open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Montevideo

parapamje|Montevideo

**Montevideo** (shqiptim spanjisht: [monteβiðeo]) është qyteti më i madh, kryeqytetit, dhe porti kryesor i Uruguaj. zgjidhje është themeluar në vitin 1726 nga Bruno Zabala Mauricio de, si një lëvizje strategjike mes një mosmarrëveshje spanjisht-portugalisht mbi rajonin e Platine, dhe si një kundërshtim me kolonin portugeze të Colonia del Sacramento. Sipas regjistrimit të vitit 2004, Montevideo ka një popullsi prej 1.325.968 (rreth gjysma e popullsisë Uruguaj-së). [8] Ajo ka një sipërfaqe prej 530 kilometra katrorë (200 sq mi) dhe shtrihet 20 kilometra (12 mi) nga perëndimi në lindje. jugor kapitalit qytet kozmopolit në Amerikë dhe të tretë më jugore në botë, ajo është e vendosur në bregdetin jugor të vendit, në bregun verilindor të Río de la Plata (edhe River Plate). Qyteti ishte nën sundimin e shkurtër britanike në 1807 dhe ishte i përfshirë në betejën e parë e madhe detare në Luftën e Dytë Botërore: Beteja e River Plate. Ajo është gjithashtu vendi ku u nënshkrua konventa Montevideo, në 1933, nga kombet e nëntëmbëdhjetë të Amerikës. Qyteti priti gjitha 1 FIFA World Cup ndeshjet në 1930. Montevideo ka një trashëgimi të pasur arkitekturale dhe kulturore, duke përfshirë edhe të fundit tango dhe candombe. Sipas Mercer Consulting Burimeve Njerëzore, në 2007 Montevideo ofruar cilësi më të lartë të jetës në Amerikën Latine.

Përshkruar si një "vend të gjallë, eklektik me një jetë të pasur kulturore", ajo është qendër e tregtisë dhe të arsimit të lartë në Uruguaj:. universitet e saj të parë, de la Universidad República, u themelua në vitin 1849 [2] [4] [9 ] Arkitektura e Montevideo, konsiderohet i pakrahasueshëm [nga kush?] në Amerikën e Jugut, pasqyron historinë e saj, duke filluar nga koloniale në Art Deco, dhe i ndikuar nga spanjisht, portugalisht, italisht, frëngjisht dhe emigrantët britanik.
Lapraka

**Lapraka** është një lagje në njësinë administrative "Tirana 11" në Bashkinë e Tiranës

Laprakë është një lagje e Tiranes, ndodhet në perëndim të qendrës kryesore. Kjo është kryesisht një lagje rezidenciale, [1] por përmban edhe Spitalin e Tiranës Ushtarak, ndërtimin e Albanian Mobile Communications, ndërtimin e ProCredit Bank dhe disa të tjera ndërtesa te larra, fushën e futbollit dhe një stacion benzine.

Tirana 11 është një nga njëmbëdhjetë mini-bashkitë e Tiranës.Njësia ka rreth 54,000 banorë. Kryetari i njësisë bashkiake është Haki Mustafa
Fejzullah Krasniqi

Dr.Fejzullah Krasniqi u lind në fshatin Tugjec të Kamenicës. Shkollën fillore e kreu në vendlindje (më 1968), të mesmen (drejtimi i makinerisë) në Prishtinë në vitin 1972, ku i kreu edhe studimet në Fakultetin Teknik – Drejtimi i Makinerisë dhe diplomoi më 1977. 

Studimet e magjistraturës i kreu në Shkup në vitin 1983, ndërsa disertacionin e doktoratës e mbrojti në Prishtinë më 1988. 

Për herë të parë u punësua në Fabrikën e Pllakave të Qeramikës të Kamenicës (me 1977) si drejtor i sektorit të mirëmbajtjes. Në vitin 1979 ligjëroi në Shkollën e Lartë Teknike të Ferizajt. Po këtë vit u zgjodh asistent praktikant në Fakultetin Teknik-Seksioni i Makinerisë. Në vitin 1985 u zgjodh asistent , më 1986 ligjërues , më 1989 docent për lëndët Stabilimentet termoenergjetike dhe Ngrohja e klimatizimi , më 1994 profesor inordinar , ndërsa në vitin 1999 u zgjodh profesor ordinar për lëndën Ngrohja dhe klimatizimi. 

Ka qenë anëtar i Këshillit Ekzekutiv të Komunës së Kamenicës, delegat i Kuvendit, anëtar i KE dhe anëtar i Komisionit për shkencat teknike-teknologjike të BVI-së së Punës Shkencore e Kosovës, shef i Katedrës (dy mandate), prodekan i Fakultetit (1992-94 dhe 1998-2000), anëtar i Senatit të UP (nga viti 1997), nënkryetar i Shoqatës së Termoteknikëve të Republikës së Shqipërisë dhe anëtar i Shoqatës së Termoteknikëve të Italisë (1999) dhe udhëheqës i Institutit të Makinerisë në kuadër të Fakultetit të Makinerisë (2000). Aktualisht është dekan i Fakultetit të Makinerisë (2001); mbikqyrës i drejtëpërdrejtë i laboratorit qendror të Universitetit të Prishtinës (2002), anëtar i Komisionit për Politikë Akademike të Universitetit dhe anëtar i Komisionit Qendror të UP të kreditimit të lëndëve mësimore sipas ECTS. Aktualisht, nga Administratori Ndërkombëtar i Kosovës, është caktuar anëtar i Këshillit drejtues për përgatitjen e strategjisë dhe politikës energjetike afatgjate të Kosovës. 

Ka specializuar në Institutin e Energjetikës të Moskës (gjashtë muaj, te profesori me famë ndërkombëtare J.J.Sokolov) dhe në RF të Gjermanisë (dy muaj- në fabrikën e prodhimit të turbinave me avull “MAN”-Nyrnberg dhe në Universitetin Teknik të Mynihut). 

Prof. F.Krasniqi ka qenë mentor dhe i udhëhoqi katër doktorate dhe dy magjistratura shkencore, anëtar i Komisionit të vlerësimit dhe të mbrojtjes së disertacionit të doktoratës për tre kandidatë dhe për një magjistraturë. Krahas punës në Fakultet ka mbajtur mësim edhe në Shkollën e Lartë Teknike të Mitrovicës dhe në atë të Ferizajt, në Fakultetin e Elektroteknikës, kurse tash mban mësim edhe në Fakultetin e Ndërtimtarisë dhe të Arkitekturës në lëndët e Katedrës. Mund të përdorë literaturë shkencore nga gjuhët e huaja: serbokorate, ruse, frënge, angleze dhe gjermane.

Në dhjetor të vitit 2012 zgjidhet anëtar i rregullt i Akademisë së Shkencave dhe Arteve të Kosovës.
Tunis

**Tuniz** (arabisht: تونس *‎Tūnus* ose ​​*Tunis*) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Tunizisë, në bregun verior të Afrikës, ndërmjet basenit perëndimor dhe lindor të Detit Mesdhe. Tunizi është ndërtuar buzë liqenit të cekët të Tunizit, një grykë e Gjirit të Tunizit, lidhet me portin e tij, La Goleta (Ḥalq al-Vadi) 10&nbsp;km në verilindje. Është qyteti më i madh në Tunizi me një popullsi prej 728.453 banorësh ndërsa zona e madhe metropolitane mban rreth 2.412.500 banorë.

