open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Le Burgaud

**Le Burgaud** (  ; Ocitanisht: *Le Burgau* ; Shqip: *Burgau*) është një komunë e departamentit Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 

File:31_-_Le_Burgaud_-_Façade_de_la_mairie.jpg|Bashkia
File:31_-_Le_Burgaud_-_l'église_Saint-Jean-Baptiste.jpg|Kisha e Shën Gjon Pagëzorit
File:31_-_Le_Burgaud_-_La_halle.jpg|Tregu i mbuluar
Pointis-Inard

**Pointis-Inard** (  ; Ocitanisht: ''Puntís d'Inard* ; Shqip: *Puntis-Inardii'') është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Komuna kufizohet me tetë komuna të tjera: Estancarbon në veri, Labarthe-Inard në verilindje, Montespan në lindje, Ganties në juglindje, Soueich në jug, Lespiteau në jugperëndim, Rieucazé në perëndim, dhe së fundi nga Miramont- de-Comminges në veriperëndim.

## Popullsia
Miramont-de-Comminges

**Miramont-de-Comminges** (Ocitanisht: *Miramont de Comenge* ; Shqip: *Miramonti i Komingut*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Préserville

**Préserville** (Ocitanisht: *Preservila* ; Shqip: *Prezervila*)është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Saint-Marcel-Paulel

**Saint-Marcel-Paulel** (  ; Ocitanisht: *Sent Marcèl e Paulèl* ; Shqip: *Shën Marseli dhe Pali*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Monumente 

File:Saint-Marcel-Paulel_Eglise_Saint-Pierre.jpg|Kisha e *Shën Pjetrit*
File:Saint-Marcel-Paulel_Eglise_Saint-Pierre_Clocher.jpg|Këmbanorja
File:Saint-Marcel-Paulel_monument_aux_motrs.jpg|Përkujtimorja
Sainte-Foy-de-Peyrolières

**Sainte-Foy-de-Peyrolières** (  ; Ocitanisht: *Senta Fe de Peirolièras* ; Shqip: *Shën Feja* *e* *Peirosit*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Odars

**Odars** (Ocitanisht: *Audars* ; Shqip: *Adari*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Montgaillard-sur-Save

**Montgaillard-sur-Save** ( , fjalë për fjalë *Montgaillard në Save* ; Ocitanisht: *Montgalhard de Sava* ; Shqip: *Malgajard i Satës*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme të Francës jugperëndimore.

## Popullsia
Falga

**Falga** (  ; Ocitan: *Le Falgar* ; Shqip: *Falgari*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Labroquère

**Labroquère** (  ; Ocitanisht: *Era Broquèra*  ; Shqip: *Brokera* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

Nga këtu ishte trubaduri Amanieu de la Broqueira .

## Popullsia
Tournefeuille

**Tournefeuille** (  ; Languedocien : *Tornafuèlha* ; Shqip: *Tërfili*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

Është periferia e dytë më e madhe e qytetit të Tuluzës, dhe është ngjitur me të në anën perëndimore. Është anëtar i Metropolit të Tuluzës .

## Gjeografia 
Lumi Touch rrjedh në verilindje përmes komunës dhe përshkon qytetin.

## Popullsia
Saint-Frajou

**Saint-Frajou** (  ; Ocitanisht: *Sent Frajó*  ; Shqip: *Shën Fraji* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Historiani i shekullit të 20-të René Souriac (lindur më 1941) është nga Shën Fraji.

## Popullsia
Cier-de-Rivière

**Cier-de-Rivière** (Ocitanisht: ''Cièr d'Arribèra* ; Shqip: *Cieri i Riverës'') është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Mourvilles-Basses

**Mourvilles-Basses** (  ; Ocitanisht: *Morvilas Bassas*  ; Shqip: *Morvila e Poshtme* ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme, rajoni Ocitania, të Francës jugperëndimore.

## Popullsia
Montels, Tarn

**Montels** (Ocitanisht: *Montelhs* ; Shqip: *Malteli*) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.
Plaisance-du-Touch

**Plaisance-du-Touch** ( , fjalë për fjalë *Plaisance of the Touch* ; Ocitanisht: *Plasença de Toish*   , Gaskon : *Plasença deu Toish* ; Shqip: *Plesenca e Tushit*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne, Franca jugperëndimore. Ajo ka një kishë të bukur me një organ të dukshëm nga ndërtuesi tuluzan Puget.

## Popullsia 
## Gjeografia 
Komuna përshkohet nga lumi Touch .
Montgey

**Montgey** (  ; Ocitanisht: *Montjuèi* ; Shqip: *Malgeji* ) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.
Montans

**Montans** (Shqip: *Pjerrëti*) është një komunë në departamentin Tarn dhe rajonin Ocitania të Francës jugore.

## Emri 
Emri i vendbanimit rrjedh nga fjala oksitane *montant*, që do të thotë "e pjerrët".
parapamje| Tas mallrash samiane romake (terra sigillata), prodhuar në Pjerrët dhe fotografuar në muzeun "Arkeozit" të Pjerrëtit
parapamje| Furra romake e qeramikës, e rindërtuar në muzeun arkeozit të Pjerrëtit në Francë
parapamje| Dyqan romak fast-food, stili Pompei, i rindërtuar në muzeun arkeozit Pjerrëti, në Francë.
Coufouleux

**Coufouleux** (  ; Ocitanisht: *Confolèuç* ; Shqip: *Kufuli*) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore.

## Transporti 
Stacioni Rabastens-Couffouleux ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Albin dhe Rodezin.
Cuq, Tarn

**Cuq** (  ; Ocitanisht: *Cuc* ; Shqip: *Cuqi*, që do të thotë *e errët* ) është një komunë në departamentin Tarn në Francën jugore .
Boussens, Haute-Garonne

**Boussens** (  ; Ocitanisht: *Bossens* ; Shqip: *Buseni*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Buseni kufizohet me katër komuna të tjera: Martres-Tolosane në veri, Le Fréchet në veriperëndim, Mancioux në jugperëndim dhe në fund nga Roquefort-sur-Garonne përtej lumit Garonë në lindje.

Lumi Garonë rrjedh nëpër komunë, duke formuar një kufi me Roquefort-sur-Garonne .

## Popullsia 
## Marrëdhëniet ndërkombëtare 
Bouseens është binjakëzuar me Boussens në Zvicër, dhe këto dy fshatra kanë emra të ngjashëm, dhe janë bërë një qytet motër në vitin 1987.
Calmont, Haute-Garonne

**Calmont** (  ; Shqip: *Kalmali*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Castagnède, Haute-Garonne

**Castagnède** (  ; Ocitanisht: *Castanheda*  ; Shqip: *Kastanjeda* ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Escroux

**Escroux** (  ; Ocitanisht: ''La Capèla d'Escrós* ; Shqip: *Eskruji'') është një komunë në departamentin Tarn dhe rajonin Ocitania të Francës jugore.
Capens

**Capens** (  ; Shqip: *Kapensi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Gjeografia 
Fshati shtrihet në bregun e majtë të lumit Garonë, i cili rrjedh në verilindje përmes mesit të komunës.

Kapensi kufizohet me pesë komuna të tjera: Noé në veri, Longages në veriperëndim, Carbonne në perëndim, Marquefave në jug dhe në fund nga Montaut në lindje.

## Popullsia
Cazères

**Cazères** (  ; Ocitanisht: *Casèras* ; Shqip: *Kazerasi* ), ose nganjëherë i quajtur nga vendasit **Cazères-sur-Garonne**, është një qytet i vogël dhe komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore. Stacioni Cazères ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Paun dhe Tarbën. Është selia e kantonit Cazères .

