open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Shkatërrimi i habitatit

parapamje| Harta e pikave të nxehta të biodiversitetit në botë, të gjitha të kërcënuara shumë nga humbja dhe degradimi i habitatit
**Shkatërrimi i habitatit** (i quajtur edhe **humbja e habitatit** dhe **zvogëlimi i habitatit**) ndodh kur një habitat natyror nuk është më në gjendje të mbështesë speciet e tij vendase. Organizmat që dikur jetonin atje ose janë zhvendosur në një vend tjetër ose kanë vdekur, duke çuar në një ulje të biodiversitetit dhe numrit të specieve. Shkatërrimi i habitatit është në fakt shkaku kryesor i humbjes së biodiversitetit dhe zhdukjes së specieve në mbarë botën.

Njerëzit kontribuojnë në shkatërrimin e habitatit nëpërmjet përdorimit të burimeve natyrore, bujqësisë, prodhimit industrial dhe urbanizimit (përhapja urbane). Aktivitete të tjera përfshijnë  minierat, prerjen e pyjeve dhe peshkimin. Faktorët mjedisorë mund të kontribuojnë në shkatërrimin e habitatit në mënyrë më indirekte. Proceset gjeologjike, ndryshimet klimatike, futja e specieve pushtuese, varfërimi i lëndëve ushqyese të ekosistemit, ndotja e ujit dhe zhurmës janë disa shembuj. Humbja e habitatit mund të paraprihet nga një fragmentim fillestar i habitatit. Fragmentimi dhe humbja e habitatit janë bërë një nga temat më të rëndësishme të kërkimit në ekologji pasi ato janë kërcënime kryesore për mbijetesën e specieve të rrezikuara.

## Shiko edhe 
* Habitati

## Referime
Ndotja bujqësore

djathtas|parapamje| Ndotja e ujit për shkak të fermave të qumështit në zonën Vairarapa të Zelandës së Re (fotografuar në 2003)
**Ndotja bujqësore** i referohet nënprodukteve biotike dhe abiotike të praktikave bujqësore që rezultojnë në kontaminim ose degradim të mjedisit dhe ekosistemeve përreth, dhe/ose shkaktojnë dëmtim të njerëzve dhe interesave të tyre ekonomike. Ndotja mund të vijë nga një sërë burimesh, duke filluar nga ndotja e ujit nga burimi pikësor (nga një pikë e vetme shkarkimi) deri te shkaqet më të përhapura, të nivelit të peizazhit, të njohura gjithashtu si ndotja joburimore dhe ndotja e ajrit. Pasi të jenë në mjedis, këta ndotës mund të kenë efekte të drejtpërdrejta në ekosistemet përreth, p.sh. vrasin kafshët e egra vendase ose ndotin ujin e pijshëm, dhe efektet në rrjedhën e poshtme si zonat e vdekura të shkaktuara nga rrjedhjet bujqësore përqendrohen në trupa të mëdhenj ujorë.

Praktikat e menaxhimit, apo mosnjohja e tyre, luajnë një rol vendimtar në sasinë dhe ndikimin e këtyre ndotësve. Teknikat e menaxhimit variojnë nga menaxhimi i kafshëve dhe strehimi deri te përhapja e pesticideve dhe plehrave në praktikat globale bujqësore, të cilat mund të kenë ndikime të mëdha mjedisore. Praktikat e këqija të menaxhimit përfshijnë operacionet e ushqyerjes së kafshëve të menaxhuara keq, kullotjen e tepërt, plugimin, plehrat dhe përdorimin e paduhur, të tepruar ose të keq të pesticideve.

Ndotësit nga bujqësia ndikojnë shumë në cilësinë e ujit dhe mund të gjenden në liqene, lumenj, ligatina, grykëderdhje dhe ujëra nëntokësorë. Ndotësit nga bujqësia përfshijnë mbetjet, lëndët ushqyese, patogjenët, pesticidet, metalet dhe kripërat. Bujqësia e kafshëve ka një ndikim të madh në ndotësit që hyjnë në mjedis. Bakteret dhe patogjenët në pleh organik mund të hyjnë në përrenj dhe ujëra nëntokësorë nëse kullotja, ruajtja e plehut organik në laguna dhe zbatimi i plehut organik në fusha nuk menaxhohet siç duhet. Ndotja e ajrit e shkaktuar nga bujqësia nëpërmjet ndryshimeve të përdorimit të tokës dhe praktikave të bujqësisë së kafshëve kanë një ndikim të madh në ndryshimin e klimës. Adresimi i këtyre shqetësimeve ishte një pjesë qendrore e Raportit të Veçantë të IPCC-së për Ndryshimet Klimatike dhe Tokën si dhe në raportin e Veprimeve të UNEP-it për cilësinë e ajrit të vitit 2024. Zbutja e ndotjes bujqësore është një përbërës kyç në zhvillimin e një sistemi të qëndrueshëm ushqimor.

## Shiko edhe 
* Ndotja

## Referime
Mielli i bajames

parapamje| Vakti i bajameve bëhet me dorë
**Mielli i bajameve**, **mielli i bajames** ose **bajame e bluar** bëhet nga bajamet e ëmbla të bluara . Mielli i bajames zakonisht bëhet me bajame të zbardhura (pa lëkurë), ndërsa mielli i bajameve mund të bëhet me bajame të plota ose të zbardhura. Konsistenca i ngjan më shumë miellit të misrit sesa miellit të grurit .

Përdoret në pastiçeri dhe ëmbëlsira - në prodhimin e makaroneve dhe makarunave të bajameve dhe pastave të tjera të ëmbla, në mbushjen e ëmbëlsirave dhe byrekut, siç është *Sachertorte* Austriake - dhe është një nga dy përbërësit kryesorë të marzipanit dhe pastës së bajameve . Në Francë, mielli i bajames është një përbërës i rëndësishëm në *frangipane*, mbushja e tortës tradicionale *galette des Rois* .

Kohët e fundit, vakti i bajames është bërë i rëndësishëm në pjekje për ata që ndjekin dieta me pak karbohidrate . Ai shton lagështinë dhe një shije të pasur me arra në produktet e pjekura. Artikujt e pjekur me vakt bajame kanë prirje të jenë të dendura me kalori.

Bajamet kanë nivele të larta të yndyrave të pangopura . Në mënyrë tipike, acidet yndyrore omega 6 në bajame mbrohen nga oksidimi nga sipërfaqja e lëkurës dhe vitamina E. Kur bajamet bluhen, kjo lëkurë mbrojtëse thyhet dhe sipërfaqja e ekspozuar rritet në mënyrë dramatike, duke rritur ndjeshëm tendencën e arrës për t'u oksiduar.

## Shihni gjithashtu 
* Gjalpë bajame
* Lista e pjatave me bajame
Dobroslav Paraga

**Dobroslav Paraga** (9 dhjetor 1960) është një politikan kroat i krahut të djathtë. Ai ishte presidenti i parë i Partisë Kroate të të Drejtave, pasi partia u rithemelua në 1991. Në 1993 ai themeloi Partinë Kroate të të Drejtave 1861 pas një ndarje politike nga Anto Đapić .

## Biografia 
Në ditët e tij të hershme, Paraga mbrojti shkëputjen e Kroacisë nga Jugosllavia që çoi në persekutimin e tij nga autoritetet komuniste.