## Historia 
Ekzistenca e qytetit është e vërtetuar nga burime që datojnë që nga shekulli i IV p.e.s.. Në mijëvjeçarin e 2 para Krishtit një qytet, i quajtur fillimisht *Tunes*, u themelua nga Berberët i cili me kalimin e kohës u pushtua nga Numidianët. Në vitin 146 p.e.s., gjatë Luftës së Tretë Punike midis Kartagjenës dhe Romës, Tunizi dhe Kartagjena u shkatërruan. Qyteti lulëzoi nën sundimin romak, por rëndësia e tij daton kryesisht pas pushtimit mysliman në shekullin e VII. Ai u bë kryeqytet nën sundimin e Aglabidëve (800-909) dhe arriti prosperitetin e tij më të madh nën dinastinë Ḥafṣid (1236-1574). Perandorit i Shenjtë romak Karli V e mori nën zotërimin e tij në vitn 1535, dhe në 1539 e kaloi qytetin në duart e turqve. U rimorr nga spanjollët, të cilët e mbajtën atë për pak kohë (1573-1574), por që ishin të detyruar t'ia dorëzonin përsëri Perandorisë Osmane, nën të cilën ajo mbeti deri në protektoratin francez (1881-1956). U pushtua nga gjermanët në vitin 1942 dhe e çliruar nga forcat britanike dhe të trupave aleate në 1943, ai u bë kryeqyteti kombëtar i Tunizisë e cila e arriti pavarësinë në vitnin 1956.

## Ekonomia 
Bujqësia mbetet një burim kryesor i të ardhurave. Ullinjtë dhe drithërat janë të lashtat kryesore që kultivohen. Vaji i ullirit dhe produkte të tjera ushqimore përpunohen në vend. Prodhohen gjithashtu tekstile, veshje, qilima, dhe çimento, struktura metalike për ndërtime. Ka edhe industri kimike (superfosfat), metalurgjike, dhe industri elektrike. Në Ḥalq al-Wādī ka disa termocentrale. Turizmi është me rëndësi të veçantë ekonomike. Aeroporti Ndërkombëtar Al-ʿUwaynah dhe Aeroporti Ndërkombëtar i Tunis-Kartagjenës ndodhen në verilindje të qytetit.

## Kultura 
Tunis ka dy qendra kulturore si dhe një teatër që përdoret nga grupe ndërkombëtare të teatrit. Festivali veror "Festivali i Kartagjenës" që mbahet në korrik ka korrur goxha famë. Ndër atraksionet e qytetit janë banjot termale që datojnë që nga koha e perandorëve romakë (shekulli II p.e.s), lartësitë e Sīdī-Bū Saʿīd, eksotizmi i tregjeve (*suqs*) si dhe xhamia e Az-Zaytūnah (shek. VIII), monumenti më i vjetër dhe më i nderuar në Tunis. Universiteti i Tunisit u themelua në vitin 1960. Në juglindje të qytetit, përgjatë luginës së përroit Milyān, gjenden rrënoja mahnitëse të ujësjellësit të ndërtuar nga romakët për të lidhur malin Zaghwān me Kartagjenën.

## Marrëdhëniet ndërkombëtare 
### Binjakëzime 
Tunizi është binjkëzuar me:

## Lidhje të jashtme 
* Lexicorient 
* TunisForum:Guide ou sortir en Tunisie 
* Komuna e Tunisit - faqja zyrtare.
* Video tour i Museut Bardo 
* Video of Tunis Medina
* Air Freight Tunis // Forwarding transit Tunis 

## Referime
Qyteti Studenti

**Qyteti Studenti** është një lagje në njësinë administrative "Tirana 2" në Bashkinë e Tiranës.

## Lidhje të jashtme 
* Faqja zyrtare
Mustafa Ferizi

**Mustafa Ferizi** lind në vitin 1941 në Pejë, vdiq më 20 03 2011, ishte piktor shqiptar nga Kosova. 
## Biografia
Mustafa Ferizi Akademinë e Arteve Figurative, drejtimin e Pikturës e kreu në vitin 1979 në Prishtinë te profesori Muslim Mulliqi. Ishte anëtar i SHAFK që nga viti 1973.

Mustafa Ferizi  ndërroi jetë, pas një fatkeqësie të rëndë.
Instituti për Planifikimit Hapsinor i Kosovës

Instituti për planifikim hapësinor është pjesë përbërëse e Ministrisë së Mjedisit dhe Planifikimit Hapësinor dhe së bashku me Departamentin e Planifikimit Hapësinor përbëjnë sektorin e planifikimit hapësinor në Qeverinë e Kosovës. Është themeluar në tetor të vitit 2003.

Veprimtaria kryesore e këtij institucioni është hartimi i Planit Hapësinor të Kosovës dhe përgatitja dhe hartimi i planeve të zonave me përmbajtje të veçantë me interes për shtetin. Veprimtari tjetër e rëndësishme është ngritja e kapaciteteve humane dhe ndihma teknike profesionale e punëtorëve të nivelit komunal në përgatitjen dhe hartimin e planeve komunale.
UTC+1

thumb|500px|UTC 01: Blu (dhjetor), portokalli (qershor), e verdhë (gjatë gjithë vitit), e kaltër - zonat e Detit
## Si kohë standarde (gjatë gjithë vitit) 
* Algjeria
* Angola
* Benini
* Kameruni
* Republika Qendrore Afrikane
* Çad
* Republika e Kongos
* Republika Demokratike e Kongos (pjesërisht)
* Guineja Ekuatoriale
* Gaboni
* Nigeri
* Nigeri
* Tunizi

## Si kohë standarde (Hemisfera veriore gjatë dimrit) 
* Shqipëria
* Andorra
* Austri
* Belgjikë
* Bosnja dhe Hercegovina
* Kroacia
* Republika Çeke
* Danimarkë
* Francë
* Gjermani
* Gjibraltari (UK)
* Hungari
* Itali
* Kosovë
* Lihtenshtajni
* Luksemburgu
* Maqedoni
* Malta
* Monako
* Mali i Zi
* Holandë
* Norvegji
* Poloni
* San Marino
* Serbia
* Sllovakia
* Sllovenia
* Spanja - përveç ishujve Kanarie
* Suedi
* Zvicra
* Vatikani

## Si kohës standarde (Hemisfera jugore gjatë dimrit) 
* Namibia

## Për të kursyer kohën gjatë ditës (Hemisfera veriore gjatë verës) 
Alderney
* Ishujt Faroe
* Gërnzi
* Herm
* Irlanda
* Ishulli i Njeriut
* Triko
* Portugalia - me përjashtim të ishujve Azore
* Sark
* Spanja - vetëm Ishujt Kanare 
* Mbretëria e Bashkuar (GMT / BST)
Saruhan Hünel

**Saruhan Hünel** (lindi më 7 janar 1970) është aktor turk. Babai i tij është me origjinë shqiptare nga Selaniku, ndërsa nëna e tij është arabe nga Bagdadi. 

Në Universitetin Marmara fitoi departamentin e biznesit, por nuk mundi ta vazhdoj.

Pastaj ai luajti në tri këngë të Emrah. Pas ushtrisë erdhi për të luajtur në seritë e Aynalı Tahir.
Ai kishte rënë dakord për 6 epizoda; por seria morri 170 epizoda dhe zgjati 5 vite.

Në vitin 1992, Saruhan Hünel luajti me Emrah, "Günündüzün Karanlığı", "Yasak Sokaklar" më 1993, dhe "Unutabilemem" më 1998.

Në vitin 1998, ai filloi skenarin e tij në filmin e Sergin Akyaz "Aynalı Tahir".

Në vitin 2012, ai luajti në filmin "Araf Zamanı" me rolin si Ali.

Gjatë sezonit 2015-2016, ai filloi të aktrojë në serialin Karagül.

