila*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullatë 
## Monumente 

File:Mascarville_-_La_Mairie.jpg|Bashkia
File:Mascarville_-_Église_Saint-Étienne.jpg|Kisha Saint-Étienne
File:Mascarville_-_Église_Saint-Étienne_le_clocher.jpg|Këmbanorja
Werner Grossmann

**Werner Großmann** (9 mars 1929 – 28 janar 2022) ishte një nënkryetar gjerman i Ministrisë së Sigurimit të Shtetit ( Stasi ). 

## Biografia 
I lindur në vendbanimin Oberebenheit, Saksoni, Großmann filloi karrierën e tij si murator, por në vitin 1952 ai iu bashkua Ministrisë së Sigurimit të Shtetit ku studioi për spiunazh politik dhe ushtarak. Ai u ngrit me shpejtësi në grada dhe u gradua zëvendësdrejtues i divizionit të spiunazhit ushtarak në 1956, duke u bërë drejtues divizioni në 1962. 

Në vitin 1983, ai u gradua nënkryetar i Administratës së Përgjithshme të Zbulimit (HVA), krahu i spiunazhit të huaj të Stasit. Në vitin 1986, kur Markus Wolf doli në pension, Großmann u vu në krye të HVA-së duke qënë gjithashtu edhe zëvendësministër i sigurimit të shtetit.  Në vitin 1989, atij iu dha grada Generaloberst . Kur Stasi u shpërbë pas ndryshimeve politike të vitit 1990, Großmann, si të gjithë anëtarët e tjerë, humbi pozicionin e tij. 

Großmann vdiq në Berlin më 28 janar 2022, në moshën 92 vjeçare.
Montbrun-Bocage

**Montbrun-Bocage** (  ; Ocitanisht: *Montbrun del Boscatge* ; Shqip: *Malbryn i Boskaxhës*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne të Francës jugperëndimore.

## Popullatë
Festat publike në Rumani

[parapamje|Ushtarë në një paradë gjatë [Dita e Bashkimit Kombëtar|Ditës Kombëtare të Rumanisë, 1 dhjetor 2008]]
Më poshtë është një listë e **festave publike në Rumani**. Sipas ligjit rumun, Rumania ka 51 festa publike që nga viti 2011, të cilat mbulojnë 14% të ditëve të vitit në vend.

## Festat zyrtare jo pune 
## Festat tradicionale - festat e punës 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*Lista e fetsave publike në Rumani  (në rumanisht)
Armët e kombinuara

, forca të blinduara dhe njësitë ajrore të Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara së bashku si pjesë e Operacionit Inherent Resolve gjatë luftës civile në Siri.]]
**Armët e kombinuara** janë një qasje ndaj luftës që kërkon të integrojë degë të ndryshme luftarake të një force të armatosur për të arritur efekte reciproke plotësuese - për shembull, duke përdorur këmbësorinë dhe forca të blinduara në një mjedis urban në të cilin secili mbështet tjetrin.

Sipas strategut William S. Lind, armët e kombinuara mund të dallohen nga koncepti i "armëve mbështetëse" si më poshtë:Armët e kombinuara godasin armikun me dy ose më shumë krahë njëkohësisht, në mënyrë të tillë që veprimet që ai duhet të ndërmarrë për t'u mbrojtur nga njëri e bëjnë atë më të prekshëm ndaj një tjetri. Në të kundërt, armët mbështetëse është goditja e armikut me dy ose më shumë krahë në sekuencë, ose nëse njëkohësisht, atëherë në një kombinim të tillë që veprimet që armiku duhet të ndërmarrë për t'u mbrojtur nga njëri mbrohet gjithashtu nga tjetri.Megjithëse njësitë e nivelit të ulët të një ekipi të kombinuar të armëve mund të jenë të llojeve të ngjashme, një përzierje e balancuar e njësive të tilla kombinohen në një njësi efektive të nivelit më të lartë, qoftë zyrtarisht në një tabelë organizimi ose joformalisht në një zgjidhje *ad-hoc* për një fushëbetejë. problem. Për shembull, një divizion i blinduar, modeli modern i doktrinës së armëve të kombinuara, përbëhet nga një përzierje e njësive të këmbësorisë, tankeve, artilerisë, zbulimit dhe helikopterëve, të cilat të gjitha bashkërendohen dhe drejtohen nga një strukturë komanduese e unifikuar.

Gjithashtu, shumica e njësive moderne ushtarake, nëse e kërkon situata, mund të thërrasin akoma më shumë degë të ushtrisë, të tilla si këmbësoria që kërkon bombardime ose granatime nga avionët ushtarakë ose forcat detare për të shtuar ofensivën e tyre tokësore ose për të mbrojtur forcat e tyre tokësore. Përzierja e armëve ndonjëherë shtyhet poshtë nivelit në të cilin zakonisht mbizotëron homogjeniteti, si p.sh. duke bashkuar përkohësisht një kompani tankesh në një batalion këmbësorie.

