open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Star TV

**Star TV** është një kanal televiziv turk kombëtar, i themeluar në vitin 1989 dhe lancuar në vitin 1990. Ai është në pronësi të Doğuş Media Group të Ferit Şahenk që nga viti 2011.

## Historia 
Themeluar nga Cem Uzan dhe Ahmet Özal në 1989 si Magic Box, Star TV është kanali i parë televiziv privat i Turqisë. Kanali filloi provat teknike më 5 maj 1990. Për pak kohë në fillim të viteve 1990, ai u quajt Star Magic Box sepse emri "Star 1" ishte i mbrojtur nga një korporatë tjetër mediatike. Logoja e saj e parë ishte një S me ngjyrë blu me një yll mbi të, përpara se të shndërrohej në të kuqe sa filluan vitet 2000.

Star TV transmetoi për herë të parë në Turqi shumë seriale të njohura botërore. Midis tyre ishin *The A-Team*, *Magnum, PI,* *Simon & Simon*, *MacGyver*, *Days of Our Lives*, *M*A*S*H*, *Lassie*, *Murphy Brown*, *Perfect Strangers*, *Dragnet*, *Charles in Charge*, *The Jeffersons*, *Twin Peaks*, *Married... with Children*, *The Bold and the Beautiful*, *General Hospital*, *All My Children*, *Santa Barbara*, *Another World*, *Dallas*, *21 Jump Street*, *Miami Vice*, *The Equalizer*, *Star Trek: The Next Generation*, *Wiseguy*, *Leave It to Beaver*, *Hunter*, ''Who's the Boss?*, *Gimme a Break!*, *Murder, She Wrote*, *Mission: Impossible*, *Time Trax*, *Out of This World* dhe *Airwolf''.

Kanali është gjithashtu i pari privat turk që filloi transmetimin digjital në 1999.

Në shkurt 2004, Star TV u sekuestrua nga fondet turke të sigurimit të kursimeve dhe depozitave (TMSF) së bashku me asete të tjera mediatike, duke përfshirë shtatë stacione radiofonike, një gazetë dhe një televizion tjetër të Grupit Uzan, për të mbuluar borxhet ndaj Thesari që rezulton nga marrja në dorëzim e İmar Bankası dhe Adabank. TMSF nxori në ankand Star TV dhe u ble nga Isil Television Broadcasting Corp. i Dogan Media Group, i cili ofroi ofertën më të lartë prej 306.5 milion dollarë në ankand në shtator 2005. 

Star TV u shit nga Doğan Holding te Doğuş Media Group më 17 tetor 2011, për 327 milionë dollarë. 

## Programet 
## Star TV HD 
Star TV filloi transmetimin në HD më 29 maj 2009. Është kanali i dytë aktiv HD në Turqi pas Kanal D.

Kanali transmeton edhe në Evropë me emrin **Euro Star,** me ndryshimin e mostransmetimit live të ndeshjeve së Ligës së Kampionëve. Euro Star ka prodhimet vetanake përveç prodhimeve të Star TV.

## Referime 
## Linqe të jashtme 
* Faqja zyrtare (në turqisht)
Sensori

Një **sensor** është një pajisje që prodhon një sinjal dalës me qëllim që të ndjejë një fenomen fizik. Në përkufizimin më të gjerë, një sensor është një pajisje, modul, makinë ose nënsistem që zbulon ngjarje ose ndryshime në mjedisin e tij dhe dërgon informacionin në elektronikë të tjerë, shpesh një procesor kompjuteri.

Sensorët përdoren në objekte të përditshme si butonat e ashensorit të ndjeshëm ndaj prekjes (sensori i prekshëm) dhe llambat që zbehen ose ndriçohen duke prekur bazën, dhe në aplikime të panumërta për të cilat shumica e njerëzve nuk janë kurrë të vetëdijshëm. Me përparimet në mikromakineri dhe platformat e mikrokontrolluesve të lehtë për t'u përdorur, përdorimet e sensorëve janë zgjeruar përtej fushave tradicionale të matjes së temperaturës, presionit dhe rrjedhës, për shembull në sensorët MARG.

Sensorët analogë të tillë si potenciometrat dhe rezistorët me ndjeshmëri të forcës përdoren ende gjerësisht. Aplikimet e tyre përfshijnë prodhimin dhe makineritë, aeroplanët dhe hapësirën ajrore, makinat, mjekësinë, robotikën dhe shumë aspekte të tjera të jetës sonë të përditshme. Ekziston një gamë e gjerë sensorësh të tjerë që matin vetitë kimike dhe fizike të materialeve, duke përfshirë sensorë optikë për matjen e indeksit të thyerjes, sensorë vibrimi për matjen e viskozitetit të lëngut dhe sensorë elektro-kimikë për monitorimin e pH të lëngjeve.

Ndjeshmëria e një sensori tregon se sa ndryshon prodhimi i tij kur ndryshon sasia e hyrjes që mat. Për shembull, nëse merkuri në një termometër lëviz 1 cm kur temperatura ndryshon me 1 °C, ndjeshmëria e tij është 1 cm/°C (në thelb është pjerrësia dy/dx duke supozuar një karakteristikë lineare). Disa sensorë gjithashtu mund të ndikojnë në atë që matin; për shembull, një termometër i temperaturës së dhomës i futur në një filxhan të nxehtë me lëng ftoh lëngun ndërsa lëngu ngroh termometrin. Sensorët zakonisht projektohen për të pasur një efekt të vogël në atë që matet; zvogëlimi i sensorit shpesh e përmirëson këtë dhe mund të sjellë avantazhe të tjera.

Progresi teknologjik lejon që gjithnjë e më shumë sensorë të prodhohen në një shkallë mikroskopike si mikrosensorë duke përdorur teknologjinë MEMS. Në shumicën e rasteve, një mikrosensor arrin një kohë matje dukshëm më të shpejtë dhe ndjeshmëri më të lartë në krahasim me qasjet makroskopike. Për shkak të rritjes së kërkesës për informacion të shpejtë, të përballueshëm dhe të besueshëm në botën e sotme, sensorët e disponueshëm - pajisje me kosto të ulët dhe të lehtë për t'u përdorur për monitorim afatshkurtër ose matje me një shkrepje - kanë fituar kohët e fundit një rëndësi në rritje. Duke përdorur këtë klasë sensorësh, informacioni analitik kritik mund të merret nga kushdo, kudo dhe në çdo kohë, pa pasur nevojë për rikalibrim dhe pa u shqetësuar për ndotjen.

## Shiko edhe 
* Llamba LED

## Referime
Bullgaria e Vjetër e Madhe

**Bullgaria e Vjetër e Madhe** ose **Bullgaria e Madhe** (Greqishtja mesjetare: Παλαιά Μεγάλη Βουλγαρία, *Palaiá Megálē Voulgaría*), e njohur gjithashtu shpesh me emrat latinë *Magna Bulgaria* dhe *Patria Onoguria* ("Toka e Onogurëve"), ishte një perandori nomade turkik e shekullit të 7-të e formuar nga Onogur-Bullgarë në stepën perëndimore Pontiko-Kaspike (Ukraina moderne jugore dhe Rusia jugperëndimore). Bullgaria e Madhe fillimisht ishte e përqendruar midis Dniester dhe Vollgës së poshtme.

Kryeqyteti origjinal ishte Phanagoria në Gadishullin Taman midis deteve të Zi dhe Azov. Në mesin e shekullit të 7-të, Bullgaria e Madhe u zgjerua në perëndim për të përfshirë territorin avar dhe u përqendrua në Poltava. Megjithatë, gjatë fundit të shekullit të 7-të, një aleancë avaro-sllave në perëndim, dhe khazarët në lindje, mundën proto-bullgarët dhe Bullgaria e Madhe u shpërbë. Shtetet pasardhëse janë Perandoria e Parë Bullgare dhe Bullgaria e Vollgës.

parapamje|djathtas|300px|Vendbanimet protobullgare në shekujt VI-VII.

