Kasta

[parapamje| *Basorë* që thurin shporta bambu në një libër të vitit 1916. *Basorët* janë një kastë e planifikuar e gjetur në shtetin e [Uttar Pradesh në Indi.]]
Një **kastë** është një grup shoqëror fiks në të cilin një individ lind brenda një sistemi të veçantë të shtresimit shoqëror : një **sistem kaste** . Brenda një sistemi të tillë, individët pritet që: të martohen ekskluzivisht brenda së njëjtës kastë ( endogamia ), të ndjekin stile jetese të lidhura shpesh me një profesion të caktuar, të mbajnë një status ritual të vëzhguar brenda një hierarkie dhe të ndërveprojnë me të tjerët bazuar në nocionet kulturore të përjashtimit, me disa kasta konsiderohen ose më të pastra ose më të ndotura se të tjerat.     Shembulli i saj paradigmatik etnografik është ndarja historike e shoqërisë hindu të Indisë në grupe të ngurta shoqërore. Rrënjët e saj qëndrojnë në historinë e lashtë të Azisë Jugore dhe ajo ende ekziston, megjithëse në shuarje e sipër.  Përdorimi i fjalës *caste* , me këtë kuptim të fundit, është hasur për herë të parë në anglisht në 1613. 

## Në Azinë Jugore 
### Indi 
Sistemi modern i kastës në Indi bazohet në mbivendosjen e një klasifikimi të vjetër teorik katërfish të quajtur varna në grupimet shoqërore të quajtura jāti . Periudha Vedike konceptoi një shoqëri si të përbërë nga katër lloje varnash, ose kategori: Brahmin, Kshatriya, Vaishya dhe Shudra, sipas natyrës së punës së anëtarëve të saj. Varna nuk ishte një kategori e trashëguar dhe profesioni përcaktonte varnën. Megjithatë, xhati i një personi përcaktohet që në lindje dhe i detyron ata të merren me atë profesion të xhatit; anëtarët mund dhe e ndryshonin profesionin e tyre bazuar në fuqitë personale, si dhe në faktorët ekonomikë, shoqërorë dhe politikë. &#x5B; ''* &#x5D; Një studim i vitit 2016 i bazuar në analizën e ADN-së së indianëve të palidhur përcaktoi se jatis endogame e kishte origjinën gjatë Perandorisë Gupta .   

Nga viti 1901 e tutje, për qëllimet e Censusit Dhjetor, autoritetet koloniale britanike në mënyrë arbitrare dhe të gabuar i detyruan të gjitha xhatit të futen në katër kategoritë *e Varnës*, siç përshkruhet në tekstet e lashta. Herbert Hope Risley, Komisioneri i Regjistrimit, vuri në dukje se "Parimi i sugjeruar si bazë ishte ai i klasifikimit sipas përparësisë shoqërore siç njihet nga opinioni publik vendas në ditët e sotme, dhe duke u shfaqur në faktet që kasta të veçanta supozohet të jenë moderne përfaqësues të njërës prej kastave të sistemit teorik indian”. 