## Gjeografia 
Qyteti shtrihet në brigjet e lumit Garonë, i cili formon një kufi me komunat Gensac-sur-Garonne, Saint-Christaud dhe Couladere .

Kazerasi kufizohet me nëntë komuna të tjera: Lavelanet-de-Comminges në veri, Le Fousseret në veriperëndim, Saint-Julien-sur-Garonne në verilindje, Gensac-sur-Garonne në lindje, Saint-Christaud përtej lumit. Garonën në juglindje, Couladere përtej lumit Garonë në jug, Palaminy dhe Saint-Michel në jugperëndim, dhe më në fund nga Mondavezan në lindje.

## Popullsia
Cier-de-Luchon

**Cier-de-Luchon** (  ; Ocitanisht: *Cièr de Luishon* ; Shqip: *Cieri i Lushonit*  ) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Gourdan-Polignan

**Gourdan-Polignan** (  ; Ocitanisht: *Gordan e Polinhan* ; Shqip: *Gordan-Polinjani*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore. Stacioni Montréjeau-Gourdan-Polignan ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Paun, Bajonën dhe Tarbën.

## Popullsia
Gargas, Haute-Garonne

**Gargas** (Shqip: *Gargasi*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Pamjet 

File:Gargas_(Haute-Garonne)_Mairie.jpg|Bashkia
File:Gargas_(Haute-Garonne)_Eglise.jpg|Kisha
Mons, Haute-Garonne

**Mons** (  ; Ocitanisht: *Monts* ; Shqip: *Malsi*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme të Francës jugperëndimore në buzë të Pirenejve .

## Popullsia
Dhuna dhe liria në poezinë e Din Mehmetit

**Dhuna dhe liria në poezinë e Din Mehmetit** libër me autor Besim Muhadri, red. Nexhat Çoçaj. Botuar në Has në vitin 2008 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 141 faqe. ISBN 9789951445054

Shënime: Letërsia shqipe, poezia, kritika, interpretimi.
Pjetër Bogdani e Shqipnia e kohës së tij

**Pjetër Bogdani e Shqipnia e kohës së tij** : me riprodhim fotografik të 132 dokumentave. Me autor Luigj Marlekaj, përktheu, pajisi me shënime e red. Vili Kamsi. Botuar në Shkodër në vitin 2008 nga Botime françeskane. Libri ka 804 faqe dhe me ilustrime. ISBN 9789994386376

Shënime: Letërsia shqipe, kisha katolike, biografia, dokumente.
Druri i shenjtë

**Druri i shenjtë**

Druri i Shenjtë është një roman  i autorit shqiptar Ramadan Haziri, botuar në vitin 2009 nga Shoqata Kulturore "Anton Pashku" në Prishtinë. Ky libër bën pjesë në serinë "Biblioteka Pjetër Bogdani" dhe ka një tirazh prej 500 kopjesh.

Romani është një vepër e letërsisë shqipe që eksploron temat e identitetit, traditës dhe ndërlikimeve shoqërore në Kosovë. Me një stil të pasur narrativ dhe një strukturë të thelluar artistike, Haziri sjell në jetë personazhe dhe ngjarje që reflektojnë realitetet e kohës.

Redaktuar nga Prend Buzhala, Druri i Shenjtë  ka 191 faqe dhe është një kontribues i rëndësishëm në prozën shqipe bashkëkohore. Përmes simbolikës së "drurit të shenjtë", romani prek tema filozofike dhe historike që lidhen me kujtesën kolektive dhe përballjet ekzistenciale të individit dhe komunitetit.

Ky libër  është një shembull i letërsisë shqiptare që ruan dhe pasuron traditën letrare duke eksploruar përvoja të reja dhe përshkrime të thella psikologjike e shoqërore.

## Burimet
Kronikë në vargje

**Kronikë në vargje** libër me autor Hysni Gashi, red. Frrok Kristaj. Botuar në Prishtinë në vitin 2010 nga Shoqata kulturore "Anton Pashku". Libri ka 168 faqe. ISBN 9789951540124

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Tri drama / Xhemil Bytyci

**Tri drama** me autor Xhemil Bytyci, red. Shefqet Riza. Botuar në Bruxelles në vitin 2015 nga "Bogdani". Libri ka 304 faqe. ISBN 9781326379735

Shënime: Letërsia shqipe, drama.
200 vjet të Jeronim de Radës : veprat e Jeronim de Radës në fondet e Bibliotekës Kombëtare të Kosovës "Pjetër Bogdani"

200 vjet të Jeronim de Radës

"200 vjet të Jeronim de Radës: veprat e Jeronim de Radës në fondet e Bibliotekës Kombëtare të Kosovës 'Pjetër Bogdani'"  është një katalog i redaktuar nga Ramize Bajraktari, botuar në vitin 2014 nga Biblioteka Kombëtare e Kosovës në Prishtinë. Ky libër përkujtimor shënon 200 vjetorin e lindjes së Jeronim de Radës, një nga figurat më të rëndësishme të letërsisë shqiptare, dhe ndihmon në evidentimin e trashëgimisë së tij kulturore dhe letrare në fondet e Bibliotekës Kombëtare.

Informacione bazë

* Titulli: 200 vjet të Jeronim de Radës: veprat e Jeronim de Radës në fondet e Bibliotekës Kombëtare të Kosovës "Pjetër Bogdani"
* Këllizimi i redaktimit: Ramize Bajraktari
* Botimi: Biblioteka Kombëtare e Kosovës "Pjetër Bogdani"
* Viti i botimit: 2014
* ISBN: 9789951130530
* Faqe: 32 faqe, me ilustrime
* Përmbajtje: Katalogë të bibliotekave, autorë shqiptarë
* Termat gjeografikë: Kosovë

Jeronim de Rada (1814-1903) është një nga figura më të njohura dhe të respektuara të letërsisë shqiptare. Ai lindi në një kohë kur kombi shqiptar ishte në një proces të vështirë të identitetit kombëtar dhe kulturor. De Rada është i njohur për përpjekjet e tij për të ruajtur dhe promovuar gjuhën dhe kulturën shqiptare përmes veprave letrare, sidomos përmes poezisë.

Ai kontribuoi në formimin e identitetit kombëtar shqiptar përmes krijimtarisë së tij, duke shkruar poezi që shprehën ndjenjat e popullit shqiptar dhe natyrën e tij të pasur. Vepra e tij më e njohur, "Këngët e Milosaos", është një testament i kulturës dhe historisë shqiptare.

Katalogu i redaktuar nga Ramize Bajraktari shërben si një burim i vlefshëm për studiuesit dhe të apasionuarit pas letërsisë shqiptare. Ai përmban një koleksion të veprave të Jeronim de Radës që ndodhen në fondet e Bibliotekës Kombëtare të Kosovës, duke ofruar një pamje të plotë të kontributit të tij në letërsi dhe kulturë.

Përmes këtij katalogu, lexuesit mund të njohin më mirë veprat e de Radës dhe të kuptojnë rëndësinë e tij në formimin e identitetit kombëtar shqiptar. Katalogu është një iniciativë e rëndësishme për ruajtjen e trashëgimisë kulturore dhe letrare të shqiptarëve.

