open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Lini

[parapamje|Lini me [Xhamia|xhaminë historike]]
**Lini** është një fshat i vogël dhe i bukur në juglindje të Shqipërisë,  në afërsi të Liqenit të Pogradecit. Ky fshat është i njohur për bukuritë natyrore dhe për trashëgiminë kulturore të pasur. Disa nga atraksionet dhe karakteristikat e Lin-it përfshijn :

Lin-i ka një vendndodhje të mrekullueshme buzë liqenit, ofrues i pamjeve të mahnitshme dhe promenadeve të mrekullueshme buzë ujiNjë prej gjërave më të veçanta rreth Lin-it është fakti se ai ka një ishull të vogël në mes të Liqenit të Pogradecit, i cili është i arritshëm me varkë dhe ofron një përvojë të mrekullueshme natyrore. Lin-i është i pasur me monumente historike dhe kulturore, duke përfshirë kishën e vjetër dhe arkitekturën tradicionale të fshatit.Fshati ofron një shijesë autentike të ushqimeve të gatuar me produkte të freskëta vendore, si peshk të freskët nga liqeni dhe produkte bujqësore. Si shumë fshatra të zonës, Lin-i përfaqëson qetësinë e jetës së fshatit dhe mikpritjen e banorëve të tij.Lin-i është gjithashtu një destinacion i preferuar për turistët që duan të shijojnë një ambient të qetë natyror. Ka disa hotele dhe ambiente akomodimi që ofrojnë një përvojë të mrekullueshme për udhëtarët që dëshirojnë të qëndrojnë afër natyrës dhe të shijojnë bukuritë e Liqenit të Pogradecit.  
parapamje|392x392px|Ngjoli
parapamje|502x502px|majtas|Ale

## Historiku 
parapamje|319x319px|Qyteti
Ka shumë dëshmi të pranisë së njerëzve në këtë zonë që nga periudha ilire, duke përfshirë mbetjet arkeologjike dhe gërmimet që kanë zbuluar aspekte të jetës së vjetër në këtë rajon. Me kalimin e kohës, zona u bë pjesë e Perandorisë Bizantine, gjë që dha ndikimin e saj në kulturën dhe arkitekturën lokale. Në shekullin 15, zona u pushtua nga Perandoria Osmane, duke sjellë ndryshime të mëdha në administratën dhe jetën e përditshme të popullsisë së kësaj zone. Pas Perandorisë Osmane, zona u përfshi në pavarësinë e Shqipërisë, duke përjetuar transformime sociale dhe politike të reja. Lin-i dhe zona përreth tij ruajnë shumë prej këtyre trashëgimive historike dhe kanë qenë një vend i rëndësishëm për jetën rurale dhe bujqësore të Shqipërisë së jugut. Sot, historia dhe kultura e zonës janë mbrojtur dhe promovuar si një pjesë e pasur të trashëgimisë së Shqipërisë.
Forma të pashtjella

"Forma të pashtjella" Ese me Autore Vjollca Xhaferri (Dibra). Shtëpia botuese Dituria, faqet e librit 64. ISBN 978-99943-46-76-9
Është një punim që i jep vendin e duhur paskajores dhe gjuhës shqipe; si një gjuhë e pasuruar me format e saj të pashtjella, e shënjuar për nga përparimi gjuhësor i kohës së shtyrë thellë në lashtësi.
Kisha e Shën Mërisë në Vokopolë

Kisha e Shën Mërisë, ndodhet në fshatin Vokopolë të Urës Vajgurore.
thumb|right|250px|Kisha e Shën Mërisë në Vokopolë Ky monument i përket periudhës së vonë osmane. Kisha ka formë drejtëkëndore, me tre nefe dhe me një hajatë. Teknika e ndërtimit është shumë e thjeshtë, me gurë të bardhë e gri të punuar dhe të lidhur me llaç. Është e pajisur me 4 dritare në faqet anësore, veriore, e jugore si dhe me dy dritare në faqen perëndimore. Përveç hyrjes kryesore në anën perëndimore, që të çon në pronaos dhe më pas në naos, ndodhen edhe dy hyrje të tjera anësore, njëra në anën veriore dhe tjetra në atë jugore. Dyshemeja e kishës është e ndërtuar me rasa gurësh gëlqerorë. Apsida është gjysëm rrethore, pjesa e brendshme e saj është e pajisur me një shkallë që e vendos në nivel më të lartë se naosi. Në pjesën e jashtme apsida ka formë 6 këndore. Në qendër të apsidës ndodhet një dritare e vogël drejtëkendore që shërben për dritë dhe ajrim. Pranë apsidës ndodhet diakonikini dhe protezisi të cilat janë të pajisura me kamare dhe me një dritare të vogël në pjesën e sipërme  
Kjo kishë është një kishë varrezë. Varret më të hershme datojnë në fillim të shekullit të 20-të ku mbizotërojnë ato të para periudhës së luftës së dytë botërore. Monumenti ka vazhduar të funksionojë si një kishë varrezë gjatë periudhës së Komunizmit si dhe pas viteve 1990. Sot për arsye të mungesës së hapësirës nuk vazhdojnë të kryhen varrime.
Varri Monumental "te lisi" në Breg të fshatit Peshtan

Ky varr monumental ndodhet në fshatin Peshtan, rreth 1, 5&nbsp;km larg tij, në një zonë kodrinore, në vendin e quajtur "Bregu i Lisit".Kjo zonë ndodhet në kodrat në rrëzë të malit Tomorr. Varri përbën një ndërtim të nëndheshëm në formë katërkëndëshe, që mbulohet me qemer cilindrik. Hapsira e brendshme e tij ndahet nga një mur në dy ambjente, nga të cilët njëri shërbente si paradhomë e tjetri si dhomë varrimi. Në faqen perëndimore të varrit ndodhet hyrja e bllokuar nga jashtë me një pllakë guri monolite. Të dy hyrjet mbulohen me arkitrarë guri ranor. Muret e varrit janë ndërtuar me gurë ranorë me lidhje llaçi ndërsa për ndërtimin e qemerit janë përdorur gurë çmërçi. Në pjesën e brendëshme muret janë suvatuar me një shtresë llaçi, ku mbizotëron qëlqereja. Pjesa e tavanit është e harkuar dhe ka si dekor një linjë të hollë me tulla. Mbi sipërfaqe ka gjurmë qeramike megjithëse në arealin përreth nuk ka asnjë gjurmë të ndonjë qendre tjetër arkeologjike.
Objekti nuk ruhet në gjendje të mirë. Thellësia maksimale e ruajtur është 1,10 – 2 m, por rënia e dheut ka shkaktuar mbushje të hapsirës së brendëshme. Brenda në varr ka blloqe gurësh të hedhur, shpesh herë këto blloqe janë me përmasa të mëdha.
Plugimi i vazhdueshëm i tokës ka shkaktuar shkatërrimin dhe zhdukjen e çdo të dhëne të mundëshme për monumentin. Sot ruhet vetëm varri monementatl, i izoluar, pa ndonjë lidhje me objekte të tjera arkeologjike. Një rol negativ luan edhe lagështira, e cila shkakton degradimin gradual të monumentit si dhe gërmimet e vazhdueshme klandestine.
Gradishta e Peshtanit