*Varna*, siç përmendet në tekstet e lashta hindu, e përshkruan shoqërinë si të ndarë në katër kategori: Brahminë (dijetarë dhe priftërinj jajna), Kshatrija (sundimtarë dhe luftëtarë), Vaishja (fermerë, tregtarë dhe artizanë) dhe Shudra (punëtorë/ofruesit e shërbimeve). Tekstet nuk përmendin asnjë hierarki apo një kategori të veçantë, të paprekshme në klasifikimet *e Varnës* . Studiuesit besojnë se sistemi i *Varnave* nuk ishte kurrë me të vërtetë funksional në shoqëri dhe nuk ka asnjë provë që ai të ishte një realitet ndonjëherë në historinë indiane. Ndarja praktike e shoqërisë ka qenë gjithmonë në aspektin e *Xhative* (grupeve të lindjes), të cilat nuk bazohen në ndonjë parim specifik fetar, por mund të ndryshojnë nga origjina etnike në profesione në zonat gjeografike. *Xhatit* kanë qenë grupe shoqërore endogame pa ndonjë hierarki fikse, por subjekt i nocioneve të paqarta të renditjes të artikuluara me kalimin e kohës bazuar në stilin e jetesës dhe statusin social, politik ose ekonomik. Shumë nga perandoritë dhe dinastitë kryesore të Indisë si Maurjat,  Shalivahanat,  Çalukjat,  Kakatijat  ndër shumë të tjera, u themeluan nga njerëz që do të ishin klasifikuar si Shudra, sipas sistemit *Varna*, i interpretuar nga sundimtarët britanikë. Është vërtetuar mirë se deri në shekullin e 9-të, mbretër nga të katër Varnat, duke përfshirë Brahminët dhe Vaishjat, kishin zënë vendin më të lartë në sistemin monarkik në Indinë Hindu, në kundërshtim me teorinë e Varnës.  Në shumë raste, si në Bengal, historikisht mbretërit dhe sundimtarët ishin thirrur, kur kërkohej, të ndërmjetësonin në radhët e disa grupeve *Jāti*, të cilat mund të numëroheshin në mijëra në të gjithë nënkontinentin dhe ndryshojnë sipas rajonit. Në praktikë, *xhatit* mund ose nuk mund të përshtatet në klasat e *Varnës* dhe shumë *Xhati* të shquar, për shembull Xhat dhe Jadav, përfshinin dy Varna, dmth Kshatrijat dhe Vaishjat, dhe statusi i *Varnës* i vetë grupimeve *Jāti* iu nënshtrua artikulimit me kalimin e kohës. 
parapamje| Një imazh i një burri dhe një gruaje nga komuniteti i vogëlushëve në Malabar nga dorëshkrimi *Shtatëdhjetë e dy Shembuj të Kastave në Indi*, i cili përbëhet nga 72 imazhe me ngjyra të plota të burrave dhe grave të feve, profesioneve dhe grupeve etnike të ndryshme. e gjetur në Madura, Indi në 1837, e cila konfirmon perceptimin popullor dhe natyrën e kastës si Xhati, përpara se autoritetet koloniale britanike ta bënin atë të zbatueshëm vetëm për hindutë e grupuar nën kategoritë *e varnës* nga regjistrimi i vitit 1901 e tutje.
Pas pavarësisë nga Britania, Kushtetuta indiane renditi 1,108 xhati në të gjithë vendin si Kasta të Planshtruara në 1950, për diskriminim pozitiv .  Kjo kushtetutë do të ndalonte gjithashtu diskriminimin mbi bazën e kastës, megjithëse praktika e saj në Indi mbeti e paprekur.  Komunitetet e paprekshme quhen ndonjëherë *Kasta të Planshtruara*, *Dalit* ose *Harixhan'' në letërsinë bashkëkohore.  Në vitin 2001, Dalitët ishin 16.2% e popullsisë së Indisë.  Shumica e 15 milionë fëmijëve punëtorë të lidhur janë nga kastat më të ulëta.   India e pavarur ka dëshmuar dhunë të lidhur me kastën . Në vitin 2005, qeveria regjistroi rreth 110,000 raste të akteve të dhunshme të raportuara, duke përfshirë përdhunimin dhe vrasjen, kundër dalitëve.  Për vitin 2012, qeveria regjistroi 651 vrasje, 3,855 plagosje, 1,576 përdhunime, 490 rrëmbime dhe 214 raste të zjarrvënieve. 

Kufizimet socio-ekonomike të sistemit të kastës janë zvogëluar për shkak të urbanizimit dhe veprimit pohues . Megjithatë, sistemi i kastës ekziston ende në endogami dhe trashëgimi, dhe lulëzon në politikën e demokracisë, ku kasta u ofron politikanëve elektorat të gatshëm. Globalizimi dhe mundësitë ekonomike nga bizneset e huaja kanë ndikuar në rritjen e popullsisë së klasës së mesme të Indisë. Disa anëtarë të Komunitetit të Kastës së Poçare të Çatisgarit (CPCC) janë profesionistë urbanë të klasës së mesme dhe jo më poçarë, ndryshe nga pjesa tjetër e pjesëtarëve tradicionalë të poçarëve ruralë. Ka këmbëngulje të kastës në politikën indiane. Shoqatat e kastës kanë evoluar në parti politike të bazuara në kastë. Partitë politike dhe shteti e perceptojnë kastën si një faktor të rëndësishëm për mobilizimin e njerëzve dhe zhvillimin e politikave. 

Kryesisht ndër faktorët që ndikojnë në rritjen e ekzogamisë është urbanizimi i shpejtë në Indi i përjetuar gjatë shekullit të kaluar. Dihet mirë se qendrat urbane priren të jenë më pak të varura nga bujqësia dhe janë më përparimtare në tërësi. Ndërsa qytetet e Indisë lulëzonin në popullsi, tregu i punës u rrit për të mbajtur ritmin. Begatia dhe qendrueshmëria tani arriheshin më lehtë nga një individ dhe ankthi për t'u martuar shpejt është zvogëluar. Kështu, gjeneratat më të reja, më përparimtare të indianëve urbanë kanë më pak gjasa se kurrë të marrin pjesë në sistemin e vjetëruar të endogamisë së rregulluar.

