ශාරීරික දඬුවම්

**ශාරීරික දඬුවමක්** යනු පුද්ගලයෙකුට ශාරීරිකව වේදනාවක් ඇති කිරීමට දෙනු ලබන දඬුවමකි. එය බාලවයස්කාර දරුවන්ට, විශේෂයෙන්ම නිවසේ සහ පාසල් පසුබිම්වලදී,  ලබා දේ පහර දීම වැනි ක්‍රම වලට ඇතුළත් විය හැකිය. එය වැඩිහිටියන්ට බලපාන විට එය සිරකරුවන්ට සහ වහලුන්ට එල්ල විය හැකිය.

අපරාධ හෝ තුවාල සඳහා ශාරීරික දඬුවම්, කස පහරවල්, හංවඩු ගැසීම් සහ විකෘති කිරීම් පවා, පුරාණ කාලයේ සිට බොහෝ ශිෂ්ටාචාරවල ක්‍රියාත්මක විය. මානුෂීය පරමාදර්ශ වර්ධනය වීමත් සමඟ බටහිර සමාජය තුළ එවැනි දඬුවම් අමානුෂික ලෙස සැලකේ. 20 වන ශතවර්ෂයේ අග භාගය වන විට, බොහෝ සංවර්ධිත රටවල නීති පද්ධතියෙන් ශාරීරික දඬුවම් ඉවත් කර ඇත. 

විසිඑක්වන සියවසේදී, විවිධ සැකසුම් තුළ ශාරීරික දඬුවම්වල නීත්‍යානුකූලභාවය අධිකරණ බලය අනුව වෙනස් වේ. ජාත්‍යන්තර වශයෙන්, විසිවන සියවසේ අගභාගයේ සහ විසිඑක්වන සියවසේ මුල් භාගයේදී, සන්දර්භ ගණනාවක් තුළ ශාරීරික දඬුවම් පිළිබඳ ප්‍රශ්නයට මානව හිමිකම් නීතිය යොදා ගැනීම දක්නට ලැබුණි:

* *නිවස තුළ ශාරීරික දඬුවම්*, දෙමාපියන් හෝ වෙනත් වැඩිහිටි භාරකරුවන් විසින් දරුවන්ට දඬුවම් කිරීම, ලෝකයේ බොහෝ රටවල නීත්‍යානුකූල වේ. 2021 වන විට, රටවල් 63 ක්, බොහෝ දුරට යුරෝපයේ සහ ලතින් ඇමරිකාවේ, තහනම් කර ඇත. 
* කැනඩාව, කෙන්යාව, දකුණු අප්‍රිකාව, නවසීලන්තය සහ යුරෝපය ඇතුළු බොහෝ රටවල ගුරුවරුන් හෝ පාසල් පරිපාලකයින් **විසින් සිසුන්ට** '''*පාසල් ශාරීරික දඬුවම්* දීම තහනම් කර ඇත.'* එක්සත් ජනපදයේ සමහර ප්‍රාන්තවල සහ අප්‍රිකාවේ සහ අග්නිදිග ආසියාවේ සමහර රටවල එය නීත්‍යානුකූලව පවතී.
* අධිකරණයක් විසින් නියම කරන ලද සාපරාධී දඬුවමක කොටසක් ලෙස කස පහර හෝ වේවැල් පහර දීම වැනි *අධිකරණ ශාරීරික දඬුවම්'' බොහෝ යුරෝපීය රටවලින් දිගු කලක් තිස්සේ අතුරුදහන් වී ඇත.  2021 වන විට, එය අප්‍රිකාව, ආසියාව, ඇංග්ලෝෆෝන් කැරිබියන් සහ දකුණු ඇමරිකාවේ රටවල් කිහිපයක ආදිවාසී ප්‍රජාවන්හි නීත්‍යානුකූලව පවතී.  කෙසේ වෙතත්, ජීවිතයේ සෑම අංශයකම එය තහනම් කිරීම - නිවාස, පාසල්, දණ්ඩන ක්‍රමය සහ විකල්ප සත්කාර සැකසුම් - ප්‍රථමයෙන් සිදු වූයේ 1966 දී ස්වීඩනයේ ය. 1979 ස්වීඩන් මාපිය සංග්‍රහයේ මෙසේ සඳහන් වේ: "දරුවන්ට රැකවරණය, ආරක්ෂාව සහ හොඳ හැදී වැඩීමකට හිමිකම් ඇත. දරුවන්ට ඔවුන්ගේ පුද්ගලයාට සහ පෞද්ගලිකත්වයට ගෞරවයෙන් සැලකිය යුතු අතර ශාරීරික දඬුවම් හෝ වෙනත් නින්දිත සැලකිල්ලකට යටත් නොවිය යුතුය." 

