Fluiditeti seksual

**Fluiditeti seksual** ka të bëjë me ndryshimet e seksualitetit ose identitetit seksual (gjithashtu njihet dhe si identiteti i orientimit seksual). Orientimi seksual është i qëndrueshëm dhe i pandryshueshëm për shumicën e njerëzve, por disa kërkime tregojnë se disa njerëz mund të përjetojnë ndryshime të orientimit seksual dhe kjo ka gjasa më të mëdha për gratë sesa për burrat.  Nuk ka asnjë provë shkencore që orientimi seksual mund të ndryshohet përmes psikoterapisë.   Identiteti seksual mund të ndryshojë gjatë jetës së një personi dhe nuk  do të thotë se duhet të përputhet me seksin biologjik, sjelljen seksuale ose orientimin aktual seksual.  

Sipas një kërkimi shkencor, orientimi seksual nuk është një zgjedhje.    Nuk ekziston ndonjë konsensus për shkakun ekzakt të zhvillimit të orientimit seksual, por janë ekzaminuar ndikimet gjenetike, hormonale, sociale dhe kulturore.   Sipas shkencëtarëve, ajo vjen nga ndërveprimet e ndikimeve gjenetike, hormonale e mjedisore.  Hulumtimet gjatë disa dekadave kanë treguar se orientimi seksual mund të jetë në çdo moment përgjatë një vazhdimësie, nga tërheqja ekskluzive ndaj seksit të kundërt deri tek tërheqja ekskluzive për të njëjtin seks. 

## Sfondi 
Shpeshherë orientimi apo identiteti seksual nuk dallohet, e cila mund të ndikojë në vlerësimin e saktë të identitetit seksual dhe nëse orientimi seksual mund të ndryshojë apo jo. Identiteti i orientimit seksual mund të ndryshojë gjatë jetës së një personi dhe mund ose jo të përputhet me seksin biologjik, sjelljen seksuale ose orientimin aktual seksual. Ndërkohë që Qendra për Varësinë dhe Shëndetin Mendor dhe Shoqata Amerikane Psikiatrike shprehin se orientimi seksual është i lindur, i qëndrushëm gjatë jetës për disa njerëz, por ndryshon me kalimin e kohës për të tjerët, Shoqata Psikologjike Amerikane dallon mes orientimit seksual dhe identitetit të orientimit seksual (i cili mund të ndryshojë në çdo moment në jetën e një personi).  Shkencëtarët dhe profesionistët e shëndetit mendor në përgjithësi nuk besojnë se orientimi seksual është një zgjedhje.

## Biologjia dhe stabiliteti 
Terapia e konvertimit (përpjekjet për të ndryshuar orientimin seksual) rrallëherë ka sukses. Në rishikimin e përpjekjeve të terapisë së riorientimit seksual, Maccio rendit dy studime që pretendojnë se kanë konvertuar me sukses gejët dhe lesbiket demonstrojnë të kundërtën. Ajo u përpoq të zgjidhte debatin duke përdorur një mostër që nuk ishte rekrutuar nga organizatat fetare. Studimi përbëhej nga 37 ish-pjesëmarrës të terapisë së konvertimit (62.2% ishin meshkuj) me prejardhje të ndryshme kulturore dhe fetare, të cilët aktualisht ose më parë ishin identifikuar si lezbike, gay ose biseksualë. Rezultatet treguan se nuk kishte ndryshime statistikisht domethënëse në orientimin seksual nga para në atë pas trajtimit. Në seancat pasuese, ndryshimet e pakta në orientimin seksual që ndodhën pas terapisë nuk zgjatën. Ky studim qëndron si mbështetje për origjinën biologjike të orientimit seksual, por popullata e mostrës kryesisht mashkullore i ngatërron gjetjet. 

## Ndryshimet në seksualitet 
### Demografia 
Një studim nga Steven E. Mock dhe Richard P. Eibach nga viti 2011 tregon se 2% e 2,560 pjesëmarrësve të rritur të përfshirë në *Sondazhin Kombëtar të Zhvillimit të Jetës së Mesme në Shtetet e Bashkuara* raportuan ndryshim të identiteteve të orientimit seksual pas një periudhe 10-vjeçare: 0.78% e meshkujve dhe 1.36% e femrave që e kanë identifikuar veten si heteroseksuale në fillim të periudhës 10-vjeçare, si dhe 63.6% e lezbikeve, 64.7% e femrave biseksuale, 9.52% e meshkujve homoseksualë dhe 47% e meshkujve biseksualë. Sipas studimit, "ky model ishte në përputhje me hipotezën se heteroseksualiteti është një identitet më i qëndrueshëm i orientimit seksual, ndoshta për shkak të statusit të tij normativ . Megjithatë, identiteti homoseksual mashkullor, megjithëse më pak i qëndrueshëm se identiteti heteroseksual, ishte relativisht i qëndrueshëm në krahasim me tjetrin. identitetet e pakicave seksuale”. Duke pasur vetëm të rritur të përfshirë në grupin e ekzaminuar, ata nuk gjetën ndryshime në rrjedhshmëri të cilat ndikoheshin nga mosha e pjesëmarrësve. Megjithatë, ata deklaruan se "hulumtimet mbi stabilitetin dhe ndryshimin e qëndrimit sugjerojnë se shumica e ndryshimeve ndodhin në adoleshencë dhe në moshë madhore (Alwin & Krosnick, 1991; Krosnick & Alwin, 1989), gjë që mund të shpjegojë ndikimin e zvogëluar të moshës pas asaj pike". 

## Referime