බෙල්ජියමේ දේශපාලනය සහ රජය

බෙල්ජියම යනු ව්‍යවස්ථාපිත, ජනප්‍රිය රාජාණ්ඩුවක් සහ ෆෙඩරල් පාර්ලිමේන්තු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදයකි. ද්වි-මණ්ඩල ෆෙඩරල් පාර්ලිමේන්තුව සෙනෙට් සභාවකින් සහ නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයකින් සමන්විත වේ. පළමුවැන්න ප්‍රජාවන් සහ කලාපවල පාර්ලිමේන්තු විසින් පත් කරන ලද සෙනෙට් සභිකයින් 50 දෙනෙකුගෙන් සහ සහයෝගී සෙනෙට් සභිකයින් 10 දෙනෙකුගෙන් සමන්විත වේ. 2014 ට පෙර, සෙනෙට් සභාවේ සාමාජිකයින්ගෙන් වැඩි දෙනෙක් සෘජුවම තේරී පත් විය. මණ්ඩලයේ නියෝජිතයින් 150 දෙනා මැතිවරණ දිස්ත්‍රික්ක 11 කින් සමානුපාතික ඡන්ද ක්‍රමයක් යටතේ තේරී පත් වේ. බෙල්ජියම අනිවාර්ය ඡන්දය ප්‍රකාශ කරන අතර එමඟින් ලෝකයේ ඉහළම ඡන්ද ප්‍රතිශතයක් පවත්වා ගනී.

සීමිත වරප්‍රසාද සහිතව වුවද, රජු (වර්තමානයේ පිලිප්) රාජ්‍ය නායකයා වේ. ෆෙඩරල් රජය පිහිටුවීම සඳහා නියෝජිත මන්ත්‍රී මණ්ඩලයේ විශ්වාසය ඇති අගමැතිවරයෙකු ඇතුළු අමාත්‍යවරුන් ඔහු පත් කරයි. අමාත්‍ය මණ්ඩලය සාමාජිකයින් පහළොවකට වඩා සමන්විත නොවේ. අගමැති හැරුණු විට, අමාත්‍ය මණ්ඩලය ලන්දේසි භාෂාව කතා කරන සාමාජිකයින් සහ ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන සාමාජිකයින් සමාන සංඛ්‍යාවකින් සමන්විත වේ. අධිකරණ පද්ධතිය සිවිල් නීතිය මත පදනම් වී ඇති අතර නැපෝලියන් නීති සංග්‍රහයෙන් ආරම්භ වේ. කස්සේෂන් අධිකරණය යනු අවසාන විසඳුම වන අධිකරණය වන අතර, අභියාචනාධිකරණ එක් මට්ටමක් පහළින් ඇත.

### දේශපාලන සංස්කෘතිය 
බෙල්ජියමේ දේශපාලන ආයතන සංකීර්ණ ය; බොහෝ දේශපාලන බලය රඳා පවතින්නේ ප්‍රධාන සංස්කෘතික ප්‍රජාවන්ගේ නියෝජනය මත ය. 1970 පමණ සිට, සැලකිය යුතු ජාතික බෙල්ජියම් දේශපාලන පක්ෂ ප්‍රධාන වශයෙන් මෙම ප්‍රජාවන්ගේ දේශපාලන හා භාෂාමය අවශ්‍යතා නියෝජනය කරන සුවිශේෂී සංරචක වලට බෙදී ඇත. සෑම ප්‍රජාවකම ප්‍රධාන පක්ෂ, දේශපාලන මධ්‍යස්ථානයට සමීප වුවද, ප්‍රධාන කණ්ඩායම් තුනකට අයත් වේ: ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්, ලිබරල්වාදීන් සහ සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්. පසුගිය සියවසේ මැද භාගයෙන් පසුව තවත් කැපී පෙනෙන පක්ෂ බිහි විය, ප්‍රධාන වශයෙන් භාෂාමය, ජාතිකවාදී හෝ පාරිසරික අවශ්‍යතා නියෝජනය කිරීම සඳහා සහ මෑතකදී යම් නිශ්චිත ලිබරල් ස්වභාවයක් ඇති කුඩා ඒවා සඳහා. පක්ෂ හයකින් "දේදුන්න සන්ධානයක්" මතු විය: ෆ්ලෙමිෂ් සහ ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන ලිබරල්වාදීන්, සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන් සහ හරිතයන්. පසුව, 2003 මැතිවරණයේදී හරිතයන්ට ඔවුන්ගේ ආසන බොහොමයක් අහිමි වීමෙන් පසු ලිබරල් සහ සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්ගේ "දම් පාට සන්ධානයක්" පිහිටුවන ලදී.

