මෙක්සිකෝවේ සංස්කෘතිය

මෙක්සිකානු සංස්කෘතිය සංක්‍රමණය, ජයග්‍රහණය සහ වෙළඳාම හරහා විවිධ ජනයා අතර අන්තර්ක්‍රියා පිළිබඳ දීර්ඝ හා සංකීර්ණ ඉතිහාසයක් පිළිබිඹු කරයි. සියවස් තුනක ස්පාඤ්ඤ පාලනයේ ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ස්පාඤ්ඤ සංස්කෘතිය විවිධ ස්වදේශික කණ්ඩායම් සමඟ මිශ්‍ර විය. යටත් විජිත යුගයේදී ස්වදේශික ජනගහනය ක්‍රිස්තියානි යුරෝපීය සංස්කෘතියට උකහා ගැනීමට ගත් උත්සාහයන් අර්ධ වශයෙන් සාර්ථක වූ අතර, බොහෝ පූර්ව-කොලොම්බියානු සිරිත් විරිත්, සම්ප්‍රදායන් සහ සම්මතයන් කලාපීයව (විශේෂයෙන් ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවල) පැවතීම හෝ සමමුහුර්ත වීම; අනෙක් අතට, බොහෝ ස්පාඤ්ඤ පදිංචිකරුවන් සංස්කෘතිය හෝ අන්තර් විවාහ හරහා දේශීය ප්‍රජාවන්ට ඒකාබද්ධ විය. කෙසේ වෙතත්, පන්ති, ජනවාර්ගිකත්වය සහ ජාතිය යන රේඛා ඔස්සේ ඉහළ මට්ටමේ ස්ථරීකරණයක් සුවිශේෂී උප සංස්කෘතීන් පවත්වාගෙන ගියේය.

දශක හතරක සිවිල් නොසන්සුන්තාව සහ යුද්ධයෙන් පසු සාපේක්ෂ සාමය ගෙන ආ පෝර්ෆිරියානු යුගය (එල් පෝර්ෆිරියාටෝ) (1876–1911), බොහෝ විට රජයේ සහාය ඇතිව දර්ශනය සහ කලාව වර්ධනය විය. එතැන් සිට, මෙක්සිකානු විප්ලවය අතරතුර උද්දීපනය වූ පරිදි, සංස්කෘතික අනන්‍යතාවය මෙස්ටිසාජේ හි අත්තිවාරම දමා ඇත: විවිධ ජාතීන් සහ සංස්කෘතීන් මිශ්‍ර කිරීම, එහි ස්වදේශික (එනම් ඇමරිකානු ඉන්දියානු) මූලද්‍රව්‍යය එහි හරය වේ. මෙක්සිකානු ජනතාව සෑදූ විවිධ ජනවාර්ගිකත්වයන් සැලකිල්ලට ගනිමින්, ලා රාසා කොස්මිකා (කොස්මික් ජාතිය) (1925) හි ජෝස් වස්කොන්සෙලෝස් මෙක්සිකෝව සහ ලතින් ඇමරිකාව සියලු ජාතීන්ගේ ද්‍රවාංකය ලෙස අර්ථ දැක්වීය (එමගින් මෙස්ටිසෝගේ අර්ථ දැක්වීම දිගු කරයි) ජීව විද්‍යාත්මකව පමණක් නොව සංස්කෘතික වශයෙන් ද. අනෙකුත් මෙක්සිකානු බුද්ධිමතුන් "මෙක්සිකානු සංස්කෘතියේ ජාතික ආචාර ධර්ම සොයා ගැනීමට" උත්සාහ කරන ලෝ මෙක්සිකානෝගේ අදහස සමඟ පොරබදමින් සිටියහ. නොබෙල් ත්‍යාගලාභී ඔක්ටේවියෝ පාස් ද ලැබ්රින්ත් ඔෆ් සොලිටියුඩ් හි මෙක්සිකානු ජාතික චරිතයක් පිළිබඳ සංකල්පය ගවේෂණය කරයි.

