Barbara Castle

**Barbara Anne Castle, Baronesha Castle e Blackburn**, PC ( *née* **Betts** ; 6 tetor 1910 - 3 maj 2002) ishte një politikane e Partisë Laburiste Britanike e cila ishte anëtare e Parlamentit nga viti 1945 deri në 1979, duke e bërë atë një nga deputetet femra më jetëgjata të historisë britanike. E konsideruar si një nga politikanet më të rëndësishme të Partisë Laburiste, Castle zhvilloi një partneritet të ngushtë politik me kryeministrin Harold Wilson dhe mbajti disa role në kabinet . Ajo mbetet deri më sot e vetmja grua që ka mbajtur detyrën e Sekretares së Parë të Shtetit .

E diplomuar në Universitetin e Oksfordit, Castle punoi si gazetare për *Tribune* dhe *Daily Mirror*, përpara se të zgjidhej në Parlament si deputete e Blackburnit në zgjedhjet e vitit 1945. Gjatë qeverisë Attlee, ajo ishte Sekretare Private Parlamentare e Stafford Cripps, dhe më vonë për Harold Wilson, duke shënuar fillimin e marrëdhënies së tyre politike. Ajo ishte një mbështetëse e fortë e Wilsonit gjatë fushatës së tij për t'u bërë Udhëheqës i Partisë Laburiste, dhe pas fitores së tij në zgjedhjet e vitit 1964, Wilson e emëroi Barbarën në kabinet si Ministër për Zhvillimin e Jashtëm, dhe më vonë si Ministër i Transportit . Në rolin e fundit, ajo u tregua një reformatore efektive, duke mbikëqyrur futjen në legjislacion të kufijve të përhershëm të shpejtësisë për herë të parë në rrugët britanike, si dhe duke ligjësuar për testet e alkoolit me anë të frymëmarrjes dhe rripat e detyrueshëm të sigurimit.

Në vitin 1968, Wilson e promovoi Castle për t'u bërë Sekretare e Parë e Shtetit, anëtarja e dytë më e vjetër e Kabinetit, si dhe Sekretare e Shtetit për Punësimin . Në rolin e fundit, Castle mbrojti fortë miratimin e legjislacionit *në vend të grindjeve*, i cili do të kishte riparuar shumë kornizën e veprimtarisë për sindikatat britanike . Propozimi ndau kabinetin dhe përfundimisht u tërhoq. Castle u shqua gjithashtu për ndërhyrjen e saj të suksesshme mbi grevën e makinave qepëse të Fordit kundër diskriminimit të pagave gjinore, duke folur në mbështetje të grevistëve dhe mbikëqyrjen e miratimit të Aktit të Pagave të Barabarta . Pasi laburistët humbën papritur zgjedhjet e vitit 1970, disa fajësuan rolin e Castle në debatin mbi sindikatat për humbjen, një akuzë që ajo e kundërshtoi.

Pas kthimit të Laburistëve në pushtet pas zgjedhjeve të vitit 1974, Wilson e emëroi Sekretare të Shtetit për Shërbimet Sociale, kohë gjatë së cilës ajo ishte përgjegjëse për krijimin e Ndihmës së Kujdestarit dhe miratimin e Aktit të Përfitimit të Fëmijëve . Ajo ishte gjithashtu një kundërshtare e shquar e anëtarësimit të Britanisë në Komunitetin Ekonomik Evropian gjatë referendumit të vitit 1975. Kur rivali i hidhur politik i Castle, James Callaghan, zëvendësoi Wilsonin si Kryeministër në 1976, ai e shkarkoi atë menjëherë nga kabineti; të dy do të qëndronin të hidhëruar me njëri-tjetrin gjatë gjithë jetës së tyre. Duke zgjedhur të tërhiqej nga Parlamenti në zgjedhjet e vitit 1979, Castle kërkoi shpejt zgjedhjen në Parlamentin Evropian, duke përfaqësuar Mançesterin e Madh nga 1979 deri në 1989 ; gjatë kësaj kohe, ajo ishte Udhëheqëse e Partisë Laburiste Parlamentare Evropiane nga 1979 deri në 1985 dhe e ktheu publikisht qëndrimin e saj të mëparshëm të euroskepticizmit . Ajo u bë anëtare e Dhomës së Lordëve, pasi mori një pirazh të përjetshëm, në vitin 1990 dhe mbeti aktive në politikë deri në vdekjen e saj në vitin 2002 në moshën 91-vjeçare.