Gradishta e Peshtanit ndodhet midis fshatrave Peshtan e Vërtop të rrethit Berat. Në këmbët e kodrës mbi të cilën ndodhet fortifikimi i Gradishtës së Peshtanit kalon lumi i Osumit. Kalaja ndodhet në majën e kodrës duke rrethuar një sipërfaqe prej 2 ha. Gjatë ekspeditës përnjohëse të Neritan Cekës në vitet 1970, në këtë vendbanim janë evidentuar gjurmë muri të cilat ruheshin nga 15 m -1, 10 m lartësi. Sipas banorëve të zonës, muret rrethuese kanë qenë të dukshmë në pjesën e sipërme të kodrës, por edhe gjatë faqeve anësore të saj. Gjatë ekspeditën përnjohëse të projektit FoAP në bashkëpunim me drejtorinë rajonale të monumenteve të rrethit Berat u vëzhgua edhe Kalaja e Peshtanit, situata e të cilës nuk shfaqej e njëjtë me informacionin e dhënë nga N. Ceka. Shkatërrimet e vazhdueshme që i kishin ndodhur këtij objekti e bënë të pamundur identifikimin e gjurmëve të mureve rrethuese. Shaktërrimi përfshin marrjen e materialeve për rindërtime por nuk përjashtohen edhe gërmimet klandestine. Nga ky monument ruhen disa gjurmë llaçi të shpërndara në të gjithë sipërfaqen e kodrës. Mbi sipërfaqe u vunë re fragmente të shpeshta qeramike, kishte grumbuj të mëdhenj me fragmente pitosash e amforash, të cilat shpesh herë formonin dhe enë të plota (Fig. 23).  Këto fragmente ishin të dukshme në të gjithë sipërfaqen e kodrës, por në numër shumë më të madh dhe më të shpeshta ishin në pjesën e sipërme të kodrës.
Defterdari

parapamje|200px|Nje *defterdar* në vitin 1809
Një **defterdar** ose **deftedar** është shkrimtari dhe arkëtari i regjistrave. Defter (nga persisht دفتر: Libri regjistrimi kuptim, regjistër, dhe në zyre moderne kohë ose zyrë) ishte një regjistrim kadastral të taksave të kryera nga Perandoria Osmane. Ne deftere jane mbledhur informacion në lidhje me fshatrat, vendbanimet, kokat e familja (meshkuj të rritur dhe të vejat), dhe etnive. Terminologjia e perdorur ne shqip është regjistrat osmane.

## Shih edhe 
* Regjimi feudal ushtarak osman në Shqipëri
Narodnozabavni rock (këngë)

**Narodnozabavni rock** (Folk Rok), është këngë nga Roka Žlindre dhe Kalamari, e shkruar nga Marino Legović dhe e kompozuar nga Leon Oblak e cila bëri të mundur të fitonte " EMA 2010 " (Festivalin Slloven për Festivalin Evropian të Këngës), këtë vit kjo këngë do riprezantojë Slloveninë në Festivalin Evropian të Këngës 2010 që do  mbahet në Oslo.
## Referimet
The Islanders

**The Islanders** është një grup nga Qipro, të cilët bashkë me Jon Lilygreen do të riprezantojnë Qipron në Festivalin Evropian të Këngës 2010, që do mbahet në Oslo këtë vit.

## Referimet 
.
Malet Kaskade

thumb|right|300px|Rejnir (Mount Rainier), 4.392 -{m}

**Malet Kaskade**  janë vargmale në veriperëndim të SHBA-ve dhe në jugperëndim të Kanadasë, në një gjatësi prej 1.130 kilometra.

Mallet shtrihen nga veriu i Kalifornisë nëpër Oregon dhe Uashington në  Kolumbinë britaneze në Kanada
Nga Oqeani i Qetë janë në një largësi prej  160 deri 240 kilometra. 
Në malet Kaskade gjinden nji numër i madh i lumenjve dhe liqeneve, të cilët  shfrytëzohen për prodhimin e  enrgjisë elektrike.

**majat më të larta:**

**Shteti Washington:** 
*Rejnir (Mount Rainier),  4.392 -{m}-, maja më e lartë
*Adams (Mount Adams), 3.742 -{m}-
*Bejkr (Mount Baker), 3.285 -{m}-
*Sent Helens (Mount Saint Helens) 2.550 -{m}-

## Lidhje të jashtme
*http://www.kokaj.net/forum/entry.php?21-Malet-Kaskade
Gajdja

parapamje|alt=|Plaku me **gajde** (Elbasan)
**Gajdja** është një instrument muzikor që përbëhet nga shakulli prej lëkure bagëtie të vogël, buçalla e isos dhe pipa e notave. Gajdja tek shqiptarët është e lidhur ngushtë me kultin e blegtorisë. Për këtë arsye, repertori i gajdes përkon ngushtë me këtë sferë të jetës shqiptare. Që në kohët e vjetra sipas Thalloczy: ilirët këndonin këngë lufte të shoqëruara me fyej e gajde. Sot, gjeografikisht gajdja gjendet e përhapur në Shqipërinë e Jugut kryesisht në Toskëri, në rrethet e Beratit, Kuçovës, Pogradecit, Gramshit, Devollit, Korçës, Librazhdit etj. Përdoret si vegël solistike në pjesë të ndryshme, kryesisht kaba, por edhe si vegël shoqëruese në ansamble me vegla popullore kryesisht në funksion të melodisë dhe veçanërisht të iso-pedalit. Si vegël popullore mjaft e përdorur dhe e përhapur, e gjejmë të ndërfutur edhe si “të panjohur” në gjë a gjëzat.

## Burimi i të dhënave 
* Enciklopedia e muzikës popullore shqiptare shkruar nga Vasil S. Tole.
David Selenicasi

parapamje|Murale e në kishën e Shën Nikollës në Voskopojë, pikturuar nga David Selenicasi
**David Selenica**, ose **Selenicasi**, ishte një piktor shqiptar i fundshekullit të XVII dhe fillimshekullit të XVIII. Ai konsiderohet si një nga figurat më të shquara të ikonografisë në Shqipërinë post-Bizantine.

Selenicasi, i njohur edhe si Davidi i Selenicës u lind në fundin e shekullit XVII në Selenicë, një fshat në Kolonjë.
Nga 1722 deri në viti 1726 David Selenica dhe dy ndjekësit e tij Kostandini dhe Kristoja pikturuan muralet dhe afresket në Kishën e Shën Kollit në Voskopojë. Në vitin 1727 ai pikturoi muralet dhe afresket e kishës Gjon Pagëzori në Kostur dhe kishës Shën Mërisë në Selanik.

## Trashëgimia
Vepra e David Selenicasit ndikoi edhe mbi piktorët e tij bashkëkohës si Kostandin Shpataraku, vëllezërit Kostandin dhe Athanas Zografi dhe në vepra të tjera të fillimshekullit të XIX. Ai konsiderohet si themeluesi i një shkolle të veçantë kombëtare të piktorëve me bazë në Korçë. Punime të tjera të David Selenicasit gjenden në disa manastire në Malin e Athosit. Në Voskopojë ruhen shtatë prej muralaeve të tij.

## Shiko edhe 
* Shkolla korçare e pikturës

## Referime
Akademia e shkencave të Lituanisë

Akademia e Shkencave Lituanisht 
(lt: Lietuvos mokslų akademija (LMA), en.: 
Lithuanian Academy of Sciences) është 
Akademia e Shkencave 
Lituanise. 
Akademia është themeluar më 16 janar 1941 
themeluar. Presidenti Themelues u Vincas 
Krėvė-Mickevièius. Me ndryshimet legjislative të marra 
vitet 1991, 1993 dhe 2003, 
Akademia u pranua si një organizatë jo-qeveritare 
. Presidenti që nga viti 2003 është Zenonas 
Rokus Rudzikas.
Nikolla Zengo

Ka jetuar ne gjysmën e dyte te shekullit te 18-te dhe gjysmën e pare te shekullit te 19-te.  Për te kemi pak te dhenë.  Dimë se ka qene ne Rusi.  Prej asaj periudhe trashëgojmë 25 skica te bëra ne laps.  Ato paraqesin figura e portrete aristokratesh te asaj kohe, me veshjet e tyre karakteristike ruse si dhe skena fetare si "Kryqëzimi", "Ngjallja e Krishtit".  Skicat dëshmojnë se autori është piktor, qe e njeh mire mjeshtërinë e tij dhe se ato përbejnë punën përgatitore te piktorit për pune te tjera përfundimtare, te cilat fatkeqësisht nuk i njohim por tregojnë se autori i tyre ishte piktor i njohur për kohën dhe jo person pa talent dhe kulture profesionale.  