Kur u krijua një sistem shumëpartiak në Kroaci, ai fillimisht iu bashkua Bashkimit Demokratik Kroat (HDZ) të Franjo Tuxhmanit. Megjithatë, përfshirja në parti tregonte qartë se kishte ndryshime në ndjenja midis anëtarëve të saj.
parapamje|Një nga vizionet e kufijve të Kroacisë së Madhe siç mbrohet nga Paraga
Paraga mendoi se HDZ nuk ishte partia radikale që ai priste, dhe kështu partia u nda. Ai dhe një delegacion radikalësh me të njëjtin mendim formuan Partinë Kroate të të Drejtave (HSP). Partia e tij formoi milicinë e vet, Forcat e Mbrojtjes Kroate (    ; *HOS* ). Në një intervistë në vitin 2000, Paraga deklaroi se partia e tij ishte "për një Kroaci në Drina dhe për një Bosnje dhe Hercegovinë në Adriatik". 

Paraga dhe HSP kishin pasur shpresa për t'u bërë faktori kryesor politik përpara zgjedhjeve presidenciale dhe parlamentare të vitit 1992, por këto shpresa nuk u realizuan. HSP hyri në parlamentin kroat dhe Paraga doli i katërti midis kandidatëve presidencialë, por ishte e qartë se partia ishte larg objektivit të saj. Një goditje tjetër erdhi në formën e akuzave për tradhti të lartë kundër Paragës dhe bashkëpunëtorit të tij Anto Đapić iu hoq imuniteti parlamentar. Këto akuza përfundimisht u hoqën, por goditja më e rëndë për Paragën erdhi kur Đapić u kthye kundër tij dhe mori drejtimin e HSP-së në konventën e partisë në Kutinë të vitit 1993. Paraga e akuzoi Đapiqin se ishte në grindje me Tuxhmanin dhe u përpoq të merrte lidershipin e partisë në gjykatë.  

Pas dështimit të përpjekjes dhe ndarjes së dytë me anëtarët e tjerë të partisë, në 1995 Paraga themeloi një parti të quajtur Partia Kroate e të Drejtave 1861, duke pretenduar se ishte pasardhësi i vërtetë i partisë së shekullit të 19-të në Austro-Hungari .  

## Referime
Arrestimi dhe ndalimi arbitrar

**Arrestimi arbitrar** dhe **ndalimi arbitrar** është arrestimi ose ndalimi i një individi në një rast në të cilin nuk ka gjasa ose prova se ai ka kryer një krim kundër statutit ligjor, ose në të cilin nuk ka pasur një proçes të rregullt ligjor ose të rendit.

## Sfondi 
Pothuajse të gjithë njerëzit që arrestohen në mënyrë arbitrare nuk u jepet asnjë shpjegim se përse po arrestohen dhe atyre nuk u jepet asnjë urdhër arresti. Në varësi të kontekstit shoqëror, shumë prej njerëzve ose shumica dërrmuese e njerëzve të arrestuar arbitrarisht mund të mbahen  dhe vendndodhja e tyre mund të fshihet nga familja e tyre, bashkëpunëtorët, popullata publike dhe gjykatat e hapura.

## E drejta ndërkombëtare 
Heqja arbitrare e lirisë së një individi është e ndaluar sipas ligjit ndërkombëtar për të drejtat e njeriut. Neni 9 i Deklaratës Universale të të Drejtave të Njeriut të vitit 1948 dekreton se "askush nuk duhet t'i nënshtrohet arrestimit, ndalimit ose internimit arbitrar"; domethënë, asnjë njeri, pavarësisht rrethanave, nuk duhet t'i hiqet liria ose të dëbohet nga vendi i tij pa kryer më parë një vepër penale të vërtetë kundër një statusi ligjor dhe qeveria nuk mund t'i heqë lirinë një njeriu pa të drejtën e duhur të një procesi të rregullt ligjor. Gjithashtu, Pakti Ndërkombëtar për të Drejtat Civile dhe Politike specifikon mbrojtjen nga arrestimi dhe ndalimi arbitrar nga neni 9. Zbatimi i Pakteve mbikëqyret nga organet e traktatit të të drejtave të njeriut të Kombeve të Bashkuara.

## Shiko edhe 
* Arrestimi
* Të drejtat e njeriut

## Referime
Slobodna Dalmacija

**Slobodna Dalmacija** ( lit. *Dalmacia e lirë*) është një gazetë e përditshme kroate e botuar në Split . 

## Historiku 
Numri i parë i gazetës me titull, Slobodna Dalmacija, u botua më 17 qershor 1943 nga partizanët e Titos në një hambar të braktisur prej guri  në Mosor, një mal afër Splitit, ndërsa qyteti ishte i pushtuar nga ushtria italiane. Gazeta u botua më vonë në vende të ndryshme derisa Spliti u çlirua më 26 tetor 1944. Nga dita e nesërme, Slobodna Dalmacija, është botuar në Split.

Edhe pse fillimisht u pa si një gazetë rajonale strikt dalmat, gjatë dekadave në vijim, Slobodna Dalmacija, u shndërrua në një nga gazetat ditore më të mëdha dhe më të lexuara të Jugosllavisë, ku tirazhi i saj arriti kulmin në fund të viteve 1980. Slobodna Dalmacija ia detyronte shumë këtë sukses seksionit të tij të humorit . Shumë nga humoristët më të njohur kroatë, si Miljenko Smoje, Đermano Ćićo Senjanović dhe treshja që më vonë themeloi *Feral Tribune*, filluan karrierën e tyre atje. 

Një arsye tjetër për këtë sukses ishte politika editoriale e Joshko Kulushiqit, i cili përdori rënien e komunizmit për të lejuar gazetën të shndërrohej në një forum për ide të reja politike. Në fillim të viteve 1990, Slobodna Dalmacija, krijoi një reputacion si një gazetë me një grup kolumnistësh të larmishëm politikisht, si me prirje të majtë ashtu edhe nga ata që mbështesnin qeverinë.   Megjithatë, Bashkimi Demokratik Kroat i krahut të djathtë në pushtet u përpoq ta diskreditonte atë, duke i quajtur gazetarët shumë "liberalë", "komunistë" ose "jugosllavë". Në atë kohë ai kishte një tirazh prej 90.000 deri në 100.000 kopje. 

Në vitin 2014 ajo u ble nga Marijan Hanžeković së bashku me EPH dhe u bë më shumë një gazetë e krahut të djathtë. Ka pasur situata ku gazetarëve të orientuar nga e majta i është ndaluar të shkruajnë çfarë të duan (si p.sh. Damir Pilić në 2015). EPH shkarkoi gazetarë nga spektri liberal si Boris Dežulović ), ndërsa disa gazetarë të ekstremit të djathtë u punësuan. 

## Referime
Jutarnji list

**Jutarnji list** ( lit. *Gazeta e mëngjesit*) është një gazetë e përditshme kroate, e themeluar dhe botuar vazhdimisht në Zagreb që nga 6 prilli 1998, nga EPH (Europapress Holding, në pronësi të Ninoslav Pavić ), e cila përfundimisht ndryshoi emrin në Hanza Media, kur u ble nga Marijan Hanžeković.  Gazeta botohet në formatin berliner dhe online. Edicioni i tij në internet jutarnji.hr është uebsajti i dytë më i vizituar i lajmeve në Kroaci pas Index.hr . 

Sipas pronarit të Hanza Media Marijan Hanžekovic, "Jutarnji list" duhet të jetë konceptualisht gazetë e orientimit liberal dhe socialdemokrat, me theks në saktësinë dhe rëndësinë e lajmit." 

## Historiku 
*Jutarnji list* u lançua në prill 1998, duke u bërë gazeta e parë e përditshme e suksesshme kroate që u shfaq që nga vitet 1950. E mori emrin sipas të *përditshmes Jutarnji list* e Zagrebit që qarkullonte nga viti 1912 deri në 1941 . Gazeta është pjesë e grupit mediatik Hanza Media.   

*Jutarnji list* konsiderohet të jetë një e përditshme liberale më e majtë sesa Večernji listi.

