open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Vitomirica

**Vitomirica** (pas 1999, zyrtarisht **Arbëneshi**) është një qytet në perëndim të Kosovës, në kufi me Komunën e Pejës. Gjendet në rrethin e Pejës. Arbneshi (Vitomirica) ka mbi 15.000 banorë dhe me sipërfaqe mbi 21.2 km katror. 

## Historia 
Arbneshi (Vitomirica) nuk ishte një vend shumë i banuar deri në ndarjen e trojeve shqiptare në vitin 1913 në Konferencën e Londrës kur Kosova iu dha Serbisë dhe Malit të Zi. Pastaj Serbia dhe Mali i Zi ndanë zonat e pushtimit ku Mali i Zi mori zonën në perëndim të Drinit të Bardhë dhe Serbia pjesën në lindje të këtij lumi. Pastaj Mali i Zi dhe Serbia sollën masa të mëdha njerëzish nga Serbia, Mali i Zi dhe Bosnja duke premtuar kushte të mira jetese dhe në këtë mënyrë populluan zonën e cila më parë ishte e populluar me shqiptarë. Pas ardhjes së njerëzve në këtë zonë nga vende të ndryshme sllave, shqiptarëve iu mohua çdo e drejtë, qoftë edhe ajo e arsimimit në gjuhën e tyre. Qyteti më parë quhej Vitomirica në gjuhën serbe, por pas shpalljes së Pavarësisë së Republikës së Kosovës në vitin 2008 u quajt Arbnesh për nder të popullit shqiptar në Itali (Arbëreshet).

## Ndërtesat 
Arbneshi nuk shquhet për stilin e tij unik të ndërtesave. Ndërtesa më e lartë në këtë qytet është Spometnik i Luftës së Dytë Botërore. Arbneshi ka edhe ish-qendrën e kulturës e cila ka shërbyer si qendër sportive, kinema, teatër dhe bibliotekë deri në vitin 2022 kur u inaugurua objekti i ri.Arbneshi ka një arkitekturë shumë moderne të shtëpive sepse shtëpitë e stilit të vjetër janë shkatërruar dhe djegur gjatë lufta e forcave terroriste serbe. Këto shtëpi janë të ndërtuara në rrugë të ndryshme të cilat janë të grupuara në rajone për shembull Rajoni i 1-rë, Rajoni i 2-të, Rajoni i 3-të etj.

Arbneshi njihet edhe për stadiumin e tij i cili ndodhet në qendër të Arbneshit dhe është stadiumi vendas i FC Beharit, kapaciteti i tij është +1000 dhe ka një restorant shumë të bukur nga ku është një këndvështrim i mrekullueshëm për ndeshjet e zhvilluara në këtë stadiumi.

## Transporti 
Arbneshi ka më shumë se 15 stacione të autobusëve në rrugë transit nga Peja në Istog ose anasjelltas. Arbnesh nuk ka stacion treni por qarkullojnë taksi dhe uber.

## Institucionët 
Arbneshi ka një Kopsht i cili është duke u ndërtuar së fundmi.

Arbneshi ka qendrën e kulturës me teatër, zyra, salla sporti, kinema etj.

Arbneshi ka një stacion policor që ndihmon në komunitet.

Arbneshi ka një shkollë fillore të quajtur “7 Shtatori” e cila është rinovuar së fundmi dhe është një nga shkollat ​​më moderne në rajon. Aty vijohën mësimet në dy gjuhë, Shqip dhe Boshnjakisht.

Arbneshi ka një zyrë të gjendjes civile e cila shërben për nevojat e komunitetit.

Arbneshi ka institucionin e tij shëndetësor i cili ka qenë gjithmonë aty për të ndihmuar jo vetëm arbneshasit por edhe banorët e Ozdrimit, Novosellës, Dubovës, Dobrushës, Katundit të Ri etj.

## Parqet 
Arbneshi ka një park në qendër i cili është një nga më të frekuentuarit nga familjet dhe fëmijët.Arbneshi ka edhe një park pranë qendrës shëndetësore ku njerëzit gjejnë qetësinë e duhur për t'u çlodhur.

## Lidhje të jashtme 
*vendndodhja
Rupert Neudeck

parapamje|Rupert Neudeck
**Rupert Neudeck** (14 Maj 1939 - 31 Maj 2016) gazetar dhe humanist gjerman.

**Rupert Neudeck** u lind në qytetin Danzig (sot qyteti Gdansk në Poloni). Pas shkollimit fillor dhe atij të mesëm, Neudeck studioi fillimisht për drejtësi, pastaj studioi edhe teologji, filozofi, gjermanistikë dhe sociologji. Studimet i kreu në qytetet si Bon, Munster dhe Salzburg. Rupert Neudeck doktoroi në filozofi me temën, "Etika politike e Jean Paul Sartrit dhe Albert Camus." Në vitin 1979, u takua në Paris, me filozofin francez me prejardhje hebreje, Andre Glucksmani, takim ky i cili la ndikime të mëdha në jetën dhe aktivitetin e Neudeckut. Menjëherë pas kthimit në Gjermani, Neudeck themeloi Komitetin gjerman me emër "Një anije për Vietnamin" i cili komitet në vitin 1982 riemërohet me emrin "Cap Anamur". Ky komitet në krye me Rupert Neudeckun, u angazhua në një varg të vatrave të krizës nëpër vende të ndryshme të botës. "Cap Anamur" në krye me Rupert Neudeck, ka qenë aktive edhe në kohën e Luftës së Kosovës 1998 - 1999. Edhe pas luftës në fjalë, kjo organizatë e ka vazhduar aktivitetin e saj në Kosovë, duke ndihmuar ndërtimin e 6000 shtëpive dhe 7 objekteve shkollore. Në shenjë nderimi dhe respekti për kontributin e tij dhënë Republikës së Kosovës dhe popullit të saj, Presidentja Atifete Jahjaga, në shkurt të vitit 2016, e ka nderuar humanistin e madh, Rupert Neudeck, me Medaljen Humanitare "Nënë Tereza."

## Referime
Stadiumi ndërkombëtarë Amman

**Stadiumi ndërkombëtarë Amman** (Arabisht: **ستاد عمان الدولي**) është stadium në Aman, Jordani. Është stadiumi më i madh në Jordani me kapacitet të 25,000. Ky stadium është ndërtuar në vitin 1964 dhe është e hapur në vitin 1968.
Halife bin Zajed Al Nahjan

**Khalifa bin Zayed bin Sultan Al Nahyan** (Arabisht: **خليفة بن زايد بن سلطان آل نهيان**) është presidenti i Emirateve të Bashkuara Arabe dhe komandant i forcave mbrojtësve.

## Jeta
Shejh Khalifa lindi në vitin 1948. Ai është djali i Zayed bin Sultan Al Nahyan. Në vitin 1969, Shejh Khalifa u nominua si princ i Ebu Dabisë. Në vitin 1971, ai u bë kryeministër i Ebu Dabisë. 

## Presidenca
Shejh Khalifa u bë president i Emirateve të Bashkuara Arabe një ditë pas vdekjes së babait të tij. 

Më 4 janar 2010, Kulla e Dubait e ndryshoi emrin në Burj Khalifa në nder të shejhut.

## Lidhje të jashtme
*Biografia e shejhut  (Anglisht)
Lumi i Gashit

**Lumi i Gashit** është një lum që ndodhet në Qarkun e Kukësit, Tropojë, Shqipëri. Ky lum ka një sipërfaqe prej 3000 ha.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Lumi i Gashit në Geographic.org
Xhibuti (Qytet)

**Xhibuti (Qytet)** (Afar: *Gabuuti*; Arabisht: **جيبوتي**; Frëngjisht: *Ville de Djibouti*) është kryeqyteti dhe qyteti më i madh i Xhibutit. Ndodhet në Xhibutin lindor, rreth 21 km në veriperëndim të kufirit me Somalinë. 94% e popullsisë është e besimit  musliman, ndërsa 6% e krishterë.