## Burimi i informacionit 
* http://www.forumishqiptar.com/showthread.php?t=68280&page=4.html
Andon Zengo

Djali i Nikolla Zengos, trashegoi profesionin e zografit nga i ati. Ka jetuar nga gjysma e pare e shek. 19 - te, deri ne fund te atij shek. Edhe ai si i ati ka qene prift ( 1839 ). Ka punuar si kinograf ne Agios Oros ( Mali i Shenjte ) dhe ne Rusi.
Jani Zengo

**Papa Jani Zengo** (1832-1912) ishte ksilograf, fotograf, dhe mësues shqiptar i shekullit XIX, ndër të paret fotografë shqiptarë.  
## Jeta
Kreu shkollën fillore greke në Dardhë, më vonë largohet nga fshati e shkon si girak zografi në Malin e Shenjtë e në Korfuz.  Në vitin 1855 punon në Larisa, ku mësoi dhe profesionin e fotografit, është ndër fotografet e parë shqiptare (në mos i pari).  Fotografia e parë që ruhet deri më sot është ajo e shkollës së Dardhës më 1876.  Ne vitin 1855 ai ndjek ne Korçe.  Ishte drugdhendës.  Me 1886 ai merret me lëvrimin e shqipes e ne këtë drejtim na ka lëne dorëshkrim një alfabet shqip me 33 germa, me te cilin beri përpjekje për te kthyer ne shqip Ungjillin.  Ka mbetur nga veprat e tij te shumta vetëm një ikone "Peritoni" (Rrethprerja e Krishtit) e vitit 1864, qe me sa duket duhet te jete nga punët e tij fillestare ne fushën e pikturës.  Papa Jani Zengo profesionin e fotografit dhe piktorit ua me'soi edhe djemve te tij Vangjelit, Nikolles e Eftimit.  

## Referime
Grigor Zdruli

Vdekur me 1906, emri i vertete i tij ishte Sotir. Ishte prift dhe profesionin e zografit e mori ne Malin e Shenjte. Atje mbasi aftesohet ne kete drejtim, formon ateliene e vet, ku mesuan pikture shume djem te rinj shqiptare, si tre djemte e Papa Jani Zengos, Grigor Jeromanak Zdruli (i riu ). Thanas Zengo,Pancli Gjino, Spiridhon Dunka,Dhimiter Papaveshi nga Lehova, Marko Ballkameni, etj. Ka punuar ne ikonografi dhe afreske ne Manastiret Sinopetra, Votopet dhe Kseropotam. Ne Shqipëri ka pikturuar Kishen e She'n Thanasit ( Dardhe ). Ne Muzeuinin Mesjetar ne Korce hdodhen prej tij vetem tre ikona, te cilat deshmojne se ai ka qe'ne piktor i afte dhe me talent. I vellai, Nikolla Zdruli, ishte gjithashtu piktor

## Referime
Nikolla Zdruli

**Nikolla Zdruli** (vdiq 1899) ishte vëllai i vogël i Grigor Zdrulit, që si piktor njihet me emrin e tij fetar Neofit. Ka punuar bashkë me të vellanë në Malin e Shenjtë.

## Referime
Sotir Papa Ilia

**Sotir Papa Ilia** (1870 - 1958) është nga familja Kere, ka qënë prift.  Ne Muzeun e Artit Mesjetar ne Korçe ndodhen 15 ikona te tij.  Ka punuar edhe ne kishat e Shën Gjergjit ne Dardhe e ne Korçe.  Përveç veprave me karakter fetar, ka lëne disa punime laike qe tregojnë se ato janë vepra te dala nga dore e stërvitur e me dhunti.  Ai konsiderohet si një pikturën e tij vihet re një fare shkëputje nga piktura lindore dhe ndikim nga ajo perëndimore.  Vdiq ne Amerikë me 1932.
Efthim Zengo

Djali me i vogel i Papa Jani Zen-gos, Kreu shkollen fillore ne Dardhe'. Profesionin e zografit e rne'soi nga vellai i madh Vangjeli. Ka ndihmuar vellane e madh Vangjelin ne pikturimin e Xhamise se Mirahorit ne Korce me 1921 dhe kishert e Shen Gjergjit ne Dardhe. Te dy se bashku kane punuar edhe ne Greqi. Me 1928 kthehet perfundimisht ne Shqipëri.
Thanas Todi Zengo

**Thanas Todi Zengo** lindi ne Dardhe ne vitet 50 te shekullit te kaluar dhe vdiq ne vitin 1920.  Ka punuar si piktor ne Rumani, ku ka marre pjese ne pikturimin e pallatit te mbretit rumun, bashke me piktore te tjerë.  Me Korçe ne Muzeun Mesjetar ruhet prej tij vetëm një ikone e titulluar "Shikimi i te verbëtit".  Është marre edhe me pikture lajke.  Prej tyre ka mbruur vetëm një portret i Skënderbeut.
Akademia Papnore

**Akademitë Papnore** janë institucione përmes të cilave Kuria Romake merr pjesë në jetën shkencore dhe artistike.

## Historia 
Origjina e Akademive Papnore daton që në fillimet e Epokës Moderne, kohë në të cilën komunitete të vogla dijetarësh quheshin "akademi". Ato ishin pararendëset e Akademive të sotme të Shkencave.

## Akademitë 
### Akademia Papnore e Arteve të Bukura dhe Letërsisë 
E themeluar në vitin 1542, *Akademia Papnore e Arteve të Bukura dhe Letërsisë* (latinisht: *Pontificia Insigne Accademia di Belle Arti e Letteratura dei Virtuosi al Pantheon*) është më e vjetra ndër akademitë.

### Akademia Papnore e Teologjisë 
*Akademia Papnore e Teologjisë* (latinisht: *Pontificia Academia Theologica*) u themelua në Romë në vitin 1718 dhe mori statutin e saj të parë nga Papa Klementi XI. Në prill të vitit 2009, Papa Benedikti XVI emëroi anëtarin e urdhrit të Salezianëve të Don Boskos, Manlio Sodi, si President të ri të Akademisë.

### Akademia Papnore e Shkencave 
**Akademia Papnore e Shkencave** (latinisht: *Pontificia Academia Scientiarum*) është një akademi shkencore sipas kuptimit mbizotërues ndërkombëtar të fjalës "Scientiae". Në formën e saj aktuale ajo u themelua në vitin 1936 nga Papa Piu XI, por e sheh veten si vazhdimësi e traditës së Accademia dei Lincei të themeluar në vitin 1603.

Anëtarësia e saj përbëhet nga 80 shkencëtarë të njohur nga e gjithë bota, duke përfshirë edhe studiues jo-katolikë.

### Akademia Papnore e Shkencave Sociale 
E themeluar në vitin 1994 nga Papa Gjon Pali II, **Akademia Papnore e Shkencave Sociale** (latinisht: *Pontificia Academia Scientiarum Socialium*) bazohet në *motu proprio*-n "Socialium Scientiarum" të datës 1 janar 1994.

### Akademia Papnore për Jetën 
E krijuar po nga Papa Gjon Pali II në vitin 1994, **Akademia Papnore për Jetën** (latinisht: *Pontificia Academia Pro Vita*) bazohet në *motu proprio*-n "Vitae Mysterium" të datës 11 shkurt 1994. Presidenti i saj që nga viti 2008 është Rino Fisichella.

