open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Luftërat çlirimtare

[parapamje|Kolazh i [Lufta Kroate për Pavarësi|Luftës për Pavarësi të Kroacisë.]]
**Luftërat për çlirim kombëtar**, të quajtura edhe **luftëra për pavarësi** ose **luftëra çlirimtare**, janë konflikte të zhvilluara nga kombet për të fituar pavarësinë. Termi përdoret në lidhje me luftërat kundër fuqive të huaja (ose të paktën atyre që perceptohen si të huaja) për të krijuar shtete të veçanta sovrane për kombësinë rebele. Nga një këndvështrim tjetër, luftëra të tilla quhen kryengritje, rebelime. Lufta guerile ose lufta asimetrike shpesh përdoret nga grupe të etiketuara si lëvizje nacionalçlirimtare, shpesh me mbështetjen e shteteve të tjera.

Termi "luftëra nacionalçlirimtare" përdoret më së shpeshti për ato që u zhvilluan gjatë lëvizjes së dekolonizimit. Meqenëse këto ishin kryesisht në botën e tretë kundër fuqive perëndimore dhe ndikimit të tyre ekonomik dhe një aspekti kryesor i Luftës së Ftohtë, vetë fraza është parë shpesh si e njëanshme ose poshtëruese. Disa nga këto luftëra u mbështetën ose me zë ose materialisht nga Bashkimi Sovjetik, i cili u deklarua si një fuqi anti-imperialiste, duke mbështetur zëvendësimin e qeverive të mbështetura nga perëndimi me parti lokale komuniste ose të tjera jo pro-perëndimore. Megjithatë, kjo nuk garantonte gjithmonë ndikimin sovjetik në ato vende. Përveç dhe gjithnjë e më shumë në konkurrencë me Bashkimin Sovjetik, Republika Popullore e Kinës paraqitej si modele të zhvillimit të pavarur nacionalist jashtë ndikimit perëndimor, veçanërisht pasi qëndrimi i tillë dhe armiqësitë e tjera afatgjata nënkuptonin se ato konsideroheshin si një kërcënim për fuqinë perëndimore dhe konsideroheshin veten si të tillë, duke përdorur burimet e tyre për të ndihmuar politikisht, ekonomikisht dhe ushtarakisht lëvizjet si në Vietnam. Në janar 1961, kryeministri sovjetik Nikita Hrushovi premtoi mbështetje për "luftërat e çlirimit kombëtar" në të gjithë botën.

Kur kombi përkufizohet në terma etnikë, luftërat e zhvilluara për çlirimin e tij shpesh kanë sjellë spastrim etnik ose gjenocid në mënyrë që të pastrohet territori i pretenduar nga grupet e tjera të popullsisë.

## Shiko edhe 
* Lufta e Kosovës
* Lufta Kroate për Pavarësi

## Referime
Bombardimi

[parapamje|Qitje me [AS-90 britanik në Basra, Irak, 2008.]]
Një **bombardim** është një sulm me zjarr artilerie ose duke hedhur bomba nga avionët mbi fortifikime, luftëtarë ose qytete dhe ndërtesa.

Para Luftës së Parë Botërore, termi përdorej vetëm për bombardimin e objekteve, shtëpive, ndërtesave publike, të pambrojtura etj. Ai përdorej pak për të përshkruar sulmet e artilerisë mbi kalatë ose pozicione të fortifikuara në përgatitje për sulme nga këmbësoria. Që atëherë, ka kuptimin e çdo sulmi masiv të kryer nga artileri ose raketa taktike me rreze të shkurtër veprimi, dhe më vonë, bombardime ajrore të kryera nga avionë ose raketa me rreze të gjatë.

## Shiko edhe 
* Artileria
* Artileria raketore
* Artileria vetëlëvizëse

## Referime
Lufta me drona

që gjuan një raketë Hellfire.]]
**Lufta me dron** është një formë e luftës ajrore duke përdorur mjete ajrore luftarake pa pilot (UCAV) ose mjete ajrore komerciale pa pilot të armatosur (UAV). Shtetet e Bashkuara, Mbretëria e Bashkuar, Izraeli, Kina, Koreja e Jugut, Irani, Italia, Franca, India, Pakistani, Rusia, Turqia, Ukraina dhe Polonia dihet se kanë prodhuar UCAV operacionale që nga viti 2019.

Sulmet me dron mund të kryhen nga UCAV-të komerciale që hedhin bomba, lëshojnë një raketë ose përplasen me një objektiv. Që nga fillimi i shekullit, shumica e sulmeve me dronë janë kryer nga ushtria amerikane në vende të tilla si Afganistani, Pakistani, Siria, Iraku, Somalia, Jemeni dhe Libia duke përdorur raketa ajër-tokë, por lufta me dronë është vendosur gjithnjë e më shumë. nga Rusia, Ukraina, Turqia, Azerbajxhani dhe nga grupet militante si Houthis. Sulmet me dronë përdoren për atentate nga disa vende.

## Shiko edhe 
* Automjeti ajror pa pilot
* Automjeti luftarak ajror pa pilot

## Referime
Kundërsulmi

Një **kundërsulm** është një taktikë e përdorur në përgjigje të një sulmi, me termin që ka origjinën në "lojëra lufte". Objektivi i përgjithshëm është të mohojë ose të pengojë avantazhin e fituar nga armiku gjatë sulmit, ndërsa objektivat specifike zakonisht kërkojnë të rifitojnë terrenin e humbur ose të shkatërrojnë armikun sulmues (kjo mund të marrë formën e një ekipi sportiv ose njësive ushtarake kundërshtare).

Një **kundër-ofensivë** është një kundërsulm në shkallë të gjerë. Kundërofensiva ekzekutohet pas shterjes së trupave të vijës së parë të armikut dhe pasi rezervat e armikut ishin angazhuar për të luftuar dhe ishin dëshmuar të paaftë për të thyer mbrojtjen, por më parë armiku kishte pasur mundësinë të merrte pozicione të reja mbrojtëse. Ndonjëherë kundërsulmja mund të jetë e një natyre manovruese operacionale më të kufizuar, me objektiva më të kufizuara sesa ato që kërkojnë arritjen e një qëllimi strategjik. Një kundërsulm siç konsiderohet nga Clausewitz si mjeti më efikas për të detyruar sulmuesin të braktisë planet sulmuese. Kundërsulmimet mund të ekzekutohen jo vetëm në tokë, por edhe nga forcat detare dhe ajrore. Kundërsulmimet strategjike janë regjistruar nga historianët ushtarakë në shumë luftëra gjatë historisë ushtarake. Edhe pse jo gjithmonë njihen si të tilla, sepse ato zakonisht përshkruhen nga historianët në lidhje me fazën mbrojtëse, siç është Beteja e Moskës.

Një thënie, që i atribuohet Napoleon Bonapartit, ilustron rëndësinë taktike të kundërsulmit: "rreziku më i madh ndodh në momentin e fitores". Në të njëjtën frymë, në Studimet e tij të Betejës, Ardant du Pic vuri re se "ai, gjeneral ose thjesht kapiten, i cili punëson të gjithë në sulmin e një pozicioni mund të jetë i sigurt se do ta shohë atë të rimarrë nga një kundërsulm i organizuar i katër burrave dhe një tetar".

Një kundërsulm është një taktikë ushtarake që ndodh kur njëra palë mbron me sukses nga sulmi i armikut dhe fillon ta shtyjë armikun prapa me një sulm të vetin. Për të kryer një kundërsulm të suksesshëm, pala mbrojtëse duhet të godasë shpejt dhe me vendosmëri armikun pas mbrojtjes, me objektivin për të tronditur dhe mposhtur armikun. Koncepti kryesor i kundërsulmit është kapja e armikut në befasi. Shumë kundërsulme historike rezultuan të suksesshme, sepse armiku nuk ishte gati dhe nuk e priste kundërsulmin.

