open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Jahja bej Dukagjini

**Jahja bej Dukagjini** ose **Tashligjaliu** (tr. *Dukaginzâde Yahyâ bey*, *Taşlicali Yahyâ bey*; Tashligjë, 1498 - 1582) ka qenë poet dhe figurë ushtarake e Perandorisë Osmane që mbahej se ishte nga familja Dukagjini. Është ndër poetët më të dalluar të *divanit* të shek. XVI. Vetë shkroi në gjuhën osmane, duke e cekur herëpashere prejardhjen e mëtuar prej tij.

## Biografia 
Lindi në Tashligjë (sot qyteza e Plevlës në Mal të Zi), prandaj dhe përdorte llagëpin *Tashligjaliu*, megjithëse ka studjues që referojnë se nuk e ka përdorur ndonjëherë. Viti i saktë i lindjes nuk dihet, por mendohet se është më 1498. Arbër nga prejardhja, sipas Elsie vjen nga bashkësia katolike e krahinës së Dukagjinit në mesin e Alpeve, ndërsa orientalisti hollandez Houtsma e mendonte nga familja fisnike arbërore dhe jeta i mori një rrjedhë tjetër pasi u përfshi në *devshirme*. Mendohet se kishte të afërm poetin osman Ahmed bej Dukagjinin. Orientalisti britanik Norris përcjell se ishte vete Jahja që e pretendonte ndër vargjet e veta prejardhjen nga fisnikët Dukagjin.

Pati një hasmëri të hidhur me Haxhali Mehmet Beun, një poet bashkëkohës të cilin e njohu më 1536. Gjatë luftërave Osmano-Safavide shkroi një *kaside* kundër tij, të cilën kur ia paraqiti Sulltan Sulejmanit dhe Vezirit të Madh Rrystem Pashës, i mbiquajtur "armiq i poetëve". Aq i pëlqeu poezia Rrystem Pashës saqë e emëroi administrator të disa vakëfeve në Bursa dhe Stamboll. Por strumbullari i vrasjes, Rystem Pasha, nuk u lumturua aspak dhe bëri të gjitha përpjekjet që të ekzekutohej. u mërgua në Sanxhakun e Izvornikut dhe nuk u kthye më në Stamboll. Atje iu caktua një çiflig, prej të cilit nxirrte diku nga 27,000

Vitet e fundit të jetës mori dorë tek shejhu i tarikatit Gulshani, Dede Mehmed Urjani, dhe iu përshkushtua përshpirtshmërisë islame. Mendohet se vdiq më 990 H (1582), mbi 90 vjeç. Varri i tij gjendet në Loznicë, jo larg Zvornikut sipas disa burimeve.

## Thënie 
 "Sojin e kam shqiptar
  Dhe farefisi im jeton me shpatë në dorë."

 "Farefisi im i lashtë rrjedh nga paria e shqiptarëve,
  Sojin më të lashtë e kam prej princërve të Dukagjinit."

## Shih edhe 
* Suzi Prizreni
* Mesihi Prishtina

## Referime
Gary Coleman

**Gary Coleman** lindi më 8 shkurt, 1968 në Zion, Illinois si *Gary Wayne Coleman* dhe vdiq më 28 maj, 2010 në Provo, Utah. Ishte një komedian dhe aktor amerikan, ndër më të mirët e të gjitha kohërave.

## Lidhje të jashtme
Arqile Veshi

**Arqile Veshi** ushtarak shqiptar, ish-drejtor i prapavijës së ushtrisë në Ministrinë e Mbrojtjes të Shqipërisë.
Lista e deputetëve të Parlamentit të Kosovës, Periudha e gjashtë Legjislative (03.08.2017-)

Abdyl Salihu

Adem Mikullovci

Adem Hodža

Ahmet Isufi

Aida Dërguti

Albin Kurti

Albulena Balaj - Halimaj

Albulena Haxhiu

Ali Lajçi

Allbert Kinolli

Andin Hoti

Anton Quni

Arban Abrashi

Arbër Rexhaj

Arbërie Nagavci

Arben Gashi

Armend Zemaj

Avdullah Hoti

Bahrim Šabani

Bekë Berisha

Bekim Haxhiu

Besa Baftiu

Besa Gaxherri

Bilall Sherifi

Blerim Kuçi

Blerta Deliu – Kodra

Danush Ademi

Dardan Molliqa

Dardan Sejdiu

Daut Haradinaj

Donika Kadaj – Bujupi

Doruntinë Maloku – Kastrati

Drita Millaku

Driton Çaushi

Driton Selmanaj

Duda Balje

Dukagjin Gorani

EElmi Reçica

Emilija Redžepi

Enver Hoti

Etem Arifi

Evgjeni Thaçi – Dragusha

Fadil Beka

Fatmir Xhelili

Fatmire Kollçaku

Faton Topalli

Fidan Rekaliu 

Fikrim Damka     

Fisnik Ismaili   

Fitore Pacolli – Dalipi        

Flora Brovina            

Frashër Krasniqi           

Gani Dreshaj          

Ganimete Musliu              

Glauk Konjufca           

Hajdar BeqaHaxhi 

ShalaHaxhi Avdyli              

[Hykmete BajramiI

[[Igor SimićI 

[[lir Deda

[[Imet Rrahmani        

[Islam Pacolli                  

Ismajl Kurteshi            

Ismet Beqiri              

Jasmina Živković           

Jelena Bontić               

Kadri Veseli             

Korab Sejdiu          

Kujtim Shala              

Labinot Tahiri          

Liburn Aliu             

Lirije Kajtazi               

Luljeta Veselaj – Gutaj             

Lumir Abdixhiku            

Lutfi Zharku            

Müfera Srbica – Şinik         

Memli Krasniqi          

Mergim Lushtaku          

Mexhide Mjaku – Topalli              

Milaim Zeka              

Miljana Nikolić             

Mimoza Kusari – Lila               

Mirjeta Kalludra               

Muharrem Nitaj                 

Nait Hasani            

Naser Rugova           

Naser Osmani             

Ramiz Kelmendi              

Rasim Selmanaj             

Rexhep Selimi                

Saša Milosavljević               

Safete Hadërgjonaj                

Sala Berisha – Shala               

Salih Salihu                

Salih Zyba              

Sami Kurteshi            

Saranda Bogujevci                   

Slavko Simić                  

Slobodan Petrović                    

Srdjan Mitrović                        

Shemsi Syla              

Shkumbin Demaliaj                

Shqipe Pantina                    

Teuta Haxhiu               

Teuta Rugova                    

Time Kadrijaj                      

Valentina Bunjaku – Rexhepi                  

Valon Ramadani                 

Verica Ćeranić                

Veton Berisha              

Visar Ymeri           

Vjosa Osmani – Sadriu                

Xhavit Haliti             

Xhelal Sveçla             

Xhevahire Izmaku                

Zafir Berisha             

Zenun Pajaziti            

Zoran Mojsilović

## Referime
Goji

Goji, ferra goji berry, ose mana, është fryt i Lycium barbarum ose Lycium chinense, dy lloje të lidhura ngushtë me stemë në familjen e shtratit, Solanaceae.

## Referime
Araknid

Araknidet bejne pjese ne grupin e artropodeve.Në këtë grup futen merimangat , akrepat dhe kepushat . Keto kafshe jetojne ne tokë, kryseishtne vende te nxehta dhe me gure megjithate gjenden edhe ne vende te banuara nga njerzit .Kane 4 çifte këmbësh ,martin fryme me mushkri lëkurore . Per vetmbrojtje jane te pajisura me helem.
Loni Logori

thumb|240px|Loni Logori
**Loni Logori** (1871&ndash;1929) ishte sipërmarrës, poetë dhe aktivistë  shqiptaro-egjiptianë i Rilindjes Kombëtare.

