Robert Themptander

**Oscar Robert Themptander** (14 shkurt 1844 &ndash; 30 janar 1897) ishte një politikan dhe zyrtar publik suedez i cili ishte kryeministër i Suedisë nga viti 1884 deri më 1888 gjatë mbretërimit të Oscar II, dhe guvernator i qarkut të Stokholmit nga viti 1888 deri më 1896. Ai ishte gjithashtu Ministër i Financave.

Në moshën 40 vjeç dhe 92 ditë, Themptander është personi më i ri që bëhet kryeministër në historinë suedeze. Vdekja e tij në moshën 52 vjeç dhe 351 ditë e bën atë gjithashtu kryeministrin më të ri në vdekjen e tij.

## Biografia
Robert Themptander lindi në Stokholm, djali i togerit të ushtrisë Nils Themptander dhe gruasë së tij Adolphina Laurent. Pas studimeve për drejtësi në Uppsala dhe një karriere shumë të suksesshme në shërbimin civil ai u bë anëtar i dhomës së dytë më 1879. Aty që nga fillimi ai ishte anëtar i partisë së qendrës, një parti besnike e qeverisë së atëhershme në detyrë. Gradualisht ai filloi të orientohej drejt partisë agrare. Ai u martua në 1874 me Frida Dahlberg, me të cilën kishte tre fëmijë. Në qeverinë eArvid Posse më 1880, ai u bë Ministër pa Portofol dhe, më 1881 Ministër i Financave. Ai qëndroi në këtë zyrë në tre vjet para se të bëhej kryeministër në moshën 40 vjeç. Vetëm Louis De Geer ishte bërë kryeministër në një moshë më të re.

Përmes kontakteve të mira në pozicione të ndryshme parlamentare, ai ishte i suksesshëm në thyerjen e bllokimit politik në lidhje me çështjen e mbrojtjes. Kjo çështje u arrit më në fund në vitin 1885. Ai ishte më pak i suksesshëm në qëllimin e tij për të mbrojtur sistemin e tregtisë së lirë që Louis De Geer dhe Ministri i Financave Gripenstedt kishin krijuar gjatë kohës që ishin në detyrë. Kjo ekonomi politike me shumë përfitime të mira kontribuoi në modernizimin e Suedisë. Ndërsa çmimet e ushqimeve në tregjet botërore u fundosën për shkak të rritjes së importeve nga e gjithë Amerika e Veriut, kërkesa u rrit për tarifa të larta për të mbrojtur interesat suedeze.

Përfundimisht Themptander u detyrua të tërhiqej, por jo përmes disfatës në zgjedhjet e vitit 1887, kur rezistenca e tij ndaj erërave të reja të mendimit do të thoshte më shumë debate zgjedhore se më parë. Kandidatët e parlamentit suedez u detyruan të përgjigjen për pikëpamjet që kishin, nëse ishin tregtarë të lirë ose proteksionistë. Kjo u pa nga shumë në atë kohë si e pazakontë. Anëtarët gjatë gjithë jetës së Riksdag ishin zgjedhur më parë në bazë të reputacionit dhe besimit të tyre të lartë personal. Tregtarët e Lirë fituan në Stokholm dhe fituan njëzet e dy vende parlamentare. Por u duk se një anëtar nuk kishte paguar taksat e tij dhe për këtë arsye e gjithë lista u shpall e pavlefshme. Anëtarët gjatë gjithë jetës së Riksdag të cilët ishin mbështetës të tregtisë së lirë u zëvendësuan me mbështetës tarifash. Prandaj, dhoma e dytë ktheu një shumicë proteksioniste.

Themptander u përpoq që mbreti Oscar II të shpallte zgjedhje të reja, por mbreti e refuzoi kërkesën. Pastaj Themptander dha dorëheqjen si kryeministër. Nga viti 1888 deri më 1896 ai ishte guvernatori i Qarkut të Stokholmit dhe më pas drejtor për Trafik AB Grängesberg – Oxelösund.

Në kohën e vdekjes, ai ishte anëtar i komitetit të bashkimit në 1895. Përndryshe ai kishte qenë kryetar i komitetit bankar (1889–1890), komitetit të apartamenteve bujqësore (1891–1892) dhe komitetit në lidhje me bashkimin e Ministrisë Detare dhe Mbrojtjes së Tokës 1894–1895, në bordin e Shkollës së Re Fillore (1888–1896 ), në bordin e Institucioneve të Pensioneve Civile të Shtetit, ndërmarrjet e zjarrfikësve (1890–1896) dhe në menaxhimin e Institutit për të Verbërit (1892–1896). Themptander u bë një anëtar nderi i Akademisë Bujqësore më 1893 dhe i Shoqatës së Familjeve të Qarkut Stockholm më 1897, e të cilit ishte kryetar. Në vitin 1886 u bë kalorës nga Urdhri i Serafimit. Më 19 shkurt 1893, Themptander u emërua Mjeshtër i Madh i Urdhrit të Vëllezërve të Urtësisë, një pozicion që e mbajti deri në vdekje. Ai ishte gjithashtu një anëtar i Shoqërisë Idun.