## Shiko edhe 
* Operacioni ushtarak

## Referime
Nikolla Musulin

**Nikolla Musulin** (Cirilik serb: Никола Мусулин; 1824 - 15 maj 1903) ishte mësues, veprimtar dhe poet serb. Ai ishte një nga mësuesit e paktë të trajnuar në Prizren nga 1856–1859. Në vitin 1859 ai solli Kodin e Dushanit, kushtetutën e Perandorisë Serbe (1346–1371), në një fshat të Kosovës. Aktualisht ndodhet në Muzeun Kombëtar në Beograd.

Nikolla Musulin, i biri i një tregtari serb, lindi në Shkodër në vitin 1830 dhe u shkollua atje dhe më pas në Liceun Klerik të Shën Arsenit. Musulin u rrit në një lagje në kufi me vendin e hapur që ishte Kufiri Ushtarak midis Perandorive Osmane dhe Habsburgëve, dhe që në vitet e tij të hershme ai gjeti një shok në natyrë; Ai gjithashtu u inicua herët në leximin e poezisë, duke dëgjuar Njegoshin dhe Branko Radiçeviqin në rininë e tij. Musulin ishte trajnuar për të qenë mësues në Shën Arseni në vend që të bëhej prift. Ndërsa studionte për këtë profesion, megjithatë, ai kontribuoi me poezi dhe artikuj prozë në revista, revista periodike dhe gazeta të ndryshme. Pas diplomimit në vitin 1856, Musulini mbërriti në Prizren, ku hapi shkollën e parë moderne laike. Prizreni kishte një shkollë fillore për vajza, e themeluar nga Anastasija Ajnaxhina në 1836. Puna e Ajnaxhina dhe Musulin frymëzoi mësues të tjerë që të ndiqnin gjurmët e tyre: Milan Kovaçeviq vazhdoi të hapte një shkollë laike në Prishtinë më 1859 ndërsa Sava Deçanac themeloi një shkollë në Pejë. Musulin u largua nga Serbia e Vjetër për të dhënë mësim në Cetinë, Mali i Zi, në vitin 1862.

*Kënga për Grahovën* dhe fragmente të tjera të vargjeve dhe prozës së tij ishin të njohura për disa njerëz shumë kohë përpara botimit të *Deri në agim* (*Do zore*) të vitit 1863, në një faksimile të dorëshkrimit të tij të qartë dhe elegant, dhe *Drejtësia dhe Liria* ose *Testamenti i Peshkopit Njegosh* (*Pravda I Sloboda Ili Testamenat Vladike Njeguša*) i vitit 1897. Si shkrimtar, Musulin botoi edhe dy libra të tjerë: *Moze li se pomoći našem narodu u Staroj Srbiji* (A mund të ndihmohen njerëzit tanë në Serbinë e Vjetër), në të cilin ai përsëri tregoi lidhjen e tij të madhe për atdheun e tij dhe *Za kralja i otadžbinu* (Për Mbretin dhe Vendin).

## Referime
Nikola Vuliq

**Nikolla Vuliq** (Cirilik serb: Никола Вулић; 27 nëntor 1872 - 25 maj 1945) ishte historian serb, filolog klasik, arkeolog i shquar, doktor i filozofisë dhe profesor në Universitetin e Beogradit.

## Biografia 
I lindur në Scutari në vitin 1872 gjatë periudhës së sundimit osman, ai u nis për në Serbi ku studioi latinishten, sllavishten e vjetër kishtare, greqishten e lashtë dhe historinë e lashtë. Ai u diplomua në Universitetin e Beogradit për histori.

## Referime
Serbia Revolucionare

**Serbia Revolucionare** (Serbisht: Устаничка Србија / *Ustanička Srbija*) ose **Serbia e Karagjorgjes** (Serbisht:  Карађорђева Србија / *Karađorđeva Srbija*) i referohet shtetit të krijuar nga revolucionarët serbë në Serbinë Osmane (Sanxhaku i Smederevës) pas fillimit të Kryengritjes së Parë Serbe kundër Perandorisë Osmane më 1804. Porta e Lartë e njohu për herë të parë shtetin si autonom në janar 1807, megjithatë, revolucionarët serbë e refuzuan traktatin dhe vazhduan të luftonin kundër osmanëve deri në vitin 1813. Megjithëse kryengritja e parë u shtyp, ajo u pasua nga Kryengritja e Dytë Serbe më 1815, e cila rezultoi në krijimin e Principatës së Serbisë, pasi fitoi gjysmë-pavarësinë nga Perandoria Osmane më 1817.

## Historia politike
### Kryengritja e Parë Serbe
### Memorandumi i Stratimiroviqit
*Memorandumi i Stratimiroviqit (1804)

### Paqja e Içkos
Midis korrikut dhe tetorit 1806 Petri Içko, një dragoman osman (përkthyes-diplomat) dhe përfaqësues i rebelëve serbë, negocioi një traktat paqeje të njohur në historiografi si "Paqja e Içkos". Içko ishte dërguar në Kostandinopojë dy herë në gjysmën e dytë të 1806 për të negociuar paqen. Osmanët dukeshin të gatshëm t'i jepnin Serbisë autonomi pas fitoreve të rebelëve më 1805 dhe 1806, nën presion gjithashtu nga Perandoria Ruse, e cila kishte marrë Moldavinë dhe Vllahinë; ata ranë dakord për një lloj autonomie dhe përcaktim më të qartë të taksave në janar 1807, kohë në të cilën rebelët kishin marrë tashmë Beogradin. Rebelët e refuzuan traktatin dhe kërkuan ndihmën ruse për pavarësinë e tyre, ndërsa osmanët i kishin shpallur luftë Rusisë në dhjetor 1806. Një traktat aleance ruso-serbe u nënshkrua më 10 qershor 1807.

### Aleanca ruso-serbe
Më 10 korrik 1807, rebelët serbë nën Karagjorgje nënshkruan një aleancë me Perandorinë Ruse gjatë Kryengritjes së Parë Serbe. Pasi Perandoria Osmane ishte bërë aleate me Francën e Napoleonit në fund të vitit 1806, dhe më pas ishte në luftë me Rusinë dhe Britaninë, ajo u përpoq të përmbushte kërkesat e rebelëve serbë. Në të njëjtën kohë, rusët u ofruan serbëve ndihmë dhe bashkëpunim. Serbët zgjodhën aleancën me rusët në vend të autonomisë nën osmanët (siç përcaktohet nga "Paqja e Içkos"). Karagjorgje do të merrte armë, misione ushtarake dhe mjekësore, të cilat u dëshmuan të ishin një pikë kthese në Revolucionin Serb.

### Shpalljet
*Një shpallje (sllavoserbisht: Проглашенie) që bën thirrje për bashkimin e serbëve, datuar 21 shkurt 1809.
*Një shpallje me 15 pika, datuar 16 gusht 1809.

### Traktati i Bukureshtit (1812)
## Harta

File:Serbia1809.png|Në vitin 1809
File:Serbia1813.png|Në vitin 1813

## Shiko gjithashtu
## Referime
## Referime 
* 
*
Academic Press

**Academic Press** ( **AP** ) është një botues librash akademik i themeluar në 1941. Ajo u ble nga Harcourt, Brace &amp;amp; World në 1969.  Reed Elsevier tha në 2000 se do të blinte Harcourt,  një marrëveshje e përfunduar vitin e ardhshëm, pas një rishikimi rregullator.  Kështu, Academic Press është tani një gjurmë e Elsevier .

