කිරිබාටි හි ඉතිහාසය

### මුල් ඉතිහාසය 
කිරිබති ලෙස හඳුන්වන ප්‍රදේශයේ, ක්‍රි.පූ. 3000 සහ ක්‍රි.ව. 1300 අතර කාලයක සිට, දකුණු කෙළවරේ නුයි ඇතුළුව උතුරේ සිට දකුණට එකම සාගර භාෂාව කතා කරන ඔස්ට්‍රෝනියානු ජනයා වාසය කර ඇත. මෙම ප්‍රදේශය සම්පූර්ණයෙන්ම හුදකලා වී නොතිබුණි; පසුව, සැමෝවා, ටොංගා සහ ෆීජි යන රටවලින් පැමිණි නාවිකයින් පිළිවෙලින් පොලිනීසියානු සහ මෙලනීසියානු සංස්කෘතික අංශ කිහිපයක් හඳුන්වා දුන්හ. දූපත් අතර අන්තර් විවාහ සහ දැඩි සංචලනය සංස්කෘතික වෙනස්කම් බොඳ කිරීමට නැඹුරු වූ අතර සැලකිය යුතු මට්ටමක සංස්කෘතික සමජාතීයකරණයට හේතු විය. ප්‍රධාන වශයෙන් පුරාවෘත්ත රකින්නන්ගේ ස්වරූපයෙන් දේශීය වාචික ඉතිහාසඥයින් යෝජනා කරන්නේ මෙම ප්‍රදේශය මුලින්ම මෙලනීසියාවෙන් පැමිණි මුහුදු ගමන් කරන පිරිසක් විසින් ජනාවාස කරන ලද බවත්, ඔවුන් අඳුරු සමක් ඇති, රැලි සහිත හිසකෙස් ඇති සහ කෙටි උසකින් යුක්ත බවත්ය. ඉන්පසු මෙම ආදිවාසී ජනයා බටහිරින් පැමිණි මුල් ඔස්ට්‍රෝනියානු නාවිකයින්, උස හා පැහැපත් සමක් ඇති බවට වාචිකව විස්තර කරන ලද මැටැං නම් ස්ථානය වෙත පැමිණියහ.
ක්‍රි.ව. 1300 දී පමණ, සැමෝවා වෙතින් සමූහ පිටවීමක් සිදු වූ අතර එමඟින් බොහෝ ගිල්බට් ජනයාගේ මිශ්‍රණයට පොලිනීසියානු සම්භවය එකතු විය. මෙම සැමෝවා වැසියන් පසුව පොලිනීසියානු භාෂාවල සහ සංස්කෘතියේ ප්‍රබල ලක්ෂණ ගෙන ආ අතර, ඔවුන්ගේම සැමෝවා සම්ප්‍රදායන් මත පදනම් වූ වංශ නිර්මාණය කළ අතර කිරිබාතිහි දැනටමත් ආධිපත්‍යය දරන ස්වදේශික වංශ සහ බලතල සමඟ සෙමින් බැඳී සිටියහ.

15 වන සියවස පමණ වන විට, ප්‍රධාන වශයෙන් ප්‍රධාන වශයෙන් පාලනය යටතේ (උආ) උතුරු දූපත් සහ ප්‍රධාන වශයෙන් ඔවුන්ගේ වැඩිහිටි කවුන්සිලයේ (උනිම්වානේ) පාලනය යටතේ මධ්‍යම සහ දකුණු දූපත් අතර දැඩි ලෙස වෙනස් පාලන ක්‍රම ඇති විය. සාම්ප්‍රදායික සමානාත්මතා සමාජයක් පවත්වාගෙන යාම ලෙස හැඳින්වෙන එකම දූපත ලෙස ටැබිටියුවා ව්‍යතිරේකයක් විය හැකිය.