## Themelimi 
parapamje|300px|djathtas|Ndryshimet territoriale të ish-Bullgarisë së madhe ndër vite.
Midis viteve 630 dhe 635, Kubrat arriti të bashkonte dy fiset kryesore protobullgare, Kutrigurët dhe Utigurët, nën komandën e tij, duke krijuar një konfederatë të fuqishme të njohur nga autorët mesjetarë si "Bullgaria e Vjetër e Madhe" ose *Patria Onoguria*. Sipas disa studiuesve, më saktë quhet Perandoria Onogundur-Bullgare.

Disa historianë përfshijnë avarët e mundur në mesin e nënshtetasve të tyre dhe vendosin kufijtë e tyre perëndimorë në fushën e Panonisë. Kryeqyteti i saj supozohet të ketë qenë i vendosur në qytetin antik të Phanagoria, në Gadishullin Taman. Varri i Kubratit u zbulua në vitin 1912 në Pereshchepina, Ukraine.

## Shpërbërja dhe shtetet pasardhëse 
Ngjarjet që ndodhën pas vdekjes së Kubratit përshkruhen nga patriarku bizantin Nikefori I. Varrosjet e kuajve janë karakteristikë për nomadët e kuajve të Azisë Qendrore, nga ku rezulton se këto varre u korrespondojnë bullgarëve të Molizës dhe Kampanisë.

### Protobullgarë kaukazianë/balkaro 
Pasuesit e Batbayan, të njohur si "bullgarët e zinj", mbetën në tokat e tyre stërgjyshore dhe u nënshtruan shpejt nga khazarët. Disa besojnë se balkarët e sotëm janë pasardhës të hordhisë Batbayan, edhe pse ata e quajnë veten Malkaros (pas lumit Malka) dhe flasin një gjuhë turkike të ngjashme me Kipchak.

### Perandoria e Parë Bullgare 
Pasi shteti u shpërbë nën sulmin e khazarëve në vitin 668, Asparuh ndau rrugët me vëllezërit e tij dhe udhëhoqi disa nga bullgarët të kërkonin një shtëpi të sigurt. Ai u pasua nga 30,000 deri në 50,000 bullgarë.

Pas [[|Beteja e Ongalit|Betejës së Ongalit]], Asparuh themeloi Perandorinë e Parë Bullgare, e cila u njoh zyrtarisht si shtet i pavarur nga Perandoria Bizantine në vitin 681.

## Referime 
## Sources
* 
*
Agron Buxhaku

**Agron Buxhaku** është një politikan shqiptar nga Maqedonia e Veriut .

## Biografia 
Ai ka lindur në vitin 1957 në qytetin e Dibrës . Nga arsimi është politolog. Në vitin 2004 ka qenë Ministër i Transportit dhe Lidhjeve për disa muaj. Anëtar i Bashkimit Demokratik për Integrim .  . Ka qenë deputet në periudhën 2002-2006.

Në vitin 2009 është emëruar ambasador i Republikës së Maqedonisë në Francë, ndërsa në vitin 2013 fillon një mandat të dytë si ambasador në Francë.

## Shih edhe 
* Qeveria e Maqedonisë së Veriut
* Shqiptarët në Maqedoninë e Veriut

## Referime
Më bekoi pa gjuhë

**Më bekoi pa gjuhë** libër me autor Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1971 nga "Rilindja". Libri ka 69 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Jeta gabon

**Jeta gabon** libër me autor Rrahman Dedaj, red. Nazmi Rrahmani, red. Sabri Hamiti, viz. Salih Lutolli. Botuar në Prishtinë në vitin 1990 nga "Rilindja". Libri ka 119 faqe dhe me ilustrime. Botimi i 2-të.

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Ditar mërgimi

**Ditar mërgimi**

Autor: Shefqet Dibrani

Redaktor: Rrahman Dedaj

Vendi i botimit: Prishtinë

Botuar nga: Rilindja

Viti i botimit: 1998

Faqet: 118 f.

Përmasat: 20 cm

Seria: Biblioteka Drita

Ditar Mërgimi  është një vepër poetike nga autori shqiptar Shefqet Dibrani, botuar në vitin 1998 në Prishtinë nga shtëpia botuese “Rilindja.” Libri është pjesë e serisë së njohur “Biblioteka Drita,” e cila synon të pasurojë letërsinë shqipe dhe të afirmojë zërat letrarë bashkëkohorë. Me një redaktim nga poeti i njohur Rrahman Dedaj, ky libër përfaqëson një përpjekje të thellë për të trajtuar temat e mërgimit, identitetit dhe lidhjes shpirtërore me atdheun.

Ditar Mërgimi përmban poezi që pasqyrojnë përvojën emocionale dhe shpirtërore të mërgimit. Përmes vargjeve të tij, Dibrani rrëfen jetën në diasporë, përballjen me vetminë dhe nostalgjinë për vendlindjen. Tekstet poetike janë një ditar personal dhe kolektiv, ku autori përpiqet të artikulojë ndjenjat e një brezi të ndarë nga atdheu për shkak të kushteve socio-politike të kohës.

Temat kryesore të librit përfshijnë:

* Nostalgjinë: Malli për atdheun dhe kujtimet për jetën e mëparshme.
* Përballjen me të huajën: Procesi i integrimit në një realitet të ri dhe ndjenjat e humbjes së identitetit kulturor.
* Dashuria për Kosovën: Poeti përshkruan Kosovën si një vend të dashur dhe të shenjtë, të cilit i përkushton vargje të zjarrta.

Në këtë vepër, stili i Dibranit është emocional dhe i ngjeshur, i mbushur me figura stilistike që reflektojnë përvojën e tij personale dhe të komunitetit të mërguar shqiptar. Vargjet shpesh përshkruhen nga një tonalitet melankolik, por edhe nga një frymë rezistence dhe krenarie.

Struktura poetike është e lirë dhe e hapur, duke i dhënë hapësirë lexuesit të ndjejë intensitetin emocional të autorit. Dibrani përdor një gjuhë të pasur e të figurshme, duke kombinuar elemente tradicionale të poezisë shqipe me teknika bashkëkohore.

Ditar Mërgimi është një kontribut i rëndësishëm në letërsinë shqiptare të diasporës. Ai reflekton realitetin e mijëra shqiptarëve që u larguan nga Kosova për arsye ekonomike, sociale dhe politike gjatë viteve të vështira të fundit të shekullit XX. Përmes këtij libri, Shefqet Dibrani zë një vend të veçantë në letërsinë shqipe, duke sjellë një zë autentik për përvojën e mërgimit.

Libri është botuar pa çmim dhe pa tirazh të specifikuar, duke reflektuar ndoshta vështirësitë e kohës për botimin e letërsisë shqipe. Ky detaj thekson përkushtimin e autorit dhe redaktorit për të sjellë në dritë një vepër të rëndësishme pavarësisht sfidave.

Ky artikull përshkruan përmbajtjen dhe kontekstin e librit Ditar Mërgimi, duke i dhënë lexuesit një pasqyrë të qartë mbi rëndësinë e tij në letrat shqipe.

## Referime
Nyjëzim (poezi)

**Nyjëzim**  poezi me autor Ali Jakupi, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1997 nga "Rilindja". Libri ka 117 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Mollë e kuqe (poezi)

**Mollë e kuqe** libër poezi me autor Selman Konjusha, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1996 nga "Rilindja". Libri ka 95 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Olivera Injac

**Olivera Injac** (1976) është një profesoreshë universiteti malazeze e sigurisë dhe politikane që shërben si kryetare e komunës së Podgoricës që nga 13 prilli 2023. Ajo shërbeu si ministre e mbrojtjes në Qeverinë e Malit të Zi dhe në kabinetin e Zdravko Krivokapić nga 4 dhjetori 2020 deri më 28 prill 2022.       