Në vitin 2003, Jutarnji list lançoi një botim gjithëpërfshirës të së dielës, *Nedjeljni Jutarnji* . Më 19 shkurt 2005, Jutarnji list botoi një biografi shteruese të Ante Gotovinës.  

Gazeta mori shpejt pjesën më të madhe të tregut mediatik kroat dhe u bë një nga gazetat më të lexuara në atë vend. Në pesë vitet e para shiti më shumë se 214 milionë kopje.  Kriza goditi në të njëjtën mënyrë gazetat e tjera të përditshme në Kroaci.  Qarkullimi i Jutarnji list-it ishte 66,000 kopje në tetor 2014. 

Në shkurt 2008, Jutarnji list u përfshi në një skandal kur publikoi një intervistë   me atë që mendohej të ishte kryeministri kroat Ivo Sanader . Gazetari kontaktoi me e-mail dhe SMS me 23-vjeçarin Viktor Zahtila, të cilin e supozonte se ishte kryeministër.  Zahtila u përgjigj me email  dhe askund nuk u shpreh qartë se ai ishte Ivo Sanader. Gazetari, Davor Butković, kurrë nuk kontrolloi nëse ai ishte në të vërtetë duke komunikuar me kryeministrin. 

## Referime
Večernji list

**Večernji list** (fjalë-për-fjalë: *Gazeta e mbrëmjes* (i njohur edhe si **Večernjak**) është një gazetë e përditshme kroate e botuar në Zagreb.

## Historia 
*Večernji list* filloi në Zagreb në vitin 1959. Paraardhësi i saj *Večernji vjesnik* ('Korrieri i mbrëmjes') u shfaq për herë të parë më 3 qershor 1957 në Zagreb në 24 faqe por shpejt u bashkua me *Narodni List* ('Gazeta popullore') për të formuar atë që sot njihet si *Večernji list*.    

*Večernji list* konsiderohet si një gazetë me prirje konservatore.

*Večernji list* më parë kishte shumë botime rajonale dhe dy botime të huaja.  Në vitin 2012, të gjitha botimet rajonale kroate u bashkuan, kështu që mbeten katër botime: Zagrebi, Kroacia, Bosnje-Hercegovina dhe Bota. 

Në shkurt 2021, *Večernji list*, në bashkëpunim me Akademinë e Arteve të Bukura dhe Shoqërinë Kroate të Artistëve të Bukur (HDLU), përpiluan një listë të 38 kroatëve (etnikisht kroatë ose të lidhur me Kroacinë)  që kontribuan më shumë në botë, duke ndikuar në historinë globale. Ata organizuan një ekspozitë të mbajtur në pavijonin e Meshtroviqit, të titulluar "Nga Kroacia në Botë" ( '''' ), duke përfshirë mbi një mijë artikuj të lidhur me tridhjetë e tetë personazhet. Dymbëdhjetë emrat e parë u zgjodhën në vitin 2019, por lista më pas u zgjerua në një total prej 38 deri në shkurt 2021.  

## Referime
Pamonha

**Pamonha** (lex. *pamonja* ) është një ushqim tradicional brazilian . Është një pastë e zier e bërë nga misri i ëmbël i rrahur në qumësht kokosi, i shërbyer zakonisht i mbështjellë me lëvozhgë misri.
Moretum

**Moretum** është një djathë prej barishtesh i përhapur që romakët e lashtë e hanin me bukë.  Një moretum tipik bëhej me barishte, djathë të freskët, kripë, vaj dhe uthull . Sipas dëshirës, mund të shtohen lloje të ndryshme arrash. Përbërësit janë grimcuar së bashku në një llaç, për të cilin ka marrë emrin gjella.

Një recetë mund të gjendet në poezinë me të njëjtin emër në *Shtojcën Vergiliana* .  *De re rustica*, libri XII i Columella përmban receta të tjera për moretum. Varianti me arrat e pishës konsiderohet si pararendës i pestos .
Çëllbër

parapamje|250x250px| *Çılbır* me rampa të skuqura me yndyrë rosë
**Çılbır** është një pjatë turke me vezë poshe me kos (shpesh me hudhër të përzier). 

Ka të dhëna se çëllbëri është ngrënë nga sulltanët osmanë qysh në shekullin e 15-të.  Tani është e zakonshme të shërbehet pjata e mbushur me gjalpë të shkrirë të mbushur me piper nga Aleppo,  për të cilin mund të zëvendësohet paprika.

Në disa vende të Ballkanit si Bosnja dhe Hercegovina, Mali i Zi dhe Serbia, fjala turke *çılbır* përkthehet si *čimbur* dhe i referohet një pjate me vezë të skuqura. Pothuajse identike është edhe pjata e vezëve të stilit Panagjurski në Bullgari .
Umeshu

djathtas|parapamje| Umeshu on the Rocks ( *Umeshu Rokku* )
[parapamje| [Yashima Gakutei]]
 është një liker japonez i bërë nga shtypja e kumbullave *ume* (kur janë ende të pabëra dhe jeshile) në  dhe sheqer. Ka një shije të ëmbël, shije të athët, dhe një përmbajtje alkooli 10–15%. Brende të njohura të *umeshu* përfshihnë Choya, Takara Shuzo dhe Matsuyuki. Varietetet janë të gatshme me fruta *ume* të plota të mbajtura në shishe, dhe disa njerëz bëjnë *umeshu* e tyre në shtëpi.

Restorantet japoneze shërbejnë shumë lloje të ndryshme të *umeshu* dhe gjithashtu bëjnë kokteje . **Umeshu on the Rocks** (shqiptohet *umeshu rokku* ), **Umeshu Sour** (shqiptohet *umeshu sawa* ), **Umeshu Tonic** (me ujë tonik ) dhe **Umeshu Soda** (me ujë të gazuar ) janë të njohura. Ndonjëherë përzihet me çaj jeshil (o-cha-wari) ose ujë të ngrohtë (o-yu-wari). *Umeshu* mund të shërbehet në temperatura të ndryshme; të ftohtë ose me akull, temperaturë dhome, apo edhe të nxehtë në dimër.
Kumbulla e thatë e mbuluar me çokollatë

[parapamje| Kumbulla të thata [Kuzhina ruse|ruse në çokollatë me një bajame në mes]]
[parapamje| Kumbulla në çokollatë nga [Wawel (kompani)|Wawel]]
**Kumbulla të thara të mbuluara me çokollatë**, të njohura gjithashtu si **kumbulla në çokollatë** ose **kumbulla të thara në çokollatë** ( ,   ), janë një lloj ëmbëlsire : një karamele me çokollatë me një kumbull të thatë të tërë si mbushje.

Një kumbulle ose kumbulle e mbuluar me çokollatë është një delikatesë tipike polake .   Së bashku me kajsitë e thata të përgatitura në mënyrë të ngjashme, kumbullat e thata të mbuluara me çokollatë janë një ëmbëltore tradicionale në Rusi dhe Ukrainë .
Supë toyga

**Toyga** (  ose  ) është një vakt kombëtar i kuzhinës turke . Është një supë me kos e gatuar me një shumëllojshmëri barishtesh ( menta dhe të tjera), grurë dhe (ndonjëherë) qiqra . 

## Shihni gjithashtu 
* Ash-e doogh, një pjatë e ngjashme iraniane
* Dovga, një pjatë e ngjashme azere
*
Zhoixo

Në kuzhinën tibetiane, **Zhoixo** është një pjatë e bërë me xhinseng të egër dhe kos.

## Referime
Dovga

**Dovga** (  ) është një supë azerbajxhanase e bërë nga kosi i thjeshtë dhe barishte.  Tradicionalisht, ajo shërbehet si një supë dasme dhe futet në mes të shtameve të mishit, me qëllim për të nxitur tretjen.   