## Klima
Xhibuti është qyteti më i nxehtë në botë. Rreshjet mesatare janë 163.5 milimetra në vit. Ka dy sezone: sezoni i verës i cili zgjat nga muaji maj deri në muajin tetor dhe sezoni i dimrit i cili zgjat nga muaji nëntor deri në muajin prill.

## Binjakëzimet
* Rimini, Italia
* Malé, Maldivet
* Key West, SHBA
*  Victoria, Malta
* Suezi, Egjipti
* Jizan, Arabia Saudite
* Port Sudan, Sudani
*  Aden, Jemeni
* Izola, Sllovenia
* Kailua-Kona, SHBA
*   La Paz, Meksika
* Algeciras, Spanja
*  Khartoum, Sudani
* Granada, Nikaragua

## Njerëz të njohur
*Yacin Elmi Bouh, politikan
*Mumin Gala, atlet
*Abdourahman Waberi, novelist
*Ayanleh Souleiman, atlet
*Dileita Mohamed Dileita, ish-kryeministër i Xhibutit
Kozhnjeri

**Kozhnjeri** ose **Bjeshka e Kozhnjerit** është një rezervat strikt i natyrës, i shpallur në vitin 1955, dhe gjendet në perëndim të Deçanit, Kosovë. Sipërfaqja e Kozhnjerit është 150 ha, ndërsa lartësia mbidetare është prej 1.708 m.

## Burimi
Orhan Ademi

**Orhan Ademi** (lindi më 28 tetor 1991) është futbollistë zvicran i cili luan për SV Ried.

## Jeta dhe karriera
Orhan Ademi është shqiptar nga Maqedonia. Prindërit e tij kanë emigruar në Zvicër nga Kumanova. Ai filloi karrierën e futbollit që nga rinia.

Ai e filloi karrierën profesionale në Austri duke luajtur për SC Rheindorf Altach nga viti 2008 deri në vitin 2012. Nga viti 2012, ai u transferua në klubin Eintracht Braunschweig. Në vitin 2013, ai shënoi golin e tij të parë në këtë klub.

Në janar të vitit 2015, Ai shkoi si huazim për gjashtë muaj në klubin VfR Aalen. Më 31 gusht 2016, Ademi shkoi në klubin austriakë SV Ried

## Referime
Parku kombëtar Bredhi i Drenovës

**Bredhi i Drenovës** është një park kombëtar në Qarkun e Korçës, Shqipëri. Parku ka një sipërfaqe prej 1,380 ha.

## Referime 
## Lidhje të jashtme
*Bredhi i Drenovës Agjencinë Kombëtare të Zonave të Mbrojtura në Shqipëri
*Bredhi i Drenovës në parksdinarides.org PARQET E HARKUT DINARIK
Lotte Reiniger

thumb|200px|Lotte Reiniger në vitin 1939
**Charlotte "Lotte" Reiniger** (2 qershor 1899 – 19 qeshor 1981) ishte regjisore gjermane. Charlotte bëri 40 filma gjatë karrierës së saj. Filmat e saj më të njohura ishin "The Adventures of Prince Achmed" (1926) dhe "Papageno" (1935).

## Jeta
Charlotte lindi më 2 qershor 1899 në Berlin-Charlottenburg. Në rini, ajo u dashurua në kinema, së pari me filmin e Georges Méliès, pastaj me filmin e aktorin dhe regjisorin Paul Wegener.

## Vdekja
Charlotte vdiq më 19 qershor 1981 në Dettenhausen në moshën 82 vjeçare.

## Fimografia
(si regjisore e filmave të shkurta të animuar)
*1919 The Ornament of the Lovestruck Heart
*1920 Amor and the Steady Loving Couple
*1921 The Star of Bethlehem
*1922 Sleeping Beauty
*1922 The Flying Suitcase
*1922 The Secret of the Marquise
*1922 Cinderella
*1923–1926 The Adventures of Prince Achmed 
*1927 The Chinese Nightingale
*1928 Dr. Dolittle and His Animals (3 pjesë: "The Journey to Africa", "The Monkey Bridge", "The Monkey Illness")
*1928 The Seemingly Dead Chinese
*1930 Chasing Fortune
*1930 Ten Minutes of Mozart
*1931 Harlekin
*1932 Sissi
*1933 Carmen
*1934 The Stolen Heart
*1935 The Little Chimney Sweep
*1935 Galathea: The Living Marblestatue
*1935 Kalif Storch
*1935 Papageno
*1936 Silhouettes (skenë i animuar)
*1936 Puss in Boots
*1937 The Tocher
*1938 The HPO – Heavenly Post Office
*1942 Girl of the Golden West
*1944 The Goose That Lays the Golden Eggs
*1951 Mary's Birthday
*1953 The Magic Horse
*1954 Aladdin and the Magic Lamp
*1954 Caliph Storch
*1954 Cinderella
*1954 Puss in Boots
*1954 Snow White and Rose Red
*1954 The Frog Prince
*1954 The Gallant Little Tailor
*1954 The Grasshopper and the Ant
*1954 The Little Chimney Sweep
*1954 The Sleeping Beauty
*1954 The Three Wishes
*1954 Thumbelina
*1955 Hansel and Gretel
*1955 Jack and the Beanstalk
*1961 The Frog Prince
*1975 Aucassin and Nicolette
*1979 The Rose and the Ring
Një mijë e një netë (serial)

**Binbir Gece** (Shqip: *Një mijë e një netë*) është film bazuar në librin *Një mijë e një netë*.

## Transmetimi
## Luajnë
* Halit Ergenç si Onur Aksal
* Bergüzar Korel si Sehrazat Eviliyaoglu
*Ceyda Düvenci si Bennu Ataman
* Tardu Flordun si Kerem Inceoglu
* Mehmet Polat si Erdal Karayolcu
*Canan Ergüder si Eda Akinay
*Efe Çinar si Kaan Eviliyaoglu
* Meral Çetinkaya si Feride Aksal
*Aytaç Öztuna si Seval Inceoglu
* Mert Firat si Burak Inceoglu
*Yeliz Akkaya si Melek Ataman
*Sebnem Köstem si Handan
*Nihat Ileri si Semih Özsener
*Duygu Çetinkaya si Sezen Özsener
*Metin Çekmez si Burhan Eviliyaoglu
*Tomris Incer si Nadide Eviliyaoglu
* Ergün Demir si Ali Kemal Eviliyaoglu
*Yonca Cehver Yenel si Füsun Eviliyaoglu
*Füsun Kostak si Yansel
*Bartu Küçükçaglayan si Gani
*Feyzan Çapa / Gizem Günes si Buket Eviliayoglu
*Hazal Gürel si Burcu Eviliyaoglu
*Nehir Nil Karakaya si Burcin Eviliyaoglu
*Metin Belgin si Zafer Gündüzalp
*Merih Ermakastar si Mert
* Ayla Algan si Betül
*Melahat Abbasova si Mihriban
*Suphi Tekniker si Yalcin
*Zeynep Konan si Zeynep
*Nihan Durukan so Aysen
*Ayce Abana si Beyza
*Nuray Uslu si Sevgi
*Feridun Düzagaç si Özcan
*Ismail Düvenci si Ismail
*Teoman Kumbaracibasi si Yaman
*Sennur Kaya si Firdevs
*Ebru Aykaç si Yasemin
*Erdal Bilingen si Hakan
*Karina Gükrer si Nihmet
*Nazli Ceren Argon si Ayse
*Hazel Çamlidere si Ahu
*Ayben Erman si Neriman
*Alptekin Serdengeçti si Haldun
*Dilara Kavadar si Nilüfer
*Nilüfer Silsupur / Ahu Sungur si Jale / Sema
*Ege Aydan si Engin
* Ezgi Asaroglu si Duru

## Shpërblimet
Panos Aravantinos

**Panos Aravantinos** (greqisht: Πάνος Αραβαντινός; * 1884 ne Korfuz; † 1930 neParis) ka qene nje skenograf greko- gjerman.