## Biografia 
Injac ka lindur në vitin 1976 në Titograd, SR Mali i Zi, RSF Jugosllavi . Injac u diplomua në Fakultetin Filozofik në Nikshiq në vitin 1999, ndërsa studimet pasuniversitare i përfundoi në vitin 2005 në Fakultetin e Shkencave Politike në Podgoricë . Magjistraturën e ka mbrojtur në Fakultetin e Shkencave Politike në Podgoricë, ndërsa doktoron me temën “Aspekti kulturor i sigurisë ndërkombëtare”, në janar 2011. 

## Karriera 
Ajo ka qenë e punësuar në Ministrinë e Punëve të Brendshme të Malit të Zi nga viti 2000 deri në vitin 2007, si pjesë e Shërbimeve të Sigurisë Publike dhe Departamentit të Analitikës, si këshilltare dhe analiste e pavarur. Në Universitetin e Donja Goricës në Podgoricë, ajo është e punësuar që nga viti 2008, si profesoreshë e sigurisë. Ajo është e vetmja profesoreshë e sigurisë në Mal të Zi.  

Më 27 nëntor 2020, kryeministri i mandatuar i Malit të Zi, Zdravko Krivokapiq, e emëroi atë kandidate për Ministre të Mbrojtjes në kabinetin e ri qeveritar të Malit të Zi.  Ajo shërbeu deri më 28 prill 2022 kur u formua qeveria e re. 

Në gusht 2022, ajo iu bashkua Europa Tani (PES) e sapothemeluar, e udhëhequr nga ish-ministrat Milojko Spajić dhe Jakov Milatović  dhe u bë nënkryetare e saj.  Ajo mori pozitën e dytë  në listën zgjedhore të PES për zgjedhjet lokale 2022 në Podgoricë dhe u zgjodh në Kuvendin e Qytetit. Më 7 prill 2023, kryesia e PES-it emëroi Injacin për kryetar të ardhshëm të Podgoricës .  Ajo u betua si kryetare komune më 13 prill 2023, duke pasuar Ivan Vuković .   Ajo është kryetarja e parë femër e Podgoricës. 

## Shih edhe 
* Podgorica
* Komuna e Podgoricës

## Referime
Zemra është zemër

**Zemra është zemër** libër me autor Islam Balaj, red. Rrahman Dedaj, pikt. Salih Lutolli. Botuar në Prishtinë në vitin 1997 nga "Rilindja". Libri ka 72 faqe dhe me ilustrime. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Evropë, ndërgjegjen ku e ke ?

**Evropë, ndërgjegjen ku e ke ?** libër me autor Sulejman Lokaj, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1999 nga "Rilindja". Libri ka 66 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Emblemë nate

**Emblemë nate** : poezi nga Smajl Smaka, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1998 nga "Rilindja". Libri ka 82 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Dy liqej

**Dy liqej**

Autori: Rrahman Dedaj

Gjinia: Poezi për fëmijë

Gjuha: Shqipe

Vendi i botimit: Prishtinë

Shtëpia botuese: Pioneri (botimi i parë), Rilindja (botimi i dytë)

Vitet e botimit: 1967  (botimi i parë), 1972  (botimi i dytë)

Përmasat fizike: 56 faqe (botimi i parë), 55 faqe (botimi i dytë); ilustruar; 20 cm

"Dy liqej" është një përmbledhje poetike për fëmijë nga poeti i njohur shqiptar Rrahman Dedaj. E botuar për herë të parë në vitin 1967 nga shtëpia botuese Pioneri, kjo vepër shquhet për ndjeshmërinë e saj të lartë artistike dhe për stilin e veçantë që e bën atë të dashur për lexuesit e vegjël. Në vitin 1972, libri u ribotua nga shtëpia botuese Rilindja, duke konfirmuar rëndësinë e tij në letërsinë shqipe për fëmijë.

Vepra përmban poezi që i drejtohen imagjinatës së fëmijëve dhe natyrës, duke u fokusuar në lidhjen mes njerëzve dhe mjedisit natyror, veçanërisht duke u frymëzuar nga bukuritë e Kosovës. Titulli "Dy liqej" mund të interpretohet si një metaforë për harmoninë, pasqyrimin dhe dualitetin e përvojave njerëzore.

Në qendër të veprës janë temat si:

* Bukuritë e natyrës shqiptare, me një fokus të veçantë në peizazhin e Kosovës.
* Miqësia, dashuria për jetën dhe ndjeshmëria për botën përreth.
* Reflektimet për mjedisin dhe ekuilibrin natyror.

Poezitë janë të shkruara me një gjuhë të thjeshtë dhe të qartë, duke përdorur figura letrare që janë të kuptueshme për fëmijët, por njëkohësisht tërheqëse edhe për lexuesit e rritur. Ilustrimet që shoqërojnë tekstin shtojnë elemente vizuale që ndihmojnë në tërheqjen e fëmijëve dhe në pasurimin e përvojës letrare.

"Dy liqej" është një shembull i shkëlqyer i kontributit të Rrahman Dedajt në letërsinë për fëmijë në gjuhën shqipe. Ai ka arritur të sjellë një ndjeshmëri të veçantë poetike, duke trajtuar tema universale në një mënyrë të përshtatshme për lexuesit më të rinj. Kjo vepër ka ndihmuar në pasurimin e letërsisë shqiptare për fëmijë dhe ka shërbyer si një urë lidhëse mes traditës dhe modernitetit në poezinë shqipe.

Rrahman Dedaj ishte një poet, shkrimtar dhe përkthyes i njohur shqiptar nga Kosova. Ai është një nga figurat më të rëndësishme të letërsisë bashkëkohore shqipe, me një karrierë të pasur që përfshin poezi, prozë dhe përkthime. Dedaj është i njohur për ndjeshmërinë e tij artistike dhe përkushtimin ndaj pasqyrimit të jetës dhe kulturës shqiptare përmes veprave të tij.

Kjo vepër mbetet një gur i çmuar në fondin e artë të letërsisë për fëmijë, duke frymëzuar breza të tërë lexuesish dhe krijuesish.

## Referime
Heshtja e kallur

**Heshtja e kallur** libër me autor Din Mehmeti, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1972 nga "Rilindja". Libri ka 70 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Me sy kange

**Me sy kange** libër me autor Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1962 nga "Jeta e Re". Libri ka 48 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, lirika.
Numra / Maksut Shehu

**Numra** libër me autor Maksut Shehu, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1973 nga "Rilindja". Libri ka 55 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Udhëtim me korbin

**Udhëtim me korbin** libër me autor Haxhi Vokshi, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1994 nga "Rilindja". Libri ka 75 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Përtej ëndrrës

**Përtej ëndrrës** poezi me autor Jonuz Fetahaj, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1997 nga "Rilindja". Libri ka 101 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Kohë pa këmbë

**Kohë pa këmbë** : poezi nga Raze S. Smajli, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1997 nga "Rilindja". Libri ka 62 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Thirravaje / Musa Ramadani

**Thirravaje** libër me autor Musa Ramadani, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1971 nga "Rilindja". Libri ka 75 faqe. 

