ශාන්ත බර්තෙලමි හි ඉතිහාසය

### මුල් කාලය 
යුරෝපීයයන් සමඟ සම්බන්ධ වීමට පෙර දිවයිනට නැගෙනහිර කැරිබියානු ටයිනෝ සහ අරවක් ජනයා නිතර පැමිණ ඇති අතර, ඔවුන් දූපත 'ඔවානාලාඕ' ලෙස හැඳින්වූහ, නමුත් මිරිදිය මූලාශ්‍ර නොමැතිකම සහ දුර්වල පස හේතුවෙන් දිවයින ස්ථිරව ජනාවාස නොවූ බව විශ්වාස කෙරේ. 1493 දී දිවයිනට හමු වූ පළමු යුරෝපීයයා ක්‍රිස්ටෝපර් කොලොම්බස් ය.

### 17 වන සියවස 
1648 වන විට ප්‍රංශ බටහිර ඉන්දීය සමාගමේ ලුතිනන් ආණ්ඩුකාර පිලිප් ඩි ලෝන්ග්විලියර්ස් ඩි පොයින්සි විසින් දිරිමත් කරන ලද ප්‍රංශ ජාතිකයන් විසින් දිවයිනේ පදිංචි කරන ලද අතර, මුලින් පදිංචිකරුවන් 50 සිට 60 දක්වා සංඛ්‍යාවක් එහි පදිංචි වූ අතර, පසුව ශාන්ත කිට්ස් වෙතින් පැමිණි කුඩා සංඛ්‍යාවන්ගෙන් එය වැඩි විය. ජැක් ජෙන්ටෙස්ගේ නායකත්වයෙන් යුත් නව පැමිණීම් කොකෝවා වගා කිරීමට පටන් ගත්හ. කෙසේ වෙතත්, 1656 දී කැරිබ්වරුන් විසින් ජනාවාසයට පහර දෙන ලද අතර කෙටි කලකට අතහැර දමන ලදී.

මෙම කාල පරිච්ඡේදයේ ප්‍රමුඛ පරිපාලකයා වූයේ ඩි පොයින්සි සහ ශාන්ත ජෝන් නියෝගයේ සාමාජිකයෙකි. ඔහු කොම්පැග්නි ඩෙස් ඉල්ස් ඩි එල්'අමරික් වෙතින් නියෝගයට හිමිකාරිත්වය පැවරීමට පහසුකම් සැලසීය. 1660 දී ඔහු මිය යන තෙක් ඔහු දිවයින පාලනය කළේය. වසර පහකට පසු, එය ප්‍රංශ බටහිර ඉන්දීය සමාගම විසින් කැරිබියන් හි නියෝගයේ අනෙකුත් දේපළ සමඟ මිලදී ගන්නා ලදී. මෙම පාලන වෙනස ප්‍රගතියක් සහ සමෘද්ධියක් පෙන්නුම් කළේ ස්වීඩන ජාතිකයන් ගුස්ටාවියාව (එකල පාලනය කළ ස්වීඩන් රජු III වන ගුස්ටාව්ගේ නමින් නම් කරන ලදී) නිදහස් වරායක් ලෙස ප්‍රකාශයට පත් කළ අතර, යුරෝපීයයන්ට තහනම් ද්‍රව්‍ය ඇතුළු භාණ්ඩ සඳහා වෙළඳාම් කිරීමට පහසු විය.

### 19 වන සියවස 
19 වන සියවස 1801 දී බ්‍රිතාන්‍යය දිවයිනට පහර දී අත්පත් කර ගත් අතර, යුද කවුන්සිලයක් රැස් කිරීමෙන් පසු ස්වීඩන ජාතිකයන් යටත් වීමට තීරණය කළහ.

1787 වහලුන් සහ නිදහස් වර්ණ ගැන්වූ මිනිසුන් පිළිබඳ පොලිසිය පිළිබඳ ආඥා පනත යටතේ ශාන්ත බාර්තලමි හි වහල්භාවය ක්‍රියාත්මක විය. ස්වීඩන් යටත් විජිතයක් වූ ශාන්ත බාර්තලමි හි නීත්‍යානුකූලව හිමිකාරීත්වය දැරූ අවසාන වහලුන්ට 1847 ඔක්තෝබර් 9 වන දින රාජ්‍යය විසින් නිදහස ලබා දෙන ලදී. දූපත වතුකර ප්‍රදේශයක් නොවූ බැවින්, නිදහස් වූ වහලුන් රැකියා අවස්ථා නොමැතිකම හේතුවෙන් ආර්ථික දුෂ්කරතාවන්ට මුහුණ දුන් අතර බොහෝ දෙනෙක් වඩාත් සමෘද්ධිමත් දූපත් වලට ඉතිරි වූ අතර, අප්‍රිකානු සම්භවයක් ඇති පුද්ගලයින් ස්වල්ප දෙනෙක් දිවයිනේ රැඳී සිටියහ. ආර්ථිකය පීඩාවට පත් වූ අතර, එම නිසා ස්වීඩනය දිවයිනෙන් නිදහස් වීමට උත්සාහ කළේය. 1877 දී ජනමත විචාරණයකින් පසුව, ස්වීඩනය 1878 දී දූපත නැවත ප්‍රංශයට විකුණා දැමූ අතර,

### 20 වන සියවස 
1946 මාර්තු 19 වන දින, දිවයිනේ ජනතාව පූර්ණ අයිතිවාසිකම් සහිත ප්‍රංශ පුරවැසියන් බවට පත්විය.

### 21 වන සියවස 
ශාන්ත බර්තලමි වසර ගණනාවක් ප්‍රංශ කොමියුනයක් වූ අතර එය ප්‍රංශයේ විදේශීය කලාපයක් සහ දෙපාර්තමේන්තුවක් වන ග්වාඩෙලූප් හි කොටසක් විය. 2003 දී ජනමත විචාරණයක් හරහා, දූපත් වැසියන් ග්වාඩෙලූප් හි පරිපාලන අධිකරණ බලයෙන් වෙන්වීමට උත්සාහ කළහ. 2007 පෙබරවාරි 22 වන දින දිවයින නිල වශයෙන් වෙනම සාමූහිකයක් බවට පත්විය. ශාන්ත බර්තලමි දූපත විදේශීය සාමූහිකයක් (COM) බවට පත්විය. එහි පරිපාලනය සඳහා පාලන භෞමික කවුන්සිලයක් තේරී පත් වූ අතර එමඟින් දිවයිනට යම් ප්‍රමාණයක ස්වයං පාලනයක් ලබා දී ඇත. සෙනෙට් සභිකයෙකු පැරිසියේ දූපත නියෝජනය කරයි. ශාන්ත බර්තලමි එහි නිදහස් වරාය තත්ත්වය රඳවා ගෙන ඇත. ශාන්ත බර්තලමි, 2012 ජනවාරි 1 වන දින, පිටතම කලාපයක් වීම නවතා, EU වෙතින් ඉවත් වී, OCT (විදේශීය රටක් හෝ ප්‍රදේශයක්) බවට පත් විය.

2017 සැප්තැම්බර් මාසයේදී ඉර්මා සුළි කුණාටුවෙන් දිවයිනට හානි සිදු වූ නමුත් ඉක්මනින් යථා තත්ත්වයට පත් වූ අතර, 2018 මුල් භාගය වන විට ප්‍රවාහනය සහ විදුලිය බොහෝ දුරට ක්‍රියාත්මක විය.

## සටහන් 
## යොමු කිරීම්