## Shih edhe 
* Akademia Papnore Cultorum Martyrum
* Akademia Papnore Diplomatike
* Akademia Papnore e Arkeologjisë
* Akademia Papnore e Imakulatës
* Akademia Papnore e Shën Thoma Akuinit

## Lidhje të jashtme 
* Akademitë Papnore në faqen e Vatikanit
* Faqja zyrtare e Akademisë Papnore për Jetën (Shumëgjuhëshe)

## Referimet
Harallamb Dardhioti

**Papa Harallamb Dardhioti** i lindur rreth vitit 1885 dhe ka vdekur para vitit 1920. Ka punuar si piktor ne Greqi dhe në Shqipërine e Jugut, në Sarandë dhe vende tjera.
Kristo Ligor Vishnja

**Kristo Ligor Vishnja** (1878-1954).  Ka punuar ne pikturimin e banesave popullore ne Korçe e Dardhe e me se fundi ne Amerike ku emigroi dhe vdiq ne vitin 1954.  Vepra e tij është pak e njohur.  Ne Amerike është aktivizuar ne lëvizjen patriotike te shqiptareve.
Kristo Jani Raci

**Kristo Jani Raci** ka zhvilluar veprimtarine e vet ne pikture në Greqi, ku ka marre pjese ne zbukurimin e pal*latit mbreteror bashke me piktore te tjere. Ne Shqipëri ka punuar ne gjysmen e dytë të shekullit të 19 - të.
Spiridhon Dunka

( vdekur 1915. Ka punuar si piktor prane dajes se vei Papa Grigor Zdrulit ( i vjetri ) ne Mali i Shenjtë dhe ne Dardhe.
Leonidha

Ka punuar si piktor ne Malin e Shenjte dhe ne Korce. Vepra e tij ka mbetur e pa njohur dhe e Da studiuar. Ka punuar deri ne vitet e para te shekullit te 20 - te.
Gregor Jeromonak Zdruli

**Gregor Jeromonak Zdruli** (1885 - 1958).  Emrin e vërtete e ka Kristo Andon Zdruli.  Mësimet e para për pikture i mori ne Malin e Shenjtë ne qelinë atelie te gjyshit te tij Grigor Zdriui. Përveç panes si piktor ne Malin i Shenjtë, ka zhvilluar aktivitet te gjere patriotik.  Për këtë është arrestuar dhe mbajtur 3 muaj ne burg.  Pas daijes nga burgu e largojnë nga Greqia si person "non grata".  Vjen ne Shqipëri, ku shërben si Kryeprift ne Pogradec (1924) si dhe ne Manastirin e Shën Gjon Vlasdimirit ne Elbasan.  Korcavizion vdiq ne Kuçove me 1958.  Ne Muzeun e Korçës ndodhen dka ikona te tij te vitit 1903.  Ai dallohet ne artin e tij për kompozimet e paraqitura me vërtetësi, madje edhe me peizazhe nga vendlindja e tij, Dardha.
Kostandin Zografi

nga Dardha pikturoi më 1825 një ikonë të Krishtit për kishën e Shën Gjergjit të Dardhës. Gjithashtu me nentor 15 1831, . nje ikone te Krishtit po per kishen e Shen Gjergjit në Dardhë. Me 1934 pikturon nje ikone te Krishtit per Manastirin e Shen Ilias ne Hocisht. Piktori Jani A ... nga Dardha, pikturoi nje ikone te Shen Mitrit, per kishen e Shen Mitrit ne Kamenice të Korçës me 1864.
Daniel Diges

**Daniel Diges**, i lindur si **Daniel Diges García** është një këngëtarë dhe aktor nga Spanja.

## Jeta e hershme 
Diges u lind më 17 janar, 1981 në Alcalá de Henares të Madridit.

## Biografia 
Diges si fillim filloi të aktronte, pastaj u ftua në televizione Spanjolle të ishte aktor në dublime të filmave, sigurishtë pas asaj kariera e Diges u vazhdua me këndim, duke fituar shumë cmime në Spanjë dhe jashtë saj.

## Festivali Evropian i Këngës 2010 
Diges fitoi spektaklin në Spanjë, * Eurovisión: Destino Oslo*, kjo gjë nuk pritej në fakt pasi që këngëtarja e famshme Coral që vitin 2008 mori gjithashtu vendin e dytë tani ajo mendohej të ishte e favorizuara, ishte e vërtetë por në finale ajo mori 97 pikë ndëras Diges mori gjithsej 118 pikë (58 nga Juria, 60 nga Publiku), ai do riprezantojë Spanjën për më të shumtën se 50 herë në Festivalin Evropian të Këngës, ku pikërisht në Festvalin Evropian të Këngës 2010 që këtë vit do mbahet në Oslo.Kënga me të cilën Diges do prezantohet në Oslo do jetë Algo pequeñito (Diçka e vogël).
Sofia Zengo Papadhimitri

**Sofia Zengo Papadhimitri** (19 Mars 1915 - 13 Qershor 1976) ikonografe dhe piktore e mirënjohur shqiptare.
Krahas talentit të lindur, ajo mësoi mjeshtërinë nga i ati, dhe ka qenë ndihmëse me të motrën Thomaidhën që vinin punimet e të atit në kishat e Shën Gjergjit e të Shën Thanasit.  Më 1941 kreu studimet në Akademinë e Arteve të Bukura në Athinë.  Po atë vit kthehet në atdhe dhe punon si mësuese vizatimi në Korçë.  Në vitin 1942 bashkë me të motrën Andromaqin, çelën në Tiranë ekspozitën e parë.  Më 1965 bashkë me burrin e saj A. Papadhimitri dhe të motrën Andromaqi, pikturojnë kishën ortodokse të Tiranës.  Po më 1965 çel në Tiranë ekspozitën e dytë vetjake.  Piktura e saj dalloliet për ndërtime me plane të mëdha, për ngjyrat e ngrohta e të thella.  Me interes është vepra "autoportret"  Ka lenë edhe shume ikona të shpërndara në shumë familje në Dardhë e në Korçë, Tiranë e gjetkë. Në Muzeumin Mesjetar në Korçë, gjenden 5 ikona të punuara prej saj, të realizuara me nivel të lartë artistik. Sofia dhe motra e saj Andromaqi, janë piktoret e para shqiptare. Punimi i saj i fundit i takon vitit 1976.
Muhammed bin Abdylvehhabi

**Muhammed Ibn Abdulvehhab et-Tamimi** (Arabisht: مُحَمَّدُ بنُ عَبْدِ الوَهَّابِ التَّمِيْمِيُّ‎; 1703 - 22 qershor 1792) ishte një dijetar i shquar islam nga Nexhdi, në Arabinë qendrore. Studentët e tij të shquar përfshirë bijtë e tij Husejni, Abdullahu, Aliu, dhe Ibrahimi, nipin e tij 'Abdur-Rahman ibn Hasan, dhëndrin Abdulaziz bin Muhammad Al Saud, Hamad ibn Nasir ibn Mu'ammar dhe Husejn el-Ghannām.

I lindur në një familje juristësh, arsimimi i hershëm i Ibn Abdylvehabit përbënte në mësimin e një kurrikule mjaft standarde të jurisprudencës ortodokse, sipas shkollës së juridikut islam Hanbeli, e cila ishte shkolla më e përhapur në zonën e tij të lindjes. Ai promovoi respektimin e rreptë të ligjit tradicional islam, duke shpallur domosdoshmërinë e kthimit direkt në Kuran dhe Hadith në vend që të mbështetet në interpretimet mesjetare dhe këmbënguli që çdo mysliman – mashkull dhe femër – ta lexojë dhe studiojë Kuranin personalisht. Ai kundërshtoi *taklid* (ndjekjen e verbër) dhe bëri thirrje për përdorimin e *ixhtihadit* (arsyetimi i pavarur ligjor përmes hulumtimit të shkrimit). Ai kishte trajnim fillestar në traditën klasike myslimane synite, Ibn Abdylvehabi gradualisht u kundërshtua me shumë praktika fetare të njohura, por të kontestuara, të tilla si *zijareti* (vizita) dhe nderimi i faltoreve dhe varreve të shenjtorëve myslimanë, të cilat ai mendonte se ishin heretike. risi fetare apo edhe idhujtari. Thirrja e tij për reforma sociale në shoqëri bazohej në doktrinën kryesore të teuhidit (njëshmërisë së Zotit).