Academic Press boton libra referencialë, seriale dhe produkte online në fushat e lëndëve:

* Inxhinieri komunikimi
* Ekonomik
* Shkenca mjedisore
* Financa
* Shkenca e ushqimit dhe të ushqyerit
* Gjeofizika
* Shkencat e jetes
* Matematika dhe statistika
* Neuroshkenca
* shkencat fizike
* Psikologjia

Produktet e njohura përfshijnë seritë *Methods in Enzymology* dhe enciklopedi të tilla si *Enciklopedia Ndërkombëtare e Shëndetit Publik* dhe *Encyclopedia of Neuroscience* .

## Shih edhe 
* Botim
* Publikimi

## Literatura 
* Akademische Verlagsgesellschaft (AVG) — the German predecessor, founded in 1906 by Leo Jolowicz (1868–1940), the father of Walter Jolowicz and father-in-law of Kurt Jacoby
* 
* 

## Lidhje të jashtme 
*
Pavli Qesku

**Pavli Qesku** (16 qershor 1944) është një përkthyes dhe hartues i fjalorëve anglisht-shqip. 

## Jeta dhe vepra 
## Referime
Ergys Lubonja

**Ergys Lubonja** është regjisor shqiptar, i njohur për veprën e tij në programe të ndryshme të televizionit privat shqiptar Top Channel. Ai shquhet për veprën e tij në *Big Brother Albania* e *Big Brother VIP Albania*, në emisionin bisedor *Top Show*, dhe në emisionet garuese si *Dancing with the Stars Albania*, *The Voice of Albania*, *Top Fest*, *Top Awards*, *A•Live•Night*, *Masterchef Albania*, dhe ''Hell's Kitchen Albania*. Ai dha dorëheqje në 2019 pas 20 viteve në televizion.

Jashtë televizionit, ai drejtoi edhe filmin *Weekend'' i cili fitoi çmimin e Filmit më të Mirë të Shkurtër tek edicioni i parë i festivalit Young Albanian Filmmakers në 2013.

## Referime
Mane Foundation

**Mane Foundation** është themeluar nga biznesmeni dhe miliarderi Samir Mane dhe përmbahet nga angazhime në fushat e arsimit, mjedisit, shëndetit dhe luftës kundër varfërisë, duke ndihmuar komunitete në Ballkanin Perëndimor.

Në vitin 2023, fondacioni realizoi 50 projekte sociale që përfshinë rreth 37 ,000 përfitues në Shqipëri, Kosovë dhe Maqedoni të Veriut. Në pesë vitet e fundit janë përfunduar rreth 300 projekte në bashkëpunim me 200 organizata dhe universitete, duke ndikuar në më shumë se 400,000 individë.

Mane Foundation ka mbështetur projekte të rëndësishme të tilla si inaugurimi i galerisë GOCAT (Galeria e Artit Bashkëkohor në Tiranë), e cila ofron ekspozita falas për artistët dhe publikun, si dhe ka promovuar fotografi të trashëgimisë kulturore në albumin “Cultural Heritage”, duke bashkuar artin, edukimin dhe turizmin e qëndrueshëm.

## Shiko edhe 
* Balfin Group
* Samir Mane
* Varfëria në Shqipëri

## Referime
Mehmet Ballazhi

**Mehmet Ballazhi** (lindur më 9 prill 1967) është politikan dhe aktivist kosovar dhe kryetari aktual i Hanit të Elezit që prej 26 nëntorit 2021. Ai vjen nga radhët e PDK-së.

## Jeta e hershme 
Mehmet Ballazhi lindi në Pusat e Nikës, Hani i Elezit në Kosovë më 9 prill 1967. Shkollimin fillor e kreu në Han të Elezit, kurse gjimnazin në Kaçanik. Ka mbaruar Shkollën e Lartë Pedagogjike “Gjuhë dhe Letërsi Shqipe” në Prishtinë, Shkollën e Oficerëve të Karrierës në Akademinë e Mbrojtjes “Hamëz Jashari”, si dhe Fakultetin e “Gjuhë dhe Letërsi Gjermane” në Universitetin e Tetovës.

I rritur në familje me traditë atdhetare, qysh i ri ka qenë i përkushtuar në çështjet kombëtare për çlirimin e Kosovës.

Veprimtaria e tij kombëtare dhe politike:

–       Që nga viti 1985 ishte pjesëtar i grupit ilegal “Kushtrimi”;

–       Për veprimtari politke, në vitin 1987 dënohet me 2 vjet burgim;

–       Në janar të 1990 ishte organizator i demostratave për liri dhe demokraci në Han të Elezit, ku arrestohet dhe dënohet me 30 ditë burgim.

–       Ishte pjesëtar aktiv  i “Lëvizja Kombëtare”;

–       Angazhimin kombëtar e vazhdoi edhe tek  “Vendlindja Thërret”;

–       Pjesëmarrës në Ushtrinë Çlirimtare të Kosovës, fillimisht në Tropojë, pastaj përmes Pashtrikut me grupin e Kaçanikut të Brigadës 162 “Agim Bajrami”, e pas një periudhe të shkurtër me urdhër të komandës caktohet si kordinator në njësitin e Puset e Nikës, ku dhe qëndron deri në përfundim të luftës si zv.Komandant i Brigadës 164 “Gafurr Loku” në Han të Elezit.

–       Pas luftës shërbeu si mësimdhënës i gjuhës shqipe;

–       Ishte Shef i Shtabit të Brigadës 362 “Agim Bajrami” të Trupave Mbrojtëse të Kosovës në Kaçanik.

–       Poashtu pjesëmarrës në Ushtrinë Çlirimtare Kombëtare në Brigadën 115 “Radushë” në luftën në Maqedoni.

–       Në mandatin 2017-2021 ka qenë shef i grupit të asambleistëve nga radhët e PDK në Kuvendin Komunal-Hani i Elezit.

–       Ka shërbyer si mësimdhënës i gjuhës gjermane në shkollën fillore “Ilaz Thaçi” deri në 2021.

Aktualisht Kryetar i Komunës së Hanit të Elezit.

## Jeta personale 
Është i martuar, baba i tre fëmijëve.​
## Referime
Pellgu

[parapamje| Pellg në Cornjum, [Holanda|Holandë]]
parapamje| Një pellg i bërë nga njeriu në perëndim të diellit në Montgomery County, Ohio.
**Pellgu** është një trup i vogël i ujit, zakonisht i qetë, me bazë në tokë, i formuar nga grumbullimi brenda një depresioni, në mënyrë natyrale ose artificiale . Një pellg është më i vogël se një liqen  dhe nuk ka kritere zyrtare që i dallojnë të dy, megjithëse përcaktojnë që një pellg të jetë më pak se  në sipërfaqe, më pak se  në thellësi dhe me më pak se 30% me bimësi emergjente ndihmon në dallimin e ekologjisë së pellgjeve nga ato të liqeneve dhe ligatinave .   

