වෙනිසියුලාවේ රජය සහ දේශපාලනය

වෙනිසියුලාවේ ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂ කණ්ඩායම් දෙකක් තිබේ: වත්මන් වාමාංශික කණ්ඩායම වන වෙනිසියුලාවේ එක්සත් සමාජවාදී පක්ෂය (PSUV), එහි ප්‍රධාන මිත්‍ර පාක්ෂිකයින් වන ෆාදර්ලන්ඩ් ෆෝ ඕල් (PPT) සහ වෙනිසියුලාවේ කොමියුනිස්ට් පක්ෂය (PCV) සහ විපක්ෂ කණ්ඩායම මැතිවරණ සන්ධානයක් වන මෙසා ඩි ලා යුනිඩාඩ් ඩිමොක්‍රටිකා හි කණ්ඩායම්ගත කර ඇත. මෙයට මිත්‍ර පක්ෂ වන Project Venezuela, Justice First, Movement for Socialism (MAS) සහ වෙනත් අය සමඟ නව යුගයක් (UNT) ඇතුළත් වේ.

වෙනිසියුලානු ජනාධිපතිවරයා සෘජු හා විශ්වීය ඡන්ද බලය සහිත ඡන්දයකින් තේරී පත් වන අතර රාජ්‍ය නායකයා සහ රජයේ ප්‍රධානියා යන දෙකම වේ. ධුර කාලය වසර හයක් වන අතර (2009 පෙබරවාරි 15 වන දිනට) ජනාධිපතිවරයෙකු අසීමිත වාර ගණනක් නැවත තේරී පත් විය හැකිය. ජනාධිපතිවරයා උප ජනාධිපතිවරයා පත් කරන අතර කැබිනට් මණ්ඩලයේ ප්‍රමාණය සහ සංයුතිය තීරණය කරන අතර ව්‍යවස්ථාදායකයේ සහභාගීත්වයෙන් එයට පත්වීම් සිදු කරයි. ජනාධිපතිවරයාට තමාට විරුද්ධ යැයි පෙනෙන නීති කොටස් නැවත සලකා බලන ලෙස ව්‍යවස්ථාදායකයෙන් ඉල්ලා සිටිය හැකි නමුත් සරල පාර්ලිමේන්තු බහුතරයකට මෙම විරෝධතා අභිබවා යා හැකිය.

නිශ්චිත ප්‍රතිපත්ති ක්ෂේත්‍රවල නියෝගයක් මගින් පාලනය කිරීමේ හැකියාව ලබා දෙන සක්‍රීය පනතක් සම්මත කරන ලෙස ජනාධිපතිවරයාට ජාතික සභාවෙන් ඉල්ලා සිටිය හැකිය; මේ සඳහා සභාවේ තුනෙන් දෙකක බහුතරයක් අවශ්‍ය වේ. 1959 සිට, වෙනිසියුලානු ජනාධිපතිවරුන් හය දෙනෙකුට එවැනි බලතල ලබා දී ඇත.

ඒක මණ්ඩල වෙනිසියුලානු පාර්ලිමේන්තුව ඇසම්බ්ලියා ජාතික ("ජාතික සභාව") වේ. සාමාජිකයින් සංඛ්‍යාව විචල්‍ය වේ - සෑම ප්‍රාන්තයක්ම සහ අගනුවර දිස්ත්‍රික්කය නියෝජිතයින් තිදෙනෙකු තෝරා පත් කර ගන්නා අතර රාජ්‍ය ජනගහනය රටේ මුළු ජනගහනයෙන් 1.1% කින් බෙදීමේ ප්‍රතිඵලයකි. වෙනිසියුලාවේ ආදිවාසී ජනතාවගේ නියෝජිතයින් සඳහා ආසන තුනක් වෙන් කර ඇත. 2011–2016 කාලය සඳහා ආසන සංඛ්‍යාව 165 කි. සියලුම නියෝජිතයින් වසර පහක කාලයක් සේවය කරයි.

වෙනිසියුලාවේ ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ වයස අවුරුදු 18 කි. ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම අනිවාර්ය නොවේ.