### කලාව 
පින්තාරු කිරීම මෙක්සිකෝවේ පැරණිතම කලාවකි. මෙක්සිකානු භූමියේ ගුහා සිතුවම් වසර 7500 ක් පමණ පැරණි වන අතර එය බජා කැලිෆෝනියා අර්ධද්වීපයේ ගුහා වලින් සොයාගෙන ඇත. පූර්ව-කොලොම්බියානු මෙක්සිකානු කලාව ගොඩනැගිලි සහ ගුහාවල, ඇස්ටෙක් කේතවල, පිඟන් මැටිවල, ඇඳුම් ආදියෙහි දක්නට ලැබේ; මේ සඳහා උදාහරණ වන්නේ බොනම්පක්හි මායා බිතුසිතුවම් හෝ ටියෝටිහුවාකාන්, කැකැක්ස්ට්ලා සහ මොන්ටේ ඇල්බන් හි දක්නට ලැබෙන බිතුසිතුවම් ය. 16 වන සියවසේදී, අලුතින් ඉදිකරන ලද පල්ලි සහ ආරාමවල මුල් යටත් විජිත යුගයේදී ක්‍රිස්තියානි ආගමික තේමාවන් සහිත බිතුසිතුවම් වැදගත් මල් පිපීමක් ඇති කළේය. උදාහරණ ඇකොල්මන්, ඇක්ටොපන්, හියුජොට්සින්ගෝ, ටෙකමාචල්කෝ සහ සිනාකැන්ටෙපෙක් වලින් සොයාගත හැකිය.

බටහිර රටවල මුල් නූතන යුගයේ බොහෝ කලාවන් මෙන්, යටත් විජිත යුගයේ මෙක්සිකානු කලාව දහසයවන සහ දහහත්වන සියවස් වලදී ආගමික විය. දහහත්වන සියවසේ අගභාගයේ සිට, වඩාත් කැපී පෙනෙන ලෙස දහඅටවන සියවසේදී, ලෞකික චිත්‍ර සහ වාර්ගික වර්ගවල රූප, ඊනියා කැස්ටා සිතුවම් දර්ශනය විය. යටත් විජිත යුගයේ අගභාගයේ වැදගත් චිත්‍ර ශිල්පීන් වූයේ ජුවාන් කොරියා, ක්‍රිස්ටෝබල් ඩි විලල්පන්ඩෝ සහ මිගෙල් කබ්රේරා ය. නිදහසින් පසු මුල් මෙක්සිකෝවේ, දහනව වන සියවසේ සිතුවම් කැපී පෙනෙන ආදර බලපෑමක් ඇති කළේය; භූ දර්ශන සහ චිත්‍ර මෙම යුගයේ ශ්‍රේෂ්ඨතම ප්‍රකාශනය විය. හර්මෙනිගිල්ඩෝ බුස්ටෝස් යනු මෙක්සිකානු කලාවේ ඉතිහාස ලේඛනයේ වඩාත්ම අගය කරන ලද චිත්‍ර ශිල්පීන්ගෙන් කෙනෙකි. අනෙකුත් චිත්‍ර ශිල්පීන් අතර සන්තියාගෝ රෙබුල්, ෆීලික්ස් පාර්රා, ඉයුජීනියෝ ලැන්ඩෙසියෝ සහ ඔහුගේ කැපී පෙනෙන ශිෂ්‍යයෙකු වන භූ දර්ශන කලාකරු ජෝස් මාරියා වෙලාස්කෝ ඇතුළත් වේ.ඩියාගෝ රිවේරා, ඩේවිඩ් ඇල්ෆාරෝ සික්විරෝස් සහ ජෝස් ක්ලෙමන්ට් ඔරොස්කෝ වැනි 20 වන සියවසේදී, මෙක්සිකානු බිතුසිතුවමේ "ලොකු තිදෙනා" ලෙස හැඳින්වෙන චිත්‍ර ශිල්පීන් ලොව පුරා පිළිගැනීමක් ලබා ගත්හ. මෙක්සිකානු රජය විසින් පොදු ගොඩනැගිලිවල බිත්ති මත මහා පරිමාණ ඓතිහාසික බිතුසිතුවම් පින්තාරු කිරීම සඳහා ඔවුන්ට පැවරූ අතර, එය මෙක්සිකානු විප්ලවය සහ මෙක්සිකානු සංස්කෘතික අනන්‍යතාවය පිළිබඳ ජනප්‍රිය සංජානන හැඩගැස්වීමට උපකාරී විය. ෆ්‍රීඩා කාලෝගේ බොහෝ දුරට පෞද්ගලික ප්‍රතිමූර්තිය බොහෝ දෙනා විසින් කාන්තා කලාකරුවෙකුගේ වැදගත්ම ඓතිහාසික කෘතිය ලෙස සැලකේ.

