Natascha Kampusch

**Natascha Maria Kampusch** (lindur më 17 shkurt 1988) është një autore austriake dhe ish-prezantuese e emisioneve. Në moshën 10-vjeçare, më 2 mars 1998, ajo ishte rrëmbyer dhe u mbajt në një bodrum të fshehtë nga rrëmbimi i saj nga Wolfgang Přiklopil për më shumë se tetë vjet, derisa u arratis më 23 gusht 2006. Pas arratisjes së saj, Přiklopil vrau veten duke dalë para një treni në një stacion aty pranë. Ajo ka shkruar një libër për sprovën e saj, *3096 Days* (2010), i cili më vonë u përshtat në a film dhe u publikua në 2013.

## Jeta e hershme 
Kampusch u rrit nga nëna e saj, **Brigitta Sirny** (i mbiquajtur Kampusch), dhe babai i saj, **Ludwig Koch**, në Vjenë. Familja e Kampusch përfshinte dy motra të rritura dhe pesë mbesa dhe nipër. Sirny dhe Koch u ndanë ndërsa Kampusch ishte ende fëmijë dhe u divorcuan pas rrëmbimit të saj. Kampusch kaloi kohë me të dy dhe ishte kthyer në shtëpinë e nënës së saj nga një pushim me Koch një ditë para rrëmbimit të saj. Në kohën e rrëmbimit të saj, ajo ishte nxënëse në shkollën fillore Brioschiweg.

### Polemika 
Ludwig Adamovich, kreu i një komisioni të posaçëm që shqyrton dështimet e mundshme të policisë në hetimin e rrëmbimit, pohoi se koha kur Kampusch u burgos "ishte gjithmonë më e mirë se ajo që ajo kishte njohur deri atëherë". Ky vlerësim u mohua nga Brigitta Sirny, dhe deklarata e Adamovich ishte në një raport lajmesh nga një gjykatë penale; dënimi i tij u anulua më vonë në apel.

Në librin e Kampusch në vitin 2010 për rrëmbimin e saj, , ajo deklaroi se prindërit e saj e goditën me shuplakë dhe se ajo po mendonte të vetëvritej në ditën e rrëmbimit të saj. Megjithatë, Kampusch pohoi se nëna e saj nuk ishte abuzive dhe se jeta e saj në shtëpi ishte më e mirë se jeta në robëri. edhe pse Kampusch nuk raportoi një burrë të dytë të pranishëm. Pasoi një përpjekje masive e policisë në të cilën u ekzaminuan 776 furgona, duke përfshirë atë të rrëmbyesit të saj Přiklopil, i cili jetoi rreth gjysmë ore nga Vjena me makinë në qytetin e Austrisë së Poshtme Strasshof an der Nordbahn afër Gänserndorf. Ai ka deklaruar se mëngjesin e rrëmbimit ka qenë i vetëm në shtëpi dhe policia ka mbetur e kënaqur me shpjegimin e tij se po përdorte mikrobusin për të transportuar rrënojat nga ndërtimi i shtëpisë së tij.

U ngritën spekulime për pornografi për fëmijë unaza ose vjedhje organesh, drejtuesit e zyrtarëve për të hetuar gjithashtu lidhjet e mundshme me krimet e vrasësit serial francez Michel Fourniret. Kampusch kishte mbajtur me vete pasaportën kur ajo u largua, pasi ajo kishte qenë në një udhëtim familjar në Hungari disa ditë më parë, kështu që policia e zgjati kërkimin jashtë vendit. Akuzat kundër familjes së Kampusch e komplikuan çështjen edhe më shumë.

### Robëria 
Gjatë tetë viteve të robërisë së saj, Kampusch u mbajt në një bodrum të vogël poshtë garazhit të Přiklopil. Hyrja ishte e fshehur pas një dollapi. Bodrumi kishte vetëm 5m² hapësirë. Ajo kishte një derë prej betoni dhe ishte e përforcuar me çelik. Dhoma nuk kishte dritare dhe ishte e papërshkueshme nga zëri. Për gjashtë muajt e parë të robërisë së saj, Kampusch nuk u lejua të dilte nga dhoma në asnjë moment, dhe për disa vite të robërisë së saj, ajo nuk u lejua të largohej nga hapësira e vogël gjatë natës. Më pas, ajo kalonte shumë kohë lart në pjesën tjetër të shtëpisë, por çdo natë dërgohej përsëri në dhomë për të fjetur, si dhe kur Přiklopil ishte në punë.

Në vitet e mëvonshme, ajo u pa vetëm jashtë në kopsht, dhe partneri i biznesit i Přiklopil kishte thënë se Kampusch dukej i qetë dhe i lumtur kur ai thirri në shtëpinë e tij për të marrë hua një rimorkio. Pas ditëlindjes së saj të 18-të, ajo u lejua të dilte nga shtëpia me Přiklopil, por rrëmbyesi i saj e kërcënoi se do ta vriste nëse ajo bënte ndonjë zhurmë. Më vonë ai e mori atë në një udhëtim skijimi në një vendpushim afër Vjenës për disa orë. Fillimisht ajo mohoi që ata të kishin bërë udhëtimin, por në fund pranoi se ishte e vërtetë, ndonëse tha se nuk kishte mundësi të arratisej gjatë asaj kohe.