Pavarësisht se mësimet e tij u refuzuan dhe u kundërshtuan nga shumë prej dijetarëve myslimanë synitë më të shquar të periudhës, duke përfshirë edhe babain dhe vëllain e tij, Ibn Abdylvehabi hartoi një pakt fetaro-politik me Muhamed bin Saudin për ta ndihmuar atë të themelonte Emiratin e Dirijes, shtetin e parë saudit, dhe filloi një aleancë dinastike dhe marrëveshje për ndarjen e pushtetit midis familjeve të tyre, e cila vazhdon deri në ditët e sotme në Mbretërinë e Arabisë Saudite.
Velezha

**Velezhë** është një vendbanim në komunën e Prizrenit, Kosovë.

## Gjeografia 
Fshati Velezhë gjendet larg prej rrugës magjistrale Prizren – Therandë, në kilometrin e gjashtë, nga perëndimi diku rreth 4 km.  Për të arritur gjerë në fshatin Velezhë, rruga kalon nëpërmes fshatit Shpenadi.

Nën administrimin e zyrës civile te Velezhës janë: Velezhë, Shpenadi, Novak, Caparcë, Smaç, Sërbicë e Eperme, Sërbicë e Poshtme dhe Trepetnicë.

Në Velezhe ekzistojnë:

* Kisha si dhe famullia e Shën Nikollës,
* Zyra e Gjendjes Civile,
* Shkolla Fillore "Zef Lush Marku",
* Gjimnazi "Gjon Buzuku" paralele e ndarë nga Gjimnazi i Prizrenit,
* Ambulanca Shëndetësore,
* Klubi Futbollistit DRITA Velezhë.

## Demografia 
Velezha është e banuar tërësisht nga popullsi shqiptare (katolike) me afro 600 banorë, ku prej tyre më së 60 % jetojnë në shtetet e perëndimit momentalisht jetojnë rreth 250 banorë.

Fshati Velezhë është një nga shumë fshatra të bukur në Prizren dhe ka një histori të gjatë dhe interesante. Kjo zonë ka qenë e banuar që nga kohët e lashta.

Në periudhën e hershme, fshati ka qenë pjesë e qytetit të vjetër të Prizrenit dhe ka luajtur një rol të rëndësishëm në historinë dhe kulturën e këtij qyteti të rëndësishëm të Kosovës.

Gjatë shekujve, fshati ka pësuar ndryshime të shumta në drejtimin e zhvillimit të tij, duke përjetuar periudha të qetësi dhe stabiliteti, si dhe periudha të konflikteve dhe ndryshimeve politike dhe sociale.

Ka monumente historike dhe natyrore të rëndësishme në zonën përreth, duke përfshirë Kishën e Shën Nikollës, i cili është një prej atraksioneve më të njohura të kësaj zone.

## Ekonomia 
Në fshat ekzistojnë me shumë se 5 dyqane ushqimore. Fshati është me rrugë të asfaltuara, po ashtu i pajisur me ujësjellës, ndriçim të rrugëve, dhe me kanalizime.

## Referime
Linja e Jireçekut

**Linja e Jireçekut** (anglisht: *Jireček Line*) është një linjë imagjinare tërhequr
nga Gadishullit Ballkanik dhe shkon gjuhësore
Zona Latin ndikim (në veri) të Greqi (jug) për periudhën që
Pushtimit të Greqias nga Perandoria Romake deri në ndarjen e njëjtë në Perëndim dhe Ostrom, ose rreth Shekulli II p.e.s deri vonë Shekullin e 4, ndan.

Line shkon nga Shqip City Liqeni në Serdica (sot në Sofje në Bullgari), pastaj rreth ridges të Ballkanit Malets nga Detit të Zi.

Kjo linjë ishte një rezultat i gjen arkeologjike 
përcaktuar : veri të tij janë mbishkrimet 
Kryesisht në gjuhën latine në jug të tij në gjuhën greke Shkruar.

Kjo linjë është e rëndësishme për lokalizimin e hapësirës
që dalin në shumë popujt e Ballkanit, veçanërisht
Rumun Dakorumänen dhe arumunët.

Se një romane Mundësi popullit mund të ketë formuar në jug të kësaj linje është shumë i pamundur.

Shkarko ishte hera e parë nga Çeke Historian Konstantin Jireček në 1911 të përdorur në një libër mbi historinë e popujve sllave.

## Shih edhe 
* Konstantin Jireçek
* Rumanisht Ethnogenesis

## Literatur 
* Konstantin Jireček : *Geschichte der Serben.* Gotha 1911.
Rok Žlindra

**Rok Žlindra** është një këngëtarë nga Sllovenia.

## Festivali Evropian i Këngës 2010 
Rok Žlindra do riprezantojë Slloveninë në Festivalin Evropian të Këngës 2010 me këngën "Narodnozabavni rock" (Rock Popullorë).,kënga do performohet me këngëtarin Kalamari

## Referimet
Mbretëria e Inkasve

parapamje|300px|Harta e shtrirjes së Mretërisë Inke
**Mbretëria e Inkëve** dhe imazhi i parë i Inca në Evropë, Pedro Cieza de León, Cronica del Peru, 1553.

## Riorganizimi dhe formimi 
Pachacuti riorganizuar mbretërinë e Cusco në Tahuantinsuyu, e cila përbëhej nga një qeveri qendrore me Inca në krye të saj dhe katër qeveritë provinciale me udhëheqës të fuqishëm: Chinchasuyu (NW), Antisuyu (NE), Kuntisuyu (SW) dhe Qullasuyu (SE). Pachacuti mendohet të ketë ndërtuar Machu Picchu, ose si një shtëpi familje ose tërheqje të verës, edhe pse ai mund të ketë qenë një stacion bujqësore.

Pachacuti dërgoi emisarë në rajonet ai donte në perandorinë e tij dhe i çuan në atë raporton për organizimin politik, forca ushtarake dhe pasuri. Ai pastaj i dërgoi mesazhe të udhëheqësve të tyre extolling përfitimet e bashkimit perandorinë e tij, duke u ofruar atyre paraqet të mallrave luksoze të tilla si tekstile me cilësi të lartë dhe duke premtuar se ata do të jenë materialisht më të pasur si subjekte të tij.

Më të pranuar sundimin e Inca si aktit të kryer dhe rënë dakord në mënyrë paqësore. Refuzimi për të pranuar sundimin Inca rezultoi në pushtimin ushtarak. Pas pushtimit krerët lokalë u ekzekutuan. Fëmijët e kryetarit të sinagogës u sollën në Cusco për të mësuar në lidhje me sistemet e administrimit Inca, pastaj kthehet për të sunduar tokat e tyre amtare. Kjo e lejoi Inca të indoktrinojnë ata në fisnikëria Inca dhe, me fat, martohen vajzat e tyre në familje në qoshet e ndryshme të perandorisë
parapamje|300px

## Lidhje të jashtme 
"Guaman Poma - El Primer Nueva Corónica Y Buen Gobierno"
* Conquest of Peru, Prescott, 1847  
* Inca Land by Hiram Bingham 
* Inca Artifacts, Peru, and Machu Picchu  
* Inca civilization and other ancient civilizations by Genry Joil.
* Inca stone cutting techniques: theory on how the Inca walls fit so perfectly.
* Ancient Civilizations - Inca  
* "Ice Treasures of the Inca"   National Geographic .
* "The Sacred Hymns of Pachacutec" 
* Incan Ice Mummies 
* Incan Religion
* Engineering in the Andes Mountains 
* A Map and Timeline
Parku Kombëtar i Qafë Shtamës

parapamje|Kroi i "Nënës Mbretëreshë"
**Parku Kombëtar i Qafë Shtamës** është një zonë e mbrojtur shqiptare e vendosur 25&nbsp;km në verilindje të Krujës, në Shqipëri. Zona e mbrojtur ka sipërfaqe prej rreth 20 km2, e shpallur e tillë prej vitit 1966.