ටැබිටියුවා යන නම "ප්‍රධානීන් තහනම්" යන අර්ථය ඇති ටැබිටියුවා යන මූල වාක්‍ය ඛණ්ඩයෙන් පැන නගී. සිවිල් යුද්ධය ඉක්මනින්ම සාධකයක් බවට පත් වූ අතර, ඉඩම් අත්පත් කර ගැනීම ජයග්‍රහණයේ ප්‍රධාන ආකාරය විය. වංශ සහ ප්‍රධානීන් සම්පත් සඳහා සටන් කිරීමට පටන් ගත් අතර, වෛරයෙන් සහ නැවත ඇවිළුණු ලේ ආරවුල් වලින් උත්තේජනය වූ අතර, ඒවායේ මූලාරම්භය මාස, අවුරුදු හෝ දශක ගණනාවකට පෙර පැවතුනි. මෙම කැළඹීම යුරෝපීය සංචාරය සහ යටත් විජිත යුගය දක්වාම පැවතුන අතර, එමඟින් යුරෝපීයයන් සමහර I-කිරිබාටි නායකයින්ට ලබා දුන් තුවක්කු සහ කාලතුවක්කු සන්නද්ධ නැව් ආධාරයෙන් ඇතැම් දූපත් තම සතුරන් විනාශ කිරීමට හේතු විය.

මේ කාලයේ I-කිරිබාටි හි සාමාන්‍ය හමුදා අවි වූයේ මෝර දත් සහිත ලී හෙල්ල, පිහි සහ කඩු සහ ඝන පොල් කෙඳි වලින් නිර්මාණය කරන ලද සන්නාහ ඇඳුම් ය. පරම්පරා ගණනාවක් පුරා ලබා දුන් උපකරණවල ප්‍රබල හැඟීම්බර වටිනාකම නිසා, එකල තිබූ වෙඩි බෙහෙත් සහ වානේ ආයුධ වෙනුවට ඔවුන් ප්‍රධාන වශයෙන් මේවා භාවිතා කළහ. දුනු, ගල්පටි සහ හෙල්ල වැනි පරාසයක ආයුධ කලාතුරකින් භාවිතා කරන ලදී; අතින්-අතින් සටන් කිරීම අදටත් භාවිතා කරන කැපී පෙනෙන කුසලතාවයක් වූ අතර, ඒ හා සම්බන්ධ විවිධ තහනම් කිරීම් නිසා කලාතුරකින් සඳහන් වුවද, රහස්‍යභාවය ප්‍රධාන එකකි. අබෙමාමා හි උසස් ප්‍රධානී ටෙම්බිනොක් මෙම කාල පරිච්ඡේදයේ ගිල්බට් දූපත් වල ව්‍යාප්තවාදී ප්‍රධානීන් දුසිම් ගනනක් අතරින් අවසාන පුද්ගලයා විය, අබෙමාමා ඓතිහාසිකව ඔවුන්ගේ අදාළ යුනිම්වානේ සාම්ප්‍රදායික දකුණු දූපත් වල පාලනයට අනුකූල වුවද. ස්ටීවන්සන් අබෙමාමා හි රැඳී සිටියදී ඉහළ ප්‍රධානියාගේ චරිතය සහ පාලන ක්‍රමය පිළිබඳව ගැඹුරින් සොයා බැලූ රොබට් ලුවී ස්ටීවන්සන්ගේ "ඉන් ද සවුත් සීස්" පොතේ ඔහු අමරණීය විය. ගිල්බට් දූපත් වලට ඔහු පැමිණීමේ 90 වන සංවත්සරය 1979 ජූලි 12 වන දින කිරිබාති හි නිදහස සැමරීම සඳහා තෝරා ගන්නා ලදී.