21 වන සියවසේදී, මෙක්සිකෝ නගරය ලෝකයේ ඉහළම කලා කෞතුකාගාර සාන්ද්‍රණයකට නිවහන විය. එකතුකරන්නා ඉයුජීනියෝ ලෝපෙස් ඇලොන්සෝ විසින් ආරම්භ කරන ලද සහ කලා උපදේශක එස්තෙල්ලා ප්‍රොවාස් විසින් ශක්තිමත් කරන ලද, එවැනි ආකාරයේ විශාලතම එකතුව වන මියුසියෝ ජුමෙක්ස් වැනි ආයතන, ලතින් ඇමරිකාවේ සමකාලීන කලාව පිළිබඳ සංකල්පය වෙනස් කළේය. රුෆිනෝ ටමායෝ විසින් ආරම්භ කරන ලද මියුසියෝ ටමායෝ ආර්ටේ සමකාලීනය ද ප්‍රමුඛ ආයතනයක් ලෙස සලකනු ලබන අතර විදේශීය කලාකරුවන් පුළුල් ජනගහනයකට හඳුන්වා දෙන ලදී. කුරිමන්සුට්ටෝ සහ එෆ් එෆ් ප්‍රොජෙක්ට්,ඇතුළු ජාත්‍යන්තර කලාභවන සඳහා ද රට කේන්ද්‍රස්ථානයක් වන අතර ගේබ්‍රියෙල් ඔරොස්කෝ, බොස්කෝ සෝඩි, ස්ටෙෆාන් බෘග්මන්, සහ මාරියෝ ගාර්ෂියා ටොරස් ඇතුළු ප්‍රමුඛ කලාකරුවන් වේ.

### ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය 
මෙසෝඇමරිකානු ශිෂ්ටාචාරවල ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය සරල සිට සංකීර්ණ දක්වා ශෛලියෙන් පරිණාමය විය. 1987 දී යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවියක් ලෙස නම් කරන ලද ටියෝටිහුවාකන්, පුරාණ පිරමිඩ ඉදිකිරීමේ ප්‍රමුඛතම උදාහරණයකි. මායාවරුන්ගේ නගර නූතන ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන්ට කැපී පෙනෙන්නේ විශාල නාගරික මධ්‍යස්ථාන (විස්තීර්ණ ගල් ඉදිකිරීම් සහිත) සහ සාමාන්‍යයෙන් සංකීර්ණ මාර්ග ජාලයක් සහිත ඝන වනාන්තරයක් අතර ඒකාබද්ධතාවයේ උදාහරණ ලෙස ය. පූර්ව-කොලොම්බියානු මෙසෝඇමරිකාව ද ඔල්මෙක්, පුක් සහ ඕසමෙරිකන් ජනයාගෙන් සුවිශේෂී වාස්තු විද්‍යාත්මක බලපෑම් දුටුවේය.

20 වන සියවසේදී වර්ධනය වූ නව ජාතිකවාදී හැඟීමක් සමඟ, ශක්තිමත් මධ්‍යම රජයක් මෙක්සිකෝවේ නූතනත්වය සහ අනෙකුත් ජාතීන්ගෙන් වෙනස් වීම පෙන්වීමට ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පය භාවිතා කිරීමට උත්සාහ කළ විධිමත් ප්‍රතිපත්ති නිකුත් කළේය. මෙක්සිකානු නූතනවාදී ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ දියුණුව විශේෂයෙන් 1950 ගණන්වල මැද භාගයේ මෙක්සිකෝවේ ජාතික ස්වයං පාලන විශ්ව විද්‍යාලයේ ප්‍රධාන මණ්ඩපය වන මෙක්සිකෝ නගරයේ සියුඩාඩ් විශ්ව විද්‍යාලය ඉදිකිරීමේදී ප්‍රකාශ විය. මාරියෝ පානි, ඉයුජීනියෝ පෙෂාඩ් සහ එන්රික් ඩෙල් මොරල් ඇතුළු යුගයේ වඩාත්ම කීර්තිමත් ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන් විසින් නිර්මාණය කරන ලද මෙම ගොඩනැගිලිවල ඩියාගෝ රිවේරා, ඩේවිඩ් ඇල්ෆාරෝ සික්විරෝස් සහ හෝසේ චාවේස් මොරඩෝ යන කලාකරුවන්ගේ බිතුසිතුවම් ඇත. එතැන් සිට එය යුනෙස්කෝ ලෝක උරුම අඩවියක් ලෙස පිළිගෙන ඇත.