## Vështrim 
Pellgjet mund të krijohen nga një shumëllojshmëri e gjerë procesesh natyrore (p.sh. në fushat e përmbytjeve si kanalet e lumenjve ndërprerës, nga proceset akullnajore, nga formimi i tokave torfe, në sistemet e dunave bregdetare, nga kastorët), ose ato thjesht mund të jenë depresione të izoluara (të tilla si vrima e kazanit, pishina pranverore, gropa e prerive, ose thjesht valëzime natyrore në tokë të pa drenazhuar) të mbushura me rrjedhje, ujëra nëntokësore ose reshje, ose të treja këto.  Ato mund të ndahen më tej në katër zona: zona e vegjetacionit, uji i hapur, balta e poshtme dhe filmi sipërfaqësor.  Rrjetat ushqimore bazohen si në algat lundruese të lira ashtu edhe në bimët ujore. Zakonisht ekziston një grup i larmishëm i jetës ujore, me disa shembuj duke përfshirë algat, kërmijtë, peshqit, brumbujt, insektet e ujit, bretkosat, breshkat, lundërzat dhe myshqet. Grabitqarët kryesorë mund të përfshijnë peshq të mëdhenj, çafka ose aligatorë. Meqenëse peshqit janë grabitqarët kryesorë të larvave të amfibëve, pellgjet që thahen çdo vit, duke vrarë kështu peshqit rezidentë, ofrojnë strehë të rëndësishme për mbarështimin e amfibëve.  Pellgjet që thahen plotësisht çdo vit shpesh njihen si pishina pranverore . Disa pellgje prodhohen nga aktiviteti i kafshëve, duke përfshirë vrimat e aligatorëve dhe pellgjet e kastorit, dhe këto shtojnë diversitet të rëndësishëm në peizazhe. 

n Pellgjet shpesh janë bërë nga njeriu ose zgjerohen përtej thellësive dhe kufijve të tyre origjinalë nga shkaqe antropogjene . Përveç rolit të tyre si shumë biodiversitet, pellgjet e ekosistemeve të ujërave të ëmbla thelbësisht natyrore kanë pasur dhe kanë ende shumë përdorime, duke përfshirë sigurimin e ujit për bujqësinë, blegtorinë dhe komunitetet, duke ndihmuar në restaurimin e habitatit, duke shërbyer si baza e mbarështimit për speciet lokale dhe migruese, dekorative. komponentët e arkitekturës së peizazhit, basenet e kontrollit të përmbytjeve, urbanizimi i përgjithshëm, basenet e përgjimit të ndotësve dhe burimeve dhe zhytësve të gazeve serrë .

## Shih edhe 
* Lumi
* Liqeni
* Këneta
* Pellgu kullues

## Referime
Shkenca e ushqimit

**Shkenca e ushqimit** është shkenca bazë dhe shkenca e aplikuar e ushqimit ; fushëveprimi i tij fillon në mbivendosje me shkencën bujqësore dhe shkencën e të ushqyerit dhe drejton në aspektet shkencore të sigurisë ushqimore dhe përpunimit të ushqimit, duke informuar zhvillimin e teknologjisë ushqimore .  

## Vështrim 
Shkenca e ushqimit bashkon shumë disiplina shkencore.  Ai përfshin koncepte nga fusha të tilla si kimia, fizika, fiziologjia, mikrobiologjia dhe biokimia . Teknologjia e ushqimit përfshin koncepte nga inxhinieria kimike, për shembull.

Aktivitetet e shkencëtarëve të ushqimit përfshijnë zhvillimin e produkteve të reja ushqimore, hartimin e proceseve për prodhimin e këtyre ushqimeve, zgjedhjen e materialeve të paketimit, studimet e afatit të ruajtjes, vlerësimin ndijor të produkteve duke përdorur panele anketimi ose konsumatorë të mundshëm, si dhe testime mikrobiologjike dhe kimike.  Shkencëtarët e ushqimit mund të studiojnë dukuri më themelore që lidhen drejtpërdrejt me prodhimin e produkteve ushqimore dhe vetitë e tij.

Instituti i Teknologëve të Ushqimit e përkufizon shkencën e ushqimit si "disiplinë në të cilën shkencat inxhinierike, biologjike dhe fizike përdoren për të studiuar natyrën e ushqimeve, shkaqet e përkeqësimit, parimet në themel të përpunimit të ushqimit dhe përmirësimin e ushqimeve për konsum. publike".  Teksti shkollor *Shkenca ushqimore* e përcakton shkencën e ushqimit në terma më të thjeshtë si "zbatimi i shkencave dhe inxhinierisë për të studiuar natyrën fizike, kimike dhe biokimike të ushqimeve dhe parimet e përpunimit të ushqimit". 

## Disiplinat 
Disa nga nëndisiplinat e shkencës ushqimore janë përshkruar më poshtë.
* Kimia e ushqimit
* Kimia fizike e ushqimit
* Inxhinieria ushqimore 
* Mikrobiologjia e ushqimit
* Teknologjia e ushqimit
* Studimet ushqimore 
* Gastronomia molekulare 
* Kontrolli i cilësisë
* Analiza ndijore

## Shih edhe 
* Ushqimi
* Shkenca
* Industria ushqimore 

## Referime
Blendi Gonxhja

**Blendi Gonxhja** (lindi më 15 Qershor 1970), prej muajit janar 2024, ai mban postin e Ministrit të Ekonomisë, Kulturës dhe Inovacionit. 

Përpara kësaj detyre, nga nëntori 2018,, Blendi Gonxhja ka drejtuar Drejtorinë e Përgjithshme të Shërbimeve të Transportit Rrugor, institucion në varësi të Ministrisë së Infrastrukturës dhe Energjisë. Gjatë drejtimit të kësaj drejtorie, shërbimet e transportit rrugor pësuan transformim epokal falë modernizimit dhe revolucionit digjital, thjeshtimit dhe lehtësimit të praktikave për qytetarët, si dhe investimeve infrastrukturore dhe rikualifikimeve të drejtorive rajonale për të garantuar kushte dinjitoze pune e shërbimi sipas standardeve ndërkombëtare. Një arritje e dukshme gjatë kësaj periudhe është krijimi i Retro – Koleksioni Shqiptar i Mjeteve Historike, si projekti i shumëpritur dhe shumëdëshiruar nga mjeshtrat, restauruesit dhe koleksionuesit e ciklomotorave dhe automjeteve të hershme dhe me interes historik, si një lëvizje kulturore që ka përfshirë Shqipërinë, duke u anëtarësuar në Federatën Ndërkombëtare të Mjeteve Historike (FIVA).

## Jeta e hershme 
Në vitin 1989, Blendi Gonxhja kreu Liceun Artistik “Jordan Misja” në Tiranë dhe në vitin 1993, u diplomua në Institutin e Lartë të Arteve (sot Universiteti i Arteve).

Blendi Gonxhja ishte ndër protagonistët kryesorë udhëheqës të Lëvizjes Studentore për Demokraci dhe ndër themeluesit e partisë së parë opozitare. Në vitin 1991, udhëhoqi grevën studentore për shembjen e kulteve të diktaturës.

Në Korrik 1996, Blendi Gonxhja dëshmoi përpara Komitetit të Marrëdhënieve Ndërkombëtare në “Dëgjesën për të Drejtat e Njeriut dhe Demokracinë në Shqipëri” gjatë Kongresit Amerikan. Po atë vit, iu akordua Bursa “Fullbright” në Fakultetin e Studimeve Europiano-Lindore, Universiteti i Miçiganit (SHBA).

Përgjatë viteve të angazhimit publik, Blendi Gonxhja ka themeluar dhe drejtuar shumë organizata e shoqata rinore, jo-qeveritare dhe humanitare si: Federata e Rinisë, Këshilli Studentor, Fondacioni Zvicerian në Ndihmë të Shkollave “SAA”, si dhe ka mbajtur role kryesore në Forumin për Demokraci dhe Aleancën Demokratike. Një angazhim i rëndësishëm ishte edhe roli si Koordinator Kulturor i të parit grup të Korpusit të Paqes së SHBA në Shqipëri.

## Karriera 
Në vitin 1998, Blendi Gonxhja mbajti detyrën si Shef i Kabinetit të Ministrit të Kulturës, Rinisë dhe Sporteve, ku u angazhua për zhvillimin e politikave mbrojtëse dhe të qëndrueshme. 

Në vitin 2000, Blendi Gonxhja u emërua Nënkryetar i Bashkisë së Tiranës.