වෙනිසියුලාවේ නීති පද්ධතිය මහාද්වීපික නීති සම්ප්‍රදායට අයත් වේ. ඉහළම අධිකරණ ආයතනය වන්නේ උත්තරීතර අධිකරණ මණ්ඩලය හෝ විනිශ්චය සභාවේ සුප්‍රීමෝ ද ජස්ටිෂියා වන අතර, එහි මහේස්ත්‍රාත්වරුන් පාර්ලිමේන්තුව විසින් තනි දොළහක කාලයක් සඳහා තෝරා පත් කර ගනු ලැබේ. ජාතික මැතිවරණ කවුන්සිලය (Consejo Nacional Electoral, හෝ CNE) මැතිවරණ ක්‍රියාවලීන් භාරව සිටී; එය ජාතික සභාව විසින් තේරී පත් වූ ප්‍රධාන අධ්‍යක්ෂවරුන් පස් දෙනෙකු විසින් පිහිටුවා ඇත. 2009 දෙසැම්බර් මාසයේදී ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ සභාපති ලුයිසා එස්ටෙලා මොරාලෙස් පැවසුවේ වෙනිසියුලාව "දැඩි බලතල බෙදීමකින්" ඉවත් වී රජයේ ශාඛා අතර "දැඩි සම්බන්ධීකරණය" මගින් සංලක්ෂිත පද්ධතියක් දෙසට ගමන් කර ඇති බවයි. සෑම බලයක්ම ස්වාධීන විය යුතු බව මොරාලෙස් පැහැදිලි කළේය.

### පරිපාලන අංශ 
වෙනිසියුලාව ප්‍රාන්ත 23කට (එස්ටාඩෝස්), කැරකස් නගරයට අනුරූප අගනුවර දිස්ත්‍රික්කයක් (ඩිස්ට්‍රිටෝ කැපිටල්) සහ ෆෙඩරල් යැපීම් (ඩිපෙන්ඩෙන්සියාස් ෆෙඩරල්, විශේෂ ප්‍රදේශයක්) ලෙස බෙදා ඇත. වෙනිසියුලාව තවදුරටත් මහ නගර සභා 335කට (මුනිසිපියෝ) බෙදා ඇත; මේවා දහසකට වැඩි ප්‍රදේශයකට බෙදා ඇත (පැරොකියාස්). ප්‍රාන්ත පරිපාලන කලාප නවයකට (කලාප පරිපාලනය) කාණ්ඩගත කර ඇති අතර ඒවා 1969 දී ජනාධිපති නියෝගයෙන් පිහිටුවන ලදී.

රට තවදුරටත් භූගෝලීය ප්‍රදේශ දහයකට බෙදිය හැකි අතර සමහරක් දේශගුණික සහ ජෛව භූගෝලීය කලාපවලට අනුරූප වේ. උතුරේ වෙනිසියුලානු ඇන්ඩීස් සහ කෝරෝ කලාපය, වයඹ දෙසින් කඳුකර කලාපයක්, සියෙරා සහ නිම්න කිහිපයක් දරයි. එයට නැගෙනහිරින් මරකයිබෝ විල සහ වෙනිසියුලා බොක්ක ආශ්‍රිත පහත්බිම් ඇත.

මධ්‍යම කඳු වැටිය වෙරළට සමාන්තරව දිවෙන අතර කැරකස් අවට කඳු ඇතුළත් වේ; කැරියාකෝ බොක්කෙන් මධ්‍යම කඳුවැටියෙන් වෙන් කරන ලද නැගෙනහිර කඳුවැටිය, සුක්‍රේ සහ උතුරු මොනාගස් සියල්ල ආවරණය කරයි. වෙනිසියුලාවේ සියලුම දූපත් දේපළ ඉන්සියුලර් කලාපයට ඇතුළත් වේ: නුවෙවා එස්පාර්ටා සහ විවිධ ෆෙඩරල් යැපීම්. ඩෙල්ටා අමකුරෝ ආවරණය කරමින් ත්‍රිකෝණයක් සාදන ඔරිනෝකෝ ඩෙල්ටාව ඊසාන දෙසින් අත්ලාන්තික් සාගරයට ප්‍රක්ෂේපණය කරයි.

