Fushata e Madhe kundër Romëve

parapamje| Marquis de la Ensenada, Ministër Mbretëror që organizoi mbledhjen.
parapamje| Fernando VI, i cili miratoi Mbledhjen e madhe.
Inkursioni i Madh i Ciganëve ( ), i njohur gjithashtu si **burgimi i përgjithshëm i ciganëve** (*prisión general de gitanos*), ishte një sulm i autorizuar dhe i organizuar nga Monarkia Spanjolle që çoi në arrestimin e shumicës së romëve në rajon. Ndonëse shumica u liruan pas disa muajsh, shumë të tjerë kaluan disa vite burg dhe iu nënshtruan punës së detyruar. Sulmi u miratua nga Mbreti Ferdinand VI i Spanjës, dhe u organizua nga Markezi i Ensenadës, dhe u vu në lëvizje njëkohësisht në të gjithë Spanjën më 30 korrik 1749. 

Që nga një dekret mbretëror nga Karli II në 1695, romët spanjollë ishin kufizuar në disa qytete.  Një dekret zyrtar në 1717 i kufizoi ata në vetëm 75 qytete dhe rrethe, në mënyrë që të mos përqendroheshin në asnjë rajon.

Planet për përmbledhjen u zhvilluan në fshehtësi. Ndër të parët që hartoi plane ishte Guvernatori i emëruar i Këshillit të Kastiljes, Gaspar Vázquez Tablada, peshkopi i Oviedos . Më vonë u mbështet edhe nga mendimi i Atit jezuit Francisco Rávago, rrëfimtar i Ferdinandit VI, përgjigja e të cilit për moralin e përmbledhjes mund të përmblidhet në komentin e tij se:

Mjetet e propozuara nga guvernatori i këshillit për të çrrënjosur këtë racë të keqe, e cila është e urryer për Zotin dhe e dëmshme për njeriun, më duken të mira. Mbreti do t'i bëjë një dhuratë të madhe Zotit, Zotit tonë, nëse arrin t'i heqë qafe këta njerëz.

Plani përfshinte dërgimin e trupave në qytetet me vendbanime rome, secila prej të cilave mbante një seri udhëzimesh të vulosura, të cilat do t'u zbuloheshin komandantëve vetëm në një datë pak para mbledhjes në gusht. Vendbanimet rome duhej të rrethoheshin dhe të gjithë meshkujt e rritur romë të aftë për punë u deportuan brenda vendit për punë të detyruar në arsenalet detare ose në miniera, burgje ose fabrika të caktuara. Gratë dhe fëmijët u detyruan të prodhonin veshje. Ata që ishin shumë të sëmurë për të udhëtuar do të qëndronin në paraburgim ushtarak derisa të ishin mjaftueshëm për të udhëtuar, ose derisa të arrinin një "vdekje të krishterë". Operacioni do të financohej nga mallrat dhe shtëpitë e konfiskuara të romëve. 

Mekanika e bastisjes ndryshonte në efikasitet nga qyteti në qytet. Mbledhja në Sevilje, ku portat e qytetit u mbyllën nga ushtria rrethuese për të parandaluar arratisjen e objektivit, krijoi alarm në publikun e gjerë, i cili ishte injorant i qëllimeve. U morën proklamata të veçanta për të shmangur përdorimin e kishave si azil . Përcaktimi se kush ishte saktësisht rom u tregua i vështirë në shumë raste dhe ishte i prirur për abuzim. Për shembull, romët e martuar me jo-romë shpesh kurseheshin. Romët nomade, tashmë më pak të shpeshta, rezultuan të vështira për përmbledhjen. Përfundimisht, rreth 9,000 romë u arrestuan, 5,000 prej të cilëve u liruan tre muaj më vonë për shkak të lutjeve, protestave nga fqinjët dhe autoritetet lokale. 4,000 të mbeturit që nuk përfituan nga mbështetja e komunitetit do të liroheshin gradualisht nga viti 1750 e tutje, gjatë një gjendjeje tetëvjeçare gjatë së cilës vlerësohet se rreth 500 vdiqën për shkaqe të ndryshme.

## Përmbysja 
Zemërimi dhe protestat e menjëhershme të shkaktuara nga burgosja e atyre romë që ishin mirë të integruar në komunitetin e tyre çuan në lirimin e shumicës së të burgosurve tre muaj pas grumbullimit. 4000 të tjerat u liruan gradualisht nga viti 1750 e tutje. Deri në vitin 1763, qindra të burgosurit e mbetur u falën dhe u liruan me dekret mbretëror.

## Referime 
* Antonio Gómez Alfaro, *La Gran Redada de Gitanos*, Ed. Presencia Gitana, Madrid, 1993. 
* Teresa San Roman. *La diferencia inquietante*, (për shembull, faqet 38 a 43) Ed. Siglo XXI. Madrid, 1997. ISBN&nbsp;84-323-0951-6
* Angus Fraser, *Los gitanos*, (për shembull, faqe 170 y sig. ), Ed. Ariel, Barcelona, 2005,  .
* Becky Taylor, *Një Errësirë Një tjetër Agim* Londër MB. 2014. ISBN&nbsp;978-1-78023-257-7

## Shënime