Dovga është një supë që gatuhet me barishte të ndryshme. Ndërsa përbërësit e saj mund të ndryshojnë sezonalisht dhe rajonal, supa zakonisht përfshin koriandër, kopër, nenexhik dhe spinaq .   Shpesh shërbehet i ngrohtë në dimër ose i ftohtë në verë.
Pudingu Ozark

**Pudingu Ozark** është një kustardë me fruta të thata me arrorë që,  siç nënkupton edhe emri, duket se e ka origjinën në Misuri, duke u emëruar sipas rajonit të Ozarkut .  Është më i famshëm për të qenë ushqimi i preferuar i Presidentit Harry Truman,  një recetë nga gruaja e tij Bess Truman që u botua gjerësisht në vitet 1950 si kontribut i saj në Librin e Gatimit të Klubit të Kongresit . 

Pudingu Ozark përmban gjithmonë fruta dhe arra,  të cilat përbëjnë pjesën më të madhe të vëllimit të tij, ku kremi shërben vetëm si ngjitës midis copave të paketuara.
Sheqeri perlë

[parapamje| [Simite kanelle|Simite suedeze kanelle me sheqer të grimcuar]]
[parapamje| Tortë italiane e Pashkëve [Colomba di Pasqua me sheqer të ekstruduar]]
**Sheqeri i majave** (gjithashtu **sheqeri perlë** dhe **sheqeri i breshrit** ) është një produkt i sheqerit të bardhë të rafinuar. Sheqeri është shumë i trashë, i fortë, i bardhë i errët dhe nuk shkrihet në temperaturat që përdoren zakonisht për pjekje. Produkti zakonisht bëhet duke shtypur blloqet e sheqerit të bardhë, më pas duke u shoshitur për të marrë fragmente të një diametri të caktuar. Sheqeri mund të bëhet gjithashtu në një proces nxjerrjeje.

Njihet si *pärlsocker* (sheqer perla) në Suedi, dhe si *perlesukker* në Danimarkë dhe Norvegji . Në Finlandë, quhet *raesokeri* ("sheqer breshëri") ose rrallë *helmisokeri* (gjithashtu sheqer perla).

Në Francë, përdoret shpesh në *coukettes* .

Në Itali, mund të gjendet në Colomba Pasquale .
Colomba pasquale

***Colomba pasquale*** ose ***colomba di Pasqua*** ( lit. "*Pëllumbi i Pashkës*"  ) është një bukë tradicionale italiane e Pashkëve, homologu i Pashkëve i dy ëmbëlsirave të njohura italiane të Krishtlindjeve, panettone dhe *pandoro*.

Brumi për *colomba* bëhet në mënyrë të ngjashme me panetonen, me miell, vezë, sheqer, maja natyrale dhe gjalpë ; ndryshe nga panettone, zakonisht përmban lëkurë të ëmbëlsuar dhe pa rrush të thatë . Brumi më pas formohet në një formë pëllumbi ( *colomba* në italisht ) dhe në fund hidhet sipër me sheqer perlë dhe bajame përpara se të piqet. Disa prodhues prodhojnë versione të tjera, duke përfshirë një bukë popullore të mbushur me çokollatë.  *Kolomba* u komercializua nga bukëpjekësi dhe biznesmeni milanez Angelo Motta si një version i Pashkëve i panetones së Krishtlindjes.
Chouquette (pastë)

parapamje|Chouquettes
 
***Chouquettes*** ose ***petits choux*** janë copa të vogla pastiçerie franceze të përbëra nga sfera të vogla pastrie shu, të sheqerosura dhe të pjekura. Termi ishte i njohur në shekullin e 16-të dhe fillimisht u përdor për sferat e vogla të shijshme. Që nga fundi i shekullit të 17-të, *çoketat* kanë qenë të ëmbla.

## Historia 
Në *The Oxford Companion to Food*, Alan Davidson shkruan se termi është i vjetër: "Një thirrje në rrugë në shekullin e 16-të ishte '  ' [të gjitha të nxehta]."  

Davidson i përshkruan *çuketat* si ndër  më të njohura pariziane – “të hahen në çaj kur janë të ngrohta dhe të buta, gjysmë të thata në raste të tjera”.  Ëmbëlsira dasmash ndërtohen nganjëherë prej tyre, në mënyrën e një croquembouche, me krem pâtissière brenda.
Pastiçeria

[parapamje|250x250px| Ëmbëlsira të ekspozuara në një furrë buke ( '** ) në [Lille, Francë]]
[parapamje|250x250px| Pastri nga një furrë buke në [Montreali|Montreal, Quebec]]
Një **** ose **pastiçeri'* , është një lloj furre buke që specializohet në pasteri dhe ëmbëlsira . Në frëngjisht, fjala *pâtisserie* tregon gjithashtu një pasteri, si dhe prodhimin e pastë.

Ndërsa prodhimi dhe shitja e pastave shpesh mund të jetë vetëm një pjesë e aktivitetit të një furre buke,  në disa vende *pastiçeri* ose ekuivalentët e saj janë tituj të kontrolluar ligjërisht të cilët mund të përdoren vetëm nga furrat e bukës që punësojnë një "mjeshtër" të licencuar, pastiçieri " (  ;    ). Për shembull, në Francë dhe Belgjikë,  është një pastiçeri që ka përfunduar një proces të gjatë trajnimi, zakonisht një praktikë, dhe ka kaluar një provim me shkrim. 

## Në vende të tjera 
Në koreanisht dhe japonisht, termi  përdoret gjithashtu (   ).

Në Kroaci, termi  përdoret për të treguar një pastiçeri që bën ëmbëlsira dhe pasta të ëmbla. Fjala  përdoret për një furrë buke që pjek produkte të shijshme si bukë, si dhe rrotulla të kripura dhe të ëmbla.

Në Itali,  .

Në Spanjë, ** . Sinonimet: *dulcería*, *panadería*, *tortería* dhe *repostería'' .
Dasma

**Dasma** është një ceremoni ku dy njerëz bashkohen në martesë . Traditat dhe zakonet e dasmës ndryshojnë shumë midis kulturave, etnive, racave, feve, besimeve, vendeve dhe klasave shoqërore. Shumica e ceremonive të dasmës përfshijnë shkëmbimin e betimeve martesore nga një çift, paraqitjen e një dhurate (ofertë, unaza, sende simbolike, lule, para, veshje) dhe një shpallje publike të martesës nga një figurë autoriteti ose festues.

Shpesh vishen rroba të veçanta dasme dhe ceremonia ndonjëherë pasohet nga një pritje martese . Muzika, poezia, lutjet ose leximet nga tekstet fetare ose letërsia janë gjithashtu të përfshira zakonisht në ceremoni, si dhe zakonet supersticioze .
Fluminense FC

**Fluminense Football Club** () është një klub sportiv brazilian me qendër në lagjen e Laranjeiras, në Rio de Janeiro. Ai garon në Brasileirão, niveli i parë i futbolli brazilian dhe Campeonato Carioca, liga shtetërore e Rio de Janeiro Fjala "*fluminense*" është gjentilik që u jepet njerëzve të lindur në shtetin e Rio de Janeiro, në Brazil.