එසෙක්විබෝ ගඟට බටහිරින් ගයනා විසින් පරිපාලනය කරනු ලබන භූමි ප්‍රදේශය වන "ගුවායානා එසෙක්විබා" ලෙස හඳුන්වන භූමියට රට හිමිකම් කියයි. 1966 දී බ්‍රිතාන්‍ය සහ වෙනිසියුලානු රජයන් ගැටුම සාමකාමීව විසඳීම සඳහා ජිනීවා ගිවිසුමට අත්සන් තැබීය. 1970 ස්පාඤ්ඤ වරාය ප්‍රොටෝකෝලය මගින් ගැටලුව විසඳීමට උත්සාහ කිරීම සඳහා අවසාන දිනයක් නියම කළ නමුත් අද දක්වා එය සාර්ථක නොවීය.

#### විශාලතම නගර 
### ව්‍යවස්ථාමය අයිතිවාසිකම් අත්හිටුවීම 
ජාතික සභාවේ නියෝජිතයින් 164 දෙනා සහ ස්වදේශික නියෝජිතයින් තිදෙනෙකු තෝරා පත් කර ගැනීම සඳහා 2015 පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණය 2015 දෙසැම්බර් 6 වන දින පැවැත්විණි. 2014 දී, වෙනිසියුලාවේ විරෝධතා සහ පෙළපාලි මාලාවක් ආරම්භ වූ අතර, වෙනිසියුලාවේ උද්ධමනය, ප්‍රචණ්ඩත්වය සහ හිඟයන් ඊට හේතු විය. විරෝධතා බොහෝ දුරට සාමකාමී විය. විරෝධතාවය ෆැසිස්ට්වාදීන්, විපක්ෂ නායකයින්, ධනවාදය සහ විදේශීය බලපෑමෙන් පෙළඹී ඇති බවට රජය චෝදනා කර ඇත, ජනාධිපති මදුරෝ PSUV පරාජය පිළිගත් නමුත් විපක්ෂයේ ජයග්‍රහණය ආර්ථික යුද්ධයක තීව්‍රතාවයට හේතු විය. එසේ තිබියදීත්, මදුරෝ පැවසුවේ, "කොක්කෙන් හෝ වංචාවෙන් විපක්ෂය බලයට පැමිණීම, කුමන වියදමක් දැරුවත්, ඕනෑම ආකාරයකින් මම නතර කරමි" යනුවෙනි. ඊළඟ මාසවලදී, තේරී පත් වූ ජාතික සභාව නීති සම්පාදනය කිරීම වැළැක්වීමේ පොරොන්දුව මදුරෝ ඉටු කළේය. PSUV සහ රජය විසින් ගන්නා ලද පළමු පියවර වූයේ පාර්ලිමේන්තු මැතිවරණයෙන් දිනකට පසු මුළු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයම ප්‍රතිස්ථාපනය කිරීමයි, වෙනිසියුලානු සහ ජාත්‍යන්තර මාධ්‍ය බහුතරයක් විසින් වංචාවක් ලෙස සලකනු ලැබූ අතර එය වෙනිසියුලානු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට පටහැනිව සිදු කරන ලදී. වෙනිසියුලාවේ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයේ ක්‍රියාකාරිත්වය "විධායක අභිමතයන් රබර් මුද්‍රා තැබීම සහ නීති විරෝධී කිරීම" ලෙස ෆිනෑන්ෂල් ටයිම්ස් විස්තර කළේය. PSUV රජය මෙම උල්ලංඝනය භාවිතා කළේ තේරී පත් වූ විරුද්ධවාදීන් කිහිප දෙනෙකු අත්හිටුවීමටයි. "පාර්ලිමේන්තුව විසින් අනුමත කරන ලද සමාව දීමේ නීතිය ක්‍රියාත්මක නොකරන" බව මදුරෝ පැවසූ අතර එය ව්‍යවස්ථා විරෝධී බව ප්‍රකාශ කරන ලෙස ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයෙන් ඉල්ලා සිටියේය.