## Jeta 
Aravantinos  u lind ne Korfuz dhe ndoqi  kurse vizatimi  ne Athine ne politeknikum. Me pas studioi ne Berlin ne akademi  dhe i mbylli studimet ne Paris. 
Aravantinos i eshte ngritur *Panos Aravantinos Decor Museum* ne Pire.

## Literaturë 
* Constantin Chelmis: *Der Bühnenbildner Panos Aravantinos und seine Tätigkeit an der Staatsoper Berlin (1919–1930)*, Dissertation, Freie Universität Berlin, Berlin 1977.

File:Aspiotis 204.jpg| Officers and Soldiers of the Greek Army during 1833-1851
File:Panos Aravantinos - Model for the First Act of the work of Carl Maria von Weber Oberon.jpg|*Model for 1st act of *Oberon* nga Carl Maria von Weber* (1922), Municipal Art Gallery of Ioannina
File:Detail from "Stage Set" (1928) - Panos Aravantinos.jpg|Stage Set (1928)

## Referime
Një mijë e një netë

parapamje|300x300px|"Sheherazade dhe Shahryāri" nga Ferdinand Keller, 1880
***Një mijë e një netë*** ( *kitāb ʾalf layla wa-layla*) është një koleksion historish dhe tregimesh popullore të Lindjes së Mesme dhe të Azisë Jugore. Ato u përmblodhën për herë të parë ne formën e shkruar gjatë Epokës së Artë Islame. Nje autori ishte Ebu Nuvasi.

Koleksioni i këtyre tregimeve është mbledhur gjatë shekujve nga autorë, përkthyesë dhe studiuesë nëpër zona të ndryshme të Azisë Perëndimore, Qëndrore dhe Jugore, pa harruar këtu edhe Afrikën e Veriut. Tregimet i kanë rrënjët e tyre në folkorin dhe letërsinë arabe, perse, Indiane, greke, jehude dhe turke. Shumë tregime vijnë nga folklori i periudhës së hilafetit, ndërsa të tjera nga *Literatura antike Perse*, e cila nga ana tjetër ka shumë elemente indiane.

E përbashkëta në të gjitha versionet është elementi *Sheherazade*, ku personazhi me të njëjtin emër detyrohet t'i rrëfejë bashkëshortit të saj, princit Shahrijar (nga  *Shahryār*, do të thotë "mbret", ose "sovran") tregime të përhapura në popull në mënyrë që t'i shpëtoje vdekjes.

Disa nga tregimet si "Llamba e Mrekullueshme e Aladinit", "Ali Baba dhe Dyzet Hajdutët "dhe "Shtatë Udhëtimet e Sinbad Marinarit", edhe pse ishin mjaft të njohura për popujt e Lindjes së Mesme, nuk kanë qënë të përfshira në versionin origjinal të *Netëve*, por janë shtuar më pas nga  Antoine Galland dhe përkthyesë të tjerë europianë.

Në gjuhën shqipe ka tre variante të përkthyera të kësaj vepre nga gjuhë të dyta, i pari përkthim u bë nga Faik Konica prej gjuhës angleze, i titulluar *Nën hijen e hurmave.* Varianti i dytë prej Mustafa Greblleshi, nga frëngjishtja. Ndërsa i treti, më i ploti, bërë nga Hilmi Agani botuar nga *Rilindja* në Prishtinë, sjellur prej serbo-kroatishtes.

## Referime
Xhamia e Gazi Mehmet Pashës

**Xhamia e Gazi Mehmet Pashës** ose **Xhamia e Bajraklisë ** është një nga xhamitë e vjetra në Prizren, i cili u ndërtua në vitin 1561. Xhamia e Mehmed Pashës është një monument i trashëgimisë kulturore në Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 1442/57.

## Historia 
Xhamia e Mehmed Pashës (Bajrakli Xhamia) gjendet në qendër të qytetit në kuadër të Zonës Historike dhe ka vlerë të veçantë kulturo-historike. Gazi Mehmed Pasha ndërtoi kompleksin me xhaminë, tyrben (mauzolen), medresenë, bibliotekën, ders-hanen (mësonjtoren) dhe objektet tjera përcjellëse gjatë viteve 1563-74. Në afërsi, në anën perëndimore, gjendet edhe Hamami i Mehmed Pashës. Kompleksi i xhamisë është i lidhur me Kompleksin e Lidhjes Shqiptare të Prizrenit, nëpërmes portës që gjendet në anën lindore të oborrit. Mbi portën kryesore të xhamisë është vendosur epitafi në mermer në gjuhën arabe, me këtë përmbajtje: "Gazi Mehmed pasha përsëri ndërtoi një xhami. Nuk e bëri për nam të tij por e bëri për Allahun. Xhami prej argjendi në shehrin e Prizrenit. Shehrin e bëri xhenet. Duke ditur historinë thotë Shejh Aliu e ka bërë Allahu Qabën për të varfërit." Edhe pse Mehmed Pasha ndërtoi tyrben në oborrin e xhamisë ai aty nuk u varros pasi që vdiq në betejë diku në Panoni (Hungari). 
parapamje|majtas|Mihrapi dhe mimberi

Xhamia Mehmed Pashës është nga xhamitë më të mëdha të Prizrenit. Ka planimetri katrore me hajat të theksuar në të tre anët, ndërsa hapësira qendrore e lutjeve mbulohet me një kupolë impozante. Pjesa e hajatit mbulohet me kulm tre-ujor të mbështetur në shtylla të drurit. Objekti është ndërtuar me gurë dhe është suvatuar në enterier dhe eksterier. Muret në enterier janë kryesisht të ngjyrosura me të bardhë dhe të dekoruara me piktura me motive florale, ku dominon ngjyra e kaltër. Kupola, gjithashtu është e dekoruar me piktura murale me motive gjeometrike dhe florale. Mihrabi dhe mimberi i xhamisë janë të punuara nga mermeri ndërsa mahfili nga druri i dekoruar. Oborri është i shtruar me kalldrëm, në anën perëndimore gjenden nëntë krojet që shërbejnë për abdes (larje para namazit) dhe kanali i ujit. Përpos rëndësisë arkitektonike, Xhamia e Mehmed Pashës ka rëndësi historike pasi që në këtë objekt është mbajtur Kuvendi i Lidhjes së Prizrenit. Këtu është ngritur edhe flamuri, ku xhamia mori nofkën "Bajrakli" (flamurtar). Objekti është restauruar disa herë fatkeqësisht në mënyrë joprofesionale. Restaurimi i fundit më voluminoz është bërë në vitin 1994/96 ku është bërë edhe ripikturimi i enterierit. Xhamia e Bajraklisë së bashku me bibliotekën, medresenë, tyrben dhe shtëpitë e vjetra tradicionale të lagjes, formojnë një tërësi të shkëlqyer të trashëgimisë arkitektonike të periudhës Osmane.

## Shih edhe 
* Lista e monumenteve në Prizren
* Historia e Prizrenit

## Lidhje të jashtme 
* Databaza e trashëgimisë kulturore të Kosovës 

## Referime
Islami në Spanjë

[thumb|[Xhamia e Madhe e Kordobës u shëndrrua në kishë në vitin 1236]]
**Islami** ishte feja më e përhapur në Spanjë dhe Portugali për nëntë shekuj, duke fillua nga pushtimi i kalifatit Ummayad në Hispania deri në mes të shekullit 16-të.

## Historia
Hispania është emër latin që i referohet gadishullit Pirinej (duke përfshirë edhe territoret e sotit të Spanjës dhe Portugalisë). Në vitin 711, lideri i Islamit Tarik ibn Ziyad zbarkoi në Gjibraltar dhe në fund, shumica e gadishullit Pirinej solli nën sundimin islam. Pas sundimit tetë vjeçare, forcat muslimane lëvizën në verilindje nëpër malet e Pirenetës drejtë Francës, por u mundën nga një krishterë francez Charles Martel në betejën Tours në vitin 732. Qyteti i parë i cili e rrëzoi fuqinë krishtere ishte Toledeo në vitin 1085. Pas betejës së Las Navas de Tolosa në vitin 1212, shumica e Andaluzise ra nën kontrollin e mbretërive katolike. Lufta e Granadës së ripushtimit filloi më 1482 kundër Emiratit të Granadës.