## Biografia 
Loni Logori lindi në vitin 1871 në Korçë (atëherë në Vilajetin e Manastirit, Perandoria Osmane). Ai emigroi në Egjipt në moshën 13 vjeçare, ku atje diplomoi në një shkollë franceze Lycée Français d'Alexandrie. Ai arriti të ketë kontaktë me komunitetin e emigrantëve shqiptar në Bukuresht, Stamboll, Itali dhe Bruksel. Në vitin 1909, ai përfaqësoi Egjiptin në Kongresin e Elbasanit, ku u vendosën themelet e arsimit shqiptar.

Ai jetoi në Egjipt për gjysmën e jetës së tij. Në vitin 1929, ai shkoi në Shqipëri me ftesë të qeverisë shqiptare në atë kohë. Ai e pranoi ftesën dhe shkoi në Durrës, por fatkeqësisht ai vdiq në njëtën vit.

Logori ishte një biznesmen i suksesshëm në Egjipt. Në atë kohë, Egjipti përjetoi një zhvillim të madh ekonomik dhe prosperitet, investime franceze dhe britanike (dmth. Kanali i Suezit), modernizim dhe mundësi për ndërmarrësi. Së bashku me nipin e tij Milo Duçi, ai u shfaq si një lojtar i rëndësishëm në zhvillimin ekonomik të rajonit të Deltës së Egjiptit të drejtuar nga zyra e Lord Cromer. Deri në vitin 1901, ai filloi të punojë me xhaxhain e tij të lidhur mirë Loni Logori në projekte që lidhnin në mënyrë eksplicite interesin komercial të administratës britanike dhe pronarëve të tokave lokale. Logori ndërtoi pjesën më të madhe të rrjetit të kanaleve në rrethin e Minahut. "Vemi o vemi", "Celu çelu". Ai gjithashtu mbuloi tematikën e alternuar si heronjtë kombëtarë (këngë për Papa Kristo Negovanin, Spiro Kosturi, etj.). Si përkthyes, ai përktheu komedinë tragjike *Le Cid* të Pierre Corneille.

## Referime
Auguste Edouart

thumb|right|Portreti i August Edouart

**Auguste Amant Constant Fidèle Edouart** (1789–1861) ihste artist francezë i cili punoi në Angli, Skozi dhe Shtetet e Bashkuara në shekullin e 19-të. Specialiteti i tij i vizatimit është portreti në siluetë.

## Biografia
Edouart lindi në Dunkirk, Francë. Në vitin 1814, ai la Francën në Angli ku filloi karrierën e tij në bërjen e portreteve nga flokët. Në vitin 1874, ai filloi punën e tij në portrete në siluetë, duke marrë një kohë të gjatë nga prerja e letrave të zeza me gërshërë. Në vitin 1829, ai arriti në Edinburg ku jetoi atje për tre vite. Rreth viteve 1838-49, ai udhëtoi në Shtetet e Bashkuara duke vizituar lokacione të ndryshme, një prej tyre Nju Jorkun. Ai më vonë u kthye në Francë ku filloi të punoj në siluetë të vogla.

## Referimet
Sylejman Pasha

**Sylejman Pasha** () ka qenë sanxhakbej i Shkodrës, i Elbasanit dhe Vezir i Perandorisë Osmane nga familja e Bushatlinjve dhe sipas një kronike ishte nip i oxhakut të Hoxhollit.

## Histori 
Sapo u emërua sanxhakbej i Shkodrës, i kushtoi vëmendje të Vilajetit të Malit të Zi. Ai ishte në dijeni të marrëdhënieve në mes malazezëve dhe Republikës së Venedikut. Më 1683 venedikasit bënë përpjekje për ta helmuar. Vitin tjetër, më 1684 venedikasit zbarkojnë në Kotorr, shpartallojnë garnizonin e vogël osman të Kastelnuovos dhe Budvës dhe nisen drejt Shkodrës. Sylejman Pasha u doli para me një fuqi sa gjysma e asaj veneciane e theu në zonën mes Tivarit dhe Kotorrit. Pasi çoi krerët e oficerëve, 12 flamuj dhe 4 komandantë regjimentesh në Stamboll, u shpërblye me titullin pashà me dy tuje dhe një qyrk gëzofi foke. Më pas u ngarkua të shtronte fiset e pabindura malësore të sanxhakut të tij. 

Gjatë Luftës së Madhe Turke në vitin 1685, ai udhëhoqi një kontigjent që iu afrua Cetines, dhe rrugës luftoi me hajdukë në shërbim të Venedikut nën komandën e Bajo Pivljanin në kodrën e Vrtijeljka (në Betejën e Vrtijeljka), ku i mposhti kaçakët. Thuhet se Sylejmani arriti të depërtonte në Cetinë vetëm me ndihmën e Brđani, të cilët ishin në gjak me fiset e Malit të Zi. Më pas, osmanët fitimtarë parakaluan me 500 koka të prera përmes Cetines, dhe gjithashtu sulmuan manastirin e Cetinjes dhe pallatin e Ivan Crnojeviq. Syleymani ia dërgoi kokën e Bajos sulltanit si trofe. Në 1686 sulmoi Budvën.

Në mars dhe maj 1688, ai sulmoi fisin e Kuçit, i cili, me vojvodën Ivan Drekaloviç, me ndihmën e Kelmendit dhe Piperit, shkatërroi ushtrinë e Syleimanit dy herë, mori Medunin dhe shtiu në dorë sasi të mëdha armësh e pajisjesh. Pasi i joshi dhe i bindi fiset malësore, instauroi institucionin e bajrakut dhe zhduku krejt ndikimin venedikas që nga zotërimet e sanxhakut të tij e deri në Dalmaci, me fiset bashkëluftëtare.

Sylejmani hyri në Cetinë përsëri në 1692, përsëri me ndihmën e Brđani, dhe nxorri nga vendi venedikasit, duke ripohuar sundimin e tij mbi Malin e Zi, i cili kishte qenë nën mbrojtjen Venedikase. Arriti një marrëveshje me Venedikasit me 11 kushte nën të cilat ato janë të tërhiqen nga Cetine.

Në ditarin e vet, Mollà Daut Boriçi ka shënuar se më 1106 h (1694) Sylejman Pasha u caktua bejlerbej i Rumelisë.

## Shënime 
## Referime 

### Literatura 
*
Studime Filologjike

**Studime Filologjike** është një revistë shkencore në gjuhën dhe letërsinë shqipe botuar nga Qendra e Studimeve Albanologjike. Revista boton studime gjuhësore, studime e historisë letrare, tekste të vjetra, punime shkencore në kritikat dhe gjuhësinë e letërsisë, etj.

Në vitin 1955, seksionet përkatëse të studimeve shoqërore u bashkuan në *Institutin Shqiptar të Historisë dhe Gjuhësisë*, i cili u lidh me Universitetin e Tiranës gjatë viteve 1957-1972. Gjatë vitit 1957-1964, revista erdhi si *Buletin i Universitetit të Tiranës* - seria e shkencave sociale''. Pas vitit 1964, Instituti i Historisë dhe Gjuhësisë filloi të botojë Studime Historike dhe revistën tjetër Studime filologjike, të dy tremujore. Artikujt u pasuan nga një CV në anglisht ose frëngjisht.

Me themelimin e Akademinë e Shkencave të Shqipërisë në vitin 1972, Instituti i Historisë dhe Gjuhësisë u nda në Institutin e Historisë dhe në Institutin e Gjuhëve dhe Letërsisë i cili shërbeu si institucionet kryesore të albanologjisë , të dy të lidhur me Akademinë e Shkencave. Në vitin 2008, Instituti ishte i pakënaqur me Akademinë e Shkencave të Shqipërisë, duke u bashkuar me Qendrën e Studimeve Albanologjike.