නූතන මෙක්සිකෝවේ "කාබනික" න්‍යාය වර්ධනය කළ පළමු පාරිසරික ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පීන්ගෙන් කෙනෙකි ජුවාන් ඕ'ගෝර්මන්, ෆ්‍රෑන්ක් ලොයිඩ් රයිට්ගේ ප්‍රවේශයන් තුළම භූ දර්ශනයට ගොඩනැගිලි ඒකාබද්ධ කිරීමට උත්සාහ කළ. අතීතයේ විලාසයන්ට සමාන නොවන නව ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයක් සෙවීමේදී, එය බිතුසිතුවම් සිතුවම් සහ භූමි අලංකරණය සමඟ ඒකාබද්ධ ප්‍රකාශනයක් අත්කර ගනී. ලුයිස් බැරගන් අවකාශයේ හැඩය මෙක්සිකෝවේ සහ මධ්‍යධරණී රටවල (ස්පාඤ්ඤය-මොරොක්කෝව) ග්‍රාමීය ස්වභාෂා ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ ආකාර සමඟ ඒකාබද්ධ කළේය, විවිධ ස්වරවලින් ආලෝකය සහ සෙවන හසුරුවන වර්ණ ඒකාබද්ධ කරමින් ජාත්‍යන්තර අවමවාදය දෙස බැලීමට විවෘත කරයි. ඔහු 1980 දී ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පයේ ඉහළම සම්මානය වන ප්‍රිට්ස්කර් ත්‍යාගය දිනා ගත්තේය.

### ආහාර පිසීම 
මෙක්සිකානු සාහිත්‍යයට එහි පූර්වගාමීන් මෙසෝඇමරිකාවේ ආදිවාසී ජනාවාසවල සාහිත්‍යය තුළ ඇත. පූර්ව-කොලොම්බියානු මෙක්සිකෝවේ කාව්‍යයට පොහොසත් සංස්කෘතික සම්ප්‍රදායක් තිබූ අතර එය පුළුල් කාණ්ඩ දෙකකට බෙදා ඇත - ලෞකික සහ ආගමික. ඇස්ටෙක් කවි ගායනා කරන ලදී, ගායනා කරන ලදී, නැතහොත් කතා කරන ලදී, බොහෝ විට බෙරයක් හෝ වීණාවක් වාදනය කරමින්. ටෙනොච්ටිට්ලන් දේශපාලන අගනුවර වූ අතර, ටෙක්ස්කොකෝ සංස්කෘතික මධ්‍යස්ථානය විය; ටෙක්ස්කොකන් භාෂාව වඩාත් ම මිහිරි හා පිරිපහදු කළ එකක් ලෙස සැලකේ. හොඳම ප්‍රසිද්ධ පූර්ව-කොලොම්බියානු කවියා නෙසාහුල්කොයොට්ල් ය.

සහභාගිවන්නන් විසින් සහ පසුව ඉතිහාසඥයින් විසින් ඇස්ටෙක් අධිරාජ්‍යය යටත් කර ගැනීම පිළිබඳ ඓතිහාසික වංශකථා තිබේ. බර්නාල් ඩයස් ඩෙල් කැස්ටිලෝගේ නව ස්පාඤ්ඤය යටත් කර ගැනීමේ සත්‍ය ඉතිහාසය අදටත් පුළුල් ලෙස කියවනු ලැබේ. ස්පාඤ්ඤ ජාතික කවියෙකු වන බර්නාඩෝ ද බල්බූනා, ග්‍රැන්ඩෙසා මෙක්සිකානු ග්‍රෑන්ඩියර් (1604) හි මෙක්සිකෝවේ ගුණධර්ම වර්ණනා කළේය. 17 වන සියවසේදී බැරොක් සාහිත්‍යය සමෘද්ධිමත් විය; මෙම යුගයේ වඩාත්ම කැපී පෙනෙන ලේඛකයින් වූයේ ජුවාන් රුයිස් ද ඇලර්කෝන් සහ ජුවානා ඉනෙස් ද ලා කෲස් ය. සෝර් ජුවානා ඇගේ කාලයේ ප්‍රසිද්ධ වූ අතර එය "ටෙන් මියුස්" ලෙස හැඳින්වේ.

