ආර්ජන්ටිනාවේ ආර්ථිකය

පොහොසත් ස්වභාවික සම්පත්, ඉහළ සාක්ෂරතාවයකින් යුත් ජනගහනයක්, විවිධාංගීකරණය වූ කාර්මික පදනමක් සහ අපනයන-නැඹුරු කෘෂිකාර්මික අංශයකින් ප්‍රතිලාභ ලබන ආර්ජන්ටිනාවේ ආර්ථිකය ලතින් ඇමරිකාවේ තුන්වන විශාලතම, සහ දකුණු ඇමරිකාවේ දෙවන විශාලතම වේ. ආර්ජන්ටිනාව ලෝකයේ ධනවත්ම රටවලින් එකක් වූ අතර, 1913 දී 20 වන සියවසේදී ඒක පුද්ගල දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය අනුව ලෝකයේ ධනවත්ම රටවලින් එකක් විය. එය මානව සංවර්ධන දර්ශකයේ "ඉතා ඉහළ" ශ්‍රේණිගත කිරීමක් ඇති අතර නාමික ඒක පුද්ගල දළ දේශීය නිෂ්පාදිතය අනුව 66 වන ස්ථානයේ සිටී, සැලකිය යුතු අභ්‍යන්තර වෙළඳපල ප්‍රමාණයක් සහ අධි තාක්‍ෂණික අංශයේ වර්ධනය වන කොටසකි. මධ්‍යම නැගී එන ආර්ථිකයක් සහ ලෝකයේ ඉහළම සංවර්ධනය වෙමින් පවතින ජාතීන්ගෙන් එකක් ලෙස, එය G-20 ප්‍රධාන ආර්ථිකයන්හි සාමාජිකයෙකි.
ආර්ජන්ටිනාව යනු යෙර්බා මේට් ලෝකයේ විශාලතම නිෂ්පාදකයා (සහකාරියගේ විශාල ගෘහස්ථ පරිභෝජනය හේතුවෙන්), සෝයා බෝංචි, බඩ ඉරිඟු, සූරියකාන්ත බීජ, ලෙමන් සහ පෙයා ලෝකයේ විශාලතම නිෂ්පාදකයින් පස් දෙනාගෙන් එකක් වන අතර, බාර්ලි, මිදි, අර්ටිචෝක්, දුම්කොළ සහ කපු ලෝකයේ විශාලතම නිෂ්පාදකයින් දස දෙනාගෙන් එකකි. ග්රේප් පෘට්. දකුණු ඇමරිකාවේ තිරිඟු, සූරියකාන්ත බීජ, බාර්ලි, ලෙමන් සහ පෙයාර්ස් නිෂ්පාදනය කරන විශාලතම නිෂ්පාදකයා එයයි. වයින් සම්බන්ධයෙන් ගත් කල, ආර්ජන්ටිනාව සාමාන්‍යයෙන් ලෝකයේ විශාලතම නිෂ්පාදකයින් දස දෙනා අතර වේ. ආර්ජන්ටිනාව සාම්ප්‍රදායික මස් අපනයනකරුවෙකු ද වන අතර, 2019 දී ලොව 4 වන හරක් මස් නිෂ්පාදකයා වන අතර, ටොන් මිලියන 3 ක නිෂ්පාදනයක් (ඇමරිකා එක්සත් ජනපදය, බ්‍රසීලය සහ චීනයට පමණක් පිටුපසින්), 4 වන ලෝක මී පැණි නිෂ්පාදකයා සහ 10 වන ලෝක ලොම් නිෂ්පාදකයා වන අතර අනෙකුත් අදාළ නිෂ්පාදන වලට අමතරවය.