Fluminense janë kurorëzuar katër herë kampionë të ligës kombëtare, së fundmi në Brasileirão 2012; skuadra ka fituar gjithashtu Copa do Brasil në 2007. Në vitin 1949, Fluminense u bë i vetmi klub futbolli në botë që mori Kupën Olimpike, që i jepet çdo vit nga Komiteti Olimpik Ndërkombëtar një institucioni ose shoqate me një rekord meritash dhe integriteti në zhvillimin aktiv të Lëvizja Olimpike. Performancat e tij më të mira ndërkombëtare përfshijnë fitimin e 2023 Copa Libertadores, fitimin e 1952 Copa Rio dhe arritjen në FIFA World Cup 2023. Fanella tradicionale e Fluminense përbëhet nga një kombinim ikonik i tre ngjyrave: burgundy, e bardhë dhe jeshile, të vendosura në vija vertikale, që nga miratimi i saj në vitin 1904. Pantallona të shkurtra të bardha dhe çorape të bardha, një veshje e cila ka qenë në përdorim që nga viti 1920, plotësojnë kompletin Tricolor për shtëpinë.

Klubi ka disa rivalitete të gjata me klube të tjera, më së shumti me Flamengo (*Clássico Fla-Flu*), Botafogo (*Clássico*) dhe Vasco da Gama (*Clássico dos Gigantes*). Clássico Fla-Flu në veçanti konsiderohet gjerësisht si një nga derbet më të mëdha të futbollit në Brazil dhe Amerikën e Jugut, duke vendosur përfundimisht rekordin botëror për pjesëmarrjen më të lartë në një ndeshje midis klubeve të futbollit (mbi 200,000 spektatorë në stadiumin e Maracanã).

Klubi është vendlindja e Kombëtaresë Braziliane, i cili luajti ndeshjen e tij të parë në mes të festimeve të 12 vjetorit të klubit. Në terrenin e Fluminense-s, Estádio de Laranjeiras, “Canarinhos” zhvilluan ndeshjen e tyre të parë, shënuan golin e tyre të parë dhe ngritën trofeun e tyre të parë. Deri më sot, klubi ka kontribuar me lojtarët e pestë më së shumti në ekipin kombëtar midis të gjitha klubeve braziliane.

## Triumfe dhe Arritje 
* **Kampionë të Brazilit: 4**
** 1970, 1984, 2010, 2012
* **Kupa: 1**
** 2007
* **Série C: 4**
** 1989, 1994, 1997, 2008.

## Sezonet e kaluara (2011-…) 
## Referime
Nusja

parapamje|254x254px| Një nuse amerikane e shekullit të 19-të (majtas), me dhëndrin (djathtas).
**Nuse** është një grua që do të martohet ose që është e porsamartuar .

Bashkëshorti i ardhshëm i nuses është burrë dhe ai zakonisht quhet *dhëndër*. Në kulturën perëndimore, një nuse mund të shoqërohet nga një shërbëtore, shoqëruesi i nuses dhe një ose më shumë shoqëruese të nuses.

Në vendet joperëndimore, nuset shpesh veshin veshje kombëtare, me veshjet e bardha të nusërisë që janë të pazakonta në kulturat aziatike pasi simbolizojnë zinë dhe vdekjen. E kuqja, nga ana tjetër, përfaqëson gjallërinë dhe shëndetin dhe zakonisht vishet nga nuset në shumë kultura aziatike. Nuset gjithashtu mund të veshin veshje të shumta, siç shihet në disa tradita në Japoni, Indi dhe pjesë të botës arabe.

Bizhuteritë e nusërisë kanë rëndësi kulturore, të tilla si unazat e martesës në kulturat perëndimore, çura (rrathët e kuq dhe të bardhë) në kulturën e Punxhabit sikh dhe mangalsutra në kulturën hindu. Nuset shpesh veshin mbulesë dhe mbajnë buqeta, libra lutjesh ose shenja të tjera. Traditat e dasmave kanë evoluar me kalimin e kohës, duke përfshirë ngrënjen e ëmbëlsirave dhe kupa e nuses, të cilat të dyja kishin kuptime simbolike.
Dhëndri

parapamje|273x273px| Dhëndri (majtas) i veshur me uniformë ushtarake, me nusen e tij (djathtas) në 1942
Një **dhëndër** është një burrë që do të martohet ose që është i porsamartuar.

Bashkëshortja e dhëndrit quhet nuse. Një dhëndër zakonisht shoqërohet nga një shoqërues i dhëndrit dhe miku më i mirë .
Zhdukja me forcë

parapamje| Gratë e Shoqatës së Familjeve të Të Ndaluarve-Të Zhdukurve demonstrojnë para Pallatit La Moneda gjatë regjimit ushtarak të Pinoshetit.|300x300px
**Zhdukja me forcë** është rrëmbimi ose burgimi i fshehtë i një personi me mbështetjen ose miratimin e një shteti i ndjekur nga një refuzim për të njohur fatin ose vendndodhjen e personit me qëllimin për ta vendosur viktimën jashtë mbrojtjes së ligjit. Shpesh, zhdukja e detyruar nënkupton vrasje, ku një viktimë rrëmbehet, mund të burgoset në mënyrë të paligjshme, dhe shpesh torturohet gjatë marrjes në pyetje, në fund vritet dhe trupi flaket fshehurazi. Pala që ka kryer vrasjen ka një mohim të besueshëm pasi nuk ka prova për vdekjen e viktimës.

Zhdukja me forcë u njoh për herë të parë si një çështje e të drejtave të njeriut në vitet 1970 si pasojë e përdorimit të saj nga diktaturat ushtarake në Amerikën Latine gjatë luftërave të papastërta. Megjithatë, ajo ka ndodhur në të gjithë botën.

Sipas Statutit të Romës të Gjykatës Ndërkombëtare Penale, i cili hyri në fuqi më 1 korrik 2002, kur kryhet si pjesë e një sulmi të gjerë ose të vazhdueshëm të drejtuar ndaj çdo popullsie qytetare, zhdukja me forcë kualifikohet si një krim kundër njerëzimit, që nuk i nënshtrohet një parashkrimi, në të drejtën penale ndërkombëtare. Më 20 dhjetor 2006, Asambleja e Përgjithshme e Kombeve të Bashkuara miratoi Konventën Ndërkombëtare për mbrojtjen e të gjithë personave nga zhdukja me forcë.

## Shiko edhe 
* Rrëmbimi

## Referime
Asimilimi i detyruar

Populli sami ka qenë viktimë e taktikave të asimilimit të detyruar nga qeveritë e Norvegjisë, Suedisë, Finlandës dhe Rusisë gjatë shekullit të 19-të dhe gjysmës së parë të shekullit të 20-të. Sot, kultura dhe gjuhët e tyre nxiten, mbrohen ligjërisht dhe mësohen në shkolla.**Asimilimi i detyruar** është asimilimi i pavullnetshëm kulturor i grupeve të pakicave fetare ose etnike, gjatë të cilit ata detyrohen nga një qeveri të përvetësojnë gjuhën, identitetin kombëtar, normat, zakonet, traditat, vlerat, mendësinë, perceptimet, mënyrën e jetesës dhe shpesh fenë dhe ideologjinë e një komuniteti të vendosur dhe përgjithësisht më të madh që i përket një kulture dominuese.

Përdorimi i detyrueshëm i një gjuhe dominuese në legjislacion, arsim, letërsi dhe adhurim llogaritet gjithashtu si asimilim i detyruar. Ndryshe nga spastrimi etnik, popullsia vendase nuk shkatërrohet plotësisht dhe mund ose nuk mund të detyrohet të largohet nga një zonë e caktuar. Në vend të kësaj, asimilimi i popullsisë është bërë i detyrueshëm. Ky quhet edhe *asimilim i detyrueshëm* nga studiuesit që studiojnë gjenocidin.

Asimilimi i detyrueshëm ndonjëherë është bërë një politikë e kombeve të reja ose të kontestuara, shpesh gjatë ose pas një lufte. Disa shembuj janë asimilimi i detyruar gjerman dhe francez në provincat Alzasë dhe (të paktën një pjesë) Lorenë, dhe disa dekada pas pushtimit suedez të provincave daneze Skane, Blekinge dhe Halland, popullsia vendase iu nënshtrua asimilimit të detyruar, ose edhe asimilimi i detyruar i teoçeuve etnikë në Bangkok nga qeveria siameze gjatë Luftës së Parë Botërore deri në kryengritjen e vitit 1973.

