ඕස්ට්‍රේලියාවේ ඉතිහාසය

### ස්වදේශික ප්‍රාග් ඉතිහාසය 
ආදිවාසී ඕස්ට්‍රේලියානුවන් පුළුල් කණ්ඩායම් දෙකකින් සමන්විත වේ:

* ටැස්මේනියාව ඇතුළු ඕස්ට්‍රේලියානු ප්‍රධාන භූමියේ සහ එහි බොහෝ දූපත් වල විවිධ ආදිවාසී ජනතාව වන ආදිවාසී ඕස්ට්‍රේලියානුවන්
* ටොරස් සමුද්‍ර සන්ධි දූපත් වල සුවිශේෂී මෙලනීසියානු ජනතාවක් වන ටොරස් සමුද්‍ර සන්ධි දූපත් වැසියන්

ඕස්ට්‍රේලියානු මහාද්වීපයේ මානව වාසස්ථානය වසර 50,000 සිට 65,000 දක්වා කාලයකට පෙර ආරම්භ වී ඇති බවට ඇස්තමේන්තු කර ඇත, වර්තමානයේ අග්නිදිග ආසියාව ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශයෙන් ගොඩබිම් පාලම් සහ කෙටි මුහුදු හරස් මාර්ග මගින් මිනිසුන් සංක්‍රමණය වීමත් සමඟ. ආර්න්හෙම් ලෑන්ඩ් හි මැඩ්ජෙඩ්බෙබේ පාෂාණ නවාතැන ඕස්ට්‍රේලියාවේ මිනිසුන් සිටින බව පෙන්වන පැරණිතම ස්ථානය විය හැකිය. සොයාගත් පැරණිතම මිනිස් අවශේෂ වන්නේ වසර 42,000 කට පමණ පෙර කාල නිර්ණය කර ඇති මුන්ගෝ විලෙහි අවශේෂයි.

ආදිවාසී ඕස්ට්‍රේලියානු සංස්කෘතිය පෘථිවියේ පැරණිතම අඛණ්ඩ සංස්කෘතීන්ගෙන් එකකි. බ්‍රිතාන්‍ය ජනාවාස වීමට පෙර ආදිවාසී ජනගහනයේ ඇස්තමේන්තු 300,000 සිට මිලියන 3 දක්වා පරාසයක පවතී. ආදිවාසී ඕස්ට්‍රේලියානුවන්ගේ සංස්කෘතීන් භූමිය සහ පරිසරය සමඟ ගැඹුරින් සම්බන්ධ වී තිබුණි (සහ පවතී), The Dreaming හි කථා වාචික සම්ප්‍රදාය, ගීත, නැටුම් සහ සිතුවම් හරහා පවත්වා ගෙන යනු ලැබේ. ගිනි කූරු ගොවිතැන, මත්ස්‍ය වගාව, සහ අර්ධ ස්ථිර නිවාස ඉදිකරන ලද ඇතැම් කණ්ඩායම්. මෙම පිළිවෙත් "දඩයම්කරුවන්-එකතු කරන්නන්", "කෘෂිකාර්මික", "ස්වාභාවික වගාව" සහ "තීව්‍ර කිරීම" ලෙස විවිධාකාරයෙන් සංලක්ෂිත කර ඇත.

ටොරස් සමුද්‍ර සන්ධියේ දූපත් වැසියන් මුලින්ම තම දූපත් වල පදිංචි වූයේ අවම වශයෙන් වසර 2,500 කට පෙරය. සංස්කෘතික හා භාෂාමය වශයෙන් ප්‍රධාන භූමි ආදිවාසී ජනයාගෙන් වෙනස් වූ ඔවුන් නාවිකයින් වූ අතර සෘතුමය උද්‍යාන විද්‍යාවෙන් සහ ඔවුන්ගේ ගල්පර සහ මුහුදේ සම්පත් වලින් තම ජීවනෝපාය ලබා ගත්හ. 1300 ගණන් වන විට දර්ශනය වූ සමහර දූපත් සහ ගම්මානවල කෘෂිකර්මාන්තය ද වර්ධනය විය.

