Republika Popullore e Zanzibarit

**Republika Popullore e Zanzibarit** ishte një shtet afrikan jetëshkurtër i themeluar në vitin 1964, i përbërë nga ishujt e arkipelagut të Zanzibarit . Ajo ekzistonte për më pak se një vit përpara se të bashkohej me Tanganyika për të krijuar Republikën e Bashkuar të Tanganyikës dhe Zanzibarit, e cila do të riemërohej në Tanzani në tetor të atij viti.

## Historia 
Në vazhdën e Revolucionit Zanzibar, një Këshill Revolucionar u krijua nga partitë ASP dhe Umma për të vepruar si një qeveri e përkohshme, me Abeid Karume që drejtonte këshillin si President dhe Abdulrahman Mohammad Babu që shërbente si Ministër i Punëve të Jashtme .  Vendi u riemërua Republika Popullore e Zanzibarit;  Veprimet e para të qeverisë së re ishin dëbimi i përhershëm i Sulltanit dhe ndalimi i Partisë Nacionaliste të Zanzibarit dhe Partisë Popullore të Zanzibarit dhe Pembas.  Duke kërkuar të distancohej nga John Okello i paqëndrueshëm, Karume e mënjanoi atë në heshtje nga skena politike, megjithëse iu lejua të ruante titullin e vetë-dhuruar të marshallit të fushës.   shifrat më të larta mund të fryhen nga vetë transmetimet e Okello-s dhe raportet e ekzagjeruara në disa media perëndimore dhe arabe të lajmeve.   Vrasja e të burgosurve arabë dhe varrimi i tyre në varreza masive u dokumentua nga një grup filmi italian, duke filmuar nga një helikopter, për *Africa Addio* dhe kjo sekuencë filmi përbën të vetmin dokument vizual të njohur të vrasjeve.  Shumë arabë ikën të sigurt në Oman,  Një prani e policisë u kthye në rrugë, dyqanet e grabitura po rihapen dhe armët pa leje po dorëzoheshin nga popullata civile.   Sjellja e mbështetësve të Okello-s, retorika e tij e dhunshme, theksi ugandas dhe besimet e krishtera po largonin shumë në ASP-në kryesisht të moderuar Zanzibari dhe Musliman,  dhe deri në mars shumë anëtarë të FMF-së së tij ishin çarmatosur nga mbështetësit e Karume dhe milicia e Partisë Umma. Më 11 mars, Okello-s iu hoq grada e Field Marshall,  dhe iu mohua hyrja kur u përpoq të kthehej në Zanzibar nga një udhëtim në kontinent. Ai u deportua në Tanganyika dhe më pas në Kenia, përpara se të kthehej i varfër në vendlindjen e tij Uganda.  Më 26 prill, Karume njoftoi se një bashkim ishte negociuar me Tanganyika për të formuar vendin e ri të Tanzanisë.  Shkrirja u pa nga mediat bashkëkohore si një mjet për të parandaluar përmbysjen komuniste të Zanzibarit; të paktën një historian thotë se mund të ketë qenë një përpjekje e Karume, një socialist i moderuar, për të kufizuar ndikimin e Partisë Umma radikalisht të majtë.   Megjithatë, shumë nga politikat socialiste të Partisë Umma për shëndetin, arsimin dhe mirëqenien sociale u miratuan nga qeveria. 

## Reagimi 
Forcat ushtarake britanike në Kenia u njoftuan për revolucionin në orën 4:45 më 12 janar, dhe pas një kërkese të Sulltanit u vunë në gatishmëri për 15 minuta për të kryer një sulm në aeroportin e Zanzibarit.   Megjithatë, Komisioneri i Lartë britanik në Zanzibar, Timothy Crosthwait, nuk raportoi asnjë rast të sulmit të shtetasve britanikë dhe këshilluar kundër ndërhyrjes. Si rezultat, trupat britanike në Kenia u reduktuan në gatishmëri katër orë më vonë atë mbrëmje. Crosthwait vendosi të mos miratojë një evakuim të menjëhershëm të qytetarëve britanikë, pasi shumë prej tyre mbanin poste kyçe qeveritare dhe largimi i tyre i papritur do të prishte më tej ekonominë dhe qeverinë e vendit.  *Manley* u ankorua në portin e qytetit të Zanzibarit, por SHBA nuk kishte kërkuar lejen e Këshillit Revolucionar për evakuimin dhe anija u prit nga një grup njerëzish të armatosur. 