1999 සිට 2007 දක්වා අගමැති ගයි වර්හෝෆ්ස්ටැඩ්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් රජය සමබර අයවැයක්, සමහර බදු ප්‍රතිසංස්කරණ, ශ්‍රම වෙළඳපොළ ප්‍රතිසංස්කරණයක්, න්‍යෂ්ටික අදියර ඉවත් කිරීමක් සහ වඩාත් දැඩි යුද අපරාධ සහ වඩාත් ලිහිල් මෘදු මත්ද්‍රව්‍ය භාවිතය පිළිබඳ නඩු පැවරීමට ඉඩ සලසන නීති සම්පාදනය කළේය. අනායාස මරණය සඳහා වන සීමාවන් අඩු කරන ලදී. 2003 දී, බෙල්ජියම සමලිංගික විවාහ නීතිගත කළ ලෝකයේ පළමු රටවලින් එකක් බවට පත්විය. රජය අප්‍රිකාවේ ක්‍රියාකාරී රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික කටයුතු ප්‍රවර්ධනය කළේය සහ ඉරාක ආක්‍රමණයට විරුද්ධ විය. දයානුකම්පාව සඳහා වයස් සීමාවන් නොමැති එකම රට එයයි.

2007 ජුනි මැතිවරණයේදී වර්හෝෆ්ස්ටැඩ්ගේ සන්ධානය නරක අතට හැරුණි. වසරකට වැඩි කාලයක් රට දේශපාලන අර්බුදයකට මුහුණ දුන්නේය. මෙම අර්බුදය කෙතරම්ද යත්, බොහෝ නිරීක්ෂකයින් බෙල්ජියම බෙදීමක් සිදුවිය හැකි බවට අනුමාන කළහ. 2007 දෙසැම්බර් 21 සිට 2008 මාර්තු 20 දක්වා තාවකාලිකව III වන වර්හෝෆ්ස්ටැඩ් රජය බලයේ සිටියේය. මෙය ෆ්ලෙමිෂ් සහ ෆ්‍රැන්කොෆෝන් ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්, ෆ්ලෙමිෂ් සහ ෆ්‍රැන්කොෆෝන් ලිබරල්වාදීන් සහ ෆ්‍රැන්කොෆෝන් සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්ගේ සන්ධානයකි.

එදින, 2007 ජුනි මාසයේ ෆෙඩරල් මැතිවරණයේ සැබෑ ජයග්‍රාහකයා වූ ෆ්ලෙමිෂ් ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී යෙව්ස් ලෙටර්මේගේ නායකත්වයෙන් යුත් නව රජයක් රජු විසින් දිවුරුම් දෙන ලදී. 2008 ජූලි 15 වන දින ලෙටර්මේ විසින් කැබිනට් මණ්ඩලයේ ඉල්ලා අස්වීම රජුට ඉදිරිපත් කරන ලදී, මන්ද ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා ප්‍රතිසංස්කරණවල කිසිදු ප්‍රගතියක් සිදු නොවූ බැවිනි. මෙම අවස්ථාවේදී, ඔහුගේ ඉල්ලා අස්වීම පිළිගනු ලැබූ අතර 2008 දෙසැම්බර් 30 වන දින ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී සහ ෆ්ලෙමිෂ් හර්මන් වැන් රොම්පුයි අගමැති ධුරයට පත් විය.