දහනව වන සියවසේ නාහුවා සම්භවයක් ඇති ලිබරල් ඉග්නාසියෝ මැනුවෙල් අල්ටමිරානෝ යනු යුගයේ වැදගත් ලේඛිකාවක් වන අතර, මෙක්සිකානු නිදහසේ වීරයා වන විසෙන්ට් රිවා පැලසියෝ සමඟ ඓතිහාසික නවකතා මාලාවක් මෙන්ම කවි ද රචනා කළ විසෙන්ට් රිවා පැලසියෝ, ජෝස් ජෝකින් ෆර්නැන්ඩෙස් ද ලිසාර්ඩි විසින් රචිත යටත් විජිත යුගයේ ප්‍රමාද නවකතාව වන ද මැන්ගි ගිරවා ("එල් පෙරිකුයිලෝ සර්නියන්ටෝ"), පළමු ලතින් ඇමරිකානු නවකතාව යැයි කියනු ලැබේ.

යුරෝපීය ඔපෙරා සහ විශේෂයෙන් ඉතාලි ඔපෙරා සම්ප්‍රදායන් මුලින් මෙක්සිකානු සංගීත සංරක්ෂණාගාරවල ආධිපත්‍යය දැරූ අතර ස්වදේශික ඔපෙරා රචකයින්ට (ශෛලිය සහ විෂය කරුණු දෙකෙහිම) දැඩි ලෙස බලපෑම් කළද, 19 වන සියවසේ අග භාගය වන විට මෙක්සිකානු ජාතිකවාදයේ අංග දැනටමත් දර්ශනය වී තිබුණි. ඇනිසෙටෝ ඔර්ටෙගා ඩෙල් විලර්ගේ 1871 ගුවාටිමොට්සින් වැනි ඔපෙරා, එහි අවසාන ඇස්ටෙක් පාලකයා වූ කුආටෙමොක් විසින් මෙක්සිකෝව ආරක්ෂා කිරීම පිළිබඳ ආදර කතාවකි. විසිවන සියවසේ වඩාත්ම ප්‍රසිද්ධ මෙක්සිකානු නිර්මාපකයා වන්නේ කාලෝස් චාවේස් (1899–1978) ය. ඔහු ස්වදේශීය තේමාවන් සහිත සංධ්වනි හයක් රචනා කළ අතර මෙක්සිකානු සංගීතය පුනර්ජීවනය කළ අතර ඕර්කෙස්ටා සින්ෆොනිකා නැෂනල් ආරම්භ කළේය.

සාම්ප්‍රදායික මෙක්සිකානු සංගීතයට මාරියාචි, බණ්ඩා, නොර්ටෙනෝ, රැන්චෙරා සහ කොරිඩෝ ඇතුළත් වේ. මෙක්සිකානු විප්ලවය (1910–20) අතරතුර කොරිඩෝ විශේෂයෙන් ජනප්‍රිය වූ අතර වර්තමාන යුගයේ නර්කොකොරිඩෝ ඇතුළත් වේ. 1960 සහ 1970 ගණන්වල තරුණ මෙක්සිකානුවන් විසින් රොක් ඇන්ඩ් රෝල් වැලඳ ගැනීම මෙක්සිකෝව එම යුගයේ අන්තර්ජාතික, ප්‍රතිසංස්කෘතික ව්‍යාපාරයට ගෙන ආවේය. මෙක්සිකෝවේ, ස්වදේශීය පාෂාණ සංස්කෘතිය 1960 ගණන්වල අගභාගයේ විශාල ප්‍රතිසංස්කෘතික හා දේශපාලන ව්‍යාපාරයට ඒකාබද්ධ වූ අතර, 1968 විරෝධතාවලින් අවසන් වූ අතර ප්‍රතිසංස්කෘතික කැරැල්ල වන ලා ඔන්ඩා (රැල්ල) වෙත හරවා යවන ලදී.