## Komuniteti musliman sot
Afër dy milionë muslimanë banojnë në Spanjë. Vetëm 32% e muslimanëve në Spanjë janë në kundërshtim rreth martesës mes një muslimanes dhe jo-muslimanit. Ka një numër i të konvertuarve në Islam, vlerësohet në mes 20.000 dhe 50.000, nga një numër i përgjithshëm prej gati 2,000,000 muslimanëve. Shumica e muslimanëve në Spanjë janë sunni dhe pakica janë shia.

Pas rrëzimit të Granadës në vitin 1492, xhamia e parë u ndërtua në vitin 1982 nga muslimanët Ahmedi.
Xhamia e Sinan Pashës, Kaçanik

parapamje|Xhamia e Sinan Pashës
**Xhamia e Sinan e Pashës** (Serbisht: *Синан-пашина џамија*) është ndërtua në shekullin e 16-të nga Sinan Pashë Topojani. Kjo xhami ndodhet në Kaçanik.
Bajrakli Xhamia

**Xhamia e Bajraklive** (Serbo-Kroate: Бајракли џамија *Bajrakli džamija*) është një monument i trashëgimisë kulturore në Pejë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 1441/55. Xhamia Bajrakli është xhami i cili u ndërtua në vitin 1471 nga Sulltan Fatih Mehmet Hani. Në vitin 1943, kjo xhami u dogj nga forcat italiane, sidoqoftë nuk u shkatërrua gjatë luftës së Kosovës.

Në bërthamën e Çarshisë së vjetër në Pejë, ku më parë ishte tregu i hapur, karakteristikë kjo e qyteteve shqiptare, u ndërtua Bajrakli Xhamia. Donator i kësaj xhamie është Mehmet Fatihu i cili e financoi edhe Xhaminë e Madhe në Prishtinë. Xhamia u ndërtua në dekadën e shtatë të shekullit XV. Është objekt klasik monumental me skemë të plotë kompozicionale. Në skemën e saj xhamia përbëhet nga salla e lutjeve, hajati dhe minarja. Salla e lutjeve mbulohet me kube dhe qëndron mbi sistemin pandantiv. Po ashtu edhe hajati është i mbuluar me tri kube të vogla, proporcionale njëra me tjetrën. Në brendësinë e sallës së lutjeve veçohet mihrabi, mimberi dhe makfilli. Enterieri veçohet me piktura murale, të cilat përmbajnë elemente të botës bimore, figura gjeometrike dhe citate të Kur'anit. Xhamia karakterizohet edhe për plastikën, skulpturën e imët të saj si dhe për profilizime të portalit kryesor dhe të dritareve. Në kuadër të xhamisë janë edhe varrezat e personaliteteve të njohur të qytetit, ku gjenden edhe varri i Haxhi Zekës dhe ai i Ali Pashë Gucisë. Varret kanë edhe nishane dekorative. Xhamia u dogj nga forcat serbe gjatë luftës së viteve 1998-1999. Pas lufte u bë restaurimi i xhamisë në elemente arkitektonike po ashtu edhe në ato të pikturës e skulpturës.

## Lidhje të jashtme 
* Databaza e trashëgimisë kulturore të Kosovës 

## Referime
Sant Llorenç Savall

**Sant Llorenç Savall** është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Vallès Occidental, të provincës Barcelona, në Katalonia.

## Referimet 
## Lidhje të jashtme 
*
Sant Marti de Llemena

**Sant Martí de Llémena** është një komunë në Spanjë, e vendosur në qarkun Gironès, të provincës Girona, në Katalonia. Sant Martí de Llémena ka 545 banorë (2007), dhe përfshinë një sipërfaqe prej 43.18&nbsp;km2.

## Referimet 
## Lidhje të jashtme 
*
Ambasadorët tanë

"Ambasadorët tanë. Pikëtakime të diplomacisë me krijimtarinë." Gjinia: Histori. Autore e librit Valbona Nathanaili. Shtëpia botuese "UET Press". Viti i botimit 2014. Faqet e librit 158.

## Përmbajtja 
Libri-Ambasadorët tanë. Pikëtakime të diplomacisë me krijimtarinë është një udhërrëfyes në jetën dhe veprimtarinë e disa prej ish-ambasadorëve më të spikatur të Shqipërisë të rekrutuar nga fusha e krijimtarisë. Synimi i librit është të tregojë llojin e komunikimit që kanë arritur të ndërtojnë e vendosin krijuesit-ambasadorët, sa kanë qenë të aftë të promovojnë Shqipërinë, vlerat e kulturën tonë. 
Në pjesën e parë paraqiten veprimtaria krijuese dhe diplomatike e disa prej emrave më të spikatur në këtë fushë: Faik Konica, Pëllumb Kulla, Agim Nesho, Vasil Nathanaili, Teodor Laço, Javer Malo, Misto Treska, Luan Rama, Jusuf Vrioni, Ylljet Aliçka, Piro Milkani, Arben Cici dhe Shaban Murati.
Në pjesën e dytë, në formën e një forumi, përmblidhen sugjerime, vërejtje, ide dhe perceptime që kanë për këtë lloj diplomacie A. Nesho, A. Cici, L. Rama, P. Kulla, P. Milkani, Sh. Murati, T. Laço dhe Y. Aliçka. Secili prej tyre përpiqet të na shpjegojë si ka arritur të gërshetojë “diplomacinë” me “kulturën”, “detyrën” me “pasionin krijues”, “përgjegjësinë si përfaqësuesi më i lartë politik i vendit tonë në vendin e atashuar” me “përkushtimin ndaj fjalës së shkruar”, në katër rubrikat e këtij forumi: 1. Krijues diplomat, apo diplomat krijues? 2. Mendoni se ekziston një model i krijuesit diplomat? 3. Krijimi përballë motivit, statusit dhe praktikave diplomatike. 4. Antropologji e diplomatit krijues.
Libri shërben si një referencë shumë e mirë për të njohur kontekstin politik e social në periudha të rëndësishme të rritjes e konsolidimit të shtetit shqiptar, pasi trajton kontributet më të shqura në këtë fushë. Paraqitja korrekte dhe me elegancë e fakteve dhe ngjarjeve, shoqëruar me dokumente autentikë dhe foto të shumta ilustruese, një pjesë e mirë e të cilave publikohen për herë të parë, jo vetëm pasurojnë ndjeshëm përmbajtjen, por janë edhe një shtysë shumë e mirë për të gjithë dashamirësit e historisë, letërsisë, politikës, shkencave sociale e komunikimit për të hulumtuar në faqet e tij.

Në këtë botim, linjat kryesore të librit janë tre: 1. Veprimtaria krijuese dhe diplomatike e çdo ambasadori. 2. Forumi me katër pyetje. 3. Një profil kulturor dhe të dhëna për ambasadorët e parë të akredituar në Shqipëri ose nga Shqipëria për disa vende, me të cilat marrëdhëniet diplomatike gjithmonë kanë pasur një peshë të veçantë, ku po veçoj Francën, Jugosllavinë dhe Rusinë.
Xhamia e Çarshisë

**Xhamia e Çarshisë**, **Xhamia e Gurit** ose **Xhamia e Sulltan Muratit** (Turqisht: *Sultan Murat Camii*) është një monument i trashëgimisë kulturore në Prishtinë, Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor".