Agjencitë perëndimore të inteligjencës besonin se revolucioni ishte organizuar nga komunistët të furnizuar me armë nga vendet e Traktatit të Varshavës. Ky dyshim u forcua me emërimin e Babu-s si Ministër i Punëve të Jashtme dhe Abdullah Kassim Hanga si kryeministër, të dy të majtë të njohur me lidhje të mundshme komuniste.  Britania besonte se këta të dy ishin bashkëpunëtorë të ngushtë të Oscar Kambona-s, Ministrit të Punëve të Jashtme të Tanganyika-s dhe se ish-anëtarët e pushkëve të Tanganyikës ishin vënë në dispozicion për të ndihmuar në revolucion.  Megjithatë, kjo praktikë u nis nga ata anëtarë që kishin stafuar një zyrë dege të ZNP-së në Kubë dhe u bë një mjet i zakonshëm veshjeje midis anëtarëve të partisë opozitare në muajt para revolucionit.  Vetëm gjashtë ditë pas revolucionit, *The New York Times* deklaroi se Zanzibar ishte "në prag të shndërrimit në Kuba e Afrikës", por më 26 janar mohoi se kishte përfshirje aktive komuniste.   Zanzibar vazhdoi të merrte mbështetje nga vendet komuniste dhe deri në shkurt dihej se merrte këshilltarë nga BRSS, Gjermania Lindore dhe Kina.  Në të njëjtën kohë, ndikimi perëndimor po zvogëlohej dhe deri në korrik 1964 vetëm një britanik, një dentist, mbeti në punë të qeverisë Zanzibari.  Është pretenduar se spiunari izraelit David Kimche ishte një mbështetës i revolucionit  me Kimche në Zanzibar në ditën e Revolucionit. 

Sulltani i rrëzuar bëri një apel të pasuksesshëm në Kenia dhe Tanganyika për ndihmë ushtarake,  edhe pse Tanganyika dërgoi 100 oficerë policie paraushtarake në Zanzibar për të frenuar trazirat.  Përveç pushkëve Tanganyika (dikur pushkët afrikane të mbretit kolonial), policia ishte e vetmja forcë e armatosur në Tanganyika dhe më 20 janar mungesa e policisë çoi në kryengritje të gjithë regjimentin e pushkëve.  rebelimi i ushtarëve ndezi kryengritje të ngjashme si në Ugandë ashtu edhe në Kenia. Megjithatë, rendi në kontinentin afrikan u rivendos me shpejtësi pa incidente serioze nga Ushtria Britanike dhe Marinsat Mbretërorë. 

Shfaqja e mundshme e një shteti komunist afrikan mbeti një burim shqetësimi në Perëndim. Në shkurt, Komiteti Britanik për Mbrojtjen dhe Politikat e Jashtme tha se, ndërsa interesat tregtare britanike në Zanzibar ishin "të vogla" dhe revolucioni në vetvete nuk ishte "i rëndësishëm", mundësia e ndërhyrjes duhet të ruhet.  Komiteti ishte i shqetësuar se Zanzibar mund të bëhej një qendër për promovimin e komunizmit në Afrikë, njëlloj si Kuba kishte në Amerikë.  Sipas mendimit të Crosthwait, kjo kontribuoi në rreshtimin e Zanzibarit me Bashkimin Sovjetik ; Crosthwait dhe stafi i tij u dëbuan nga vendi më 20 shkurt dhe u lejuan të ktheheshin vetëm pasi të ishte rënë dakord për njohjen. 

## Referime 
## Referime 
* .
* .
* .
* .
* .
* .

## Linqe të jashtme 
* Zanzibar Official Website