Basadi Akana

n* *vesara* (kulla mbi faltore) në Basadin Akkana]]
**Basadi Akkana** (që do të thotë tempulli i "motrës së moshuar", basadi quhet edhe *basti*) është një tempull xhainist i ndërtuar në vitin 1181, gjatë sundimit të mbretit Hoysala Veera Ballala II. Basadi u ndërtua nga zonja xhainiste e përkushtuar Achiyakka (e quajtur edhe Achala Devi), gruaja e Chandramoulit, një ministër brahmin në oborrin e mbretërisë Hoysala. Hyjnia kryesore e tempullit është tirthankara (shenjt i hyjnizuar) i njëzet e tretë xhainist, Parshwanath. Tempulli është i mbrojtur si një monument i rëndësisë kombëtare nga Archaeological Survey of India (ASI).

## Plani i tempullit
Sipas historianit Adam Hardy, basadi është një ndërtim me një faltore e vetme e thjeshtë me një strukturë të sipërme (*ekakuta vimana*) me një holl të mbyllur (*mandapa*). Materiali i përdorur është steatiti. Shenjtërorja (*garbhagriha*) që bujt imazhin në këmbë të shenjtit-hyjni Parshwanath (nën shtatë kokat e një gjarpri si ombrellë) lidhet me hollin nëpërmjet paradhomës (vestibuli ose *sukanasi*).

Nga jashtë, hyrja për te holli bëhet nëpërmjet një verande streha e të cilës mbahet nga gjysëm-kolona të rrumbullakta. Sipas historianit të artit Percy Brown dhe Gerard Foekema, të gjitha këtë veçori zakonisht gjenden në tempujt Hoysala. Sipas historianit Kamath, përdorimi i steatitit si materiali bazë ndërtimor ishte një teknikë që u adoptua nga paraardhësit e dinastisë Hoysala, dinastia perëndimore Chalukya. Tempulli i cili është i drejtuar nga lindja është i rrethuar me një mur kufizues (*prakara*), ndërsa hyrja është nga jugu. Muret e jashtme të tempullit janë të thjeshtë, tipike për një basadi xhainist, duke i dhënë atij një pamje të kursyer. Tempulli qëndron mbi një bazë (*adhisthana*) që përfshinë pesë modanatura. Vestibuli ka gjithashtu një kullë të ulët që duket si një zgjatim i kullës kryesore mbi faltore. Gerard Foekema e konsideron atë "hunda" e kullës kryesore. Vestibuli përmban dy skulptura *yakshash'', Dharnendra dhe Padmavati. Korniza e derës dhe trari mbi vestibul dhe shenjtërore janë dekorative dhe kanë panele në të dy krahët. Tavani i hollit mbahet nga katër kolona të mëdhë e të rrumbullakta në formë kambane të vendosura në qendër, që e ndajnë tavanin në nëntë pjesë. Pjesët e taveneve janë të pasura me relieve.

## Shiko edhe
* Arkitektura e dinastisë perëndimore Ganga
* Arkitektura Dravidiane
* Shravanabelagola
* Basadi Panchakuta në Kambadahalli
* Talakadi
* Beluri
* Halebidu

## Referime 
## Bibliografia
* Gerard Foekema: A Complete Guide to Hoysala Temples; Abhinav, 1996, ISBN 81-7017-345-0.
* Suryanath U. Kamath: A Concise History of Karnataka: from pre-historic times to the present; 2001, Jupiter books, botuar për herë të parë në 1980, Bangalore, oclc=7796041, lccn=80905179.
* Benjamin Lewis Rice: Epigraphia Carnatica: Rev. ed, Volume 2-Inscriptions at Shravana Belagola; 1889, Government of Mysore Central Press, Bangalore.
* Surendranath and Sarojini Jain and Jain: Bahubali of Jainbadari (Shravanabelagola) and Other Jain Shrines of The Deccan; kapitulli "Bastis in Shravanabelagola Village”; 1953, SDJMI Managing Committee, Shravanabelagola.
*Adam Hardy: Indian Temple Architecture: Form and Transformation: the Karṇāṭa Drāviḍa Tradition, 7th to 13th Centuries; Abhinav, 1995, ISBN 81-7017-312-4.
*
*