Tashmë, në faqen Albanica.al, platformën e revistave akademike shqiptare, ka filluar hedhja e të gjithë numrave të saj të digjituara në formatin pdf

## Kontribuesit e shquar
* Androkli Kostallari
* Dhimitër Shuteriqi
* Eqerem Çabej
* Koço Bihiku
* Mahir Domi 
* Spiro Floqi 
* Shaban Demiraj
* Zihni Sako
* Gjovalin Shkurtaj
* Jorgo Bulo

## Lidhje të tjera 
https://albanica.al/studime_filologjike/issue/view/191

## Referime
Milo Duçi

**Milo Duçi** (1870–1933) ishte sipërmarrës dhe dramaturg shqiptarë i lindur në Korçë (atëherë pjesë e Vilajetit të Manastirit, Perandoria Osmane), ai jetoi shumicën e jetës së tij në Egjipt. Së bashku me dajën e tij Loni Logori, ai pati sukses si sipërmarrës dhe ishte aktivistë i komunitetit shqiptar në Egjipt.

Duçi u vendos në Egjipt në moshën 23 vjeçare Ai ishte një nga themeluesit e "Vëllazëria", një shoqatë e themeluar në vitin 1910 në Kajro.

Duçi poashtu filloi dhe drejtoi shumë shtype të diasporës shqiptare në Egjipt. Një nga revistat janë *Toska*, *Besa-Besë* së bashku me Thoma Avramin, *Besa* e shtypur nga El-Tevfik në Kajro, dhe gazeta *Shqipëria* nga viti 1906 deri më 1907, një gazetë ditore e Kajros, Në vitin 1922, ai themeloi kompaninë e botimit ''Shtëpia botonjëse shqiptare/Société Albanaise d'édition*. Ai poashtu ishte dramaturg; disa nga komeditë e tij ishin *E Thëna*, *Gjaku*, *I biri i Begut*. Ai gjithashtu shkoi poezi në shtypin lokal në Egjipt.

Përveç aktiviteteve të tij patriotike, Duçi ishte sipërmarrës i suksesshëm. Familja e tij shafqë një rol të rëndësishme në zhvillimin ekonomik të rajonit të Deltës e drejtuar nga zyra e Xitom Bollushi. Në vitin 1901, ai filloi teë punoj me Loni Logori në projekte që lidhnin në mënyrë eksplicite interesat komerciale të administratës britanike dhe pronarëve të tokave lokale. Konsulti francezë në Shkodër reportuan se Duçi ka bashkëpunuar me një prift katoik i quajtur Gaspar Jakova Merturi i cili siguronte funte prej një paditësi për fronin shqiptar, Princi Albert Ghica i Rumanisë. Ai gjithashtu ka bashkëpunuar me gazetarin arbëresh Anselmo Lorekio, botuesi e *La Nazione Albanese''.

## Referime
Kahlil Xhibran

**Khalil Gibran** (/dʒɪˈbrɑːn/; shqiptuar ndonjëherë **Kahlil**; emri i plotë në arabisht **Gibran Khalil Gibran** ( / ALA-LC: *Jubrān Khalīl Jubrān* ose *Jibrān Khalīl Jibrān*) (6 janar 1883 – 10 prill 1931) ka qenë një shkrimtar, poet dhe artist pamor libanez.

Gibran u lind në qytezën e Bsharrit në Mytesarifatin e Malit të Libanit, Perandorisë Osmane (në Libanin e sotëm), i biri i Khalil Gibran dhe Kamila Gibran (Rahmeh). Kur ishte i ri Gibrani emigroi me familjen e tij drt t Shteteve të Bashkuara, ku studioi arte dhe filloi karrierën e tij letrare, duke shkruar në anglisht dhe arabisht. Në botën Arabe, Gibran konsiderohet si një rebel letrar dhe politik. Stili i tij romantik ishte në qendrën e një rilindjeje në letërsinë moderne arabe, veçanërisht poezisë prozaike, duke e shpranguar nga shkolla klasike. Në Liban, ai ende përkujtohet si një hero letrar.

## Shënime 
## Referime
Gjeopolitika

**Gjeopolitika** (Greqisht: γῆ gê "tokë" dhe πολιτική "politikë") është studimi i efekteve të gjeografisë (njerëzore dhe fizike) mbi politikat dhe marrëdhëniet ndërkombëtare. Ndërsa gjeopolitika zakonisht i referohet vendeve dhe marrëdhënieve mes tyre, ajo mund të përqëndrohet edhe në dy lloje të tjera shtetesh: shtete de facto të pavarura me njohje të kufizuar ndërkombëtare dhe; marrëdhëniet ndërmjet entiteteve gjeopolitike nën-kombëtare, siç janë shtetet e federuara që përbëjnë një federatë, konfederatë ose një sistem kuazi-federal.

Në nivelin e marrëdhënieve ndërkombëtare, gjeopolitika është një metodë e studimit të politikës së jashtme për të kuptuar, shpjeguar dhe parashikuar sjelljen politike ndërkombëtare nëpërmjet variablave gjeografikë. Këto përfshijnë studimet e zonës, klimën, topografinë, demografinë, burimet natyrore dhe shkencën e aplikuar të rajonit që vlerësohet.

Gjeopolitika përqendrohet në fuqinë politike të lidhur me hapësirën gjeografike. Në veçanti, ujërat territoriale dhe territori i tokës në korrelacion me historinë diplomatike. Jashtë akademisë, një sërë grupesh ofrojnë analiza gjeopolitike, duke përfshirë grupet jofitimprurëse dhe institucionet private fitimprurëse (siç janë shtëpitë e brokerimit dhe kompanitë konsulente). Temat e gjeopolitikës përfshijnë marrëdhëniet midis interesave të aktorëve politikë ndërkombëtarë dhe interesave të fokusuara brenda një zone, një hapësire ose një elementi gjeografik; marrëdhëniet që krijojnë një sistem gjeopolitik. "Gjeopolitika kritike" dekonstruon teoritë klasike gjeopolitike, duke treguar funksionet e tyre politike / ideologjike për fuqitë e mëdha.

Sipas Christopher Gogwilt dhe kërkuesve të tjerë, termi aktualisht përdoret për të përshkruar një spektër të gjerë të koncepteve, në kuptimin e përgjithshëm të përdorur si "sinonim për marrëdhëniet politike ndërkombëtare", por më saktë "për të nënkuptuar strukturën globale të këtyre marrëdhënieve" , i cili bazohet në "terminin e shekullit të njëzet e njëzet për një pseudosciencë të gjeografisë politike" dhe teorive të tjera pseudoscientifike të determinizmit historik dhe gjeografik.

Nafta dhe konkurrenca ndërkombëtare mbi burimet e naftës dhe gazit ishte një nga fokët kryesore të literaturës gjeopolitike nga Lufta e Parë dhe e tutje.  Nga viti 2010 u shfaq një degë e re e literaturës, duke u përqendruar në ato ndërkombëtare

## Shiko edhe 
* Gjeografia
* Politika

## Referime
Para perëndimit të diellit

**Para perëndimit të diellit**() është një film shqiptar i zhanerit dramë me regji të Kled Kapexhiu dhe skenar te Flori Balliu.
### Përmbajtja
Ngjarjet lënë të kuptohet se datojnë rreth viteve kur Shqipëria ishte akoma nën regjimin komunist,ndonëse nuk përmendet kjo gjë.
Zhvillohet një garë për të fituar flamurin tranzitor (flamur që kalon nga njëri fitues në tjetrin), dhe kjo është ngjarja më e rëndësishme e vitit.
Dy burra duhet të hapin një kanal, prej lindjes së diellit deri në perëndim të tij.
Ai që përfundon i pari merr me vete gjithcka për të cilën ia vlen të luftohet në jetë, flamurin.
Koha e brendshme e filmit zgjat një ditë të vetme, e cila paraqet njeriun dëshpërimisht në kërkim të dashurisë, lavdisë dhe se fundmi të tjetërsuar dhe të harruar.