Pas impenjimit si Këshilltar i Fondacionit “Rothschild” dhe “Packard” në 2003, iu dedikua aktivitetit si një sipërmarrës në fushën e shërbimeve të lidhura me transportin në Greqi dhe Shqipëri.

Nga Gushti 2015, Blendi Gonxhja iu bashkua ekipit të ri të Bashkisë Tiranë, si Drejtor i Përgjithshëm i Ndërmarrjes Nr. 1 të Punëtorëve të Qytetit. 

Nga Tetori 2015, drejtoi Agjencinë e Parqeve dhe Rekreacionit të themeluar nga Bashkia Tiranë, periudhë gjatë së cilës u ndërmorën nisma thelbësore për kryeqytetin që sollën transformimin e Parkut të Madh të Liqenit Artificial dhe rikualifikimin e objekteve publike.

## Referime
L'Anse aux Meadows

'''L'Anse aux Meadows''' është një vend arkeologjik, i gërmuar për herë të parë në vitet 1960, i një vendbanimi nors, që daton afërsisht 1000 vjet më parë. Vendndodhja ndodhet në skajin më verior të ishullit të Njufaundlandit në provincën kanadeze të Njufaundlandit dhe Labradorit pranë Shën Antonit.

Me datimin me karbonit vlerësohet se daton midis viteve 990 dhe 1050 të erës sonë, analiza e unazave të pemëve që datojnë nga viti 1021 dhe një datë mesatare karboni rreth vitit 1014 në përgjithësi, L'Anse aux Meadows është i vetmi vend i padiskutueshëm i Kontakti transoqeanik parakolumbian i evropianëve me kontinentin amerikan jashtë Grenlandës. Është e dukshme si dëshmi e pranisë nordike në Amerikën e Veriut dhe për lidhjen e saj të mundshme me Leif Eriksonin, siç përmendet në Sagën e Groenlandezëve dhe Sagën e Erikut të Kuq, të cilat u shkruan në shekullin e XIII-të. Dëshmitë arkeologjike të gjetura në vend tregojnë se L'Anse aux Meadows mund të ketë shërbyer si një kamp bazë për eksplorimin nors të Amerikës së Veriut, duke përfshirë rajonet në jug.

Me një sipërfaqe  tokës dhe detit, zona përmban mbetjet e tetë ndërtesave të ndërtuara me petë mbi një kornizë druri. Më shumë se 800 objekte norse janë zbuluar në vend. Janë identifikuar dëshmi të prodhimit të hekurit dhe artefakte prej bronzi, kockash dhe guri. Vendi u caktua një Vend Historik Kombëtar i Kanadasë në vitin 1968 dhe një Vend i Trashëgimisë Botërore nga UNESCO në vitin 1978. Parks Canada menaxhon sitin siç përshkruhet sipas Aktit të Agjencisë së Parkut të Kanadasë (1998) dhe Aktit të Parqeve Kombëtare të Kanadasë (2000).

## Shiko edhe
* Vinlanda
* Provincat dhe territoret e Kanadasë
* Ishujt Sverdrup
* Fiset Nordike
* Vikingët
* Kolonizimi Nors i Amerikës Veriore
* Kolonizimi Nordik
* Ngulimet Norse në Groenlandë
* Ekspansioni Viking
* Kolonizimi Evropian i Amerikës

## Referenca
Maja e Ragamit

## **Maja e Rragamit** 
**Maja e Rragamit** është një mal në vargmalin e Bjeshkëve të Nemuna në Shqipëri Duke arritur një lartësi prej 2,472 m , ndodhet 2 km në lindje të Maja Jezercës .

Maja e Rragamit ndodhet ne veri te Shqiperise , ajo eshte afer malit te Jezerces dhe pran fshatit Rragam , Shale , ndodhet mes fshatit Theth dhe fashatit Valbone, eshte nje zone turistike shume e preferuar me turiste qe e vizitojne nga mbar bota.
Klaudio Livadhi

**Klaudio Livadhi** (lindi më 13 Qershor 1993) është ish-muzikant pjestari grupit THE SCREAMS, 2008-2011 njohes i instrumentit te pianos, kitares, dhe instrumentit folk të çiftelisë dhe lahutës, mësues muzike, kitarist, fizioterapist , ka ushtruar profesionin si fizioterapist prane spitalit rajonal shkodër nga viti 2018-2022
Lista e librave për Skënderbeun

;A
* Apologjia e Skënderbeut
* Armët e Skënderbeut në Shqipëri (album)
;B
* Bashkëluftëtarët e Skënderbeut
* Beteja të Skënderbeut (libër)
* Bibliografia e Skënderbeut përballë shpifjeve
; D
* Den store Castriotto af Albanien kallad Scanderbeg - Historia
; Gj
* Gjergj Kastrioti Skënderbeu - Kryqtari i Fundit
* Gjergj Kastrioti Skënderbeu : bibliografi : 1454-1835
* Gjergj Kastrioti Skënderbeu (Flamur Hadri)
* Gjergj Kastrioti Skënderbeu dhe pasardhësit e tij
* Gjergj Kastrioti Skënderbeu në artet figurative
; H
* Historia e Gjergj Kastriotit të quajtur Skënderbe - Mbret i Shqipërisë
* Historia e Skënderbeut
* Historia e Skënderbeut (Odhise Grillo)
* Historia e Skënderbeut e Marin Barletit dhe kultura shqiptare në shekullin XV
* Historia e Skënderbeut, Kryezotit të Arbërisë (1405-1468)
;I
* Istoria di Giorgio Castriota detto Scanderbeg
; J
* Jehona skënderbegiane në agimrendjen e shekullit XXI
; K
* Kastriotët dhe Skënderbeu në trojet arbnore
* Komentar i luftërave të turqve kundër Skënderbeut
* Kosova, vendorigjina e Skënderbeut
; L
* Legjenda dhe rrëfime për Skënderbeun
; M
* Mati dhe Skënderbeu : (fakte-dokumenta-dëshmi)
; P
* Papa Kalisti III,Skënderbeu, Shqipëria dhe Kryqëzata (1455 - 1458)
* Pasardhësit e Skënderbeut, si u mbajtën fshehur
* Për çfarë fajsohet Skënderbeu
* Për Skënderbeun
* Përmendorja e vendvarrimit të Gjergj Kastriotit Skënderbeut : Lezhë-Shqipëri
; S
* Scanderbeg (Vivaldi)
* Scanderbeg: storia albanese del secolo XV
* Skanderbeg, Princi i Epirit
* Skanderbegu mbas gojëdhanash
* Skënderbeu - jeta dhe vepra
* Skënderbeu (Fatmir Toçi)
* Skënderbeu (Havard)
* Skënderbeu (roman historik)
* Skënderbeu dhe Dibra
* Skënderbeu dhe Evropa
* Skënderbeu dhe Shqipëria në kohën e tij
* Skënderbeu i shpërfytyruar
* Skënderbeu i vërtetë
* Skënderbeu më 1465
* Skënderbeu në historiografinë evropiane
* Skënderbeu në historiografinë frënge
* Skënderbeu në vendet nordike
* Skënderbeu, heroi i Shqipërisë
* Skënderbeu, ideator i bashkimit europian
* Skënderbeu, letërkëmbimi me sulltanët
* Skënderbeu, një histori politike
* Skëndërbeu dhe Evropa : përmbledhje kumtesash
* Statusi personal në Shqipëri në epokën e Skënderbeut
* "Skënderbeu" ose misioni i pamundur i Schmitt-it
; Sh
* Shpata Skanderbekut ndë Dibrët poshtë
* Shteti mesjetar i Gjergj Kastriot - Skënderbeut
; T
* Tregim mbi jetën e veprat e Gjergj Kastriotit Skanderbeut
* Tregime dhe këngë popullore për Skënderbeun
; V
* Vendi që zë Skënderbeu në historinë e Shqipërisë
* Vendorigjina e Kastriotëve është Mati