Ajo kalon nëpërmjet komunës së Cullit. Qafa— me lartesi mbidetare prej 1,230 m —shërben si urë lidhëse midis zonës së Krujës dhe luginës së Matit në veri. Zona kufizohet me pellgun e Bovillës nga jugu i saj, dhe është ekologjikisht e lidhur ngushtë me të. Gjithë zona dallohet për vlerat natyrore dhe pyjet e virgjër. Gjithashtu, burimet e saj janë të njohura për vlerat kuruese, ku dallohet Kroi i "Nënës Mbretëreshë", pranë Qafështamës, rreth 1100 m mbi nivelin e detit, midis pyllit të pishës së Parkut Kombëtar.  

Emrin e ka marrë në vitet 1930-të sepse këtu merrte ujin e pijshëm familja mbretërore; një kamion bënte çdo ditë rrugën Tiranë-Qafështamë. Uji i burimeve të Qafështamës vlerësohet si i lehtë, i varfër në kripëra, por i pasur me magnez (Tab. 12-2). Kroi bën pjesë në listën e monumenteve të natyrës shqiptare (hidomonumenteve) (Qiriazi & Sala, 2006). Aty sot është ngritur një qendër kuruese për sëmundjet e mushkërive dhe një impiant për ambalazhimin e ujit të pijshëm. Edhe pse rruga për të shkuar është shumë e vështirë, dhe kërkon mjet të fortë, kjo zonë tërheq shumë vizitorë. Qeveria shqiptare synon që të zgjerojë këtë zonë të mbrojtur në të ardhmen e afërt, duke përfshirë në të edhe malin e Skënderbeut (1’724 m). Parku është ndarë në gjysmën Mat dhe gjysmën Krujë.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
Algo pequeñito

**Algo pequeñito** është një këngë nga Daniel Diges, këngë kjo pjesmarrëse në festivalin Spanjoll për Eurosong. Kjo këngë do riprezantojë Spanjën në Festivalin Evropian të Këngës 2010.

## Referimet
Parku kombëtar i Korabit

Territori i propozuar për t’u përfshirë në Parkun Kombëtar të
Korabit në Shqipëri përfshin komunat e Bushtricës, Kalasë
së Dodës dhe një pjesë të territoreve të komunave në Sllovë,
Fushë-Çidhen, Kastriot, Tomin, Melan dhe Maqellarë. Territori
i propozuar shtrihet në lindje të Dibrës në kufirin shtetëror
midis Shqipërisë dhe Maqedonisë.Mali i Korabit, prej nga ka marrë emrin zona e propozuar për tu
shpallur Park Kombëtar, është maja më e lartë e Shqipërisë dhe
Maqedonisë me një lartësi prej 2751 m mbi nivelin e detit. Territori
i zonës që propozohet të shpallet zonë e mbrojtur karakterizohet
nga një shumëllojshmëri formash të relievit të shoqëruara
me formacione të mëdha shkëmbore, pjesa më interesante e të
cilave janë formacionet e gipsit mbi të cilat rritet bimësia pyjore
në kushte relativisht të vështira, duke krijuar në këtë mënyrë një
ansambël magjepsës natyror me efekte të mëdha panoramike.
Sipërfaqja e propozuar për të qenë Zonë e Mbrojtur paraqet një
larmi formash të terrenit me shpate të thepisura, lugina dhe hone
të thella, me formacione gipsesh dhe rrafshnalta të vogla të pasura
me vegjetaction barishtor e bimë shumëngjyrëshe. Lartësia
minimale është 850 m mbi nivelin e detit dhe ajo maksimale 2764
m që përfaqësohet nga maja e Korabit. Relievi i shumëllojshëm
është i përshtatshëm për zhvillimin e turizmit malor dhe alpin,
çka nxjerr nevojën e hartimit të planeve të menaxhimit pas shpalljes
së territorit si Zonë e Mbrojtur.
Pjesa e propozuar për t’u shpallur Zonë e Mbrojtur përfshin një
pjesë të territorit jug-lindor të rrethit të Kukësit, që kufizohet me
kufirin shtetëror të Republikës së Kosovës, duke zbritur më në jug
përgjatë kufirit lindor që ndan Republikën e Shqipërisë me atë të
Maqedonisë dhe duke vazhduar me vargmalet e Deshatit, deri në
pikën kufitare të Bllatës.
Variacioni i madh i këtij territori për sa i përket lartësisë mbi nivelin e detit i ka dhënë jetë një bimësie të pasur pyjore. Në zonën e sipërme të bimësisë hasen zonat fitoklimatike të ahut (fagetum), të hormoqit (picetum) dhe zona e kullotave alpine (alpinetum). Në këtë zonë gjenden ato lloje që këtu gjejnë kushte të përshtatshme klimatike dhe tokësore për zhvillimin e tyre, si ahu (*Fagus sylvatica*), bredhi i bardhë (*Abies alba*), pisha e zezë (*Pinus nigra*), rrobulli (*Pinus heldreichi*), arneni (*Pinus peuce*), vërriu i zi (*Alnus glutinosa*), lajthia (*Corylus avellana*), dhe akacia (*Robinia pseudoacacia*). Llojet kryesore që përmenden më sipër, në zonën e nën-pyllit shoqërohen me lloje të tjera, si murrizi (Crataegus monogina), dëllinja (*Juniperus oxycedrus*), thana (*Cornus mas*), etj. Falë niveleve jashtëzakonisht të larta të biodiversitetit, kombinuar me bukurinë e peizazhit dhe me rëndësinë historike e shkencore që paraqesin, zonat pyjore rrotull Liqenit të Mavrovës u shpallën Park Kombëtar në vitin 1949. Me një sipërfaqe prej 73,088 ha, ky
park është më i madhi ndër tre parqet kombëtare që ka Maqedonia.
Fan Noli siç e kam njohur

"Fan Noli siç e kam njohur" libër me kujtime nga Autori Behar Shtylla. Shtëpia botuese "Dituria", viti i botimit 1997. Faqet e librit 192.
Parku Kombëtar i Butrintit

**Parku Kombëtar i Butrintit** është një zonë e mbrojtur që ndodhet në jug të Shqipërisë, pranë qytetit të Sarandës. Ai përfshin qytetin antik të Butrintit, një nga vendbanimet më të rëndësishme arkeologjike në Shqipëri.

Butrinti u shpall për herë të parë Monument Kulture në vitin 1948, nëpërmjet një akti të parë për mbrojtjen e monumenteve të kulturës. Në vitin 1981, edhe zona pyjore përreth u shpall Monument Kulture për mbrojtjen e trashëgimisë arkeologjike dhe mjedisore.

Në vitin 1992, Butrinti u përfshi në Listën e Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s, si një vend me rëndësi të jashtëzakonshme kulturore dhe natyrore. Vendimi u bazua në Konventën e vitit 1972 "Për mbrojtjen e Trashëgimisë Botërore Kulturore dhe Natyrore".

Parku Kombëtar i Butrintit u shpall zyrtarisht si park më vete në vitin 2005, me një sipërfaqe prej 29 km² tokë shtetërore. Kufijtë e parkut përfshijnë edhe zona si Ksamili, Vrina, Shën Dëllia dhe Xarra. Krijimi i parkut kishte për qëllim ruajtjen e peizazhit unik të zonës, mbrojtjen e të dhënave arkeologjike, dhe menaxhimin efektiv të trashëgimisë.

Në këtë kuadër u krijua edhe Zyra e Administrimit dhe Koordinimit të Butrintit, që funksionon nën varësinë e Ministrisë së Kulturës. Ajo mbikëqyr politikat për mbrojtjen e parkut dhe kontrollon zhvillimet për të shmangur dëmtimet.