### යුරෝපීය ගවේෂණය සහ යටත් විජිතකරණය 
1606 දී විලෙම් ජැන්සූන් විසින් මෙහෙයවන ලද ඩුයිෆ්කන් නම් ලන්දේසි නැගෙනහිර ඉන්දීය සමාගමේ නෞකාව ඕස්ට්‍රේලියාවේ පළමු ලේඛනගත යුරෝපීය ගොඩබෑම සිදු කළේය. එම වසරේම අගභාගයේදී, ලුයිස් වාස් ද ටොරස් නිව් ගිනියාවේ දකුණු වෙරළ තීරය දිගේ ටොරස් සමුද්‍ර සන්ධිය හරහා ඕස්ට්‍රේලියාවේ උතුරට යාත්‍රා කළේය. 1642 දී ඇබෙල් ටස්මන්ගේ මුහුදු ගමන වැන් ඩිමන්ගේ දේශයට ළඟා වූ පළමු දන්නා යුරෝපීය ගවේෂණය විය. 1644 දී ඔහුගේ දෙවන මුහුදු ගමනේදී, ඔහු නිව් ගිනියාවට දකුණින් ඕස්ට්‍රේලියාවේ උතුරු වෙරළ තීරය සිතියම් ගත කළේය. ටස්මන්ගේ මුහුදු ගමනෙන් පසුව, ලන්දේසීන්ට ඕස්ට්‍රේලියාවේ උතුරු සහ බටහිර වෙරළ තීරයන් සහ එහි දකුණු සහ ගිනිකොනදිග ටැස්මේනියානු වෙරළ තීරයන්ගෙන් වැඩි ප්‍රමාණයක් පාහේ සම්පූර්ණ සිතියම් සෑදීමට හැකි විය. ඔවුන් මහාද්වීපය නිව් ඕලන්දය ලෙස නම් කළහ.''''

1770 දී, කපිතාන් ජේම්ස් කුක් යාත්‍රා කර නැගෙනහිර වෙරළ තීරය සිතියම් ගත කළ අතර, ඔහු එය "නිව් සවුත් වේල්ස්" ලෙස නම් කර මහා බ්‍රිතාන්‍යයට හිමිකම් කීවේය. 1786 දී, බ්‍රිතාන්‍ය රජය නිව් සවුත් වේල්ස් හි දණ්ඩනීය ජනපදයක් පිහිටුවීමේ අභිප්‍රාය නිවේදනය කළේය. 1788 ජනවාරි 26 වන දින, කපිතාන් ආතර් පිලිප් විසින් අණ දෙන ලද පළමු බලඇණිය පෝර්ට් ජැක්සන් හි සිඩ්නි කෝව් වෙත පැමිණියේය. කඳවුරක් ස්ථාපිත කරන ලද අතර යුනියන් ධජය එසවීය. එම දිනය පසුව ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජාතික දිනය බවට පත් විය.

බොහෝ මුල් පදිංචිකරුවන් වැරදිකරුවන් වූ අතර, සුළු අපරාධ සඳහා ප්‍රවාහනය කරන ලද අතර "නිදහස් පදිංචිකරුවන්ට" (කැමැත්තෙන් පැමිණෙන සංක්‍රමණිකයන්) කම්කරුවන් හෝ සේවකයින් ලෙස පවරන ලදී. නිදහස් වූ පසු, වැරදිකරුවන් යටත් විජිත සමාජයට ඒකාබද්ධ වීමට නැඹුරු විය. ආදිවාසී ප්‍රතිරෝධය, වරදකරුවන් වූ කැරලි සහ බුෂ්රෑන්ඩ් සමහර විට යුද නීතිය යටතේ මර්දනය කරන ලදී. නිව් සවුත් වේල්ස් කෝප් හි නිලධාරීන් විසින් සිදු කරන ලද 1808 රම් කැරැල්ල තාවකාලික හමුදා ජුන්ටාවකට මඟ පෑදීය.[38] ඊළඟ දශක දෙක තුළ, සමාජ හා ආර්ථික ප්‍රතිසංස්කරණ, ව්‍යවස්ථාදායක සභාවක් සහ ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයක් පිහිටුවීමත් සමඟ, දණ්ඩනීය ජනපදය සිවිල් සමාජයකට සංක්‍රමණය වීම දක්නට ලැබුණි.