Shënime : Letërsia shqipe, poezia.
Pëshurrani i gjyshit

**Pëshurrani i gjyshit** poezi, me autor Rifat Kukaj, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1990 nga "Rilindja". Libri ka 104 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, letërsia për fëmijë, poezia.
Enoku

parapamje|Perëndia e mori Enokun, si tek Zanafilla 5:24: "Dhe Enoku ecte me Perëndinë, por ai nuk ishte, sepse Perëndia e mori". ilustrim nga Figures de la Bible 1728; ilustruar nga Gerard Hoet.
**Enoku** është një figurë biblike dhe patriark përpara përmbytjes së Noeut, dhe djali i Jaredit dhe babai i Metuselahut. Ai ishte i periudhës Antediluvian në Biblën Hebraike.

Teksti i Librit të Zanafillës thotë se Enoku jetoi 365 vjet përpara se të merrej nga Perëndia. Teksti lexon se Enoku "eci me Perëndinë dhe ai nuk ishte më; sepse Perëndia e mori atë" (Zanafilla 5:21-24), që interpretohet si hyrja e Enokut në qiell i gjallë në disa tradita judaike dhe të krishtera dhe interpretohet ndryshe në të tjera.

Enoku është subjekt i shumë traditave hebraike dhe të krishtera. Ai u konsiderua autori i Librit të Enokut dhe u quajt gjithashtu shkruesi i gjykimit. Në Dhiatën e Re, Enoku përmendet në Ungjillin e Lukës, Letrën drejtuar Hebrenjve dhe në Letrën e Judës, e fundit prej të cilave citon gjithashtu prej saj. Në kishën katolike, ortodoksinë lindore dhe ortodoksinë orientale, ai nderohet si shenjt. Në Islam, Enoku identifikohet me **Idrisin** (Arabisht: *Idrīs*) dhe konsiderohet si profet.

Emri i Enokut (Hebraisht: Ḥănōḵ) rrjedh nga (*ḥ-n-ḵ*), që do të thotë të stërvitesh, të nisësh, të përkushtohesh, të përurosh, me (*Ḥănōḵ*) që është forma urdhërore e foljes.

## Enoku në Librin e Zanafillës 
Enoku shfaqet në Librin e Zanafillës të Pentateukut si i shtati nga dhjetë Patriarkët para Përmbytjes. Zanafilla tregon se secili nga patriarkët e para përmbytjes jetoi për disa shekuj. Zanafilla 5 ofron një gjenealogji të këtyre dhjetë figurave (nga Adami te Noeu), duke siguruar moshën në të cilën secili lindi tjetrin dhe moshën e secilës figurë në vdekje. Enoku konsiderohet nga shumë si përjashtim, i cili thuhet se "nuk e sheh vdekjen" (Hebrenjve 11:5). Për më tepër, Zanafilla 5:22–24 thotë se Enoku jetoi për 365 vjet, që është më e shkurtër se Patriarkët e tjerë të para Përmbytjes, të cilët janë regjistruar të gjithë si të vdekur në moshën mbi 700 vjeç. Tregimi i shkurtër i Enokut në Zanafilla 5 përfundon me shënimin e fshehtë se "ai nuk ishte, sepse Perëndia e mori". Kjo ndodh 57 vjet pas vdekjes së Adamit dhe 69 vjet para lindjes së Noes.

## Shiko edhe 
* Enoku 2
* Enoku 3

## Referime
Enoku 1

**Libri i Enokut** apo **Enoku 1** (Hebraisht: *Sēfer Ḥănōḵ*) është një tekst i lashtë fetar apokaliptik hebraik, i atribuar sipas traditës patriarkut Enokut, i cili ishte stërgjyshi i Noeut. Libri i Enokut përmban material unik mbi origjinën e demonëve dhe nefilimëve, pse disa engjëj ranë nga parajsa, një shpjegim se përse përmbytja e Zanafillës ishte moralisht e nevojshme dhe një ekspozim profetik të mbretërimit njëmijëvjeçar të Mesisë. Tre libra i atribuohen tradicionalisht Enokut, duke përfshirë veprat e veçanta Enoku 2 dhe Enoku 3. Asnjë nga tre librat nuk konsiderohet si shkrim kanonik nga shumica e organeve të kishës hebraike ose të krishtera.

Seksionet më të vjetra 1 Enoku (kryesisht në Librin e Vrojtuesve) të tekstit vlerësohet se datojnë rreth 300–200 para Krishtit, dhe pjesa e fundit (Libri i Shëmbëlltyrave) ndoshta në 100 para Krishtit.

Studiuesit modernë besojnë se Enoku fillimisht është shkruar ose në aramaisht ose në hebraisht, gjuhët e përdorura për herë të parë për tekstet hebraike; Efraim Isaku sugjeron se Libri i Enokut, ashtu si Libri i Danielit, është shkruar pjesërisht në aramaisht dhe pjesërisht në hebraisht.  Asnjë version hebraik nuk dihet të ketë mbijetuar. Fragmente të ndryshme aramaike të gjetura në rrotullat e Detit të Vdekur, si dhe fragmente greke dhe latine koine, janë dëshmi se Libri i Enokut ishte i njohur nga hebrenjtë dhe të krishterët e hershëm të Lindjes së Afërt. Ky libër u citua gjithashtu nga disa autorë të shekujve 1 dhe 2 si në Testamentet e Dymbëdhjetë Patriarkëve. Autorët e Besëlidhjes së Re ishin gjithashtu të njohur me disa përmbajtje të tregimit. Një seksion i shkurtër i Enokut 1 (1:9) është cituar në Letrën e Dhiatës së Re të Judës, Juda 1:14–15, dhe i atribuohet atje "Enokut të shtatë nga Adami" (Enokut 1 60:8), megjithëse kjo seksioni i 1 Enoku është një midrash i Ligjit të Përtërirë 33:2. Disa kopje të pjesëve të mëparshme të 1 Enokut u ruajtën midis rrotullave të Detit të Vdekur. Sot, Libri i Enokut mbijeton në tërësinë e tij vetëm në përkthimin Ge'ez (etiopik).

Është pjesë e kanunit biblik të përdorur nga komuniteti hebre etiopian Beta Israel, si dhe nga Kisha e Krishterë Ortodokse Etiopiane Tewahedo. Grupe të tjera hebreje dhe të krishtera në përgjithësi e konsiderojnë atë si jo-kanonike ose jo të frymëzuar, por mund ta pranojnë atë si një interes historik ose teologjik.

## Shiko edhe 
* Enoku
* Enoku 2
* Enoku 3

## Referime
Fire (film 1996)

Fire (sq: zjarr) është një film erotiko, dramatik dhe romantik indo-kanadez i vitit 1996, i shkruar dhe i drejtuar nga Deepa Mehta, me rol kryesor Shabana Azmi dhe Nandita Das.

Fire është një nga filmat e para të Bollywoodit që tregojnë hapur marrëdhënie homoseksuale, dhe filmi i parë që prezanton një marrëdhënie lezbike. Pas se u lëshua në Indi në vitin 1998, pati shumë protesta nga aktivistët. Kjo shkaktoi shumë diskutime në publik lidhur me tema si homoseksualiteti dhe liria e fjalës.

## Komplot 
Sita ka një martesë të aranjuar me Jatin dhe lëviz në shtëpinë e tyre me Biji, nënën e tij; Ashok, vëllanë e tij; Radha, kunatë e tij; dhe Mundu, shërbëtorin e tyre. Familja menaxhon një biznes ushqimor punxhab dhe një dyqan me qira video, ku Jatin gjithashtu shet filma pornografikë me diskrecion.

Jatin zbulon se ai e ka martuar vetëm Sitën kështu që Ashok të ndalohet ta bezdisë. Ai në të vërtetë është në një marrëdhënie me Janice, një vajzë kineze, ndërsa Ashok është përkrahës i Swamiji (një udhëheqës fetar hindu) dhe deklaron abstinencën seksuale. Kështu që Radha dhe Sita shpesh janë vetëm bashkë.

