ග්වාඩලූප් හි ඉතිහාසය

### පූර්ව යටත් විජිත යුගය 
මෙම දූපත් මුලින්ම ජනාවාස වූයේ ඇමරිකානු මහාද්වීපික ජනතාව විසිනි, සමහර විට ක්‍රි.පූ. 3000 තරම් ඈත අතීතයේ දී විය හැකිය. අරවක් ජනයා හඳුනාගත හැකි පළමු කණ්ඩායම වන නමුත් පසුව ඔවුන් ආ. 1400 දී කලීනා-කැරිබ් ජනයා විසින් අවතැන් කරන ලදී.

### 15-17 සියවස් 
ක්රිස්ටෝපර් කොලොම්බස් 1493 නොවැම්බර් මාසයේදී ගොඩ බැස්ස අතර එයට එහි වර්තමාන නම ලබා දුන් ග්වාඩලූප් දුටු පළමු යුරෝපීයයා විය. කෙසේ වෙතත්, 1640 වන විට, කොම්පැග්නි ඩෙස් ඉල්ස් ඩි එල් අමරික්වරු බංකොලොත් වී සිටි අතර, ඔවුන් ගුවාඩෙලූප් චාල්ස් හූල් ඩු පෙටිට් ප්‍රේ වෙත විකුණා දැමූ අතර ඔහු වතු කෘෂිකර්මාන්තය ආරම්භ කළ අතර, 1650 දී පළමු අප්‍රිකානු වහලුන් පැමිණියහ. වහල් ප්‍රතිරෝධය වහාම පුළුල් විය, 1656 දී විවෘත නැගිටීමක් සති කිහිපයක් පැවතුන අතර ප්‍රංශ ජාතිකයින්ට ඔවුන්ට සහාය වීම නැවැත්වීමට බල කරන තෙක් අවම වශයෙන් වසර දෙකක්වත් පැවති සමූහ අතහැර යාමේ වාරයක් ඇති විය. 1674 දී ඔවුන්ගේ මාර්ටිනික් ජනපදයේ රැකවරණය යටතේ ප්‍රංශයට ඈඳා ගැනීමට පෙර දිවයිනේ හිමිකාරිත්වය ප්‍රංශ බටහිර ඉන්දීය සමාගමට පැවරුණි.

### 18-19 සියවස් 
සත් අවුරුදු යුද්ධය අතරතුර, බ්‍රිතාන්‍ය හමුදා 1763 පැරිස් ගිවිසුම තෙක් දූපත් අල්ලාගෙන අත්පත් කර ගත්හ. එකල ග්වාඩලූප් කෙතරම් සමෘද්ධිමත්ද යත්, 1763 පැරිස් ගිවිසුම යටතේ, ප්‍රංශය ග්වාඩලූප් නැවත පැමිණීම සඳහා එහි කැනේඩියානු යටත් විජිත අහිමි කළේය. කෝපි වගාව 1720 ගණන්වල අගභාගයේදී ආරම්භ වූ අතර, වහලුන් විසින් ද වැඩ කරන ලද අතර, 1775 වන විට කොකෝවා ප්‍රධාන අපනයන නිෂ්පාදනයක් බවට පත්විය. 1803 මැයි 14 වන දින ගුවාඩලූප් හි වහල්භාවය නිල වශයෙන් නැවත ස්ථාපිත කළ ප්‍රංශ ජාතිකයින්ට එරෙහි කැරැල්ලක් 1804 දක්වා පැවතුනි. 1810 දී, බ්‍රිතාන්‍යයන් නැවතත් දිවයින අල්ලා ගත් අතර, 1813 ස්ටොක්හෝම් ගිවිසුම යටතේ එය ස්වීඩනයට භාර දුන්නේය.

