Festivali Evropian i Këngës 1964

parapamje|Harta e shteteve pjesëmarrësë

**Festivali Evropian i Këngës 1964** ishte edicioni i 9-të i Konkursit të Këngës së Eurovizionit . Ajo u zhvillua në Kopenhagë, Danimarkë, pas fitores së vendit në  me këngën " Dansevise " nga Grethe dhe Jørgen Ingmann . Organizuar nga Bashkimi Evropian i Transmetuesve (EBU) dhe transmetuesi pritës  (DR), konkursi u mbajt në Tivolis Koncertsal më 21 mars 1964 dhe u drejtua nga prezantuesja televizive daneze Lotte Wæver .

Gjashtëmbëdhjetë vende morën pjesë në konkurs.  bëri debutimin e saj këtë vit, ndërsa  vendosi të mos merrte pjesë.

Fituesja e konkursit ishte  me këngën " Non ho l'età ", interpretuar nga Gigliola Cinquetti, shkruar nga Nicola Salerno dhe kompozuar nga Mario Panzeri . Në moshën 16 vjeç e 92 ditë, Gigliola Cinquetti u bë fituesja më e re e konkursit deri atëherë; një rekord që ajo e mbajti deri në  .  Kënga arriti një nga fitoret më të thella ndonjëherë në konkurs. Ajo mori pothuajse tre herë më shumë pikë se kënga e vendit të dytë.

## Vendndodhja 
majtas|parapamje|250x250px| Tivolis Koncertsal, Kopenhagen - vendi pritës i konkursit të vitit 1964.
Ndërtesa pritëse për konkursin ishte Tivolis Koncertsal (Salla e Koncerteve Tivoli) në kryeqytetin e Danimarkës Kopenhagë, e cila shtrihet brenda parkut të famshëm argëtues të Danimarkës dhe kopshtit të argëtimit Kopshtet Tivoli  . Parku, duke aluduar me emrin e tij në Jardin de Tivoli ekzistues në Paris, u hap më 15 gusht 1843 dhe është parku i dytë më i vjetër argëtues në botë, pas Dyrehavsbakken në Klampenborg aty pranë. 

## Vendet pjesëmarrëse 
 nuk mori pjesë këtë vit për shkak të një bojkoti mes anëtarëve të  Bashkimit Suedez për Arte Performuese dhe Film (suedisht: Teaterförbundet). Transmetuesi suedez Sveriges Radio megjithatë e shfaqi konkursin.  garoi për herë të parë në festival, megjithatë ata u bënë vendi i parë që shënoi *pikë nul* në hyrjen e parë. Gjermania, Zvicra dhe Jugosllavia gjithashtu shënuan *pikë nul* për herë të parë. Hollanda u bë vendi i parë që dërgon një këngëtare me prejardhje joeuropiane. Anneke Grönloh ishte me prejardhje indoneziane. Spanja vendosi të dërgonte grupin Italo-Uruguajan Los TNT  të cilit ishin grupi i parë me tre ose më shumë anëtarë në historinë e konkursit.

## Formati 
Secili vend kishte 10 anëtarë jurie të cilët shpërndanë tre pikë midis një, dy ose tre këngëve të tyre të preferuara. Pikët u grumbulluan dhe këngët e para, të dyta dhe të treta u vlerësuan me 5, 3 dhe 1 vota sipas radhës. Nëse vetëm një këngë mori çdo pikë brenda jurisë, do të merrte të gjitha 9 pikët. Nëse do të zgjidheshin vetëm dy këngë, këngët do të merrnin me radhë 6 dhe 3 pikë. 

## Rezultatet e detajuara të votimit 
parapamje| Veshja e konkurrentes holandeze Anneke Grönloh

### 5 pikë 
Më poshtë është një përmbledhje e të gjithë 5 pikëshave në finale:

## Transmetimet 
Secilit transmetues pjesëmarrës iu kërkua të transmetonte konkursin përmes rrjeteve të tij. Transmetuesit jo-pjesëmarrës anëtarë të EBU ishin gjithashtu në gjendje të transmetonin konkursin si "pjesëmarrës pasivë". Transmetuesit ishin në gjendje të dërgonin komentues për të siguruar pasqyrimin e konkursit në gjuhën e tyre amtare dhe për të transmetuar informacione rreth artistëve dhe këngëve te shikuesit e tyre televiziv. 

### Regjistrimet e humbura 
Ashtu si me , nuk dihet të ketë mbijetuar asnjë video-incizim i plotë i konkursit të vitit 1964 megjithatë, ndryshe nga konkursi i vitit 1956 (ku akti i intervalit mungon kryesisht), ekziston një regjistrim i plotë audio në formën e transmetimit radiofonik nga DR. Disa klipe të konkursit kanë mbijetuar, duke përfshirë një pjesë të ceremonive të hapjes, duke përfshirë disa nga komentet përshëndetëse të prezantueses Lotte Wæver, si dhe shumica e performancës së përsëritur të "  “ nga fundi i transmetimit. Për ca kohë, kishte një thashetheme se një kopje e të gjithë konkursit ekzistonte në arkivat e televizionit francez.  Në vitin 2021, INA konfirmoi për *Wiwibloggs* se arkivat e televizionit francez nuk zotërojnë një kopje të konkursit. 

Një mit i vazhdueshëm, madje i përsëritur në faqen zyrtare të Eurovizionit, është se kaseta u shkatërrua në një zjarr në vitet 1970. Në intervistat më të fundit, DR pohoi se transmetimi nuk u regjistrua kurrë, gjoja për shkak të mungesës së makinerive të shiritit në studio në atë kohë.  Audioja e të gjithë shfaqjes, megjithatë, është ende e disponueshme në internet, dhe disa videoklipe dhe foto të shkurtra mbeten të disponueshme. 

## Referime