## Shih edhe 
* Historiografia e Skënderbeut
Leonard Kerquki

Leonard Kerquki I Lindur Ne Vitin 1981 Ne Gjakove është kryeredaktor i Gazetës Express[1] dhe autor i Zona Express. Karriera e Kerqukiut filloi në radio dhe më pas punoi për dy vjet (2004-2006) si gazetar në të përditshmen "Lajm". Që nga viti 2006. Kerquki ka punuar në gazetën “Express” në të cilën ka qenë redaktor dhe kryeredaktor. Ai gjithashtu drejton www.gazetaexpress.com, një portal lajmesh në Kosovë. Kerquki prej dy vitesh është anëtar i Bordit të Asociacionit të Gazetarëve Profesionistë të Kosovës (APJK). Gjithashtu, ka realizuar shumë turne studimore jashtë vendit. Kerquki ka studiuar gazetari dhe punon si dhe trajner i gazetarëve në seminare dhe seminare të ndryshme, që kanë të bëjnë me etikën në gazetari. Ai njihet gjithashtu si analist politik dhe drejton një shfaqje televizive politike.
Sevdi Dernjani

__NOINDEX__
parapamje
Sevdi Dernjani eshte Nenkryetar i Komunes se Hanit te Elezit.

Ai është i lindur më 3 Nëntor 1989 Paldenicë,Hani i Elezit.

Përgatitja Profesionale:

Shkollën e ulët dhe të mesme e kreu në Hanin e Elezit.

Bachelor / Banka, Financë dhe Kontabilitet në Prishtinë.

Master / Banka, Financa dhe Kontabilitet në Prishtinë .

Pjesë e shoqatës së Kontabilistët e Certifikuar të Kosovës.

Certifikat për Menaxher Transporti  (CPC)

Ka ndjekur shumë trajnime në fushën e financave duke u fokusuar në menaxhment dhe kontabilitet.

Përvoja e punës

Ka qenë i punësuar në sektorin privat në shumë kompani të ndryshme vendore si Drejtor menaxhues, zv.drejtor si dhe pozita të tjera të larta menaxhuese.

Ka qenë kandidatë për deptutet në Kuvendin e Republikës së Kosovës në zgjedhjet e 14 shkurt 2021.

## Shikoni dhe Facebook: https://www.facebook.com/idvess/ 
## Referimet
Station F

Startup Launchpad Demo Day 2024]]

**Station F** është një inkubator biznesi për startup, i vendosur në rrethin e 13-të të Parisit. Njihet si objekti më i madh i startup-eve në botë.

E vendosur në një ish-depo mallrash hekurudhore të njohur më parë si la Halle Freyssinet (prandaj "F" në Station F). Objekti 34,000 m2 (370,000 sq ft) u hap zyrtarisht nga Presidenti Emmanuel Macron në qershor 2017 dhe ofron akomodim për zyra për deri në 1,000 kompani fillestare dhe në fazën e hershme, si dhe për partnerët e korporatave si Facebook, Microsoft dhe Naver.

Stacioni F ka një sërë partneritetesh për programe fillestare që synojnë sipërmarrësit. Partnerët përfshijnë Google, Ubisoft dhe Zendesk.

Kampusi është partner i shkollave të ndryshme, si HEC Paris, shkolla më e mirë evropiane e biznesit.

## Referime
## Lidhje të jashtme
* Station F
HS Produkt VHS

[parapamje|[Pushka e sulmit|Pushkë sulmi HS Produkt VHS-D.]]
**VHS** (Kroatisht: *Višenamjenska Hrvatska Strojnica*, fjalë-për-fjalë: mitraloz shumëfunksional kroat) është një pushkë sulmi bullpup për fishekun e NATO-s 5,56×45mm e projektuar dhe prodhuar nga HS Produkt i Kroacisë. Pushka VHS u prezantua për herë të parë në ekspozitën iKA të vitit 2007, ekspozita vjetore e inovacionit kroat që zhvillohet në qytetin e Karlovac. Zhvillimi filloi nga një kërkesë e Ushtrisë Kroate për një pushkë të re këmbësorie për të përmbushur standardet e NATO-s.

Një version i përmirësuar i pushkës VHS, i njohur si VHS-2, u prezantua në prill 2013. Në janar 2022, u njoftua se Springfield Armory, Inc. do të importonte **VHS-2** në SHBA si **Hellion**.

## Shiko edhe 
* Pushka e sulmit

## Referime
Adea Pirdeni

**Adea Pirdeni** është politikane dhe akademike shqiptare e cila prej janarit 2024 mban detyrën e Ministrit të Shtetit për Administratën Publike dhe Antikorrupsionin. 

Para kësaj, nga shtatori 2020, ajo ka mbajtur postin e Zëvëndësministes së Drejtësisë, dhe Negociatore për Kapitullin 23 “Gjyqësori dhe të Drejtat Themelore”, si pjesë e Ekipit Negociator për anëtarësimin e Shqipërisë në BE. Në cilësinë e zëvendësministres, portofoli i saj përfshinte kuadrin strategjik në fushën e drejtësisë dhe antikorrupsionit. 

## Edukimi 
Dr. Pirdeni është lindur në Tiranë më 1 tetor 1983 dhe është diplomuar master në Fakultetin e Drejtësisë në Universitetin e Tiranës. Ajo gjithashtu fitoi titullin Magister Juris (MJur) duke u fokusuar në të drejtën e BE-së dhe të drejtën publike nga Fakulteti i Drejtësisë i Universitetit të Oksfordit. Që nga viti 2016, ajo mban titullin Ph.D. në të Drejtën Publike. Ajo zotëron gjuhën angleze, gjermane, frënge dhe italiane. 

## Karriera 
Që nga viti 2008, znj. Pirdeni është pedagoge me kohë të plotë në Fakultetin e Drejtësisë të Universitetit të Tiranës, duke dhënë mësim në disiplinat akademike të së Drejtës Kushtetuese, të Drejtës së BE-së dhe të Drejtës Administrative. Fushat e saj kryesore kërkimore përfshijnë aspektet kushtetuese të qeverisjes së mirë, integrimin evropian, si dhe Reformën në Drejtësi në Shqipëri. Znj. Pirdeni ka një përvojë të gjatë dhe të gjerë si trajnere e jashtme në Shkollën e Magjistraturës, Shkollën Shqiptare të Administratës Publike dhe Shkollën e Avokatisë. Ajo ka shërbyer gjithashtu si eksperte ligjore në projekte të shumta të zbatuara nga partnerë vendas dhe ndërkombëtarë, për asistimin në përmirësimin e performancës institucionale të administratës publike, luftën kundër korrupsionit, përafrimin e legjislacionit shqiptar me Acquis të BE-së. 

## Referime
Myrteza Kadzadei

**Myrteza Kadzadei** është një figurë e njohur e arsimit kombëtar shqiptar dhe studiues i leksikut të shqipes. Myrtezai i përket një brezi që punoi dhe luftoi për të përballur sfidat e kohës dhe nuk kurseu asgjë përpara çështjeve që lidheshin me arsimin, kulturën dhe luftën për mbrojtjen e vlerave atdhetare.

