open-index/open-wikipedia-markdown huggingface dataset:
Aşk Bu Mu?

**Aşk Bu Mu?** (Shqip: *Është kjo dashuria?*) është një film komedi romantik turke e vitit 2018 me regji të Ömer Uğur.

## Përmbledhja
Umut ka qenë një hajdut që kur ishte fëmijë. Ai vazhdimisht kërkon një shans të mahnitshëm dhe gjithashtu dëshiron të gjejë familjen e tij. As ai nuk mund të gjejë.

Gylym është një vajzë e re e vogël që nuk ka probleme gjatë gjithë jetës së saj, e cila ka përfunduar mësimet sipas orarit dhe është vetëm një fazë larg nga fantazitë e saj. Sidoqoftë, para se të bëjë atë hap drejt fantazive të saj, ajo varet dhe bie. Kuptohet se Gylym ka dështim të mëlçisë. Ajo do të vdes nëse nuk ka transplant të mëlçisë.

Fati i Umutit dhe Gylumit bashkohen në këtë pikë. Umut gjeti rastin që kishte pritur për pjesën tjetër të jetës së tij. Por kjo mundësi e tërheq Umutin në situata shumë të vështira dhe e gjen veten në një pozicion që rrezikon jetën e të gjithë të dashurve. Që të dalë nga kjo vorbull, Umuti duhet të marrë vendime shumë serioze.

## Luajtën
* Kubilay Aka - Umut
* Afra Saraçoğlu - Gylym
* Salih Kalyon - Keshansiz
* Şerif Erol - Riza
* Tanju Tuncer - Nevsin
* Sadi Celil Cengiz - Shegi
* Evrim Doğan - Didem
* Cemil Şahin - Samet
* Uğurtan Sayıner - Susam
* Arda Kalaycı - Galip
Susanne Stelzenbach

**Susanne Stelzenbach** (e lindur më 1 janar, 1947) është një pianiste dhe kompozitore nga Gjermania.

## Jeta
Susanne Stelzenbach lindi në vitin 1947, në Mohlsdorf.
## Referime 
## Weblinks 
*
*
*
*
János Nemeskéri

**János Nemeskéri** ( Budapest, 9 Prill 1914 - Budapest, 5 shtator 1989 ) ishte një antropolog dhe kandidat hungarez i shkencave biologjike (1952).

## Biografia 
János Nemeskéri lindi në 9 Prill 1914 në Budapest. Ai u diplomua nga Universiteti Pázmány Péter në vitin 1939 me një studim të titulluar *"Të dhënat për antropologjinë e hajdukëve."* Midis viteve 1937 dhe 1945 Nemeskeri ishte një punonjës i Muzeut Etnografik Kombëtar Hungarez, pastaj u bë kujdestar i koleksionit antropologjik në Muzeun Arkeologjik Historik Kombëtar. Në vitin 1945 ai organizoi Bibliotekën Antropologjike të Muzeut të Historisë Natyrore, kryesues i së cilës ishte deri në vitin 1965. Nga viti 1965 ai punoi si këshilltar shkencor në Institutin e Kërkimit të Popullsisë të Zyrës Qendrore të Statistikave. Ai u tërhoq nga këtu në vitin 1983.

## Veprat 
* *Ivád község – Ivády család* (1944)
* *Honfoglaláskori magyarság – Árpádkori magyarság* (1947)
* *Ivád község népességének embertani vizsgálata* (1953)
* *A csontvázleletek életkorának meghatározási módszereiről és azok alkalmazhatóságáról* (1958)
* *History of human life span and mortality* (1970) 
* *A székesfehérvári királysírokról. Pro memoria az 1936-1937. évi ásatásról* (1983)
* *Principles of paleodemography* (1986)

## Shih edhe 
* Antropologjia
János Szilágyi

**János Szilágyi** ( Debrecen, 17 tetor 1907 ). - Budapest, 1988 . 21 prill ) ishte arkeolog, historian hungarez, kandidat i shkencave historike në fushën e arkeologjisë (1953).
## Publikime 
* *A pannoniai bélyeges téglák* (Budapest, 1933)
* *Aquincum és északkelet Pannonia katonai megszállása* (Budapest, 1938)
* *Aquincum*. (Budapest, 1939) 
* *Pannoniai római segédcsapattestek bélyeges téglái és táborhelyei* (Budapest, 1942)
* *Az Aquincumi Múzeum Kutatásai és Gyarapodása* (1943)
* *A daciai erődrendszer helyőrségei és a katonai téglabélyegek* (Budapest, 1946)
* *Aquincum (Budapest,* 1956)
* *Magyarország tűzoltó vonatkozású emlékei a római korból* (Budapest, 1960)
* *A tűzrendészet fejlődése az őskortól a modern időkig* (Budapest, 1960)
**Beiträge zur Statistik der Sterblichkeit in der illyrischen Provinzgruppe und in Norditalien (Gallia Padana)*. In: *Acta Archaeologica Academiae Scientiarum Hungaricae* 14, 1962, fq.&nbsp;297–396.
* *Honismeret és régészet* (Budapest, 1973)

## Shih edhe 
* Historia
* Arkeologjia
Ioan I. Russu

**Ioan Iosif Russu** (4 dhjetor 1911, Săliște, Qarku Turda-Arieș - 9 shtator 1985, Cluj-Napoca ) ishte një historian, profesor universitar, arkeolog rumun dhe anëtar i Institutit të Historisë në Kluzh (Cluj).

## Vepra 
* *Macedonia. Osservazioni sulla lingua e l’etnografia degle antichi Macedoni*. In: *Ephemeris Dacoromana*. V;ll. 8 (1938)
* *Religia geto-dacilor. Zei, credințe, practici religioase*. Cluj (1949)
* *Limba traco-dacilor*. Bukarest 1959. 2., verbesserte Auflage 1967, 2009, ISBN 978-606-92035-8-3
* *Tabula Imperii Romani. L 34: Aquincum. Sarmizegetusa. Sirmium*. Budapest (1968)
* *Illirii. Istoria – Limba şi onomastica – Romanizarea*. Bukarest (1969)

## Shih edhe 
* Historia
* Arkeologjia
* Universiteti i Bukureshtit
Vladimir Dumitrescu

**Vladimir Dumitrescu** (1902, Bukuresht - 1991, Bukuresht) ishte një arkeolog rumun, specialist në arkeologjinë prehistorike të Evropës Juglindore.  

## Biografia 
Vladimir Dumitrescu ndoqi studimet në Fakultetin Filozofik të Universitetit të Bukureshtit, në departamentin histori-gjeografi. Në vitin 1925 ai u bë doktor i historisë, me tezën "L'Etát del ferro nel Piceno", dhe pesë vjet më vonë profesor në Fakultetin e Letërsisë në Bukuresht. Ai ishte një bursist i Shkollës Rumune në Romë midis viteve 1926-1928.

Midis viteve 1923 dhe 1935 ai punoi si kurator në Muzeun Kombëtar të Antikiteteve, duke mbajtur më pas pozicionin e drejtorit të institucionit (1935-1945), si dhe drejtues i departamentit në të njëjtin muze, i cili më vonë do të bëhej Instituti i Arkeologjisë .. Ai gjithashtu mbajti postin e referentit në Drejtorinë e Shtypit dhe Informacionit nën Presidencën e Këshillit të Ministrave, Sekretarin e Përgjithshëm në Ministrinë e Kulteve, si dhe të tjerë. 

Ndër përgjegjësitë e tij ishte edhe menaxhimi i vendeve arkeologjike nga Cârna (1942), Rast (1943-1950) dhe Besarabi (1943). Hulumtimi i tij në terren çoi gjithashtu në zbulimin e vendbanimeve të shumta parahistorike në zonën e Qarkut Dolj. 