2009 නොවැම්බර් 19 වන දින යුරෝපීය කවුන්සිලයේ පළමු ස්ථිර සභාපතිවරයා ලෙස හර්මන් වැන් රොම්පුයි නම් කිරීමෙන් පසු, ඔහු 2009 නොවැම්බර් 25 වන දින දෙවන ඇල්බට් රජුට තම රජයේ ඉල්ලා අස්වීම ඉදිරිපත් කළේය. පැය කිහිපයකට පසු, අගමැති ඉව්ස් ලෙටර්මේ යටතේ නව රජය දිවුරුම් දෙන ලදී. 2010 අප්‍රේල් 22 වන දින, සන්ධාන හවුල්කරුවෙකු වන OpenVLD (විවෘත ෆ්ලෙමිෂ් ලිබරල්වාදීන් සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී) රජයෙන් ඉවත් වීමෙන් පසුව, ලෙටර්මේ නැවතත් රජුට තම කැබිනට් මණ්ඩලයේ ඉල්ලා අස්වීම ඉදිරිපත් කළ අතර, 2010 අප්‍රේල් 26 වන දින ඇල්බට් රජු නිල වශයෙන් ඉල්ලා අස්වීම පිළිගත්තේය.

2010 ජුනි 13 වන දින බෙල්ජියමේ පැවති පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් ෆ්ලෙමිෂ් ජාතිකවාදී N-VA පක්ෂය ෆ්ලැන්ඩර්ස් හි විශාලතම පක්ෂය බවට පත් වූ අතර, සමාජවාදී පක්ෂය PS පක්ෂය වොලෝනියාවේ විශාලතම පක්ෂය බවට පත්විය. 2011 දෙසැම්බර් වන තෙක්, නව රජයක් පිහිටුවීම සඳහා අවහිර වූ සාකච්ඡා අවසන් වන තෙක් බලා සිටි ලෙටර්මේගේ භාරකාර රජය විසින් බෙල්ජියම පාලනය කරන ලදී. 2011 මාර්තු 30 වන විට, යුද්ධයෙන් විනාශ වූ ඉරාකය විසින් කලින් දරන ලද නිල රජයක් නොමැතිව ගත වූ කාලය සඳහා මෙය නව ලෝක වාර්තාවක් තැබීය. අවසාන වශයෙන්, 2011 දෙසැම්බර් මාසයේදී වොලූන් සමාජවාදී අගමැති එලියෝ ඩි රූපෝගේ නායකත්වයෙන් යුත් ඩි රූපෝ රජය දිවුරුම් දෙන ලදී.

2014 ෆෙඩරල් මැතිවරණය (ප්‍රාදේශීය මැතිවරණවලට සමගාමීව) ෆ්ලෙමිෂ් ජාතිකවාදී N-VA පක්ෂයට තවත් මැතිවරණ වාසියක් ලබා දුන්නේය. කෙසේ වෙතත්, (ෆ්ලෙමිෂ් සහ ප්‍රංශ කතා කරන සමාජ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්, ලිබරල්වාදීන් සහ ක්‍රිස්තියානි ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදීන්ගෙන් සමන්විත) වත්මන් සන්ධානය පාර්ලිමේන්තුවේ සහ සියලුම මැතිවරණ කොට්ඨාශවල ස්ථිර බහුතරයක් පවත්වා ගෙන ගියේය. 2014 ජූලි 22 වන දින, පිලිප් රජු විසින් ෆ්ලෙමිෂ් පක්ෂ වන N-VA, CD&V, Open Vld සහ ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන MR යන අයගෙන් සමන්විත නව ෆෙඩරල් කැබිනට් මණ්ඩලයක් පිහිටුවීමට නායකත්වය දීම සඳහා චාල්ස් මයිකල් (MR) සහ ක්‍රිස් පීටර්ස් (CD&V) නම් කරන ලද අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස මයිකල් රජය ඇති විය. N-VA ෆෙඩරල් කැබිනට් මණ්ඩලයේ කොටසක් වූ පළමු අවස්ථාව මෙය වූ අතර, ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන පාර්ශවය නියෝජනය කළේ MR විසින් පමණක් වන අතර එය වොලෝනියාවේ මහජන ඡන්දවලින් සුළුතරයක් ලබා ගත්තේය.