Brenda Parkut ndodhen dhjetëra zona arkeologjike të rëndësishme, përfshirë:
* zona brenda dhe jashtë mureve të Butrintit
* Diapori
* Kalaja e Ali Pashë Tepelenës
* Kalivoi
* Shën Dëllia
* Shën Dhimitri
* Xarra
* Ana e Kanalit të Vivarit

Sipas arkeologëve, "Butrinti është një thesar i jashtëzakonshëm për Shqipërinë", ndërsa zhvillimi i ekuilibruar dhe turizmi i qëndrueshëm konsiderohen si çelës për ruajtjen e tij.

## Shiko edhe 
* Ishujt e Ksamilit
* Wikipedia:Lista e zonave të mbrojtura në Shqipëri

## Lidhje të jashtme 
* Parku Kombëtar i Butrintit – Agjencia Kombëtare e Zonave të Mbrojtura

## Referime
Urithi i verbër

## Gjatësia
9–13&nbsp;cm, pesha: 30-70 g.

## Përshkrimi
Urithi më i vogël në Evropë, nga
pamja shumë i ngjashëm me urithët e tjerë,
ngjyra gri e errët në të zezë, me putra të kuqërremta.
Sytë i mban të mbyllur.

## Statusi
Është lloj i zakonshëm. Aktualisht, nuk
ka ndonjë kërcënim serioz për këtë specie.
Përhapja dhe habitati: Specia është endemike
në Evropë, ku gjendet në Alpet Perëndimore,
në Apenine dhe në gadishullin e Ballkanit.
Ndeshet në pyje me drurë gjethegjerë,
lëndina dhe kullota deri në 1000-1500m mbi
nivelin e detit. Rrallë ndeshet edhe në kullotat
sub-alpine dhe alpine deri në 2000m lartësi
mbi nivelin e detit. Urithi i verbër parapëlqen
toka të thella dhe jo shumë të thata.
Ushqimi: Ushqehet me krimba, veçanërisht
krimba toke, larva, etj.

## Sjellja
Urithët jetojnë vazhdimisht nën tokë,
në galeritë nën-tokësore që i gërmojnë me
ndihmën e gjymtyrëve të përparme. Mbi tokë
shihen vetëm të vegjlit kur shtegtojnë drejt
habitateve të reja. Dheun e gërmuar, urithi i
verbër e nxjerr jashtë në formën e pirgjeve të
vegjël.

## Riprodhimi
Riprodhimi ndodh në pranverë,
nën tokë, në galeritë e thella. Pjell 3-4 të vegjël,
të cilët maturohen një vit mbas lindjes.

## Jetëgjatësia
e urithit të verbër është 3 vjet.
Kojota

**Kojota** është qen-si, me rërë rozë, me veshët ngritur. Ai bredh gjerësisht në të gjithë territorin e tij, gjueti, pushimi dhe gjumi kudo që ai është të kënaqur, që jetojnë në një çerdhe vetëm kur rritin te vegjlit.

Kojotat bashkëshortor zakonisht për jetën dhe rritja zhvillohet midis janarit dhe marsit. Periudhë shtatzënësi është 63 ditë dhe një barelë në vit 1-12 pups (mesatarisht 4-5), është i lindur dhe rritur në një çerdhe ose plasë rock. Të vegjlitjanë lindur të verbër, por me qime, dhe do të kujdeset për 5 to7 javë. Ata fillojnë të largohen më në 3 javë, por është 6 javë para se të fillojnë të vërtetë për të drejtuar me prindërit e tyre dhe ata të gjithë braktisin den. Nëse ju shikoni një grup prej 3-6 kojota, ajo është më e mundshme një palë mated dhe të rinjtë e tyre të vitit, ose ndoshta një grup shokë pjellë. kojotat nuk kanë paketa të mëdha si disa ujq nuk. Jetëgjatësia e tyre të mundshme në të egra është rreth 13 vjet dhe në robëri është 15-20 vjet. Kojotat komunikojnë duke përdorur parfum dhe gjuhën e trupit si dhe shqiptim. Ata nuk bëjnë kafshët mirë.
Bjeshkët e Kelmendit

Kelmendi ka pasur bjeshkët e veta ne Bjeshkët e Nëmura, rreth Plavës e Gucisë mbi Deçan, mbi Pejë, mbi Andrijevicë e mbi Beran, Hoti, Gruda, Kastrati, Shkreli, Trijeshi e Koja, për eka dihet, nuk kanë pasur hise por në paste dalë kush për hatriee. Kjo pjesë tjetër e Malësise ka pasur bjeshkët e veta : Hoti ka dalë ne Veleeik, të ndare në hise të ndryshme ngastra), sipas bajraqeve : Brushtulla, Kopita, Gropa e Ahit, Shtjerri, Bjezhgazhi, Lugu i Shakujve, Mala e Pshises etj. Gruda pa pasur Jeshnicen mbi Vermosh, por duke u vrarë me fqinjet i është dashur te shesin Bjeshkën për te paguar gjaqet, kështu që ka mbetur pa bjeshke. Në kohën e sotme, pra, e vetmja njësi Bajraku, Gruda, nuk ka Bjeshke.

Kastrati bjeshkën e vet e ka pasur në Veleeik, te ndare sipas bajraqeve : Drugomir, Fushe e Zezë, Krenashdol e Lqeth. Edhe Shkreli ka pasur bjeshkët e veta mbi Shkrel nga Lindja, nder të tjera, me ze Korrila e Shkrelit, si dhe kah Veleeiku-Vrithin, Rranxat e Vrithit dhe Troshanet e Vrithit, por do pasur parasysh se qëkur i ra Hoti përmes kufirit, kësaj anë iu keput edhe Bjeshka ne Veleeik, kështu që Traboini e Drumja kanë për bjeshke Eemerin, Bukuviqin kah Tebanat e Vuksanas. Për t'u furnizua me ujë kanë pasur Gezojt shpelle 20 m e thelle ku përmes shkallesh te gurta i afroheshin ujit për t'u furnizuar. Edhe Korita dikur ka qenë e Hotit, por ja hoqën dorë. E Hotit ka qenë edhe Smutigorja e vellezerve Gjelae (Gjelajve) përmbi Vermosh, por mbeti pa te, sepse, edhe sot shihen vorret e Hotjaneve ne ato brigje: burra, gra, fëmijë te mbytur, e pra qysh atëherë Hoti nuk ka dalë me ne ato bjeshke. Në baze të kallëzimeve të burrave të moshuar te Shkrelit, paraqitja e bjeshkëve të kësaj pjesë të Malësisë së Madhe, ka qenë :
* 1. Zagora : Një pjesë te Fushe-Zezes dhe pjesën e Draganit.
* 2. Vrithi : Troshanin, një pjesë Fushe-Zezë në Glecan Graban.
* 3. Dedajt : Brushkullin dhe një pjesë te Koriles.
* 4. Bzhezh Eek Dedajt : Korile, Gryke Lugje, Negovan.
* 5. Xhajet : Draganine. 
* 6. Ducajt : Kamshallin dhe Breg-Beqen e pak Gryke - Lugje.
* 7. majat : Mshitel e pak Gryke-Lugje. 

Gruda deri diku e ka zëvendësuar bjeshkën, që nuk e ka pasur, me freskinë e njomësinë e Lumit Cem që e përshkon përmes Grudën. Shumë shtepi të Grudës janë ulur ne Lug te Cemit e kanë kalur pjesën më të nxehte të verës.
Allez Ola Olé

**Allez! Ola! Olé!** është një këngë nga Jessy Matador, këngë kjo që do riprezantojë Francën në festivalin Evropian të këngës 2010 që do mbahet në Oslo.

## Referimet
Ali Oseku

**Ali Riza Oseku** (Tiranë, 23 shkurt 1944 - 2 prill 2024) ka qenë piktor shqiptar.

## Biografia 
U lind në Tiranë në një familje me prejardhje nga Gjakova, i biri i Bajramit dhe Sadijes.

Ndoqi shkollimin artistik në liceun artistik "Jordan Misja" ndër vitet 1959-1963, më tej thelloi studimet për pikturë në Institutin e Lartë të Arteve po në Tiranë. Më 1970 u emërua skenograf i Teatrit të Operas dhe Baletit.