එදිනෙදා පදනමක් මත බොහෝ මෙක්සිකානුවන් පොප්, රොක් සහ අනෙකුත් ඉංග්‍රීසි සහ ස්පාඤ්ඤ යන භාෂා දෙකෙන්ම සමකාලීන සංගීතයට සවන් දෙති. මෙක්සිකෝවේ ජන නැටුම් එහි සංගීතය සමඟ ගැඹුරින් කලාපීය සහ සාම්ප්‍රදායික වේ. 1952 දී ආරම්භ කරන ලද බැලට් ෆොක්ලොරිකෝ ඩි මෙක්සිකෝ, ප්‍රාග්-හිස්පැනික් යුගයේ සංගීතය සහ නර්තනය මෙක්සිකානු විප්ලවය හරහා පැලැසියෝ ඩි බෙලාස් ආර්ට්ස් හි කලාපීය ඇඳුමින් ඉදිරිපත් කරයි.

### මාධ්‍ය 
ටෙලිනොවෙලාස් නොහොත් සබන් ඔපෙරා, මෙක්සිකෝවේ ඉතා සාම්ප්‍රදායික වන අතර ඒවා බොහෝ භාෂාවලට පරිවර්තනය කර ලොව පුරා දක්නට ලැබේ. මෙක්සිකෝව අධ්‍යාපනික විනෝදාස්වාදයේ පුරෝගාමියෙකු වූ අතර, රූපවාහිනී නිෂ්පාදක මිගෙල් සබිඩෝ 1970 ගණන්වල "සමාජ වෙනසක් සඳහා සබන් ඔපෙරා" නිර්මාණය කළේය. "සබිඩෝ ක්‍රමය" පසුව ඉන්දියාව, පේරු, කෙන්යාව සහ චීනය ඇතුළු තවත් බොහෝ රටවල අනුගමනය කර ඇත. රටේ ඉහළ උපත් අනුපාතය මැඩපැවැත්වීම සඳහා මෙක්සිකානු රජය 1970 ගණන්වල පවුල් සැලසුම් ප්‍රවර්ධනය කිරීම සඳහා ටෙලිනොවෙලාවක් සාර්ථකව භාවිතා කළේය.

ස්පාඤ්ඤ සහ ස්වදේශීය භාෂාවලින් විකාශනය වන ද්විභාෂා රජයේ ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථාන දේශීය අධ්‍යාපනය සඳහා මෙවලමක් විය (1958–65) සහ 1979 සිට Instituto Nacional Indigenista විසින් ද්විභාෂා ගුවන් විදුලි මධ්‍යස්ථාන ජාතික ජාලයක් ස්ථාපිත කර ඇත.

නව විකාශන රූපවාහිනී නාලිකා නිර්මාණය කිරීමත් සමඟ 2013 දී විදුලි සංදේශ කර්මාන්තයේ ප්‍රධාන ප්‍රතිසංස්කරණයක් සිදු විය. ජාල ගණන සම්බන්ධයෙන් දිගුකාලීන සීමාවක් පැවති අතර, ටෙලිවීසා අතථ්‍ය ඒකාධිකාරයක් සහිතව; ටීවී ඇස්ටෙකා සහ ඉමාජන් රූපවාහිනිය සමඟ. නව තාක්‍ෂණය විදේශීය චන්ද්‍රිකා සහ කේබල් සමාගම්වලට ඇතුළුවීමට ඉඩ දී ඇත. ඇනලොග් සිට සියලුම ඩිජිටල් සම්ප්‍රේෂණ වෙත සංක්‍රමණය වූ පළමු ලතින් ඇමරිකානු රට බවට මෙක්සිකෝව පත්විය.