## Jeta e hershme 
Ai lindi në vitin 1921 në qytetin e Elbasanit, në qytetin e vendin e Kristoforidhit, Xhuvanit, Cipos e Domit. Ai u rrit me dashurinë për gjithçka të bukur të qytetit, i cila nuk do t'i fshihej kurrë nga kujtimet e fëmijërisë e deri në formimin e tij prej intelektuali. Studiuesi, mësuesi, pedagogu, i vlerësuar jo vetëm për profesionalizmin, përkushtimin në fushën e leksikologjisë, por edhe për personalitetin dhe karakterin e tij të shtruar dhe dashamirës. Si misionar i cështjes kombëtare për gjuhën shqipe, Myrtezai iu përgjigj thirrjes të ministrit të arsimit të asaj kohe, Ernest Koliqit për të dhënë mësim në trevat e Shqipërisë: Çamëri, Kosovë, Maqedoni e Mal të Zi. Myrtezai dallohej edhe si familjar në detyrën për edukimin e fëmijëve, zot shtëpie, mikpritës, shumë bujar dhe i respektueshëm, fjalapakës dhe buzagas.  

## Vepra 
Ai ka punuar në Sektorin e Leksikologjisë dhe të Leksikografisëkencorë dhe ka marrë pjesë në hartimin e Fjalorit të Gjuhës Shqipe të vitit 1980. 

## Referime
Lufta e Parë e Kappelit

parapamje| *Kappeler Milchsuppe*, nga një pikturë e vitit 1869
**Luft a Pare e Kappel-it** (*Erster Kappelerkrieg*) ishte nje konflikt i armatuar ne 1529 midis Protestanteve dhe Kantoneve Katolik te Konfederates se vjeter Zviceriane ne kohen e Reformimit ne Zvicer. Perfundoi pa asnje perleshje te luftuar me paqen e Kappelit (*Erster Landfriede*) 

## Sfondi 
Të udhëhequr nga Huldrych Zwingli, kantoni protestant dhe qyteti i Zyrihut kishin lidhur me kantonet e tjera protestante një aleancë mbrojtëse, *Christliches Burgrecht*, e cila përfshinte gjithashtu qytetet e lira perandorake të Konstancit dhe Strasburgut . Kantonet katolike u përgjigjën duke krijuar një aleancë me Ferdinandin e Austrisë .

Konfliktet midis dy feve u ngritën edhe për situatën në territoret e tyre, veçanërisht në Thurgau, ku administrata ndryshonte çdo dy herë në vit midis kantoneve dhe kështu kalonte midis rregullave katolike dhe protestante. Disa përpjekje ndërmjetësimi dështuan, siç ishte mosmarrëveshja e Badenit në 1526.

Incidente dhe provokime të shumta të vogla ndodhën nga të dyja palët, si një prift katolik që u ekzekutua në Thurgau në maj 1528 dhe pastori protestant J. Keyser u dogj në shtyllë në Schwyz në 1529.  E fundit kashtë ishte instalimi i një vogt katolik në Baden .

## Kursi i luftës 
Zürich shpalli luftë më 8 qershor, pushtoi Thurgau dhe territoret e Abbacisë së Shën Gallit dhe marshoi në Kappel, në kufirin e Zug .

## Perfundimi 
Ndërmjetësimi në *Tagsatzung* lejoi që lufta e hapur të shmangej. Ushtritë ishin në terren (marshimi i Kappelit midis Zyrihut dhe Zugut) ndërsa negociatat ishin në vazhdim, por ushtarët e të dy ushtrive u vendosen ne formacione për të shmangur çdo provokim. Johannes Salat nga Lucerni, një dëshmitar okular, regjistroi se si burrat nga të dy kampet u takuan, pinin dhe flisnin së bashku. Heinrich Bullinger më vonë e hodhi atë për sa i përket *Kappeler Milchsuppe* ("supës së qumështit të Kappel"), një tregim anekdotik se si një vakt ndahej nga dy ushtritë, Zyrihu siguronte bukën dhe Zug qumështin. Ai u bë një simbol i përhershëm i pajtimit dhe kompromisit midis konfederatëve. 

## Pasojat 
Marrëveshja e paqes ( *Erster Landfriede* ) nuk ishte e favorshme për katolikët, të cilët duhej të shpërbënin aleancën e tyre me Habsburgët austriakë. Tensionet mbetën në thelb të pazgjidhura dhe do të ndizeshin përsëri gjatë Luftës së Dytë të Kappelit, dy vjet më vonë. 

## Referencat
Robert Kiyosaki

**Robert Toru Kiyosaki** (lindur më 8 prill 1947) është një sipërmarrës amerikan, investitor dhe autor i njohur për serinë e librave të financës personale *Babai i Pasur Babai i Varfër*, një nga seritë më të shitur të financave personale të të gjitha kohërave. Kiyosaki është një mysafir i shpeshtë në mediat globale dhe është mikpritës i podkastit të Radios "Babai i pasur", ku ai dhe të ftuarit diskutojnë gjithçka, nga historia e bankingut deri te gjendja e ekonomisë globale. Një përkrahës i fortë i sipërmarrjes, Kiyosaki ka ndërtuar një perandori edukimi financiar që shtrihet në lojëra, kurse dhe stërvitje. Përveç librit: " Babai i Pasur Babai i Varfër", ai ka autor më shumë se dy duzina libra, duke përfshirë dy me Donald Trump-in para presidencës së tij. Kiyosaki ndihmohet në përpjekjet e tij nga gruaja e tij, Kim, me të cilën u martua në 1986. Pas shërbimit të tij ushtarak, Kiyosaki u bë shitësi numër një në Xerox, gjë që e motivoi atë të konsideronte gdhendjen e një rruge drejt sipërmarrjes. Sot, Kiyosaki është një mysafir i rregullt në media si "Fox News" dhe "OAN", ku ai ofron komente biznesi dhe ekonomike. Robert Kiyosaki Investopedia / Joules Garcia Jeta e hershme dhe historia e Robert Kiyosaki Robert Kiyosaki lindi më 8 prill 1947, në Hilo, Havai. Një nga katër fëmijët, ai është me origjinë japoneze.
Qarku Draç

**Qarku Draç** (Serbisht: Драчки округ *Drački okrug*) ishte një nga qarqet e Mbretërisë së Serbisë e krijuar më 29 nëntor 1912 në pjesën e territorit të Shqipërisë të marrë nga Perandoria Osmane gjatë Luftës së Parë Ballkanike. Qarku i Draçit kishte katër rrethe (serbisht: срез/*srez*): Draç (Durrësi), Ljesh (Lezhë), Elbasani dhe Tirana. Ushtria e Mbretërisë së Serbisë u tërhoq nga Durrësi në prill 1913.

## Themelim 
parapamje|majtas|193x193px|Zgjerimi territorial i Mbretërisë së Serbisë në vitin 1913.
Ushtria Mbretërore Serbe pushtoi qytetin e Durazzo (Shqip: *Durrës*) më 29 nëntor 1912 pa u përballur me kundërshtime. Mitropoliti i krishterë ortodoks i Durrësit Jakob u bëri një pritje veçanërisht të ngrohtë autoriteteve të reja. Ai siguroi edhe marrëdhënie miqësore me autoritetet serbe në rajon. Si i tillë ai ndërhyri me sukses tek ata dhe disa njësi guerile shqiptare u shpëtuan dhe iu shmangën ekzekutimit. Guvernatori i parë ushtarak i qytetit të Durrësit, kapiteni Branisllav Milosavljeviq (komandant i pararojës së njësitit Šumadijan), caktoi këshillin e parë të qytetit në të cilin ishin Petar Djuraskovic (kryetar), Hristo Spiro, Mehmed Efendi dhe të tjerë.
parapamje|150px|Ivan Ivaniq, guvernatori i parë i qarkut të Durrësit
Guvernatori i parë i Qarkut Draç ishte Ivan Ivaniq, një diplomat serb. Gruaja e tij Delfa, një nga themeluesit e Rrethit të Motrave Serbe, drejtoi spitalin e qytetit. Kryetar i parë i Bashkisë së Durrësit ishte Petri Gjurashkoviq, anëtar i një familjeje nga ky qytet, ndërsa anëtarë të këshillit të qytetit ishin Hristos Spiro, Imam Husein Efendi dhe Filip Seriq. Kur ushtria e Mbretërisë së Serbisë pushtoi Shqipërinë në vitin 1912, Dragutin Anastasijeviq u angazhua si përkthyes i gjuhës greke dhe pas një kohe u emërua guvernator i Qarkut të Draçit në vend të Ivan Ivaniqit.