### යටත් විජිත යුගය 
17 වන සහ 18 වන සියවස්වල යුරෝපීය නැව් මගින් අවස්ථා කිහිපයකදී සංචාරයන් සිදු විය, එම නැව් ලෝකය වටා ගමන් කිරීමට උත්සාහ කළ අතර, නැතහොත් දකුණේ සිට උතුරු පැසිෆික් සාගරයට යාත්‍රා කිරීමේ මාර්ග සොයමින්, මාර්ගගත භූමියේ තල්මසුන් දඩයම් කිරීම, සහ කළු කුරුළු කිරීම ලෙස හැඳින්වෙන බලහත්කාර ශ්‍රම බඳවා ගැනීමේ පිළිවෙත් සමඟ සම්බන්ධ ශ්‍රම නැව් සොයමින් ගමන් කරන වෙළඳාමක් විය. 19 වන සියවසේදී කනක සේවකයින් විශාල වශයෙන් බඳවා ගැනීම සමාජ, ආර්ථික, දේශපාලනික, ආගමික සහ සංස්කෘතික ප්‍රතිවිපාක ඇති කළේය. 1845 සිට 1895 දක්වා කාලය තුළ කම්කරුවන් 9,000 කට වැඩි පිරිසක් විදේශගත කරන ලද අතර, ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ආපසු පැමිණියේ නැත.

ගමන් කරන වෙළඳාම 1830 ගණන්වල සිට යුරෝපීය, ඉන්දියානු, චීන, සැමෝවා සහ අනෙකුත් පදිංචිකරුවන්ට හේතු විය; ඔවුන් අතර වෙරළට පැන යන්නන්, කස්ටිය ගිය අය, වෙළඳුන් සහ මිෂනාරිවරුන් ඇතුළත් විය. ඇමරිකානු විදේශ දූත මණ්ඩල කොමසාරිස් මණ්ඩලයේ (ABCFM) ආචාර්ය හිරාම් බිංහැම් II 1857 දී අබායැං වෙත පැමිණියේය. ටහිටි හි ක්‍රිස්තියානීන් බවට පත් වූ ගිල්බට් දූපත් වැසියන් දෙදෙනෙකු වන බෙටෙරෝ සහ ටිරෝයි විසින් 1880 දී පමණ නොනූටි හි රෝමානු කතෝලික ඇදහිල්ල හඳුන්වා දෙන ලදී. පූජනීය හදවතේ රෝමානු කතෝලික මිෂනාරිවරුන් වන පිය ජෝසප් ලෙරේ, පිය එඩ්වඩ් බොන්ටෙම්ප්ස් සහ සහෝදර කොන්රාඩ් වෙබර් 1888 දී නොනූටි වෙත පැමිණියහ. ලන්ඩන් මිෂනාරි සංගමයේ (LMS) රෙපරමාදු මිෂනාරිවරු දකුණු ගිල්බට්ස් හි ද ක්‍රියාකාරී වූහ. 1870 ඔක්තෝබර් 15 වන දින, LMS හි පූජ්‍ය සැමුවෙල් ජේම්ස් විට්මි අරෝරේ වෙත පැමිණි අතර, එම මාසයේ අගභාගයේදී ඔහු ටමානා, ඔනෝටෝවා සහ බෙරු වෙත ගියේය. 1872 අගෝස්තු මාසයේදී, LMS හි ජෝර්ජ් ප්‍රැට් දූපත් වෙත ගියේය.
1886 දී, ඇන්ග්ලෝ-ජර්මානු ගිවිසුමක් මගින් "හිමිකම් නොලබන" මධ්‍යම පැසිෆික් කලාපය බෙදා වෙන් කරන ලද අතර, නාඌරූ ජර්මානු බලපෑම් ක්ෂේත්‍රයේ ඉතිරි වූ අතර, බනාබා (යුරෝපීයයන් විසින් සාගර දූපත ලෙස හැඳින්වේ) සහ අනාගත GEIC බ්‍රිතාන්‍ය බලපෑම් ක්ෂේත්‍රයේ අවසන් විය. 1892 දී, ගිල්බට් දූපත් වල දේශීය ගිල්බට් බලධාරීන් (උතුරු ගිල්බට් කණ්ඩායමේ ප්‍රධානියෙකු වන උයියා, සහ අටුන් ටෙ බොටි හෝ වංශයේ ප්‍රධානියා ) රාජකීය නාවික හමුදාවේ HMS රාජකීයයාට අණ දෙන කපිතාන් එඩ්වඩ් ඩේවිස් විසින් ඔවුන් අසල ඇති එලිස් දූපත් සමඟ බ්‍රිතාන්‍ය ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයක කොටසක් ලෙස ප්‍රකාශ කිරීමට එකඟ විය. ඒවා මුලින්ම මැකින් දූපත් (1893–95), පසුව බෙටියෝ, තාරාවා (1896–1908) සහ බනාබා (1908–1942) පදනම් කරගත් නේවාසික කොමසාරිස්වරයෙකු විසින් පරිපාලනය කරන ලදී, එය ෆීජි හි පිහිටි බටහිර පැසිෆික් මහ කොමසාරිස් කාර්යාලය (WPHC) යටතේ ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයකි. 1900 දී බනාබා ආරක්ෂිත ප්‍රදේශයට එකතු කරන ලද්දේ එහි පසෙහි පොස්පේට් පාෂාණය (1900 දී සොයා ගන්නා ලදී) නිසාය. මෙම සොයා ගැනීම සහ පතල් කැණීම WPHC වෙත බදු සහ තීරුබදු ආකාරයෙන් සැලකිය යුතු ආදායමක් ලබා දුන්නේය.