ප්‍රධාන වශයෙන් බෝවන රෝග හේතුවෙන් යුරෝපීය ජනාවාසයෙන් පසු වසර 150 ක් පුරා ආදිවාසී ජනගහනය අඩු විය. බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිත බලධාරීන් ආදිවාසී කණ්ඩායම් සමඟ කිසිදු ගිවිසුමක් අත්සන් නොකළහ. ජනාවාස පුළුල් වන විට, දේශසීමා ගැටුම්වලදී දස දහස් ගණනක් ආදිවාසී ජනතාව සහ දහස් ගණනක් පදිංචිකරුවන් මිය ගිය අතර, බොහෝ ඉතිහාසඥයින් තර්ක කරන්නේ පදිංචිකරුවන් විසින් සිදු කරන ලද ජන සංහාරක ක්‍රියාවන් ද ඊට ඇතුළත් බවයි. පදිංචිකරුවන් ඔවුන්ගේ භූමියෙන් වැඩි කොටසක් දිවි ගලවා ගත් ආදිවාසී ජනතාව නෙරපා හැරියහ.

### යටත් විජිත ව්‍යාප්තිය 
; behind them on an incline are ruins, including walls and watchtowers of light-coloured stone and brick, what appear to be the foundations of walls, and grassed areas. To the right lie the outer walls of a large rectangular four-storey building dotted with regularly spaced windows. Forested land rises gently to a peak several kilometres back from the shore.|දකුණ|thumb|Tasmania's Port Arthur penal settlement is one of eleven UNESCO World Heritage-listed Australian Convict Sites.]]
1803 දී, වැන් ඩිමන්ගේ දේශයේ (වර්තමාන ටැස්මේනියාව) ජනාවාසයක් ස්ථාපිත කරන ලද අතර, 1813 දී, ග්‍රෙගරි බ්ලැක්ස්ලන්ඩ්, විලියම් ලෝසන් සහ විලියම් වෙන්ට්වර්ත් සිඩ්නි නගරයට බටහිරින් නිල් කඳු තරණය කළ අතර, අභ්‍යන්තරය යුරෝපීය ජනාවාසයට විවෘත කළහ. 1827 දී මේජර් එඩ්මන්ඩ් ලොක්යර් කිං ජෝර්ජ් සවුන්ඩ් (නූතන ඇල්බනි) හි ජනාවාසයක් ස්ථාපිත කළ විට බ්‍රිතාන්‍ය හිමිකම් මුළු ඕස්ට්‍රේලියානු මහාද්වීපයටම ව්‍යාප්ත විය. ස්වෑන් රිවර් ජනපදය (වර්තමාන පර්ත්) 1829 දී පිහිටුවන ලද අතර එය ප්‍රදේශය අනුව විශාලතම ඕස්ට්‍රේලියානු යටත් විජිතය වන බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාව බවට පරිණාමය විය. නිව් සවුත් වේල්ස් වෙතින් වෙනම ජනපද කැටයම් කරන ලදී: 1825 දී ටැස්මේනියාව, 1836 දී දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාව, 1851 දී වික්ටෝරියා සහ 1859 දී ක්වීන්ස්ලන්තය. දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාව සහ වික්ටෝරියා නිදහස් යටත් විජිත ලෙස ආරම්භ කරන ලදී - ඔවුන් කිසි විටෙකත් ප්‍රවාහනය කරන ලද වැරදිකරුවන් පිළිගත්තේ නැත. වැරදිකරු ක්‍රමයට වැඩෙන විරෝධය 1850 ගණන් වන විට නැගෙනහිර යටත් විජිතවල එය අහෝසි කිරීමත් සමඟ අවසන් විය. මුලදී නිදහස් යටත් විජිතයක් වූ බටහිර ඕස්ට්‍රේලියාව 1850 සිට 1868 දක්වා වැරදිකරුවන් පිළිගත්තේය.