## Shiko edhe 
* Lufta e blinduar

## Referime
Lufta urbane

i Ushtrisë së Shteteve të Bashkuara gjatë pushtimit të Panamasë nga Shtetet e Bashkuara në 1989.]]
**Lufta urbane** është luftë në zonat urbane si qytezat dhe qytetet. Lufta urbane ndryshon nga lufta në të hapur si në nivelin operacional ashtu edhe në atë taktik. Faktorët ndërlikues në luftën urbane përfshijnë praninë e civilëve dhe kompleksitetin e terrenit urban. Operacionet luftarake urbane mund të kryhen për të përfituar nga avantazhet strategjike ose taktike që lidhen me zotërimin ose kontrollin e një zone të caktuar urbane ose për t'i mohuar këto avantazhe armikut.

Luftimet në zonat urbane mohojnë avantazhet që njëra palë mund të ketë ndaj tjetrës në forca të blinduara, artileri të rëndë ose mbështetje ajrore. Pritat e vendosura nga grupe të vogla ushtarësh me armë antitank dore mund të shkatërrojnë kolona të tëra armatimesh moderne (si në Betejën e Parë të Groznit), ndërsa artileria dhe mbështetja ajrore mund të reduktohet ndjeshëm nëse pala "superiore" dëshiron të kufizojë civilët. viktima sa më shumë që të jetë e mundur, por pala mbrojtëse jo (ose madje përdor civilët si mburoja njerëzore).

Disa civilë mund të jenë të vështira për t'u dalluar nga luftëtarë të tillë si milicitë dhe bandat e armatosura, dhe veçanërisht individët që thjesht po përpiqen të mbrojnë shtëpitë e tyre nga sulmuesit. Taktikat ndërlikohen nga një mjedis tre-dimensional, fusha e kufizuar e shikimit dhe zjarri për shkak të ndërtesave, fshehja dhe mbulimi i zgjeruar për mbrojtësit, infrastruktura nëntokësore dhe lehtësia e vendosjes së kurtheve dhe snajperëve.

## Shiko edhe 
* Lufta moderne

## Referime
Milicia

Një **milici** është përgjithësisht një ushtri ose ndonjë organizatë tjetër luftarake e ushtarëve joprofesionistë dhe/ose me kohë të pjesshme; shtetas të një vendi ose subjekte të një shteti, të cilët mund të kryejnë shërbimin ushtarak gjatë një kohe nevoje, në krahasim me një forcë profesionale të personelit ushtarak të rregullt, me kohë të plotë; ose, historikisht, për anëtarët e një klase luftëtari-fisnikërie (p.sh. kalorës ose samurai). Kur veprojnë në mënyrë të pavarur, milicitë në përgjithësi nuk janë në gjendje të mbajnë terren kundër forcave të rregullta; milicitë zakonisht mbështesin trupat e rregullta duke u përleshur, duke mbajtur fortifikime ose duke zhvilluar luftë të parregullt, në vend që të ndërmarrin fushata sulmuese vetë. Ligjet civile lokale shpesh i kufizojnë milicitë që të shërbejnë vetëm në rajonin e tyre dhe të shërbejnë vetëm për një kohë të kufizuar; kjo e redukton edhe më shumë përdorimin e tyre në fushata të gjata ushtarake. Megjithatë, milicitë mund të shërbejnë si një grup i fuqisë punëtore në dispozicion për të tërhequr forcat e rregullta, veçanërisht në raste urgjente.

Duke filluar nga fundi i shekullit të 20-të, disa milici (në veçanti milicitë e njohura dhe të sanksionuara zyrtarisht të një qeverie) veprojnë si forca profesionale, ndërkohë që janë ende organizata "me kohë të pjesshme" ose "në gatishmëri". Për shembull, anëtarët e njësive të Gardës Kombëtare të Shteteve të Bashkuara konsiderohen ushtarë profesionistë, pasi ata janë të trajnuar me të njëjtat standarde që janë homologët e tyre "me kohë të plotë" (në detyrë aktive).

Kështu, milicitë mund të jenë ose ushtarake ose paraushtarake, në varësi të rastit. Disa nga kontekstet në të cilat mund të zbatohet termi "milici" përfshijnë:

* forcat e përfshira në një aktivitet ose shërbim mbrojtës, për të mbrojtur një komunitet, territorin, pronën dhe ligjet e tij,
* e gjithë popullsia e aftë për punë e një komuniteti, qyteti, qarku ose shteti në dispozicion për t'u thirrur në armë
** një nëngrup prej tyre që mund të penalizohen ligjërisht për dështimin për t'iu përgjigjur një thirrjeje
** një nëngrup i tyre që realisht i përgjigjen një thirrjeje pavarësisht nga detyrimi ligjor
* një forcë private (joqeveritare) jo domosdoshmërisht e mbështetur ose e sanksionuar drejtpërdrejt nga një qeveri
* një forcë e armatosur e parregullt që i mundëson udhëheqësit të saj të ushtrojë kontroll ushtarak, ekonomik ose politik mbi një territor nënkombëtar brenda një shteti sovran
* në Rusi dhe disa vende të ish-Bashkimit Sovjetik, një ushtri zyrtare rezervë e përbërë nga ushtarë qytetarë të njohur si *milicija* ose *milicia (polici)*
* një *milici* e zgjedhur e përbërë nga një pjesë e vogël, jo përfaqësuese e popullsisë,
* milicitë detare të përbëra nga peshkatarë dhe pjesëmarrës të tjerë të industrisë detare, të cilat organizohen dhe sanksionohen nga një shtet për të zbatuar kufijtë e tij detarë.