ආර්ජන්ටිනාවේ පතල් කර්මාන්තය අනෙකුත් රටවල් හා සසඳන විට අඩු කැපී පෙනෙන නමුත් ලිතියම් හතරවන විශාලතම නිෂ්පාදකයා, 11 වැනි විශාලතම රිදී සහ ලොව පුරා 17 වැනි විශාලතම රන් ලෙස කැපී පෙනේ. දකුණු ඇමරිකාවේ විශාලතම නිෂ්පාදකයා සහ ගෝලීය වශයෙන් 18 වැනි විශාලතම නිෂ්පාදකයා වන රට ස්වභාවික ගෑස් නිෂ්පාදනයේ ද විශිෂ්ටයි. මීට අමතරව, සම්පත් නිස්සාරණයේ තාක්ෂණික හා මූල්‍යමය සීමාවන් හේතුවෙන් වැකා මුවර්ටා ක්ෂේත්‍රයේ ඌන භාවිතය තිබියදීත්, ආර්ජන්ටිනාව සාමාන්‍යයෙන් දිනකට පෙට්‍රෝලියම් බැරල් 500,000 ක් නිෂ්පාදනය කරයි.

2012 දී, නිෂ්පාදනය දළ දේශීය නිෂ්පාදිතයෙන් 20.3% ක් විය - එය රටේ ආර්ථිකයේ විශාලතම අංශයයි. ආර්ජන්ටිනාවේ කෘෂිකර්මාන්තයට හොඳින් ඒකාබද්ධ වී ඇති කාර්මික අපනයනවලින් අඩක් ග්‍රාමීය සම්භවයක් ඇත. විවිධාංගීකරණය වූ නිෂ්පාදන අංශය ස්ථාවර ලෙස වර්ධනය වන කාර්මික උද්‍යාන ජාලයක් මත රඳා පවතී (314 2013 වන විට) 2012 දී පරිමාව අනුව ප්‍රමුඛ අංශ වූයේ: ආහාර සැකසුම්, පාන වර්ග සහ දුම්කොළ නිෂ්පාදන; මෝටර් වාහන සහ වාහන අමතර කොටස්; රෙදිපිළි සහ සම්; පිරිපහදු නිෂ්පාදන සහ ජෛව ඩීසල්; රසායනික ද්‍රව්‍ය සහ ඖෂධ; වානේ, ඇලුමිනියම් සහ යකඩ; කාර්මික සහ ගොවිපල යන්ත්‍රෝපකරණ; ගෘහ උපකරණ සහ ගෘහ භාණ්ඩ; ප්ලාස්ටික් සහ ටයර්; වීදුරු සහ සිමෙන්ති; සහ පටිගත කිරීමේ සහ මුද්‍රිත මාධ්‍ය. 2017 දී වාර්ෂික අනුපාතය 24.8% කි. 2023 දී උද්ධමනය ලෝකයේ ඉහළම උද්ධමන අනුපාත අතර 102.5% දක්වා ළඟා විය. 2023 වන විට ආර්ජන්ටිනාවේ ජනගහනයෙන් ආසන්න වශයෙන් 43% ක් දරිද්‍රතා රේඛාවට පහළින් ජීවත් වෙති. එය වැළැක්වීමට සහ පෙසෝ සඳහා සහාය වීමට, රජය විදේශ මුදල් පාලනය පැනවීය. 2002 සිට වැඩිදියුණු වී ඇති ආදායම් ව්‍යාප්තිය, "මධ්‍යම" ලෙස වර්ගීකරණය කර ඇත, නමුත් එය තවමත් සැලකිය යුතු ලෙස අසමාන වේ. 2024 ජනවාරි මාසයේදී, ආර්ජන්ටිනාවේ දරිද්‍රතා අනුපාතය 57.4% දක්වා ළඟා විය, එය 2004 සිට රටේ ඉහළම දරිද්‍රතා අනුපාතයයි.

