Ujëndarësi evropian

parapamje|Ujëdarësit kryesorë evropianë (vijat e kuqe) që ndajnë pellgjet ujëmbledhëse (rajonet e gjelbra).
**Ujëndarësi evropian** është ndarësi i pellgjeve kulluese ("ujëmbledhësi") i cili ndan pellgjet e lumenjve që derdhen në Oqeanin Atlantik, Detin e Veriut dhe Detin Baltik nga ato që ushqejnë Detin Mesdhe, Detin Adriatik dhe Detin e Zi . Ai shtrihet nga maja e Gadishullit Iberik në Gjibraltar në jugperëndim deri në pellgun endorheik të Detit Kaspik në Rusi në verilindje.

## Rrjedha 
### Atlantik—Mesdhe 
[majtas|parapamje|Atlantiku—shënuesi i pellgut ujëmbledhës Mesdhetar midis [Belfort|Belfortit dhe Mulhouse në autostradën A36]]
Ujëmbledhësi shkon në veri përmes Spanjës në Gadishullin Iberik drejt Gjirit të Biskajës përgjatë pellgjeve të Guadalquivir,  Guadiana, Tagus dhe Douro në perëndim deri në burimet e Ebro në Cantabria .     Pastaj ndjek kreshtën kryesore të Pirenejve në lindje deri në Andorra, ku kthehet përsëri në veri përmes Francës përgjatë zonave të ujëmbledhësit të Garonne (me majën e Kanalit të Midi në Seuil de Naurouze ), Loire dhe Sena në perëndim dhe atë të Ronës në lindje, të shënuara nga vargmali Cévennes midis burimeve të degëve Allier dhe Ardèche . Ujëmbledhësi evropian takohet me Ndarjen Kontinentale Atlantik-Deti i Veriut në pikën e trefishtë midis Atlantikut, Detit të Veriut dhe Detit Mesdhe në malin Piémont në Francën Verilindore. 

Në hendekun Belfort në jug të maleve Vosges, ajo ndan pellgun e Ronës në jugperëndim nga kullimi i lumenjve Mezë dhe Rajn në verilindje, kthehet në jug drejt maleve zvicerane Jura dhe kalon midis liqenit të Gjenevës dhe liqenit Neuchâtel . Ajo arrin në Alpet e Bernës ku kalon Jungfrau dhe Finsteraarhorn, në 4,274 m pikën më të lartë të pellgut ujëmbledhës, përpara se të bjerë në Grimsel Grykën, duke u ngritur në Dammastock përpara se të kalojë Furka Grykën dhe të bashkohet me ndarjen alpine pranë Witenwasserenstock, pellgut të trefishtë ujëmbledhës të lumenjve Ronë, Rajn dhe Po . Në lindje të kësaj pjese, ajo kalon Grykën Gotthard dhe shkon përgjatë Alpeve Adula derisa të arrijë pikën e trefishtë të pellgjeve të Ranës, Po dhe Danubit në "çatinë e Evropës" pranë Piz Lunghin në perëndim të Grykës Maloja . 

### Atlantiku—Deti i Zi 
parapamje|Klepáč – një nga gjashtë vendet në Evropë ku takohen tre ujëmbledhës
majtas|parapamje|Shenja e pellgut ujëmbledhës të lumit Rajn-Danub pranë Weitnau, Gjermani
parapamje|300x300px|Shenja e pellgut ujëmbledhës evropian ( Oblasti i Lvivit, 2009)
Ndarja vazhdon në veri përgjatë Alpeve Albula deri në Qafën Julier, Qafën Albula dhe Qafën Flüela në jug të Davosit, midis zonës së pellgut të Rajnit, i cili derdhet në Detin e Veriut nëpërmjet Holandës, dhe Danubit, i cili rrjedh në lindje duke u derdhur në Detin e Zi . Ai hyn në Austri në Piz Buin në Alpet Silvretta, duke rrjedhur përgjatë masivit Arlberg dhe duke formuar kufirin midis shteteve të Tirolit dhe Vorarlbergut . Ai arrin në Bavari, Gjermani, nëpërmjet kreshtës së Alpeve Allgäu dhe largohet nga Alpet e Larta në vargmalin Adelegg pranë Kemptenit .   Ai kthehet përsëri në verilindje përgjatë Malësive Javořice deri në Malet Králický Sněžník të Sudetëve Lindore në kufirin me Poloninë, ku pika e trefishtë e Orlice, Elba ( Deti i Veriut ); Morava, Danubi ( Deti i Zi ); dhe Neisse Lindore, Oder ( Deti Baltik ) ndodhet në majën e Klepáč (Trójmorski Wierch). Në këtë pikë, Pellgu Ujëmbledhës Evropian lidhet me Ndarjen Kontinentale Deti i Veriut-Deti Baltik . 

Ujëmbledhësi vazhdon në drejtim lindor përgjatë Maleve Jeseníky deri në Portën Moraviane dhe ngjitet lart në Beskidë, me pellgjet e Oderit dhe Vistulës në veri, duke arritur në pikën e trefishtë të Polonisë me Sllovakinë dhe Ukrainën në Malet Bieszczady .  Pastaj, ujëmbledhësi shkon në verilindje pranë kufirit Poloni-Ukrainë, kalon nëpër qytetin e Lvivit dhe, nëpërmjet Volynit, hyn në Bjellorusi . Pastaj shkon në drejtim lindje-verilindje përgjatë Kreshtës Bjelloruse dhe vazhdon në Oblastin Smolensk të Rusisë, duke përfunduar në pikën e trefishtë me pellgun e kullimit Kaspik në Distriktin Sychyovsky, pranë pikës së mesit midis qyteteve perëndimore ruse të Smolenskut dhe Tverit . 
## Karakteristikat 
Pellgu ujëmbledhës zakonisht nuk është gjithmonë një ndarje e përcaktuar qartë.

Për shembull, tektonika në zonën që tani është Fusha e Sipërme e Rinit krijoi lumin Rini. Gradienti më i mprehtë i lartësisë së Rinit në rrugën e tij shumë më të shkurtër drejt Detit të Veriut shkakton erozion shumë më të fortë nga ana e përparme sesa ai i lumit Danub shumë më të vjetër (shih gjeologjinë e sipërme të lumit Danub ). Prandaj, Rini dhe degët e tij depërtojnë më thellë në zonat frenetike të Karstit Swabian dhe madje kapin Danubin e sipërm dhe degët e tij sipërfaqësore.  Pritet që rrjedha e sipërme e Danubit një ditë do të zhduket plotësisht në favor të Rinit (" kapja e përroit ").

## Shih edhe 
* Suka e Dërmanit
* Nyja hidrografike
* Ndarja kontinentale

## Referime