## Shiko edhe 
* Xhandarmëria

## Referime
Lufta industriale

**Lufta industriale** është një periudhë në historinë e luftës që varion afërsisht nga fillimi i shekullit të 19-të dhe fillimi i Revolucionit Industrial deri në fillimin e Epokës Atomike, e cila pa ngritjen e shteteve kombëtare, të afta për të krijuar dhe pajisur ushtri të mëdha, marina dhe forca ajrore, përmes procesit të industrializimit.

Epoka përmbante ushtri të rekrutuar në masë, transport të shpejtë (së pari në hekurudha, më pas nga deti dhe ajri), komunikimet telegrafike dhe pa tela dhe koncepti i luftës totale. Për sa i përket teknologjisë, në këtë epokë u shfaqën armët e këmbësorisë me mbushje me pushkë, të afta për shkallë të lartë zjarri, artileri me shpejtësi të lartë, armë kimike, luftë të blinduar, anije luftarake metalike, nëndetëse dhe avionë.
 dhe më vonë me helikopter.]]

## Shiko edhe 
* Lufta në llogore

## Referime
Koha atomike

tregon një re kërpudhash në sfond. Skena të tilla si kjo ishin tipike gjatë viteve 1950. Nga viti 1951 deri në vitin 1962, qeveria kreu 100 teste atmosferike në një vend afër Nevadës.]]
**Epoka atomike**, e njohur gjithashtu si **Koha Atomike**, është periudha e historisë pas shpërthimit të armës së parë bërthamore, Gadget në testin e *Trinity* në Nju Meksiko, më 16 korrik 1945, gjatë Luftës së Dytë Botërore. Megjithëse reaksionet zinxhir bërthamore ishin hipotezuar në vitin 1933 dhe reaksioni i parë artificial i vetëqëndrueshëm zinxhir bërthamor (Chicago Pile-1) kishte ndodhur në dhjetor 1942, testi i Trinity dhe bombardimet pasuese të Hiroshimës dhe Nagasakit që i dhanë fund Luftës së Dytë Botërore përfaqësonin përdorimin e parë në shkallë të gjerë të teknologjisë bërthamore dhe solli ndryshime të thella në të menduarit sociopolitik dhe rrjedhën e zhvillimit teknologjik.

Ndërsa fuqia atomike u promovua për një kohë si mishërim i përparimit dhe modernitetit, hyrja në epokën e energjisë bërthamore solli gjithashtu implikime të frikshme të luftës bërthamore, Luftës së Ftohtë, shkatërrimit të siguruar reciprok, përhapjes bërthamore, rrezikut të katastrofës bërthamore (potencialisht po aq ekstreme si dimër bërthamor global antropogjen), si dhe aplikime të dobishme civile në mjekësinë bërthamore. Nuk është çështje e lehtë të ndash plotësisht përdorimet paqësore të teknologjisë bërthamore nga përdorimet ushtarake ose terroriste (si p.sh. fabrikimi i bombave të pista nga mbetjet radioaktive), gjë që e ndërlikoi zhvillimin e një industrie globale të eksportit të energjisë bërthamore që në fillim.

Në vitin 1973, në lidhje me një industri të lulëzuar të energjisë bërthamore, Komisioni i Energjisë Atomike të Shteteve të Bashkuara parashikoi se, në fillim të shekullit të 21-të, 1000 reaktorë do të prodhonin energji elektrike për shtëpitë dhe bizneset në të gjithë SHBA-në. Megjithatë, "ëndrra bërthamore" ra shumë larg. pak nga ajo që ishte premtuar, sepse teknologjia bërthamore prodhoi një sërë problemesh sociale, nga gara e armëve bërthamore te shkrirja bërthamore, dhe vështirësitë e pazgjidhura të pastrimit të impiantit të bombave dhe asgjësimit dhe çmontimit të mbetjeve civile të bimëve. Që nga viti 1973, porositë e reaktorëve ranë ndjeshëm pasi kërkesa për energji elektrike ra dhe kostot e ndërtimit u rritën. Shumë porosi dhe fabrika të përfunduara pjesërisht u anuluan.