ට්‍රාන්ස්පේරන්සි ඉන්ටර්නැෂනල් හි 2017 දූෂණ සංජානන දර්ශකයේ රටවල් 180 න් 85 වන ස්ථානයේ ආර්ජන්ටිනාව සිටී, එහි 2014 ශ්‍රේණිගත කිරීම්වලට වඩා ස්ථාන 22 ​​ක වර්ධනයක්. මොරිසියෝ මැක්‍රිගේ මැතිවරණයෙන් පසු ආර්ජන්ටිනාව 2016 දී ඊනියා වල්චර් අරමුදල් සමඟ එහි දිගුකාලීන ණය පැහැර හැරීමේ අර්බුදය විසඳා ගත් අතර, දශකයකට පසු පළමු වරට ප්‍රාග්ධන වෙළඳපොළට ඇතුළු වීමට ආර්ජන්ටිනාවට ඉඩ සැලසීය. ආර්ජන්ටිනා රජය 2020 මැයි 22 වන දින එහි ණයහිමියන්ට නියමිත දිනට ඩොලර් මිලියන 500 ක බිල්පතක් ගෙවීමට අපොහොසත් වීමෙන් පැහැර හැරියේය. එහි ණයෙන් ඩොලර් බිලියන 66 ක් ප්‍රතිව්‍යුහගත කිරීම සඳහා සාකච්ඡා දිගටම පවතී.

2023 දෙවන භාගය අවසානයේ ආර්ජන්ටිනාවේ දරිද්‍රතාවය සියයට 41.7 ක් විය. කෙසේ වෙතත්, 2024 නොවැම්බර් මාසයේදී, ආර්ජන්ටිනාවේ මාසික උද්ධමන අනුපාතය 2.4% දක්වා අඩු වූ අතර එය වසර හතරකට වැඩි කාලයක් තුළ අඩුම අගයයි. වාර්ෂික උද්ධමනය 2024 අවසන් වන විට 100% ට ආසන්න වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කරන ලදී. ආර්ජන්ටිනාවේ ආර්ථිකයේ හිතකර ප්‍රතිඵල සහ සාමාන්‍යකරණය 2025 දී දිගටම පවතිනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ. 2023 දී 211% ක් වූ වාර්ෂික උද්ධමන අනුපාතය 2025 දී 30% ට වඩා අඩු වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ. 2024 ආරම්භයේ ඇති වූ දැඩි අවපාතයෙන් පසු ආර්ථික ක්‍රියාකාරකම් ද යථා තත්ත්වයට පත්වීමට පටන් ගෙන තිබේ. 2025 දී ආර්ථිකය 4% කට වඩා ප්‍රසාරණය වනු ඇතැයි අපේක්ෂා කෙරේ.

### සංචාරක ව්‍යාපාරය 
2013 දී රටට මිලියන 5.57 ක සංචාරකයින් පිරිසක් පැමිණ ඇති අතර, ජාත්‍යන්තර සංචාරක පැමිණීම් අනුව දකුණු ඇමරිකාවේ ඉහළම ගමනාන්තය ලෙසත්, මෙක්සිකෝවෙන් පසු ලතින් ඇමරිකාවේ දෙවන ස්ථානය ලෙසත් ශ්‍රේණිගත කර ඇත. ජාත්‍යන්තර සංචාරකයින්ගෙන් ලැබුණු ආදායම 2013 දී ඇඩෝ බිලියන 4.41 ක් වූ අතර එය 2012 දී ඇඩෝ බිලියන 4.89 ක් විය. ලෝක උරුම ස්ථාන රාශියක් ඇතුළුව ආර්ජන්ටිනාවේ ජාතික වනෝද්‍යාන 30 ක් ඇත.