## Historik 
Çarshi Xhamia – Xhamia e Gurit (Prishtinë) është ndërtuar mes viteve 1393 nga Sulltan Bajaziti i I për Sulltan Murati i I. Xhamia gjendet në kompleksin e Prishtinës së vjetër, në pjesën qendrore të qytetit në fillim të rrugës “Nazim Gafuri” dhe asaj “Zenel Salihu”, përkatësisht në anën perëndimore të objektit të Muzeut të Kosovës dhe shërben si faltore e besimit islam. Xhamia u ndërtua në fillim të shek. XV nga Sulltan Bajaziti për ta përkujtuar fitoren e forcave osmane dhe Sulltan Muratit në betejën e vitit 1389. Xhamia fillimisht gjendej përballë Çarshisë së Vjetër e cila u demolua në vitet ‘60, prandaj edhe sot mban emërtimin Xhamia e Çarshisë. Në afërsi të kësaj xhamie ndodhen: Shatërvani, Muzeu i Kosovës, Xhamia e Jashar Pashës dhe Parku Arkeologjik, të cilat së bashku formojnë një tërësi kulturore historike nën mbrojtje të shtetit.

## Arkitektura 
Xhamia është ndërtuar me gurë mbi bazë katrori (12.70m), prej së cilës me pandativë kalohet në tamburin dymbëdhjetëkëndësh mbi të cilin vendoset kupola qendrore. Objekti është një hapësinor, me minare të ndërtuar tërësisht nga guri. Xhamia kufizohet me oborr shumë të ngushtë. Hapësira e brendshme ndriçohet nga dritaret e radhitura në nivele të ndryshme me ritëm të theksuar, sipërfaqet e mureve janë të dekoruara me piktura murale me motive bimore orientale të asaj kohe. Xhaminë e karakterizon edhe maja e minares poligonale me gurë. Gjatë kohës xhamia në brendi, jashtë dhe në rrethinën e saj pësoi ndërhyrje riparuese dhe transformime të cilat ndikuan në integritetin pamor të saj, ndërsa minarja e saj mbeti e pa transformuar nga forma origjinale. Në xhami aktualisht janë duke u kryer punime të konservimit. Hajati i demoluar gjatë kësaj faze të konservimit supozohet të ketë qenë intervenim i fundit i shek. XIX, që ishte përtërirë disa herë, çka kuptohet nga mbishkrimet në dy rozetat në fasadën jugore. Në aspektin funksional, arkitektonik dhe historik, kjo ndërtesë është strukturë unike në harmoni me transformimet e kohës, dhe në përbërje ruan të gjitha elementet karakteristike nga koha e ndërtimit, për të cilat edhe radhitet si vepër ndërtimore e spikatur.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
*Databaza e trashëgimisë kulturore të Kosovës
Xhamia e Jashar Pashës

parapamje|Xhamia e Jashar Pashës
**Xhamia e Jashar Pashës** (Osmanisht: مسجد يشار باشا *Mesxhid-i Jashar Basha*) është ndërtuar në vitin 1834 nga kryetari i Shkupit Jashar Mehmet Pasha. Xhamia ndodhet në rrugën *Nazim Gafurri*, Prishtinë dhe është një nga xhamitë më të vjetra në Republiken e  Kosoves.

## Vështrim 
Bazuar në të dhënat e shkruara, ndërtimi i kësaj xhamie daton në shekullin e 15-të, ndërsa pamja e saj daton kryesisht nga shekulli i 19-të. Kjo përkon me kohën kur Jashar Pasha, si qytetar i Prishtinës, financoi zbatimin e rinovimeve të rëndësishme në këtë xhami, dhe që nga ajo kohë kjo xhami quhet Xhamia e Jashar Pashës. Ndërtesa është në formë katrore - 10,50 m x 10,50 m, ka një strukturë guri të tipit kupolë me një derë prej druri të tipit të hapur, minarja është prej guri. Brendësia është një dhomë unike e ndriçuar nga dritaret e rregulluara në nivele, me mure të pikturuara dhe të përbërë nga mahvil, mimber dhe mihrap. Fasada e hyrjes dhe tavani prej druri janë zbukuruar gjithashtu me motive bimore. Minarja me dhjetë anë e vendosur pranë xhamisë ka një zbukurim skulpturor në pjesën e poshtme. Burimi është vendosur në qendër të oborrit të xhamisë dhe është me ndërtim të thjeshtë guri. Edhe pse kjo xhami ka pësuar shumë transformime nga pamja e saj origjinale gjatë shekujve, ajo ka të gjitha elementet karakteristike të ruajtura në shekuj. Kjo xhami përveç që ka një rëndësi të madhe për komunitetin islam, gjithashtu konsiderohet si një punë ndërtimore e rëndësishme për zhvillimin e arkitekturës dhe peizazhit kulturor-historik të qytetit të Prishtinës.

## Shih edhe 
* Turizmi në Prishtinë
* Bashkësia Islame e Kosovës
* Monumentet kulturore në Prishtinë

## Referime
Xhamia e Saraçëve

**Xhamia e Saraçëve** ose **Xhamia e Kukli Mehmedbeut** është një monument i trashëgimisë kulturore që ndodhet në qytetin e Prizrenit dhe konsiderohet si njëri ndër objektet më të vjetra të llojit të vet jo vetëm në Prizren por edhe në Kosovë. Ky monument është i kategorisë "Arkitekturor", i miratuar me numër 1299/70.

## Historiku 
parapamje|left|Varrezat
Xhamia e Kukli beut - Saraçhanës gjendet në qendër të qytetit, në lagjen Saraçhane e cila njihej si lagje ku zejtarët përpunonin rripa dhe elemente tjera nga lëkura dhe mbahej tregu i drithit. Ndërtesa gjendet pranë Teqes Halveti dhe në afërsi të Hamamit të Gazi Mehmed Pashës. Xhamia e Kukli – Beut është njëra ndër xhamitë më të vjetra të qytetit dhe ka vlerë të veçantë kulturo-historike. Në vitin 1531 xhaminë e ndërtoi Mehmet Kuklibeu që në atë kohë ishte Vali prej Selaniku gjerë në Bosnje. Në vitin 1963 me rastin e zgjerimit të rrugës është rrënuar hajati i xhamisë që gjendej në fasadën jug-perëndimore. Ndërsa në vitet 1977 dhe 1994 janë bërë disa renovime me ç’rast është suvatuar enterieri dhe janë larguar pikturat murale, mbulesa e kulmit e cila fillimisht ka qenë me rrasa guri është zëvendësuar me tjegulla argjile. Po ashtu edhe gjatë viteve 2000-2003 janë bërë renovime dhe riparime të ndryshme në objekt. Në vitin 2008 bëhet rindërtimi i hajatit. Në vitin 2009 pas një defekti në instalimin elektrik vjen deri te djegia e brendisë së xhamisë. Intervenimet e lartcekura në objekt janë bërë në mënyrë arbitrare nga xhemati.

## Përshkrimi 
parapamje|Qeshmeja
Xhamia ka planimetri katrore me dimensione 9 x 9 m, të ndërtuar me gurë natyror të lidhur me llaç gëlqeror. Mbi bazën katrore formohet tamburi tetëkëndësh ku mbështetet kulmi. Kulmi nga jashtë është gjashtëkëndësh dhe ka qenë i mbuluar fillimisht me rrasa guri, kurse hapësira e brendshme mbulohet me kupolë. Fasada e xhamisë është e pasuvatuar, me ç’rast shihet qartë struktura e muratimit, me gurë lumor me forma të parregullta të lidhur me llaç gëlqeror. Shtangimi horizontal i strukturës së mureve është bërë nëpërmjet hatullave nga druri, të cilët gjithashtu shihen në fasadë. Hyrja në xhami realizohet nëpërmjet derës që është e vendosur në fasadën jug-perëndimore. Dera është e punuar nga druri, me hapje gjysmë harkore dhe me kornizë të punuar nga gurë të gdhendur në formë të rregullt. Krahas derës në këtë fasadë gjendet edhe nisha që shënon mihrabin. Në këndin jugor, pranë fasadës ballore është ndërtuar minarja. Minarja ka bazë gjashtëkëndëshe, të punuar me gur të gdhendur, trung rrethor të suvatuar, sherefeja e pasur me dekorime gjeometrike, dhe e mbuluar me kylah në formë konike. Enterieri i xhamisë ka qenë i pasur me piktura murale.