## Shiko edhe 
* Asimilimi kulturor

## Referime
Puna e detyruar

parapamje| Kleri në punë të detyruar, nga Ivan Vladimirov (Rusia Sovjetike 1919).|270x270px
**Puna e detyruar** ose **puna e palirë**, është çdo marrëdhënie pune, veçanërisht në historinë bashkëkohore ose të hershme bashkëkohore, në të cilën njerëzit punësohen kundër vullnetit të tyre me kërcënimin e varfërisë, ndalimit ose dhunës, duke përfshirë vdekjen ose trajta të tjera të vështirësive ekstreme për veten e tyre ose anëtarët e familjeve të tyre.

Puna jo e lirë përfshin të gjitha format e skllavërisë, punën penale dhe institucionet përkatëse si: skllavëria e borxhit, skllavëria dhe kampet e punës.

## Përkufizimi 
Shumë forma të punës së lirë mbulohen gjithashtu nga termi **punë e detyruar**, e cila përkufizohet nga Organizata Ndërkombëtare e Punës (ILO) si e gjithë puna ose shërbimi i pavullnetshëm i kryer nën kërcënimin e një dënimi.

## Shiko edhe 
* Skllavëria

## Referime
Shpejtësia supersonike

[parapamje| Një [Boeing F/A-18E/F Super Hornet|F/A-18F Super Hornet i Marinës së Shteteve të Bashkuara në fluturim transonik]]
[parapamje| F/A-18 i Marinës Amerikane po i afrohet pengesës së zërit. Reja e bardhë formohet si rezultat i ventilatorëve të zgjerimit supersonik që ulin temperaturën e ajrit nën [Pika e vesës|pikën e vesës.]]
**Shpejtësia supersonike** është shpejtësia e një objekti që tejkalon shpejtësinë e zërit (Mak 1). Për objektet që udhëtojnë në ajër të thatë me një temperaturë prej 20 °C në nivelin e detit, kjo shpejtësi është afërsisht 343.2 metra për sekondë (1 236 km/h) . Shpejtësitë më të mëdha se pesë herë shpejtësia e zërit (Mak 5) shpesh quhen hipersonike. Fluturimet gjatë të cilave vetëm disa pjesë të ajrit që rrethojnë një objekt, të tilla si skajet e teheve të rotorit, arrijnë shpejtësi supersonike quhen transonike. Kjo ndodh zakonisht diku midis Mak 0.8 dhe Mak 1.2.

Tingujt janë dridhje udhëtuese në formën e valëve të presionit në një mjedis elastik. Objektet lëvizin me shpejtësi supersonike kur objektet lëvizin më shpejt se shpejtësia me të cilën zëri përhapet nëpër mjedis. Te gazet, zëri udhëton gjatësisht me shpejtësi të ndryshme, kryesisht në varësi të masës molekulare dhe temperaturës së gazit, dhe presioni ka pak efekt. Meqenëse temperatura dhe përbërja e ajrit ndryshojnë ndjeshëm me lartësinë, shpejtësia e zërit dhe numrat Mak për një objekt që lëviz vazhdimisht mund të ndryshojnë. Në ujë në temperaturën e dhomës, shpejtësia supersonike nënkupton çdo shpejtësi më të madhe se 1440 m/s. Në trupat e ngurtë, valët e zërit mund të polarizohen gjatësisht ose tërthorisht dhe të kenë shpejtësi më të larta.

Thyerja supersonike është formimi i çarjes më i shpejtë se shpejtësia e zërit në një material të brishtë.

## Shiko edhe 
* Shpejtësia e tingullit
* Shpejtësia hipersonike

## Referime
Todhri (blloku Unicode)

**Todhri** është një bllok Unicode që përmban shkronja për alfabetin e Todhrit, një shpikje e shekullit të 18-të për të shkruar gjuhën shqipe nga Theodhor Haxhifilipi.

## Historia 
Dokumentet e mëposhtme të lidhura me Unicode regjistrojnë qëllimin dhe procesin e përcaktimit të shkronjave të veçanta në bllokun Todhri:

## Referimet
Harta (matematikë)

parapamje| Një hartë është një funksion, si në lidhjen e cilësdo prej katër formave me ngjyra në X me ngjyrën e saj në Y
Në matematikë, një **hartë** ose **hartëzimi** është një funksion në kuptimin e tij të përgjithshëm.  Këto terma mund të kenë origjinën nga procesi i krijimit të një harte gjeografike : *hartëzimi i* sipërfaqes së Tokës në një fletë letre. 

Termi *hartë* mund të përdoret për të dalluar disa lloje të veçanta funksionesh, siç janë homomorfizmat . Për shembull, një hartë lineare është një homomorfizëm i hapësirave vektoriale, ndërsa termi funksion linear mund të ketë këtë kuptim ose mund të nënkuptojë një polinom linear .   Në teorinë e kategorive, një hartë mund t'i referohet një morfizmi .    ndonjëherë me një veti specifike me rëndësi të veçantë për atë degë. Për shembull, një "hartë" është një " funksion i vazhdueshëm " në topologji, një " transformim linear " në algjebër lineare, etj.

Hartave të llojeve të caktuara u janë dhënë emra të veçantë. Këto përfshijnë homomorfizmat në algjebër, izometritë në gjeometri, operatorët në analizë dhe paraqitjet në teorinë e grupeve .
Funksioni i Aklit

Në optimizimin matematikor, **funksioni i Aklit** është një funksion jo konveks i përdorur si një problem testi i performancës për algoritmet e optimizimit . Ai u propozua nga David Ackley në disertacionin e doktoraturës në vitin 1987.  Funksioni përdoret zakonisht si një funksion minimizimi me vlerë minimale globale 0 në 0,.. , 0 në formën për shkak të Thomas Bäck. Ndërsa Ackley e jep funksionin si shembull të "hapësirës me teksturë të imët gjerësisht unimodale", teza e tij në fakt nuk e përdor funksionin si test.

Në një domen 2-dimensional ai përcaktohet nga:

\begin{align}
f(x,y) = -20&{}\exp\left[-0.2\sqrt{0.5(x^2+y^2)}\,\right] \\
& {} -\exp\left[0.5\left(\cos 2\pi x + \cos 2\pi y \right)\right] + e + 20
\end{align}

: 

Pika e tij optimale globale është

: f(0,0) = 0.
Transformimi (funksion)

[parapamje| Një përbërje prej katër hartëzimesh të koduara nënbsp;SVG , të cilat **transformojnë** një [Modeli|model të përsëritur drejtkëndor në një model rombik . Katër transformimet janë lineare .]]
Në matematikë, një **transformim** ose **vetë-hartëzim**  është një funksion *f*, zakonisht me ndonjë bazë gjeometrike, që hartëzon një bashkësi *X* në vetvete, p.sh.     Shembujt përfshijnë transformime lineare të hapësirave vektoriale dhe transformime gjeometrike, të cilat përfshijnë transformime projektive, transformime afine dhe transformime afine specifike, të tilla si rrotullime, reflektime dhe përkthime .  

