ශ්‍රී ලාංකික වෙල්ලාලර්

**ශ්‍රී ලාංකික වෙල්ලාලර්** යනු ( ) යනු ශ්‍රී ලංකාවේ, ප්‍රධාන වශයෙන් යාපනය අර්ධද්වීපයේ සහ යාබද වන්නි ප්‍රදේශයේ දක්නට ලැබෙන කුලයකි. ඔවුන් ශ්‍රී ලංකාවේ දෙමළ ජනගහනයෙන් අඩක් පමණ වේ. ඔවුන් පාරම්පරිකව කෘෂිකර්මාන්තයේ නියැළී සිටියද වෙළෙඳුන්, ඉඩම් හිමියන්, පුජ්‍යස්ථාන අනුග්‍රාහකයෝද ඊට අයත් වූහ. ඔවුන් ද ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ඩයස්පෝරාවේ කොටසක්.

උතුරු ශ්‍රී ලාංකික සමාජයේ චාරිත්‍රානුකූලව සහ සංඛ්‍යාත්මකව ප්‍රමුඛ කුලයක් ලෙස ඔවුන් කීර්තියක් ලබා ඇති අතර, ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ජනතාවගේ දේශපාලන ප්‍රභූන් අතරට දායක වී ඇත. ඉහළ යටත් විජිත තරාතිරමක් වන දෙමළ මුදලිවරුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් වෙල්ලාලර් කුලයෙන් උපුටා ගන්නා ලදී. නැගෙනහිර ශ්‍රී ලංකාවේ, වෙල්ලාලර්වරු එහි අනෙකුත් ප්‍රමුඛ කුල ලෙස, කුඩි හෝ මාතෘවංශික වංශ ලෙස තවදුරටත් බෙදී සිටිති.

## නිරුක්තිය 
වෙල්ලාලර් යන වචනය ඔවුන්ගේ වාරිමාර්ග හා වගා කලාවෙන් උපුටා ගන්නා ලද්දකි. මෙම වචනය පැමිණෙන්නේ වේලාම් ("ගංවතුර", "ජලය" හෝ "බහුලත්වය") සහ ආන්මයි ("ස්වාමිත්වය" හෝ "කළමනාකරණය") යන දෙමළ වචන වලින් ය; එබැවින් මෙම වචනයේ වචනාර්ථයෙන් "ජලය කළමනාකරණය කරන අය" හෝ "ගංවතුරේ අධිපතීන්" යන්නයි. ලන්දේසි ලේඛනාගාරය වෙල්ලාලර් සහ ගොවිගම බෙල්ලලාස් යන යෙදුම යටතේ ලියාපදිංචි කළේය.

## ඉතිහාසය 
### මිථ්‍යා සම්භවය 
දෙමළ දේශයේ පැරණි පාලක කුලය වන වෙල්ලාලයන්ගේ ශාඛාවක්, පෘථිවි දේවිය වන පාර්වතී දේවියගෙන් ධාන්‍ය සහ එහි වගාව පිළිබඳ උපදෙස් ලැබුණු බව කියා සිටියේය. එබැවින් වෙල්ලාලයන් පිල්ලෙයි (පාර්වතීගේ දරුවන්) ලෙසද හැඳින්විණි. රජවරු නගුල පැදවූහ. වෙල්ලාලර්වරු ජීවයේ නිර්මාතෘවරුන් (ඔවුන් ආහාර නිර්මාණය කළ නිසා) සහ භූමියේ පාලකයන් යන දෙදෙනාම බව පවසමින් විස්තර කරනු ඇත.