Ai u bë i njohur për publikun e gjerë përmes vëllimit të titulluar "Burgjet e mia" (1994), shkruar si rezultat i dënimit të tij si "kriminel politik" gjatë periudhës komuniste. Ndoshta më e njohur është përfshirja e tij në veprimet e Lëvizjes Legjionare, anëtare e së cilës u bë në vitin 1932, dhe më vonë në 1937 për të qenë komandant.

## Publikime 
* *Închisorile mele - Burgjet e mia* (Albatros, București, 1994)
* *Necropola de incinerație din epoca bronzului de la Cârna*
* *L’art néolitique en Roumanie*
* *Një enklavë ilire e periudhës së parë të hekurit në jugperëndim të Rumanisë (Une enclave illyrienne au Sud-Ouest de la Roumanie, datant du premier Age du Fer),* "Kuvendi i I Studimeve Ilire", 1974,  I,  f.  291-294, ; "Iliria", IV,  1976, ed. fr.  pp.  223-225.

## Shih edhe 
* Historia
* Arkeologjia

## Referimet
Idri Istrefi

**Idri Istrefi** është Kandidat për Kryetar të Komunës së Strugës nga rradhët e "Aleanca për Shqiptarët dhe Alternativa".

## Biografia 
Inxhinier Idri Istrefi ka lindur më 15 qershor 1968 në fshatin Veleshtë të Komunës së Strugës. Rrjedh nga një familje me prindër punëtorë dhe me histori mërgimi. Studimet i zhvillon midis vendlindjes, Prishtinës dhe Tiranës ku dhe  diplomohet në fushën e elektroteknikës. 

## Aktiviteti politik 
Inxhinier Idriu është një aktivist i orëve të para, duke u përfshirë që me ardhjen e pluralizmit politik, në  aktivitete politike dhe humanitare. Nga viti 1996 deri në vitin 2004 do të mbajë postin e Kryetarit të Këshillit të Komunës së Veleshtës, përvojë gjatë të cilës dallohet për korrektësi të madhe ndaj secilit individ. Aktiviteti i dendur politik pas kuintave bën që të përndiqet disa herë nga sisteme totalitare. Ai karakterizohet për qetësinë e tij dhe dedikimin deri në fund ndaj çdo kauze. Është i lidhur shumë me profesionin e tij si inxhinier.

## Jeta Personale 
Pasionet e tij janë leximi dhe sporti. Përveç gjuhës amë (shqip), zotëron gjuhën maqedonase dhe atë angleze. Idri Istrefi është i martuar dhe baba i dy fëmijëve.

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* www.aleanca.eu
Hija

parapamje|240px|Hija e një prindëri dhe fëmije
**Hija** është një zonë e errët ku drita nga një burim drite bllokohet nga një objekt i errët. Ai zë të gjithë vëllimin tre-dimensional prapa një objekti me dritë para tij. Seksioni kryq i një hije është një siluetë dy-dimensionale, ose një projeksion i kundërt i objektit që bllokon dritën.

## Ngjyra
Artistët vizualë janë zakonisht shumë të vetëdijshëm për dritën me ngjyrë të emetuar ose reflektuar nga disa burime, të cilat mund të krijojnë hije komplekse shumëngjyrëshe. Chiaroscuro, sfumato dhe silueta janë shembuj të teknikave artistike të cilat bëjnë përdorimin e qëllimshëm të efekteve të hijes.

Gjatë ditës, një hije e hedhur nga një objekt i errët i ndriçuar nga rrezet e diellit ka një nuancë të kaltërosh. Kjo ndodh për shkak të shpërndarjes së Rayleigh, e njëjta pronë që bën që qielli të duket blu. Objekti i errët është në gjendje të bllokojë dritën e diellit, por jo dritën e mjedisit të qiellit e cila është blu pasi molekulat e atmosferës shpërndajnë dritën blu në mënyrë më efektive. Si rezultat, hija duket e kaltërosh.

## Dimensioni
Një hije zë një vëllim tre-dimensional të hapësirës, por kjo zakonisht nuk është e dukshme derisa të shfaqet në një sipërfaqe reflektuese. Një mjegull e lehtë, ose re pluhuri mund të zbulojë praninë 3D të modeleve volumetrike në dritë dhe hije.

Hijet e mjegullës mund të duken të çuditshme për shikuesit që nuk janë mësuar të shohin hijet në tre dimensione. Një mjegull e hollë është mjaft e dendur për t'u ndriçuar nga drita që kalon nëpër boshllëqet në një strukturë ose në një pemë. Si rezultat, rruga e hijes së një objekti nëpër mjegull bëhet e dukshme si një vëllim i errësuar. Në një kuptim, këto korsi hije janë inversi i rrezeve krepuskulare të shkaktuara nga rrezet e dritës, ato shkaktohen nga hijet e objekteve të ngurta.

Mjegulla teatrale dhe rrezet e forta të dritës ndonjëherë përdoren nga projektuesit e ndriçimit dhe artistët vizualë që kërkojnë të nxjerrin në pah aspektet tre-dimensionale të punës së tyre.

## Fotografia
thumb|upright|Hija e dritës së hënës të një fotografi
Në fotografinë, e cila është në thelb regjistrimi i modeleve të dritës, hijes dhe ngjyrës, "pikat kryesore" dhe "hijet" janë pjesët më të ndritshme dhe më të errëta, përkatësisht, të një skene ose imazhi. Ekspozimi fotografik duhet të rregullohet (nëse nuk kërkohen efekte speciale) për të lejuar që filmi ose sensori, i cili ka diapazon të kufizuar dinamik, të regjistrojë detaje në pikat kryesore pa u larë ato, dhe në hije pa u bërë zonat e zeza të padiferencuara.

Në imazhet satelitore dhe fotografitë ajrore, të marra vertikalisht, ndërtesat e larta mund të njihen si të tilla nga hijet e tyre të gjata (nëse fotografitë nuk janë marrë në tropikët rreth mesditës), ndërsa këto gjithashtu tregojnë më shumë formën e këtyre ndërtesave.

## Referimet
Alexander Fol

**Alexander Fol** ( , Sofje, 3 korrik 1933 - Sofje, 1 mars 2006) ishte një historian dhe trakolog bullgar. 

## Biografia 
Në vitin 1957 A. Fol studioi histori në Universitetin e Shën Kliment Ohridski në Sofje dhe mori një doktoraturë në 1966. Ai punoi si pedagog universiteti nga viti 1972 dhe u bë profesor në 1975. Nga viti 1980 deri në 1986, ai shërbeu si Ministër i Kulturës dhe Arsimit i Republikës së Bullgarisë. Interesat e tij kërkimore ishin në historinë klasike greke dhe romake, historinë kulturore të Evropës Juglindore dhe Azinë e Vogël dhe studimet indo-evropiane . Ai është më i njohur për kontributet e tij në Trakologji.

Në 1972, ai krijoi Institutin e Trakologjisë në Akademinë Bullgare të Shkencave në Sofje, dhe u bë drejtori i tij i parë deri në 1992. Gjatë kësaj kohe ai organizoi Kongreset Ndërkombëtare të Trakologjisë në Sofje, Bukuresht, Vjenë, Roterdam, Moskë dhe Palma de Mallorca . Ai ishte sekretar i përgjithshëm i Këshillit Ndërkombëtar për Studimet Indo-Evropiane dhe Trakologjike. Ai mbajti pozitën e drejtuesit të Historisë së Lashtë dhe Trakologjisë në Universitetin e Sofjes midis 1979 dhe 1987, ashtu edhe atë të Historisë Kulturore të Evropës Juglindore që nga viti 1991. Ai ishte themeluesi i Institutit Bullgar të Kërkimit në Vjenë, dhe i Shkollës për Gjuhët Antike dhe Kulturën në Sofje (1977). Që nga viti 1983, ai ishte drejtor i gërmimeve arkeologjike në fshatin Drama të Bullgarisë lindore së bashku me Jan Lichardus të Institutit të Prehistorisë dhe Historisë së Hershme në Universitetin Saarland Saarbrücken (Gjermani).