2019 මැයි මාසයේදී ෆ්ලෙමිෂ් භාෂාව කතා කරන උතුරු ෆ්ලැන්ඩර්ස් කලාපයේ පැවති ෆෙඩරල් මැතිවරණයේදී, අන්ත දක්ෂිණාංශික ව්ලැම්ස් බෙලැන්ග් පක්ෂය ප්‍රධාන ජයග්‍රහණ ලබා ගත්තේය. වොලෝනියාවේ ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන දකුණු ප්‍රදේශයේ, සමාජවාදීන් ශක්තිමත් විය. මධ්‍යස්ථ ෆ්ලෙමිෂ් ජාතිකවාදී පක්ෂය වන N-VA, පාර්ලිමේන්තුවේ විශාලතම පක්ෂය ලෙස පැවතුනි. 2019 ජූලි මාසයේදී, අගමැති චාල්ස් මයිකල් යුරෝපීය කවුන්සිලයේ සභාපති ධුරය දැරීමට තෝරා ගන්නා ලදී. ඔහුගේ අනුප්‍රාප්තිකයා වූයේ බෙල්ජියමේ පළමු කාන්තා අගමැතිනියයි. ඇය 2019 ඔක්තෝබර් මාසයේ සිට භාරකාර රජයට නායකත්වය දුන්නාය. ෆ්ලෙමිෂ් ලිබරල් පක්ෂ දේශපාලනඥයෙකු වන ඇලෙක්සැන්ඩර් ඩි කෲ 2020 ඔක්තෝබර් මාසයේදී නව අගමැති ධුරයට පත් විය. මැතිවරණයෙන් මාස 16 කට පසු පක්ෂ ෆෙඩරල් රජය සඳහා එකඟ වී තිබුණි.

2025 පෙබරවාරි 3 වන දින, නව ෆ්ලෙමිෂ් සන්ධානයේ නායක බාර්ට් ඩි වෙවර් නව අගමැති ධුරයට පත් විය. ඔහු බෙල්ජියම් අගමැති ලෙස නම් කරන ලද පළමු ෆ්ලෙමිෂ් ජාතිකවාදියා වේ.

### ප්‍රජාවන් සහ කලාප 
19 වන සියවසේ බර්ගන්ඩියන් සහ හැබ්ස්බර්ග් අධිකරණ දක්වා දිවෙන භාවිතයක් අනුගමනය කරමින්, පාලක ඉහළ පන්තියට අයත් වීමට ප්‍රංශ භාෂාව කතා කිරීම අවශ්‍ය වූ අතර, ලන්දේසි භාෂාව පමණක් කතා කළ හැකි අය ඵලදායී ලෙස දෙවන පන්තියේ පුරවැසියන් විය. එම සියවසේ අගභාගයේදී සහ 20 වන සියවස දක්වාම, ෆ්ලෙමිෂ් ව්‍යාපාර මෙම තත්වයට මුහුණ දීම සඳහා පරිණාමය විය.

දකුණු බෙල්ජියමේ ජනතාව ප්‍රංශ හෝ ප්‍රංශ උපභාෂා කතා කළ අතර, බොහෝ බ්‍රසල්ස් වැසියන් ප්‍රංශ භාෂාව ඔවුන්ගේ පළමු භාෂාව ලෙස භාවිතා කළද, ෆ්ලෙමින්වරු එසේ කිරීම ප්‍රතික්ෂේප කළ අතර අධ්‍යාපන ක්‍රමයේ ලන්දේසි භාෂාව සමාන භාෂාවක් බවට පත් කිරීමට ක්‍රමානුකූලව සමත් වූහ. අන්තර් වාර්ගික ආතතීන් ඉහළ ගිය අතර ගැටුම් සඳහා ඇති හැකියාව අවම කිරීම සඳහා ව්‍යවස්ථාව සංශෝධනය කරන ලදී.