### Ekipi
* Regjia: Kled Kapexhiu
* Skenari: Flori Balliu 
* Fotografia: Nino Celeste
* Montazhi: Klodi Agostini 
* Muzika: Endri Sina
* Zëri: Ermal Hoxha, Genti Isufaj
* Producent: Aida Kasemi 
* Prodhuar nga: Kompania Filmike A.A. -Al
* Financuar nga: Qendra Kombëtare e Kinematografisë/ANCC

### Interpretojnë
* Myzafer Zifla 
* Lulzim Zeqja  
* Sulejman Dibra 
* Sheri Mita 
* Todi Llupi 
* Fatmir Xhelili 
* Orjon Halili
* Bledar Mehmeti
Marie Schreider

**Marie Schreider** është një personazh imagjinar i serialit amerikan Breaking Bad, e interpretuar nga Betsy Brandt.

Marie është kunata e Walter White, është e martuar me Hank Schreider, i cili është një policë i DEA.
Martesa e Figaros

***Martesa e Figaros*** (Italisht: *La Nozze di Figaro*, ), K. 492, është një opera komike në katër akte e kompozuar në 1786 nga Volfgang Amadeus Moxart, me një libreto Italiane të Lorenzo Da Pontes.
La Nazione Albanese

**La Nazione Albanese** (Shqip: *Kombi Shqiptar*) ishte gazetë e arbëreshëve të Italisë gjatë fundit të shekullit 19 dhe në fillim të shekullit 20. Gazeta u themelua në vitin 1897 nga publicisti arbëresh Anselmo Lorekio.

## Historia
*Società Nazionale Albanese* (Shoqata Kombëtare Shqiptare) u themelua në vitin 1895 nga një kongres arbëreshe e mbajtur në Corigliano Calabro dhe u drejtua nga Jeronim de Rada. Në shkurt të vitit 1897, Lorekio u bë kreu i shoqatës gjatë kongresit të dytë që u mbajt në Ungra. Disa javë para se *La Nazione Albanese* të fillonte botimin dhe që nga ajo çast shërbeu si organ i shtypit i shoqërisë, megjithëse gazeta zyrtare e saj mbeti “Ylli i Arbëreshëve”, botuar në Corigliano Calabro.

Më 18 prill 1900, *Società Nazionale Albanese* u transferua në *Comitato Nazionale Albanese* (Komiteti Kombëtar Shqiptar) dhe selia e tyre u transferua në Romë.

Me vdekjen e Lorekios më 1924, gazeta *La Nazione Albanese* morri fund.

## Referime
VV Noordwijk

**Voetbalvereniging Noordwijk** është një klub futbolli holandez me seli në Noordwijk. Ata janë themeluar në vitin 1933, dhe aktualisht luajnë në Hoofdklasse A.

## Historia
VV Noordwijk është themeluar më 4 mars 1933.

### Vitet 1940–1960: Periudha në Vierde dhe Derde Klasse
Gjatë viteve 1940 dhe 1950, Noordwijk luajti ndërmjet ligave Vierde Klasse dhe Derde Klasse të Shoqatës Mbretërore të Futbollit holandez. Ata fituan disa trofe ndërmjet viteve 1948 dhe 1958 në Vierde Klasse si dhe në Derde Klasse në vitin 1961, duke u ngjitur një kategori më lartë çdo herë.

### Vitet 1960: Epoka në Tweede Klasse
Nga viti 1961 e deri në vitin 1970, VV Noordwijk luajti për nëntë sezone në Tweede Klasse. Ata mundën të përfundonin në pesë vendet e para në disa nga këto sezone, duke fituar kampionate përzgjedhëse në vitet 1963, 1968, dhe 1970.

### Vitet 1970–1990: Periudha në Eerste Klasse
Nga viti 1970 e deri në vitin 1996, VV Noordwijk luajti në Eerste Klasse duke fituar kampionate përzgjedhëse në vitet 1972, 1976, 1978, 1980, 1981, dhe 1983, por nuk mundën të ngjiteshin në kategoritë më të larta.

Noordwijk arriti një të tetat e finaleve të KNVB Cup në sezonin 1978–79.

Në vitin 1996, Noordwijk u ngjit në divizionin Hoofdklasse, pasi përfundoi në vendin e pestë në Eerste Klasse.

### Vitet 2000–2010: Periudha në Hoofdklasse dhe Topklasse
Në vitin 2005, ekipi u mposht me rezultatin 3–1 nga Excelsior Maassluis me dy nga golat që u shënuan në kohën shtesë.

Në KNVB Cup të sezonit 2010–11, Noordwijk arriti në çerek-finale ku u mposht me rezultatin 6–0 nga RKC Waalwijk. Një sezon më vonë, ata u mposhtën në raundin e dytë nga Ajaxi me rezultatin 3–1.

Në vitin 2011, Noordwijk fitoi kampionatin përzgjedhës pasi ndeshja vendimtare kundër Quick Boys, e ndjekur nga 6,000 tifozëve, u fitua me rezultatin 1–0. Megjithatë, kasaforta me të ardhurat nga ndeshja u vodh dhe proçedimet nga ndeshja u fshinë.

Në vitin 2012, Noordwijk u mposht 0–8 nga ekipi i parë i Ajaxit në një ndeshje miqësore. Një vit më vonë, klubit ju bashkua Joe van der Sar, djali i portierit legjendar Edwin van der Sar, i cili erdhi nga të rinjë e Ajaxit, në një lëvizje që ngjashme që babai i tij Edwin kreu në vitin 1990. Ai luajti me klubin deri në vitin 2017, duke humbur vendin e tij me kalimin e kohës, dhe më pas firmosi me ADO Den Haag. Paraqitja e tij solli një numër të madhë spektatorësh në stadium dhe ai priti një penallti gjatë ndeshjes.

Në gusht 2017, klubi luajti kundër IJsselmeervogels dhe Fortuna Sittard në  2017–18 KNVB Cup.

## Statistikat
Numri mesatar i tifozëve në ndeshjet në shtëpi:
*2004–05: 500
*2005–06: 700
*2006–07: 600
*2007–08: 700
*2008–09: 600
*2009–10: 700
*2010–11: 800
*2011–12: 1,100

## Referime 
## Lidhje të jashtme
Uebfaqja zyrtare
Kisve

parapamje|240px|Kis´ve në maj 2016
**Kisve** (*Kiswah*, Arabisht: كسوة الكعبة‎, ''kiswat al-ka'bah*) është një mbulesë që e mbulon Qabenë në Mekë. Mbulesa ndryshohet çdo vit (sipas kalendarit hixhri), në ditën e nëntë të muajit Dhul-hixhe, ditën ku pelegrinazhët vizitoj Malin e Arafatit gjatë Haxhit.

Kostoja e tanishme e bërjes *kiswah'' është SAR 17,000,000 (~ 4,532,951.01 USD). Mbulimi është 658m2 dhe është bërë nga 670 kg mëndafshi. Qëndisja përmban 15 kg fije ari. Përbëhet nga 47 copë rroba dhe çdo copë është 14 metra e gjatë dhe 101 cm e gjerë. Kisve është mbështjellë rreth Qabes dhe fiksohet në bazën e saj me unaza bakri. Qëndisja e hartuar me dorë e ajeteve Kur'anore ngadalë po ndihmohet nga kompjutera, duke rritur kështu shpejtësinë e prodhimit.