2016 ජනවාරි 16 වන දින, මදුරෝ ව්‍යවස්ථා විරෝධී ආර්ථික හදිසි නියෝගයක් අනුමත කළ අතර, ව්‍යවස්ථාදායක සහ විධායක බලතල ඔහුගේම පුද්ගලයාට පවරා දුන් අතර, 2015 දෙසැම්බර් 6 වන දින මැතිවරණයෙන් පසු දින විනිසුරුවන් වංචනික ලෙස නම් කිරීම හරහා අධිකරණ බලය ද දැරීය. එය වෙනිසියුලාවේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව පැහැදිලිව උල්ලංඝනය කිරීමකි 338 වන වගන්තියේ: "හදිසි රාජ්‍යයන් දීර්ඝ කිරීම අනුමත කිරීම ජාතික සභාවට අනුරූප වේ." මේ අනුව, වෙනිසියුලාවේ ව්‍යවස්ථාමය අයිතිවාසිකම් බොහෝ ප්‍රකාශන සහ ප්‍රසිද්ධ පුද්ගලයින් විසින් අත්හිටුවන ලද බව සලකනු ලැබේ.

2016 මැයි 14 වන දින, ඇමරිකානු රාජ්‍ය සංවිධානය තමන්ගේම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල නොවීම සඳහා අන්තර්-ඇමරිකානු ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ප්‍රඥප්තිය සම්බාධක යෙදීම සලකා බලමින් සිටියේය.

2017 මාර්තු මාසයේදී, වෙනිසියුලානු ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණය ජාතික සභාවෙන් නීති සම්පාදනය කිරීමේ බලතල පවරා ගත් නමුත් පසුදා එහි තීරණය ආපසු හැරවීය.

### විදේශ සබඳතා 
20 වන සියවසේ වැඩි කාලයක් පුරාවටම, වෙනිසියුලාව බොහෝ ලතින් ඇමරිකානු සහ බටහිර ජාතීන් සමඟ මිත්‍ර සබඳතා පවත්වා ගෙන ගියේය. 2002 දී වෙනිසියුලාව සහ එක්සත් ජනපද රජය අතර සබඳතා නරක අතට හැරුණි, 2002 වෙනිසියුලානු කුමන්ත්‍රණ උත්සාහයෙන් පසුව, එක්සත් ජනපද රජය පෙඩ්‍රෝ කාර්මෝනාගේ කෙටි කාලීන අන්තර්කාලීන ජනාධිපති ධුරය පිළිගත්තේය. 2015 දී, එක්සත් ජනපද ජනාධිපති බැරැක් ඔබාමා විසින් වෙනිසියුලාව ජාතික ආරක්ෂක තර්ජනයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කරන ලදී. ඒ අනුව, එක්සත් ජනපදයට අනුබද්ධ නොවන විවිධ ලතින් ඇමරිකානු සහ මැද පෙරදිග රටවල් සමඟ සබඳතා ශක්තිමත් වී ඇත.

ඇමරිකානු වෙළඳ යෝජනාව සඳහා බොලිවේරියානු විකල්පය සහ අලුතින් දියත් කරන ලද ලතින් ඇමරිකානු රූපවාහිනී ජාලය teleSUR වැනි යෝජනා හරහා වෙනිසියුලාව විකල්ප අර්ධගෝලීය ඒකාබද්ධතාවයක් අපේක්ෂා කරයි. වෙනිසියුලාව යනු රුසියාව, නිකරගුවාව, නාවුරු සහ සිරියාව සමඟ අබ්කාසියාවේ සහ දකුණු ඔසෙටියාවේ ස්වාධීනත්වය පිළිගත් ලෝකයේ ජාතීන් පහෙන් එකකි. වෙනිසියුලාව OAS හි දූෂණ විරෝධී සම්මුතිය සම්මත කර ගැනීමට ගත් තීරණයේ යෝජකයෙකු වූ අතර වෙළඳාම සහ බලශක්ති ඒකාබද්ධතාවය වැඩි කිරීම සඳහා මර්කෝසූර් වෙළඳ කන්ඩායමේ ක්‍රියාකාරීව කටයුතු කරයි. ගෝලීය වශයෙන්, එය සංවර්ධනය නොවූ රටවල් අතර ශක්තිමත් සබඳතා මත පදනම් වූ "බහු-ධ්‍රැවීය" ලෝකයක් සොයයි.