# බ්‍රසල්ස් හි පදනම් වූ ෆෙඩරල් රජය.
#* ෆ්ලෙමිෂ් ප්‍රජාව (ලන්දේසි භාෂාව කතා කරන);
#* ප්‍රංශ ප්‍රජාව (ප්‍රංශ භාෂාව කතා කරන);
#* ජර්මන් භාෂාව කතා කරන ප්‍රජාව.
# භාෂා ප්‍රජාවන් තුන:
# කලාප තුන:
#* ෆ්ලෙමිෂ් කලාපය, පළාත් පහකට බෙදා ඇත;
#* වොලූන් කලාපය, පළාත් පහකට බෙදා ඇත;
#* බ්‍රසල්ස්-අගනුවර කලාපය.

ව්‍යවස්ථාපිත භාෂා ක්ෂේත්‍ර ඔවුන්ගේ මහ නගර සභා වල නිල භාෂා මෙන්ම නිශ්චිත කරුණු සඳහා බලගැන්වූ ආයතනවල භූගෝලීය සීමාවන් තීරණය කරයි. 1980 දී ප්‍රජාවන් සහ කලාප නිර්මාණය කරන විට පාර්ලිමේන්තු සහ ආණ්ඩු හතක් සඳහා මෙය ඉඩ ලබා දුන්නද, ෆ්ලෙමිෂ් දේශපාලනඥයන් දෙකම ඒකාබද්ධ කිරීමට තීරණය කළහ. මේ අනුව, ෆ්ලෙමින්ස්වරුන්ට ඇත්තේ එක් ආයතනික පාර්ලිමේන්තු මණ්ඩලයක් පමණක් වන අතර ෆෙඩරල් සහ විශේෂිත නාගරික කටයුතු හැර අන් සියල්ල සඳහා රජයට බලය ඇත.

කලාප සහ ප්‍රජාවන්ගේ අතිච්ඡාදනය වන සීමාවන් කැපී පෙනෙන විශේෂතා දෙකක් නිර්මාණය කර ඇත: බ්‍රසල්ස්-අගනුවර කලාපයේ භූමි ප්‍රදේශය (අනෙකුත් කලාපවලට ආසන්න වශයෙන් දශකයකට පසු ඇති වූ) ෆ්ලෙමිෂ් සහ ප්‍රංශ ප්‍රජාවන් දෙකටම ඇතුළත් වන අතර, ජර්මානු භාෂාව කතා කරන ප්‍රජාවේ භූමි ප්‍රදේශය සම්පූර්ණයෙන්ම වොලූන් කලාපය තුළ පිහිටා ඇත. ආයතන අතර අධිකරණ බලය පිළිබඳ ගැටුම් බෙල්ජියමේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථා අධිකරණය විසින් විසඳනු ලැබේ. විවිධ සංස්කෘතීන්ට සාමකාමීව එකට ජීවත් වීමට ඉඩ සැලසීම සඳහා මෙම ව්‍යුහය සම්මුතියක් ලෙස අදහස් කෙරේ.

### ප්‍රතිපත්ති අධිකරණ බලයේ පිහිටීම 
ෆෙඩරල් රාජ්‍යයේ අධිකාරියට යුක්තිය, ආරක්ෂාව, ෆෙඩරල් පොලිසිය, සමාජ ආරක්ෂාව, න්‍යෂ්ටික බලශක්තිය, මුදල් ප්‍රතිපත්තිය සහ රාජ්‍ය ණය සහ රාජ්‍ය මූල්‍ය ක්ෂේත්‍රයේ අනෙකුත් අංශ ඇතුළත් වේ. රජය සතු සමාගම්වලට බෙල්ජියම් පෝස්ට් සමූහය සහ බෙල්ජියම් දුම්රිය ඇතුළත් වේ. බෙල්ජියම සහ එහි ෆෙඩරල් කරන ලද ආයතන යුරෝපීය සංගමය සහ නේටෝව කෙරෙහි ඇති බැඳීම් සඳහා ෆෙඩරල් රජය වගකිව යුතුය. එය මහජන සෞඛ්‍ය, ස්වදේශ කටයුතු සහ විදේශ කටයුතුවල සැලකිය යුතු කොටස් පාලනය කරයි. ෆෙඩරල් රජය විසින් පාලනය කරනු ලබන ණය නොමැතිව අයවැය ජාතික මූල්‍ය ආදායමෙන් 50% ක් පමණ වේ. ෆෙඩරල් රජය සිවිල් සේවකයින්ගෙන් 12% ක් පමණ සේවයේ යොදවයි.

