Metodika

**Metodika** në pedagogji dhe në filozofinë e shkencës është tërësia e të gjitha qasjeve sistematike për të përfituar njohuri brenda kornizës së një qëllimi të caktuar.

## Etimologjia 
Fjala metodë përbëhet nga "pas, me, ndërmjet" () dhe "rruga" (), që do të thotë "rruga drejt diçkaje". Për teknikën e aplikimit të metodave përdoret fjala metodë që rrjedh nga  metodikḗ (téchnē) "arti i veprimit të planifikuar".

Metoda "është një procedurë e trajtuar mirë në atë që bën, e rregulluar sipas koncepteve të menduara qartë dhe të mbajtura fort".  Metoda është mjeti i veprimtarisë për të gjithë shkencëtarët.  Prandaj, fjala metodë, që rrjedh nga metoda, është "arti i të mësuarit të një shkence, veçanërisht arti i mësimdhënies". 

## Metodika si shkencë 
Metodikia është "shkenca e procedurës", që rrjedh nga fjala e greqishtes së vjetër: μεθοδικός  "duke ecur sipas rregullave të caktuara".  Metodika është ajo shkencë individuale që e sheh veten si teori dhe praktikë e metodave të mësimdhënies.  Në pedagogji bëhet dallimi ndërmjet metodikës dhe didaktikës. Wolfgang Klafki e ndan rreptësisht didaktikën si shkencë teorike nga metodika, e cila merret me *procedurat* praktike të mësimdhënies dhe të të nxënit (*si*).  Nga pikëpamja metodike, kemi edhe metodika të fushave tjera si p.sh. metodika juridike merret me justifikimin e vendimeve ligjore .

## Historiku 
Pararendësit e metodologjisë mund të shihen në Dialogun Menon të Platonit, në të cilin Sokrati, përmes pyetjeve të qarta, e çon robin analfabetë drejt dijes së vërtetë matematikore ( majeutika ). Fillimet e didaktikës dhe metodikës, shpjegimi i parë teorik i problemit të ndërmjetësimit, mund t'i gjejmë në veprën e Komenskit dhe W. Ratkes në kohën e barokut. Johann Heinrich Pestalozzi dhe Johann Friedrich Herbarti i vunë bazat e metodikës të cilën herbartianët në shekullin XIX e transformuan në një skemë të rreptë të nivelit formal. Pedagogjia progresive e shekullit XX u përpoqë të jepte një liri të re për metoda më humane (miqësore) ndaj fëmijëve. 

## Metodika dhe didaktika 
Wolfgang Clauss bën dallimin midis didaktikës dhe metodikës së mësimdhënies. Ai mes tjerash thotë: 

Metodika jep përgjigje në pyetjen *Si?* , 

Didaktika jep përgjigje në pyetjen Çfarë*?* . 

Që të dyja - *Çfarë?* dhe *Si?* - duhet të kenë një bazë. Në thelb *Si?* buron nga *Çfarë?*, e cila shpjegon edhe pse metodika mund të konsiderohet një degë e didaktikës. Kjo vlen edhe kur Si*?* është në varësi të *Çfarë?*, në këtë rast perceptohet ndërvarësia (shiko modelin e Berlinit nga Paul Heyman ). 

Secili person mëson në mënyrën e tij individuale. Ndërsa një nxënës ose student mund të ruajë gjithçka në kujtesën e tij / saj afatgjatë vetëm duke dëgjuar, një tjetër duhet të shikojë (shoh) se çfarë bëhet. Së treti, në kuptimin e vërtetë të fjalës, duhet të "kapë", domethënë prekë, gjë e cila do t'i mundësojë këtij lloji të nxënësit ose studentit të arrijë efektin më të qëndrueshëm të të mësuarit . Në këtë drejtim, ne mund të flasim për rrugë të ndryshme ose kanale hyrëse. Ekzistojnë lloje të ndryshme të të mësuarit që duhet të merren parasysh me metodat e mësimdhënies . 

Prandaj, metodika paraqet një koncept të transferimit të kurrikulës e cila përfshin sa më shumë rrugë hyrëse për nxënësi dhe studentët. Kjo është mënyra e vetme për të arritur një efekt të qëndrueshëm të të nxënit që është përtej kontrollit afatshkurtër të të mësuarit (shiko Mësimin shumëdimensional ). 

Reflektimi metodik dhe përdorimi i sa më shumë metodave të ndryshme të mësimdhënies që është e mundur (ndryshueshmëria metodike) janë parakushte të rëndësishme për aftësimin dhe trajnimin profesional të mësuesve në përgatitjen e mësimdhënies. 

Sipas Wolfgang Claussit, pasi të përcaktohen qëllimet arsimore dhe përmbajtja, duhet të përdoren hapat e mëposhtëm të planifikimit metodik: 

# Sigurimi i kushteve organizative për mësimdhënie; 
# Strukturimi i mësimit në njësi kohore ose faza të mësimit, të tilla si fillimi i një ore mësimore, zhvillimi, mbështetja, e njohur gjithashtu edhe si forma artikuluese; 
# Përzgjedhja e formave mësimore didaktike, punës, lojës, ushtrimit ose përsëritjes; 
# Përdorimi i mjeteve dhe burimeve mësimore, media mësimore . 

Pasqyrimi i metodave të mësimdhënies çon në zhvillimin e: 

* Parimeve të përgjithshme didaktike (parimi i qartësisë, drejtimit të nxënësve ose studentëve, etj.). ); 
* Rekomandime për punë dhe teknika mësimore (për shembull, nga e njohur drejtë të panjohurës, duke ndryshuar çdo 15 minuta); 
* Konceptet që bazohen në teori duhet edhe të praktikohen (metodat në kuptimin e ngushtë).

## Shih edhe 
* Metoda
* Algoritmi
* Didaktika
* Metodologjia
* Metodika (pedagogji)
* Metodologjia e pedagogjisë

## Referimet