Ndërsa është e zakonshme të përdoret termi **transformim** për çdo funksion të një grupi në vetvete (veçanërisht në terma si " gjysmë grup transformimi " dhe të ngjashme), ekziston një formë alternative e konventës terminologjike në të cilën termi "transformim" rezervohet vetëm për bijeksione. Kur një nocion kaq i ngushtë i transformimit përgjithësohet në funksione të pjesshme, atëherë një **transformim i pjesshëm** është një funksion *f* : *A* → *B*, ku të dyja *A* dhe *B* janë nënbashkësi të një bashkësie *X.*
Specat me gjizë

**Speca me gjizë** është një pjatë e traditës së kuzhinës shqiptare, e njohur për shijen e saj të pasur dhe të ekuilibruar, ku specat e mbushur me gjizë përfaqësojnë një kombinim perfekt të përbërësve të freskët dhe të shijshëm. Kjo recetë ka qenë pjesë e tryezave shqiptare për breza të tërë, duke sjellë ngrohtësi dhe aroma të mrekullueshme në çdo vakt familjar.

Përbërësit:

* 500 gr speca të kuq
* 1 domate me tul
* 500 gr gjizë
* 2 kokrra vezë
* 1 filxhan kafeje qumësht
* 4-5 lugë supe vaj ulliri
* 2-3 thelpinj hudhër
* Pak rigon dhe majdanoz
* Pak arrë moskat
* Kripë, piper i zi
* Vaj për skuqje

Përgatitja:

Përgatitja e specave:

Fillimisht, zgjidhen speca të kuq të gjatë, të rrumbullakët ose speca me tul (mund të përdoren edhe speca të verdhë ose jeshilë). Specat pastrohen nga bishti dhe farat për t'u bërë gati për mbushje.
Pastruar dhe përgatitur, specat skuqen në tigan me vaj derisa të marrin një ngjyrë të artë dhe të zbuten paksa.

Përgatitja e mbushjes:

Ndërkohë që specat skuqen, në një tigan tjetër hedhim pak vaj ulliri dhe kaurdisim hudhrën e grirë imët, sa të aromatizohet vaji.
Më pas shtohet gjiza, e cila kaurdiset lehtë. Pasi gjiza fillon të zbutet dhe të integrohet me hudhrën, shtojmë qumështin, domaten e grirë në kubikë të vegjël, piperin e zi, rigonin, arrën moskat dhe majdanozin. Në fund, shtohen vezët dhe gjithçka përzihet mirë, duke kontrolluar kripën për shije.

Mbushja e specave:

Pasi masa e gjizës është gati, tiganin e largojmë nga zjarri dhe fillojmë mbushjen e specave të skuqur. Specat mbushen me kujdes dhe vendosen në pjata për t’u servirur.

Alternativë përgatitjeje:

Një mënyrë tjetër për përgatitjen e kësaj recete është pjekja në furrë. Në këtë rast, specat mbushen me përzierjen e gjizës pa u skuqur më parë. Pas mbushjes, specat vendosen në një tavë dhe piqen në furrë të ngrohur më parë në 180°C për rreth 30 minuta. Kjo metodë ofron një teksturë më të butë dhe një shije të pasur që përthithet më mirë nga specat gjatë pjekjes.

Këshilla shtesë:

Mund të përdoren edhe speca të tjerë si të verdhët apo të gjelbër, varësisht preferencës.
Nëse dëshironi një shije më të fortë, gjiza mund të zëvendësohet me një lloj djathi më të kripur ose të kombinohet me erëza të tjera si menta e thatë.

Speca me gjizë përfaqësojnë jo vetëm një pjatë të shijshme, por edhe një traditë të rrënjosur thellë në kulturën kulinare shqiptare, që bashkon përbërës të thjeshtë dhe të përballueshëm në një pjatë plot shije dhe vlera ushqimore. Kjo recetë është e përshtatshme si pjatë e parë apo pjatë kryesore dhe përgatitet shpesh gjatë muajve të verës kur specat janë në stinën e tyre më të mirë.

## Referime
Teoria e bashkuar e fushës

Në fizikë, një **teori e bashkuar e fushës** (**UFT**) është një lloj teorie e fushës që lejon që gjithçka që zakonisht mendohet si forca themelore dhe grimca elementare të shkruhen në termat e një çifti fushash fizike dhe virtuale. Sipas zbulimeve moderne në fizikë, forcat nuk transmetohen drejtpërdrejt ndërmjet objekteve që ndërveprojnë, por përkundrazi përshkruhen dhe interpretohen nga entitete ndërmjetëse të quajtura fusha.

Sidoqoftë, një dual i fushave kombinohet në një fushë të vetme fizike. Për më shumë se një shekull, teoria e unifikuar e fushës ka mbetur një linjë e hapur kërkimi. Termi u krijua nga Albert Ajnshtajni, i cili u përpoq të unifikonte teorinë e tij të përgjithshme të relativitetit me elektromagnetizmin. "Teoria e gjithçkaje" dhe Teoria e Madhe e Unifikuar janë të lidhura ngushtë me teorinë e fushës së unifikuar, por ndryshojnë duke mos kërkuar që baza e natyrës të jetë fusha, dhe shpesh duke u përpjekur të shpjegojnë konstantet fizike të natyrës. Përpjekjet e mëparshme të bazuara në fizikën klasike janë përshkruar në artikullin mbi teoritë klasike të fushës së unifikuar.

Qëllimi i një teorie të unifikuar të fushës ka çuar në një përparim të madh për fizikën teorike të ardhshme dhe progresi vazhdon.
djathtas|parapamje|360x360px| Modeli standard i grimcave elementare + Gravitoni hipotetik

## Shiko edhe 
* Teoria përfundimtare

## Referime
Ahnenerbe

'''''' (trashëgimia stërgjyshore) ishte një  organizatë pseudoshkencore e (SS) e cila ishte aktive në Gjermaninë naziste midis 1935 dhe 1945. Ajo u krijua nga  Hajnrih Himler në korrik 1935 si një shtojcë SS kushtuar detyrës së promovimit të doktrinave racore të përkrahura nga Adolf Hitleri dhe Partia Naziste.  përbëhej nga studiues dhe shkencëtarë nga një gamë e gjerë disiplinash akademike dhe nxiti idenë se gjermanët rridhnin nga një racë ariane e cila ishte racialisht superiore ndaj grupeve të tjera racore.

Hitleri u bë kancelar i Gjermanisë në vitin 1933 dhe e transformoi vendin në një shtet njëpartiak të qeverisur si një diktaturë nën kontrollin e Partisë Naziste. Ai mbështeti idenë se populli gjerman e kishte prejardhjen nga raca ariane, e cila, sipas Hitlerit, ndryshe nga kuptimet e vendosura akademike, kishte shpikur zhvillimet më të mëdha në historinë njerëzore, si bujqësia, arti dhe shkrimi. Shumica e komunitetit të studiuesve të botës nuk e pranuan këtë, dhe nazistët themeluan Ahnenerbe në mënyrë që të siguronin prova për teoritë racore naziste dhe për t'i promovuar këto ide te publiku gjerman. Studiuesit e Ahnenerbe interpretuan provat për t'iu përshtatur bindjeve të Hitlerit, dhe disa prova të sajuara me vetëdije për ta bërë këtë. Organizata dërgoi ekspedita në pjesë të tjera të botës, me qëllim të gjetjes së dëshmive të zgjerimit historik arian.

Qeveria e Gjermanisë naziste përdori kërkimet e organizatës për të justifikuar shumë nga politikat e tyre, përfshirë Holokaustin. Propaganda naziste citoi gjithashtu pretendimet e    se provat arkeologjike treguan se raca ariane kishte banuar historikisht në Evropën Lindore për të justifikuar zgjerimin gjerman në rajon. Në vitin 1937,  u bë një degë zyrtare e SS dhe u riemërua "Komuniteti i kërkimit dhe mësimdhënies në trashëgiminë stërgjyshore" (). Shumë nga hetimet e tyre u vendosën në pritje pas shpërthimit të Luftës së Dytë Botërore në 1939, megjithëse ata vazhduan të kryenin kërkime të reja në zonat nën pushtimin gjerman pas fillimit të Operacionit Barbarosa në 1941.