## Filmografia 
### Filma 
* *Yasak Sokaklar* (1993)
* *Ufukta Bir Ağaç* (1993)
* *Somuncu Baba: Aşkın Sırrı* (2016) - Abdurrahman Erzincani

### Seriale 
* *Gündüzün Karanlığı* (1992)
* *Kaygısızlar* (1995) - Kasap i lagjes
* *Aynalı Tahir* (1998-2002) - Tilki Ekrem
* *Tatlı Betüş* (1993) -
* *Melek* (2002) - Ferhat
* *Kaybolan Yıllar* (2006-2007) - Esmer
* *Serçe* (2008) - Doğu
* *Yeni Baştan* (2009)
* *Araf Zamanı* (2012) - Ali
* *Oğurlanmış Arzular* (2013) - Serial televiziv azerbajxhanas
* *Karagül* (2015) - Kenan
* *Kuruluş Osman* (2019-2020) - Alishar Bej
* *Arjen* (2024) - Azim
* *Arka Sokaklar* (2025) - Serdar Bullut

## Lidhje të jashtme
*Biografia e Saruhan Hünel  (Turqisht)
Njësia administrative Ishëm

**Komuna Ishëm** është një komunë në Rrethin e Durrësit e përbër nga 9 lagje: Gjuricaj,Kapedanaj ,Kërtushaj,Likmetaj,Kuratën,Lalëz,Bizë,Daraç,Shetajj Shqipëri. Ishëm është qyteti ku lindi piktori i famshëm Ibrahim Kodra në botë.

## Gjeografia 
Komuna Ishëm është pjesë administrative e Qarkut Durrës dhe ndodhet në veri të territorit të tij ku ndahet qartë (si territor) nga lumi Ishëm në veri dhe nga Përroi i Tarinit në jug. Ka një sipërfaqe totale prej 8,000 ha duke u kufizuar në juglindje me komunën e Prezës, në perëndim me detin Adriatik dhe në lindje me komunën Thumanë të rrethit të Krujës. Komuna Ishëm përbëhet nga 10 fshatra: Kuraten (Shkafanë), Lalëz, Likmetaj, Kërtushaj, Kapedanaj, Gjuricaj, Rrotull, Draç e Fushë-Draç, Shetaj dhe Bizë.

## Historia 
Toponimi “Rodon” rrjedh nga lashtësia Ilire, besimi pagan dhe besimi politeist (në shumë zota
apo kulte), njëri prej të cilëve ishte dhe besimi tek Zoti (kulti) i Detit. Rajoni përreth Kepit
besonte tek hyjnia e detit me emrin “Rodon” (Arden). Këtij të fundit, iu blatua kepi me gjithë
bukuritë e tij natyrore të cilat ky zot i gdhendi me emrin e tij. Më pas, populli e quajti “Kepi i Rodonit”. Në thellësitë e ujërave të kepit ndodhen gërmadhat e qytetit të lashtë. Sipas albanologut të njohur Eqrem Çabej, Ishmi ka një gjenezë para 3 mijë vjeçare si
vendbanim shumë i lashtë, i pagëzuar në gjuhën pararendëse Ilire me emrin “Isamus”,
“Issamus”, “Issam” , “Issemus”, “Ismus”, “Istiamus” , “Istm”, “Durachium”, “Lissus”, “Skodra”, “Seupi”. Ishmi me këto emërtime është i njohur në arkivat e Raguzës së shekujve XIV – XV. Topiajt kanë sunduar si principatë në gjysmën e dytë të shek. XIV dhe këtë e dëshmojnë kisha bizantine e “Shën Nastasia” (Saneta Nastasia), Deti Arderi e Radonit (sipas burimeve raguziane). Në vitet 1420 - 1450, Rodoni zotërohej nga venedikasit. Në vitin 1450, pas fitores së Skënderbeut në rrethimin e parë të Krujës, ky i fundit vuri nën zotërim Kepin e Rodonit. Pas pushtimit të Shqipërisë nga Perandoria Osmane, ata ndërtutan aty Kalanë e Ishmit, si fortes mesjetar e garnizoneve osmane.

## Njerëz të Famshëm 
* Ibrahim Kodra, piktor ndërkombëtar

## Vendbanimet 
## Referime 
## Shiko edhe
Njësia administrative Pojan

[parapamje|[Xhamia e Pojanit]]
**Komuna Pojan** është një komunë në Rrethin e Korçës në Shqipëri.

## Vendbanimet 
## Referime 
## Shiko edhe
Vinci

**Vinci** është një komunë në Toskana të Italisë ku lindi piktori dhe Skencatri i madh Leonadro Da Vinçi.
Medaljet shqiptare (1914-1944) vëllimi l

**Medaljet shqiptare (1914-1944)  vëllimi l** English: Albanian Medals (1914-1944)  vëllimi l. Koleksion (botim dygjuhesh shqip dhe anglisht). Autor Artan Lame. Përkthyen në anglisht: Elvis Cenko, Diana Lame. Shtepia botuese: Toena. Viti i botimit 2010. Faqe 182.
ISBN 978-99943-1-588-8

## Shih edhe 
Medaljet shqiptare (1945-2002) vëllimi ll
Medaljet shqiptare (1945-2002) vëllimi ll

**Medaljet shqiptare (1945-2002)  vëllimi ll** English: Albanian Medals (1945-2002)  vëllimi ll. Koleksion (botim dygjuhesh shqip dhe anglisht). Autor Artan Lame. Përkthyen në anglisht: Elvis Cenko, Diana Lame. Shtëpia botuese: Toena. Viti i botimit 2010. Faqe 272.
ISBN 978-99943-1-593-2

## Shih edhe 
Medaljet shqiptare (1914-1944) vëllimi l
Charlotte's Web (film 1973)

'''''Charlotte's Web'''* është një film i animuar amerikan i vitit  nga regjisori Charles A. Nichols dhe Iwao Takamoto. Filmi u shpërndarë nga studio Hanna-Barbera dhe shfaqur për herë të parë në ShBA me 1 mars 1973. Një vazhdim i filmit, *Charlotte's Web 2: Wilbur's Great Adventure'' u shfaq ne .

## Lidhje të jashtme 
*
Leka Kruta

**Leka Kruta** u lind në Vlorë në 19 shtator 1927. Kruta është ndër themeluesit e Estradës Profesioniste të Vlorës. Në jetën e tij të gjatë krijuese ka interpretuar në 150 premiera me rreth 800 personazhe. Një shifër e jashtëzakonshme, por kjo është specifika e aktorit të varietes, mbushur me nëj jetë të bukur por edhe shumë e vështirë. Historia e Trupës së Estradës Profesioniste të Vlorës, është e lidhur ngushtë me emrin e Leka Krutës, i cili, krahas aktorëve të tjerë të njohur si, Myqerrem Ferra, Qiriako Sava, ka krijuar një galeri personazhesh.

Për këtë kontribut përgjatë karrierës 40-vjeçare, Kruta është vlerësuar me titujt "Artist i Merituar", "Qytetar Nderi i Vlorës", dhe së fundi Presidenti i Republikës Bamir Topi, i akordoi Urdhrin "Naim Frashëri i Artë".
Jorgo Kundurioti

parapamje|180px|Jorgo Kundurioti nga Karl Krazeisen.
**Jorgo Kundurioti** () (1772-1858), lindi dhe u rrit në ishullin e Nidhrës në një familje të pasur arvanite. Familja e tij dhe ai i kushtuan një pjesë të pasurisë revolucionit. 

Jorgo Kundurioti u lind edhe ai në Nidhra, në 1782 dhe ishte 13 vjeç më i vogël nga vëllai i tij, Llazari. Në 1824 u zgjodh kryetar i Këshillit Ekzekutiv në Mesollonjë. Gjatë kohës së Kapodistrës u zgjodh anëtar i Trupës Ndërgreke dhe më vonë deputet, këshilltar i qeverisë, ministër i flotës detare dhe në vitin 1848 mori edhe vendin e kryeministrit. Ka qenë deputet në parlamentin grek. Në vitin 1844 u bë ministër i marinës dhe kryeministër, dhe u ribë sërish kryeministër në vitin 1848. Në vitin 1856 u bë kryetar i parlamentit grek. Kundurioti ka qenë me prejardhje Arvanitase, pronar anijesh dhe politikan që ka shërbyer si kryeministër nga Marsi deri në Tetor 1848. Vdiq në Athinë në 1858.

## Jeta 
I lindur me 1782 në ishullin Nidhra të Gjirit të Saronikut, në një familje Arvanitase. Ai ka qenë vëllai i Llazar Kunduriotit, një tjetër pronar anijesh i Revolucionit Grek, dhe gjysh i Pavlo Kunduriotit i cili luftoi në Luftën e Parë Ballkanike dhe më vonë shërbeu si president i parë i Republikës Greke.