Sipas deklaratës zyrtare të Kampusch pas arratisjes së saj, Přiklopil dhe ajo ngriheshin herët çdo mëngjes për të ngrënë mëngjes së bashku. Přiklopil i dha libra, kështu që ajo u edukua. Ajo nuk e ndjeu se i kishte munguar asgjë gjatë burgimit, por theksoi se “i kam kursyer vetes shumë gjëra, nuk kam filluar të pi duhan e as të pijë dhe nuk kam qëndruar në shoqëri të keqe”, por gjithashtu ka thënë: “Ishte një vend për dëshpërim”. Asaj iu dha një televizor dhe radio për të kaluar kohën, megjithëse fillimisht iu lejua të shikonte vetëm programe të regjistruara dhe të dëgjonte radio stacione të huaja, në mënyrë që të mos ishte në dijeni të kërkimit të publikuar për të.  Në një moment ajo tentoi të arratisej duke u hedhur nga një makinë.

Një pjesë e madhe e kohës së Kampusch në katin e sipërm kaloi duke bërë punët e shtëpisë për Přiklopil dhe duke gatuar për të. Dietmar Ecker, këshilltari për media i Kampusch, tha se Přiklopil "e rrifte aq keq sa mezi mund të ecte". Přiklopil do ta vriste urie për ta bërë atë fizikisht të dobët dhe të paaftë për të shpëtuar.

Přiklopil e kishte paralajmëruar Kampusch-un se dyert dhe dritaret e shtëpisë ishin të bllokuara me eksploziv të fortë. Ai gjithashtu pretendoi se mbante një armë dhe se do ta vriste atë dhe fqinjët nëse ajo do të përpiqej të arratisej. Sidoqoftë, Kampusch në një rast fantazoi për t'i prerë kokën me sëpatë, megjithëse ajo e hodhi poshtë shpejt idenë. Ajo gjithashtu u përpoq të bënte zhurmë gjatë viteve të para të robërisë duke hedhur shishe me ujë kundër mureve. Ajo tha se në udhëtimet me Přiklopil, kishte tentuar të tërhiqte vëmendjen, por më kot.

### Arratisja 
18-vjeçarja Kampusch u arratis nga shtëpia e Přiklopil më 23 gusht 2006. Në orën 12:53 m.d., ajo po pastronte dhe po fshinte furgonin e bardhë të rrëmbyesit të saj në kopsht kur Přiklopil mori një telefonatë në telefonin e tij celular. Për shkak të zhurmës së madhe të vakumit, ai u largua për të marrë telefonatën. Kampusch e la fshesën me korrent duke vrapuar dhe iku, pa u parë nga Přiklopil, i cili e përfundoi telefonatën pa asnjë shenjë shqetësimi ose shpërqendrimi. Kampusch vrapoi për rreth 200 metra (218 jard) nëpër kopshtet fqinje dhe një rrugë, duke kërcyer gardhe dhe duke u kërkuar kalimtarëve të thërrisnin policinë, por ata nuk i kushtuan vëmendje. Pas rreth pesë minutash, ajo trokiti në dritaren e një fqinjeje 71-vjeçare të njohur si Inge T, duke thënë: "Unë jam Natascha Kampusch". Komshiu kishte telefonuar policinë, e cila ka mbërritur në orën 13:04. Më vonë, Kampusch u dërgua në stacionin e policisë në qytetin Deutsch-Wagram.

Kampusch u identifikua nga një mbresë në trupin e saj, nga pasaporta e saj (e cila u gjet në dhomën ku ajo ishte mbajtur) dhe nga testet e ADN-së. Ajo ishte në gjendje të mirë fizike, edhe pse ajo dukej e zbehtë dhe e tronditur dhe vetëm peshonte ; ajo e kishte peshën  kur ajo u zhduk tetë vjet më parë. Indeksi i saj i masës trupore kishte arritur deri në 14.8 (BMI normale: 18.5 deri në 24.9), dhe ajo u rrit vetëm 15 cm (5.9 in) gjatë robërisë së saj.

### Intervista 
Pas raportimeve të "qindra kërkesave për një intervistë" me adoleshentin, "me media që ofronin shuma të mëdha parash", Kampusch u intervistua nga transmetuesi publik austriak ORF. Intervista u transmetua më 6 shtator 2006 me miratimin e saj. ORF nuk pagoi një tarifë për intervistën e saj por ranë dakord të përcjellin çdo të ardhur nga shitja e intervistës në kanale të tjera, të parashikuara në gjithsej 300,000 euro, për t'u dhuruar grave në Afrikë dhe Meksikë nga Kampusch.

### Shtëpia 
[parapamje|Shtëpia e Wolfgang Přiklopil, Heinestrasse 60, në [Strasshof, ku Kampusch u mbajt e rrëmbyer]]
Shtëpia ku u burgos Kampusch u ndërtua nga gjyshi i Přiklopil, Oskar Přiklopil, pas Luftës së Dytë Botërore. Kur u afrua përvjetori i tretë i arratisjes së saj, u zbulua se ajo ishte bërë një vizitore e rregullt në pronë dhe po e pastronte atë.

Në janar 2010, Kampusch tha se e kishte ruajtur shtëpinë sepse ishte një pjesë e madhe e viteve të saj të formimit, duke deklaruar gjithashtu se ajo do të mbushte bodrumin nëse ajo shitet ndonjëherë, e bindur se nuk do të bëhet kurrë një muze makabër për të humburit e saj. adoleshencës. Në vitin 2011, bodrumi u plotësua;  Kampusch ende e zotëronte shtëpinë.

## Referime