ප්‍රජාවන් තම අධිකාරිය ක්‍රියාත්මක කරන්නේ භාෂාමය වශයෙන් තීරණය කරන ලද භූගෝලීය සීමාවන් තුළ පමණි, මුලින් ප්‍රජාවක භාෂාවේ පුද්ගලයින් කෙරෙහි නැඹුරු වූ: සංස්කෘතිය (ශ්‍රව්‍ය දෘශ්‍ය මාධ්‍ය ඇතුළුව), අධ්‍යාපනය සහ අදාළ භාෂාව භාවිතා කිරීම. භාෂාවට අඩුවෙන් සම්බන්ධ වූ පුද්ගලික කාරණා සඳහා දිගු කිරීම් අතර සෞඛ්‍ය ප්‍රතිපත්තිය (සුව කිරීමේ සහ වැළැක්වීමේ වෛද්‍ය විද්‍යාව) සහ පුද්ගලයන්ට ආධාර කිරීම (තරුණයින් ආරක්ෂා කිරීම, සමාජ සුභසාධනය, පවුල් සඳහා ආධාර, සංක්‍රමණික ආධාර සේවා ආදිය) ඇතුළත් වේ.

කලාපවලට ඔවුන්ගේ භූමිය සමඟ පුළුල් ලෙස සම්බන්ධ කළ හැකි ක්ෂේත්‍රවල අධිකාරියක් ඇත. මේවාට ආර්ථිකය, රැකියා, කෘෂිකර්මාන්තය, ජල ප්‍රතිපත්තිය, නිවාස, පොදු වැඩ, බලශක්තිය, ප්‍රවාහනය, පරිසරය, නගර සහ රට සැලසුම් කිරීම, ස්වභාව සංරක්ෂණය, ණය සහ විදේශ වෙළඳාම ඇතුළත් වේ. ඔවුන් පළාත්, මහ නගර සභා සහ අන්තර් වාර්ගික උපයෝගිතා සමාගම් අධීක්ෂණය කරයි.

ක්ෂේත්‍ර කිහිපයක, විවිධ මට්ටම් එක් එක් විශේෂතා පිළිබඳව තමන්ගේම අදහස් දක්වයි. උදාහරණයක් ලෙස, අධ්‍යාපනය සමඟ, ප්‍රජාවන්ගේ ස්වාධීනත්වයට අනිවාර්ය අංශය පිළිබඳ තීරණ ඇතුළත් නොවන අතර සුදුසුකම් ප්‍රදානය කිරීම සඳහා අවම අවශ්‍යතා සැකසීමට ඉඩ නොදේ, ඒවා ෆෙඩරල් කාරණා ලෙස පවතී.

### විදේශ සබඳතා 
බටහිර යුරෝපයේ සන්ධිස්ථානයක පිහිටා ඇති නිසා, බෙල්ජියම ඓතිහාසිකව එහි විශාල අසල්වැසියන්ගෙන් ආක්‍රමණික හමුදාවන්ගේ මාර්ගය වී ඇත. පාහේ අනාරක්ෂිත දේශසීමා සහිතව, බෙල්ජියම සාම්ප්‍රදායිකව මැදිහත් වීමේ ප්‍රතිපත්තියක් හරහා එය වටා සිටින වඩා බලවත් ජාතීන්ගේ ආධිපත්‍යය වළක්වා ගැනීමට උත්සාහ කර ඇත. බෙල්ජියම් ජාතිකයන් යුරෝපීය ඒකාබද්ධතාවයේ ප්‍රබල උපදේශකයින් වී ඇත. නේටෝවේ සහ යුරෝපීය සංගමයේ ආයතන කිහිපයක මූලස්ථානය බෙල්ජියමේ පිහිටා ඇත.