Radha kalon kohën duke kujdesur për Biji. Biji nuk mund të flasë dhe nuk mund të lëvizë për shkak të një goditjeje, kështu që ajo përdor një zile për të tërhequr vëmendjen e saj. Përveç kësaj, ajo punon në biznesin e tyre të ushqimit.

Radha dhe Sita, të dy të mbyllura në martesa pa dashuri dhe pasion, gjejnë konsol në njëra-tjetrën. Marrëdhënia e tyre nuk është vetëm platone, por edhe seksuale. Mundu bëhet i vetëdijshëm për marrëdhënien e tyre, duke shkaktuar që Ashok të kapë Radhadhe Sita duke bërë seks. 

Sita vendos të mbledhë gjërat e saj dhe të largohej nga shtëpia menjëherë, ndërsa Radha qëndron pas për të folur me Ashok. Ashok ballafaqohet me Radhadhe zbulon emocionet e saj dhe faktin që është dashuruar me Sita. Sari i saj merr zjarr, por Ashok nuk e ndihmon. Radha e plagosur largohet dhe ribashkohet me Sita.

## Kasti 
* Nandita Das si Sita
* Shabana Azmi si Radha
** Karishma Jhalani si Radha e re
* Ramanjit Kaur si nëna e Radha së re
* Dilip Mehta si Babi i Radha së re
* Javed Jaffrey si Jatin
* Vinay Pathak Udhëzuesi i Taxh Mahal
* Kushal Rekhi si Biji
* Ranjit Chowdhry si Mundu
* Kulbhushan Kharbanda]] si Ashok
* Alice Poon si Julie
* Ram Gopal Bajaj si Swamiji
* Avijit Dutt si Babi i Julie
* Shasea Bahadur as Vëllai i Julie

## Referime
Enoku 3

**Libri i Tretë i Enokut** apo **Enoku 3** është një libër apokrif biblik në Hebraisht. Enoku 3 pretendon të jetë shkruar në shekullin II, por origjina e tij mund të gjurmohet vetëm në shekullin e 5-të. Emra të tjerë për Enokun 3 përfshijnë **Librin e Pallateve**, **Librin e Rabinit Ismael Kryepriftit** dhe **Lartësinë e Metatronit**.

Më së shpeshti, Enoku 1, i cili mbijetoi plotësisht vetëm në Ge'ez. Ekziston gjithashtu një Libër i Dytë i Enokut, i cili ka mbijetuar vetëm në sllavishten e vjetër, megjithëse fragmente kopte u identifikuan gjithashtu në vitin 2009. Asnjë nga tre librat nuk konsiderohet shkrim i shenjtë kanonik nga shumica e trupave hebrenj ose të krishterë.

Emri "3 Enoku" u krijua nga Hugo Odeberg për botimin e tij të parë kritik të vitit 1928. Teksti më i vjetër i shtypur i 3 Enokut duket të jetë Derus Pirqe Hekalot. Ai mbulon 3:1–12:5 dhe 15:1–2, dhe datohet nga Arthur Ernest Cowley rreth vitit 1650.

## Shiko edhe 
* Enoku
* Enoku 1
* Enoku 2

## Referime
Letërsia apokaliptike

**Letërsia apokaliptike** është një zhanër i shkrimit profetik që u zhvillua në kulturën hebraike post-ekzilike dhe ishte popullor në mesin e të krishterëve të hershëm mijëvjeçarë. Apokalipsi (Greqishtja e lashtë: *apokálupsis*) është një fjalë greke që do të thotë "zbulim", "një zbulim ose shpalosje e gjërave që nuk njiheshin më parë dhe që nuk mund të njiheshin veçmas zbulimit".

Si zhanër, letërsia apokaliptike detajon vizionet e autorëve për fundin e kohës/fundin e epokës siç zbulohet nga një engjëll ose një lajmëtar tjetër qiellor. Letërsia apokaliptike e judaizmit dhe e krishterimit përfshin një periudhë të konsiderueshme, nga shekujt pas mërgimit babilonas deri në fund të mesjetës.

## Shiko edhe 
* Apokalipsi

## Referime
Krishtërimi i hershëm

**Krishtërimi i hershëm** ose **Paleokristianizmi**, përshkruan epokën historike të fesë së krishterë deri në Këshillin e Parë të Nikesë në vitin 325. Krishterimi u përhap nga Levanti, në të gjithë Perandorinë Romake dhe më gjerë. Fillimisht, ky progres ishte i lidhur ngushtë me qendrat tashmë të krijuara hebraike në Tokën e Shenjtë dhe diasporën hebraike. Pasuesit e parë të krishterimit ishin hebrenjtë që ishin konvertuar në besim, pra të krishterët hebrenj. Krishterimi i hershëm përmban epokën apostolike dhe pasohet nga epoka patristike dhe në thelb mbivendoset me të.

Apostolic sheh pretendon se është themeluar nga një ose më shumë apostuj të Jezusit, të cilët thuhet se janë shpërndarë nga Jeruzalemi diku pas kryqëzimit të Jezusit, shek. 26–33, ndoshta pas Urdhëresës së Madhe. Të krishterët e hershëm mblidheshin në shtëpi të vogla private, të njohura si kisha shtëpi, por i gjithë komuniteti i krishterë i një qyteti do të quhej gjithashtu kishë - emri grek ἐκκλησία (*ekklesia*) fjalë-për-fjalë do të thotë mbledhje ose kongregacion, por përkthehet si kishë në shumicën e përkthimeve në anglisht të Dhiatës së Re.

Shumë të krishterë të hershëm ishin tregtarë dhe të tjerë që kishin arsye praktike për të udhëtuar në Afrikën e Veriut, Azinë e Vogël, Arabi, Ballkan dhe vende të tjera. Mbi 40 komunitete të tilla u krijuan deri në vitin 100, shumë në Anadoll (Azia e Vogël), si Shtatë kishat e Azisë. Nga fundi i shekullit të parë, krishterimi ishte përhapur tashmë në Romë, Armeni, Greqi dhe Siri, duke shërbyer si themel për përhapjen e gjerë të krishterimit, përfundimisht në të gjithë botën.

## Shiko edhe 
* Krishtërimi 

## Referime
Kultura judeje

, 1865.]]
**Kultura jahude** është kultura e popullit jahud, që nga formimi i saj në kohët e lashta e deri në kohën e tashme. Judaizmi në vetvete nuk është një fe e bazuar në besim, por një ortopraksë dhe etnorefe, që ka të bëjë me veprën, praktikën dhe identitetin. Kultura hebraike mbulon shumë aspekte, duke përfshirë fenë dhe botëkuptimet, letërsinë, median dhe kinemanë, artin dhe arkitekturën, kuzhinën dhe veshjen tradicionale, qëndrimet ndaj gjinisë, martesës dhe familjes, zakonet sociale dhe stilin e jetës, muzikën dhe kërcimin. Disa elementë të kulturës hebraike vijnë nga brenda judaizmit, të tjerë nga ndërveprimi i hebrenjve me popullsinë pritëse dhe të tjerë ende nga dinamika e brendshme sociale dhe kulturore e komunitetit. Përpara shekullit të 18-të, feja dominonte pothuajse të gjitha aspektet e jetës hebreje dhe rrënjoste kulturën. Që nga ardhja e sekularizimit, kultura tërësisht laike hebraike u shfaq po ashtu.