### මුල් ඉතිහාසය 
ශ්‍රී ලාංකික වෙල්ලාලර්වරු තමිල්නාඩුවේ වෙල්ලාලර්වරුන් සමඟ අර්ධ වශයෙන් පොදු සම්භවයක් බෙදා ගනී. වෙල්ලාලර්වරු සාම්ප්‍රදායිකව මරුතම් හි සංගම් භූ දර්ශනයේ වාසය කළහ. වෙල්ලාලර්වරු සංගම් යුගයේ සිටම ජන කණ්ඩායමක් ලෙස කථා කරන අතර සංගම් සාහිත්‍යයේ සම්භාව්‍ය කෘති බොහොමයක සඳහන් වේ. ටොල්කාප්පියම් හි වෙල්ලාලර් යන පදය අඩංගු නොවන නමුත් කෘෂිකර්මාන්තය ප්‍රගුණ කිරීමට අමතරව රාජ්‍ය කටයුතුවලට සම්බන්ධ වූ විට ආයුධ රැගෙන යාමට සහ මල්මාලා පැළඳීමට අයිතියක් තිබූ වේලාන් මාන්තර් නම් පුද්ගලයින් කණ්ඩායමක් ගැන සඳහන් වේ. වෙල්ලාලර් යන පදය පරිපාදල් හි ඉඩම් හිමියෙකු යන අර්ථයෙන් දක්නට ලැබේ. පට්ටිනප්පලෙයි කාව්‍යයේ වෙල්ලාලර්වරුන්ගේ ගුණාංග හය ලැයිස්තුගත කර ඇත, එනම් ඝාතනයෙන් වැළකීම, සොරකම් කිරීමෙන් වැළකීම, ආගම ප්‍රචාරය කිරීම, ආගන්තුක සත්කාරය, යුක්තිය සහ අවංකකම.

### මධ්‍යතන යුගය 
යාපනය රාජධානියේ නිර්මාතෘ කාලිංග මාඝ පිළිබඳ විස්තරයක් වන කයිලයාමලෙයි, දකුණු ඉන්දියාවේ කොරොමැන්ඩල් වෙරළ තීරයෙන් වෙල්ලාලර් නට්ටාර් ප්‍රධානීන්ගේ සංක්‍රමණය විස්තර කරයි. මලවර් සහ ගන්ගේයර් වංශවලින් වෙල්ලාලර් ප්‍රධානීන් පරිපාලන තනතුරු සඳහා පත් කරන ලද්දේ පළමු යාපනයේ රජු වන සින්කයිආරියන් (ක්‍රි.ව. 1280 පමණ) විසිනි. ගම් ප්‍රධානීන් සහ ඉඩම් හිමියන් වූ වෙල්ලාලර්වරු උදෙයාර් යන පදවි නාමය දැරූහ.

### යටත් විජිත යුගය 
thumb|19 වන සියවසේ ශයිව විද්වතෙකු සහ ශයිව සිද්ධාන්තයේ කීර්තිමත් අනුග්‍රාහකයෙකු වූ ආරුමුක නාවලර්.
පෘතුගීසි ලංකාවේ කාලයේ දී, වෙල්ලාලර්වරුන් ගොවිතැන් කිරීම සහ ගව වගාවෙහි නියැලී සිටි ගොවීන් ලෙස විස්තර කරන ලදී. එස්. අරසරත්නම්ට අනුව, පෘතුගීසීන්ගේ වැටීමෙන් පසු ලන්දේසි යටත් විජිතවාදීන් විසින් වෙල්ලාලර් ආධිපත්‍යය ශක්තිමත් කරන ලදී. පෘතුගීසීන් විසින් ධනවත් කාරයියර්වරුන් සහ මඩපල්ලිවරුන් පරිපාලන කාර්යාලවලට පත් කර තිබුණි. 1658 සැප්තැම්බර් මාසයේදී කාරයියර්වරුන් සහ මඩපල්ලිවරුන් නව ලන්දේසි පාලනයට එරෙහිව කැරලි ගැසූ අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ලන්දේසීන් වෙල්ලාලර්වරුන්ට පරිපාලන තනතුරු සඳහා අනුග්‍රහය දැක්වීමට හේතු විය. මෙම කුල මුලින් රාජ්‍ය සේවයට බැඳී සිටියහ, කෙසේ වෙතත්, ඔවුන්ගේ ආධිපත්‍යය වර්ධනය වීමට පටන් ගත් විට ඔවුන් බොහෝ විට නීති විරෝධී ලෙස තනි වෙල්ලාලර්වරුන්ට බැඳී සිටින බවට පත් කරන ලදී. වෙල්ලාලර්වරුන්ගේ වර්ධනය වන බලය, මඩපල්ලිවරුන් පෙර සැකයෙන් ඉවත් කිරීමෙන් සහ 1690 ගණන්වලදී ලන්දේසීන් විසින් පරිපාලන කාර්යාලයට සමානව පත් කිරීමෙන් ප්‍රතිසමතුලිත කරන ලදී. ඉතිහාසඥයින්ට අනුව, යාපනය රාජධානියේ බිඳවැටීමෙන් පසු වෙල්ලාලර් සමාජය තුළ අනෙකුත් කුල සහ ප්‍රජාවන් ඒකාබද්ධ වීම හේතුවෙන් 17 වන සහ 19 වන සියවස් අතර වෙල්ලාලර් ජනගහනය වැඩි වූ අතර, එයට අගම්පඩියාර් (මාලිගා සේවකයින්), චෙට්ටියාර් (වෙළෙන්දන්), මාරවර් (සොල්දාදුවන්), තනක්කාරර් (පන්සල කළමනාකරුවන්), මඩපල්ලි (මාලිගා කෝකියන් සහ භාරකරුවන්), මලයාලි සහ පරදේසි (විදේශිකයන්, දක්ෂ සේවකයින්) වැනි කුල ඇතුළත් විය. පෙරිය වෙල්ලාලන් සහ චින්න වෙල්ලාලන් යන සංකල්පයක් පැවති අතර, එහිදී චින්න වෙල්ලාලන් යනු වෙල්ලාලර් අනන්‍යතාවයට උකහා ගත් කුලවලට සම්මුතියක් ඇති කරන උප අංශයකි.