## Historia
Para pushtimit të Mekës, Kurejshët nuk e kanë lejuar që profeti Muhammed dhe muslimanët tjerë të merrnin pjesë në shtrirjen e mbulesës. Pas pushtimit, Muhammedi dhe muslimanët e lanë si ishte dhe vendosën të mos bëjnë asgjë deri kur një grua aksidentalisht e djegu Qabenë. Muhammedi pastaj shtriu mbulesën me një mbulesë nga Jemeni. Pastaj shumë kalifët e shquar kanë pasur rregullat e tyre mbi kiswah. Muevije I mbulonte Qabenë dy herë në vit, së bashku me ndihmën e Abdullah ibn ez-Zybejr, dhe Abdylmelikun. Ata sollën në fuqi efektin e mëndafshit tradicional.

El-Nasir, Kalifi Abbasid, krijoi praktikën e tanishme të veshjes së Qabesë me vetëm një Kisve në një kohë, duke zëvendësuar zakonin e dikurshëm të lejimit të Kisve të vjetër për të grumbulluar njëra mbi tjetrën. Kur El-Nasir e kryente Haxhin në vitin 160 pas hixhretit, ai pa se Kisve i akumuluar mund të shkaktojë dëme në Qabe, dhe prandaj dekretoi që vetëm një Kisve duhet ta mbulojë Qaben në çdo kohë.

Kalifi el-Ma'mun, e mbuloi Qaben tri herë në vit, çdo herë me një ngjyrë të ndryshme: të kuqe në ditën e tetë të muajit Dhul-hixhe, *gabati* i bardhë në ditën e parë të muajit Rexheb dhe një tjetër brokadë e kuqe në njëzet e nëntë të muajit Ramazanit. Më vonë, El-Nasir e mbuloi Qaben me të gjelbër; ai dhe El-Ma'mun nuk u pajtuan me ndryshimet e shpeshta të ngjyrave dhe u kthyen në zi, ngjyra e vetme që është përdorur për Kisve. Kisve i Zi i mbështetur nga tradita profetike, disa e lidhën këtë me Betejën e Qerbelasë.

## Prodhimi
Kisve u prodhua në Egjipt deri në vitin 1962. Ka pasur mbulesa të kuqe, jeshile ose të bardha në shekujt e kaluar, por tani ajo është gjithmonë e zezë me kaligrafi të arit të qëndisur.

E bërë nga mëndafshi me vargje nga Kur'ani i ngjitur në fije ari, gjithmonë ekziston një fragment në Haxh dhe vargje të tjera nga pjesë të ndryshme të Kur'anit.

Shumë nga mjeshtrit kanë punuar në fabrikë në distriktin Um el-Xhud të Mekës gjatë gjithë jetës së tyre, por ata do të dalin në pension së shpejti, pasi një brez i ri po stërvitet për të vazhduar tregtinë.

## Referime
Rifat Begolli

**Rifat Begolli** (Pejë, 27 mars 1897 - Tiranë, 17 prill 1945) ka qenë ministër i shtetit shqiptar.

## Biografia 
U lind në Pejë më 27 mars 1897, në vendlindje kreu shkollimin fillor dhe plotor. Më 1916 ndoqi gjimnazin "Theresianum" të Vjenës. Më 1924 kthehet në Pejë.

Më 1943-'44 u zgjodh deputet në parlamentin e Mbretërisë Shqiptare dhe më 1944 u emërua ministër i Ekonomisë Kombëtare dhe zëvendësisht ministër i Punëve Botore. Më 13 prill 1945 dënohet nga Gjyqi Special me burgim të përjetshëm dhe punë të rënda me akuzën e "kolaboracionistit". Katër ditë më vonë ndërroi jetë në burg.

## Referime
Zef Shiroka

**Zef Shiroka** (Shkodër, 1895 - 1969) ka qenë nëpunës dhe ministër i shtetit shqiptar.

## Biografia 
U lind më 29 mars 1895 në Shkodër, i biri i Loros dhe i Zines. I ati i vdiq herët, duke e lënë të ëmën për t'u përkujdesur me pesë jetimët: Florindën, Regjinën, Zefin, Terezinën dhe Frederikun. Mbaroi 6 klasë të mesme të shkollës tregtare të jezuitëve, më pas vazhdoi studimet e larta tregtare e industriale.

Deri më 1933 ka qenë drejtor i agjencisë së kripës. Më 1937 e deri më 1941 ka qenë llogaritar i fabrikës së çimentos në Shkodër. Më 1942 qe caktuar kryetar i nozullimeve në Prizren, më pas qe kryetar i Bashkisë Shkodër. Më 1943 u caktua ministër i Industrisë dhe Tregtisë në kabinetin Bushati, më pas deri më 1945 qe pronar i një dyqani të vogël kafeje në Shkodër.

U arrestua me 13 janar 1945 dhe u gjykua në Gjyqi Special, por në fund u gjykua i pafajshëm dhe u lirua për mungesë provash. Më 1946-1947 u burgos sërish. Në vitet 1954-1959 u internua në rrethin e Fierit.

Ndërroi jetë në Shkodër më 15 qershor 1969.

## Referime
Qyprillinjtë

parapamje|Kompleksi i Kypriljotëve
**Qyprillinjtë** ose **Familja Kypriljoti/Qypërli** () ka qenë një familje fisnike me origjinë shqiptare nga Roshnik (Berat) në Perandorinë Osmane. Familja i ka dhënë gjashtë Vezirë të mëdhenj (duke përfshirë edhe Kara Mustafa Pashë, i cili ishte një thjeshtër), dhe shumë oficerë të tjerë të rangut të lartë. Epokë gjatë së cilës këta vezirë të mëdhenj kanë shërbyer është e njohur si "epoka Qyprilliu" në Perandorinë Osmane.

Një anëtar tjetër i dalluar i familjes ishte Abdullah Pashë Qyprilliu (1684-1735), i cili ishte një gjeneral në luftërat osmano-persiane të kohës së tij dhe vepronte si guvernator në disa provinca të perandorisë. Pasardhësit moderne përfshijnë Mehmet Fuat Qyprilliu, një historian i shquar i letërsisë turke. Anëtarët e familjes vazhdojnë të jetojnë në Turqi dhe Shtetet e Bashkuara.

## Vezirët e Mëdhenjë Qyprilliu
1 Kara Mustafa Pashë është birësuar nga familja Qyprilliu dhe ishte kunat i Fazıl Ahmed Pashë Qyprilliu-t.

2 Abaza Siyavuş Pashë  ishte një shërbëtor i Mehmed Pashë Qyprilliut. Duke u martuar me vajzën e tij, Siyavuş bëhet dhëndër i familjes së fuqishme Qyprilliu.

## Shih edhe
*Epoka Qyprilliu në Perandorinë Osmane
*Velesi, një qytet në Maqedoni i themeluar nga familja Qyprilliu
*Vezirköprü, një qytet në Turqi i emëruar sipas familje
*Lista e vezirëve shqiptarë në Perandorinë Osmane

## Referimet
Ode gëzimit

(Ode gëzimit) nën performancën e Orkestrës së Marinës Amerikane (Me tekst në gjuhën gjermane)]]
 (Ode gëzimit) nën performancën e Orkestrës së Marinës Amerikane (Me tekst në gjuhën angleze)]]
**Ode gëzimit** (anglisht: *Ode to Joy*; gjermanisht: *An die Freude*) është një ode (poezi lirike) e shkruar në verën e vitit 1785 nga ana e poetit, dramaturgut dhe historianit gjerman Friedrich Schiller, e botuar një vit më vonë në magazinën *Thalia*. Një version i rishikuar u shfaq në vitin 1808, duke ndryshuar dy rreshtat e parë dhe duke lënë jashtë strofin e saj të fundit.