India ka zbatuar gjithashtu një formë të Veprimit Pohues, i njohur në vend si "grupet e rezervimit". Punët e sistemit të kuotave, si dhe vendosjet në kolegje të financuara nga publiku, mbajnë vende për 8% të pakicës së Indisë dhe grupeve të paprivilegjuara. Si rezultat, në shtete të tilla si Tamil Nadu ose ato në veri-lindje, ku mbizotërojnë popullsitë e paprivilegjuara, mbi 80% e vendeve të punës në qeveri janë lënë mënjanë në kuota. Në arsim, kolegjet ulin notat e nevojshme për hyrjen e Dalitëve. 

### Pakistani 
McKim Marriott pretendon se një shtresim shoqëror që është hierarkik, i mbyllur, endogam dhe i trashëguar është gjerësisht i përhapur, veçanërisht në pjesët perëndimore të Pakistanit. Frederik Barthi në rishikimin e tij të këtij sistemi të shtresimit shoqëror në Pakistan sugjeroi se këto janë forma të kastës.   

### Sri Lanka 
Sistemi i kastës në Sri Lanka është një ndarje e shoqërisë në shtresa,  e ndikuar nga sistemi *jāti* i teksteve shkollore që gjendet në Indi. Tekstet e lashta të Sri Lankës si Pujavaliya, Sadharmaratnavaliya dhe Yogaratnakaraya dhe dëshmitë mbishkrimore tregojnë se hierarkia e mësipërme mbizotëronte gjatë gjithë periudhës feudale. Përsëritja e së njëjtës hierarki të kastës edhe në shekullin e 18-të, në librat Kadayimpoth të periudhës Kandyan - Boundary tregon gjithashtu vazhdimin e traditës deri në fund të monarkisë së Sri Lankës.

## Jashtë Azisë Jugore 
### Azia Juglindore 
[parapamje| Një burrë i kastës Sudra nga [Bali . Foto nga viti 1870, me mirësjellje të Tropenmuseum, Holandë .]]

#### Indonezia 
Struktura e kastës balineze është përshkruar si e bazuar në një nga tre kategoritë - triwangsa fisnike (të lindur tre herë), klasa e mesme e *dwijāti* (lindur dy herë) dhe klasa e ulët e *ekajāti* (një herë të lindur), shumë e ngjashme me BKVS tradicionale indiane. shtresimi shoqëror - ose në katër kasta 

* Brahminët – prift
* Satriat - kalorësia
* Wesiat - tregti
* Sudrat – robëri

#### Filipinet 
parapamje| Një çift mbretëror tagalog ( *maginoo* ), nga Kodiku i Bokserëve (  )
Në Filipine, shoqëritë parakoloniale nuk kanë një strukturë të vetme shoqërore. Strukturat e klasës mund të kategorizohen përafërsisht në katër lloje: 

* Shoqëri pa klasa - shoqëri egalitare pa strukturë klasore. Shembujt përfshijnë popujt Mangyan dhe Kalanguya.    Shogunët e njëpasnjëshëm mbanin gradat më të larta ose pothuajse më të larta të oborrit, më të larta se shumica e fisnikëve të oborrit. ]]
Në historinë e Japonisë, shtresat shoqërore të bazuara në pozicionin e trashëguar dhe jo në meritat personale, ishin të ngurta dhe shumë të formalizuara në një sistem të quajtur *mibunsei* (身分制). Në krye ishin perandori dhe fisnikët e oborrit ( kuge ), së bashku me Shōgunin dhe daimyōt .

Studiuesit më të vjetër besonin se kishte Shi-nō-kō-shō ( 士農工商, katër klasa) "samurai, fshatarë ( *hyakushō* ), zejtarë dhe tregtarë ( *chōnin* )" nën një daimyo, me 80% të fshatarëve nën 5% të klasës së samuraive, e ndjekur nga zejtarët dhe tregtarët.  Megjithatë, studime të ndryshme kanë zbuluar që rreth vitit 1995 se klasat e fshatarëve, zejtarëve dhe tregtarëve nën samurai janë të barabarta dhe grafiku i vjetër i hierarkisë është hequr nga tekstet japoneze të historisë. Me fjalë të tjera, fshatarët, mjeshtrit dhe tregtarët nuk janë një urdhër social, por një klasifikim shoqëror.