"200 vjet të Jeronim de Radës" është një kontribut i rëndësishëm në studimin dhe vlerësimin e letërsisë shqiptare dhe një kujtim për kontributin e Jeronim de Radës në kulturën shqiptare. Ky libër është një thirrje për të gjithë ata që dëshirojnë të njohin më mirë historinë dhe identitetin e shqiptarëve përmes veprave të njërit nga shkrimtarët më të shquar të tyre.

## Burimet
Pjetër Bogdani : me rastin e 300-vjetorit të vdekjes : 1689-1989

**Pjetër Bogdani : me rastin e 300-vjetorit të vdekjes : 1689-1989** përgatiti Shefqet Hoxha. Botuar në Tiranë në vitin 1989 nga "8 Nëntori". 1 fletëpalosje me me ilustrime. 

Shënime: Letërsia shqipe, qytetërimi, njerëz të shquar dhe kultura, biografia.
Plisi : poezi

**Plisi** : poezi me autor Isuf Sherifi. Botuar në Biel në vitin 1992 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 120 faqe dhe me ilustrime. 

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Mbjellja e lotëve

**Mbjellja e lotëve** : nëntë tregime, që përbëjnë një roman. Me autorë Nexhat Çoçaj, Sevi Lami. Botuar në Prizren në vitin 2016 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 178 faqe. ISBN 9789951445306 

Shënime: Letërsia shqipe, romane.
Letërkëmbim Ipeshkëv i Shkodrës dhe administrator i Arkipeshkëvisë së Tivarit (1660-1670)

**Letërkëmbim Ipeshkëv i Shkodrës dhe administrator i Arkipeshkëvisë së Tivarit (1660-1670)** me autor Pjetër Bogdani, përgatitur nga Odette Marquet, red. Mirie Rushani, red. Lluka Qafoku. Botuar në Tiranë në vitin 2016 nga "IDK". Libri ka 212 faqe. ISBN 9789928136381

Shënime: Kisha katolike, historia, letërkëmbimi, biografia.
Pranvera e çmendur e vuajtjes

**Pranvera e çmendur e vuajtjes** : proza satirike, me autor Bajram Dabishevci, ed. Zade Kuqi. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe.  ISBN 9789951736046

Shënime:  Letërsia shqipe, proza, satira.
Sytë e mi i ke mbi komodinë

**Sytë e mi i ke mbi komodinë** : poezi, me autor Bajram Dabishevci, red. Menduh Kelmendi. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736015

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Castillon-de-Saint-Martory

**Castillon-de-Saint-Martory** (  ; Ocitanisht: *Castilhon de Sent Martòri*  ; Shqip: *Kastiljoni i Shën Martorit*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në rajonin e Ocitanisë në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Diçka e bukur po ndodh

**Diçka e bukur po ndodh**

Autori: Besim Muhadri

Redaktori: Nexhat Çoçaj

Vendi i botimit: Prizren

Shtëpia botuese: Pjetër Bogdani

Viti i botimit: 1994

Faqet: 60

Përmasat: 20 cm

Zhanri: Poezi

Libri Diçka e Bukur po Ndodh  nga Besim Muhadri është një vepër poetike e botuar në vitin 1994 nga shtëpia botuese Pjetër Bogdani në Prizren. Si pjesë e serisë Biblioteka Etja, libri përfshin një koleksion prej 60 faqesh, duke ofruar një perspektivë të thellë dhe emocionuese mbi letërsinë shqipe dhe përvojën poetike bashkëkohore në Kosovë.

Muhadri, një nga zërat e ndjeshëm dhe origjinalë të poezisë shqipe, sjell në këtë vepër një ndërlidhje të ndjenjave personale dhe reflektimeve mbi realitetin e ashpër të kohës në Kosovë. Poezitë e tij përshkruhen nga një lirikë e fuqishme dhe një qasje estetike që synon të ngjallë emocione të thella te lexuesi. Me një gjuhë të pasur dhe simbolikë të zgjedhur, autori eksploron tema si dashuria, shpresa dhe sfidat njerëzore në një mjedis të trazuar.

Redaktimi i librit nga Nexhat Çoçaj ka ndihmuar në përpunimin dhe përsosjen e materialit, duke garantuar një cilësi të lartë të tekstit dhe një paraqitje që respekton traditën letrare shqiptare. Kjo bashkëpunim e ka bërë librin një shembull të mirë të harmonisë mes krijimtarisë individuale dhe kujdesit redaktorial.

Diçka e Bukur po Ndodh është një vepër që ka rëndësi të veçantë për letërsinë shqipe, veçanërisht për atë të shkruar në Kosovë në vitet 1990. Në një periudhë të karakterizuar nga trazira dhe vështirësi, Muhadri arrin të krijojë një dritare drejt bukurisë dhe optimizmit, duke dhënë një mesazh shprese dhe qëndrese.

Ky libër mbetet një pikë referimi për studiuesit e letërsisë shqipe dhe një frymëzim për poetët e rinj, duke dëshmuar se artet dhe letërsia kanë fuqinë për të ndikuar dhe transformuar jetën shoqërore.

Temat kryesore

* Shpresa dhe qëndrueshmëria: Libri përçon një ndjenjë pozitive përmes titullit dhe përmbajtjes, duke na kujtuar se bukuria mund të gjendet edhe në kohë të vështira.
* Poezia si rezistencë: Një mënyrë për të mbijetuar shpirtërisht përballë sfidave politike dhe shoqërore të asaj kohe.
* Kujtesa dhe identiteti: Përmes vargjeve të tij, Muhadri i rikujton lexuesit vlerën e trashëgimisë kulturore dhe identitetit kombëtar.

Diçka e Bukur po Ndodh nuk është vetëm një libër me poezi, por një thirrje për reflektim dhe një manifest i qëndrimit të guximshëm përballë sfidave. Besim Muhadri, me këtë vepër, sjell një kontribut të vyer për letërsinë shqipe, duke e pasuruar atë me një zë të ndjeshëm dhe autentik.

## Referime
Vallëzim yjesh

**Vallëzim yjesh** : përmbledhje poezish lirike tanka. Me autor Xhemil Bytyci, red. Shefqet Riza. Botuar në Bruksel në vitin 2016 nga "Bogdani". Libri ka 98 faqe. ISBN 9781326573799

Shënime: Letërsia shqipe, poezia, përmbledhje (antologji).
Dashuri, ma vidh vuajtjen!

**Dashuri, ma vidh vuajtjen!** : Proza poetike

Autori: Bajram Dabishevci

Redaktor: Menduh Kelmendi

Botues: Pjetër Bogdani, Prishtinë

Viti i botimit: 2017

Fizikisht: 200 faqe, 21 cm

Seria: Biblioteka "Alkimia letrare"

Dashuri, ma vidh vuajtjen!  është një përmbledhje e veçantë e prozës poetike nga shkrimtari Bajram Dabishevci, një zë i njohur në letërsinë shqipe bashkëkohore. Libri i përket një zhanri të ndërthurur që mbart elemente të fuqishme të poezisë dhe prozës, duke krijuar një botë artistike që shpreh thellësitë emocionale dhe pasionet njerëzore.

Në këtë vepër, Dabishevci trajton tema universale si dashuria, vuajtja, shpresa dhe ndjenjat e humbjes dhe përkatësisë. Përmes gjuhës së pasur poetike, autori fton lexuesin të eksplorojë ndjenjat më intime dhe shpirtërore të individit, duke sfiduar kufijtë tradicionalë të prozës dhe poezisë.

E ndarë në fragmente të shkurtëra, vepra i ngjan një ditari shpirtëror, ku çdo fjali mbart një peshë të madhe emocionale dhe filozofike. Autori përdor një stil të lirë dhe të ndjeshëm, duke ndërtuar imazhe të forta dhe duke krijuar një atmosferë që përfshin lexuesin me ndjeshmërinë dhe universalitetin e përvojave të përshkruara.