Fol ishte anëtar i Accademia Medicea në Firence, Itali . Për më tepër, ai ishte anëtar i Institutit Arkeologjik Gjerman, Académie Maison në Paris, Francë dhe Leibniz-Sozietaet në Berlin . Ai mori ftesa të shumta si ligjërues mysafir në Angli, Shtetet e Bashkuara, Rusi, Gjermani, Japoni, Greqi, Itali, Suedi dhe Francë. Botimet e tij përfshijnë dymbëdhjetë monografi mbi historinë shoqërore trake, si dhe disa artikuj në fushën e trakologjisë. Alexander Fol vdiq nga kanceri në stomak.  

## Publikime 
* *Фол, A. & Велков, В. "Ролята на древните балкански народи (траки и илири) в историческото развитие на античния свят." Археология 1, София, 1976, 1-7* (Transliterimi: *Fol, A. & Velkov, V. "Rolyata na drevnite balkanski narodi (traki i iliri) v istoricheskoto razvitie na antichniya svyat." Arkheologiya 1, Sofiya, 1976, 1-7*  -  Përkthimi shqip: *Fol, A. & Velkov, V. "Roli i popujve të lashtë ballkanikë (trakët dhe ilirët) në zhvillimin historik të botës antike." Arkeologjia 1, Sofje, 1976, 1-7*)
* *Тракия и Балканите през ранно-елинистическата епоха*. София: Наука и изкуство, 1975
* *Политика и култура на древна Тракия*. София: Наука и изкуство, 1990
* *Тракийската култура: Казано и премълчано*. София: Рива, 2001

## Shih edhe 
* Historia
* Trakologjia

## Referime
Velizar Velkov

**Velizar Ivanov Velkov** (, 18 maj 1928, Sofje - 21 prill 1993, Sofje) është një arkeolog dhe historian bullgar.

## Biografia 
Velizar Velkov lindi në 18 maj 1928 në Sofje . Ai është djali i arkeologut Ivan Velkov (1891 - 1958). Ai studioi në Shkollën e Parë të Lartë të Djemëve në Sofje, dhe nga 1946 deri në 1950. studioi në Universitetin e Sofjes, në degën e filologjisë klasike me një specializim në arkeologji dhe histori të lashtë .

Pas diplomimit në 1950, ai u pranua si student me kohë të plotë në Universitetin e Sofjes, dhe në 1954. mbrojti një disertacion mbi "Qyteti dhe fshati në Thraki dhe Daki në shekullin IV-VI", me të cilin mori gradën e kandidatit të shkencave historike .

Në vitin 1955 Velizar Velkov iu bashkua Institutit Arkeologjik në Akademinë Bullgare të Shkencave si bashkëpunëtor kërkimor . Në të njëjtin vit ai u emërua asistent me kohë të pjesshme për historinë e lashtë në Universitetin e Sofjes.

Profesor i Asociuar në Universitetin e Sofjes që nga viti 1961 dhe Profesor që nga viti 1970. Shef i Departamentit të Historisë së Përgjithshme Antike dhe Mesjetare në Fakultetin e Historisë të Universitetit të Sofjes nga 1979 deri në 1990.

Bashkëthemelues i Universitetit të Veliko Tarnovos, ku ishte profesor i asociuar dhe profesor me kohë të pjesshme nga 1964 deri në 1975 dhe shef i Departamentit të Historisë së Përgjithshme Antike dhe Mesjetare në Fakultetin e Historisë dhe Filologjisë nga 1968 deri në 1972.

Nga viti 1971 deri në 1989 ai ishte zëvendësdrejtor i Institutit dhe Muzeut Arkeologjik në Sofje, dhe nga 1989 deri në 1993 ai ishte gjithashtu drejtor i tij. Nga viti 1991 deri në 1993 është nënkryetar i Akademisë Bullgare të Shkencave .

## Publikime 
* *Велков, В. & Фол, A. "Ролята на древните балкански народи (траки и илири) в историческото развитие на античния свят." Археология 1, София, 1976, 1-7* (Transliterimi: *Velkov, V. & Fol, A. "Rolyata na drevnite balkanski narodi (traki i iliri) v istoricheskoto razvitie na antichniya svyat." Arkheologiya 1, Sofiya, 1976, 1-7*  -  Përkthimi shqip: *Velkov, V. & Fol, A. "Roli i popujve të lashtë ballkanikë (trakët dhe ilirët) në zhvillimin historik të botës antike." Arkeologjia 1, Sofje, 1976, 1-7*)

## Shih edhe 
* Historia
* Arkeologjia

## Burimet 
* Професор Велизар Велев – виден български археолог  Архив на оригинала от 2017-01-09 в Wayback Machine.
* Петър Делев, Проф. Велизар Велков в academia.edu
Beaky Buzzard

**Beaky Buzzard** është një personazh vizatimor në serinë e filmave vizatimorë të Warner Bros. *Looney Tunes* dhe *Merrie Melodies*.

Ai është një shkaba e gjelit të detit me pendë të zeza të trupit dhe një tufë të bardhë rreth fytit. Qafa e tij është e gjatë dhe e hollë, duke u përkulur 90 gradë në mollën e madhe të Adamit. Qafa dhe koka e tij janë pa pendë, dhe sqepi i tij është i madh dhe i verdhë ose portokalli, në varësi të filmit vizatimor. Personazhi përshkruhet si mendjelehtë me fjalim të tërhequr, një buzëqeshje të përhershme pa kuptim dhe sy të mbyllur pjesërisht.

Beaky u bazua pjesërisht në kukullën e Edgar Bergen, Mortimer Snerd.

## Historia
Personazhi u shfaq për herë të parë në karikaturën e vitit 1942 *Bugs Bunny Gets the Boid*, e drejtuar nga Bob Clampett. Komploti i filmit vizatimor sillet rreth përpjekjeve të pafat të gjelit pa tru, këtu e quajtur "Killer", për të kapur Bugs Bunny për nënën e tij dominuese përsëri në fole. Zëri i Beaky, i modeluar sipas personazhit ventrilokist Edgar Bergen, Mortimer Snerd (dhe i ngjashëm me atë të Cecil Turtle), sigurohet nga dubluesi Kent Rogers. Clampett e riktheu personazhin në filmin e vitit 1945 *The Bashful Buzzard*, një film vizatimor që pasqyron nga afër paraardhësin e tij, vetëm këtë herë duke shfaqur gjuetinë e pafat të Beaky pa Bugs si kundërshtar. Rogers përsëriti rolin e tij si dublues i personazhit për filmin, por ai vdiq në Luftën e Dytë Botërore pasi përfundoi të gjithë dialogun e tij.

Warner Bros. paraqiti Beaky në shumicën e tregtisë Looney Tunes të kohës. Ai gjithashtu u shfaq në disa numra të serisë së librave komikë të *Looney Tunes* të Dell Comics, zakonisht të çiftuar me një lojtar tjetër të vogël, Henery Hawk.

Clampett u largua nga studio në vitin 1946, duke i dhënë fund karrierës së Beaky për një kohë. Personazhi përfundimisht u rikthye në filmin e shkurtër të vitit 1950 të Friz Freleng ''The Lion's Busy*, i dubluar tani nga Mel Blanc. Freleng e bëri buzzard më të zgjuar, duke e vënë atë kundër një luani me mendje të zbehtë të quajtur Leo. Bob McKimson gjithashtu paraqiti personazhin në një film atë vit, *Strife with Father*. Beaky i McKimson është kthyer përsëri në veten e tij idiote, këtë herë nën tutelën e babait të tij birësues, një harabel i cili po përpiqet të mësojë Beaky se si të mbijetojë në të egra.