### ප්‍රවාහනය 
2004 වන විට බුවනෝස් අයර්ස්, උෂුවායියා හැර අනෙකුත් සියලුම පළාත් අගනගර සහ සියලුම මධ්‍යම ප්‍රමාණයේ නගර, කිලෝමීටර් 231,374 (සැතපුම් 143,769) ක මුළු මාර්ග ජාලයෙන් කිලෝමීටර් 69,412 (සැතපුම් 43,131) ක පදික මාර්ග මගින් අන්තර් සම්බන්ධිත විය. 2021 දී, රට තුළ කිලෝමීටර් 2,800 (සැතපුම් 1,740) ක් පමණ ද්විත්ව මැදිරි මාර්ග තිබූ අතර, ඒවායින් බොහොමයක් අගනුවර වන බුවනෝස් අයර්ස් හැර ගොස්, රොසාරියෝ සහ කෝර්ඩෝබා, සැන්ටා ෆේ, මාර් ඩෙල් ප්ලාටා සහ පැසෝ ඩි ලොස් ලිබ්‍රෙස් (බ්‍රසීලයේ මායිමේ) වැනි නගර සමඟ සම්බන්ධ කරයි. මෙන්ඩෝසා සිට අගනුවර දෙසට සහ කෝර්ඩෝබා සහ සැන්ටා ෆේ අතර, අනෙකුත් ස්ථාන අතර ද්විත්ව මැදිරි මාර්ග ද ඇත. කෙසේ වෙතත්, මෙම මාර්ග යටිතල පහසුකම් තවමත් ප්‍රමාණවත් නොවන අතර දුම්රිය පද්ධතියේ පිරිහීම නිසා ඇති වන තියුනු ලෙස වර්ධනය වන ඉල්ලුමට මුහුණ දිය නොහැක.

ලතින් ඇමරිකාවේ විශාලතම දුම්රිය පද්ධතිය ආර්ජන්ටිනාව සතුව ඇති අතර, 2008 දී කිලෝමීටර් 36,966 (සැතපුම් 22,970) ක මෙහෙයුම් මාර්ග ඇති අතර, එය කිලෝමීටර් 48,000 (සැතපුම් 29,826) කට ආසන්න සම්පූර්ණ ජාලයකින් සමන්විත වේ. මෙම පද්ධතිය සියලුම පළාත් 23 සහ බුවනෝස් අයර්ස් නගරය සම්බන්ධ කරන අතර සියලුම අසල්වැසි රටවල් සමඟ සම්බන්ධ වේ. 2015 අප්‍රේල් මාසයේදී, ආර්ජන්ටිනාවේ සෙනෙට් සභාව අති විශාල බහුතරයකින් Ferrocarriles Argentinos (2015) ප්‍රතිනිර්මාණය කරන ලද නීතියක් සම්මත කර, රටේ දුම්රිය මාර්ග ඵලදායී ලෙස ප්‍රති-ජනසතු කරන ලදී, මෙම පියවරට දේශපාලන වර්ණාවලියේ දෙපැත්තේම සියලුම ප්‍රධාන දේශපාලන පක්ෂවල සහයෝගය ලැබුණි.

2012 දී කිලෝමීටර 11,000 (6,835 සැතපුම්) ජල මාර්ග ඇති අතර, බොහෝ දුරට ලා ප්ලාටා, පරනා, පැරගුවේ සහ උරුගුවේ ගංගා වලින් සමන්විත වන අතර බුවනෝස් අයර්ස්, සාරාටේ, කැම්පනා, රොසාරියෝ, සැන් ලොරෙන්සෝ, සැන්ටා ෆේ, බැරන්යෝවිස් ඩෙ ප්‍රධාන වරාය ලෙසයි. ලා ප්ලාටා-එන්සෙනාඩා, බාහියා බ්ලැන්කා, මාර් ඩෙල් ප්ලාටා, ක්වෙක්වෙන්-නෙකොචියා, කොමදෝරෝ රිවාඩවියා, පුවර්ටෝ ඩෙසීඩෝ, පුවර්ටෝ මැඩ්රින්, උෂුවා සහ සැන් ඇන්ටෝනියෝ ඔස්ටේ වැනි විශාලතම මුහුදු වරායන් සමහරකි. බුවනෝස් අයර්ස් ඓතිහාසික වශයෙන් වැදගත්ම වරාය වී ඇත; කෙසේ වෙතත් 1990 ගණන්වල සිට ඉහළ-ගංගා වරාය කලාපය ප්‍රමුඛ වී ඇත: සැන්ටා ෆේ පළාතේ පරානා ගංගා වෙරළේ කිලෝමීටර් 67 (සැතපුම් 42) දිගේ විහිදෙන අතර, එයට වරායන් 17 ක් ඇතුළත් වන අතර 2013 දී සියලුම අපනයන වලින් 50% ක් විය.