## Familja 
Kur Lufta e Pavarësisë shpërtheu, Jorgo, sëbashku me tërë familjen e tij mbështetën përpjekjet me dhurime bujare, bashkë me anijet e tyre.  Përfundimisht ai arriti të bëheshe me i pasuri edhe pse shpesh ishte në kundërshtim me kapitenët të tjerë Nidhriotë. Jorgo Kundurioti u bë anëtar i këshillit ligjërues i Revolucionit Grek dhe shërbeu si presidenti i saj nga 1823 deri në 1826 gjatë kohës së Rrethimit të Mesollonjës.

## Politika 
Pas pavarësisë, ai u bë anëtar i kabinetit të Jan Kapodistrës, udhëheqësi i parë i Shtetit Grek. Mbas vdekjes së Kapodistrës, ai ishte përkrahës gjysmë i pavarur i partisë Franceze kryesisht nga antipatia e tij kundrejt partisë Ruse dhe Nidhriotët e tij të partisë Angleze.  Gjatë periudhës së ngritjes së partisë Franceze nën sundimin e Mbretit Oto, ai shërbeu si kryeministër. Ai vdiq në 1858.

## Burimet
Diomidi Qirjako

**Diomidi Qirjako** () 1811-1869, lindi në ishullin Pecë. Vëllai i tij vritet në luftën e Mesollonjës ku mori pjesë si admiral i flotës së ishullit. Ai mbaroi studimet në Francë për drejtësi. Ka qenë prokuror dhe profesor i së drejtës kushtetuese dhe redaktori kryesor i kushtetutës së Greqisë së vitit 1843. 

Ka qenë ministër i fesë dhe i arsimit, dhe në vitin 1863 bëhet kryeministër.
Emanuel Repili

**Emanuel Repili** 1811-1869,lindi në një familje arvanite në Kranidhi. Studioi drejtësi dhe gjatë jetës së tij punoi si gazetar. Ka qenë ministër i jashtëm i Greqisë në vitet 1910, 1913, dhe 1916 mbajti postin e zv/kryeministrit. 

Qe kryeministër për disa ditë në vitin 1917. Vdiq në vendlindjen e tij, Kranidhi.
Aleksandër Koriziu

**Aleksandër Koriziu** 1885-1941,lindi në Poro. Studioi drejtësi, por një kohë të gjatë të jetës së tij ia kushtoi ekonomisë dhe drejtimin e bankave në Greqi. Drejtoi Bankën Kombëtare Greke, krijoi dhe drejtoi Bankën Bujqësore.

Në vitin 1936 ishte ministër i telekomunikacionit.

Në vitin1941 u bë kryeministër i Greqisë për disa muaj.
Petro Bulgari

**Petro Bulgari** 1884-1957, lindi në ishullin e Nidhrës dhe ishte mik i ngushtë i Pavlo Kunduriotit.

Në vitet 1925-26 ishte komandant i marinës. 

Në vitin 1945, u bë kryeministër i Greqisë për disa muaj nga prilli në tetor.
Aleksandër Diomidi Qiriako

**Aleksandër Diomidi Qiriako** 1874-1951, lindi në Athinë dhe ishte nipi i Dhimitër Qiriakos.

Studioi drejtësi në universitetin e Vajmarit dhe më pas punoi si pedagog në Berlin dhe si rektor dhe profesor në Greqi.

Në vitin 1910 ishte deputet në parlament, i zgjedhur në ishullin e Specias, dhe në vitin 1912 u bë ministër i ekonomisë.

Governator i Banka e Greqise ishte kryeministër i Greqisë 28 giugno 1949 deri me  6 janar 1950
Academicus

Logo e revistes "**Academicus**"|parapamje|right
**Academicus** është Revistë Shkencore Ndërkombëtare krijuar dhe drejtuar nga Arta Musaraj  prej 2010, me bord editorial ndërkombëtar përbërë nga personalitete të jetës akademike e shkencore, botohet cdo gjashtë muaj, "*peer reviewed*" - në gjuhen angleze me pISSN 2079-3715 dhe eISSN 2309-1088.

Academicus, markë e regjistruar 13193-4/2010 me të drejta të mbrojtura nga Konventa e Nices, boton rrezultate kërkimesh shkencore e pune akademike mbi Ekonominë, Shkencat Sociale e Politike, Drejtesinë dhe Shkencat e Komunikimit si dhe argumenta të lidhura me to.

Academicus, është pjesë e shumë bibliotekave tradicionale apo elektronike dhe si pjesë në shumë database të revistave shkencore nga më të qenësishmet në botë,. kompani të specializuara  vlerësojne impaktin e saj në fushën e botimeve akademike .... ku gjithë volumet e saj ruhen në arkivin elektronik Portico.
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* Faqja Zyrtare : 
* Presidenti Nishani pret në takim themeluesen dhe kryeredaktoren e Revistës Ndërkombëtare Shkencore, Academicus :
Elizabet Tejlor

**Elizabeth Taylor** (Liz Tejlor) lindi në Angli më 27 shkurt 1932. Suksesin e parë e pati në moshën 11 vjecare me filmin “Lesi”, por në kinema kishte debutuar një vit më parë. Më pas kaloi nga një sukses në tjetër me interpretime të paharrueshme si në “Gra të vogla” , “Babai i nuses” dhe “Babai bëhet gjysh“(1950 e 1951), “Një vend në diell” (1951). Periudha e saj e artë është në vitet 50 dhe fillimi i viteve 60-të me filma që kanë bërë histori në kinema “Gjigandi” (1955), “Pema e jetës” (1957), “Macja në catinë që lëviz” (1958), “Kleopatra (1963) etj. Në këtë film nisi dhe historinë e dashurisë me Richard Burton, me të cilin u martua dy herë, një në 1964, dhe u divorcua në 1974. Gati një vit më vonë u rimartuan për tu rindarë më 1976. Gjithsej Liz është martuar 8 herë me 7 burra dhe mbeti një herë e ve. Nga bashkëshortët e saj ajo pati 3 fëmijë.
## Filmografia 
## Lidhje të jashtme
Pulëbardha

**Pulëbardha** (*Laridae*), e njohur edhe si **çafkëbardha**, janë shpendë uji, me trup pothuaj sa një pulë, me këmbë të shkurtra, me pendë të dendura e të bardha, që fluturojnë shpejt, rrojnë në brigjet e deteve a të liqeneve dhe ushqehen me  peshk. Janë të bardha e me krahë të gjatë, ndërsa bishtin e kanë të zi, e këmbët dhe sqepin portokalli.

## Shiko edhe
* Karabullaku
* Albatrosi
## Referimet
Kryoneri

**Kryoneri** () është një fshati vogël ne afërsi te  Olympia me afërsisht 400 banore.  Ne vitin 2001 popullata ishte 264.  Mundet që arvanitet e quajnë Bashta.

## Vendet më të afërta 
* Olympia, ne jug.

## Vendndodhja 
Kryoneri është i vendosur ne jug te Patra, east-northeast of Pyrgos, ne veri te  Olympia, ne veri te Krestena dhe lindje-juglinde te Amaliada.

## Popullsia 
## Gjeografia 
## Historia 
Great Plague që u shfaq ne shekullin e 4-t (1347–1350) se bashku me malarian dhe e shkatërroi një pjesë te nmire te popullsisë se Eli.  Banorte e fshatit, Bashta dhe Kaloletsi (Καλολετσή) in the modern municipality of Oleni and Milies in Olympia eliminated the entire population.  Me pas, shqiptaret e populluan ketë hapësire dhe ishin te ritit ortodoks.