## Shiko edhe 
* Historia e Jahudive
* Izraeli

## Referime
Ibrahim Ibrahimi (1967)

**Ibrahim Ibrahimi** është një politikan shqiptar nga Maqedonia e Veriut.

## Biografia 
Ai u lind më 24 qershor 1967 në Gostivar . Ka diplomuar në Fakultetin Ekonomik të Universitetit të Shkupit . Gjithashtu ka studiuar në Universitetin e Diplomacisë në Maltë dhe në Universitetin e Evropës Juglindore në Tetovë . Nga viti 2000 deri në vitin 2001 ka qenë shef i kontabilitetit në kompaninë Fatina. Ndërmjet viteve 2001 dhe 2004, ai ishte koordinator programi i projektit Romaversitas të Fondacionit Shoqëria e Hapur në Maqedoni. Nga viti 2007 deri në vitin 2008 ka qenë këshilltar në Ministrinë e Punës dhe Politikës Sociale. Në periudhën 2008-2011 ka qenë zëvendësministër i Drejtësisë. Më 29 korrik 2011 u bë zëvendësministër i Punës dhe Politikës Sociale dhe nga 29 dhjetor 2016. Ministër i Punës dhe Politikës Sociale në qeverinë e Emil Dimitrievit . 

## Shih edhe 
* Politika e Maqedonisë së Veriut
* Shqiptarët në Maqedoninë e Veriut
Nokoleta Shoshi

**Nikoleta Shoshi** është këngëtare e shqiptare. Në dhjetor 1963, Nikoleta Shoshi merr pjesë në Festivali i 2-të në RTSH me këngën "Flakë e Borë".
Mileti bullgar

[parapamje|djathtas|250px|Harta etnike e Ballkanit nga viti 1861, nga [Guillaume Lejean. Bullgarët janë shënuar me jeshile të hapur.]]
parapamje|djathtas|250px|Territoret nën juridiksionin e Eksarkatit Bullgar (1870–1913).

**Mileti bullgar** (turqisht: *Bulgar Milleti*) ishte një komunitet etno-fetar dhe gjuhësor brenda Perandorisë Osmane nga mesi i shekullit të 19-të deri në fillim të shekullit të 20-të. Termi gjysmë zyrtar *mileti bullgar*, u përdor nga Sulltani për herë të parë në vitin 1847 dhe ishte pëlqimi i tij i heshtur për një përkufizim më etno-gjuhësor të bullgarëve si komb. Zyrtarisht si milet më vete në vitin 1860 u njohën uniatët bullgarë dhe më pas në vitin 1870 të krishterët ortodoksë bullgarë (*Eksarhhâne-i Millet i Bulgar*). Në atë kohë sistemi klasik osman i miletit filloi të degradonte me identifikimin e vazhdueshëm të besimit fetar me identitetin etnik dhe termi milet përdorej si sinonim i kombit. Në këtë mënyrë, në luftën për njohjen e një kishe më vete, u krijua kombi modern bullgar. Themelimi i Eksarkatit Bullgar në vitin 1870 nënkuptonte praktikisht njohjen zyrtare të një kombësie të veçantë bullgare dhe në këtë rast përkatësia fetare u bë pasojë e besnikërisë kombëtare. Themelimi i një kishe të pavarur, së bashku me ringjalljen e gjuhës dhe arsimit bullgar, ishin faktorët vendimtarë që forcuan ndërgjegjen kombëtare dhe luftën revolucionare, që çuan në krijimin e një shteti kombëtar të pavarur në vitin 1878.

## Referime
Çlirimi i Bullgarisë

[parapamje|djathtas|250px|Një hartë që tregon territoret e shtetit vasal bullgar që u çliruan në vitin 1878 dhe ndarjen e tyre po atë vit pas [Traktati i Berlinit (1878)|Traktatit të Berlinit.]]
**Çlirimi i Bullgarisë** është proces historik si rezultat i Rilindjes Bullgare. Në historiografinë bullgare, çlirimi i Bullgarisë i referohet atyre ngjarjeve të Luftës së Dhjetë Ruso-Turke (1877–1878) që çuan në rivendosjen e shtetit bullgar sipas Traktatit të Shën Stefanit të 3 marsit 1878.

Traktati e detyroi Perandorinë Osmane t'i kthente Bullgarisë pjesën më të madhe të territorit të saj të pushtuar në shekullin e 14-të. Në Kongresin e Berlinit të po këtij viti, u miratua Traktati i Berlinit, sipas të cilit territoret e shtetit bullgar të përcaktuara në Traktatin e Shën Stefanit ndaheshin në tri pjesë: pjesa e parë ishte Principata e Bullgarisë, e cila. funksiononte në mënyrë të pavarur, por nominalisht ishte një vasal i Perandorisë Osmane dhe ishte i kufizuar në Moesia dhe zonat ngjitur me kryeqytetin Sofje; pjesa e dytë u përfshi në një krahinë të re autonome të Perandorisë Osmane, Rumelia Lindore; ndërsa i treti dhe më i madhi nga të tre, që përfshinte Maqedoninë dhe Lozengradin, iu kthye osmanëve. Territoret që u morën nga Bullgaria pas Kongresit të Berlinit, duke përfshirë pjesën më të madhe të Maqedonisë, Trakisë e të tjera, kishin një popullsi shumicë etnike bullgare.

Më 6 shtator 1885, Rumelia Lindore u bë pjesë e Principatës së Bullgarisë pas një bashkimi pa gjak, megjithëse principata ishte një komb *de facto* i pavarur, por *de jure* komb vasal i Perandorisë Osmane deri në vitin 1908, kur Bullgaria shpalli deklaratën e saj të pavarësisë.

Termi, megjithatë, është pjesërisht i pasaktë, pasi i referohet çlirimit të Bullgarisë nga Perandoria Osmane, çlirimit të dytë të Bullgarisë. Pas pushtimit të Perandorisë së Parë Bullgare në vitin 1018, çlirimi i parë i Bullgarisë çoi në krijimin e Perandorisë së Dytë Bullgare në vitin 1185 si pasojë e Rebelimit të Asenit dhe Pjetrit kundër Perandorisë Bizantine.
Mbishartesa

**Mbishartesa**  është një term në fushën e bujqësisë dhe hortikulturës që ka kuptimin e një sythi ose bisku që vendoset mbi një nënshartesë.  

## Vështrim 
Mbishartesa është pjesa e sipërme e bimës së kombinuar që prodhon një bimë pasardhëse ndërsa pjesa e poshtme quhet nënshartesa. Mbishartesa zakonisht lidhet me nënshartesën pak mbi vijën e ndarjes së bimës me sipërfaqen e tokës; megjithatë, shartimi me lloje të tjera mund të ndodhë edhe në pjesën e sipërme mbi këtë vijë, duke lënë një nënshartesë të përbërë nga pjesa e poshtme e kërcellit të bimës dhe sistemit të saj rrënjor. Në të shumtën e rasteve, për rrënjët e saj zgjidhet nënshartesa e duhur për shkat të karakteristikave të saj kualitative ndërsa edhe mbishartesa po ashtu për karakteristikat e saj të dëshiruara si p.sh. gjethet, lulet ose frutat e saja. Mbishartesa si një bimë pasardhëse përmban gjenet e dëshiruara për t'u dyfishuar në prodhimin e ardhshëm nga bima e shartuar. Në mënyrë që të kryhet një shartim sa më i suksesshëm, indet vaskulare të kambiumit të bimës së trashë dhe të farës duhet të vendosen në kontakt me njëra-tjetren. Kështu që dy indet duhet të mbahen të gjalla derisa transplantimi të ketë sukses, dhe që është zakonisht një periudhë prej disa javësh. 

