Mbretëria e Serbisë (mesjetë)

**Mbretëria e Serbisë** (serbisht: Краљевина Србија *Kraljevina Srbija*), ose **Mbretëria Serbe** (Српско краљевство *Srpsko kraljevstvo*), ishte një shtet mesjetar serb që ekzistonte nga viti 1217 deri më 1346 dhe sundohej nga dinastia Nemanjiq. Principata e Madhe e Serbisë u ngrit me kurorëzimin mbretëror të Stefan Nemanjiqit si mbret, pas ribashkimit të tokave serbe. Në vitin 1219, Kisha Ortodokse Serbe u riorganizua si një kryepeshkopatë autoqefale, e kryesuar nga Shën Sava. Mbretëria u shpall një perandori në vitin 1346, por mbretërimi nuk u shfuqizua si institucion, pasi titulli i një mbreti përdorej si një emërtim zyrtar për një bashkësundimtar të perandorit.

## Prapavija 
Kurorëzimi mbretëror i Stefan Nemanjiqit në vitin 1217 nuk ishte një risi në historinë serbe, pasi kishte tashmë një traditë të gjatë mbretërimi midis sundimtarëve të mëparshëm serbë, me qendër në Duklja (shek. XI). Gjatë epokës së Nemanjiqit, mbretëria e mëparshme serbe në Duklja quhej "Mbretëria e Vjetër e të parëve tanë" dhe pikëpamje të tilla u pasqyruan edhe në titujt mbretërorë të Stefan Nemanjiqit dhe pasardhësve të tij, të cilët e quanin veten mbretër të të gjitha tokave serbe. duke përfshirë edhe Dukljen. Duke e kuptuar rëndësinë e trashëgimisë mbretërore, princi i madh Stefan Nemanja (1166-1196), babai i Stefan Nemanjiqit, i dha djalit të tij të madh Vukan Nemanjiq sundimin në Duklja, me titullin mbret.

Në atë kohë, "Mbretëria e Vjetër" e Dukljes dhe ish-sundimtarët e saj nga dinastia Vojislavljeviq (mbretërit Mihajlo dhe Konstantin Bodin) konsideroheshin si paraardhës mbretërorë të dinastisë Nemanjiq, që u degëzua nga dinastia e mëparshme Vukanoviq në Rashkë. Marrëdhëniet e vjetra midis dy dinastive (Vojislavljeviq / Vukanoviq) dhe dy rajoneve (Duklja / Rashka) ishin shumë të ngushta. Në vitin 1083, mbreti Konstantin Bodin i Dukljes i emëroi nipat e tij Vukan dhe Markon vasalë në Rashkë, një nga krahinat e brendshme të mbretërisë së tij. Çdo krahinë kishte fisnikërinë dhe institucionet e saj, dhe secila fitoi një anëtar ose të afërm të dinastisë Vojislavljeviq për të qeverisur si *župan*. Midis viteve 1089 dhe 1091, Perandoria Bizantine nisi një fushatë në Duklja. Një luftë e brendshme shpërtheu në mbretërinë mes të afërmve të Bodinit, duke e dobësuar shumë Dukljen. Vukani i Rashkës shfrytëzoi rastin për t'u afirmuar dhe u shkëput duke pretenduar titullin Princ i Madh i Serbisë.

Deri në fund të shekullit të 11-të, Duklja kishte qenë qendra e mbretërisë serbe, si dhe shteti kryesor që i rezistoi Bizantit. Që nga ajo kohë, Rashka u bë më e fuqishmja nga shtetet serbe, nën sundimin e dinastisë Vukanoviq, dhe kështu mbeti gjatë gjithë shekullit të 12-të. Rashka zëvendësoi gjithashtu Dukljen si kundërshtarin kryesor të Perandorisë Bizantine. Trashëgimtarët e Bodinit u detyruan të njihnin sundimin bizantin dhe tani mbanin vetëm territoret e vogla të Dukljes dhe Travunias. Gjatë sundimit të pasardhësve të Vukanit, bizantinët kërkuan të pushtonin Rashkën në disa raste, por përmes rezistencës dhe lidhjeve diplomatike me Hungarinë, ajo principatë serbe mbajti pavarësinë e saj. Në kohën kur Stefan Nemanja u bë zhupani i madh i Rashkës (rreth 1166), Duklja e vjetër u pushtua përgjysmë nga bizantinët, e reduktuar në një principatë të vogël. Menjëherë pas vitit 1180, Stefan Nemanja çliroi Dukljen duke ribashkuar trojet serbe dhe i dha të birin Vukanit sundimin mbi Dukljen me titullin tradicional të mbretit. Meqenëse djali i dytë i Nemanjës, Stefani, u bë grand župan në 1196, rivaliteti ndodhi midis vëllezërve, duke arritur kulmin në vitin 1202 kur Stefani u rrëzua.

## Historia 
## Monarkët 
## Shih gjithashtu 
* Serbia mesjetare
* Kisha Ortodokse Serbe në Kosovë
* Kultura serbe
* Marrëdhëniet greko-serbe

## Referime 
* 
* 
* 
* 
* 

## Referime