## Shih edhe 
* Prizreni
* Mehmet Kuklibeu
* Lista e monumenteve në Prizren

## Lidhje të jashtme 
*Databaza e trashëgimisë kulturore të Kosovës 

## Referime
Kosovare Asllani

**Kosovare Asllani** (lindi më 29 korrik 1989) është një futbolliste suedeze, me prejardhje shqiptare e cila luan për CD Tacón dhe për kombëtaren suedeze.

## Jeta dhe karriera
Kosovare Asllani ka lindur në Krisianstad në Suedi. Ajo u rrit duke luajtu futboll dhe hokej, por ajo zgjodhi që të luaj në futboll. Në moshën 15 vjeçare, ajo filloi karrierën e saj në Vimmerby IF. Gjatë kohës kur ishte në Vimmerby IF, ajo shënoi 49 gola në 48 ndeshje. Në vitin 2007, ajo shkoi që të luaj për Linköping FC. Më 4 dhjetor 2009, skuadra amerikane Chigago Red Stars ka konfirmuar se e kanë nënshkruar Kosovaren nga skuadra suedeze Linköpink FC. Asllani ka luajtur vetëm një sezon në këtë skuadër. Pas sezonit, Asllani kthehet në Linköping FC.

Në dhjetor 2011, Asllani shkon në vendlindjen e saj Krisianstad për të luajtur për Kristianstad DFF. Pasi që kontrata e saj përfundon, Asllani shkon për në Paris për të nënshkruar një kontratë dy vjeçare në skuadrën PSG Feminines.

Në instagram, Asllani thotë se kontrata e saj në PSG Feminines ka përfunduar, ku ajo luajti për tre vjetë e gjysmë.

Nga 22 janari 2016, ajo luan për Manchester City W.F.C ku thuhet se e kanë nënshkruar një kontratë dy vjeçare.
Port-of-Spain

**Port-of-Spain** është kryeqyteti i Trinidadit dhe Tobagos, është qyteti i tretë më i madh në vend. Është një nga qytetet e mëdhaja në Karaibe. Ndodhet në veriperëndim të vendit.

## Binjakëzimet 
*  Atlanta, Georgia, SHBA
*  Morne-à-l'Eau (Mònalo), Guadalupa
*  Georgetown, Gujana
*  St. Catharines, Ontario, Kanada
*  Yeosu, Korea Jugore
*  Mangalore, India
*  Kristiansted, Ishujt e Virgjër të Shteteve të Bashkuara, Ishujt e Virgjër të Shteteve të Bashkuara, SHBA
Ajshe Çidem Batur

**Ajshe Çidem Batur** (lindi më 13 korrik 1982) është aktore turke. Është e njohur për aktrimin e saj në serialin e famshëm Lugina e Ujqërve Kurthi me rolin Lejla.

## Serialet dhe filmat
Dyzxhe

**Düzce** është qytet në Turqi. Mehmet Keleş është kryetari i qytetit. Në vitin 2015, qyteti ka pasur 219,533 banorë.

## Gjeografia
Düzce ndodhet në detin e zi mes Ankarasë dhe Stambollit. Ankaraja është 240&nbsp;km në lindje, ndërsa Stambolli është 228&nbsp;km në perëndim.

Megjithëse verat janë të nxehta, ndërsa dimrat janë të ftohta, ndryshohet mes klimës së detit të zi dhe Anatolisë qendrore.

## Klima
Qyteti ka klimë oqeanike me dimër të ftohtë dhe verë të nxehtë.

## Referime
Ora Verore e Evropës Lindore

**Ora Verore e Evropës Lindore** është 3 orë përpara të Kohës së Koordinuar Botërore.

## Përdorimi
Vendet që përdorin këtë zonë kohore gjatë verës:
* Bjellorusia, në vitet 1981-1989, e përdorin rregullisht EEST që nga viti 1991
* Bullgaria, që nga viti  1979
* Qiproja, që nga viti  1979
* Egjipti, nga viti 1988 deri në vitin 2011, pastaj nga viti 2014 deri në vitin 2015, pritet të rivendos në korrik 2016. 
* Estonia, në vitet 1981–88, e përdorin rregullisht EEST që nga viti 1989
* Finlanda, që nga viti  1981
* Greqia, që nga viti  1975
* Izraeli, që nga viti  1948 
* Jordania, që nga viti  1985
* Latvia, në vitet 1981–1988, e përdorin rregullisht EEST që nga viti 1989
* Libani, që nga viti  1984
* Lituania, në vitet 1981–1988, e përdorin rregullisht EEST që nga viti 1989, në vitet 1998 u ndryshua në Ora Verore e Evropës Qendrore, por e kthyen në EEST nga viti 2003.
* Moldavia, në vitet 1932–1940, 1981–1989 e përdorin rregullisht EEST që nga viti 1991
* Romania, në vitet 1932–1940, regularly since 1979
* Rusia (Kaliningrad Oblast), në vitet 1981–1990, e përdorin rregullisht EEST që nga viti 1991, si kohë standarde nga marsi i vitit 2011.
* Siria, që nga viti 1983
* Turqia, në vitet 1970-1978 EEST, në vitet 1979–1983, e përdorin rregullisht EEST që nga viti  1985
* Ukraina, në vitet 1981–1989, e përdorin rregullisht EEST që nga viti 1992
Zona Kohore e Moskës

**Zona kohore e Moskës** (Rusisht: *моско́вское вре́мя*) është zona kohore në përdorim për qytetin e Moskës dhe pjesën më perëndimore të Rusisë, përfshirë Shën Pjetërburgun.

Më 27 mars 2011, ishte vendosur UTC+4, por më vonë më 26 tetor 2014, u vendos UTC+3.

## Përdorimi
Vendet që kanë qenë pjesë e Bashkimit Sovjetik dhe kanë përdorur UTC+3 janë:
*Bjellorusia, në vitet 1930–1991
*Estonia, në vitet 1940–1989
*Letonia, në vitet 1940–1989
*Lituania, në vitet 1940–1989
*Moldavia, në vitet 1940–1991
*Ukraina, në vitet 1930–1990
*Oblast i Kaliningradit (Rusi), në vitet 1946–1991
*Oblasti i Samarës (Rusi), në vitet 1989–1991, dhe sërisht nga 2010–2011.

Zona kohore e Moskës (UTC+4) u aplikua për herë të pare në vitin 1981 dhe u përdor deri në vitin:
*1988: në Estoni. Letoni dhe Lituani.
*1989: në Bjellorusi, Moldavi dhe Ukrainë.
*ndërmjet viteve 1989 - 1990 dhe në 2010 në Oblastin e Samarës.
Rendi dorik

**Rendi dorik** është i dallueshëm nga kapiteli i tij, ekini i të cilit është si një jastëk i rrumbullakët mbi majën e kolonës deri te abaku katror mbi të cilin qëndrojnë trarët. Ekini duket i sheshtë dhe i pjerrët në shembujt e hershëm, më i thellë dhe me lakore më të mëdha më vonë, në shembujt më të rafinuar dhe më të vogla dhe me anë më të drejta në shembujt helenistikë.

Trabeacioni dorik është një tre pjesë, arkitrari, friza dhe korniza. Arkitrari është i formuar me trarë guri që zgjaten midis kolonave, me një bashkim që realizohet sipër qendrës së çdo abaku. Mbi këtë qëndron friza, një nga zonat kryesore të dekorimit skulpturor. Friza është e ndarë në *triglifë* dhe *metopa*, ku triglifat, siç u pohua në këtë artikull, janë një kujtim i stilit të arkitekturës prej druri. Çdo triglif ka tre hulli vertikale, të ngjashme ato të kolonës dhe poshtë tyre, dukshëm të lidhura janë guttae-t, vija të vogla që duket se lidhin triglifet me arkitrarin poshtë. Në periudhën e hershme klasike, me dekorimin e Tempullit të Zeusit në Olimpia, (486-460 p.e.s.) skulptorët e zgjidhën problemin duke vendosur një figurë qëndrore në këmbë të rrethuar nga centaur të mbrapëm dhe luftëtarë duke rënë, duke u përgjunjur dhe qëndruar në poza që i përshtateshin madhësisë dhe këndit të çdo pjese të hapësirës. Skulptori i famshëm, Fidia, e mbushte hapësirën në Partenon (448-432 p.e.s.) me një grupim me figura perëndishë me rrudhosje ose pa rrudhosje veshjesh që duken në poza të qeta sublime dhe elegante.