1855 සහ 1890 අතර කාලය තුළ යටත් විජිත හය තනි තනිව වගකිවයුතු රජයක් ලබා ගත් අතර, බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යයේ කොටසක් ලෙස රැඳී සිටියදී ඔවුන්ගේම කටයුතු බොහොමයක් කළමනාකරණය කළහ. ලන්ඩනයේ යටත් විජිත කාර්යාලය සමහර කාරණා, විශේෂයෙන් විදේශ කටයුතු පාලනය කළේය. යටත් විජිත පාර්ලිමේන්තු 1856 සිට වැඩිහිටි පිරිමින්ට ඡන්ද අයිතිය ක්‍රමයෙන් දීර්ඝ කළ අතර, 1890 සහ 1900 අතර කාලය තුළ කාන්තා ඡන්ද අයිතිය සමාන කොන්දේසි මත ලබා දෙන ලදී. සමහර යටත් විජිත 1885 සිට ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීම සඳහා වාර්ගික සීමාවන් හඳුන්වා දෙන ලදී.

19 වන සියවසේ මැද භාගයේදී, බර්ක් සහ විල්ස් වැනි ගවේෂකයෝ ඕස්ට්‍රේලියාවේ අභ්‍යන්තරය ප්‍රස්ථාරගත කළහ. 1850 ගණන්වල මුල් භාගයේ ආරම්භ වූ රන් කැණීම් මාලාවක් චීනය, උතුරු ඇමරිකාව සහ මහාද්වීපික යුරෝපයෙන් නව සංක්‍රමණිකයින්ගේ පැමිණීමට හේතු විය, මෙන්ම බුෂ්රේන්ජ් සහ සිවිල් නොසන්සුන්තාව පැතිරීම; දෙවැන්න 1854 දී බැලරට් පතල් කම්කරුවන් රන් බලපත්‍ර ගාස්තුවලට එරෙහිව යුරේකා කැරැල්ල දියත් කළ විට උච්චතම අවස්ථාවට පැමිණියේය. 1860 ගණන්වල කළු කුරුළු දඩයමේ නැගීම දක්නට ලැබුණි, එහිදී දකුණු මුහුදු දූපත් වැසියන් ප්‍රධාන වශයෙන් ක්වීන්ස්ලන්ත යටත් විජිතවාදීන් විසින් බලහත්කාරයෙන් හෝ පැහැරගෙන යන ලදී.

1886 සිට, ඕස්ට්‍රේලියානු යටත් විජිත රජයන් බොහෝ ආදිවාසී දරුවන් ඔවුන්ගේ පවුල්වලින් සහ ප්‍රජාවන්ගෙන් ඉවත් කිරීමට පටන් ගත් අතර, ළමා ආරක්ෂාව සහ බලහත්කාරයෙන් උකහා ගැනීමේ ප්‍රතිපත්ති මත පදනම්ව එය සාධාරණීකරණය කරන ලදී. දෙවන බෝයර් යුද්ධය (1899–1902) ඕස්ට්‍රේලියාවේ යටත් විජිත හමුදාවන්ගේ විශාලතම විදේශ යෙදවීම සනිටුහන් කළේය.