Kohët e fundit, Beaky Buzzard ka pasur role të vogla në projekte të ndryshme të Warner Bros., të tilla si *Tiny Toon Adventures*, ku ai luan mentorin e personazhit të vogël Concord Condor, dhe filmat *Space Jam* dhe *Looney Tunes Back in Action*, ku ai ka një cameo e shkurtër dhe dublohet nga Joe Alaskey. Ai gjithashtu u shfaq në *The Sylvester & Tweety Mysteries* në episodin "3 Ditë dhe 2 Netë të Kondorit", ku u dublua nga Jeff Bennett. Nëna e Beaky gjithashtu u shfaq në një episod të shfaqjes (dubluar nga Tress MacNeille). Beaky u fut në një episod të *Duck Dodgers*, dhe ai shfaqet në *The Looney Tunes Show* në episodin "Udhëtimi qesharak".

Paraqitja më e fundit e Beaky ishte në një episod të *Looney Tunes Cartoons'', përkatësisht "Buzzard School", ku Bugs Bunny i mëson Beaky se si të gjuajnë lepuj.

## Referime
İbrahim Çelikkol

**İbrahim Çelikkol** (lindi më 14 shkurt 1982) është një aktor turk, ish-lojtar i ekipit kombëtar të basketbollit të Turqisë nën 20 vjeç dhe model i modës. Familja e tij amtare është me origjinë Pomake që emigroi nga Selaniku, Greqi. Familja e tij atërore është me prejardhje arabe.

Babai i tij ishte një futbollist. Kur babai i tij vdiq, İbrahim Çelikkol la basketbollin. Familja e tij në përgjithësi janë sportistë dhe muzikantë.

Çelikkol ka punuar si model profesionist para se të fillonte aktrimin. Kur u takua me Osman Sınav, një producent i filmit turk, ai filloi të aktrojë. Ai luajti personazhin e Ulubatlı Hasan në filmin *Fetih 1453*, i cili u shfaq më 16 shkurt 2012. Ai luajti Fërat Kazan në serialin televiziv *Merhamet* midis 2013-2014. Ai luajti personazhin e Kapiten Oguz Ajaz në serialin televiziv *Reaksiyon*, i cili filloi të aktrojë në ekran në vitin 2014, dhe personazhin e Ali Nejat në serialin televiziv *Kördüğüm*, i cili filloi në vitin 2016.

## Filmografia
## Referime
Shkaba e gjelit të detit

**Shkaba e gjelit të detit** (*Cathartes aura*) është është më e përhapura e shkabave të Botës së Re. Një nga tre llojet në gjininë *Cathartes* të familjes Cathartidae, shkaba e gjelit të detit shkon nga Kanadaja jugore në majën më jugore të Amerikës së Jugut. Ai banon në një sërë zonash të hapura dhe gjysmë të hapura, duke përfshirë pyje subtropikale, shkurre, kullota dhe shkretëtira.

Ashtu si të gjithë shkaba të Botës së Re, ai nuk është e lidhur ngushtë me shkaba të Botës së Vjetër të Evropës, Afrikës dhe Azisë. Të dy grupet ngjajnë shumë me njëri-tjetrin për shkak të evolucionit konvergjent; përzgjedhja natyrore shpesh çon në plane të ngjashme të trupit në kafshë që përshtaten në mënyrë të pavarur me të njëjtat kushte.

Shkaba e gjelit të detit është kërmëngrënës dhe ushqehet pothuajse ekskluzivisht me kërma. Ai gjen ushqimin e tij duke përdorur sytë e tij të mprehtë dhe ndjenjën e nuhatjes, duke fluturuar aq ulët sa të zbulojë gazrat e prodhuar nga fillimet e procesit të prishjes në kafshët e ngordhura. Gjatë fluturimit, ajo përdor termale për të lëvizur nëpër ajër, duke përplasur krahët e saj rrallë. Rritet në grupe të mëdha komunitare. Mungesa e një sirinksi - organi vokal i zogjve - vokalizimet e tij të vetme janë gërhitjet ose fishkëllimat e ulëta. Folezon në shpella, pemë të zbrazëta ose gëmusha. Çdo vit në përgjithësi rrit dy zogj, të cilët i ushqen me regurgitim. Ka shumë pak grabitqarë natyrorë. Në Shtetet e Bashkuara, shkaba merr mbrojtje ligjore sipas Aktit të Traktatit të Shpendëve Migrues të vitit 1918.

## Referime
Mark Justini

**Mark Justini** ( ) ishte një historian latin që jetoi në kohën e Perandorisë Romake.

## Përmbledhje 
Pothuajse asgjë nuk dihet për historinë personale të Mark Justinit, emri i tij shfaqet vetëm në titullin e veprës së tij. Ai duhet të ketë jetuar pas Pompe Trogut, veprën e të cilit ai e nxori, dhe referencat e tij ndaj romakëve dhe parthianëve që kishin ndarë botën mes tyre, do të ishin anakronike pas ngritjes së Sasanianëve në shekullin e tretë. Latinishtja e tij duket se është në përputhje me stilin e shekullit të dytë. Ronald Syme, megjithatë, argumenton për një datë rreth vitit 390 Krishtit, menjëherë para përpilimit të Historisë Augustane, dhe hedh poshtë anakronizmat dhe stilin arkaik si të parëndësishëm, pasi ai pohon se lexuesit do të kishin kuptuar frazat e Justinit për të përfaqësuar kohën e Trogut, dhe jo të tijin. 

Justini ishte autori i një mishërimi të librit të gjerë të Trogut *Liber Historiarum Philippicarum*, ose *Historitë* Filipike, një histori e mbretërve të Maqedonisë, e përpiluar në kohën e Augustit . Për shkak të zhgënjimeve të shumta, kjo vepër u rititelua nga një prej redaktuesve të saj, *Historia Philippicae et Totius Mundi Origines et Terrae Situs*, ose *Historia Filipike dhe Origjina e të gjithë Botës dhe të Të gjitha Tokave të saj* . Parathënia e Justinit shpjegon se ai synonte të mblidhte fragmentet më të rëndësishme dhe interesante të asaj vepre, e cila që atëherë ka humbur. Disa nga argumentet origjinale të ''* ) ruhen në autorë të ndryshëm të tjerë, siç është Plini Plaku . Tema kryesore e Trogut ishte ngritja dhe historia e Perandorisë Maqedonase, dhe si ai, Justini i lejoi vetes liri të konsiderueshme të devijimit, duke prodhuar një antologji idiosinkratike dhe jo një mishërim të rreptë. 

Në shkrimet e tij Mark Justini flet edhe për Ilirët duke u ndalur veçanërisht te Pirro i Epirit të cilin nganjëherë e quan barbarë. 