1896 සිට 1908 දක්වා ගිල්බට්ස් සහ එලිස් දූපත් වල දෙවන නේවාසික කොමසාරිස් විලියම් ටෙල්ෆර් කැම්බල්ගේ හැසිරීම ඔහුගේ ව්‍යවස්ථාදායක, අධිකරණ සහ පරිපාලන කළමනාකරණය (දූපත් වැසියන්ගෙන් බලහත්කාරයෙන් ශ්‍රමය ලබා ගැනීම පිළිබඳ චෝදනා ඇතුළුව) සම්බන්ධයෙන් විවේචනයට ලක් වූ අතර ආතර් මහෆි විසින් 1909 වාර්තාවේ මාතෘකාව බවට පත්විය. 1913 දී, නිව් ඒජ් පුවත්පතේ නිර්නාමික වාර්තාකරුවෙකු ඩබ්ලිව්. ටෙල්ෆර් කැම්බල්ගේ අක්‍රමිකතා විස්තර කළ අතර ආතර් මහෆිගේ අපක්ෂපාතීත්වයට අභියෝග කළේය, මන්ද ඔහු ගිල්බට්ස් හි හිටපු යටත් විජිත නිලධාරියෙකු වූ බැවිනි. නිර්නාමික වාර්තාකරු බනාබා හි පැසිෆික් පොස්පේට් සමාගමේ මෙහෙයුම් ද විවේචනය කළේය. ෆීනික්ස් දූපත් ජනාවාස යෝජනා ක්‍රමයක් සඳහා ෆීනික්ස් දූපත් 1937 දී එකතු කරන ලදී. 1940 ජූලි 12 වන දින, පෑන් ඇම් එයාර්වේස් හි ඇමරිකානු ක්ලිපර් හොනොලුලු සිට ඕක්ලන්ඩ් දක්වා ගුවන් ගමනකදී පළමු වරට කැන්ටන් දූපතට ගොඩ බැස්සේය. ශ්‍රීමත් ආතර් ග්‍රිම්බල් (1913–1919) තාරාවා හි පිහිටි කැඩෙට් පරිපාලන නිලධාරියෙකු වූ අතර 1926 දී ගිල්බට් සහ එලිස් දූපත් ජනපදයේ නේවාසික කොමසාරිස් බවට පත්විය.
1902 දී, පැසිෆික් කේබල් මණ්ඩලය බ්‍රිතාන්‍ය කොලොම්බියාවේ බැම්ෆීල්ඩ් සිට ලයින් දූපත් වල ෆැනින් දූපත (ටබුඒරන්) දක්වා සහ ෆීජි සිට ෆැනින් දූපත දක්වා පළමු ට්‍රාන්ස්-පැසිෆික් ටෙලිග්‍රාෆ් කේබලය තැබූ අතර, එමඟින් බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය තුළ සම්පූර්ණයෙන්ම ලොව වටා ගමන් කරන ටෙලිග්‍රාෆ් රේඛා මාලාවක් වන ඕල් රෙඩ් ලයින් සම්පූර්ණ කරන ලදී. හවායි වලට ආසන්නතම සංයුතිවලින් එකක් වන ෆැනින් දූපතේ පිහිටීම 1888 දී බ්‍රිතාන්‍ය අධිරාජ්‍යය විසින් එය ඈඳා ගැනීමට හේතු විය. ප්‍රමාණවත් ගොඩබෑමේ ස්ථාන නොමැතිකම හේතුවෙන් පැල්මයිරා දූපත ඇතුළු ආසන්න අපේක්ෂකයින්ට පක්ෂව කතා කිරීමට නොහැකි විය.