Redaktimi nga Menduh Kelmendi ndihmon në nxjerrjen në pah të cilësive të veçanta të kësaj vepre, duke garantuar një lexim të rrjedhshëm dhe një përvojë të pasur artistike.

Vepra përqendrohet rreth përjetimit të dashurisë dhe dhimbjes si dy pole të pandashme të jetës njerëzore. Titulli simbolik, Dashuri, ma vidh vuajtjen!, pasqyron kërkimin e pandërprerë të shpëtimit përmes dashurisë dhe bukurisë shpirtërore. Autori bën thirrje për të transformuar vuajtjet në forcë dhe krijimtari, duke shfaqur një qasje filozofike dhe optimiste ndaj jetës.

Ky libër është pjesë e serisë "Biblioteka Alkimia letrare," një iniciativë që synon të promovojë letërsinë shqipe dhe autorët modernë. Si një kontribut i rëndësishëm në prozën poetike bashkëkohore, Dashuri, ma vidh vuajtjen! forcon pozitën e Bajram Dabishevcit si një autor i ndjeshëm dhe i thelluar, i cili shpreh emocionet dhe përvojat njerëzore me një qartësi dhe elegancë të rrallë.

Shënime shtesë

* Çmimi i librit ishte 5 euro në kohën e botimit.
* Nuk raportohet tirazh zyrtar.
* Libri është botuar në Prishtinë nga shtëpia botuese "Pjetër Bogdani."

## Referime
Pessac

**Pessac** ( ; Ocitanisht: *Peçac* ; Shqip: *Pesaku*) është një komunë në departamentin Gironde në rajonin Nouvelle-Aquitaine në Francën jugperëndimore. Është një anëtar i metropolit të Bordosë, duke qenë periferia e dytë më e madhe e Bordosë dhe ndodhet vetëm në jugperëndim të tij. Pesaku është gjithashtu shtëpia e Universitetit Bordeaux Montaigne dhe Institut d'études politiques de Bordeaux .

## Gjeografia 
Pessac ndodhet në jug të zonës së metrosë Bordeaux dhe është i rrethuar nga Bordeaux, Talence, Gradignan, Canéjan, Cestas, Saint-Jean-d'Illac dhe Mérignac .

Pjesa perëndimore e komunës është pjesë e pyllit Landes de Bordeaux .

## Historia 
Në fillim të Luftës së Dytë Botërore (22 qershor 1940), qyteti ishte skena e një ekzekutimi të katërfishtë në poligonin e zjarrit të Verthamonit. Katër militantë komunistë, njëri prej të cilëve, Roger Rambaud, nuk kishte mbushur ende 17 vjeç, ishin ndër të arratisurit nga burgu ushtarak në Paris, u vranë në fshehtësinë më të madhe nga ushtarët e Republikës së Tretë. Ky rast i klasifikuar prej 70 vitesh “Mbrojtja e Fshehtë”, është zbuluar së fundmi nga historiani Jacky Tronel në revistën historike Arkheia. 

## Trashëgimia 
### Veraritë 
E vendosur në emërtimin Pessac-Léognan, ka disa kantina, duke përfshirë më të vjetrën nga rajonet e verës në Bordeaux, Château Haut-Brion .
File:Haut_Brion_exterior.jpg|Château Haut-Brion
File:Photographie_Château_les_Carmes-Haut-Brion.jpg|Château Les Carmes Haut-Brion

### Cité Frugès 
E ndërtuar nga Le Corbusier në vitin 1926, distrikti është një banesë eksperimentale për punëtorët. Kjo është një nga 17 veprat arkitekturore të Le Corbusier, e renditur si një sit i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s që nga viti 2016. 

### Rrethi i kazinosë 
Lagje e ndërtuar në vitet 1900 me një arkitekturë të qytetit rezort.
File:Pessac_-_Girofla.jpg|Villa Girofla
File:Pessac_-_Mimosa.jpg|Villa Mimosa
File:Pessac_-_Villa_Tour.jpg|Villa Tour
File:Pessac_-_Booz.jpg|Villa Booz
File:Pessac_-_Radieuse.jpg|Villa Radieuse

### Të tjerët 

File:Pessac_-_Mairie.jpg|Bashkia
File:Pessac_-_Église.jpg|Kisha e Shën Martinit
File:Pessac_-_Music.jpg|Shkolla e muzikës
File:Moulin_de_Noès.jpg|Mulliri i Noès
File:Pessac_-_Demeure.jpg|Castel du bourg, shtëpi private

## Popullsia 
## Transporti 
Pesaku ka një stacion hekurudhor në vijën perëndimore nga Bordoja, Gare de Pessac . Pesaku shërbehet gjithashtu nga rrjeti i transportit urban të aglomeracionit Bordo, Transports Bordeaux Métropole (TBM).

Pessac ndodhet në linjën B të Tramvajit të Bordosë .

## Personalitete 
* 1929: Yvette Roudy, ministre socialiste
* 1938: Jean Eustache, aktor dhe regjisor filmi (v. 1981)
* 1953: Patrice Brun (historian)
* 1979: , hendbollist
* 1980: (18 gusht) , matador

## Referime
Salies-du-Salat

**Salies-du-Salat** ( , fjalë për fjalë *Salies of the Salat* ; Ocitanisht: *Salias de Salat* ; Shqip: *Saliasi i Salatit*) është një komunë në departamentin Garonë e Epërme në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Gjurmime etnogjuhësore në krahinën e Hasit

**Gjurmime etnogjuhësore në krahinën e Hasit** me autor Sejdi Dida, përgatiti Valdete Cenalia, red. Besim Muhadri. Botuar në Has në vitin 2008 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 256 faqe dhe me foto. ISBN 9789951445061

Shënime: Etnologjia, Etnolinguistika.
Villaudric

**Villaudric** (  ; Languedocien : *Vilaudric* ; Shqip: *Viladriku*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 

File:Villaudric_La_Maire.jpg|Bashkia
File:Villaudric_Eglise.jpg|Kisha
Le Pin-Murelet

**Le Pin-Murelet** (  ; Ocitanisht: *Le Pin Murelet* ; Shqip: *Pin-Murleti*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Garsia Lorkë, s'duhej të pushkatoheshe pa mua!