Historia e Justinit u përdor shumë në Mesjetë, kur autori i saj nganjëherë ngatërrohej gabimisht me Justin Martirin. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Historia
* Ilirologjia
* Historiografia
* Ilirët dhe Iliria te autorët antikë

## Referime 
## Lidhje të jashtme 
* An early edition (Milan, 1476) of the *Epitome'' from the Bavarian State Library
* Justin's *Epitome* at The Latin Library, Corpus Scriptorum Latinorum, & Itinera Electronica  (in Latin)
* Watson's 1853 translation at CSL, the Tertullian Project, & Attalus (in English)
* Arnaud-Lindet's 2003 translation at CSL (in French)
* Correa's 2003 partial translation at CSL (in Spanish)
* *Prologi* of Pompeius Trogus's work at the Tertullian Project
Parku i monumentit të Gospodorit

parapamje|Parku i monumentit të Gospodorit, Uashington, USA
**Parku i monumentit të Gospodorit** është një nga atraksionet më interesante përgjatë rrugës Interstate 5 pranë Toledos, Uashington, në Shtetet e Bashkuara. Ajo përmban katër skulptura, të njohura kolektivisht si **monumentet e Gospodorit**,   të krijuara në 2002. Skulptura më e lartë, e cila përkujton Nënë Terezën, është e lartë mbi 100 metra dhe përmban një statujë prej druri të pikturuar prej ari të Jezusit . Një monument tjetër skulpture është një gdhendje të Nënë Terezës në pozicion lutjeje. Dy vepra arti të tjera të mrekullueshme nderojnë viktimat e Holokaustit, e cila përmban një flakë elektrike të përjetshme, dhe një haraç 100 metra të gjatë që përshkruan Shefin Seattle, duke përkujtuar amerikanët vendas dhe fiset e tjera indigjene.  Përkujtimore më të vogla për figurat historike, si Susan B. Anthony, dhe një shqiponjë të gdhendur, prej druri të mbështjellë me xham, u shtuan më vonë ndërsa parku u zgjerua.  

Pas instalimit të tyre në 2002, skulpturat shkaktuan bllokime rutinore të trafikut për shkak të ngadalësimit të shoferëve dhe të gomave . Monumentet, së bashku me dritat e tyre të natës, u diskutuan shumë nga banorët vendas dhe qeveria e Qarkut Lewis veproi për të parandaluar ngritjen e skulpturave shtesë.  

Dominik Gospodor, i cili porositi veprat e artit dhe ishte pronari i tokës, vdiq në 2010. Pronësia e parkut u ble dhe u transferua në fisin "Cowlitz" dy vjet më vonë, me një fokus në ruajtjen e tokës dhe kafshëve të egra. Pasuria e Gospodorit nuk siguroi asnjë fond për mirëmbajtjen e punimeve dhe pjesët filluan të prisheshin për shkak të motit dhe mungesës së mirëmbajtjes.   Shqiponja e mbuluar me xham, në gjendje të mirë, u zhvendos në qendër të qytetit të Toledos sipas një marrëveshje të përhershme midis njerëzve të Cowlitz-it dhe qytetit. 

## Referime 
*
Uliksi (roman)

***Uliksi*** () është roman nga shkrimtari irlandez James Joyce. Romani, i botuar për herë të parë në vitin 1922, konsiderohet si kryevepra e gjithë shekullit të 20-të dhe gjithashtu një nga romanet më të vështira në gjuhën angleze. Romani ka stil të përkryer eksperimental dhe për këtë arsye merret si shembull kryesor të lëvizjes moderniste letrare. Në këtë vepër ka mijëra aludime dhe referime nga vepra tjera të kanonit perendimor letrar, por më së shumti mund të ngrihen paralele nga poema *Odiseja*.

## Përmbajtja 
Vepra ndahet në tre pjesë dhe tetëmbëdhjetë episode, që titullohen sipas episodeve të ndryshme nga Odiseja. Çdo episod ka stilin e vet, si për shembull episodi i 15-të (*Cirçe*) është e shkruajtur në formë të dramës teatrale. Tregimi bëhet fjalë për Leopold Blum, që shëtitet rreth Dublinit, Molli Blum, gruaja e tij dhe Stefan Dedallus, një mësues që ishte personazhi krysor i një romanit më të hershëm të Joyce-it, *Portreti i Artistit në Rini*. Episodet më të rëndësishme të romanit janë:

* *Okseni i Diellit* që tregon zhvillimin e gjuhës letrare angleze që nga letërsia e hershme anglosaksone deri në gjuhën kolokuiale dubliane.
* *Penelopa* që përdor teknikën e rrjedhjës së vetëdijës për të ekzaminuar trurin e Mollit.

## Kritika 
Romani ka kritika të përzier nga gjithë bota. Kur u botua për herë të parë, u ndalua në SH.B.A. dhe shtete tjera. Disa intelektualë si Virginia Woolf e quajtën pretendues dhe analfabet, por kishte edhe mbështetës të stilit të romanit si Nabokovi, Hemingueji dhe T.S. Eliot. Joyce vet tha "Në qoftë se nuk ia vlen të lexohet *Uliksi*, atëherë nuk ia vlen të jetohet jeta".

## Linqe të Jashtme 
# *https://www.gutenberg.org/ebooks/4300* Teksti i plotë në gjuhën origjinale

## Referime
Pompe Trogu

**Pompe Trogu** i njohur edhe si **Pompeius Gnaeus Trogus** gjithashtu në formën e anglicizuar si **Pompey Trogue**, ishte një historian galo-romak me prejardhje nga fisi keltë Vocontii në Narbonese Gaul. Nuk dihet shumë për jetën e tij veqse që jetoi gjatë sundimit të perandorit Augustus. Ai ishte pothuajse bashkëkohor me Tit Livin.

## Përmbledhje 
Pas Aristotelit dhe Teofrastit, Pompe Trogu shkroi libra mbi historinë natyrore të kafshëve dhe bimëve.

Sidoqoftë, vepra e tij kryesore ishte *Historitë Filipike me 44 vëllime dhe Origjina e Gjithë Botës dhe Vendeve të Tokës* ( ''*), e cila kishte si temë kryesore Perandorinë Maqedonase të themeluar nga Philip II por që funksionoi si një histori e përgjithshme e të gjitha pjesëve të botës që ranë nën kontrollin e Aleksandrit të Madh dhe pasardhësve të tij, me devijime të gjera etnografike dhe gjeografike. Trogu filloi me Ninu, themeluesin legjendar të Nineve dhe përfundoi në të njëjtën pikë si Tit Livi (viti 9 pas Krishtit). Zhvillimi i Lindjes nga Asirianët tek Perandoria Parthiane është mbuluar gjerësisht ndërsa historia e hershme romake dhe historia e Gadishullit Iberik janë shkurtuar në dy librat e fundit. Vepra *Historitë Filipike* është trajtuar më parë nga historianët grekë si Theopompus *(Philippica* e të cilit mund të ketë sugjeruar titullin Trogut), Ephorus, Timotee, dhe Polibi. Me arsyetimin se një vepër e tillë ishte përtej fuqive të Galo-Romakut, në përgjithësi është supozuar se Pompe Trogu nuk e ka mbledhur materialin e tij drejtpërdrejt nga këto burime greke, por nga një përmbledhje ose përkthim ekzistues nga një grek, siç është *Historia Universale* e përpiluar nga Timagene nga Aleksandria. 

Teksti origjinal i *historive filipike* ka humbur dhe ruhet vetëm në fragmente nga autorë të tjerë (duke përfshirë Vopiscus, Jeromi nga Stridoni, dhe Augustini ) dhe në një përmbledhje nga ana e historianit të mëvonshëm Justini.  Justini kishte për qëllim vetëm të ruante pjesët që ai i konsideronte më të rëndësishmet ose interesantet në punën e Pompe Trogut, me ngjarjen e fundit të regjistruar që ishte rimëkëmbja e standardeve romake nga parthianët në 20&nbsp;Para Krishtit Në dorëshkrimet e veprave të Justinit, megjithatë, një seri të veçantë përmbledhjesh ( *'' ) të veprës origjinale janë ruajtur. Edhe në gjendjen e tyre aktuale të gjymtuar, veprat janë shpesh një autoritet i rëndësishëm për historinë e lashtë të Lindjes.

Veprat e Pompe Trogut mbi kafshët dhe bimët u cituan gjerësisht në veprat e Plini Plakut. Pompe Trogu në shkrimet e tij flet edhe për Ilirinë dhe Ilirët. 