## Origjina e emrit 
## Ekonomia 
## Referime 
## Lidhje te jashtme 
* Kryoneri GTP Travel Pages

## Shih edhe 
* List of settlements in the Elis prefecture
Populli (gazetë)

'*Gazeta *Populli'''* doli për herë të parë më 18 janar 1919 në Shkodër si një gazetë politiko-shoqërore në gjuhën shqipe dhe frënge. E drejtuar fillimisht nga Sali Nivica dhe më vonë nga Bedri Pejani pas vrasjes së Nivicës, gazeta doli në gjithsej 77 numra deri në janar të vitit 1920. Të gjithë numrat e saj u shtypën në shtypshkronjën françeskane, e cila ishte ngritur më 1926.

Nga këndvështrimi i kryeredaktorit Sali Nivica, artikulli i parë i gazetës, botuar më 18 janar 1919, është një homazh për të rënët dhe dëshmorët e idesë kombëtare. I ndarë në disa pjesë, artikulli shpreh një elegji për patriotët, duke theksuar sakrificat e tyre. Shkrimet e tilla, sipas Nivicës, reflektojnë fatin e dy kryeredaktorëve të gazetës me të njëjtin emërtim, Mustafa Culli dhe vetë Sali Nivica, të cilët u vranë pa arritur të gëzonin paqen në atdheun e tyre, për të cilin dhanë gjithçka.

Titulli i gazetës, siç theksonte Nivica, synonte të ishte një kujtesë për punën dhe sakrificat e Mustafa Cullit, pa nënkuptuar një pronësi të veçantë të tij: gazeta nuk ishte vazhdim i publikimeve të Cullit në Vlorë gjatë viteve 1912–1915, por një monumet kushtuar kujtimit të patriotëve, një mundësi ngushëllimi dhe një mjet thirrjeje për zgjimin kombëtar.

Programi i gazetës, sipas Nivicës, përfshinte politikën kundrejt të huajve dhe ndaj shqiptarëve. Gazeta synonte të demaskonte taktikën antishqiptare të disa shteteve evropiane që mohonin jetën kombëtare shqiptare dhe përpjekjet e tyre për të penguar lirinë dhe përparimin e vendit. Synimi kryesor ishte të tregonte se Shqipëria kishte një jetë kombëtare të gjallë dhe të pathyeshme.

Edhe pse artikulli nuk përmendte drejtpërdrejt emrin e Komitetit të Mbrojtjes Kombëtare, Nivica shkruante për një "parti të madhe dhe të shëndoshë që mendon, që therret dhe që lufton për idealin e lirisë së vërtetë të kombit arbnor", duke lejuar kështu një referencë të nënkuptuar për aktivitetin e Komitetit në Kosovë.

Në politikën ndaj shqiptarëve, bazuar në idetë e Faik Konicës, gazeta synonte të jepte shqiptarëve shpirtin dhe vetëdijen e nevojshme për të u zhvilluar si komb. Duke mbështetur mendimtarët dhe fuqitë intelektuale, gazeta promovonte idenë që shqiptari të mendojë si pjesëtar i kombit dhe jo vetëm si individ.

Sipas kryeredaktorit, gjatë gjithë veprimtarisë së saj, *Gazeta Populli'' ishte: "një ligjërim i papërlyem, një ligjërim thjesht shqiptar dhe me qëllim shqiptari".

## Shiko edhe 
* Gazeta
* Gazetaria

## Burime 
* Arkiva e Shtetit Shqiptar
Hrushovianët

**Hrushovianët** libër i shkruar nga Enver Hoxha. Shtëpia Botuese " 8 nëntori " Tiranë, 1980. 

Përmbajtja:

Luftë bërrylash në udhëheqjen e lartë sovjetike 
	
Strategjia dhe taktika e Hrushovit brenda Bashkimit Sovjetik
 	
Jo marksistë-leninistë, por tregtarë matrapazë
 	
Guri i provës 
	
"Partia mëmë" kërkon të dirigjojë 
	
Shpallja zyrtare e revizionizmit
 	
Projektimi i perandorisë 
	
Vizita ime e parë dhe e fundit në Kinë
 	
"Djajtë" jashtë kontrollit
 	
Tërheqje e përkohshme për të marrë revanshin 
	
"Kulaçi" dhe "kërbaçi"
 	
Nga Bukureshti në Moskë
 	
Akti i fundit
Shqipëria – odiseja e pabesueshme e një populli parahelen

**Shqipëria – odiseja e pabesueshme e një populli parahelen (Historia dhe gjuha)** Origjinali: Albanie (Histoire et langue) ou l’incroyable odyssée d’un peuple préhellenique. libër me Autor Mathieu Aref. Shqipëroi: Iliriana Angoni. Shtëpia botuese: Plejad.  

Viti i botimit 2007. Faqet e librit 608. ISBN 978-99943-903-9-7 

Ky libër do të befasojë shumë lexues.  

Ai nuk ngurron të ndërmarrë një qëndrim krejt të kundërt ndaj asaj, që me sa duket, është një e vërtetë e ndërtuar. A mos ka qenë i mbivlerësuar vendi i Grekëve në historinë e Gadishullit Ballkanik dhe, me sa duket, vetevetiu e pa nxjerrë pikëpyetje, ne jemi mësuar ta ngjisim deri në periudhën mikeniane e madje edhe më tej dhe ta vendosim pothuajse natyrshëm si të ketë qenë faktor thelbësor i historisë së këtij rajoni ?  

Në këtë vepër, Mathieu Aref (Aref Mati) hulumton në një tjetër drejtim dhe ravijëzon një botë tjetër, atë pellazge, së cilës grekët i detyrohen për një pjesë jo të vogël të së kaluarës së tyre. Por kësaj here ajo nuk duhet të ketë qenë aty, në Ballkan, përpara grekëve, dhe këtyre, kur mbërritën, nuk u mbeti gjë tjetër veçse të depërtonin e të merrnin atë çfarë ajo u ofronte.  

Kuptohet që këta grekët do ta kenë damkosur Herodotin për tradhti ndaj helnizmit dhe do ta kenë denoncuar për dashaligësinë e tij – që do të bëhet objekt i një trajtese të vogël të Plutarkut – e cila e shtyn atë të njohë cilësitë e barbarëve,dhe kjo, sipas atyre, i zhvlerëson bashkëpatriotët.  Por, Herodoti ka pasur shumë të drejtë: grekët nuk kanë qenë të parët mbi këtë tokë dhe, nëse ka pasur të tjerë më parë, atëherë është më se e qartë se u detyrohen atyre për një pjesë të rëndësishme të qytetërimit.  

Dominique Briquel

Profesor në Universitetin e Sorbonës
Dinastia e ardianëve dhe labeatëve

**Dinastia e ardianëve dhe labeatëve** ishte një dinasti ilire e cila e morri drejtimin e Mbretërisë së Ilirisë në vitin 260 pes. duke e pasuar Dinastinë e Enkelejëve dhe Taulantëve. Qendra e kësaj dinastie ndodhej në tokat e ardianëve dhe labeatëve. 