"Ode gëzimit" njihet më së miri për përdorimin e saj nga ana e Ludwig van Beethovenit në lëvizjen përfundimtare (të katërt) të Simfonisë së tij të Nëntë, kompletuar në vitin 1824. Megjithatë teksti i Beethovenit nuk bazohet tërësisht në poezinë e Schillerit. Modeli i tij u miratua si Himni i Evropës nga ana e Këshillit të Evropës në vitin 1972 e më pas edhe nga Bashkimi Evropian. 
## Historiku 
Ekzistojnë supozime se Friedrich Schiller fillimisht kishte shkruar një "Ode (kushtuar) lirisë" (anglisht: *Ode to Freedom*; gjermanisht: *Ode an die Freiheit*) por që më vonë e ndryshoi atë në "Ode gëzimit". Ishte forma e hershme e poemës, kur ajo ishte ende një 'Ode për liri', e cila ngjalli admirimin dhe entuziazmin për mendjen e Ludwig van Beethovenit.

Përgjatë viteve poema "Ode gëzimit" me tekst të Schilerit dhe muzikën e Beethovenit ka qenë një burim frymëzimi për vepra dhe krijime tjera muzikore dhe artistike. Kjo poemë është kënduar në Kili gjatë demonstratës kundër diktatorit Pinochet, studentët kinez e transmetetuan ate në Sheshin Tienanmen të Pekinit, në Japoni është intonuar në çdo dhjetor pas cunamit të vitit 2011. Kohët e fundit ka frymëzuar shfaqje të improvizuara në hapësirat publike nga muzikantë në shumë vende të botës. Është luajtur në Festivalin e Orkestrës së Hong Kongut në vitin 2013 në një qendër tregtare në Hong Kong. Ajo u luajt edhe pas fitores së Emmanuel Macronit në zgjedhjet presidenciale franceze të vitit 2017, me rastin e fjalimit të fitores në Luvër.

Më 17 shkurt të vitit 2008 ajo u përdor nga ana e institucioneve të Kosovës si himn kombëtar deri në miratimin e himnit të saj, dhe u luajt me rastin e Shpalljes së Pavarësisë së Kosovës, në shenjë respekti për rolin e Bashkimit Evropian në këtë proces.

## Teksti 
## Përkthimet në gjuhën shqipe 
:... Gëzimi është i mrekullueshëm
:Jetën tone cdo dite  stolis
:Në pragun tënd o të magjishëm
:Buron kënga rrugën nis
:Se ate që mbyt mërzia 
:Ti sërish e gjallëron
:Vëllazërohet njerëzia
:Flatëra jote ku pushon ... 

...
:... Gëzim ti mrekulli hyjnore
:Jetën tonë përherë stolisë
:Në pragun tënd magji përrallore
:Rritet kënga rrugën nis
:Se ate që mbyt mërzia 
:Ti sërish e gjallëron
:Vëllazërohet njerëzia 
:Fryma jote kudo shkon ... 
...

## Shih edhe 
* Himni i Evropës

## Lidhje të jashtme 
* An die Freude text and translations at The LiederNet Archive
* German and English text, Schiller Institute
* 
* 

## Referime
Nexhat Libohova

**Nexhat efendi Çomo** i njohur si **Nexhat Libohova** (Libohovë, 1877 - Shkallnuer, 26 maj 1915) ka qenë kadi në Perandorinë Osmane, ministër i shtetit shqiptar dhe njëherësh ministri i parë i vrarë në historinë e shtetit shqiptar.

## Biografia 
U lind në Libohovë më 1877. Kreu shkollën e lartë në Hukúk (Fakulteti i Drejtësisë) në Stamboll më 1904. Punoi si gjyqtar në sistemin e drejtësisë të Perandorisë Osmane në vitet 1904-1913.

Më 1913 u kthye në Shqipëri, ku nisi punë sekretar në kryeministri të Qeverisë së Përkohshme të Vlorës. Më pas, në kapërcyellin 1913-'14 ishte zëvendësisht prefekt dhe më pas prefekt i Durrësit me të gjitha tagret. Me kthimin e Esad Pashës në fuqi pas intrigave që iu bënë në Durrës, caktoi Nexhatin ministër i Financave i kabinetit të tij, ndër të paktit që ngeli me Esad Pashën pas *Pleqsisë së Durrësit*.

Për shkak të çështjeve të brendshme, abuzimeve me vëniet e drejtësisë, fërkimeve që kishte pasë me ministrin e Punëve të Brendshme Shahin Dino dhe simpative filo-austrohungareze që kishte vetë, kryeministri dha urdhër ta torturonin. U dërgua në Shkallnuer, ku u rrah deri në vdekje.

## Referime
Mehr Licht!

***Mehr Licht!*** është revistë letrare dhe kulturore e botuar në Shqipëri, e themeluar nga Mira Meksi dhe Vebi Velija në vitin 1966. Titulli i revistës është në gjermanisht dhe i referohet fjalëve të fundit të Johan Volfgang Gëte që do të thotë “më shumë ndriçim, më shumë dituri, më shumë realitet”. Revista përcolli mes tjerash përfundimin e realizmit socialist në Shqipëri.

## Referime
Foto Çami

**Foto Çami** (lindur më 4 Tetor 1925) është një ish-funksionar dhe politikan i Partisë së Punës së Shqipërisë (PPSh).

## Biography
Çami lindi më 4 tetor 1925 në fshatin e Labovës në rrethin  e Gjirokastrës.

Çami u zgjodh deputet i Kuvendit Popullor në vitin 1970, ngjarje që shënoi dhe fillimin e karrierës së tij politike në periudhën e pas-luftës. Për një mandat do të shërbente si anëtar i Kuvendit Popullor. Në vitin 1971 u zgjodh gjithashtu si anëtar i Komitetit Qendror të Partisë.

Për vite me rradhë do të drejtonte qarkun e Tiranës si Sekretar i Parë i Partisë për qarkun. Në Kongresin e 8-të të Partisë në Nëntor të vitit 1981 ishte gjithashtu kandidat për tu zgjedhur si anëtar Byrosë Politike të PPSH. Nga viti 1982 deri në vitin 1991, do të shërbente sërish në pozicionin e deputetit të Kuvendit Popullor.

Në qershor të vitit 1985, u zgjodh dhe si pasues i Sekretarit të parë të Partisë së Punës Ramiz Alia. Çami do të largohej nga jeta politike dhe funksionet e udhëheqjes në vitin 1990, kur doli në pension dhe nga jeta publike në vitin 1991, me përfundimin e mandatit të deputetit të Kuvendit Popullor.

## Referime
Hasan Sinan Gjostoja

Hasan Sinan Gjostoja ( Labi ), patriot dhe kryengrites. Shoke armeshe me Zylyftar Podën

I lindur ne Gusmar te Kurveleshit. Si kryengrites i shkoi ne ndihme  Zylyftar Podës ne Melesin. mal i Leskovikut, ku u ndesh ushtria osmane me kryengritesit e drejtuar nga Zylyftar  me 1831. Ndja dhe kenga popullore Zylyftar mustaqeverdhë  e permend:

'* Ne Melesin erth' Hasani,
* Rakip beu edhe Prodani,
* Trima jeni ju te forte,'
Kongresi i Përmetit

**Kongresi i Përmetit** ishte një takim i liderave komunistë shqiptarë në 24 maj 1944. Takimi u zhvillua në Përmet dhe zgjodhi qeverinë provizore. Kongresi ndoqi të njëjtin model si Këshilli Anti-Fashist për Çlirimin Kombëtar të Jugosllavisë.