'''Garsia Lorkë, s'duhej të pushkatoheshe pa mua!''' : poezi, me autor Bajram Dabishevci, red. Melinda Fejzo. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 202 faqe. ISBN 9789951736039

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Fluturimi i jasemintë

**Fluturimi i jasemintë** : proza poetike, me autore Zade Kuqi, red. Menduh Kelmendi. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". LIbri ka 202 faqe. ISBN 9789951736008

Shënime: Letërsia shqipe, proza.
Farfurimë yllësie

**Farfurimë yllësie** : përmbledhje poezish haiku. Me autor Xhemil Bytyci, red. Shefqet Riza. Botuar në Bruksel në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 190 faqe. ISBN 9780244001711

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Sajas

**Sajas** (Ocitanisht: *Sajàs* ; Shqip: *Sajasi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia 
## Personalitetet 
Sajas është famëkeq për prodhimin e mashtruesit Arnaud du Tilh, i cili luajti një rol të madh në historinë e shekullit të 16-të të Martin Guerre .
Kanga e shpirti kurrë nuk vdesin

**Kanga e shpirti kurrë nuk vdesin** : kangë folklorike. Me autor Hamit Kastrati, përgatiti e red. Besim Muhadri. Botuar në Has në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 338 faqe dhe me foto. ISBN 9789951445351

Shënime: Folklori shqiptar, këngë popullore shqiptare, këngëtarë.
Saint-Béat-Lez

**Saint-Béat-Lez** (  ; Ocitanisht: *Sent Biat e Les* ; Shqip: *Shën Beati dhe Lezi*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Bashkia u krijua më 1 janar 2019 dhe përbëhet nga komunat Lez dhe Saint-Béat .
Shkretëtira e muzgut

**Shkretëtira e muzgut** : poezi me autor Bajram Dabishevci, red. Dalina S. Doke. Botuar në Prishtinë në vitin 2017 nga "Pjetër Bogdani". Libri ka 200 faqe. ISBN 9789951736152

Shënime: Letërsia shqipe, poezia.
Periferia

[parapamje| Një lagje periferike në zonën metropolitane të [Këlni|Këlnit, Gjermani]]
[parapamje| Männistö, një lagje periferike në [Kuopio, Finlandë]]
[parapamje| Kompleksi i apartamenteve RAJUK Uttara në Uttara, një periferi e [Dhaka|Dhakës, Bangladesh]]
[parapamje| Rrethinat [Suedia|suedeze të Husby, Kista dhe Akalla janë ndërtuar sipas planifikimit tipik të qytetit të Programit Milion]]
Një **periferi**, më gjerësisht **zonë periferike**, është një zonë brenda një zone metropolitane që është kryesisht një zonë banimi, megjithëse mund të përfshijë gjithashtu zona tregtare dhe ato me përdorim të përzier .   Një periferi mund të ekzistojë ose si pjesë e një qyteti/zone urbane më të madhe ose si një ent politik i veçantë. Emri përshkruan një zonë që nuk është aq e populluar sa një qytet i brendshëm, por më i populluar se një zonë rurale në rrethina . Në shumë zona metropolitane, periferitë ekzistojnë si komunitete të veçanta banimi brenda largësisë së udhëtimit nga qyteti. Periferitë mund të kenë juridiksionin e tyre politik ose ligjor, veçanërisht në Shtetet e Bashkuara, por kjo nuk është gjithmonë kështu, veçanërisht në Mbretërinë e Bashkuar, ku shumica e periferive ndodhen brenda kufijve administrativë të qyteteve.  Në shumicën e vendeve anglishtfolëse, zonat periferike përcaktohen në kontrast me zonat qendrore ose të brendshme të qytetit.

Në disa zona, si India, Kina, Zelanda e Re, Kanadaja, Mbretëria e Bashkuar dhe pjesë të Shteteve të Bashkuara, periferitë e reja 'gllabërohen' në mënyrë rutinë nga qytetet ngjitur për shkak të shtrirjes urbane . Në të tjerat, si Maroku, Franca dhe pjesa më e madhe e Shteteve të Bashkuara, shumë periferi mbeten bashki të veçanta ose qeverisen në nivel vendor si pjesë e një zone më të madhe metropolitane, si p.sh. një qark, distrikt ose bashki . Në SHBA, rajonet përtej periferive njihen si "zonat eksurbane" ose jashtëurbane ; jashtëurbanet kanë më pak dendësi popullsie se sa periferitë, por gjithsesi më shumë se zonat rurale. Periferi dhe jashtëurbanet janë të lidhura ekonomikisht me zonën më të madhe metropolitane, veçanërisht prej udhëtarëve.

Periferitë u shfaqën fillimisht në një shkallë të gjerë në shekujt e XIX-të dhe të XX-të si rezultat i përmirësimit të transportit hekurudhor dhe rrugor, gjë që çoi në një rritje të udhëtimit në largësi.  Përgjithësisht, ato janë më pak të populluara sesa lagjet e brendshme të qytetit brenda së njëjtës zonë metropolitane dhe shumica e banorëve udhëtojnë në mënyrë rutinore drejt qendrave të qytetit ose zonave të biznesit nëpërmjet automjeteve private ose transportit publik ; megjithatë, ka shumë përjashtime, duke përfshirë periferitë industriale, komunitetet e planifikuara dhe qytetet satelitore . Rrethinat priren të shtohen rreth qyteteve që kanë një bollëk tokash të sheshta ngjitur.
Qeveria e Francës

**Qeveria e Francës** ( frëngjisht : *gouvernement français* ), zyrtarisht **Qeveria e Republikës Franceze** ( *Gouvernement de la République française* ), ushtron pushtetin ekzekutiv në Francë . Ajo përbëhet nga kryeministri, i cili është kreu i qeverisë, si dhe nga ministra të vjetër dhe të rinj.  Këshilli i Ministrave, organi kryesor ekzekutiv i qeverisë, u ngulit në Kushtetutë në vitin 1958. Anëtarët e saj takohen çdo javë në Pallatin Elysée në Paris . Mbledhjet drejtohen nga Presidenti i Francës, kreu i shtetit, ndonëse mbajtësi i detyrës (*Presidenti*) nuk është anëtar i qeverisë.

Ministrat më të lartë të qeverisë emërtohen si ministra të shtetit (''ministres d'État*), të ndjekur në rend protokollar nga ministrat ( *ministres* ), delegatët e ministrave ( *ministres délégués* ), ndërsa ministrat e rinj emërohen si sekretarë të shtetit (*secrétaires d'État* ). . Të gjithë anëtarët e qeverisë, të cilët emërohen nga Presidenti duke ndjekur rekomandimin e Kryeministrit, janë përgjegjës para Asamblesë Kombëtare, dhoma e ulët e Parlamentit francez . Rastet e sjelljes së pahijshme të ministrit gjykohen përpara *Gjykatës së Drejtësisë së Republikës* (frëngjisht: *Cour de Justice de la République'').
Toul

**Toul** (  ; Shqip: *Tuli*) është një komunë në departamentin Mërthë dhe Moselë në Francën verilindore.

Është nënprefekturë e departamentit.

## Gjeografia 
Tuli ndodhet midis Commercy dhe Nansit, dhe lumit Moselle dhe Canal de la Marne au Rhin .

## Historia 
Tuli ishte i njohur për romakët si  , dhe ishte kryeqyteti i fisit gal Leuci .

Tuli ishte selia e peshkopëve të Tulit ; dioqeza u themelua rreth vitit 365 dhe ekzistonte deri në vitin 1807.

Gjatë rrethimit të vitit 1870 gjatë Luftës Franko-Prusiane, hera e fundit që mbrojtja e Tulit u përdor si një kështjellë klasike, 64 armë hapën zjarr në orën 6:00.&nbsp;am më 23 shtator dhe kalaja u dorëzua në orën 3:00&nbsp;pasdite pasi ishin hedhur 2433 predha.

## Popullatë 
## Pamjet 
Karakteristikat më të spikatura janë muret mbresëlënëse prej guri. Ato që ekzistojnë sot janë vepër e Sébastien Le Prestre de Vauban, inxhinierit ushtarak të Louis XIV . Në 1698 ai projektoi një rrethim të ri dhe puna filloi në 1699-1700. Disa nga fortifikimet e Vaubanit në Francë janë renditur si një vend i kombinuar i Trashëgimisë Botërore të UNESCO-s . Megjithëse fortifikimet në Tul nuk janë në atë listë, ato ndjekin modelin e përgjithshëm të fortifikimit të hedhur në letër për të cilin njihet Vauban . 