2017 අප්‍රේල් 26 වන දින, වෙනිසියුලාව OAS වෙතින් ඉවත් වීමට අදහස් කරන බව නිවේදනය කළේය. වෙනිසියුලානු විදේශ අමාත්‍ය ඩෙල්සි රොඩ්‍රිගස් පැවසුවේ 2017 අප්‍රේල් 27 වන දින ජනාධිපති නිකොලස් මධුරෝ වෙනිසියුලාවේ සාමාජිකත්වය ප්‍රසිද්ධියේ අත්හැරීමට සැලසුම් කරන බවයි. රට විධිමත් ලෙස ඉවත් වීමට වසර දෙකක් ගතවනු ඇත. මෙම කාලය තුළ, රට OAS හි සහභාගී වීමට සැලසුම් නොකරයි.

ගුවායානා එසෙක්විබා ප්‍රදේශය පාලනය කිරීම සම්බන්ධයෙන් වෙනිසියුලාව දිගුකාලීන මතභේදයකට සම්බන්ධ වේ.

පුනර්ජනනීය බලශක්තිය වෙත ගෝලීය සංක්‍රාන්තිය සම්පූර්ණ වුවහොත් වෙනිසියුලාව ජාත්‍යන්තර කටයුතුවලදී එහි බලය පිරිහීමට ලක්විය හැකිය. බලශක්ති සංක්‍රාන්තියෙන් පසු භූ දේශපාලනික ලාභ සහ අලාභ දර්ශකයේ (GeGaLo) රටවල් 156 න් 151 වන ස්ථානයේ එය සිටී.

වෙනිසියුලාව එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානය (UN), ඇමරිකානු රාජ්‍ය සංවිධානය (OAS), දකුණු ඇමරිකානු ජාතීන්ගේ සංගමය (UNASUR), අපේ ඇමරිකාවේ ජනතාව සඳහා වූ බොලිවේරියානු සන්ධානය (ALBA), මර්කෝසූර්, ලතින් ඇමරිකානු ඒකාබද්ධතා සංගමය (LAIA) සහ ඉබෙරෝ-ඇමරිකානු රාජ්‍ය සංවිධානය (OEI) හි වරලත් සාමාජිකයෙකි.

### මිලිටරි 
බොලිවේරියානු ජාතික සන්නද්ධ හමුදා (Fuerza Armada Nacional Bolivariana, FANB) යනු වෙනිසියුලාවේ ඒකාබද්ධ හමුදා බලකායන් වේ. ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවේ 328 වන වගන්තිය යටතේ, ගොඩබිම, මුහුද සහ ගුවන යන සංරචක පහකින් පිරිමින් සහ කාන්තාවන් 320,150 කට අධික සංඛ්‍යාවක් එයට ඇතුළත් වේ. FANB හි සංරචක වන්නේ: වෙනිසියුලානු හමුදාව, වෙනිසියුලානු නාවික හමුදාව, වෙනිසියුලානු ගුවන් හමුදාව, වෙනිසියුලානු ජාතික ආරක්ෂක බළකාය සහ වෙනිසියුලානු ජාතික මිලිෂියාවයි. 2008 වන විට, තවත් සොල්දාදුවන් 600,000 ක් සන්නද්ධ සංචිතය ලෙස හැඳින්වෙන නව ශාඛාවකට ඇතුළත් කරන ලදී.

වෙනිසියුලාවේ ජනාධිපතිවරයා FANB හි ප්‍රධාන අණදෙන නිලධාරියා වේ. එහි ප්‍රධාන අරමුණු වන්නේ වෙනිසියුලාවේ ස්වෛරී ජාතික භූමිය, ගුවන් අවකාශය සහ දූපත් ආරක්ෂා කිරීම, මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට එරෙහිව සටන් කිරීම, සෙවීම සහ ගලවා ගැනීම සහ ස්වාභාවික විපතකදී සිවිල් ආරක්ෂාවයි. වෙනිසියුලාවේ සියලුම පිරිමි පුරවැසියන්ට වයස අවුරුදු 18 දී හමුදා සේවය සඳහා ලියාපදිංචි වීමට ව්‍යවස්ථාපිත යුතුකමක් ඇත, එය බහුතර වයසයි.