2013 දී දහසකට වඩා වැඩි ගණනකින් තාර ධාවන පථ සහිත ගුවන් තොටුපළවල් 161 ක් තිබුණි.]]
2020 දී, ආර්ජන්ටිනාවේ විදුලියෙන් 60% කට වඩා වැඩි ප්‍රමාණයක් ස්වභාවික ගෑස්, තෙල් සහ ගල් අඟුරු වැනි පුනර්ජනනීය නොවන ප්‍රභවයන්ගෙන් ලැබුණි. 27% ක් ජල විදුලියෙන් ද, 7.3% ක් සුළං සහ සූර්ය බලශක්තියෙන් ද, 4.4% ක් න්‍යෂ්ටික බලශක්තියෙන් ද ලැබුණි. 2021 අවසානයේ ආර්ජන්ටිනාව ස්ථාපිත ජල විදුලි බලය (GW 11.3) අතින් ලෝකයේ 21 වන රට වූ අතර, ස්ථාපිත සුළං ශක්තිය (GW 3.2) අතින් ලෝකයේ 26 වන රට වූ අතර ස්ථාපිත සූර්ය බලශක්තිය (GW 1.0) අතින් ලෝකයේ 43 වන රට විය.

පැටගෝනියා කලාපයේ සුළං විභවය දැවැන්ත ලෙස සලකනු ලබන අතර, ඇස්තමේන්තු කර ඇති පරිදි, බ්‍රසීලය වැනි රටක පරිභෝජනය පවත්වා ගැනීමට ප්‍රමාණවත් විදුලිය ප්‍රදේශයට සැපයිය හැකිය. කෙසේ වෙතත්, ආර්ජන්ටිනාව සුළං බහුල ග්‍රාමීය ප්‍රදේශවලින් එහි ජනගහන මධ්‍යස්ථාන වෙත විදුලිය මාරු කිරීමේදී යටිතල පහසුකම් අභියෝගවලට මුහුණ දී ඇත.

1974 දී එය ලතින් ඇමරිකාවේ වාණිජ න්‍යෂ්ටික බලාගාරයක් වන අටුචා I ස්ථාපනය කළ පළමු රට විය. එම ස්ථානය සඳහා ආර්ජන්ටිනාව විසින් ඉදිකරන ලද කොටස් මුළු ප්‍රමාණයෙන් 10% ක් වුවද, එය භාවිතා කරන න්‍යෂ්ටික ඉන්ධන එතැන් සිට සම්පූර්ණයෙන්ම රට තුළ ඉදිකර ඇත. පසුව න්‍යෂ්ටික බලාගාර ආර්ජන්ටිනාව විසින් ඉදිකරන ලද සංරචක වලින් වැඩි ප්‍රතිශතයක් භාවිතා කළේය; 1983 දී නිම කරන ලද එම්බාල්ස්, 30% ක් සහ 2011 අටුචා II ප්‍රතික්‍රියාකාරකය, 40% කි.