### ක්‍රීඩා 
මෙක්සිකෝවේ සංවිධානාත්මක ක්‍රීඩාව බොහෝ දුරට දහනව වන සියවසේ අග භාගයේ සිට පැවත එන අතර, මුල් යටත් විජිත යුගය දක්වා දිවෙන දිගු ඉතිහාසයක් ඇත්තේ ගොන් පොර පමණි. මුල් ජනරජයේ දේශපාලන කැලඹිලි පෝර්ෆිරියාටෝ හි ස්ථාවරත්වය මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය වූ පසු, සංවිධානාත්මක ක්‍රීඩාව මහජන විනෝදාස්වාදයක් බවට පත් වූ අතර, නීති සහ බලධාරීන් විසින් පාලනය කරන ලද ව්‍යුහගත හා පිළිවෙලට සකස් කරන ලද ක්‍රීඩාවක් බවට පත්විය. බේස්බෝල් 1880 ගණන්වල එක්සත් ජනපදයෙන් සහ කියුබාව හරහා හඳුන්වා දෙන ලද අතර සංවිධානාත්මක කණ්ඩායම් නිර්මාණය විය. මෙක්සිකානු විප්ලවයෙන් පසුව, දේශපාලන කැලඹිලි සහ ප්‍රචණ්ඩත්වය පිළිබඳ ජාත්‍යන්තර ප්‍රතිරූපයට එරෙහිව ක්‍රීඩා සඳහා රජය අනුග්‍රහය දැක්වීය. මෙක්සිකෝවේ වඩාත්ම ජනප්‍රිය ක්‍රීඩාව වන්නේ සංගම් පාපන්දු ය.

1968 ගිම්හාන ඔලිම්පික් උළෙල පැවැත්වීමේ උත්සාහය වූයේ ක්‍රීඩා උළෙල පැවැත්වූ පළමු ලතින් ඇමරිකානු රට වීමත් සමඟ මෙක්සිකෝවේ කීර්තිය ජාත්‍යන්තරව ඔප් නැංවීමයි. ක්‍රීඩා උළෙල සාර්ථක කර ගැනීම සඳහා රජය ක්‍රීඩා පහසුකම් සහ අනෙකුත් යටිතල පහසුකම් සඳහා බහුල ලෙස වියදම් කළ නමුත් එම වියදම් රජය සමාජ වැඩසටහන් සඳහා වියදම් නොකිරීම පිළිබඳව මහජන අතෘප්තියට හේතු විය. මෙක්සිකෝව 1970 FIFA ලෝක කුසලානය සහ 1986 FIFA ලෝක කුසලානය සඳහා සත්කාරකත්වය දැක්වූ අතර කැනඩාව සහ එක්සත් ජනපදය සමඟ එක්ව 2026 FIFA ලෝක කුසලානය සඳහා සත්කාරකත්වය දරනු ඇත. 1970 සහ 1986 තරඟාවලි සඳහා එහි පෙර සත්කාරකත්වය සමඟින්, මෙක්සිකෝව පිරිමි ලෝක කුසලානය තුන් වතාවක් සත්කාරකත්වය දරන හෝ සම සත්කාරකත්වය දරන පළමු රට බවට පත්වනු ඇත.
මෙක්සිකෝව වෘත්තීය බොක්සිං ක්‍රීඩාවේ ජාත්‍යන්තර බලවතෙකි. ඔලිම්පික් බොක්සිං පදක්කම් 14ක් මෙක්සිකෝව විසින් දිනාගෙන ඇත. මෙක්සිකානු වෘත්තීය බේස්බෝල් ලීගය ලීගා මෙක්සිකානා ඩි බෙයිස්බෝල් ලෙස නම් කර ඇත. සාමාන්‍යයෙන් එක්සත් ජනපදය, කැරිබියන් රටවල් සහ ජපානය තරම් ශක්තිමත් නොවූවත්, මෙක්සිකෝව කෙසේ වෙතත් ජාත්‍යන්තර බේස්බෝල් ශූරතා කිහිපයක්ම ලබාගෙන ඇත. ලුචා ලිබ්‍රේ (නිදහස් විලාසිතා වෘත්තීය මල්ලවපොර) යනු AAA, CMLL සහ වෙනත් ජාතික ප්‍රවර්ධනයන් සමඟින් ප්‍රධාන ජනකායක් ආකර්ෂණය කර ගන්නා ක්‍රීඩාවකි.

## යොමු කිරීම්