## Shiko edhe
* Rendet arkitekturorë
* Rendi jonik
* Rendi korintik
* Rendi i përbërë
* Rendi tuskan
* Rendi gjigand

## Referimet
## Bibliografia
* Banister Fletcher: *A History of Architecture on the Comparative method*; 2001. Elsevier Science & Technology. ISBN 0-7506-2267-9.
* Helen Gardner, Fred S. Kleiner dhe Christin J. Mamiya: ''Gardner's Art through the Ages*. Thomson Wadsworth, 2004, ISBN 0-15-505090-7.
* Donald E. Strong: *The Classical World'', Paul Hamlyn, London, 1965.
Rendi jonik

**Rendi Jonik** dallohet nga kapiteli i tij me spërdredhje, në të cilat një *ekin* i lakuar me formë të ngjashme me atë të rendit dorik, por të dekoruar me zbukurime të stilizuara, kurorëzohet nga një fashë horizontale që rrotullohet nën të dy krahët, duke formuar spirale ose *spërdredhka* të ngjashme me ato të guackave nautilus ose brirët e dashit. Në plan, kapiteli është drejtkëndor. Është i projektuar për tu parë përballë por kapitelet nëpër kënde janë modifikuar me një rrotullame shtesë në mënyrë që të duket e rregullt në bashkimin e dy faqeve. Në periudhën helenistike, kapitelet me katër faqe u bënë të zakonshme.

Si Rendi dorik, Rendi jonik mban shenja të zanafillës së tij nga arkitektura prej druri. Spërdredhje horizontale e një pllake druri të sheshtë përgjatë kreut të një kolone është një pajisje e zakonshme në konstruksionet prej druri, duke dhënë një zonë të hollë vertikale të gjerë në të cilën mbështetet trari, ndërsa në të njëjtën kohë përforcon fuqinë peshëmbajtëse të vetë trarit. Në të njëjtën mënyrë, kolonat kanë gjithmonë baza, një nevojë në arkitekturën e drurit për të shpërndarë ngarkesën dhe mbrojtur bazën.

## Shiko edhe
* Rendet arkitekturorë
* Rendi dorik
* Rendi korintik
* Rendi i përbërë
* Rendi eolik
* Rendi tuskan
* Rendi gjigand

## Referimet
## Bibliografia
* Banister Fletcher: *A History of Architecture on the Comparative method*; 2001. Elsevier Science & Technology. ISBN 0-7506-2267-9.
* John Boardman, Jose Dorig, Werner Fuchs & Max Hirmer: "The Art and Architecture of Ancient Greece"; Thames and Hudson, London, 1967.
Rendi korintik

**Rendi korintik** nuk e ka zanafillën e tij në arkitekturën e drurit.

Ai u zhvillua drejtpërdrejtë nga joniku në mes të shek. të V p.e.s. dhe ishte fillimisht me një pjesë të madhe të njëjtë të stilit dhe proporcioneve, por dallohej nga kapitelet e tij më të zbukuruara. Kapiteli ishte shumë më i thellë se doriku dhe joniku, duke marë formën e një *krateri* të madh, një formë zileje përzier me baulen dhe i zbukuruar me një radhë të dyfishtë gjethesh akantusi sipër të cilave ngriheshin dredhkat e lakuara, që mbanin këndet e abakut, i cili, jo më një katror i përkryer, pjerësohej sipër tyre. Sipas Vitruvit, kapiteli u krijua nga një skulptor, Kalimaku i Korintit, që e mori frymëzimin e tij nga një shport ofertash që ishte vendosur në një varr, me një pllakë të sheshtë në krye për të mbrojtur ofertat. Shporta ishte vendosur në rrënjën e një bime akantusi që u rrit rreth saj. Raporti i lartësisë së kolonës me diametrin është përgjithësisht 10:1, me kapitelin që merte më shumë se 1/10 e lartësisë. Raporti i lartësisë së kapitelit me diametrin është përgjithësisht rreth 1.16:1.

Rendi korintik fillimisht ishte i përdorur në brendësi, si në Tempullin e Apollonit Epikurios në Bassae (rreth 450-425 p.e.s.). Në vitin [334 p.e.s. u shfaq si një veçori e jashtme në Monumentin Koragjik të Lisikratit në Athinë dhe më pas në një shkallë të madhe në Tempullin e Zeusit Olimpia në Athinë, ([174 p.e.s. – 132 të e.s.). U bë popullor nga romakët, që e shtuan numrin e rafinimeve dhe detajeve dekoruese. Gjatë periudhës helenistike, kolonat korintike ishin ndonjëherë të ndërtuara pa hulliza.

## Shiko edhe 
* Rendet arkitekturorë
* Rendi jonik
* Rendi dorik
* Rendi i përbërë
* Rendi eolik
* Rendi tuskan
* Rendi gjigand

## Bibliografia 
* Banister Fletcher: *A History of Architecture on the Comparative method*; 2001. Elsevier Science & Technology. ISBN 0-7506-2267-9.

## Referimet
Rendi eolik

**Rendi eolik** ishte një rend i hershëm i arkitekturës greke. Ai ka ngjashmëri të madhe me rendin më të njohur jonik, por dallon nga kapiteli, ku një palmetë del midis dy spërdredhjeve të jashtme, në vend të jetë i lidhur horizontalisht nga një formë në krye të kapitelit. Shumë shembuj të këtij rendi shfaqin detaje më të thjeshta krahasuar me rendin jonik.
Forma e rendit eolik u zhvillua në veri-perëndim të Azisë së vogël dhe u zhvillua nga kapitelet sirianë dhe fenikas. Shihet gjithashtu edhe në disa tempuj në Siçili dhe Palestinën e lashtë dhe është emërtuar nga ishujt eolik.
Shembujt më të hershëm të mbijetuar të rendit eolik janë bashkëkohës me shfaqjen e rendit jonik dhe dorik në Shekulli VI p.e.s.. Disa autoritete kanë sugjeruar se rendi jonik përfaqëson një zhvillim të mëtejshëm të atij eolik, por të tjerët nuk janë të të njëjtit mendim.
Disa varre etruske paraqesin kapitele të ngjashme, me dy spërdredhje të mëdha që nuk janë të sheshta, por pa palmetë në qendër.
Rendi eolik doli nga përdorimi në fund të periudhës arkaike në Greqi.

## Shiko edhe
* Rendet arkitekturorë
* Rendi jonik
* Rendi dorik
* Rendi korintik
* Rendi i përbërë
* Rendi tuskan
* Rendi gjigand

## Referimet
## Bibliografia
* Yigal Shiloh: The Proto-Aeolic capital and Israelite ashlar masonry; 1979, Institute of Archaeology, Hebrew University of Jerusalem.
* Philip P. Betancourt: *The Aeolic Style in Architecture: A Survey of its Development in Palestine, the Halikarnassos Peninsula, and Greece, 1000-500 B.C*; Princeton University Press, 1977.
* Jeffrey Hurwit: *The Art and Culture of Early Greece, 1100-480 B.C.*; Cornell University Press, 1987 (rev. edn.); ISBN 0-8014-9401-X, 9780801494017.
Rendi gjigant