යටත් විජිත පාලන සමයේදී, සමහර වෙල්ලාලර්වරු ක්‍රිස්තියානි ආගමට හැරුණි. මෙම පරිවර්තනයන් ඔවුන්ට ඉඩම්, දේපළ සහ රජයේ කාර්යාල තබා ගැනීමට ඉඩ සැලසීය. 18 වන සියවසේ ලන්දේසි පාලනය යටතේ, සමහර වෙල්ලාලර්වරු දුම්කොළ වගාව හරහා ධනය උපයා ගත්හ.

ආගමික ප්‍රතිසංස්කරණවාදියෙකු වූ ආරුමුක නාවලර්ගේ උත්සාහය හේතුවෙන්, බොහෝ හින්දු වෙල්ලාලර්වරුන් ක්‍රිස්තියානි ආගමට හැරවීම වළක්වා ගන්නා ලදී. ඔවුන් ඔහුගේ අනුග්‍රහය යටතේ, ශෛව සිද්ධාන්තයේ දැඩි අනුගාමිකයන් බවට පත් වූ අතර, චාරිත්‍රානුකූල සැලසුම් හරහා ආධිපත්‍යය අත්කර ගත්හ. යාපනයේ සහ කොළඹින් පැමිණි ධනවත් වෙල්ලාලර්වරු දේශපාලනික ශ්‍රී ලාංකික දෙමළ ප්‍රභූන්ගෙන් එකක් වූ අතර, ඉන් එකක් වූයේ පොන්නම්බලම්-කුමරස්වාමි පවුලයි. එල්ටීටීඊයට කුල වෙනස්කම් නොතිබූ අතර ඔවුන්ගේ දෘෂ්ටිවාදයන්ගෙන් එකක් වූයේ කුලවාදයට එරෙහි වීමයි. අනෙකුත් කුල බඳවා ගැනීමෙන් සහ මිශ්‍ර කුල නායකත්වයක් අත්කර ගැනීමෙන් එක්සත් දෙමළ අනන්‍යතාවයක් සොයමින් සිටියහ. පැරණි පිළිවෙල අනුගමනය කරමින්, වෙල්ලාලර්වරු කාරයියර්වරුන් සමඟ හවුල්කරුවන් වූ අතර, එල්ටීටීඊය නායකයින් සහ කේඩර්වරුන් ලෙසද දායක වූ වෙල්ලාලර්වරුන්ගෙන් සහයෝගය සහ බඳවා ගැනීම් ලබා ගත්තේය.

දෙමළ ඊළාම් ජනතා විමුක්ති සංවිධානය (PLOTE), දෙමළ ඊළාම් විමුක්ති සංවිධානය (TELO) සහ ඊළාම් විප්ලවවාදී ශිෂ්‍ය සංවිධානය (EROS) යනු වෙල්ලාලර් ආධිපත්‍යය දැරූ සංවිධාන වූ අතර, මෙම සංවිධානයේ වෙල්ලාලර් සාමාජිකයින් කිහිප දෙනෙකු පසුව LTTE සංවිධානයට එක් විය.

## යොමු කිරීම්