Ka një pjesë të madhe arkeologji romake në zonë dhe mbase edhe në qytet. Qyteti i fortifikuar romak i Grandit është rreth 30&nbsp;km larg, me amfiteatrin e tij të madh dhe tempullin e Kultit të Apollonit .

## Galeri 

File:Toul_Mairie.JPG
File:Apothicaire_Toul.JPG
File:Monument_02113.JPG
File:France_Grand_Est_54_Toul_01.jpg
File:France_Grand_Est_54_Toul_06.jpg
File:Toul_Meurthe-et-Moselle_Fontaine_Louis_Curel.JPG
File:Façade_du_Musée_d'Art_et_d'Histoire_de_Toul.jpg
Buzet-sur-Tarn

**Buzet-sur-Tarn** ( , fjalë për fjalë *Buzet në Tarn* ; Ocitanisht: *Buset* ; Shqip: *Buzeti mbi Tarn*) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore. Stacioni Roqueserière-Buzet ka lidhje hekurudhore me Tuluzën, Albin dhe Rodezin.

## Popullsia
Rebigue

**Rebigue** (  ; Ocitanisht: *Rebiga* ; Shqip: *Rebiga*   ) është një komunë në departamentin Haute-Garonne në Francën jugperëndimore.

## Popullsia
Wolschwiller

**Wolschwiller** (  ;  ; Shqip: *Volshvajleri* ) është aktualisht një komunë dhe vendbanim në rajonin historik të Alzasës.

## Popullsia
Schiltigheim

**Schiltigheim** ( French   ,  ; Alsasisht : *Schelige* [ˈʃelikə] ;  ; Shqip: *Shiltighajmi*) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est.

Banorët quhen *Scheligemer* në alsasisht .

Është periferia më e madhe e qytetit të Shtrasburgut dhe është ngjitur me të në anën veriore të Strasburgut. Në vitin 2017, Schiltigheim ishte komuna e tretë më e populluar në Bas-Rhin (pas Strasburgut dhe Haguenaut ), me një popullsi totale prej 31,894. 

## Historia 
majtas|parapamje|267x267px| Kisha katolike *Sainte Famille* në Shiltighajm.
Qyteti daton në shekullin e 9-të, kur u rrit rreth kështjellës *Sciltung* dhe kishës *Bothebür* në një vend të quajtur *Skitingsdtböhel* .

## Popullsia
Bréchaumont

**Bréchaumont** (  ;  ; Alzasisht: *Bruckedswiller* ; Shqip: *Brykensvajleri*) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alzasë.
Buethwiller

**Buethwiller** (  ; Shqip: *Bytvajler* ;    ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alsace në Francën verilindore.
Illkirch-Graffenstaden

parapamje| Kisha e Shën Simforianit
**Illkirch-Graffenstaden** (  ; Alzasisht: *Ìllkìrich-Gràffestàde* ; Gjermanisht: *Illkirch-Grafenstaden* ; Shqip: *Ilkirsh-Grafenshtaden*) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est. Është periferia e dytë më e madhe e qytetit të Shtrasburgut dhe është ngjitur me të në jug-jugperëndim. Illkirsh-Grafenshtadeni është një nga qytetet me rritjen më të shpejtë ndoshta në Evropë, popullsia e tij është më shumë se dyfishuar në pesëdhjetë vjet (nga 11,648 në 1968 në 26,780 në 2017). 

Në të kaluarën Ilkirshi dhe Grafenshtadeni ishin dy fshatra të veçantë. Prandaj, qyteti ndryshon nga qytetet më konvencionale, duke qenë i ngjashëm me dy fshatra të gjatë, njëri në veri të tjetrit, duke krijuar një rrugë kryesore jashtëzakonisht të gjatë me shtëpi tradicionale të vogla gjysmë druri përgjatë rrugës. Ndërtesat moderne priren të respektojnë madhësinë dhe pamjen tradicionale të atyre më të vjetra.

## Demografia 
Për nga niveli i popullsisë, Ilkirsh-Grafenshtadeni është komuna e tretë më e madhe në komunitetin urban të Shtrasburgut, e katërta më e madhe në departament dhe e gjashta më e madhe duke marrë së bashku dy departamentet që përfshijnë Alzasë .

## Gjeografia 
Komunat më të mëdha ngjitur, si Illkirch-Graffenstaden, janë në mënyrë efektive periferi të jashtme të bashkësisë së Strasburgut . Këto përfshijnë Strasburg-Meinau, Ostwald dhe Geispolsheim. Qyteti shtrihet gjithashtu pranë kanalit Rhône-Rhine i cili këtu kalon midis dy lumenjve. Stacioni Graffenstaden ka lidhje hekurudhore në Shtrasburg dhe Kolmar.

Në këtë zonë janë ndërmarrë gurore të gjera për shumë vite, duke krijuar një numër liqenesh të vegjël në rajon, disa prej të cilëve janë përshtatur për notin rekreativ.

Universiteti Ndërkombëtar i Hapësirës ndodhet në pjesën e kampusit të Universitetit të Shtrasburgut që shtrihet në territorin e Ilkirsh-Grafenshtadenit. 

## Ekonomia 
Pas Luftës së Parë Botërore, punëdhënësi më i madh ishte Société Alsacienne de Constructions Mécaniques (SACM), një biznes i inxhinierisë së rëndë që specializohej në prodhimin e lokomotivave hekurudhore dhe veglave të makinerisë . Fabrika ishte ndërtuar fillimisht përpara aneksimit të Alzasës nga Gjermania, por operohej veçmas si një biznes gjerman midis 1871 dhe 1918 .

Megjithëse inxhinieria e rëndë ende luan një rol në ekonominë vendore, gjysma e dytë e shekullit të XX-të pa një rënie masive në sektor dhe pjesa më e madhe e zonës së vjetër industriale mbulohet sot nga një qendër e madhe tregtare, zyra dhe madje edhe ndërtime banimi. Sot është sektori i tretë ai që siguron pjesën më të madhe të punësimit në zonë. Një tjetër punëdhënës i rëndësishëm janë kazermat Leclerc ( *Quartier Leclerc* ), shtëpia e Brigadës së 2-të të Blinduar Franceze dhe Batalionit 291-të Gjerman të Këmbësorisë së Lehtë,  një njësi e Brigadës Franko-Gjermane .
Saint-Louis, Alzasë

**Saint-Louis** ( ; Alzatisht: *Sä-Louis*  ;  ; Shqip: *Shën* *Luigji*/*Ludoviku*  )  është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alzasë.
parapamje| Avenue de Bâle

## Gjeografia 
Shën Luigji ndodhet në kufijtë gjermanë dhe zviceranë, në veri të Bazelit . Në territorin e tij ndodhet EuroAirport Basel Mulhouse Freiburg . Qyteti shërbehet nga dy stacione hekurudhore në linjën Mylhauzen-Bazel: stacioni Saint-Louis dhe stacioni Saint-Louis-la-Chaussée .

## Popullsia 
## Ekonomia 
[majtas|parapamje| Zyra qendrore [Swiss|e Swiss International Air Lines në EuroAirport]]
Swiss International Air Lines e ka selinë në terrenin e EuroAirport Basel-Mulhouse-Freiburg në Shën-Luigj; ndërsa aeroporti nuk është në Zvicër, zyra qendrore zvicerane shtrihet në zonën zvicerane të aeroportit dhe mund të arrihet vetëm nga Zvicra.    Hello, një linjë ajrore zvicerane, kishte selinë e saj në zonën e Aviacionit të Përgjithshëm të EuroAirport.
Lingolsheim

**Lingolsheim** ( ; Alzasisht: *Lìngelse* ; Gjermanisht: *Lingolsheim* ; Shqip: ''Lingols'hajmi'' ) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est.  Qyteti shtrihet afër Shtrasburgut .