## Mbretër 
* Pleurati II: sundoi mes viteve 260 - 250 pes. Gjatë kohës së tij mbretëroi një periudhë paqeje dhe prosperiteti për Mbretërinë Ilire. 
* Agroni 250 p.e.s - 230 p.e.s
*Triteuta e ëma e Pinej Ardianit.
* Teuta (regjente e Pineit ): u detyrua të pajtohej me romakët në vitin 227 pes. 
* Dhimitër Fari : sundoi mes viteve 222 - 219 p.e.s. u dorëzohet romakëve në ishullin Hvar në vitin 218 pes. dhe pastaj ikën në Maqedoni.  
* Skerdilaidi : sundoi mes viteve 218 - 206 p.e.s. ishte aleat me Romën për të mposhtur Maqedoninë në vitin 208 pes.  
* Pinej Ardiani : sundoi mes viteve 230 - 217 p.e.s. por duke qenë se ishte shumë i ri për t'u bërë mbret; sundoi nën regjencën e Teutës, Dhimitrit dhe Skerdilaidit.
* Pleurati III: sundoi mes viteve 205 pes ~ 181 pes. është shpërblyer nga romakët në vitin 196 pes. me tokat e aneksuara nga maqedonasit.
* Genti : u mund nga romakët në vitin 168 pes. gjatë Luftës së Tretë Iliro-Romake; më këtë Mbretëria Ilire e humb famën e dikurshme ndërsa mbreti u zu rob.  sundoi para Krishtit 181 ~ pes 168
* Ballai (  167 - 135 p.e.s.) ishte mbreti i fundit ilir i cili udhëhoqi Mbretërinë ilire në periudhën mes viteve 167 - 135 p.e.s. Kryeqendra e tij ndodhej në qytetin Rhizon (sot qyteti Risan në Grykën e Kotorrit, në Mal të Zi) 

## Shih edhe 
* Iliria
* Ardianët
* Labeatët
* Mbretëria e Ilirisë
* Lista e personaliteteve ilire
* Dinastia e Enkelejëve dhe Taulantëve

## Literatura 
* Cabanes, Pierre: Les Illyriens de Bardylis à Genthios (IVe - IIe siècles avant J.-C.). ''(= Regards sur l'histoire. 65)''. Paris 1988. ISBN 2-7181-3841-6
* Macedonia and Illyria (217-167 B.C.)# J. M. F. May # The Journal of Roman Studies, Vol. 36, Parts 1 and 2 
* The Kingdoms in Illyria circa 400-167 B.C. # N. G. L. Hammond # The Annual of the British School at Athens, Vol. 61, (1966), pp. 239-253 
* The Illyrians by J. J. Wilkes, 1992, ISBN 0-631-19807-5, p. 115, 
* Studies concerning Epirus and Macedonia before Alexander by Nicholas Geoffrey Lemprière Hammond,page 105,250 died c. 230
* Wilkes, J. J. The Illyrians, 1992, p. 120, ISBN 0-631-19807-5, p. 162 
* Épire, Illyrie, Macédoine: mélanges offerts au professeur Pierre Cabanes by Danièle Berranger,Pierre Cabanes,Danièle Berranger-Auserve,

## Lidhje të jashtme 
* Dictionary of Greek and Roman Antiquities, hrsg. v. William Smith (1870). S. 82-83
* Polybios 2,2-4
* Appian: Rhomaika, 2,2,7

## Referimet
Ilirjana Dema

**Ilirjana Dema** prej 33 vitesh është pedagoge në Akademinë e Arteve, Fakulteti i Muzikës, Tiranë. Ka fituar gradën "Doktor" dhe mban titullin "Profesore e Asociuar". Prej vitesh angazhohet në shtypin periodik si muzikologe. Është autore e librit "Metodologjia e edukimit ritmik". "Gjergj Antoniu - Një jetë me violinçel" është libri i saj i dytë. Muzikologia Ilirjana Dema ka tashmë një jetë të tërë që qëndron pranë instrumentistëve, ua dëgjon me vëmendje që të gjitha koncertet, shkruan portrete dhe impresione për ta, gjykon vlerat dhe evolucionin e tyre me peshoren e profesionistes dhe adhurimin për kolegët e talentuar.
Blerim Sinani

**Blerim Sinani** (1968) u lind në Kumanovë nga prindër që tërë jetën e tyre ia përkushtuan arsimit dhe edukimit të gjeneratave nga rajoni i Shkupit. Shkollën fillore, gjimnazin dhe Fakultetin për sigurim – Dega Kriminalistikë, i ka mbaruar në Shkup. Kohë pas kohë, ka botuar edhe vështrime, analiza politike etj. Në mediat e shkruara shqiptare në Maqedoni.

Është autor i romaneve për fëmije "Dielli Hena dhe Bora" botuar nga shtëpia botuese -Shkupi v. 2009 si dhe romani i radhës "Gurishtja e dragoit te vogël" botuar poashtu nga -Shkupi v. 2011. Libri i tij me i ri „Feniksi i madh dhe tre shoket“- tregim per femije i botuar 2020 Shkup eshte kulminacioni i tij krijues nje dekade.

Romanet e Blerim Sinani-t ndodhen në shume biblioteka universitare si ajo e "Shën Cirilit dhe Metodit" si dhe biblioteka tjera te qytetit te Shkupit. 
Poashtu libraria e njohur" shtëpia e librit"-Tirane disponon me romanet e tij në sasi te pakufizuara.
Blerim Sinani është edhe mysafir i rregullt i direktoriumit shqiptare letrar "Zemra shqiptare"
ku me dëshirën e tij ka lere hapësire që lexuesit e rinj-fëmijët te lexojnë fragmente nga romanet e tij. 
Poashtu Blerim Sinani është anëtare i lidhjes se shkrimtareve shqiptare te r. Maqedonise dhe mban titullin e magjistrit te shkencave politike dhe diplomacion.

Një periudhe te gjate kohore që nga 93 e deri me tani ka punuar në institucione te specializuara për siguri ku me sakrifice ka mbrojtur dinjitetin dhe lavdine e popullit me te vjeter ne Europe- shqiptaret. Ne modestine e tij dhe i larguar me dhune ne 2005 nga organet e lartpermendura jeton dhe vepron i lumtur prane femijeve te tij ne Shkup,
Shqipëri 1–0 Bjellorusi (26 Mars 2011)

**Shqipëri 1–0 Bjellorusi** ishte ndeshja e raundit të pestë të Grupit D të fazës së parë kualifikuese të Euro 2012 e luajtur në Stadiumin Qemal Stafa. Kjo ishte ndeshja e tretë midis tyre në histori, me Shqipërinë që nuk kishte fituar asnjë ndeshje dhe kishte humbur një. Ndeshja u luajt më 26 mars 2011 dhe Shqipëria fitoi 1–0 falë golit të Hamdi Salihit me goditje dënimi minutën 62të. Në këtë ndeshje, morën pjesë 13,826 tifozë. Me këtë fitore, Shqipëria shkoi në kuotën e nëntë pikëve në pesë ndeshje, kurse Bjellorusia me këtë humbje zbriti në vendin e katërt me tetë pikë.

## Ndeshja 
### Detajet
|valign="top"|
|valign="top" width="50%"|

|}

## Referime
Festivali i 49-të i Këngës në RTSH

Festivali i 49-të i Këngës në RTSH u zhvillua në datat 23, 24 dhe 25 dhjetor 2010 në Pallatin e Kongreseve në Tiranë. Kënga fituese ishte "Kënga ime" e kënduar nga Aurela Gaçe, me kompozim të Shpëtim Saraçit dhe tekst të Sokol marsit.

## Referime
Shanllëurfa

**Urfa**, zyrtarisht i njohur si **Shanllëurfa** (), është një qytet në Turqinë juglindore dhe kryeqyteti i Provincës Shanllëurfa. Popullsia e saj prej mbi dy milionë banorësh përfshin turq etnikë, kurdë dhe arabë. Urfa ndodhet në një fushë rreth 80 km në lindje të lumit Eufrat dhe është vendbanimi ku lindi Artisti i madh Ibrahim Tatlises. Klima e saj karakterizohet nga vera jashtëzakonisht të nxehta, të thata dhe dimra të freskët dhe të lagësht.

Rreth 12 km në verilindje të qytetit ndodhet vendi i famshëm neolitik i Göbekli Tepe, tempulli më i vjetër i njohur në botë, i cili u themelua në mijëvjeçarin e 10-të pes. Zona ishte pjesë e një rrjeti të vendbanimeve të para njerëzore ku ndodhi revolucioni bujqësor. Për shkak të lidhjes së saj me historinë jehude, të krishterë dhe islame, dhe një legjende sipas së cilës ishte vendlindja e Abrahamit, Urfa është mbiquajtur "Qyteti i Profetëve".

## Emri 
Për një kohë gjatë sundimit të Antiohus IV Epifanes (175–164 p.e.s.) qyteti u emërua *Callirrhoe* ose *Antiokia në Callirhoe* (greqishtja e lashtë: Ἀντιόχεια ἡ ἐπὶ Καλλιρρόης). Gjatë sundimit bizantin u quajt *Justinopolis*. Para sundimit turk, shpesh njihej më mirë me emrin e dhënë nga Seleukidët, Ἔδεσσα, Edesa.