ළමුන්ගේ ශාරීරික දඬුවම් ගෝලීය භාවිතය සහ තහනම් කිරීම පිළිබඳ වඩාත් සවිස්තරාත්මක දළ විශ්ලේෂණයක් සඳහා, පහත වගුව බලන්න.

### පාසල්වල ශාරීරික දඬුවම් 
බොහෝ රටවල පාසල්වල ශාරීරික දඬුවම් තහනම් කර ඇත. එය බොහෝ විට ශිෂ්‍යයාගේ තට්ටම්වලට හෝ අත්ලට ආයුධයකින් පහර දීම ඇතුළත් වේ (උදා: වේවැලකින් හෝ තලපයකින් ).

පාසල්වල ශාරීරික දඬුවම් තවමත් අවසර දී ඇති රටවල, සීමාවන් තිබිය හැකිය; උදාහරණයක් ලෙස, සිංගප්පූරුවේ සහ මැලේසියාවේ පාසල් වේවැල් පහර දීම, න්‍යායාත්මකව, පිරිමි ළමයින් සඳහා පමණක් අවසර ඇත.

ඉන්දියාවේ සහ තවත් බොහෝ රටවල ශාරීරික දඬුවම් නීතියෙන් තාක්ෂණික වශයෙන් අහෝසි කර ඇත. කෙසේ වෙතත්, ලොව පුරා බොහෝ පාසල්වල පිරිමි සහ ගැහැණු ළමයින් සඳහා ශාරීරික දඬුවම් අඛණ්ඩව ක්‍රියාත්මක වේ. ශාරීරික දඬුවම් පිළිබඳ සංස්කෘතික සංජානනය අධ්‍යයනය කර පර්යේෂණ කර ඇත්තේ කලාතුරකිනි. සිදු කරන ලද එක් අධ්‍යයනයකින් ඉන්දියාවේ දෙමාපියන් සහ සිසුන් අතර ශාරීරික දඬුවම් සංජානනය වන ආකාරය සාකච්ඡා කරයි. 

විශේෂයෙන්ම දරුවන්ගේ දෑත්වලට තුවාල සිදුවීමේ අවදානම සැලකිල්ලට ගනිමින් වෛද්‍ය වෘත්තිකයන් මෙම ක්‍රියාව නතර කරන ලෙස ඉල්ලා ඇත. 

## බලපෑම් 
හාවඩ් පර්යේෂකයන් විසින් මෙහෙයවන ලද අධ්‍යයනයකට අනුව, පහර දීම වැනි ශාරීරික දඬුවම් දරුවන්ගේ මොළයේ වර්ධනයට බලපානු ඇත. මෙම බලපෑම් වඩාත් දරුණු ආකාර කරා වර්ධනය විය හැක

පහර දීම මගින් දරුවා ප්‍රචන්ඩ විය හැකි අතර ආත්තතියෙන් පෙලෙන පුද්ගලයෙකු විය හැක

බොහෝ දියුනු රටවලින් මෙය තහනම් කර ඇත්තේ මෙමගින් දරුවාට යහපතකට වඩා මනසට අයහපතක් සිදු වන නිසාය