### ලෝක යුද්ධ දක්වා සම්මේලනය 
1901 ජනවාරි 1 වන දින, දශකයක සැලසුම්, ව්‍යවස්ථාමය සම්මුතීන් සහ ජනමත විචාරණවලින් පසුව, යටත් විජිත සම්මේලනය සාක්ෂාත් කර ගන්නා ලද අතර, එහි ප්‍රතිඵලයක් ලෙස නව ඕස්ට්‍රේලියානු ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාව යටතේ ඕස්ට්‍රේලියානු පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලය ජාතියක් ලෙස ස්ථාපිත විය.

1901 සිට, ඕස්ට්‍රේලියාව බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය තුළ ස්වයං පාලන ඩොමීනියන් එකක් විය. එය 1920 දී ජාතීන්ගේ සංගමයේ සහ 1945 දී එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ ආරම්භක සාමාජිකයෙකු විය. 1931 වෙස්ට්මිනිස්ටර් ප්‍රඥප්තිය මගින් ඕස්ට්‍රේලියාවේ අනුමැතියකින් තොරව ෆෙඩරල් මට්ටමින් ඕස්ට්‍රේලියාව සඳහා නීති සම්පාදනය කිරීමට එක්සත් රාජධානියට ඇති හැකියාව අවසන් විය. ඕස්ට්‍රේලියාව එය 1942 දී සම්මත කළ නමුත් දෙවන ලෝක යුද්ධයේදී සම්මත කරන ලද නීතිවල වලංගුභාවය තහවුරු කිරීම සඳහා එය 1939 දක්වා යල් පැන ගිය එකක් විය.

ඕස්ට්‍රේලියානු අගනුවර ප්‍රදේශය 1911 දී අනාගත ෆෙඩරල් අගනුවර වන කැන්බරා සඳහා ස්ථානය ලෙස පිහිටුවන ලදී. එය ඉදිකරමින් සිටියදී, මෙල්බර්න් 1901 සිට 1927 දක්වා තාවකාලික අගනුවර ලෙස සේවය කළේය. උතුරු ප්‍රදේශය 1911 දී දකුණු ඕස්ට්‍රේලියාවේ පාලනයෙන් පොදුරාජ්‍ය මණ්ඩලයට මාරු කරන ලදී. 1905 දී පැපුවා (පෙර බ්‍රිතාන්‍ය යටත් විජිතයක්ව පැවති) ප්‍රදේශයේ සහ 1920 දී නිව් ගිනියා (කලින් ජර්මානු නිව් ගිනියාව) ප්‍රදේශයේ පරිපාලනය ඕස්ට්‍රේලියාව විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලදී. 1949 දී මෙම ප්‍රදේශ දෙකම පැපුවා සහ නිව් ගිනියාව ලෙස ඒකාබද්ධ කරන ලද අතර 1975 දී ඕස්ට්‍රේලියාවෙන් නිදහස ලබා ගන්නා ලදී.

1914 දී, ඕස්ට්‍රේලියාව පළමු ලෝක යුද්ධයේදී මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට එක් වූ අතර, පෙරමුණු කිහිපයක සටන්වලට සහභාගී විය. විදේශයන්හි සේවය කළ පිරිමින් 324,000 න් 60,000 ක් පමණ මිය ගිය අතර තවත් 152,000 ක් තුවාල ලැබූහ. බොහෝ ඕස්ට්‍රේලියානුවන් 1915 දී ගැලිපොලි හිදී ඕස්ට්‍රේලියානු සහ නවසීලන්ත හමුදා බලකාය (ANZAC) පරාජය කිරීම නව ජාතියේ අනන්‍යතාවය ගොඩනඟන "ගින්නෙන් බව්තීස්ම කිරීම" ලෙස සලකති. මෙම ව්‍යාපාරයේ ආරම්භය වාර්ෂිකව ඇන්සැක් දිනයේදී සමරනු ලබන අතර, එය ජාතියේ වැදගත්ම දිනය ලෙස ඕස්ට්‍රේලියානු දිනයට ප්‍රතිවිරුද්ධ දිනයකි.