Şanlı do të thotë "i madh, i lavdishëm, dinjitoz" në turqisht dhe Urfa u riemërua zyrtarisht *Şanlıurfa* ("Urfa e Lavdishme") nga Asambleja e Madhe Kombëtare Turke në vitin 1984, në njohje të rezistencës lokale në Luftën për Pavarësi Turke. Titulli u dha pas kërkesave të përsëritura nga anëtarët e parlamentit të qytetit, të etur për të marrë një titull të ngjashëm me ata që u jepen qyteteve fqinje *Gazi* (Veteran) Antep dhe *Kahraman* (Heroik) Maraş.

## Referime
Kombësia

**Kombësia** është statusi i përkatësisë në një komb të caktuar, i përcaktuar si një grup njerëzish të organizuar në një vend, nën një juridiksion ligjor, ose si një grup njerëzish që janë të bashkuar nga kultura, historia, traditat dhe vetëdija për një origjinë të përbashkët.

Në ligjin ndërkombëtar, shtetësia është një identifikim ligjor që përcakton personin si subjekt, shtetas, i një shteti sovran. Ai siguron juridiksionin shtetëror mbi personin dhe i siguron personit mbrojtjen e shtetit kundër shteteve të tjera.

Neni 15 i Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut thotë se "Çdokush ka të drejtën e një shtetësie" dhe "Askush nuk mund të privohet arbitrarisht nga shtetësia e tij dhe as të mohohet e drejta për të ndryshuar shtetësinë e tij". Sipas zakoneve dhe konventave ndërkombëtare, është e drejta e çdo shteti të përcaktojë se cilët janë shtetasit e tij. Përcaktime të tilla janë pjesë e ligjit të shtetësisë. Në disa raste, përcaktimet e shtetësisë rregullohen gjithashtu nga e drejta ndërkombëtare publike - për shembull, nga traktatet për pashtetësinë dhe nga Konventa Evropiane për Shtetësinë.

Të drejtat dhe detyrat e shtetasve ndryshojnë nga shteti në shtet dhe shpesh plotësohen nga ligji i shtetësisë, në disa kontekste deri në pikën ku shtetësia është sinonim i kombësisë. Sidoqoftë, kombësia ndryshon teknikisht dhe juridikisht nga shtetësia, e cila është një marrëdhënie e ndryshme juridike midis një personi dhe një vendi. Emri "kombëtar" mund të përfshijë si shtetas ashtu edhe joshtetas. Karakteristika më e zakonshme dalluese e shtetësisë është se qytetarët kanë të drejtë të marrin pjesë në jetën politike të shtetit, si p.sh. duke votuar ose kandiduar në zgjedhje. Megjithatë, në shumicën e vendeve moderne të gjithë shtetasit janë qytetarë të shtetit, dhe qytetarët e plotë janë gjithmonë shtetas të shtetit.

Në tekstet e vjetra ose gjuhë të tjera, fjala "kombësi", në vend të "etnicitetit", përdoret shpesh për t'iu referuar një grupi etnik (një grup njerëzish që ndajnë një identitet të përbashkët etnik, gjuhë, kulturë, prejardhje, histori, etj.). Ky kuptim më i vjetër i "kombësisë" nuk përkufizohet nga kufijtë politikë ose pronësia e pasaportave dhe përfshin kombe që u mungon një shtet i pavarur (siç janë Arameanët, Skocezët, Uellsit, Anglezët, Andaluzianët, Baskët, Katalanasit, Kurdët, Kabilët, Baluchët, Pashtunët, Berberët, Boshnjakët, Palestinezët, Hmong, Inuit, Koptët, Maori, Wakhis, Xhosas dhe Zulus, ndër të tjera). Individët mund të konsiderohen gjithashtu shtetas të grupeve me status autonom që i kanë dhënë njëfarë pushteti një shteti më të madh sovran.

Kombësia përdoret gjithashtu si një term për identitetin kombëtar, me disa raste të politikës së identitetit dhe nacionalizmit që ngatërrojnë kombësinë ligjore si dhe etninë me një identitet kombëtar.

## Shiko edhe 
* Kombi
* Etniciteti

## Referime
Taxi 3

**Taxi 3** është një film francez komedi 2003 e drejtuar nga Gérard Krawczyk. Ajo është vazhdim të Taxi 2.

## Ngjara e Filmit 
Një grup i hajdutët e quajtur veten të bandës Santa Claus janë kërdi, dhe policia Marsejë janë, si zakonisht, të paaftë për të mbajtur lart. Inspektor Gibert (luajtur nga Bernard Farcy) është i hutuar nga një gazetar kinez (Bai Ling) shkruar një histori mbi skuadrën e tij. Gruaja Detective Emilien së, Petra, ka njoftuar vetëm se ajo është shtatzënë dhe Daniel shofer taksi (Samy Naceri) është në mes të një krize të marrëdhënieve. Të dashurën e tij të shumëvuajtur Lilly ka ecur nga më atë pas gjetjes së tij customizing taksi e tij në 4:00 në mëngjes, dhe u ankuar se shtëpia e tyre është bërë një garazh të thjeshtë. Pas një varg të gabimeve në të cilën hajdutë outsmart herë të policisë dhe prapë kohë, një gazetar është rrëmbyer. Ajo është zbuluar se gazetari është udhëheqës i bandës Santa Claus. E policisë të shkojnë në kërkim, por Emilien është kapur pas një përpjekje të dështuar për arrestimin e tyre. Gazetari e përcakton një kurth, ajo e lë të lidhura Emilien në një karrige në një depo të vjetër, direkt në rrugën e një top gjigant e cila do të shtypë atë pesë minuta më vonë. Në momentin e fundit, Daniel rushes në me taksi e tij dhe shpëton atij. Ato udhë të bandës në strofull e tyre në malet zvicerane, ku gazetari dhe bashkëpunëtorët e saj janë të arrestuar nga një ekip i plas i trupave alpine. Tokat Gibert në një liqen akull-i detyruar pasi që kërcen nga një avion me ta. Petra lind, Daniel propozon Lilly dhe një Gibert është parë duke u shtyrë rreth në një karrocë e mbuluar me akull.
Fiqri Dine

**Fiqri Dine** (Maqellarë, 1897 (mars 1898?) - Bruksel, 26 nëntor 1960) ishte prijës i fisit të Dinejve të Dibrës, ushtarak shqiptar dhe kryeministër Shqipërisë (18 korrik - 29 gusht 1944).

## Jeta 
Leu në Maqellarë të krahinës etnografike të Dibrës, djali i parë i Dine Maqellarës, burrë i dëgjuar i atyre anëve. Kreu shkollën e mesme në shehër të Dibrës më 1914 dhe nis akademinë ushtarake në Wels të Austrisë. Me të mbaruar akademinë ushtarake më 1919, kthehet në atdhe. Në fillim ai punon për disa muaj në funksionin e nëntogerit, në Shkodër. Me formimin e qeverisë të dalë prej Kuvendit të Lushnjës, Fiqiriu inkuadrohet në radhët e xhandarmërisë së Ushtrisë Kombëtare Shqiptare, me gradën e togerit.

Me vazhdimin e detyrës në Shkodër përballet me Luftën e Koplikut, ku vepron bindshëm.

Pas dhjetorit të 1924 me fitoren e Legalitetit, Ahmet Zogolli e emëron si njërin prej katër zonëkomandantëve që do të mbikëqyrnin Shqipërinë e Veriut.

I graduar kolonel pas disa vitesh emërohet Inspektor i Ushtrisë.

## Referimet
Idhomeno Kosturi

**Idhomene Kosturi** (Korçë, 1873 - Durrës, 5 nëntor 1943) ishte veprimtar i çështjes kombëtare dhe politikan shqiptar. Ka qenë anëtar i dytë i Kishës Ortodokse Shqiptare dhe bëhet kreu i qeverisë shqiptare (12 dhjetor - 24 dhjetor 1921) pas kryengritjes së dhjetorit.