### සන්නද්ධ හමුදා 
2023 දී බෙල්ජියම් සන්නද්ධ හමුදාවන්ට ක්‍රියාකාරී පුද්ගලයින් 23,200 ක් සිටි අතර, භූමි සංරචකයේ 8,500 ක්, නාවික සංරචකයේ 1,400 ක්, ගුවන් සංරචකයේ 4,900 ක්, වෛද්‍ය සංරචකයේ 1,450 ක් සහ ඒකාබද්ධ සේවයේ 6,950 ක් ඇතුළුව, සංචිත සේවකයින් 5,900 ක් සිටී. 2019 දී, බෙල්ජියමේ ආරක්ෂක අයවැය යුරෝ බිලියන 4.303 ක් (ඩොලර් බිලියන 4.921) වූ අතර එය එහි දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් .93% ක් නියෝජනය කරයි. සංරචක හතරේ මෙහෙයුම් විධානයන් සහකාර මාණ්ඩලික මෙහෙයුම් සහ පුහුණු ප්‍රධානියා විසින් මෙහෙයවනු ලබන ආරක්ෂක අමාත්‍යාංශයේ මෙහෙයුම් සහ පුහුණු සඳහා මාණ්ඩලික දෙපාර්තමේන්තුවට සහ ආරක්ෂක ප්‍රධානියාට යටත් වේ. බෙල්ජියම් හමුදාව ස්වේච්ඡා සේවකයින්ගෙන් සමන්විත වේ (1995 දී බලහත්කාරයෙන් බඳවා ගැනීම අහෝසි කරන ලදී), සහ අනෙකුත් EU රාජ්‍යයන්, අයිස්ලන්තය, නෝර්වේ, ස්විට්සර්ලන්තය හෝ ලිච්ටෙන්ස්ටයින් යන රටවල පුරවැසියන්ට ද සම්බන්ධ විය හැකිය. බෙල්ජියම එක්සත් ජාතීන්ගේ හෝ EU මෙහෙයුම්වල කොටසක් ලෙස අප්‍රිකානු රටවල් කිහිපයක, ඉස්ලාමීය රාජ්‍යයට එරෙහි යුද්ධය සඳහා ඉරාකයේ සහ නැගෙනහිර යුරෝපයේ නේටෝ පැවැත්ම සඳහා හමුදා යොදවා ඇත.

දෙවන ලෝක යුද්ධයේ බලපෑම් බෙල්ජියම් විදේශ ප්‍රතිපත්තිය සඳහා සාමූහික ආරක්ෂාව ප්‍රමුඛතාවයක් බවට පත් කළේය. 1948 මාර්තු මාසයේදී බෙල්ජියම බ්‍රසල්ස් ගිවිසුමට අත්සන් කළ අතර පසුව 1948 දී නේටෝවට සම්බන්ධ විය. කෙසේ වෙතත්, සන්නද්ධ හමුදා නේටෝවට ඒකාබද්ධ කිරීම කොරියානු යුද්ධයෙන් පසුව ආරම්භ විය. බෙල්ජියම්වරු, ලක්සම්බර්ග් රජය සමඟ එක්ව, බෙල්ජියම් එක්සත් ජාතීන්ගේ අණ ලෙස හැඳින්වෙන කොරියාවේ සටන් කිරීමට බලඇණි ශක්තියෙන් යුත් කණ්ඩායමක් යැවූහ. මෙම මෙහෙයුම බෙල්ජියම්වරුන් සහාය දුන් එක්සත් ජාතීන්ගේ මෙහෙයුම්වල දිගු මාලාවක පළමුවැන්න විය. වර්තමානයේ, බෙල්ජියම් සමුද්‍ර සංරචකය අද්මිරාල් බෙනෙලක්ස්ගේ අණ යටතේ ලන්දේසි නාවික හමුදාව සමඟ සමීපව කටයුතු කරයි.

2024 ගෝලීය සාම දර්ශකයට අනුව, බෙල්ජියම ලෝකයේ 16 වන සාමකාමීම රටයි.

## සටහන් 
## යොමු කිරීම්