එක්සත් ජනපදය අවසානයේ උතුරු රේඛීය දූපත් එහි භූමි ප්‍රදේශවලට ඇතුළත් කළ අතර, ගිල්බට්ස් සහ ලයින් දූපත් අතර පිහිටා ඇති හව්ලන්ඩ්, ජාර්විස් සහ බේකර් දූපත් ඇතුළුව ෆීනික්ස් දූපත් සමඟද එසේ කළේය, එමඟින් භෞමික ආරවුලක් ඇති විය. එය අවසානයේ විසඳනු ලැබූ අතර අවසානයේ ඔවුන් තාරාවා ගිවිසුම යටතේ කිරිබාති හි කොටසක් බවට පත්විය.

දෙවන ලෝක යුද්ධ සමයේදී පර්ල් වරායට එල්ල වූ ප්‍රහාරයෙන් පසු, බුටරිටාරි සහ ටරාවා සහ උතුරු ගිල්බට් කණ්ඩායමේ අනෙකුත් ප්‍රදේශ 1941 සිට 1943 දක්වා ජපානය විසින් අත්පත් කර ගන්නා ලදී. බෙටියෝ ගුවන් තොටුපළක් සහ සැපයුම් කඳවුරක් බවට පත් විය. 1943 අගභාගයේදී ජපන් හමුදා නෙරපා හැරීම එක්සත් ජනපද මැරීන් බළකා ඉතිහාසයේ ලේ වැකි සටන් වලින් එකක් විය. 1943 නොවැම්බර් මාසයේදී මැරීන් භටයින් ගොඩ බැස්ස අතර ටරාවා සටන ඇති විය. යටත් විජිතයේ මූලස්ථානය ලෙස, බනාබා 1942 දී ජපානය විසින් බෝම්බ හෙලා, ඉවත් කර අත්පත් කර ගන්නා ලද අතර, ජපන් හමුදා විසින් දිවයිනේ සිටි ගිල්බට් ජාතිකයන්ගෙන් එක් අයෙකු හැර අනෙක් සියල්ලන් සමූලඝාතනය කිරීමෙන් පසුව 1945 වන තෙක් නිදහස් කරන ලදී. ඉන්පසු ෆුනාෆුටි 1942 සිට 1946 දක්වා ජනපදයේ තාවකාලික මූලස්ථානය පවත්වාගෙන ගිය අතර, පසුව ටරාවා මූලස්ථානය සත්කාරකත්වය දැරීය.

1945 අවසානයේ, කොස්රේ, නාවුරු සහ තාරාවා වලින් ආපසු ගෙන එන ලද බනාබා හි ඉතිරි වැසියන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක්, මේ සඳහා බ්‍රිතාන්‍ය රජය 1942 දී අත්පත් කරගත් ෆීජි දූපතක් වන රබි දූපතට නැවත ගෙන යන ලදී.