### නීතිය සහ අපරාධ 
වෙනිසියුලාවේ සෑම මිනිත්තු 21 කට වරක් පුද්ගලයෙකු ඝාතනය කෙරේ. වෙනිසියුලාවේ ප්‍රචණ්ඩකාරී අපරාධ කොතරම් බහුලව සිදුවී ඇත්ද යත්, රජය තවදුරටත් අපරාධ දත්ත නිෂ්පාදනය නොකරයි. 2013 දී, මිනීමැරුම් අනුපාතය 100,000 කට ආසන්න වශයෙන් 79 ක් වූ අතර එය ලෝකයේ ඉහළම එකක් වන අතර එය පසුගිය වසර 15 තුළ සිව් ගුණයකින් වැඩි වී 200,000 කට අධික පිරිසක් ඝාතනය කර ඇත. 2015 වන විට, එය 100,000 කට 90 දක්වා ඉහළ ගොස් ඇත. කැරකස් අගනුවර ලෝකයේ ඕනෑම විශාල නගරයකට වඩා වැඩිම මිනීමැරුම් අනුපාතයක් ඇති අතර, පදිංචිකරුවන් 100,000 කට 122 ක් මිනීමැරුම් වේ. 2008 දී, ඡන්ද විමසීම්වලින් පෙනී ගියේ අපරාධ ඡන්දදායකයින්ගේ අංක එකේ සැලකිල්ල බවයි. ඔපරේෂන් ලිබරේෂන් ඔෆ් ද පීපල් වැනි අපරාධවලට එරෙහිව සටන් කිරීමේ උත්සාහයන් කල්ලි පාලනය කරන ලද ප්‍රදේශ මර්දනය කිරීම සඳහා ක්‍රියාත්මක කරන ලදී නමුත්, වාර්තා වූ අපරාධ ක්‍රියාවන්ගෙන්, නඩු පවරනු ලබන්නේ 2% කටත් වඩා අඩු ප්‍රමාණයකටය. 2017 දී, ෆිනෑන්ෂල් ටයිම්ස් සඳහන් කළේ, පසුගිය දශක දෙක තුළ රජය විසින් මිලදී ගන්නා ලද සමහර ආයුධ පැරාමිලිටරි සිවිල් කණ්ඩායම් සහ අපරාධ සින්ඩිකේට් වෙත හරවා යවා ඇති බවයි. සහ මිනීමැරුම්වලට ලක්විය හැකි බවත්, ඔවුන්ගේම රාජ්‍ය තාන්ත්‍රික සංචාරකයින් සන්නද්ධ වාහනවලින් ගමන් කළ යුතු බවත්ය. එක්සත් රාජධානියේ විදේශ සහ පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලීය කාර්යාලය වෙනිසියුලාවට යන සියලුම සංචාරවලට එරෙහිව උපදෙස් දී ඇත. මංකොල්ලකෑම් අතරතුර අමුත්තන් ඝාතනය කර ඇත.

රැඳවියන් 50,000 ක් පමණ සිටින බන්ධනාගාර 33 ක් පමණ ඇත. වෙනිසියුලාවේ බන්ධනාගාර පද්ධතිය අධික ලෙස පිරී ඇත; එහි පහසුකම් ඇත්තේ සිරකරුවන් 14,000 කට පමණි.