Nga fundi i viteve 1970, fuqia bërthamore kishte pësuar një destabilizim të jashtëzakonshëm ndërkombëtar, pasi u përball me vështirësi ekonomike dhe kundërshtim të gjerë publik, duke arritur në krye me aksidentin e Three Mile Island në 1979 dhe katastrofën e Çernobilit në 1986, të cilat të dyja në mënyrë të pafavorshme. ndikoi në industrinë e energjisë bërthamore për shumë dekada.

## Shiko edhe 
* Lufta bërthamore
* Energjia bërthamore

## Referime
Topi automatik M230

në konfigurimin M1278 Heavy Guns Carrier JLTV dhe i pajisur me një sistem armësh në distancë EOS R-400S-MK2 të integruar me armën automatike me zinxhir të lehtë M230 LF të Orbital ATK 30mm.]]
**Topi M230** është një top automatik 30mm (30×113mm), me një tytë me drejtim elektrik, që përdor fuqinë elektrike të jashtme (në krahasim me zmbrapsjen ose gazin në zgjerim të krijuar nga fisheku i qitjes) për të cikluar armën midis të shtënave. Ai u projektua dhe u prodhua fillimisht nga Hughes Helicopters në Culver City, Kaliforni. Kompania u ble nga McDonnell Douglas Helicopters në 1985, e cila u bashkua në Boeing Corporation në 1997. Në vitin 2002, ajo iu shit sërish Alliant Techsystems, e cila u bashkua me Orbital Sciences Corporation në 2015 për të formuar Orbital ATK dhe, nga ana tjetër, u ble nga Northrop Grumman në 2018. Që nga viti 2019, ai prodhohet nga Northrop Grumman Innovation Systems.

## Shiko edhe 
* Topi automatik

## Referime
Kalibri 30mm

**Kalibri 30mm** është një madhësi specifike e municionit për topin automatik. Municione të tilla përfshijnë standarde të NATO-s 30×113mmB dhe 30×173mm (STANAG 4624), Sovjetike 30×155mmB 30×165mm dhe 30×210mmB, Jugosllave 30×192mm, Anglo-Zvicerane 30×170mm, dhe Çekosllovake 30×210mm. Përdoren gjerësisht në mbarë botën.
.]]

## Shiko edhe 
* Topi automatik

## Referime
Kalibri 20mm

, top golfi dhe një SDRAM memorie kompjuteri.]]
**Kalibri 20mm** është një madhësi specifike e municionit për topin automatik. Zakonisht përdoret për të dalluar armët e kalibrit më të vogël, të quajtura zakonisht "armë", nga "topat" e kalibrit më të madh (p.sh. mitralozi kundrejt topit automatik). Të gjitha fishekët 20mm kanë një diametër të jashtëm predhe (plumbi) dhe diametër të hapjes së tytës prej 20.0mm. Këto predha janë zakonisht të gjata 75-127mm, kutitë e fishekëve janë zakonisht 75-152mm dhe shumica janë predha, me ngarkesë dhe siguresë shpërthyese.

Armët që përdorin këtë kalibër variojnë nga pushkët kundër-material dhe pushkët kundër-tank deri tek topi automatik i avionëve dhe armët kundër-ajrore.

## Shiko edhe 
* Topi automatik
* Kalibri 30mm
* 12.7×99mm NATO

## Referime
Kalibri 25mm

**Kalibri 25mm** është një madhësi specifike e municionit për topin automatik. Municione të tilla përfshijnë standardet e NATO-s 25×137mm dhe 25×184mm, Sovjetikun 25x218mmSR dhe Kinezin 25×183mmB.

## Shiko edhe 
* Topi automatik
* Kalibri 20mm
* Kalibri 30mm

## Referime
Pushtimi i Panamasë nga Shtetet e Bashkuara

**Pushtimi i Panamasë nga Shtetet e Bashkuara**, i koduar **Operacioni Just Cause**, filloi në mesin e dhjetorit 1989 gjatë presidencës së George H. Bush. Qëllimi kryesor i pushtimit ishte rrëzimi i sundimtarit *de fakto* të Panamasë, gjeneralit Manuel Noriega, i cili kërkohej nga autoritetet amerikane për shantazh dhe trafik droge. Operacioni përfundoi në fund të janarit 1990 me dorëzimin e Noriegës. Forcat e Mbrojtjes së Panamasë (PDF) u shpërndanë dhe Presidenti i zgjedhur Guillermo Endara u betua në detyrë.
 i ushtrisë amerikane merr një viktimë të marinës.]]
Noriega, i cili kishte lidhje të gjata me agjencitë e inteligjencës së Shteteve të Bashkuara, konsolidoi pushtetin për t'u bërë diktatori de fakto i Panamasë në fillim të viteve 1980. Në mesin e viteve 1980, marrëdhëniet midis Noriega-s dhe SHBA-së filluan të përkeqësohen. Aktivitetet e tij kriminale dolën në dritë dhe në vitin 1988 ai u padit nga juritë e mëdha federale për disa akuza të lidhura me drogën. Negociatat për të kërkuar dorëheqjen e tij, të cilat filluan nën presidencën e Ronald Reganit, përfundimisht ishin të pasuksesshme. Në vitin 1989, Noriega anuloi rezultatet e zgjedhjeve të përgjithshme në Panama, të cilat dukej se ishin fituar nga kandidati i opozitës, Guillermo Endara; Presidenti Bush u përgjigj duke përforcuar garnizonin amerikan në zonën e Kanalit. Pasi një oficer i marinës amerikane u qëllua për vdekje në një postbllok të PDF, Bush autorizoi ekzekutimin e planit të pushtimit të Panamasë.