## Shih edhe 
* Iliria
* Historia
* Historiografia

## Literatura 
* .

## Referime
Fatma (serial)

**Fatma** është një seri televizive e dramës kriminale turke e vitit 2021 e drejtuar nga Özer Feyzioğlu dhe Özgür Önurme dhe luajnë Burcu Biricik, Uğur Yücel, Mehmet Yılmaz Ak dhe Hazal Türesan. Shfaqja u lëshua në Netflix më 27 prill 2021, e përbërë nga një sezon për gjithsej 6 epizoda. U xhirua në Stamboll, Turqi, dhe tregon historinë e një pastrueseje e cila përfshihet në një rrugë të rrezikshme që përfshin kriminelët dhe jashtëligjet për të gjetur burrin e saj.

Menjëherë pas publikimit, seriali u rendit i pari në listën e prodhimeve më të shikuara të Netflix në Turqi.

## Përmbledhja
Duke punuar si pastruese, jeta e Fatmës merr një kthesë krejt tjetër me zhdukjen e papritur të burrit të saj Zafer, i cili u lirua nga burgu kohët e fundit. Në përpjekjen e saj për të gjetur burrin e saj, Fatma e gjen veten duke kryer papritur një vrasje. Lidhjet e burrit të saj me kriminelët dhe jashtëligjet paraqet një rrezik të madh për jetën e Fatmës. Për të mbijetuar, Fatma nuk ka zgjidhje tjetër përveçse të vazhdojë të eliminojë armiqtë e saj. Ndërsa ajo vazhdon të vrasë e maskuar duke përdorur pamjen e saj si pastruese, Fatma e kthen këtë situatë në një ritual për të marrë hak për atë që ka përjetuar në jetën e saj.

## Luajtën
* Burcu Biricik - Fatma Jëllmaz
* Uğur Yücel - Jazar
* Mehmet Yılmaz Ak - Bajram
* Hazal Türesan - Emine/Mine
* Olgun Toker - Sidar
* Gülçin Kültür Şahin - Kadrije
* Deniz Hamzaoğlu - Ismail
* Çağdaş Onur Öztürk - Jusuf

## Referime
Arriani

thumb
**Flav Arriani** i njohur edhe si **Arriani i Nikomedisë** ose shkurt **Arriani** ( *Arrianos*; ;   )  ishte një historian grek, nëpunës publik, komandant ushtarak dhe filozof i periudhës romake . 

*Anabaza e Aleksandrit* nga Arriani konsiderohet si burimi më i mirë për fushatat e Aleksandrit të Madh. Sidoqoftë, kohët e fundit, edhe pse studiuesit modernë në përgjithësi kanë preferuar Arrianin në burimet e tjera parësore ekzistuese, ky qëndrim ndaj Arrianit ka filluar të ndryshojë në dritën e studimeve në metodën e Arrianit.   Në veprat e Arrianit gjenden të dhëna të rendësishme edhe për ilirët.

## Veprat 
* *Homiliai Epiktetou* 
* *Anabaza e Aleksandrit* (Ἀλεξάνδρου Ἀνάβασις)
* *Parthica* 
* *Bithyniaca* 
* *Nicomediensis Scripta minora* 
* *Indica* (Ἰνδική)
* *Techne Taktike* (Τέχνη τακτική)
* *Kynēgetikos* 
* *Ektaxis kata Alanon* 
* *Periplusi i Detit të Zi* (Περίπλους τοῦ Εὐξείνου Πόντου)

## Shih edhe 
* Iliria
* Iliriku
* Historia
* Ilirologjia
* Mbretëria e Ilirisë
* Ilirët dhe Iliria te autorët antikë

## Literatura 
* Arrian, *The Campaigns of Alexander*, translated by Aubrey de Sélincourt, Penguin Classics, 1958 and numerous subsequent editions.
* Phillips, A. A., and M. M. Willcock (eds.). *Xenophon and Arrian On Hunting with Hounds*. *Cynegeticus*. Oxford: Aris & Phillips, 1999.  ISBN&nbsp;0-85668-706-5.
* P. A. Stadter, *Arrian of Nicomedia*, Chapel Hill, 1980.
* R. Syme, 'The Career of Arrian', *Harvard Studies in Classical Philology* vol.86 (1982), pp.&nbsp;171–211.
* E. L. Wheeler, *Flavius Arrianus: a political and military biography*, Duke University, 1977.nn
* 
* Yardley, J. & Heckel, W. (2004) *The History of Alexander*, Penguin, London, pp.&nbsp;5 & 269.
* Brodersen, K. (2017) *Arrianos / Asklepiodotos: Die Kunst der Taktik.* Greek and German, De Gruyter, Berlin.

## Referime
Qemalizmi

[parapamje|261x261px|[Gjashtë Shigjetat i Partisë Republikane Popullore]]
**Qemalizmi** (turqisht: *Kemalizm*), i njohur edhe si **Ataturqizmi** (turqisht: *Atatürkçülük*, *Atatürkçü düşünce*), ose **Gjashtë Shigjetat** (turqisht: *Altı Ok*), është ideologjia themeluese e Republikës së Turqisë. Qemalizmi, siç u zbatua nga Mustafa Kemal Atatürk, u përcaktua nga reforma gjithëpërfshirëse politike, shoqërore, kulturore dhe fetare të dizajnuara për të ndarë shtetin e ri turk nga paraardhësi i tij osman dhe për të përqafuar një mënyrë jetese të modernizuar, përfshirë krijimin e shekullarizmit, dhe mbështetja shtetërore e shkencave dhe arsimi falas, shumë prej të cilave u prezantuan për herë të parë në Turqi gjatë presidencës së Atatyrkut në reformat e tij.

Shumë nga idetë rrënjësore të Qemalizmit filluan gjatë Perandorisë Osmane të vonë nën reforma të ndryshme për të shmangur rënien e afërt të Perandorisë, duke filluar kryesisht në reformat e Tanzimatit në fillim të shekullit të 19-të. Osmanët e rinj të shekullit të mesëm u përpoqën të krijonin ideologjinë e nacionalizmit osman, ose osmanizmit, për të shuar nacionalizmin etnik në rritje në Perandori dhe për të futur demokraci të kufizuar për herë të parë duke ruajtur ndikimet islamike. Në fillim të shekullit të 20-të, xhonturqit braktisën nacionalizmin osman në favor të nacionalizmit të hershëm turk, duke miratuar një këndvështrim politik laik. Pas rënies së Perandorisë Osmane, Atatürk, i ndikuar si nga osmanët e rinj ashtu edhe nga xhonturqit, si dhe nga sukseset dhe dështimet e tyre, udhëhoqi shpalljen e Republikës së Turqisë në vitin 1923, duke marrë hua nga lëvizjet e mëparshme ' idetë e laicizmit dhe nacionalizmit turk, duke sjellë, për herë të parë, arsim falas dhe reforma të tjera që janë mishëruar nga udhëheqësit e mëvonshëm në udhëzime për qeverisjen e Turqisë.

## Filozofia 
Qemalizmi është një filozofi modernizimi e cila udhëhoqi kalimin midis Perandorisë Osmane shumë-fetare, shumetnike në Republikën laike, unitare të Turqisë. Qemalizmi përcakton kufijtë e procesit shoqëror në Reformën Turke. Atatürk ishte themeluesi i Qemalizmit dhe doktrina e tij u zbatua si ideologji shtetërore, megjithatë Atatürk u përmbajt nga të qenit dogmatik dhe e përshkroi udhëzuesin e trashëgimtarëve të tij dhe të tij shpirtërorë si shkencë dhe arsye:

## Referime
Atheneu

**Atheneu i Naukratis** (; ) ishte një retor (orator) dhe gramatikangrek, që jetoi rreth fundit të shekullit II dhe fillimit të shekullit III. *Suda* thotë vetëm se ai ka jetuar në kohën e Marcus Aurelius, por përbuzja me të cilën ai flet për Commodus, i cili vdiq në vitin 192, tregon se ai i mbijetoi atij perandori. Ai ishte një bashkëkohës i Adrantusit . 