**Rendi gjigand** i njohur edhe si **rendi kolosal**, është rend kolonat ose shtyllat e të cilit shtrihen të dy ose më shumë kate. Në të njëjtën kohë, rendet më të vegjël mund të përdoren në arkada ose dritare dhe dyer brenda kateve që janë përfshirë nga rendi gjigand.
Dallon nga vendosja klasike të zgjedhur në arkitekturën romake për ndërtesat me shumë kate, atje ku lartësia e një kolone përputhet me atë të një kati (siç mund të vërehet te Koloseu). Megjithë faktin që edhe në periudhën e lashtë ka ndërtime strukturat e të cilave i afrohen rendit gjigand, duhet thënë se kjo strukturë u teorizua dhe u përhap seriozisht nga Arkitektura e rilindjes.
Një nga përdorimet më të hershme të këtij stili në Rilindje ishte Bazilika e Sant'Andrea-s në Mantova, e projektuar nga Leon Battista Alberti dhe e filluar në vitin 1472. Nga vizatimet e Raffaellos për pallatin e tij në Romë në një bllok të veçuar duket se gjithë façatat ishin projektuar me shtylla të rendit gjigand që ngriheshin në lartësinë e plotë të dy kateve. Ai duket se e kishte bërë këtë në dy vitet para vdekjes së tij në vitin 1520, duke e lënë ndërtesën të pafilluar.
Rendi gjigand u bë një karakteristikë e arkitekturës manieriste të fundit të shekullit të XVI dhe asaj baroke. Përorimi i tij nga Andrea Palladio e justifikoi përorimin e tij nga lëvizja e shekullit të XVII e njohur si arkitektura palladiane ose neo-palladiane.
Vazhdoi të përdorej në Arkitekturën e Beaux-Arts të viteve 1880-1920, si për shembull në James Farley Building të New Yorkut, që konsiderohet si kolonada korintike e rendit gjigand më e madhe në botë. Përdorimi i tij mund të vërehet madje edhe në arkitekturën postmoderne.

## Galeri shembujsh

File:Muzeum Kapitolinskie.JPG|Palazzo dei Conservatori i Michelangelos në Romë.
File:San Giorgio Maggiore Facade.jpg|Basilica di San Giorgio Maggiore, Venecia.
Palazzo del Capitanio (Vicenza).jpg|Loggia del Capitanio, Vicenza, në rendin gjigand.
File:Louvre-facade-est.jpg|Louvre, façata lindore, Paris.

## Shiko edhe
* Rendet arkitekturorë
* Rendi dorik
* Rendi jonik
* Rendi korintik
* Rendi eolik
* Rendi i përbërë
* Rendi tuskan

## Referimet
## Bibliografia
* Roger Jones & Nicholas Penny: *Raphael*; Yale, 1983, ISBN 0-300-03061-4, fq. 224-226

## Lidhje të jashtme
*Michelangelo's innovative giant order at the Campidoglio.
Hakan Boyav

**Hakan Boyav** (lindi më 10 janar 1964) është aktor turk.

## Jeta
Hakan Boyav ka lindur më 10 janar 1964 në Ödemiş, İzmir. Ai u diplomua në shkollën e mesme Suphi Koyuncuoğlu në 1984 dhe në Fakultetin e Arteve të Bukura të Universitetit Dokuz Eylül më 1987. Gjatë viteve të universitetit, ai punoi si ilustrues dhe shkrimtar humori në një gazetë lokale.

Ai mori pjesë në stafin themelues të Teatrit Shtetëror të Dijarbakërit në vitin 1988 dhe punoi në Teatrin Shtetëror të Dijarbakërit nga viti 1988 deri në 1993. Ai punoi në Teatrin Shtetëror të Antalias nga viti 1993 deri në 2003. Ai punon në Teatrin Shtetëror të Ankarasë që nga viti 2003.

Në fushën e karikaturave është fitues i Çmimit të Paqes dhe Miqësisë Abdi İpekçi në kategorinë e filmave vizatimorë (1988) dhe Çmimit të Filmit Vizatimor Yunus Nadi (1989).

## Filmografia
## Referime
Komuna Borås

**Komuna Borås** (*Borås kommun*) është komunë në qarkun Västra Götaland në perëndim të Suedisë. Në vitin 1971, qyteti Borås u bë komunë.

## Binjakëzimet
*  **Molde**, Norvegjia
*  **Mikkeli**, Finlanda
*  **Vejle**, Danimarkë
Vejle

**Velje** është qytet në Danimarkë. Sipas 1 janarit 2016, Velje ka pasur 54,862 banorë, duke bërë qyteti i nëntë më i madh.

## Binjakëzimet
* **Schleswig**, Gjermania
* **Mikkeli**, Finlanda
* **Roquebrune-Cap-Martin**, Franca
* **Jelgava**, Latvia
* **Molde**, Norvegjia
* **Borås**, Suedia
* **Mostar**, Bosnja dhe Hercegovina

## Njerëz të famshëm prej Velje
*Albert Bertelsen (1921), painter
*Lili Elbe (1882-1931), painter
*Inger Christensen (1935–2009), poet
*Thomas Gravesen (1976), futbollist
*Jacob Gade (1879–1963), kompozitor i Jalousie 'Tango Tzigane'
*Lene Hau, (November 13, 1959), fizikant
*Nicolai Kielstrup, (4 October 1991), kompozitor
*Lars Løkke Rasmussen (*1964), kryeministër i Danimarkës
*Lars-Henrik Schmidt (1953), filozof
*Allan Simonsen (*15 December 1952), futbollist
*John Sivebæk (*25 October 1961), futbollist
*Anders Sørensen Vedel (1542–1616), autor dhe përkthyes i Gesta Danorum
*Jens Jacob Asmussen Worsaae (1821–1885), arkeolog
*Tony Rominger (*27 March 1961), çiklist
Liqeni Abram

**Liqeni Abram (Distrikti Kenora)** () është një liqen në Distriktin Kenora, Kanada.

## Gjeografia
Ka gjatësi prej  dhe gjerësi prej , dhe me lartësi mbidetare .

## Referime
## Lidhje të jashtme
Liqeni Abyss

**Liqeni Abyss** () është një liqen në juglindje të Alaskas, Shtetet e Bashkuara.

## Gjeografia
Ka lartësi mbidetare .

## Referime
## Lidhje të jashtme
Khalilah Ali

**Khalilah Ali** (lindi më 1950) ishte gruaja e bokserit Muhammad Ali. Në vitin 1967, ajo martohet me Muhammedin, por ata divorcohen dhjetë vite më vonë. Ajo martohet pësëri në vitet 1980, por prapë divorcohet.

Para se të konvertohet në islam, emri i saj ishte **Belinda Boyd**.
Komuna Alingsås

**Komuna Alingsås** (*Alingsås kommun*) është komunë në qarkun Västra Götaland në perëndim të Suedisë. Komuna u formua në vitin 1974. 

## Binjakëzimet
* Leisi, Estonia
* Karis, Finlanda
* Kartong, Gambia
* Mont-de-Marsan, Franca
* Ocotal, Nikaragua
* Skedsmo, Norvegjia
* Tårnby, Danimarka
Pisha e Madhe

**Pisha e Madhe** është një rezervat strikt i natyrës, i shpallur në vitin 1960, dhe gjendet në juglindje të malit Koxha Ballkan, në rajonin e Prizrenit, Kosovë. Pisha e Madhe ka sipërfaqe prej 35 ha.

## Burimi
Rrugë shkretëtire Kajro-Aleksandria

thumb|Lindja e diellit në rrugën Kajro-Aleksandria
**Rruga shkretëtire Kajro-Aleksandria** është rrugë që lidhë Kajron me Aleksadrinë. Rruga është 220&nbsp;km e gjatë. Gjatë natës, rruga është e errët dhe nuk ka drita, por ka shumë trafikë shenjë që i ndihmojnë vozitësit për të vozitur.
Partia Socialiste e Maqedonisë

**Partia Socialiste e Maqedonisë** (Maqedonisht: *Социјалистичка партија на Македонија*) është parti politike në Maqedoninë e Veriut. Partia u themelua më 22 shtator 1990. Kryetari i parë i partisë ishte Kiro Popovski dhe kryetari i tanishëm është Ljubislav Ivanov-Dzingo.

## Lidhje të jashtme
*Uebfaqja zyrtare (Maqedonisht)