1939 සිට 1945 දක්වා, ඕස්ට්‍රේලියාව දෙවන ලෝක යුද්ධයට එරෙහිව සටන් කිරීමේදී මිත්‍ර පාක්ෂිකයින්ට එක් විය. ඕස්ට්‍රේලියාවේ සන්නද්ධ හමුදා පැසිෆික්, යුරෝපීය සහ මධ්‍යධරණී සහ මැද පෙරදිග රඟහලවල සටන් කළහ. 1942 දී සිංගප්පූරුවේදී බ්‍රිතාන්‍යය ලැබූ පරාජයේ කම්පනය, ඉන් ඉක්බිතිව ඩාවින්ට බෝම්බ හෙලීම සහ ඕස්ට්‍රේලියානු භූමියට ජපන් ප්‍රහාර එල්ල කිරීම හේතුවෙන්, ජපන් ආක්‍රමණයක් ආසන්න බවට ඕස්ට්‍රේලියාව තුළ පුළුල් විශ්වාසයක් ඇති වූ අතර, එක්සත් රාජධානියේ සිට ඕස්ට්‍රේලියාවේ ප්‍රධාන සගයා සහ ආරක්ෂක සහකරු ලෙස එක්සත් ජනපදයට මාරු විය. 1951 සිට, ඕස්ට්‍රේලියාව ANZUS ගිවිසුම යටතේ එක්සත් ජනපදය සමඟ මිත්‍ර වී ඇත.

### යුද කාලීන සහ සමකාලීන යුග 
දෙවන ලෝක යුද්ධයෙන් පසු දශක තුන තුළ, ඕස්ට්‍රේලියාව ජීවන තත්වයන්, විවේක කාලය සහ තදාසන්න සංවර්ධනයේ සැලකිය යුතු වැඩි වීමක් අත්විඳ ඇත. ආණ්ඩු යුරෝපය පුරා විශාල සංක්‍රමණ රැල්ලක් දිරිමත් කළ අතර මෙම සංක්‍රමණිකයන් "නව ඕස්ට්‍රේලියානුවන්" ලෙස හැඳින්වීය. "ජනගහනය හෝ විනාශ වීම" යන සටන් පාඨය භාවිතා කරමින් ඕස්ට්‍රේලියානුවන්ට ඉහළ සංක්‍රමණ සාධාරණීකරණය කරන ලද අතර, 1960 ගණන්වල සිට සුදු ඕස්ට්‍රේලියානු ප්‍රතිපත්තිය ක්‍රමයෙන් ලිහිල් කරන ලදී.

සීතල යුද්ධය අතරතුර බටහිර කණ්ඩායමේ සාමාජිකයෙකු වූ ඕස්ට්‍රේලියාව, 1950 ගණන්වලදී කොරියානු යුද්ධයට සහ මැලේ හදිසි අවස්ථාවට සහ 1962 සිට 1973 දක්වා වියට්නාම් යුද්ධයට සහභාගී විය. සමාජය තුළ කොමියුනිස්ට් බලපෑම පිළිබඳ ආතතීන් හේතුවෙන්, මෙන්සීස් රජය ඕස්ට්‍රේලියානු කොමියුනිස්ට් පක්ෂය තහනම් කිරීමට දැරූ අසාර්ථක උත්සාහයන්ට සහ 1955 දී කම්කරු පක්ෂය තුළ කටුක භේදයකට තුඩු දුන්නේය.

1967 ජනමත විචාරණයක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස, ෆෙඩරල් රජයට ආදිවාසී ඕස්ට්‍රේලියානුවන් සම්බන්ධයෙන් නීති සම්පාදනය කිරීමේ බලය ලැබුණු අතර, ආදිවාසී ඕස්ට්‍රේලියානුවන් සංගණනයට සම්පූර්ණයෙන්ම ඇතුළත් කරන ලදී. යුරෝපීය ජනාවාසකරණයේදී ඕස්ට්‍රේලියාව ටෙරා නුලියස් ('කිසිවෙකුට අයත් නොවන ඉඩම') නොවන බවට ඕස්ට්‍රේලියානු මහාධිකරණය මාබෝ v ක්වීන්ස්ලන්තයේ (අංක 2) නඩුවේදී තීන්දු කළ විට, යටත් විජිතයට පෙර ඉඩම් අවශ්‍යතා (ඕස්ට්‍රේලියාවේ ස්වදේශික හිමිකම ලෙස හැඳින්වේ) ප්‍රථම වරට නීතියෙන් පිළිගනු ලැබීය.