Më 20 dhjetor filloi pushtimi i Panamasë nga SHBA. Forcat panameze u mposhtën me shpejtësi, megjithëse operacionet vazhduan për disa javë. Endara u betua si president menjëherë pas fillimit të pushtimit. Noriega i shpëtoi kapjes për disa ditë përpara se të kërkonte strehim në misionin diplomatik të Selisë së Shenjtë në Panama City. Ai u dorëzua më 3 janar 1990 dhe më pas u dërgua në SHBA, ku u gjykua, u dënua dhe u dënua me 40 vjet burg.

Pentagoni vlerësoi se 516 panamezë u vranë gjatë pushtimit, duke përfshirë 314 ushtarë dhe 202 civilë. U vranë 23 ushtarë dhe 3 civilë amerikanë. Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara dhe Organizata e Shteteve Amerikane e dënuan pushtimin si shkelje të ligjit ndërkombëtar.

## Shiko edhe 
* Panamaja
* Kanali i Panamasë

## Referime
Reforma Liberale

djathtas|parapamje| Jenny Randerson është anëtare e Këshillit Këshillimor të Reformës Liberale dhe ish -Zëvendës Ministre e Parë e Uellsit dhe Ministre e Zyrës së Uellsit . Në vitin 2011, asaj u krijua njëaristokraci e përjetshme .
**Reforma Liberale** është një grup anëtarësh të Liberal Demokratëve Britanikë. Anëtarësimi në grup është i hapur për çdo anëtar Liberal Demokrat dhe është pa pagesë. Grupi u krijua më 13 shkurt 2012 dhe e përshkruan veten si një grup i qëndërs që kërkon të promovojë 'liberalizmin e katër këndeve' brenda partisë. Çdo 'cep' përbëhet përkatësisht nga liberalizmi ekonomik, social, personal dhe politik, duke pasqyruar kapitullin hapës të Librit Portokalli nga David Laws.  Ai thekson se pranon që të gjithë Liberal Demokratët besojnë në liberalizmin me katër kënde, por thekson besimin e tij se liberalizmi ekonomik, i përbërë nga promovimi i tregjeve të hapura, konkurrencës dhe tregtisë së lirë, "duhet të jetë një komponent kyç i liberalizmit modern".   kundërshtim i fortë ndaj diskriminimit dhe abuzimeve me pushtetin;  e drejta për privatësi ;  ofrimi i lirisë së informacionit të qytetarëve dhe i shërbimeve publike cilësore dhe të përgjegjshme;
Tara (Budizëm)

**Tara**, e njohur gjithashtu si **Ārya Tārā** ose Shayama Tara, është një figurë shumë e rëndësishme në traditën e budizmit, veçanërisht e nderuar në budizmin tibetian. Ajo paraqitet si një bodhisattva femër në Budizmin Mahayana dhe si një Buda femër në Budizmin Vajrayana. Roli i Tarës është i veçantë nëpër traditat e budizmit, dhe ajo ka një ndikim të thellë në praktikat dhe meditimin e besimtarëve.

Tarës i jepet titulli i "nënë e çlirimit" për shkak të virtyteve të saj të veçanta. Ajo përfaqëson cilësitë e suksesit në punë dhe arritje, dhe shërben si frymëzim për të kaluar përtej pengesave dhe për të realizuar potencialin e brendshëm. Tara simbolizon dhembshurinë e jashtëzakonshme dhe dashamirësinë, si dhe forcën për të luftuar të gjitha vështirësitë dhe për të përmbushur qëllimet e frymës.

Në traditën tibetiane, Tarës i janë dedikuar shumë lloje meditimesh dhe praktikash, ku besimtarët u përkushtohen për të zhvilluar cilësitë e saj të fshehta dhe për të përmirësuar veten dhe botën rreth tyre. Ajo është një burim i forcës, guximit dhe ndihmës për ata që kërkojnë të shpirtërohen dhe të ndjekin rrugën e zgjidhjes dhe zgjuarsisë.