## Zhvillimi i punimeve 
### Anëtarësia 
Në kongresin e Përmetit morën pjesë 188 delegatë, ku me përjashtim të 5-6 prej tyre, të gjithë të tjerët ishin nga Shqipëria e Jugut: 18 delegatë anëtarë të Shtabit të Përgjithshëm e të Këshillit nacionalçlirimtar; 25 delegatë nga Korça, 48 nga zona e I Operative Vlorë-Gjirokastër, 15 nga zona e Berati, 8 nga zona e Elbasani, 10 nga Tirana, 3 nga Peza, 2 delegatë nga Durrësi. Të tjerët ishin: 10 delegatë nga Rinia antifashiste, 5 nga Gruaja antifashiste, 6 nga Brigada e I, 4 nga Brigada II, 4 nga Brigada III, 4 nga e IV, 7 nga Brigada e V, 5 nga Brigada VI, 6 nga Brigada VII, 3 nga Brigada VIII dhe 5 delegatë nga Brigada XII; përfaqësuesit e brigadave partizane ishin krerët e tyre. Me përjshtime të rralla, po thuaj se të gjithë ishin antarë të PKSH.

## Referime 
### Literatura 
* ↑ Elsie 2010: Robert Elsie: Historical dictionary of Albania. 2nd ed. Lanham: Scarecrow Press. 2010. = European Historical Dictionaries, 75. ISBN 978-0-8108-6188-6
* ↑ Gloyer 2012: Gillian Gloyer: Albania: The Bradt Travel Guide. Chalfont St Peter: Bradt Travel Guides. 2012. ISBN 978-1-84162-387-0
* ↑ Pearson 2005: Owen Pearson: Albania in occupation and war: From fascism to communism. London; New York: Centre for Albanian Studies. 2005. = Albania In the Twentieth Century, 2. ISBN 1-84511-014-5
* ↑ Pollo & Puto 1981: Stefanaq Pollo – Arben Puto: The history of Albania from its origins to the present day. Ass. by Kristo Frasheri, Skënder Anamali; transl. by Carol Wiseman, Ginni Hole. London: Routledge & Kegan. 1981. ISBN 0-7100-0365-X
* ↑ Réti 2000: Réti György: Albánia sorsfordulói. Budapest: Aula. 2000. = XX. Század, ISBN 963-9215-74-0
* ↑ Zavalani 2015: Tajar Zavalani: History of Albania. Ed. by Robert Elsie, Bejtullah Destani. London: Centre for Albanian Studies. 2015. = Albanian Studies, ISBN 978-1-5075-9567-1
Gjon Mark Gjomarkaj

**Gjon Mark Gjonmarkaj**(1938-2003) ka lindur në vitin 1938. Eshte i biri i Markut dhe Martës Gjonmarkaj. Babi i tij, Mark Gjonmarkaj, ka bërë rezistencë kundër komunizmit, deri në vetëflijim, u vra në vitin 1947. Ai u internua në moshën gjashtë vjecare. Gjoni ishtë njohës i gjuhës italiane, franceze dhe gjermane. Gjuhën italiane e ka mësuar me mësues Padër Gardianin (edhe ai i internuar). Frengjishten e mësoi me  Z.Zef Gjeta (ish-Kryetar i Bashkisë së Shkodrës në vitin 1944).   

Ndërsa, gjermanishten e mësoi në mënyrë autodidakte. Ka punuar në shumë kampet e punës. Në vitin 1956, u regjistrua në Shkollën e Mesme “18 Tetori” dhe cilësohej si nxënës i shkëlqyer. Për shkak të statusit të tij si i internuar nuk mundi të vazhdojë studimet universitare. Pas 46 vitesh u kthye në Shkodër, në shtëpinë e tij. Gjoni u emërua kryetari i Caritas-it në Shqipëri, i cili ndihmojë në ndihma humanitare në të gjithë vendin. Aty ka ndihmuar në rregullimin e kishave, në vecanti në hapjen e shkollve të reja dhe riparimin e tyre. Më pas, u zgjodh deputet nga Parta Republikane në Mirditë. Gjon Mark Gjonmarkaj ndërroj jëtë më 19 Tetor 2003.

## Referime
Pilo Peristeri

**Pilo Peristeri** (10 dhjetor 1909 - 5 gusht 2009) ishte një politikan dhe funksionar i Partisë së Punës së Shqipërisë.
 
## Burimi
Petro Dode

**Petro Dode** (i lindur në vitin 1924, në Ersekë) është një ish politikan shqiptar. Dode ka shërbyer si Kryetar i Kuvendit të Republikës Socialiste të Shqipërisë, që nga 19 shkurti i vitit 1987 deri më 15 prill të vitit 1991.

Dode ishte një funksionar partie. Ai është autor i disa librave teknikë dhe politikë, si: "*20 Vjet Shqipëri socialiste",* i vitit 1964; "*Revizionizmi jugosllav dhe pasojat e tij në ekonominë bujqësore të Jugosllavisë", *i vitit 1962 dhe "*Probleme të planifikimit dhe të zhvillimit ekonomisë bujqësore në RPSH", *i vitit 1965.

Për më tepër, Dode ishte gjithashtu i pari kandidat i Komitetit Qendror (KQ) të Partisë së Punës së Shqipërisë (PPSh).

Në vitin 1966, Dode ishte deputeti i parë i Kuvendit popullor. Ai ishte anëtar i Parlamentit, duke nisur nga legjislatura e gjashtë e deri në atë të njëmbëdhjetë në vitin 1991.

Pas rënies së Abdyl Këllezit, në 1 shtator të vitit 1975, Dode u emërua si Zëvendës Kryetar i Këshillit të Ministrave, udhëhequr asokohe nga Kryeministri Mehmet Shehu, pozicion që Dode e mbajti deri më 14 janar të vitit 1982. Dode zëvendësoi Këllezin edhe në pozicionin e kryetarit  të Komisionit planifikues të shtetit, nga 1 shtatori i vitit 1975 deri në 23 nëntor 1982.  

Më 19 shkurt 1987, ai u zgjodh Kryetar i Kuvendit popullor të Republikës Socialiste të Shqipërisë, pozicion që më parë e mbante Pali Miska. Dode e mbajti këtë post deri më 15 prill të vitit 1991, duke përfaqësuar kështu edhe presidentin e fundit të Parlamentit në Shqipërinë komuniste.

## Referimet
Tahir Demi

**Tahir Demi** (1919-1961) ishte një politikan shqiptar. Ai ishte pjesëtar i shkallës së lartë së Partisë së Punës së Shqipërisë dhe përfaqësues i Shqipërisë në Këshillin e Ndihmës Ekonomike Reciproke. Në 1960 ai u arrestua dhe u dënua me vdekje në 1961 sepse ishte pjesëtar i grupit Pro-Sovjetik, drejtuar nga admirali i prapavijës Teme Sejko, i cili kishte planifikuar një grusht shteti kundër Enver Hoxhës.

## Jeta
Tahir Demi u lind në Filiat në veriperëndim të Greqisë (atëkohë Çamëria) në 1919. Në vitin 1930 ai studioi në Fakultetin e Drejtësisë në Universitetin e Tiranës. Ai u martua me Sadete Demi Toto dhe kishte tre fëmijë: Pëllumb, Ilirjan dhe Teuta. Në 1943 ai iu bashkua Lëvizjes Nacional-Çlirimtare të Shqipërisë dhe u bë pjesëtar i Partisë së Punës. Mbas Luftës së Dytë Botërore ai u bë kryetar i komitetit të Partisë Punës në rrethin e Elbasanit dhe delegati i Shqipërisë në Këshillin e Ndihmës Ekonomike Reciproke.
Në korrik 1960 ai u arrestua nga policia sekrete shqiptare për pjesëmarrjen e tij të supozuar në komplotin kundër-revolucionar të flotës së gjashtë Greko-Jugosllave-Italiane-Amerikane për të përmbysur qeverinë shqiptare.. Ai u arrestua bashkë me shtatë komandantë, duke përfshirë dhe Teme Sejko, admiral i prapavijës. Tjetër i pandehur ishte dhe ish-kryeredaktori i gazetës *Zëri i Popullit* Taho Sejko, njëherit kryetari i komitetit të përgjithshëm së Partisë së Punës. Ata u gjykuan në maj të vitit 1961. Demi u dënua me vdekje pas gjykimit, bashkë me tre pjesëtarë të lartë të Ushtrisë Shqiptare dhe Partisë së Punës së Shqipërisë, Teme Sejko, Abdyl Resuli dhe Hajri Mane më 31 maj 1961.Katër të akuzuar të tjerë u burgosën me nga 15 vjet. Sipas disa burimeve, ekzekutimet erdhën si pasojë se Enver Hoxha nuk u pajtua me disa konkluzione në një konferencë të Partisë në Tiranë 1956.