### විද්‍යාව සහ තාක්ෂණය 
ආර්ජන්ටිනාවට විද්‍යාවන් සඳහා නොබෙල් ත්‍යාග තුනක් ලැබී ඇත. පළමු ලතින් ඇමරිකානු ලබන්නා වන බර්නාඩෝ හවුසේ, සතුන් තුළ ග්ලූකෝස් නියාමනය කිරීමේදී පිටියුටරි හෝමෝනවල කාර්යභාරය සොයා ගත් අතර 1947 දී කායික විද්‍යාව හෝ වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳ නොබෙල් ත්‍යාගය බෙදා ගත්තේය. ලුයිස් ලෙලොයර් විසින් ග්ලූකෝස් ග්ලයිකෝජන් බවට පරිවර්තනය කරන ශක්තිය සහ කාබෝහයිඩ්‍රේට් පරිවෘත්තීය කිරීමේදී මූලික වන සංයෝග සොයා ගත් අතර, 1970 දී රසායන විද්‍යාව සඳහා නොබෙල් ත්‍යාගය ලබා ගත්තේය. සීසර් මිල්ස්ටයින් ප්‍රතිදේහ පිළිබඳ පුළුල් පර්යේෂණ සිදු කළ අතර, 1984 දී කායික විද්‍යාව හෝ වෛද්‍ය විද්‍යාව පිළිබඳ නොබෙල් ත්‍යාගය බෙදා ගත්තේය. ආර්ජන්ටිනාවේ පර්යේෂණ හෘද රෝග සහ පිළිකා වර්ග කිහිපයක් සඳහා ප්‍රතිකාර සඳහා හේතු වී තිබේ. 1969 දී මිනිසෙකු තුළ සාර්ථකව බද්ධ කරන ලද පළමු කෘතිම හදවත ඩොමින්ගෝ ලියෝටා විසින් නිර්මාණය කර සංවර්ධනය කරන ලදී. රෙනේ ෆවාලෝරෝ විසින් ශිල්පීය ක්‍රම සංවර්ධනය කරන ලද අතර ලොව පළමු කිරීටක බයිපාස් සැත්කම සිදු කරන ලදී.

ආර්ජන්ටිනාවේ න්‍යෂ්ටික වැඩසටහන ඉතා සාර්ථක වී ඇත. 1957 දී ආර්ජන්ටිනාව ලතින් ඇමරිකාවේ දේශීය තාක්‍ෂණය සහිත පර්යේෂණ ප්‍රතික්‍රියාකාරකයක් නිර්මාණය කර ගොඩනඟන ලද පළමු රට විය, RA-1 එන්රිකෝ ෆර්මි. විදේශයන්හි මිලදී ගැනීම වෙනුවට තමන්ගේම න්‍යෂ්ටික ආශ්‍රිත තාක්ෂණයන් සංවර්ධනය කිරීම මත මෙම රඳා පැවතීම, සිවිල් ජාතික පරමාණුක බලශක්ති කොමිසම (CNEA) විසින් පවත්වනු ලබන ආර්ජන්ටිනාවේ න්‍යෂ්ටික වැඩසටහනේ නියතයක් විය. ආර්ජන්ටිනාවේ තාක්ෂණය සහිත න්‍යෂ්ටික පහසුකම් පේරු, ඇල්ජීරියාව, ඕස්ට්‍රේලියාව සහ ඊජිප්තුවේ ඉදිකර ඇත. 1983 දී, න්‍යෂ්ටික අවි එකලස් කිරීම සඳහා අවශ්‍ය ප්‍රධාන පියවරක් වන ආයුධ ශ්‍රේණියේ යුරේනියම් නිෂ්පාදනය කිරීමේ හැකියාව ඇති බව රට පිළිගත්තේය; කෙසේ වෙතත්, එතැන් සිට, ආර්ජන්ටිනාව සාමකාමී අරමුණු සඳහා පමණක් න්‍යෂ්ටික බලය භාවිතා කිරීමට ප්‍රතිඥා දී ඇත. ජාත්‍යන්තර පරමාණුක බලශක්ති ඒජන්සියේ පාලක මණ්ඩලයේ සාමාජිකයෙකු ලෙස, ආර්ජන්ටිනාව න්‍යෂ්ටික ප්‍රගුණනය නොවන උත්සාහයන් සඳහා සහය දැක්වීම සඳහා ප්‍රබල හඬක් වී ඇත  සහ ගෝලීය න්‍යෂ්ටික ආරක්ෂාව සඳහා බෙහෙවින් කැපවී සිටී.