Tārā është një perëndeshë e nderuar në praktikën e Budizmit Vajrayana nga praktikuesit e degës tibetiane. Ajo është objekti i meditimit dhe shpirti i njëzëri i ndriçimit për të zhvilluar cilësi të brendshme dhe për të kuptuar mësimet e jashtme, të brendshme dhe të fshehta si dhembshuria (karuṇā), dashamirësia (mettā) dhe zbrazëtia (shunyata). Tārā përfaqëson aspekte të ndryshme të këtyre cilësive dhe shpesh konsiderohet si personifikimi i metodave budiste. Ajo është një nga perëndeshat më të rëndësishme në traditën tibetiane të budizmit, sipas teksti të njohur si "Traktati mbi shumën totale të mistereve" (Guhyasamāja Tantra). Ajo është një udhërrëfyes i vyer për praktikuesit e zjarrtë të kulturës së mendjes.
Gerrit Hendrik Kersten

**Gerrit Hendrik Kersten** (6 gusht 1882, Deventer - 6 shtator 1948, Waarde ) ishte një ministër dhe politikan kalvinist holandez. Pasi punoi për një kohë të shkurtër si mësues i shkollës fillore, Kersten u fut emërua për herën e tij të parë pastor në Meliskerke në 1905 pa trajnim formal teologjik. Në vitin 1907 Kersten ishte i kyç në arritjen e një bashkimi të dy kongregacioneve të ndryshme, të kishave të ulëta, me qëllime separatiste, duke rezultuar në formimin e Kongregacioneve të Reformuara. Njëmbëdhjetë vjet më vonë, në 1918, ai themeloi Partinë Politike të Reformuar për të realizuar vizionin e tij për "një Holandë kalviniste e sunduar mbi një bazë biblike pa kinema, sport, vaksinim dhe siguri sociale ".  Ai ishte anëtari i parë i partisë në Dhomën e Përfaqësuesve, duke u zgjedhur në vitin 1922. Ai do të qëndronte në parlament deri në përjashtimin e tij në 1945.

Në mbrëmjen e 10 nëntorit 1925, Kersten, një kundërshtar i flaktë i katolicizmit, propozoi një ndryshim në buxhetin e vitit 1926 për Ministrinë e Punëve të Jashtme . Propozimi i Kerstenit do të rezultonte në përfundimin e mbështetjes financiare për një zyrë diplomatike holandeze pranë Selisë së Shenjtë . Amendamenti u miratua të nesërmen me mbështetjen e një prej partive qeveritare Unioni Historik i Krishterë, i cili nga ana e tij çoi në dorëheqjen e katër ministrave të qeverisë katolike dhe rënien e koalicionit të parë të qeverisë së Hendrik Colijn . Rënia e kabinetit të parë Colijn pas vetëm tre muajsh u bë e njohur si Nata e Kerstenit .

Kersten ishte një kritik i vendosur i politikave të Colijnit. Kryetari i parlamentit holandez kishte redaktuar pjesë të kontributeve të Kerstenit në debate të botuara gjatë Procedurave jo më pak se 13 herë midis 1922 dhe 1940. Kersten kishte frikë nga ngritja e fashizmit dhe nazizmit në periudhën e ndërmjetme, por i vlerësoi tendencat autoritare të fashizmit në mënyrë të favorshme, duke i parë socializmin dhe krishterimin katolik si të këqija më të mëdha. 

Gjatë Luftës së Dytë Botërore, Kersten denoncoi rezistencën kundër nazistëve, duke pretenduar se pushtimi i Holandës ishte një ndëshkim i merituar hyjnor për përdhosjen e Ditës së Zotit (e diela). Ai gjithashtu refuzoi të nënshkruante një protestë të vitit 1941 të Konventës së Kishave Hollandeze (holandisht: Convent der Kerken) kundër persekutimit të hebrenjve gjatë luftës, dhe madje shkoi aq larg sa të bashkëpunonte me nazistët për të mbajtur gazetën e tij, *Banier*, të hapur. Pas luftës, një komision qeveritar e quajti atë si bashkëpunëtor dhe e ndaloi të kthehej në Parlament. Ai u përqendrua në shkrimin e veprave teologjike. Kersten vdiq tre vjet më vonë, në 1948.
Partia dëshmuese

Një **festë dëshmuese** është një parti politike që fokusohet në parimet e saj, në vend që t'i përshtasë ato me çështjet vendore ose kohore me qëllim pjesëmarrjen në qeverinë e koalicionit .

## Në Holandë 
Është një fenomen i veçantë i vërejtur në Holandë, për shkak të sistemit holandez të përfaqësimit proporcional, në të cilin çdo parti që ka mbi 0.66% të votave mund të hyjë në Dhomën e Përfaqësuesve . Kështu zakonisht ka 10 ose më shumë parti të përfaqësuara. Me një numër kaq të madh partish, është e pamundur që një parti të fitojë e vetme 76 vendet e nevojshme për një shumicë parlamentare.

