Indinjata

parapamje|Një burrë që "shtrëngon supet", duke simuluar indinjatën, nga Darvini, Charles (1872). Shprehja e emocioneve te njeriu dhe kafshët. Londër: John Murray. f. 264–265.
**Indinjata** është një emocion kompleks dhe diskret që shkaktohet nga emocionet dhe mjediset shoqërore. Fjalori Standard e përshkruan indinjatën si një "ndjenjë që përfshin zemërim të përzier me përbuzje ose neveri".

Ndjenja e indinjatës mund të ndodhë kur dikush keqtrajtohet nga një tjetër ose ndjenjat negative ndizen kur një situatë është jashtë sferës normale të shoqërisë. Kur ndodhin situata ose veprime që konsiderohen si sjellje të padrejta, përjetohet ndjenja e indinjatës. Me veprimet dhe sjelljet e padrejta vjen faji. Fajësimi gjithashtu ndihmon për të krijuar emocionin e indinjatës. Kur ndodhin veprime të dënueshme, ndodh emocioni i indinjatës dhe ndjenjat negative projektohen mbi personin që është fajtor. Gjë që mund të shkaktohet nga shqetësime që shkojnë kundër normativës shoqërore. Sipas Claude Miller, "indinjata përkufizohet si një emocion jo-primar, diskret, shoqëror, që specifikon mosmiratimin e veprimit të dënueshëm të dikujt tjetër, pasi ai veprim shihet në mënyrë të qartë si shkelje e rendit objektiv dhe perceptohet në mënyrë implicite si dëmtues për vetëkonceptin e perceptuesit". Indinjata përjetohet kur bëhen shkelje në jetën tonë të përditshme. Indinjata është një emocion që konsiderohet si një sjellje adaptive. Mjedisi shoqëror dhe emocionet shoqërore janë stimuj për indinjatë. Emocionet dhe sjelljet tona përshtaten në varësi të situatave të caktuara. Normat shoqërore të brendshme dhe të jashtme luajnë një rol në përjetimin e emocionit të indinjatës. Pritet që të gjithë të bashkëjetojnë dhe të ndjekin sjelljet normative shoqërore që shoqëria ka vendosur. Kur diçka prish atë që konsiderohet si një normë shoqërore, ndodh një shkelje, si nga brenda ashtu edhe nga jashtë. Një gamë ndjenjash përjetohet nga brenda, si dhe një dëshirë për t'u larguar nga situata nga jashtë. Kur normat prishen, ofendohet dhe ndizet emocioni i indinjatës.

Procesi i atribuimit është integral në zhvillimin e indinjatës. Janë vlerësimet e çastit që një person bën (atribuime) për sjelljen e vet ose në sjelljen e të tjerëve në mënyrë që të kuptojë arsyen ose shkakun pas saj. Sjelljet mund të klasifikohen si situative (të jashtme) ose dispozitive (të brendshme). Fritz Heider shkroi se njerëzit kanë tendencë ta shohin sjelljen në njërën nga dy mënyrat; shkakun e faktorëve situativë ose të faktorëve dispozitivë. Nga kjo, një individ është ose një teoricien i Entitetit ose një teoricien rritës kur shqyrton ngjarjet ose kategorizimin, por nuk është ekskluzivitet për asnjërin grup. Sipas një studiuesi, "Teoritë implicite të njerëzve krijojnë një kornizë për përpunimin e informacionit, formimin e konkluzioneve, përcaktimin e atribuimeve, formësimin e parashikimeve, kuptimin e sjelljeve të të tjerëve dhe ndërtimin e përfaqësimeve të ngjarjeve shoqërore". Duke marrë parasysh këtë dhe bazuar në klasifikimin e një personi të teoricienit të entitetit ose rritës (i cili përcakton se si një person e sheh sjelljen në lidhje me faktorët e saj nxitës), hulumtimi tregon se personi i lartpërmendur është i prirur të përjetojë indinjatë me më shumë ose më pak frekuencë dhe ashpërsi përkatësisht.

## Shiko edhe 
* Zhgënjimi
* Emocioni

## Referime