## Jeta 
Idhomeno Kosturi, pinjoll i një prej familjeve më atdhetare në Korçë. Babai i tij, Jovan Kosturi, së bashku Orhan bej Pojanin kishin hapur shkollën e parë shqipe për Korçën, dhe botonin gazetën Drita, ndërsa i vëllai i tij, Spiro, ishte vrarë nga grekët në Selanik. dhe, mbas kongresit, u bë arkëtar i komitetit “Përparimi”, i krijuar nga kongresi i Elbasanit. 

Pas vitit 1913 u vendos në Durrës. 

Ishte pjesëmarrës në kongresin e Durrësit dhe atë të Lushnjes. Po ashtu, ishte kryeministër në qeverinë e tranzicionit (12 – 24 dhjetor 1921).

Qe deputet i Korçës në zgjedhjet e 1 tetorit 1943. Fillimisht u zgjodh kryetar i komisionit të letërpërfaqësimeve dhe pasi kryetari i mëparshëm, Lef Nosi, u zgjodh anëtar i Këshillit të Naltë, u zgjodh kryetar i Kuvendit Kushtetues, më 25 tetor 1943. Për fatin e tij të keq, këtë detyrë do ta ushtronte shumë pak ditë, pasi do të gjente vdekjen nga një atentat komunist. Kuvendi Kombëtar i 1943-shit, shpalli të pavlefshme të gjitha ligjet dhe vendimet që ishin miratuar në periudhën 7 prill 1939 – 14 shtator 1943.

Rrëzoi “bashkimin personal” midis Italisë dhe Shqipërisë, të “vendosur” më 12 prill 1939 dhe akordet që rridhnin prej tij, i riktheu pavarësinë Shqipërinë së bashku me Statutin Themeltar të vitit 1928, si dhe shpalli botërisht asnjanësinë e Shqipërisë nga konflikti botëror. Siç dihet, më 16 qershor 1940, Këshilli i Epërm Fashist Koorporativ i kishte shpallur luftë shteteve, me të cilët ishte në luftë Italia, si Anglia dhe Franca.

Për të tronditur besimin e brendshëm në vend ndaj autoriteteve, si dhe qëndrueshmërinë politike, komunistët kryen disa atentate që prekën edhe deputetët e Kuvendit Kombëtar. Për të vrarë Idhomen Kosturin, njësiti gueril komunist i Durrësit ngarkoi të riun Kolë Laku, i cili e kreu vrasjen, sapo kryetari i Kuvendit po dilte nga shtëpia. Në mënyrë të papritur, ai qëlloi mbi Kosturin duke kryer kështu vrasjen e njërit prej autoriteteve më të larta në vend.

Kryetari pasardhës i Parlamentit, Mihal Zallari, do t'i propozonte organit legjislativ që ish-sheshi "C. Ciano", i cili kishte marrë emrin e të atit të kontit Ciano pas 7 prillit 1939, të merrte emrin e I. Kosturit. Sipas shtypit të kohës, Kosturi la një pjesë të pasurisë së tij për ndërtimin e një azili pleqsh, dëshirë që nuk u përmbush dot.

## Referime
Të vërtetat e fshehura: Incidenti i Kanalit të Korfuzit

**Të vërtetat e fshehura: Incidenti i Kanalit të Korfuzit** libër (Histori) me Autor Paskal Milo. Shtëpia botuese: Toena. Viti i botimit 2010. Faqet e librit 412. ISBN 978-99943-1-662-5

Pas 16 vjetesh studimi historiani dhe holitikani Paskal Milo sjell botimin më të fundit për atë që vlerësohet si një nga ngjarjet më të errëta - incidenti i Kanalit të Korfuzit.

"Të vërtëtat e Fshehura të kanalit të Korfuzit" është cilësuar nga historianët të cilët kanë referuar mbi këtë botim në ceremoninë e prezantimit si varianti më shterues për këtë ngjarje që edhe 54 vjetë më vonë kishte mbetur i pazbardhur.

Ajo çka është shkruar në libër është shkruar me vullnetin e mirë për ti shkuar deri në fund të vërtetës. Nëse aty për herë të parë shkruhen dhe zbulohen disa dokumenta që ndriçojnë për mendimin tim përfundimisht tregimin dhe të vërtetën që ka ndodhur pas një pune shumë-shumë të lodhshme, tha Milo.

Por megjithë punën shumëvjeçare për studimin autorit i ka mbetur edhe një peng sepse ne kemi akoma pa shfrytëzuar plotësisht arkivat jugosllave.

Incidenti i kanalit të Korfuzit, që libri përpiqet të zbardhe në këtë studim të Paskal Milos, daton në 22 tetor të vitit 1946 menjëherë pas luftës së dytë botërore kur dy anije të Britanisë së Madhe kaluan në ujrat territoriale shqiptare. 45 oficerë dhe marinarë britanik humbën jetën dhe 42 të tjerë u plagosën. Pala shqiptare në atë kohë mbrojti variantin e minimit të zones por jo si akt i saj ndërsa Britania e kundërshtoi. Këto mosmarrëveshje për më shumë së gjysmë dekade dhe pasojat e saj autori thotë së është përpjekur të zbardhë.
Gjergj Antoniu - Një jetë me violinçel

**Gjergj Antoniu - Një jetë me violinçel** Monografi artistike (libri përfshin 2 CD me regjistrime veprash shqiptare dhe të huaja).
Autore Ilirjana Dema. Shtëpia botuese: FLESH. Viti i botimit 2010, faqe 256. ISBN 978-9928-4023-4-9

Ky libër është një studim monografik për Gjergj Antoniun dhe njëkohësisht dhe pasqyrë e 30 viteve jetë artistike të të gjithë muzikantëve (pianistë, dirigjentë, dhe muzikantë të tjerë) me të cilët ka bashkëpunuar Antoniu.
Libianët

Libianët (edhe Libyer) ishin popull në Afrikën Veriore gjatë kohës antike të njerzimit. Thuhet të kenë qenë fqinjet perendimorë të egjiptianëve, dhe të jenë ardhur nga jug-perendimi e vendosur rreth vitit 2300 p.e.sonë. Ata vinin nga jug-perendimi përgjatë fushës së Nilit e posaqërish nga oaszat. Sulmet e tyre kundrejt Egjiptit rreth vitit 1200 p.e.sonë i përballoi Merenptah-u dhe Ramses III.  Gjatë periudhës 945-724 p.e.sonë, dinastia e krijuar nga vullnetart libianë formonin mbretërin e Egjiptit. Grekët, të cilët më vonë edhe i emërtuan po thuaj të gjithë bërbërët sipas emrit të fisit Libu, i dëbuan libianët në brendi, ndërsa libianë tjerë në perendim u nënshtruan sundimit karthagjian.

Sipas të thënave e të dhënave kartagjene, por edhe të atyre romake kuptohet të kenë pasur një shkrim të tyre që sot njihet si *shkrimi libian* apo *shkrimi numidikë*. Thuhet të ketë qenë një shkrim konsonant me shifra të formave të thjeshta. Janë të mbledhura mëse 1000 copëza të shkruara në këtë shkrim. Këto mbledhje janë bërë kryesisht nga gravimet në varreza. Mirëpo dekodimi i këtyre copëzave ende lë për të kërkuar sqarime më të pastërta.
Tomori (gazetë)

Gazeta **Tomori** pasqyronte frymën fashiste dhe ideologjinë e re që kishte hyrë në Shqipëri pas pushtimit fashist të 7 prillit 1939.
thumb|left|450px|Ardhja e Viktor Emanuelit III
Buletini i luftës nacionalçlirimtare

Një gazetë e përkohshme doli në fund të vitit 1944. Ajo quhej “Buletini i luftës nacionalçlirimtare”. Gazeta pasqyronte frymën komuniste të “Fronti Nacionalçlirimtar”.