Exsikkoza

Siç është përmendur Exsikkose (lat. Ex "off" dhe siccus "thatë"), më parë edhe sëmundja e etjes [1], në të cilën është dehidrimi i ilaçeve përkatësisht nga humbja e ujit të trupit. Shtë rezultat i dehidrimit (të rëndë).

Termi desiccosis përdoret gjithashtu për shenjat klinike të mungesës së ujit në trup dhe sinonimisht për dehidratimin, veçanërisht formën hipertonike. [2]

përmbajtjen

1 shkaqe

2 Grupet dhe faktorët e rrezikut

3 Simptomat

Diagnoza e 4-të

5 pasoja

Terapia e 6-të

Parandalimi i 7-të

Problemi i 8-të

9 Dëshmi individuale

Shkaqet

Shkaku i desikozës është dehidrimi: ose marrja e lëngjeve e pamjaftueshme ose e humbur ose humbja e shtuar e lëngjeve pa kompensim adekuat.

Grupet dhe faktorët e rrezikut

Foshnjat dhe fëmijët e vegjël, si dhe personat e moshuar ose të trashë janë veçanërisht të rrezikuar. Të gjitha format e diarresë mund të çojnë në desikozë në çdo moshë, por veçanërisht tek foshnjat dhe fëmijët e vegjël për shkak të qarkullimit të lartë të lëngjeve dhe rezervave të pamjaftueshme. Mungesa e etjes ose marrja e pamjaftueshme e lëngjeve është një shkak kryesor i njerëzve që kanë nevojë për mbështetje të dëmtuar me vetëdije ose perceptim ose që kanë çmenduri. Ndjenja e etjes gjithashtu mund të dëmtohet nga konsumimi i rregullt i alkoolit. [3] Për më tepër, lëvizshmëria e kufizuar mund të çojë në një person që nuk mund të marrë lëngje të mjaftueshme vetë. Disa njerëz me mosmbajtjeje urinare me vetëdije e kufizojnë marrjen e lëngjeve nga frika e njomjes së pavullnetshme. Përveç kësaj, tendosja fizike dhe djersitja e rëndë çojnë në një nevojë në rritje për lëngje.

Marrja e ilaçeve diuretike të tilla si diuretikë ose laksativë mund të çojë në rritjen e sekretimit të lëngjeve, ashtu si sëmundje të caktuara infektive që shoqërohen me të vjella ose ethe. Desiccosis ndodh si rezultat i poliurisë në diabet insipidus ose diabet mellitus; në këtë të fundit, i shkaktuar nga nivelet e rritura ndjeshëm të sheqerit në gjak, të cilat mund të çojnë në një gjendje kome diabetike. [4] Sëmundja e veshkave, djegiet e gjera dhe disfagia e disfagisë mund të jenë gjithashtu shkaku i desiccosis. [2]

Simptomat

Shenjat e dehidrimit përfshijnë: [3] [5]

Etja (mund të mungojë në pacientët e moshuar, duke marrë ilaçe të caktuara, çrregullime cerebrale ose vetëdije të dëmtuar dhe në dehidratim hipotonik ose izotonik)

mukozat e thata

mungesa e liqenit të pështymës nën gjuhë

lodhje, letargji ose konfuzion në rritje

Humbje peshe

sekretimi i ulur i urinës shumë të përqendruar (oliguria, anuria)

kapsllëku

një dhimbje koke

Spazma e muskujve (zakonisht tregues i hiponatremisë), kriza cerebrale

Palosjet e zgjatura të lëkurës janë një shenjë e dehidrimit vetëm te foshnjat. Kjo simptomë ndodh rrallë në njerëz të trashë të thatë, ndërsa tek njerëzit e moshuar mund të ketë palosje të tilla të lëkurës edhe pa dehidrim.

Në desikozën e rëndë ka simptoma të shokut.

Diagnostifikimi

Ekzistojnë disa shenja klinike por jo një parametër i vetëm që tregon dehidrim. [6]

Niveli i rritur i natriumit në gjak

Hematokriti u rrit

Venat e qafës së rrëzuar

ZVD ulët: kolona uji <5 cm

Vena cava inferiore ngushtohet në ultratinguj

Rritja e temperaturës së trupit (etje e etjes)

Nivele të rritura të aldosteronit dhe ADH në gjak

Ndiqni

Pasoja e desikozës është gjithmonë një prishje e kombinuar e ekuilibrit ujë-elektrolit. Kjo mund të çojë në ndryshime në vetitë e rrjedhjes së gjakut.

Në pacientët e moshuar, pasojat kryesore klinike të desiccosis janë një

Reduktimi i gjendjes së përgjithshme dhe përmbajtja pasuese e shtratit,

Përgjumje (përgjumje me përgjumje anormale si një formë e butë e errësirës së vetëdijes),

agjitacion i mundshëm për sa kohë që vazhdon mungesa e ujit: konfuzion,

Oliguria me akumulimin pasues të substancave të cilat duhet të ekskretohen,

Tharje e lëkurës dhe mukozave gjithashtu

hipotensioni ortostatik dhe rreziku shoqërues i rënies.

Desiccosis mund të çojë në simptoma të ngjashme me sindromën e kalimit (shih atje); Një desikkozë e tillë (ndonjëherë e diskutueshme) gjithashtu referohet si një sindromë kalimi.

Rënia e gjendjes së përgjithshme shpesh shpjegohet gabimisht nga mosha e vetë pacientit ose nga bashkë sëmundjet ekzistuese. Desiccosis mund të shfaqet shumë shpejt në pacientët e vjetër në ditët e nxehta të verës. Si kujdestar, patjetër që duhet të mbani një përmbledhje të asaj që ishte dehur në të vërtetë duke marrë shënime (plani i pirjes) ose shenja. Nëse është e nevojshme, duhet të nxitet që pijet e sjella të pihen në të vërtetë. Prodhimi i urinës është një mënyrë e mirë për të kontrolluar; një ulje e sasisë së jashtëqitjes duhet të jetë një paralajmërim.

**Terapia**

Trajtimi për desiccosis është rivendosja dhe mbajtja e një ekuilibri fiziologjik të lëngjeve në mënyrë që simptomat zakonisht të zgjidhen brenda disa orësh:

Prefshtë e preferueshme të udhëzoni njerëzit të pinë në mënyrë të pavarur. Nëse pacienti është shumë i dobët ose nëse nuk mund të ndjekë udhëzimet, lëngu ose ushqimi me një përmbajtje të lartë uji (të tilla si fruta të freskëta, supa, qull, kos ose puding) jepen oralisht në sasi të vogla me lugë ose gllënjkë. Në rast të vështirësive në gëlltitje ose vetëdijes së dëmtuar, lëngu furnizohet përmes një infuzioni, përmes të cilit duhet të kryhen kontrollet e elektrolitit. Në disa raste, ushqimi artificial është