## Shih edhe 
* Shartimi
* Pemëtaria
* Nënshartesa

## Referime
Nimfa / Teki Dërvishi

**Nimfa** libër me autor Teki Dërvishi, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1970 nga "Rilindja". Libri ka 74 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Poezi (Dritëro Agolli)

**Poezi** me autor Dritëro Agolli, zgjodhi Rexhep Qosja, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1971 nga "Rilindja". Libri ka 282 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Diçka po ndodh

**Diçka po ndodh**

Autori: Ibrahim Kadriu

Redaktor: Rrahman Dedaj

Diçka po ndodh  është një vëllim poetik i autorit të njohur shqiptar, Ibrahim Kadriu, botuar në vitin 1972 nga shtëpia botuese Rilindja në Prishtinë. Libri përmban 74 faqe me poezi që shpalosin një ndjeshmëri artistike të ndërlidhur me kontekstin shoqëror dhe kulturor të kohës. Redaktuar nga poeti dhe intelektuali i njohur Rrahman Dedaj, ky vëllim shquhet për përpjekjen për të ndërthurur modernitetin poetik me traditën letrare shqiptare.

Të dhëna bibliografike

* Titulli: Diçka po ndodh
* Autor: Ibrahim Kadriu
* Redaktor: Rrahman Dedaj
* Vendi i botimit: Prishtinë
* Botuar nga: Rilindja
* Viti i botimit: 1972
* Përmasa: 74 faqe; 19 cm
* Tirazhi: 2500 kopje

Poezitë e përfshira në këtë vëllim reflektojnë një ndërthurje të ndjenjave personale dhe realitetit kolektiv, duke trajtuar tema të tilla si:

* Ndryshimet shoqërore dhe ekzistenciale
* Ndjeshmëritë njerëzore përballë kohës dhe fatit
* Ndikimi i përditshmërisë në formësimin e identitetit individual dhe kolektiv

Kadriu eksploron në poezitë e tij ndjenja të thella njerëzore dhe krijon një dialog mes përvojës personale dhe dinamikave shoqërore të kohës. Stili i tij poetik karakterizohet nga një gjuhë e qartë dhe e ndjerë, me një përpjekje për të mbajtur balancën mes simbolikës dhe përshkrimit realist.

Ky libër u botua në një periudhë të rëndësishme për letërsinë shqipe në Kosovë, ku autorët shqiptarë po përpiqeshin të pasqyronin identitetin e tyre kulturor dhe shoqëror përmes krijimtarisë letrare. Në këtë kontekst, Diçka po ndodh përfaqëson një kontribut të çmuar në pasurimin e letërsisë shqipe me zëra të rinj që sfidojnë normat tradicionale dhe kërkojnë një qasje më të hapur ndaj eksperiencës njerëzore.

Botimi i këtij vëllimi është një dëshmi e fuqisë krijuese të Ibrahim Kadriut dhe e rolit të tij në zhvillimin e letërsisë shqipe. Nëpërmjet këtij libri, Kadriu arriti të krijojë një dialog të ndjeshëm me lexuesin, duke pasqyruar përjetimet e përditshme dhe sfidat e kohës. Për më tepër, bashkëpunimi me redaktorin Rrahman Dedaj tregon për rëndësinë e punës kolektive në botimin dhe përhapjen e letërsisë shqipe të cilësisë së lartë.

Shënim: Diçka po ndodh është një nga shembujt e mirë të poezisë bashkëkohore shqiptare të viteve '70, që reflekton ndërthurjen e fuqishme mes artit dhe realitetit shoqëror.

## Referime
Shqetësimi i vargut

**Shqetësimi i vargut** libër me autor Haxhi Vokshi, red. Rrahman Dedaj. Botuar në Prishtinë në vitin 1971 nga "Rilindja". Libri ka 62 faqe. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Rruga shtetërore SH6

thumb
**Rruga shtetërore SH6**  është një rrugë kombëtare në Shqipëri që shkon nga Miloti deri në Peshkopi .

## Drejtimi 
parapamje| Tunelet në Shkopet
*SH6* degëzohet nga SH1 në Milot dhe shkon në Peshkopi nëpërmjet Burrelit dhe Bulqizës .

Në pjesën e parë ndërmjet Milotit dhe Klosit, rruga kalon në luginën e lumit Mat, së pari në një luginë të ngushtë përmes maleve të Skënderbeut, në veri të Burrelit në Matsenke shpesh në vende kodrinore larg lumit. Nga Burreli zbret pjerrtas drejt lumit dhe e ndjek në jug-lindje përtej Klosit.

## Historia 
Nga Klosi, SH6 ngjitet rreth 550 metra në shumë kthesa te qafa Qafës së Buallit 842 m. . Itinerari kalon në fushën midis rretheve të Bulqizës në lindje. Ai shtrihet në luginën e gjerë të Bulqizës. Midis Qafës së Buallit dhe Shupenzës, *SH6* është zgjeruar në një rrugë të gjerë me dy korsi. Pas Shupenzës dhe kalimeve të mëtejshme të fshatit, SH6 kalon Drinin në një prerje të ngushtë. Në Maqellarë ka një degë në Dibër në Maqedoninë e Veriut  një rrugë anashkaluese në qendër të vendit nga trafiku. Nga këtu rruga shkon në veri për në Peshkopi, përsëri në zonën kodrinore larg lumit. Rreth gjysma e këtij seksioni është zhvilluar dhe rregulluar. 

Rruga nga Mati në Burrel u ndërtua në fillim të viteve 1950 për të akomoduar ndërtimin e termocentraleve në rezervuarin e Ulzës dhe atë të Shkopetit . Rruga atëherë quhej *Rruga e Dritës.* Pjesa e parë deri në Bushkash të Ulzës përfundoi në vitin 1952, pjesa e dytë nga Bushkashi në Burrel përfundoi në vitin 1954. 

Lidhja e re kryesore Rruga e Arbërit nga Tirana në lindje kalon pjesërisht në gjurmën e SH6. Rruga e Ärberit është një alternativë më e shpejtë për SH6 midis kryeqytetit dhe rajonit të Dibrës e kufirit me Maqedoninë e Veriut . Seksionet e para të Rrugës së Arbërit dhe SH6 midis Qafës së Buallit dhe Shupenzës u zgjeruan tashmë rreth vitit 2010. Një tunel 465 metra i gjatë  ishte shpuar në vendkalim. Shumë tunele dhe ura të tjera ishin të nevojshme për të kaluar malet midis Tiranës dhe Klosit, i cili u hap përkohësisht për trafik në fund të vitit 2021. Hapja e trafikut për itinerarin nga Klosi në Bulqizë është paralajmëruar për muajin maj 2023.   Në perëndim të Shupenzës, Rruga e Arbërit degëzon nga SH6 dhe merr një rrugë të re, të drejtpërdrejtë përmes Drinit për në Maqellarë dhe pikën kufitare. 

## Shih edhe 
* Rruga e Arbrit
* Transporti në Shqipëri

## Referime
BYDFi

**BYDFi** (dikur BitYard) është një shkëmbim kriptovalutash në Singapor.

## Historia 
Platforma e kriptomonedhës BitYard u lançua në prill 2020. Platforma mori licencën e dyfishtë MSB SHBA-Kanada.

Në fund të vitit 2022, BYDFi u vlerësua nga Forbes Advisor si një nga dhjetë shkëmbimet më të mira të kriptomonedhave në 2023.

Në janar 2023, kompania u riemërua zyrtarisht BYDFi. Platforma është e lidhur me Banxa, Mercuryo, Transak. BYDFi mbështet më shumë se 400 kriptovaluta në modulin e tregtimit spot.

Në kornizën e Java Blokçedake të Parisit në prill të vitit 2025, bursa kriptovalute BYDFi ka zbuluar produktin e ri Web3-të — MoonX, i cili ishte një hapa i rëndësishëm në transformimin e platformës. MoonX është një mjet i arsyes shumues në blockchain, i krijuar veçanërisht për investitorët që morën pjesë në segmentin e memkoinave. Ky mjet u krijua si pjesë e strategjisë së BYDFi për kalimin drejt modelit hibrid CEX + DEX, i cili u emërua si “epoka e dy motoreve”.