Disa nga veprat e tij kanë humbur, por *Deipnosophistae* me pesëmbëdhjetë vëllime ka mbijetuar. Në veprën e tij gjejmë të dhëna edhe për ilirët. 

## Shih edhe 
* Historia
* Retorika

## Literatura 
* David Braund and John Wilkins (eds.), *Athenaeus and his world: reading Greek culture in the Roman Empire*, Exeter: University of Exeter Press, 2000.  ISBN&nbsp;0-85989-661-7.
* Christian Jacob, *The Web of Athenaeus*, (Hellenic studies, 61), Washington, DC: Center for Hellenic Studies at Harvard University, 2013.
Beteja e Rahovicës

**Beteja e Raovicës** ishte një konflikt midis ushtrisë dhe policisë së RF të Jugosllavisë dhe grupit militant shqiptar Ushtria Çlirimtare e Preshevës, Medvegjës dhe Bujanocit (UÇPMB) gjatë kryengritjes së vitit 2001 në Luginën e Preshevës. Fshati Raovicë ishte nën kontrollin e UÇPMB-së. Më 14 maj forcat jugosllave filluan një sulm ndaj bastionit të UÇPMB-së në këtë vend të banuar me shqiptarë afër kufirit me Kosovën. Luftimet filluan më 13 maj në orën 6:10 të mëngjesit nga një sulm ndaj forcave jugosllave. Në orën 7:00 të mëngjesit, burrat shqiptarë sulmuan përsëri policinë dhe ushtrinë serbe dhe hodhën tre raketa në drejtim të fshatit. Incidente të tjera kanë ndodhur gjatë ditës deri në orën 20:00. Më 14 maj, forcat serbe pushtuan Oraovicën pasi UÇPMB-ja i sulmoi në orën 14:15.

## Referime
Beteja e Vërrinit

**Beteja e Vërrinit** u zhvillua më 1 dhe 5 Shtator të vitit 1998 ndërmjet Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës (UÇK) dhe Ushtrisë Jugosllave (JNA) e mbështetur nga Policia Serbe (MUP). Në këtë betejë ranë 27 dëshmorë të UÇK-së dhe 42 martirë shqiptarë, ndërsa nga ana e armikut u vranë 100 ushtarë serbë dhe u plagosën 25 policë.

Më 1 Shtator 1998, në orët e para të mëngjesit kishte filluar njëra nga betejat më të ashpëra në rajonin e Vërrinit, e cila kishte për qëllim marrjen nën kontrollë të territorit të Vërrinit nga forcat okupatore serbe. Lufta ishte pranuar nga ana e UÇK-së, të cilës Luftë në fshatin Lez, po i printe Komandanti, Salajdin Berisha, së bashku me shumë trima tjerë të UÇK-së, të cilëve në ndihmë i’u kishte shkuar edhe komandanti, Xhevat Berisha, e shumë bashkëluftëtarë të tjerë, ndërsa nga ana tjetër forcat e shumta të armikut kishin për qëllim depërtimin në fshatin Jeshkovë, ku asaj beteje po i printe Komandanti i Njësisë Speciale Agim Shala, tani Hero i Kosovës, gjatë zhvillimit të Betejës ndërmjetë luftëtarëve të UÇK-së dhe forcave serbe, në ditën e parë të luftëimeve, forcat armike kishin depërtuar në fshatin Lez dhe Lybeqevë, por fshati Jeshkovë tani po perballej me një Betejë edhe më të ashpër, ngase përpos luftimeve, forcat serbe sulmonin dhe tentonin të depërtonin në fshatin Jeshkovë nga pjesa e siperme pra nga Opoja, ndërkohë luftimet në Jeshkovë zgjerohen edhe më shumë, sepse forcat e armikut iu patën ofruar fshatit Jeshkovë edhe nga pjesa e fshatit Lez, permes fshatit Lybeqevë, si dhe nga ana tjetër i kishin zënë pozicionet edhe te udhëkryqi i fshatit Billushë mbi fshatin Jeshkovë afër gurit të Gjermanit, luftimet vazhduan gjatë tërë ditës dhe natës së 1 shtatorit, si dhe gjatë tërë ditës së 2 shtatorit, pasi forcat armike në pamundësi që të hynë në fshatin Jeshkovë, ata perdoren edhe 2 avionë dhe helikopter luftarak dhe në pasditen e vonëshme rreth ores 17 këmbsoria e ushtrisë dhe policisë sërbe kishin arritur që të depertojnë deri në mes të fshatit Jeshkovë, por përsëri pa mbërri te Shtabi i UÇK-së, dhe në pa mundësi që ata ti vazhdojnë luftimet më tej edhe për shkak të natës, ato vazhduan edhe në ditën e tretë, pra me 3 shtator 1998, këtë ditë në orët e pasdites, duke mos u zmbrapsur per asnje qast, Komandanti dhe udhëheqësi i kësaj beteje Agim Shala bie heroikisht së bashku me babën Avdi Shala, djalin e agjës Besim Shala dhe Fatmir Berisha, si dhe shumë ushtarë të UÇK-së ishin të plagosur, por lufta vazhdoi deri në ditën e 4, pra me 4 shtator, ndërsa varrimi i dëshmorëve dhe martirëve u bë me 5 shtator, në fshatin Jeshkovë, që i falenderoj të gjithë ata banorë të shumtë nga fshatrat e vërrinit dhe Prizrenit që me gjithë rrezikun ata moren pjesë në atë ceremoni. Lufta me kaq në fshatin Jeshkovë nuk kishte mbaruar, ngase vëllau i Agimit, pas varrimit tha se lufta për Liri nuk do të ndalet,kështu që Nuredini, Ymeri, Ilmiu, Bajrami, Limani e shumë e shumë të tjerë të cilet luftën e vazhduan deri në vdekje dhe të cilët ranë Heroikisht në Betejën e dytë të Jeshkovës me 11 mars 1999.

## Shiko edhe 
## Referime
Don Xhoni

**Xhonatan Isufi**, i njohur profesionalisht si **Don Xhoni**, është një reper dhe kompozitor shqiptar nga Kosova.

## Jeta dhe karriera 
Don Xhoni lindi si Xhonatan Isufi në një familje shqiptare në fshatin Çikatovë e Re pranë Drenasit në Kosovë. Në korrik 2020, Isufi bashkëpunoi me këngëtaren shqiptare Enca në këngën e tyre "Break Down", duke arritur numrin 11 në Shqipëri. Ai u ngrit në njohjen ndërkombëtare në fund të vitit 2020, pasi kënga e tij "Make a pose (Freestyle)", u bë virale në platformën e mediave sociale TikTok.

## Diskografia 
### Këngët 
#### Si artist kryesor 
## Referime
Ljuba Ognenova-Marinova

**Ljuba Ognenova-Marinova** (    1922–2012) ishte një arkeologe dhe trakologe bullgare. Ajo ishte arkeologia e parë nënujore në vend e cila drejtoi hulumtimet e qytetit antik trak të Nesebarit. Ajo u bë një nga studiueset kryesore bullgare e specializuar në arkeologjinë antike dhe trakologji, duke shkruar mbi 100 publikime shkencore. Ajo shërbeu në fakultetin e Universitetit të Sofjes dhe si studiuese e lartë në Muzeun Arkeologjik Kombëtar në Sofje.