එහි මධ්‍යස්ථ අයවැය සහ බොහෝ පසුබෑම් තිබියදීත්, ආර්ජන්ටිනාවේ ශාස්ත්‍රඥයින් සහ විද්‍යාවන් 1900 ගණන්වල ආරම්භයේ සිට ජාත්‍යන්තර ගෞරවය භුක්ති වින්දා, ලුයිස් අගෝට් කිරීටක ධමනි බයිපාස් සැත්කම වැඩිදියුණු කිරීමේ පුරෝගාමියෙකු වූ රෙනේ ෆවාලෝරෝ මෙන්ම කිරීටක ධමනි බයිපාස් සැත්කම වැඩිදියුණු කිරීමේ පුරෝගාමියෙකු වූ රෙනේ ෆවාලෝරෝ ද. නැනෝ තාක්‍ෂණය, භෞතික විද්‍යාව, පරිගණක විද්‍යාව, අණුක ජීව විද්‍යාව, පිළිකා විද්‍යාව, පරිසර විද්‍යාව සහ හෘද විද්‍යාව වැනි ක්ෂේත්‍රවල ආර්ජන්ටිනාවේ විද්‍යාඥයින් තවමත් ඉදිරියෙන්ම සිටිති. ආර්ජන්ටිනා-ඇමරිකානු විද්‍යාඥයෙකු වන ජුවාන් මැල්ඩසේනා, නූල් න්‍යායේ ප්‍රමුඛ චරිතයකි.

ආර්ජන්ටිනාවේ අභ්‍යවකාශ පර්යේෂණ ද වැඩි වැඩියෙන් ක්‍රියාකාරී වී ඇත. ආර්ජන්ටිනාවේ ඉදිකරන ලද චන්ද්‍රිකා අතරට LUSAT-1 (1990), Víctor-1 (1996), PEHUENSAT-1 (2007), සහ SAC ශ්‍රේණියේ ආර්ජන්ටිනාවේ අභ්‍යවකාශ ඒජන්සිය වන CONAE විසින් සංවර්ධනය කරන ලද ඒවා ඇතුළත් වේ. ආර්ජන්ටිනාවට තමන්ගේම චන්ද්‍රිකා වැඩසටහනක්, න්‍යෂ්ටික බලාගාර සැලසුම් (4 වන පරම්පරාව) සහ රාජ්‍ය න්‍යෂ්ටික බලශක්ති සමාගමක් වන INVAP ඇත, එය රටවල් කිහිපයකට න්‍යෂ්ටික ප්‍රතික්‍රියාකාරක සපයයි. 1991 දී පිහිටුවන ලද CONAE ආයතනය එතැන් සිට චන්ද්‍රිකා දෙකක් සාර්ථකව දියත් කර ඇති අතර, 2009 ජුනි මාසයේදී, ලොව ප්‍රමුඛතම කොස්මික් කිරණ නිරීක්ෂණාගාරය වන පියරේ ඕගර් නිරීක්ෂණාගාරයේ මීටර් 35 ක විෂ්කම්භයකින් යුත් ඇන්ටෙනාවක් සහ අනෙකුත් මෙහෙයුම් ආධාරක පහසුකම් ස්ථාපනය කිරීම සඳහා යුරෝපීය අභ්‍යවකාශ ඒජන්සිය සමඟ ගිවිසුමක් අත්සන් කළේය. මෙම පහසුකම ESA අභ්‍යවකාශ පරීක්ෂණ රාශියකට මෙන්ම CONAE හි දේශීය පර්යේෂණ ව්‍යාපෘති සඳහා දායක වනු ඇත. විභව ස්ථාන 20 කින් සහ ලෝකයේ එවැනි ESA ස්ථාපනයන් තුනෙන් එකක් පමණක් තෝරාගෙන ඇති මෙම නව ඇන්ටනාව, ESA හට පැය 24 පුරාම මෙහෙයුම් ආවරණය සහතික කිරීමට ඉඩ සලසන ත්‍රිකෝණයක් නිර්මාණය කරනු ඇත. 2024 දී ආර්ජන්ටිනාව ගෝලීය නවෝත්පාදන දර්ශකයේ 76 වන ස්ථානයට පත්විය.

## යොමු කිරීම්