1953 ජනවාරි 1 වන දින, ජනපදයේ බ්‍රිතාන්‍ය බටහිර පැසිෆික් මහ කොමසාරිස්වරයා ෆීජි සිට හොනියාරා හි නව අගනුවරට, බ්‍රිතාන්‍ය සොලමන් දූපත් වෙත මාරු කරන ලද අතර, ගිල්බට්ස්ගේ නේවාසික කොමසාරිස්වරයා තවමත් තාරාවා හි පිහිටා ඇත.

1950 ගණන්වල අගභාගයේ සහ 1960 ගණන්වල මුල් භාගයේදී යටත් විජිතයේ තවදුරටත් හමුදා මෙහෙයුම් සිදු වූ අතර, ක්‍රිස්මස් දූපත එක්සත් ජනපදය සහ එක්සත් රාජධානිය විසින් හයිඩ්‍රජන් බෝම්බ ඇතුළු න්‍යෂ්ටික අවි අත්හදා බැලීම් සඳහා භාවිතා කරන ලදී.

1967 දී පමණ තාරාවා හි අභ්‍යන්තර ස්වයං පාලනයේ ආයතන ස්ථාපිත කරන ලදී. 1974 දී එලිස් දූපත් යටත් විජිතයේ ඉතිරි කොටස් වලින් වෙන් වන ලෙස ඉල්ලා සිටි අතර ඔවුන්ට තමන්ගේම අභ්‍යන්තර ස්වයං පාලන ආයතන ලබා දෙන ලදී. වෙන්වීම 1976 ජනවාරි 1 වන දින සිට බලාත්මක විය. 1978 දී, එලිස් දූපත් ටුවාලු හි ස්වාධීන රාජ්‍යය බවට පත් විය.

### ස්වාධීනත්වය 
ගිල්බට් දූපත් 1979 ජූලි 12 වන දින කිරිබටි ජනරජය ලෙස නිදහස ලබා ගත්තේය. ඉන්පසු, සැප්තැම්බර් මාසයේදී, එක්සත් ජනපදය 1979 දී කිරිබටි සමඟ මිත්‍රත්ව ගිවිසුමකින් (1983 දී අනුමත කරන ලදී) විරල ජනාවාස ෆීනික්ස් සහ ලයින් දූපත් සඳහා වූ සියලු හිමිකම් අත්හැරියේය. ගිල්බට් දූපත් සඳහා ස්වදේශික ගිල්බට් නාමය "තුන්ගරු" වුවද, නව රාජ්‍යය "කිරිබටි" යන නම තෝරා ගත්තේය, එය "ගිල්බට්ස්" හි ගිල්බට් අක්ෂර වින්‍යාසය, එය වඩාත් නවීන වූ අතර බනාබා, ලයින් දූපත් සහ ෆීනික්ස් දූපත් ඇතුළත් කිරීම පිළිගැනීමට පෙර යටත් විජිතයට සමාන විය. බ්‍රිතාන්‍ය බලධාරීන් සහ පසුව ජනරජයේ රජය නැවත පදිංචි කිරීමේ යෝජනා ක්‍රම යටතේ ගිල්බට්වරුන් නැවත පදිංචි කරන තෙක් අවසාන දූපත් සමූහයන් කිසි විටෙකත් ගිල්බට්වරුන් විසින් අත්පත් කරගෙන සිටියේ නැත. 1982 දී, නිදහසින් පසු පළමු මැතිවරණය පැවැත්විණි. විශ්වාසභංග යෝජනාවක් 1983 දී තවත් මැතිවරණයක් ඇති කළේය. නිදහසින් පසු කාලය තුළ, අවම වශයෙන් බ්‍රිතාන්‍ය සහ ආධාර සංවිධානවල ඇස් හමුවේ, අධික තදබදය ගැටලුවක් වී ඇත. 1988 දී, ප්‍රධාන දූපත් කණ්ඩායමේ පදිංචිකරුවන් 4,700 ක් අඩු ජනාකීර්ණ දූපත් වලට නැවත පදිංචි කරන බවට නිවේදනයක් නිකුත් කරන ලදී. 1994 සැප්තැම්බර් මාසයේදී, විපක්ෂයේ ටෙබුරෝරෝ ටිටෝ ජනාධිපති ලෙස තේරී පත් විය.