## Biografia 
Ljuba Levova Ognenova lindi në 17 qershor 1922 në një familje intelektualësh bullgarë në Ohër, Mbretëria e Serbëve, Kroatëve dhe Sllovenëve.  Ajo u diplomua nga një shkollë fillore franceze në Manastir në 1932 dhe vazhdoi arsimin e saj të shkollës së mesme në Tiranë, (Shqipëri). Pasi përfundoi një kurs korrespondence nga Roma, ajo hyri në departamentin e historisë të Universitetit të Sofjes, Shën Clement Ohridski, duke u diplomuar në 1946 në arkeologjinë klasike. 

Midis viteve 1958 dhe 1963, puna e udhëhequr nga Ognenova në vendin Nesebar zbuloi shumë monumente të rëndësishme, përfshirë Tempullin e Zeusit Hiperdeksios, Tempullin Botros të Zeusit dhe Herës dhe të tjerë.  Ajo gjithashtu u shqua për punën e saj epigrafike me tekstet greke dhe latine të gjetura në Bullgari.  Studimi i saj mbi mbishkrimin e unazës të gjetur në Ezerovo dhe një mbishkrim ilir i gjetur në një unazë nga Koman, Shqipëri, i lejoi Ognenovës të arrinte në përfundimin se teksti ilir, pavarësisht nga hamendjet e mëparshme të pakuptimësisë së tij ishte i rëndësishëm. Duke gjurmuar origjinën e unazës dhe formën e saj, ajo ishte në gjendje ta datonte unazën në shekullin VIII. Duke paraqitur një punim mbi gjetjet e saj në Lidice, Çekosllovaki, ajo shkaktoi një senzacion dhe u ftua të studionte nga 1959 deri në 1960 në École Française d'Athène, një nga institutet arkeologjike në Athinë.  

## Vepra 
* 
*
* 
* 
* 
* 
* 
* 
* 

## Shih edhe 
* Historia
* Trakologjia
* Arkeologjia

## Referime
Provinca Antwerp

**Provinca Antwerp** (Holandisht: *Provincie Antwerpen*) është provinca më veriore si e Rajonit Flemish, e quajtur edhe Flandria, ashtu edhe e Belgjikës. Kufizohet me provincën Brabanta Veriore të Holandës në veri dhe provincat belge të Limburgut, Brabantit Flamand dhe Flandria Lindore. Kryeqyteti i saj është Antwerp, i cili përfshin Portin e Antwerp, porti i dytë më i madh detar në Evropë. Ajo ka një sipërfaqe prej 2,876 km2, dhe me mbi 1.87 milion banorë sipas janarit 2021, është krahina më e populluar e vendit. Provinca përbëhet nga tre zona: Antwerp, Mechelen dhe Turnhout. Pjesa lindore e krahinës përfshin pjesën kryesore të rajonit Campine.

## Historia
Gjatë Mesjetës së hershme rajoni ishte pjesë e Mbretërisë Franke, e cila ishte e ndarë në disa *pagi*. Territori i krahinës së sotme i përkiste disa *pagi* nga të cilat rajoni rreth asaj që do të bëhej qyteti i Antwerpës i përkiste Pagus Renesium. Pagus Toxandria shtrihej nga Brabanta Veriore në rajonin Campine. Në jug kishte Pagus Bracbatinsis dhe Pagus Hasbaniensis. Në vitin 843 Perandoria Karolingiane e Karlit të Madh u nda midis bijve të tij dhe lumi Scheldt u bë kufiri midis Francisë Perëndimore dhe Francisë Lindore. Në vitin 974 Otto II krijoi Margraviatin e Antwerp si një mbrojtje kundër Qarkut të Flandrisë.

Në vitin 1106, Henry V i dha Margraviatin Godfrey I të Leuvenit. Pasardhësit e tij do të bëhen nga viti 1235 e tutje Dukë të Brabantit dhe vetë rajoni ishte pjesa veriore e Dukatit të Brabantit. Në vitin 1430 Dukati u bë pjesë e Dukatit të Burgonjës deri në vitin 1477 kur ra në Shtëpinë e Habsburgëve. Në vitin 1713, në fund të Luftës së Pasardhjes Spanjolle rajoni u bë pjesë e Holandës Austriake deri në vitin 1794, me në vitin 1790 Shtetet e Bashkuara të Belgjikës jetëshkurtër. Më 1 tetor 1795, ish-Holanda Austriake u aneksua nga Franca nën Drejtorinë Franceze.

Provinca moderne u krijua si *Departamenti i dy Netes* gjatë Perandorisë së Parë Franceze (kur Holanda Jugore ishte pjesë e Francës). Pas humbjes së Napoleonit, territori u bë pjesë e Mbretërisë së Bashkuar të Holandës si provincë e **Brabantit Qendror**, duke e dalluar atë nga Brabanta Veriore dhe Brabanta Jugore. Në vitin 1830, pas pavarësisë së Belgjikës, krahina u quajt Antwerp (sipas qytetit dhe kryeqytetit të saj të madh).

## Ndarjet administrative
majtas|500px
Provinca është e ndarë në tre zona administrative (*arrondissementen* në holandisht) që përmbajnë 69 bashki (numrat i referohen vendndodhjes së komunave në hartën e treguar në këtë seksion):

## Gjuha
Si në të gjithë provincat flamande, gjuha zyrtare dhe standarde e provincës Antwerp është holandishtja. Ashtu si me Brabantin Flamand, Brabantin e Veriut dhe Brukselin, dialekti lokal është një varietet Brabantian.

## Feja
Sipas vitit 2008, 73.3% e popullsisë së Antwerp e identifikojnë veten si katolikë, 24.1% si jo-fetarë, 2.6% e identifikojnë veten si të feve të tjera.
Flandra Lindore

**Flandria Lindore** (holandisht: *Oost-Vlaanderen*, frëngjisht: *(Province de) Flandre-Orientale*, gjermanisht: *Ostflandern*) është një provincë e Belgjikës. Kufizohet me provincën holandeze të Zeelandës dhe provincën flamane të Antwerp, Brabantin Flamand, Hainaut dhe Flandrinë Perëndimore. Ajo ka një sipërfaqe prej 2,982 km2, e ndarë në gjashtë rrethe administrative që përmbajnë 60 bashki dhe një popullsi prej 1.531.745 që nga janari 2021. Kryeqyteti është Genti, shtëpia e Universitetit të Gentit dhe Portit të Gentit.

## Historia
Gjatë Perandorisë Napoleonike jetëshkurtër, shumica e zonës së krahinës moderne ishte pjesë e Departamentit të Escaut, të emëruar pas lumit Scheldt. Pas humbjes së Napoleonit, njësia u riemërua pas vendndodhjes së saj gjeografike në pjesën lindore të qarkut historik të Flandrës (tani në pjesën perëndimore të rajonit aktual Flamand).

Flamuri krahinor ka një luan të zi me gjuhë dhe kthetra të kuqe, në një sfond me vija horizontale të bardha dhe jeshile. Ky është një përshtatje e kohëve të fundit; më parë, Flandria Lindore përdorte flamurin flamand, një luan të zi në një sfond të verdhë, si në stemën aktuale. Flamuri i vjetër ende përdoret publikisht, p.sh. për shenjat e rrugës.

## Gjeografia
Provinca ka disa rajone gjeografike ose turistike:

*Denderstreek
*Meetjesland
*Waasland
*Ardennen Flamand

Lumenj të rëndësishëm janë Scheldt dhe Leie të cilët bashkohen në Gent. Dender bashkohet në Scheldt në qytetin e Dendermonde.

### Nënndarjet
Flandria Lindore është e ndarë në 6 zona administrative (*arrondissementen*), të ndara në një total prej 60 bashkish. Përveç kësaj, ka 3 zona gjyqësore dhe 3 zona elektorale.