1814 පැරිස් ගිවිසුමේ දී, ස්වීඩනය ගුවාඩලූප් ප්‍රංශයට පවරා දුන් අතර, එමඟින් ගුවාඩලූප් අරමුදල ඇති විය. 1815 දී, වියානා ගිවිසුම මගින් ගුවාඩලූප් හි ප්‍රංශ පාලනය පිළිගත්තේය. 1849 සිට නිදහස් කරන ලද වහලුන්ට ඡන්දය හිමි වූ නමුත්, 1923 දී හෙන්රි සිදම්බරොම් විසින් මෙහෙයවන ලද දිගු ව්‍යාපාරයක් අවසානයේ සාර්ථක වන තෙක් ප්‍රංශ ජාතිකත්වය සහ ඡන්දය ඉන්දියානු පුරවැසියන්ට ලබා දී නොතිබුණි.

### 20-21 සියවස් 
1936 දී, ෆීලික්ස් එබුවේ ග්වාඩලූප් හි පළමු කළු ආණ්ඩුකාරයා බවට පත්විය. දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී, ග්වාඩලූප් මුලින් විචි රජයේ පාලනය යටතට පත් වූ අතර පසුව 1943 දී නිදහස් ප්‍රංශයට සම්බන්ධ විය. 1946 දී, ග්වාඩලූප් ජනපදය ප්‍රංශයේ විදේශීය දෙපාර්තමේන්තුවක් බවට පත්විය. 1967 මැයි මාසයේදී කළු ග්වාඩලූපියානු ජාතික රෆායෙල් බල්සින්ක්ට එල්ල වූ ජාතිවාදී ප්‍රහාරයකින් අට දෙනෙකු මිය යාමෙන් පසු වාර්ගික ආතතීන් කෝලාහලයක් බවට පත් විය.

1970 ගණන්වල නිදහස් ව්‍යාපාරයක් වර්ධනය වූ අතර, 1974 දී ප්‍රංශය ග්වාඩලූප් ප්‍රංශ කලාපයක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කිරීමට පෙළඹුණි. 2003 දී ජනමත විචාරණයක් හරහා, ශාන්ත-මාටින් සහ ශාන්ත බර්තෙලමි ග්වාඩලූප් හි පරිපාලන අධිකරණ බලයෙන් වෙන්වීමට ඡන්දය දුන් අතර, මෙය 2007 වන විට සම්පූර්ණයෙන්ම බලාත්මක විය.

2009 ජනවාරි මාසයේදී, ලියනජ් කොන්ට් ප්‍රොෆිටේෂන් ලෙස හැඳින්වෙන කම්කරු සමිති සහ අනෙකුත් අය වැඩි වැටුප් සඳහා වැඩ වර්ජනයක නිරත වූහ. අඩු වැටුප්, ඉහළ ජීවන වියදම, ප්‍රංශ ප්‍රධාන භූමියට සාපේක්ෂව ඉහළ දරිද්‍රතා මට්ටම් සහ යුරෝපීය සංගමයේ නරකම ඒවා අතර පවතින විරැකියාවේ මට්ටම් හේතුවෙන් වර්ජකයින් කෝපයට පත් විය. ප්‍රංශ රජයේ අකාර්යක්ෂම ප්‍රතිචාරයක් ලෙස සැලකූ දෙය ප්‍රචණ්ඩකාරී බවට පත් වූ අතර වෘත්තීය සමිති නායකයෙකු (ජැක්ස් බිනෝ) වෙඩි තබා ඝාතනය කිරීමෙන් පසු අමතර පොලිස් භටයන් යෙදවීමට පෙළඹවීමෙන් තත්වය ඉක්මනින් උත්සන්න විය. වැඩ වර්ජනය දින 44 ක් පැවති අතර අසල පිහිටි මාර්ටිනික්හි ද එවැනිම ක්‍රියාමාර්ග ගැනීමට පෙළඹුණි. ජනාධිපති නිකොලස් සාකෝසි පසුව දිවයිනට පැමිණ ප්‍රතිසංස්කරණ පොරොන්දු විය. මෙම කාලය තුළ සංචාරක ව්‍යාපාරය බෙහෙවින් පීඩාවට පත් වූ අතර 2010 සංචාරක සමයට ද එය බලපෑවේය.

## යොමු කිරීම්