## Gjeografia 
Lingols'hajmi ndodhet në jugperëndim të Shtrasburgut, duke qenë një periferi kryesore midis qendrës së qytetit dhe aeroportit të Shtrasburgut . Qasja rrugore në qytet sigurohet nga rrugët e departamenteve RD 392 dhe RD 222 dhe, më pak drejtpërdrejt, nga autostrada kryesore e rajonit jug-veri . Komuna është në linjën hekurudhore që lidh Shtrasburgun me Molsheim dhe Sélestat, dhe shërbehet nga Linja B e rrjetit të tramvajit të Strasburgut, si dhe nga disa linja autobusësh.

Shtrihet mbi lumenjtë e vegjël Bruche dhe Ill .

## Historia 
### Industrializimi i shekullit të nëntëmbëdhjetë 
Rezultatet e Luftës Franko-Prusiane përfshinë aneksimin në 1871 të Alzasës nga Gjermania . Një periudhë e modernizimit të shpejtë pasoi në të gjithë rajonin e Strasburgut, duke përfshirë rritjen e popullsisë, urbanizimin dhe zgjerimin industrial.

Për Lingols'hejmin, një tipar përcaktues i këtij modernizimi ishte krijimi dhe zhvillimi i shpejtë i një fabrikë lëkurësh të madhe industriale nga Adler & Oppenheimer Aktiengesellschaft . Në vitin 1914, biznesi punësonte 2000 veta dhe lëkura dominonte ekonominë e qytetit.

Këto vite panë gjithashtu krijimin e një industrie të madhe të nxjerrjes së rërës . Trualli i vendit, i pasur me rërë të kuqe dhe të bardhë, u shfrytëzua intensivisht gjatë viteve të fundit të shekullit të XIX-të.

## Popullsia
Danne-et-Quatre-Vents

**Danne-et-Quatre-Vents** (  ;   ; Shqip: *Dani dhe Katërerërat* ) është aktualisht një komunë në departamentin Moselle në Grand Est.

Kjo komunë është rezultat i bashkimit të fshatit Danne me fshatin Katërerëra. Zotërit e saj të parë ishin kontët e Lutzelburgut, të cilët e shitën atë në 1611 tek Dinastia e Lorenës . Disa dekada më vonë, në 1661, Dukati i Lorenës ia dorëzoi komunën Mbretërisë së Francës në përputhje me Traktatin e Vincennes. 

Komuna u integrua në Elzasë-Lotringen pas disfatës franceze në Luftën Franko-Prusiane të vitit 1870, më pas u kthye në Francë pas Luftës së Parë Botërore në 1918.

## Trashëgimia historike, kulturore dhe arkitektonike 
Komuna strehon kapelën Notre-Dame-de-Bonne-Fontaine, origjina e së cilës daton në Luftën Tridhjetëvjeçare . Në vitin 1638, kroatët shkatërruan kapelën. Në 1715, ajo u rindërtua nga ushtarë të shëruar nga një sëmundje e rëndë në Phalsbourg .

Mbetjet e një rruge romake dhe një shtëpie të fortifikuar mesjetare të vitit 1347 janë të dukshme në Dan dhe Katërerëra.
Haguenau

parapamje| Salla Hops, Hagenau
**Haguenau** ( ; Alsasisht :  [ˈhaːvənaʊ] ose  ;    dhe historikisht në anglisht: *Hagenaw* ; Shqip: *Hagenau*) është aktualisht një vendbanim dhe komunë në rajonin historik të Alzasë-Lorenës. 

Është i dyti për nga madhësia në Bas-Rhin vetëm pas Shtrasburgut, rreth 30 km në jug. Në veri të qytetit, Pylli i Haguenaut.

Hagenau u themelua nga dukët gjermanë dhe ka ndërruar duar disa herë midis Gjermanisë dhe Francës gjatë shekujve, me ndryshimin e drejtshkrimit midis "Hagenau" dhe "Haguenau". Pas humbjes franceze në Luftën Franko-Prusiane, Haguenau iu dorëzua Perandorisë së re Gjermane. Ishte pjesë e Perandorisë Gjermane për 48 vjet nga 1871 deri në 1918, kur në fund të Luftës së Parë Botërore u kthye në Francë. Ky transferim u ratifikua zyrtarisht në 1919 me Traktatin e Versajës .

Hagenau është një qytet me rritje të shpejtë, popullsia e tij është rritur nga 22,944 banorë në 1968 në 34,504 banorë në 2017.  Zona funksionale urbane e Hagenaut është rritur nga 54,415 banorë në 1968 në 75,933 banorë në 2017. 

## Popullsia 
## Ekonomia 
Qyteti ka një ekonomi të baraspeshuar mirë. Shekujt e historisë së trazuar në tokat tampon midis Francës dhe Gjermanisë i kanë dhënë Hagenaut një trashëgimi të pasur historike dhe kulturore që mbështet një tregti të gjallë turistike . Ekziston gjithashtu një sektor i lulëzuar i manifakturës të lehtë i përqendruar në zonën industriale në perëndim të qytetit. Këtu prania e zhvillimeve të rëndësishme të shitjes me pakicë dëshmon për rëndësinë e Hagenaut si një qendër tregtare rajonale.

## Pamjet 
majtas|parapamje|273x273px| Kisha e Shën Gjergjit
djathtas|parapamje|233x233px| Muzeu Historik
djathtas|parapamje|225x225px| Porta e Fisherit
djathtas|parapamje|225x225px| Teatri
Marmoutier

**Marmoutier** (  ;  ; Alzasisht: *Màschmínschter* ; Shqip: *Maurmynsteri* ) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est.  Origjina e vendit është ish Abacia e Maurmynsterit, nga e cila kisha e abacisë shërben ende si kishë famullitare.

## Gjeografia 
Maurmynsteri është një qytet me 2712 banorë, në veriperëndim të Alzasës, i vendosur midis Saverne dhe Wasselonne dhe afërsisht 30 kilometra larg Strasburgut .

## Historia 
Jacob Frey, një shkrimtar, jetoi në Maurmynster nga viti 1545 si kronist dhe noter i qytetit.

## Pamjet 
Kisha e Abacisë Maurmynster nga shekulli i XI-të mban një organo tub nga ndërtuesi i organove Andreas Silbermann . Kisha Saint-Blaise de Sindelsberg u ndërtua në 1584 dhe iu nënshtrua punimeve të rinovimit në 1872.
Eschbourg

**Eschbourg** ( ; Alzasisht: *Eschburi* ;  ; Shqip: *Eshburgu*  ) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin dhe rajonin Grand Est.
Oltinge

**Oltingue** (  ;   ; Alsasisht: *Oltige* ; Shqip: *Oltingeni*) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alsace.
Romagny, Alzasë

**Romagny** (  ;  ; Alsasisht: *Romààni*  ; Shqip: *Vilerni* ) është aktualisht një komunë në departamentin Haut-Rhin në Alsace.
Kampi i Bllacës

**Kampi i Bllacës** ka qenë një kamp refugjatësh kosovarë gjatë Luftës së Kosovës që ndodhej në zonën ndërkufitare mes Kosovës dhe Maqedonisë së Veriut.  