1995 දී, කිරිබති ඒකපාර්ශ්විකව ජාත්‍යන්තර දින රේඛාව නැගෙනහිරට ගෙන ගියේ රේඛීය දූපත් සමූහය ආවරණය කිරීම සඳහා වන අතර එමඟින් රට තවදුරටත් දින රේඛාවෙන් බෙදී නොයනු ඇත. ජනාධිපති ටිටෝගේ මැතිවරණ පොරොන්දුවක් ඉටු කළ මෙම පියවර, පුළුල් භූමිය පුරා ව්‍යාපාරවලට එකම ව්‍යාපාරික සතියක් පවත්වා ගැනීමට ඉඩ සැලසීමට අදහස් කරන ලදී. සංචාරක ව්‍යාපාරයට වැදගත් සිදුවීමක් වන තුන්වන සහස්‍රයේ උදාව දුටු පළමු රට බවට කිරිබති පත්වීමට ද මෙය හැකි විය. 1998 දී ටිටෝ නැවත තේරී පත් විය. 1999 දී, නිදහසින් වසර 20 කට පසු, කිරිබති එක්සත් ජාතීන්ගේ සංවිධානයේ පූර්ණ සාමාජිකයෙකු බවට පත්විය. 2002 දී, කිරිබති රජයට පුවත්පත් ප්‍රකාශකයින් වසා දැමීමට හැකි වූ මතභේදාත්මක නීතියක් සම්මත කළේය. කිරිබති හි පළමු සාර්ථක රාජ්‍ය නොවන පුවත්පත දියත් කිරීමෙන් පසුව නීති සම්පාදනය කරන ලදී. 2003 දී ජනාධිපති ටිටෝ නැවත තේරී පත් වූ නමුත් 2003 මාර්තු මාසයේදී විශ්වාසභංග ඡන්දයකින් ධුරයෙන් ඉවත් කරන ලද අතර රාජ්‍ය කවුන්සිලයක් මගින් ප්‍රතිස්ථාපනය විය. 2003 ජූලි මාසයේදී ටිටෝගෙන් පසු විපක්ෂ පක්ෂයේ බුටෝකාන් ටෙ කොආවා තේරී පත් විය. ඔහු 2007 සහ 2011 දී නැවත තේරී පත් විය.

2008 ජුනි මාසයේදී, කිරිබාටි නිලධාරීන් ඕස්ට්‍රේලියාවෙන් සහ නවසීලන්තයෙන් කිරිබාටි පුරවැසියන් ස්ථිර සරණාගතයින් ලෙස පිළිගන්නා ලෙස ඉල්ලා සිටියේය. දේශගුණික විපර්යාස හේතුවෙන් එහි සියලු භූමි ප්‍රදේශ අහිමි වූ පළමු රට කිරිබාටි වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ. 2008 ජුනි මාසයේදී, කිරිබාටි ජනාධිපති ඇනෝට් ටොං පැවසුවේ රට "ආපසු නොඑන ස්ථානයකට" ළඟා වී ඇති බවයි. ඔහු තවදුරටත් මෙසේ පැවසීය, "ඔබට තවදුරටත් රටක් නොමැති දිනය සඳහා සැලසුම් කිරීම ඇත්තෙන්ම වේදනාකාරී නමුත් අපි එය කළ යුතු යැයි මම සිතමි."