### මානව හිමිකම් 
හියුමන් රයිට්ස් වොච් සහ ඇම්නෙස්ටි ඉන්ටර්නැෂනල් වැනි මානව හිමිකම් සංවිධාන වෙනිසියුලාවේ මානව හිමිකම් වාර්තාව වැඩි වැඩියෙන් විවේචනය කර ඇති අතර, හිටපු සංවිධානය 2017 දී සඳහන් කළේ චාවේස් සහ පසුව මධුරෝ රජය විධායක ශාඛාව තුළ වැඩි වැඩියෙන් බලය සංකේන්ද්‍රණය කර ඇති බවත්, ව්‍යවස්ථාපිත මානව හිමිකම් ආරක්ෂණ ඛාදනය කර ඇති බවත්, රජයට එහි විවේචකයින්ට සහ විරුද්ධවාදීන්ට පීඩා කිරීමට සහ මර්දනය කිරීමට ඉඩ දී ඇති බවත්ය. වාර්තාවේ සඳහන් කර ඇති අනෙකුත් අඛණ්ඩ ගැටළු අතර දුර්වල බන්ධනාගාර තත්වයන්, ස්වාධීන මාධ්‍ය සහ මානව හිමිකම් ආරක්ෂකයින්ට රජය විසින් අඛණ්ඩව හිරිහැර කිරීම ඇතුළත් විය. 2006 දී, ඉකොනොමිස්ට් බුද්ධි ඒකකය වෙනිසියුලාව "දෙමුහුන් පාලනයක්" ලෙස ශ්‍රේණිගත කළ අතර ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දර්ශකයේ ලතින් ඇමරිකාවේ තුන්වන අඩුම ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනය විය. ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී දර්ශකය 2017 දී වෙනිසියුලාව ඒකාධිපති පාලනයකට පහත හෙලීය, මධුරෝ රජයේ අඛණ්ඩ වැඩිවන ඒකාධිපති හැසිරීම් උපුටා දක්වමින්.

### දූෂණය 
ලෝක ප්‍රමිතීන්ට අනුව වෙනිසියුලාවේ දූෂණය ඉහළ මට්ටමක පවතින අතර 20 වන සියවසේ වැඩි කාලයක් එය එසේ විය. තෙල් සොයා ගැනීම දේශපාලන දූෂණය තවත් නරක අතට හැරෙව්වා. 1970 ගණන්වල අග භාගය වන විට, ජුවාන් පැබ්ලෝ පෙරෙස් ඇල්ෆොන්සෝ විසින් තෙල් "යක්ෂයාගේ අසූචි" ලෙස විස්තර කිරීම වෙනිසියුලාවේ පොදු ප්‍රකාශනයක් බවට පත්ව තිබුණි. දූෂණ සංජානන දර්ශකය 1995 දී සමීක්ෂණය ආරම්භ වූ දා සිට වෙනිසියුලාව වඩාත් දූෂිත රටවලින් එකක් ලෙස ශ්‍රේණිගත කර ඇත. 2010 ශ්‍රේණිගත කිරීම රජයේ විනිවිදභාවයෙන් ශ්‍රේණිගත කර ඇති රටවල් 178 න් වෙනිසියුලාව 164 වන ස්ථානයට පත් කළේය. 2016 වන විට, ශ්‍රේණිගත කිරීම 178 න් 166 දක්වා ඉහළ ගොස් තිබුණි. ලෝක යුක්තිය ව්‍යාපෘතිය එහි 2014 නීති රීති දර්ශකයේ සමීක්ෂණය කරන ලද රටවල් 99 න් වෙනිසියුලාව 99 වන ස්ථානයට පත් කළේය.

මෙම දූෂණය වෙනිසියුලාවේ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට සැලකිය යුතු ලෙස සම්බන්ධ වීමෙන් පෙන්නුම් කෙරේ, කොලොම්බියානු කොකේන් සහ අනෙකුත් මත්ද්‍රව්‍ය වෙනිසියුලාව එක්සත් ජනපදය හා යුරෝපය දෙසට ප්‍රවාහනය කරයි. 2003-2008 කාලය තුළ වෙනිසියුලානු බලධාරීන් විසින් කොලොම්බියාව, එක්සත් ජනපදය, ස්පාඤ්ඤය සහ පැනමාවට පසුව ලෝකයේ පස්වන විශාලතම කොකේන් ප්‍රමාණය අත්අඩංගුවට ගන්නා ලදී. 2006 දී, වෙනිසියුලාවේ නීති විරෝධී මත්ද්‍රව්‍ය වෙළඳාමට එරෙහිව සටන් කිරීම සඳහා රජයේ ආයතනය වන ONA, උප ජනාධිපති කාර්යාලයට ඇතුළත් කරන ලදී. කෙසේ වෙතත්, බොහෝ ප්‍රධාන රජයේ සහ හමුදා නිලධාරීන් මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරමට සම්බන්ධ වීම සඳහා ප්‍රසිද්ධ වී ඇත.

## යොමු කිරීම් 
ප්‍රවර්ගය:වෙනිසියුලාව