## Referime
DIDWW

**DIDWW** është një kompani globale telekomunikacioni e specializuar në shërbimet e trunkimit të Voice over IP (VoIP) dhe Session Initiation Protocol (SIP).

Ajo u themelua në vitin 2004 dhe e ka selinë në Dublin, Leinster, Irlandë. Lina Zaboras shërben si CEO e kompanisë.

Ndër klientët e DIDWW janë Air Serbia, PCCW global, Ultra Mobile, Magic Leap, appboy.

## Historia 
DIDWW u krijua në 2004 në Dublin, Irlandë.

Në dhjetor 2019, kompania filloi të ofrojë shërbime SMS dykahëshe në SHBA dhe Kanada.

Në verën e vitit 2021, DIDWW bashkëpunoi me PCCW Globa për të zgjeruar shërbimet SIP trunking në Evropë dhe Azi.

Në vitin 2022, Sunrise UPC GmbH, kompania e telekomunikacionit në Zvicër, bashkëpunoi me DIDWW për të nisur Business Voice International.

Kompania vazhdoi zgjerimin e saj duke u partnerizuar me Telesmart.io, një kompani globale e shërbimeve të numrave dhe mesazheve, në maj 2022.

Që nga marsi 2023, zgjidhja e trungut SIP e DIDWW u bë e disponueshme në Genesys AppFoundry.

## Aktivitetet 
DIDWW u mundëson kompanive dhe bizneseve të telekomunikacionit të dërgojnë dhe marrin telefonata dhe mesazhe me tekst në 4721 zona në numra fiks, celular dhe pa pagesë në 81 vende, si Irlanda, Franca, Gjermania, Spanja, Italia, Portugalia, Britania e Madhe, Kroacia, Sllovenia, etj.

DIDWW është anëtare e një numri organizatash dhe shoqatash, duke përfshirë Shoqatën e Kontrollit të Mashtrimit të Komunikimit (CFCA), RIPE NCC, Global Message Services AG (GSMA) dhe Unionin Ndërkombëtar të Telekomunikacionit (ITU).

## Referime
Partia e Vllehëve të Shqipërisë

**Partia e Vllehëve të Shqipërisë**, më parë **Aleanca për Barazi dhe Drejtësi Evropiane** (*Ligãturea ti Egaliteati shi Ndrept European*) është një parti politike e Shqipërisë që përfaqëson pakicën arumune të vendit . Ajo u themelua më 28 tetor 2011 në Durrës nga një grup arumunësh entuziastë të udhëhequr nga Valentino Mustaka, presidenti i partisë, dhe Koçi Janko ( dhe ). Më pas, anëtarët e partisë filluan një fushatë për mbledhjen e nënshkrimeve për t'iu përshtatur kërkesave të ligjit shqiptar që kërkon që partitë të kenë 3000 nënshkrime për t'u regjistruar ligjërisht. Partia mori 3,899 nënshkrime në favor të kësaj dhe paraqiti një kërkesë ligjore për regjistrim që u pranua më 17 shkurt 2012. 

## Vështrim 
Pas regjistrimit, partia pretendoi se ishte krijuar për shkak të "nevojës objektive të shoqërisë shqiptare për të rinovuar klasën politike" sipas "realiteteve të shekullit 21" dhe "perspektivës evropiane të Shqipërisë". Ajo tha gjithashtu se do të ishte një parti politike e qendrës së djathtë dhe pro-evropiane dhe se do të bënte një koalicion me subjektin politik që do të fitonte zgjedhjet parlamentare shqiptare të vitit 2013 dhe u ankua për situatën e arsimit për arumunët në Shqipëri, pasi në atë kohë kishte vetëm një shkollë arumune në të gjithë vendin.   Aktualisht, një nga synimet e programit të saj politik është bashkimi i të gjithë arumunëve në Shqipëri. 

Fondacioni i partisë ngjalli polemika në mediat greke, pasi pretendonte se kjo "rezulton që ata [arumunët] të shkëputen ngadalë nga lidhja e tyre me trungun grek".  Aktet e tjera të emancipimit të arumunëve në Shqipëri shihen gjithashtu negativisht nga disa media greke, të cilat i përshkruajnë arumunët si "grekë latinishtfolës ". 

Në vitin 2021, në Shqipëri u regjistrua një koalicion elektoral i njohur si Ora Kombëtare e Aleancës – Emigracioni – Bashkimi Popullor dhe Konservatorët (AOKBPEK). Kjo aleancë u krijua nga ABDE dhe 6 parti të tjera të vogla politike në Shqipëri për të marrë pjesë në zgjedhjet parlamentare të Shqipërisë 2021 .  

## Shih edhe 
* Arumunët në Shqipëri
* Partia e Vllahëve të Maqedonisë, njëra nga dy partitë politike arumune jashtë Shqipërisë
* Bashkimi Demokratik i Vllahëve të Maqedonisë, një nga dy partitë e vetme politike arumune jashtë Shqipërisë

## Referime
Partia e Vllahëve të Maqedonisë

**Partia e Vllahëve të Maqedonisë** (PVM ), nganjëherë referuar thjesht si **Partia e Vllahëve** ose **Partia Vllahe**  është njëra nga dy partitë politike në Maqedoninë e Veriut përfaqësuese e pakicës arumune të vendit, tjetra është Bashkimi Demokratik i Vllahëve të Maqedonisë (DSVM). 

## Vështrim 
Ajo u themelua në vitin 2001 në Shkup nga Mite Kostov Papuli ( ),  i cili ishte gjithashtu anëtar i shumë organizatave të tjera arumune të Maqedonisë së Veriut. Papuli vdiq në vitin 2020, në moshën 61-vjeçare, si pasojë e COVID-19 .  

Në mars 2020, PVM iu bashkua koalicionit Ripërtëritje, i cili përfshin parti të tilla si VMRO-DPMNE . 

Në vitin 2021, një përfaqësues i PVM-së, DSVM-së dhe disa organizatave të tjera arumune të Maqedonisë së Veriut u takua me Presidentin e Maqedonisë së Veriut Stevo Pendarovski me rastin e festës kombëtare arumune që festohet çdo 23 maj dhe kërkuan një zonë elektorale me vende të garantuara në Parlamentin e Maqedonisë së Veriut për përfaqësuesit e pakicës kombëtare arumune. Gjithashtu u diskutua për gjendjen e minoriteteve në vend dhe progresin e arritur deri tani në të drejtat e tyre minoritare . 

## Shih edhe 
* Aleanca për Barazi dhe Drejtësi Evropiane, e vetmja parti politike arumune jashtë Maqedonisë së Veriut
* Bashkimi Demokratik i Vllahëve të Maqedonisë, një tjetër parti politike arumune në Maqedoninë e Veriut

## Referime
Hanshin Tigers

**Hanshin Tigers** (japonisht :阪神タイガース) është një ekip profesionist bejsbolli japonez , i lidhur me Ligën Qendrore . Nga 12 ekipet ekzistuese japoneze profesionale të bejsbollit , është skuadra e dytë më e gjatë pas Yomiuri Giants.

Të themeluar në 1935 me emrin Osaka Tigers , ata fituan katër kampionate në një epokë të vetme lige, dhe që nga fillimi i dy ligave në vitin 1950 , ata kanë fituar pesë kampionate të Ligës Qendrore, gjithsej nëntë kampionate lige. Ata aktualisht përdorin Koshien Stadium që ndodhet në qytetin Nishinomiya , 
Prefektura Hyogo si stadiumin e tyre të shtëpisë.

## Lidhje të jashtme 
* 
* Faqja zyrtare e Hanshin Tigers