Qëllimi më i rëndësishëm i Serbisë në Luftërat Ballkanike ishte dalja në det të hapur.

## Persekutimi i vendasve 
Gjatë pushtimit, ushtria serbe vrau dhe brutalizoi shumë civilë shqiptarë. Të raportuara nga vëzhgues të paanshëm ishin raste të vrasjeve masive të civilëve myslimanë dhe madje edhe të krishterë. Shumë nga viktimat ishin gra, fëmijë dhe të moshuar. Rrahjet e civilëve shqiptarë dhe plaçkitjet ishin gjithashtu të zakonshme. Kishte gjithashtu raste të shumta të rrënimit dhe plaçkitjes së zonave civile. Mizori të tjera ndodhën jashtë Draçit, duke përfshirë zonat në Kosovë dhe Maqedoni, të cilat panë dhunë më të madhe.

## Referime
Scanderbeg: storia albanese del secolo XV

**Scanderbeg: storia albanese del secolo XV** është një libër i shkruar nga Antonio Zoncada, botuar në Milano: Giacomo Agnelli. 1874.  

## Referime
Ali Shashaj

**Ali Shashaj** ishte profesor, mësimdhënës dhe studiues elbasanas që nuk reshti së shkruari, së punuari dhe së krijuari deri në fund të jetës së tij.

## Biografia 
Aliu kishte natyrë paqësore dhe ishte punëtor dhe i zellshëm në veprimtarinë akademike e shkencore. I ngjiti hap pas hapi shkallët e karrierës së tij profesionale, fillimisht si mësues, më pas si drejtues shkolle, pedagog i jashtëm, pedagog i brendshëm dhe në fund dekan i fakultetit të mësuesisë. Ai ishte këmbëngulës, kurioz, intelektual dhe përgjegjës për të punuar deri në fund të jetës. E filloi shkrimin e veprave të tij me laps dhe me letër për të vazhduar më pas me makinë shkrimi dhe në fund punoi me kompjuter. Vullneti i tij ishte frymëzues për të rimarrë vepra të reja që reflektojnë kontributin dhe modestinë e një pedagogu punëtor sidomos në didaktikën dhe metodikën e gjuhës shqipe, por edhe të teksologjisë dhe psikolinguistikës. 

## Vepra 
Kontributi përmes veprës së tij të larmishme të çështjeve gjuhësore i atribuon profesorit një rol të rëndësishëm në shkencën e Albanologjisë. Shkrimet e tij, artikuj dhe tekste të ndryshme lidhen me mësimin e gjuhës shqipe në shkollë. Disa nga veprat e tij që tregojnë kontributin e profesorit në fushën e gjuhësisë janë: *Metodikë e mësimit të gjuhës shqipe në shkollë.(UT, 1981); Didaktikë e mesimit të leximit e të shkrimit dhe e gjuhës shqipe. (KI-IV). (Elbasan, 1994); Zhvillimi i të folurit në moshë parashkollore. (Onufri, Elbasan, 2000) etj*. Në këto vepra gjejmë përpjekje për të krijuar një mendim të përpunuar gjuhësor, psiko-pedagogjik e didaktik në lidhje me arsimin e moshave të ndryshme. Ky mendim vjen si rezultat i gërshetimit të dy treguesve kryesorë:

1-Njohja e traditës e gërshetuar natyrshëm.

2- Mbështetjen dhe përpunimin e qëndrimeve bashkohore teorike.

Profesor Shashaj gjithashtu grumbulloi informacion nga arkivat per gjuhëtarë të tjerë gjë që  pasqyrohet më së miri në veprën e tij të titulluar *Shkolla Normale e Elbasanit-Bazë e arsimit fillor kombëtar. (Elbasan, 2000).*

## Referime
Antonio Zoncada

**Antonio Zoncada** (4 shkurt 1813 në Codogno - 15 korrik 1887 në Pavia ) ishte një autor italian, romanist, italianist dhe historian letrar. Ai është autor i romanint historik “Skënderbeu-histori shqiptare e shekullit XV” (Scanderbeg: storia albanese del secolo XV), botuar në Milano në vitin 1874.

## Biografia 
Lindi në Kordojë të Milanos. Fillimisht ndoqi studimet teologjike. Veshi petkun e priftit por u tërhoq që në rini nga karriera fetare. Mori pjesë në lëvizjen progresiste të vitit 1848,

Zoncada ishte i destinuar për shugurimin priftëror, duke veshur petkun e priftit por në vitin 1834 ai u tërhoq nga karriera fetare duke u konvertuar në jetën laike dhe dha mësim në disa shkolla të mesme. Mori pjesë në lëvizjen progresiste të vitit 1848, të njohur si Kryengritja pesëditore e Milanos, kundër austriakëve. Pas lirimit ai u bë një mësues privat. Më 1853 u emërua në katedrën e estetikës dhe letërsisë latine e greke në Universitetin e Pavias . Nga viti 1863 mbajti atje katedrën për letërsinë italiane. Zoncada shkroi dhe botoi mjaft studime, novela, poezi, përshkrime e romane historike.

## Publikime 
### Studime romantike dhe histori letrare 
* *Eccellenza della lingua Italiana e modo di studiarla*, Milano 1853
* *I fasti delle lettere in Italia nel corrente secolo*, Milano 1853
* *Corso di letteratura classica*, 4 vëll. , Milano 1855–1858
* ''Dante e l'arte në Itali*, Pavia 1864

* *I dialetti d’Italia. Letture pubbliche*, Pavia 1875
* *Clio ovvero i fasti della storia*, Turin 1882
* *Alfieri e Rousseau*, Pavia 1883

### Poezi dhe prozë 
* *Saggio di poesie*, Mailand 1837
* *Poesie*, Mailand 1843
* *Tre racconti ad istruzione dei giovinetti*, Mailand 1850
* *Carlo Goldoni a Pavia. Racconto storico*, Pavia 1866, 1999
* *La siciliana. Racconto contemporaneo*, Codogno 1868
* *Scanderbeg: storia albanese del secolo XV*. Milano, 1874
### Përkthime nga frëngjishtja 
* Xavier Marmier, *Lettere sulla Danimarca, la Svezia, la Norvegia, la Laponia e lo Spitzberg*, 4 vëll. , Milano 1841
* François Guizot, *Storia generale della civiltà në Evropë*, Milano 1841
* Mathieu Richard Auguste Henrion, *Storia generale della Chiesa*, 13 vëll. , Milano 1843–1850
* Louis de Loménie, *Biography d'uomini illustri contemporanei*, Milano 1845

## Literatura 
* Edgar Radtke, Antonio Zoncada (1813–1887) dhe pionieri i dialektologjisë shkencore në Itali, në: *Lingua et Traditio.* *Historia e gjuhësisë dhe e filologjive moderne.* *Festschrift për Hans Helmut Christmann në ditëlindjen e tij të 65-të* *ditëlindjen'' , ed. nga Richard Baum et al., Tübingen 1994, fq. 337–357

## Lidhje të jashtme 
* https://www.treccani.it/enciclopedia/antonio-zoncada/