Si rezultat, shumica e partive politike holandeze do të negociojnë dhe do të bëjnë kompromis për të formuar një qeveri koalicioni. Partitë dëshmuese nuk do të bëjnë kompromis; kjo, e kombinuar me faktin se ato janë zakonisht parti të vogla, e bën jashtëzakonisht të pamundur pjesëmarrjen e tyre në një qeveri koalicioni. Shembuj të partive që i janë referuar vetes si "dëshmuese" përfshijnë Partinë Politike të Reformuar Protestante Ortodokse (SGP) dhe Partinë për Kafshët që mbrojnë të drejtat e kafshëve . Në të kundërt, termi 'parti programore' përdoret për partitë e orientuara drejt pjesëmarrjes në koalicione.

## Në vende të tjera 
* Partia e Trashëgimisë së Krishterë të Zelandës së Re dhe Partia e Trashëgimisë së Krishterë të Kanadasë, shumë anëtarë të së cilës kishin prejardhje holandeze, mund të kenë qenë një version i një 'partie dëshmitare' të eksportuar efektivisht në një kontekst të huaj.
* Partia Komuniste e Greqisë refuzon ti bashkohet ndonjë koalicioni si në maj 2012 apo janar 2015 , megjithëse dikur ajo ka marrë pjesë në një të tillë në vitin 1989 .
* Shumë parti trockiste, si Partia e Punëtorëve të Uruguait, zakonisht marrin më pak se 1000 vota në çdo zgjedhje.
Berlats

**Berlats** (Shqip: Vërlaci) është një komunë e departamentit Tarn të Francës jugore. Ka një sipërfaqe prej 10.45 km katrorë dhe në vitin 2020 kishte 101 banorë.
Brassac, Tarn

**Brassac** (  ; Ocitanisht: *Braçac* ; Shqip: *Brasaku*) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.

## Gjeografia 
majtas|parapamje|350x350px| Harta

## Galeri 

File:Brassac_chateau.JPG|Kështjella-Bashkia.
File:Brassac_chateau_2.JPG|Kështjella.
File:Brassac_pont.JPG|Ura.
Beteja e Groznit (1994–1995)

[lidhja=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Siege_of_Grozny_(1994-95).svg|parapamje|Harta që tregon rrugët e sulmit të ushtrisë ruse në [Grozni.]]
**Beteja e Parë e Groznit** ishte pushtimi i ushtrisë ruse dhe pushtimi i mëvonshëm i kryeqytetit çeçen, Grozni, gjatë muajve të parë të Luftës së Parë Çeçene.

Sulmi zgjati nga dhjetori 1994 deri në mars 1995, i cili rezultoi në pushtimin ushtarak të qytetit nga ushtria ruse dhe mblodhi shumicën e kombit çeçen rreth qeverisë së Dzhokhar Dudajev.

Sulmi fillestar rezultoi në viktima të konsiderueshme dhe demoralizim në forcat ruse. U deshën edhe dy muaj të tjerë luftimesh të rënda dhe një ndryshim në taktikë, përpara se ushtria ruse të ishte në gjendje të kapte Groznin. Beteja shkaktoi shkatërrim dhe viktima të mëdha në mesin e popullatës civile dhe pa fushatën më të rëndë të bombardimeve në Evropë që nga fundi i Luftës së Dytë Botërore.

## Shiko edhe 
* Lufta e Parë Çeçene
* Lufta e Dytë Çeçene

## Referime
Cahuzac, Tarn

**Cahuzac** (   ; Ocitanisht: *Caüsac* ; Shqip: *Kahuzaku*) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.

## Vendndodhjet dhe Monumentet 

File:Cahuzac_(Tarn)_-_La_Mairie.jpg|Bashkia
File:Cahuzac_(Tarn)_-_Monument_aux_Morts.jpg|Përkujtimorja e luftës
File:Cahuzac_(Tarn)_-_Église_Saint_Vincent_Bell_Gable.jpg|Kulla e kishës
Carbes

**Carbes** (  ; Ocitanisht: *Carbas* ; Shqip: *Carbasi*) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.
Lauzerville

**Lauzerville** (  ; Ocitanisht: *Lauservila* ; Shqip: *Lazërvila*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.  Që nga viti 2019, ka 590 banesa në Lazërvilë. 

## Popullatë 
Një periferi e jashtme e Tuluzës,  popullsia e saj është rritur me shpejtësi që nga vitet 1980.
Zgjedhjet e pjesshme të Sheffield Hallam 1928

**Zgjedhjet e pjesshme të qarkut Sheffield Hallam të vitit 1928** u mbajtën më 16 korrik 1928. Zgjedhjet e pjesshme u mbajtën për shkak të emërimit të deputetit konservator të atëhershëm, Frederick Sykes, në postin e Guvernatorit të Bombeit. Ajo u fitua nga kandidati konservator Louis Smith .  Në dy zgjedhjet e mëparshme të përgjithshme ( 1923 dhe 1924 ) kandidati konservator kishte fituar vendin me shumicën prej mbi 6000 votash.
Shën Afriku

**Shën Afriku** ishte një shenjtor katolik francez i shekullit të VII-të, për të cilin dihet shumë pak. Ai ishte Rrëfimtari i Comminges dhe gjithashtu peshkopi i Comminges në Francën jugore ( departamenti Haute-Garonne ).