2012 ජනවාරි මාසයේදී, ඇනෝට් ටොං අඛණ්ඩව තුන්වන සහ අවසාන වාරය සඳහා නැවත තේරී පත් විය. 2012 මුල් භාගයේදී, කිරිබාටි රජය ෆීජි හි දෙවන විශාලතම දූපත වන වනුවා ලෙවු හි හෙක්ටයාර 2,200 ක නටෝවාටු වතුයාය අත්පත් කර ගත්තේය. කිරිබාති හි මුළු ජනගහනයම ෆීජි වෙත ඉවත් කිරීමට රජය සැලසුම් කර ඇති බව පුළුල් ලෙස වාර්තා වූ අවස්ථාවේදී 2013 අප්‍රේල් මාසයේදී, ජනාධිපති ටොං පුරවැසියන්ගෙන් දූපත් ඉවත් කර වෙනත් තැනකට සංක්‍රමණය වන ලෙස ඉල්ලා සිටීමට පටන් ගත්තේය. 2014 මැයි මාසයේදී, ජනාධිපති කාර්යාලය ඕස්ට්‍රේලියානු ඩොලර් මිලියන 9.3 ක වියදමින් වනුවා ලෙවු හි අක්කර 5,460 ක පමණ ඉඩම් මිලදී ගැනීම තහවුරු කළේය.

2016 මාර්තු මාසයේදී, ටනෙටි මාමාවු තේරී පත් වී කිරිබාති හි පස්වන ජනාධිපති ලෙස බලයට පත් විය. 2020 ජුනි මාසයේදී, ජනාධිපති මාමාවු දෙවන සිව් අවුරුදු ධුර කාලය සඳහා නැවත මැතිවරණයක් ජයග්‍රහණය කළේය. ජනාධිපති මාමාවු චීනයට පක්ෂපාතී යැයි සලකනු ලැබූ අතර ඔහු බීජිං සමඟ සමීප සබඳතාවලට සහාය විය. 2021 නොවැම්බර් 16 වන දින, කිරිබාති රජය ලොව විශාලතම සමුද්‍ර ආරක්ෂිත ප්‍රදේශය වාණිජ මසුන් ඇල්ලීමට නිරාවරණය කරන බව නිවේදනය කළේය. 2022 කිරිබාති ව්‍යවස්ථාමය අර්බුදය ආරම්භ වූයේ කිරිබාති අධිකරණයේ ප්‍රධාන විනිසුරුවරුන් 5 දෙනාම අත්හිටුවීමත් සමඟය.

2020 දී, ඕෂනියා දූපත් ජාතීන්ගේ COVID-19 ප්‍රතිචාර බොහොමයකට අනුකූලව, COVID-19 වසංගතයට කිරිබාතිගේ ප්‍රතිචාරය වූයේ සංචාරක සහ වාණිජ සංචාර සඳහා දැඩි සීමාවන් පැනවීමයි. 2022 ජනවාරි වන තෙක් එය අත්‍යවශ්‍යයෙන්ම COVID-නිදහස්ව පැවති බව කිරිබාති වාර්තා කළේය (නඩු දෙකක්) වසර දෙකකින් පළමු වාණිජ ජාත්‍යන්තර ගුවන් ගමනට ධනාත්මක බව පරීක්‍ෂා කළ මගීන් 36 දෙනෙකු ඇතුළත් විය. 2024 දී, කොරෝනා වයිරස් රෝගීන් 5,085 ක් වාර්තා වූ අතර එමඟින් මරණ 24 ක් සිදු වූ අතර, 2,703 ක් සුවය ලබා ඇති බව වාර්තා විය. 2023 ජනවාරි 29 වන දින, පැසිෆික් දූපත් සංසදයට නැවත සම්බන්ධ වීමේ තම අභිප්‍රාය කිරිබාති තහවුරු කළේ, වසර දෙකක කටුක නායකත්ව බෙදීම අවසන් කරමිනි.

## යොමු කිරීම්