Prej dënimit të të ashtuquajturit "grupit të kulturës" u transferua për "riedukim" në Elbasan,

Më 1975 u burgos për arsye politike dhe tendenca moderniste në art, dënimin e shleu në burgun e Spaçit. Lirohet nga burgu më 1979 dhe lejohet të kthehet në Tiranë si punëtor krahu deri më 1991, pa të drejtë për të ekspozuar punët e veta.

Me ndryshimet demokratike angazhohet si kurator arti në Galerinë Kombëtare ndër vitet 1991-1998. Më tej u bë pedagog, profesor i asociuar dhe shef i Katedrës së Grafikës në Akademinë e Arteve të Bukura deri më 2014.

Pas 2014 zhvilloi veprimtarinë e lirë si piktor.

## Referime
Kampi i përqëndrimit Treblinka

**Treblinka II** ishte një kamp nazist gjerman shfarosjes në Polonia e pushtuar gjatë Luftës së Dytë Botërore.  Midis korrik 1942 dhe tetorit 1943, rreth 850.000 njerëz u vranë atje,[1] më shumë se 800.000 prej të cilëve kanë qenë hebrejnte,[2] përfshirë disa mijë jevgj dhe dy mije rome (cigan).  Kampi u mbyll pas një revoltë, gjatë të cilit një gjermanët disa u vranë dhe një numër i vogël i të burgosurve shpëtoi.  Treblinka aty pranë ishte një kamp i punës së detyruar dhe komplekse administrative në mbështetje të kampit të vdekjes.  Treblinka kam vepruar midis 1941 dhe 1944.  Në këtë kohë gjysma e 20.000 të burgosurve vdiq nga ekzekutimi, lodhje, ose keqtrajtim. Treblinka burgosur kam punuar në ose gropë afër zhavorr apo zonë të ujitjes.[3]
Sistemi i drejtpërdrejtë për transliterimin e gjuhës bullgare

**Sistemi i drejtpërdrejtë** (anglisht: *Streamlined System*) është sistemi zyrtar bullgar për të transliterim të gjuhës bullgare në alfabetin latin, i përcaktuar nga tabela e mëposhtme:

Përveç Bullgarisë, ky sistem është zyrtare për OKB-në, por edhe për SHBA dhe Britania e Madhe.

## Historiku përdorim 
Sistemi është krijuar nga Ljubomir Ivanov në Institutin e Matematikë dhe Informatikë në Akademinë Bullgare të Shkencave në vitin 1995.  Fillimisht, më 2 mars 1995 u prezantua sistemi për të shërbyer për të alfabetit latin e emrave gjeografik bullgare në Antarktis.  Më pas, sistemi u miratua me dekrete të Qeverisë bullgare në vitin 2000 dhe 2006, dhe së fundi nga Ligjin e transliterim të miratuar në vitin 2009. Ivanov propozon duke përdorur qasjen e tij romanizimit për alfabetet cirilik të gjuhëve të tjera sllave, sidomos alfabetin rus.

## Ilustrim 
Shembull. Neni 1 i Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut):

## Shiko dhe këtë 
* Gjuha bullgare
* Alfabeti cirilik
* Alfabeti latin

## Referimet
Kalamari

**Kalamari** është një bend nga Sllovenia.

## Festivali Evropian i Këngës 2010
**Kalamari** në bashkpunim me Rok Žlindra, do riprezantojnë Slloveninë në Festivalin Evropian të Këngës 2010, që do mbahet në Oslo.

## Referimet
Vërlen

'''''' është një fshat në [[Republiken e Shqipërise
## Gjeografia 
## Demografia 
## Ekonomia 
## Historia 
## Shih dhe këtë 
## Lidhje të jashtme
Hristos Haxinasios

**Hristos Haxinasios** është një këngëtarë nga Greqia.

## Festivali Evropian i Këngës 2010 
Haxinasios, është kandiduar në finalen kombëtare të Greqisë për Festivalin Evropian të Këngës 2010 këtë vit, që do mbahet në Oslo.

## Referimet
Sunny Balxi

**Sunny Baltzi** është një këngëtarë Grek.

## Eurosong 2010 
Sunny Baltzi është kandiduar të marrë pjesë në finalen e madhe të Greqisë për Eurosongun 2010 që do mbahet në Oslo.
Qytetërimi Maja

right|parapamje|300px
parapamje|right|300px
**Qytetërimi Maja** është qytetërimi i lashtë në Amerikën e Mesme. I njohur me monumente arkitektonike si dhe në matematikë dhe astronomi. Shumë nga arritjet e tij i përkasin periudhës së tyre të artë.

Nga viti 250, deri në viitn 900. Në kohën e kulminacionit, ka qenë një ndër qytetërimet më të zhvilluara që në aspektin kulturor ka qenë shoqëria më dinamike në botë. Hapësira e qytetërimit Maja është shtrirë në pjesën veriore të Amerikës Qendrore dhe ka përfshi Guatemalën e sotme, Belizen, Hondurasin perëndimorë, Salvadorin si dhe Meksikën Jugore dhe Gadishullin Jukatan.

## Shiko edhe 
* Populli Maja
* Aztekët
* Çiçen Ica
* Tenochtitlán
* Epoka parakolumbiane
* Piramidat mezoamerikane
* Mbretëria e Inkasve
* Maçu Piçu

## Referenca
Hadise

**Hadise** e lindur si **Hadise Açıkgöz** (u lind më 22 tetor 1985 në Mol të Belgjikës) dhe është këngëtare nga Turqia.  Karriera e këngëtares Hadise filloi në vitin 2003 në Idool (Idolin-Show-in për talent në Belgjikë) në vitin 2003 ku ajo mbërriti deri në gjysëm-finale.  Këngët e saj kanë qenë në gjuhën Turke dhe Angleze, gjithsesi pavarësisht karrierës së këndimit ajo ka prezantuar edhe shumë show-e në Belgjikë dhe Turqi.

Në vitin 2009 Hadise riprezantoi Turqinë në Festivalin Evropian të Këngës 2009, ku u mbajt në kryeqytetin e Rusisë, Moskë. Kënga me të cilën Hadise prezantohej ishte Düm Tek Tek, e cila u rendit e 2-ta në gjysëm-finale dhe e 4-ta në finale me 177 pikë nga Evropa.
Second Skin

**Second Skin** është një artist nga Greqia.

## Eurosong 2010 
Second Skin bashkë  me Sunny Baltzi janë kandiduar për finalen e madhe të Greqisë për Eurosong 2010 këtë vit.
Manos Pyrovolakis

**Manos Pyrovolakis** është këngëtarë nga Greqia.

## Biografia
lindi në 2 Shtator 1970 në Athinë nga prindër Kretas dhe në moshën 13 vjeç ai kishte kontaktin e tij të parë me Lyra Kretane, nën tutelën e Georgios Vyzirianakis. Ai studioi në Universitetin Teknik Kombëtar të Athinës (Departamenti i Inxhinierisë Mekanike Detare) dhe, duke vazhduar përfshirjen e tij me lirën, bëri paraqitjet e tij të para duke marrë pjesë në programet muzikore tradicionale të ERT. Ai ka ndjekur klasat e harmonisë bashkëkohore me Michalis Rozakis, ndërsa ai ka një diplomë në këndim bashkëkohor me Toula Katsafana në Konservatorin Kombëtar, harmoni dhe kundërvënie me Spyros Klapsis dhe Fougas me Michalis Travlos.
## Karriera
## Diskografia
## Eurosong 2010 
Pyrovolakis është kandiduar si pjesëmarrës në finalen e madhe të Greqisë për Euro song 2010 që do mbahet në Oslo.