## Vështrim 
Kampi i Bllacës ka qenë aktiv prej datës 25 mars 1999 deri më 7 prill 1999 dhe ishte një vendqëndrim i detyrueshëm për mijëra civilë shqiptarë, viktima të spastrimit etnik të ushtruar nga Serbia. Ata këtu u mbajtën në kushte ekstreme, aq sa vuajtjet e tyre u shndërruan në një katastrofë humanitare. Kampi i Bllacës ka qenë një kamp përqendrimi fashist, ku njerëzit i janë ekspozuar vuajtjes dhe vdekjes. Kampi i Bllacës ishte vazhdimësia e një gjenocidi i cili mori formën apokaliptike, duke shënuar kështu një shekull rresht, vuajtje dhe spastrimi etnik, ndaj popullit shqiptar. 

'''Bllaca '99 -''' Përjetsisht në memorjen e shqiptarëve

10 prilli shënon eksodin e mbi 440 mijë shqiptarëve drejt Bllacës për shkak të dëbimit nga shtëpitë e tyre nga serbët.
Manifestimi përkujtimor në Komunën e Hanit të Elezit mbahet çdo vit, tashmë nga viti 2022 në kompleksin memorial Bllaca ’99.
## Galeria 

## Shih edhe 
* Lufta e Kosovës
* Eksodi 1999 në Kukës
* Refugjatët kosovarë në Shqipëri
* Kriza e refugjatëve kosovarë (1999)

## Referime
The Pale Blue Eye

***The Pale Blue Eye*** është një film amerikan i zhanrit triller dhe mister, i vitit 2022, me skenar dhe regji nga Scott Cooper, i përshtatur nga romani i vitit 2006 me të njëjtin emër nga Louis Bayard. Filmi përmban një kastë ansambël që përfshin Christian Bale, Harry Melling, Gillian Anderson, Lucy Boynton, Charlotte Gainsbourg, Toby Jones, Harry Lawtey, Simon McBurney, Timothy Spall dhe Robert Duvall. Skenari i tij tregon detektivin veteran Augustus Landor më 1830 në West Point, Nju Jork, teksa ai heton një seri vrasjesh në Akademinë Ushtarake të Shteteve të Bashkuara me ndihmën e Edgar Allan Poe, një kadet i ri ushtarak.

*The Pale Blue Eye* u publikua në kinema të zgjedhura më 23 dhjetor 2022, përpara publikimit të tij në transmetim më 6 janar 2023 nga Netflix. Filmi mori komente të përziera.

## Njerëzia 
## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* 
*
Niederbronn-les-Bains

**Niederbronn-les-Bains** (  ;  ,  Alzasisht: *Nìderbrunn* ; Shqip: *Broni i Poshtëm-Llixha*) është aktualisht një komunë në departamentin Bas-Rhin në Grand Est.  Ai është i pozicionuar midis Bitche dhe Wissembourg.

Broni i Poshtëm-Llixha është pjesë e Parkut Natyror Rajonal të Vosges Veriore . Ajo ka një traditë si një qytet spa, dhe vazhdon të tërheqë turistë dhe vizitorë të tjerë që kanë nevojë të rikuperohen.

## Historia 
Broni i Poshtëm-Llixha u themelua në vitin 48 para Krishtit kur romakët zbuluan vetitë shëruese të ujit vendas. Vendi më i hershëm i llixhave ishte në ose afër vendndodhjes së tanishme të kazinosë së qytetit. Gjatë shekullit të pestë, qyteti i vogël ra viktimë e dhunës që shoqëroi periudhën e migrimeve intensive që pasuan zhdukjen nga perandoria perëndimore e qeverisjes romake.

## Ekonomia dhe turizmi 
Komuna përfshin dy burime të ujit mineral, njëri prej tyre, i shfrytëzuar për herë të parë më shumë se dy mijë vjet më parë, i njohur si *Burimi Romak* dhe tjetri i njohur si *Burimi Kelt* : Uji i markës *Celtic Spring* është gjerësisht i gjetshëm në zonë. Vetitë kuruese të ujërave rekomandohen kundër reumatizmës dhe sëmundjeve degjenerative. Tradita e spasë sot mbështet një industri më të përgjithshme turistike në qytetin e vogël, i cili madje ka kazinonë e tij.

Qyteti i vogël përmban gjithashtu një muze arkeologjik që përmban mbetje të vendbanimeve Vosgeane Veriore.

Një vend takimi i quajtur *Qendra Albert Schweitzer* u krijua në 1993 për të nxitur kontaktet midis të rinjve francezë dhe gjermanë.
Woippy

**Woippy** (  ; , [ˈvapɪŋən] ; Lorena Frankoniane: *Weppech* ; Shqip: *Vapingeni*) është aktualisht një komunë në departamentin Moselle, Grand Est, e vendosur pranë Mecit .

## Popullsia
Kultura e Qytetit të Vatikanit

parapamje|djathtas|250px|Hyrja në Muzeun e Vatikanit
Qyteti i Vatikanit është në vetvete me një rëndësi të madhe kulturore. Ndërtesat si Bazilika e Shën Pjetrit dhe Kishëza Sistine janë shtëpia e disa prej arteve më të famshme në botë, e cila përfshin vepra të artistëve si Botiçeli, Bernini dhe Mikelanxhelo. Biblioteka e Vatikanit dhe koleksionet e Muzeve të Vatikanit janë të një rëndësie më të madhe historike, shkencore dhe kulturore. Në vitin 1984, Vatikani u shtua nga UNESCO në Listën e Vendeve të Trashëgimisë Botërore; është i vetmi që përbëhet nga një vend i tërë. 

Vatikani mund të thuhet se është ruajtësi de fakto i gjuhës latine përmes Fondacionit Latinitas. Një produkt i rëndësishëm i këtij fondacioni është fjalori latin i neologjizmave të fundit, *Lexicon Recentis Latinitatis*.

Popullsia e përhershme e qytetit të Vatikanit është kryesisht meshkuj, megjithëse dy komunitete murgeshash jetojnë në Vatikan. Një pakicë janë klerikë të lartë katolikë, disa janë anëtarë të instituteve të jetës së përkushtuar dhe Garda Zvicerane përbën një segment të rëndësishëm. Shumë punëtorë në Qytetin e Vatikanit dhe personeli i ambasadës të akredituar në Selinë e Shenjtë jetojnë jashtë mureve të tij.

Turizmi dhe pelegrinazhet janë një faktor i rëndësishëm në jetën e përditshme në Vatikan. Papa ka audiencë publike javore dhe kremton meshën publike dhe shërbime të tjera, dhe jep bekimin e tij Urbi et Orbi çdo Pashkë dhe Krishtlindje dhe menjëherë pas zgjedhjes së tij si Papë. Për ngjarje të rëndësishme me një numër të madh pjesëmarrësish, ai kremton meshën e hapur në Sheshin e Shën Pjetrit.

## Kodi i veshjes
Për hyrjen në Bazilikën e Shën Pjetrit zbatohet një kod veshjeje. Ai bazohet në standardin për veshjen e duhur kur vizitoni një kishë katolike, ku vizitorëve u kujtohet se, megjithëse Shën Pjetri është një monument arkitektonik dhe artistik, ai është mbi të gjitha një vend kulti.

Kodi i veshjes ndalon:

*kapele mbi laikë brenda bazilikës
*pantallona të shkurtra/funde mbi gjunjë[2]
*këmisha pa mëngë
*këmisha që përmbajnë fjalë fyese
*stoli të tepërta

Ndalohet edhe përdorimi i celularëve brenda bazilikës, si dhe pirja e duhanit.

## Galeria
## Referime