1973 දී සුදු ඕස්ට්‍රේලියානු ප්‍රතිපත්තියේ අවසාන ශේෂයන් අහෝසි කිරීමෙන් පසුව, බොහෝ දුරට ආසියාවෙන් පැමිණි යුරෝපීය නොවන සංක්‍රමණිකයන්ගේ විශාල හා අඛණ්ඩ රැල්ලක ප්‍රතිඵලයක් ලෙස ඕස්ට්‍රේලියාවේ ජන විකාශනය සහ සංස්කෘතිය පරිවර්තනය විය. 20 වන සියවසේ අගභාගයේදී අනෙකුත් ආසියා - පැසිෆික් ජාතීන් සමඟ විදේශ ප්‍රතිපත්ති සබඳතා කෙරෙහි වැඩි අවධානයක් යොමු විය. 1986 ඕස්ට්‍රේලියානු පනත් මගින් ඕස්ට්‍රේලියාව සහ එක්සත් රාජධානිය අතර ඉතිරිව තිබූ ව්‍යවස්ථාමය සබඳතා බිඳ දැමූ අතර ඕස්ට්‍රේලියාවේ රැජින ලෙස ඇයගේ ස්වාධීන ධාරිතාවයෙන් රාජකීයත්වය පවත්වා ගෙන ගියේය. 1999 ව්‍යවස්ථාමය ජනමත විචාරණයකදී, ඡන්දදායකයින්ගෙන් 55% ක් රාජාණ්ඩුව අහෝසි කර ජනරජයක් බවට පත්වීම ප්‍රතික්ෂේප කළහ.

සැප්තැම්බර් 11 වන දින එක්සත් ජනපදයට එල්ල වූ ප්‍රහාරයන්ගෙන් පසුව, ඕස්ට්‍රේලියාව 2001 සිට 2021 දක්වා ඇෆ්ගනිස්ථාන යුද්ධයට සහ 2003 සිට 2009 දක්වා ඉරාක යුද්ධයට එරෙහිව සටන් කිරීමට එක්සත් ජනපදය සමඟ එක් විය. 21 වන සියවසේදී ජාතියේ වෙළඳ සබඳතා ද නැගෙනහිර ආසියාව දෙසට වැඩි වැඩියෙන් නැඹුරු වූ අතර, චීනය විශාල ආන්තිකයකින් ජාතියේ විශාලතම වෙළඳ හවුල්කරුවා බවට පත්විය.

COVID-19 වසංගතයට ප්‍රතිචාර වශයෙන්, 2020 මාර්තු සිට අගුලු දැමීම් සහ ජාතික සහ ප්‍රාන්ත දේශසීමා හරහා මහජන රැස්වීම් සහ සංචලනය සඳහා වෙනත් සීමාවන් ෆෙඩරල්, ප්‍රාන්ත සහ ප්‍රදේශ රජයන් විසින් ක්‍රියාත්මක කරන ලදී. 2021 දී එන්නත් නිකුත් කිරීමෙන් පසුව, මෙම සීමාවන් ක්‍රමයෙන් ලිහිල් කරන ලදී. 2023 ඔක්තෝම්බර් මාසයේදී, ඕස්ට්‍රේලියාව COVID-19 තවදුරටත් ජාතික වැදගත්කමක් ඇති බෝවන රෝග සිදුවීමක් නොවන බව ප්‍රකාශ කළේය.

## යොමු කිරීම්