Kah fundi i Luftës së Dytë Botërore në Evropë, anëtarët e  shkatërruan shumë nga dokumentet e organizatës për të shmangur inkriminimin në gjyqet e ardhshme të krimeve të luftës. Anëtarë të shumtë i shpëtuan politikave të denazifikimit të Aleatëve dhe mbetën aktivë në themelimin arkeologjik të Gjermanisë Perëndimore në epokën e pasluftës. Kjo mbyti kërkimin shkencor në , e cila u intensifikua vetëm pas ribashkimit gjerman në 1990. Idetë e promovuara nga  kanë mbajtur një apel për disa qarqe neo-naziste dhe të ekstremit të djathtë dhe kanë ndikuar gjithashtu te pseudoarkeologët e mëvonshëm.
Deutsches Jungvolk

***Deutsches Jungvolk** in der Hitlerjugend* (**DJ**, gjithashtu **DJV**; jermanisht për "të rinjtë gjermanë në rininë hitleriane" ose "të rinjtë gjermanë") ishte seksion i veçantë për djemtë e moshës 10 deri në 13 vjeç i organizatës së Rinisë Hitleriane në Gjermaninë naziste. Përmes një programi aktivitetesh në natyrë, parada dhe sporte, ajo synonte të indoktrinonte anëtarët e saj të rinj në parimet e ideologjisë naziste. Anëtarësimi u bë plotësisht i detyrueshëm për djemtë e kualifikuar në 1939. Nga fundi i Luftës së Dytë Botërore, disa ishin bërë ushtarë fëmijë. Pas përfundimit të luftës në 1945, si *Deutsches Jungvolk* ashtu edhe organizata e saj mëmë, Rinia Hitleriane, pushuan së ekzistuari.
[parapamje|250x250px| Deutsches Jungvolk trumpetojnë në një tubim nazist në qytetin [Worms në 1933. Pankartat e tyre ilustrojnë shenjat e runës së Deutsches Jungvolk.]]
Rinia hitleriane

**Rinia hitleriane** (, shpesh e shkurtuar si **HJ**) ishte organizata rinore e Partisë Naziste në Gjermani. Origjina e saj daton në vitin 1922 dhe mori emrin  ("Rinia Hitleriane, Lidhja e Rinisë Punëtore Gjermane") në korrik 1926. Nga viti 1936 deri në vitin 1945, ishte organizata e vetme zyrtare rinore e djemve në Gjermani dhe ishte pjesërisht një organizatë paraushtarake. Ajo përbëhej nga Rinia hitleriane e duhur për të rinjtë meshkuj të moshës 14 deri në 18 vjeç dhe të rinjtë gjermanë në rininë hitleriane ( ose "DJ", gjithashtu "DJV") për djemtë më të vegjël të moshës 10 deri në 14 vjeç.

Me dorëzimin e Gjermanisë naziste në vitin 1945, organizata *de fakto* pushoi së ekzistuari. Më 10 tetor 1945, Rinia hitleriane dhe njësitë e saj vartëse u shpallën të jashtëligjshme nga Këshilli i Kontrollit Aleat së bashku me organizata të tjera të Partisë Naziste. Sipas nenit 86 të Kodit Penal të Republikës Federale të Gjermanisë, Rinia hitleriane është një "organizatë antikushtetuese" dhe shpërndarja ose përdorimi publik i simboleve të saj, me përjashtim të qëllimeve edukative ose kërkimore, është i paligjshëm.
[majtas|parapamje| Anëtarët e Rinisë hitleriane bëjnë përshëndetjen naziste në një tubim në Lustgarten në [Berlini|Berlin, 1933.]]
Lidhja e Vajzave Gjermane

**Lidhja e vajzave gjermane** ose **banda e vajzave gjermane** ( , shkurtuar si **BDM**) ishte krahu i vajzave i lëvizjes rinore të Partisë Naziste, Rinia hitleriane. Ishte e vetmja organizatë rinore e ligjshme femra në Gjermaninë naziste.

Fillimisht, Lidhja përbëhej nga dy seksione: *Jungmädelbund* ("Lidhja e Vajzave të Reja") për vajzat e moshës 10 deri në 14 vjeç dhe Lidhja fiks për vajzat nga 14 deri në 18 vjeç. Në vitin 1938, u prezantua një seksion i tretë,  ("Shoqëria e Besimit dhe Bukurisë"), e cila ishte vullnetare dhe e hapur për vajzat midis moshës 17 dhe 21 vjeç.

Për shkak të anëtarësimit të detyrueshëm të të gjitha vajzave të reja, përveç atyre të përjashtuara për arsye racore, Lidhja u bë organizata më e madhe e femrave të reja në atë kohë me mbi 4.5 milionë anëtarë.

Me dorëzimin e Gjermanisë naziste në vitin 1945, organizata *de fakto* pushoi së ekzistuari. Më 10 tetor 1945, ajo u shpall e jashtëligjshme nga Këshilli i Kontrollit Aleat së bashku me organizata të tjera të Partisë Naziste. Sipas nenit 86 të Kodit Penal Gjerman, Rinia hitleriane është një "organizatë antikushtetuese" dhe shpërndarja ose përdorimi publik i simboleve të saj, përveç për qëllime edukative ose kërkimore, nuk lejohet.
djathtas|parapamje| Anëtare të BDM-së, 1935
Lidhja Nacionalsocialiste Gjermane e Mjekëve

**Lidhja Nacionalsocialiste Gjermane e Mjekëve** (*Nationalsozialistischer Deutscher Ärztebund*, shkurtuar si NSDÄB ose NSD-Ärztebund) ishte një ndarje e Partisë Naziste me misionin e integrimit të profesionit të mjekësisë gjermane në kuadrin e botëkuptimit nazist. Organizata e kishte selinë në Mynih. Lidhja u organizua (si me departamentet e tjera të Partisë Naziste) rreptësisht në përputhje me *Führerprinzip* ("parimi i liderit") si dhe parimi i *Machtdistanz* ("distanca e pushtetit"). Lidhja drejtohej nga **Udhëheqësi Shëndetësor i Rajhut** (*Reichsärzteführer*).

## Historia 
Lidhja Nacionalsocialiste Gjermane e Mjekëve u themelua nga Partia Naziste më 3 gusht 1929 me iniciativën e mjekut dhe botuesit . Ai ishte edhe kryetari i parë, me mandatin e tij që zgjati tre vjet. Vetimazhi i NSDÄB-së nuk ishte ai i një organi përfaqësues, por i një organizate luftarake. Si e tillë, Lidhja zhvilloi themelet thelbësore "shkencore" të politikës shëndetësore naziste, të cilat kulmuan në konceptin e higjienës racore të asgjësimit të "jetës së padenjë për jetën".
Lidhja Nacionalsocialiste e Rajhut për Ushtrimet Trupore

**Lidhja Nacionalsocialiste e Rajhut për Ushtrimet Trupore** (, shkurtuar **NSRL**) ishte organizata ombrellë për sportet dhe edukimin fizik në Gjermaninë naziste. NSRL njihej si Lidhja Gjermane e Rajhut për Ushtrimet Trupore (, shkurtuar DRL) deri në vitin 1938. Organizata u zgjerua në Austri pas aneksimit të atij vendi nga Gjermania naziste.

NSRL u drejtua nga *Reichssportführer*, i cili pas vitit 1934 kryesoi njëkohësisht Komitetin Olimpik Kombëtar Gjerman. Udhëheqësit e NSRL ishin Hans von Çamer und Osten (1933–1943), Arno Brajtmejer (1943–1944) dhe Karl Riter von Halt (1944–1945).