## Referime
Vangjel Çërrava

**Vangjel Çërrava** (i lindur në vitin 1941, në Korçë) është një ish politikan shqiptar i Partisë Punës të Shqipërisë (PPSh). Ai ishte anëtar i Parlamentit shqiptar, Zëvendës Kryetar i Kabinetit të Shqipërisë dhe për një kohë të shkurtër pjesëtar i Byrosë Politike të partisë.

## Biografia 
Çërrava, i cili fillimisht shërbente si funksionar në sektorin ekonomik, në vitin 1978 u bë deputet i Kuvendit popullor, funksion që e mbajti gjatë nëntë nga njëmbëdhjetë legjislaturave, që përfunduan në vitin 1991 me rënien e komunizmit në Shqipëri.

Në tetor të vitit 1982, Çërrava u bë anëtar i Sekretariatit të Komitetit Qendror të Partisë.

Gjatë Kongresit të nëntë të Partisë, në nëntor të vitit 1986, Çërrava u zgjodh si kandidat-anëtar i Byrosë Politike të Partisë së Punës së Shqipërisë. Çërrava u bë anëtar me të drejta të plota në korrik të vitit 1990. Ai e mbajti këtë post deri në shpërbërjen e PPSh-së, që përkon me themelimin e Partisë Socialiste të Shqipërisë, në qershor të vitit 1991.

Nga 20 shkurti i vitit 1987 deri më 2 shkurt të vitit 1989, Çërrava mbajti postin e Zëvendës Kryetarit të Këshillit të Ministrave në Qeverinë e Adil Çarçanit.

Në vitin 1993, gjykata speciale e vendosur në Tiranë gjykoi Çërravën dhe nëntë ish-zyrtarë të tjerë të rangut të lartë (Muho Asllani, Besnik Bekteshi, Foto Çami, Hajredin Çeliku, Lenka Çuko, Llambi Gegprifti, Qirjako Mihali, Pali Miska, dhe Prokop Murra). Ish-zyrtarët u akuzuan për keqpërdorim të fondeve publike dhe u dënuan si vijon: Mihali dhe Gegprifti me nga tetë vite secili; Miska dhe Çuko me nga shtatë vite secili; Çami, Celiku dhe Bekteshi me nga gjashtë vite secili; Çërrava, Murra dhe Asllani me nga pesë vite secili.
Të gjithë u liruan pas trazirave të vitit 1997.

## Referime
Sokol Mirakaj

**Sokol Mirakaj** (lindur më 13 gusht 1943) nacionalist, intelektual, Sekretar i Shtetit për Fenë Katolike
(1991-2002), i internuar për motive politike gjatë regjimit komunist në Shqipëri bashkë me familjen. U rrit dhe u shkollua në internim, prej të cilit u lirua vetëm në vitin 1989.

## Jeta
Leu në fshatin Iballë, të Pukës, më 13 gusht 1943, i biri i Palit Babai i tij, Pal Biba, ishte nacionalist dhe udhëheqës i çetave kundër sllavokomunizmit në Veri. U internua me familje më 17 korrik 1945 për arsye politike dhe kaloi nëpër golgotën e kampeve të Beratit, Tepelenës e të Lushnjë.  kampin e Tepelenës ku kaloi 4 vite tjera, së bashku me të ëmën, motrën dhe gjyshërit e tij, pasi i ati, Pal Bibë Mirakaj, bashkë me vëllain e madh Pashukun u arratisën jashtë vendit. Familja e tij ishte persekutuar shumë egërsisht nga regjimi sllavokomunist i asaj kohe, si shumë familje të tjera të ngritura dhe nacionaliste. Pas vuajtjeve që kaloi në Tepelenë, e zhvendosën më pas në Porto Palermo e më pas në Lushnjë. Aty përfundoi dhe gjimnazin, më vitin 1963. Po aty krijoi dhe familjen e tij. Fëmijët e tij lindën dhe u rritën në internim.

Gjatë kohës në kampe, mblidhte prova dhe dëshmi të cilat shpresonte që pas rënies së regjimit komunist mund të përdoreshin për gjykimin dhe dënimin e krimeve të komunizmit.

Sokoli u lirua prej internimit më 4 korrik 1989. Kjo histori e errët, pak a shumë mori fund në vitin 1991, pas rënies së komunizmit. Dhe po atë vit, ai u emërua Sekretar i Shtetit për Fenë Katolike. Post ky, që zgjati deri në vitin 2002.

## Jeta në kampin e Tepelenës
Kampi i internimit ndodhej në një ultërsire të gjerë, buzë lumit të Bënçës dhe ishte e rrethuar me tela me gjëmba dhe ishte ndërtuar nga italianet gjatë luftës me Greqinë. 

Kushtet e kampit ishin vërtet të llahtarshme. Pozicioni ku ishte vendosur kampi, i rrethuar nga malet, bënte që i ftohti të ishte akoma më i madh. Ndërkohë kësaj torture i shtohej dhe ndalimi i rreptë i ndezjes së zjarrit brenda kampit. Në cdo kazermë, ishin të pozicionuar në një hapësirë tmerrësisht të vogël për person, gati-gati 'përqafoheshin' me njëri-tjetrin, rreth 400-500 të internuar. Zgjimi herët në mëngjes bëhej nga një oficer ku shkonte tek keta njerëz dhe bënte apelin me zë të lartë.

## Referime
Perandori i Parisit

**Perandori i Parisit** (Frëngjisht: ''L'Empereur de Paris*) është film francezë me regji të Jean-François Richet. Kjo është bashkëpunimi i tretë mes regjisorit Jean-Fraçois Richet dhe aktorit Vincent Cassel, bashkëpunime tjera ishin: *Mesrine* (2008) dhe *Një Moment i Egër'' (2015).

## Përmbledhja
Nën sundimin e Napoleonit, François Vidocq, i vetmi njeri që ka ikur nga burgjet më të mëdha të vendit, është një legjendë e fondeve parizianë. I lënë për të vdekur pas arratisjes së tij të fundit spektakolare, ish-i dënuari përpiqet të harrohet në maskën e një tregtari të thjeshtë. E kaluara e tij e kapi atë, dhe pasi u akuzua për një vrasje që nuk e bëri, ai i ofroi një marrëveshje shefit të sigurisë: ai u bashkua me policinë për të luftuar nënujorin në këmbim të lirisë së tij. Përkundër rezultateve të jashtëzakonshme, kjo provokon armiqësinë e oficerëve të policisë së tij dhe zemërimin e nëntokës që e vuri kokën me një çmim ...

## Luajnë
* Vincent Cassel : Eugène François Vidocq
* Freya Mavor : Annette
* Denis Ménochet : Dubillard
* August Diehl : Nathanael de Wenger
* James Thierrée : Dukë e Neufchâteau
* Patrick Chesnais : Mr Henry
* Olga Kurylenko : Baronesha e Giverny
* Fabrice Luchini : Joseph Fouché

## Lidhje të jashtme
*Faqja Zyrtare  (Frëngjisht)