Faltorja e tij e shekullit të 7-të u shkatërrua nga disa kalvinistë . Dita e emrit të tij festohet më 16 nëntor. Varri i tij ishte në qytetin e Shën Afrikut.
Saint-Afrique

**Saint-Affrique** (  ; Languedocien : *Sant Africa* ; Shqip: *Shën Afriku*) është një komunë në departamentin Avejron në Francën Jugore .

## Historia 
Shën Afriku u rrit në shekullin e 6-të rreth varrit të Shën Afrikut, peshkop i Comminges . Në shekullin e 12-të një kështjellë u ndërtua në shkëmbin fqinj të Caylus . Përkatësia e Shën Afrikut u kundërshtua fuqishëm gjatë Luftërave Franceze të Fesë . Ai u pushtua përfundimisht nga Hygenotët deri në vitin 1629, kur u kap dhe u çmontua nga një ushtri mbretërore.

## Gjeografia 
Lumi Sorgues, një degë e Dourdou de Camarès, rrjedh nëpër komunë dhe përshkon qytetin. Dourdou de Camarès rrjedh në veriperëndim përmes pjesës perëndimore të komunës dhe përbën një pjesë të kufirit të saj veriperëndimor.

## Popullatë 
## Sajtet 
Një urë e vjetër mbi lumin Sorgue dhe disa megalite në lagje, veçanërisht, dollneni i Tiergues, janë me interes antikuar.
Carmaux

**Carmaux** (  ; Ocitanisht: *Carmauç* ; Shqip: *Carmaci*) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore. 

## Industritë 
Compagnie minière de Carmaux e ka origjinën në një koncesion të minierave të qymyrit dhënë në 1852 për Gabriel de Solages. Ai gjithashtu themeloi një fabrikë të shisheve të qelqit, të ushqyer nga qymyri.  Carmaci ishte i famshëm për industritë e tij të minierave të qymyrit (nga shekulli i XII-të deri në vitin 2000) dhe fabrikat e tij të qelqit (nga shekulli i XVIII-të deri në 1931).

## Gjeografia 
Lumi Cérou rrjedh në veriperëndim përmes komunës dhe përshkon qytetin. Stacioni Carmaux ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Albin dhe Rodezin.

## Demografia
Caylus, Tarn-et-Garonne

**Caylus** (  ; Languedocien : *Cailutz* ; sa: *Kajluci/Kajlusi*) është një komunë në departamentin Tarn-et-Garonne në rajonin Occitanie në Francën jugore. 

## Qyteti 
Kajlusi është i famshëm për një kështjellë të ndërtuar para vitit 1176, dhe ishte në pronësi të Rajmondit të V të Tuluzës në atë kohë. Ajo u mor nga Simon de Montfort në 1211, përpara se të kalonte nën zotërimin mbretëror në 1270. Në 1562, qyteti u pushtua nga trupat kalviniste të Symphorien Durfort, zoti i Durasit. Në 1622, Luigji i XIII krijoi selinë këtu gjatë rrethimit të Saint-Antonin.

Évariste Régis Huc, CM (1813–1860), një prift katolik francez, misionar lazarit dhe udhëtar lindi në Kajlus.
Bozouls

**Bozouls** (  ; Ocitanisht: *Boason* ; Shqip: *Bozhuli/Boasoni*) është një komunë në departamentin Avejron në Francën jugore.

Ndodhet në Route Maquis de Jean Pierre (D20) tridhjetë minuta nga Rrudhesi, një orë nga Grykat e Tarnit, dy orë në verilindje të Tuluzës dhe gjashtë orë e gjysmë në jug të Parisit .

Fshati ndodhet në buzë të një gryke të krijuar nga lumi Dourdou de Conques . 

## Popullatë 
## Njerëz dhe banorë të shquar të Bozhulit 
* Richard Belzer - aktor amerikan

## Shiko gjithashtu 
* Komunat e departamentit Aveyron
Montpouillan

**Montpouillan** (  ; Ocitanisht: *Montpolhan* ;  Shqip: *Malpuljani*) është një komunë në departamentin Olt-dhe-Garonë në Francën jugperëndimore.

## Shiko gjithashtu 
* Komunat e departamentit Lot-et-Garonne
Montbeton

**Montbeton** (  ; Shqip: *Malbetoni*) është një komunë në departamentin Tarn-et-Garonne në rajonin Ocitania në Francën jugore.
Nègrepelisse

**Nègrepelisse** (  ; Ocitanisht: *Negrapelissa* , Shqip: *Plisziu*) është një komunë në departamentin Tarn-et-Garonne në rajonin Ocitania në Francën jugore. Shtrihet në lumin Avejron . Fshati ishte mjedisi i masakrës së Nègrepelisse, e cila ndodhi në 1622. 

## Popullatë